ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1994R2659 — PL — 20.05.2006 — 010.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2659/94

zmienione przez:

No

NB: Niniejsza wersja skonsolidowana zawiera odniesienia do europejskiej jednostki rozliczeniowej i/lub ecu, które od dnia 1 stycznia 1999 r. należy rozumieć jako odniesienia do euro – rozporządzenie Rady (EWG) nr 3308/80 (Dz.U. L 345 z 20.12.1980, str. 1) i rozporządzenie Rady (WE) nr 1103/97 (Dz.U. L 162 z 19.6.1997, str. 1).

▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2659/94

z dnia 31 października 1994 r.

w sprawie szczegółowych zasad dotyczących udzielania dopłat do prywatnego składowania serów Grana padano, Parmigiano-Reggiano i Provolone

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 804/68 z dnia 27 lipca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku produktów mlecznych ( 1 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1880/94 ( 2 ), w szczególności jego art. 8 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

rozporządzenie (WE) nr 1880/94 uchyliło ustalenia interwencyjne dla serów Grana padano i Parmigiano-Reggiano; w wyniku tego powinno zostać zmienione rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1107/68 z dnia 27 lipca 1968 r. w sprawie szczegółowych zasad dotyczących stosowania interwencji na rynku serów Grana padano i Parmigiano-Reggiano ( 3 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1003/94 ( 4 );

w wyniku dużej liczby zmian wprowadzonych do rozporządzenia (EWG) nr 1107/68, a także ze względu na przejrzystość, rozporządzenie to powinno zostać uchylone, a przepisy dotyczące programu prywatnego składowania powinny zostać określone w nowym rozporządzeniu;

rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2496/78 z dnia 26 października 1978 r. w sprawie szczegółowych zasad dotyczących udzielania dopłat do prywatnego składowania sera Provolone ( 5 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1002/94 ( 6 ), powinno również zostać uchylone, a jego przepisy włączone do nowego rozporządzenia z uwagi na fakt, że podstawy prawne są identyczne, a szczegółowe zasady dotyczące stosowania są równoważne;

art. 1 ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1756/93 z dnia 30 czerwca 1993 r. określającego daty obowiązywania rolnych kursów wymiany stosowanych do mleka i produktów mlecznych ( 7 ), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 180/94 ( 8 ), określa kurs wymiany, który ma być stosowany w ramach środków pomocy do prywatnego składowania w sektorze mleka;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Produktów Mlecznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
1994R2612 — PL — 15.07.2015 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2612/94

z dnia 27 października 1994 r.

otwierające ilościowe kontyngenty przywozowe na wyroby włókiennicze z kategorii 127 B i 145 z Chińskiej Republiki Ludowej oraz zmieniające załączniki IV i V do rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94 w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 517/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu ( 1 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1756/94 ( 2 ), w szczególności jego art. 3 ust. 3 i 5 w powiązaniu z jego art. 25 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 517/94 stanowi, iż wyroby włókiennicze wymienione w załączniku V pochodzące z wymienionych krajów, mogą być przywożone tylko wtedy, gdy roczny limit ilościowy został ustalony zgodnie z odpowiednimi procedurami przewidzianymi w art. 25;

dwa Państwa Członkowskie złożyły wniosek do Komisji o wprowadzenie kontyngentów przywozowych obejmujących wyroby z kategorii 127 B i 145 z Chińskiej Republiki Ludowej, w celu zaspokojenia określonego popytu rynkowego; Komitet powołany na mocy art. 25 po dyskusji uznał za właściwe z uwagi na stan przemysłu wspólnotowego, zdecydować o 5 i 7 tonach odpowiednio, jako o rocznych limitach ilościowych, którym od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia podlega przywóz do Wspólnoty wyrobów z kategorii 127 B i 145 pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej; konieczna jest zatem zmiana załączników IV i V do rozporządzenia (WE) nr 517/94 oraz wskazanie, ze względów bezpieczeństwa prawnego, że kontyngent będzie zarządzany zgodnie z procedurą określoną w art. 17 tego rozporządzenia;

środki te są zgodnie z opinią Komitetu ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 517/94,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
1995D0173 — PL — 25.07.1995 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

No

▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 7 marca 1995 r.

ustanawiająca specjalne warunki przywozu produktów rybołówstwa i akwakultury pochodzących z Peru

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(95/173/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/493/EWG z dnia 22 lipca 1991 r. ustanawiającą warunki zdrowotne dotyczące produkcji i wprowadzania na rynek produktów rybołówstwa ( 1 ), ostatnio zmienioną Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji, w szczególności jej art. 11,

a także mając na uwadze, co następuje:

grupa ekspertów Komisji przeprowadziła wizytację kontrolną w Peru w celu weryfikacji warunków, w jakich produkty rybołówstwa są produkowane, składowane i wysyłane do Wspólnoty;

przepisy ustawodawstwa peruwiańskiego w zakresie kontroli zdrowotnej i monitorowania produktów rybołówstwa można uznać za równoważne z przepisami ustanowionymi w dyrektywie 91/493/EWG;

w Peru Ministerio de Salud, Dirección General de Salud Ambiental („Digesa”) jest zdolne do skutecznej kontroli wprowadzania w życie obowiązujących przepisów prawa;

procedura uzyskiwania świadectwa zdrowia określonego w art. 11 ust. 4 lit. a) dyrektywy 91/493/EWG musi także obejmować określenie wzoru świadectwa, minimalnych wymagań w odniesieniu do języka(-ów), w jakim(-ch) musi być ono sporządzone oraz stanowisko osoby upoważnionej do jego podpisania;

stosownie do art. 11 ust. 4 lit. b) dyrektywy 91/493/EWG, na opakowaniach produktów rybołówstwa należy umieścić znak podający nazwę państwa trzeciego i numer zatwierdzenia zakładu pochodzenia;

stosownie do art. 11 ust. 4 lit. c) dyrektywy 91/493/EWG, należy sporządzić wykaz zatwierdzonych zakładów; taki wykaz musi zostać sporządzony w oparciu o komunikat z Digesa do Komisji; dlatego Digesa musi zapewnić zgodność z przepisami ustanowionymi w tym celu w art. 11 ust. 4 dyrektywy 91/493/EWG;

Digesa złożyło oficjalne zapewnienia dotyczące zgodności z zasadami ustalonymi w Załączniku do dyrektywy 91/493/EWG rozdział V oraz dotyczące spełnienia wymagań równoważnych do ustanowionych w tej dyrektywie w zakresie zatwierdzania zakładów;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
1995R2802 — PL — 03.04.1999 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2802/95

zmienione przez:

No

▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2802/95

z dnia 4 grudnia 1995 r.

dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. ( 1 ) w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2588/95 ( 2 ), w szczególności jego art. 9,

a także mając na uwadze, co następuje:

w celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej załączonej do wspomnianego rozporządzenia niezbędne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towarów, określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia;

rozporządzenie (EWG) nr 2658/87 określiło ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej i reguły te stosuje się również do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części na niej oparta lub która dodaje do niej dodatkowe poddziały i która jest ustanowiona na podstawie szczególnych przepisów wspólnotowych, w celu stosowanie taryfy i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego;

zgodnie z wymienionymi ogólnymi regułami towary opisane w kolumnie 1 tabeli załączonej do niniejszego rozporządzenia muszą być klasyfikowane do odpowiednich kodów CN wskazanych w kolumnie 2, z przyczyn określonych w kolumnie 3;

przyjęte jest, że wiążące informacje taryfowe wydane przez organy celne Państw Członkowskich w odniesieniu do klasyfikacji towarów w Nomenklaturze Scalonej, a które nie są zgodne z prawami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu, mogą być nadal powoływane przez posiadacza zgodnie z przepisami art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października.1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny ( 3 ), przez okres trzech miesięcy;

dział nomenklatury taryfowej i statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego nie dostarczył opinii w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego w sprawie produktu nr 1 w załączonej tabeli;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Wydziału Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego w odniesieniu do produktu nr 2 w załączonej tabeli,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
1995R1423 — PL — 27.03.1998 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1423/95

zmienione przez:

No

▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1423/95

z dnia 23 czerwca 1995 r.

ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące przywozu produktów innych niż melasy w sektorze cukru

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1785/81 z dnia 30 czerwca 1981 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru ( 1 ), zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1101/95 ( 2 ), w szczególności jego art. 14 ust. 2, art. 15 ust. 4 i art. 39,

a także mając na uwadze, co następuje:

w wyniku Porozumienia w sprawie Rolnictwa zawartego w ramach wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, zwanego dalej „Porozumieniem”, niektóre zasady wspólnotowe dotyczące przywozu w sektorze cukru muszą zostać dostosowane z dniem 1 lipca 1995 r.;

w wyniku Porozumienia wszystkie środki mające na celu ograniczenie przywozu produktów rolnych zostały przekształcone w cło w ramach Wspólnej Taryfy Celnej, zwane dalej „cłami taryfy celnej”, zmienne opłaty przywozowe wprowadzone w ramach wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru muszą zostać zniesione; dlatego należy wprowadzić specjalne szczegółowe przepisy wykonawcze, ustalić dodatkowe cła przywozowe, zwane dalej „dodatkowymi cłami”, określić ceny CIF cukru; w tym odniesieniu przepisy te, za których stosowanie odpowiedzialne są Państwa Członkowskie, powinny być stosowane z możliwie najwyższym stopniem centralizacji;

w celu zapewnienia jak najlepszego zarządzania i niezbędnej przejrzystości w odniesieniu do podmiotów działających na rynku cukru należy po pierwsze zapewnić cotygodniowe określanie i ustalanie, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 784/68 z dnia 26 czerwca 1968 r., ustanawiającym szczegółowe zasady obliczania cen CIF w odniesieniu do cukru białego i cukru surowego ( 3 ), cen CIF w odniesieniu do cukru białego i cukru surowego, określonych w art. 15 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81, zwanych dalej „cenami reprezentatywnymi”, na światowym rynku cukru, a po drugie ustanowić dodatkowe cło zgodnie z odpowiednimi przepisami Porozumienia;

rozporządzenie Komisji (EWG) nr 837/68 ( 4 ), zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1428/78 ( 5 ), powinno zostać uchylone z dniem 1 lipca 1995 r.;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
(6)

Odniesienie do skutecznego wykonywania funkcji nadzorczych przez władze nadzorcze obejmuje nadzór skonsolidowany, który musi być wykonywany w stosunku do przedsiębiorstwa finansowego w przypadkach przewidzianych przepisami prawa wspólnotowego; w takich przypadkach władze, do których wpływa wniosek o udzielenie zezwolenia muszą być w stanie wskazać władze właściwe w zakresie wykonywania nadzoru skonsolidowanego w stosunku do przedsiębiorstwa finansowego.
1995R1683 — PL — 01.05.2004 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1683/95

zmienione przez:

No

zmienione przez:

▼B

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1683/95

z dnia 29 maja 1995 r.

ustanawiające jednolity formularz wizowy

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100c ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 100c ust. 3 Traktatu wymaga aby Rada przyjęła środki dotyczące jednolitego formularza wizowego przed dniem 1 stycznia 1996 r.;

wprowadzenie jednolitego formularza wizowego jest ważnym krokiem zmierzającym w kierunku harmonizacji polityki wizowej; art. 7a Traktatu przewiduje, że rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w obrębie którego zapewniony jest swobodny przepływ osób; krok ten jest uważany za posunięcie tworzące spójną całość z działaniami mieszczącymi się w ramach tytułu VI Traktatu o Unii Europejskiej;

ważne jest aby jednolity formularz wizowy zawierał wszystkie niezbędne informacje i spełniał surowe normy techniczne, szczególnie w zakresie zabezpieczeń przed podrabianiem i fałszerstwem; musi on być także tak opracowany, aby mogły go wykorzystywać wszystkie Państwa Członkowskie oraz aby był rozpoznawalny dzięki oznaczeniom widocznym gołym okiem;

niniejsze rozporządzenie określa jedynie specyfikacje niestanowiące tajemnicy; specyfikacje te należy uzupełnić dalszymi specyfikacjami, które muszą pozostać tajne, aby uchronić je przed podrabianiem i fałszerstwem, nie mogą one też zawierać danych osobowych ani odniesienia do nich; kompetencje do określania dalszych specyfikacji powinny zostać przyznane Komisji;

aby zapewnić, że informacje określone nie są dostępne większej liczbie osób niż jest to niezbędne, każde Państwo Członkowskie powinno wyznaczyć nie więcej niż jeden organ odpowiedzialny za druk jednolitego formularza wizowego, w razie potrzeby Państwa Członkowskie mogą ten organ zmienić; ze względów bezpieczeństwa, każde Państwo Członkowskie musi podać Komisji oraz pozostałym Państwom Członkowskim nazwę właściwego organu;

aby niniejsze rozporządzenie było skuteczne, powinno ono mieć zastosowanie do wszystkich wiz wymienionych w art. 5; Państwa Członkowskie powinny móc używać jednolitego formularza wizowego dla wydawania wiz do celów innych niż wymienione w art. 5 o ile wprowadzono oznaczenia widoczne gołym okiem, które zapobiegłyby myleniu formularzy;

w odniesieniu do danych osobowych, które mają zostać wprowadzone do jednolitego formularza wizowego zgodnie z Załącznikiem, należy zapewnić zgodność tych działań z przepisami Państw Członkowskich dotyczącymi ochrony danych, jak również z odpowiednim ustawodawstwem wspólnotowym,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
3.3.2.

Pomiary muszą być przeprowadzone w normalnych, stabilnych warunkach, z odpowiednim zapasem powietrza dostarczanego do silnika. Testowany silnik musi być prawidłowo użytkowany, zgodnie z zaleceniami producenta. Komory spalania mogą zawierać osady, ale w niewielkich ilościach. Warunki przeprowadzania testu, takie jak temperatura zasysanego powietrza, muszą być ustalone zgodnie z zaleceniami (patrz pkt 4.2), tak dalece, jak to jest możliwe, w celu zredukowania czynnika korekcji. Jeśli system chłodzenia w warsztacie pomiarowym spełnia minimalne wymogi co do właściwego sposobu zainstalowania, a mimo to nie pozwala na odtworzenie odpowiednich warunków chłodzenia i co za tym idzie, na przeprowadzenie pomiarów w normalnych, stabilnych warunkach, można stosować metodę opisaną w aneksie 1. Minimalne warunki właściwego sposobu instalacji urządzeń podczas testów i zakresu testów zgodnie z aneksem 1 zdefiniowane są poniżej: V1 to maksymalna prędkość pojazdu; V2 to maksymalna prędkość prądu powietrza chłodzącego po stronie tłocznej wentylatora; Ø to przekrój poprzeczny prądu powietrza chłodzącego. Jeśli V2 ≥ V1 i Ø ≥ 0,25 m2, minimalne wymogi są spełnione. Jeśli stabilizacja warunków pracy jest niemożliwa do osiągnięcia, należy stosować metodę opisaną w aneksie 1. Jeśli V2 < V1 i/lub Ø < 0,25 m2: a) jeśli niemożliwe jest ustabilizowanie warunków pracy, należy stosować metodę opisaną w pkt 3.3; b) jeśli niemożliwe jest ustabilizowanie warunków pracy: i) jeśli V2 ≥ 120 km/h i Ø ≥ 0,25 m2, instalacja spełnia minimalne wymogi i metoda opisana w dodatku 1 może zostać zastosowana; ii) jeśli V2 < 120 km/h i/lub Ø < 0,25 m2, instalacja nie spełnia minimalnych wymogów i system chłodzenia użyty do testu musi zostać udoskonalony. Jednakże w tym przypadku test może zostać przeprowadzony za pomocą metody opisanej w aneksie 1, w zależności od zgody producenta i urzędu.
1996D0536 — PL — 28.04.1997 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

ustanawiająca wykaz produktów na bazie mleka, odnośnie do których Państwa Członkowskie są upoważnione do udzielania indywidualnych lub ogólnych odstępstw zgodnie z art. 8 ust. 2 dyrektywy 92/46/EWG oraz charakter tych odstępstw stosowanych przy wytwarzaniu takich produktów

zmienione przez:

▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 29 lipca 1996 r.

ustanawiająca wykaz produktów na bazie mleka, odnośnie do których Państwa Członkowskie są upoważnione do udzielania indywidualnych lub ogólnych odstępstw zgodnie z art. 8 ust. 2 dyrektywy 92/46/EWG oraz charakter tych odstępstw stosowanych przy wytwarzaniu takich produktów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(96/536/WE)

▼M1

Artykuł 1

Dla celów art. 8 ust. 2 dyrektywy 92/46/EWG oraz niniejszej decyzji produkty na bazie mleka o tradycyjnych cechach oznaczają produkty na bazie mleka, które:

Artykuł 2

Państwa Członkowskie są upoważnione do udzielania zakładom, wytwarzającym niektóre produkty na bazie mleka o tradycyjnych cechach określonych w art. 1, indywidualnych lub ogólnych odstępstw od wymagań wymienionych w:

a) rozdziale I pkt 6załącznika B i w rozdziale III pkt 2 załącznika C do dyrektywy 92/46/EWG w odniesieniu do charakteru materiałów wchodzących w skład przyrządów i sprzętu używanego specjalnie do przygotowywania, pakowania i pakowania jednostkowego;

jednakże takie przyrządy i sprzęt muszą być stale utrzymywane w zadawalającym stanie czystości oraz regularnie czyszczone i dezynfekowane;
(12)

W rozporządzeniu (WE) nr 3290/94 ( 4 ) Rada przyjęła dostosowania i regulacje przejściowe wymagane w sektorze rolnym dla wprowadzenia w życie porozumień przyjętych w kontekście Rundy Urugwajskiej wielostronnych negocjacji handlowych, w szczególności nowe regulacje handlowe z państwami trzecimi w sektorze przetworów owocowych i warzywnych; przepisy załącznika XIV do rozporządzenia (WE) nr 3290/94 powinny zostać dodane do niniejszego rozporządzenia; jednakże dla uproszczenia, powinno zostać wprowadzone odwołanie do Komisji dysponującej uprawnieniami w zakresie wprowadzania niektórych przepisów technicznych dotyczących ewentualnych deficytów cukru.
1996R1476 — PL — 15.07.2015 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1476/96

z dnia 26 lipca 1996 r.

otwierające kontyngenty na przywóz wyrobów włókienniczych objętych kategoriami 87 i 109 pochodzących z Korei Północnej, i zmieniające załączniki IV i V do rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94 w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 517/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich, nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu ( 1 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 538/96 ( 2 ), w szczególności jego art. 3 ust. 3 i art. 5, w powiązaniu z jego art. 25 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 517/94 stanowi, że wyroby włókiennicze określone w załączniku V, pochodzące z krajów w nim wskazanych, mogą być przywożone do Wspólnoty pod warunkiem że ustalony jest roczny limit ilościowy zgodnie z właściwą procedurą przewidzianą w art. 25;

ze strony trzech Państw Członkowskich napłynęły do Komisji wnioski dotyczące wprowadzenia ilościowych limitów przywozowych na wyroby objęte kategoriami 87 (rękawice, mitenki i rękawice z jednym palcem niedziane ani nieszydełkowane) i 109 (brezenty, żagle, zasłony i markizy) pochodzące z Korei Północnej (wymienione w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 517/94), w celu zaspokojenia określonych wymogów rynku; w następstwie obrad komitetu powołanego na mocy art. 25 rozporządzenia (WE) nr 517/94, uznano za właściwe, w szczególności w świetle położenia zainteresowanej branży wspólnotowej, ustanowić roczne limity ilościowe w odniesieniu do przywozu do Wspólnoty wyrobów objętych kategoriami 87 i 109 pochodzących z Korei Północnej, odpowiednio na 5 ton i 10 ton, co będzie miało zastosowanie z datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia; załączniki IV i V do rozporządzenia (WE) nr 517/94 powinny zostać odpowiednio zmienione; przedmiotowe kontyngenty zarządzane są, w interesie bezpieczeństwa prawnego, zgodnie z art. 17 tego rozporządzenia;

środki te są zgodne z opinią komitetu powołanego na mocy zarządzenia (WE) nr 517/94,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: