1972L0418 — PL — 09.08.2002 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

No

▼B

DYREKTYWA RADY

z dnia 6 grudnia 1972 r.

zmieniająca dyrektywy z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym buraka, roślin pastewnych, roślin zbożowych i sadzeniakami ziemniaka, dyrektywę z dnia 30 czerwca 1969 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych oraz dyrektywy z dnia 29 września 1970 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin warzywnych i w sprawie Wspólnego Katalogu Odmian Gatunków Roślin Rolniczych

(72/418/EWG)

niezbędne jest, w odniesieniu do wszystkich odmian zatwierdzonych przed dniem 1 lipca 1972 r. zgodnie z zasadami innymi niż zasady ustanowione w dyrektywie w sprawie Wspólnego Katalogu Odmian Gatunków Roślin Rolniczych, ustanowienie wystarczająco długiego okresu w celu umożliwienia obrotu materiałem siewnym i sadzonkami tych odmian,

materiał siewny niektórych gatunków objętych przepisami dyrektywy w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin warzywnych nie ma znaczenia dla niektórych Państw Członkowskich, mimo że jest produkowany lub przynajmniej wprowadzany do obrotu w tych Państwach w niewielkich ilościach; z tego powodu niektóre gatunki należy wyłączyć z zakresu zastosowania tej dyrektywy, a Państwa Członkowskie powinny być zwolnione z obowiązku stosowania dyrektywy wobec materiału siewnego innych gatunków;

na poziomie krajowym niezbędne stało się dopuszczenie do obrotu, na okres przejściowy, który upływa w 1975 r., standardowego materiału siewnego odmian roślin warzywnych, które nie są urzędowo zatwierdzone ani na poziomie krajowym, ani na poziomie wspólnotowym; ponadto od 1977 r. powinno być możliwe dokonywanie wszelkich zatwierdzeń odmian objętych wynikami badań urzędowych;

materiał siewny przeznaczony do produkcji sadzonek roślin do celów ozdobnych należy wyłączyć z zakresu zastosowania dyrektywy w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin zbożowych, podobnie jak w przypadku innych dyrektyw;

należy zmienić dane, w szczególności dotyczące ilości, które muszą być umieszczone na etykiecie niektórych gatunków nasion określonych w wyżej wymienionych dyrektywach oraz przewidzieć stosowanie etykiet naklejanych w stosunku do wszystkich gatunków nasion, zamiast dokumentu znajdującego się wewnątrz opakowania;

stosowanie procedury przewidziane w wyżej wymienionych dyrektywach w celu usunięcia przejściowych trudności w dostarczaniu elitarnego materiału siewnego i elitarnych sadzonek lub kwalifikowanego materiału siewnego i kwalifikowanych sadzonek wykazało, że trudności te można było pokonać w prostszy sposób poprzez dopuszczenie do obrotu nie tylko nasion i sadzonek niższej jakości, lecz również nasion i sadzonek odmian niezawartych we Wspólnym Katalogu Odmian lub w krajowych katalogach odmian;

należy przewidzieć, że w niektórych okolicznościach materiał rozmnożeniowy z pokoleń poprzednich w stosunku do elitarnego materiału siewnego i elitarnych sadzonek, które wprowadzono do obrotu w różnych Państwach Członkowskich i zgodnie z wymienionymi powyżej dyrektywami, nie powinien już, pod pewnymi warunkami, podlegać ograniczeniom w obrocie między Państwami Członkowskimi;

a także mając na uwadze, co następuje:

▼M2 —————

▼B

Artykuł 2

W dyrektywie z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych wprowadza się następujące zmiany:

c) jeżeli na opakowaniach umieszczono urzędową etykietę określającą przynajmniej następujące dane:

„3. Państwa Członkowskie, które przewidziały odstępstwa zgodnie z przepisami art. 3 ust. 5 lit. a), zapewnią, aby materiał rozmnożeniowy z pokoleń poprzednich w stosunku do elitarnego materiału siewnego nie podlegał żadnym ograniczeniom w obrocie ze względu na ich cechy, przepisy dotyczące badania, oznaczania i pieczętowania:

4. W art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. W celu usunięcia wszelkich tymczasowych trudności w ogólnym dostarczaniu elitarnego materiału siewnego, kwalifikowanego materiału siewnego lub handlowego materiału siewnego, które występują w jednym lub wielu Państwach Członkowskich i nie mogą być przezwyciężone w obrębie Wspólnoty, jedno lub wiele Państw Członkowskich mogą zostać upoważnione, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 21, do dopuszczenia do obrotu, na określony czas, materiału siewnego z kategorii podlegającej mniej rygorystycznym wymogom lub materiału siewnego odmian nieumieszczonych we Wspólnym Katalogu Odmian Gatunków Roślin Rolniczych lub w krajowych katalogach odmian.”