2014O0060 — PL — 01.05.2015 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B WYTYCZNE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2015/510 z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie implementacji ram prawnych polityki pieniężnej Eurosystemu (EBC/2014/60) (wersja przekształcona) (Dz.U. L 091 z 2.4.2015, s. 3)

zmienione przez:









▼B

WYTYCZNE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2015/510

z dnia 19 grudnia 2014 r.

w sprawie implementacji ram prawnych polityki pieniężnej Eurosystemu (EBC/2014/60)

(wersja przekształcona)







RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 127 ust. 2 tiret pierwsze, uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 3 ust. 1 tiret pierwsze, art. 9 ust. 2, art. 12 ust. 1, art. 14 ust. 3, art. 18 ust. 2 oraz art. 20 akapit pierwszy, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Wytyczne EBC/2011/14 ( 1 ) zostały zmienione w znacznym zakresie. Zważywszy na planowane dalsze nowelizacje tych wytycznych, konieczne jest sporządzenie ich przekształconej wersji. (2) Osiągnięcie wspólnej polityki pieniężnej wymaga zdefiniowania narzędzi, instrumentów i procedur stosowanych przez Eurosystem obejmujący Europejski Bank Centralny (EBC) oraz krajowe banki centralne państw członkowskich, których walutą jest euro (zwane dalej „KBC”), tak aby umożliwić prowadzenie takiej polityki w jednolity sposób we wszystkich państwach członkowskich, których walutą jest euro. (3) Zgodnie z art. 127 ust. 1 i 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 3 ust. 1 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwanego dalej „Statutem ESBC”) podstawowym celem Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC) jest utrzymanie stabilności cen, w związku z czym jego podstawowe zadania obejmują definiowanie i urzeczywistnianie polityki pieniężnej Unii oraz przeprowadzanie operacji walutowych zgodnych z przepisami art. 219 Traktatu. (4) Ogólne ramy Eurosystemu opierają się na postanowieniach Statutu ESBC. Artykuł 127 ust. 1 Traktatu, który został odzwierciedlony w Statucie ESBC, nakłada na Eurosystem obowiązek działania w zgodzie z określonymi zasadami, w tym z zasadą otwartej gospodarki rynkowej z wolną konkurencją, sprzyjającą efektywnej alokacji zasobów. (5) Zgodnie z zasadą decentralizacji ustanowioną w art. 12 ust. 1 Statutu ESBC oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 14 ust. 3 Statutu ESBC, w zakresie uznanym za możliwy i odpowiedni oraz w celu zapewnienia efektywności operacyjnej, do przeprowadzania operacji stanowiących część zadań Eurosystemu EBC może wykorzystywać krajowe banki centralne. (6) W świetle postanowień art. 12 ust. 1 Statutu ESBC EBC ustala wspólną politykę pieniężną i przyjmuje niezbędne wytyczne w celu zapewnienia jej odpowiedniej implementacji. Zgodnie z art. 14 ust. 3 Statutu ESBC KBC są zobowiązane do działania zgodnie z takimi wytycznymi. Niniejsze wytyczne są zatem skierowane do Eurosystemu. W celu implementacji zasad zawartych w niniejszych wytycznych KBC powinny wprowadzić je do swoich ram umownych lub regulacyjnych. Kontrahenci będą zobowiązani do przestrzegania tych zasad po ich wprowadzeniu przez KBC do wspomnianych ram umownych lub regulacyjnych. (7) Pierwsze tiret art. 18 ust. 1 Statutu ESBC zezwala Eurosystemowi na prowadzenie transakcji na rynkach finansowych poprzez kupno i sprzedaż w formie transakcji bezwarunkowych (kasowych i terminowych) lub umów repo oraz poprzez udzielanie i zaciąganie pożyczek należności i instrumentów rynkowych, w euro i w innych walutach, jak również metali szlachetnych. Artykuł 18 ust. 1 tiret drugie zezwala Eurosystemowi na prowadzenie operacji kredytowych z instytucjami kredytowymi i innymi uczestnikami rynku. (8) W ramach realizacji polityki pieniężnej Eurosystem stosuje następujące narzędzia polityki pieniężnej: prowadzi operacje otwartego rynku, oferuje operacje kredytowo-depozytowe oraz nakłada na instytucje kredytowe wymóg utrzymywania rezerw obowiązkowych na rachunkach w Eurosystemie. (9) Aby osiągać swoje cele, Eurosystem stosuje zestaw instrumentów umożliwiających prowadzenie operacji otwartego rynku, które obejmują transakcje odwracalne, transakcje bezwarunkowe, emisję certyfikatów dłużnych EBC, swapy walutowe na potrzeby polityki pieniężnej oraz przyjmowanie depozytów terminowych. Takie instrumenty umożliwiające prowadzenie operacji otwartego rynku mają na celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rynku pieniężnego oraz wspieranie banków w zaspokajaniu ich zapotrzebowania na płynność w niezakłócony i zorganizowany sposób. (10) Będący w dyspozycji Eurosystemu zestaw instrumentów umożliwiających oferowanie operacji kredytowo-depozytowych obejmuje kredyt w banku centralnym oraz depozyt w banku centralnym; operacje te mają na celu, odpowiednio, zasilanie w płynność overnight lub jej absorbowanie, sygnalizowanie ogólnego nastawienia polityki pieniężnej oraz ograniczanie poziomu rynkowej stopy procentowej overnight. (11) System rezerw obowiązkowych Eurosystemu ma na celu przede wszystkim realizację następujących celów polityki pieniężnej: a) przyczyniania się do stabilizacji stóp procentowych rynku pieniężnego poprzez zachęcanie instytucji do łagodzenia skutków przejściowych wahań płynności wynikających ze stosowania zasady rezerwy uśrednionej; oraz b) tworzenia lub pogłębiania strukturalnego niedoboru płynności, co zwiększa skuteczność działania Eurosystemu jako dostawcy płynności. Przepisy dotyczące systemu rezerw obowiązkowych Eurosystemu są zawarte w art. 19 Statutu ESBC, rozporządzeniu Rady (WE) nr 2531/98 ( 2 ) oraz rozporządzeniu Europejskiego Banku Centralnego (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9) ( 3 ). (12) Operacje otwartego rynku Eurosystemu można podzielić na cztery kategorie pod względem celu, regularności i procedur: a) podstawowe operacje refinansujące; b) dłuższe operacje refinansujące; c) operacje dostrajające; oraz d) operacje strukturalne. (13) Podstawowe operacje refinansujące to kategoria operacji otwartego rynku prowadzonych przez Eurosystem, odgrywająca zasadniczą rolę w sterowaniu stopami procentowymi, zarządzaniu płynnością na rynku i sygnalizowaniu nastawienia polityki pieniężnej. (14) Celem dłuższych operacji refinansujących jest dostarczanie kontrahentom płynności o dłuższym terminie zapadalności, niż w przypadku podstawowych operacji refinansujących. W przypadku dłuższych operacji refinansujących Eurosystem zasadniczo nie zamierza wysyłać sygnałów na rynek i dlatego zazwyczaj przyjmuje w nich bierną rolę podmiotu stosującego oferowaną stopę procentową (rate taker). (15) Operacje dostrajające są przeprowadzane doraźnie w celu zarządzania płynnością na rynku oraz sterowania stopami procentowymi, zwłaszcza w celu złagodzenia wpływu niespodziewanych wahań płynności na rynku na stopy procentowe. Poszczególne operacje dostrajające są dostosowane do rodzajów transakcji i konkretnych celów, jakim służą te operacje. (16) Operacje strukturalne mogą być przeprowadzane w sytuacji gdy pojawia się potrzeba dostosowania pozycji strukturalnej Eurosystemu do sektora finansowego. (17) Efektem implementacji ram prawnych polityki pieniężnej Eurosystemu powinno być uczestnictwo szerokiego grona kontrahentów w ramach jednolitych kryteriów kwalifikacji. Kryteria te określa się w celu zapewnienia równego traktowania kontrahentów we wszystkich państwach członkowskich, których walutą jest euro oraz zapewnienia spełniania przez kontrahentów określonych wymogów ostrożnościowych i operacyjnych. (18) W celu ochrony Eurosystemu przed ryzykiem kontrahenta art. 18 ust. 1 tiret drugie Statutu ESBC stanowi, że operacje kredytowe Eurosystemu z instytucjami kredytowymi i innymi uczestnikami rynku powinny być właściwie zabezpieczone. (19) Zapewnienie równego traktowania kontrahentów oraz zwiększenie efektywności operacyjnej i przejrzystości wymaga spełniania przez kwalifikowane aktywa stanowiące zabezpieczenie operacji kredytowych Eurosystemu określonych jednolitych kryteriów we wszystkich państwach członkowskich, których walutą jest euro. (20) Eurosystem stworzył jednolite zasady kwalifikacji zabezpieczeń operacji kredytowych Eurosystemu, umożliwiające przeprowadzanie wszystkich operacji kredytowych Eurosystemu w zharmonizowany sposób poprzez implementację niniejszych wytycznych we wszystkich państwach członkowskich, których walutą jest euro. Jednolite zasady kwalifikacji zabezpieczeń obejmują aktywa rynkowe i nierynkowe spełniające jednolite kryteria kwalifikacji określone przez Eurosystem. Większość aktywów kwalifikowanych można wykorzystywać w operacjach transgranicznych w systemie banków centralnych korespondentów (CCBM), a w przypadku aktywów rynkowych — przez kwalifikowane powiązania pomiędzy systemami rozrachunku papierów wartościowych w EOG lub kwalifikowane powiązania pomiędzy kwalifikowanymi systemami rozrachunku papierów wartościowych w EOG w połączeniu z systemem CCBM. (21) W celu wyrównania niedopasowań w rozrachunku płatności Eurosystem udziela kredytu w ciągu dnia. Zgodnie z art. 12 wytycznych EBC/2012/27 ( 4 ) oraz załącznikiem III do tych wytycznych zabezpieczenie kredytu w ciągu dnia musi spełniać kryteria określone w części czwartej w odniesieniu do aktywów stanowiących kwalifikowane zabezpieczenie. (22) Aktywa kwalifikowane na potrzeby operacji kredytowych Eurosystemu podlegają środkom kontroli ryzyka, które chronią Eurosystem przez stratami finansowymi w sytuacji, gdy konieczne jest zrealizowanie zabezpieczenia w wyniku niewykonania zobowiązania przez kontrahenta. Aktywa kwalifikowane muszą spełniać wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej zawarte w zasadach oceny kredytowej Eurosystemu (Eurosystem credit assessment framework). (23) Za niewypełnianie przez instytucje obowiązków wynikających z rozporządzeń i decyzji EBC dotyczących stosowania rezerw obowiązkowych EBC nakłada sankcje zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2532/98 ( 5 ), rozporządzeniem Europejskiego Banku Centralnego (WE) nr 2157/1999 (EBC/1999/4) ( 6 ), rozporządzeniem (WE) nr 2531/98 oraz rozporządzeniem (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9). W przypadku poważnych naruszeń wymagań dotyczących rezerwy obowiązkowej Eurosystem może także zawiesić udział kontrahentów w operacjach otwartego rynku. (24) Zgodnie z postanowieniami umownymi lub normatywnymi stosowanymi przez odpowiedni KBC lub przez EBC Eurosystem będzie nakładać kary finansowe na kontrahentów lub zawieszać ich udział w operacjach otwartego rynku w przypadku niespełniania przez nich zobowiązań wynikających z postanowień umownych lub normatywnych stosowanych przez KBC (lub przez EBC). (25) Zgodnie z postanowieniami umownymi lub normatywnymi stosowanymi przez odpowiedni KBC lub przez EBC Eurosystem może także – w przypadku niewykonania zobowiązania przez kontrahenta lub ze względu na wymogi ostrożności – zawiesić, ograniczyć lub wykluczyć dostęp do operacji otwartego rynku lub operacji kredytowo-depozytowych. Ze względu na wymogi ostrożnościowe Eurosystem może skorzystać z uprawnienia do odrzucenia aktywów przekazanych przez danego kontrahenta na zabezpieczenie operacji kredytowych Eurosystemu, uprawnienia do ograniczenia stosowania takich aktywów lub uprawnienia zastosowania wobec nich dodatkowej redukcji wyceny. (26) Postanowienia umowne lub normatywne stosowane przez KBC w stosunkach z kontrahentami powinny zawierać minimalne cechy wspólne mające zapewniać brak istotnych różnic w warunkach stosowania wspólnej polityki pieniężnej w poszczególnych państwach członkowskich, których walutą jest euro, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE WYTYCZNE:







SPIS TREŚCI CZĘŚĆ PIERWSZA – PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJE CZĘŚĆ DRUGA – NARZĘDZIA, OPERACJE, INSTRUMENTY I PROCEDURY POLITYKI PIENIĘŻNEJ EUROSYSTEMU TYTUŁ I – Operacje otwartego rynku Rozdział 1 – Przegląd operacji otwartego rynku Rozdział 2 – Kategorie operacji otwartego rynku Rozdział 3 – Instrumenty operacji otwartego rynku TYTUŁ II – Operacje kredytowo-depozytowe Rozdział 1 – Kredyt w banku centralnym Rozdział 2 – Depozyt w banku centralnym TYTUŁ III – Procedury operacji polityki pieniężnej Eurosystemu Rozdział 1 – Procedury przetargowe i procedury bilateralne operacji otwartego rynku Eurosystemu Sekcja 1 – Procedury przetargowe Sekcja 2 – Etapy operacyjne procedur przetargowych Podsekcja 1 – Ogłaszanie procedur przetargowych Podsekcja 2 – Przygotowanie i składanie ofert przez kontrahentów Podsekcja 3 – Rozstrzyganie przetargów Podsekcja 4 – Ogłaszanie wyników przetargów Sekcja 3 – Procedury bilateralne operacji otwartego rynku Eurosystemu Rozdział 2 – Procedury rozrachunku operacji polityki pieniężnej Eurosystemu CZĘŚĆ TRZECIA – KWALIFIKOWANI KONTRAHENCI CZĘŚĆ CZWARTA – AKTYWA KWALIFIKOWANE TYTUŁ I – Zasady ogólne TYTUŁ II – Kryteria kwalifikacji i wymogi jakości kredytowej dotyczące aktywów rynkowych Rozdział 1 – Kryteria kwalifikacji aktywów rynkowych Sekcja 1 – Ogólne kryteria kwalifikacji aktywów rynkowych Sekcja 2 – Szczegółowe kryteria kwalifikacji określonych typów aktywów rynkowych Podsekcja 1 – Szczegółowe kryteria kwalifikacji papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami Podsekcja 2 – Szczegółowe kryteria kwalifikacji zabezpieczonych obligacji, których zabezpieczenie stanowią papiery wartościowe zabezpieczone aktywami Podsekcja 3 – Szczegółowe kryteria kwalifikacji certyfikatów dłużnych wyemitowanych przez Eurosystem Rozdział 2 – Wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej dotyczące aktywów rynkowych TYTUŁ III – Kryteria kwalifikacji i wymogi jakości kredytowej dotyczące aktywów nierynkowych Rozdział 1 – Kryteria kwalifikacji aktywów nierynkowych Sekcja 1 – Kryteria kwalifikacji należności kredytowych Sekcja 2 – Kryteria kwalifikacji dotyczące depozytów terminowych Sekcja 3 – Kryteria kwalifikacji dotyczące RMDB Rozdział 2 – Wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej dotyczące aktywów nierynkowych Sekcja 1 – Wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej dotyczące należności kredytowych Sekcja 2 – Wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej dotyczące RMDB TYTUŁ IV – Gwarancje dotyczące aktywów rynkowych i nierynkowych TYTUŁ V – Zasady oceny kredytowej Eurosystemu dotyczące aktywów kwalifikowanych TYTUŁ VI – Zasady kontroli ryzyka i wyceny dotyczące aktywów rynkowych i nierynkowych Rozdział 1 – Środki kontroli ryzyka dotyczące aktywów rynkowych Rozdział 2 – Środki kontroli ryzyka dotyczące aktywów nierynkowych Rozdział 3 – Zasady wyceny aktywów rynkowych i nierynkowych TYTUŁ VII – Przyjmowanie zabezpieczenia wyrażonego w walutach innych niż euro w sytuacjach awaryjnych TYTUŁ VIII – Zasady wykorzystania aktywów kwalifikowanych TYTUŁ IX – Transgraniczne wykorzystywanie aktywów kwalifikowanych CZĘŚĆ PIĄTA – SANKCJE ZA NIEWYPEŁNIANIE OBOWIĄZKÓW PRZEZ KONTRAHENTÓW CZĘŚĆ SZÓSTA – ŚRODKI UZNANIOWE CZĘŚĆ SIÓDMA – DODATKOWE MINIMALNE ELEMENTY WSPÓLNE DOTYCZĄCE OPERACJI POLITYKI PIENIĘŻNEJ EUROSYSTEMU Rozdział 1 – Dodatkowe minimalne elementy wspólne mające zastosowanie do wszystkich postanowień dotyczących operacji polityki pieniężnej Rozdział 2 – Dodatkowe minimalne elementy wspólne mające zastosowanie do umów repo i umów pożyczek zabezpieczonych Rozdział 3 – Dodatkowe minimalne elementy wspólne dotyczące wyłącznie umów repo Rozdział 4 – Dodatkowe minimalne elementy wspólne dotyczące wyłącznie umów pożyczek zabezpieczonych Rozdział 5 – Dodatkowe minimalne elementy wspólne mające zastosowanie wyłącznie do swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej CZĘŚĆ ÓSMA – PRZEPISY KOŃCOWE ZAŁĄCZNIK I – Rezerwy obowiązkowe ZAŁĄCZNIK II – Ogłaszanie operacji przetargowych ZAŁĄCZNIK III – Rozstrzyganie przetargów i procedury przetargowe ZAŁĄCZNIK IV – Ogłaszanie wyników przetargów ZAŁĄCZNIK V – Kryteria stosowane przy wyborze kontrahentów do interwencyjnych operacji walutowych ZAŁĄCZNIK VI – Transgraniczne wykorzystanie aktywów kwalifikowanych ZAŁĄCZNIK VII – Obliczanie wysokości sankcji stosowanych zgodnie z częścią piątą ZAŁĄCZNIK VIII – Wymogi sprawozdawcze w zakresie danych o poszczególnych kredytach w odniesieniu do papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami ZAŁĄCZNIK IX – Przegląd trafności wyników w ramach zasad oceny kredytowej Eurosystemu ZAŁĄCZNIK X – Poziomy redukcji wartości w wycenie ZAŁĄCZNIK XI – Formy papierów wartościowych ZAŁĄCZNIK XII – Przykłady operacji i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu ZAŁĄCZNIK XIII – Tabela korelacji ZAŁĄCZNIK XIV – Uchylone wytyczne wraz z listą kolejnych nowelizacji







CZĘŚĆ PIERWSZA

PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

1. Niniejsze wytyczne określają jednolite zasady implementacji przez Eurosystem wspólnej polityki pieniężnej w państwach członkowskich, których walutą jest euro.

2. Eurosystem podejmuje wszelkie odpowiednie środki zmierzające do realizacji operacji polityki pieniężnej Eurosystemu zgodnie z zasadami, narzędziami, instrumentami, wymogami, kryteriami i procedurami określonymi w niniejszych wytycznych.

3. Stosunki prawne pomiędzy Eurosystemem a jego kontrahentami określają odpowiednie postanowienia umowne lub normatywne stosowane przez właściwe KBC, dokonujące implementacji postanowień niniejszych wytycznych.

4. Rada Prezesów EBC może w dowolnym czasie zmieniać instrumenty, wymogi, kryteria i procedury realizacji operacji polityki pieniężnej Eurosystemu.

5. Eurosystem zastrzega sobie prawo do wnioskowania o przekazywanie przez kontrahentów wszelkich informacji niezbędnych do wykonywania zadań i osiągania celów dotyczących operacji polityki pieniężnej, oraz do otrzymywania takich informacji. Prawo to nie narusza innych istniejących szczególnych praw Eurosystemu do otrzymywania informacji dotyczących operacji polityki pieniężnej.

Artykuł 2

Definicje

Użyte w niniejszych wytycznych określenia oznaczają:

1) „konwencja dni faktyczne/360” – konwencję obliczania liczby dni stosowaną w operacjach polityki pieniężnej Eurosystemu, określającą faktyczną liczbę dni kalendarzowych uwzględnionych przy obliczaniu odsetek, przy założeniu, że rok liczy 360 dni;

2) „agencja” – podmioty, które Eurosystem sklasyfikował jako agencje. Listę podmiotów sklasyfikowanych jako agencje publikuje się na stronie internetowej EBC;

3) „papiery wartościowe zabezpieczone aktywami” – instrumenty dłużne z zabezpieczeniem w formie wyodrębnionej (stałej lub zmiennej) puli aktywów finansowych, które w określonym czasie przekształcają się w środki pieniężne. Dodatkową gwarancją obsługi i terminowego przekazania przychodu z tytułu papieru wartościowego mogą być prawa lub inne aktywa. Zazwyczaj papiery wartościowe zabezpieczone aktywami emituje specjalnie w tym celu utworzona spółka inwestycyjna, która wcześniej nabyła pulę aktywów finansowych od inicjatora lub sprzedającego. Płatności z tytułu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami zależą głównie od przepływów środków pieniężnych generowanych przez pulę aktywów zabezpieczających oraz od innych praw gwarantujących terminową płatność, takich jak instrumenty dostarczania płynności, gwarancje i inne elementy powodujące poprawę warunków kredytowania;

4) „procedura bilateralna” – procedurę, w ramach której KBC lub, w wyjątkowych okolicznościach, EBC przeprowadzają operacje dostrajające lub transakcje bezwarunkowe, bezpośrednio z jednym lub większą liczbą kontrahentów albo za pośrednictwem giełd papierów wartościowych lub pośredników, z pominięciem procedury przetargowej;

5) „system zapisów księgowych” – system umożliwiający przekazywanie papierów wartościowych i innych aktywów finansowych bez fizycznego przenoszenia papierowych dokumentów lub certyfikatów, np. elektroniczny przekaz papierów wartościowych;

6) „dzień operacyjny”: a) w odniesieniu do zobowiązania dokonania płatności – dowolny dzień, w którym działa system TARGET2, umożliwiając dokonanie takiej płatności; lub b) w odniesieniu do zobowiązania dostarczenia aktywów – dowolny dzień, w którym system rozrachunku papierów wartościowych, za pośrednictwem którego ma nastąpić taka dostawa, działa w miejscu, w którym odpowiednie papiery wartościowe mają zostać dostarczone;

7) „depozyt papierów wartościowych” – podmiot, który: a) umożliwia przetwarzanie oraz rozrachunek transakcji na papierach wartościowych poprzez zapisy księgowe; b) świadczy usługi depozytowe (np. obsługę operacji na papierach wartościowych i umorzeń); c) odgrywa aktywną rolę w zapewnianiu prawidłowości emisji papierów wartościowych. Papiery wartościowe mogą występować albo w formie materialnej (wtedy są blokowane), albo zdematerializowanej (wtedy istnieją tylko jako zapisy elektroniczne);

8) „zabezpieczona pożyczka” – porozumienie pomiędzy KBC a kontrahentem, w ramach którego kontrahentowi dostarczana jest płynność w formie pożyczki zabezpieczonej ustanowionym przez kontrahenta na rzecz KBC, wykonalnym prawem zastawu, przeniesienia lub obciążenia aktywów;

9) „przyjmowanie depozytów terminowych” – instrument wykorzystywany przy przeprowadzaniu operacji otwartego rynku, w ramach którego – w celu absorpcji płynności – Eurosystem oferuje kontrahentom możliwość składania depozytów terminowych na rachunkach w ich rodzimym KBC;

10) „właściwy organ” – organ lub instytucję publiczną oficjalnie uznaną przez prawo krajowe i wyznaczoną przez to prawo do sprawowania nadzoru instytucji w ramach systemu nadzorczego w danym państwie członkowskim;

11) „kontrahent” – instytucję spełniającą kryteria kwalifikacji określone w części trzeciej, uprawniające do dostępu do operacji polityki pieniężnej Eurosystemu;

12) „zabezpieczone obligacje” – instrumenty dłużne dające podwójną możliwość regresu: a) bezpośrednio lub pośrednio wobec instytucji kredytowej; oraz b) z dynamicznej puli aktywów zabezpieczających, przy czym nie stosuje się transzowania ryzyka. Termin ten obejmuje zabezpieczone obligacje typu Jumbo, tradycyjne zabezpieczone obligacje oraz pozostałe zabezpieczone obligacje;

13) „należność kredytowa” – roszczenie o zapłatę sumy pieniężnej stanowiącej zobowiązanie dłużne dłużnika wobec kontrahenta. Należności kredytowe obejmują również Schuldscheindarlehen oraz holenderskie rejestrowane należności sektora prywatnego od budżetu państwa albo innych kwalifikowanych dłużników objętych gwarancją rządową, np. kas mieszkaniowych.

14) „instytucja kredytowa” – instytucję kredytową w rozumieniu art. 2 ust. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/WE ( 7 ) oraz art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 ( 8 ) podlegającą nadzorowi właściwego organu, lub publiczną instytucję kredytową w rozumieniu art. 123 ust. 2 podlegającą nadzorowi o standardzie porównywalnym z nadzorem właściwego organu;

15) „rating kredytowy” – rating kredytowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1060/2009 ( 9 );

16) „wykorzystanie transgraniczne” – przekazanie na zabezpieczenie przez kontrahenta rodzimemu KBC: a) aktywów rynkowych utrzymywanych w innym państwie członkowskim, którego walutą jest euro; b) aktywów rynkowych wyemitowanych w innym państwie członkowskim i utrzymywanych w państwie członkowskim rodzimego KBC; c) należności kredytowych, w przypadku których prawem właściwym dla umowy będącej ich podstawą jest prawo innego państwa członkowskiego, którego walutą jest euro, nie będącego państwem członkowskim rodzimego KBC; d) instrumentów dłużnych zabezpieczonych detalicznymi kredytami hipotecznymi (RMBD) – zgodnie z odpowiednimi procedurami CCBM;

17) „transakcja zabezpieczająca przed ryzykiem kursowym” – umowę zawartą pomiędzy emitentem papierów wartościowych a kontrahentem transakcji zabezpieczającej, zgodnie z którą część ryzyka kursowego wynikającego z przyjmowania przepływów środków pieniężnych w walucie innej niż euro jest częściowo ograniczona przez wymianę przepływów środków pieniężnych na płatności w euro dokonywane przez kontrahenta transakcji zabezpieczającej, łącznie z wszelkimi gwarancjami udzielanymi przez kontrahenta w odniesieniu do tych płatności;

18) „powiernik” – podmiot, który przechowuje papiery wartościowe i inne aktywa finansowe oraz administruje nimi na rzecz innych podmiotów;

19) „domyślna wartość rynkowa” – w odniesieniu do dowolnych aktywów w dowolnej dacie: a) wartość rynkową takich aktywów w domyślnym terminie wyceny, obliczoną na podstawie najbardziej reprezentatywnej ceny z dnia operacyjnego poprzedzającego datę wyceny; b) w braku reprezentatywnej ceny konkretnych aktywów w dniu operacyjnym poprzedzającym datę wyceny stosuje się ostatnią cenę transakcyjną. Jeżeli brak ceny transakcyjnej, KBC przeprowadzający operację ustala cenę, biorąc pod uwagę ostatnią cenę aktywów dostępną na rynku referencyjnym; c) w przypadku aktywów, dla których nie istnieje wartość rynkowa, stosuje się dowolną inną uzasadnioną metodę wyceny; b) jeżeli przed domyślnym czasem wyceny KBC sprzedał dane aktywa lub aktywa im równoważne po cenie rynkowej – dochody netto ze sprzedaży, po odliczeniu wszystkich uzasadnionych kosztów, opłat i wydatków poniesionych w związku z tą sprzedażą, przy czym obliczeń i ustalenia tych kwot dokonuje KBC;

20) „dostawa za płatność” – mechanizm stosowany w systemie rozrachunku przez wymianę aktywów, dzięki któremu ostateczne przekazanie, tj. dostawa, aktywów ma miejsce jedynie wówczas, gdy nastąpiło odpowiadające mu ostateczne przekazanie innych aktywów, tj. płatność;

21) „depozyt w banku centralnym” – jedną z operacji kredytowo-depozytowych Eurosystemu, w ramach której kontrahenci mogą składać w Eurosystemie za pośrednictwem KBC depozyty overnight oprocentowane według wcześniej ustalonej stopy;

22) „stopa depozytu w banku centralnym” – stopę procentową mającą zastosowanie do depozytu w banku centralnym;

23) „wykorzystanie krajowe” – przekazanie na zabezpieczenie przez kontrahenta z siedzibą w państwie członkowskim, którego walutą jest euro, aktywów rynkowych wyemitowanych i utrzymywanych w państwie członkowskim rodzimego KBC tego kontrahenta, lub należności kredytowych, w przypadku których prawem właściwym dla umowy będącej ich podstawą jest prawo państwa członkowskiego jego rodzimego KBC oraz RMBD wyemitowanych przez podmioty mające siedzibę w państwie członkowskim jego rodzimego KBC;

24) „system zabezpieczeń oznaczonych” – system zarządzania zabezpieczeniem KBC, w ramach którego w zamian za wskazane konkretnie aktywa oznaczone jako zabezpieczenie na potrzeby konkretnych operacji kredytowych Eurosystemu dostarczana jest płynność. Rodzimy KBC może zezwolić na zamianę tych aktywów na inne określone aktywa kwalifikowane, o ile zostaną one oznaczone jako zabezpieczenie i są odpowiednie na potrzeby tej konkretnej operacji;

25) „aktywa kwalifikowane” – aktywa, które spełniają kryteria określone w części czwartej, w związku z czym kwalifikują się jako zabezpieczenie operacji kredytowych Eurosystemu;

26) „koniec dnia” – czas w ciągu dnia operacyjnego po zamknięciu systemu TARGET2, w którym następuje finalizacja płatności przetwarzanych w systemie TARGET2 na dany dzień;

27) „wskaźnik inflacji strefy euro” – wskaźnik określany przez Eurostat lub krajowy urząd statystyczny państwa członkowskiego, którego walutą jest euro, np. zharmonizowany wskaźnik cen konsumpcyjnych (HICP);

28) „Europejski Obszar Gospodarczy” (EOG) – wszystkie państwa członkowskie, bez względu na to, czy formalnie przystąpiły do EOG, oraz Islandię, Liechtenstein i Norwegię;

29) „Eurosystem” – EBC i KBC;

30) „dzień operacyjny EBC” – każdy dzień, w którym EBC i co najmniej jeden KBC prowadzą działalność na potrzeby operacji polityki pieniężnej Eurosystemu;

31) „operacje kredytowe Eurosystemu” oznaczają: a) transakcje odwracalne zapewniające płynność, tj. operacje polityki pieniężnej Eurosystemu zapewniające płynność z wyłączeniem swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej oraz transakcji bezwarunkowego zakupu; oraz b) kredyt w ciągu dnia;

32) „operacje polityki pieniężnej Eurosystemu” – operacje otwartego rynku oraz operacje kredytowo-depozytowe;

33) „Zasady Eurosystemu w zakresie oceny użytkownika” – zasady opublikowane na stronie internetowej EBC, dotyczące oceny systemów rozrachunku papierów wartościowych i powiązań w celu określenia ich kwalifikowalności na potrzeby operacji kredytowych Eurosystemu;

34) „ostateczne przekazanie” – nieodwołalne i bezwarunkowe przekazanie stanowiące realizację zobowiązania do przekazania;

35) „instytucja finansowa” – instytucję finansową w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 ( 10 );

36) „operacje dostrajające” – kategorię operacji otwartego rynku przeprowadzanych przez Eurosystem w szczególności w celu złagodzenia wpływu wahań płynności;

37) „kupon o stałym oprocentowaniu” – instrumenty dłużne o z góry ustalonych okresowych płatnościach odsetkowych;

38) „przetarg kwotowy” – procedurę przetargową, w ramach której przed przeprowadzeniem procedury EBC określa stopę procentową, cenę, punkt swapowy lub spread a uczestniczący w niej kontrahenci składają oferty określające kwotę, na jaką chcą zawrzeć transakcję po tak określonej stopie procentowej, cenie, punkcie swapowym lub spreadzie;

39) „kupon o zmiennym oprocentowaniu” – kupon powiązany z referencyjną stopą procentową, jeśli aktualizacja oprocentowania odbywa się co najmniej raz na rok.

40) „swap walutowy na potrzeby polityki pieniężnej” – instrument wykorzystywany przy przeprowadzaniu operacji otwartego rynku, w ramach którego Eurosystem kupuje (lub sprzedaje) euro za obcą walutę po kursie kasowym i jednocześnie odsprzedaje (lub odkupuje) euro po kursie terminowym w określonej dacie odkupu;

41) „rodzimy KBC” – KBC państwa członkowskiego, którego walutą jest euro, w którym dany kontrahent ma siedzibę;

42) „orientacyjny kalendarz regularnych operacji przetargowych Eurosystemu” – kalendarz przygotowany przez Eurosystem i zatwierdzony przez Radę Prezesów EBC, wskazujący harmonogram okresu utrzymywania rezerwy, jak również ogłoszenia przetargu, ogłoszenia wyników przetargu i okresu zapadalności dla podstawowych operacji refinansujących i regularnych dłuższych operacji refinansujących;

43) „międzynarodowy depozyt papierów wartościowych” – centralny depozyt papierów wartościowych, który prowadzi działalność w zakresie rozrachunku znajdujących się w obrocie międzynarodowym papierów wartościowych z rożnych rynków krajowych, zwykle w różnych strefach walutowych;

44) „organizacja międzynarodowa” – podmiot wskazany w art. 118 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w związku z czym ekspozycje wobec takiego podmiotu mają wagę ryzyka 0 %;

45) „międzynarodowy kod identyfikacyjny papierów wartościowych” (ISIN) – międzynarodowy kod identyfikacyjny przyznawany papierom wartościowym emitowanym na rynkach finansowych;

46) „kredyt w ciągu dnia” – kredyt przyznawany na czas krótszy niż jeden dzień operacyjny w rozumieniu wytycznych EBC/2012/27;

47) „emisja certyfikatów dłużnych EBC” – instrument polityki pieniężnej wykorzystywany w przeprowadzaniu operacji otwartego rynku, w ramach którego EBC emituje certyfikaty dłużne stanowiące zobowiązanie dłużne EBC wobec posiadacza certyfikatu;

48) „zabezpieczone obligacje typu Jumbo” – zabezpieczone obligacje wyemitowane zgodnie z wymogami określonymi w art. 52 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE ( 11 ) o wartości emisji co najmniej 1 mld EUR, dla których co najmniej trzech animatorów rynku systematycznie przedstawia kwotowania do ofert kupna i sprzedaży;

49) „należności wynikające z leasingu” – ustalona harmonogramem i przewidziana umową płatność leasingobiorcy na rzecz leasingodawcy na mocy postanowień umowy leasingu. Należnościami wynikającymi z leasingu nie są wartości rezydualne;

50) „wsparcie płynności” – każde rozwiązanie strukturalne, rzeczywiste lub potencjalne, które zostało stworzone lub uznane za właściwe do pokrycia przejściowych niedoborów środków pieniężnych mogących wystąpić w okresie życia transakcji na papierach wartościowych zabezpieczonych aktywami;

51) „dłuższe operacje refinansujące” – kategorię operacji otwartego rynku przeprowadzaną przez Eurosystem w formie transakcji odwracalnych, których celem jest dostarczanie sektorowi finansowemu płynności o dłuższym terminie zapadalności, niż w przypadku podstawowych operacji refinansujących;

52) „podstawowe operacje refinansujące” – kategorię regularnych operacji otwartego rynku, które są przeprowadzane przez Eurosystem w formie transakcji odwracalnych;

53) „okres utrzymywania rezerwy” – okres utrzymywania rezerwy w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9);

54) „wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego” – procedura odnosząca się do stosowania zmiennego depozytu zabezpieczającego, polegająca na tym, że jeżeli regularnie mierzona wartość aktywów przekazanych na zabezpieczenie przez kontrahenta spada poniżej określonego poziomu, Eurosystem wzywa kontrahenta do przekazania dodatkowych aktywów kwalifikowanych lub środków pieniężnych. W systemie zabezpieczeń łącznych wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego stosuje się wyłącznie w przypadku niedostatecznego zabezpieczenia; w systemie zabezpieczeń oznaczonych stosuje się symetryczne wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego. Każda z tych metod została bardziej szczegółowo określona w krajowej dokumentacji rodzimego KBC;

55) „krańcowa stopa procentowa” – w przypadku zasilających w płynność przetargów procentowych – najniższą stopę procentową, przy której oferty są realizowane; w przypadku absorbujących płynność przetargów procentowych – najwyższą stopę procentową, przy której oferty są realizowane;

56) „kredyt w banku centralnym” – jedną z operacji kredytowo-depozytowych oferowanych przez Eurosystem, w ramach której kontrahenci mogą zaciągać od Eurosystemu za pośrednictwem KBC kredyt overnight po ustalonej z góry stopie procentowej, z zastrzeżeniem przekazania wystarczającej ilości aktywów kwalifikowanych jako zabezpieczenia;

57) „stopa kredytu w banku centralnym” – stopę procentową stosowaną w odniesieniu do kredytu w banku centralnym;

58) „krańcowy punkt swapowy” – wartość punktów swapowych, przy której zostaje wyczerpana całkowita pula środków przydzielana w ramach przetargu;

59) „aktywa rynkowe” – instrumenty dłużne przyjmowane do obrotu na rynku, spełniające kryteria kwalifikacji określone w części czwartej;

60) „termin zapadalności” – datę zakończenia operacji polityki pieniężnej Eurosystemu. W przypadku umowy repo lub swapa termin zapadalności odpowiada terminowi odkupu;

61) „państwo członkowskie” – państwo członkowskie Unii;

62) „multi cédulas” – instrument dłużny wyemitowany przez określony hiszpański podmiot specjalnego przeznaczenia (Fondo de Titulización de Activos, FTA), umożliwiający łączenie określonej liczby pojedynczych niewielkich cédulas (hiszpańskich zabezpieczonych obligacji) pochodzących od wielu różnych inicjatorów;

63) „wielostronny bank rozwoju” – podmiot wskazany w art. 117 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w związku z czym ekspozycje wobec takiego podmiotu mają wagę ryzyka 0 %;

64) „aukcja o różnych stopach (aukcja amerykańska)” – aukcję, w której stopa procentowa przydzielonej kwoty płynności, cena lub wartość punktów swapowych równe są stopie procentowej, cenie lub wartości punktów swapowych podanych w poszczególnych ofertach;

65) „kupon wielostopniowy” – strukturę kuponu, w ramach której depozyt zabezpieczający (x) zwiększa się więcej niż jeden raz w trakcie okresu trwania aktywów według ustalonego wcześniej harmonogramu, w ustalonych z góry datach, zwykle w dacie wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego lub dacie płatności kuponu;

66) „krajowy bank centralny” (KBC) – krajowy bank centralny państwa członkowskiego, którego walutą jest euro;

67) „dzień operacyjny KBC” – każdy dzień, w którym dany KBC jest czynny na potrzeby prowadzenia operacji polityki pieniężnej Eurosystemu, w tym dni, w których – z powodu lokalnych lub regionalnych dni wolnych od pracy – nieczynne są oddziały takiego KBC;

68) „kraj grupy G-10 spoza EOG” – kraje, które uczestniczą w grupie G10, ale nie należą do EOG, tj. Stany Zjednoczone, Kanada, Japonia i Szwajcaria;

69) „przedsiębiorstwo niefinansowe” – przedsiębiorstwo niefinansowe w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 549/2013;

70) „aktywa nierynkowe” – dowolne aktywa z następujących: depozytów terminowych, należności kredytowych, RMBD;

71) „pozostałe zabezpieczone obligacje” – strukturyzowane zabezpieczone obligacje oraz multi cédulas;

72) „transakcja bezwarunkowa” – instrument stosowany przy przeprowadzaniu operacji otwartego rynku, w ramach którego Eurosystem kupuje lub sprzedaje kwalifikowane aktywa rynkowe w formie transakcji bezwarunkowych (kasowych i terminowych), w wyniku czego następuje pełne przeniesienie własności ze sprzedającego na kupującego, bez związanego z tym powrotnego przeniesienia własności na sprzedającego;

73) „system zabezpieczeń łącznych” – system zarządzania zabezpieczeniem KBC, w którym kontrahent otwiera w KBC rachunek łączny, służący do deponowania aktywów zabezpieczających operacje kredytowe Eurosystemu tego kontrahenta, w wyniku czego aktywa te są rejestrowane w taki sposób, iż poszczególne aktywa kwalifikowane nie są powiązane z określonymi operacjami kredytowymi Eurosystemu a kontrahent może w dowolnym momencie zamieniać aktywa kwalifikowane;

74) „publiczny rating kredytowy” – rating kredytowy, który: a) został wydany przez agencję ratingową zarejestrowaną w Unii i zaakceptowaną przez Eurosystem; oraz b) został ujawniony do wiadomości publicznej lub rozpowszechniony w ramach subskrypcji;

(75) „podmiot sektora publicznego” – podmiot sklasyfikowany przez krajowy urząd statystyczny jako jednostka sektora publicznego na potrzeby rozporządzenia (UE) nr 549/2013;

(76) „przetarg szybki” – procedurę przetargową, która jest zazwyczaj przeprowadzana w ciągu 105 minut od momentu ogłoszenia przetargu do potwierdzenia jego wyniku i która może być ograniczona do określonego kręgu kontrahentów, zgodnie z dodatkowymi informacjami zawartymi w części drugiej;

77) „umowa repo” – porozumienie, na mocy którego aktywa kwalifikowane sprzedaje się kupującemu bez zachowania własności przez sprzedającego, a jednocześnie sprzedający uzyskuje prawo i zobowiązanie do odkupu równoważnych aktywów po określonej cenie w przyszłym terminie lub na żądanie;

78) „termin odkupu” – datę, w której kupujący jest zobowiązany do odsprzedania sprzedającemu równoważnych aktywów na podstawie transakcji w ramach umowy repo;

79) „cena odkupu” – cenę, po której kupujący jest zobowiązany do odsprzedania sprzedającemu równoważnych aktywów na podstawie transakcji w ramach umowy repo. Cena odkupu równa się sumie ceny zakupu i narzutu obejmującego odsetki od kwoty płynnych środków udzielonej na okres zapadalności danej operacji;

80) „transakcja odwracalna” – instrument wykorzystywany w przeprowadzaniu operacji otwartego rynku oraz udostępnianiu kredytu w banku centralnym, w ramach którego KBC kupuje lub sprzedaje aktywa kwalifikowane na podstawie umów repo lub przeprowadza operacje kredytowe w formie zabezpieczonych pożyczek;

81) „rachunek powierniczy” – rachunek papierów wartościowych prowadzony przez międzynarodowy depozyt papierów wartościowych, depozyt papierów wartościowych lub KBC, na którym instytucje kredytowe mogą trzymać papiery wartościowe stanowiące aktywa kwalifikowane na potrzeby operacji kredytowych Eurosystemu;

82) „system rozrachunku papierów wartościowych” – system, który służy do przekazywania papierów wartościowych, nieodpłatnie (free of payment, FOP) lub za zapłatą (dostawa za płatność, DVP);

83) „data rozrachunku” – data, w której następuje rozrachunek transakcji;

84) „aukcja o jednej stopie (aukcja holenderska)” – aukcję, w której stopa procentowa przydzielonej kwoty płynności, cena lub wartość punktów swapowych stosowane do wszystkich realizowanych ofert są równe krańcowej stopie procentowej, cenie lub punktowi swapowemu;

85) „podmiot specjalnego przeznaczenia” – jednostkę specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 66 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

86) „przetarg standardowy” – procedurę przetargową, którą zwykle przeprowadza się w ciągu 24 godzin od momentu ogłoszenia przetargu do potwierdzenia jego wyniku;

87) „operacja strukturalna” – kategorię operacji otwartego rynku przeprowadzanych przez Eurosystem w celu skorygowania strukturalnej pozycji Eurosystemu wobec sektora finansowego lub realizacji innych celów polityki pieniężnej określonych szerzej w części drugiej;

88) „strukturyzowane zabezpieczone obligacje” – zabezpieczone obligacje, z wyjątkiem multi – cédulas, które nie zostały wyemitowane zgodnie z wymogami określonymi w art. 52 ust. 4 dyrektywy 2009/65/WE;

89) „punkt swapowy” – różnicę między kursem walutowym transakcji terminowej (forward) a kursem walutowym transakcji kasowej (spot) w ramach swapa walutowego. Punkty swapowe należy kwotować zgodnie ze standardowymi konwencjami rynkowymi;

90) „emisja ciągła” – emisję stanowiącą jedną serię wraz z inną wcześniejszą emisją;

91) „TARGET2” – system rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym dla euro, w którym płatności w euro są rozliczane w pieniądzu banku centralnego, podlegający postanowieniom wytycznych EBC/2012/27;

92) „procedura przetargowa” – procedurę, w której Eurosystem zasila rynek w płynność lub absorbuje ją z rynku poprzez zawieranie przez KBC transakcji na podstawie ofert przetargowych składanych przez kontrahentów po publicznym ogłoszeniu przetargu;

93) „data transakcji (T)” – datę zawarcia transakcji, tj. umowy w sprawie transakcji finansowej między dwoma kontrahentami. Data transakcji może zbiegać się z datą rozrachunku (rozrachunek tego samego dnia) lub ją poprzedzać o określoną liczbę dni operacyjnych (datę rozrachunku określa się jako T + przesunięcie rozrachunku w czasie);

94) „tradycyjne zabezpieczone obligacje” – zabezpieczone obligacje, z wyjątkiem zabezpieczonych obligacji typu Jumbo, które zostały wyemitowane zgodnie z wymogami określonymi w art. 52 ust. 4 dyrektywy 2009/65/WE;

95) „agent trójstronny” – operatora systemu rozrachunku papierów wartościowych, który zawarł z KBC umowę, na mocy której taki operator świadczy określone usługi zarządzania zabezpieczeniami jako agent tego KBC;

96) „Unia” – Unię Europejską;

97) „redukcja wartości w wycenie” – procentowe obniżenie wartości rynkowej aktywów przekazywanych na zabezpieczenie na potrzeby operacji kredytowych Eurosystemu;

98) „obniżka wartości w wycenie” – procentowe obniżenie wartości rynkowej aktywów przekazywanych na zabezpieczenie na potrzeby operacji kredytowych Eurosystemu, stosowana przed zastosowaniem redukcji wartości w wycenie;

99) „przetarg procentowy” – procedurę przetargową, w ramach której konkurujący ze sobą uczestniczący kontrahenci składają oferty określające zarówno kwotę, na jaką chcą zawrzeć transakcję, jak i stopę procentową, punkt swapowy lub cenę, po jakich chcą zawrzeć transakcję z Eurosystemem, i w której oferty realizuje się kolejno według ich konkurencyjności, aż do wyczerpania pełnej oferowanej kwoty;

100) „kupon zerowy” – instrument dłużny pozbawiony okresowych płatności kuponowych.







CZĘŚĆ DRUGA

NARZĘDZIA, OPERACJE, INSTRUMENTY I PROCEDURY POLITYKI PIENIĘŻNEJ EUROSYSTEMU

Artykuł 3

Zasady implementacji polityki pieniężnej Eurosystemu

1. Narzędziami wykorzystywanymi przez Eurosystem do implementacji polityki pieniężnej są:

a) operacje otwartego rynku;

b) operacje kredytowo-depozytowe;

c) wymogi w zakresie rezerw obowiązkowych.

2. Wymogi w zakresie rezerw obowiązkowych określa rozporządzenia (WE) nr 2531/98 oraz rozporządzenie (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9). Niektóre elementy wymogów w zakresie rezerw obowiązkowych zostały przedstawione w załączniku I w celach informacyjnych.

Artykuł 4

Wybrane cechy operacji polityki pieniężnej Eurosystemu

Wybrane cechy operacji polityki pieniężnej Eurosystemu przedstawia tabela 1.







Tabela 1 Wybrane cechy operacji polityki pieniężnej Eurosystemu Kategorie operacji polityki pieniężnej Rodzaj instrumentu Okres zapadalności Częstotliwość Procedura Zasilanie w płynność Absorpcja płynności Operacje otwartego rynku Podstawowe operacje refinansujące Transakcje odwracalne — Jeden tydzień Tygodniowa Standardowe procedury przetargowe Dłuższe operacje refinansujące Transakcje odwracalne — Trzy miesiące (1) Miesięczna (1) Standardowe procedury przetargowe Operacje dostrajające Transakcje odwracalne Transakcje odwracalne Nieznormalizowany Nieznormalizowany Procedury przetargowe Swapy walutowe Swapy walutowe Procedury bilateralne Przyjmowanie depozytów terminowych Operacje strukturalne Transakcje odwracalne Transakcje odwracalne Nieznormalizowany Nieznormalizowany Standardowe procedury przetargowe — Emisja certyfikatów dłużnych EBC Do 12 miesięcy Nieznormalizowany Bezwarunkowy zakup Bezwarunkowa sprzedaż — Nieznormalizowany Procedury przetargowe Procedury bilateralne Operacje kredytowo-depozytowe Kredyt w banku centralnym Transakcje odwracalne — Overnight Dostęp wg uznania kontrahentów Depozyt w banku centralnym — Depozyty Overnight Dostęp wg uznania kontrahentów (1) Z zastrzeżeniem art. 7 ust. 4.







TYTUŁ I

OPERACJE OTWARTEGO RYNKU







ROZDZIAŁ 1

Przegląd operacji otwartego rynku

Artykuł 5

Przegląd kategorii i instrumentów dotyczących operacji otwartego rynku

1. Eurosystem może przeprowadzać operacje otwartego rynku w celu sterowania stopami procentowymi, zarządzania płynnością na rynku finansowym i sygnalizowaniu nastawienia polityki pieniężnej.

2. W zależności od celu, jakiemu mają służyć, operacje otwartego rynku można podzielić na następujące kategorie:

a) podstawowe operacje refinansujące;

b) dłuższe operacje refinansujące;

c) operacje dostrajające;

d) operacje strukturalne.

3. Operacje otwartego rynku przeprowadza się przy użyciu następujących instrumentów:

a) transakcji odwracalnych;

b) swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej;

c) przyjmowania depozytów terminowych;

d) emisji certyfikatów dłużnych EBC;

e) transakcji bezwarunkowych.

4. W odniesieniu do kategorii operacji otwartego rynku wskazanych w ust. 2 zastosowanie mają następujące instrumenty, o których mowa w ust. 3:

a) podstawowe operacje refinansujące i dłuższe operacje refinansujące przeprowadza się wyłącznie za pomocą transakcji odwracalnych;

b) operacje dostrajające mogą być przeprowadzane za pomocą: (i) transakcji odwracalnych; (ii) swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej; (iii) przyjmowania depozytów terminowych;

c) operacje strukturalne mogą być przeprowadzane za pomocą: (i) transakcji odwracalnych; (ii) emisji certyfikatów dłużnych EBC; (iii) transakcji bezwarunkowych.

5. Decyzje dotyczące inicjowania operacji otwartego rynku oraz określania warunków ich realizacji i stosowanych instrumentów podejmuje EBC.







ROZDZIAŁ 2

Kategorie operacji otwartego rynku

Artykuł 6

Podstawowe operacje refinansujące

1. Eurosystem przeprowadza podstawowe operacje refinansujące za pomocą transakcji odwracalnych.

2. Jeżeli chodzi o cechy operacyjne, podstawowe operacje refinansujące:

a) są operacjami zasilającymi w płynność;

b) są zwykle przeprowadzane w każdym tygodniu zgodnie z orientacyjnym kalendarzem regularnych operacji przetargowych Eurosystemu;

c) zasadniczo mają jednotygodniowy okres zapadalności, zgodnie z orientacyjnym kalendarzem regularnych operacji przetargowych Eurosystemu, z zastrzeżeniem wyjątku wskazanego w ust. 3;

d) są przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez KBC;

e) są przeprowadzane w trybie standardowych procedur przetargowych;

f) podlegają kryteriom kwalifikacji określonym w art. 55; kryteria te muszą być spełniane przez wszystkich kontrahentów składających oferty w ramach takich operacji;

g) wymagają złożenia zabezpieczenia w formie aktywów kwalifikowanych.

3. Zapadalność podstawowych operacji refinansujących może być różna w zależności od dni wolnych od pracy w poszczególnych państwach członkowskich, których walutą jest euro.

4. Rada Prezesów EBC podejmuje regularnie decyzje co do stóp procentowych stosowanych do podstawowych operacji refinansujących. Zmienione stopy procentowe obowiązują od początku nowego okresu utrzymywania rezerw obowiązkowych.

5. Z zastrzeżeniem ust. 4 Rada Prezesów EBC może zmieniać stopy procentowe stosowane do podstawowych operacji refinansujących w dowolnym momencie. Decyzja taka staje się skuteczna najwcześniej od następnego dnia operacyjnego Eurosystemu.

6. Podstawowe operacje refinansujące przeprowadza się w trybie przetargów kwotowych lub przetargów procentowych, zgodnie z decyzją Eurosystemu.

Artykuł 7

Dłuższe operacje refinansujące

1. Eurosystem przeprowadza dłuższe operacje refinansujące za pomocą transakcji odwracalnych w celu dostarczenia kontrahentom płynności o terminie zapadalności dłuższym niż w przypadku podstawowych operacji refinansujących.

2. Jeżeli chodzi o cechy operacyjne, dłuższe operacje refinansujące:

a) są operacjami odwracalnymi zasilającymi w płynność;

b) są przeprowadzane regularnie w każdym miesiącu, zgodnie z orientacyjnym kalendarzem regularnych operacji przetargowych Eurosystemu, z zastrzeżeniem wyjątku wskazanego w ust. 4;

c) zasadniczo mają trzymiesięczny okres zapadalności, zgodnie z orientacyjnym kalendarzem regularnych operacji przetargowych Eurosystemu, z zastrzeżeniem wyjątków wskazanych w ust. 3 i 4;

d) są przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez KBC;

e) są przeprowadzane w trybie standardowych procedur przetargowych;

f) podlegają kryteriom kwalifikacji określonym w art. 55; kryteria te muszą być spełniane przez wszystkich kontrahentów składających oferty w ramach takich operacji;

g) wymagają złożenia zabezpieczenia w formie aktywów kwalifikowanych.

3. Zapadalność dłuższych operacji refinansujących może być różna w zależności od dni wolnych od pracy w poszczególnych państwach członkowskich, których walutą jest euro.

4. Eurosystem może nieregularnie przeprowadzać dłuższe operacje refinansujące z zapadalnością inną niż trzymiesięczna. Operacje takie nie są ujmowane w orientacyjnym kalendarzu regularnych operacji przetargowych Eurosystemu.

5. Dłuższe operacje refinansujące o zapadalności dłuższej niż trzy miesiące przeprowadzane nieregularnie zgodnie z ust. 4 mogą zawierać klauzulę wcześniejszej spłaty. Taka klauzula wcześniejszej spłaty może ustanawiać możliwość lub obowiązek spłaty przez całości lub części kwot otrzymanych w ramach danej operacji. Klauzule obowiązkowej wcześniejszej spłaty muszą być oparte na wyraźnych i wcześniej zdefiniowanych podstawach. Daty, w jakich wcześniejsze spłaty stają się skuteczne Eurosystem ogłasza w momencie ogłoszenia operacji. W wyjątkowych okolicznościach Eurosystem może zawiesić wcześniejsze spłaty w konkretnych datach, m.in. z powodu dni wolnych od pracy w państwach członkowskich, których walutą jest euro.

6. Dłuższe operacje refinansujące przeprowadza się w trybie przetargów procentowych, chyba że Eurosystem podejmie decyzję o ich przeprowadzeniu w trybie przetargów kwotowych. W takim przypadku stopa mająca zastosowanie do przetargów kwotowych może być indeksowana do bazowej stopy referencyjnej (np. średniej stopy podstawowych operacji refinansujących) przez cały czas trwania operacji, z zastosowaniem spreadu lub bez stosowania spreadu.

Artykuł 8

Operacje dostrajające

1. Eurosystem może przeprowadzać operacje dostrajające za pomocą transakcji odwracalnych, swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej lub przyjmowania depozytów terminowych, w szczególności w celu złagodzenia wahań płynności na rynku;

2. Jeżeli chodzi o cechy operacyjne, operacje dostrajające:

a) mogą być przeprowadzane jako operacje zasilające w płynność lub absorbujące płynność;

b) mają zasadniczo nieznormalizowane częstotliwość i zapadalność;

c) są zazwyczaj przeprowadzane w trybie przetargów szybkich, chyba że – w związku ze szczególnymi względami polityki pieniężnej lub w reakcji na warunki rynkowe – Eurosystem zdecyduje o przeprowadzeniu konkretnej operacji dostrajającej w innym trybie (standardowej procedury przetargowej lub procedury dwustronnej);

d) są przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez KBC, zastrzeżeniem art. 45 ust. 3;

e) podlegają kryteriom kwalifikacji kontrahentów określonym w części trzeciej, w zależności od: (i) rodzaju instrumentu zastosowanego do przeprowadzenia operacji dostrajających; oraz (ii) procedury zastosowanej do przeprowadzenia operacji dostrajających;

f) jeżeli są przeprowadzane za pomocą transakcji odwracalnych, wymagają złożenia zabezpieczenia w formie aktywów kwalifikowanych.

3. EBC może przeprowadzać operacje dostrajające w dowolnym dniu operacyjnym Eurosystemu w celu przeciwdziałania nierównowagom płynności w okresie utrzymywania rezerwy obowiązkowej. Jeżeli dzień transakcji, dzień rozrachunku i dzień płatności nie są dniami operacyjnymi KBC, dany KBC nie ma obowiązku przeprowadzania takich operacji.

4. Eurosystem zachowuje duży stopień elastyczności, jeżeli chodzi o wybór procedur i cech operacyjnych przy realizacji operacji dostrajających, co umożliwia reagowanie na zmiany warunków rynkowych.

Artykuł 9

Operacje strukturalne

1. W celu korygowania strukturalnej pozycji Eurosystemu wobec sektora finansowego lub realizacji innych celów polityki pieniężnej Eurosystem może przeprowadzać operacje strukturalne za pomocą transakcji odwracalnych, emisji certyfikatów dłużnych EBC lub transakcji bezwarunkowych.

2. Jeżeli chodzi o cechy operacyjne, operacje strukturalne:

a) są operacjami zasilającymi w płynność lub operacjami absorbującymi płynność;

b) mają nieznormalizowane częstotliwość i zapadalność;

c) w zależności od rodzaju instrumentu zastosowanego do przeprowadzenia operacji strukturalnej – są przeprowadzane w trybie procedur przetargowych lub procedur bilateralnych;

d) są przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez KBC;

e) podlegają kryteriom kwalifikacji kontrahentów określonym w części trzeciej, w zależności od: (i) rodzaju instrumentu zastosowanego do przeprowadzenia operacji strukturalnej; (ii) procedury zastosowanej do tego rodzaju instrumentu;

f) z wyjątkiem zakupów bezwarunkowych, zasilające w płynność operacje strukturalne wymagają złożenia zabezpieczenia w formie aktywów kwalifikowanych.

3. Eurosystem zachowuje duży stopień elastyczności jeżeli chodzi o wybór procedur i cech operacyjnych przy realizacji operacji strukturalnych, co umożliwia reagowanie na zmiany warunków rynkowych i inne zmiany strukturalne.







ROZDZIAŁ 3

Instrumenty operacji otwartego rynku

Artykuł 10

Transakcje odwracalne

1. Transakcje odwracalne są szczególnymi instrumentami służącymi do przeprowadzania operacji otwartego rynku, w ramach których – w zależności od stosowanych postanowień umownych lub normatywnych – dany KBC kupuje lub sprzedaje aktywa kwalifikowane na podstawie umowy repo lub przeprowadza operacje kredytowe w formie zabezpieczonych pożyczek.

2. Umowy repo i zabezpieczone pożyczki muszą być zgodne z dodatkowymi wymogami określonymi w odniesieniu do tych instrumentów w części siódmej.

3. Zasilające w płynność transakcje odwracalne wymagają złożenia zabezpieczenia w formie aktywów kwalifikowanych, zgodnie z postanowieniami części czwartej.

4. Cechy operacyjne transakcji odwracalnych są uzależnione od kategorii operacji otwartego rynku, do której są wykorzystywane.

5. Absorbujące płynność transakcje odwracalne bazują na aktywach przekazanych przez Eurosystem. Kryteria kwalifikacji tych aktywów są identyczne jak kryteria stosowane do aktywów kwalifikowanych wykorzystywanych w zasilających w płynność transakcjach odwracalnych, zgodnie z częścią czwartą. W absorbujących płynność transakcjach odwracalnych nie stosuje się redukcji wartości w wycenie.

Artykuł 11

Swapy walutowe na potrzeby polityki pieniężnej

1. Swapy walutowe na potrzeby polityki pieniężnej obejmują równoczesne transakcje kasowe i terminowe w euro wobec waluty obcej.

2. Swapy walutowe na potrzeby polityki pieniężnej muszą być zgodne z dodatkowymi wymogami określonymi w odniesieniu do tych instrumentów w części siódmej.

3. W braku odmiennej decyzji Rady Prezesów EBC operacje Eurosystemu dotyczą wyłącznie walut znajdujących się w powszechnym obrocie i są zgodne z normalną praktyką rynkową.

4. W każdym swapie walutowym na potrzeby polityki pieniężnej Eurosystem i kontrahenci uzgadniają punkty swapowe transakcji, kwotowane zgodnie ze standardowymi konwencjami rynkowymi. Sposób ustalania kursów swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej określa tabela 2.

5. Jeżeli chodzi o cechy operacyjne, swapy walutowe na potrzeby polityki pieniężnej:

a) mogą być przeprowadzane jako operacje zasilające w płynność lub operacje absorbujące płynność;

b) mają nieznormalizowane częstotliwość i zapadalność;

c) są przeprowadzane w trybie przetargów szybkich lub procedur bilateralnych, chyba że – w związku ze szczególnymi względami polityki pieniężnej lub w reakcji na warunki rynkowe – Eurosystem zdecyduje o przeprowadzeniu konkretnej operacji w innym trybie (standardowej procedury przetargowej);

d) są przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez KBC, zastrzeżeniem art. 45 ust. 3.

6. W zależności od procedury mającej zastosowanie do danej operacji kontrahenci uczestniczący swapach walutowych na potrzeby polityki pieniężnej podlegają kryteriom kwalifikacji określonym w części trzeciej.

Tabela 2

Sposób ustalania kursów swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej

S = kurs kasowy (w dacie transakcji swapa walutowego) między euro (EUR) i walutą obcą ABC

FM = kurs terminowy między euro i walutą obcą ABC w dacie odkupu swapa (M)

ΔΜ = punkty terminowe między euro i ABC w dacie odkupu swapa (M)

N(.) = wartość kasowa waluty; N(.)M to wartość terminowa waluty: lub lub lub lub

Artykuł 12

Przyjmowanie depozytów terminowych

1. Eurosystem oferuje kontrahentom możliwość składania depozytów terminowych na rachunkach w ich rodzimych KBC.

2. Depozyty przyjmowane od kontrahentów są depozytami terminowymi, do których stosuje się stałe oprocentowanie.

3. Stopa procentowa stosowana do depozytów terminowych może być stopą: a) dodatnią; b) równą zero procent; c) ujemną.

4. Stopa procentowa stosowana do depozytów terminowych jest prostą stopą procentową opartą na konwencji „dni faktyczne/360”. Odsetki wypłaca się w dacie zapadalności depozytu. W przypadku ujemnej stopy procentowej jej zastosowanie do depozytu terminowego oznacza obowiązek dokonania przez deponenta zapłaty na rzecz właściwego KBC, włączając prawo tego KBC do dokonania stosownego obciążenia rachunku kontrahenta. KBC nie mają obowiązku ustanawiania zabezpieczenia w odniesieniu do depozytów terminowych.

5. Depozyty terminowe składa się na rachunkach prowadzonych w rodzimych KBC, również wtedy gdy operacje takie mają być przeprowadzane przez EBC w sposób scentralizowany na podstawie art. 45 ust. 3.

6. Jeżeli chodzi o cechy operacyjne, przyjmowanie depozytów terminowych:

a) jest przeprowadzane w celu absorpcji płynności;

b) może być przeprowadzane na podstawie ogłoszonego wcześniej harmonogramu operacji z określoną z góry częstotliwością i zapadalnością, lub też ad hoc – w reakcji na zmiany warunków płynności, np. przyjmowanie depozytów terminowych może być przeprowadzane w ostatnim dniu okresu utrzymywania rezerw obowiązkowych w celu przeciwdziałania nierównowagom płynności nagromadzonym od rozstrzygnięcia ostatniej podstawowej operacji refinansowej;

c) jest przeprowadzane w trybie przetargów szybkich, chyba że – w związku ze szczególnymi względami polityki pieniężnej lub w reakcji na warunki rynkowe – EBC zdecyduje o przeprowadzeniu konkretnej operacji w innym trybie (procedury bilateralnej lub standardowej procedury przetargowej);

d) jest przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez KBC, zastrzeżeniem art. 45 ust. 3.

7. W zależności od procedury mającej zastosowanie do danej operacji kontrahenci uczestniczący w przyjmowaniu depozytów terminowych podlegają kryteriom kwalifikacji określonym w części trzeciej.

Artykuł 13

Emisja certyfikatów dłużnych EBC

1. Certyfikat dłużny EBC stanowi zobowiązanie dłużne EBC wobec posiadacza certyfikatu.

2. Certyfikaty dłużne EBC emituje się i utrzymuje w formie zapisów księgowych w depozytach papierów wartościowych w państwach członkowskich, których walutą jest euro.

3. EBC nie nakłada ograniczeń co do zbywalności certyfikatów dłużnych EBC.

4. EBC może emitować certyfikaty dłużne EBC:

a) po cenie emisyjnej z dyskontem, która jest niższa niż cena nominalna; lub

b) po cenie powyżej ceny nominalnej;

których wykup następuje w terminie zapadalności po cenie nominalnej.

Różnica pomiędzy ceną emisyjną a ceną nominalną (wykupu) jest równa odsetkom narosłym od ceny emisyjnej według uzgodnionej stopy oprocentowania w okresie zapadalności certyfikatu. Stosowana stopa procentowa jest prostą stopą procentową, opartą na konwencji „dni faktyczne/360”. Cenę emisyjną oblicza się zgodnie z tabelą 3.

Tabela 3

Emisja certyfikatów dłużnych EBC

Cena emisyjna wynosi:

gdzie:

N = wartość nominalna certyfikatu dłużnego EBC

rI = stopa oprocentowania (w %)

D = zapadalność certyfikatu dłużnego EBC (w dniach)

PT = cena emisyjna certyfikatu dłużnego EBC

5. Jeżeli chodzi o cechy operacyjne, certyfikaty dłużne EBC:

a) są emitowane jako operacje otwartego rynku absorbujące płynność;

b) mogą być emitowane z częstotliwością regularną lub nieregularną;

c) mają termin zapadalności poniżej dwunastu miesięcy;

d) są emitowane w trybie standardowych procedur przetargowych;

e) ich przetargi i rozrachunek przeprowadzają w sposób zdecentralizowany KBC.

6. Kontrahenci uczestniczący w standardowych procedurach przetargowych na emisję certyfikatów dłużnych EBC podlegają kryteriom kwalifikacji określonym w części trzeciej.

Artykuł 14

Transakcje bezwarunkowe

1. Zawarcie transakcji bezwarunkowej powoduje pełne przeniesienie własności ze sprzedającego na kupującego bez związanego z tym powrotnego przeniesienia własności na sprzedającego.

2. Przy realizacji transakcji bezwarunkowych i kalkulacji cen Eurosystem działa zgodnie z konwencją rynkową najczęściej stosowaną do instrumentów dłużnych wykorzystanych w danej transakcji.

3. Jeżeli chodzi o cechy operacyjne, transakcje bezwarunkowe:

a) mogą być przeprowadzane jako operacje zasilające w płynność (bezwarunkowy zakup) lub operacje absorbujące płynność (bezwarunkowa sprzedaż);

b) mają nieznormalizowaną częstotliwość;

c) są przeprowadzane w trybie procedur bilateralnych, chyba że EBC zdecyduje o przeprowadzeniu konkretnej operacji w trybie przetargu szybkiego lub standardowej procedury przetargowej;

d) są przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez KBC, z zastrzeżeniem art. 45 ust. 3;

(e) opierają się wyłącznie na kwalifikowanych aktywach rynkowych, zgodnie z częścią czwartą.

4. Kontrahenci uczestniczący w transakcjach bezwarunkowych podlegają kryteriom kwalifikacji określonym w części trzeciej.

Artykuł 15

Obowiązki w zakresie zabezpieczenia i rozrachunku transakcji odwracalnych i swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej

1. W odniesieniu do zasilających w płynność transakcji odwracalnych oraz zasilających w płynność swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej kontrahenci mają obowiązek:

a) dostarczenia wystarczającej ilości aktywów kwalifikowanych w przypadku transakcji odwracalnych, lub odpowiedniej ilości waluty obcej w przypadku swapów walutowych, w celu umożliwienia rozrachunku w dniu rozrachunku;

b) zapewnienia odpowiedniego zabezpieczenia operacji aż do jej zapadalności;

c) kiedy ma to zastosowanie w odniesieniu do lit. b) – zapewnić odpowiednie zabezpieczenie poprzez powiązane wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego, w formie odpowiedniej ilości kwalifikowanych aktywów bądź środków pieniężnych.

2. W odniesieniu do absorbujących płynność transakcji odwracalnych oraz absorbujących płynność swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej, kontrahenci mają obowiązek:

a) przekazania wystarczającej ilości środków pieniężnych na rozrachunek kwot przyznanych im w danej operacji absorbującej płynność;

b) zapewnienia odpowiedniego zabezpieczenia operacji aż do jej zapadalności;

c) kiedy ma to zastosowanie w odniesieniu do lit. (b) – zapewnienia odpowiedniego zabezpieczenia poprzez powiązane wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego, w formie odpowiedniej ilości kwalifikowanych aktywów bądź środków pieniężnych.

3. Niewypełnianie obowiązków, o których mowa w ust. 1 i 2, podlega sankcjom na podstawie art. 154–157.

Artykuł 16

Obowiązki w zakresie rozrachunku bezwarunkowych transakcji zakupu i sprzedaży, przyjmowania depozytów terminowych i emisji certyfikatów dłużnych EBC

1. W operacjach rynku otwartego przeprowadzanych w formie bezwarunkowych transakcji zakupu i sprzedaży, przyjmowania depozytów terminowych oraz emisji certyfikatów dłużnych EBC kontrahenci przekazują odpowiednie ilości aktywów kwalifikowanych lub środków pieniężnych do dokonania rozrachunku kwoty uzgodnionej w ramach transakcji.

2. Niewypełnianie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, podlega sankcjom na podstawie art. 154–157.







TYTUŁ II

OPERACJE KREDYTOWO-DEPOZYTOWE

Artykuł 17

Operacje kredytowo-depozytowe

1. KBC udzielają dostępu do operacji kredytowo-depozytowych oferowanych przez Eurosystem na wniosek kontrahentów.

2. Operacje kredytowo-depozytowe obejmują następujące kategorie:

a) kredyt w banku centralnym;

b) depozyt w banku centralnym.

3. Warunki operacji kredytowo-depozytowych są identyczne we wszystkich państwach członkowskich, których walutą jest euro.

4. KBC udzielają dostępu do operacji kredytowo-depozytowych wyłącznie zgodnie z celami EBC i ogólnymi przesłankami polityki pieniężnej.

5. EBC może w dowolnym momencie modyfikować warunki operacji kredytowo-depozytowych albo te operacje zawieszać.

6. Rada Prezesów EBC podejmuje regularnie decyzje co do stóp procentowych stosowanych do operacji kredytowo-depozytowych. Zmienione stopy procentowe zaczynają obowiązywać od rozpoczęcia nowego okresu utrzymywania rezerwy, zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9). EBC publikuje kalendarz okresów utrzymywania rezerwy co najmniej trzy miesiące przed początkiem roku kalendarzowego.

7. Z zastrzeżeniem ust. 6 Rada Prezesów EBC może zmieniać stopy procentowe stosowane do operacji kredytowo-depozytowych w dowolnym momencie. Decyzja taka staje się skuteczna najwcześniej od następnego dnia operacyjnego Eurosystemu.







ROZDZIAŁ 1

Kredyt w banku centralnym

Artykuł 18

Cechy kredytu w banku centralnym

1. Kontrahenci mogą korzystać z kredytu w banku centralnym w celu pozyskania płynności overnight od Eurosystemu za pośrednictwem transakcji odwracalnej z rodzimym KBC po określonej wcześniej stopie procentowej, przekazując aktywa kwalifikowane jako zabezpieczenie.

2. KBC udostępniają płynność w ramach kredytu w banku centralnym za pomocą umów repo lub zabezpieczonych pożyczek na podstawie mających zastosowanie postanowień umownych lub normatywnych danego KBC.

3. Ilość płynności dostarczanej w ramach kredytu w banku centralnym nie jest ograniczona, z zastrzeżeniem wymogu ustanowienia odpowiedniego zabezpieczenia zgodnie z ust. 4.

4. Kontrahenci mają obowiązek przedstawienia wystarczającej ilości aktywów kwalifikowanych jako zabezpieczenia przed wykorzystaniem kredytu w banku centralnym. Aktywa te powinny być zostać albo wcześniej złożone w odpowiednim KBC, albo dostarczone wraz z wnioskiem o udzielenie dostępu do kredytu w banku centralnym.

Artykuł 19

Warunki dostępu do kredytu w banku centralnym

1. Z kredytu w banku centralnym mogą korzystać instytucje spełniające kryteria kwalifikacji określone w art. 55 oraz mające dostęp do rachunku prowadzonego przez KBC, na którym można przeprowadzić rozrachunek transakcji, w szczególności w systemie TARGET2.

2. Dostęp do kredytu w banku centralnym udzielany jest wyłącznie w dniach, w których działalność prowadzi system TARGET2. W dniach, kiedy nie działają systemy rozrachunku papierów wartościowych, dostępu do kredytu w banku centralnym udziela się na podstawie aktywów kwalifikowanych złożonych wcześniej w KBC.

3. Jeżeli – z powodu ogólnokrajowych lub regionalnych dni wolnych od pracy – w określone dni operacyjne Eurosystemu dany KBC lub któryś z jego oddziałów nie jest czynny na potrzeby prowadzenia operacji polityki pieniężnej, rodzimy KBC powiadamia swoich kontrahentów z wyprzedzeniem o rozwiązaniach umożliwiających dostęp do kredytu w banku centralnym w ciągu takiego dnia wolnego od pracy.

4. Dostępu do kredytu w banku centralnym można udzielić albo na wniosek kontrahenta, albo automatycznie, zgodnie z, odpowiednio, ust. 5 i 6.

5. Kontrahent może wystąpić do swojego rodzimego KBC z wnioskiem o udzielenie dostępu do kredytu w banku centralnym. Wnioski otrzymane przez rodzimy KBC nie później niż 15 minut po czasie zamknięcia systemu TARGET2 KBC przetwarza tego samego dnia w TARGET2. Termin składania wniosków o udostępnienie kredytu w banku centralnym jest przedłużony o 15 minut w ostatnim dniu operacyjnym Eurosystemu danego okresu utrzymywania rezerwy. Wniosek o udostępnienie kredytu w banku centralnym określa kwotę zapotrzebowania na kredyt. Kontrahent dostarcza odpowiednią ilość aktywów kwalifikowanych jako zabezpieczenie transakcji, chyba że aktywa takie zostały już wcześniej złożone przez kontrahenta w rodzimym KBC zgodnie z art. 18 ust. 4.

6. Na koniec każdego dnia operacyjnego ujemne saldo na rachunku rozrachunkowym kontrahenta prowadzonym przez rodzimy KBC, pozostające po sfinalizowaniu procedur kontrolnych na koniec dnia, automatycznie uznaje się za wniosek o udzielenie kredytu w banku centralnym. Spełnienie wymogu zawartego w art. 18 ust. 4 wymaga złożenia przez kontrahenta w rodzimym KBC odpowiedniej ilości aktywów kwalifikowanych jako zabezpieczenia transakcji przed wystąpieniem takiego automatycznego wniosku. Niespełnienie tego warunku dostępu podlega sankcjom zgodnie z art. 154–157.

Artykuł 20

Termin zapadalności i oprocentowanie kredytu w banku centralnym

1. Terminem zapadalności kredytu w banku centralnym jest następny dzień operacyjny (overnight). W przypadku kontrahentów uczestniczących bezpośrednio w systemie TARGET2 kredyt podlega spłacie następnego dnia, w którym działają: a) system TARGET2; oraz b) odpowiedni system rozrachunku papierów wartościowych – w godzinach otwarcia tych systemów.

2. Eurosystem ogłasza oprocentowanie kredytu w banku centralnym z wyprzedzeniem; oprocentowanie to oblicza się jako prostą stopę procentową, opartą na konwencji „dni faktyczne/360”. Stopę procentową stosowaną do kredytu w banku centralnym nazywa się stopą kredytu w banku centralnym.

3. Odsetki od kredytu w banku centralnym są płatne razem ze spłatami kredytu.







ROZDZIAŁ 2

Depozyt w banku centralnym

Artykuł 21

Cechy depozytu w banku centralnym

1. Kontrahenci mogą korzystać z depozytu w banku centralnym w celu składania w Eurosystemie za pośrednictwem KBC depozytów overnight, oprocentowanych według wcześniej ustalonej stopy.

2. Stopa procentowa stosowana do depozytu w banku centralnym może być stopą: a) dodatnią; b) równą zero procent; c) ujemną.

3. KBC nie mają obowiązku ustanawiania zabezpieczenia w odniesieniu do depozytu w banku centralnym.

4. Nie ma ograniczeń co do wielkości depozytu w banku centralnym, jaki może złożyć kontrahent.

Artykuł 22

Warunki dostępu do depozytu w banku centralnym

1. Z depozytu w banku centralnym mogą korzystać instytucje spełniające kryteria kwalifikacji określone w art. 55 oraz mające dostęp do rachunku prowadzonego przez KBC, na którym można przeprowadzić rozrachunek transakcji, w szczególności w systemie TARGET2. Dostęp do depozytu w banku centralnym udzielany jest wyłącznie w dniach, w których działalność prowadzi system TARGET2.

2. W celu uzyskania dostępu do depozytu w banku centralnym kontrahent składa odpowiedni wniosek w rodzimym KBC. Wnioski otrzymane nie później niż 15 minut po czasie zamknięcia systemu TARGET2 rodzimy KBC przetwarza tego samego dnia w TARGET2. Termin składania wniosków o udostępnienie depozytu w banku centralnym jest przedłużony o 15 minut w ostatnim dniu operacyjnym Eurosystemu danego okresu utrzymywania rezerwy. We wniosku należy podać wielkość depozytu.

3. Z powodu istnienia różnic w strukturze rachunków w poszczególnych KBC mogą one – po uzyskaniu uprzedniej zgody EBC – stosować warunki dostępu odmienne od określonych w niniejszym artykule. KBC informują kontrahentów o takich odstępstwach od warunków dostępu określonych w niniejszym artykule.

Artykuł 23

Termin zapadalności i oprocentowanie depozytu w banku centralnym

1. Terminem zapadalności depozytów w banku centralnym jest następny dzień operacyjny (overnight). W przypadku kontrahentów uczestniczących bezpośrednio w systemie TARGET2 terminem zapadalności depozytów w banku centralnym jest chwila otwarcia tego systemu w następnym dniu jego działalności.

2. Eurosystem ogłasza oprocentowanie depozytu w banku centralnym z wyprzedzeniem; oprocentowanie to oblicza się jako prostą stopę procentową, opartą na konwencji „dni faktyczne/360”.

3. Odsetki od depozytu płatne są w dacie jego zapadalności. W przypadku ujemnej stopy procentowej jej zastosowanie do depozytu w banku centralnym oznacza obowiązek dokonania przez deponenta zapłaty na rzecz rodzimego KBC, włączając prawo tego KBC do dokonania stosownego obciążenia rachunku kontrahenta.







TYTUŁ III

PROCEDURY OPERACJI POLITYKI PIENIĘŻNEJ EUROSYSTEMU







ROZDZIAŁ 1

Procedury przetargowe i procedury bilateralne operacji otwartego rynku Eurosystemu

Artykuł 24

Rodzaje procedur operacji otwartego rynku

Operacje otwartego rynku przeprowadza się za pomocą procedur przetargowych lub procedur bilateralnych.







Sekcja 1

Procedury przetargowe

Artykuł 25

Przegląd procedur przetargowych

1. Procedury przetargowe przeprowadza się w sześciu etapach operacyjnych określonych w tabeli 4.

Tabela 4

Etapy operacyjne procedur przetargowych

Etap 1 Ogłoszenie o przetargu a) Ogłoszenie przez EBC za pośrednictwem ogólnodostępnych serwisów agencyjnych i na stronie internetowej EBC b) Ogłoszenie przez KBC za pośrednictwem krajowych serwisów agencyjnych i bezpośrednie powiadomienie poszczególnych kontrahentów (o ile okaże się to konieczne)

Etap 2 Przygotowanie i złożenie ofert przez kontrahentów

Etap 3 Zestawienie ofert przez Eurosystem

Etap 4 Rozstrzygnięcie przetargu i ogłoszenie wyników a) Decyzja EBC dotycząca rozstrzygnięcia przetargu b) Ogłoszenie wyników przetargu za pośrednictwem ogólnodostępnych serwisów agencyjnych i na stronie internetowej EBC

Etap 5 Potwierdzenie indywidualnych wyników przetargu

Etap 6 Rozrachunek transakcji

2. Procedury przetargowe przeprowadza się w formie standardowych procedur przetargowych lub przetargów szybkich. Cechy operacyjne przetargów standardowych i szybkich są identyczne, z wyjątkiem ram czasowych (tabele 5 i 6) i grup kontrahentów.

Tabela 5

Orientacyjne ramy czasowe etapów operacyjnych standardowych procedur przetargowych (czas środkowoeuropejski ( 12 ))

Tabela 6

Orientacyjne ramy czasowe etapów operacyjnych standardowych procedur przetargowych (czas środkowoeuropejski)

3. Eurosystem może przeprowadzać przetargi kwotowe albo przetargi procentowe.

Artykuł 26

Standardowe procedury przetargowe

1. Eurosystem stosuje standardowe procedury przetargowe do przeprowadzania: a) podstawowych operacji refinansujących; b) dłuższych operacji refinansujących; c) specyficznych operacji strukturalnych, tj. odwracalnych operacji strukturalnych i emisji certyfikatów dłużnych EBC.

2. W związku ze szczególnymi względami polityki pieniężnej lub w reakcji na warunki rynkowe standardowe procedury przetargowe mogą być także stosowane przez Eurosystem do przeprowadzania operacji dostrajających i operacji strukturalnych wykonywanych w formie transakcji bezwarunkowych.

3. W przypadku standardowych procedur przetargowych, zasadniczo: a) czas od ogłoszenia przetargu do potwierdzenia jego wyniku wynosi maksymalnie 24 godziny; oraz b) czas między ostatecznym terminem składania ofert i ogłoszeniem wyniku przetargu wynosi ok. dwóch godzin.

4. W razie potrzeby EBC może podjąć decyzję o zmianie ram czasowych poszczególnych operacji.

Artykuł 27

Szybkie procedury przetargowe

1. Zasadniczo Eurosystem wykorzystuje szybkie procedury przetargowe do przeprowadzania operacji dostrajających, ale w związku ze szczególnymi względami polityki pieniężnej lub w reakcji na warunki rynkowe może je także wykorzystywać do przeprowadzania operacji strukturalnych wykonywanych w formie transakcji bezwarunkowych.

2. Szybkie procedury przetargowe przeprowadza się w ciągu 105 minut od ogłoszenia procedury przetargowej, przy czym potwierdzenie następuje niezwłocznie po ogłoszeniu wyników przetargu.

3. W razie potrzeby EBC może podjąć decyzję o zmianie ram czasowych poszczególnych operacji.

4. Do udziału w szybkich procedurach przetargowych Eurosystem może wybrać ograniczoną liczbę kontrahentów, zgodnie z kryteriami i procedurami określonymi w art. 57.

Artykuł 28

Przeprowadzanie standardowych procedur przetargowych dotyczących podstawowych operacji refinansujących i regularnych dłuższych operacji refinansujących zgodnie z kalendarzem przetargów

1. Procedury przetargowe dotyczące podstawowych operacji refinansujących i regularnych dłuższych operacji refinansujących przeprowadza się zgodnie z orientacyjnym kalendarzem regularnych operacji przetargowych Eurosystemu.

2. Orientacyjny kalendarz regularnych operacji przetargowych Eurosystemu publikuje się na stronach internetowych EBC i KBC przynajmniej trzy miesiące przez rozpoczęciem roku kalendarzowego, którego kalendarz dotyczy.

3. Orientacyjne dni przeprowadzania podstawowych operacji refinansujących i regularnych dłuższych operacji refinansujących wskazano w tabeli 7.







Tabela 7 Dni przeprowadzania podstawowych operacji refinansujących i regularnych dłuższych operacji refinansujących Kategoria operacji otwartego rynku Zwykły dzień przeprowadzania operacji (T) Podstawowe operacje refinansujące Każdy wtorek (1) Regularne dłuższe operacje refinansujące Ostatnia środa każdego miesiąca kalendarzowego (2) (1) W przypadku dni wolnych od pracy możliwe jest zaplanowanie operacji na inny dzień. (2) Z powodu świąt Bożego Narodzenia operacja grudniowa jest zwykle przyspieszona o jeden tydzień i przeprowadzana w poprzednią środę miesiąca.

Artykuł 29

Przeprowadzanie procedur przetargowych na potrzeby operacji dostrajających i operacji strukturalnych bez kalendarza operacji przetargowych

1. Nie określa się z góry kalendarza operacji dostrajających. EBC może zdecydować o ich przeprowadzeniu w dowolnym dniu operacyjnym Eurosystemu. W operacjach takich uczestniczą wyłącznie KBC, w których dzień transakcji, dzień rozrachunku i dzień płatności przypadają w dni operacyjne KBC.

2. Nie określa się z góry kalendarza operacji strukturalnych przeprowadzanych w trybie standardowych procedur przetargowych. Zwykle jednak ich przeprowadzenie i rozrachunek mają miejsce w dniach, które są dniami operacyjnymi KBC we wszystkich państwach członkowskich, których walutą jest euro.







Sekcja 2

Etapy operacyjne procedur przetargowych







Podsekcja 1

Ogłaszanie procedur przetargowych

Artykuł 30

Ogłaszanie standardowych i szybkich procedur przetargowych

1. Standardowe procedury przetargowe EBC ogłasza z wyprzedzeniem, za pośrednictwem serwisów agencyjnych oraz na stronie internetowej EBC. Ponadto KBC mogą ogłaszać standardowe procedury przetargowe za pośrednictwem krajowych serwisów agencyjnych oraz, w razie potrzeby, bezpośrednio kontrahentom.

2. Szybkie procedury przetargowe EBC może ogłaszać z wyprzedzeniem, za pośrednictwem serwisów agencyjnych oraz na stronie internetowej EBC. W przypadku szybkich procedur przetargowych, które zostały ogłoszone z wyprzedzeniem, KBC może, w razie potrzeby, kontaktować się bezpośrednio z wybranymi kontrahentami. W przypadku szybkich procedur przetargowych, które nie zostały ogłoszone z wyprzedzeniem, KBC kontaktują się bezpośrednio z wybranymi kontrahentami.

3. Ogłoszenie o przetargu stanowi zaproszenie do składania przez kontrahentów prawnie wiążących ofert. Ogłoszenie nie stanowi oferty EBC lub KBC.

4. Informacje, jakie należy uwzględnić w ogłoszeniu o procedurze przetargowej, zostały określone w załączniku II.

5. W celu skorygowania błędu w ogłoszeniu o przetargu EBC ma prawo do podejmowania działań, które uzna za stosowne, w tym do odwołania lub przerwania przetargu w trakcie realizacji.







Podsekcja 2

Przygotowanie i składanie ofert przez kontrahentów

Artykuł 31

Forma i miejsce składania ofert

1. Kontrahenci składają oferty w swoich rodzimych KBC. Oferty danej instytucji mogą być składane w jej rodzimym KBC tylko przez jedną jednostkę organizacyjną w każdym państwie członkowskim, którego walutą jest euro i w którym ta instytucja ma siedzibę, tj. albo przez centralę, albo przez wyznaczony oddział.

2. Kontrahenci składają oferty przetargowe w dostarczonym przez KBC formacie zgodnym z wzorem dla danej operacji.

Artykuł 32

Składanie ofert

1. W przetargach kwotowych kontrahenci określają w swoich ofertach kwotę, na jaką chcą zawrzeć transakcję z KBC.

2. W przetargach kwotowych dotyczących swapów walutowych kontrahenci określają w ofertach kwotę waluty, jaką chcieliby sprzedać (i odkupić) lub kupić (i odsprzedać) po określonym kursie.

3. W przetargach procentowych kontrahenci mogą składać oferty na nie więcej niż 10 różnych stóp procentowych, cen lub punktów swapowych. W wyjątkowych okolicznościach Eurosystem może ograniczyć liczbę ofert, jakie może złożyć jeden kontrahent. W każdej ofercie kontrahent określa kwotę, na jaką chce zawrzeć transakcję, oraz odpowiednią stopę procentową, cenę lub punkt swapowy. Oferta stopy procentowej lub punktu swapowego musi być wyrażona jako wielokrotność 0,01 punktu procentowego. Oferta ceny musi być wyrażona jako wielokrotność 0,001 punktu procentowego.

4. W przetargach procentowych dotyczących swapów walutowych kontrahenci określają w ofertach kwotę waluty i punkty swapowe, przy jakich są gotowi zawrzeć transakcję.

5. W przetargach procentowych dotyczących swapów walutowych punkty swapowe należy kwotować zgodnie ze standardowymi konwencjami rynkowymi a oferty muszą być wyrażone jako wielokrotności 0,01 punktu swapowego.

6. W odniesieniu do emisji certyfikatów dłużnych EBC, EBC może podjąć decyzję o konieczności wyrażenia ofert w ujęciu cenowym, a nie stopy procentowej. W takiej sytuacji ceny podaje się jako procent wartości nominalnej, z dokładnością do trzech miejsc po przecinku.

Artykuł 33

Minimalna i maksymalna wielkość oferty

1. W podstawowych operacjach refinansujących minimalna wielkość oferty wynosi 1 000 000 EUR. Oferty na wyższe kwoty muszą być wyrażone jako wielokrotności 100 000 EUR. Minimalna wielkość oferty dotyczy każdego poziomu stopy procentowej.

2. W odniesieniu do dłuższych operacji refinansujących każdy KBC określa minimalną wielkość oferty w przedziale od 10 000 EUR do 1 000 000 EUR. Oferty przekraczające minimalną wielkość oferty muszą być wyrażone jako wielokrotności 10 000 EUR. Minimalna wielkość oferty dotyczy każdego poziomu stopy procentowej.

3. W operacjach dostrajających i operacjach strukturalnych minimalna wielkość oferty wynosi 1 000 000 EUR. Oferty na wyższe kwoty muszą być wyrażone jako wielokrotności 100 000 EUR. Minimalna wielkość oferty dotyczy każdego poziomu stopy procentowej, ceny lub punktów swapowych, w zależności od danego typu transakcji.

4. Aby zapobiec składaniu nieproporcjonalnie wysokich ofert, EBC może określić maksymalną wielkość oferty, która jest najwyższą akceptowalną ofertą od danego kontrahenta. Jeżeli określono maksymalną wielkość oferty, EBC uwzględnia szczegółowe informacje dotyczące tej wielkości w publicznym ogłoszeniu o przetargu.

Artykuł 34

Minimalna i maksymalna stopa oferty

1. W zasilających w płynność przetargach procentowych EBC może określić minimalną stopę oferty, która stanowi dolny limit stopy procentowej, na którą kontrahenci mogą składać oferty.

2. W absorbujących płynność przetargach procentowych EBC może określić maksymalną stopę oferty, która stanowi górny limit stopy procentowej, na którą kontrahenci mogą składać oferty.

Artykuł 35

Termin składania ofert

1. Kontrahenci mogą wycofywać złożone oferty w dowolnym momencie przed upływem terminu ich składania.

2. Oferty złożone po terminie nie są rozpatrywane; oferty takie traktuje się jak oferty niespełniające kryteriów kwalifikacji.

3. Rodzimy KBC ustala czy kontrahent dochował terminu składania ofert.

Artykuł 36

Odrzucenie oferty

1. KBC odrzuca:

a) wszystkie oferty kontrahenta, jeżeli ich łączna wielkość przekracza choćby jeden z górnych limitów ustanowionych przez EBC.

b) oferty kontrahenta, które są poniżej minimalnej wielkości oferty;

c) oferty kontrahenta, które są poniżej minimalnej akceptowanej stopy procentowej, ceny lub punktu swapowego, albo powyżej maksymalnej akceptowanej stopy procentowej, ceny lub punktu swapowego.

2. KBC może odrzucić ofertę, która jest niekompletna lub niezgodna z odpowiednim wzorem.

3. W przypadku odrzucenia oferty rodzimy KBC informuje kontrahenta o swojej decyzji przed rozstrzygnięciem przetargu.







Podsekcja 3

Rozstrzyganie przetargów

Artykuł 37

Rozstrzyganie zasilających w płynność i absorbujących płynność przetargów kwotowych

1. W przetargach kwotowych oferty kontrahentów ocenia się w następujący sposób:

a) oferty sumuje się;

b) jeżeli łączna wielkość ofert przekracza całkowitą kwotę płynności będącą przedmiotem przetargu, przedłożone oferty realizuje się proporcjonalnie, zgodnie ze współczynnikiem będącym ilorazem kwoty będącej przedmiotem przetargu i łącznej wielkości ofert, zgodnie z tabelą 1 w załączniku III;

c) kwoty przydzielane poszczególnym kontrahentom zaokrągla się do pełnego euro.

2. EBC może zdecydować o przyznaniu:

a) minimalnej kwoty przydziału, która stanowi dolny limit kwoty przydzielanej poszczególnym kontrahentom; lub

b) minimalnego współczynnika przydziału, który jest wyrażonym w procentach najniższym współczynnikiem realizacji ofert po krańcowej stopie procentowej.

Artykuł 38

Rozstrzyganie zasilających w płynność przetargów procentowych w euro

1. W zasilających w płynność przetargach procentowych w euro oferty kontrahentów ocenia się w następujący sposób:

a) oferty szereguje się malejąco według oferowanych stóp procentowych lub rosnąco według oferowanych cen;

b) w pierwszej kolejności realizowane są oferty o najwyższych stopach procentowych (najniższych cenach), a następnie akceptuje się kolejno oferty o coraz niższych stopach procentowych (coraz wyższych cenach), aż do wyczerpania całej kwoty płynności do przydziału;

c) jeżeli przy krańcowej stopie procentowej (najwyższej zaakceptowanej cenie) łączna wielkość ofert przekracza kwotę pozostającą do przydziału, kwotę tę rozdziela się proporcjonalnie między oferentów zgodnie ze współczynnikiem będącym ilorazem kwoty pozostałej do przydziału do łącznej wielkości ofert przy krańcowej stopie procentowej (najwyższej zaakceptowanej cenie), zgodnie z tabelą 2 w załączniku III;

d) kwoty przydzielane poszczególnym kontrahentom zaokrągla się do pełnego euro.

2. EBC może zadecydować o przyznaniu określonej minimalnej kwoty przydziału każdemu zaakceptowanemu oferentowi.

Artykuł 39

Rozstrzyganie absorbujących płynność przetargów procentowych w euro

1. W absorbujących płynność przetargach procentowych w euro wykorzystywanych do emisji certyfikatów dłużnych EBC oraz przyjmowania depozytów terminowych oferty kontrahentów ocenia się w następujący sposób:

a) oferty szereguje się rosnąco według oferowanych stóp procentowych lub malejąco według oferowanych cen;

b) w pierwszej kolejności realizowane są oferty o najniższych stopach procentowych (najwyższych cenach), a następnie akceptuje się kolejno oferty o coraz wyższych stopach procentowych (coraz niższych cenach), aż do wyczerpania całej kwoty płynności do przydziału;

c) jeżeli przy krańcowej stopie procentowej (najniższej zaakceptowanej cenie) łączna wielkość ofert przekracza kwotę pozostającą do przydziału, kwotę tę rozdziela się proporcjonalnie między oferentów zgodnie ze współczynnikiem będącym ilorazem kwoty pozostałej do przydziału do łącznej wielkości ofert przy krańcowej stopie procentowej (najniższej zaakceptowanej cenie), zgodnie z tabelą 2 w załączniku III;

d) kwoty przydzielane poszczególnym kontrahentom zaokrągla się do pełnego euro. W przypadku emisji certyfikatów dłużnych EBC przydzieloną nominalną kwotę płynności zaokrągla się do najbliższej wielokrotności 100 000 EUR.

2. EBC może zadecydować o przyznaniu określonej minimalnej kwoty przydziału każdemu zaakceptowanemu oferentowi.

Artykuł 40

Rozstrzyganie zasilających w płynność przetargów procentowych dotyczących swapów walutowych

1. W zasilających w płynność przetargach procentowych dotyczących swapów walutowych oferty kontrahentów ocenia się w następujący sposób:

a) oferty szereguje się rosnąco według kwotowania punktów swapowych, uwzględniając znak kwotowania;

b) znak kwotowania zależy od znaku różnicy między oprocentowaniem waluty obcej i euro. W terminie zapadalności swapa: (i) jeżeli oprocentowanie waluty obcej jest wyższe, niż odpowiadające mu oprocentowanie euro, kwotowanie punktu swapowego jest dodatnie, tzn. euro jest kwotowane z premią w stosunku do waluty obcej; (ii) jeżeli oprocentowanie waluty obcej jest niższe niż odpowiadające mu oprocentowanie euro, kwotowanie punktu swapowego jest ujemne, tzn. euro jest kwotowane z dyskontem w stosunku do waluty obcej;

c) w pierwszej kolejności realizowane są oferty o najniższych punktach swapowych, a następnie akceptuje się kolejno oferty o coraz wyższych punktach swapowych, aż do wyczerpania całej kwoty waluty będącej przedmiotem przetargu;

d) jeżeli przy najwyższej zaakceptowanej wartości punktów swapowych, tzn. przy krańcowym punkcie swapowym, łączna wielkość ofert przekracza kwotę pozostałą do przydziału, kwota ta jest rozdzielana proporcjonalnie między oferentów zgodnie ze współczynnikiem będącym ilorazem kwoty pozostałej do przydziału i łącznej kwoty ofert po krańcowym punkcie swapowym, zgodnie z tabelą 3 w załączniku III;

e) kwoty przydzielane poszczególnym kontrahentom zaokrągla się do pełnego euro.

2. EBC może zadecydować o przyznaniu określonej minimalnej kwoty przydziału każdemu zaakceptowanemu oferentowi.

Artykuł 41

Rozstrzyganie absorbujących płynność przetargów procentowych dotyczących swapów walutowych

1. W absorbujących płynność przetargach procentowych dotyczących swapów walutowych oferty kontrahentów ocenia się w następujący sposób:

a) oferty szereguje się malejąco według kwotowania punktów swapowych, uwzględniając znak kwotowania;

b) znak kwotowania zależy od znaku różnicy między oprocentowaniem waluty obcej i euro. W terminie zapadalności swapa: (i) jeżeli oprocentowanie waluty obcej jest wyższe, niż odpowiadające mu oprocentowanie euro, kwotowanie punktu swapowego jest dodatnie, tzn. euro jest kwotowane z premią w stosunku do waluty obcej; oraz (ii) jeżeli oprocentowanie waluty obcej jest niższe niż odpowiadające mu oprocentowanie euro, kwotowanie punktu swapowego jest ujemne, tzn. euro jest kwotowane z dyskontem w stosunku do waluty obcej;

c) w pierwszej kolejności realizowane są oferty o najwyższych punktach swapowych, a następnie akceptuje się kolejno oferty o coraz niższych punktach swapowych, aż: (i) wyczerpana zostanie cała kwota waluty będącej przedmiotem przetargu; oraz (ii) przy najniższej zaakceptowanej wartości punktów swapowych, tzn. przy krańcowym punkcie swapowym, łączna wielkość ofert przekroczy kwotę pozostałą do przydziału.

d) kwota pozostała do przydziału jest rozdzielana proporcjonalnie między oferentów zgodnie ze współczynnikiem będącym ilorazem kwoty pozostałej do przydziału i łącznej kwoty ofert po krańcowym punkcie swapowym, zgodnie z tabelą 3 w załączniku III. Kwoty przydzielane poszczególnym kontrahentom zaokrągla się do pełnego euro.

2. EBC może zadecydować o przyznaniu określonej minimalnej kwoty przydziału każdemu zaakceptowanemu oferentowi.

Artykuł 42

Rodzaje aukcji w przetargach procentowych

W przetargach procentowych Eurosystem może stosować aukcje o jednej stopie (aukcja holenderska) lub aukcje o różnych stopach (aukcja amerykańska).







Podsekcja 4

Ogłaszanie wyników przetargów

Artykuł 43

Ogłaszanie wyników przetargów

1. EBC ogłasza decyzję o rozstrzygnięciu przetargu w odniesieniu do jego wyników za pośrednictwem serwisów agencyjnych oraz na stronie internetowej EBC. Ponadto KBC mogą ogłaszać decyzje EBC o rozstrzygnięciu przetargu za pośrednictwem krajowych serwisów agencyjnych oraz, w razie potrzeby, bezpośrednio kontrahentom.

2. Informacje, jakie należy uwzględnić w ogłoszeniu o wynikach przetargu, zostały określone w załączniku IV.

3. Jeżeli decyzja o rozstrzygnięciu przetargu zawiera błędne informacje dotyczące treści zawartych w publicznym ogłoszeniu o wynikach przetargu, o którym mowa w ust. 1, EBC może podejmować działania, które uzna za stosowne, w celu skorygowania takich błędnych informacji.

4. Po publicznym ogłoszeniu w sposób wskazany w ust. 1 decyzji EBC o rozstrzygnięciu przetargu wraz z podaniem jego wyników KBC bezpośrednio potwierdzają indywidualne wyniki przydziału kontrahentom, których oferty zostały przyjęte, w wyniku czego każdy kontrahent otrzymuje indywidualne i zweryfikowane potwierdzenie przyjęcia oferty oraz przydzielonej kwoty płynności.







Sekcja 3

Procedury bilateralne operacji otwartego rynku Eurosystemu

Artykuł 44

Przegląd procedur bilateralnych

1. Eurosystem może przeprowadzać następujące operacje otwartego rynku za pomocą procedur bilateralnych:

a) operacje dostrajające (transakcje odwracalne, swapy walutowe oraz przyjmowanie depozytów terminowych); lub

b) operacje strukturalne (transakcje bezwarunkowe).

2. W zależności od charakteru poszczególnych transakcji procedury bilateralne mogą być przeprowadzane poprzez bezpośredni kontakt z kontrahentami, zgodnie z art. 45, lub za pośrednictwem giełd papierów wartościowych i pośredników, zgodnie z art. 46.

Artykuł 45

Procedury bilateralne przeprowadzane poprzez bezpośredni kontakt z kontrahentami

1. Procedury bilateralne dotyczące operacji dostrajających i operacji strukturalnych przeprowadzanych w formie transakcji bezwarunkowych mogą być przeprowadzane poprzez bezpośredni kontakt z kontrahentami.

2. KBC kontaktują się bezpośrednio z jedną instytucja wybraną zgodnie z kryteriami kwalifikacji określonymi w art. 57 lub z większą liczbą takich instytucji. Podejmując decyzje co do zawarcia transakcji z takimi instytucjami, KBC mają obowiązek postępowania zgodnie z instrukcjami EBC.

3. Z zastrzeżeniem ust. 2 Rada Prezesów EBC może zdecydować, aby – w wyjątkowych okolicznościach – operacje dostrajające lub operacje strukturalne przeprowadzane za pomocą transakcji bezwarunkowych zostały przeprowadzone – przez EBC albo jeden lub większą liczbę KBC występujących jako ramię operacyjne EBC – w drodze procedur bilateralnych. W takim przypadku procedury takich operacji zostaną odpowiednio dostosowane. Decyzje w przedmiocie zawarcia transakcji z wybranymi instytucjami podejmuje EBC.

Artykuł 46

Procedury bilateralne przeprowadzane poprzez giełdy papierów wartościowych i pośredników

1. Z zastrzeżeniem postanowień art. 45 procedury bilateralne dotyczące operacji strukturalnych przeprowadzanych za pośrednictwem transakcji bezwarunkowych mogą być przeprowadzane poprzez giełdy papierów wartościowych i pośredników.

2. Zgodnie z art. 57 w takim przypadku nie ogranicza się grupy kontrahentów.

3. Procedury dostosowuje się do konwencji rynkowych dotyczących instrumentów dłużnych będących przedmiotem transakcji.

Artykuł 47

Ogłaszanie operacji przeprowadzanych za pomocą procedur bilateralnych

1. Operacje dostrajające oraz operacje strukturalne przeprowadzane w formie transakcji bezwarunkowych przeprowadzanych w trybie procedur bilateralnych nie są ogłaszane z wyprzedzeniem, chyba że EBC postanowi inaczej.

2. EBC może zdecydować, że wyniki takich operacji bilateralnych nie zostaną podane do publicznej wiadomości.

Artykuł 48

Dni operacyjne procedur bilateralnych

1. EBC może zdecydować o przeprowadzeniu procedur bilateralnych na potrzeby operacji dostrajających w dowolnym dniu operacyjnym Eurosystemu. W operacjach takich uczestniczą wyłącznie KBC, w których dzień transakcji, dzień rozrachunku i dzień płatności przypadają w dni operacyjne KBC.

2. Realizacja i rozrachunek procedur bilateralnych na potrzeby operacji strukturalnych przeprowadzanych w trybie transakcji bezwarunkowych mają zazwyczaj miejsce w dni, które są dniami operacyjnymi KBC we wszystkich państwach członkowskich, których walutą jest euro.







ROZDZIAŁ 2

Procedury rozrachunku operacji polityki pieniężnej Eurosystemu

Artykuł 49

Przegląd procedur rozrachunku

1. Rozrachunek zleceń płatniczych dotyczących uczestnictwa w operacjach otwartego rynku lub korzystania z operacji kredytowo-depozytowych jest dokonywany na rachunkach kontrahentów prowadzonych przez KBC lub na rachunkach banku rozrachunkowego uczestniczącego w systemie TARGET2.

2. Rozrachunek zleceń płatniczych dotyczących uczestnictwa w zasilających w płynność operacjach otwartego rynku lub korzystania z kredytu w banku centralnym jest dokonywany w momencie ostatecznego przekazania aktywów kwalifikowanych jako zabezpieczenia danej operacji, lub po tym momencie. W tym celu kontrahenci:

a) składają aktywa kwalifikowane w KBC; lub

b) dokonują rozrachunku aktywów kwalifikowanych z KBC według zasady „dostawa za płatność”.

Artykuł 50

Rozrachunek operacji otwartego rynku

1. Eurosystem dąży do przeprowadzania rozrachunku transakcji dotyczących operacji otwartego rynku w tym samym czasie we wszystkich państwach członkowskich, których walutą jest euro, ze wszystkimi kontrahentami, którzy złożyli wystarczającą ilość aktywów kwalifikowanych jako zabezpieczenie. Jednak z powodu ograniczeń operacyjnych i właściwości technicznych (np. systemów rozrachunku papierów wartościowych) moment w ciągu dnia operacyjnego, w którym dokonywany jest rozrachunek operacji otwartego rynku, może być różny w różnych państwach członkowskich, których walutą jest euro.

2. Podsumowanie orientacyjnych dat rozrachunku znajduje się w tabeli 8.







Tabela 8 Orientacyjne daty rozrachunku operacji otwartego rynku Eurosystemu (1) Instrument polityki pieniężnej Data rozrachunku operacji otwartego rynku w trybie standardowych procedur przetargowych Data rozrachunku operacji otwartego rynku w trybie szybkich procedur przetargowych lub procedur bilateralnych Transakcje odwracalne T + 1 T Transakcje bezwarunkowe Zgodnie z konwencją rynkową dla aktywów zabezpieczających Emisja certyfikatów dłużnych EBC T + 2 — Swapy walutowe T, T + 1 lub T + 2 Przyjmowanie depozytów terminowych T (1) Data rozrachunku odnosi się do dni operacyjnych Eurosystemu. T oznacza dzień transakcji.

Artykuł 51

Rozrachunek operacji otwartego rynku przeprowadzanych w trybie standardowych procedur przetargowych

1. Eurosystem dąży do przeprowadzania rozrachunku operacji otwartego rynku wykonywanych w trybie standardowych procedur przetargowych w pierwszym dniu po dniu transakcji, w którym działa system TARGET2 i wszystkie odpowiednie systemy rozrachunku papierów wartościowych.

2. Daty rozrachunku podstawowych operacji refinansujących i regularnych dłuższych operacji refinansujących są określone z wyprzedzeniem w orientacyjnym kalendarzu regularnych operacji przetargowych Eurosystemu. Jeżeli normalna data rozrachunku przypada w dniu wolnym od pracy, EBC może podjąć decyzję o przeprowadzeniu rozrachunku w innym terminie, z możliwością rozrachunku w tym samym dniu. Eurosystem dąży do zapewnienia, aby czas rozrachunku podstawowych operacji refinansujących i regularnych dłuższych operacji refinansujących zbiegał się z czasem płatności z tytułu popr