1.5.

Położenie skutecznych górnych kotwiczeń pasów bezpieczeństwa 1.5.1. Jeżeli zastosowano prowadnicę taśmy, pierścień typu D lub podobne urządzenie mające wpływ na położenie skutecznego górnego punktu kotwiczenia pasa bezpieczeństwa, to położenie to wyznacza się w konwencjonalny sposób poprzez odnotowanie położenia kotwiczenia, kiedy pas bezpieczeństwa jest założony przez osobę reprezentowaną przez manekin 50-centylowego mężczyzny, przy siedzeniu ustawionym w położeniu konstrukcyjnym określonym przez producenta pojazdu. 1.5.2. Punkty J1 i J2 należy wyznaczać w następujący sposób: Punkt J 1 należy wyznaczyć w stosunku do punktu R za pomocą następujących trzech odcinków: RZ : odcinki linii odniesienia tułowia mierzone od punktu R w kierunku do góry na długości 530 mm, ZX : odcinek prostopadły do wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu mierzony od punktu Z w kierunku kotwiczenia, o długości 120 mm, XJ1 : odcinek prostopadły do płaszczyzny określonej przez odcinki RZ i ZX mierzony od punktu X do przodu na długości 60 mm. Punkt J 2 wyznacza się symetrycznie do punktu J 1 względem płaszczyzny wzdłużnej przechodzącej pionowo przez linię odniesienia tułowia danego siedzenia. 1.5.3. Pojedynczy skuteczny górny punkt kotwiczenia pasa bezpieczeństwa musi spełniać następujące wymogi: 1.5.3.1. Skuteczny górny punkt kotwiczenia pasa bezpieczeństwa musi leżeć poniżej płaszczyzny FN, która jest prostopadła do wzdłużnej płaszczyzny symetrii miejsca siedzącego i tworzy kąt 65° z linią odniesienia tułowia. Dla siedzeń tylnych kąt ten może być zmniejszony do 60°. Płaszczyzna FN może tym samym nie być idealnie pozioma i musi przechodzić przez linię odniesienia tułowia w punkcie D, tak że: . Jeżeli jednak S nie przekracza 200 mm: DR = 675 mm. 1.5.3.2. Skuteczny górny punkt kotwiczenia pasa bezpieczeństwa musi leżeć również za płaszczyzną FK, która jest prostopadła do wzdłużnej płaszczyzny symetrii siedzenia i przechodzi przez linię odniesienia tułowia pod kątem 120° w punkcie B, tak że: . Jeżeli S wynosi co najmniej 280 mm, to producent pojazdu może według uznania zastosować: 1.5.3.3. Wartość S musi wynosić co najmniej 140 mm. 1.5.3.4. Skuteczny górny punkt kotwiczenia pasa bezpieczeństwa musi leżeć również za płaszczyzną pionową, która jest prostopadła do wzdłużnej płaszczyzny symetrii pojazdu i przechodzi przez punkt R. 1.5.3.5. Skuteczny górny punkt kotwiczenia pasa bezpieczeństwa musi leżeć również nad płaszczyzną poziomą przechodzącą przez punkt C. Punkt C leży pionowo nad punktem R w odległości 450 mm. Jeżeli jednak odległość S wynosi co najmniej 280 mm i producent pojazdu nie skorzystał z alternatywnego wzoru na BR z pkt 1.5.3.2, to stosuje się odległość pionową między punktami C i R wynoszącą 500 mm. 1.5.3.6. Może być zamontowanych kilka rzeczywistych górnych punktów kotwiczenia pasów bezpieczeństwa, pod warunkiem że wszystkie uzyskane skuteczne punkty kotwiczenia pasów bezpieczeństwa spełniają wymagania pkt 1.5.3–1.5.3.5. 1.5.3.7. Jeżeli wysokość górnego punktu kotwiczenia pasa bezpieczeństwa jest regulowana ręcznie bez użycia narzędzi, to wszystkie możliwe do ustawienia położenia górnego punktu kotwiczenia pasa bezpieczeństwa i wynikające z nich skuteczne punkty kotwiczenia pasa bezpieczeństwa muszą spełniać wymagania pkt 1.5.3–1.5.3.5. W takim przypadku dozwolony obszar określony powyżej może być powiększony poprzez przesunięcie go o 80 mm do góry i do dołu w kierunku pionowym; dozwolony obszar pozostaje jednak ograniczony płaszczyzną poziomą przechodzącą przez punkt C. (Zob. rysunek 11-P2-1). 1.5.4. Punkty kotwiczenia przeznaczone do specjalnych pasów bezpieczeństwa (np. typu uprzęży) 1.5.4.1. Dodatkowy skuteczny górny punkt kotwiczenia pasa bezpieczeństwa musi leżeć po przeciwnej stronie pierwszego skutecznego górnego punktu kotwiczenia w stosunku do wzdłużnej płaszczyzny symetrii miejsca siedzącego. Ponadto: — obydwa skuteczne górne punkty kotwiczenia pasa bezpieczeństwa muszą leżeć nad płaszczyzną poziomą przechodzącą przez punkt C, — obydwa skuteczne górne punkty kotwiczenia pasa bezpieczeństwa muszą leżeć za płaszczyzną poprzeczną przechodzącą przez linię odniesienia tułowia, — jeżeli występuje jeden rzeczywisty punkt kotwiczenia pasa bezpieczeństwa (tj. oba końce pasa bezpieczeństwa mocowane są do jednego punktu kotwiczenia), to musi on być położony na obszarze wspólnym dla dwóch dwuścianów ograniczonych liniami pionowymi przechodzącymi przez punkty J 1 i J 2 , tworzącymi dla każdego punktu kąt 30° poziomo pomiędzy dwiema płaszczyznami pionowymi, które są z kolei zależne od dwóch pionowych płaszczyzn wzdłużnych, przechodząc przez punkty J 1 i J 2 i tworząc kąt 10° na zewnątrz i 20° do wewnątrz z tymi płaszczyznami wzdłużnymi. (Zob. rysunek 11-2), — jeżeli występują dwa oddzielne rzeczywiste punkty kotwiczenia pasa bezpieczeństwa, to muszą one być położone na każdym z odpowiednich obszarów utworzonych przez dwuściany ograniczone liniami pionowymi przechodzącymi przez punkty J 1 i J 2 , tworzącymi dla każdego punktu kąt 30° poziomo pomiędzy dwiema płaszczyznami pionowymi, które są z kolei zależne od dwóch pionowych płaszczyzn wzdłużnych, przechodząc przez punkty J 1 i J 2 i tworząc kąt 10° na zewnątrz i 20° do wewnątrz z tymi płaszczyznami wzdłużnymi. (Zob. rysunek 11-P2-2). Ponadto takie dwa punkty kotwiczenia muszą być umieszczone w taki sposób, że odległość między nimi nie przekracza 50 mm w dowolnym kierunku, jeżeli jeden z punktów jest lustrzanym odbiciem drugiego względem pionowej płaszczyzny wzdłużnej przechodzącej przez punkt R danego miejsca siedzącego. Rysunek 11-P2-1 Rysunek 11-P2-2