02005S/TXT — PL — 18.12.2009 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B TRAKTAT MIĘDZY KRÓLESTWEM BELGII, REPUBLIKĄ CZESKĄ, KRÓLESTWEM DANII, REPUBLIKĄ FEDERALNĄ NIEMIEC, REPUBLIKĄ ESTOŃSKĄ, REPUBLIKĄ GRECKĄ, KRÓLESTWEM HISZPANII, REPUBLIKĄ FRANCUSKĄ, IRLANDIĄ, REPUBLIKĄ WŁOSKĄ, REPUBLIKĄ CYPRYJSKĄ, REPUBLIKĄ ŁOTEWSKĄ, REPUBLIKĄ LITEWSKĄ, WIELKIM KSIĘSTWEM LUKSEMBURGA, REPUBLIKĄ WĘGIERSKĄ, REPUBLIKĄ MALTY, KRÓLESTWEM NIDERLANDÓW, REPUBLIKĄ AUSTRII, RZECZĄPOSPOLITĄ POLSKĄ, REPUBLIKĄ PORTUGALSKĄ, REPUBLIKĄ SŁOWENII, REPUBLIKĄ SŁOWACKĄ, REPUBLIKĄ FINLANDII, KRÓLESTWEM SZWECJI, ZJEDNOCZONYM KRÓLESTWEM WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDIIH PÓŁNOCNEJ (PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI UNII EUROPEJSKIEJ) A REPUBLIKĄ BUŁGARII ORAZ RUMUNIĄ DOTYCZĄCY PRZYSTĄPIENIA REPUBLIKI BUŁGARII I RUMUNII DO UNII EUROPEJSKIEJ (Dz.U. L 157 z 21.6.2005, s. 11)

zmienione przez:





sprostowane przez:









▼B

TRAKTAT

MIĘDZY

KRÓLESTWEM BELGII, REPUBLIKĄ CZESKĄ, KRÓLESTWEM DANII, REPUBLIKĄ FEDERALNĄ NIEMIEC, REPUBLIKĄ ESTOŃSKĄ, REPUBLIKĄ GRECKĄ, KRÓLESTWEM HISZPANII, REPUBLIKĄ FRANCUSKĄ, IRLANDIĄ, REPUBLIKĄ WŁOSKĄ, REPUBLIKĄ CYPRYJSKĄ, REPUBLIKĄ ŁOTEWSKĄ, REPUBLIKĄ LITEWSKĄ, WIELKIM KSIĘSTWEM LUKSEMBURGA, REPUBLIKĄ WĘGIERSKĄ, REPUBLIKĄ MALTY, KRÓLESTWEM NIDERLANDÓW, REPUBLIKĄ AUSTRII, RZECZĄPOSPOLITĄ POLSKĄ, REPUBLIKĄ PORTUGALSKĄ, REPUBLIKĄ SŁOWENII, REPUBLIKĄ SŁOWACKĄ, REPUBLIKĄ FINLANDII, KRÓLESTWEM SZWECJI, ZJEDNOCZONYM KRÓLESTWEM WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDIIH PÓŁNOCNEJ

(PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI UNII EUROPEJSKIEJ)

A

REPUBLIKĄ BUŁGARII ORAZ RUMUNIĄ

DOTYCZĄCY PRZYSTĄPIENIA REPUBLIKI BUŁGARII I RUMUNII DO UNII EUROPEJSKIEJ







JEGO KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓL BELGÓW, REPUBLIKA BUŁGARII, PREZYDENT REPUBLIKI CZESKIEJ, JEJ KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓLOWA DANII, PREZYDENT REPUBLIKI FEDERALNEJ NIEMIEC, PREZYDENT REPUBLIKI ESTOŃSKIEJ, PREZYDENT REPUBLIKI GRECKIEJ, JEGO KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓL HISZPANII, PREZYDENT REPUBLIKI FRANCUSKIEJ, PREZYDENT IRLANDII, PREZYDENT REPUBLIKI WŁOSKIEJ, PREZYDENT REPUBLIKI CYPRYJSKIEJ, PREZYDENT REPUBLIKI ŁOTEWSKIEJ, PREZYDENT REPUBLIKI LITEWSKIEJ, JEGO KRÓLEWSKA WYSOKOŚĆ WIELKI KSIĄŻĘ LUKSEMBURGA, PREZYDENT REPUBLIKI WĘGIERSKIEJ, PREZYDENT MALTY, JEJ KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓLOWA NIDERLANDÓW, PREZYDENT REPUBLIKI AUSTRII, PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, PREZYDENT REPUBLIKI PORTUGALSKIEJ, PREZYDENT RUMUNII, PREZYDENT REPUBLIKI SŁOWENII, PREZYDENT REPUBLIKI SŁOWACKIEJ, PREZYDENT REPUBLIKI FINLANDII, RZĄD KRÓLESTWA SZWECJI, JEJ KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓLOWA ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ, ZJEDNOCZENI pragnieniem osiągnięcia celów Unii Europejskiej, ZDECYDOWANI kontynuować proces tworzenia coraz ściślejszego związku między narodami Europy na już istniejących podstawach, UWZGLĘDNIAJĄC, że artykuł I-58 Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy, podobnie jak artykuł 49 Traktatu o Unii Europejskiej daje państwom europejskim możliwość uzyskania członkostwa w Unii, UWZGLĘDNIAJĄC, że Republika Bułgarii i Rumunia złożyły wnioski o członkostwo w Unii, UWZGLĘDNIAJĄC, że Rada, po otrzymaniu opinii Komisji i zgody Parlamentu Europejskiego, opowiedziała się za przyjęciem tych państw, UWZGLĘDNIAJĄC, że w chwili podpisywania niniejszego Traktatu, Traktat ustanawiający Konstytucję dla Europy został podpisany ale nie został jeszcze ratyfikowany przez wszystkie Państwa Członkowskie Unii oraz że Republika Bułgarii i Rumunia dołączą do Unii w jej kształcie na dzień 1 stycznia 2007 roku, USTALILI warunki i uzgodnienia dotyczące przyjęcia i w tym celu wyznaczyli na swoich pełnomocników: USTALILI warunki i uzgodnienia dotyczące przyjęcia i w tym celu wyznaczyli na swoich pełnomocników: JEGO KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓL BELGÓW, Karel DE GUCHT Minister Spraw Zagranicznych Didier DONFUT Sekretarz Stanu ds. Europejskich, Wiceminister Spraw Zagranicznych REPUBLIKA BUŁGARII, Georgi PARVANOV Prezydent Simeon SAXE-COBURG Premier Solomon PASSY Minister Spraw Zagranicznych Meglena KUNEVA Minister ds. Europejskich PREZYDENT REPUBLIKI CZESKIEJ, Vladimír MÜLLER Wiceminister Spraw Zagranicznych ds. Unii Europejskiej Jan KOHOUT Ambasador Nadzwyczajny i Pełnomocny Stały Przedstawiciel Republiki Czeskiej przy Unii Europejskiej JEJ KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓLOWA DANII, Friis Arne PETERSEN Stały Sekretarz Stanu Claus GRUBE Ambasador Nadzwyczajny i Pełnomocny Stały Przedstawiciel Królestwa Danii przy Unii Europejskiej PREZYDENT REPUBLIKI FEDERALNEJ NIEMIEC, Hans Martin BURY Minister Stanu ds. Europejskich Wilhelm SCHÖNFELDER Stały Przedstawiciel Republiki Federalnej Niemiec przy Unii Europejskiej Ambasador Nadzwyczajny i Pełnomocny PREZYDENT REPUBLIKI ESTOŃSKIEJ, Urmas PAET Minister Spraw Zagranicznych Väino REINART, Ambasador Nadzwyczajny i Pełnomocny Stały Przedstawiciel Republiki Estońskiej przy Unii Europejskiej PREZYDENT REPUBLIKI GRECKIEJ, Yannis VALINAKIS Wiceminister Spraw Zagranicznych Vassilis KASKARELIS Ambasador Nadzwyczajny i Pełnomocny Stały Przedstawiciel Republiki Greckiej przy Unii Europejskiej JEGO KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓL HISZPANII, Miguel Angel MORATINOS CUYAUBÉ Minister Spraw Zagranicznych i Współpracy Alberto NAVARRO GONZÁLEZ Sekretarz Stanu ds. Unii Europejskiej PREZYDENT REPUBLIKI FRANCUSKIEJ, Claudie HAIGNERÉ Minister odpowiedzialny za Sprawy Europejskie delegowany przy Ministrze Spraw Zagranicznych Pierre SELLAL Ambasador Nadzwyczajny i Pełnomocny Stały Przedstawiciel Republiki Francuskiej przy Unii Europejskiej PREZYDENT IRLANDII, Dermot AHERN Minister Spraw Zagranicznych Noel TREACY Minister Stanu ds. Europejskich PREZYDENT REPUBLIKI WŁOSKIEJ, Roberto ANTONIONE Sekretarz Stanu do Spraw Zagranicznych Rocco Antonio CANGELOSI Ambasador Nadzwyczajny i Pełnomocny Stały Przedstawiciel Republiki Włoskiej przy Unii Europejskiej PREZYDENT REPUBLIKI CYPRYJSKIEJ, George IACOVOU Minister Spraw Zagranicznych Nicholas EMILIOU Ambasador Nadzwyczajny i Pełnomocny Stały Przedstawiciel Republiki Cypryjskiej przy Unii Europejskiej PREZYDENT REPUBLIKI ŁOTEWSKIEJ, Artis PABRIKS Minister Spraw Zagranicznych Eduards STIPRAIS Ambasador Nadzwyczajny i Pełnomocny Stały Przedstawiciel Republiki Łotewskiej przy Unii Europejskiej PREZYDENT REPUBLIKI LITEWSKIEJ, Antanas VALIONIS Minister Spraw Zagranicznych Albinas JANUSKA Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych JEGO KRÓLEWSKA WYSOKOŚĆ WIELKI KSIĄŻĘ LUKSEMBURGA, Jean-Claude JUNCKER Premier, Minister Stanu, Minister Finansów Jean ASSELBORN Wicepremier, Minister Spraw Zagranicznych i do spraw Imigracji PREZYDENT REPUBLIKI WĘGIERSKIEJ, Dr. Ferenc SOMOGYI Minister Spraw Zagranicznych Dr. Etele BARÁTH Minister bez teki odpowiedzialny za Sprawy Unii Europejskiej PREZYDENT MALTY, The Hon Michael FRENDO Minister Spraw Zagranicznych Richard CACHIA CARUANA Ambasador Nadzwyczajny i Pełnomocny Stały Przedstawiciel Malty przy Unii Europejskiej JEJ KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓLOWA NIDERLANDÓW, Dr. B.R. BOT Minister Spraw Zagranicznych Atzo NICOLAÏ Minister ds. Europejskich PREZYDENT REPUBLIKI AUSTRII, Hubert GORBACH Wicekanclerz Dr. Ursula PLASSNIK Federalny Minister Spraw Zagranicznych PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, Adam Daniel ROTFELD Minister Spraw Zagranicznych Jarosław PIETRAS Sekretarz Stanu, Urząd Komitetu Integracji Europejskiej PREZYDENT REPUBLIKI PORTUGALSKIEJ, Diogo PINTO DE FREITAS DO AMARAL Minister Stanu i Minister Spraw Zagranicznych Fernando Manuel de MENDONÇA D'OLIVEIRA NEVES Sekretarz Stanu ds. Europejskich PREZYDENT RUMUNII, Traian BĂSESCU Prezydent Călin POPESCU - TĂRICEANU Premier Mihai - Răzvan UNGUREANU Minister Spraw Zagranicznych Leonard ORBAN Główny Negocjator z Unią Europejską PREZYDENT REPUBLIKI SŁOWENII, Božo CERAR Sekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych PREZYDENT REPUBLIKI SŁOWACKIEJ, Eduard KUKAN Minister Spraw Zagranicznych József BERÉNYI Sekretarz Stanu ds. Zagranicznych PREZYDENT REPUBLIKI FINLANDII, Eikka KOSONEN Ambasador Nadzwyczajny i Pełnomocny Stały Przedstawiciel Republiki Finlandii przy Unii Europejskiej RZĄD KRÓLESTWA SZWECJI, Laila FREIVALDS Minister Spraw Zagranicznych Sven-Olof PETERSSON Ambasador Nadzwyczajny i Pełnomocny Stały Przedstawiciel Królestwa Szwecji przy Unii Europejskiej JEJ KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓLOWA ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ, Sir John GRANT KCMG Ambasador Nadzwyczajny i Pełnomocny Stały Przedstawiciel Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przy Unii Europejskiej KTÓRZY, po wymianie swych pełnomocnictw uznanych za należyte i sporządzone we właściwej formie, KTÓRZY, po wymianie swych pełnomocnictw uznanych za należyte i sporządzone we właściwej formie, UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:







Artykuł 1

1. Republika Bułgarii i Rumunia niniejszym stają się członkami Unii Europejskiej.

2. Republika Bułgarii i Rumunia stają się stronami Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy oraz Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, wraz z ich zmianami i uzupełnieniami.

3. Warunki i uzgodnienia dotyczące przyjęcia są określone w Protokole załączonym do niniejszego Traktatu. Postanowienia tego Protokołu stanowią integralną część niniejszego Traktatu.

4. Protokół, w tym jego Załączniki i Dodatki, zostaje załączony do Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy oraz Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, a jego postanowienia stanowią integralną część tych traktatów.

Artykuł 2

1. W przypadku, gdy Traktat ustanawiający Konstytucję dla Europy nie obowiązuje w dniu przystąpienia, Republika Bułgarii i Rumunia stają się stronami Traktatów stanowiących podstawę Unii Europejskiej, wraz z ich zmianami i uzupełnieniami.

W takim przypadku artykuł 1 ustępy 2 - 4 mają zastosowanie od dnia wejścia w życie Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy.

2. Warunki przyjęcia i wynikające z tego przyjęcia dostosowania w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej, które będą miały zastosowanie od dnia przystąpienia do dnia wejścia w życie Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy, są zawarte w Akcie załączonym do niniejszego Traktatu. Postanowienia tego Aktu stanowią integralną część niniejszego Traktatu.

3. W przypadku, gdy Traktat ustanawiający Konstytucję dla Europy wejdzie w życie po przystąpieniu, Protokół, o którym mowa w artykule 1 ustęp 3 zastąpi Akt, o którym mowa w artykule 2 ustęp 2 w dniu wejścia w życie wspomnianego Traktatu. W takim przypadku, uważa się, że postanowienia wspomnianego wcześniej Protokołu nie tworzą nowego skutku prawnego, lecz zachowują, na warunkach określonych w Traktacie ustanawiającym Konstytucję dla Europy, Traktacie ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej oraz w tym Protokole, skutki prawne, które już powstały na podstawie postanowień Aktu, o którym mowa w artykule 2 ustęp 2.

Akty przyjęte przed wejściem w życie Protokołu, o którym mowa w artykule 1 ustęp 3, na podstawie niniejszego Traktatu lub Aktu, o którym mowa w ustępie 2, pozostają w mocy, a ich skutki prawne zostają zachowane do czasu, gdy akty te zostaną zmienione lub uchylone.

Artykuł 3

Postanowienia dotyczące praw i obowiązków Państw Członkowskich oraz uprawnień i właściwości instytucji Unii określone w Traktatach, których stronami stają się Republika Bułgarii i Rumunia, mają zastosowanie do niniejszego Traktatu.

Artykuł 4

1. Niniejszy Traktat podlega ratyfikacji przez Wysokie Umawiające się Strony, zgodnie z ich odpowiednimi wymogami konstytucyjnymi. Dokumenty ratyfikacyjne zostaną złożone rządowi Republiki Włoskiej, nie później niż dnia 31 grudnia 2006 roku.

2. Niniejszy Traktat wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 roku, pod warunkiem że do tego dnia złożone zostaną wszystkie dokumenty ratyfikacyjne.

Jeśli jednak do tego dnia jedno z państw, o których mowa w artykule 1 ustęp 1, nie złoży dokumentów ratyfikacyjnych, niniejszy Traktat wchodzi w życie w stosunku do drugiego państwa, które takie dokumenty złoży. W takim przypadku Rada, stanowiąc jednomyślnie, podejmuje niezwłocznie decyzję o niezbędnych dostosowaniach niniejszego Traktatu, w artykule 10, w artykule 11 ustęp 2, w artykule 12, w artykule 21 ustęp 1, w artykułach 22, 31, 34 i 46, w Załączniku III punkt 2 ustęp 1 litera b), punkt 2 ustępy 2 i 3 oraz w Załączniku IV sekcja B Protokołu, o którym mowa w artykule 1 ustęp 3 oraz, w stosownym przypadku, w artykułach 9 - 11, w artykule 14 ustęp 3, w artykule 15, w artykule 24 ustęp 1, w artykułach 31, 34, 46 i 47, w Załączniku III punkt 2 ustęp 1 litera b), punkt 2 ustępy 2 i 3 oraz w Załączniku IV sekcja B Aktu, o którym mowa w artykule 2 ustęp 2; stanowiąc jednomyślnie Rada może zdecydować także, że postanowienia wspomnianego wcześniej Protokołu oraz Załączników i Dodatków do niego oraz, w stosownym przypadku, wspomnianego wcześniej Aktu oraz Załączników i Dodatków do niego, odnoszące się wyraźnie do państwa, które nie złożyło swoich dokumentów ratyfikacyjnych tracą ważność lub może je dostosować.

Niezależnie od złożenia wszystkich niezbędnych dokumentów ratyfikacyjnych zgodnie z ustępem 1, niniejszy Traktat wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2008 roku, jeżeli Rada przyjmie decyzję dotyczącą obydwu przystępujących państw na podstawie artykułu 39 Protokołu, o którym mowa w artykule 1 ustęp 3 lub na podstawie artykułu 39 Aktu, o którym mowa w artykule 2 ustęp 2 przed wejściem w życie Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy.

Jeżeli taka decyzja zostanie podjęta jedynie w odniesieniu do jednego z przystępujących państw, dla tego państwa niniejszy Traktat wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2008 roku.

3. Niezależnie od postanowień ustępu 2, instytucje Unii mogą przyjmować środki określone w artykule 3 ustęp 6, w artykule 6 ustęp 2 akapit drugi, w artykule 6 ustęp 4 akapit drugi, w artykule 6 ustęp 7 akapit drugi i trzeci, w artykule 6 ustęp 8 akapit drugi, w artykule 6 ustęp 9 akapit trzeci, w artykułach 17, 19, w artykule 27 ustęp 1 i 4, w artykule 28 ustęp 4 i 5, w artykule 29, w artykule 30 ustęp 3, w artykule 31 ustęp 4, w artykule 32 ustęp 5, w artykule 34 ustęp 3 i 4, w artykułach 37, 38, w artykule 39 ustęp 4, w artykułach 41, 42, 55, 56, 57 oraz w Załącznikach IV - VIII Protokołu, o którym mowa w artykule 1 ustęp 3, przed dniem przystąpienia. Środki takie są przyjmowane na podstawie równoważnych przepisów zawartych w artykule 3 ustęp 6, w artykule 6 ustęp 2 akapit drugi, w artykule 6 ustęp 4 akapit drugi, w artykule 6 ustęp 7 akapit drugi i trzeci, w artykule 6 ustęp 8 akapit drugi, w artykule 6 ustęp 9 akapit trzeci, w artykułach 17, 19, w artykule 27 ustęp 1 i 4, w artykule 28 ustęp 4 i 5, w artykule 29, w artykule 30 ustęp 3, w artykule 31 ustęp 4, w artykule 32 ustęp 5, w artykule 34 ustęp 3 i 4, w artykułach 37, 38, w artykule 39 ustęp 4, w artykułach 41, 42, 55, 56, 57 oraz w Załącznikach IV - VIII Aktu, o którym mowa w artykule 2 ustęp 2, przed wejściem w życie Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy.

Środki te wchodzą w życie z dniem wejścia w życie niniejszego Traktatu i tylko pod tym warunkiem.

Artykuł 5

Teksty Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy sporządzone w językach bułgarskim i rumuńskim są załączone do niniejszego Traktatu. Teksy te są autentyczne na tych samych warunkach co teksty Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy sporządzone w językach angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim.

Rząd Republiki Włoskiej przekaże rządom Republiki Bułgarii i Rumunii uwierzytelnione kopie Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy we wszystkich językach, o których mowa w akapicie pierwszym.

Artykuł 6

Niniejszy Traktat, sporządzony w jednym oryginalnym egzemplarzu w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są na równi autentyczne, zostaje złożony w archiwum rządu Republiki Włoskiej, który przekaże uwierzytelnioną kopię każdemu z rządów pozostałych Państw-Sygnatariuszy.

В ПОТВЪРЖДЕНИЕ НА КОЕТО, долуподписаните упълномощени представители подписаха настоящия договор.

EN FE DE LO CUAL, los plenipotenciarios abajo firmantes suscriben el presente Tratado.

NA DŮKAZ ČEHOŽ připojili níže podepsaní zplnomocnění zástupci k této smlouvě své podpisy.

TIL BEKRÆFTELSE HERAF har undertegnede befuldmægtigede underskrevet denne traktat.

ZU URKUND DESSEN haben die unterzeichneten Bevollmächtigten ihre Unterschriften unter diesen Vertrag gesetzt.

SELLE KINNITUSEKS on nimetatud täievolilised esindajad käesolevale lepingule alla kirjutanud.

ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ, οι κάτωθι υπογεγραμμένοι πληρεξούσιοι υπέγραψαν την παρούσα Συνθήκη.

IN WITNESS WHEREOF the undersigned Plenipotentiaries have signed this Treaty.

EN FOI DE QUOI, les plénipotentiaires soussignés ont apposé leurs signatures au bas du présent traité.

DÁ FHIANÚ SIN, chuir na Lánchumhachtaigh thíos-sínithe a lámh leis an gConradh seo.

IN FEDE DI CHE, i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce al presente trattato.

TO APLIECINOT, Pilnvarotie ir parakstījuši šo Līgumu.

TAI PALIUDYDAMI šią Sutartį pasirašė toliau nurodyti įgaliotieji atstovai.

FENTIEK HITELÉÜL az alulírott meghatalmazottak aláírták ezt a szerződést.

B'XIEHDA TA' DAN il-Plenipotenzjarji sottoskritti iffirmaw dan it-Trattat.

TEN BLIJKE WAARVAN de ondergetekende gevolmachtigden hun handtekening onder dit Verdrag hebben gesteld.

W DOWÓD CZEGO niżej podpisani pełnomocnicy złożyli swoje podpisy pod niniejszym Traktatem.

EM FÉ DO QUE, os plenipotenciários abaixo-assinados apuseram as suas assinaturas no final do presente Tratado.

DREPT CARE subsemnații plenipotențiari au semnat prezentul tratat.

NA DÔKAZ TOHO splnomocnení zástupcovia podpísali túto zmluvu.

V POTRDITEV TEGA so spodaj podpisani pooblaščenci podpisali to pogodbo.

TÄMÄN VAKUUDEKSI ALLA MAINITUT täysivaltaiset edustajat ovat allekirjoittaneet tämän sopimuksen.

SOM BEKRÄFTELSE PÅ DETTA har undertecknade befullmäktigade ombud undertecknat detta fördrag.

Съставено в Люксембург на двадесет и пети април две хиляди и пета година.

Hecho en Luxemburgo, el veinticinco de abril del dos mil cinco.

V Lucemburku dne dvacátého pátého dubna dva tisíce pět.

Udfærdiget i Luxembourg den femogtyvende april to tusind og fire.

Geschehen zu Luxemburg am fünfundzwanzigsten April zweitausendfünf.

Kahe tuhande viienda aasta aprillikuu kahekümne viiendal päeval Luxembourgis.

Εγινε στo Λουξεμβούργο, στις είκοσι πέντε Απριλίου δύο χιλιάδες πέντε.

Done at Luxembourg on the twenty‐fifth day of April in the year two thousand and five.

Fait à Luxembourg, le vingt‐cinq avril deux mille cinq.

Arna dhéanamh i Lucsamburg, an cúigiú lá fichead d'Aibreán sa bhliain dhá mhíle is a cúig.

Fatto a Lussembourgo, addi' venticinque aprile duemilacinque.

Luksemburgā, divtūkstoš piektā gada divdesmit piektajā aprīlī.

Priimta du tūkstančiai penktų metų balandžio dvidešimt penktą dieną Liuksemburge.

Kelt Luxembourgban, a kettőezer ötödik év április huszonötödik napján.

Magħmul fil-Lussemburgu, fil-ħamsa u għoxrin jum ta' April tas-sena elfejn u ħamsa.

Gedaan te Luxemburg, de vijfentwintigste april tweeduizend vijf.

Sporządzono w Luksemburgu dnia dwudziestego piątego kwietnia roku dwutysięcznego piątego.

Feito em Luxemburgo, em vinte e cinco de Abril de dois mil e cinco.

Întocmit la Luxemburg la douăzecișicinci aprilie anul două mii cinci.

V Luxembourgu, petindvajsetega aprila leta dva tisoč pet.

V Luxemburgu dňa dvadsiateho piateho apríla dvetisícpäť.

Tehty Luxemburgissa kahdentenakymmenentenäviidentenä päivänä huhtikuuta vuonna kaksituhattaviisi.

Som skedde i Luxemburg den tjugofemte april tjugohundrafem.

Pour Sa Majesté le Roi des Belges

Voor Zijne Majesteit de Koning der Belgen

Für Seine Majestät den König der Belgier

Cette signature engage également la Communauté française, la Communauté flamande, la Communauté germanophone, la Région wallonne, la Région flamande et la Région de Bruxelles-Capitale.

Deze handtekening verbindt eveneens de Vlaamse Gemeenschap, de Franse Gemeenschap, de Duitstalige Gemeenschap, het Vlaamse Gewest, het Waalse Gewest en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

Diese Unterschrift bindet zugleich die Deutschsprachige Gemeinschaft, die Flämische Gemeinschaft, die Französische Gemeinschaft, die Wallonische Region, die Flämische Region und die Region Brüssel-Haupistadt.

За Република България

Za prezidenta České republiky

For Hendes Majestæt Danmarks Dronning

Für den Präsidenten der Bundesrepublik Deutschland

Eesti Vabariigi Presidendi nimel

Για τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας

Por Su Majestad el Rey de España

Pour le Président de la République française

Thar ceann Uachtarán na hÉireann

For the President of Ireland

Per il Presidente della Repubblica italiana

Για τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας

Latvijas Republikas Valsts prezidentes vārdā

Lietuvos Respublikos Prezidento vardu

Pour Son Altesse Royale le Grand-Duc de Luxembourg

A Magyar Köztársaság Elnöke részréről

Għall-President ta' Malta

Voor Hare Majesteit de Koningin der Nederlanden

Für den Bundespräsidenten der Republik Österreich

Za Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

Pelo Presidente da República Portuguesa

Pentru Președintele României

Za predsednika Republike Slovenije

Za prezidenta Slovenskej republiky

Suomen Tasavallan Presidentin puolesta

För Republiken Finlands President

För Konungariket Sveriges regering

For Her Majesty the Queen of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland

PROTOKÓŁ

Dotyczący warunków i uzgodnień w sprawie przyjęcia Republiki Bułgarii i Rumunii do Unii Europejskiej







WYSOKIE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY, ZWAŻYWSZY, że Republika Bułgarii i Rumunia zostaną członkami Unii Europejskiej w dniu 1 stycznia 2007 roku; ZWAŻYWSZY, że Artykuł I-58 Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy przewiduje, że warunki oraz tryb przyjęcia są przedmiotem umowy między Państwami Członkowskimi a państwem kandydującym; UZGODNIŁY następujące postanowienia, które zostaną załączone do Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy oraz do Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej:







CZĘŚĆ PIERWSZA

ZASADY

Artykuł 1

1. Do celów niniejszego Protokołu:

— określenie „Konstytucja” oznacza Traktat ustanawiający Konstytucję dla Europy;

— określenie „Traktat EWEA” oznacza Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, uzupełniony lub zmieniony traktatami i innymi aktami, które weszły w życie przed przystąpieniem;

— określenie „obecne Państwa Członkowskie” oznacza Królestwo Belgii, Republikę Czeską, Królestwo Danii, Republikę Federalną Niemiec, Republikę Estońską, Republikę Grecką, Królestwo Hiszpanii, Republikę Francuską, Irlandię, Republikę Włoską, Republikę Cypryjską, Republikę Łotewską, Republikę Litewską, Wielkie Księstwo Luksemburga, Republikę Węgierską, Republikę Malty, Królestwo Niderlandów, Republikę Austrii, Rzeczpospolitą Polską, Republikę Portugalską, Republikę Słowenii, Republikę Słowacką, Republikę Finlandii, Królestwo Szwecji oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;

— określenie „nowe Państwa Członkowskie” oznacza Republikę Bułgarii i Rumunię;

— określenie „instytucje” oznacza instytucje określone w Konstytucji.

2. Odniesienia do Konstytucji oraz do Unii zawarte w niniejszym Protokole są w stosownych przypadkach traktowane jako odniesienia odpowiednio do Traktatu EWEA oraz do Wspólnoty ustanowionej na mocy Traktatu EWEA.

Artykuł 2

Postanowienia Konstytucji, Traktatu EWEA oraz przepisy aktów przyjętych przez instytucje przed przystąpieniem są od dnia przystąpienia wiążące dla Bułgarii i Rumunii oraz są stosowane w tych państwach zgodnie z warunkami określonymi w Konstytucji, w Traktacie EWEA oraz w niniejszym Protokole.

Artykuł 3

1. Bułgaria i Rumunia przystępują do decyzji i umów przyjętych przez przedstawicieli rządów Państw Członkowskich zebranych w Radzie.

2. Bułgaria i Rumunia zajmują takie samo stanowisko co obecne Państwa Członkowskie względem deklaracji, rezolucji lub innych stanowisk przyjętych przez Radę Europejską lub Radę, a także dotyczących Unii przyjętych za wspólnym porozumieniem przez Państwa Członkowskie. Bułgaria i Rumunia będą stosować się do zasad i wytycznych wynikających z tych deklaracji, rezolucji lub innych stanowisk oraz podejmą środki niezbędne dla zapewnienia wprowadzenia ich w życie.

3. Bułgaria i Rumunia przystępują do konwencji i protokołów wymienionych w Załączniku I. Konwencje i protokoły wchodzą w życie w odniesieniu do Bułgarii i Rumunii w dniu określonym przez Radę w decyzjach, o których mowa w ustępie 4.

4. Rada, stanowiąc jednomyślnie na podstawie zalecenia Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, przyjmuje decyzje europejskie w celu dokonania wszelkich dostosowań wymaganych w związku z przystąpieniem, do konwencji i protokołów, o których mowa w ustępie 3 oraz publikuje dostosowany tekst w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

5. Bułgaria i Rumunia zobowiązują się do wprowadzenia ustaleń administracyjnych i innych w odniesieniu do konwencji i protokołów, o których mowa w ustępie 3, takich jak przyjęte przed dniem przystąpienia przez obecne Państwa Członkowskie lub Radę oraz do usprawnienia praktycznej współpracy między instytucjami i organizacjami Państw Członkowskich.

6. Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może przyjąć decyzje europejskie uzupełniające Załącznik I o te konwencje, umowy i protokoły, które zostały podpisane przed dniem przystąpienia.

7. Poszczególne instrumenty wymienione w niniejszym artykule obejmują te, o których mowa w artykule IV-438 Konstytucji.

Artykuł 4

1. Przepisy dorobku Schengen, o których mowa w Protokole nr 17 do Konstytucji, dotyczące dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej oraz akty na nim oparte lub w inny sposób z nim związane, wymienione w Załączniku II, jak również jakiekolwiek dalsze akty przyjęte przed dniem przystąpienia, są wiążące i mają zastosowanie w Bułgarii i Rumunii od dnia przystąpienia.

2. Przepisy dorobku Schengen włączone w ramy Unii Europejskiej oraz akty na nim oparte lub w inny sposób z nim związane, które nie zostały wymienione w ustępie 1, będąc wiążącymi dla Bułgarii i Rumunii od dnia przystąpienia, stosowane są w każdym z tych państw wyłącznie na mocy europejskiej decyzji Rady podjętej w tym celu, po sprawdzeniu, zgodnie ze stosowanymi procedurami oceny Schengen, iż w tym państwie zostały spełnione niezbędne warunki dla stosowania tego dorobku.

Rada podejmuje decyzję, po konsultacji z Parlamentem Europejskim, stanowiąc na zasadzie jednomyślności swych członków reprezentujących rządy Państw Członkowskich, w stosunku do których przepisy, o których mowa w niniejszym ustępie, już zostały wprowadzone w życie oraz przedstawiciela rządu Państwa Członkowskiego, w stosunku do którego te przepisy mają zostać wprowadzone w życie. Członkowie Rady reprezentujący rządy Irlandii i Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej biorą udział w podejmowaniu takiej decyzji, w zakresie, w jakim decyzja ta dotyczy przepisów dorobku Schengen oraz aktów na nim opartych lub w inny sposób z nim związanych, w których te Państwa Członkowskie biorą udział.

Artykuł 5

Bułgaria i Rumunia uczestniczą w unii gospodarczej i walutowej od dnia przystąpienia jako Państwa Członkowskie objęte derogacją w rozumieniu artykułu III-197 Konstytucji.

Artykuł 6

1. Umowy lub konwencje zawarte lub tymczasowo stosowane przez Unię z jednym lub większą liczbą państw trzecich, z organizacją międzynarodową lub z obywatelem państwa trzeciego, są wiążące dla Bułgarii i Rumunii na warunkach określonych w Konstytucji oraz w niniejszym Protokole.

2. Bułgaria i Rumunia zobowiązują się do przystąpienia, na warunkach określonych w niniejszym Protokole, do umów lub konwencji zawartych lub podpisanych wspólnie przez Unię i obecne Państwa Członkowskie.

Przystąpienie Bułgarii i Rumunii do umów lub konwencji zawartych lub podpisanych wspólnie przez Unię i obecne Państwa Członkowskie z poszczególnymi państwami trzecimi lub organizacjami międzynarodowymi jest uzgadniane poprzez zawarcie protokołów do takich umów lub konwencji pomiędzy Radą, stanowiącą jednomyślnie w imieniu Państw Członkowskich, a danym państwem trzecim lub państwami trzecimi, lub daną organizacją międzynarodową. Komisja prowadzi negocjacje w sprawie zawarcia tych protokołów w imieniu Państw Członkowskich na podstawie wytycznych negocjacyjnych zatwierdzonych przez Radę, stanowiącą jednomyślnie, konsultując się z komitetem złożonym z przedstawicieli Państw Członkowskich. Komisja przedkłada Radzie projekt protokołów, które mają zostać zawarte.

Procedura ta pozostaje bez uszczerbku dla kompetencji własnych Unii i nie wpływa na podział kompetencji pomiędzy Unią a Państwami Członkowskimi w odniesieniu do zawierania takich umów w przyszłości lub jakichkolwiek innych zmian nie związanych z przystąpieniem.

3. Po przystąpieniu do umów i konwencji, o których mowa w ustępie 2, Bułgaria i Rumunia uzyskują na mocy tych umów i konwencji takie same prawa i obowiązki jak obecne Państwa Członkowskie.

4. Począwszy od dnia przystąpienia i do czasu wejścia w życie niezbędnych protokołów, o których mowa w ustępie 2, Bułgaria i Rumunia stosują, z wyjątkiem umowy o swobodnym przepływie osób zawartej ze Szwajcarią, postanowienia umów lub konwencji zawartych wspólnie przez Unię i obecne Państwa Członkowskie przed przystąpieniem. Obowiązek ten dotyczy również umów lub konwencji, które Unia i obecne Państwa Członkowski zgodziły się stosować tymczasowo.

Do czasu wejścia w życie niezbędnych protokołów, o których mowa w ustępie 2, Unia i Państwa Członkowskie, działając wspólnie w ramach swoich odpowiednich kompetencji, podejmują wszelkie właściwe środki.

5. Bułgaria i Rumunia przystępują do Umowy o Partnerstwie między członkami Grupy Państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z drugiej strony ( 1 ), podpisanej w Cotonou w dniu 23 czerwca 2000 roku.

6. Na warunkach określonych w niniejszym Protokole, Bułgaria i Rumunia zobowiązują się przystąpić do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym ( 2 ), zgodnie z artykułem 128 tego Porozumienia.

7. Począwszy od dnia przystąpienia, Bułgaria i Rumunia stosują dwustronne umowy oraz uzgodnienia w dziedzinie wyrobów włókienniczych zawarte przez Unię z państwami trzecimi.

Ograniczenia ilościowe stosowane przez Unię w przywozie wyrobów włókienniczych oraz odzieżowych zostaną dostosowane w celu uwzględnienia przystąpienia Bułgarii i Rumunii do Unii. W tym celu Unia może przed dniem przystąpienia negocjować z odpowiednimi państwami trzecimi zmiany w dwustronnych umowach i uzgodnieniach, o których mowa powyżej.

Jeżeli zmiany w dwustronnych umowach i uzgodnieniach w dziedzinie wyrobów włókienniczych nie wejdą w życie do dnia przystąpienia, Unia dokona niezbędnych dostosowań w jej regulacjach dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych i odzieżowych z państw trzecich w celu uwzględnienia przystąpienia Bułgarii i Rumunii.

8. Ograniczenia ilościowe stosowane przez Unię w przywozie stali i wyrobów stalowych zostaną dostosowane w oparciu o przywozy w ostatnich latach do Bułgarii i Rumunii wyrobów stalowych pochodzących z odpowiednich krajów dostawców.

W tym celu, przed dniem przystąpienia negocjowane będą niezbędne zmiany w dwustronnych umowach i uzgodnieniach w dziedzinie stali zawartych przez Unię z państwami trzecimi.

Jeżeli do dnia przystąpienia zmiany w dwustronnych umowach i uzgodnieniach nie wejdą w życie, stosuje się postanowienia akapitu pierwszego.

9. Unia zarządza umowami w dziedzinie rybołówstwa, zawartymi przez Bułgarię lub Rumunię z państwami trzecimi przed przystąpieniem.

Prawa i obowiązki Bułgarii i Rumunii wynikające z tych umów pozostają niezmienione przez okres, w którym postanowienia tych umów są tymczasowo utrzymane w mocy.

Możliwie najszybciej, a w każdym przypadku przed wygaśnięciem umów wskazanych w akapicie pierwszym, Rada, na wniosek Komisji, podejmie w każdym przypadku odpowiednie decyzje dotyczące kontynuacji działalności połowowej wynikającej z tych umów; możliwe jest przedłużenie obowiązywania niektórych umów na okresy nieprzekraczające roku.

10. Z mocą od dnia przystąpienia, Bułgaria i Rumunia wystąpią z wszelkich umów o wolnym handlu z państwami trzecimi, w tym ze Środkowoeuropejskiej umowy o wolnym handlu (CEFTA).

W zakresie, w jakim umowy między Bułgarią, Rumunią lub oboma tymi państwami z jednej strony, a jednym lub większą liczbą państw trzecich z drugiej strony, nie są zgodne ze zobowiązaniami wynikającymi z niniejszego Protokołu, Bułgaria i Rumunia podejmują wszelkie właściwe środki w celu wyeliminowania stwierdzonych niezgodności. W przypadku wystąpienia trudności w dostosowaniu umowy zawartej z jednym lub większą liczbą państw trzecich przed przystąpieniem, Bułgaria lub Rumunia wystąpi z tej umowy zgodnie z jej postanowieniami.

11. Na warunkach ustanowionych w niniejszym Protokole, Bułgaria i Rumunia przystępują do umów wewnętrznych zawartych przez obecne Państwa Członkowskie w celu wykonania umów lub konwencji, o których mowa w ustępach 2, 5 i 6.

12. Bułgaria i Rumunia podejmą w razie konieczności wszelkie właściwe środki w celu dostosowania ich statusu w ramach organizacji międzynarodowych i umów międzynarodowych, których stroną jest również Unia lub inne Państwa Członkowskie, do praw i obowiązków wynikających z ich przystąpienia do Unii.

W szczególności, w dniu przystąpienia lub w możliwie najwcześniejszym terminie po tej dacie wystąpią z międzynarodowych umów i organizacji w dziedzinie rybołówstwa, których stroną lub członkiem jest również Unia, chyba że ich członkostwo jest związane z innymi kwestiami niż rybołówstwo.

13. W przypadku gdy niniejszy artykuł odnosi się do konwencji i umów zawartych lub podpisanych przez Unię, odniesienia te dotyczą także konwencji i umów, o których mowa w artykule IV-438 Konstytucji.

Artykuł 7

Ustawa europejska Rady może uchylić postanowienia przejściowe zawarte w niniejszym Protokole, jeżeli nie mają już one zastosowania. Rada stanowi jednomyślnie po konsultacji z Parlamentem Europejskim.

Artykuł 8

1. Przyjęte przez instytucje akty, do których odnoszą się postanowienia przejściowe ustanowione w niniejszym Protokole, zachowują swój status prawny; w szczególności w dalszym ciągu stosowane są procedury zmiany tych aktów.

2. Postanowienia niniejszego Protokołu, których celem lub skutkiem jest uchylenie lub zmiana aktów przyjętych przez instytucje w sposób inny niż w ramach środków przejściowych, mają taki sam status prawny jak przepisy, które są przez nie uchylane lub zmieniane i podlegają tym samym regułom, co te przepisy.

Artykuł 9

Przy stosowaniu Konstytucji i aktów przyjętych przez instytucje obowiązują, w ramach środków przejściowych, odstępstwa przewidziane w niniejszym Protokole.







CZĘŚĆ DRUGA

DOSTOSOWANIA W KONSTYTUCJI







TYTUŁ I

POSTANOWIENIA INSTYTUCJONALNE

Artykuł 10

1. Artykuł 9 akapit pierwszy Protokołu nr 3 ustanawiającego Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, załączonego do Konstytucji i do Traktatu EWEA, otrzymuje brzmienie:

„Gdy co trzy lata następuje częściowe odnowienie składu sędziowskiego, dotyczy ono przemiennie czternastu i trzynastu sędziów.”.

2. Artykuł 48 Protokołu nr 3 ustanawiającego Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, załączonego do Konstytucji i do Traktatu EWEA, otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 48

Sąd składa się z dwudziestu siedmiu sędziów.”.

Artykuł 11

W Protokole nr 5 ustanawiającym Statut Europejskiego Banku Inwestycyjnego, załączonym do Konstytucji, wprowadza się następujące zmiany:

1. W artykule 4 ustęp 1 akapit pierwszy:

a) zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„1. Kapitał Banku wynosi 164 795 737 000 EUR, subskrybowany przez Państwa Członkowskie następująco ( *1 ),

b) pomiędzy pozycją dotyczącą Irlandii a pozycją dotyczącą Słowacji dodaje się następującą pozycję:

„Rumunia 846 000 000 ”; oraz

c) pomiędzy pozycją dotyczącą Słowenii a pozycją dotyczącą Litwy dodaje się następującą pozycję:

„Bułgaria 296 000 000 ”.

2. W artykule 9 ustęp 2 akapity pierwszy, drugi i trzeci otrzymują brzmienie:

„2. Rada Dyrektorów składa się z dwudziestu ośmiu dyrektorów i osiemnastu zastępców.

Dyrektorów mianuje Rada Gubernatorów na okres pięciu lat; każde Państwo Członkowskie nominuje jednego dyrektora. Jeden jest nominowany również przez Komisję.

Zastępcy dyrektora są mianowani przez Radę Gubernatorów na okres pięciu lat w następujący sposób:

— dwóch zastępców wyznacza Republika Federalna Niemiec,

— dwóch zastępców wyznacza Republika Francuska,

— dwóch zastępców wyznacza Republika Włoska,

— dwóch zastępców wyznacza Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej,

— jednego zastępcę wyznaczają za wspólnym porozumieniem Królestwo Hiszpanii i Republika Portugalska,

— jednego zastępcę wyznaczają za wspólnym porozumieniem Królestwo Belgii, Wielkie Księstwo Luksemburga i Królestwo Niderlandów,

— dwóch zastępców wyznaczają za wspólnym porozumieniem Królestwo Danii, Republika Grecka, Irlandia i Rumunia,

— dwóch zastępców wyznaczają za wspólnym porozumieniem Republika Estońska, Republika Łotewska, Republika Litewska, Republika Austrii, Republika Finlandii i Królestwo Szwecji,

— trzech zastępców wyznaczają za wspólnym porozumieniem Republika Bułgarii, Republika Czeska, Republika Cypryjska, Republika Węgierska, Republika Malty, Rzeczpospolita Polska, Republika Słowenii i Republika Słowacka,

— jednego zastępcę wyznacza Komisja.”.

Artykuł 12

Artykuł 134 ustęp 2, akapit pierwszy Traktatu EWEA dotyczący składu Komitetu Naukowo-Technicznego otrzymuje brzmienie:

„2. Komitet składa się z czterdziestu jeden członków mianowanych przez Radę po konsultacji z Komisją.”







TYTUŁ II

POZOSTAŁE DOSTOSOWANIA

Artykuł 13

Artykuł III-157 ustęp 1 ostatnie zdanie Konstytucji otrzymuje brzmienie:

„W odniesieniu do ograniczeń istniejących na mocy prawa krajowego w Bułgarii, Estonii i na Węgrzech, odnośną datą jest 31 grudnia 1999 roku.”

Artykuł 14

Artykuł IV-440 ustęp 1 Konstytucji otrzymuje brzmienie:

„1. Niniejszy Traktat stosuje się do Królestwa Belgii, Republiki Bułgarii, Republiki Czeskiej, Królestwa Danii, Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Estońskiej, Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Irlandii, Republiki Włoskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Królestwa Niderlandów, Republiki Austrii, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Portugalskiej, Rumunii, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej, Republiki Finlandii, Królestwa Szwecji oraz Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.”

Artykuł 15

1. W artykule IV-448 ustęp 1 Konstytucji dodaje się następujący akapit:

„Zgodnie z Traktatem o Przystąpieniu, teksty niniejszego Traktatu w językach bułgarskim i rumuńskim są również autentyczne.”

2. Artykuł 225 akapit drugi Traktatu EWEA otrzymuje brzmienie:

„Teksty niniejszego Traktatu w językach angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim i węgierskim są również autentyczne.”







CZĘŚĆ TRZECIA

POSTANOWIENIA STAŁE







TYTUŁ I

DOSTOSOWANIA AKTÓW PRZYJĘTYCH PRZEZ INSTYTUCJE

Artykuł 16

Akty wymienione w Załączniku III do niniejszego Protokołu dostosowuje się w sposób określony w tym Załączniku.

Artykuł 17

Dostosowania aktów wymienionych w Załączniku IV do niniejszego Protokołu wymagane w związku z przystąpieniem zostaną dokonane zgodnie ze wytycznymi określonymi w tym Załączniku.







TYTUŁ II

POZOSTAŁE POSTANOWIENIA

Artykuł 18

Środki wymienione w Załączniku V do niniejszego Protokołu stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym Załączniku.

Artykuł 19

Ustawa europejska Rady może wprowadzać dostosowania do postanowień niniejszego Protokołu odnoszących się do wspólnej polityki rolnej, które mogą okazać się niezbędne w wyniku zmian dokonanych w prawie unijnym. Rada stanowi jednomyślnie po konsultacji z Parlamentem Europejskim.







CZĘŚĆ CZWARTA

POSTANOWIENIA TYMCZASOWE







TYTUŁ I

ŚRODKI PRZEJŚCIOWE

Artykuł 20

Środki wymienione w Załącznikach VI i VII do niniejszego Protokołu mają zastosowanie do Bułgarii i Rumunii na warunkach określonych w tych Załącznikach.







TYTUŁ II

POSTANOWIENIA INSTYTUCJONALNE

Artykuł 21

1. W artykule 1 ustęp 2 Protokołu nr 34 w sprawie postanowień przejściowych odnoszących się do instytucji i organów Unii załączonego do Konstytucji i Traktatu EWEA, dodaje się następujący akapit:

„W drodze odstępstwa od maksymalnej liczby członków Parlamentu Europejskiego określonej w artykule I-20 ustęp 2 Konstytucji, liczba członków Parlamentu Europejskiego zostaje zwiększona w celu uwzględnienia przystąpienia Bułgarii i Rumunii o następującą liczbę członków z tych państw na okres od dnia przystąpienia do rozpoczęcia kadencji Parlamentu Europejskiego w latach 2009-2014.

Bułgaria 18

Rumunia 35”.

2. Przed dniem 31 grudnia 2007 roku, Bułgaria i Rumunia przeprowadzą powszechne wybory bezpośrednie do Parlamentu Europejskiego, w których, zgodnie z przepisami Aktu dotyczącego wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich ( 3 ), zostaną wybrani członkowie Parlamentu Europejskiego w liczbie określonej w ustępie 1.

3. W drodze odstępstwa od artykułu I-20 ustęp 3 Konstytucji, jeżeli wybory zostaną przeprowadzone po dniu przystąpienia, na okres od dnia przystąpienia do dnia przeprowadzenia poszczególnych wyborów, określonych w ustępie 2, członkowie Parlamentu Europejskiego reprezentujący obywateli Bułgarii i Rumunii zostaną wyznaczeni przez parlamenty tych państw spośród członków tych parlamentów zgodnie z procedurą określoną przez każde z tych państw.

Artykuł 22

1. W artykule 2 ustęp 2 akapit drugi Protokołu nr 34 w sprawie postanowień przejściowych odnoszących się do instytucji i organów Unii załączonego do Konstytucji i Traktatu EWEA, pomiędzy pozycją dotyczącą Belgii a pozycją dotyczącą Republiki Czeskiej dodaje się następującą pozycję:

„Bułgaria 10”

oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Portugalii a pozycją dotyczącą Słowenii dodaje się pozycję:

„Rumunia 14”.

2. W artykule 2 ustęp 2 akapit trzeci Protokołu nr 34 w sprawie postanowień przejściowych odnoszących się do instytucji i organów Unii załączonego do Konstytucji i Traktatu EWEA otrzymuje brzmienie:

„Uchwały wymagają do ich przyjęcia co najmniej 255 głosów »za«, oddanych przez większość członków, jeżeli Konstytucja wymaga, aby były przyjęte na wniosek Komisji. W innych przypadkach, uchwały wymagają do ich przyjęcia co najmniej 255 głosów »za«, oddanych przez co najmniej dwie trzecie członków.”.

Artykuł 23

W artykule 6 Protokołu nr 34 w sprawie postanowień przejściowych odnoszących się do instytucji i organów Unii załączonego do Konstytucji i Traktatu EWEA, pomiędzy pozycją dotyczącą Belgii a pozycją dotyczącą Republiki Czeskiej dodaje się następującą pozycję:

„Bułgaria 12”

oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Portugalii a pozycją dotyczącą Słowenii dodaje się pozycję:

„Rumunia 15”.

Artykuł 24

W artykule 7 Protokołu nr 34 w sprawie postanowień przejściowych odnoszących się do instytucji i organów Unii załączonego do Konstytucji i Traktatu EWEA, pomiędzy pozycją dotyczącą Belgii a pozycją dotyczącą Republiki Czeskiej dodaje się następującą pozycję:

„Bułgaria 12”

oraz pomiędzy pozycją dotyczącą Portugalii a pozycją dotyczącą Słowenii dodaje się pozycję:

„Rumunia 15”.







TYTUŁ III

POSTANOWIENIA FINANSOWE

Artykuł 25

4

Bułgaria 14 800 000 EUR

Bułgaria 14 800 000 EUR

Rumunia 42 300 000 EUR

1. Od dnia przystąpienia Bułgaria i Rumunia dokonają wpłat następujących kwot odpowiadających ich udziałom w kapitale wpłacanym na kapitał subskrybowany określony w artykule 4 Protokołu nr 5 ustanawiającego Statut Europejskiego Banku Inwestycyjnego załączonego do Konstytucji (

4

).

Bułgaria 14 800 000 EUR

Rumunia 42 300 000 EUR

Wkłady te zostaną wpłacone w ośmiu równych ratach, których termin płatności przypada na 31 maja 2007 roku, 31 maja 2008 roku, 31 maja 2009 roku, 30 listopada 2009 roku, 31 maja 2010 roku, 30 listopada 2010 roku, 31 maja 2011 roku oraz 30 listopada 2011 roku.

(4)

Bułgaria 0,181 %

Bułgaria 0,181 %

Rumunia 0,517 %.

2. Bułgaria i Rumunia dokonają wpłaty w ośmiu równych ratach, których termin płatności przypada w dniach wskazanych w ustępie 1, przeznaczonej na kapitał zapasowy i rezerwy równoważne kapitałowi zapasowemu jak również na kwoty, które mają jeszcze zostać przeznaczone na kapitał zapasowy i rezerwy, obejmujące bilans rachunku zysków i strat na koniec miesiąca poprzedzającego przystąpienie, wykazane przez Bank w bilansie, kwot odpowiadających następującym udziałom procentowym w kapitale zapasowym i rezerwach

:

Bułgaria 0,181 %

Rumunia 0,517 %.

3. Kapitał i wpłaty określone w ustępach 1 i 2 są wnoszone przez Bułgarię i Rumunię w gotówce w euro, o ile, w drodze odstępstwa, Rada Gubernatorów jednomyślnie nie postanowi inaczej.

Artykuł 26

1. Bułgaria i Rumunia wpłacają następujące kwoty na rzecz Funduszu Badawczego Węgla i Stali, o którym mowa w decyzji 2002/234/EWWiS przedstawicieli rządów Państw Członkowskich zebranych w Radzie, z dnia 27 lutego 2002 r. w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu EWWiS oraz w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali ( 5 ):







(w milionach EUR, według cen bieżących) Bułgaria 11,95 Rumunia 29,88 .

2. Wkłady do Funduszu Badawczego Węgla i Stali zostaną wniesione w czterech ratach, poczynając od roku 2009, płatnych w następujący sposób, w każdym przypadku pierwszego dnia roboczego pierwszego miesiąca każdego roku:

2009: 15 %

2010: 20 %

2011: 30 %

2012: 35 %.

Artykuł 27

1. Przetargi, zawieranie umów oraz dokonywanie płatności pomocy przedakcesyjnej na podstawie programu Phare ( 6 ), programu Phare CBC ( 7 ) oraz pomocy na podstawie Instrumentu Przejściowego określonego w artykule 31 są od dnia przystąpienia zarządzane przez agencje wdrażające w Bułgarii i Rumunii.

Kontrola uprzednia sprawowana przez Komisję nad przetargami i zawieraniem umów, zostanie zniesiona decyzją Komisji podjętą w tym celu, po przeprowadzeniu przez Komisję procedury akredytacyjnej oraz po pozytywnej ocenie Rozszerzonego Zdecentralizowanego Systemu Wdrażania (EDIS), zgodnie z kryteriami i warunkami określonymi w Załączniku do rozporządzenia Rady (WE) nr 1266/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. w sprawie koordynacji pomocy dla państw ubiegających się o członkostwo w Unii Europejskiej w ramach strategii przedakcesyjnej i zmieniającego rozporządzenie (EWG) nr 3906/89 ( 8 ) oraz w artykule 164 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich ( 9 ).

Jeżeli decyzja Komisji o zniesieniu kontroli uprzednich nie zostanie przyjęta przed dniem przystąpienia, wszelkie umowy podpisane między dniem przystąpienia a dniem, w którym zostanie podjęta decyzja Komisji, nie kwalifikują się do pomocy przedakcesyjnej.

Jednakże, wyjątkowo, jeżeli podjęcie decyzji przez Komisję o zniesieniu kontroli uprzednich zostanie opóźnione po dniu przystąpienia z powodów, których nie można przypisać władzom Bułgarii lub Rumunii, Komisja może przyjąć, w odpowiednio uzasadnionych przypadkach, iż umowy podpisane między dniem przystąpienia a dniem podjęcia decyzji przez Komisję, kwalifikują się do otrzymania środków pomocy przedakcesyjnej, oraz kontynuować wdrażanie pomocy przedakcesyjnej przez ograniczony okres, podczas którego Komisja będzie sprawować uprzednią kontrolę nad przetargami i zawieraniem umów.

2. Do zobowiązań finansowych podjętych przed przystąpieniem, na mocy przedakcesyjnych Instrumentów Finansowych, o których mowa w ustępie 1, a także zobowiązań podjętych po przystąpieniu na podstawie Instrumentu Przejściowego określonego w artykule 31, w tym do zawarcia i rejestracji następnych zobowiązań indywidualnych i płatności, dokonanych po dniu przystąpienia, stosuje się zasady i przepisy dotyczące przedakcesyjnych instrumentów finansowania; zobowiązania te będą obciążać odpowiednie pozycje budżetowe, aż do dnia zamknięcia danych programów i projektów. Niezależnie od powyższego, procedury zamówień publicznych rozpoczęte po przystąpieniu zostaną przeprowadzone zgodnie z odpowiednimi przepisami unijnymi.

3. Ostatnie ustalanie programu pomocy przedakcesyjnej, o której mowa w ustępie 1, ma miejsce w ostatnim roku poprzedzającym przystąpienie. Umowy dotyczące działań podejmowanych na podstawie tych programów należy zawrzeć w ciągu kolejnych dwóch lat. Nie przedłuża się okresu, w którym zawierane są umowy. Wyjątkowo i w odpowiednio uzasadnionych przypadkach, może zostać przyznane ograniczone przedłużenie tego okresu w celu realizacji umów.

Niezależnie od powyższego, fundusze przedakcesyjne przeznaczone na pokrycie kosztów administracyjnych, jak określono w ustępie 4, mogą być przydzielane w ciągu pierwszych dwóch lat po przystąpieniu. W przypadku kosztów audytu i oceny, fundusze przedakcesyjne mogą być przydzielane na okres do pięciu lat po przystąpieniu.

4. Aby zapewnić konieczne stopniowe wycofywanie przedakcesyjnych instrumentów finansowych, o których mowa w ustępie 1, jak również programu ISPA ( 10 ), Komisja może podjąć wszelkie właściwe środki zapewniające, iż niezbędna liczba pracowników zostanie utrzymana w Bułgarii i Rumunii przez okres nieprzekraczający dziewiętnastu miesięcy po dniu przystąpienia. W tym okresie, urzędnicy, członkowie personelu tymczasowego i kontraktowego powołani na stanowiska w Bułgarii i Rumunii przed przystąpieniem, którzy mają pozostać na stanowiskach w tych państwach po dniu przystąpienia, mają wyjątkowo prawo do takich samych warunków finansowych i materialnych, jakie Komisja stosowała wobec nich przed przystąpieniem zgodnie z regulaminem pracowniczym urzędników Wspólnot Europejskich i warunkami zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, określonymi w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 ( 11 ). Wydatki administracyjne, w tym płace innych niezbędnych pracowników, pokrywane są z pozycji budżetowej „Stopniowe wycofywanie pomocy przedakcesyjnej dla nowych Państw Członkowskich” lub równoważnych w ramach odpowiednich pozycji budżetu ogólnego Unii Europejskiej dotyczących rozszerzenia.

Artykuł 28

1. Środki, które w dniu przystąpienia były przedmiotem decyzji w sprawie przyznania pomocy na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1267/1999 ustanawiającego Instrument Przedakcesyjnej Polityki Strukturalnej, oraz których wdrożenie nie zostało zakończone przed tą datą, są uznawane za zatwierdzone przez Komisję na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1164/94 z dnia 16 maja 1994 r. ustanawiającego Fundusz Spójności ( 12 ). Kwoty, które nadal należy przeznaczyć na wdrożenie tych środków są przydzielane na podstawie rozporządzenia odnoszącego się do Funduszu Spójności obowiązującego w dniu przystąpienia oraz zapisywane w działach odpowiadających temu rozporządzeniu w ramach budżetu ogólnego Unii Europejskiej. O ile postanowienia ustępów 2-5 nie stanowią inaczej, przepisy dotyczące wdrażania środków zatwierdzonych zgodnie z tym rozporządzeniem mają zastosowanie do tych środków.

2. Każda procedura udzielania zamówienia publicznego związana ze środkiem, o którym mowa w ustępie 1, które w dniu przystąpienia było już przedmiotem ogłoszenia o przetargu opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej stosowana jest zgodnie z zasadami określonymi w tym ogłoszeniu o przetargu. Jednakże nie stosuje się przepisów zawartych w artykule 165 rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich. Każda procedura udzielania zamówienia publicznego, związana ze środkiem, o którym mowa w ustępie 1, które nie było jeszcze przedmiotem ogłoszenia o przetargu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej powinna być zgodna z postanowieniami Konstytucji, aktami przyjętymi na jej podstawie oraz z politykami Unii, w tym politykami dotyczącymi ochrony środowiska, transportu, sieci transeuropejskich, konkurencji i udzielania zamówień publicznych.

3. Płatności dokonane przez Komisję w ramach środka wymienionego w ustępie 1 są zaksięgowane do najwcześniejszych otwartych zobowiązań dokonanych w pierwszej kolejności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1267/1999 a następnie stosownie do rozporządzenia odnoszącego się do Funduszu Spójności obowiązującego w danym czasie.

4. Dla środków wymienionych w ustępie 1 stosuje się zasady regulujące kwalifikację wydatków zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1267/1999, poza właściwie uzasadnionymi przypadkami, gdy decyzje podejmuje Komisja na wniosek zainteresowanego Państwa Członkowskiego.

5. Komisja może podjąć decyzję, w wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach, zezwalającą na szczególne wyjątki od przepisów, które mają zastosowanie do środków określonych w ustępie 1 na podstawie rozporządzenia odnoszącego się do Funduszu Spójności obowiązującego w dniu przystąpienia.

Artykuł 29

W przypadku, gdy okres wieloletnich zobowiązań w ramach programu SAPARD ( 13 ) związanych z zalesianiem gruntów rolnych, wsparciem dla tworzenia grup producentów lub systemów rolno-środowiskowych, wykracza poza ostateczny dopuszczalny termin płatności w ramach programu SAPARD, nieuregulowane zobowiązania zostaną pokryte w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013. ►M1 Jeżeli w tym zakresie będą konieczne szczególne środki przejściowe, przyjmowane są one zgodnie z procedurą określoną w art. 90 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) ( 14 ). ◄

Artykuł 30

1. Bułgaria po ostatecznym zamknięciu, zgodnie ze zobowiązaniami, przed rokiem 2003 jednostek 1 i 2 elektrowni jądrowej w Kozłoduju, przeznaczonych do późniejszej likwidacji, zobowiązuje się do ostatecznego zamknięcia jednostek 3 i 4 tej elektrowni w 2006 roku oraz do późniejszej likwidacji tych jednostek.

2. W latach 2007-2009, Wspólnota dostarczy Bułgarii pomoc finansową na wsparcie jej wysiłków likwidacyjnych i przezwyciężenie konsekwencji zamknięcia i likwidacji jednostek 1-4 elektrowni jądrowej w Kozłoduju.

Pomoc obejmuje między innymi: środki wspierające likwidację jednostek 1-4 elektrowni jądrowej w Kozłoduju; środki w dziedzinie ochrony środowiska zgodne z dorobkiem; środki na modernizację produkcji, przesyłu i dystrybucji energii konwencjonalnej w Bułgarii; środki mające na celu podniesienie sprawności energetycznej, zwiększenie wykorzystania odnawialnych źródeł energii i poprawienie bezpieczeństwa dostaw energii.

Pomoc zagwarantowana na lata 2007-2009, wynosi 210 milionów EUR (według cen z roku 2004) i zostanie przekazana w równych transzach rocznych w wysokości 70 milionów EUR (według cen z roku 2004).

Pomoc lub jej część może być udostępniona jako wkład Wspólnoty do Międzynarodowego Funduszu Wspierania Likwidacji Elektrowni Kozłoduj, zarządzanego przez Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju.

3. Komisja może przyjąć przepisy dotyczące wdrażania pomocy, o której mowa w ustępie 2. Przepisy te zostaną przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji ( 15 ). W tym celu Komisja będzie wspierana przez komitet. Zastosowanie znajdują artykuły 4 i 7 decyzji 1999/468/WE. Okres, o którym mowa w artykule 4 ustęp 3 decyzji 1999/468/WE wynosi sześć tygodni. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

Artykuł 31

1. W pierwszym roku po przystąpieniu, Unia przekazuje na rzecz Bułgarii i Rumunii tymczasową pomoc finansową (zwaną dalej „Instrumentem Przejściowym”), mającą na celu rozwój i wzmocnienie potencjału administracyjnego i sądowniczego w celu wprowadzenia w życie i egzekwowania prawa Unii, jak również rozwijania wymiany dobrych praktyk. Pomoc ta zapewnia finansowanie projektów w zakresie rozwoju instytucjonalnego oraz pomocniczych, mniejszych inwestycji.

2. Pomoc ma na celu zaspokojenie ciągłej potrzeby wzmacniania potencjału instytucjonalnego w niektórych dziedzinach poprzez działania, które nie mogą być finansowane w ramach funduszy strukturalnych lub funduszy dotyczących rozwoju obszarów wiejskich.

3. Dla projektów współpracy pomiędzy organami administracji publicznej mających na celu rozwój instytucjonalny nadal ma zastosowanie procedura zaproszenia do składania wniosków poprzez sieć punktów kontaktowych w Państwach Członkowskich, ustanowiona w ramach Umów ramowych z Państwami Członkowskimi dla celów pomocy przedakcesyjnej.

Środki przydzielone w ramach Instrumentu Przejściowego dla Bułgarii i Rumunii wynoszą, w pierwszym roku po przystąpieniu, według cen z roku 2004, 82 miliony EUR z przeznaczeniem na działania wynikające z priorytetów krajowych i horyzontalnych. Środki te zatwierdza organ budżetowy w ramach limitów perspektywy finansowej.

4. Decyzje dotyczące przyznania pomocy na podstawie Instrumentu Przejściowego są podejmowane, a przyznana pomoc jest wdrażana zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3906/89 w sprawie pomocy gospodarczej dla niektórych państw Europy Środkowej i Wschodniej.

Artykuł 32

1. Niniejszym tworzy się instrument przepływu środków pieniężnych i instrument finansowy Schengen jako tymczasowy instrument pomocy dla Bułgarii i Rumunii, między dniem przystąpienia a końcem 2009 roku w celu finansowania działań na nowych granicach zewnętrznych Unii służących wprowadzeniu w życie dorobku Schengen oraz kontroli na granicach zewnętrznych, a także w celu usprawnienia przepływu środków pieniężnych w budżetach krajowych.

2. W latach 2007-2009 Bułgaria i Rumunia będą miały dostęp do następujących kwot (według cen z roku 2004) w formie płatności zryczałtowanych na podstawie tymczasowego instrumentu przepływu środków pieniężnych i instrumentu finansowego Schengen:







(w milionach EUR, ceny z roku 2004) 2007 2008 2009 Bułgaria 121,8 59,1 58,6 Rumunia 297,2 131,8 130,8

3. Co najmniej 50 % środków przydzielonych dla każdego państwa na podstawie tymczasowego instrumentu przepływu środków pieniężnych i instrumentu finansowego Schengen wykorzystuje się w celu wsparcia Bułgarii i Rumunii w wypełnianiu ich obowiązku finansowania działań na nowych granicach zewnętrznych Unii wprowadzających w życie dorobek Schengen oraz w celu wsparcia kontroli na granicach zewnętrznych.

4. Jedna dwunasta każdej kwoty rocznej jest wypłacana na rzecz Bułgarii i Rumunii pierwszego dnia roboczego każdego miesiąca odpowiedniego roku. Zryczałtowane płatności zostaną wykorzystane w ciągu trzech lat od otrzymania pierwszej płatności. Bułgaria i Rumunia przedłożą, nie później niż sześć miesięcy po zakończeniu tego trzyletniego okresu, obszerne sprawozdanie z ostatecznego wykonania płatności zryczałtowanych na podstawie części tymczasowego instrumentu przepływu środków pieniężnych dotyczącej Schengen i instrumentu finansowego Schengen wraz oświadczeniem zawierającym uzasadnienie takich wydatków. Wszelkie niewykorzystane lub nieuzasadnione wydatki zostaną zwrócone Komisji.

5. Komisja może przyjąć wszelkie przepisy techniczne niezbędne dla funkcjonowania tymczasowego instrumentu przepływu środków pieniężnych i instrumentu finansowego Schengen.

Artykuł 33

1. Bez uszczerbku dla przyszłych decyzji dotyczących polityki w tym zakresie, ogólne środki przydzielone na działania strukturalne, które mają być udostępnione Bułgarii i Rumunii w ciągu trzyletniego okresu 2007-2009, są następujące:







(w milionach EUR, ceny z roku 2004) 2007 2008 2009 Bułgaria 539 759 1 002 Rumunia 1 399 1 972 2 603

2. W ciągu trzyletniego okresu 2007-2009, zakres i charakter interwencji w ramach tych ustalonych kopert dla danego kraju są określane na podstawie przepisów mających w tym czasie zastosowanie do wydatków na działania strukturalne.

Artykuł 34

▼M1

1. Oprócz przepisów dotyczących rozwoju obszarów wiejskich obowiązujących w dniu przystąpienia, postanowienia określone w sekcjach I, II i III załącznika VIII mają zastosowanie do Bułgarii i Rumunii w latach 2007–2009, z wyjątkiem sekcji I pkt D tego załącznika, które mają również zastosowanie w latach 2010–2013 w odniesieniu do świadczenia usług z zakresu doradztwa rolniczego dla rolników korzystających ze wsparcia dla gospodarstw niskotowarowych. Szczególne postanowienia finansowe określone w sekcji IV załącznika VIII mają zastosowanie do Bułgarii i Rumunii w całym okresie programowania w latach 2007–2013.

▼B

2. Bez uszczerbku dla przyszłych decyzji dotyczących polityki w tym zakresie, środki przydzielone z EFOGR, Sekcja Gwarancji, na rozwój obszarów wiejskich w Bułgarii i Rumunii w ciągu trzyletniego okresu 2007-2009 wynoszą 3 041 milionów EUR (według cen z roku 2004).

▼M1

3. Zgodnie z procedurą określoną w art. 90 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, w razie konieczności, przyjmuje się przepisy wykonawcze w celu stosowania postanowień załącznika VIII.

▼B

4. Rada, stanowiąc na wniosek Komisji oraz po konsultacji z Parlamentem Europejskim, wprowadza wszelkie dostosowania postanowień Załącznika VIII tam gdzie to konieczne w celu zapewnienia spójności z przepisami dotyczącymi rozwoju obszarów wiejskich.

Artykuł 35

Co roku, w ramach dostosowań technicznych do perspektywy finansowej, Komisja dostosowuje wysokość kwot określonych w artykułach 30, 31, 32, 33 i 34 zgodnie ze zmianami cen.







TYTUŁ IV

POZOSTAŁE POSTANOWIENIA

Artykuł 36

1. Jeżeli przed końcem trzyletniego okresu następującego po przystąpieniu pojawią się trudności, które są poważne i mogą utrzymywać się w jakimkolwiek sektorze gospodarki, lub mogą spowodować poważne pogorszenie sytuacji gospodarczej danego obszaru, Bułgaria lub Rumunia może zwrócić się o zezwolenie na podjęcie środków ochronnych w celu naprawienia sytuacji i dostosowania danego sektora do gospodarki rynku wewnętrznego.

W takich samych okolicznościach każde z obecnych Państw Członkowskich może zwrócić się o zezwolenie na podjęcie środków ochronnych w stosunku do Bułgarii lub Rumunii, lub do obydwu tych państw.

2. Na wniosek zainteresowanego państwa, Komisja w ramach procedury nadzwyczajnej, przyjmuje rozporządzenia europejskie lub decyzje europejskie określające środki ochronne, które uważa za niezbędne, wskazując warunki i zasady ich wprowadzenia w życie.

W razie poważnych trudności gospodarczych i na wyraźny wniosek zainteresowanego Państwa Członkowskiego, Komisja podejmuje działania w ciągu pięciu dni roboczych od otrzymania wniosku wraz z odpowiednimi informacjami uzasadniającymi ten wniosek. Środki powzięte w ramach powyższej procedury stosuje się ze skutkiem natychmiastowym, biorąc pod uwagę interesy wszystkich zainteresowanych stron; nie mogą one pociągać za sobą konieczności przeprowadzania kontroli granicznych.

3. Środki dopuszczone na mocy ustępu 2 mogą obejmować odstępstwa od reguł zawartych w Konstytucji, a także w niniejszym Protokole, w takim zakresie i na takie okresy, jakie są absolutnie niezbędne do realizacji celów, o których mowa w ustępie 1. Pierwszeństwo przyznaje się środkom, które w możliwie najmniejszy sposób zakłócają funkcjonowanie rynku wewnętrznego.

Artykuł 37

Jeżeli Bułgaria lub Rumunia nie wykona zobowiązań podjętych w ramach negocjacji w sprawie przystąpienia powodując poważne naruszenie funkcjonowania rynku wewnętrznego, włączając w to jakiekolwiek zobowiązania we wszystkich politykach sektorowych dotyczących działalności gospodarczej o skutku transgranicznym lub bezpośrednie ryzyko wystąpienia takiego naruszenia, Komisja może, do końca najwyżej trzyletniego okresu następującego po dniu przystąpienia, na uzasadniony wniosek Państwa Członkowskiego lub z własnej inicjatywy, przyjąć rozporządzenia europejskie lub decyzje europejskie wprowadzające odpowiednie środki.

Środki powinny być proporcjonalne, a pierwszeństwo przyznaje się środkom, które w możliwie najmniejszy sposób zakłócają funkcjonowanie rynku wewnętrznego, a w stosownych przypadkach, pierwszeństwo przyznaje się istniejącym sektorowym mechanizmom ochronnym. Takie środki ochronne nie mogą stanowić środka arbitralnej dyskryminacji ani ukrytych ograniczeń w handlu między Państwami Członkowskimi. Klauzula ochronna może mieć zastosowanie także przed dniem przystąpienia na podstawie wyników monitorowania, a przyjęte środki wchodzą w życie od dnia przystąpienia, o ile nie przewidują one późniejszego terminu. Środki te utrzymuje się nie dłużej niż jest to absolutnie niezbędne, a w każdym przypadku zostaną one zniesione w momencie zrealizowania odpowiedniego zobowiązania. Mogą one jednak być stosowane po upływie okresu określonego w akapicie pierwszym, tak długo jak odpowiednie zobowiązania nie będą wykonane. W związku z postępami poczynionymi przez dane nowe Państwo Członkowskie w wykonywaniu swoich zobowiązań, Komisja może odpowiednio dostosować środki. W odpowiednim czasie przed uchyleniem rozporządzeń europejskich i decyzji europejskich ustanawiających środki ochronne, Komisja powiadamia Radę i uwzględnia w pełni wszelkie uwagi poczynione przez Radę w tym zakresie.

Artykuł 38

Jeżeli w Bułgarii lub Rumunii wystąpią poważne braki lub bezpośrednie ryzyko wystąpienia takich braków w transpozycji, we wprowadzaniu w życie lub w stosowaniu decyzji ramowych lub jakichkolwiek innych odpowiednich zobowiązań, instrumentów współpracy i decyzji odnoszących się do wzajemnego uznawania w obszarze prawa karnego - zgodnie z tytułem VI Traktatu o Unii Europejskiej oraz z dyrektywami i rozporządzeniami odnoszącymi się do wzajemnego uznawania w sprawach cywilnych na mocy tytułu IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, oraz ustaw europejskich i europejskich ustaw ramowych przyjętych na podstawie sekcji 3 i 4 rozdziału IV tytułu III części III Konstytucji, Komisja może przyjąć rozporządzenia europejskie lub decyzje europejskie ustanawiające odpowiednie środki, wskazując warunki i zasady, na jakich będą one wprowadzane w życie, do końca najwyżej trzyletniego okresu następującego po dniu przystąpienia, na uzasadniony wniosek Państwa Członkowskiego lub z własnej inicjatywy, po przeprowadzeniu konsultacji z Państwami Członkowskimi.

Środki te mogą przyjąć postać czasowego zawieszenia stosowania odpowiednich postanowień i decyzji w stosunkach między Bułgaria lub Rumunią i innym Państwem Członkowskim lub Państwami Członkowskimi, bez uszczerbku dla kontynuacji ścisłej współpracy sądowej. Klauzula ochronna może mieć zastosowanie także przed dniem przystąpienia na podstawie wyników monitorowania a przyjęte środki wchodzą w życie od dnia przystąpienia, o ile nie przewidują one późniejszego terminu. Środki te utrzymuje się nie dłużej, niż jest to absolutnie niezbędne, a w każdym przypadku, zostaną one zniesione w momencie uzupełnienia braków. Mogą one jednak być stosowane po upływie okresu określonego w akapicie pierwszym, tak długo jak utrzymują się te braki. W związku z postępami poczynionymi przez zainteresowane nowe Państwo Członkowskie w uzupełnianiu braków, Komisja może odpowiednio dostosować środki, po przeprowadzeniu konsultacji z Państwami Członkowskimi. W odpowiednim czasie przed uchyleniem rozporządzeń europejskich i decyzji europejskich ustanawiających środki ochronne, Komisja powiadamia Radę i uwzględnia w pełni wszelkie uwagi poczynione przez Radę w tym zakresie.

Artykuł 39

1. Jeżeli na podstawie stałego monitorowania przez Komisję zobowiązań podjętych przez Bułgarię i Rumunię w ramach negocjacji w sprawie przystąpienia, a w szczególności sprawozdań Komisji w zakresie monitorowania, istnieją przekonujące dowody, że stan przygotowań do przyjęcia i wprowadzenia w życie dorobku w Bułgarii lub Rumunii jest taki, iż występuje poważne ryzyko, że którekolwiek z tych państw jest w sposób oczywisty nieprzygotowane, aby spełnić wymagania związane z członkostwem do dnia przystąpienia wyznaczonego na 1 stycznia 2007 roku w wielu istotnych obszarach, Rada może, stanowiąc jednomyślnie na podstawie zalecenia Komisji, podjąć decyzję, że data przystąpienia tego państwa zostanie przesunięta na dzień 1 stycznia 2008 roku.

2. Niezależnie od postanowień ustępu 1, Rada może, stanowiąc większością kwalifikowaną na podstawie zalecenia Komisji, podjąć decyzję, o której mowa w ustępie 1 w odniesieniu do Rumunii, jeżeli zauważono poważne braki w wypełnianiu przez Rumunię jednego lub kilku zobowiązań i wymogów wymienionych w Załączniku IX, punkt I.

3. Niezależnie od postanowień ustępu 1 oraz bez uszczerbku dla artykułu 37, Rada może, stanowiąc większością kwalifikowaną na podstawie zalecenia Komisji oraz po szczegółowej ocenie dotyczącej postępów poczynionych przez Rumunię w dziedzinie polityki konkurencji, przeprowadzonej jesienią 2005 roku, podjąć decyzję wspomnianą w ustępie 1 w odniesieniu do Rumunii, jeżeli zauważono poważne braki w wypełnianiu przez Rumunię zobowiązań podjętych na podstawie Układu Europejskiego ( 16 ) lub jednego, albo większej liczby zobowiązań i wymogów wymienionych w Załączniku IX, punkt II.

4. W przypadku podjęcia decyzji na podstawie ustępu 1, 2 lub 3, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, natychmiast podejmuje decyzję dotyczącą dostosowań w niniejszym Protokole oraz Załącznikach i Dodatkach do niego, które mogą okazać się konieczne w związku z decyzją o przesunięciu daty przystąpienia.

Artykuł 40

W celu uniknięcia zakłócenia właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego, stosowanie przepisów krajowych Bułgarii i Rumunii w trakcie okresów przejściowych określonych w Załącznikach VI i VII nie może prowadzić do wprowadzenia kontroli granicznych pomiędzy Państwami Członkowskimi.

Artykuł 41

Jeżeli dla ułatwienia przejścia z systemu istniejącego w Bułgarii i Rumunii na system wynikający ze stosowania wspólnej polityki rolnej na warunkach określonych w niniejszym Protokole, niezbędne są środki przejściowe, Komisja przyjmuje takie środki zgodnie z procedurą, o której mowa w artykule 25 ustęp 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż ( 17 ) - lub w stosownych przypadkach - z procedurą, o której mowa w odpowiednich artykułach innych rozporządzeń w sprawie wspólnej organizacji rynków rolnych lub ustaw europejskich zastępujących je, lub też zgodnie z odpowiednią procedurą określoną w mających zastosowanie przepisach. Środki przejściowe, o których mowa w niniejszym artykule, mogą być podejmowane przez okres trzech lat od daty przystąpienia, a ich stosowanie jest ograniczone do tego okresu. Ustawa europejska przyjęta przez Radę może przedłużyć ten okres. Rada stanowi jednomyślnie po konsultacji z Parlamentem Europejskim.

Środki przejściowe odnoszące się do wprowadzania w życie instrumentów dotyczących wspólnej polityki rolnej nie wymienione w niniejszym Protokole, które są niezbędne w wyniku przystąpienia, zostaną określone przed datą przystąpienia w rozporządzeniach europejskich lub decyzjach europejskich przyjętych przez Radę na wniosek Komisji lub w przypadku gdy wpływają na instrumenty pierwotnie przyjęte przez Komisję, w rozporządzeniach europejskich lub decyzjach europejskich przyjętych przez Komisję zgodnie z procedurą wymaganą dla przyjęcia takich instrumentów.

Artykuł 42

Jeżeli środki przejściowe są niezbędne do ułatwienia przejścia z systemu istniejącego w Bułgarii i Rumunii na system wynikający z zastosowania unijnych przepisów weterynaryjnych, fitosanitarnych i w zakresie bezpieczeństwa żywności, Komisja przyjmuje takie środki zgodnie z właściwą procedurą określoną w mających zastosowanie przepisach. Powyższe środki są podejmowane przez okres trzech lat następujących po dacie przystąpienia i ich stosowanie jest ograniczone do tego okresu.







CZĘŚĆ PIĄTA

POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE WPROWADZENIA W ŻYCIE NINIEJSZEGO PROTOKOŁU







TYTUŁ I

POWOŁYWANIE INSTYTUCJI I ORGANÓW

Artykuł 43

Parlament Europejski dokona zmian swojego regulaminu, które są niezbędne z uwagi na przystąpienie.

Artykuł 44

Rada dokona zmian swojego regulaminu, które są niezbędne z uwagi na przystąpienie.

Artykuł 45

Z dniem przystąpienia, do Komisji zostanie mianowany obywatel każdego nowego Państwa Członkowskiego. Nowych członków Komisji mianuje Rada, we wspólnym porozumieniu z przewodniczącym Komisji, po konsultacji z Parlamentem Europejskim oraz zgodnie z kryteriami określonymi w artykule I-26 ustęp 4 Konstytucji.

Mandaty członków mianowanych w ten sposób wygasają w tym samym czasie co mandaty członków sprawujących tę funkcję w dniu przystąpienia.

Artykuł 46

1. Do Trybunału Sprawiedliwości mianuje się dwóch sędziów oraz dwóch sędziów mianuje się do Sądu.

2. Mandat jednego z sędziów Trybunału Sprawiedliwości mianowanych zgodnie z ustępem 1 wygasa dnia 6 października 2009 roku Sędzia ten zostanie wybrany w drodze losowania. Mandat drugiego sędziego wygasa dnia 6 października 2012 roku.

Mandat jednego z sędziów Sądu mianowanych zgodnie z ustępem 1 wygasa dnia 31 sierpnia 2007 roku. Sędzia ten zostanie wybrany w drodze losowania. Mandat drugiego sędziego wygasa dnia 31 sierpnia 2010 roku.

3. Trybunał Sprawiedliwości dokona zmian swojego regulaminu, które są niezbędne z uwagi na przystąpienie.

Sąd, w porozumieniu z Trybunałem Sprawiedliwości, dokona zmian swojego regulaminu, które są niezbędne z uwagi na przystąpienie.

Zmienione regulaminy wymagają zgody Rady.

4. W sprawach zawisłych przed Trybunałem lub Sądem w dniu przystąpienia, w których postępowanie ustne rozpoczęło się przed tym dniem, pełny skład Trybunału i Sądu oraz skład izb są takie, jak przed dniem przystąpienia oraz w sprawach tych stosowane są regulaminy obowiązujące w dniu poprzedzającym dzień przystąpienia.

Artykuł 47

Do Trybunału Obrachunkowego zostanie z dniem przystąpienia mianowany na okres sześciu lat obywatel każdego nowego Państwa Członkowskiego.

Artykuł 48

Komitet Regionów zostaje powiększony przez mianowanie 27 członków reprezentujących instytucje regionalne i lokalne w Bułgarii i Rumunii, posiadających mandat wyborczy organów regionalnych lub lokalnych bądź odpowiedzialnych politycznie przed wybranym zgromadzeniem. Mandaty członków mianowanych w ten sposób wygasają w tym samym czasie co mandaty członków sprawujących tę funkcję w dniu przystąpienia.

Artykuł 49

Komitet Ekonomiczno-Społeczny zostaje powiększony przez mianowanie 27 członków reprezentujących różne grupy gospodarcze i społeczne w ramach zorganizowanego społeczeństwa obywatelskiego w Bułgarii i Rumunii. Mandaty członków mianowanych w ten sposób wygasają w tym samym czasie co mandaty członków sprawujących tę funkcję w dniu przystąpienia.

Artykuł 50

Dostosowania w zasadach dotyczących komitetów ustanowionych przez Konstytucję oraz w ich regulaminach, które są niezbędne z uwagi na przystąpienie, wprowadza się możliwie najszybciej po przystąpieniu.

Artykuł 51

1. Nowi członkowie komitetów, grup lub innych organów utworzonych na podstawie Konstytucji lub aktu instytucji są mianowani na warunkach i zgodnie z procedurami mianowania członków tych komitetów, grup lub innych organów. Mandaty nowo mianowanych członków wygasają w tym samym czasie co mandaty członków sprawujących tę funkcję w dniu przystąpienia.

2. Skład komitetów lub grup utworzonych na podstawie Konstytucji lub aktu instytucji, których liczba członków jest stała niezależnie od liczby Państw Członkowskich zostaje całkowicie odnowiony w dniu przystąpienia, chyba że mandaty obecnych członków wygasają w ciągu jednego roku od dnia przystąpienia.







TYTUŁ II

STOSOWANIE AKTÓW INSTYTUCJI

Artykuł 52

Od dnia przystąpienia Bułgaria i Rumunia są uznawane za adresatów europejskich ustaw ramowych, rozporządzeń europejskich i decyzji europejskich w rozumieniu artykułu I-33 Konstytucji oraz dyrektyw i decyzji w rozumieniu artykułu 249 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i artykułu 161 Traktatu EWEA, o ile takie europejskie ustawy ramowe, rozporządzenia europejskie i decyzje europejskie oraz takie dyrektywy i decyzje zostały skierowane do wszystkich obecnych Państw Członkowskich. Z wyjątkiem decyzji europejskich, które wchodzą w życie zgodnie z artykułem I - 39 ustęp 2 Konstytucji oraz dyrektyw i decyzji, które weszły w życie zgodnie z artykułem 254 ustępy 1 i 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, uznaje się, że Bułgarii i Rumunii notyfikowano takie decyzje europejskie oraz takie dyrektywy i decyzje w dniu przystąpienia.

Artykuł 53

1. Bułgaria i Rumunia wprowadzają w życie środki niezbędne do osiągnięcia, od dnia przystąpienia, zgodności z przepisami europejskich ustaw ramowych i tych rozporządzeń europejskich, które są wiążące w odniesieniu do rezultatu, który ma zostać osiągnięty, ale pozostawiają organom krajowym swobodę wyboru form i środków w rozumieniu artykułu I-33 Konstytucji, a także z przepisami dyrektyw i decyzji w rozumieniu artykułu 249 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i artykułu 161 Traktatu EWEA, chyba że w niniejszym Protokole przewidziano inny termin. Informują one Komisję o tych środkach najpóźniej do dnia przystąpienia lub, w stosownych przypadkach, w terminie przewidzianym w tym celu w niniejszym Protokole.

2. W zakresie, w jakim zmiany do dyrektyw w rozumieniu artykułu 249 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i artykułu 161 Traktatu EWEA wprowadzone niniejszym Protokołem wymagają wprowadzenia zmian w przepisach ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych obecnych Państw Członkowskich, państwa te wprowadzą w życie środki niezbędne do osiągnięcia, od dnia przystąpienia, zgodności ze zmienionymi dyrektywami, chyba że w niniejszym Protokole przewidziano inny termin. Informują one Komisję o tych środkach najpóźniej do dnia przystąpienia lub, w stosownych przypadkach, w terminie przewidzianym w tym celu w niniejszym Protokole.

Artykuł 54

Przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne zmierzające do zapewnienia na terytorium Bułgarii i Rumunii ochrony zdrowia pracowników i społeczeństwa przed zagrożeniem wynikającym z promieniowania jonizującego są, zgodnie z artykułem 33 Traktatu EWEA, przekazywane Komisji przez te państwa w terminie trzech miesięcy od dnia przystąpienia.

Artykuł 55

Na właściwie uzasadniony wniosek przedłożony Komisji przez Bułgarię lub Rumunię nie później niż w dniu przystąpienia, Rada, stanowiąc na wniosek Komisji, a w przypadku gdy dany akt został przyjęty przez Komisję, Komisja, może przyjąć rozporządzenia europejskie lub decyzje europejskie przewidujące czasowe odstępstwa od aktów instytucji przyjętych między dniem 1 października 2004 roku a dniem przystąpienia. Środki są przyjmowane zgodnie z zasadami głosowania obowiązującymi w przypadku przyjmowania aktu, w stosunku do którego wnioskuje się o czasowe odstępstwo. W przypadku, gdy odstępstwa takie zostaną przyjęte po dniu przystąpienia, mogą być one stosowane od dnia przystąpienia.

Artykuł 56

W przypadku, gdy akty instytucji przyjęte przed dniem przystąpienia wymagają dostosowań w związku z przystąpieniem, a niezbędne dostosowania nie zostały przewidziane w niniejszym Protokole lub jego Załącznikach, Rada, stanowiąc na wniosek Komisji, a w przypadku, gdy akt podstawowy został przyjęty przez Komisję, Komisja, przyjmuje w tym celu niezbędne akty. W przypadku, gdy dostosowania takie zostaną przyjęte po dniu przystąpienia, mogą być one stosowane od dnia przystąpienia.

Artykuł 57

O ile nie przewidziano inaczej, Rada na wniosek Komisji przyjmuje rozporządzenia europejskie lub decyzje europejskie ustanawiające niezbędne środki w celu wprowadzenia w życie postanowień niniejszego Protokołu.

Artykuł 58

Teksty aktów instytucji przyjęte przed dniem przystąpienia i sporządzone przez Radę, Komisję lub Europejski Bank Centralny w językach bułgarskim i rumuńskim, od dnia przystąpienia są autentyczne na takich samych warunkach jak teksty sporządzone w obecnych językach urzędowych. Zostaną one opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, jeśli teksty w obecnych językach były w ten sposób opublikowane.







TYTUŁ III

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 59

Załączniki I do IX i dodatki do nich stanowią integralną część niniejszego Protokołu.

Artykuł 60

Rząd Republiki Włoskiej przekaże rządom Republiki Bułgarii i Rumunii uwierzytelnione kopie Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, jak również traktatów zmieniających lub uzupełniających ten traktat w językach angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim.

Teksty tego traktatu sporządzone w językach bułgarskim i rumuńskim są załączone do niniejszego Protokołu. Teksty te są autentyczne na takich samych warunkach jak teksty traktatu, o których mowa w pierwszym akapicie, sporządzone w obecnych językach.

Artykuł 61

Uwierzytelnione kopie umów międzynarodowych złożonych w archiwum Sekretariatu Generalnego Rady Unii Europejskiej zostaną przekazane rządom Republiki Bułgarii i Rumunii przez Sekretarza Generalnego.

ZAŁĄCZNIK I

Wykaz konwencji i protokołów,do których przystąpi Bułgaria i Rumunia z dniem przystąpienia (określony w artykule 3 ustęp 3 Protokołu)

1. Konwencja z dnia 19 czerwca 1980 r. o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, otwarta do podpisu w Rzymie dnia 19 czerwca 1980 r. (Dz.U. L 266 z 9.10.1980, str. 1)

— Konwencja z dnia 10 kwietnia 1984 r. o przystąpieniu Republiki Greckiej do Konwencji o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, otwartej do podpisu w Rzymie dnia 19 czerwca 1980 r. (Dz.U. L 146 z 31.5.1984, str. 1)

— Protokół Pierwszy z dnia 19 grudnia 1988 r. w sprawie wykładni przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich Konwencji o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, otwartej do podpisu w Rzymie dnia 19 czerwca 1980 r. (Dz.U. L 48 z 20.2.1989, str. 1)

— Protokół Drugi z dnia 19 grudnia 1988 r. przyznający Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pewne kompetencje w zakresie wykładni Konwencji o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, otwartej do podpisu w Rzymie dnia 19 czerwca 1980 r. (Dz.U. L 48 z 20.2.1989, str. 17)

— Konwencja z dnia 18 maja 1992 r. o przystąpieniu Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej do Konwencji o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, otwartej do podpisu w Rzymie dnia 19 czerwca 1980 r. (Dz.U. L 333 z 18.11.1992, str. 1)

— Konwencja z dnia 29 listopada 1996 r. o przystąpieniu Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji do Konwencji o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, otwartej do podpisu w Rzymie dnia 19 czerwca 1980 r. oraz do Pierwszego i Drugiego Protokołu w sprawie wykładni tej Konwencji przez Trybunał Sprawiedliwości (Dz.U. C 15 z 15.1.1997, str. 10)

2. Konwencja z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych (Dz.U. L 225 z 20.8.1990, str. 10)

— Konwencja z dnia 21 grudnia 1995 r. o przystąpieniu Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji do Konwencji w sprawie eliminacji podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych (Dz.U. C 26 z 31.1.1996, str. 1)

— Protokół z dnia 25 maja 1999 r. zmieniający Konwencję z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie eliminacji podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych (Dz.U. C 202 z 16.7.1999, str. 1)

▼M10

— Konwencja z dnia 8 grudnia 2004 r. w sprawie przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Konwencji w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych (Dz.U. C 160 z 30.6.2005, s. 1).

▼B

3. Konwencja z dnia 26 lipca 1995 r. sporządzona na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. C 316 z 27.11.1995, str. 49)

— Protokół z dnia 27 września 1996 r. sporządzony na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej do Konwencji o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. C 313 z 23.10.1996, str. 2)

— Protokół z dnia 29 listopada 1996 r. sporządzony na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie wykładni w trybie prejudycjalnym przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich Konwencji o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. C 151 z 20.5.1997, str. 2)

— Protokół Drugi z dnia 19 czerwca 1997 r. sporządzony na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej do Konwencji finansowych o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. C 221 z 19.7.1997, str. 12)

4. Konwencja z dnia 26 lipca 1995 r. sporządzona na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (Konwencja o Europolu) (Dz.U. C 316 z 27.11.1995, str. 2)

— Protokół z dnia 24 lipca 1996 r. sporządzony na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie wykładni w trybie prejudycjalnym przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich Konwencji w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (Dz.U. C 299 z 9.10.1996, str. 2)

— Protokół z dnia 19 czerwca 1997 r. sporządzony na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej oraz artykułu 41 ustęp 3 Konwencji o Europolu w sprawie przywilejów i immunitetów Europolu, członków jego organów, zastępców dyrektora i pracowników Europolu (Dz.U. C 221 z 19.7.1997, str. 2)

— Protokół z dnia 30 listopada 2000 r. sporządzony na podstawie artykułu 43 ustęp 1 Konwencji w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (Konwencji o Europolu) zmieniający artykuł 2 oraz Załącznik do tej Konwencji (Dz.U. C 358 z 13.12.2000, str. 2)

— Protokół z dnia 28 listopada 2002 r. zmieniający Konwencję w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (Konwencję o Europolu) oraz Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Europolu, członków jego organów, zastępców dyrektora i pracowników Europolu (Dz.U. C 312 z 16.12.2002, str. 2)

— Protokół z dnia 27 listopada 2003 r. sporządzony na podstawie artykułu 43 ustęp 1 Konwencji w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (Konwencji o Europolu), zmieniający tą Konwencję (Dz.U. C 2 z 6.1.2004, str. 3)

5. Konwencja z dnia 26 lipca 1995 r. sporządzona na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej o wykorzystaniu technologii informatycznej dla potrzeb celnych (Dz.U. C 316 z 27.11.1995, str. 34)

— Protokół z dnia 29 listopada 1996 r. sporządzony na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie wykładni w trybie prejudycjalnym przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich Konwencji o wykorzystaniu technologii informatycznej dla potrzeb celnych (Dz.U. C 151 z 20.5.1997, str. 16)

— Protokół z dnia 12 marca 1999 r. sporządzony na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie zakresu prania wpływów pieniężnych w Konwencji o wykorzystaniu technologii informatycznej dla potrzeb celnych oraz włączenia numeru rejestracyjnego środków transportu do Konwencji (Dz.U. C 91 z 31.3.1999, str. 2)

— Protokół z dnia 8 maja 2003 r. ustanowiony zgodnie z artykułem 34 Traktatu o Unii Europejskiej zmieniający w zakresie utworzenia identyfikującej bazy danych rejestru celnego Konwencję o wykorzystaniu technologii informatycznej dla potrzeb celnych (Dz.U. C 139 z 13.6.2003, str. 2)

6. Konwencja z dnia 26 maja 1997 r. sporządzona na podstawie artykułu K.3 ustęp 2 litera c) Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie zwalczania korupcji funkcjonariuszy Wspólnot Europejskich lub funkcjonariuszy Państw Członkowskich Unii Europejskiej (Dz.U. C 195 z 25.6.1997, str. 2)

7. Konwencja z dnia 18 grudnia 1997 r. sporządzona na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie pomocy wzajemnej i współpracy między administracjami celnymi (Dz.U. C 24 z 23.1.1998, str. 2)

8. Konwencja z dnia 17 czerwca 1998 r. sporządzona na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej o zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych (Dz.U. C 216 z 10.7.1998, str. 2)

9. Konwencja z dnia 29 maja 2000 r. ustanowiona przez Radę zgodnie z artykułem 34 Traktatu o Unii Europejskiej o wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej (Dz.U. C 197 z 12.7.2000, str. 3)

— Protokół z dnia 16 października 2001 r. ustanowiony przez Radę zgodnie z artykułem 34 Traktatu o Unii Europejskiej do Konwencji o wzajemnej pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej (Dz.U. C 326 z 21.11.2001, str. 2)

ZAŁĄCZNIK II

Wykaz przepisów dorobku Schengen w postaci, w jakiej zostały włączone w ramy Unii Europejskiej oraz akty na nim oparte lub w inny sposób z nim związane, które będą obowiązywały i będą miały zastosowanie w nowych Państwach Członkowskich od dnia przystąpienia (określony w artykule 4 ustęp 1 Protokołu)

1. Układ między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach z dnia 14 czerwca 1985 r. ( 18 )

2. Następujące postanowienia Konwencji wykonawczej podpisanej w Schengen dnia 19 czerwca 1990 r. ( 19 ) do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach oraz jej Aktu końcowego i dołączonych wspólnych deklaracji, zmienionej przez niektóre akty wymienione w ustępie 8 poniżej:

Artykuł 1 w zakresie, w jakim dotyczy postanowień niniejszego ustępu; artykuły 3 do 7, z wyłączeniem artykułu 5 ustęp 1 litera d); artykuł 13; artykuły 26 i 27; artykuł 39; artykuły 44 do 59; artykuły 61 do 63; artykuły 65 do 69; artykuły 71 do 73; artykuły 75 i 76; artykuł 82; artykuł 91; artykuły 126 do 130 w zakresie, w jakim odnoszą się do postanowień niniejszego ustępu; oraz artykuł 136; Wspólne Deklaracje 1 oraz 3 Aktu końcowego.

3. Następujące postanowienia układów w sprawie przystąpienia do Konwencji wykonawczej podpisanej w Schengen dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, ich Aktów końcowych i powiązanych deklaracji, zmienionych przez niektóre akty wymienione w ustępie 8 poniżej:

a) Umowa podpisana dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie przystąpienia Republiki Włoskiej:

— Artykuł 4,

— Wspólna Deklaracja 1 w części II Aktu końcowego;

b) Umowa podpisana w dniu 25 czerwca 1991 r. w sprawie przystąpienia Królestwa Hiszpanii:

— Artykuł 4,

— Wspólna Deklaracja 1 w części II Aktu końcowego,

— Deklaracja 2 w części III Aktu końcowego;

c) Umowa podpisana dnia 25 czerwca 1991 r. w sprawie przystąpienia Republiki Portugalskiej:

— Artykuły 4, 5 oraz 6,

— Wspólna Deklaracja 1 w części II Aktu końcowego;

d) Umowa podpisana dnia 6 listopada 1992 r. w sprawie przystąpienia Republiki Greckiej:

— Artykuły 3, 4 oraz 5,

— Wspólna Deklaracja 1 w części II Aktu końcowego,

— Deklaracja 2 w części III Aktu końcowego;

e) Umowa podpisana dnia 28 kwietnia 1995 r. w sprawie przystąpienia Republiki Austrii:

— Artykuł 4,

— Wspólna Deklaracja 1 w części II Aktu końcowego;

f) Umowa podpisana dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie przystąpienia Królestwa Danii:

— Artykuł 4, artykuł 5 ustęp 2 oraz artykuł 6,

— Wspólne Deklaracje 1 oraz 3 w części II Aktu końcowego;

g) Umowa podpisana dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie przystąpienia Republiki Finlandii:

— Artykuły 4 oraz 5,

— Wspólne Deklaracje 1 oraz 3 w części II Aktu końcowego,

— Deklaracja Rządu Republiki Finlandii w sprawie Wysp Alandzkich w części III Aktu końcowego;

h) Umowa podpisana dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie przystąpienia Królestwa Szwecji:

— Artykuły 4 oraz 5,

— Wspólne Deklaracje 1 oraz 3 w części II Aktu końcowego.

4. Następujące umowy zawarte przez Radę zgodnie z art. 6 Protokołu z Schengen:

— Umowa z dnia 18 maja 1999 r. zawarta przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotycząca włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, włączając załączniki, akty końcowe, deklaracje i wymiany listów załączone do nich ( 20 ), zatwierdzone decyzją Rady 1999/439/WE ( 21 ).

— Umowa z dnia 30 czerwca 1999 r. zawarta przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii w sprawie ustanowienia praw i zobowiązań między Irlandią i Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z jednej strony, a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii z drugiej strony, w obszarach dorobku Schengen, które stosują się do tych państw ( 22 ), zatwierdzona decyzją Rady 2000/29/WE ( 23 ).

— Umowa podpisana dnia 25 października 2004 r. przez Radę Unii Europejskiej i Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen ( 24 ).

5. Przepisy następujących decyzji Komitetu Wykonawczego utworzonego na mocy Konwencji wykonawczej podpisanej w Schengen dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, zmienione przez niektóre akty wymienione w ustępie 8 poniżej:

SCH/Com-ex (93) 10 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 14 grudnia 1993 r. dotycząca deklaracji Ministrów i Sekretarzy Stanu

SCH/Com-ex (93) 14 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 14 grudnia 1993 r. w sprawie poprawy praktycznej współpracy sądowej w zakresie zwalczania handlu narkotykami

SCH/Com-ex (94) 16 rev Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 21 listopada 1994 r. w sprawie uzyskiwania wspólnych pieczęci wjazdu i wyjazdu

SCH/Com-ex (94) 28 rev Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie zaświadczenia przewidzianego w artykule 75 do celów przewożenia środków odurzających i substancji psychotropowych

SCH/Com-ex (94) 29 rev 2 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie wprowadzenia w życie Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 19 czerwca 1990 r.

SCH/Com-ex (95) 21 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 20 grudnia 1995 r. w sprawie szybkiej wymiany między Państwami Schengen statystycznych i szczególnych danych dotyczących możliwych wadliwych działań na granicach zewnętrznych

SCH/Com-ex (98) 1 rev 2 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 21 kwietnia 1998 r. w sprawie działań grupy roboczej w zakresie, w jakim dotyczy to przepisów powyższego ustępu 2

SCH/Com-ex (98) 26 def Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 16 września 1998 r. ustanawiająca Stały Komitet ds. oceny i wprowadzania w życie dorobku Schengen

SCH/Com-ex (98) 35 rev 2 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 16 września 1998 r. w sprawie przekazywania Wspólnego Podręcznika państwom ubiegającym się o członkostwo w UE

SCH/Com-ex (98) 37 def 2 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 27 października 1998 r. w sprawie przyjęcia środków do walki z nielegalną imigracją w zakresie, w jakim dotyczy to przepisów powyższego ustępu 2

SCH/Com-ex (98) 51 rev 3 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 16 grudnia 1998 r. sprawie transgranicznej współpracy policji w dziedzinie zapobiegania i wykrywania przestępczości

SCH/Com-ex (98) 52 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 16 grudnia 1998 r. w sprawie podręcznika transgranicznej współpracy policji w zakresie, w jakim dotyczy przepisów powyższego ustępu 2

SCH/Com-ex (98) 57 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 16 grudnia 1998 r. w sprawie wprowadzenia zharmonizowanych formularzy zapewniających dowód zaproszenia, finansowania i zakwaterowania

SCH/Com-ex (98) 59 rev Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 16 grudnia 1998 r. w sprawie skoordynowanego rozmieszczania doradców ds. dokumentów

SCH/Com-ex (99) 1 rev 2 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie sytuacji związanej z narkotykami

SCH/Com-ex (99) 6 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie dorobku Schengen odnoszącego się do telekomunikacji

SCH/Com-ex (99) 7 rev 2 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie oficerów łącznikowych

SCH/Com-ex (99) 8 rev 2 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących wynagradzania informatorów

SCH/Com-ex (99) 10 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie nielegalnego handlu bronią palną

SCH/Com-ex (99) 13 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie ostatecznych wersji Wspólnego Podręcznika i Wspólnych Instrukcji Konsularnych:

— Załączniki 1 do 3, 7, 8 oraz 15 Wspólnych Instrukcji Konsularnych

— Wspólny Podręcznik w zakresie, w jakim dotyczy postanowień ustępu 2 powyżej, włączając w to załączniki 1, 5, 5A, 6, 10, 13

SCH/Com-ex (99) 18 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie poprawy współpracy policji w dziedzinie zapobiegania i wykrywania przestępstw.

6. Następujące deklaracje Komitetu Wykonawczego utworzonego na mocy Konwencji wykonawczej podpisanej w Schengen dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach w zakresie, w jakim dotyczą postanowień powyższego ustępu 2:

SCH/Com-ex (96) decl 6 rev 2 Deklaracja Komitetu Wykonawczego z dnia 26 czerwca 1996 r. w sprawie ekstradycji

SCH/Com-ex (97) decl 13 rev 2 Deklaracja Komitetu Wykonawczego z dnia 9 lutego 1998 r. w sprawie uprowadzania małoletnich.

7. Następujące decyzje Centralnej Grupy utworzonej na mocy Konwencji wykonawczej podpisanej w Schengen dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, w zakresie w jakim dotyczą postanowień powyższego ustępu 2:

SCH/C (98) 117 Decyzja Centralnej Grupy z dnia 27 października 1998 r. w sprawie przyjęcia środków do walki z nielegalną imigracją

SCH/C (99) 25 Decyzja Centralnej Grupy z dnia 22 marca 1999 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących wynagrodzenia informatorów.

8. Następujące akty oparte na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związane:

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1683/95 z dnia 29 maja 1995 r. ustanawiające jednolity formularz wizowy (Dz.U. L 164 z 14.7.1995, str. 1)

Decyzja Rady 1999/307/WE z dnia 1 maja 1999 r. ustanawiająca szczegółowe warunki włączenia sekretariatu Schengen do Sekretariatu Generalnego Rady (Dz.U. L 119 z 7.5.1999, str. 49)

Decyzja Rady 1999/435/WE z dnia 20 maja 1999 r. dotycząca definicji dorobku Schengen do celów określenia, zgodnie ze stosownymi postanowieniami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i Traktatu o Unii Europejskiej, podstawy prawnej dla każdego z postanowień lub decyzji stanowiących dorobek Schengen (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 1)

Decyzja Rady 1999/436/WE z dnia 20 maja 1999 r. określająca, zgodnie ze stosownymi postanowieniami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i Traktatu o Unii Europejskiej, podstawę prawną dla każdego z postanowień lub decyzji stanowiących dorobek Schengen (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 17)

Decyzja Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 31)

Decyzja Rady 1999/848/WE z dnia 13 grudnia 199