02014R0664 — PL — 08.06.2022 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 664/2014

z dnia 18 grudnia 2013 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w odniesieniu do ustanowienia symboli unijnych dotyczących chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych i gwarantowanych tradycyjnych specjalności oraz w odniesieniu do niektórych zasad dotyczących pochodzenia paszy i surowców, niektórych przepisów proceduralnych i niektórych dodatkowych przepisów przejściowych







Artykuł 1

Szczegółowe przepisy dotyczące pochodzenia paszy i surowców

1. Do celów art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 pasza pochodzi w całości z określonego obszaru geograficznego powiązanego z produktami pochodzenia zwierzęcego, których nazwa jest zarejestrowana jako chroniona nazwa pochodzenia.

W zakresie, w jakim zapewnienie pochodzenia paszy w całości z określonego obszaru geograficznego nie jest technicznie wykonalne, można dodać paszę pochodzącą spoza tego obszaru, pod warunkiem że nie ma to wpływu na jakość produktu lub jego cechy charakterystyczne wynikające zasadniczo ze związku ze środowiskiem geograficznym. Udział paszy pochodzącej spoza określonego obszaru geograficznego w żadnym przypadku nie przekracza w danym roku 50 % suchej masy.

2. Wszelkie ograniczenia dotyczące pochodzenia surowców określone w specyfikacji produktu w przypadku produktu, którego nazwa jest zarejestrowana jako chronione oznaczenie geograficzne, muszą być uzasadnione w odniesieniu do związku, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lit. f) ppkt (ii) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

Artykuł 2

Symbole unijne

Symbole unijne, o których mowa w art. 12 ust. 2 i art. 23 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, ustanawia się, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Ograniczenia specyfikacji produktów w przypadku gwarantowanych tradycyjnych specjalności

Specyfikacja produktu, o której mowa w art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, jest zwięzła i nie przekracza 5 000 słów, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków.

Artykuł 4

Zasady przeprowadzania krajowych procedur sprzeciwu w odniesieniu do wspólnych wniosków

W przypadku wspólnych wniosków, o których mowa w art. 49 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, odpowiednie krajowe procedury sprzeciwu przeprowadza się we wszystkich zainteresowanych państwach członkowskich.

Artykuł 5

Obowiązek zawiadomienia o porozumieniu w ramach procedury sprzeciwu

Gdy w następstwie konsultacji, o których mowa w art. 51 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, zainteresowane strony osiągają porozumienie, organy państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, z którego pochodzi wniosek, zawiadamiają Komisję o wszystkich czynnikach, które umożliwiły osiągnięcie tego porozumienia, w tym o opiniach wnioskodawcy i organów państwa członkowskiego lub państwa trzeciego lub innych osób fizycznych lub prawnych, które wniosły sprzeciw.

▼M1

Artykuł 6

Wnioski o zmiany na poziomie Unii w specyfikacji produktu

Do celów art. 53 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek o zatwierdzenie zmiany na poziomie Unii w specyfikacji produktu zawiera wyłącznie zmiany na poziomie Unii. Jeżeli wniosek o zatwierdzenie zmiany na poziomie Unii obejmuje również zmiany standardowe lub tymczasowe, procedura dotycząca zmiany na poziomie Unii ma zastosowanie jedynie do zmiany na poziomie Unii. Uwzględnione we wniosku zmiany standardowe lub tymczasowe uznaje się za niezgłoszone.

▼M1

Artykuł 6a

Dopuszczalność wniosków o zatwierdzenie zmian na poziomie Unii

1. Wnioski o zatwierdzenie zmiany na poziomie Unii w specyfikacji produktu uznaje się za dopuszczalne, jeżeli są one składane zgodnie z art. 53 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 i przekazywane Komisji zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 668/2014 ( 1 ) oraz jeżeli są zgodne z art. 10 wspomnianego rozporządzenia wykonawczego.

Zatwierdzenie przez Komisję wniosku o zatwierdzenie zmiany na poziomie Unii w specyfikacji produktu obejmuje wyłącznie zmiany na poziomie Unii określone we wniosku.

2. W przypadku gdy Komisja uzna, że wniosek nie jest dopuszczalny, informuje ona organy zainteresowanego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego lub wnioskodawcę mającego siedzibę w państwie trzecim o przyczynach uznania wniosku za niedopuszczalny.

Artykuł 6b

Zmiana standardowa w specyfikacji produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym

1. Do celów art. 53 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wnioski o zatwierdzenie zmiany standardowej w specyfikacji produktu składa się do organów państwa członkowskiego, na którego terytorium znajduje się obszar geograficzny danego produktu. Jeżeli wniosek o zatwierdzenie zmiany standardowej w specyfikacji produktu nie pochodzi od grupy składającej wniosek, która złożyła wniosek o objęcie ochroną nazwy lub nazw, do których odnosi się specyfikacja produktu, państwo członkowskie umożliwia tej grupie składającej wniosek przedstawienie uwag na temat wniosku, o ile dana grupa składająca wniosek nadal istnieje.

Wniosek o zatwierdzenie zmiany standardowej zawiera opis zmian standardowych i wykazuje, że proponowane zmiany kwalifikują się jako standardowe zgodnie z art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Należy również przedstawić streszczenie powodów, które sprawiają, że dane zmiany są konieczne.

2. Jeżeli państwo członkowskie uznaje, że spełniono wymagania określone w rozporządzeniu (UE) nr 1151/2012 i w przepisach przyjętych na podstawie tego rozporządzenia, może ono zatwierdzić zmianę standardową. Decyzja o zatwierdzeniu zawiera zmienioną skonsolidowaną specyfikację produktu oraz, w stosownych przypadkach, zmieniony skonsolidowany jednolity dokument lub zawiera elektroniczne odesłanie do opublikowanej wersji skonsolidowanej specyfikacji produktu oraz, w stosownych przypadkach, jednolitego dokumentu.

Decyzję o zatwierdzeniu podaje się do wiadomości publicznej. Zatwierdzona zmiana standardowa ma zastosowanie w danym państwie członkowskim od dnia, w którym decyzja o zatwierdzeniu została podana do wiadomości publicznej. Państwo członkowskie powiadamia Komisję o zatwierdzonych zmianach standardowych nie później niż w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym podano do wiadomości publicznej krajową decyzję o ich zatwierdzeniu. Państwo członkowskie bez zbędnej zwłoki powiadamia Komisję o wszelkich prawomocnych orzeczeniach krajowych unieważniających decyzję zatwierdzającą zmianę standardową.

3. Powiadomienie o decyzjach zatwierdzających zmiany standardowe dotyczące produktów pochodzących z państw trzecich przekazuje Komisji, bezpośrednio lub za pośrednictwem organów danego państwa trzeciego, grupa składająca wniosek mająca uzasadniony interes, nie później niż w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym odpowiednia decyzja została podana do wiadomości publicznej.

4. Powiadomienie Komisji o zatwierdzonej zmianie standardowej uznaje się za należyte, jeżeli jest zgodne z art. 10a rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 668/2014.

5. W przypadku gdy zmiana standardowa pociąga za sobą zmianę jednolitego dokumentu, Komisja publikuje opis zmiany standardowej oraz zmieniony jednolity dokument w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej , seria C, w terminie trzech miesięcy od dnia, w którym otrzymała powiadomienie o tej zmianie standardowej.

W przypadku gdy zmiana standardowa nie pociąga za sobą zmiany jednolitego dokumentu, Komisja podaje do wiadomości publicznej opis zmiany standardowej za pośrednictwem systemów cyfrowych, o których mowa w art. 12 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 668/2014, w terminie trzech miesięcy od dnia, w którym otrzymała powiadomienie o danej zmianie standardowej.

Za treść powiadomienia o zmianie standardowej odpowiedzialny jest organ krajowy, o którym mowa w ust. 2 i 3, lub grupa składająca wniosek, o której mowa w ust. 3, która powiadomiła Komisję o zmianie standardowej.

6. Zmiany standardowe mają zastosowanie na terytorium Unii od dnia, w którym zostały opublikowane zgodnie z ust. 5 akapit pierwszy lub od dnia, w którym zostały podane do wiadomości publicznej zgodnie z ust. 5 akapit drugi.

7. Jeżeli obszar geograficzny obejmuje więcej niż jedno państwo członkowskie, dane państwa członkowskie stosują procedurę dotyczącą zmiany standardowej oddzielnie. Zmiana standardowa ma zastosowanie na terytorium zainteresowanych państw członkowskich dopiero po wejściu w życie ostatniej krajowej decyzji zatwierdzającej. Państwo członkowskie, które jako ostatnie zatwierdza zmianę standardową, przesyła Komisji odpowiednie powiadomienie nie później niż w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym jego decyzja o zatwierdzeniu została podana do wiadomości publicznej.

Jeżeli co najmniej jedno z państw członkowskich nie przyjmie krajowej decyzji o zatwierdzeniu, o której mowa w akapicie pierwszym, każde z zainteresowanych państw członkowskich może złożyć dany wniosek w ramach procedury dotyczącej zmiany na poziomie Unii.

8. Ust. 7 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy część danego obszaru geograficznego znajduje się na terytorium państwa trzeciego.

Artykuł 6c

Związek między zmianą na poziomie Unii a zmianą standardową

1. Jeżeli zmiana standardowa pociągająca za sobą zmianę jednolitego dokumentu zostaje zatwierdzona w trakcie rozpatrywania przez Komisję wniosku o zatwierdzenie zmiany na poziomie Unii, dane państwo członkowskie odpowiednio aktualizuje jednolity dokument zawarty we wniosku o zatwierdzenie zmiany na poziomie Unii. Jeżeli rozpatrywana zmiana na poziomie Unii została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej , w celu zgłoszenia sprzeciwu, zaktualizowaną wersję jednolitego dokumentu należy opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej , seria L, jako załącznik do rozporządzenia wykonawczego w sprawie zatwierdzenia zmiany na poziomie Unii.

2. Jeżeli zmieniona wersja jednolitego dokumentu zawarta we wniosku o wprowadzenie zmiany standardowej zatwierdzonym na poziomie krajowym nie uwzględnia najnowszych zmian na poziomie Unii, które zostały zatwierdzone, zmiana standardowa nie jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej . Państwo członkowskie, które zatwierdziło tę zmianę standardową, przesyła Komisji skonsolidowaną wersję jednolitego dokumentu uwzględniającą zarówno zmiany na poziomie Unii, jak i zmiany standardowe, w celu publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

Artykuł 6d

Zmiana tymczasowa w specyfikacji produktu objętego chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym

1. Zmiany tymczasowe w specyfikacji produktu są zatwierdzane i podawane do wiadomości publicznej przez państwo członkowskie, na którego terytorium znajduje się obszar geograficzny danego produktu. Powiadomienie o zmianach tymczasowych przekazuje się Komisji wraz z powodami uzasadniającymi te zmiany nie później niż w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym podano do wiadomości publicznej krajową decyzję o ich zatwierdzeniu. Zmiana tymczasowa ma zastosowanie w danym państwie członkowskim od dnia, w którym decyzja o zatwierdzeniu została podana do wiadomości publicznej.

2. Jeżeli obszar geograficzny obejmuje więcej niż jedno państwo członkowskie, dane państwa członkowskie stosują procedurę dotyczącą zmiany tymczasowej, o której mowa w ust. 1, oddzielnie.

3. Powiadomienie o zmianach tymczasowych dotyczących produktów pochodzących z państw trzecich, wraz z powodami je uzasadniającymi, przekazuje Komisji, bezpośrednio lub za pośrednictwem organów danego państwa trzeciego, grupa składająca wniosek mająca uzasadniony interes, nie później niż w terminie jednego miesiąca od zatwierdzenia tych zmian tymczasowych.

4. Powiadomienie Komisji o zatwierdzonej zmianie tymczasowej uznaje się za należyte, jeżeli jest ono zgodne z art. 10b rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 668/2014.

5. Komisja podaje do wiadomości publicznej powiadomienie o zmianach tymczasowych za pośrednictwem systemów cyfrowych, o których mowa w art. 12 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 668/2014, w terminie trzech miesięcy od dnia, w którym otrzymała powiadomienie o danej zmianie tymczasowej. Zmiana tymczasowa ma zastosowanie na terytorium Unii od dnia, w którym została podana do wiadomości publicznej przez Komisję.

Za treść powiadomienia o zmianie tymczasowej odpowiedzialny jest organ krajowy, o którym mowa w ust. 1 i 3, lub grupa składająca wniosek, o której mowa w ust. 3, która powiadomiła Komisję o zmianie tymczasowej.

▼B

Artykuł 7

Cofnięcie rejestracji

1. Procedurę ustanowioną w art. 49–52 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 stosuje się odpowiednio do cofnięcia rejestracji, o którym mowa w art. 54 ust. 1 akapit pierwszy i drugi tego rozporządzenia.

2. Państwom członkowskim zezwala się na złożenie wniosku o cofnięcie rejestracji z ich własnej inicjatywy na podstawie art. 54 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

3. Wniosek o cofnięcie rejestracji podaje się do wiadomości publicznej na podstawie art. 50 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

4. Uzasadnione oświadczenia o sprzeciwie w odniesieniu do cofnięcia rejestracji są dopuszczalne jedynie, jeżeli jest w nich wykazana ciągła zależność handlowa zainteresowanej osoby od zarejestrowanej nazwy.

Artykuł 8

Przepisy przejściowe

1. W odniesieniu do chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych zarejestrowanych przed dniem 31 marca 2006 r. Komisja na wniosek państwa członkowskiego publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej jednolity dokument przedłożony przez to państwo członkowskie. Publikacji tej towarzyszy odesłanie do publikacji specyfikacji produktu.

2. Do dnia 3 stycznia 2016 r. stosuje się następujące zasady: a) w przypadku produktów pochodzących z Unii, jeżeli na etykiecie zastosowana jest zarejestrowana nazwa, nazwie tej towarzyszy odpowiedni symbol unijny lub odpowiednie oznaczenie, o których mowa w art. 12 ust. 3 lub art. 23 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012; b) w przypadku produktów produkowanych poza Unią oznaczenie na etykiecie gwarantowanych tradycyjnych specjalności, o którym mowa w art. 23 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, stosuje się fakultatywnie.

Artykuł 9

Uchylenie

Rozporządzenia (WE) nr 1898/2006 i (WE) nr 1216/2007 tracą moc.

Artykuł 10

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Art. 5 stosuje się jedynie do procedur sprzeciwu, w przypadku których w dniu wejścia w życia niniejszego rozporządzenia nie upłynął trzymiesięczny okres ustanowiony w art. 51 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.









ZAŁĄCZNIK

Symbol unijny „Chroniona nazwa pochodzenia”

Symbol unijny „Chronione oznaczenie geograficzne”

Symbol unijny „Gwarantowana tradycyjna specjalność”