02006R1367 — PL — 28.10.2021 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 1367/2006 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

z dnia 6 września 2006 r.

w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów ►M1 Unii ◄







TYTUŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Cel

1. Celem niniejszego rozporządzenia jest przyczynienie się do realizacji zobowiązań wynikających z Konwencji EKG ONZ o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska, zwaną dalej „Konwencją z Aarhus”, poprzez ustanowienie przepisów regulujących zastosowanie postanowień Konwencji do instytucji i organów ►M1 Unii ◄ , w szczególności poprzez: a) zagwarantowanie prawa dostępu do informacji dotyczących środowiska, otrzymanych lub udzielonych przez instytucje lub organy ►M1 Unii ◄ i znajdujących się w ich posiadaniu, oraz poprzez określenie podstawowych pojęć, warunków i praktycznych rozwiązań dla korzystania z tego prawa; b) zapewnienie, aby informacje dotyczące środowiska były sukcesywnie udostępniane i rozpowszechniane w społeczeństwie w celu osiągnięcia ich możliwie najszerszej systematycznej dostępności i rozpowszechnienia. W tym celu promuje się wykorzystanie w szczególności telekomunikacji informatycznej lub technologii elektronicznej, jeżeli są one dostępne; c) zapewnienie udziału społeczeństwa w odniesieniu do planów i programów odnoszących się do środowiska; d) zapewnienie dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska na poziomie wspólnotowym na warunkach ustanowionych niniejszym rozporządzeniem.

2. ►M1 ◄ dokładają starań w celu udzielenia społeczeństwu wsparcia i udzielenia mu wskazówek w odniesieniu do dostępu do informacji, udziału w procesie podejmowania decyzji i dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska. Stosując przepisy niniejszego rozporządzenia, instytucje i organyUniidokładają starań w celu udzielenia społeczeństwu wsparcia i udzielenia mu wskazówek w odniesieniu do dostępu do informacji, udziału w procesie podejmowania decyzji i dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska.

Artykuł 2

Definicje

1. Do celów niniejszego rozporządzenia: a) „wnioskodawca” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, występującą z wnioskiem o udostępnienie informacji dotyczących środowiska; b) „społeczeństwo” oznacza jedną lub więcej osób fizycznych lub prawnych oraz stowarzyszenia, organizacje lub grupy takich osób; c) „instytucja lub organ ►M1 Unii ◄ ” oznacza każdą instytucję publiczną, organ, urząd lub agencję ustanowioną przez ►M1 TFEU ◄ lub na jego podstawie, z wyjątkiem przypadków, gdy działają one jako władza sądownicza lub ustawodawcza. Jednakże przepisy tytułu II mają zastosowanie do instytucji lub organów ►M1 Unii ◄ działających jako władza ustawodawcza; d) „informacja dotycząca środowiska” oznacza informację w formie pisemnej, wizualnej, dźwiękowej, elektronicznej lub w innej formie materialnej, dotyczącą: i) stanu elementów środowiska, takich jak powietrze i atmosfera, woda, gleba, powierzchnia ziemi, krajobraz oraz obszary naturalne, w tym bagna, obszary przybrzeżne i morskie, biologiczna różnorodność i jej składniki, w tym organizmy genetycznie zmodyfikowane, oraz wzajemnych oddziaływań pomiędzy tymi elementami; ii) czynników, takich jak substancje, energia, hałas, promieniowanie lub odpady, w tym odpady radioaktywne, emisje, zrzuty i inne rodzaje zanieczyszczeń wprowadzanych do środowiska, które wpływają lub mogą wpływać na elementy środowiska, o których mowa w pkt i); iii) środków (w tym środków administracyjnych), takich jak polityki, przepisy prawne, plany, programy, porozumienia w sprawie ochrony środowiska, oraz działań wpływających lub mogących wpłynąć na elementy i czynniki, o których mowa w pkt i) i ii), jak również środków i działań, które mają na celu ochronę tych elementów; iv) sprawozdań na temat wykonania przepisów prawnych dotyczących ochrony środowiska; v) analiz kosztów i korzyści oraz innych analiz gospodarczych i założeń wykorzystywanych w ramach środków i działań, o których mowa w pkt iii); vi) stanu ludzkiego zdrowia i bezpieczeństwa, w tym tam, gdzie to właściwe, skażenia łańcucha pokarmowego, warunków życia człowieka, obiektów kultury i budowli w stopniu, w jakim oddziałują na nie lub mogą oddziaływać: stan elementów środowiska, o których mowa w pkt i) lub – poprzez te elementy – czynniki i środki, o których mowa w pkt ii) oraz iii); e) „plany i programy odnoszące się do środowiska” oznaczają plany i programy, które: i) podlegają przygotowaniu i, w stosownych przypadkach, przyjęciu przez instytucję lub organ ►M1 Unii ◄ ; ii) są wymagane zgodnie z przepisami ustawodawczymi, wykonawczymi lub administracyjnymi; oraz iii) przyczyniają się do, lub mogą mieć znaczący wpływ na osiągniecie celów wspólnotowej polityki w zakresie ochrony środowiska, takich jak cele ustanowione w Szóstym wspólnotowym programie działań w zakresie środowiska naturalnego lub w kolejnych ogólnych programach działań w zakresie środowiska naturalnego. Ogólne programy działań w zakresie środowiska naturalnego uznaje się także za plany i programy odnoszące się do środowiska. Niniejsza definicja nie obejmuje planów i programów finansowych lub budżetowych, to znaczy planów i programów ustanawiających sposób, w jaki określone projekty lub działania powinny być finansowane, lub odnoszących się do proponowanych budżetów rocznych, wewnętrznych programów pracy instytucji lub organu ►M1 Unii ◄ lub planów i programów na wypadek awarii, których wyłącznym celem jest obrona cywilna; f) „prawo ochrony środowiska” oznacza przepisy prawne ►M1 Unii ◄ , które bez względu na podstawę prawną przyczyniają się do realizacji celów polityki ►M1 Unii ◄ w dziedzinie środowiska naturalnego, określonych w ►M1 TFEU ◄ : zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego, ochrony zdrowia ludzkiego, ostrożnego i racjonalnego wykorzystywania zasobów naturalnych oraz promowania na płaszczyźnie międzynarodowej środków zmierzających do rozwiązywania regionalnych lub światowych problemów środowiska naturalnego; ▼M1 g) „akt administracyjny” oznacza akt nieustawodawczy przyjęty przez instytucję lub organ Unii, który wywiera skutki prawne i zewnętrzne oraz zawiera postanowienia, które mogą naruszać prawo ochrony środowiska w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. f); h) „zaniechanie administracyjne” oznacza nieprzyjęcie przez instytucję lub organ Unii aktu nie ustawodawczego, który wywiera skutki prawne i zewnętrzne, jeżeli takie nieprzyjęcie może naruszać prawo ochrony środowiska w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. f). ▼B

2. Akty administracyjne i zaniechania administracyjne nie obejmują środków lub zaniechań instytucji lub organów ►M1 Unii ◄ działających jako administracyjny organ odwoławczy, w ramach na przykład: a) artykułów 81, 82, 86 i 87 ►M1 TFEU ◄ (reguły konkurencji); b) artykułów 226 i 228 ►M1 TFEU ◄ (postępowanie w sprawie naruszenia prawa wspólnotowego); c) artykułu 195 ►M1 TFEU ◄ (postępowanie prowadzone przez Rzecznika Praw Obywatelskich); d) artykułu 280 ►M1 TFEU ◄ (postępowanie prowadzone przez OLAF).







TYTUŁ II

DOSTĘP DO INFORMACJI DOTYCZĄCYCH ŚRODOWISKA

Artykuł 3

Zastosowanie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001

Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 ma zastosowanie do wszelkich złożonych przez wnioskodawcę wniosków o uzyskanie dostępu do informacji dotyczących środowiska, będących w posiadaniu instytucji lub organów ►M1 Unii ◄ , bez dyskryminacji ze względu na obywatelstwo, narodowość lub miejsce zamieszkania, a w przypadku osób prawnych – bez dyskryminacji ze względu na zarejestrowaną siedzibę lub faktyczne główne miejsce prowadzenia działalności.

Do celów niniejszego rozporządzenia termin „instytucja” w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001 należy rozumieć jako „instytucja lub organ ►M1 Unii ◄ ”.

Artykuł 4

Gromadzenie i rozpowszechnianie informacji dotyczących środowiska

1. Instytucje i organy ►M1 Unii ◄ porządkują informacje dotyczące środowiska, które mają znaczenie dla ich roli i które są w ich posiadaniu, w celu ich aktywnego i systematycznego rozpowszechniania w społeczeństwie, w szczególności za pomocą telekomunikacji informatycznej lub technologii elektronicznej zgodnie z art. 11 ust. 1 i 2 oraz art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001. Zapewniają one sukcesywne udostępnianie informacji dotyczących środowiska przy wykorzystaniu elektronicznych baz danych, które są łatwo dostępne dla społeczeństwa poprzez publiczne sieci telekomunikacyjne. W tym celu powinny one zapisać znajdujące się w ich posiadaniu informacje dotyczące środowiska w bazach danych i wyposażyć je w wyszukiwarki i inne formy oprogramowania mające na celu umożliwienie społeczeństwu odszukanie potrzebnych informacji. Informacje udostępniane przy wykorzystaniu telekomunikacji informatycznej lub innej technologii elektronicznej nie muszą obejmować informacji zgromadzonych przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, chyba że są one już dostępne w formie elektronicznej. Instytucje i organy ►M1 Unii ◄ wskazują w możliwie największym stopniu, gdzie znajdują się informacje zgromadzone przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, które nie są dostępne w formie elektronicznej. Instytucje i organy ►M1 Unii ◄ dokładają wszelkich uzasadnionych starań w celu utrzymywania informacji dotyczących środowiska znajdujących się w ich posiadaniu w formach lub formatach, które mogą być łatwo powielane i dostępne z wykorzystaniem telekomunikacji informatycznej lub innych nośników elektronicznych.

2. Informacje dotyczące środowiska, które mają być udostępniane i rozpowszechniane, są odpowiednio aktualizowane. Obok dokumentów wyszczególnionych w art. 12 ust. 2 i 3 oraz w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 bazy danych lub rejestry zawierają: a) teksty międzynarodowych traktatów, konwencji lub umów oraz wspólnotowych przepisów prawnych, które dotyczą środowiska lub się do niego odnoszą, oraz polityki, plany i programy odnoszące się do środowiska; b) raporty dotyczące postępów we wdrażaniu aktów, o których mowa w lit. a), jeżeli są one opracowane lub przechowywane w formie elektronicznej przez instytucje lub organy ►M1 Unii ◄ ; c) działania podjęte w ramach postępowań w sprawie naruszenia prawa ►M1 Unii ◄ począwszy od uzasadnionej opinii wydanej zgodnie z art. 226 akapit 1 ►M1 TFEU ◄ ; d) sprawozdania dotyczące stanu środowiska, o których mowa w ust. 4; e) dane lub podsumowania danych pochodzących z monitorowania działalności, która wpływa lub może mieć wpływ na środowisko; f) zezwolenia mające znaczny wpływ na środowisko oraz porozumienia dotyczące środowiska lub informacje na temat miejsca, gdzie można wystąpić o takie informacje lub uzyskać do nich dostęp; g) badania wpływu na środowisko oraz oceny ryzyka dotyczące elementów środowiska lub informacje na temat miejsca, gdzie można wystąpić o takie informacje lub uzyskać do nich dostęp.

3. ►M1 ◄ mogą spełnić wymogi ust. 1 i 2, tworząc odnośniki do stron internetowych, na których można odnaleźć odpowiednie informacje. W odpowiednich przypadkach instytucje i organyUniimogą spełnić wymogi ust. 1 i 2, tworząc odnośniki do stron internetowych, na których można odnaleźć odpowiednie informacje.

4. Komisja zapewnia publikowanie i rozpowszechnianie, w regularnych odstępach czasu nieprzekraczających czterech lat, sprawozdania o stanie środowiska zawierającego informację na temat jakości środowiska i jego obciążeń.

Artykuł 5

Jakość informacji dotyczących środowiska

1. ►M1 ◄ zapewniają, aby informacje gromadzone przez nie lub w ich imieniu były aktualne, dokładne i porównywalne. W ramach swoich kompetencji instytucje i organyUniizapewniają, aby informacje gromadzone przez nie lub w ich imieniu były aktualne, dokładne i porównywalne.

2. ►M1 ◄ informują wnioskodawcę, na jego wniosek, o miejscu, w którym może on odnaleźć informacje na temat procedur pomiarowych, w tym metod analiz, poboru i wstępnej obróbki próbek, wykorzystanych przy gromadzeniu informacji, jeżeli są one dostępne. Alternatywnie mogą one odsyłać wnioskodawcę do standardowych procedur, które zostały wykorzystane. Instytucje i organyUniiinformują wnioskodawcę, na jego wniosek, o miejscu, w którym może on odnaleźć informacje na temat procedur pomiarowych, w tym metod analiz, poboru i wstępnej obróbki próbek, wykorzystanych przy gromadzeniu informacji, jeżeli są one dostępne. Alternatywnie mogą one odsyłać wnioskodawcę do standardowych procedur, które zostały wykorzystane.

Artykuł 6

Zastosowanie wyjątków dotyczących wniosków o udzielenie informacji dotyczących środowiska

1. W odniesieniu do art. 4 ust. 2 tiret pierwsze i trzecie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, z wyjątkiem dochodzeń, w szczególności tych dotyczących możliwego naruszenia prawa wspólnotowego, uznaje się, że nadrzędny interes publiczny nakazujący ujawnienie informacji istnieje w przypadku, gdy wnioskowane informacje dotyczą emisji do środowiska. W odniesieniu do innych wyjątków określonych w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 podstawy odmowy podlegają wykładni zawężającej, z uwzględnieniem interesu publicznego, któremu służy ujawnienie, oraz tego, czy wnioskowane informacje dotyczą emisji do środowiska.

2. ►M1 ◄ mogą odmówić dostępu do informacji dotyczących środowiska w przypadku, gdy ujawnienie informacji mogłoby mieć negatywny wpływ na ochronę środowiska, którego dotyczą informacje, takiego jak miejsca lęgowe rzadkich gatunków. Poza wyjątkami określonymi w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 instytucje i organyUniimogą odmówić dostępu do informacji dotyczących środowiska w przypadku, gdy ujawnienie informacji mogłoby mieć negatywny wpływ na ochronę środowiska, którego dotyczą informacje, takiego jak miejsca lęgowe rzadkich gatunków.

Artykuł 7

Wnioski o uzyskanie dostępu do informacji, które nie są w posiadaniu instytucji lub organu ►M1 Unii ◄

W przypadku gdy instytucja lub organ ►M1 Unii ◄ otrzymuje wniosek o uzyskanie dostępu do informacji dotyczących środowiska i w przypadku gdy informacje te nie znajdują się w posiadaniu tej instytucji lub organu ►M1 Unii ◄ , informuje ona wnioskodawcę, najszybciej jak jest to możliwe, ale nie później niż w ciągu 15 dni roboczych, o instytucji lub organie ►M1 Unii ◄ lub o organie władzy publicznej w rozumieniu dyrektywy 2003/4/WE, do których, zgodnie z jej wiedzą, można się zwrócić o udzielenie wnioskowanych informacji, lub przekazuje wniosek odpowiedniej instytucji lub organowi ►M1 Unii ◄ lub odpowiedniemu organowi władzy publicznej i informuje o tym wnioskodawcę.

Artykuł 8

Współpraca

W przypadku bezpośredniego zagrożenia zdrowia ludzkiego, życia lub środowiska, bez względu na to, czy jest ono spowodowane działalnością człowieka czy przyczynami naturalnymi, na wniosek organu władzy publicznej w rozumieniu dyrektywy 2003/4/WE instytucje i organy ►M1 Unii ◄ współpracują z tymi organami władzy publicznej i udzielają im wsparcia w celu umożliwienia im natychmiastowego rozpowszechnienia w społeczeństwie, które mogłoby zostać tym dotknięte, wszelkich informacji dotyczących środowiska, które mogłyby umożliwić mu podjęcie środków w celu zapobieżenia szkodom lub zmniejszenia szkód wynikających z tego zagrożenia w zakresie, w jakim informacje te są w posiadaniu lub są przechowywane w imieniu instytucji i organów ►M1 Unii ◄ lub tych organów władzy publicznej.

Akapit pierwszy stosuje się bez uszczerbku dla szczególnych zobowiązań ustanowionych przepisami prawnymi ►M1 Unii ◄ , w szczególności decyzją nr 2119/98/WE i decyzją nr 1786/2002/WE.







TYTUŁ III

UDZIAŁ SPOŁECZEŃSTWA W ODNIESIENIU DO PLANÓW I PROGRAMÓW ODNOSZĄCYCH SIĘ DO ŚRODOWISKA

Artykuł 9

1. ►M1 ◄ zapewniają wczesne i skuteczne możliwości udziału społeczeństwa w trakcie przygotowywania, modyfikowania lub dokonywania przeglądów planów lub programów odnoszących się do środowiska, gdy wszystkie opcje są jeszcze otwarte. W szczególności w sytuacji, gdy Komisja opracowuje wniosek dotyczący takiego planu lub programu, który zostaje przedstawiony innej instytucji lub organowi ►M1 ◄ w celu podjęcia decyzji, zapewnia ona udział społeczeństwa na tym etapie przygotowawczym. Z wykorzystaniem właściwych praktycznych lub innych postanowień, instytucje i organyUniizapewniają wczesne i skuteczne możliwości udziału społeczeństwa w trakcie przygotowywania, modyfikowania lub dokonywania przeglądów planów lub programów odnoszących się do środowiska, gdy wszystkie opcje są jeszcze otwarte. W szczególności w sytuacji, gdy Komisja opracowuje wniosek dotyczący takiego planu lub programu, który zostaje przedstawiony innej instytucji lub organowiUniiw celu podjęcia decyzji, zapewnia ona udział społeczeństwa na tym etapie przygotowawczym.

2. ►M1 ◄ określają zakres podmiotowy społeczeństwa, na które plan lub program ma lub może mieć wpływ lub które jest zainteresowane planem lub programem, o którym mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę cele niniejszego rozporządzenia. Instytucje i organyUniiokreślają zakres podmiotowy społeczeństwa, na które plan lub program ma lub może mieć wpływ lub które jest zainteresowane planem lub programem, o którym mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę cele niniejszego rozporządzenia.

3. Instytucje i organy ►M1 Unii ◄ zapewniają, aby społeczeństwo, o którym mowa w ust. 2, było informowane za pomocą obwieszczeń publicznych lub innych odpowiednich środków, takich jak media elektroniczne, tam gdzie są one dostępne, na temat: a) projektu wniosku, jeżeli jest dostępny; b) informacji dotyczących środowiska lub oceny środowiskowej mających związek z przygotowywanym planem lub programem, jeżeli są dostępne; oraz c) praktycznych rozwiązań dotyczących udziału, w tym: i) jednostki administracyjnej, od której można uzyskać odpowiednie informacje; ii) jednostki administracyjnej, której można przedstawiać uwagi, opinie lub pytania; oraz iii) odpowiednich terminów pozostawiających wystarczającą ilość czasu na poinformowanie społeczeństwa oraz przygotowanie i skuteczny udział w procesie podejmowania decyzji dotyczących środowiska.

4. Należy ustanowić termin do otrzymywania uwag, wynoszący co najmniej osiem tygodni. Tam, gdzie organizowane są spotkania lub rozprawy, należy o nich zawiadomić z co najmniej czterotygodniowym wyprzedzeniem. Terminy mogą być skracane w pilnych przypadkach lub gdy społeczeństwo miało już wcześniej możliwość przedstawienia uwag na temat danego planu lub programu.

5. ►M1 ◄ należycie uwzględniają skutki udziału społeczeństwa. Instytucje i organy ►M1 ◄ informują społeczeństwo o tym planie lub programie, w tym o jego treści oraz o powodach i kryteriach, na których opiera się decyzja, włączając w to informacje na temat udziału społeczeństwa. Podejmując decyzję w sprawie planu lub programu odnoszącego się do środowiska, instytucje i organyUniinależycie uwzględniają skutki udziału społeczeństwa. Instytucje i organyUniiinformują społeczeństwo o tym planie lub programie, w tym o jego treści oraz o powodach i kryteriach, na których opiera się decyzja, włączając w to informacje na temat udziału społeczeństwa.







TYTUŁ IV

WEWNĘTRZNA PROCEDURA ODWOŁAWCZA I DOSTĘP DO WYMIARU SPRAWIEDLIWOŚCI

Artykuł 10

Wnioski o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej dotyczącej aktów administracyjnych

▼M1

1. Organizacja pozarządowa lub inni członkowie społeczeństwa spełniający kryteria określone w art. 11 są uprawnieni do złożenia wniosku o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej do instytucji lub organu Unii, które przyjęły akt administracyjny, lub – w przypadku zarzutu zaniechania administracyjnego – które powinny były przyjąć taki akt, wskazując jako podstawę, że taki akt lub takie zaniechanie narusza prawo ochrony środowiska w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. f).

Takie wnioski muszą być sporządzone na piśmie w terminie nieprzekraczającym ośmiu tygodni od daty przyjęcia aktu administracyjnego, powiadomienia o nim lub jego opublikowania, w zależności od tego, która z tych dat będzie późniejsza, a w przypadku zarzutu zaniechania administracyjnego – ośmiu tygodni od daty, w której akt administracyjny powinien był zostać przyjęty. We wniosku podaje się podstawy wszczęcia procedury odwoławczej.

2. Instytucja lub organ Unii, o których mowa w ust. 1, rozpatruje każdy taki wniosek, chyba że jest on oczywiście bezzasadny lub jednoznacznie nieuzasadniony. Jeżeli instytucja lub organ Unii otrzyma wiele wniosków o wszczęcie procedury odwoławczej tego samego aktu administracyjnego lub zaniechania administracyjnego, może zdecydować, że połączy te wnioski i rozpatrzy je jak jeden wniosek. Instytucja lub organ Unii udziela odpowiedzi zawierającej uzasadnienie na piśmie tak szybko, jak to możliwe, nie później niż 16 tygodni od upływu ośmiotygodniowego terminu wyznaczonego w ust. 1 akapit drugi.

▼B

3. W przypadku gdy instytucja lub organ ►M1 Unii ◄ , pomimo zachowania należytej staranności, nie są w stanie podjąć działania zgodnie z ust. 2, informują one organizację pozarządową, która złożyła taki wniosek, tak szybko, jak to jest możliwe, lecz nie później niż w terminie określonym w ust. 2, o powodach braku działania oraz o tym, kiedy zamierzają je podjąć. ▼M1 W każdym razie instytucja lub organ Unii podejmuje działania w terminie 22 tygodni od upływu ośmiotygodniowego terminu wyznaczonego w ust. 1 akapit drugi. ▼B

Artykuł 11

Kryteria uprawnienia na poziomie wspólnotowym

1. Organizacja pozarządowa jest uprawniona do złożenia wniosku o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej zgodnie z art. 10, pod warunkiem że: a) jest niezależną osobą prawną o charakterze niezarobkowym zgodnie z prawem krajowym lub praktyką danego państwa członkowskiego; b) podstawowym określonym celem jej działalności jest promowanie ochrony środowiska w kontekście prawa ochrony środowiska; c) istnieje dłużej niż dwa lata i aktywnie realizuje cel, o którym mowa w lit. b); d) jej cele i działalność obejmują sprawę będącą przedmiotem wniosku o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej.

▼M1

2. Komisja przyjmuje przepisy niezbędne do zapewnienia, aby kryteria i warunki wymienione w ust. 1 i ust. 1a akapit drugi były stosowane w sposób przejrzysty i spójny.

▼M1

Artykuł 11a

Publikacja wniosków i ostatecznych decyzji oraz internetowe systemy przyjmowania wniosków

1. Instytucje i organy Unii publikują wszystkie wnioski o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej – jak najszybciej po ich otrzymaniu – i wszystkie ostateczne decyzje w sprawie tych wniosków – jak najszybciej po ich przyjęciu.

2. Instytucje i organy Unii mogą wprowadzić internetowe systemy przyjmowania wniosków o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej i mogą wymagać, by wszystkie wnioski o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej były składane poprzez te systemy internetowe.

▼B

Artykuł 12

Postępowanie przed Trybunałem Sprawiedliwości

1. ►M1 ◄ . Organizacja pozarządowa, która złożyła wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej zgodnie z art. 10, może wnieść skargę do Trybunału Sprawiedliwości zgodnie z właściwymi postanowieniamiTFEU

▼M1

2. ►M1 ◄ . Jeżeli instytucja lub organ Unii nie podejmie działania zgodnie z art. 10 ust. 2 lub 3, organizacja pozarządowa lub inny członek społeczeństwa, którzy złożyli wniosek o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej zgodnie z art. 10, mogą wnieść skargę do Trybunału Sprawiedliwości zgodnie z odpowiednimi postanowieniamiTFEU

▼B







TYTUŁ V

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 13

Środki wykonawcze

Tam, gdzie jest to niezbędne, instytucja lub organ ►M1 Unii ◄ dostosowuje swój regulamin wewnętrzny do przepisów niniejszego rozporządzenia. Takie dostosowania wchodzą w życie z dniem 28 czerwca 2007 r.

Artykuł 14

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 28 czerwca 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.