2014R1352 — PL — 30.09.2016 — 003.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 1352/2014 z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Jemenie (Dz.U. L 365 z 19.12.2014, s. 60)

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 1352/2014

z dnia 18 grudnia 2014 r.

w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Jemenie







Artykuł 1

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „roszczenie” oznacza każde roszczenie, dochodzone w postępowaniu sądowym lub nie, zgłoszone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia lub po tym dniu, na mocy umowy lub transakcji, lub w związku z nimi, w szczególności obejmujące: (i) roszczenie o wykonanie jakiegokolwiek zobowiązania powstałego na mocy umowy lub transakcji, lub w związku z nimi; (ii) roszczenie o prolongatę lub spłatę zobowiązania, gwarancji finansowej lub odszkodowania w jakiejkolwiek formie; (iii) roszczenie o odszkodowanie z tytułu umowy lub transakcji; (iv) powództwo wzajemne; (v) żądanie uznania lub wykonania, łącznie z uznaniem na podstawie procedury exequatur, wyroku, orzeczenia arbitrażowego lub równoważnej decyzji, niezależnie od miejsca ich wydania;

b) „umowa lub transakcja” oznacza każdą transakcję, niezależnie od jej formy i mającego zastosowanie prawa, obejmującą jedną lub większą liczbę umów lub podobnych zobowiązań między tymi samymi lub różnymi stronami; do celów niniejszej definicji pojęcie „umowa” obejmuje zobowiązania, gwarancje lub zabezpieczenia, w szczególności gwarancje finansowe lub zabezpieczenia finansowe, oraz kredyty, prawnie niezależne lub nie, a także wszelkie postanowienia z nimi związane, których źródłem jest taka transakcja lub które są z nią związane;

c) „właściwe organy” oznaczają właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku II;

d) „zasoby gospodarcze” oznaczają wszelkiego rodzaju rzeczowe aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne, ruchome i nieruchome, które nie są środkami finansowymi, ale mogą być użyte do uzyskania środków finansowych, towarów lub usług;

e) „zamrożenie zasobów gospodarczych” oznacza uniemożliwienie wykorzystania zasobów gospodarczych do uzyskiwania środków finansowych, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, między innymi poprzez ich sprzedaż, wynajem lub obciążenie hipoteką;

f) „zamrożenie środków finansowych” oznacza zapobieganie wszelkim ruchom środków finansowych, ich przekazywaniu, zmianom, wykorzystaniu, udostępnianiu lub dokonywaniu nimi transakcji w jakikolwiek sposób, który powodowałby jakąkolwiek zmianę ich wielkości, wartości, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub inną zmianę, która umożliwiłaby korzystanie z nich, w tym zarządzanie portfelem;

g) „środki finansowe” oznaczają aktywa finansowe i dowolnego rodzaju korzyści, między innymi: (i) gotówkę, czeki, roszczenia pieniężne, weksle, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze; (ii) depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda na rachunkach, wierzytelności i zobowiązania dłużne; (iii) papiery wartościowe i papiery dłużne w obrocie publicznym lub niepublicznym, w tym akcje i udziały, certyfikaty papierów wartościowych, obligacje, weksle, warranty, skrypty dłużne i kontrakty na instrumenty pochodne; (iv) odsetki, dywidendy lub inne przychody z aktywów oraz wartości narosłe z aktywów lub wygenerowane przez te aktywa; (v) kredyty, tytuły do przeprowadzania kompensat, gwarancje, gwarancje należytego wykonania umów lub inne zobowiązania finansowe; (vi) akredytywy, konosamenty, dokumenty poświadczające nabycie; oraz (vii) dokumenty poświadczające udział w funduszach lub zasobach finansowych;

h) „Komitet Sankcji” oznacza komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych utworzony na mocy pkt 19 rezolucji RB ONZ nr 2140 (2014);

i) „terytorium Unii” oznacza wszystkie terytoria państw członkowskich, do których zastosowanie ma Traktat, na warunkach określonych w Traktacie, w tym ich przestrzeń powietrzną;

▼M1

j) „pomoc techniczna” oznacza wszelkie wsparcie techniczne związane z naprawami, rozwojem, produkcją, montażem, testowaniem, konserwacją lub wszelką inną obsługę techniczną, mogące przyjmować formy takie, jak instruktaż, doradztwo, szkolenia, przekazanie praktycznej wiedzy lub umiejętności lub usługi konsultingowe; w tym werbalne formy pomocy.

Artykuł 1a

Zakazuje się:

a) zapewniania pomocy technicznej związanej z działaniami wojskowymi oraz z dostarczaniem, produkcją, konserwacją i stosowaniem uzbrojenia i wszelkich materiałów z nim związanych, łącznie z bronią i amunicją, pojazdami wojskowymi i sprzętem wojskowym, sprzętem paramilitarnym oraz częściami zapasowymi do wyżej wymienionych, bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi, wymienionym w załączniku I;

b) zapewniania finansowania lub pomocy finansowej związanych z działaniami wojskowymi, w tym zwłaszcza udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych, a także zapewniania ubezpieczeń i reasekuracji, na potrzeby jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, transferu lub eksportu uzbrojenia i materiałów z nim związanych lub na potrzeby świadczenia związanej z nimi pomocy technicznej, bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi, wymienionym w załączniku I.

▼B

Artykuł 2

1. Zamraża się wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do, będące w posiadaniu, w dyspozycji lub pod kontrolą osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

2. Nie udostępnia się osobom fizycznym ani prawnym, podmiotom ani organom wymienionym w załączniku I, ani też na ich rzecz — bezpośrednio lub pośrednio — żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych.

Artykuł 3

1. W załączniku I wymieniono osoby fizyczne lub prawne, podmioty i organy wskazane przez Komitet Sankcji jako osoby, podmioty lub organy prowadzące lub wspierające działania, które zagrażają pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności w Jemenie, w tym między innymi:

a) działania utrudniające lub zakłócające pomyślne zakończenie transformacji politycznej zgodnie z inicjatywą Rady Współpracy Państw Zatoki i porozumieniem w sprawie mechanizmu wdrażania;

b) akty utrudniające wdrożanie wyników sprawozdania końcowego kompleksowej Konferencji Dialogu Narodowego przez stosowanie przemocy, lub ataki na kluczowe elementy infrastruktury;

c) planowanie lub popełnianie w Jemenie działań naruszających mające zastosowanie międzynarodowe prawo dotyczące praw człowieka lub międzynarodowe prawo humanitarne, bądź działań stanowiących naruszenia praw człowieka, lub kierowanie takimi działaniami;

▼M1

d) działania naruszające embargo na broń nałożone na mocy art. 1 decyzji 2014/932/WPZiB lub utrudniające dostarczanie pomocy humanitarnej Jemenowi lub dostęp do tej pomocy lub jej dystrybucję w Jemenie.

▼B

2. Załącznik I zawiera powody umieszczenia w wykazie danych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów.

3. Załączniku I zawiera informacje, o ile są dostępne, dostarczone przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji, niezbędne do identyfikacji odnośnych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów. W odniesieniu do osób fizycznych informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres — o ile jest znany — oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do osób prawnych, podmiotów lub organów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności. Załącznik I zawiera także datę wskazania przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji.

Artykuł 4

Na zasadzie odstępstwa od art. 2 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na zwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, na warunkach, jakie uznają za stosowne, o ile spełnione są następujące warunki:

a) dany właściwy organ ustalił, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze są: (i) niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku I oraz członków rodzin pozostających na utrzymaniu takich osób fizycznych, w tym opłat za żywność, z tytułu najmu lub kredytu hipotecznego, za leki i leczenie, podatków, składek ubezpieczeniowych oraz opłat za usługi użyteczności publicznej; (ii) przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych honorariów lub zwrot wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych; lub (iii) przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów opłat lub należności za usługi związane ze zwykłym przechowywaniem lub utrzymywaniem zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; oraz

b) dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet Sankcji o ustaleniu, o którym mowa w lit. a), i o swoim zamiarze udzielenia zezwolenia, a Komitet Sankcji nie wyraził sprzeciwu w ciągu pięciu dni roboczych od dnia powiadomienia.

Artykuł 5

Na zasadzie odstępstwa od art. 2 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na zwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznają za stosowne, o ile odpowiedni właściwy organ ustalił, że są one niezbędne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, a dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet Sankcji o tych ustaleniach i Komitet Sankcji te ustalenia zatwierdził.

Artykuł 6

Na zasadzie odstępstwa od art. 2 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na zwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki:

a) dane środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed datą umieszczenia w załączniku I osoby, podmiotu lub organu, o których mowa w art. 2, lub orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tą datą;

b) dane środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie do zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych za uzasadnione w takim orzeczeniu, w granicach określonych przez mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób mających takie roszczenia;

c) decyzja o zastawie lub orzeczenie nie zostały wydane na korzyść osoby, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku I;

d) uznanie decyzji o zastawie lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego; oraz

e) Komitet Sankcji został powiadomiony przez dane państwo członkowskie o zastawie lub orzeczeniu.

Artykuł 7

Na zasadzie odstępstwa od art. 2 i pod warunkiem że płatność dokonywana przez osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ wymieniony w załączniku I jest należna na mocy umowy lub porozumienia zawartego przez daną osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ lub na mocy zobowiązania je obciążającego zanim ta osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ zostały wskazane przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub Komitet Sankcji, właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, na zwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, pod warunkiem że dany właściwy organ ustalił, że:

a) środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane do dokonania płatności przez osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ wymienione w załączniku I;

b) dokonanie płatności nie narusza art. 2 ust. 2; oraz

c) Komitet Sankcji został powiadomiony przez dane państwo członkowskie o zamiarze udzielenia zezwolenia z wyprzedzeniem 10 dni roboczych.

Artykuł 8

1. Art. 2 ust. 2 nie stanowi przeszkody dla zasilania zamrożonych rachunków przez instytucje finansowe lub kredytowe otrzymujące środki finansowe przekazywane im przez osoby trzecie na rachunek ujętych w wykazie osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, o ile wszelkie kwoty dodatkowe na takich rachunkach zostają również zamrożone. Instytucja finansowa lub kredytowa niezwłocznie powiadamia właściwe organy o takich transakcjach.

2. Art. 2 ust. 2 nie ma zastosowania do księgowania na zamrożonych rachunkach:

a) odsetek lub innych dochodów od tych rachunków;

b) płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą umieszczenia w załączniku I osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w art. 2; lub

c) płatności należnych z tytułu zastawu lub orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego zgodnie z art. 6;

pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody oraz płatności zostaną zamrożone zgodnie z art. 2 ust. 1.

Artykuł 9

1. Bez uszczerbku dla mających zastosowanie przepisów dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy służbowej, osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy:

a) niezwłocznie dostarczają wszelkie informacje, które ułatwiłyby przestrzeganie niniejszego rozporządzenia, takie jak informacje dotyczące rachunków oraz kwot zamrożonych zgodnie z art. 2, właściwemu organowi państwa członkowskiego, w którym te osoby fizyczne i prawne, podmioty lub organy mają miejsce zamieszkania lub siedzibę, i przekazują takie informacje Komisji, bezpośrednio albo za pośrednictwem państwa członkowskiego; oraz

b) współpracują z właściwym organem przy weryfikacji takich informacji.

2. Wszelkie dodatkowe informacje uzyskane bezpośrednio przez Komisję są udostępniane państwom członkowskim.

3. Wszelkie informacje dostarczone lub otrzymane zgodnie z niniejszym artykułem są wykorzystywane jedynie do celów, dla których je dostarczono lub otrzymano.

Artykuł 10

Zakazuje się świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie środków, o których mowa w art. 2.

Artykuł 11

1. Osoby fizyczne lub prawne lub podmioty lub organy lub ich dyrektorzy lub pracownicy, którzy dokonują zamrażenia środków finansowych i zasobów gospodarczych lub odmawiają ich udostępnienia w dobrej wierze i w oparciu o przekonanie, że działanie takie jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie ponoszą z tego tytułu żadnej odpowiedzialności, chyba że zostanie dowiedzione, że środki finansowe i zasoby gospodarcze zostały zamrożone lub zatrzymane na skutek zaniedbania.

2. Działania osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów nie stanowią podstawy do żadnej odpowiedzialności z ich strony, jeżeli nie wiedziały one i nie miały uzasadnionego powodu do przypuszczenia, że ich działania mogą naruszyć zakazy określone w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 12

1. Nie są zaspokajane żadne roszczenia w związku z jakąkolwiek umową lub transakcją, których wykonanie zostało zakłócone, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, przez środki nałożone na mocy niniejszego rozporządzenia, w tym roszczenia odszkodowawcze lub wszelkie inne roszczenia tego rodzaju, takie jak roszczenia o odszkodowanie lub roszczenia wynikające z gwarancji, w szczególności roszczenia o prolongatę lub spłatę zobowiązania, gwarancji lub odszkodowania, w szczególności gwarancji finansowych lub odszkodowania finansowego w jakiejkolwiek formie, o ile zostały one wniesione przez:

a) wskazane osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy wymienione w załączniku I;

b) wszelkie osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy działające za pośrednictwem lub w imieniu osób, podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a).

2. We wszelkich postępowaniach zmierzających do zaspokojenia roszczenia ciężar dowodu, że zaspokojenie roszczenia nie jest zakazane przez ust. 1, spoczywa na osobie fizycznej lub prawnej, podmiocie lub organie dochodzącym zaspokojenia tego roszczenia.

3. Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla prawa osób fizycznych lub prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w ust. 1, do wystąpienia o sądową kontrolę legalności niewypełnienia zobowiązań umownych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Artykuł 13

1. Komisja i państwa członkowskie informują się wzajemnie o środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia i dzielą się wszelkimi innymi dostępnymi im istotnymi informacjami w związku z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacjami dotyczącymi:

a) środków finansowych zamrożonych na mocy art. 2 oraz zezwoleń udzielonych na mocy art. 4, 5, 6 i 7;

b) naruszeń przepisów i trudności z ich egzekwowaniem oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.

2. Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują sobie wzajemnie oraz Komisji wszelkie inne dostępne im istotne informacje, które mogą mieć wpływ na skuteczne wdrożenie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 14

Komisja jest uprawniona do zmiany załącznika II na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie.

Artykuł 15

1. W przypadku gdy Rada Bezpieczeństwa ONZ lub Komitet Sankcji umieści osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ w wykazie i przekaże uzasadnienie wskazania, Rada dodaje tę osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ do załącznika I. Rada przekazuje swoją decyzję, wraz z uzasadnieniem, danej osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi bezpośrednio — gdy adres jest znany — albo poprzez opublikowanie ogłoszenia, umożliwiając danej osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi przedstawienie uwag.

2. W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje weryfikacji swojej decyzji i odpowiednio informuje daną osobę, podmiot lub organ.

3. W przypadku gdy Rada Bezpieczeństwa ONZ lub Komitet Sankcji postanowią usunąć osobę, podmiot lub organ z wykazu lub zmienić dane identyfikacyjne osoby, podmiotu lub organu umieszczonego w wykazie, Rada zmienia odpowiednio załącznik I.

Artykuł 16

1. Państwa członkowskie przyjmują przepisy określające sankcje mające zastosowanie w przypadkach naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia oraz podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich stosowania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.

Artykuł 17

1. Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, i podają ich nazwy na stronach internetowych wymienionych w załączniku II. Państwa członkowskie zgłaszają Komisji wszelkie zmiany adresów swoich stron internetowych wymienionych w załączniku II.

2. Państwa członkowskie zgłaszają Komisji swoje właściwe organy, w tym dane kontaktowe tych właściwych organów, niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.

3. Adres i inne dane kontaktowe Komisji na potrzeby powiadamiania, informowania lub innego porozumiewania się we wszystkich przypadkach, gdy wymagają tego przepisy niniejszego rozporządzenia, wskazane są w załączniku II.

Artykuł 18

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie:

a) na terytorium Unii, w tym także w granicach jej przestrzeni powietrznej;

b) na pokładach wszystkich statków powietrznych lub wodnych podlegających jurysdykcji państwa członkowskiego;

c) wobec każdej osoby będącej obywatelem państwa członkowskiego, przebywającej na terytorium Unii lub poza nim;

d) wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu, na terytorium Unii lub poza nim, zarejestrowanych lub utworzonych na mocy prawa państwa członkowskiego;

e) wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu w odniesieniu do wszelkiego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej całkowicie lub częściowo na terytorium Unii.

Artykuł 19

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

▼M2









ZAŁĄCZNIK I

WYKAZ OSÓB, PODMIOTÓW I ORGANÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2

A. OSOBY

1. Abdullah Yahya AL HAKIM (alias: a) Abu Ali al Hakim; b) Abu-Ali al-Hakim; c) Abdallah al-Hakim; d) Abu Ali Alhakim; e) Abdallah al-Mu'ayyad). Nazwisko w oryginalnym alfabecie: Rola: Zastępca dowódcy ugrupowania Huti. Adres: Dahyan, Sa'dah Governorate, Jemen. Data urodzenia: a) ok. 1985 r.; b) między 1984 r. a 1986 r. Miejsce urodzenia: a) Dahyan, Jemen; b) Sa'dah Governorate, Jemen. Obywatelstwo: jemeńskie. Inne informacje: Płeć: mężczyzna. Data wskazania przez ONZ:7.11.2014. Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji: Abdullah Yahya al Hakim został wskazany do objęcia sankcjami w dniu 7 listopada 2014 r. zgodnie z pkt 11 i 15 rezolucji RB ONZ nr 2140 (2014) jako osoba spełniająca kryteria wskazania określone w ust. 17 i 18 rezolucji. Abdullah Yahya al Hakim był zaangażowany w działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Jemenu, takie jak działania zakłócające realizację porozumienia z dnia 23 listopada 2011 r. zawartego między rządem Jemenu a opozycją, przewidującego pokojowe przekazanie władzy w Jemenie, oraz działania, które utrudniają proces polityczny w Jemenie. Według doniesień w czerwcu 2014 r. Abdullah Yahya al Hakim zorganizował spotkanie, aby przygotować zamach na prezydenta Jemenu Abdrabuha Mansoura Hadiego. Al Hakim spotkał się z dowódcami wojskowymi i dowódcami służb bezpieczeństwa oraz przywódcami plemiennymi; w spotkaniu wzięli udział również najważniejsi liderzy stronnictw lojalnych wobec byłego prezydenta Jemenu Alego Abdullaha Saleha; celem spotkania była koordynacja działań wojskowych w celu przejęcia Sany, stolicy Jemenu. W dniu 29 sierpnia 2014 r. przewodniczący Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych wydał publiczne oświadczenie, w którym stwierdził, że Rada potępiła działania sił, którymi dowodzi Abdullah Yahya al Hakim i które zaatakowały Amran w Jemenie, w tym siedzibę główną brygady armii jemeńskiej, w dniu 8 lipca 2014 r. W lipcu 2014 r. Al Hakim dowodził zbrojnym przejęciem prowincji Amran i był dowódcą wojskowym odpowiedzialnym za podejmowanie decyzji dotyczących trwających konfliktów w prowincji Amran oraz okręgu Hamdan w Jemenie. Na początku września 2014 r. Abdullah Yahya al Hakim przebywał w Sanie w celu nadzorowania operacji bojowych w przypadku rozpoczęcia walk. Jego rolą było organizowanie działań zbrojnych w celu obalenia rządu Jemenu; był również odpowiedzialny za zabezpieczenie wszystkich tras do Sany i z Sany oraz za kontrolę nad nimi.

▼M4

2. Abd Al-Khaliq Al-Houthi (alias: a) Abd-al-Khaliq al-Huthi; b) Abd-al-Khaliq Badr-al-Din al Huthi; c) 'Abd al-Khaliq Badr al-Din al-Huthi; d) Abd al-Khaliq al-Huthi; e) Abu-Yunus). Nazwisko w pisowni oryginalnej: Rola: Dowódca wojskowy ugrupowania Huthi. Data urodzenia: 1984. Obywatelstwo: jemeńskie. Inne informacje: Płeć: mężczyzna. Data wskazania przez ONZ: 7.11.2014 (zmienione 20.11.2014, 26.8.2016). Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji: Abd al-Khaliq al-Houthi został wskazany do objęcia sankcjami dnia 7 listopada 2014 r. zgodnie z pkt 11 i 15 rezolucji RB ONZ nr 2140 (2014) jako osoba spełniająca kryteria wskazania określone w pkt 17 i 18 rezolucji. Abd al-Khaliq al-Houthi był zaangażowany w działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Jemenu, takie jak działania zakłócające realizację porozumienia z dnia 23 listopada 2011 r. zawartego między rządem Jemenu a opozycją, przewidującego pokojowe przekazanie władzy w Jemenie, i działania, które utrudniają proces polityczny w Jemenie. Pod koniec października 2013 r. Abd al-Khaliq al-Houthi przewodził grupie bojowników noszących jemeńskie mundury wojskowe w ataku na obiekty w Dimaj w Jemenie. Walki te spowodowały wiele ofiar śmiertelnych. Pod koniec września 2014 r. nieznana liczba niezidentyfikowanych bojowników była rzekomo przygotowana do ataków na placówki dyplomatyczne w Sanie w Jemenie na rozkaz, który miał wydać Abd al-Khaliq al-Houthi. W dniu 30 sierpnia 2014 r. Al-Houthi koordynował transport broni z prowincji Amran do obozu demonstrantów w Sanie.

▼M2

3. Ali Abdullah SALEH (alias: Ali Abdallah Salih). Nazwisko w oryginalnym alfabecie: Rola: a) prezydent jemeńskiej partii Powszechny Kongres Ludowy; b) były prezydent Republiki Jemeńskiej. Data urodzenia: a)21.3.1945; b)21.3.1946; c)21.3.1942; d)21.3.1947. Miejsce urodzenia: a) Bayt al-Ahmar, Sana'a Governorate (mihafaza Sana), Jemen; b) Sana, Jemen; c) Sana, Sanhan, Al-Rib' al-Sharqi. Obywatelstwo: jemeńskie. Numer paszportu: 00016161 (Jemen). Krajowy numer identyfikacyjny: 01010744444. Inne informacje: Płeć: mężczyzna. Data wskazania przez ONZ:7.11.2014. Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji: Ali Abdullah Saleh został wskazany do objęcia sankcjami w dniu 7 listopada 2014 r. zgodnie z pkt 11 i 15 rezolucji RB ONZ nr 2140 (2014) jako osoba spełniająca kryteria wskazania określone w ust. 17 i 18 rezolucji. Ali Abdullah Saleh był zaangażowany w działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Jemenu, takie jak działania zakłócające realizację porozumienia z dnia 23 listopada 2011 r. zawartego między rządem Jemenu a opozycją, przewidującego pokojowe przekazanie władzy w Jemenie, oraz działania, które utrudniają proces polityczny w Jemenie. Na mocy porozumienia z dnia 23 listopada 2011 r. zawartego pod auspicjami Rady Współpracy Państw Zatoki Ali Abdullah Saleh po ponad 30 latach ustąpił ze stanowiska prezydenta Jemenu. Według doniesień jesienią 2012 r. Ali Abdullah Saleh stał się jednym z głównych zwolenników brutalnych działań Huthi w północnym Jemenie. Starcia w południowym Jemenie w lutym 2013 r. były wynikiem połączonych działań, które prowadzili Saleh, Al-Ka'ida Półwyspu Arabskiego i secesjonista z południa kraju Ali Salim al-Bayd, aby wywołać zamieszki przed zaplanowaną na dzień 18 marca 2013 r. Konferencją Dialogu Narodowego w Jemenie. Później, we wrześniu 2014 r., Saleh destabilizował Jemen, wykorzystując inne osoby do osłabienia instytucji rządowych na szczeblu centralnym i zmniejszenia stabilności państwa do tego stopnia, aby zagrozić zamachem stanu. Zgodnie ze sprawozdaniem zespołu ekspertów ONZ ds. Jemenu z września 2014 r. ich rozmówcy twierdzili, że Saleh wspiera brutalne działania niektórych Jemeńczyków, zapewniając im środki finansowe i wsparcie polityczne, a także zapewnia, aby członkowie Powszechnego Kongresu Ludowego za pomocą różnych środków nadal przyczyniali się do destabilizacji Jemenu.

▼M4

4. Abdulmalik al-Houthi (alias: Abdulmalik al-Huthi) Inne informacje: przywódca jemeńskiego ugrupowania Houthi. Był zaangażowany w działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Jemenu. Data wskazania przez ONZ:14.4.2015 (zmienione 26.08.2016). Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji: Abdulmalik al-Houthi został wskazany do objęcia sankcjami w dniu 14 kwietnia 2015 r. zgodnie z pkt 11 i 15 rezolucji nr 2140 (2014) i z pkt 14 rezolucji nr 2216 (2015). Abdul Malik al-Houthi jest jednym z przywódców ugrupowania, które jest zaangażowane w działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Jemenu. We wrześniu 2014 r. siły Houthiego zajęły Sanę, a w styczniu 2015 r. usiłowały samodzielnie zastąpić legalny rząd Jemenu nielegalnym rządem zdominowanym przez członków ugrupowania Houthi. Al-Houthi stanął na czele jemeńskiego ugrupowania Houthi w 2004 r., po śmierci swojego brata, Husseina Badreddena al-Houthiego. Jako przywódca ugrupowania, al-Houthi wielokrotnie groził jemeńskim władzom dalszymi niepokojami, jeżeli nie spełnią one jego żądań, oraz przetrzymywał prezydenta Abda Rabbuha Mansura Hadiego, premiera i czołowych członków rządu. Prezydent Hadi uciekł wtedy do Adenu. Ugrupowanie Houthi rozpoczęło wtedy, z pomocą jednostek wojskowych lojalnych wobec poprzedniego prezydenta Saleha i jego syna, Ahmeda Alego Saleha, kolejną ofensywę w kierunku Adenu.

▼M3

5. Ahmed Ali Abdullah Saleh (alias: Ahmed Ali Abdullah Al-Ahmar) Tytuł: były ambasador, były generał brygady, Data urodzenia: 25 lipca 1972 r., Obywatelstwo: jemeńskie, Nr paszportu: a) paszport jemeński nr 17979 wydany na nazwisko Ahmed Ali Abdullah Saleh (o którym mowa poniżej w odniesieniu do dyplomatycznego numeru referencyjnego: 31/2013/20/003140) b) paszport jemeński nr 02117777 wydany w dniu 8 listopada 2005 r. na nazwisko Ahmed Ali Abdullah Al-Ahmar c) paszport jemeński nr 06070777 wydany w dniu 3 grudnia 2014 r. na nazwisko Ahmed Ali Abdullah Al-Ahmar, Adres: Zjednoczone Emiraty Arabskie, Inne informacje: Odegrał kluczową rolę w umożliwieniu militarnej ekspansji ugrupowania Huti. Zaangażowany w działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu i stabilności Jemenu. Ahmed Saleh jest synem byłego prezydenta Republiki Jemeńskiej, Alego Abdulaha Saleha. Ahmed Ali Abdullah Saleh pochodzi z miejsca znanego jako Bayt Al-Ahmar, które znajduje się ok. 20 km na południowy wschód od stolicy, Sany. Numer paszportu dyplomatycznego: 31/2013/20/003140, wydany w dniu 7 lipca 2013 r. przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Zjednoczonych Emiratów Arabskich na nazwisko Ahmed Ali Abdullah Saleh; aktualny status: anulowany. Data wskazania przez ONZ: 14.4.2015. Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji: Ahmed Ali Saleh działał w celu podważenia autorytetu prezydenta Abdrabuha Mansoura Hadiego, zablokowania wysiłków Hadiego na rzecz reformy armii oraz utrudnienia pokojowego przekształcenia Jemenu w demokrację. Saleh odegrał kluczową rolę w umożliwieniu militarnej ekspansji ugrupowania Huti. Od połowy lutego 2013 r. Ahmed Ali Saleh wydał tysiące sztuk nowej broni członkom gwardii republikańskiej i niezidentyfikowanym szejkom plemiennym. Broń została pierwotnie zdobyta w 2010 r. i zachowana dla późniejszego pozyskania lojalności jej odbiorców do celów politycznych. Po ustąpieniu przez ojca Saleha – byłego prezydenta Republiki Jemeńskiej Alego Abdullaha Saleha – ze stanowiska w 2011 r., Ahmed Ali Saleh zachował stanowisko dowódcy jemeńskiej gwardii narodowej. Niewiele ponad rok później Saleh został zdymisjonowany przez prezydenta Hadiego, lecz zachował znaczące wpływy wśród jemeńskich wojskowych, nawet po go usunięciu ze stanowiska dowódcy. ONZ wskazała Alego Abdullaha Saleha na mocy rezolucji RB ONZ 2140 w listopadzie 2014 r.

▼B









ZAŁĄCZNIK II

STRONY INTERNETOWE ZAWIERAJĄCE INFORMACJE O WŁAŚCIWYCH ORGANACH ORAZ ADRES, NA KTÓRY NALEŻY WYSYŁAĆ POWIADOMIENIA SKIEROWANE DO KOMISJI EUROPEJSKIEJ

BELGIA

http://www.diplomatie.be/eusanctions

BUŁGARIA

http://www.mfa.bg/en/pages/135/index.html

REPUBLIKA CZESKA

http://www.mfcr.cz/mezinarodnisankce

DANIA

http://um.dk/da/politik-og-diplomati/retsorden/sanktioner/

NIEMCY

http://www.bmwi.de/DE/Themen/Aussenwirtschaft/aussenwirtschaftsrecht,did=404888.html

ESTONIA

http://www.vm.ee/est/kat_622/

IRLANDIA

http://www.dfa.ie/home/index.aspx?id=28519

GRECJA

http://www.mfa.gr/en/foreign-policy/global-issues/international-sanctions.html

HISZPANIA

http://www.exteriores.gob.es/Portal/es/PoliticaExteriorCooperacion/GlobalizacionOportunidadesRiesgos/Documents/ORGANISMOS%20COMPETENTES%20SANCIONES%20INTERNACIONALES.pdf

FRANCJA

http://www.diplomatie.gouv.fr/autorites-sanctions/

CHORWACJA

http://www.mvep.hr/sankcije

WŁOCHY

http://www.esteri.it/MAE/IT/Politica_Europea/Deroghe.htm

CYPR

http://www.mfa.gov.cy/sanctions

ŁOTWA

http://www.mfa.gov.lv/en/security/4539

LITWA

http://www.urm.lt/sanctions

LUKSEMBURG

http://www.mae.lu/sanctions

WĘGRY

http://www.kulugyminiszterium.hu/kum/hu/bal/Kulpolitikank/nemzetkozi_szankciok/

MALTA

http://www.doi.gov.mt/EN/bodies/boards/sanctions_monitoring.asp

NIDERLANDY

www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/internationale-vrede-en-veiligheid/sancties

AUSTRIA

http://www.bmeia.gv.at/view.php3?f_id=12750&LNG=en&version=

POLSKA

http://www.msz.gov.pl

PORTUGALIA

http://www.portugal.gov.pt/pt/os-ministerios/ministerio-dos-negocios-estrangeiros/quero-saber-mais/sobre-o-ministerio/medidas-restritivas/medidas-restritivas.aspx

RUMUNIA

http://www.mae.ro/node/1548

SŁOWENIA

http://www.mzz.gov.si/si/zunanja_politika_in_mednarodno_pravo/zunanja_politika/mednarodna_varnost/omejevalni_ukrepi/

SŁOWACJA

http://www.mzv.sk/sk/europske_zalezitosti/europske_politiky-sankcie_eu

FINLANDIA

http://formin.finland.fi/kvyhteistyo/pakotteet

SZWECJA

http://www.ud.se/sanktioner

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

https://www.gov.uk/sanctions-embargoes-and-restrictions

Adres, na który należy wysyłać powiadomienia skierowane do Komisji Europejskiej:

European Commission

Service for Foreign Policy Instruments (FPI)

EEAS 02/309

B-1049 Bruxelles/Brussel

Belgique/België

E-mail: relex-sanctions@ec.europa.eu