02014D0119 — PL — 05.03.2021 — 010.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmieniona przez:





sprostowana przez:









▼B

DECYZJA RADY 2014/119/WPZiB

z dnia 5 marca 2014 r.

w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie







Artykuł 1

▼M2

1. Zamrożone zostają wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do lub będące w posiadaniu, dyspozycji lub pod kontrolą wymienionych w załączniku osób wskazanych jako odpowiedzialne za defraudację ukraińskich funduszy państwowych oraz osób odpowiedzialnych za naruszenia praw człowieka na Ukrainie, a także osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów z nimi powiązanych, zgodnie z wykazem zamieszczonym w załączniku.

Do celów niniejszej decyzji do osób wskazanych jako odpowiedzialne za defraudację ukraińskich funduszy państwowych zalicza się osoby, wobec których organy ukraińskie wszczęły dochodzenie:

a) za defraudację ukraińskich funduszy lub aktywów państwowych lub za współudział w tych działaniach; lub

b) za wykorzystywanie stanowiska przez osobę piastującą funkcję publiczną, aby uzyskać nieuzasadnione korzyści dla siebie lub osoby trzeciej, a przez to spowodować stratę w ukraińskich funduszach lub aktywach państwowych, lub za współudział w tych działaniach.

▼B

2. Nie udostępnia się – bezpośrednio ani pośrednio – żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych wymienionym w załączniku osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom, ani na ich rzecz.

3. Właściwy organ państwa członkowskiego mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznaje za stosowne, po ustaleniu, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze, o których mowa, są: a) niezbędne do pokrycia wydatków na podstawowe potrzeby osób fizycznych wymienionych w załączniku oraz członków ich rodzin pozostających na ich utrzymaniu, w tym opłat za żywność, czynsz lub kredyt hipoteczny, leki i leczenie, podatki, składki ubezpieczeniowe oraz opłat za usługi użyteczności publicznej; b) przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz na zwrot poniesionych wydatków związanych z usługami prawniczymi; c) przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub kosztów usług związanych z rutynowym prowadzeniem lub utrzymaniem zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; lub d) niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że właściwy organ poinformował właściwe organy pozostałych państw członkowskich oraz Komisję, co najmniej dwa tygodnie przed przyznaniem zezwolenia, o powodach, dla których uważa, że specjalne zezwolenie powinno zostać przyznane.

Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki: a) środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem orzeczenia arbitrażowego wydanego przed dniem, w którym osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ, o których mowa w ust. 1, zostali umieszczeni w wykazie znajdującym się w załączniku lub orzeczenia sądowego lub decyzji administracyjnej wydanych w Unii, lub orzeczenia sądowego wykonalnego w danym państwie członkowskim przed tym dniem lub później; b) środki finansowe lub zasoby gospodarcze będą wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim orzeczeniem lub decyzją lub uznanych w takim orzeczeniu lub decyzji, w granicach określonych przez mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób mających takie roszczenia; c) orzeczenie lub decyzja nie zostały wydane na rzecz osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu wymienionego w załączniku; oraz d) uznanie orzeczenia lub decyzji nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego.

Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.

5. Ust. 1 nie uniemożliwia osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi, umieszczonym w wykazie, dokonywania płatności należnych z tytułu umowy zawartej przed dniem umieszczenia takiej osoby, podmiotu lub organu w wykazie znajdującym się w załączniku, pod warunkiem że dane państwo członkowskie ustaliło, że taka płatność nie jest bezpośrednio ani pośrednio dokonywana na rzecz osoby, podmiotu lub organu, o których mowa w ust. 1.

6. Ust. 2 nie ma zastosowania do kwot dodatkowych na zamrożonych rachunkach z tytułu: a) odsetek i innych dochodów na tych rachunkach; b) płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą objęcia tych rachunków środkami przewidzianymi w ust. 1 i 2; lub c) płatności należnych z tytułu orzeczeń sądowych, decyzji administracyjnych lub arbitrażowych wydanych w Unii lub podlegających egzekucji w danym państwie członkowskim, pod warunkiem, że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności podlegają środkom przewidzianym w ust. 1.

Artykuł 2

1. Rada, stanowiąc na wniosek państwa członkowskiego lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, podejmuje decyzję o sporządzeniu i zmianie wykazu znajdującego się w załączniku.

2. Rada przekazuje decyzję, o której mowa w ust. 1, wraz z uzasadnieniem umieszczenia w wykazie, danej osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi bezpośrednio – gdy adres jest znany – albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając danej osobie, podmiotowi lub organowi przedstawienie uwag.

3. W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje weryfikacji decyzji, o której mowa w ust. 1, i odpowiednio informuje daną osobę, podmiot lub organ.

Artykuł 3

1. Załącznik zawiera uzasadnienie umieszczenia w wykazie osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w art. 1 ust. 1.

2. W załączniku podaje się również dostępne informacje konieczne do zidentyfikowania danych osób fizycznych i prawnych, podmiotów lub organów. W odniesieniu do osób fizycznych informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres – o ile jest znany – oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do osób prawnych, podmiotów i organów, informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności.

Artykuł 4

Aby zmaksymalizować efekt środków, o których mowa w art. 1 ust. 1 i 2, Unia zachęca państwa trzecie do przyjęcia środków ograniczających podobnych do środków przewidzianych w niniejszej decyzji.

▼M5

Artykuł 5

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

▼M11

Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 6 marca 2022 r. W odniesieniu do wpisu nr 17 zamieszczonego w załączniku środki określone w art. 1 stosuje się do dnia 6 września 2021 r.

▼M5

Niniejsza decyzja podlega stałemu przeglądowi. Jest ona odnawiana lub zmieniana, w stosownych przypadkach, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.

▼M3









ZAŁĄCZNIK

▼M9

A. Wykaz osób, podmiotów i organów, o których mowa w art. 1

▼M3







Nazwisko Dane identyfikacyjne Uzasadnienie Data umieszczenia w wykazie 1. Viktor Fedorovych Yanukovych (Вiктор Федорович Янукович), Viktor Fedorovich Yanukovich (Виктор Фёдорович Янукович) urodzony 9 lipca 1950 r. w Yenakiieve (Donetsk oblast), były prezydent Ukrainy Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego. 6.3.2014 ▼M6 2. Vitalii Yuriyovych Zakharchenko (Вiталiй Юрiйович Захарченко), Vitaliy Yurievich Zakharchenko (Виталий Юрьевич Захарченко) urodzony 20 stycznia 1963 r. w Konstantynówce (obwód doniecki), były minister spraw wewnętrznych Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego oraz w związku z nadużyciem stanowiska przez osobę piastującą funkcję publiczną w celu zapewnienia sobie lub osobie trzeciej nieuzasadnionych korzyści ze szkodą dla środków budżetowych lub mienia publicznego Ukrainy. 6.3.2014 ▼M3 3. Viktor Pavlovych Pshonka (Вiктор Павлович Пшонка) urodzony 6 lutego 1954 r. w Serhiyivka (Donetsk oblast), były prokurator generalny Ukrainy Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego. 6.3.2014 ▼M8 ————— ▼M9 ————— ▼M3 6. Viktor Ivanovych Ratushniak (Вiктор Iванович Ратушняк) urodzony 16 października 1959 r., były wiceminister spraw wewnętrznych Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego oraz współudziału w tych działaniach. 6.3.2014 ▼M8 7. Oleksandr Viktorovych Yanukovych (Oleksandr Wiktorowicz Janukowycz) (Олександр Вiкторович Янукович) urodzony 10 lipca 1973 r. w Jenakiewej (okręg doniecki), syn byłego prezydenta, biznesmen Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego oraz współudziału w tych działaniach. 6.3.2014 ▼M4 ————— ▼M3 9. Artem Viktorovych Pshonka (Артем Вiкторович Пшонка) urodzony 19 marca 1976 r. w Kramatorsk (Donetsk oblast), syn byłego prokuratora generalnego, zastępca szefa frakcji Partii Regionów w Radzie Najwyższej Ukrainy Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego oraz współudziału w tych działaniach. 6.3.2014 ▼M8 ————— ▼M10 ————— ▼M8 12. Serhiy Vitaliyovych Kurchenko (Serhij Witaliowycz Kurczenko) (Сергiй Вiталiйович Курченко) urodzony 21 września 1985 r. w Charkowie, biznesmen Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego oraz w sprawie nadużycia stanowiska w celu zapewnienia sobie lub osobie trzeciej nieuzasadnionych korzyści ze szkodą dla środków budżetowych lub mienia publicznego Ukrainy. 6.3.2014 ▼M11 ————— ▼M6 ————— ▼M11 ————— ▼M7 ————— ▼M3 17. Oleksandr Viktorovych Klymenko (Олександр Вiкторович Клименко) urodzony 16 listopada 1980 r. w Makiivka (Donetsk oblast), były minister ds. dochodów i opłat Osoba, wobec której władze Ukrainy wszczęły postępowanie karne w sprawie sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego oraz w sprawie nadużycia stanowiska przez osobę piastującą funkcję publiczną w celu zapewnienia sobie lub osobie trzeciej nieuzasadnionych korzyści ze szkodą dla środków budżetowych lub mienia publicznego Ukrainy. 15.4.2014 ▼M10 —————

▼M11

B. Prawo do obrony i prawo do skutecznej ochrony sądowej

Prawo do obrony i prawo do skutecznej ochrony sądowej na podstawie ukraińskiego Kodeksu postępowania karnego

Art. 42 ukraińskiego Kodeksu postępowania karnego („kodeks postępowania karnego”) przewiduje, że każdej osobie podejrzanej lub oskarżonej w postępowaniu karnym przysługuje prawo do obrony oraz prawo do skutecznej ochrony sądowej. Obejmują one: prawo do informacji o czynie zabronionym, o którego popełnienie dana osoba jest podejrzana lub oskarżona; prawo do szybkiego uzyskania jasnych informacji o prawach przysługujących danej osobie na mocy kodeksu postępowania karnego; prawo dostępu do obrońcy po uprzednim złożeniu stosownego wniosku; prawo do składania wniosków o czynności procesowe; oraz prawo do zaskarżania orzeczeń, czynności i zaniechań śledczego, prokuratora i sędziego śledczego.

Art. 303 kodeksu postępowania karnego wprowadza rozróżnienie między orzeczeniami i zaniechaniami, które mogą być zaskarżone w toku postępowania przygotowawczego (akapit pierwszy) a orzeczeniami, czynnościami i zaniechaniami, które mogą być rozpatrywane w sądzie w toku postępowania przygotowawczego (akapit drugi). Art. 306 kodeksu postępowania karnego przewiduje, że skargi dotyczące orzeczeń, działań lub zaniechań śledczego lub prokuratora muszą być rozpatrywane przez sędziego śledczego miejscowego sądu w obecności skarżącego lub jego obrońcy lub przedstawiciela prawnego. Art. 308 kodeksu postępowania karnego stanowi, że skargi dotyczące niedochowania przez śledczego lub prokuratora rozsądnego terminu w trakcie postępowania przygotowawczego mogą być wnoszone do prokuratora nadzorującego i muszą zostać rozpatrzone w terminie trzech dni od ich wniesienia. Ponadto art. 309 kodeksu postępowania karnego wskazuje orzeczenia sędziów śledczych, od których przysługuje środek odwoławczy, podczas gdy inne orzeczenia mogą być poddawane kontroli sądowej w toku postępowań przygotowawczych w sądzie. Co więcej, pewne śledcze czynności procesowe są możliwe jedynie na podstawie orzeczenia sędziego śledczego lub sądu (np. zajęcie mienia na podstawie art. 167–175 oraz środki pozbawienia wolności na podstawie art. 176–178 kodeksu postępowania karnego).

Stosowanie prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej w odniesieniu do każdej z osób wymienionych w wykazie

1. Viktor Fedorovych Yanukovych Postępowanie karne dotyczące sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego jest nadal w toku. Z informacji zawartych w aktach Rady wynika, że prawo tej osoby do obrony i prawo do skutecznej ochrony sądowej, w tym podstawowe prawo do rozpatrzenia jej sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd, były przestrzegane w postępowaniu karnym, na którym opierała się Rada. Świadczy o tym w szczególności orzeczenie Najwyższego Sądu Antykorupcyjnego Ukrainy z dnia 11 sierpnia 2020 r., w którym sąd rozpatrzył petycję Krajowego Biura Antykorupcyjnego Ukrainy i wydał pozwolenie na zatrzymanie tej osoby. W orzeczeniu sądu sędzia śledczy potwierdził, że istnieje uzasadnione podejrzenie uczestniczenia tej osoby w czynie zabronionym związanym ze sprzeniewierzeniem oraz potwierdził status tej osoby jako podejrzanej w postępowaniu karnym. Najwyższy Sąd Antykorupcyjny ustalił również, że osoba ta od 2014 r. przebywa poza Ukrainą. Sąd stwierdził, że istnieją wystarczające podstawy, by przypuszczać, że osoba ta ukrywała się przed organami prowadzącymi postępowanie przygotowawcze. Zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka Rada uważa, że okresów unikania przez tę osobę postępowania przygotowawczego nie należy uwzględniać przy obliczaniu okresu mającego znaczenie dla oceny poszanowania prawa do procesu sądowego w rozsądnym terminie. Rada uważa zatem, że okoliczności opisane w orzeczeniu Najwyższego Sadu Antykorupcyjnego przypisywane tej osobie znacznie przyczyniły się do czasu trwania postępowania przygotowawczego.

2. Vitalii Yuriyovych Zakharchenko Postępowanie karne dotyczące sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego jest nadal w toku. Z informacji zawartych w aktach Rady wynika, że prawo tej osoby do obrony i prawo do skutecznej ochrony sądowej, w tym podstawowe prawo do rozpatrzenia jej sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd, były przestrzegane w postępowaniu karnym, na którym opierała się Rada. Świadczą o tym w szczególności orzeczenia sędziego śledczego z dnia 21 maja 2018 r., 23 listopada 2018 r. i 27 listopada 2019 r. o wydaniu pozwolenia na zatrzymanie tej osoby. Ponadto Rada dysponuje informacjami, że władze Ukrainy podjęły działania w celu poszukiwania tej osoby. W dniu 12 lutego 2020 r. organ dochodzeniowy podjął decyzję o umieszczeniu tej osoby w międzynarodowym wykazie osób poszukiwanych i przekazał wniosek Departamentowi Międzynarodowej Współpracy Policyjnej Krajowej Policji Ukrainy w celu umieszczenia go w bazie danych Interpolu. W dniu 28 lutego 2020 r. wznowiono postępowanie przygotowawcze oraz przeprowadzono czynności proceduralne i dochodzeniowe. Organ dochodzeniowy zawiesił postępowanie przygotowawcze w dniu 3 marca 2020 r. stwierdzając, że osoba ta ukrywa się przed organami dochodzeniowymi i przed sądem w celu uniknięcia odpowiedzialności karnej, że jej miejsce pobytu jest nieznane oraz że przeprowadzono wszystkie czynności dochodzeniowe (poszukiwanie) i proceduralne, które można przeprowadzić pod nieobecność podejrzanych. Od tej decyzji o zawieszeniu przysługiwał środek odwoławczy. Naruszenie prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej nie może zostać stwierdzone w okolicznościach, w których obrona nie korzysta z tych praw. Zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka Rada uważa, że okresów unikania przez tę osobę postępowania przygotowawczego nie należy uwzględniać przy obliczaniu okresu mającego znaczenie dla oceny poszanowania prawa do procesu sądowego w rozsądnym terminie. Rada uważa zatem, że opisane powyżej okoliczności przypisane tej osobie znacznie przyczyniły się do czasu trwania postępowania przygotowawczego.

3. Viktor Pavlovych Pshonka Postępowanie karne dotyczące sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego jest nadal w toku. Z informacji zawartych w aktach Rady wynika, że prawo tej osoby do obrony i prawo do skutecznej ochrony sądowej, w tym podstawowe prawo do rozpatrzenia jej sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd, były przestrzegane w postępowaniu karnym, na którym opierała się Rada. Świadczy o tym w szczególności fakt, że w dniu 22 grudnia 2014 r. zostało doręczone pisemne zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, fakt, że od decyzji z dnia 16 czerwca 2017 r. o zawieszeniu postępowania karnego przysługiwał środek odwoławczy, oraz orzeczenia sędziego śledczego z dnia 12 marca 2018 r., 13 sierpnia 2018 r. i 5 września 2019 r. o wydaniu pozwolenia na zatrzymanie tej osoby w celu doprowadzenia jej przed sąd, by uczestniczyła w rozpoznaniu wniosku o zastosowanie tymczasowego aresztowania. Rada dysponuje informacjami, że władze Ukrainy podjęły działania w celu poszukiwania tej osoby. W dniu 24 lipca 2020 r. do właściwych organów Federacji Rosyjskiej wysłano wniosek o międzynarodową pomoc prawną w celu ustalenia miejsca pobytu tej osoby i przesłuchania jej. Wniosek nie został jeszcze rozpatrzony. Postępowanie przygotowawcze zostało zawieszone w dniu 24 lipca 2020 r. ze względu na konieczność przeprowadzenia czynności proceduralnych w kontekście współpracy międzynarodowej. Władze rosyjskie odrzuciły wnioski o międzynarodową pomoc prawną skierowane do nich w 2016 r. i w 2018 r. W swoim orzeczeniu z dnia 2 października 2020 r. Najwyższy Sąd Antykorupcyjny Ukrainy oddalił środek odwoławczy, wniesiony przez adwokata tej osoby, o uchylenie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z dnia 23 grudnia 2014 r. Sąd stwierdził, że zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa zostało doręczone zgodnie z ukraińskim kodeksem postępowania karnego i potwierdził status tej osoby jako podejrzanej w postępowaniu karnym. W dniach 7 maja 2020 r. i 9 listopada 2020 r. Najwyższy Sąd Antykorupcyjny Ukrainy odrzucił wniosek o wszczęcie postępowania złożony na podstawie skargi prawników dotyczącej bezczynności Krajowego Biura Antykorupcyjnego Ukrainy w postępowaniu karnym. Izba Apelacyjna Najwyższego Sądu Antykorupcyjnego Ukrainy utrzymała te decyzje w mocy, odpowiednio w dniach 1 czerwca 2020 r. i 26 listopada 2020 r. Zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka Rada uważa, że okresów unikania przez tę osobę postępowania przygotowawczego nie należy uwzględniać przy obliczaniu okresu mającego znaczenie dla oceny poszanowania prawa do procesu sądowego w rozsądnym terminie. Rada uważa zatem, że okoliczności opisane w orzeczeniu Najwyższego Sądu Antykorupcyjnego przypisywane tej osobie, jak również wcześniejsze niewykonanie wniosków o międzynarodową pomoc prawną, znacznie przyczyniły się do czasu trwania postępowania przygotowawczego.

6. Viktor Ivanovych Ratushniak Postępowanie karne dotyczące sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego jest nadal w toku. Z informacji zawartych w aktach Rady wynika, że prawo tej osoby do obrony i prawo do skutecznej ochrony sądowej, w tym podstawowe prawo do rozpatrzenia jej sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd, były przestrzegane w postępowaniu karnym, na którym opierała się Rada. Świadczą o tym w szczególności orzeczenia sędziego śledczego z dnia 21 maja 2018 r., 23 listopada 2018 r. i 4 grudnia 2019 r. o wydaniu pozwolenia na zatrzymanie tej osoby w celu doprowadzenia jej przed sąd, by uczestniczyła w rozpoznaniu wniosku o zastosowanie tymczasowego aresztowania. Rada dysponuje informacjami, że władze Ukrainy podjęły działania w celu poszukiwania tej osoby. W dniu 12 lutego 2020 r. organ dochodzeniowy podjął decyzję o umieszczeniu tej osoby w międzynarodowym wykazie osób poszukiwanych i przekazał wniosek Departamentowi Międzynarodowej Współpracy Policyjnej Krajowej Policji Ukrainy w celu umieszczenia go w bazie danych Interpolu. W dniu 28 lutego 2020 r. wznowiono postępowanie przygotowawcze w celu przeprowadzenia czynności proceduralnych i dochodzeniowych. Organ dochodzeniowy zawiesił postępowanie przygotowawcze w dniu 3 marca 2020 r. stwierdzając, że osoba ta ukrywa się przed organami dochodzeniowymi i przed sądem w celu uniknięcia odpowiedzialności karnej, że jej miejsce pobytu jest nieznane oraz że przeprowadzono wszystkie czynności dochodzeniowe (poszukiwanie) i proceduralne, które można przeprowadzić pod nieobecność podejrzanych. Od tej decyzji o zawieszeniu przysługiwał środek odwoławczy. Naruszenie prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej nie może zostać stwierdzone w okolicznościach, w których obrona nie korzysta z tych praw. Zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka Rada uważa, że okresów unikania przez tę osobę postępowania przygotowawczego nie należy uwzględniać przy obliczaniu okresu mającego znaczenie dla oceny poszanowania prawa do procesu sądowego w rozsądnym terminie. Rada uważa zatem, że okoliczności opisane w orzeczeniu sądu przypisywane tej osobie znacznie przyczyniły się do czasu trwania postępowania przygotowawczego.

7. Oleksandr Viktorovych Yanukovych Postępowanie karne dotyczące sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego jest nadal w toku. Z informacji zawartych w aktach Rady wynika, że prawo tej osoby do obrony i prawo do skutecznej ochrony sądowej, w tym podstawowe prawo do rozpatrzenia jej sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd, były przestrzegane w postępowaniu karnym, na którym opierała się Rada. Rada dysponuje informacjami, że władze Ukrainy podjęły działania w celu poszukiwania tej osoby, przebywającej w Federacji Rosyjskiej i unikającej postępowania przygotowawczego. Zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka Rada uważa, że okresów unikania przez tę osobę postępowania przygotowawczego nie należy uwzględniać przy obliczaniu okresu mającego znaczenie dla oceny poszanowania prawa do procesu sądowego w rozsądnym terminie. Rada uważa zatem, że okoliczności opisane w orzeczeniu sądu przypisywane tej osobie znacznie przyczyniły się do czasu trwania postępowania przygotowawczego.

9. Artem Viktorovych Pshonka Postępowanie karne dotyczące sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego jest nadal w toku. Z informacji zawartych w aktach Rady wynika, że prawo tej osoby do obrony i prawo do skutecznej ochrony sądowej, w tym podstawowe prawo do rozpatrzenia jej sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd, były przestrzegane w postępowaniu karnym, na którym opierała się Rada. Świadczy o tym w szczególności fakt, że w dniu 29 grudnia 2014 r. zostało doręczone pisemne zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, fakt, że od decyzji z dnia 16 czerwca 2017 r. o zawieszeniu postępowania karnego przysługiwał środek odwoławczy oraz orzeczenia sędziego śledczego z dnia 12 marca 2018 r., 13 sierpnia 2018 r. i 5 września 2019 r. o wydaniu pozwolenia na zatrzymanie tej osoby w celu doprowadzenia jej przed sąd, by uczestniczyła w rozpoznaniu wniosku o zastosowanie tymczasowego aresztowania. Rada dysponuje informacjami, że władze Ukrainy podjęły działania w celu poszukiwania tej osoby. W dniu 24 lipca 2020 r. do właściwych organów Federacji Rosyjskiej wysłano wniosek o międzynarodową pomoc prawną w celu ustalenia miejsca pobytu podejrzanego i przesłuchania go. Wniosek nie został jeszcze rozpatrzony. Postępowanie przygotowawcze zostało zawieszone w dniu 24 lipca 2020 r. ze względu na konieczność przeprowadzenia czynności proceduralnych w kontekście współpracy międzynarodowej. Władze rosyjskie odrzuciły wniosek o międzynarodową pomoc prawną skierowany do nich w 2018 r. W orzeczeniu z dnia 8 lipca 2020 r. Najwyższy Sąd Antykorupcyjny Ukrainy oddalił środek odwoławczy, wniesiony przez adwokata tej osoby, o uchylenie orzeczenia z dnia 30 kwietnia 2015 r. o zawieszeniu postępowania przygotowawczego. Sąd stwierdził również, że zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa zostało doręczone zgodnie z ukraińskim kodeksem postępowania karnego i potwierdził status tej osoby jako podejrzanej w postępowaniu karnym. Zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka Rada uważa, że okresów unikania przez tę osobę postępowania przygotowawczego nie należy uwzględniać przy obliczaniu okresu mającego znaczenie dla oceny poszanowania prawa do procesu sądowego w rozsądnym terminie. Rada uważa zatem, że okoliczności opisane w orzeczeniu Najwyższego Sądu Antykorupcyjnego przypisywane tej osobie, jak również wcześniejsze niewykonanie wniosków o międzynarodową pomoc prawną, znacznie przyczyniły się do czasu trwania postępowania przygotowawczego.

12. Serhiy Vitalyovych Kurchenko Postępowanie karne dotyczące sprzeniewierzenia środków publicznych lub mienia publicznego jest nadal w toku. Z informacji zawartych w aktach Rady wynika, że prawo tej osoby do obrony i prawo do skutecznej ochrony sądowej, w tym podstawowe prawo do rozpatrzenia jej sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd, były przestrzegane w postępowaniu karnym, na którym opierała się Rada. Świadczy o tym w szczególności orzeczenie sędziego śledczego z dnia 7 marca 2018 r. o wydaniu pozwolenia na specjalne postępowanie in absentia. Ponadto obrona została powiadomiona o zakończeniu postępowania przygotowawczego w dniu 28 marca 2019 r. i uzyskała dostęp do materiałów postępowania przygotowawczego w celu zapoznania się. Rada dysponuje informacjami, że trwa zapoznawanie się przez obronę z tymi materiałami. W orzeczeniu z dnia 29 kwietnia 2020 r. Sąd Apelacyjny w Odessie uwzględnił środek odwoławczy prokuratora i nałożył środek zapobiegawczy polegający na pozbawieniu wolności tej osoby. Sąd stwierdził również, że osoba ta wyjechała z Ukrainy w 2014 r. i nie można ustalić jej miejsca pobytu. Sąd doszedł do wniosku, że osoba ta ukrywa się przed organami prowadzącymi postępowanie przygotowawcze w celu uniknięcia odpowiedzialności karnej. Rada została poinformowana, że w dniu 29 kwietnia 2020 r. władze Ukrainy wysłały do Federacji Rosyjskiej wniosek o międzynarodową pomoc prawną, który został odesłany w dniu 28 lipca 2020 r. bez wykonania. Zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka Rada uważa, że okresów unikania przez tę osobę postępowania przygotowawczego nie należy uwzględniać przy obliczaniu okresu mającego znaczenie dla oceny poszanowania prawa do procesu sądowego w rozsądnym terminie. Rada uważa zatem, że okoliczności opisane w orzeczeniu Sądu Apelacyjnego w Odessie przypisywane tej osobie, jak również niewykonanie wniosków o międzynarodową pomoc prawną, znacznie przyczyniły się do czasu trwania postępowania przygotowawczego.