2003L0037 — PL — 11.12.2008 — 004.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DYREKTYWA 2003/37/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie homologacji typu ciągników rolniczych lub leśnych, ich przyczep i wymiennych holowanych maszyn, łącznie z ich układami, częściami i oddzielnymi zespołami technicznymi oraz uchylająca dyrektywę 74/150/EWG (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 171, 9.7.2003, p.1)

zmienione przez:









▼B

DYREKTYWA 2003/37/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

z dnia 26 maja 2003 r.

w sprawie homologacji typu ciągników rolniczych lub leśnych, ich przyczep i wymiennych holowanych maszyn, łącznie z ich układami, częściami i oddzielnymi zespołami technicznymi oraz uchylająca dyrektywę 74/150/EWG

(Tekst mający znaczenie dla EOG)







PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95, uwzględniając wniosek Komisji ( 1 ), uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ( 2 ), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu ( 3 ), a także mając na uwadze, co następuje: (1) W związku z harmonizacją procedur homologacji, staje się niezbędne ujednolicenie przepisów dyrektywy Rady 74/150/EWG z dnia 4 marca 1974 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do homologacji typu kołowych ciągników rolniczych lub leśnych ( 4 ) z przepisami dyrektywy Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep ( 5 ) oraz z przepisami dyrektywy Rady 92/61/EWG z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie homologacji typu dwu- lub trzykołowych pojazdów silnikowych ( 6 ). (2) Obecnie dyrektywa 74/150/EWG ogranicza zakres procedury wspólnotowej homologacji typu do kołowych ciągników rolniczych lub leśnych. Dlatego niezbędnym jest rozszerzenie jej zakresu na inne kategorie pojazdów rolniczych lub leśnych. Dlatego też niniejsza dyrektywa jest pierwszym krokiem w kierunku uregulowania w zakresie innych rolniczych pojazdów silnikowych. (3) Należy uwzględnić potrzebę wprowadzenia procedury zwolnienia w przypadku niektórych pojazdów konstruowanych w ograniczonej ilości, pojazdów z partii końcowej lub pojazdów, w których wykorzystuje się postęp techniczny nie objęty oddzielną dyrektywą. (4) Niniejsza dyrektywa opiera się na zasadzie pełnej harmonizacji, okres zanim homologacja typu WE stanie się obowiązkowa powinien być dostatecznie długi celem umożliwienia producentom tych pojazdów dostosowania się do nowych zharmonizowanych procedur. (5) W wyniku decyzji Rady 97/836/WE z dnia 27 listopada 1997 r. w związku z przystąpieniem Wspólnoty Europejskiej do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych, dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („Zrewidowane Porozumienie z 1958 r.”) ( 7 ), niezbędnym jest spełnienie wymagań różnych międzynarodowych uregulowań, do których przystąpiła Wspólnota. Ponadto niektóre badania należy zharmonizować z badaniami określonymi przez kodeksy Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). (6) Środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji ( 8 ). (7) Niniejsza dyrektywa szanuje prawa podstawowe i stosuje się do zasad uznanych, w szczególności w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej jako ogólnych zasad prawa wspólnotowego. (8) Dyrektywa 74/150/EWG była różnie i zasadniczo zmieniana i dlatego należy ją, w interesie jasności i racjonalności, przepracować, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:







Artykuł 1

Zakres

1. Niniejszą dyrektywę stosuje się do homologacji typu pojazdów, konstruowanych zarówno w jednym, jak i w wielu etapach. Stosuje się do pojazdów określonych w art. 2 lit. d) mających maksymalną prędkość konstrukcyjną nie mniejszą niż 6 km/godz.

Niniejszą dyrektywę stosuje się również do homologacji WE układów, części i oddzielnych zespołów technicznych stosowanych w tego rodzaju pojazdach.

2. Niniejszej dyrektywy nie stosuje się do:

a) homologacji pojedynczych pojazdów; jednakże niniejszą procedurę można stosować do niektórych kategorii pojazdów, które mieszczą się w zakresie stosowania niniejszej dyrektywy i dla których homologacja typu WE jest obowiązkowa;

b) maszyn specjalnie zaprojektowanych do prac leśnych, takich jak ciągniki zrywkowe i ciągniki z przednim systemem załadowczym, określone w normie ISO 6814:2000;

c) maszyn leśnych skonstruowanych na ramie do sprzętu do prac ziemnych, określonych w normie ISO 6165:2001;

d) maszyn wymiennych całkowicie unoszonych ponad ziemię, gdy pojazd, do którego są doczepione, porusza się po drodze.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy:

a) „homologacja typu WE” oznacza procedurę, według której Państwo Członkowskie zaświadcza, że typ pojazdu, układ, część lub oddzielny zespół techniczny spełniają odpowiednie wymagania techniczne niniejszej dyrektywy; homologację WE układu, części lub oddzielnych zespołów technicznych można również nazywać „homologacją WE części”;

b) „wielostopniowa homologacja typu WE” oznacza procedurę, według której jedno lub więcej Państw Członkowskich zaświadcza, że w zależności od stanu ukończenia, niekompletny lub kompletny typ pojazdu spełnia odpowiednie wymagania techniczne niniejszej dyrektywy;

c) „homologacja pojedynczego pojazdu” oznacza procedurę, według której Państwo Członkowskie zaświadcza, że homologowany indywidualnie pojazd spełnia krajowe wymagania;

d) „pojazd” oznacza ciągnik, przyczepę lub wymienną holowaną maszynę, zarówno kompletne, jak i niekompletne lub skompletowane przeznaczone do stosowania w rolnictwie lub leśnictwie;

e) „kategoria pojazdu” oznacza każdą grupę pojazdów mających jednakowe właściwości konstrukcyjne;

f) „typ pojazdu” oznacza pojazdy szczególnej kategorii, które nie różnią się pod istotnymi względami określonymi w rozdziale A załącznika II; dopuszcza się istnienie różnych wariantów lub wersji typu pojazdu określonego w rozdziale A załącznika II;

g) „pojazd podstawowy” oznacza pojazd niekompletny, którego numer identyfikacyjny jest zachowywany podczas kolejnych etapów procesu wielostopniowej homologacji typu WE;

h) „pojazd niekompletny” oznacza każdy pojazd, który nadal wymaga skompletowania w przynajmniej jednym dalszym etapie w celu spełnienia odpowiednich wymagań niniejszej dyrektywy;

i) „pojazd skompletowany” oznacza pojazd będący wynikiem procesu wielostopniowej homologacji typu WE, który spełnia wszystkie odpowiednie wymagania niniejszej dyrektywy;

j) „ciągnik” oznacza każdy silnikowy, kołowy lub gąsienicowy ciągnik rolniczy lub leśny mający co najmniej dwie osie i maksymalną prędkość konstrukcyjną nie mniejszą niż 6 km/godz., którego główna funkcja leży w sile pociągowej i który jest przeznaczony specjalnie do ciągnięcia, pchania, przewożenia i napędzania niektórych wymiennych urządzeń przeznaczonych do wykonywania prac rolniczych lub leśnych oraz do holowania rolniczych i leśnych przyczep; może on być dostosowywany do przenoszenia ładunków w kontekście prac rolniczych lub leśnych i/lub może być wyposażony w siedzenia dla pasażerów;

k) „przyczepa” oznacza holowaną przyczepę rolniczą lub leśną przeznaczoną głównie do przewożenia ładunków i zaprojektowaną do holowania przez ciągnik do celów rolniczych lub leśnych; do tej kategorii należą także przyczepy, w których część ładunku jest podtrzymywana przez ciągnący pojazd; każdy pojazd sprzężony z ciągnikiem i trwale wyposażony w narzędzie uważa się za rolną lub leśną przyczepę, jeśli stosunek technicznie dopuszczalnej masy całkowitej do masy własnej tego pojazdu jest równy lub większy od 3,0 i jeśli pojazd nie jest przeznaczony do obróbki materiałów;

l) „wymienna holowana maszyna” oznacza każde urządzenie stosowane w rolnictwie lub leśnictwie, które może być holowane przez ciągnik i które zmienia funkcje ciągnika lub dodaje mu nowe funkcje; może ono posiadać skrzynię ładunkową zaprojektowaną i skonstruowaną do montowania dowolnych narzędzi i urządzeń potrzebnych w tym celu i do czasowego przechowywania materiałów wytworzonych lub potrzebnych w czasie pracy; każdy pojazd przeznaczony do holowania przez ciągnik i trwale wyposażony w narzędzie oraz przeznaczony do obróbki materiałów uważa się za wymienną holowaną maszynę, jeśli stosunek technicznie dopuszczalnej masy całkowitej do masy własnej tego pojazdu jest mniejszy niż 3,0;

m) „układ” oznacza zespół urządzeń połączonych w celu wykonania szczególnej funkcji w pojeździe;

n) „część” oznacza urządzenie zamierzone jako część pojazdu, które może uzyskać homologację niezależnie od pojazdu;

o) „oddzielny zespół techniczny” oznacza urządzenie zamierzone jako część pojazdu, które może uzyskać homologację oddzielnie, ale tylko w odniesieniu do jednego lub wielu szczególnych typów pojazdu;

p) „producent” oznacza osobę fizyczną lub prawną odpowiedzialną wobec organu udzielającego homologacji typu WE w zakresie wszelkich aspektów procesu homologacji i w zakresie zapewnienia zgodności produkcji, niezależnie czy osoba ta bezpośrednio uczestniczy we wszystkich etapach konstrukcji pojazdu, układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego; za producentów uważa się także następujące osoby: i) każdą osobę fizyczną lub prawną, która na swój własny użytek projektuje, zaprojektowała, wytwarza lub wytworzyła pojazd, układ, część lub oddzielny zespół techniczny; ii) każdą osobę fizyczną lub prawną odpowiedzialną za zapewnienie zgodności z niniejszą dyrektywą w chwili, gdy pojazd, układ, część lub oddzielny zespół techniczny jest wprowadzany do obrotu lub do użytku; Przedstawiciel producenta jest to osoba fizyczna lub prawna mająca siedzibę we Wspólnocie, należycie wyznaczona przez producenta w celu reprezentowania go wobec właściwego organu i występowania w jego imieniu w zakresie niniejszej dyrektywy. W dalszej treści, gdy odniesienie jest dokonywane do terminu „producent”, należy przez to rozumieć producenta lub jego przedstawiciela;

q) „wprowadzenie do użytku” oznacza pierwsze użycie we Wspólnocie zgodne z przeznaczeniem pojazdu, które nie wymaga żadnej instalacji lub dostosowania przez producenta lub strony trzeciej wyznaczonej przez niego przed pierwszym użyciem pojazdu; dzień, w którym został on zarejestrowany lub po raz pierwszy wprowadzony do obrotu, uważa się za dzień wprowadzenia do użytku;

r) „organ udzielający homologacji typu WE” oznacza organ w Państwie Członkowskim odpowiedzialny za wszystkie aspekty homologacji typu pojazdu, układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego, który udziela i gdzie sytuacja tego wymaga, cofa homologację typu WE, służy jako punkt kontaktowy dla organów udzielających homologacji w pozostałych Państwach Członkowskich oraz sprawdza środki podjęte przez producenta w celu zapewnienia zgodności produktu;

s) „służba techniczna” oznacza organizację lub organ wyznaczony jako laboratorium badawcze w celu wykonywania badań lub inspekcji w imieniu organu udzielającego homologacji typu WE w Państwie Członkowskim; funkcję tę może pełnić sam organ udzielający homologacji typu WE;

t) „oddzielne dyrektywy” oznacza dyrektywy wymienione w rozdziale B załącznika II;

u) „świadectwo homologacji typu WE” oznacza jeden z formularzy występujący w rozdziale C załącznika II, lub w odpowiadającym mu Załączniku do oddzielnej dyrektywy, określający, jakich informacji ma dostarczyć organ udzielający homologacji typu WE;

v) „dokument informacyjny” oznacza jeden z formularzy występujący w załączniku I lub w odpowiadającym mu załączniku do oddzielnej dyrektywy, określający, jakich informacji ma dostarczyć wnioskodawca;

w) „folder informacyjny” oznacza kompletny folder lub akta zawierające, w szczególności, datę, rysunki i zdjęcia wymagane według załącznika I i dostarczane przez wnioskodawcę służbie technicznej lub organowi udzielającemu homologacji typu WE stosownie do dokumentu informacyjnego przewidzianego w oddzielnej dyrektywie lub w niniejszej dyrektywie;

x) „pakiet informacyjny” oznacza folder informacyjny plus każde sprawozdanie z badań lub inne dokumenty dodane przez służby techniczne lub organ udzielający homologacji do folderu informacyjnego, w ramach wykonywania ich funkcji;

y) „spis treści do pakietu informacyjnego” oznacza dokument, w którym wymieniona jest zawartość pakietu informacyjnego odpowiednio ponumerowana lub w inny sposób oznakowana w celu jednoznacznego zidentyfikowania wszystkich stron;

z) „świadectwo zgodności” oznacza dokument określony w załączniku III, dostarczany przez producenta celem zaświadczenia, że konkretny pojazd, homologowany zgodnie z niniejszą dyrektywą, jest zgodny ze wszystkimi przepisami prawnymi mającymi zastosowanie w chwili jego produkcji i stwierdzający, że może on być zarejestrowany lub wprowadzony do użytku we wszystkich Państwach Członkowskich bez dodatkowej inspekcji.

Artykuł 3

Wniosek o homologację typu WE

1. Producent składa wniosek o homologację typu WE do organu udzielającego homologacji typu WE w Państwie Członkowskim. Do wniosku dołącza się folder informacyjny zawierający informacje wymagane w załączniku I.

W odniesieniu do homologacji układów, części i oddzielnych zespołów technicznych, folder informacyjny jest również udostępniany organowi udzielającemu homologacji typu WE aż do czasu udzielenia lub odmowy homologacji.

2. W przypadku wielostopniowej homologacji typu WE informacje, które mają być dostarczone składają się z:

a) na etapie pierwszym: tych części folderu informacyjnego i świadectw homologacji typu WE, wymaganych dla pojazdu kompletnego, które odpowiadają stanowi ukończenia pojazdu podstawowego;

b) na etapie drugim i kolejnych etapach: tych części folderu informacyjnego i świadectw homologacji typu WE, które odnoszą się do aktualnego stanu konstrukcji oraz kopii świadectwa homologacji typu WE pojazdu niekompletnego wydanego w poprzednim etapie; poza tym producent dostarcza szczegółowy wykaz zmian i uzupełnień, których dokonał w pojeździe niekompletnym.

3. Producent składa wniosek o homologację WE układów, części i oddzielnych zespołów technicznych do organu udzielającego homologacji typu WE w Państwie Członkowskim. Do wniosku dołącza się folder informacyjny zawierający informacje wymagane w oddzielnej dyrektywie.

4. Wnioski o homologację WE układów, części i oddzielnych zespołów technicznych można składać tylko do jednego Państwa Członkowskiego. Dla każdego typu podlegającego homologacji składa się odrębny wniosek.

Artykuł 4

Proces homologacji typu WE

1. Każde Państwo Członkowskie udziela:

a) homologacji typu WE typom pojazdów, które są zgodne z danymi szczegółowymi w folderze informacyjnym i które, zgodnie z ich kategorią, spełniają wymagania techniczne wszystkich oddzielnych dyrektyw wymienionych w rozdziale B załącznika II;

b) wielostopniowej homologacji typu WE niekompletnych lub skompletowanych pojazdów podstawowych, które są zgodne z danymi szczegółowymi w folderze informacyjnym i które spełniają wymagania techniczne wszystkich oddzielnych dyrektyw wymienionych w rozdziale B załącznika II;

c) homologacji WE układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego, który jest zgodny z informacjami szczegółowymi zawartymi w folderze informacyjnym i który spełnia wymagania techniczne zawarte w odpowiedniej oddzielnej dyrektywie wymienionej w rozdziale B załącznika II. Jeśli część lub oddzielny zespół techniczny, który ma być homologowany, spełnia swoje funkcje i posiada szczególne cechy jedynie w połączeniu z innymi częściami pojazdu i z tego względu zgodność z jednym lub wieloma wymaganiami może zostać sprawdzona jedynie wówczas gdy część lub oddzielny zespół techniczny, który ma być homologowany, działa w połączeniu z inną częścią pojazdu, zarówno rzeczywistą, jak i imitowaną, zakres homologacji WE części lub oddzielnego zespołu technicznego musi być odpowiednio ograniczony. W tym przypadku świadectwo homologacji WE dla tego rodzaju układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego podaje wszystkie ograniczenia w ich stosowaniu i wszystkie warunki ich montowania. Przestrzeganie tych ograniczeń i warunków sprawdza się w momencie homologacji typu WE pojazdu.

2. Jeżeli Państwo Członkowskie stwierdzi, że pojazd, układ, część lub oddzielny zespół techniczny, który spełnia przepisy ust. 1, stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa drogowego, środowiska naturalnego lub bezpieczeństwa pracy, to może ono odmówić udzielenia homologacji typu WE. Powiadamia ono niezwłocznie o tym pozostałe Państwa Członkowskie i Komisję, podając przyczyny, na jakich oparta została jego decyzja.

3. Dla każdego pojazdu, dla którego udzielono, odmówiono udzielenia lub cofnięto homologację typu WE, organ udzielający homologacji w Państwie Członkowskim przesyła w ciągu jednego miesiąca, kopię świadectwa homologacji typu WE wraz z dokumentami towarzyszącymi określonymi w rozdziale C załącznika II do organów udzielających homologacji w pozostałych Państwach Członkowskich.

4. Każdego miesiąca, organ udzielający homologacji typu WE w każdym Państwie Członkowskim przesyła wykaz zawierający dane szczegółowe wymienione w załączniku VI w zakresie homologacji WE układów, części lub oddzielnych zespołów technicznych, których udzielił, odmówił udzielenia lub cofnął w okresie danego miesiąca, do organów udzielających homologacji w pozostałych Państwach Członkowskich.

Organy te, w przypadku otrzymania wniosku od organu udzielającego homologacji w innym Państwie Członkowskim, niezwłocznie przesyłają kopię świadectwa homologacji WE danego układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego i/lub pakiet informacyjny dla każdego układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego, w odniesieniu do którego udzielił on, odmówił udzielenia lub cofnął homologację typu WE.

Artykuł 5

Zmiany do homologacji typu WE

1. Państwo Członkowskie, które udzieliło homologacji typu WE, podejmuje niezbędne środki w celu zapewnienia sobie możliwości uzyskania informacji na temat wszelkich zmian danych szczegółowych zawartych w pakiecie informacyjnym.

2. Wniosek o zmianę homologacji typu WE należy składać wyłącznie w tym Państwie Członkowskim, które pierwotnie udzieliło homologacji typu WE.

3. Jeśli w przypadku homologacji typu WE jakiekolwiek dane szczegółowe występujące w pakiecie informacyjnym uległy zmianie, to organ udzielający homologacji typu WE w Państwie Członkowskim, który udzielił pierwotnej homologacji typu WE, wydaje w miarę potrzeby zrewidowane strony pakietu informacyjnego, zaznaczając wyraźnie rodzaj zmiany i datę ponownego wydania.

Wymaganie to dotyczy również skonsolidowanej, uaktualnionej wersji pakietu informacyjnego z załączonym szczegółowym opisem zmiany.

4. Przy każdym wydaniu poprawionych stron lub skonsolidowanej, uaktualnionej wersji dokonuje się zmiany w spisie treści do pakietu informacyjnego dołączonego do świadectwa homologacji typu WE, podając najnowsze daty dokonanych zmian lub datę skonsolidowanej, uaktualnionej wersji.

5. Zmianę uważa się za „rozszerzenie” i organ udzielający homologacji w Państwie Członkowskim, który udzielił pierwotnej homologacji typu WE, wydaje zrewidowane świadectwo homologacji typu WE noszące numer rozszerzenia, które określa wyraźnie powód rozszerzenia i datę ponownego wydania w następujących przypadkach:

a) jeśli wymagane są dalsze inspekcje;

b) jeśli jakakolwiek informacja w świadectwie homologacji typu WE, z wyjątkiem dokumentów towarzyszących, uległa zmianie;

c) jeśli wymagania oddzielnej dyrektywy, stosowane w dniu, od którego zabrania się pierwszego wprowadzenia do użytku, uległy zmianie, począwszy od daty, która aktualnie występuje na świadectwie homologacji typu WE pojazdu.

6. Jeśli organ udzielający homologacji typu WE w Państwie Członkowskim, który udzielił pierwotnej homologacji typu WE stwierdzi, że zmiana w pakiecie informacyjnym uzasadnia dalsze inspekcje lub nowe badania lub kontrole, to powiadamia o tym odpowiednio producenta i wydaje dokumenty określone w ust. 3, 4 i 5 jedynie po przeprowadzeniu badań i kontroli, które dały zadawalające wyniki.

Artykuł 6

Świadectwo zgodności i znak homologacji typu WE

1. Jako posiadacz świadectwa homologacji typu WE, producent wydaje świadectwo zgodności.

Świadectwo to, którego wzór jest podany w załączniku III, dołącza się do każdego pojazdu, zarówno kompletnego jak i niekompletnego, wyprodukowanego zgodnie z homologowanym typem pojazdu.

2. Państwo Członkowskie może, do celów podatkowych lub rejestracyjnych pojazdu, po powiadomieniu Komisji i innych Państw Członkowskich z trzymiesięcznym wyprzedzeniem, wnioskować o dodanie do świadectwa danych szczegółowych niewymienionych w załączniku III, pod warunkiem że te dane szczegółowe są wyraźnie podane w pakiecie informacyjnym lub mogą być uzyskane z niego w drodze prostego wyliczenia.

3. Producent, jako posiadacz świadectwa homologacji WE układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego, umieszcza na każdej części lub zespole, wyprodukowanych zgodnie z homologacją typu, nazwę lub znak towarowy, typ i/lub, jeśli tak przewiduje oddzielna dyrektywa, znak lub numer homologacji typu WE.

4. Jako posiadacz świadectwa homologacji typu WE, które zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. c), zawiera ograniczenia w stosowaniu danego układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego, producent wyposaża każdy układ, część lub oddzielny zespół techniczny, w szczegółową informację o tych ograniczeniach i podaje wszystkie warunki ich zamontowania.

Artykuł 7

Rejestracja i wprowadzenie do użytku

1. Każde Państwo Członkowskie rejestruje nowe pojazdy posiadające homologację typu, zezwala na ich sprzedaż lub wprowadzenie ich do użytku, z przyczyn odnoszących się do ich konstrukcji i działania, jedynie gdy towarzyszy im ważne świadectwo zgodności.

Każde Państwo Członkowskie zezwala na sprzedaż niekompletnych pojazdów, lecz może odmówić ich stałej rejestracji i wprowadzenia do użytku aż do czasu ich skompletowania.

2. Każde Państwo Członkowskie zezwala na sprzedaż lub wprowadzenie do użytku układów, części lub oddzielnych zespołów technicznych jedynie jeśli te układy, części lub oddzielne zespoły techniczne spełniają wymagania odpowiednich oddzielnych dyrektyw oraz wymagania określone w art. 6 ust. 3.

Artykuł 8

Zwolnienia

1. Wymagania art. 7 ust. 1 nie mają zastosowania do pojazdów przeznaczonych do wykorzystania w siłach zbrojnych, ochronie ludności, straży pożarnej lub służbach porządku publicznego lub do pojazdów posiadających homologację typu zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.

2. Państwo Członkowskie może, na wniosek producenta, zwolnić pojazdy z jednego lub więcej przepisów jednej lub więcej oddzielnych dyrektyw.

Corocznie Państwo Członkowskie przesyła Komisji i innym Państwom Członkowskim wykaz udzielonych zwolnień.

Artykuł 9

Pojazdy produkowane w małych seriach

W przypadku pojazdów produkowanych w małych seriach, ilość pojazdów rejestrowanych, oferowanych do sprzedaży lub wprowadzonych do użytku każdego roku w Państwie Członkowskim jest ograniczona do maksymalnej ilości sztuk podanych w sekcji A załącznika V.

Corocznie Państwo Członkowskie przesyła Komisji wykaz homologacji typu WE tych pojazdów. Państwo Członkowskie udzielające tego rodzaju homologacji przesyła kopię dokumentów informacyjnych i świadectwa homologacji typu WE wraz z jego dokumentami towarzyszącymi do organów udzielających homologacji w innych Państwach Członkowskich wskazanych przez producenta, podając charakter udzielonych zwolnień. W terminie trzech miesięcy, te Państwa Członkowskie podejmują decyzje czy przyjmują homologację typu WE pojazdów podlegających rejestracji na ich terytorium i, jeśli tak, to jakiej ilości pojazdów.

Artykuł 10

Pojazdy z końcowej partii produkcji

1. W przypadku pojazdów z końcowej partii produkcji, Państwo Członkowskie może, na wniosek producenta, w ramach limitów ilościowych określonych w załączniku V, sekcji B i na ograniczony czas, określony w akapicie trzecim, zarejestrować i zezwolić na sprzedaż lub wprowadzenie do użytku nowych pojazdów zgodnych z typem, którego homologacja nie jest już ważna.

Pierwszy akapit stosuje się jedynie do pojazdów, które:

a) znajdują się na terytorium Wspólnoty, oraz

b) mają ważne świadectwo zgodności wydane w okresie, gdy homologacja typu WE danego pojazdu była jeszcze ważna, lecz pojazd nie został zarejestrowany lub wprowadzony do użytku zanim dana homologacja utraciła swoją ważność.

Możliwość ta jest ograniczona do okresu 24 miesięcy dla pojazdów kompletnych i do 30 miesięcy dla pojazdów skompletowanych, od dnia wygaśnięcia homologacji typu WE.

2. W celu stosowania ust. 1 do jednego lub więcej typów pojazdów danej kategorii, producent musi złożyć wniosek u właściwego organu każdego z Państw Członkowskich zainteresowanych wprowadzeniem do użytku tego typu pojazdu. Wniosek musi określać techniczne i/lub gospodarcze powody jego złożenia.

W terminie trzech miesięcy te Państwa Członkowskie podejmują decyzję, czy zezwalają, czy nie, na rejestrację danego typu pojazdu na ich terytorium i, jeśli tak, to jakiej ilości pojazdów.

Każde Państwo Członkowskie zainteresowane wprowadzeniem do użytku tych typów pojazdów jest odpowiedzialne za zapewnienie, że ich producent działa zgodnie z przepisami sekcji B załącznika V.

Artykuł 11

Niezgodność pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych

W przypadku pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych zaprojektowanych według technik lub zasad niezgodnych z jednym lub wieloma wymaganiami jednej lub więcej oddzielnych dyrektyw:

a) Państwo Członkowskie może udzielić tymczasowej homologacji typu WE. W takim przypadku Państwo Członkowskie musi, w ciągu jednego miesiąca, przesłać organom udzielającym homologacji w pozostałych Państwach Członkowskich oraz Komisji kopię świadectwa homologacji typu WE i towarzyszących dokumentów. Jednocześnie przesyła Komisji wniosek o zgodę na udzielenie homologacji typu WE na mocy niniejszej dyrektywy. Wnioskowi towarzyszy dokumentacja zawierająca następujące elementy: i) powód, dla którego rozważane techniki lub zasady powodują niezgodność pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych z wymaganiami jednej lub więcej odpowiednich oddzielnych dyrektyw; ii) opis zagadnień bezpieczeństwa, ochrony środowiska naturalnego lub bezpieczeństwa pracy oraz przedsięwziętych działań; iii) opis badań, łącznie z ich wynikami, pokazującymi, że gwarantowany poziom bezpieczeństwa, ochrony środowiska naturalnego lub bezpieczeństwa pracy jest co najmniej równoważny poziomowi gwarantowanemu przy zachowaniu wymagań jednej lub więcej odpowiednich oddzielnych dyrektyw;

b) w ciągu trzech miesięcy od otrzymania kompletnej dokumentacji, Komisja przedstawia komitetowi określonemu w art. 20 ust. 1, projekt decyzji. Zgodnie z procedurą określoną w art. 20 ust. 2, Komisja podejmuje decyzję, czy zezwala, czy nie, Państwu Członkowskiemu udzielić homologacji typu WE na mocy niniejszej dyrektywy. Jedynie wniosek o zgodę i projekt decyzji są przesyłane Państwom Członkowskim w ich języku(-ach) narodowym(-ych);

c) Państwo Członkowskie może udzielić homologacji typu WE zgodnie z niniejszą dyrektywą, jeśli wniosek jest zatwierdzony. W tym przypadku, decyzja musi także stwierdzać, czy należy nałożyć ograniczenia na ważność tego rodzaju homologacji typu WE. W żadnym przypadku okres ważności homologacji typu WE nie może być krótszy niż 36 miesięcy;

d) w przypadku gdy oddzielne dyrektywy zostały dostosowane do postępu technicznego w taki sposób, że pojazdy, układy, części i oddzielne zespoły techniczne homologowane zgodnie z niniejszym artykułem są zgodne ze zmienionymi dyrektywami, Państwa Członkowskie zmieniają te homologacje typu WE na homologacje typu WE zgodne z niniejszą dyrektywą, przewidując konieczny czas na dokonanie niezbędnych zmian w częściach lub oddzielnych zespołach technicznych, w szczególności, na usunięcie wszelkich odniesień dotyczących ograniczeń lub zwolnień;

e) jeśli nie podjęto działań koniecznych do dostosowania szczególnych oddzielnych dyrektyw, to na wniosek Państwa Członkowskiego, które udzieliło homologacji typu WE, ważność homologacji typu WE udzielonych zgodnie z niniejszym artykułem może być rozszerzona za pomocą innej decyzji Komisji;

f) zwolnienie udzielone po raz pierwszy zgodnie z niniejszym artykułem służy, w przypadku dalszych identycznych wniosków, jako odniesienie dla komitetu określonego w art. 20 ust. 1.

Artykuł 12

Równoważność

1. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, może uznać równoważność między warunkami lub przepisami homologacji WE pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych ustanowionych niniejszą dyrektywą łącznie z oddzielnymi dyrektywami i procedur ustanowionych uzgodnieniami międzynarodowymi lub przepisami państw trzecich, w ramach umów wielostronnych lub dwustronnych między Wspólnotą i państwami trzecimi.

2. Uznaje się równoważność homologacji typu WE wydanych na podstawie oddzielnych dyrektyw w sprawie pojazdów silnikowych określonych w dyrektywie 70/156/EWG i w rozdziale B część II-A załącznika II do niniejszej dyrektywy.

3. Uznaje się równoważność homologacji typu wydanych na podstawie regulaminów ONZ/EKG załączonych do zrewidowanego Porozumienia 1958 określonego w rozdziale B część II B załącznika II do niniejszej dyrektywy.

4. Równoważność biuletynów badań wydanych na podstawie znormalizowanych kodów OECD określonych w rozdziale B część II-C załącznika II do niniejszej dyrektywy, uważa się za rozwiązanie alternatywne do sprawozdań z badań sporządzanych zgodnie z oddzielnymi dyrektywami.

Artykuł 13

Warunki zapewnienia zgodności produkcji

1. Państwo Członkowskie udzielające homologacji typu WE podejmuje środki, określone w załączniku IV, w odniesieniu do tej homologacji, w celu sprawdzenia, gdzie sytuacja tego wymaga, we współpracy z organami udzielającymi homologacji typu WE w pozostałych Państwach Członkowskich, czy stworzono odpowiednie warunki w celu zapewnienia, że produkowane pojazdy, układy, części lub oddzielne zespoły techniczne są zgodne z homologowanym typem.

2. Państwo Członkowskie udzielające homologacji typu WE podejmuje niezbędne środki określone w załączniku IV, w odniesieniu do tej homologacji, w celu sprawdzenia, gdzie sytuacja tego wymaga, we współpracy z organami udzielającymi homologacji typu WE w pozostałych Państwach Członkowskich, czy warunki określone w ust. 1 są w dalszym ciągu odpowiednie oraz czy produkowane pojazdy, układy, części lub oddzielne zespoły techniczne w dalszym ciągu są zgodne z homologowanym typem.

Sprawdzenie w celu zapewnienia zgodności produktu z homologowanym typem ogranicza się do procedur określonych w sekcji 2 załącznika IV.

Artykuł 14

Obowiązek udzielania informacji

Właściwe organy Państw Członkowskich udzielające homologacji typu WE informują się wzajemnie, w terminie jednego miesiąca, o wycofaniu udzielonej homologacji typu WE, wraz z podaniem uzasadnienia takiego środka.

Artykuł 15

Klauzule ochronne

1. Jeśli Państwo Członkowskie stwierdza, że pojazdy, układy, części lub oddzielne zespoły techniczne szczególnego typu stanowią poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa drogowego lub bezpieczeństwa pracy, mimo że towarzyszy im ważne świadectwo zgodności lub są właściwie oznakowane, to wówczas Państwo to może, maksymalnie przez okres sześciu miesięcy, odmówić rejestracji takich pojazdów lub może zabronić sprzedaży lub wprowadzenia do użytku na swoim terytorium takich pojazdów, części lub oddzielnych zespołów technicznych.

Powiadomi ono niezwłocznie o tym inne Państwa Członkowskie i Komisję, podając przyczyny, na jakich oparta została jego decyzja.

2. W sytuacjach opisanych w ust. 1, Komisja rozpoczyna, możliwie jak najszybciej, konsultacje z zainteresowanymi stronami.

W przypadku gdy w następstwie konsultacji Komisja uzna, że:

a) środki są uzasadnione, wówczas niezwłocznie powiadamia o tym Państwo Członkowskie, które podjęło inicjatywę w tym względzie, a następnie pozostałe Państwa Członkowskie;

b) środek nie jest uzasadniony, wówczas niezwłocznie powiadamia o tym Państwo Członkowskie, które podjęło inicjatywę w tym względzie oraz producenta.

W przypadku gdy decyzja opisana w ust. 1 jest uzasadniona z powodu istnienia luki w jednej z oddzielnych dyrektyw, decyzję o podtrzymaniu jej podejmuje się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 20 ust. 2.

Artykuł 16

Brak zgodności z homologowanym typem

1. Brak zgodności z homologowanym typem występuje, jeśli stwierdza się odchylenia w stosunku do danych szczegółowych w świadectwie homologacji typu WE i/lub pakiecie informacyjnym i jeśli odchyleń tych nie dopuszcza, zgodnie z art. 5 ust. 3 Państwo Członkowskie, które udzieliło homologacji typu WE.

Nie uważa się, że pojazd różni się od homologowanego typu, jeśli mieści się w dopuszczalnych tolerancjach określonych w oddzielnych dyrektywach.

2. Jeśli Państwo Członkowskie, które udzieliło homologacji typu WE stwierdza, że pojazdy, części lub oddzielne zespoły techniczne, którym towarzyszy świadectwo zgodności lub, które posiadają znak homologacji typu WE, nie są zgodne z homologowanym przez nie typem, to podejmuje ono niezbędne środki w celu zapewnienia, że znajdujące się w produkcji pojazdy, części lub oddzielne zespoły techniczne są zgodne z homologowanym typem.

Organ udzielający homologacji w tym Państwie Członkowskim informuje organy udzielające homologacji w pozostałych Państwach Członkowskich oraz Komisję o podjętych środkach, które mogą objąć cofnięcia homologacji typu WE.

3. Organ odpowiedzialny za homologację typu WE pojazdu zwraca się do Państwa Członkowskiego, które udzieliło homologacji WE układu, części, oddzielnego zespołu technicznego lub niekompletnego pojazdu o podjęcie niezbędnego działania w celu zapewnienia, że produkowane pojazdy są zgodne z homologowanym typem w przypadku:

a) homologacji typu WE pojazdu, jeśli niezgodność pojazdu wynika wyłącznie z niezgodności układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego, lub

b) wielostopniowej homologacji, jeśli niezgodność skompletowanego pojazdu wynika wyłącznie z niezgodności układu, części lub oddzielnego zespołu technicznego, będących częścią pojazdu niekompletnego lub samego pojazdu niekompletnego.

Państwo Członkowskie niezwłocznie powiadamia o tym Komisję i stosuje się ust. 2.

Artykuł 17

Sprawdzenie niezgodności

Jeśli Państwo Członkowskie stwierdzi, że pojazdy, układy, części lub oddzielne zespoły techniczne, którym towarzyszy świadectwo zgodności lub które posiadają znak homologacji typu WE, nie są zgodne z homologowanym typem, to może ono wnioskować, aby Państwo Członkowskie, które udzieliło homologacji typu WE, sprawdziło, czy znajdujące się w produkcji pojazdy, układy, części lub oddzielne zespoły techniczne, są zgodne z homologowanym typem.

Działanie to zostaje podjęte możliwie jak najszybciej, w każdym zaś przypadku w ciągu sześciu miesięcy od daty wniosku.

Artykuł 18

Powiadamianie o decyzjach i przysługujących środkach odwoławczych

Wszelkie decyzje o odmowie lub cofnięciu homologacji typu WE, odmowie rejestracji lub zakazie wprowadzenia do użytku lub sprzedaży podjęte zgodnie z przepisami przyjętymi w wykonaniu niniejszej dyrektywy przedstawiają uzasadnienie, na którym się opierają.

Wszystkie takie decyzje przekazuje się zainteresowanej stronie, która jednocześnie jest informowana o środkach odwoławczych przysługujących jej na mocy przepisów obowiązujących w Państwach Członkowskich oraz terminach, w jakich odwołanie może zostać złożone.

Artykuł 19

Zmiana załączników do niniejszej dyrektywy lub oddzielnych dyrektyw

▼M5

1. Komisja przyjmuje następujące środki mające na celu zmianę elementów innych niż istotnie niezbędne dla wykonania niniejszej dyrektywy i odnoszące się do kwestii określonych poniżej, zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 20 ust. 3.

▼B

a) zmiany konieczne dla dostosowania załączników do niniejszej dyrektywy, lub

b) zmiany konieczne dla dostosowania przepisów technicznych oddzielnych dyrektyw, lub

c) wprowadzenie do oddzielnych dyrektyw przepisów odnoszących się do homologacji typu WE oddzielnych zespołów technicznych.

▼M5

2. Komisja dostosuje załączniki do niniejszej dyrektywy, jeżeli, zgodnie z dyrektywą 97/836/WE, nowe przepisy lub poprawki do istniejących przepisów przyjęte przez Wspólnotę zostaną wprowadzone. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 20 ust. 3.

▼B

Artykuł 20

Komitet

1. Komisję wspiera komitet.

2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8.

Okres ustanowiony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.

▼M5

3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1–4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

▼B

Artykuł 21

Powiadamianie organów udzielających homologacji typu WE i służb technicznych

1. Państwo Członkowskie podaje Komisji i pozostałym Państwom Członkowskim nazwy i adresy:

a) organów udzielających homologacji typu WE i, gdzie sytuacja tego wymaga, dziedzin, w zakresie których są odpowiedzialne, oraz

b) służb technicznych, które wyznaczyły, podając, dla których procedur badawczych organy te zostały wyznaczone. Zgłoszone służby techniczne muszą spełniać zharmonizowaną normę w sprawie działania laboratoriów badawczych (EN – ISO/IEC 17025:2000), z zastrzeżeniem następujących warunków: i) producenta można wyznaczyć jako służbę techniczną jedynie, jeśli jest wyraźnie przewidziane w oddzielnych dyrektywach lub alternatywnych uregulowaniach; ii) zezwala się na stosowania przez służbę techniczną zewnętrznych urządzeń, za zgodą organu udzielającego homologacji typu WE.

2. Przyjmuje się, że zgłoszona służba techniczna spełnia zharmonizowaną normę określoną w ust. 1 lit. b).

Jednakże gdzie sytuacja tego wymaga, Komisja może zwrócić się do Państwa Członkowskiego o dostarczenie dowodu na poparcie tego.

3. Służby z państw trzecich można zgłaszać jako wyznaczone służby techniczne jedynie, gdy jest to przewidziane w dwustronnym lub wielostronnym porozumieniu między Wspólnotą a danym państwem trzecim.

Artykuł 22

Wykonanie

1. Państwa Członkowskie przyjmą i opublikują, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2004 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

Państwa Członkowskie zastosują te przepisy z dniem 1 lipca 2005 r.

Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

2. Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą.

Artykuł 23

Środki wprowadzania w życie homologacji typu WE

1. W zakresie pojazdów należących do kategorii T1, T2 i T3, Państwa Członkowskie stosują niniejszą dyrektywę do:

a) nowych typów pojazdów od dnia 1 lipca 2005 r.;

b) wszystkich nowych pojazdów wprowadzonych do użytku od dnia 1 lipca 2009 r.

2. W przypadku kategorii pojazdów innych niż kategorie określone w ust. 1, z chwilą przyjęcia wszystkich oddzielnych dyrektyw dla kategorii pojazdu określonej w załączniku II, Państwo Członkowskie stosuje niniejszą dyrektywę:

a) trzy lata po dacie wejścia w życie ostatniej oddzielnej dyrektywy, która musi jeszcze zostać przyjęta dla nowych typów pojazdów;

b) sześć lat po dacie wejścia w życie ostatniej oddzielnej dyrektywy, która musi jeszcze zostać przyjęta dla wszystkich pojazdów wprowadzonych do użytku.

3. Państwo Członkowskie może, na wniosek producentów, stosować niniejszą dyrektywę do nowych typów pojazdów od dnia wejścia w życie wszystkich powiązanych oddzielnych dyrektyw.

Artykuł 24

Uchylenie

1. Dyrektywa 74/150/EWG traci moc ze skutkiem od dnia 1 lipca 2005 r.

2. Odniesienia do dyrektywy 74/150/WE uważa się za odniesienia do niniejszej dyrektywy i odczytuje się zgodnie z tabelą korelacji przedstawioną w załączniku VIII do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 25

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 26

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.









WYKAZ ZAŁĄCZNIKÓW







Załącznik I: Wzory dokumentów informacyjnych Załącznik II: - Rozdział A Definicje kategorii i typów pojazdów - Rozdział Β Wykaz wymogów do celów homologacji typu WE pojazdu Dodatek 1 Definicja pojazdów specjalnych i wykaz wymogów do celów homologacji typu WE pojazdu; stosowanie oddzielnych dyrektyw do pojazdów specjalnych Dodatek 2 Procedury dotyczące homologacji typu WE pojazdu - Rozdział C Świadectwo homologacji typu WE pojazdu Dodatek 1 System numeracji świadectw homologacji typu WE Załącznik III Świadectwo zgodności WE Załącznik IV Procedury w celu zapewnienia zgodności produkcji Załącznik V Ograniczenia w zakresie pojazdów produkowanych w małych seriach i pojazdów z końcowej partii produkcji Załącznik VI Wykaz homologacji typu WE udzielonych na mocy oddzielnych dyrektyw Załącznik VII Procedury stosowane podczas wielostopniowej homologacji typu WE Załącznik VIII Tablica zbieżności









ZAŁĄCZNIK I ( 9 )

WZORY DOKUMENTÓW INFORMACYJNYCH

(Wszystkie dokumenty informacyjne określone w niniejszej dyrektywie oraz oddzielnych dyrektywach zawierają wyłącznie fragmenty z poniższego wyczerpującego wykazu oraz ponumerowane są według jego numeracji, z jednoczesnym wykluczeniem jakichkolwiek innych)

Jeśli ma to zastosowanie, należy dostarczyć, w trzech egzemplarzach, wraz ze spisem treści, następujące informacje. Rysunki w odpowiedniej skali, dostatecznie szczegółowe, należy dostarczać w formacie A4 lub na folderze formatu A4. Zdjęcia, jeśli zostały załączone, muszą być dostatecznie szczegółowe.

WZÓR A

Wyczerpujący wykaz

Wzór A należy wykorzystać przy braku świadectwa homologacji typu WE udzielonego zgodnie z oddzielną dyrektywą w tej sprawie.

0. INFORMACJE OGÓLNE

0.1. Marka(-i) (znak towarowy zarejestrowany przez producenta): …

0.2. Typ (podać wszystkie warianty i wersje): …

0.2.0. Sytuacja w odniesieniu do ukończenia pojazdu:

dla pojazdu kompletnego/skompletowanego/niekompletnego ( 10 )

W przypadku pojazdu skompletowanego podać nazwę (nazwisko) i adres poprzedniego producenta oraz numer homologacji pojazdu niekompletnego lub kompletnego.

0.2.1. Nazwa(-y) handlowa(-e) (gdzie stosowne): …

0.3. Środki pozwalające na identyfikację typu, jeśli są one oznaczone na pojeździe

0.3.1. Tabliczka producenta (położenie oraz sposób przymocowania): …

0.3.2. Numer identyfikacyjny podwozia (położenie): …

0.4. Kategoria pojazdu ( 11 ): …

0.5. Nazwa i adres producenta: …

0.6. Położenie oraz sposób przymocowania tabliczek znamionowych i innych oznaczeń (zdjęcia lub rysunki): …

0.7. Położenie znaku homologacji typu WE układów, części oraz oddzielnych zespołów technicznych oraz sposób jego przymocowania: …

0.8. Nazwa(-y) i adres(-y) zakładu(-ów) montażu: …

1. OGÓLNE WŁAŚCIWOŚCI KONSTRUKCYJNE POJAZDU

(Załączyć zdjęcia ¾ przedniej części oraz ¾ tylnej części lub rysunki reprezentatywnej wersji oraz zwymiarowany rysunek całego pojazdu)

1.1. Liczba osi i kół: …

1.1.1. Liczba oraz położenie osi z bliźniaczymi kołami (o ile występują): …

1.1.2. Liczba i pozycja osi kierowanych:…

1.1.3. Osie napędzane (liczba, pozycja, wzajemne połączenie): …

1.1.4. Osie hamowane (liczba, położenie): …

1.2. Położenie i układ silnika: …

1.3. Położenie koła kierownicy: z prawej strony/z lewej strony/pośrodku ( 12 )

1.4. Zmiana pozycji kierowcy przy zmienionym kierunku jazdy: tak/nie (12)

1.6. Pojazd przeznaczony do jazdy w ruchu prawostronnym/lewostronnym (12)

2. MASY I WYMIARY ( 13 ) (w kg i mm) (Odnieść do rysunku, gdzie ma to zastosowanie)

2.1. Masa(-y) własna(-e):

2.1.1. Masa(-y) własna(-e) w stanie gotowym do jazdy ( 14 )

(służąca(-e) za punkt odniesienia do celów oddzielnych dyrektyw) (włączając konstrukcję zabezpieczającą przy przewróceniu, z wyłączeniem wyposażenia dodatkowego, lecz łącznie z płynem chłodzącym, smarami, paliwem, narzędziami oraz kierowcą): ( 15 )

— maksymalna: …

— minimalna: …

2.1.1.1. Rozkład tej masy (tych mas) na osie, a w przypadku naczepy (lub wymiennej holowanej maszyny) lub przyczepy o osi centralnej (lub wymiennej holowanej maszyny), obciążenie w punkcie sprzęgu: …

2.2. Maksymalna(-e) masa(-y) podana(-e) przez producenta: …

2.2.1. Technicznie dopuszczalna maksymalna masa(-y) całkowita pojazdu zgodnie ze specyfikacją opon:…

2.2.2. Rozkład tej (tych) masy na osie, a w przypadku naczepy (lub wymiennej holowanej maszyny) lub przyczepy o osi centralnej (lub wymiennej holowanej maszyny), obciążenie w punkcie sprzęgu: …

2.2.3. Wartości graniczne rozkładu tej masy (tych mas) na osie (podać minimalne wartości graniczne w procentach na przedniej i tylnej osi), a w przypadku naczepy (lub wymiennej holowanej maszyny) lub przyczepy o osi centralnej (lub wymiennej holowanej maszyny), obciążenie w punkcie sprzęgu:…

2.2.3.1. Masa(-y) i opona(-y)







Oś nr Opony (wymiary) Dopuszczalne obciążenie Technicznie dopuszczalna maksymalna masa na oś Maksymalne dopuszczalne obciążenie pionowe (1)w punkcie sprzęgu 1 2 3 (1) Obciążenie przeniesione do środka odniesienia sprzęgu w warunkach statycznych.

2.2.4. Ciężar użyteczny (15) : …

2.3. Masy obciążników (masa całkowita, materiał, liczba obciążników):…

2.3.1. Rozkład masy na osie: …

2.4. Technicznie dopuszczalna(-e) masa(-y) holowana(-e) przez ciągnik w przypadku:

2.4.1. Przyczepy z belką zaczepową (wymienne holowane maszyny): …

2.4.2. Naczepy (wymienne holowane maszyny): …

2.4.3. Przyczepy o osi centralnej (wymienne holowane maszyny): …

2.4.4. Całkowita(-e) technicznie dopuszczalna(-e) masa(-y) ciągnika wraz z przyczepą (wymienną holowana maszyną) (dla każdej konfiguracji hamulców przyczepy (wymiennej holowanej maszyny)): …

2.4.5. Maksymalna masa przyczepy (wymiennej holowanej maszyny), którą można holować: …

2.4.6. Położenie punktu sprzęgu:

2.4.6.1. Wysokość ponad nawierzchnią drogi:

2.4.6.1.1. Maksymalna wysokość: …

2.4.6.1.2. Minimalna wysokość: …

2.4.6.2. Odległość od płaszczyzny pionowej przechodzącej przez oś geometryczną tylnej osi: …

2.4.6.3. Maksymalne statyczne pionowe obciążenie/technicznie dopuszczalna masa w punkcie sprzęgu:

— ciągnika: … 2.4.6.3.1.

— naczepy (wymiennej holowanej maszyny) lub przyczepy o osi centralnej (wymiennej holowanej maszyny): … 2.4.6.3.2.

2.5. Rozstaw osi ( 16 ):

2.5.1. W przypadku naczep (wymiennych holowanych maszyn):

— odległość między czopem urządzenia sprzęgającego a pierwszą tylną osią: … 2.5.1.1.

— odległość między czopem urządzenia sprzęgającego a tyłem naczepy (wymiennej holowanej maszyny): … 2.5.1.2.

2.6. Maksymalny i minimalny rozstaw kół każdej z osi (mierzony między płaszczyznami symetrii pojedynczych lub bliźniaczych standardowo zakładanych opon) (dane zgłaszane przez producenta) ( 17 )…

2.7. Maksymalne wymiary pojazdu (zewnętrzne, w ruchu po drodze):

2.7.1. Dla podwozia bez nadwozia:

2.7.1.1. Długość ( 18 ): …

2.7.1.1.1. Maksymalna dopuszczalna długość pojazdu skompletowanego: …

2.7.1.1.2. Minimalna dopuszczalna długość pojazdu skompletowanego: …

2.7.1.2. Szerokość ( 19 ): …

2.7.1.2.1. Maksymalna dopuszczalna szerokość pojazdu skompletowanego: …

2.7.1.2.2. Minimalna dopuszczalna masa pojazdu skompletowanego: …

2.7.1.3. Wysokość (w stanie gotowym do jazdy) ( 20 ) (w przypadku zawieszenia o regulowanej wysokości, podać normalne położenie podczas jazdy): …

2.7.1.4. Zwis ( 21 ):…

2.7.1.4.1. Kąt natarcia:… stopnie:

2.7.1.5. Tylni zwis ( 22 ): …

2.7.1.5.1. Kąt zejścia:… stopnie

2.7.1.5.2. Minimalny i maksymalny zwis dopuszczalny punktu sprzęgu: (22) …

2.7.1.6. Prześwit ( 23 )

2.7.1.6.1. Między osiami: …

2.7.1.6.2 Pod przednią(-imi) osią(-ami): …

2.7.1.6.3. Pod tylną(-ymi) osią(-ami): …

2.7.1.7. Skrajne dopuszczalne położenia środka ciężkości nadwozia i/lub wyposażenia wnętrza i/lub innego wyposażenia i/lub ładunku użytecznego: …

2.7.2. Dla podwozia z nadwoziem:

2.7.2.1. Długość ( 24 ): …

2.7.2.1.1. Długość powierzchni ładownej: …

2.7.2.2. Szerokość ( 25 ): …

2.7.2.3. Wysokość (w stanie gotowym do jazdy)(3)(w przypadku zawieszenia o regulowanej wysokości, podać normalne położenie podczas jazdy): …

2.7.2.4. Zwis ( 26 ):…

2.7.2.4.1. Kąt natarcia:… stopnie:

2.7.2.5. Tylni zwis ( 27 ): …

2.7.2.5.1. Kąt zejścia:… stopnie

2.7.2.5.2. Minimalny i maksymalny zwis dopuszczalny punktu sprzęgu (27) : …

2.7.2.6.1. Między osiami: …

2.7.2.6.2. Pod przednią(-imi) osią(-ami): …

2.7.2.6.3. Pod tylną(-ymi) osią(-ami): …

2.7.2.7. Kąt pochylenia ( 28 ):… stopnie

2.7.2.8. Skrajne dopuszczalne położenie środka ciężkości ładunku (w przypadku nierównomiernego obciążenia): …

▼M2

▼B

4. UKŁAD NAPĘDOWY ( 29 )

4.1. Schemat układu napędowego: …

4.2. Typ (mechaniczny, hydrauliczny, elektryczny itd.): …

4.2.1. Krótki opis części elektrycznych/elektronicznych (jeśli występują): …

4.3. Moment bezwładności koła zamachowego: …

4.3.1. Dodatkowy moment bezwładności na biegu luzem: …

4.4. Sprzęgło (typ) (jeśli występuje): …

4.4.1. Przemiana maksymalnego momentu obrotowego (jeśli występuje): …

4.5. Skrzynia biegów (typ, sprzężenie bezpośrednie, sposób sterowania) (jeśli występuje)

4.6. Przełożenia skrzyni biegów (jeśli występują) z rozdzielczą skrzynią biegów lub bez niej ( 30 )







Bieg Przełożenie skrzyni biegów Przełożenie(-a) rozdzielczej skrzyni biegów Przełożenie głównej skrzyni biegów Przełożenie całkowite Maksymalne dla mechanizmu zmiany prędkości (1) 1 2 3 Minimalne dla mechanizmu zmiany prędkości (1) Bieg wsteczny 1 … (1) Ciągłe, zmienne przeniesienie napędu

4.6.1. Maksymalne rozmiary opon na osiach napędzanych: …

4.7. Maksymalna obliczona konstrukcyjna prędkość ciągnika na najwyższym biegu (wskazać czynniki uwzględnione w obliczeniach) (30) :… km/godz.

4.7.1. Maksymalna zmierzona prędkość:… km/godz.

4.8. Rzeczywisty ruch do przodu kół napędzanych odpowiadający jednemu całkowitemu obrotowi:…

4.9. Regulator prędkości tak/nie ( 31 )

4.9.1. Opis: …

4.10. Prędkościomierz, obrotomierz, licznik godzinowy (jeśli zamontowany)

4.10.1. Prędkościomierz (jeśli występuje)

4.10.1.1. Sposób działania oraz opis mechanizmu napędu: …

4.10.1.2. Stała instrumentu: …

4.10.1.3. Tolerancja mechanizmu pomiarowego: …

4.10.1.4. Przełożenie całkowite: …

4.10.1.5. Rysunek skali prędkościomierza lub innych form wskazań: …

4.10.1.6. Zwięzły opis elektrycznych/elektronicznych części: …

4.10.2. Obrotomierz oraz licznik godzinowy (jeśli zamontowane): tak/nie (31)

4.11. Blokada mechanizmu różnicowego (jeśli zamontowany): tak/nie (31)

4.12. Wałek(wałki) odbioru mocy (ilość obrotów na minutę oraz stosunek tej liczby do liczby obrotów silnika) (liczba, typ i położenie)

— główny(-e) wałek(-ki) odbioru mocy: … 4.12.1.

— inny(-e): … 4.12.2.

4.12.3. Osłona(-y) wałka(-ów) odbioru mocy (opis, wymiary, rysunki, zdjęcia): …

4.13. Osłona części silnika, części wystających oraz kół (opisy, rysunki, szkice, zdjęcia):

4.13.1. Osłona jednolita: …

4.13.2. Osłona złożona z wielu części: …

4.13.3. Osłona całkowicie zamknięta: …

4.14. Krótki opis części elektrycznych/elektronicznych (jeśli występują): …

5. OSIE

5.1. Opis każdej osi: …

5.2. Marka (gdzie stosowne): …

5.3. Typ (gdzie stosowne): …

6. ZAWIESZENIE (gdzie stosowne)

6.1. Skrajne (maksymalne-minimalne) kombinacje opon i kół (jeśli występują) (wymiary, charakterystyka, ciśnienie powietrza w oponach w ruchu drogowym, maksymalne dopuszczalne obciążenie, wymiary kół oraz kombinacje tylne/przednie): …

6.2. Typ zawieszenia (jeśli zamontowane) dla każdej osi lub koła: …

6.2.2. Krótki opis części elektrycznych/elektronicznych (jeśli występują): …

6.3. Inne urządzenia (jeśli występują): …

7. UKŁAD KIEROWNICZY (schemat opisowy)

7.1. Rodzaj układu kierowniczego: bez wspomagania/wspomagany/z serwomechanizmem (32)

7.1.1. Zmiana pozycji przy zmienionym kierunku jazdy: (opis): …

7.2. Przeniesienie i sterowanie

7.2.1. Typ układu przeniesienia kierowania (podać, w stosownych przypadkach, dla przodu i tyłu): …

7.2.2. Połączenie z kołami (także inne niż mechaniczne; podać, w stosownych przypadkach, dla przodu i tyłu): …

7.2.2.1. Krótki opis części elektrycznych/elektronicznych (jeśli występują): …

7.2.3. Sposób wspomagania, o ile występuje:…

7.2.3.1. Metoda i wykres działania, marka(-i) i typ(-y): …

7.2.4. Schemat urządzeń kierowniczych jako całości przedstawiający usytuowanie w pojeździe różnych urządzeń wpływających na kierowanie pojazdem: …

7.2.5. Schemat(-y) urządzenia(-ń) sterującego(-ych): …

7.2.6. Zakres i sposób regulacji, jeśli istnieje, mechanizmu kierowniczego: …

7.3. Maksymalny kąt skrętu kół (jeśli podany):

7.3.1.



W prawo:… stopnie Liczba obrotów koła kierownicy:…

7.3.2.



W lewo:… stopnie Liczba obrotów koła kierownicy:…

7.4. Minimalny promień skrętu (bez hamowania) ( 33 ):

7.4.1. W prawo:… mm

7.4.2. W lewo:… mm

7.5. Sposób regulacji położenia kierownicy (gdzie stosowne): …

7.6. Krótki opis części elektrycznych/elektronicznych (jeśli występują): …

8. HAMULCE (szkic ogólny i szkic przedstawiający działanie) ( 34 )

8.1. Roboczy układ hamulcowy: …

8.2. Hamulec awaryjny (jeśli zamontowany): …

8.3. Hamulec postojowy: …

8.4. Wszystkie dodatkowe urządzenia hamulcowe (w szczególności opóźniacze): …

8.5. W przypadku pojazdów z układem przeciwblokującym, opis działania układu (łącznie z wszystkimi częściami elektronicznymi), blokowy schemat elektryczny, schemat obwodu hydraulicznego lub pneumatycznego: …

8.6. Wykaz części układu hamulcowego, odpowiednio określonych: …

8.7. Maksymalne dopuszczalne wymiary opon na osiach hamowanych: …

8.8. Obliczenie dla układu hamulcowego (określenie stosunku całkowitej siły hamowania na obwodzie kół do siły przyłożonej do urządzenia sterującego hamulcami): …

8.9. Blokada lewego i prawego urządzenia sterującego hamulcami: …

8.10. Zewnętrzne źródło(-a) energii (jeśli występują) (charakterystyka, pojemność zbiorników energii, ciśnienie maksymalne i minimalne, ciśnieniomierz, urządzenie ostrzegające o niskim ciśnieniu umieszczone na desce rozdzielczej, zbiorniki próżniowe oraz zawór zasilania, sprężarki zasilania, zgodność z przepisami dotyczącymi urządzeń ciśnieniowych): …

8.11. Ciągniki wyposażone w urządzenia hamowania przyczep

8.11.1. Urządzenie sterujące hamulcem przyczepy (opis, charakterystyka): …

8.11.2. Sprzężenie mechaniczne/hydrauliczne/pneumatyczne ( 35 )

8.11.3. Złącza, sprzęgi, urządzenia bezpieczeństwa (opis, rysunek, szkic): …

8.11.4. Złącza jedno lub dwuliniowe (35)

8.11.4.1. Nadciśnienie zasilania (linia 1):… kPa

8.11.4.2. Nadciśnienie zasilania (linia 2):… kPa

9. POLE WIDZENIA, SZYBY, WYCIERACZKI SZYBY PRZEDNIEJ I LUSTERKA WSTECZNE

9.1. Pole widzenia

9.1.1. Rysunek(-i) lub zdjęcie(-a) przedstawiające umiejscowienie części występujących w przednim polu widzenia: …

9.2. Szyby

9.2.1. Dane umożliwiające szybkie określenie punktu odniesienia: …

9.2.2. Szyba(-y) przednia(-e)

9.2.2.1. Stosowany(-e) materiał(-y): …

9.2.2.2. Sposób instalowania: …

9.2.2.3. Kąt pochylenia:… stopnie

9.2.2.4. Znak(-i) homologacji WE części: …

9.2.2.5. Elementy wyposażenia szyby przedniej oraz ich rozmieszczenie i krótki opis wszystkich części elektrycznych/elektronicznych: …

9.2.3. Inne okno(-a)

9.2.3.1. Umiejscowienie: …

9.2.3.2. Stosowany(-e) materiał(-y): …

9.2.3.3. Znak(-i) homologacji WE części: …

9.2.3.4. Krótki opis elektrycznych/elektronicznych części (jeśli występują) mechanizmów podnoszenia szyb bocznych: …

9.3. Wycieraczki szyby przedniej: tak/nie ( 36 ) (opis, liczba, częstotliwość pracy): …

9.4. Lusterko(-a) wsteczne

9.4.1. Klasa(-y): …

9.4.2. Znak(-i) homologacji WE części: …

9.4.3. Umiejscowienie względem konstrukcji ciągnika (rysunki): …

9.4.4. Sposób(-y) zamocowania: …

9.4.5. Wyposażenie dodatkowe, które może ograniczać pole widzenia do tyłu: …

9.4.6. Krótki opis elektrycznych/elektronicznych części układu regulacji lusterka (jeśli zamontowany):…

9.5. Odmrażanie i zapobieganie zamgleniu szyb

9.5.1. Opis techniczny:…

10. KONSTRUKCJA ZABEZPIECZAJĄCA PRZY PRZEWRÓCENIU, OCHRONA PRZED WARUNKAMI ATMOSFERYCZNYMI, SIEDZENIA, SKRZYNIE ŁADUNKOWE

10.1. Konstrukcja zabezpieczająca przy przewróceniu (zwymiarowane rysunki, zdjęcia (gdzie sytuacja tego wymaga), opis)

10.1.1. Rama(-y)

10.1.1.1. Znak(-i) towarowy(-e): …

10.1.1.2. Znak(-i) homologacji WE części: …

10.1.1.3. Wymiary wewnętrzne i zewnętrzne:…

10.1.1.4. Materiał(-y) i konstrukcja: …

10.1.2. Kabina(-y)

10.1.2.1. Znak(-i) towarowy(-e): …

10.1.2.2. Znak(-i) homologacji WE części: …

10.1.2.3. Drzwi (liczba, wymiary, kierunek otwierania, zamki i zawiasy): …

10.1.2.4. Okna oraz wyjście(-a) awaryjne (liczba, wymiary, rozmieszczenie): …

10.1.2.5. Inne elementy zabezpieczające przed warunkami atmosferycznymi (opis): …

10.1.2.6. Wymiary wewnętrzne i zewnętrzne …

10.1.3. Pałąk(-i) zabezpieczający(-e) zamontowany(-e) na tyle/przedzie ( 37 ), składany lub nie (37)

10.1.3.1. Opis (położenie, mocowanie itp.): …

10.1.3.2. Znak(-i) towarowy(-e) lub nazwa(-y): …

10.1.3.3. Znak(-i) homologacji WE części: …

10.1.3.4. Wymiary: …

10.1.3.5. Materiał(-y) i konstrukcja: …

10.2. Przestrzeń robocza oraz dostęp do kabiny kierowcy (opis, charakterystyka, zwymiarowane rysunki): …

10.3. Siedzenia oraz podnóżki

10.3.1. Siedzenie(-a) kierowcy (rysunki, zdjęcia, opis): …

10.3.1.1. Znak(-i) towarowy(-e) lub nazwa(-y): …

10.3.1.2 Znak(-i) homologacji WE części:. …

10.3.1.3 Kategoria typu siedzenia: kategoria A klasa I/II/III, kategoria B (37) :

10.3.1.4. Położenie i główna charakterystyka: …

10.3.1.5. Układ regulacji: …

10.3.1.6. Przemieszczanie i układ blokowania: …

10.3.2. Siedzenia pasażerów (liczba, wymiary, położenie i charakterystyka): …

10.3.3. Podnżżki (liczba, wymiary i położenie): …

10.4. Skrzynia ładunkowa

10.4.1. Wymiary:… mm

10.4.2. Umiejscowienie: …

10.4.3. Technicznie dopuszczalne obciążenie:…kg

10.4.4. Rozkład obciążenia na osie:… kg

10.5. Tłumienie zakłóceń radioelektrycznych

10.5.1. Opis i rysunki/zdjęcia kształtu i zastosowanych materiałów części nadwozia tworzących komorę silnikową oraz przyległe do niej części przedziału pasażerskiego: …

10.5.2. Rysunki lub zdjęcia położenia metalowych części znajdujących się w komorze silnikowej (np. elementy układu ogrzewania, koło zapasowe, filtr powietrza, mechanizm kierowniczy itp.):…

10.5.3. Tabela oraz rysunki elementów tłumiących zakłócenia radioelektryczne: …

10.5.4. Dane szczegółowe dotyczące wartości znamionowej oporności dla prądu stałego oraz, w przypadku opornościowych przewodów zapłonowych, ich znamionowej oporności na metr:przewody, znaki homologacji typu WE oraz barwa świateł) …

11. URZĄDZENIA OŚWIETLENIOWE I SYGNALIZACJI ŚWIETLNEJ (zwymiarowane szkice zewnętrznej strony pojazdu przedstawiające położenie powierzchni świetlnych wszystkich urządzeń; liczba,

11.1. Urządzenia obowiązkowe

11.1.1. Światła mijania: …

11.1.2. Przednie (boczne) światła pozycyjne: …

11.1.3. Tylne światła pozycyjne: …

11.1.4. Kierunkowskazy: — przednie: … — tylne: … — boczne: …

11.1.5. Tylne światła odblaskowe: …

11.1.6. Oświetlenie tylnej tablicy rejestracyjnej: …

11.1.7. Światła hamowania: …

11.1.8. Światła awaryjne: …

11.2. Urządzenia dodatkowe:

11.2.1. Światła drogowe: …

11.2.2. Przednie reflektory przeciwmgielne: …

11.2.3. Tylne światła przeciwmgielne: …

11.2.4. Światła cofania: …

11.2.5. Światła robocze: …

11.2.6. Światła postojowe: …

11.2.7. Światła obrysowe: …

11.2.8. Światła awaryjne dla kierunkowskazów przyczepy: …

11.3. Zwięzły opis części elektrycznych/elektronicznych innych niż lampy (o ile występują): …

12. RÓŻNE

12.1. Dźwiękowe urządzenie(-a) ostrzegawcze (położenie): …

12.1.1. Znak(-i) homologacji WE części: …

12.2. Sprzęg mechaniczny łączący ciągnik z pojazdem holowanym

12.2.1. Typ(-y) sprzęgu: …

12.2.2. Znak(-i) towarowy(-e): …

12.2.3. Znak(-i) homologacji WE części: …

12.2.4. Urządzenie przewidziane na maksymalne obciążenie poziome wynoszące:… kg; i maksymalne obciążenie pionowe (jeśli występuje) wynoszące … kg ( 38 )

12.3 Podnośnik hydrauliczny – zawieszenie trzypunktowe: tak/nie ( 39 )

12.4. Podłączenia urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej przyczepy (opis): …

12.5. Instalacja, położenie, funkcjonowanie i oznakowanie urządzeń do sterowania i kontroli (opis, zdjęcia lub schematy): …

12.6. Położenie tylnej tablicy rejestracyjnej (kształt i wymiary): …

12.7. Przednie urządzenie sprzęgające (rysunek z wymiarami): …

12.8. Opis pokładowych urządzeń elektronicznych stosowanych do uruchamiania i sterowania narzędziami montowanymi na ciągniku lub holowanymi: …

WZÓR B

Uproszczony dokument informacyjny do celów homologacji typu WE

CZĘŚĆ I

Wzór B stosuje się w przypadku istnienia jednego lub wielu świadectw homologacji typu WE lub homologacji WE części wydanych w zastosowaniu oddzielnych dyrektyw.

Numery odpowiednich świadectw homologacji typu WE lub homologacji WE części podaje się w tabeli w części III.

Informacje określone w załączniku III (świadectwo zgodności), podaje się dla każdego z poniższych rozdziałów 1–12 i dla każdego typu/wariantu/wersji pojazdu.

W przypadku gdy nie wydano wcześniej świadectwa homologacji typu WE lub homologacji WE części w zastosowaniu oddzielnej dyrektywy, podaje się informacje określone we wzorze A dokumentu informacyjnego, dla każdego odpowiedniego rozdziału.







0. INFORMACJE OGÓLNE 0.1. Marka(-i) (znak towarowy zarejestrowany przez producenta):… 0.2. Typ (podać wszystkie warianty i wersje): … 0.2.0. Sytuacja w odniesieniu do ukończenia pojazdu: dla pojazdu kompletnego/skompletowanego/niekompletnego (1) W przypadku pojazdu skompletowanego podać nazwę (nazwisko) i adres poprzedniego producenta oraz numer homologacji. 0.2.1. Nazwa(-y) handlowa(-e) (gdzie stosowne):… 0.3. Środki pozwalające na identyfikację typu, jeśli są one oznaczone na pojeździe: 0.3.1. Tabliczka producenta (położenie oraz sposób przymocowania) … 0.3.2. Numer identyfikacyjny podwozia (położenie): … 0.4. Kategoria pojazdu (1)… 0.5. Nazwa i adres producenta: … 0.7. W przypadku części i oddzielnych zespołów technicznych, położenie i sposób przymocowania znaku homologacji: … 0.8. Nazwa(-y) i adres(-y) zakładu(-ów) montażu: … 1. OGÓLNE WŁAŚCIWOŚCI KONSTRUKCYJNE POJAZDU (Załączyć zdjęcia ¾ przedniej części oraz ¾ tylnej części lub rysunki reprezentatywnej wersji oraz zwymiarowany rysunek całego ciągnika.) 2. MASY I WYMIARY 3. SILNIK 4. UKŁAD NAPĘDOWY 5. OSIE 6. ZAWIESZENIE 7. UKŁAD KIEROWNICZY 8. UKŁADY HAMULCOWE 9. POLE WIDZENIA, SZYBY, WYCIERACZKI SZYBY PRZEDNIEJ I LUSTERKA WSTECZNE 10. KONSTRUKCJA ZABEZPIECZAJĄCA PRZY PRZEWRÓCENIU, OCHRONA PRZED WARUNKAMI ATMOSFERYCZNYMI, SIEDZENIA, SKRZYNIA ŁADUNKOWA 11. URZĄDZENIA OŚWIETLENIOWE I SYGNALIZACJI ŚWIETLNEJ 12. RÓŻNE (1) Klasyfikacja zgodnie z definicjami określonymi w rozdziale A załącznika II do dyrektywy 2003/37/WE.

CZĘŚĆ II

Tabela zestawiająca dopuszczalne kombinacje różnych wersji części z części I, dla których występują wielokrotne wpisy. Każdy wpis dla każdej części musi być opisany literą, która pozwala na identyfikację wpisu lub wpisów w tabeli dotyczącej określonej lub określonych części, które mogą zostać zastosowane w określonej wersji.

Należy sporządzić osobną tabelę dla każdego wariantu typu.

Wielokrotne wpisy niepodlegające ograniczeniom co do ich kombinacji w ramach wariantu należy wpisać w kolumnie „Wszystkie wersje”.

Te informacje można przedstawić w alternatywnym formacie lub układzie graficznym pod warunkiem że spełniony zostanie pierwotny cel.

Każdy wariant lub wersję identyfikuje się na podstawie kodu numerycznego lub alfanumerycznego, który musi zostać umieszczony w świadectwie zgodności (załącznik III) danego pojazdu.

CZĘŚĆ III

Numery homologacji typu WE odnoszące się do oddzielnych dyrektyw

Podać wymagane niżej informacje odnoszące się do zagadnień ( 40 ) dotyczących pojazdu.

Do celów homologacji typu WE należy załączyć i przedstawić organom udzielającym homologacji wszystkie świadectwa homologacji typu WE lub homologacji WE części (wraz z ich załącznikami).







Przedmiot Numer homologacji typu WE lub homologacji WE części Data homologacji typu WE lub homologacji WE części Typ(-y) Wariant(-y) Wersja(-e) obejmowane Przykład Urządzenia hamujące E1*76/432*97/54*0026*00 3.2.2000 MF/320/U E4*76/432*97/54*0039*00 1.3.2000 MF/320/F

Podpis: …

Stanowisko w organizacji: …

Data: …









ZAŁĄCZNIK II

ROZDZIAŁ A

Definicje kategorii i typów pojazdów

A. Kategorie pojazdu definiuje się następująco:

1. Kategoria T: Ciągniki kołowe

— Kategoria T1: ciągniki kołowe o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej nieprzekraczającej 40 km/godz., mające oś położoną najbliżej kierowcy ( 41 ) o minimalnym rozstawie kół nie mniejszym niż1 150 mm, masę własną, w stanie gotowości do jazdy, przekraczającą 600 kg i prześwit nie większy niż 1 000 mm.

— Kategoria T2: ciągniki kołowe o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej nieprzekraczającej 40 km/godz., mające minimalny rozstaw kół mniejszy niż 1 150 mm, masę własną, w stanie gotowości do jazdy, przekraczającą 600 kg i prześwit nie większy niż 600 mm. Jednakże w przypadku gdy wysokość środka ciężkości ciągnika ( 42 ) (mierzona względem podłoża) podzielona przez minimalny rozstaw kół każdej osi przekracza 0,90, maksymalna prędkość konstrukcyjna jest ograniczona do 30 km/godz.

— Kategoria T3: ciągniki kołowe o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej nieprzekraczającej 40 km/godz. i masie własnej, w stanie gotowości do jazdy, nieprzekraczającej 600 kg.

— Kategoria T4: ciągniki kołowe specjalne o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej nieprzekraczającej 40 km/godz. (według definicji podanej w Dodatku 1).

— Kategoria T5: ciągniki kołowe o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej przekraczającej 40 km/godz.

2. Kategoria C: Ciągniki gąsienicowe

Ciągniki gąsienicowe napędzane i kierowane za pomocą gąsienic bez końca i których kategorie C1–C5 są zdefiniowane analogicznie do kategorii T1–T5.

3. Kategoria R: Przyczepy

— Kategoria R1: przyczepy, których suma technicznie dopuszczalnych mas na oś nie przekracza 1 500 kg.

— Kategoria R2: przyczepy, których suma technicznie dopuszczalnych mas na oś przekracza 1 500 kg, lecz nie przekracza 3 500 kg.

— Kategoria R3: przyczepy, których suma technicznie dopuszczalnych mas na oś przekracza 3 500 kg, lecz nie przekracza 21 000 kg.

— Kategoria R4: przyczepy, których suma technicznie dopuszczalnych mas na oś przekracza 21 000 kg.

Każda kategoria przyczepy oznaczona jest także indeksem „a” lub „b”, zależnie od jej konstrukcyjnej prędkości:

— „a” dla przyczep o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej mniejszej lub równej 40 km/godz.,

— „b” for przyczepy o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej większej niż 40 km/godz.

Przykład: Rb3 jest to kategoria przyczepy, dla której suma technicznie dopuszczalnych mas na oś przekracza 3 500 kg, lecz nie przekracza 21 000 kg i która jest przeznaczona do holowania przez ciągnik kategorii T5.

4. Kategoria S: wymienne holowane maszyny

— Kategoria S1: wymienne holowane maszyny przeznaczone do stosowania w rolnictwie i w leśnictwie, dla których suma technicznie dopuszczalnych mas na oś nie przekracza 3 500 kg.

— Kategoria S2: wymienne holowane maszyny przeznaczone do stosowania w rolnictwie i w leśnictwie, dla których suma technicznie dopuszczalnych mas na oś przekracza 3 500 kg.

Każda kategoria wymiennej holowanej maszyny oznaczona jest także indeksem „a” lub „b”, zależnie od jej konstrukcyjnej prędkości:

— „a” dla wymiennych holowanych maszyn o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej mniejszej lub równej 40 km/godz.,

— „b” dla wymiennych holowanych maszyn o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej większej niż 40 km/godz.

Przykład: Sb2 jest to kategoria wymiennej holowanej maszyny, dla której suma technicznie dopuszczalnych mas na oś przekracza 3 500 kg i, która jest przeznaczona do holowania przez ciągnik kategorii T5.

B. Definicja typu pojazdu

1. Ciągniki kołowe:

Do celów niniejszej dyrektywy:

„typ” oznacza ciągniki należące do tej samej kategorii, identyczne pod względem co najmniej następujących podstawowych elementów: — producent; — przeznaczenie typu według wskazań producenta, — podstawowe właściwości konstrukcyjne i projektowe: — — rama centralna/rama podłużnicowa/podwozie przegubowe (różnice oczywiste i zasadnicze), — silnik (spalinowy/elektryczny/mieszany), — osie (liczba);

„wariant” oznacza ciągniki tego samego typu, identyczne pod względem co najmniej następujących elementów: — silnik: — — zasada działania, — liczba i układ cylindrów, — różnica mocy nie większa niż 30 % (największa moc nie może być większa od najmniejszej mocy więcej niż 1,3 razy), — różnica pojemności skokowej nie większa niż 20 % (najwyższa liczba nie może być większa od najniższej więcej niż 1,2 razy); — napędzane osie (liczba, położenie, połączenie); — osie kierowane (liczba i położenie); — maksymalne całkowite masy dopuszczalne nie mogą różnić się o więcej niż 10 %; — napęd (typ); — konstrukcja ochronna; — osie hamowane (liczba);

„wersja” wariantu oznacza ciągniki składające się z kombinacji pozycji wykazanych w pakiecie informacyjnym zgodnie z załącznikiem I.

2. Ciągniki gąsienicowe: jak ciągniki kołowe.

3. Przyczepy: „Typ” oznacza przyczepy należące do tej samej kategorii, identyczne pod względem co najmniej następujących podstawowych elementów: — producent; — przeznaczenie typu według wskazań producenta; — podstawowe właściwości konstrukcyjne i projektowe; — rama centralna/rama podłużnicowa/podwozie przegubowe (różnice oczywiste i zasadnicze); — osie (liczba); „wariant” oznacza przyczepy tego samego typu, identyczne pod względem co najmniej następujących elementów: — osie napędzane (liczba, pozycja, wzajemne połączenie); — maksymalne całkowite masy dopuszczalne nie mogą różnić się o więcej niż 10 %; — osie hamowane (liczba).

4. Wymienne holowane maszyny: jak przyczepy.

ROZDZIAŁ B

Wykaz wymagań do celów homologacji typu WE pojazdu

Część I

Wykaz oddzielnych dyrektyw







Nr Przedmiot Dyrektywy podstawowe i załączniki Dz.U. L Stosowanie (w zakresie T4 i C4 patrz dodatek 1) Tl T2 T3 T5 C R S 1.1. Maksymalna masa całkowita 74/151/EWG I 84 z 28.3.1974, str. 25 × × × × (×) (×) (×) 1.2. Tablica rejestracyjna 74/151/EWG II – × × × × I (×) (×) 1.3. Zbiornik paliwa 74/151/EWG III – × × × × I – – 1.4. Obciążenie balastowe 74/151/EWG IV – × × (×) I – – 1.5. Dźwiękowe urządzenie ostrzegawcze 74/151/EWG V – × × × × I – – 1.6. Poziom hałasu (zewnętrznego) 74/151/EWG VI – × × × (×) I – – 2.1. Prędkość maksymalna 74/152/EWG Załącznik, ust. 1 84 z 28.3.1974, str. 33 × × × (×) I – – 2.2. Skrzynie ładunkowe 74/152/EWG Załącznik, ust. 2 – × × × (×) I – – 3.1. Lusterka wsteczne 74/346/EWG 191 z 15.7.1974, str. 1 × × (×) I – – 4.1 Pole widzenia i wycieraczki szyby przedniej 74/347/EWG 191 z 15.7.1974, str. 5 × × × (×) I – – 5.1. Układ kierowniczy 75/321/EWG 147 z 9.6.1975, str. 24 × × × (×) (×) – – 6.1. Kompatybilność elektromagnetyczna 75/322/EWG 147 z 9.6.1975, str. 28 × × × × I – – 7.1. Urządzenia hamujące 76/432/EWG 122 z 8.5.1976, str. 1 × × × – (×) (×) (×) 71/320/EWG 202 z 6.9.1971, str. 37 – – – × – – – 8.1. Siedzenia pasażerów 76/763/EWG 262 z 27.9.1976, str. 135 × – × (×) I – – 9.1. Poziom hałasu (wewnętrznego) 77/31/EWG 105 z 28.4.1977, str. 1 × × × (×) I – – 10.1. Konstrukcja zabezpieczająca przy przewróceniu 77/536/EWG 220 z 29.8.1977, str. 1 × – – (×) (×) – – 12.1. Siedzenie kierowcy 78/764/EWG 255 z 18.9.1978, str. 1 × × × (×) (×) – – 13.1. Instalacja urządzeń oświetleniowych 78/933/EWG 325 z 20.11.1978, str. 16 × × × (×) I (×) (×) 14.1. Urządzenia oświetlające sygnalizacji świetlnej 79/532/EWG 145 z 13.6.1979, str. 16 × × × × × (×) (×) 15.1. Urządzenia sprzęgające i bieg wsteczny 79/533/EWG 145 z 13.6.1979,str. 20 × × × (×) I – – 16.1. Konstrukcja zabezpieczająca przy przewróceniu (próba statyczna) 79/622/EWG 179 z 17.7.1979, str. 1 × – – (×) I – – 17.1. Przestrzeń robocza, dostęp do miejsca kierowcy 80/720/EWG 194 z 28.7.1980, str. 1 × – × (×) I – – 18.1. Wałki odbioru mocy 86/297/EWG 186 z 8.7.1986, str. 19 × × × (×) I – – 19.1 Konstrukcja zabezpieczająca przy przewróceniu montowana z tyłu (ciągniki o wąskim rozstawie kół) 86/298/EWG 186 z 8.7.1986, str. 26 – × – (×) I – – 20.1. Instalacja urządzeń sterowania i kontroli 86/415/EWG 240 z 26.8.1986, str. 1 × × × (×) I – – 21.1. Konstrukcja zabezpieczająca przy przewróceniu montowana z przodu (ciągniki o wąskim rozstawie kół) 87/402/EWG 220 z 8.8.1987, str. 1 – × – (×) I – – 22.1. Wymiary i masa przyczepy 89/173/EWG I 67 z 10.3.1989, str. 1 × × × (×) I (×) (×) 22.2. Szyby 89/173/EWG III — × × × – I – – 92/22/EWG 129 z 14.5.1992, str. 11 – – – × – – – 22.3. Regulator prędkości 89/173/EWG II, 1 – × × × (×) I – – 22.4. Ochrona części napędowych 89/173/EWG II, 2 – × × × (×) I – – 22.5. Sprzężenie mechaniczne 89/173/EWG IV – × × × (×) I (×) (×) 22.6. Tabliczki znamionowe 89/173/EWG V – × × × (×) I (×) (×) 22.7. Złącze hamulca przyczepy 89/173/EWG VI – × × × (×) I (×) (×) 23.1. Emisje zanieczyszczeń 2000/25/WE 173 z 12.7.2000, str. 1 × × × × × – – 24.1. Opony (1) [ …/ …/WE] – × × × × – (×) (×) 25.1. Trwałość (1) [ …/ …/WE] – – – – SD – – – 26.1. ►M3 Zamocowania pasów bezpieczeństwa (3) ◄ 76/11/EWG 24 z 30.1.1976, str. 6 × × × × × – – 27.1 Pasy bezpieczeństwa 77/541/EWG 220 z 29.8.1977, str. 95 – – – × – – – 28.1. Bieg wsteczny i prędkościomierz 75/443/EWG 196 z 26.7.1975, str. 1 – – – × – – – 29.1. Osłony przeciwrozbryzgowe kół 91/226/EWG 103 z 23.4.1991, str. 5 – – – × – (×) – 30.1. Urządzenia ograniczające prędkość 92/24/EWG 129 z 14.5.1992, str. 154 – – – × – – – 31.1. Tylna konstrukcja ochronna (1) [ …/ …/WE] – – – – – – SD – 32.1. Ochrona boczna 89/297/EWG 124 z 5.5.1989 – – – × – (×) – (1) Do czasu przyjęcia dyrektyw w sprawie opon, trwałości, konstrukcji ochronnych, brak oddzielnej dyrektywy w tej sprawie nie stoi na przeszkodzie udzieleniu pełnej homologacji typu pojazdu. (2) Celem udzielenia homologacji typu WE należy usunąć nawiasy. (3) Minimalna liczba punktów mocowania wymagana w odniesieniu do ciągników kategorii T1, T2, T3, C1, C2 i C3 wynosi dwa, ustanowiona w załączniku I dodatek 1 do dyrektywy 76/115/EWG dla miejsc środkowych z przodu pojazdu kategorii N3. Badania obciążenia ustanowione w pkt 5.4.3 i 5.4.4 załącznika I do tej dyrektywy w odniesieniu do pojazdów kategorii N3 stosują się do wymienionych kategorii ciągników. Legenda: × = stosowane bez zmian (×) = stosowane w zmienionej postaci SD = oddzielna dyrektywa _ = nie stosuje się I = to samo, co T zgodnie z kategorią

Część II. A

W poniższej tabeli w miejsce odpowiednich oddzielnych dyrektyw odnoszących się do „ciągników rolniczych i leśnych” mogą być stosowane oddzielne dyrektywy odnoszące się do „pojazdów silnikowych” (w ostatniej wersji obowiązującej w dniu homologacji typu WE).







Numer nadany w tabeli w części I (oddzielne dyrektywy) Numer dyrektywy podstawowej w zakresie „pojazdów silnikowych” Dz.U. L 1.5. Dźwiękowe urządzenie ostrzegawcze 70/388/EWG 176 z 10.8.1970, str. 12 1.6. Poziom hałasu (zewnętrznego) 70/157/EWG 42 z 23.2.1970, str. 16 4.1. Pole widzenia i wycieraczki szyby przedniej 77/649/EWG 284 z 10.10.1978, str. 11 5.1. Układ kierowniczy 70/311/EWG 133 z 18.6.1970, str. 10 6.1. Tłumienie zakłóceń radioelektrycznych 72/245/EWG 152 z 6.7.1972, str. 15 7.1. Urządzenia hamujące 71/320/EWG 202 z 6.9.1971, str. 37 14.1. Tylne światła odblaskowe 76/757/EWG 262 z 27.9.1976, str. 32 14.1. Światła tylne 76/758/EWG 262 z 27.9.1976, str. 54 14.1. Kierunkowskazy 76/759/EWG 262 z 27.9.1976, str. 71 14.1. Oświetlenie tablicy rejestracyjnej 76/760/EWG 262 z 27.9.1976, str. 85 14.1. Reflektory przednie 76/761/EWG 262 z 27.9.1976, str. 96 14.1. Światła mijania 76/761/EWG – 14.1. Przednie światła przeciwmgielne. 76/762/EWG 262 z 27.9.1976, str. 122 14.1. Tylne reflektory przeciwmgielne 77/538/EWG 220 z 29.8.1977, str. 60 14.1. Światła cofania 77/539/EWG 220 z 29.8.1977, str. 72 22.2. Szyby bezpieczne 92/22/EWG 129 z 14.5.1992, str. 11 23.1. Emisje zanieczyszczeń 88/77/EWG 36 z 9.2.1988, str. 33

Część II. B

Poniższe regulaminy pochodzące z Załącznika do zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. i uznane w ich ostatniej wersji przez Wspólnotę jako Umawiającą się Stronę wymienionego Porozumienia w dniu homologacji typu WE zgodnie z odpowiednią oddzielną dyrektywą, mogą być stosowane w miejsce odpowiednich oddzielnych dyrektyw w sprawie „ciągników rolniczych” oraz dyrektyw w sprawie „pojazdów silnikowych” w tabeli części II. A.







Numer nadany w tabeli w części I (oddzielna dyrektywa) Numer regulaminu EK GNZ 1.5. Dźwiękowe urządzenie ostrzegawcze R 28 1.6. Poziom hałasu (zewnętrznego) R 51 4.1. Pole widzenia i wycieraczki szyby przedniej R 71 5.1. Układ kierowniczy R 79 6.1. Tłumienie zakłóceń radioelektrycznych R 10 7.1. Urządzenia hamujące R 13 13.1. Instalacja urządzeń oświetleniowych R 86 (1) 14.1. Tylne światła odblaskowe R 3 14.1. Światła tylne R 7 14.1. Kierunkowskazy R 6 14.1. Oświetlenie tablicy rejestracyjnej R 4 14.1. Reflektory przednie R1 – R 8 – R 20 – R 98 14.1. Światła mijania R 1 – R 8 – R 20 – R 98 14.1. Przednie światła przeciwmgielne R 19 14.1. Tylne reflektory przeciwmgielne R 38 14.1. Światła cofania R 23 22.2. Szyby bezpieczne R 43 (2) 23.1. Emisje zanieczyszczeń R 49/R 96 (3) (1) Tylko w odniesieniu do urządzeń określonych w odpowiedniej dyrektywie. (2) Z wyjątkiem szklanych przednich szyb. (3) Tylko w odniesieniu do etapów określonych w odpowiadającej dyrektywie.

▼M3

Część II.C

Zgodność ze znormalizowanymi kodeksami OECD

Sprawozdania z badań (kompletne), które są zgodne z podanymi poniżej kodeksami OECD, można stosować zamiast sprawozdań z badań sporządzanych zgodnie z odpowiednimi oddzielnymi dyrektywami.







Numer nadany w tabeli w części I (oddzielne dyrektywy) Przedmiot Kodeksy OECD (1) 10.1. 77/536/EWG Badania urzędowe konstrukcji ochronnych ciągników rolniczych lub leśnych (badania dynamiczne) Kodeks 3 26.1. 76/115/EWG 16.1. 79/622/EWG Badania urzędowe konstrukcji ochronnych ciągników rolniczych lub leśnych (badania statyczne) Kodeks 4 26.1. 76/115/EWG 19.1. 86/298/EWG Badania urzędowe montowanych z tyłu konstrukcji ochronnych ciągników rolniczych lub leśnych o wąskim rozstawie kół Kodeks 7 26.1. 76/115/EWG 21.1. 87/402/EWG Badania urzędowe montowanych z przodu konstrukcji ochronnych ciągników rolniczych lub leśnych o wąskim rozstawie kół Kodeks 6 26.1. 76/115/EWG SD (2) Badania urzędowe konstrukcji ochronnych ciągników gąsienicowych rolniczych lub leśnych Kodeks 8 26.1. 76/115/EWG (1) Sprawozdania z badań muszą być zgodne z decyzją OECD C(2005) 1. Równoważność sprawozdania z badań może być uznana dla zamocowań pasa bezpieczeństwa dopiero po przeprowadzeniu badań. (2) SD: należy objąć oddzielną dyrektywą

▼B

Dodatek 1

CZĘŚĆ I

DEFINICJA POJAZDU SPECJALNEGO I WYKAZ WYMAGAŃ DO CELÓW HOMOLOGACJI TYPU WE POJAZDU

Ze względu na potrzebę działania w szczególnych sytuacjach, istnieją następujące pojazdy specjalne:

1. T4 Ciągniki

1.1. T4.1 Ciągniki o dużym prześwicie

Ciągniki przeznaczone do pracy przy uprawach roślin wysokopiennych, np. winorośli. Charakteryzują się wysokim podwoziem lub częścią podwozia, które umożliwia ruch równoległy do upraw, przy czym rząd lub rzędy upraw znajdują się między lewymi i prawymi kołami ciągnika. Ciągniki te są przystosowane do pracy z narzędziami mocowanymi z przodu ciągnika, między jego osiami, z tyłu lub na skrzyni. Wysokość prześwitu ciągnika w pozycji roboczej mierzona prostopadle do rzędów upraw przekracza 1 000 mm. W przypadku gdy wysokość położenia środka ciężkości ciągnika ( 43 ) (mierzona względem podłoża, przy zastosowaniu zwykle montowanych opon), podzielona przez średni rozstaw kół wszystkich osi, przekracza 0,90, maksymalna prędkość konstrukcyjna ciągnika nie może przekroczyć 30 km/godz.

1.2. T4.2 Ciągniki o bardzo dużej szerokości

Ciągniki te charakteryzują się dużymi wymiarami i są przede wszystkim przeznaczone do pracy na rozległych obszarach uprawnych.

1.3. T4.3 Ciągniki o małym prześwicie

Ciągniki rolnicze lub leśne z napędem na cztery koła, których wymienne wyposażenie jest przeznaczone do zastosowań rolniczych lub leśnych i które charakteryzują się posiadaniem ramy mocującej, wyposażone w jeden lub więcej wałków odbioru mocy, posiadające technicznie dopuszczalną masę nie większą niż 10 ton i dla których stosunek tej masy do maksymalnej masy własnej, w stanie gotowości do jazdy, jest mniejszy od 2,5. Ponadto położenie środka ciężkości tych ciągników (43) (mierzone w stosunku do podłoża, przy zastosowaniu zwykle montowanych opon) jest mniejsze niż 850 mm.

2. Kategoria C4

C4.1: Ciągniki gąsienicowe o dużym prześwicie: zdefiniowane analogicznie do kategorii T4.1.

CZĘŚĆ II

STOSOWANIE ODDZIELNYCH DYREKTYW DO POJAZDÓW SPECJALNYCH







Nr Przedmiot Dyrektywy podstawowe i załączniki Stosowanie T4.1 T4.2 T4.3 C4.1 1.1. Maksymalna masa całkowita 74/151/EWG I × × × × 1.2. Tablica rejestracyjna 74/151/EWG II (×) (×) × (×) 1.3. Zbiornik paliwa 74/151/EWG III × × × × 1.4. Obciążenie balastowe 74/151/EWG IV × × × × 1.5. Dźwiękowe urządzenie ostrzegawcze 74/151/EWG V × × × × 1.6. Poziom hałasu (zewnętrznego) 74/151/EWG VI (×) (×) × (×) 2.1. Prędkość maksymalna 74/152/EWG załącznik, ust. 1 × × × × 2.2. Skrzynie ładunkowe 74/152/EWG Załącznik, ust. 2 (×) × (×) (×) 3.1. Lusterka wsteczne 74/346/EWG (×) × × (×) 4.1. Pole widzenia i wycieraczki szyby przedniej 74/347/EWG (×) (×) × (×) 5.1. Układ kierowniczy 75/321/EWG × × × SD 6.1. Zakłócenia elektromagnetyczne 75/322/EWG × × × × 7.1. Urządzenia hamujące 76/432/EWG (×) × × (×) 8.1. Siedzenia pasażerów 76/763/EWG × × × × 9.1. Poziom hałasu (wewnętrznego) 77/311/EWG (×) × × (×) 10.1. Konstrukcja zabezpieczająca przy przewróceniu 77/536/EWG SD × × SD 12.1. Siedzenie kierowcy 78/764/EWG (×) × × (×) 13.1. Instalacja urządzeń oświetleniowych 78/933/EWG (×) (×) × (×) 14.1. Urządzenia oświetleniowe i sygnalizacji świetlnej 79/532/EWG × × × × 15.1. Urządzenia sprzęgające i bieg wsteczny 79/533/EWG (×) × × (×) 16.1. Konstrukcja zabezpieczająca przy przewróceniu (próba statyczna) 79/622/EWG SD × × SD 17.1. Przestrzeń robocza, dostęp do miejsca kierowcy 80/720/EWG (×) (×) (×) (×) 18.1. Wałki odbioru mocy 86/297/EWG × × × × 19.1. Konstrukcja zabezpieczająca przy przewróceniu ciągnika montowana z tyłu (ciągniki o wąskim rozstawie kół) 86/298/EWG – – – – 20.1. Instalacja urządzeń sterowania i kontroli 86/415/EWG × × × × 21.1. Konstrukcja zabezpieczająca przy przewróceniu montowana z przodu (ciągniki o wąskim rozstawie kół) 87/402/EWG – – – – 22.1. Wymiary i masa przyczepy 89/173/EWG I (×) × × (×) 22.2. Szyby 89/173/EWG III × × × × 22.3. Regulator prędkości 89/173/EWG II, 1 × × × × 22.4. Ochrona części napędowych 89/173/EWG II, 2 (×) × × (×) 22.5. Sprzężenie mechaniczne 89/173/EWG IV × (×) × × 22.6. Tablica rejestracyjna 89/173/EWG V × × × × 22.7. Złącze hamulca przyczepy 89/173/EWG VI × (×) × × 23.1. Emisje zanieczyszczeń 2000/25/WE × × × × 24.1. Opony (1) [ …/ …/WE] SD SD SD — 25.1. Trwałość (2) [ …/ …/WE] SD – – SD (1) Do czasu przyjęcia dyrektyw w sprawie opon i trwałości, brak oddzielnej dyrektywy w tej sprawie nie stoi na przeszkodzie udzieleniu pełnej homologacji typu pojazdu. (2) Celem udzielenia homologacji typu WE należy usunąć nawiasy. Legenda: X = stosowane bez zmian (X) = stosowane w zmienionej postaci SD = wymaga oddzielnej dyrektywy _ = nie stosuje się

Dodatek 2

PROCEDURY STOSOWANE PRZY HOMOLOGACJI TYPU WE POJAZDU

1. W przypadku wniosku złożonego zgodnie z art. 3 (zgodnie z załącznikiem I, wzór B) organ udzielający homologacji typu WE: a) sprawdza, czy homologacje WE części i homologacje typu WE udzielone w zastosowaniu odpowiednich oddzielnych dyrektyw są ważne i organizuje przeprowadzenie wszystkich badań oraz kontroli wymaganych na podstawie oddzielnych dyrektyw i nie objętych tego rodzaju homologacjami; b) upewnia się, na podstawie dokumentacji, że specyfikacja(-e) i dane pojazdu, zawarte w części I dokumentu informacyjnego pojazdu, zawarte są w danych w pakietach informacyjnych lub w sprawozdaniach w zakresie homologacji udzielonych na podstawie oddzielnych dyrektyw i, jeśli numer pozycji w Części I dokumentu informacyjnego nie jest zawarty w pakiecie informacyjnym dla którejkolwiek z oddzielnych dyrektyw, potwierdza, że odpowiednia część lub cecha pojazdu jest zgodna z danymi szczegółowymi podanymi w folderze informacyjnym; c) przeprowadza lub organizuje przeprowadzenie na wybranej próbce pojazdów z typu objętego homologacją, inspekcji części i układów pojazdu celem sprawdzenia, czy pojazd(-y) jest(są) skonstruowany(-e) zgodnie z odpowiednimi danymi zawartymi w uwierzytelnionym pakiecie informacyjnym w odniesieniu do wszystkich homologacji udzielonych na podstawie oddzielnych dyrektyw; d) przeprowadza lub organizuje przeprowadzenie, w stosownych przypadkach, odpowiednich kontroli instalacji w odniesieniu do oddzielnych zespołów technicznych.

2. Liczba pojazdów poddanych badaniu zgodnie z ust. 1 lit. c) jest wystarczająca tak, aby możliwe było właściwe sprawdzenie różnych kombinacji podlegających homologacji pod względem następujących kryteriów: — silnik, — skrzynia biegów, — napędzane osie (liczba, położenie, wzajemne połączenia), — osie kierowane (liczba i położenie), — osie hamowane (liczba), — konstrukcja zabezpieczająca przy przewróceniu.

3. W przypadku wniosku złożonego zgodnie z art. 3 (zgodnie z załącznikiem I, wzór A), organ udzielający homologacji typu WE: a) organizuje przeprowadzenie odpowiednich badań i kontroli wymaganych zgodnie z każdą z odpowiednich oddzielnych dyrektyw; b) sprawdza, czy pojazd jest zgodny z danymi szczegółowymi zawartymi w folderze informacyjnym pojazdu oraz czy spełnia wymagania techniczne każdej z odpowiednich oddzielnych dyrektyw; c) przeprowadza lub organizuje przeprowadzenie, w stosownych przypadkach, odpowiednich kontroli instalacji w odniesieniu do oddzielnych zespołów technicznych.

ROZDZIAŁ C

ŚWIADECTWO HOMOLOGACJI TYPU WE POJAZDU

WZÓR: (maksymalny format: A4 (210 mm × 297 mm) lub folder formatu A4)

CZĘŚĆ I

CZĘŚĆ II

WYNIKI BADAŃ

(wypełnia organ udzielający homologacji typu WE, załącza się do świadectwa homologacji typu WE pojazdu)

1. Wyniki badań poziomu hałasu (zewnętrznego)

Numer dyrektywy podstawowej oraz ostatnia zmiana dotycząca homologacji typu we. w przypadku dyrektywy o dwóch lub więcej etapach stosowania, należy określić etap: …







Wariant/wersja: … … … W ruchu: … dB(A) … dB(A) … dB(A) Na postoju: … dB(A) … dB(A) … dB(A) Prędkość silnika: … min-1 … min-1 … min-1

2. Wyniki badań emisji spalin

Numer dyrektywy podstawowej oraz ostatnia zmiana dotycząca homologacji typu WE. W przypadku dyrektywy o dwóch lub więcej etapach stosowania, należy określić etap: …

Wariant/wersja: …

a. Wyniki







CO … g / kWh … g / kWh … g / kWh HC … g / kWh … g / kWh … g / kWh NO× … g / kWh … g / kWh … g / kWh Cząstki … g/kWh … g/kWh … g/kWh Dym …min-1 …min-1 …min-1

b. Wyniki ( 44 )







CO … g / kWh … g / kWh … g / kWh NO× … g / kWh … g / kWh … g / kWh NMHC … g / kWh … g / kWh … g / kWh CH4 … g / kWh … g / kWh … g / kWh Cząstki … g/kWh … g/kWh … g/kWh

3. Poziom hałasu odczuwany przez kierowcę

Numer dyrektywy podstawowej oraz ostatnia zmiana dotycząca homologacji typu WE. W przypadku dyrektywy o dwóch lub więcej etapach stosowania, należy określić etap: …







Wariant/wersja: … … … … dB(A) … dB(A) … dB(A) Stosowana metoda badań (załącznik i lub ii do dyrektywy rady 77/311/ewg) — — —

Dodatek 1

SYSTEM NADAWANIA NUMERÓW ŚWIADECTWOM HOMOLOGACJI TYPU WE

Świadectwom homologacji typu WE nadaje się numery zgodnie z opisaną poniżej metodą.

1. Numer homologacji składa się z czterech części, w przypadku homologacji pojazdów kompletnych i pięciu części, w przypadku homologacji układów, części i oddzielnych zespołów technicznych, zgodnie z wymaganiami określonymi poniżej. Części oraz oddzielne zespoły techniczne są oznakowane zgodnie z przepisami odpowiednich oddzielnych dyrektyw. W każdym przypadku sekcje numeru homologacji muszą być oddzielone znakiem „*”. — Sekcja 1: mała litera „e”, po której następuje numer wyróżniający Państwa Członkowskiego udzielającego homologacji: — Niemcy: 1, Francja: 2, Włochy: 3, Niderlandy: 4, Szwecja: 5, Belgia: 6, ►M1 7 dla Węgier, 8 dla Republiki Czeskiej, ◄ Hiszpania: 9, Zjednoczone Królestwo: 11, Austria: 12, Luksemburg: 13, Finlandia: 17, Dania: 18, ►M4 19 dla Rumunii, ◄ ►M1 20 dla Polski, ◄ Portugalia: 21, Grecja: 23, Irlandia: 24 ►M1 , 26 dla Słowenii, 27 dla Słowacji, 29 dla Estonii, 32 dla Łotwy, ►M4 34 dla Bułgarii, ◄ 36 dla Litwy, CY dla Cypru, MT dla Malty ◄ . — Sekcja 2: numer dyrektywy podstawowej: … — Sekcja 3: numer ostatniej dyrektywy zmieniającej, która stosuje się do homologacji: … — W przypadku homologacji pojazdów, dyrektywą tą jest dyrektywa zmieniająca artykuł(-y) dyrektywy 2003/37/EWG. — W przypadku homologacji udzielanej na mocy oddzielnych dyrektyw, dyrektywą tą jest najbardziej aktualna dyrektywa zawierająca przepisy szczególne, z którymi muszą być zgodne układy, części lub oddzielne zespoły techniczne. — W przypadku gdy dyrektywa określa różne daty wejścia w życie w odniesieniu do różnych norm technicznych, dodaje się literę alfabetu. Litera ta oznacza określony wymóg techniczny, na podstawie którego udzielono homologacji. — Sekcja 4: czterocyfrowy kolejny numer (jeśli ma to zastosowanie, z zerami na początku) oznaczający numer bazowy homologacji. Dla każdej z podstawowych dyrektyw numeracja rozpoczyna się od 0001. — Sekcja 5: dwucyfrowy kolejny numer (z zerem na początku, jeśli ma to zastosowanie) dla oznaczenia rozszerzenia. Dla każdego z numerów podstawowych homologacji numeracja rozpoczyna się od 00.

2. W przypadku homologacji pojazdu pomija się sekcję 2.

3. Sekcję 5 można pominąć jedynie na tabliczce(tabliczkach) znamionowej(-ych).

4. Przykład trzeciej homologacji układu (która dotychczas nie uzyskała rozszerzenia) udzielonej przez Francję w zakresie dyrektywy 80/720/EWG: e 2*80/720*88/414*0003*00 w przypadku dyrektywy, której przepisy stosuje się w dwóch etapach, mianowicie A i B.

5. Przykład drugiego rozszerzenia czwartej homologacji pojazdu udzielonej przez Zjednoczone Królestwo: e 11*97/54*0004*02, w którym to przypadku dyrektywa 97/54/WE jest ostatnią dyrektywą zmieniającą artykuły dyrektywy ramowej.

6. Przykład numeru homologacji umieszczonego w formie pieczęci na tabliczce(tabliczkach) znamionowej(-ych) pojazdów: e 11*97/54*0004.









ZAŁĄCZNIK III

ŚWIADECTWO ZGODNOŚCI WE

CZĘŚĆ I

Wzory

(maksymalny format: A4 (210 mm × 297 mm)

(Świadectwo należy sporządzić na papierze z nagłówkiem firmowym producenta i w sposób uniemożliwiający sfałszowanie. W tym celu należy je napisać na papierze z zabezpieczeniami w postaci kolorowej grafiki lub znaku wodnego odpowiadających znakowi identyfikacyjnemu producenta)

ŚWIADECTWO ZGODNOŚCI WE

w przypadku pojazdów kompletnych/skompletowanych ( 45 )

►(1) M3

►(1) M4

►(1) M4

►(1) M4

CZĘŚĆ II

Wzory

(maksymalny format: A4 (210 mm × 297 mm) lub folder formatu A4)

(Świadectwo należy sporządzić na papierze z nagłówkiem firmowym producenta i w sposób uniemożliwiający sfałszowanie. W tym celu należy je wydrukować na papierze z zabezpieczeniami w postaci kolorowej grafiki lub znaku wodnego odpowiadających znakowi identyfikacyjnemu producenta)

ŚWIADECTWO ZGODNOŚCI WE

dla pojazdów niekompletnych

►(1) M4

►(1) M4









ZAŁĄCZNIK IV

PROCEDURY ZAPEWNIAJĄCE ZGODNOŚCI PRODUKCJI

1. OCENA WSTĘPNA

1.1. Organ udzielający homologacji typu WE Państwa Członkowskiego przed udzieleniem homologacji sprawdza istnienie zadawalających uzgodnień i procedur dotyczących zapewnienia skutecznej kontroli, tak aby części, układy, oddzielne zespoły techniczne oraz pojazdy w czasie produkcji były zgodne z homologowanym typem.

1.2. Wymóg w ppkt 1.1 należy zweryfikować pod względem wymagań organu udzielającego homologacji typu. Weryfikacji tej może dokonać, w imieniu organu udzielającego homologacji typu WE, organ udzielający homologacji typu WE innego Państwa Członkowskiego. W takim przypadku ten drugi organ udzielający homologacji przygotowuje oświadczenie o zgodności, określając zakresy i zakłady produkcyjne, które oceniono jako istotne dla produktu(ów) zgłoszonego(-ych) do homologacji typu.

1.3. Organ udzielający homologacji typu WE przyjmuje świadectwo producenta uznania zharmonizowanej normy EN ISO 9001:2000 z dopuszczalnym wyłączeniem wymagań dotyczących koncepcji projektowania i rozwoju, ppkt 7.3 „Zadowolenie klienta i ciągłe udoskonalanie” (której zakres obejmuje produkt(-y) podlegający(-e) homologacji) lub równoważnej uznanej normy spełniającej wymagania ppkt 1.1. Producent jest zobowiązany przedstawić szczegóły dotyczące takiej rejestracji i zobowiązać się do informowania organów udzielających homologacji o wszelkich zmianach jej ważności lub zakresu.

1.4. Otrzymując wystąpienie od organu innego Państwa Członkowskiego, organ udzielający homologacji typu WE niezwłocznie przesyła oświadczenie o zgodności określone w ppkt 1.2. lub powiadamia, że nie jest w stanie dostarczyć takiego oświadczenia.

2. ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

2.1. Każdy pojazd, układ, część lub oddzielny zespół techniczny homologowane na podstawie niniejszej dyrektywy lub oddzielnej dyrektywy muszą być wyprodukowane w sposób zgodny z homologowanym typem, poprzez spełnienie wymagań niniejszej dyrektywy lub oddzielnej dyrektywy wymienionej w wyczerpującym wykazie określonym w rozdziale B załącznika II.

2.2. Udzielając homologacji typu WE, organ udzielający homologacji typu WE Państwa Członkowskiego sprawdza istnienie odpowiednich uzgodnień oraz udokumentowanych planów kontroli, które należy uzgodnić z producentem w przypadku każdej homologacji typu WE, w zakresie przeprowadzenia w określonych odstępach czasu badań lub kontroli niezbędnych do sprawdzenia istnienia ciągłej zgodności z homologowanym typem, łącznie, w stosownych przypadkach, z badaniami wymaganymi w oddzielnych dyrektywach.

2.3. Posiadacz homologacji typu WE, musi w szczególności: 2.3.1. zapewnić istnienie procedur skutecznego monitorowania, że produkty (pojazdy, układy, części lub oddzielne zespoły techniczne) są zgodne z homologacją typu WE; 2.3.2. mieć dostęp do urządzeń niezbędnych do kontroli zgodności każdego homologowanego typu; 2.3.3. zapewnić, że wyniki badań są zapisywane i dokumentacja z badań jest dostępna przez okres ustalony w porozumieniu z organem udzielającym homologacji typu WE; okres ten nie jest dłuższy niż 10 lat; 2.3.4. analizować wyniki każdego typu badań, w celu kontrolowania i zapewnienia stałości w czasie właściwości produktu, z uwzględnieniem tolerancji właściwej dla produkcji przemysłowej; 2.3.5. zapewnić, że dla każdego typu produktu przeprowadza się co najmniej kontrole przepisane w niniejszej dyrektywie oraz badania przepisane w mających zastosowanie oddzielnych dyrektywach, zawartych w pełnym wykazie określonym w załączniku II; 2.3.6. zapewnić, że jeśli w jakiejkolwiek grupie próbek lub badanych egzemplarzy stwierdzono niezgodność na końcu danego badania, to pobiera się dalsze próbki i badanie jest powtarzane. Należy podjąć wszelkie niezbędne kroki w celu przywrócenia zgodności odpowiedniej produkcji; 2.3.7. w przypadku homologacji typu WE, kontrole określone w ppkt 2.3.5 ogranicza się do kontroli sprawdzających zgodność ze specyfikacjami określonymi w homologacji typu WE.

2.4. Organ, który udzielił homologacji typu WE, może w dowolnym czasie dokonać sprawdzenia metod kontroli zgodności stosowanych w każdym zakładzie produkcyjnym. Normalna częstotliwość tego sprawdzania odpowiada porozumieniom przyjętym zgodnie z ppkt 1.2 lub 1.3 niniejszego załącznika i zapewnia, że odpowiednie kontrole ponawia się po okresie odpowiednim do stopnia zaufania wymaganego przez właściwe organy. 2.4.1. Podczas każdej inspekcji, wyniki badań oraz zapis przebiegu produkcji muszą być udostępnione osobie przeprowadzającej inspekcję. 2.4.2. W przypadku gdy charakter badania na to pozwala, kontroler może wybrać w sposób przypadkowy próbki do badania w laboratorium producenta (lub, w laboratorium organu badawczego, jeśli tak przewiduje oddzielna dyrektywa). Minimalną ilość próbek można określić na podstawie wyników weryfikacji własnej producenta. 2.4.3. Jeśli poziom monitorowania jest niezadowalający lub jeśli wydaje się niezbędne zweryfikowanie ważności badań przeprowadzonych w zastosowaniu ppkt 2.4.2, to inspektor wybiera próbki do wysłania do organu badawczego, który przeprowadził badania homologacji typu WE. 2.4.4. Organ udzielający homologacji typu WE może przeprowadzić dowolną kontrolę lub badanie przewidziane w niniejszej dyrektywie lub w odpowiednich oddzielnych dyrektywach wymienionych w pełnym wykazie określonym w rozdziale B załącznika II. 2.4.5. W przypadku stwierdzenia podczas inspekcji niezadowalających wyników, organ udzielający homologacji typu WE zapewnia podjęcie wszelkich niezbędnych kroków w celu niezwłocznego przywrócenia zgodności produkcji.









ZAŁĄCZNIK V

A — OGRANICZENIA MAŁYCH SERII







Kategoria Sztuki (dla każdego typu) Τ 150 C 50 R 75 S 50

B — OGRANICZENIA DOTYCZĄCE POJAZDÓW Z KOŃCOWEJ PARTII PRODUKCJI

Maksymalna ilość pojazdów jednego lub wielu typów wprowadzonych do ruchu w Państwie Członkowskim, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 10, nie może przekraczać 10 % ilości pojazdów wszystkich danych typów, które wprowadzono do ruchu w okresie dwóch poprzednich lat w danym Państwie Członkowskim; jednakże nie może ona być mniejsza niż 20.

Pojazdy wprowadzone do ruchu zgodnie z tą procedurą są oznaczone w szczególny sposób w świadectwie zgodności.









ZAŁĄCZNIK VI

WYKAZ HOMOLOGACJI TYPU WE WYDANYCH ZGODNIE Z ODDZIELNYMI DYREKTYWAMI

Numer wykazu:…

Obejmuje okres …do …

Następujące informacje dostarcza się w odniesieniu do każdej homologacji typu WE, której udzielono, odmówiono udzielenia lub cofnięto w wymienionym wyżej okresie:

Producent: …

Numer homologacji typu WE:…

Marka: …

Typ: …

Data wydania: …

Pierwsza data wydania (w przypadku rozszerzenia): …









ZAŁĄCZNIK VII

PROCEDURY STOSOWANE W WIELOSTOPNIOWEJ HOMOLOGACJI TYPU WE

1. PRZEPISY OGÓLNE

1.1. Zadowalające przeprowadzenie procesu wielostopniowej homologacji typu WE wymaga wspólnych działań ze strony wszystkich zainteresowanych producentów. W tym celu, przed udzieleniem pierwotnej lub w kolejnym etapie homologacji typu WE, organ udzielający homologacji typu WE upewnia się, czy właściwi producenci dokonali odpowiednich ustaleń celem dostarczenia i wymiany dokumentów oraz informacji tak, aby skompletowany pojazd spełniał wymagania techniczne wszystkich odpowiednich oddzielnych dyrektyw wymienionych w rozdziale B załącznika II. Informacje te muszą zawierać szczegóły dotyczące homologacji typu WE odpowiedniego układu, części i oddzielnego zespołu technicznego oraz dane o częściach pojazdu, które stanowią część pojazdu niekompletnego, ale nie zostały jeszcze homologowane.

1.2. Zgodnie z niniejszym załącznikiem, homologacji typu WE udziela się na podstawie aktualnego stanu ukończenia typu pojazdu i obejmuje ona wszystkie homologacje typu WE udzielone na wcześniejszych etapach.

1.3. Każdy producent w wielostopniowym procesie homologacji typu WE jest odpowiedzialny za homologację i zgodność produkcji wszystkich produkowanych przez niego układów, części lub oddzielnych zespołów technicznych lub dodanych przez niego na poprzednim etapie k