2004R1973 — PL — 01.01.2008 — 011.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:





sprostowane przez:









▼B

▼C3

ROZPORZĄDZENIA KOMISJI (WE) NR 1973/2004

z dnia 29 października 2004 r.

ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców

▼B

SPIS TREŚCI: Rozdział 1 Zakres i postanowienia ogólne Rozdział 2 Premia specjalna za jakość pszenicy durum Rozdział 3 Premia za rośliny białkowe Rozdział 4 Dopłata do ryżu w zależności od plonu Rozdział 5 Dopłaty obszarowe za orzechy Rozdział 6 Dopłaty do ziemniaków skrobiowych Rozdział 7 Premia za udój i dopłaty dodatkowe Rozdział 8 Dopłaty do roślin energetycznych Sekcja 1 Definicje Sekcja 2 Wykorzystanie surowca Sekcja 3 Umowa Sekcja 4 Plony reprezentatywne, dostawa surowców i wielkości dostaw Sekcja 5 Warunki płatności kwoty pomocy Sekcja 6 Obowiązki odbiorców i pierwszych przetwórców Sekcja 7 Przepisy szczególne mające zastosowanie do używania surowców w gospodarstwie Sekcja 8 Fakultatywny system zatwierdzania Sekcja 9 Kontrole Rozdział 9 pecjalne dopłaty regionalne do roślin uprawnych Rozdział 10 Dopłaty do nasion Rozdział 11 Dopłaty obszarowe do roślin uprawnych Sekcja 1 Ogólne zasady kwalifikacji do dopłat obszarowych do roślin uprawnych Sekcja 2 Specjalne warunki dotyczące niektórych roślin uprawnych Sekcja 3 Areały bazowe, plony referencyjne i pułapy Sekcja 4 Odłogowanie Sekcja 5 Postanowienia końcowe Rozdział 12 Premie za owce i kozy Sekcja 1 Wypłaty bezpośrednie Sekcja 2 Ograniczenia, rezerwy i odstąpienia Sekcja 3 Wypłaty dodatkowe Sekcja 4 Postanowienia ogólne Rozdział 13 Wypłaty za wołowinę i cielęcinę Sekcja 1 Premia specjalna (art. 123 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003) Sekcja 2 Premia za ubój poza sezonem (art. 124 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003) Sekcja 3 Premia za cielęta nieodstawione (art. 125 — 129 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003) Sekcja 4 Postanowienia wspólne odnoszące się do premii specjalnej i do premii za cielęta nieodstawione Sekcja 5 Premia ubojowa (art. 130 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003). Sekcja 6 Dopłaty dodatkowe (art. 133 — 136 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003). Sekcja 7 Postanowienia ogólne Sekcja 8 Postanowienia przejściowe i końcowe Rozdział 14 Program jednolitych dopłat obszarowych Rozdział 15 Komplementarne krajowe dopłaty bezpośrednie Rozdział 15a Oddzielne płatności z tytułu cukru Rozdział 16 Wykorzystanie gruntów odłogowanych do produkcji surowców Sekcja 1 Przedmiot i definicje Sekcja 2 Kontrakt Sekcja 3 Modyfikacja lub wypowiedzenie kontraktu Sekcja 4 Plony reprezentatywne i dostarczone ilości Sekcja 5 Warunki wypłacania dopłat Sekcja 6 Kontrakt i obowiązki Sekcja 7 Gwarancje Sekcja 8 Dokumenty towarzyszące sprzedaży w innym Państwie Członkowskim, odstąpieniu na rzecz bądź dostawie lub wywozowi do innego Państwa Członkowskiego Sekcja 9 Kontrole Sekcja 10 Wykluczenia z planu i powiadomienia Rozdział 17 Dopłaty obszarowe do upraw chmielu Rozdział 17a Specjalne dopłaty do upraw bawełny Rozdział 17b Pomoc dla upraw oliwek Rozdział 17c Pomoc do tytoniu Rozdział 17d Przejściowe płatności z tytułu owoców i warzyw oraz przejściowe płatności z tytułu owoców miękkich Rozdział 18 Postanowienia końcowe







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, w szególności jego art. 41 akapit pierwszy, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 oraz (WE) nr 2529/2001 ( 1 ), w szczególności jego art. 110 i art. 145 lit. c), d), e) oraz f), a także mając na uwadze, co następuje: (1) W tytułach IV i IVa rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wprowadzono określone systemy wsparcia dla rolników. Przepisy wykonawcze do niektórych z tych systemów zostały już wprowadzone w drodze następujących aktów: rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1686/72 z dnia 2 sierpnia 1972 r. w sprawie niektórych szczegółowych zasad pomocy w odniesieniu do materiału siewnego ( 2 ); rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1445/76 z dnia 22 czerwca 1976 r. określające różne odmiany Lolium perenne L. ( 3 ); rozporządzenie Komisji (WE) nr 1644/96 z dnia 30 lipca 1996 r. ustanawiające szczegółowe zasady przyznawania pomocy w odniesieniu do niektórych roślin strączkowych ( 4 ); rozporządzenie Komisji (WE) nr 609/1999 z dnia 19 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady przyznawania pomocy producentom chmielu ( 5 ); rozporządzenie Komisji (WE) nr 2316/1999 z dnia 22 października 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 ustanawiającego system wsparcia dla producentów niektórych roślin uprawnych ( 6 ); rozporządzenie Komisji (WE) nr 2342/1999 z dnia 28 października 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny w odniesieniu do systemu premii ( 7 ); rozporządzenie Komisji (WE) nr 2461/1999 z dnia 19 listopada 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 w odniesieniu do użytkowania gruntów odłogowanych do produkcji surowców ( 8 ); rozporządzenie Komisji (WE) nr 2550/2001 z dnia 21 grudnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2529/2001 w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa baraniego i koziego w odniesieniu do systemu premii oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2419/2001 ( 9 ); rozporządzenie Komisji (WE) nr 2199/2003 z dnia 16 grudnia 2003 r. ustanawiające środki przejściowe dla stosowania w odniesieniu do 2004 r. rozporządzenia Rady (WE) nr 1259/1999 w zakresie systemu Jednolitej Płatności Obszarowej dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji ( 10 ); rozporządzenie Komisji (WE) nr 2237/2003 z dnia 23 grudnia 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady niektórych systemów wsparcia przewidzianych w tytule IV rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników ( 11 ). Mając na celu osiągnięcie przejrzystości prawodawstwa Wspólnoty, pożądane byłoby uchylenie tych aktów i zastąpienie ich jednolitym rozporządzeniem ustanawiającym zasady wdrażania wszystkich tych programów z mocą obowiązującą od 1 stycznia 2005 r. (2) Mając na uwadze zapewnienie sprawnego zarządzania tymi programami, należy ograniczyć dopłaty obszarowe do pewnych obszarów i uszczegółowić odnośne warunki. (3) Na Malcie istnieje znaczna liczba drobnych gospodarstw rolnych o powierzchni mniejszej niż 0,3 hektara. Aby uniknąć wykluczenia wielu rolników maltańskich z dopłat bezpośrednich, obliczanych na podstawie powierzchni gruntu, należy wprowadzić minimalny wymiar zastosowania na Malcie dopłat bezpośrednich zależnych od powierzchni równej 0,1 ha, zaś w latach 2005 i 2006 Malcie należy zezwolić na odstępstwo od art. 107 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. (4) Należy zapobiegać obsiewaniu gruntów tylko w celu zakwalifikowania takiego gruntu do dopłat obszarowych. Należy podać szczegółowo niektóre warunki odnoszące się do siewu i upraw roślin uprawnych, w szczególności dotyczące pszenicy durum, roślin białkowych oraz ryżu. Należy przestrzegać miejscowych norm celem uwzględnienia zróżnicowanych praktyk rolniczych w obrębie Wspólnoty. (5) Należy zezwolić na tylko jeden wniosek o dopłatę obszarową w odniesieniu do jakiejkolwiek działki uprawianej w danym roku, z wyjątkiem przypadków gdy dopłata obszarowa jest udzielana jako uzupełnienie do tego samego plonu bądź też gdy pomoc dotyczy produkcji nasion. Można udzielać dopłat obszarowych do plonów subsydiowanych w ramach programu mieszczącego się w ramach polityki strukturalnej bądź środowiskowej Wspólnoty. (6) Programy dopłat udzielanych w zależności od dopłat obszarowych gwarantują, że w przypadku gdy powierzchnia, na którą wnioskowana jest pomoc, przekracza maksymalną powierzchnię gwarantowaną bądź areał bazowy, bądź subbazowy, to powierzchnia na jednego rolnika, na którą wnioskowana jest pomoc, powinna być proporcjonalnie zredukowana w danym roku. Z tego względu właściwe będzie ustalenie trybu i ostatecznych terminów wymiany informacji między Komisją a Państwami Członkowskimi celem ustalenia współczynnika redukcji i poinformowania Komisji o powierzchniach, za które wypłacono pomoc. Te same postanowienia powinny mieć zastosowanie do redukcji łącznej ilości indywidualnych ilości referencyjnych w przypadku zastosowania art. 95 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. (7) Na mocy art.73 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 udzielanie specjalnej premii za jakość pszenicy durum zależy od wykorzystania w strefie produkcji pewnych ilości certyfikowanego ziarna z odmiany uznanej za wysokojakościową do produkcji kaszy manny bądź makaronu. Aby zapewnić przestrzeganie tych warunków, należy ustalić kryteria metody klasyfikacji odmian w każdym Państwie Członkowskim, jak również procedurę sporządzania listy zakwalifikowanych odmian oraz minimalną ilość certyfikowanego ziarna, która ma być wykorzystana. (8) Krótki okres między przyjęciem rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 a wejściem w życie specjalnej premii za jakość pszenicy durum uniemożliwia sporządzenie listy odmian kwalifikujących się do przyznania pomocy za 2005 r. zgodnie z planowaną metodą kwalifikacji. Państwa Członkowskie powinny zatem sporządzić listę tradycyjną na postawie selekcji uprawianych obecnie odmian. (9) W niektórych regionach praktyka rolnicza nakazuje wysiewanie roślin białkowych wraz ze zbożami. Wynikłe stąd rośliny uprawne składają się głównie z roślin białkowych. Na potrzeby przyznania premii za rośliny białkowe areały obsiewane w taki sposób należy zatem uznać za obszary upraw roślin białkowych. (10) Należy ustalić normy na łubiny słodkie oraz testy określające, czy dana próbka jest łubinem słodkim. (11) Dla zapewnienia skuteczności i dobrego gospodarowania programem dopłat na orzechy nie należy przeznaczać przyznanej dopłaty obszarowej na finansowanie marginalnych upraw czy pojedynczych drzew w wyspecjalizowanym sadzie. Dla ułatwienia przejścia od istniejących programów usprawniających, które wygasają później niż wprowadzenie nowego planu pomocy, odpowiednie będzie wprowadzenie środków przejściowych. (12) W przypadku obliczania dopłat do ryżu warunki wypłaty oraz dopłaty zależne od plonów zależą nie tylko od areału bazowego czy areałów ustalonych dla każdego produkującego Państwa Członkowskiego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, lecz również od możliwych kolejnych podziałów takich areałów bazowych na areały subbazowe oraz od obiektywnych kryteriów, wybranych przez każde Państwo Członkowskie do realizacji takiego kolejnego podziału w warunkach, w których uprawiane działki są wykorzystywane na uprawy i zależnie od minimalnej powierzchni areałów bazowych. W efekcie należy ustalić szczegółowe zasady warunków wyznaczania, gospodarowania i uprawiania mające zastosowanie do areałów bazowych i subbazowych. (13) Przestrzeganie ewentualnego przekroczenia areałów bazowych wymienionych w art. 82 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 pociąga za sobą redukcję dopłat do ryżu zależnych od plonu. W celu ustalenia warunków obliczenia takiej redukcji należy zdefiniować uwzględniane przy tym kryteria oraz odnośne współczynniki. (14) Badanie kontrolne dopłat do ryżu zależnych od plonów zakłada, że Komisja otrzymała pewne informacje wiążące się z uprawą areałów bazowych i subbazowych. W tym celu należy określić szczegółowe informacje, których Państwa Członkowskie powinny udzielić Komisji, oraz ostateczne terminy udzielenia takich informacji. (15) Artykuły 93 i 94 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 gwarantują pomoc dla rolników uprawiających ziemniaki przeznaczone do produkcji skrobi ziemniaczanej, na mocy kontraktu i w granicach kontyngentu ustalonego w drodze rozporządzenia Rady (WE) nr 1868/94 z dnia 27 lipca 1994 r., w którym określono system kontyngentów w związku z produkcją skrobi ziemniaczanej ( 12 ). Należy zatem ustalić warunki przyznawania pomocy oraz — tam, gdzie ma to zastosowanie — odnośniki do istniejących postanowień w zakresie systemu kontyngentów ustalonego w rozporządzeniu (WE) nr 1868/94. (16) Artykuły 95 i 96 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 gwarantują producentom wypłatę premii od udoju i dopłat dodatkowych. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1788/2003 z dnia 29 września 2003 r., w którym ustalono kontyngent w sektorze mleka i produktów mleczarskich ( 13 ), zawiera specjalne postanowienia w przypadku unieruchomienia produkcji. Właściwa byłaby zatem gwarancja, by osoba fizyczna lub prawna posiadająca indywidualną ilość referencyjną mleka, a niespełniająca warunków podanych w art. 5 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003 w okresie dwunastu miesięcy poprzedzającym datę 31 marca rozważanego roku została wyłączona z korzystania z premii i dopłat. (17) Artykuły 88 — 92 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wprowadzają nowy plan pomocy przyznawanej rolnikom uprawiającym rośliny energetyczne. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2461/1999, które wyklucza buraki cukrowe z pomocy, uprawa buraka cukrowego powinna być wyłączona z programu pomocy dla roślin energetycznych. (18) Należy wyznaczyć kryteria kwalifikacji do takiej pomocy. W tym celu należy ustalić, czy producent i pierwsza jednostka przetwórcza muszą zawierać kontrakt na przedmiotowe surowce rolnicze. Należy również zdefiniować warunki, w przypadku gdy przetwórstwem zajmuje się rolnik posiadający takie uprawy. (19) Aby zapewnić, by surowiec był przetwarzany na określony produkt energetyczny, zabezpieczenie powinna wystawić pierwsza jednostka przetwórcza, mimo że pomoc jest przyznawana nie tej jednostce, lecz rolnikom. Wysokość tego zabezpieczenia powinna być dostateczna na tyle, by pokrywała jakiekolwiek ryzyko przeróbki surowca na cele inne niż określone przeznaczenie. Ponadto celem wprowadzenia systemu kontroli skuteczności programu sprzedaż surowca i półwyrobów należy ograniczyć do maksymalnie dwóch przed ostatecznym przetworzeniem. (20) Należy wprowadzić jednoznaczne rozróżnienie między obowiązkami wnioskodawcy, które kończą się w momencie dostawy całej ilości zebranego surowca, oraz obowiązkami ciążącymi na pierwszej jednostce przetwarzającej, które rozpoczynają się w chwili dostawy, a kończą w momencie ostatecznego przetworzenia surowca na produkty energetyczne. (21) Niektóre operacje transportowe na terytorium Wspólnoty, łączące się z surowcami i produktami pochodzącymi z takiego terytorium, powinny być objęte mechanizmami kontrolnymi, w których obowiązują formularze kontrolne T5, wydawane zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r., w którym to rozporządzeniu wprowadzono warunki wdrożenia rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny ( 14 ). Należy uwzględnić możliwość przedstawienia dowodu alternatywnego, w przypadku gdy formularz kontrolny T5 zostanie zgubiony w wyniku okoliczności, za które pierwsza jednostka przetwarzająca nie może być odpowiedzialna. (22) Artykuł 98 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wprowadza redukcję specjalnych dopłat regionalnych do roślin uprawnych, w przypadku gdy łączna kwota wnioskowanej pomocy przekracza ustalony pułap. Należy zatem ustalić warunki obliczania współczynnika redukcji. (23) Artykuł 99 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 gwarantuje możliwość bezpośredniej pomocy, udzielanej w przypadku produkcji jednego lub więcej gatunków ziarna. (24) Taka pomoc może być przyznana tylko w przypadku produkcji ziarna podstawowego lub certyfikowanego, a takie produkty muszą być ściśle zdefiniowane zgodnie z dyrektywami dotyczącymi certyfikacji i obrotu ziarnem: dyrektywa Rady nr 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. dotycząca obrotu ziarnem roślin paszowych ( 15 ), dyrektywa Rady nr 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. dotycząca obrotu ziarnem zbóż ( 16 ) oraz dyrektywa Rady nr 2002/57/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. dotycząca obrotu ziarnem roślin oleistych i włóknistych ( 17 ). (25) Na potrzeby mechanizmów kontrolnych ziarno podstawowe i certyfikowane musi być wytwarzane na mocy kontraktów na uprawy bądź deklaracji uprawy, które to dokumenty należy dołączyć do każdego wniosku, zaś zakłady produkcji ziarna i hodowcy muszą być oficjalnie zatwierdzani lub rejestrowani. Należy ustalić niezbędne środki kontrolne, w przypadkach gdy zakład produkcji ziarna lub hodowca z jednego Państwa Członkowskiego uprawia ziarno w innym Państwie Członkowskim. (26) Ze względów administracyjnych pomoc w każdym Państwie Członkowskim powinna być przyznawana na produkty zbierane na terytorium tego Państwa Członkowskiego. (27) Na mocy załącznika XI do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 pomoc produkcyjna jest wypłacana za bazowe i certyfikowane ziarno odmian Cannabis sativa L. o zawartości tetrahydrokanabinolu nieprzekraczającej 0,2 %. Zapewnienie jednolitego stosowania zasad przyznawania pomocy w całej Wspólnocie wymaga, by korzystać w tym celu z listy odmian Cannabis sativa L. kwalifikujących się do pomocy, którą to listę podano w załączniku II do rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe reguły przestrzegania na całym terytorium Wspólnoty zasady zgodności, modyfikacji i zintegrowanej administracji oraz systemu kontroli, zapewnionych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003, które ustanawia wspólne zasady obowiązujące w programach bezpośredniej pomocy w ramach wspólnej polityki rolnej oraz wprowadza pewne plany pomocy dla rolników ( 18 ). (28) W art. 108 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zdefiniowano grunty, które kwalifikują się do dopłat obszarowych za rośliny uprawne. Ten artykuł dopuszcza — pod kontrolą Państw Członkowskich — pewne wyjątki, które nie podważają skuteczności ustaleń wprowadzonych w drodze tego rozporządzenia. Dla uniknięcia takiego ryzyka należy wprowadzić odpowiednie środki, które pozwolą na zachowanie łącznej powierzchni kwalifikujących się gruntów na bieżącym poziomie i zapobiegną jakiemukolwiek powiększaniu tych gruntów. Takie środki w niektórych przypadkach mogą mieć charakter rozwiązania kompensacyjnego i łączyć się z uznaniem areałów, uznanych poprzednio za kwalifikujące się do pomocy, za niespełniające kryteriów tej pomocy. (29) Państwa Członkowskie, w których kukurydza zwykła nie jest uprawą tradycyjną, mogą zadecydować, by trawa na kiszonki była kwalifikowana do dopłat obszarowych za rośliny uprawne. W związku z tym konieczne jest zdefiniowanie pojęcia „trawa na kiszonkę”. (30) Artykuł 106 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 uzależnia dopłaty obszarowe za len i konopie uprawiane na włókno od zawarcia kontraktu lub od zobowiązania opisanego w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1673/2000 z dnia 27 lipca 2000 r. dotyczącego wspólnej organizacji rynków lnu i konopi, uprawianych na włókno ( 19 ). Należy zastrzec, że egzemplarz kontraktu bądź zobowiązania powinien być wysłany do właściwych organów władz Państwa Członkowskiego odpowiedzialnych za administrację wniosków o dopłaty. Należy również zapewnić, by odmiany lnu i konopi, uprawianych na włókno, były odmianami wpisanymi na listę zamieszczoną we Wspólnym Katalogu Odmian Gatunków Roślin Rolniczych i zakwalifikowanymi do grupy roślin włóknistych oraz — zwłaszcza w przypadku lnu — jako „włókno lniane”. Ponadto w przypadku konopi zawartość tetrahydrokanabinolu w dopuszczalnych odmianach nie może przekraczać 0,2 %. Należy zatem sporządzić listę odmian kwalifikujących się jako odmiany lnu; kwalifikujące się odmiany konopi zostały podane w załączniku II do rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004. Zapewnienie lepszej gwarancji w przypadku konopi wymaga, by narzucić warunek stosowania certyfikowanego ziarna. (31) Artykuł 109 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wymaga od producentów zbóż, nasion oleistych i roślin białkowych ukończenia siewu najpóźniej do 31 maja. W niektórych przypadkach termin siewu można przedłużyć po 31 maja z uwagi na warunki klimatyczne. W przypadku niektórych roślin uprawnych w pewnych regionach należy przedłużyć ostateczny termin siewu i składania wniosków. Jednakże takie przedłużenia nie powinny wywierać negatywnego wpływu na system pomocy ani na system kontroli wprowadzony w tytule II rozdział 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. (32) Aby zapewnić branży przetwórczej regularne dostawy kukurydzy słodkiej przez cały rok obrotowy, producenci powinni mieć możliwość rozłożenia siewów w dłuższych okresach czasu. Ostateczny termin siewu kukurydzy słodkiej należy zatem przesunąć na 15 czerwca. (33) Celowe jest zapewnienie, by w przypadku uzupełniającej i specjalnej pomocy na pszenicę durum, stosowana była minimalna ilość certyfikowanego ziarna pszenicy durum. Wobec zróżnicowanych praktyk rolniczych w Państwach Członkowskich i w regionach tych państw ustalenie minimalnej ilości należy pozostawić przedmiotowym Państwom Członkowskim. (34) Do celów art. 103 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 należy zdefiniować termin „nawadnianie”. (35) Należy wyszczególnić areały, które muszą być uwzględniane na potrzeby oceny jakiegokolwiek przekroczenia areału bazowego, oraz zasady określania zakresu takiego przekroczenia. Jeżeli ustanawia się odrębny areał bazowy dla kukurydzy zwykłej, areałów nawadnianych bądź areał trawy na kiszonkę, należy ustalić specjalne zasady dotyczące areałów uwzględnianych przy obliczaniu jakiegokolwiek przekroczenia przedmiotowego areału. Zasady wyznaczania jakiegokolwiek przekroczenia areału bazowego powinny zapewniać przestrzeganie warunku areału bazowego we wszystkich przypadkach. Należy również podać, w jaki sposób będzie obliczane przekroczenie maksymalnych areałów gwarantowanych na pszenicę durum. Ponadto należy określić procedurę, według której wyznacza się przekroczenie pułapu dopłat wymienionych w art.102 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. (36) Jeżeli zastosowanie ma art. 71 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, zakwalifikowanie do dopłat obszarowych za rośliny uprawne zależy od zobowiązania przedmiotowych producentów do odłogowania części posiadanego przez nich obszaru. Należy ustalić szczegółowe zasady realizacji, które zapewnią dostateczną skuteczność programu. W tym celu należy wprowadzić postanowienie odnoszące się do areałów liczonych jako odłogowane: powinny one być porównywalne z areałami wliczanymi przy kalkulacji regionalnego areału obszaru bazowego. Należy zdefiniować termin „rośliny strączkowe” wymieniony w art. 107 ust. 3 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. (37) Na mocy art. 107 ust. 6 i w przypadku gdy ma zastosowanie art. 66 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, należy ustalić szczegółowe zasady odnoszące się do dobrowolnego odłogowania gruntów. Zasady te powinny być spójne z ogólnym systemem wprowadzonym w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003. (38) Należy ustalić kryteria kwalifikacyjne w przypadku premii za owce i kozy, opisane w rozdziale 11 tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, a zwłaszcza wymagane warunki. (39) Artykuł 113 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zapewnia przyznanie premii producentom mięsa koziego w niektórych regionach Wspólnoty. Te obszary należy zatem wyznaczyć zgodnie z kryteriami ustalonymi w tym postanowieniu. (40) Na mocy art. 114 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 rolnicy, których posiadłość zawiera co najmniej 50 % całego stanu posiadania użytkowanego w celach rolniczych i mieszczącego się w mniej korzystnych obszarach, mogą zakwalifikować się do premii uzupełniającej. Art. 113 ust. 2 zawiera wzmiankę na temat specjalnych stref geograficznych, w których producenci mięsa koziego spełniają kryteria kwalifikacyjne premii za kozy. Należy uwzględnić konieczność przedstawienia przez rolników spełniających te kryteria deklaracji poświadczającej, że co najmniej połowa użytkowanych przez nich gruntów do produkcji rolniczej mieści się w mniej korzystnych obszarach lub w obszarach, które kwalifikują się do premii za kozy. (41) Do celów kontroli spełnienia kryteriów prawidłowego wymiaru premii za owce Państwa Członkowskie powinny sporządzić szczegółowy wykaz rolników sprzedających mleko owcze bądź produkty wyrabiane z mleka owczego. (42) Mając na względzie wdrożenie systemu indywidualnych limitów, wprowadzonego w art. 116, 117 i 118 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, nadal wolno stosować istniejące zasady administracyjne dotyczące w szczególności bezpłatnego korzystania z przyznanych praw, korzystania z normalnych praw, w tym minimum użytkowania, okresowej dzierżawy i przenoszenia praw, powiadomień o zmianach indywidualnego pułapu oraz przenoszenia prawa poprzez rezerwę państwową. Niektóre z tych zasad stanowią postanowienia specjalne w przypadku wyjątkowych i należycie uzasadnionych okoliczności, takich jak — w odniesieniu do korzystania z praw — drobni rolnicy oraz rolnicy uczestniczących w programach intensyfikacji i wcześniejszej emerytury oraz — w zakresie przenoszenia praw — dziedziczenie praw do premii, jak i rolnicy, którzy do wypasu bydła korzystają wyłącznie z gruntów publicznych lub będących we wspólnym posiadaniu. (43) Komisja ma obowiązek monitorowania nowych uzgodnień i w efekcie musi otrzymywać właściwe informacje od Państw Członkowskich wraz z podstawowymi informacjami na temat wdrażania zasad premiowania. (44) O ile ma to zastosowanie, Komisji należy przesyłać szczegółowe informacje na temat krajowych zasad rządzących dopłatami dodatkowymi oraz na temat realizacji tych dopłat. (45) Tytuł IV rozdział 12 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 dotyczy dopłat za wołowinę i cielęcinę. Należy ustalić kryteria kwalifikacyjne, a zwłaszcza warunki stawiane w zakresie takich dopłat. (46) Intencją wprowadzenia pułapu regionalnego i gęstości hodowlanej jest, by premii specjalnej nie można było stosować w tej samej kategorii wiekowej w przypadku zwierząt, które podlegają rygorom obu tych środków. W przypadku premii za ubój poza sezonem zwierzęta takie należy uznawać za kwalifikujące się do premii specjalnej. (47) Należy uwzględnić konieczność istnienia dokumentu administracyjnego ustalonego w art. 123 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, który powinien być sporządzany i wydawany na szczeblu krajowym. Uwzględnienie szczególnych warunków administracyjnych i kontrolnych w Państwach Członkowskich wymaga, by dopuszczalne były różne formy takiego dokumentu administracyjnego. (48) Artykuł 123 ust. 3 lit. a) oraz art. 130 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ustanawiają okres zachowania jako warunek przyznania premii specjalnej i premii ubojowej. Konieczne jest zatem zdefiniowanie i określenie wielkości tego okresu. (49) Uzgodnienia odnośnie do przyznawania premii specjalnej w momencie uboju powinny być spójne z uzgodnieniami dotyczącymi przyznawania premii ubojowej. Należy wyszczególnić rodzaje dokumentów, które mają towarzyszyć zwierzęciu do chwili uboju, wysyłki lub eksportu. Uwzględnienie specjalnych cech formy przyznawania w okresie uboju wymaga ustalenia kategorii wiekowych młodych wołów oraz sposobu przedstawiania tusz dorosłego bydła rogatego. (50) Należy ustalić warunki udzielania premii za ubój poza sezonem zgodnie z uzgodnieniami dotyczącymi przyznawania premii ubojowej. Na podstawie dostępnych informacji Komisja powinna określić, które Państwa Członkowskie spełniają warunki umożliwiające wprowadzenie tego programu premiowania. (51) Należy zdefiniować pojęcie cielęcia nieodstawionego, wprowadzone w art. 125 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Należy tu zachować te same rasy, które zostały wymienione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2342/1999. Ponadto nadal można stosować istniejące wymagania merytoryczne, w szczególności dotyczące średniego udoju mleka oraz dodatkowej premii krajowej. (52) Nadal można stosować istniejące zasady administracyjne, w szczególności pułapy indywidualne, powiadomienia o indywidualnych pułapach i rezerwie państwowej, prawa uzyskane bezpłatnie, wykorzystanie praw, przeniesienie i czasowa dzierżawa praw oraz przeniesienia poprzez rezerwę państwową. (53) Na podstawie dostępnych informacji Komisja powinna określić, które Państwa Członkowskie spełniają warunki zastosowania programu specjalnego, ustalonego w art. 129 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Należy wyszczególnić specjalne uzgodnienia dotyczące przyznawania premii. (54) Należy określić metodę obliczania gęstości hodowlanej. Należy ustalić datę uwzględnienia ilości referencyjnej mleka. (55) Gęstość hodowlana na potrzeby programu dopłat za intensyfikację powinna obejmować całe bydło rogate w wieku sześciu miesięcy i starsze, będące na stanie inwentarza. Wymagane są zatem specjalne zasady zliczania zwierząt oraz oświadczenie producenta o uczestniczeniu w programie. Należy uwzględnić konieczność stosowania skomputeryzowanej bazy danych wymienionej w rozporządzeniu (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego oraz rozporządzeniu Rady z dnia 17 lipca 2000 r., które wprowadzają system identyfikacji i rejestracji bydła rogatego i zawierają postanowienia dotyczące etykietowania wołowiny i produktów z mięsa wołowego, a zarazem uchylają rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 ( 20 ). (56) Należy uruchomić środki zapewniające, by dopłaty za intensyfikację nie były przyznawane rolnikom, którzy sztucznie spełniają warunek średniej gęstości hodowlanej konieczny do przyznania dopłaty za intensyfikację. (57) Należy ustalić procedury określające — na podstawie dostępnych informacji — które Państwa Członkowskie spełniają warunki podane w art. 132 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w przypadku przyznawania dopłaty za intensyfikację za cielęta nieodstawione. Należy wyszczególnić specjalne uzgodnienia dotyczące przyznawania premii. Należy ustalić minimalny okres zachowania. (58) Należy ustalić specjalne warunki dotyczące stosowania zasad do okresów, terminów i limitów czasowych okresu zatrzymania. (59) Dla uproszczenia wniosek o pomoc na „inwentarz żywy”, istniejący w systemie zintegrowanym, powinien być uważany za dokument stanowiący wniosek o premię ubojową, pod warunkiem że zawiera on wszystkie elementy wymagane do uzasadnienia wypłaty premii oraz że zwierzę zostaje poddane ubojowi w tym samym Państwie Członkowskim, w innym Państwie Członkowskim bądź wysłane na eksport. (60) Istnieje możliwość korzystania ze skomputeryzowanej bazy danych, wymienionej w rozporządzeniu (WE) nr 1760/2000, w celu ułatwienia gospodarowania premią ubojową, pod warunkiem że dane Państwo Członkowskie uzna, iż baza danych gwarantuje dostateczną pewność co do dokładności zawartych w niej danych dotyczących wypłaty premii. (61) Premia ubojowa za cielęta zależy od limitu maksymalnej wagi. Należy zatem ustalić standardowy typ przedstawianej tuszy, do którego odnosi się taka waga maksymalna. (62) Komisji należy wysyłać szczegółowe informacje o krajowych zasadach dotyczących dopłat dodatkowych oraz realizacji tych dopłat. (63) Zapewnienie możliwie jak najszybszej wypłaty premii rolnikom wymaga uwzględnienia konieczności przyznawania zaliczek. Jednakże wobec faktu stosowania pułapów krajowych lub regionalnych należy uruchomić odpowiednie środki, które zapewnią, że zaliczka nie będzie przekraczała ostatecznej kwoty dopłaty. Należy zatem uwzględnić konieczność zezwolenia Państwom Członkowskim na redukcję procentu zaliczki w programach premiowania w zależności od takich pułapów. (64) Rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 ustala kary za nielegalne korzystanie lub posiadanie substancji bądź produktów, które nie są dopuszczone na mocy prawodawstwa weterynaryjnego. W przypadku powtarzających się naruszeń Państwa Członkowskie, które są lepiej zorientowane w kwestii osądu faktycznej wagi popełnionego wykroczenia, powinny mieć prawo do wyznaczania czasu takiej kary. (65) Konieczne jest ustalenie terminu dostarczania składników uwzględnianych we wniosku o premię specjalną oraz w programach premii za cielęta nieodstawione. W tej kwestii dokładność i spójność gospodarowania wymaga, by taki termin był, jako reguła generalna, datą składania wniosków. Jednakże w kwestii premii specjalnej wypłacanej za ubój należy ustalić zasady specjalne, które pozwolą uniknąć manipulacji między kolejnymi latami celem uzyskania wyższej premii. W przypadku premii ubojowej data uboju lub eksportu informuje lepiej o tym, czy dane operacje zostały faktycznie przeprowadzone. (66) Kurs wymiany, stosowany w dniu terminu operacyjnego premii, należy ustalić w taki sposób, by praktycznie zapewnić, że takie premie nie będą uzależnione od jakichkolwiek ostrych wahań kursowych w momencie przeliczenia na walutę krajową, wynikłych z jednodniowej zmiany kursu. (67) Należy uwzględnić możliwość nałożenia na Państwa Członkowskie pewnych obowiązków powiadamiania. Przyspieszenie przekazu i analizy danych wymaga ustalenia spójnego formatu przedstawiania takich danych. (68) Ułatwienie przejścia na nowy program wymaga wprowadzenia postanowień przejściowych odnoszących się do obowiązku znakowania i identyfikacji zwierząt. (69) Artykuł 143b rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 umożliwia zastąpienie dopłat bezpośrednich jedną dopłatą (tzw. „jednolitą dopłatą obszarową”) w następujących krajach: Republika Czeska, Estonia, Cypr, Łotwa, Litwa, Węgry, Malta, Polska, Słowenia i Słowacja (nowe Państwa Członkowskie). Zdecydowały się na to następujące państwa: Republika Czeska, Estonia, Cypr, Łotwa, Litwa, Węgry, Polska i Słowacja. Należy zatem ustalić szczegółowe zasady zastosowania programu jednolitych dopłat obszarowych. (70) Zgodnie z art. 143b ust. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz celem uniknięcia rozpatrywania licznych wniosków, które mogłyby się łączyć z dopłatami dla gospodarstw niższymi niż 50 EUR, Republika Czeska, Estonia, Łotwa, Litwa, Węgry, Polska i Słowacja złożyły wniosek o upoważnienie do wyznaczania minimalnych rozmiarów areału kwalifikującego się na gospodarstwo na poziomie wyższym od 0,3 ha. (71) Republika Czeska, Estonia, Cypr, Łotwa, Litwa, Węgry, Polska i Słowacja oszacowały część areału rolnego użytkowanego przez te państwa, który został zachowany w dobrym stanie eksploatacyjnym na dzień 30 czerwca 2003 r. i zaproponowały regulację na podstawie minimalnych rozmiarów areału kwalifikującego się na gospodarstwo. (72) Artykuł 143c rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 daje nowym Państwom Członkowskim możliwość uzupełnienia wypłacanej rolnikowi dopłaty bezpośredniej, pod warunkiem że Komisja na to zezwoli. Należy ustalić ogólne warunki korzystania z tej możliwości. (73) Artykuł 55 lit. b) oraz art. 107 ust. 3 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przewidują zwolnienie z odłogowania, jeżeli grunty są wykorzystywane do produkcji surowców służących do wytwarzania w obrębie Wspólnoty produktów, które nie są bezpośrednio przeznaczone do spożycia przez ludzi lub zwierzęta, pod warunkiem że zastosowane będą skuteczne metody kontroli. (74) Pożądane byłoby niewyłączanie w pewnych warunkach upraw buraków cukrowych, topinamburu lub korzeni cykorii na gruntach odłogowanych. Takie uprawy nie mogą być przedmiotem dopłat z uwagi na ryzyko interferencji z rynkiem cukru. Niemniej konieczne jest takie postępowanie, by uprawy te były zgodne z zasadami rządzącymi wykorzystaniem gruntów odłogowanych. (75) Należy zdefiniować warunki, które decydują o dopuszczalności korzyści płynących z tego programu. W tej kwestii należy zdefiniować warunek zawarcia kontraktu między producentem a odbiorcą lub pierwszą jednostką przetwórczą dotyczącego przedmiotowych surowców rolniczych. Konieczne jest również zdefiniowanie warunków, w przypadku gdy przetwórstwem zajmuje się sam rolnik w swoim gospodarstwie. (76) W celu zapewnienia zgodności z punktem 7 memorandum dotyczącego porozumienia między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie roślin oleistych objętych GATT, zatwierdzonego decyzją Rady 93/355/WE ( 21 ), należy wprowadzić sposoby zastosowania — odnośnie do zmniejszenia, o ile ma to zastosowanie — ilości produktów ubocznych, które mogą być wyprodukowane i przeznaczone do spożycia przez ludzi lub zwierzęta, jeżeli łączna ilość takich produktów ubocznych przekracza rocznie 1 milion ton metrycznych, wyrażonych jako ekwiwalent mąki z ziarna sojowego. (77) Aby zapewnić faktyczne przetworzenie surowca w przewidziany produkt końcowy, gwarancja powinna być złożona przez odbiorcę lub pierwszą jednostkę przetwórczą, mimo że pomoc przyznawana jest rolnikowi. Ponadto celem usprawnienia systemu kontroli programu należy ograniczyć liczbę jednostek przetwórczych. (78) Należy wprowadzić wyraźne rozróżnienie między obowiązkami wnioskodawcy, które kończą się w momencie dostawy całej ilości zebranego surowca, oraz obowiązkami — zabezpieczonymi gwarancją — odbiorcy bądź pierwszej jednostki przetwórczej, które to obowiązki rozpoczynają się w momencie dostawy, a kończą wraz z ostatecznym przetworzeniem surowców na produkty końcowe. (79) Na terytorium Wspólnoty niektóre operacje transportu surowców i produktów wytworzonych z tych surowców powinny być objęte systemami kontroli, łączącymi się ze stosowaniem deklaracji i formularzy kontrolnych T5, które należy dostarczać zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2454/93. Należy przewidzieć dowody alternatywne, w przypadku gdy formularz kontrolny T5 nie wraca do właściwego organu władzy, któremu podlegają odbiorca lub pierwsza jednostka przetwórcza, w wyniku okoliczności, za które odpowiadać nie może ani odbiorca, ani pierwsza jednostka przetwórcza. Skuteczność i poprawna administracja programu pomocy wymaga wprowadzenia postanowień dotyczących kontroli. (80) Poza kryteriami kwalifikacyjnymi ustalonymi w art. 110o rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 dla dopłat do areału upraw chmielu należy wprowadzić pewne kryteria dodatkowe, które zapewnią przyznawanie pomocy w przypadku areałów chmielu w normalnych warunkach uprawy. Pojęcie areału „obsadzonego chmielem” powinno być zdefiniowane na szczeblu Wspólnoty, co zapewni jednolite zasady obliczania areałów zgłaszanych do dopłat dodatkowych. Konieczne jest ustalenie sposobu, w jaki łączna suma dopłat dodatkowych przysługująca danemu Państwu Członkowskiemu będzie dystrybuowana na kwalifikujące się areały. (81) Uznane grupy producentów chmielu powinny ustalić limit czasowy na wypłatę środków wymienionych w art. 7 ust. 1 lit. a)—d) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1696/71 z dnia 26 lipca 1971 r. dotyczącego wspólnej organizacji rynku chmielu ( 22 ), Komisja zaś powinna być poinformowana o sposobie wykorzystania tej wypłaty. Jakakolwiek kwota nie zrealizowana w pewnym okresie czasu powinna być zwrócona. Konieczne jest ustalenie sposobu, w jaki dystrybuowana jest łączna kwota przeznaczona dla danego Państwa Członkowskiego na wypłaty na rzecz uznanych grup producentów chmielu. (82) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego Dopłatami Bezpośrednimi, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







ROZDZIAŁ 1

ZAKRES I POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

1. Niniejsze rozporządzenie ustala szczegółowe zasady realizacji niżej wymienionych planów pomocy, zapewnionych w tytule IV i IVa rozporządzenia (WE) nr 1782/2003:

(a) specjalna premia za jakość pszenicy durum, wprowadzona w tytule IV rozdział 1 tego rozporządzenia;

(b) premia za rośliny białkowe, wprowadzona w tytule IV rozdział 2 tego rozporządzenia;

(c) dopłata do ryżu zależna od plonu, wprowadzona w tytule IV rozdział 3 tego rozporządzenia;

(d) dopłata obszarowa za orzechy, wprowadzona w tytule IV rozdział 4 tego rozporządzenia;

(e) pomoc na rośliny energetyczne, wprowadzona w tytule IV rozdział 5 tego rozporządzenia;

(f) pomoc na ziemniaki skrobiowe, wprowadzona w tytule IV rozdział 6 tego rozporządzenia;

(g) premia od udoju oraz dopłaty dodatkowe, wprowadzone w tytule IV rozdział 7 tego rozporządzenia;

(h) specjalne dopłaty regionalne do roślin uprawnych, wprowadzone w tytule IV rozdział 8 tego rozporządzenia;

(i) pomoc na nasiona, wprowadzona w tytule IV rozdział 9 tego rozporządzenia;

(j) dopłaty obszarowe do roślin uprawnych, wprowadzone w tytule IV rozdział 10 tego rozporządzenia;

(k) premie za owce i kozy, wprowadzone w tytule IV rozdział 11 tego rozporządzenia;

(l) dopłaty do wołowiny i cielęciny, wprowadzone w tytule I rozdział 12 tego rozporządzenia;

(m) pomoc na rośliny strączkowe, wprowadzona w tytule IV rozdział 13 tego rozporządzenia;

(n) program jednolitych dopłat obszarowych, wprowadzony w art. 143b tego rozporządzenia;

(o) komplementarne krajowe dopłaty bezpośrednie, wprowadzone w art. 143c tego rozporządzenia;

(p) pomoc do areałów chmielu, wprowadzona w tytule IV rozdział 10d tego rozporządzenia;

▼M4

(q) specjalne dopłaty do upraw bawełny przewidziane w rozdziale 10a tytuł IV tego rozporządzenia;

(r) pomoc do gajów oliwnych przewidziana w rozdziale 10b tytuł IV tego rozporządzenia;

(s) pomoc do produkcji tytoniu przewidziana w rozdziale 10c tytuł IV tego rozporządzenia;

▼M13

(t) przejściowe płatności z tytułu owoców i warzyw oraz przejściowe płatności z tytułu owoców miękkich przewidziane w rozdziałach 10 g i 10h tytułu IV tego rozporządzenia.

▼B

2. Niniejsze rozporządzenie ustala szczegółowe zasady dotyczące wykorzystania gruntów odłogowanych do produkcji surowców w ramach programu jednolitych dopłat obszarowych, wprowadzonego w tytule III rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oraz w ramach dopłat obszarowych do roślin uprawnych przewidzianych w tytule IV rozdział 10 tego rozporządzenia.

Artykuł 2

Warunki płatności

▼M13

1. Płatności bezpośrednie, o których mowa w art. 1 lit. a), b), c), e), h), i), j), m), p) oraz t), są przyznawane wyłącznie w przypadku areałów – na każdy typ uprawy – które były przedmiotem wniosku dotyczącego co najmniej 0,3 hektara, w przypadkach gdy każda uprawiana działka przekracza minimalny wymiar ustalony przez państwo członkowskie w granicach limitu podanego w art. 14 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.

W przypadku Malty płatności bezpośrednie, o których mowa w art. 1 lit. a), b), c), e), h), i), j), m), p) oraz t), są przyznawane wyłącznie w przypadku areałów – na każdy typ uprawy – które były przedmiotem wniosku dotyczącego co najmniej 0,1 hektara, w przypadkach gdy każda uprawiana działka przekracza minimalny wymiar ustalony przez państwo członkowskie w granicach limitu podanego w art. 14 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.

W przypadku Grecji przejściowe płatności z tytułu owoców i warzyw, o których mowa w art. 1 lit. t), są przyznawane wyłącznie w przypadku areałów – na każdy typ uprawy – które były przedmiotem wniosku dotyczącego co najmniej 0,1 hektara, w przypadkach gdy każda uprawiana działka przekracza minimalny wymiar ustalony przez państwo członkowskie w granicach limitu podanego w art. 14 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.

W przypadku Bułgarii, Łotwy, Węgier i Polski przejściowe płatności z tytułu owoców miękkich, o których mowa w art. 1 lit. t), są przyznawane wyłącznie w przypadku areałów – na każdy typ uprawy – które były przedmiotem wniosku dotyczącego co najmniej 0,1 hektara, w przypadkach gdy każda uprawiana działka przekracza minimalny wymiar ustalony przez państwo członkowskie w granicach limitu podanego w art. 14 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.

▼B

2. ►M13 Płatności bezpośrednie, o których mowa w art. 1 lit. a), b), c), h), j) oraz t) są przyznawane wyłącznie w przypadku obszarów całkowicie obsianych oraz takich, które spełniają wszystkie normalne warunki upraw ustanowione w miejscowych normach. ◄

Jednakże w przypadku premii specjalnej za jakość pszenicy durum, opisanej w tytule IV rozdział 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oraz w przypadku dopłat do roślin uprawnych wymienionych w tytule IV rozdział 10 tego rozporządzenia uprawy prowadzone na areałach całkowicie obsianych i uprawianych zgodnie z miejscowymi normami, które jednak nie dochodzą do stadium kwitnienia w wyniku wyjątkowych warunków pogodowych honorowanych przez przedmiotowe Państwo Członkowskie, nadal kwalifikują się do pomocy, pod warunkiem że takie areały nie są wykorzystywane do żadnych innych celów do chwili osiągnięcia tego stadium rozwoju.

3. W przedmiotowym roku nie można składać więcej niż jeden wniosek o dopłatę obszarową w ramach programu finansowanego na podstawie art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999 ( 23 ), co dotyczy jakiejkolwiek uprawianej działki.

Jednakże:

a) jakakolwiek uprawiana działka, która zostanie ujęta w tym samym roku we wniosku o premię specjalną za jakość pszenicy durum, wprowadzoną w tytule IV rozdział 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, bądź premię za rośliny białkowe, wprowadzoną w tytule IV rozdział 2 tego rozporządzenia, może być przedmiotem wniosku o dopłatę do roślin uprawnych, wprowadzoną w tytule IV rozdział 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

b) jakakolwiek uprawiana działka, która zostanie ujęta w tym samym roku we wniosku o dopłatę do ryżu zależną od plonu, wprowadzoną w tytule IV rozdział 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, bądź o premię za rośliny białkowe, wprowadzoną w tytule IV rozdział 2 tego rozporządzenia, może być przedmiotem wniosku o pomoc na nasiona, wprowadzoną w tytule IV rozdział 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

c) jakakolwiek uprawiana działka, która zostanie ujęta w tym samym roku we wniosku o pomoc na rośliny energetyczne, wprowadzoną w tytule IV rozdział 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, może być przedmiotem wniosku o dopłatę obszarową do roślin uprawnych, wprowadzoną w tytule IV rozdział 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, bez uszczerbku dla art. 90 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, lub też może być przedmiotem wniosku o dopłatę do ryżu zależną od plonu, wprowadzoną w tytule IV rozdział 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

d) jakakolwiek uprawiana działka, która zostanie ujęta w tym samym roku we wniosku o dopłaty do roślin uprawnych wymienione w tytule IV rozdział 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, może być przedmiotem wniosku o pomoc na nasiona, wprowadzoną w tytule IV rozdział 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

4. Grunty wykorzystywane do produkcji surowców wymienionych w art. 55 lit. b) oraz w art. 107 ust. 3 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub też uprawiane w ramach pomocy na rośliny energetyczne wprowadzonej w tytule IV rozdział 5 tego rozporządzenia nie kwalifikują się do pomocy Wspólnoty wprowadzonej w tytule II rozdział VIII rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 ( 24 ), z wyjątkiem pomocy przyznawanej odnośnie do kosztów uprawy gatunków o krótkim okresie rozwoju zgodnie z opisem w art. 31 ust. 3 akapit drugi tego rozporządzenia.

Surowce wymienione w art. 55 lit. b) oraz w art. 107 ust. 3 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 uprawiane na gruntach odłogowanych oraz produkty pośrednie, końcowe, równoległe i uboczne pochodzące z takich upraw nie kwalifikują się do jakiegokolwiek finansowania udostępnianego przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej na mocy art. 1 ust. 2 lit. a) oraz b) rozporządzenia (WE) nr 1258/1999.

5. Na potrzeby premii za rośliny białkowe, wprowadzonej w tytule IV rozdział 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oraz dopłat do roślin uprawnych, wprowadzonych w tytule IV rozdział 10 tego rozporządzenia, termin „łubiny słodkie” oznacza takie odmiany łubinu, z których wytwarza się ziarno zawierające nie więcej niż 5 % ziarna gorzkiego. Zawartość ziarna gorzkiego obliczana jest na podstawie wyników testu opisanego w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

▼M8

Artykuł 3

Przekazywanie informacji

1. Państwa członkowskie przekazują Komisji pocztą elektroniczną następujące dane:

a) najpóźniej do dnia 1 września danego roku: i) całkowita powierzchnia, na którą złożono wniosek, w przypadku: — specjalnej premii jakościowej za pszenicę durum przewidzianej w art. 72 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, — premii za rośliny wysokobiałkowe przewidzianej w art. 76 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, — dopłaty do ryżu zależnej od plonów, przewidzianej w art. 79 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w podziale według odmian indyjskich i japońskich, — dopłaty obszarowej do orzechów przewidzianej w art. 83 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, wyrażonej według kategorii drzew orzechowych, — pomocy na uprawę roślin energetycznych przewidzianej w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, — dopłaty obszarowej do roślin uprawnych przewidzianej w art. 100 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, według powierzchni bazowej, o której mowa w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia, z zachowaniem znormalizowanego formatu opisanego w załączniku IX do niniejszego rozporządzenia, — dopłaty do bawełny zależnej od plonów przewidzianej w art. 110a rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, — pomocy na gaje oliwne przewidzianej w art. 110g rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, według kategorii, — pomocy obszarowej na chmiel przewidzianej w art. 110n rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, — systemu jednolitej płatności obszarowej (SAPS) przewidzianego w art. 143b rozporządzenia (WE) nr 1782/2003; ii) całkowita ilość, na którą złożono wniosek, w przypadku: — premii mlecznej przewidzianej w art. 95 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, — płatności dodatkowych dla producentów przetworów mlecznych przewidzianych w art. 96 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003; iii) całkowita liczba wniosków w przypadku premii za owce i kozy przewidzianych w art. 111 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, z wykorzystaniem wzoru formularza określonego w załączniku XI do tego rozporządzenia;

b) najpóźniej do dnia 15 października danego roku całkowita określona powierzchnia w przypadku: — premii za rośliny wysokobiałkowe przewidzianej w art. 76 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, — pomocy na uprawę roślin energetycznych przewidzianej w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

▼M10

b)a do dnia 15 października po zakończeniu roku, w odniesieniu do którego przyznana jest pomoc, wszystkie informacje potrzebne do oceny pomocy na rośliny energetyczne, a w szczególności: — liczbę wniosków, — areały odpowiadające każdemu gatunkowi surowca, — ilości każdego typu surowca i otrzymanego produktu końcowego;

▼M8

c) ►M10 najpóźniej do dnia 31 stycznia następnego roku: ◄ i) całkowita określona powierzchnia wykorzystana do obliczenia współczynnika redukcji w przypadku: — specjalnej premii jakościowej za pszenicę durum przewidzianej w artykule 72 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, — dopłaty do ryżu zależnej od plonów przewidzianej w art. 79 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w podziale według odmian indyjskich i japońskich, oraz szczegółowe informacje na temat odmiany ryżu według powierzchni bazowej i podpowierzchni bazowej, z wykorzystaniem wzoru formularza określonego w załączniku III do niniejszego rozporządzenia, — dopłaty obszarowej do orzechów przewidzianej w art. 83 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, wyrażonej według kategorii drzew orzechowych, — dopłaty obszarowej do roślin uprawnych przewidzianej w art. 100 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, według powierzchni bazowej, o której mowa w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia, z zachowaniem znormalizowanego formatu opisanego w załączniku IX do niniejszego rozporządzenia, — dopłaty do bawełny zależnej od plonów przewidzianej w art. 110a rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, — pomocy na gaje oliwne przewidzianej w art. 110g rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, według kategorii, — pomocy obszarowej na chmiel przewidzianej w art. 110n rozporządzenia (EWG) nr 1782/2003, — systemu jednolitej płatności obszarowej (SAPS) przewidzianego w art. 143b rozporządzenia (WE) nr 1782/2003; ii) całkowita określona ilość wykorzystana do obliczenia współczynnika redukcji w przypadku premii mlecznej przewidzianej w art. 95 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003; ▼M10 iii) całkowita określona ilość w przypadku płatności dodatkowych dla producentów przetworów mlecznych przewidzianych w art. 96 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003; ▼M8 iv) kwota pomocy na hektar przyznawanej dla każdej kategorii gajów oliwnych w przypadku pomocy na gaje oliwne przewidzianej w art. 110g rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

d) ►M10 najpóźniej do dnia 31 marca roku zbiorów orientacyjna kwota pomocy na kg w przypadku pomocy na tytoń, przewidzianej w art. 110j rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w podziale na odmiany tytoniu wymienione w załączniku XXV do niniejszego rozporządzenia oraz, w stosownych przypadkach, według poziomu jakości; ◄

e) najpóźniej do dnia 31 lipca następnego roku: i) całkowita powierzchnia, dla której pomoc została faktycznie wypłacona, w przypadku: — specjalnej premii jakościowej za pszenicę durum przewidzianej w art. 72 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, — premii za rośliny wysokobiałkowe przewidzianej w art. 76 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, — dopłaty do ryżu zależnej od plonów przewidzianej w art. 79 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w podziale według odmian indyjskich i japońskich, — dopłaty obszarowej do orzechów przewidzianej w art. 83 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, wyrażonej według kategorii drzew orzechowych, — pomocy na rośliny energetyczne przewidzianej w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, — dopłaty obszarowej do roślin uprawnych przewidzianej w art. 100 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, według powierzchni bazowej, o której mowa w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia, z zachowaniem znormalizowanego formatu opisanego w załączniku IX do niniejszego rozporządzenia, — dopłaty do bawełny zależnej od plonów przewidzianej w art. 110a rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, — pomocy na gaje oliwne przewidzianej w art. 110g rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, według kategorii, — pomocy obszarowej na chmiel przewidzianej w art. 110n rozporządzenia (EWG) nr 1782/2003, — systemu jednolitej płatności obszarowej (SAPS) przewidzianego w art. 143b rozporządzenia (WE) nr 1782/2003; ii) całkowita powierzchnia, dla której pomoc została faktycznie wypłacona w przypadku: — pomocy na ziemniaki skrobiowe (w ekwiwalencie skrobii) przewidzianej w art. 93 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, — premii mlecznej przewidzianej w art. 95 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, — płatności dodatkowych dla producentów przetworów mlecznych, przewidzianych w art. 96 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, — pomocy na nasiona przewidzianej w art. 99 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, według gatunków nasion wymienionych w załączniku XI do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, — pomocy na tytoń przewidzianej w art. 110j rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, według odmian zgodnie z załącznikiem XXV do niniejszego rozporządzenia i według jakości, — przejściowej dopłaty do cukru przewidzianej w art. 110p rozporządzenia (WE) nr 1782/2003; iii) ostateczna kwota pomocy na kg w przypadku pomocy na tytoń przewidzianej w art. 110j rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, według grupy odmian tytoniu wymienionych w załączniku XXV do niniejszego rozporządzenia oraz, w stosownych przypadkach, według poziomu jakości; iv) całkowita liczba premii za owce i kozy wypłaconych w przypadku premii za owce i kozy przewidzianych w art. 111 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, z wykorzystaniem wzoru formularza określonego w załączniku XII do niniejszego rozporządzenia; ▼M13 v) całkowita kwota pomocy wypłaconej w przypadku przejściowych płatności z tytułu owoców i warzyw oraz przejściowych płatności z tytułu owoców miękkich przewidzianych w rozdziałach 10 g i 10h tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. ▼M8

2. Zgodnie z ust. 1 przekazywane informacje dotyczą powierzchni wyrażonych w hektarach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, ilości wyrażonych w tonach z dokładnością do trzech miejsc po przecinku oraz liczby wniosków bez miejsc po przecinku.

3. Jeżeli informacje wymagane w ust. 1 ulegają zmianie, w szczególności w wyniku kontroli lub korekt bądź poprawy poprzednich danych, aktualne dane należy przekazać Komisji w ciągu jednego miesiąca od wystąpienia takiej zmiany.

▼M10

Artykuł 4

Współczynnik redukcji powierzchni w przypadkach opisanych w art. 75, art. 78 ust. 2, art. 82, art. 85, art. 89 ust. 2, art. 98 i art. 143 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub też współczynnik redukcji ilości oraz obiektywne kryteria w przypadku opisanym w art. 95 ust. 4 tego rozporządzenia ustala się przed przyznaniem płatności rolnikom, a najpóźniej do dnia 31 stycznia następnego roku, na podstawie danych przekazanych zgodnie z przepisami ►M12 art. 3 ust. 1 lit. b) i c) ◄ niniejszego rozporządzenia.

▼B







ROZDZIAŁ 2

PREMIA SPECJALNA ZA JAKOŚĆ PSZENICY DURUM

Artykuł 5

Klasyfikacja odmian

1. Państwa Członkowskie wymienione w art. 74 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 sporządzają listę odmian pszenicy durum, które kwalifikują się do specjalnej premii za jakość, zapewnionej w art. 72 tego rozporządzenia, która to jakość określana jest w drodze procedury klasyfikacji odmian opisanej w ustępach 2 — 5 niniejszego artykułu.

2. Co najmniej raz na dwa lata Państwa Członkowskie wyznaczają co najmniej dwie odmiany reprezentatywne. Odmianę reprezentatywną stanowi odmiana pszenicy durum sklasyfikowana najwyżej.

3. Państwa Członkowskie przeprowadzają analizę odmian pszenicy durum według podanych niżej parametrów jakościowych i każdemu z tych parametrów nadają odpowiednią wagę:

a) zawartość białka (40 %);

b) jakość glutenu (30 %):

c) wskaźnik żółci (20 %);

d) ciężar właściwy lub ciężar tysiąca sztuk ziarna (10 %).

Suma średnich z parametrów jakościowych, opisanych w lit. a — d akapitu pierwszego pomnożona przez wartość podaną w procentach stanowi wskaźnik jakości odmian.

Co najmniej co dwa lata każde Państwo Członkowskie dokonuje porównania wskaźników jakości odmian pszenicy durum ze wskaźnikami jakości odmian reprezentacyjnych na szczeblu krajowym. Do badania należy pobrać odmiany wpisane do krajowego rejestru każdego z Państw Członkowskich, z wyjątkiem takich odmian, dla których nie istnieją dane analityczne za ostatnie trzy lata z uwagi na fakt, że odmiany te albo wycofano już z użytku, albo nie zostały poddane certyfikacji.

W tym celu, biorąc jako punkt odniesienia średni wskaźnik jakości równy 100, nadany odmianom reprezentatywnym, każde Państwo Członkowskie obliczy dla każdego z parametrów jakościowych opisanych w lit. a — d akapitu pierwszego procent, który należy przypisać innym odmianom pszenicy durum w porównaniu ze wskaźnikiem 100. Do premii specjalnej za jakość pszenicy durum kwalifikowane są wyłącznie odmiany pszenicy durum posiadające wskaźnik wyższy lub równy 98.

4. Państwo Członkowskie może usunąć z listy zakwalifikowanych odmian te odmiany, w których średni stopień utraty szklistości pszenicy durum (mitadinage) przekracza 27 %.

5. Odmiany wpisane do krajowego rejestru innego Państwa Członkowskiego można również poddawać badaniom pod kątem kryteriów kwalifikacyjnych.

Artykuł 6

Metody analityczne

1. Do analizy zawartości białka, ciężaru właściwego oraz średniego stopnia utraty szklistości pszenicy durum (mitadinage) stosuje się metody opisane w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 824/2000 ( 25 ).

2. Wskaźnik żółci mierzy się metodą ICC 152 bądź równorzędną honorowaną metodą.

3. Jakość glutenu mierzy się metodą ICC 158 bądź metodą ICC 151.

Artykuł 7

Ilość certyfikowanego ziarna

Przed 1 października roku poprzedzającego rok analizowany pod kątem przyznania premii specjalnej za jakość pszenicy durum Państwa Członkowskie ustalają minimalną ilość ziarna certyfikowanego zgodnie z dyrektywą nr 66/402/EWG ( 26 ), którą należy wykorzystać zgodnie z aktualną praktyką rolniczą w analizowanej strefie produkcyjnej.

Artykuł 8

Publikacje i powiadomienia

1. Państwa Członkowskie na szczeblu krajowym lub regionalnym publikują listę wybranych odmian, które kwalifikują się do premii specjalnej za jakość pszenicy durum, najpóźniej do 1 października w przypadku odmian ozimych i najpóźniej do 31 grudnia w przypadku odmian wiosennych w roku poprzedzającym rok analizowany pod kątem przyznania premii.

2. Nie później niż w miesiąc po upływie terminów podanych powyżej w ust. 1 Państwa Członkowskie podają Komisji listę wymienioną powyżej w ust. 1 oraz minimalną ilość wykorzystywanego certyfikowanego ziarna, o ile ulegnie ona zmianie.

Artykuł 9

Okres obowiązywania kwalifikacji

1. Odmiany figurujące na liście wymienionej w art. 8 ust. 1 kwalifikują się do premii specjalnej za jakość pszenicy durum w okresie pięciu lat, licząc od daty pierwszego włączenia odmiany do takiej listy.

2. Okres obowiązywania kwalifikacji każdej z odmian może być wydłużony o kolejne pięć lat na podstawie wyników analiz jakościowych prowadzonych w drugim i trzecim roku pięcioletniego okresu obowiązywania kwalifikacji.

Artykuł 10

Środki przejściowe

1. Państwa Członkowskie publikują listę wybranych odmian, które kwalifikują się do premii specjalnej za jakość pszenicy durum na 2005 r. najpóźniej do 1 października 2004 r. w przypadku odmian ozimych oraz najpóźniej do 31 grudnia 2004 r. w przypadku odmian wiosennych.

2. Państwa Członkowskie sporządzają listę wymienioną w ust. 1 przez usunięcie z listy odmian wpisanych do rejestru krajowego tych odmian, które nie spełniają co najmniej dwóch z czterech podanych niżej parametrów:

a) minimalna zawartość białka 11,5 %;

b) minimalny ciężar właściwy 78 kg/hl lub minimalny ciężar tysiąca sztuk ziarna 42 g;

(c) maksymalny stopień utraty szklistości pszenicy durum (mitadinage) 27 %;

(d) minimalna zawartość glutenu 10 %.

3. Listy odmian, które kwalifikują się do premii w latach 2005 i 2006, mogą zawierać odmiany, które znajdują się na liście innego Państwa Członkowskiego, na podstawie wyników analiz jakościowych prowadzonych przez to inne Państwo Członkowskie.

▼M2

4. Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję dotyczącą sporządzenia listy wybranych odmian kwalifikujących się do premii specjalnej za jakość pszenicy durum na rok 2006, zgodnie z procedurą określoną w ust. 2, najpóźniej do dnia 1 października 2005 r. w odniesieniu do odmian ozimych oraz najpóźniej do dnia 31 grudnia 2005 r. w odniesieniu do odmian wiosennych.

▼B







ROZDZIAŁ 3

PREMIA ZA ROŚLINY BIAŁKOWE

Artykuł 11

Mieszanka zbóż i rośliny białkowe

W regionach, gdzie uprawę roślin białkowych prowadzi się tradycyjnie w drodze siewu mieszanki nasion zbóż, premia za plony z roślin białkowych jest wypłacana na żądanie wnioskodawcy, pod warunkiem że wnioskodawca wykaże — spełniając wymagania właściwych organów władzy danego Państwa Członkowskiego — że w mieszance przeważają rośliny białkowe. Takie areały nie będą się kwalifikowały do specjalnych dopłat regionalnych dotyczących roślin uprawnych, wprowadzonych w art. 98 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.







ROZDZIAŁ 4

DOPŁATA DO RYŻU W ZALEŻNOŚCI OD PLONU

▼M9

Artykuł 12

Daty wysiewów

Zakwalifikowanie deklarowanego areału do dopłaty do ryżu zależnej od plonu wymaga, by areał ten był obsiany najpóźniej:

a) do dnia 30 czerwca poprzedzającego przedmiotowe zbiory w przypadku Hiszpanii, Portugalii i Gujany Francuskiej;

b) do dnia 31 maja w przypadku innych państw członkowskich produkujących ryż, w tym Francji metropolii, wymienionych w art. 80 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

▼B

Artykuł 13

Współczynnik redukcji

Współczynnik redukcji dopłaty do ryżu zależnej od plonu, wymieniony w art. 82 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jest obliczany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 14

Przekazywane informacje

▼M8

1. Najpóźniej do dnia 1 września państwa członkowskie przekazują Komisji wykaz odmian wpisanych do rejestru krajowego i zaklasyfikowanych według kryteriów określonych w pozycji 2 załącznika I do rozporządzenia Rady (WE) nr 1785/2003 ( 27 ), w przypadku zmian do tego wykazu.

▼M9 —————

▼B

3. Państwa Członkowskie mogą co roku dokonywać kontroli dalszego podziału areału bazowego na areały subbazowe takiego Państwa Członkowskiego oraz obiektywnych kryteriów, na podstawie których prowadzi się takie dalsze podziały. Państwa Członkowskie przekażą te informacje Komisji najpóźniej do 15 maja przed przedmiotowymi zbiorami.







ROZDZIAŁ 5

DOPŁATY OBSZAROWE ZA ORZECHY

▼M6

Artykuł 15

Warunki wypłaty pomocy wspólnotowej

1. Do płatności obszarowych przewidzianych w art. 83 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 kwalifikują się jedynie działki rolne obsadzone drzewami orzechowymi spełniające warunki, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu w dniu ustalonym zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.

W przypadku działki obsadzonej różnymi gatunkami drzew orzechowych i w przypadku gdy pomoc jest zróżnicowana w zależności od gatunku, kwalifikowanie się do pomocy uwarunkowane jest zachowaniem minimalnej liczby drzew na hektar ustanowionej w ust. 3 niniejszego artykułu, w odniesieniu do co najmniej jednego z gatunków drzew orzechowych.

2. Minimalny rozmiar działki kwalifikujący się do płatności obszarowej przewidzianej w art. 83 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 jest ustalony na 0,10 hektara. Jednakże państwa członkowskie mogą określić minimalny rozmiar na wyższym poziomie na podstawie obiektywnych kryteriów z uwzględnieniem specyfiki obszarów, o których mowa.

3. Liczba drzew orzechowych na hektar nie może być mniejsza od:

i) 125 w przypadku orzecha laskowego;

ii) 50 w przypadku migdałowca;

iii) 50 w przypadku orzecha włoskiego;

iv) 50 w przypadku pistacji;

v) 30 w przypadku drzewa świętojańskiego.

Jednakże państwa członkowskie mogą określić minimalne zagęszczenie drzew na wyższym poziomie na podstawie obiektywnych kryteriów z uwzględnieniem specyfiki produkcji, o których mowa.

4. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 akapit drugi, poziom pomocy, która ma zostać przyznana, jest poziomem odpowiadającym gatunkowi, dla którego spełnione są warunki kwalifikowalności do pomocy i dla którego kwota jest najwyższa.

▼B

Artykuł 16

Warunki zakwalifikowania do pomocy krajowej

Artykuł 15 ma zastosowanie do pomocy krajowej wprowadzonej w art. 87 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Bez uszczerbku dla art. 87 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 Państwo Członkowskie może wprowadzić kolejne kryteria kwalifikacyjne, pod warunkiem że takie kryteria będą spójne z wytycznymi odnośnie do ochrony środowiska, polityki na obszarach wiejskich, polityki społecznej i ekonomicznej realizowanej w programie pomocy i że nie będą dyskryminowały niektórych producentów. Państwa Członkowskie dokonują niezbędnych uzgodnień odnośnie do kontroli przestrzegania tych kryteriów kwalifikacyjnych przez rolników.

Artykuł 17

Przekazywane informacje

1. Państwa Członkowskie przekazują Komisji wymienione niżej dane, w każdym przypadku przed datą składania wniosków wyznaczaną przez Państwa Członkowskie zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 i najpóźniej:

(a) do dnia 31 marca: najwyższe poziomy i kryteria wymienione w art. 15 ust. 4 oraz kryteria dodatkowe wymienione w art. 16;

(b) do dnia 15 maja: jeżeli dane Państwo Członkowskie różnicuje pomoc zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 83 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 — poziom dopłat obszarowych w rozbiciu na poszczególne produkty i/lub zmodyfikowany gwarantowany areał krajowy (zwaną dalej GAK).

2. Jakiekolwiek zmiany w informacjach, które należy przekazywać Komisji na mocy powyższego ust. 1, mają zastosowanie do następnego roku i są przekazywane Komisji bezzwłocznie przez dane Państwo Członkowskie wraz z obiektywnymi kryteriami, uzasadniającymi takie zmiany.

Artykuł 18

Środki przejściowe

1. Państwa Członkowskie mogą zdecydować, czy i na jakich warunkach można przerwać programy usprawnień wymienione w art. 86 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przed normalnym terminem wygaśnięcia takich programów oraz czy odnośne areały mogą się kwalifikować w ramach programu wprowadzonego przez tytuł IV rozdział 4 tego rozporządzenia.

2. Przy ustalaniu warunków wspomnianych powyżej w ust. 1 Państwo Członkowskie gwarantuje, że:

(a) program nie zostanie przerwany przed upływem jednego roku;

(b) zakładane cele programu zostaną osiągnięte w sposób satysfakcjonujący Państwo Członkowskie.







ROZDZIAŁ 6

DOPŁATY DO ZIEMNIAKÓW SKROBIOWYCH

Artykuł 19

Kwalifikowanie

Pomoc na ziemniaki skrobiowe, wprowadzona w art. 93 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jest udzielana na ziemniaki, które są objęte kontraktem na uprawy zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2236/2003 ( 28 ), na podstawie wagi netto ziemniaków, wyznaczonej za pomocą jednej z metod opisanych w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2235/2003 ( 29 ), zaś zawartość skrobi w dostarczonych ziemniakach jest zgodna z wartościami ustalonymi w załączniku II do tego rozporządzenia.

Nie przyznaje się żadnej pomocy na ziemniaki skrobiowe, w których zawartość skrobi jest niższa niż 13 %, z wyjątkiem gdy zastosowanie ma art. 5 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2236/2003.

Artykuł 20

Cena minimalna

Pomoc na ziemniaki skrobiowe jest uwarunkowana od dostarczenia dowodu na to, iż cena, nie mniejsza od ceny podanej w art. 4a rozporządzenia (WE) nr 1868/94, została zapłacona w momencie dostawy do zakładu i jest zgodna ze stawkami ustalonymi w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2235/2003.

Zastosowanie ma art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2236/2003.

Artykuł 21

Wypłata

▼M4

1. Bez uszczerbku dla przepisów art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, pomoc do skrobi ziemniaczanej wypłacana jest indywidualnemu rolnikowi przez Państwo Członkowskie, na którego terytorium znajduje się gospodarstwo dostarczające ziemniaki do celów wytwarzania skrobi ziemniaczanej, po dostarczeniu przez tego rolnika całej ilości dla danego roku gospodarczego do przedsiębiorstwa wytwarzającego skrobię ziemniaczaną, w terminie czterech miesięcy od daty przedstawienia dowodu określonego w art. 20 niniejszego rozporządzenia oraz pod warunkiem dotrzymania warunków, o których mowa w art. 19 niniejszego rozporządzenia.

▼B

2. Państwa Członkowskie mogą przyznawać zaliczki od 1 grudnia danego roku obrotowego, obliczone od różnych częściowych partii ziemniaków skrobiowych dostarczonych przez rolnika do zakładu produkcyjnego skrobi w danym roku obrotowym. Każda wypłata zaliczki będzie przyznawana odnośnie do takiej ilości dostarczonych ziemniaków skrobiowych, dla której dostarczono dowód opisany w art. 20 niniejszego rozporządzenia i w przypadku której spełniono wymagania wymienione w art. 19 niniejszego rozporządzenia.

▼M3 —————

▼B







ROZDZIAŁ 7

PREMIA ZA UDÓJ I DOPŁATY DODATKOWE

Artykuł 22

Przypadki unieruchomienia produkcji

1. Jeżeli osoba fizyczna lub prawna posiadająca indywidualną ilość referencyjną mleka nie spełnia kryteriów definicji producenta podanej w art. 5 lit. c rozporządzenia (WE) nr 1788/2003 w okresie dwunastomiesięcznym kończącym się 31 marca analizowanego roku, za analizowany rok nie są wypłacane ani premie za udój, ani dopłaty dodatkowe, o ile taka osoba nie udowodni przed upływem ostatecznego terminu składania wniosków i ku satysfakcji właściwego organu władzy, że produkcja została podjęta.

2. Powyższy ust. 1 nie ma zastosowania w przypadkach siły wyższej oraz w należycie uzasadnionych przypadkach, które mogą od czasu do czasu wywierać negatywny wpływ na zdolność produkcyjną przedmiotowych producentów i które zostaną potwierdzone przez właściwy organ władzy.







▼M10

ROZDZIAŁ 8

DOPŁATY DO ROŚLIN ENERGETYCZNYCH







SEKCJA 1

Definicje

Artykuł 23

Definicje

Do celów niniejszego rozdziału:

a) termin „wnioskodawca” oznacza jakiegokolwiek rolnika uprawiającego areały wymienione w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 z zamiarem uzyskania pomocy gwarantowanej na mocy tego artykułu;

b) termin „pomoc” oznacza pomoc na uprawę roślin energetycznych przewidzianą w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

c) termin „produkt energetyczny” oznacza jeden z produktów energetycznych, o których mowa w art. 88 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

d) termin „pierwszy przetwórca” oznacza jakiegokolwiek użytkownika surowców rolnych, z wyjątkiem wnioskodawców wykorzystujących surowce w gospodarstwie, który prowadzi pierwszy proces przetwórstwa tych surowców z zamiarem pozyskania jednego lub więcej produktów wymienionych w art. 88 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

e) termin „odbiorca” oznacza każdą osobę podpisującą z wnioskodawcą umowę określoną w art. 25 i nabywającą na własny rachunek surowce, o których mowa w art. 24 ust. 1, przeznaczone do wykorzystania zgodnie z art. 88 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.







SEKCJA 2

Wykorzystanie surowca

Artykuł 24

Wykorzystanie surowca

1. Na areałach objętych pomocą można uprawiać wszelkie surowce rolne, pod warunkiem że są one przeznaczone przede wszystkim do wykorzystania w produkcji produktów energetycznych na warunkach określonych w ust. 2–8.

2. Burak cukrowy może być uprawiany na areałach, o których mowa w ust. 1, pod warunkiem że każdy produkt pośredni jest wykorzystywany do produkcji produktów energetycznych oraz każdy produkt podobny bądź uboczny zawierający cukier jest wykorzystywany zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 318/2006 ( 30 ).

3. W przypadku konopi zastosowanie mają postanowienia art. 29 rozporządzenia Komisji (WE) nr 795/2004 ( 31 ) oraz art. 33 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.

4. Państwa członkowskie mogą wykluczyć z pomocy każdy surowiec rolny, jeżeli taki surowiec stwarza trudności z punktu widzenia kontroli, zdrowia publicznego, środowiska, prawa karnego lub niskiej zawartości energii w końcowych produktach energetycznych.

5. Państwa członkowskie mogą określić minimalny areał upraw każdego surowca.

6. Wartość gospodarcza produktów energetycznych uzyskanych w drodze przetwarzania surowców jest wyższa od wartości wszelkich innych produktów przeznaczonych do innych celów i uzyskanych w drodze takiego procesu przetwórczego, przy czym wartość tę określa się za pomocą metody wyceny określonej w art. 38 ust. 6 niniejszego rozporządzenia.

7. W drodze odstępstwa od ust. 6 ziarna soi mogą być uprawiane na areałach, o których mowa w ust. 1, pod warunkiem że każdy produkt pośredni oprócz mączki sojowej jest wykorzystywany do produkcji produktów energetycznych.

8. Produkty energetyczne są pozyskiwane najpóźniej przez trzeciego przetwórcę.







SEKCJA 3

Umowa

Artykuł 25

Umowa

1. Produkcja surowców, o których mowa w art. 24, jest przedmiotem umowy zgodnie z art. 90 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i na warunkach ustalonych w niniejszym rozdziale.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1, na lata przed pierwszym zbiorem upraw innych niż uprawy jednoroczne wnioskodawcy mogą w drodze pisemnego oświadczenia zobowiązać się do zasadzenia w trakcie danego roku i wykorzystania zebranych surowców do produkcji produktów energetycznych. Oświadczenie zawiera co najmniej następujące informacje:

a) gatunki wszystkich przedmiotowych surowców i areał obsadzony każdym gatunkiem;

b) wskazanie roku, w którym przewidziane są pierwsze zbiory.

3. Na poparcie pojedynczego wniosku i do dnia określonego w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 wnioskodawcy przedstawiają właściwym organom kopię umowy zawartej z odbiorcami lub pierwszymi przetwórcami lub, w odpowiednich przypadkach, oświadczenie, o którym mowa w ust. 2.

Państwo członkowskie może postanowić, by wspomniana umowa była zawierana wyłącznie przez wnioskodawcę i pierwszego przetwórcę.

Państwa członkowskie mogą wymagać, by wnioskodawcy zawierali odrębne umowy dla każdego surowca.

4. Wnioskodawcy zapewniają, by w umowach znalazły się przynajmniej następujące dane:

a) nazwiska i adresy stron umowy;

b) okres obowiązywania umowy;

c) gatunki wszystkich przedmiotowych surowców i areał obsadzony każdym gatunkiem;

d) wszystkie warunki mające zastosowane do dostaw przewidywanych ilości surowców;

e) zobowiązanie rolnika do przestrzegania swoich obowiązków zgodnie z art. 27 ust. 1;

f) zobowiązanie odbiorców lub pierwszych przetwórców do wykorzystania surowców zgodnie z niniejszym rozdziałem.







SEKCJA 4

Plony reprezentatywne, dostawa surowców i wielkości dostaw

Artykuł 26

Plony reprezentatywne

1. Państwa członkowskie co roku i w odpowiednim czasie ustanawiają przy zastosowaniu odpowiednich procedur plony reprezentatywne, które muszą być osiągnięte dla każdego gatunku surowców, i informują o nich zainteresowanych wnioskodawców.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o nieustanawianiu plonów reprezentatywnych dla upraw innych niż uprawy jednoroczne. W takim przypadku, jeśli kontrole przewidziane w art. 27 ust. 1 akapit drugi wykazują ryzyko nieprzestrzegania obowiązku dostarczenia wszystkich zebranych surowców, państwa członkowskie przy zastosowaniu odpowiedniej procedury ustanawiają plony reprezentatywne dla zbiorów upraw, których dotyczy to ryzyko.

Artykuł 27

Dostawa surowców i wielkości dostaw

1. Wnioskodawcy dostarczają odbiorcy lub pierwszemu przetwórcy:

a) surowiec w ilości co najmniej równej plonom reprezentatywnym;

b) całkowitą ilość surowca pochodzącego z upraw, w stosunku do których państwa członkowskie podjęły decyzję o zastosowaniu możliwości przewidzianej w art. 26 ust. 2.

Państwa członkowskie ustanawiają odpowiednie środki kontroli w celu zapewnienia przestrzegania obowiązku dostarczania całkowitej ilości surowca przewidzianego w ust. 1 lit. b).

2. Wnioskodawcy lub odbiorcy lub pierwsi przetwórcy deklarują właściwym organom dostawę surowców, przedkładając pisemne oświadczenie podpisane przez odbiorcę lub pierwszego przetwórcę oraz przez wnioskodawcę. Oświadczenie zawiera co najmniej następujące informacje:

a) datę dostawy;

b) wielkości dostaw każdego z gatunków.

3. Odbiorcy lub pierwsi przetwórcy odbierają dostawę surowców określoną w ust. 1 i zapewniają wykorzystanie równoważnej ilości takich surowców do wytworzenia we Wspólnocie jednego lub więcej produktów energetycznych.

4. Odbiorcy dostarczają pierwszym przetwórcom tę samą ilość surowców, którą otrzymali od wnioskodawców.

5. Pierwszy przetwórca może wykorzystać równoważną ilość surowca, produktów pośrednich bądź produktów ubocznych do wytworzenia jednego lub więcej produktów energetycznych.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, lub jeśli odbiorca sprzedaje równoważną ilość zebranego surowca, pierwszy przetwórca lub odbiorca odpowiednio informuje właściwy organ, u którego złożono zabezpieczenie, o którym mowa w art. 31, lub, w przypadku zastosowania art. 37, właściwy organ odpowiedzialny za zatwierdzenie danego odbiorcy lub pierwszego przetwórcy. Jeżeli taka równoważna ilość jest wykorzystywana w państwie członkowskim innym niż to, w którym surowiec został zebrany, właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich informują się wzajemnie o szczegółach tych transakcji.

6. Zgodnie z przepisami krajowymi mającymi zastosowanie do stosunków umownych, pierwsi przetwórcy mogą zlecić osobie trzeciej odbiór surowca od rolnika składającego wniosek o pomoc. Pierwszy przetwórca jest jedyną stroną odpowiedzialną za zobowiązania przewidziane w niniejszym rozdziale.

Artykuł 28

Okoliczności wyjątkowe

W przypadku wystąpienia wyjątkowych okoliczności lub zdarzenia siły wyższej przewidzianych w art. 40 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wnioskodawca może poinformować właściwy organ zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 72 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, że w związku z zaistniałą sytuacją nie jest on w stanie dostarczyć wszystkich lub części surowców określonych w umowie, o której mowa w art. 25. Właściwy organ może po otrzymaniu wystarczających dowodów na wystąpienie takich wyjątkowych okoliczności pozwolić na zmianę ilości, które mają być dostarczone odbiorcy lub pierwszemu przetwórcy.







SEKCJA 5

Warunki płatności kwoty pomocy

Artykuł 29

Płatność

1. Bez uszczerbku dla sankcji przewidzianych w art. 51 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 i art. 30 niniejszego rozporządzenia, wypłacenie kwoty pomocy dokonywane jest po spełnieniu następujących warunków:

a) właściwemu organowi przedłożono kopię umowy zgodnie z art. 25;

b) złożone zostało zabezpieczenie przewidziane w art. 31, z wyjątkiem sytuacji, w której stosuje się art. 37;

c) oświadczenie przewidziane w art. 27 ust. 2 zostało przedłożone właściwemu organowi;

d) właściwy organ sprawdził, że w odniesieniu do każdego wniosku spełniono warunki ustalone w art. 25 i 27.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 i nie naruszając obniżek i wyłączeń przewidzianych w art. 51 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 oraz sankcji przewidzianych w art. 30 niniejszego rozporządzenia, kwota pomocy dotycząca lat poprzedzających pierwsze zbiory upraw innych niż uprawy jednoroczne będzie wypłacana, pod warunkiem że oświadczenie, o którym mowa w art. 25 ust. 2, zostało przedłożone właściwemu organowi i właściwy organ sprawdził zgodność z art. 25 ust. 2.

Artykuł 30

Sankcje w przypadku fałszywej deklaracji dostaw

Jeśli w trakcie kontroli zostanie ujawnione, że deklaracja przewidziana w art. 27 ust. 2 została sfałszowana, wnioskodawca nie będzie już kwalifikować się do otrzymania pomocy. Jeżeli pomoc została już wypłacona, zostanie ona odzyskana zgodnie z przepisami art. 73 rozporządzenia (WE) nr 796/2004. W przypadku upraw innych niż uprawy jednoroczne, płatności już dokonane będą podlegały zwrotowi do ostatniej kwalifikującej się płatności.







SEKCJA 6

Obowiązki odbiorców i pierwszych przetwórców

Artykuł 31

Zabezpieczenia

1. Odbiorcy lub pierwsi przetwórcy składają u właściwych organów zabezpieczenie przewidziane w ust. 2 do dnia upływu terminu zmian wniosków o płatności na dany rok w zainteresowanym państwie członkowskim, jak przewidziano w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 796/2004. Państwa członkowskie mogą jednak odstąpić od wymogu złożenia zabezpieczenia na warunkach ustanowionych w art. 5 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85 ( 32 ).

2. Zabezpieczenia, które należy wnieść w odniesieniu do każdego surowca, oblicza się poprzez pomnożenie sumy wszystkich areałów objętych umową podpisaną przez danego odbiorcę lub pierwszego przetwórcę i wykorzystywanych do produkcji tego surowca, przez kwotę 60 EUR na hektar.

3. Jednak w przypadku upraw innych niż uprawy jednoroczne zabezpieczenia wnosi się jedynie w odniesieniu do roku pierwszych zbiorów i są one ważne w kolejnych latach obowiązywania umowy.

4. Jeżeli w umowach wprowadzane są zmiany zgodnie z art. 28, złożone zabezpieczenia ulegają odpowiedniej korekcie.

5. Bez uszczerbku dla art. 20 do 24 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85, jeżeli zabezpieczenie zostało złożone przez odbiorcę, to zostanie ono zwolnione po dostarczeniu przedmiotowego surowca pierwszemu przetwórcy, pod warunkiem że właściwy organ, któremu podlega odbiorca, dysponuje dowodem na to, że pierwszy przetwórca złożył równoważne zabezpieczenie we właściwym organie, któremu podlega. W przypadku pierwszego przetwarzania w państwie członkowskim stosującym przepisy art. 37 zabezpieczenie złożone przez odbiorcę zostanie zwolnione po dostarczeniu przedmiotowego surowca zatwierdzonemu pierwszemu przetwórcy.

Artykuł 32

Wymagania podstawowe, pochodne i podporządkowane wobec odbiorców i przetwórców

1. Następujące zobowiązania stanowią wymagania podstawowe w rozumieniu art. 20 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85:

a) zobowiązanie odbiorców do dostarczenia całkowitych ilości surowców pierwszym przetwórcom przewidziane w art. 27 ust. 4;

b) zobowiązanie pierwszych przetwórców do przetworzenia co najmniej ilości surowców określonej zgodnie z art. 27 ust. 1 na produkty końcowe określone w umowie;

c) zobowiązanie pierwszych przetwórców odnoszące się do wartości gospodarczej produktów energetycznych uzyskanych w drodze przetwarzania surowców określonej w art. 24 ust. 6.

2. Zobowiązanie pierwszych przetwórców do przetworzenia surowców do dnia 31 lipca drugiego roku po roku zbiorów stanowi zobowiązanie pochodne w rozumieniu art. 20 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85.

▼M12

3. Następujące zobowiązania stanowią wymagania podporządkowane dotyczące odbiorców i pierwszych jednostek przetwórczych w rozumieniu art. 20 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85:

a) zobowiązanie przyjęcia dostaw odpowiednich ilości surowców dostarczanych przez wnioskodawców zgodnie z art. 27 ust. 3;

b) zobowiązanie podpisania oświadczenia dotyczącego dostaw, o którym mowa w art. 27 ust. 2;

c) w stosownym przypadkach obowiązek złożenia zabezpieczenia w terminie określonym w art. 31 ust. 1.

▼M10

4. W drodze odstępstwa od art. 20 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85, zobowiązanie odbiorcy lub pierwszego przetwórcy do zgody na przeprowadzane przez właściwe organy kontrole na miejscu lub do ich ułatwiania lub zobowiązanie dostarczania dokumentacji, o których mowa w art. 38 niniejszego rozporządzenia, stanowi wymaganie podstawowe.







SEKCJA 7

Przepisy szczególne mające zastosowanie do używania surowców w gospodarstwie

Artykuł 33

Używanie surowców w gospodarstwie

1. Bez uszczerbku dla art. 25 ust. 1 państwa członkowskie mogą zezwolić wnioskodawcom na:

a) wykorzystywanie zebranych drzewostanów leśnych o krótkim okresie zalesienia, objętych kodem CN ex060290 41, bądź wszelkich zbóż lub nasion oleistych objętych kodami CN 1201 00 90, 1205 10 90, 1205 90 00, 1206 00 91 i 1206 00 99: i) jako paliwa do ogrzewania gospodarstw rolnych wnioskodawców; ii) do produkcji w gospodarstwie rolnym wnioskodawcy energii bądź biopaliw;

b) przetwarzanie wszystkich surowców zebranych w gospodarstwie wnioskodawcy na biogaz objęty kodem CN 2711 29 00.

▼M12

Państwo członkowskie może zezwolić wnioskodawcom na wykorzystywanie zdefiniowanych surowców rolniczych innych niż wymienione w akapicie pierwszym lit. a), pod warunkiem że przestrzegane będą wszystkie odpowiednie mechanizmy kontrolne.

▼M10

2. Tam, gdzie ma zastosowanie ust. 1 niniejszego artykułu, nie stosuje się art. 25. Na poparcie pojedynczego wniosku i w terminie określonym w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 wnioskodawcy przedstawiają właściwym organom pisemną deklarację zawierającą co najmniej następujące informacje:

a) gatunki wszystkich przedmiotowych surowców i areał obsadzony każdym gatunkiem;

b) w stosownych przypadkach, wskazanie roku, w którym przewidziane są pierwsze zbiory;

c) zobowiązanie wnioskodawcy do wykorzystania lub bezpośredniego przetworzenia surowca objętego deklaracją zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu i art. 24 ust. 1 oraz w terminie ustalonym przez państwa członkowskie, lecz nie później niż do dnia 31 lipca drugiego roku po roku zbiorów;

d) zamierzone ostateczne przeznaczenie surowca i opis techniczny przewidywanego przetworzenia.

3. O ile przepisy niniejszej sekcji nie stanowią inaczej, przepisy niniejszego rozdziału mają zastosowanie do zainteresowanych rolników.

Artykuł 34

Ilości surowców do wykorzystania w gospodarstwie

1. Wnioskodawcy używają w gospodarstwie:

a) surowca w ilości co najmniej równej plonom reprezentatywnym, o których mowa w art. 26; lub

b) w odniesieniu do surowca, dla którego nie ustanowiono plonów reprezentatywnych, całkowitej ilości zebranych surowców.

Państwa członkowskie wprowadzają odpowiednie środki kontroli, aby zapewnić zgodność ze zobowiązaniem przewidzianym w ust. 1 lit. b).

2. W terminie, który zostanie ustalony przez państwa członkowskie, wnioskodawcy przedkładają właściwym organom deklarację zbiorów zawierającą co najmniej następujące informacje:

a) datę zbiorów;

b) ilości zebranych surowców.

3. W przypadku wystąpienia wyjątkowych okoliczności lub zdarzenia siły wyższej przewidzianych w art. 40 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wnioskodawca może, zgodnie art. 72 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, poinformować właściwy organ, że nie będzie w stanie zebrać lub wykorzystać wszystkich lub części surowców, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. Właściwy organ może po otrzymaniu wystarczających dowodów na wystąpienie takich wyjątkowych okoliczności pozwolić na zmianę ilości, które mają być wykorzystane w gospodarstwie.

Artykuł 35

Kontrole

Bez uszczerbku dla kontroli przewidzianych w art. 24 i 26 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 i art. 37 ust. 4 do art. 37 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie stosujące art. 33 ust. 1 niniejszego rozporządzenia wprowadzają odpowiednie środki kontroli w celu zapewnienia:

a) zbiorów odpowiednich ilości surowców zgodnie z art. 34. Takie środki kontroli obejmują co najmniej następujące elementy: i) kontrolę administracyjną pod względem zgodności z art. 34 w odniesieniu do zebranych ilości; ii) kontrole na miejscu przynajmniej 10 % gospodarstw w celu sprawdzenia zebranej ilości zadeklarowanej przez wnioskodawcę zgodnie z art. 34 ust. 2;

b) kontrolę bezpośredniego wykorzystania w gospodarstwie lub przetworzenia na biogaz objęty kodem CN 2711 29 00 surowców, o których mowa w lit. a).

Artykuł 36

Płatności

1. Bez uszczerbku dla obniżek i wyłączeń ustanowionych w art. 51 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 i ust. 2 niniejszego artykułu, wypłacenie wnioskodawcom kwoty pomocy dokonywane jest po spełnieniu następujących warunków:

a) zebrano wymaganą ilość surowców zgodnie z art. 34;

b) przedłożono właściwym organom oświadczenie przewidziane w art. 33 ust. 2 i art. 34 ust. 2;

c) właściwe organy przeprowadziły kontrole przewidziane w art. 35 lit. a).

2. Bez uszczerbku dla art. 40 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wnioskodawca nie będzie się kwalifikował do otrzymania pomocy, jeśli zostanie ujawnione, że celowo złożył fałszywą deklarację zbiorów, o której mowa w art. 34 ust. 2 niniejszego rozporządzenia. Jeżeli pomoc została już wypłacona, zostanie ona odzyskana zgodnie z art. 73 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.

Jeśli surowce nie zostaną przetworzone na produkty energetyczne w terminie, o którym mowa w art. 33 ust. 2 lit. c), pomoc wypłacona na przedmiotowe zbiory zostanie odzyskana zgodnie z art. 73 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, a rolnik zostanie wykluczony z pomocy na rośliny energetyczne na następny rok.

Artykuł 36a

Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o stosowaniu niniejszej sekcji od dnia 1 stycznia 2008 r.







SEKCJA 8

Fakultatywny system zatwierdzania

Artykuł 37

Fakultatywny system zatwierdzania

1. W drodze odstępstwa od art. 31 państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o ustanowieniu systemu zatwierdzania odbiorców i pierwszych przetwórców (zwanych dalej „zatwierdzonymi podmiotami gospodarczymi”).

Państwa członkowskie publikują decyzję, o której mowa w ust. 1, do dnia 1 listopada roku poprzedzającego jej stosowanie. Jednak w odniesieniu do roku 2007 państwa członkowskie publikują swoją decyzję do dnia 1 marca 2007 r.

O ile przepisy niniejszej sekcji nie stanowią inaczej, przepisy niniejszego rozdziału mają zastosowanie do państw członkowskich, które podjęły decyzję o stosowaniu ust. 1.

2. Państwo członkowskie, które podjęło decyzję o stosowaniu ust. 1, przyjmuje niezbędne przepisy i podejmuje niezbędne działania, aby zapewnić zgodność z przepisami niniejszego rozdziału. W szczególności państwa członkowskie ustanawiają warunki zatwierdzania podmiotów gospodarczych, zapewniając spełnienie przynajmniej następujących kryteriów:

a) w odniesieniu do odbiorców: i) posiadanie możliwości administracyjnych pozwalających na prowadzenie działalności odbiorcy i prowadzenie ewidencji, o której mowa w art. 38; ii) posiadanie stosunków umownych na dostawę surowców z przynajmniej jednym przetwórcą lub prowadzenie działalności handlowej przez wystarczająco długi czas;

b) w odniesieniu do pierwszych przetwórców: i) posiadanie możliwości administracyjnych pozwalających na prowadzenie działalności pierwszego przetwórcy i prowadzenie ewidencji, o której mowa w art. 38; ii) posiadanie odpowiednich możliwości produkcyjnych pozwalających na wytwarzanie przynajmniej jednego z produktów energetycznych, o których mowa w art. 24 ust. 1.

▼M12

3. Państwa członkowskie ustanawiają procedurę kontroli zatwierdzeń podmiotów gospodarczych przed opublikowaniem wykazu, o którym mowa w ust. 6.

▼M10

4. ►M12 Państwa członkowskie zapewniają zastosowanie odpowiednich sankcji w przypadku stwierdzenia, że zatwierdzony podmiot gospodarczy nie spełnia zobowiązań ustanowionych w niniejszym rozdziale lub krajowych przepisów przyjętych na jego podstawie, lub jeśli odbiorca lub pierwsza jednostka przetwórcza nie zgadza się na przeprowadzenie lub ułatwienie kontroli na miejscu przeprowadzanych przez właściwe organy i/lub nie dostarcza informacji, o których mowa w art. 38. ◄ Stawkę kar oblicza się w zależności od wagi naruszenia i proporcjonalnie do utraconego zabezpieczenia z tytułu niezgodności z wymogami ustanowionymi w art. 32.

▼M12

5. Jeśli zatwierdzony podmiot gospodarczy w wyniku poważnego zaniedbania narusza przepisy niniejszego rozdziału lub przepisy krajowe, państwo członkowskie może podjąć decyzję o wycofaniu zatwierdzenia na okres przez nie określony.

▼M10

6. Przed dniem 15 grudnia roku poprzedzającego rok, w odniesieniu do którego przyznawana jest pomoc, państwa członkowskie publikują wykaz zatwierdzonych odbiorców i pierwszych przetwórców. Jednak w przypadku pomocy przyznawanej na rok 2007 wykaz zatwierdzonych odbiorców i pierwszych przetwórców zostanie opublikowany najpóźniej do dnia 15 kwietnia 2007 r.

▼M12

7. Jeżeli państwo członkowskie zdecydowało się na stosowanie ust. 1, pomoc będzie wypłacana jedynie wnioskodawcom, którzy zawarli umowy z zatwierdzonymi odbiorcami lub jednostkami przetwórczymi, pod warunkiem że mają oni również siedzibę w państwie członkowskim, które zdecydowało się na stosowanie ust. 1.

▼M10







SEKCJA 9

Kontrole

Artykuł 38

Prowadzenie ewidencji

1. Właściwy organ państwa członkowskiego określa szczegółowo rejestry, które będą prowadzili odbiorcy, przetwórcy lub wnioskodawcy, o których mowa w art. 33 ust. 1, oraz określa – co najmniej miesięczną – częstotliwość wpisów.

2. W odniesieniu do przetwórców takie wpisy obejmują co najmniej następujące informacje:

a) ilości różnych surowców zakupionych z zamiarem przetworzenia;

b) ilości przetworzonych surowców oraz ilości i rodzaje produktów końcowych, podobnych i ubocznych uzyskanych z tych surowców;

c) straty podczas procesu przetwarzania;

d) zniszczone ilości oraz przyczyny takiego zniszczenia;

e) ilości i rodzaje produktów sprzedanych bądź przekazanych przez przetwórcę oraz uzyskane ceny;

f) o ile dotyczy, nazwy i adresy kolejnych przetwórców.

3. W odniesieniu do odbiorców takie wpisy obejmują co najmniej następujące informacje:

a) ilości wszystkich surowców zakupionych oraz sprzedanych do przetwarzania w ramach tego systemu;

b) nazwy i adresy pierwszych przetwórców.

4. W przypadku wnioskodawców, o których mowa w art. 33 ust. 1, ewidencja obejmuje przynajmniej ewidencję towarową pozwalającą na identyfikowalność zbiorów i przetwarzania w gospodarstwie.

5. Właściwy organ odbiorcy lub pierwszego przetwórcy sprawdza, czy przedstawiona umowa jest zgodna z warunkami ustanowionymi w art. 24 ust. 1. W przypadku gdy warunki te nie są spełnione, powiadamiane są właściwe organy wnioskodawcy.

6. Celem obliczenia wartości ekonomicznej produktów wymienionych w art. 24 ust. 6 zainteresowane właściwe organy na podstawie informacji wymienionych w art. 2 ust. 2 dokonują porównania sumy wartości wszystkich produktów energetycznych z sumą wartości wszystkich pozostałych produktów przeznaczonych do innego użytku, a uzyskanych w drodze tego samego procesu przetwarzania. Każda wartość równa się odpowiedniej ilości pomnożonej przez średnią cen loco fabryka zarejestrowanych w trakcie poprzedniego roku gospodarczego. W przypadku gdy te ceny nie są dostępne, właściwy organ określa właściwe ceny, w szczególności na podstawie informacji, o których mowa w art. 39 ust. 1.

Artykuł 39

Kontrole przetwarzania

1. Pierwsi przetwórcy przekazują właściwym organom niezbędne informacje dotyczące przedmiotowych etapów przetwarzania, w szczególności w odniesieniu do cen i technicznych współczynników przetwarzania wykorzystywanych do określenia ilości produktów końcowych, które mogą zostać uzyskane.

2. Właściwe organy państw członkowskich, w których znajdują się odbiorcy, przeprowadzają kontrole na terenie przedsiębiorstw co najmniej 25 % odbiorców mających siedzibę na terytorium tych państw członkowskich, wybranych na podstawie analizy ryzyka. Takie kontrole obejmują fizyczną kontrolę zapasów i dokumentów handlowych celem sprawdzenia zgodności między zakupami surowców a odnośnymi dostawami oraz zgodności z wymaganiami podstawowymi, pochodnymi i podporządkowanymi ustanowionymi w art. 32.

3. Właściwe organy państw członkowskich, w których ma miejsce przetwarzanie, przeprowadzają kontrolę przestrzegania przepisów art. 24 ust. 1 oraz podstawowych, pochodnych i podporządkowanych wymagań ustanowionych w ►M12 art. 32 ◄ na terenie przedsiębiorstw co najmniej 25 % przetwórców mających siedzibę na terytorium tych państw członkowskich, wybranych na podstawie analizy ryzyka. Kontrole te obejmują co najmniej następujące czynności:

a) porównanie sumy wartości wszystkich produktów energetycznych z sumą wartości wszystkich pozostałych produktów przeznaczonych na inne cele i powstałych w wyniku tego samego procesu przetwarzania;

b) analizę systemu produkcji przetwórcy, obejmującą kontrole fizyczne i badanie dokumentów handlowych celem sprawdzenia zgodności między dostawami surowców, produktami końcowymi, produktami podobnymi oraz produktami ubocznymi.

Do celów kontroli opisanych w akapicie pierwszym lit. b) właściwe organy opierają się zwłaszcza na współczynnikach technicznych procesu przetwarzania przedmiotowych surowców. Jeżeli w prawodawstwie wspólnotowym istnieją takie współczynniki dla wywozu, to mają one zastosowanie. W przypadku gdy w prawodawstwie wspólnotowym nie występują takie współczynniki, ale istnieją inne, to należy je stosować. We wszystkich innych przypadkach kontrola opiera się głównie na współczynnikach ogólnie przyjętych przez przedmiotową branżę przetwórczą.

4. W przypadku procesów przetwórczych wymienionych w art. 33 ust. 1 kontrole będą przeprowadzane u 10 % wnioskodawców wybranych na podstawie analizy ryzyka z uwzględnieniem następujących czynników:

a) kwot pomocy;

b) rodzaju produkcji zadeklarowanej w odniesieniu do przetwarzania, w szczególności upraw innych niż uprawy jednoroczne;

c) liczby działek rolnych;

d) zmian odnotowanych w stosunku do roku poprzedniego;

e) wyników kontroli przeprowadzonych w ciągu poprzednich lat;

f) pozostałych parametrów, które zostaną zdefiniowane przez państwa członkowskie na podstawie reprezentatywności złożonych deklaracji.

5. Kontrole, o których mowa w ust. 4, obejmują co najmniej:

a) porównanie sumy wartości wszystkich produktów energetycznych z sumą wartości wszystkich pozostałych produktów przeznaczonych na inne cele i otrzymanych w wyniku tego samego procesu przetwarzania;

b) obecność urządzeń do wykorzystywania lub przetwarzania surowców w gospodarstwie.

6. Gdy kontrole, o których mowa w ust. 4, wykazują nieprawidłowości, właściwe organy przeprowadzają dodatkowe kontrole w trakcie roku i konsekwentnie zwiększają odsetek wnioskodawców poddanych kontroli na miejscu w następnym roku zgodnie z art. 26 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.

7. Jeżeli postanowiono, że niektóre elementy kontroli opisanej w ust. 2, 3 i 4 mogą być realizowane na zasadzie kontroli próbki, to taka próbka musi gwarantować wiarygodny i reprezentatywny poziom kontroli.

8. Każda kontrola na miejscu będzie przedmiotem sprawozdania z kontroli, podpisanego przez inspektora, z podaniem szczegółów na temat przeprowadzonych kontroli. W sprawozdaniu należy w szczególności zamieścić następujące dane:

a) datę kontroli;

b) osoby obecne w trakcie kontroli;

c) kontrolowany okres;

d) zastosowane techniki kontroli, w tym, w stosownych przypadkach, odesłania do metod