1975L0439 — PL — 23.12.1991 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DYREKTYWA RADY z dnia 16 czerwca 1975 r. w sprawie unieszkodliwiania olejów odpadowych (75/439/EWG) (Dz.U. L 194, 25.7.1975, p.23)

zmienione przez:









▼B

DYREKTYWA RADY

z dnia 16 czerwca 1975 r.

w sprawie unieszkodliwiania olejów odpadowych

(75/439/EWG)







RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100 i 235, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego ( 1 ), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ( 2 ), a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: wszelkie rozbieżności między przepisami dotyczącymi unieszkodliwiania olejów odpadowych, które są już stosowane lub przygotowywane w różnych Państwach Członkowskich, mogą spowodować nierówne warunki konkurencji, a tym samym bezpośrednio wpłynąć na funkcjonowanie wspólnego rynku; jest więc niezbędne zbliżenie ustawodawstw w tej dziedzinie, zgodnie z art. 100 Traktatu; wydaje się konieczne, aby zbliżaniu ustawodawstw towarzyszyły działania Wspólnoty, tak aby jeden z celów Wspólnoty w dziedzinie ochrony środowiska został osiągnięty za pomocą szerzej ujętych przepisów; konieczne jest ustanowienie pewnych szczególnych przepisów w tym celu; należy odwołać się do art. 235 Traktatu, jako że kompetencje działania w tym zakresie nie zostały przewidziane w Traktacie; jednym z zasadniczych celów wszystkich przepisów dotyczących unieszkodliwiania olejów odpadowych powinna być ochrona środowiska przed szkodliwymi skutkami ich odprowadzania, składowania lub przetwarzania; recykling olejów odpadowych może mieć pozytywny wpływ na politykę zaopatrywania w paliwo; program działań Wspólnot Europejskich w zakresie środowiska ( 3 ) podkreśla znaczenie problemu unieszkodliwiania olejów odpadowych bez pociągania za sobą szkodliwych skutków dla środowiska; ilości olejów odpadowych, w szczególności emulsji, uległy zwiększeniu we Wspólnocie; skuteczny i spójny system przetwarzania olejów odpadowych, który nie tworzy przeszkód dla handlu wewnątrzwspólnotowego ani nie wpływa na warunki konkurencji, powinien mieć zastosowanie do wszystkich takich produktów, nawet tych, które składają się jedynie w części z olejów, oraz powinien przewidywać możliwość ich bezpiecznego przetworzenia w warunkach zadowalających pod względem ekonomicznym; taki system powinien regulować przetwarzanie, odprowadzanie, składowanie oraz zbieranie olejów odpadowych oraz przewidywać stworzenie systemu zezwoleń dla przedsiębiorstw, które unieszkodliwiają takie oleje, obowiązkowe zbieranie i/lub unieszkodliwianie takich olejów w niektórych przypadkach oraz odpowiednie procedury kontrolne; w przypadku gdy niektóre przedsiębiorstwa są zobowiązane do zbierania i/lub unieszkodliwiania olejów odpadowych, powinno się umożliwić rekompensatę części poniesionych przez nie kosztów w tym zakresie oraz nieobjętych przez ich dochody, a powyższe rekompensaty mogą być finansowane, między innymi poprzez opłaty nakładane na nowe lub regenerowane oleje, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:







▼M1

Artykuł 1

Dla celów niniejszej dyrektywy:

— „oleje odpadowe” oznaczają: — wszelkie, oparte na składnikach mineralnych, oleje smarownicze lub przemysłowe, które są już niezdatne do wykorzystania zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem, w szczególności oleje do silników spalinowych i skrzyni biegów, a także mineralne oleje smarownicze, oleje do turbin i oleje hydrauliczne;

— „unieszkodliwianie” oznacza: — przetwarzanie lub niszczenie olejów odpadowych, a także ich składowanie na ziemi lub pod ziemią;

— „przetwarzanie” oznacza: — działania prowadzące do zapewnienia możliwości ponownego wykorzystania olejów odpadowych, czyli regenerację lub spalanie;

— „regeneracja” oznacza: — jakikolwiek proces, w którym oleje utlenione są produkowane w wyniku rafinacji olejów odpadowych, w szczególności przez usunięcie znajdujących się w nich zanieczyszczeń, produktów reakcji utleniania i domieszek;

— „spalanie” oznacza: — wykorzystanie olejów odpadowych jako paliwa wytwarzającego ciepło, odpowiednio odzyskiwane;

— „gromadzenie” oznacza: — jakiekolwiek działania, podczas których oleje odpadowe są zabierane od ich posiadaczy przez przedsiębiorstwa, które dokonują ich unieszkodliwienia.

Artykuł 2

Bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy 78/319/EWG ( 4 ) Państwa Członkowskie podejmują niezbędne kroki w celu zagwarantowania gromadzenia i unieszkodliwiania olejów odpadowych, nie powodując przy tym jakichkolwiek możliwych do uniknięcia szkód dla człowieka i środowiska naturalnego.

Artykuł 3

1. Jeżeli techniczne, ekonomiczne i organizacyjne ograniczenia na to pozwalają, Państwa Członkowskie podejmują środki konieczne do nadania priorytetu przetwarzaniu olejów odpadowych przez ich regenerację.

2. Jeżeli oleje odpadowe nie podlegają regeneracji z uwagi na ograniczenia wymienione w ust. 1 powyżej, Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zagwarantowania spalania olejów odpadowych w warunkach możliwych do zaakceptowania z punktu widzenia ochrony środowiska i zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy, pod warunkiem że spalanie jest technicznie, ekonomicznie i organizacyjnie wykonalne.

3. Jeżeli oleje odpadowe nie są regenerowane ani spalane ze względu na ograniczenia wspomniane w ust. 1 i 2 powyżej, Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zagwarantowania ich bezpiecznego zniszczenia lub składowania.

Artykuł 4

Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki w celu wprowadzenia zakazu:

a) wylewania olejów odpadowych do powierzchniowych wód śródlądowych, morskich wód terytorialnych i sieci kanalizacyjnych;

b) przechowywania lub wylewania olejów odpadowych w sposób zagrażający zanieczyszczeniem gleby lub jakiegokolwiek niekontrolowanego wylewania odpadów po ich przetworzeniu;

c) jakiegokolwiek przetwarzania olejów odpadowych powodującego zanieczyszczenie powietrza przekraczające poziom zalecany w istniejących przepisach.

Artykuł 5

1. Aby osiągnąć cele niniejszej dyrektywy i nie naruszając przepisów art. 2, Państwa Członkowskie przeprowadzają, gdzie konieczne, publiczne kampanie informacyjne i promocyjne, aby zapewnić jak najwłaściwsze przechowywanie i gromadzenie olejów odpadowych.

2. Jeżeli cele zdefiniowane w art. 2, 3 i 4 nie mogą być osiągnięte w inny sposób, Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, że jedno przedsiębiorstwo lub więcej gromadzi lub unieszkodliwia oleje odpadowe zebrane od właścicieli z obszaru przydzielonego mu przez właściwe organy.

3. Aby osiągnąć cele zdefiniowane w art. 2 i 4, Państwa Członkowskie mogą zdecydować o wyborze dowolnej metody przetwarzania olejów odpadowych, określonej w art. 3. W tym celu mogą one ustanowić odpowiednią kontrolę.

4. Aby zapewnić zgodność ze środkami podejmowanymi zgodnie z art. 4, każde przedsiębiorstwo, które gromadzi oleje odpadowe, musi podlegać rejestracji oraz odpowiedniemu nadzorowi właściwych władz państwowych, jeśli to możliwe, opartemu na systemie pozwoleń.

Artykuł 6

1. Dla zapewnienia zgodności ze środkami podejmowanymi zgodnie z art. 4, każde przedsiębiorstwo unieszkodliwiające oleje odpadowe musi uzyskać pozwolenie. Gdzie konieczne, pozwolenie takie jest przyznawane po sprawdzeniu instalacji.

2. Bez uszczerbku dla wymogów ustanowionych przepisami krajowymi i wspólnotowymi, pozwolenie może być przyznane przedsiębiorstwom regenerującym oleje odpadowe lub wykorzystującym je jako paliwo w innym celu niż przewiduje niniejsza dyrektywa tylko wówczas, jeżeli właściwy organ uzna, że podjęto wszystkie środki konieczne dla ochrony środowiska i zdrowia ludzi, wliczając w to także wykorzystanie najlepszej dostępnej technologii, o ile nie pociąga to za sobą nadmiernych kosztów.

Artykuł 7

W przypadkach regenerowania olejów odpadowych Państwa Członkowskie podejmują konieczne środki, aby zapewnić, że:

a) działania zakładu regeneracyjnego nie spowodują szkód w środowisku naturalnym, których da się uniknąć. W tym celu Państwa Członkowskie zapewniają, że ryzyko związane z ilością odpadów po regeneracji oraz z ich toksycznymi i niebezpiecznymi właściwościami jest zredukowane do minimum, a także że odpady te są unieszkodliwiane zgodnie z art. 9 dyrektywy 78/319/EWG;

b) oleje utlenione otrzymywane w wyniku regeneracji nie tworzą toksycznych i niebezpiecznych odpadów zdefiniowanych w art. 1 lit. b) dyrektywy 78/319/EWG oraz nie zawierają polichlorowanych bifenyli i trifenyli w stężeniu przekraczającym wartości dopuszczalne ustanowione w art. 10.

Państwa Członkowskie informują Komisję o podjęciu takich środków. Na podstawie otrzymanych informacji Komisja, w ciągu pięciu lat od daty ogłoszenia niniejszej dyrektywy, przedstawi Radzie sprawozdanie wraz z towarzyszącymi mu odpowiednimi wnioskami, jeżeli jest to konieczne.

Artykuł 8

1. Bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy 84/360/EWG ( 5 ) i art. 3 ust. 1 niniejszej dyrektywy, w przypadkach wykorzystywania olejów odpadowych jako paliwa, Państwa Członkowskie podejmują środki konieczne w celu zagwarantowania, że działania zakładu nie spowodują znacznego zanieczyszczenia powietrza, w szczególności w wyniku emisji substancji wymienionych w Załączniku. W tym celu:

a) Państwa Członkowskie uznają, że w przypadkach spalania olejów w zakładach energetycznych o wydajności cieplnej 3 MW, w szczególności tych opartych na paliwach o niskiej wartości opałowej (LHV), są przestrzegane dopuszczalne wartości emisji określone w Załączniku. Państwa Członkowskie mogą w dowolnym momencie ustalić normy surowsze niż te wskazane w Załączniku. Mogą również ustalić wartości dopuszczalne dla substancji i parametrów innych niż ujęte w Załączniku;

b) Państwa Członkowskie mogą podejmować takie środki, jakie uważają za konieczne w celu zapewnienia właściwej kontroli nad zakładami energetycznymi o wydajności cieplnej mniejszej niż 3 MW w oparciu o paliwa z niską wartością opałową (LHV). Państwa Członkowskie informują Komisję o przyjętych środkach. Na podstawie otrzymanych informacji Komisja, w ciągu pięciu lat od daty ogłoszenia niniejszej dyrektywy, przedstawi Radzie sprawozdanie wraz z towarzyszącymi odpowiednimi wnioskami, jeżeli jest to konieczne.

2. Państwa Członkowskie zapewniają ponadto, że:

a) pozostałości po spalaniu olejów odpadowych są unieszkodliwiane zgodnie z art. 9 dyrektywy 78/319/EWG;

b) oleje odpadowe wykorzystywane jako paliwo nie stanowią toksycznych lub niebezpiecznych odpadów zdefiniowanych w art. 1 lit. b) dyrektywy 78/319/EWG i nie zawierają PCB/PCT w stężeniu powyżej 50 ppm;

3. Przestrzeganie wartości dopuszczalnych określonych w Załączniku może być zapewnione zamiennie przez odpowiedni system kontroli stężenia zanieczyszczeń w olejach odpadowych, mieszankach odpadów oraz innych paliwach, przeznaczonych do spalania, po uwzględnieniu charakterystyki technicznej zakładu.

W przypadku zakładów, w których w wyniku ogrzewania produktów może dodatkowo zachodzić emisja substancji wymienionych w Załączniku, Państwa Członkowskie zapewniają, za pośrednictwem ustanowionego systemu kontroli, że ilości tych substancji podczas spalania olejów odpadowych nie przekraczają dopuszczalnych wartości ustalonych w Załączniku.

▼B

Artykuł ►M1 9 ◄

Posiadacz olejów odpadowych musi, jeśli nie jest w stanie wykonać środków podjętych zgodnie z art. 4, przekazać je do dyspozycji przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstw, określonych w art. 5.

▼M1 —————

▼M1

Artykuł 10

1. W czasie składowania i gromadzenia olejów odpadowych ich posiadacze oraz przedsiębiorstwa gromadzące te substancje nie mogą mieszać ich z PCB i PCT w znaczeniu dyrektywy 76/403/EWG ( 6 ) ani nie mogą ich łączyć z toksycznymi i niebezpiecznymi odpadami w rozumieniu dyrektywy 78/319/EWG.

2. Z wyjątkiem przypadków przewidzianych w ust. 3 przepisy dyrektywy 76/403/EWG mają zastosowanie do olejów odpadowych zawierających więcej niż 50 ppm substancji PCB/PCT.

Ponadto Państwa Członkowskie podejmują specjalne środki techniczne konieczne w celu zapewnienia, że jakiekolwiek oleje odpadowe zawierające PCB/PCT są unieszkodliwiane nie powodując działań szkodliwych dla człowieka lub środowiska naturalnego, dających się uniknąć.

3. Można zezwolić na regenerację olejów odpadowych zawierających PCB lub PCT, jeżeli procesy regeneracyjne umożliwią albo zniszczenie PCB lub PCT, albo zmniejszenie ich ilości w takim stopniu, iż ich zawartość w olejach zregenerowanych nie będzie przekraczała maksymalnych wartości dopuszczalnych, które w żadnym razie nie mogą być wyższe niż 50 ppm.

4. Metoda referencyjna pomiarów dla ustalenia zawartości PCB/PCT w olejach odpadowych zostaje ustalona przez Komisję po konsultacji z Komitetem ds. Dostosowania do Postępu Technicznego ustanowionym w art. 18 dyrektywy 78/319/EWG.

5. Oleje odpadowe zanieczyszczone substancjami uznanymi za toksyczne i niebezpieczne ustanowione w art. 1 lit. b) dyrektywy 78/319/EWG są unieszkodliwiane zgodnie z przepisami tej dyrektywy.

▼B

Artykuł ►M1 11 ◄

Każde przedsiębiorstwo wytwarzające, zbierające i/lub unieszkodliwiające więcej niż określoną ilość olejów odpadowych rocznie, która zostanie ustalona przez każde Państwo Członkowskie, lecz nie przekroczy 500 litrów, musi:

— prowadzić rejestr ilości, jakości, pochodzenia oraz umiejscowienia takich olejów i ich wywozu oraz otrzymania, w tym daty tych ostatnich, i/lub

— przekazać takie informacje właściwym władzom, na ich żądanie.

Upoważnia się Państwa Członkowskie do ustalenia ilości olejów odpadowych zgodnie z akapitem pierwszym w przeliczeniu na równoważną ilość nowego oleju, obliczonej zgodnie z rozsądnym współczynnikiem konwersji.

▼M1

Artykuł 12

Każde przedsiębiorstwo, które gromadzi, posiada i/lub unieszkodliwia oleje odpadowe, jest zobowiązane do udzielania właściwym organom na ich żądanie wszystkich informacji dotyczących gromadzenia i/lub unieszkodliwiania olejów odpadowych lub ich pozostałości.

Artykuł 13

1. Przedsiębiorstwa określone w art. 6 są okresowo kontrolowane przez Państwa Członkowskie, w szczególności z punktu widzenia zgodności ich działania z warunkami udzielonych im pozwoleń.

2. Właściwe organy badają tendencje rozwoju technicznego i/lub ochrony środowiska w celu przeglądu, jeżeli konieczne, pozwoleń przyznanych przedsiębiorstwom zgodnie z niniejszą dyrektywą.

▼B

Artykuł ►M1 14 ◄

Tytułem wzajemnego ustępstwa za zobowiązania nałożone przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 5 przedsiębiorstwom zbierającym i/lub unieszkodliwiającym mogą zostać przyznane rekompensaty za dostarczane usługi. Rekompensaty takie nie mogą przekraczać rocznych nie znajdujących pokrycia kosztów rzeczywiście odnotowanych przez przedsiębiorstwo, biorąc pod uwagę rozsądny zysk.

Kwota tych rekompensat nie może powodować jakichkolwiek poważnych zakłóceń dla konkurencji oraz sztucznych struktur handlu danymi produktami.

Artykuł ►M1 15 ◄

Rekompensaty mogą być finansowane, oprócz innych metod, poprzez opłaty nakładane na produkty, które po wykorzystaniu są przekształcane w oleje odpadowe, lub na oleje odpadowe.

Finansowanie rekompensat musi odbywać się zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”.

▼M1

Artykuł 16

Państwa Członkowskie mogą, uwzględniając przepisy Traktatu, podjąć bardziej surowe środki związane z ochroną środowiska niż te przewidziane w niniejszej dyrektywie.

Środki takie mogą, zgodnie z tymi samymi przepisami, obejmować między innymi zakaz spalania olejów odpadowych.

▼B

Artykuł ►M1 17 ◄

Każde Państwo Członkowskie okresowo przekazuje Komisji informacje dotyczące technicznej wiedzy specjalistycznej oraz zdobytego doświadczenia i wyników uzyskiwanych poprzez zastosowanie środków podjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą.

Komisja przekaże Państwom Członkowskim zbiorcze podsumowanie takich informacji.

Artykuł ►M1 18 ◄

▼M2

Co trzy lata Państwa Członkowskie przesyłają Komisji informacje dotyczące wykonania niniejszej dyrektywy w formie sprawozdania sektorowego, które obejmuje również inne stosowne dyrektywy wspólnotowe. Sprawozdanie to jest sporządzane na podstawie kwestionariusza lub szkicu opracowanego przez Komisję zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 6 dyrektywy 91/692/EWG ( 7 ). Kwestionariusz lub szkic jest przesyłany Państwom Członkowskim sześć miesięcy przed rozpoczęciem się okresu objętego sprawozdaniem. Sprawozdanie jest przesyłane do Komisji w ciągu dziewięciu miesięcy od zakończenia trzyletniego okresu objętego sprawozdaniem.

Pierwsze sprawozdanie obejmuje okres od 1995 do 1997 r. włącznie.

Komisja publikuje sprawozdanie wspólnotowe dotyczące wykonania dyrektywy w ciągu dziewięciu miesięcy od otrzymania sprawozdań od Państw Członkowskich.

▼B

Artykuł 19

Państwa Członkowskie wprowadzą środki niezbędne dla wykonania niniejszej dyrektywy w ciągu 24 miesięcy od jej notyfikacji i niezwłocznie poinformują o tym Komisję.

Artykuł 20

Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zgodnie z niniejszą dyrektywą mogą być stopniowo stosowane do przedsiębiorstw, określonych w art. 6, istniejących w czasie notyfikacji niniejszej dyrektywy, w ciągu czterech lat od powyższej notyfikacji.

Artykuł 21

Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą.

Artykuł 22

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

▼M1









ZAŁĄCZNIK







Dopuszczalne wartości (1) emisji niektórych substancji powstałych w wyniku spalania olejów odpadowych w zakładach energetycznych o wydajności cieplnej co najmniej 3 MW i opartych na paliwie o niskiej wartości opałowej (LHV) Substancja zanieczyszczająca Dopuszczalna wartość mg/Nm3 Cd 0,5 Ni 1 do wyboru: (2) lub (2) Cr 1,5 Cr Cu V Pb 5 Cu V Pb 5 Cl (3) 100 F (4) 5 SO2 (5) – Pyły (ogółem) (5) – (1) Wartości dopuszczalne, których nie wolno przekraczać podczas spalania olejów odpadowych, wskazują na stężenie masy emisji wyżej wymienionych substancji w gazach spalinowych, przy założeniu objętości gazów spalinowych mierzonej w stanie normalnym (273 K, 1 013 hPa), po wytrąceniu pary wodnej i przy 3 % zawartości tlenu w objętości gazów spalinowych. (2) Wybór opcji do zastosowania w ich krajach należy do decyzji Państw Członkowskich. (3) Nieorganiczne lotne związki chloru przedstawione w postaci chlorowodoru. (4) Nieorganiczne lotne związki fluoru przedstawione w postaci fluorowodoru. (5) Nie jest możliwe określenie dopuszczalnych norm tych substancji na tym etapie. Państwa Członkowskie niezależnie ustalą normy dotyczące emisji tych substancji z uwzględnieniem wymogów dyrektywy 80/779/EWG (Dz.U. L 229 z 30.8.1980, str. 30).