02020R0689 — PL — 21.04.2021 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2020/689 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zasad dotyczących nadzoru, programów likwidacji choroby oraz statusu obszaru wolnego od choroby w przypadku niektórych chorób umieszczonych w wykazie i niektórych nowo występujących chorób (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 174 z 3.6.2020, s. 211)

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2020/689

z dnia 17 grudnia 2019 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zasad dotyczących nadzoru, programów likwidacji choroby oraz statusu obszaru wolnego od choroby w przypadku niektórych chorób umieszczonych w wykazie i niektórych nowo występujących chorób

(Tekst mający znaczenie dla EOG)







CZĘŚĆ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

1. Niniejsze rozporządzenie stanowi uzupełnienie zasad dotyczących nadzoru, programów likwidacji choroby oraz statusu obszaru wolnego od choroby w przypadku niektórych chorób umieszczonych w wykazie i niektórych nowo występujących chorób zwierząt lądowych, wodnych oraz innych zwierząt, o których mowa w rozporządzeniu (UE) 2016/429.

2. W rozdziale 1 części II niniejszego rozporządzenia określono zasady dotyczące nadzoru nad chorobami, o których mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429, oraz nowo występującymi chorobami, o których mowa w art. 6 ust. 2 tego rozporządzenia, w stosunku do: a) projektu nadzoru włącznie z docelową populacją zwierząt i metodami diagnostycznymi; b) potwierdzenia choroby i definicji przypadków; c) unijnych programów nadzoru.

3. W rozdziale 2 części II niniejszego rozporządzenia określono zasady dotyczące programów likwidacji chorób zwierząt lądowych, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2016/429, w stosunku do: a) strategii zwalczania chorób, terytorium, populacji zwierząt, celów i okresu stosowania; b) obowiązków podmiotów i właściwych organów; c) środków zwalczania chorób w przypadku podejrzenia oraz potwierdzenia.

4. W rozdziale 3 części II niniejszego rozporządzenia określono zasady dotyczące programów likwidacji chorób zwierząt wodnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2016/429, w stosunku do: a) strategii zwalczania chorób, terytorium, populacji zwierząt, celów i okresu stosowania; b) obowiązków podmiotów i właściwych organów; c) środków zwalczania chorób w przypadku podejrzenia oraz potwierdzenia.

5. W rozdziale 4 części II niniejszego rozporządzenia określono zasady dotyczące statusu obszaru wolnego od choroby dotyczące niektórych chorób zwierząt lądowych i wodnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429, w stosunku do: a) kryteriów zatwierdzania statusu obszaru wolnego od choroby w odniesieniu do państw członkowskich i stref; b) kryteriów zatwierdzania statusu obszaru wolnego od choroby w odniesieniu do kompartmentów, w których są utrzymywane zwierzęta akwakultury; c) kryteriów utrzymywania statusu obszaru wolnego od choroby; d) zawieszenia, cofnięcia i przywrócenia statusu obszaru wolnego od choroby.

6. W części III niniejszego rozporządzenia określono przepisy przejściowe i końcowe w stosunku do: a) zatwierdzenia statusu obszaru wolnego od choroby w odniesieniu do państw członkowskich, stref i kompartmentów, które uznaje się za wolne od choroby na podstawie prawodawstwa obowiązującego przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia; b) zatwierdzenia programów likwidacji choroby w odniesieniu do państw członkowskich, stref i kompartmentów posiadających zatwierdzony program likwidacji lub nadzoru na podstawie prawodawstwa obowiązującego przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia;

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1) „choroba kategorii E” oznacza chorobę umieszczoną w wykazie, w odniesieniu do której zachodzi konieczność nadzoru w Unii, jak określono w art. 9 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) 2016/429;

2) „docelowa populacja zwierząt” oznacza populację zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie określoną według gatunków, a w stosownych przypadkach według kategorii, istotną w odniesieniu do działań związanych z nadzorem, programów likwidacji choroby lub statusu obszaru wolnego od określonej choroby;

3) „dodatkowa populacja zwierząt” oznacza populację zwierząt utrzymywanych lub zwierząt dzikich należących do gatunków umieszczonych w wykazie, podlegającą nieobowiązkowym środkom zapobiegania, nadzoru i zwalczania chorób, niezbędnym do osiągnięcia lub utrzymania statusu obszaru wolnego od choroby docelowej populacji zwierząt;

4) „choroba kategorii A” oznacza chorobę umieszczoną w wykazie, która zwykle nie występuje w Unii i po której wykryciu muszą zostać wprowadzone natychmiastowe środki likwidacji choroby, jak określono w art. 9 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429;

5) „choroba kategorii B” oznacza chorobę umieszczoną w wykazie, która musi podlegać zwalczaniu we wszystkich państwach członkowskich w celu jej likwidacji w całej Unii, jak określono w art. 9 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2016/429;

6) „choroba kategorii C” oznacza chorobę umieszczoną w wykazie, która ma znaczenie dla niektórych państw członkowskich i w odniesieniu do której potrzebne są środki, aby zapobiec jej rozprzestrzenianiu się na te części Unii, które oficjalnie są wolne od choroby lub które mają programy likwidacji danej choroby umieszczonej w wykazie, jak określono w art. 9 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2016/429;

7) „bydło” lub „zwierzęta z gatunków bydła” oznaczają zwierzęta z gatunków zwierząt kopytnych z rodzajów Bison, Bos (w tym podrodzajów Bos, Bibos, Novibos, Poephagus) i Bubalus (w tym podrodzaju Anoa) oraz potomstwo z krzyżówek między tymi gatunkami;

8) „owca” oznacza zwierzę z gatunków zwierząt kopytnych należące do rodzaju Ovis oraz potomstwo z krzyżówek między tymi gatunkami;

9) „koza” oznacza zwierzę z gatunków zwierząt kopytnych należące do rodzaju Capra oraz potomstwo z krzyżówek między tymi gatunkami;

10) „cyrk objazdowy” oznacza pokaz lub przedstawienie z udziałem zwierząt lub grup zwierząt tresowanych, które ma być przemieszczane między państwami członkowskimi;

11) „grupa zwierząt tresowanych” oznacza grupę składającą się ze zwierząt utrzymywanych do celów pokazów lub przedstawień, która może stanowić część cyrku;

12) „świnia” oznacza zwierzę z gatunków zwierząt kopytnych z rodziny świniowatych wymienionych w załączniku III do rozporządzenia (UE) 2016/429;

13) „środek transportu” oznacza pojazdy drogowe lub kolejowe, statki i statki powietrzne;

14) „pies” oznacza zwierzę utrzymywane z gatunku Canis lupus;

15) „kot” oznacza zwierzę utrzymywane z gatunku Felis silvestris;

16) „fretka domowa” oznacza zwierzę utrzymywane z gatunku Mustela putorius furo;

17) „obszar sezonowo wolny od choroby niebieskiego języka” oznacza całe terytorium państwa członkowskiego lub jego strefę, gdzie właściwy organ ustanowił tymczasowy status obszaru wolnego od zakażenia wirusem choroby niebieskiego języka (serotyp 1–24) („zakażenie BTV”) zgodnie z art. 40 ust. 3 na podstawie okresu wolnego od wektorów oraz wykazania braku choroby u gatunków zwierząt umieszczonych w wykazie;

18) „zakład zabezpieczony przed wektorami” oznacza część lub wszystkie obiekty zakładu, które są zabezpieczone przed atakami gatunku Culicoides za pomocą odpowiednich środków fizycznych oraz środków zarządzania; przy czym status zakładu zabezpieczonego przed wektorami nadaje właściwy organ zgodnie z art. 44;

19) „statek do transportu żywych ryb” oznacza statek wykorzystywany przez sektor akwakultury, który posiada basen lub zbiornik do przechowywania i transportu żywych ryb w wodzie;

20) „odłogowanie” oznacza, dla celów zarządzania chorobą, działanie, w trakcie którego z zakładu usuwane są zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie, a gdzie to możliwe, także woda;

21) „okres kwalifikowalności” oznacza okres poprzedzający złożenie przez właściwy organ wniosku o nadanie statusu obszaru wolnego od choroby lub, w stosownych przypadkach, okres poprzedzający opublikowanie w formie elektronicznej tymczasowej deklaracji, o której mowa w art. 83 ust. 1 lit. a);

22) „gatunek nieumieszczony w wykazie” oznacza gatunek zwierząt lub grupę gatunków zwierząt, których nie umieszczono w załączniku do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/1882 w odniesieniu do konkretnej choroby;

23) „stado” oznacza cały drób lub wszystkie ptaki żyjące w niewoli o tym samym statusie zdrowotnym, chowane w tych samych pomieszczeniach lub na tym samym wybiegu i stanowiące jednolitą jednostkę epidemiologiczną; w odniesieniu do drobiu chowanego w pomieszczeniach zamkniętych terminem tym objęte są wszystkie ptaki znajdujące się w tej samej przestrzeni powietrznej;

24) „szczepienie DIVA (oparte na strategii odróżniania zwierzęcia zakażonego od szczepionego)” oznacza szczepienie z wykorzystaniem szczepionek, które umożliwiają – w połączeniu z odpowiednimi serologicznymi metodami diagnostycznymi – wykrycie zakażonych zwierząt w zaszczepionej populacji;

25) „zwierzęta zaszczepione zgodnie z DIVA” oznaczają zwierzęta zaszczepione w ramach szczepienia DIVA;

26) „zatwierdzony zakład zajmujący się materiałem biologicznym” oznacza centrum pozyskiwania nasienia, zespół pozyskiwania zarodków, zespół produkcji zarodków, zakład przetwarzający materiał biologiczny lub centrum przechowywania materiału biologicznego zatwierdzone zgodnie z art. 97 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429;

27) „nasienie” oznacza ejakulat zwierzęcia lub zwierząt w stanie niezmienionym albo konfekcjonowany lub rozrzedzony;

28) „oocyty” oznaczają haploidalne etapy ootydogenezy, w tym oocyty II rzędu i komórki jajowe;

29) „zarodek” oznacza wstępne stadium rozwoju zwierzęcia, w którym można go przenieść do matki odbiorcy;

30) „okres wolny od wektorów” oznacza na określonym obszarze okres braku aktywności muchówek z rodzaju Culicoidesa, określony zgodnie z załącznikiem V część II rozdział 1 sekcja 5;

31) „pszczoły miodne” oznaczają zwierzęta z gatunku Apis mellifera;

32) „drób hodowlany” oznacza drób w wieku 72 godzin i starszy, przeznaczony do produkcji jaj wylęgowych;

33) „coroczny nadzór wyrywkowy” oznacza nadzór obejmujący co najmniej jedną kontrolę docelowej populacji zwierząt przeprowadzony w ciągu roku, w przypadku którego do wyboru jednostek do badań stosuje się metody doboru próby oparte na prawdopodobieństwie.







CZĘŚĆ II

NADZÓR, PROGRAMY LIKWIDACJI CHOROBY, STATUS OBSZARU WOLNEGO OD CHOROBY







ROZDZIAŁ 1

Nadzór







Sekcja 1

Koncepcja nadzoru, docelowa populacja zwierząt oraz metody diagnostyczne

Artykuł 3

Koncepcja nadzoru

1. Właściwy organ opracowuje koncepcję nadzoru w odniesieniu do umieszczonych w wykazie i nowo występujących chorób zwierząt lądowych i innych zwierząt, uwzględniając: a) ogólne wymagania dotyczące nadzoru oparte na: (i) powiadomieniu, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429; (ii) odpowiednim dochodzeniu weterynaryjnym dotyczącym zwiększonej upadkowości zwierząt i innych objawów poważnych chorób lub znacznego spadku wskaźników produkcji z nieustalonej przyczyny; (iii) dochodzeniu prowadzonym przez właściwy organ w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii E lub, w stosownych przypadkach, nowo występującej choroby; (iv) docelowej populacji zwierząt w odniesieniu do nadzoru, o którym mowa w art. 4; (v) udziale kontroli urzędowych i innych działań urzędowych, o których mowa w art. 7; b) określone wymagania dotyczące nadzoru: (i) w unijnym programie nadzoru; (ii) jako część obowiązkowych lub nieobowiązkowych programów likwidacji choroby; (iii) do celów wykazania i utrzymywania statusu obszaru wolnego od choroby; (iv) w ramach środków zwalczania chorób; (v) w kontekście zatwierdzenia określonych zakładów; (vi) w odniesieniu do przemieszczeń zwierząt lądowych w obrębie terytorium Unii lub ich wprowadzania na terytorium Unii.

2. Właściwy organ opracowuje koncepcję nadzoru w odniesieniu do umieszczonych w wykazie i nowo występujących chorób zwierząt wodnych, uwzględniając: a) ogólne wymagania dotyczące nadzoru oparte na: (i) powiadomieniu, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429; (ii) odpowiednim dochodzeniu weterynaryjnym dotyczącym zwiększonej upadkowości zwierząt i innych objawów poważnych chorób lub znacznego spadku wskaźników produkcji z nieustalonej przyczyny; (iii) dochodzeniu prowadzonym przez właściwy organ w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby kategorii E lub, w stosownych przypadkach, nowo występującej choroby; (iv) docelowej populacji zwierząt w odniesieniu do nadzoru, o którym mowa w art. 4; (v) udziale kontroli urzędowych i innych działań urzędowych, o których mowa w art. 7; (vi) środkach zwalczania chorób; b) określone wymagania dotyczące nadzoru: (i) jako część systemu nadzoru opartego na ryzyku określonego w załączniku VI część I rozdział 1, obejmującego klasyfikację ryzyka i regularne kontrole stanu zdrowia zwierząt, o których mowa w załączniku VI część I rozdział 2 i 3; (ii) jako część programów likwidacji choroby, o których mowa w załączniku VI, część II, rozdział 1–6; (iii) do celów wykazania i utrzymywania statusu obszaru wolnego od choroby; (iv) do celów wykazania, zgodnie z programami nadzoru, o których mowa w załączniku VI, część III, rozdział 1–6, że zakłady nieuczestniczące w programie likwidacji choroby, o którym mowa w pkt (ii), lub zakłady które nie uzyskały statusu obszaru wolnego od choroby, o którym mowa w pkt (iii), nie uległy zakażeniu; (v) w odniesieniu do przemieszczeń zwierząt wodnych w obrębie terytorium Unii lub ich wprowadzenia na terytorium Unii.

Artykuł 4

Docelowa populacja zwierząt

1. Właściwy organ określa docelową populację zwierząt istotną dla nadzoru, o którym mowa w art. 3, w odniesieniu do każdej choroby umieszczonej w wykazie, oraz, w stosownych przypadkach, do każdej nowo występującej choroby, a także uwzględnia: a) zwierzęta utrzymywane należące do gatunków umieszczonych w wykazie; b) zwierzęta dzikie należących do gatunków umieszczonych w wykazie, jeżeli: (i) objęte są unijnym programem nadzoru lub obowiązkowym lub nieobowiązkowym programem likwidacji choroby lub nadzorem niezbędnym do przyznania lub utrzymania statusu obszaru wolnego od choroby; (ii) właściwy organ uważa, że stwarzają ryzyko mogące spowodować obniżenie statusu zdrowotnego zwierząt innego gatunku w państwie członkowskim, strefie lub kompartmencie; lub (iii) nadzór jest niezbędny, by ocenić wymagania w zakresie zdrowia zwierząt do celów wprowadzenia do Unii lub przemieszczeń w obrębie terytorium Unii.

2. Aby zapewnić wczesne wykrywanie nowo występujących chorób gatunków innych niż choroby, o których mowa w ust. 1 lit. a), właściwy organ uwzględnia w docelowej populacji zwierząt zwierzęta utrzymywane należące do gatunków, których nie wymieniono w wykazie w związku z chorobą umieszczoną w wykazie, jeżeli zastosowanie mają następujące kryteria: a) zwierzęta są przemieszczane do zakładów w innym państwie członkowskim, strefie lub kompartmencie; oraz b) ze względu na liczbę zwierząt lub częstotliwość przemieszczeń właściwy organ uważa, że zwierzęta stwarzają ryzyko, które w przypadku pojawienia się choroby u tego gatunku, może spowodować pogorszenie statusu zdrowotnego innych zwierząt utrzymywanych w innym państwie członkowskim, strefie lub kompartmencie.

Artykuł 5

Wyłączenie niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych należących do docelowej populacji zwierząt

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 4 ust. 1 lit. a) właściwy organ może ograniczyć docelową populację zwierząt w celu nadzorowania choroby innej niż choroba kategorii A do kategorii zwierząt utrzymywanych należących do gatunków umieszczonych w wykazie, które podlegają, w odniesieniu do tej choroby: a) unijnym programom nadzoru; b) obowiązkowemu lub nieobowiązkowemu programowi likwidacji choroby lub nadzorowi niezbędnemu do przyznania lub utrzymania statusu obszaru wolnego od choroby; c) opartym na nadzorze wymaganiom w zakresie zdrowia zwierząt dotyczącym przemieszczania w obrębie terytorium Unii lub wprowadzania do Unii.

2. Kategorie zwierząt utrzymywanych, o których mowa w ust. 1 mogą opierać się na wieku zwierzęcia, jego płci, miejscu i rodzaju produkcji.

Artykuł 6

Metody diagnostyczne

1. Właściwy organ zapewnia, aby pobieranie próbek, techniki, zatwierdzanie i interpretacja metod diagnostycznych w celach nadzoru były zgodne: a) z określonymi przepisami przyjętymi zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/429 oraz stosownymi szczegółowymi informacjami i wytycznymi udostępnionymi na stronach internetowych laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej oraz Komisji; b) jeżeli elementy te nie są ujęte w przepisach, szczegółowych informacjach i wytycznych, o których mowa w lit. a), z pobieraniem próbek, technikami, zatwierdzaniem i interpretacją metod diagnostycznych określonymi w podręczniku badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych wydanym przez Światową Organizację Zdrowia Zwierząt (OIE) („Podręczniku dla zwierząt lądowych” ( 1 ) z późniejszymi zmianami lub podręczniku badań diagnostycznych dla zwierząt wodnych wydanym przez OIE („Podręczniku dla zwierząt wodnych” ( 2 ) z późniejszymi zmianami; c) jeżeli elementów tych nie obejmują lit. a) i b) niniejszego ustępu, z metodami określonymi w art. 34 ust. 2 lit. b) oraz art. 34 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/625.

2. Metody diagnostyczne do celów przyznania i utrzymania statusu obszaru wolnego od choroby określono w: a) sekcji 1 załącznika III w odniesieniu do zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis oraz B. suis; b) sekcji 2 załącznika III w odniesieniu do zakażenia kompleksem Mycobacterium tuberculosis (Mycobacterium bovis, M. caprae i M. tuberculosis) (MTBC); c) sekcji 3 załącznika III w odniesieniu do enzootycznej białaczki bydła (EBL); d) sekcji 4 załącznika III w odniesieniu do zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła/otrętu bydła (IBR/IPV); e) sekcji 5 załącznika III w odniesieniu do zakażenia wirusem choroby Aujeszkyego (ADV); f) sekcji 6 załącznika III w odniesieniu do wirusowej biegunki bydła (BVD); g) załączniku VI część II rozdział 1 sekcja 5 pkt 2 w odniesieniu do wirusowej posocznicy krwotocznej (VHS); h) załączniku VI część II rozdział 1 sekcja 5 pkt 2 w odniesieniu do zakaźnej martwicy układu krwiotwórczego ryb łososiowatych (IHN); i) załączniku VI część II rozdział 2 sekcja 5 pkt 2 w odniesieniu do zakażenia wirusem zakaźnej anemii łososi z delecją w regionie polimorficznym (HPR); j) załączniku VI część II rozdział 3 sekcja 5 pkt 2 w odniesieniu do zakażenia wywoływanego przez Marteilia refringens; k) załączniku VI część II rozdział 4 sekcja 5 pkt 2 w odniesieniu do zakażenia wywoływanego przez Bonamia exitiosa; l) załączniku VI część II rozdział 5 sekcja 5 pkt 2 w odniesieniu do zakażenia wywoływanego przez Bonamia ostreae; m) załączniku VI część II rozdział 5 sekcja 6 pkt 2 w odniesieniu do zakażenia wirusem WSS.

Artykuł 7

Udział kontroli urzędowych i innych działań urzędowych w nadzorze nad stanem zdrowia zwierząt

1. W stosownych przypadkach właściwy organ uwzględnia w projekcie nadzoru, o którym mowa w art. 3 niniejszego rozporządzenia, wyniki kontroli urzędowych i innych działań urzędowych określonych w art. 2 rozporządzenia (UE) 2017/625. Te kontrole urzędowe i inne działania urzędowe obejmują: a) badania przed- i pośmiertne; b) kontrole w punktach kontroli granicznej; c) kontrole urzędowe i inne działania urzędowe na rynkach i podczas gromadzenia zwierząt; d) kontrole urzędowe i inne działania urzędowe podczas transportu żywych zwierząt; e) kontrole i pobieranie próbek w zakładach związane ze zdrowiem publicznym; f) wszelkie inne kontrole urzędowe, w trakcie których prowadzi się kontrole lub badania zakładów, zwierząt lub próbek.

2. W przypadku gdy właściwy organ podejrzewa wystąpienie choroby umieszczonej w wykazie lub nowo występującej choroby w kontekście kontroli urzędowych lub innych działań urzędowych, o których mowa w ust. 1, zapewnia, aby wszystkie odpowiednie organy zostały o tym poinformowane. Odbywa się to: a) natychmiast w przypadku wystąpienia choroby kategorii A lub nowo występującej choroby; b) bezzwłocznie w odniesieniu do pozostałych chorób.







Sekcja 2

Potwierdzenie choroby i definicje przypadków

Artykuł 8

Kryteria w odniesieniu do urzędowego potwierdzenia chorób umieszczonych w wykazie innych niż choroby kategorii A, niektórych nowo występujących chorób oraz późniejszego potwierdzenia wystąpienia ognisk choroby

1. W razie podejrzenia wystąpienia chorób umieszczonych w wykazie innych niż choroby kategorii A lub nowo występującej choroby właściwy organ przeprowadza dochodzenie w celu potwierdzenia lub wykluczenia występowania takiej choroby, gdy: a) istnieje potrzeba określenia statusu zdrowotnego państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu w tym państwie; lub b) istnieje potrzeba zgromadzenia niezbędnych informacji na temat wystąpienia choroby w dowolnym z następujących celów: (i) wprowadzenie środków w celu ochrony zdrowia zwierząt lub zdrowia ludzi; (ii) wprowadzenie wymagań w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do przemieszczeń zwierząt lub produktów; lub (iii) zachowanie zgodności z wymaganiami określonymi w unijnym programie nadzoru.

2. Właściwy organ potwierdza wystąpienie ogniska dowolnej z chorób, o których mowa w ust. 1, jeżeli sklasyfikował zwierzę lub grupę zwierząt jako potwierdzony przypadek tych chorób zgodnie z art. 9 ust. 2.

Artykuł 9

Definicje przypadków

1. Właściwy organ klasyfikuje zwierzę lub grupę zwierząt jako przypadek podejrzenia wystąpienia choroby umieszczonej w wykazie lub nowo występującej choroby, gdy: a) badania kliniczne, pośmiertne lub laboratoryjne potwierdzają, że objaw lub objawy kliniczne, zmiana lub zmiany pośmiertne lub wyniki badania histologicznego wskazują na wystąpienie tej choroby; b) wynik lub wyniki zastosowanej metody diagnostycznej wskazują na występowanie choroby w próbce pobranej od zwierzęcia lub grupy zwierząt; lub c) ustalono powiązanie epidemiologiczne z potwierdzonym przypadkiem choroby.

2. Właściwy organ klasyfikuje zwierzę lub grupę zwierząt jako potwierdzony przypadek wystąpienia choroby umieszczonej w wykazie lub nowo występującej choroby, gdy: a) w próbce pobranej od zwierzęcia lub grupy zwierząt wyizolowano czynnik chorobotwórczy, z wyłączeniem szczepów szczepionkowych; b) w próbce pobranej od zwierzęcia lub grupy zwierząt wykazujących kliniczne objawy potwierdzające chorobę lub powiązanie epidemiologiczne z przypadkiem podejrzenia lub potwierdzonym przypadkiem zidentyfikowano antygen lub kwas nukleinowy, których obecność nie jest konsekwencją szczepienia, specyficzny dla czynnika chorobotwórczego; lub c) z próbki pobranej od zwierzęcia lub grupy zwierząt wykazujących kliniczne objawy potwierdzające chorobę lub powiązanie epidemiologiczne z przypadkiem podejrzenia lub potwierdzonym przypadkiem uzyskano dodatni wynik zastosowania pośredniej metody diagnostycznej, który nie jest konsekwencją szczepienia.

3. Definicje dotyczące określonej choroby w odniesieniu do przypadku podejrzenia i potwierdzonego przypadku chorób umieszczonych w wykazie określono w załączniku I w przypadku zwierząt lądowych oraz w załączniku VI część II rozdział 1–6 sekcja 5 pkt 3 w przypadku zwierząt wodnych.

4. W razie braku definicji dotyczących określonej choroby, o których mowa w ust. 3, do definicji przypadku podejrzenia i potwierdzonego przypadku chorób umieszczonych w wykazie, a w stosownych przypadkach, do nowo występujących chorób, mają zastosowanie kryteria określone w ust. 1 i 2.







Sekcja 3

Unijny program nadzoru

Artykuł 10

Kryteria oraz treść unijnych programów nadzoru

1. Choroba kategorii E podlega unijnemu programowi nadzoru zgodnie z art. 28 rozporządzenia (UE) 2016/429, jeżeli spełnia wszystkie następujące kryteria: a) stanowi szczególne zagrożenie dla zdrowia zwierząt i ewentualnie dla zdrowia ludzi na całym terytorium Unii oraz prowadzi do możliwych konsekwencji gospodarczych dla ludności wiejskiej oraz dla szerzej pojmowanej gospodarki; b) jest podatna na ewolucję profilu choroby, zwłaszcza w odniesieniu do ryzyka stwarzanego dla zdrowia ludzi oraz zdrowia zwierząt; c) zakażone zwierzęta dzikie stanowią szczególne zagrożenie pod względem wprowadzenia choroby na część lub całe terytorium Unii; d) dzięki nadzorowi zasadnicze znaczenie ma uzyskanie regularnie uaktualnianych informacji na temat ewolucji występowania choroby oraz charakterystyki czynnika chorobotwórczego, by dokonać oceny takiego ryzyka i odpowiednio dostosować środki zmniejszające ryzyko.

2. Właściwy organ realizuje unijne programy nadzoru w odniesieniu do danej choroby, zgodnie z treścią załącznika II.

Artykuł 11

Informacje, które mają być uwzględnione przy przedkładaniu unijnych programów nadzoru i składaniu sprawozdań na ich temat

1. Przedkładając unijny program nadzoru, właściwy organ uwzględnia w nim co najmniej następujące informacje: a) opis sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do choroby przed datą rozpoczęcia realizacji programu oraz dane epidemiologiczne dotyczące rozwoju epidemiologicznego tej choroby; b) dane na temat docelowej populacji zwierząt, jednostek epidemiologicznych i stref objętych programem; c) dane dotyczące organizacji właściwego organu, nadzoru nad realizacją programu, kontroli urzędowych, które mają być zastosowane podczas realizacji programu oraz ról wszystkich odpowiednich podmiotów, specjalistów ds. zdrowia zwierząt, lekarzy weterynarii, laboratoriów ds. zdrowia zwierząt oraz innych odnośnych osób fizycznych lub prawnych; d) opis i wyznaczenie obszarów geograficznych i administracyjnych, na których program ma być realizowany; e) wskaźniki mające na celu pomiar postępów programu; f) zastosowane metody diagnostyczne, liczba zbadanych próbek, częstotliwość prowadzenia badań i schematy pobierania próbek; g) czynniki ryzyka, które należy wziąć pod uwagę przy projektowaniu nadzoru ukierunkowanego opartego na ryzyku.

2. Właściwy organ, składając sprawozdanie na temat unijnego programu nadzoru, zgłasza co najmniej następujące informacje: a) opis wprowadzonych środków i wyników uzyskanych na podstawie informacji, o których mowa w ust. 1 lit. b) oraz lit. d)–f); oraz b) wyniki działań następczych w wyniku rozwoju epidemiologicznego choroby w razie wystąpienia podejrzewanego lub potwierdzonego przypadku choroby.







ROZDZIAŁ 2

Programy likwidacji chorób kategorii B i C zwierząt lądowych







Sekcja 1

Przepisy ogólne

Artykuł 12

Strategia zwalczania chorób służąca likwidacji chorób kategorii B i C zwierząt lądowych

1. Podczas ustanawiania obowiązkowego programu likwidacji choroby kategorii B lub nieobowiązkowego programu likwidacji choroby kategorii C zwierząt lądowych właściwy organ opiera te programy na strategii zwalczania chorób, która w przypadku każdej choroby obejmuje: a) terytorium oraz populację zwierząt objęte programem likwidacji choroby, jak określono w art. 13 ust. 1; b) okres obowiązywania programu likwidacji choroby, jak określono w art. 15, w tym jego końcowe i pośrednie cele, jak określono w art. 14; oraz c) wymagania dotyczące określonej choroby ustanowione: (i) w art. 16–31 w odniesieniu do zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis, zakażenia MTBC, EBL, IBR/IPV, zakażenia ADV i BVD; (ii) w art. 32–36 w odniesieniu do zakażenia wirusem wścieklizny (RABV); (iii) w art. 37–45 w odniesieniu do zakażenia BTV.

2. Właściwy organ może włączyć do programu likwidacji choroby skoordynowane środki na wspólnej granicy lądowej lub morskiej z innymi państwami członkowskimi lub państwami trzecimi, by zapewnić osiągnięcie celów programu i trwałość rezultatów.

W przypadku nieustanowienia takiej koordynacji właściwy organ włącza do programu likwidacji choroby skuteczne środki zmniejszające ryzyko, w tym zintensyfikowany nadzór, jeżeli jest to wykonalne.

Artykuł 13

Zasięg terytorialny i populacje zwierząt

1. Właściwy organ określa zasięg programu likwidacji choroby, w tym: a) objęte nim terytorium; oraz b) docelową populację zwierząt oraz, w stosownych przypadkach, dodatkowe populacje zwierząt.

2. Obszar objęty programem likwidacji choroby, o którym to obszarze mowa w ust. 1 lit. a), obejmuje: a) całe terytorium państwa członkowskiego; lub b) jedną strefę lub kilka stref, pod warunkiem że każda strefa odpowiada jednostce lub jednostkom administracyjnym o powierzchni co najmniej 2 000 km2 oraz co najmniej jednemu z regionów określonych zgodnie z art. 21 rozporządzenia (UE) 2016/429.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 właściwy organ może określić strefy o powierzchni mniejszej niż 2 000 km2, uwzględniając: a) minimalną powierzchnię, która nie jest znacznie mniejszą niż 2 000 km2; lub b) istnienie naturalnych ograniczeń istotnych dla profilu choroby.

Artykuł 14

Cele końcowe i pośrednie

1. Właściwy organ uwzględnia w programie likwidacji choroby końcowe cele jakościowe i ilościowe, które obejmują wszystkie wymagania dotyczące określonej choroby przewidziane w art. 72 do celów przyznania statusu obszaru wolnego od choroby.

2. Właściwy organ uwzględnia w programie likwidacji choroby jakościowe i ilościowe roczne lub wieloletnie cele pośrednie, by odzwierciedlić postęp dokonany w osiąganiu celów końcowych. Te cele pośrednie obejmują: a) wszystkie wymagania dotyczące określonej choroby, o których mowa w ust. 1; oraz b) w razie potrzeby dodatkowe wymagania, których nie ujęto w kryteriach dotyczących przyznania statusu obszaru wolnego od choroby, by ocenić postępy w likwidacji choroby.

Artykuł 15

Okres stosowania

1. Właściwy organ w programie likwidacji choroby zamieszcza okres stosowania, uwzględniając sytuację początkową i cele pośrednie, o których mowa w art. 14 ust. 2.

2. W odniesieniu do chorób kategorii C okres stosowania programu likwidacji choroby nie może przekraczać 6 lat od daty jego początkowego zatwierdzenia przez Komisję zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/429. W należycie uzasadnionych przypadkach Komisja może na wniosek państwa członkowskiego przedłużyć okres stosowania programu likwidacji choroby na dodatkowych okres 6 lat.







Sekcja 2

Wymagania dotyczące programów likwidacji choroby oparte na statusie obszaru wolnego od choroby na poziomie zakładów

Artykuł 16

Strategia zwalczania chorób oparta na statusie obszaru wolnego od choroby na poziomie zakładu

1. Właściwy organ projektuje strategię zwalczania chorób programu likwidacji choroby, uwzględniając docelową populację zwierząt utrzymywaną w zakładach, w odniesieniu do następujących chorób zwierząt lądowych: a) zakażenie wywoływane przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis; b) zakażenie MTBC; c) EBL; d) IBR/IPV; e) zakażenie ADV; f) BVD.

2. Strategie zwalczania chorób programów likwidacji choroby, o których mowa w ust. 1, opierają się na: a) wdrażaniu środków dotyczących danej choroby określonych w art. 18–31 do momentu uzyskania statusu obszaru wolnego od choroby przez wszystkie stosowne zakłady; b) przyznaniu, zawieszeniu i wycofywaniu przez właściwy organ statusu obszaru wolnego od choroby we wszystkich stosownych zakładach; c) wprowadzeniu środków bioasekuracji i innych środków zmniejszających ryzyko; d) nieobowiązkowej realizacji programów szczepień.

Artykuł 17

Docelowe i dodatkowe populacje zwierząt przeznaczone do objęcia programami likwidacji niektórych chorób

1. Właściwy organ stosuje obowiązkowy program likwidacji choroby wobec następujących docelowych populacji zwierząt: a) utrzymywanego bydła, owiec i kóz w odniesieniu do zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis; b) utrzymywanego bydła w odniesieniu do zakażenia MTBC.

2. Właściwy organ stosuje nieobowiązkowy program likwidacji choroby wobec następujących docelowych populacji zwierząt: a) utrzymywanego bydła w odniesieniu do EBL; b) utrzymywanego bydła w odniesieniu do IBR/IPV; c) utrzymywanych świń w odniesieniu do zakażenia ADV; d) utrzymywanego bydła w odniesieniu do BVD.

3. Właściwy organ obejmuje programem dodatkowe populacje zwierząt, gdy uzna, że takie zwierzęta stanowią znaczące ryzyko dla statusu zdrowotnego zwierząt, o których mowa w ust. 1 lub 2.

Artykuł 18

Obowiązki podmiotów w odniesieniu do programów likwidacji niektórych chorób

1. Aby uzyskać i utrzymać w zakładzie status obszaru wolnego od choroby, podmioty prowadzące zakłady inne niż rzeźnie, w których utrzymywane są zwierzęta pochodzące z docelowych populacji zwierząt, o których mowa w art. 17, spełniają następujące wymagania ogólne i dotyczące określonej choroby: a) wymagania ogólne: (i) nadzór nad docelowymi i dodatkowymi populacjami zwierząt w odniesieniu do danej choroby zgodnie z poleceniem właściwego organu na podstawie art. 3 ust. 1; (ii) w przypadku przemieszczenia zwierząt z docelowych populacji zwierząt zapewnienie, aby status zdrowotny zwierząt w zakładach nie był zagrożony przez transport lub wprowadzenie do zakładów zwierząt z docelowych lub dodatkowych populacji zwierząt lub produktów z nich; (iii) szczepienie zwierząt utrzymywanych z docelowych populacji zwierząt przeciwko danej chorobie; (iv) wprowadzenie środków zwalczania chorób w przypadku, gdy istnieje podejrzenie choroby lub gdy chorobę potwierdzono; (v) zastosowanie wszelkich dodatkowych środków, które właściwy organ uzna za niezbędne, mogących w stosownych przypadkach obejmować odseparowanie zwierząt na podstawie ich statusu zdrowotnego przy zastosowaniu środków ochrony fizycznej i środków zarządzania; b) wymagania dotyczące określonej choroby określone w: (i) załączniku IV część I rozdział 1 i 2 w odniesieniu do zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis; (ii) załączniku IV część II rozdział 1 w odniesieniu do zakażenia MTBC; (iii) załączniku IV część III rozdział 1 w odniesieniu do EBL; (iv) załączniku IV część IV rozdział 1 w odniesieniu do IBR/IPV; (v) załączniku IV część V rozdział 1 w odniesieniu do zakażenia ADV; (vi) załączniku IV część VI rozdziale 1 w odniesieniu do BVD.

2. Podmioty prowadzące rzeźnie, w których zwierzęta z docelowych populacji zwierząt, o których mowa w art. 17, są utrzymywane i poddawane ubojowi, spełniają ogólne wymagania określone ust. 1 lit. a), i), ppkt (iv) i (v).

Artykuł 19

Odstępstwo w odniesieniu do przyznawania zakładom statusu obszaru wolnego od choroby

Na zasadzie odstępstwa od art. 18 i pod warunkiem że odpowiednie docelowe populacje zwierząt spełniają warunki ogólne określone w art. 18 ust. 1 lit. a), właściwy organ może postanowić, że obowiązki uzyskania i utrzymania statusu obszaru wolnego od choroby przez podmioty określone w art. 18 ust. 1 nie mają zastosowania do podmiotów prowadzących następujące zakłady:

a) zakłady odizolowane;

b) zakłady, w których zwierzęta utrzymuje się jedynie w celu ich gromadzenia;

c) zakłady, w których zwierzęta utrzymuje się jedynie na potrzeby grup zwierząt tresowanych;

d) cyrki objazdowe.

Artykuł 20

Obowiązek właściwego organu w zakresie przyznania, zawieszenia i wycofania statusu obszaru wolnego od choroby

1. Właściwy organ przyznaje status obszaru wolnego od choroby na poziomie zakładu zgodnie ze zgodnością podmiotów prowadzących zakłady z wymaganiami określonymi w art. 18.

2. Właściwy organ zawiesza lub wycofuje status obszaru wolnego od choroby na poziomie zakładu, gdy spełnione zostały warunki zawieszenia lub wycofania. Warunki te są określone w: a) załączniku IV część I rozdział 1 i 2 sekcja 3 i 4 w odniesieniu do zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis; b) załączniku IV część II rozdział 1 sekcja 3 i 4 w odniesieniu do zakażenia MTBC; c) załączniku IV część III rozdział 1 sekcja 3 i 4 w odniesieniu do EBL; d) załączniku IV część IV rozdział 1 sekcja 3 i 4 w odniesieniu do IBR/IPV; e) załączniku IV część V rozdział 1 sekcja 3 i 4 w odniesieniu do zakażenia ADV; f) załączniku IV część VI rozdział 1 sekcja 3 i 4 w odniesieniu do BVD.

3. Właściwy organ określa: a) szczegółowe dane dotyczące systemu badań, w tym w stosownych przypadkach wymagań dotyczących określonej choroby, o których mowa w art. 18 ust. 1 lit. b), w przypadku zawieszenia lub wycofania statusu obszaru wolnego od choroby; oraz b) maksymalny okres, na który można zawiesić status obszaru wolnego od choroby, gdy nastąpi naruszenie warunków, o których mowa w ust. 2.

4. Właściwy organ może przydzielić odrębny status zdrowotny różnym jednostkom epidemiologicznym działającym w ramach tego samego zakładu, pod warunkiem że podmiot prowadzący zakład: a) przedłożył do rozpatrzenia przez właściwy organ informacje na temat różnych jednostek epidemiologicznych ustanowionych w zakładzie, którym należy przyznać odrębny status zdrowotny przed jakimkolwiek podejrzeniem lub potwierdzeniem wystąpienia choroby zgodnie z art. 21 i 24; b) wdrożył system, do którego właściwy organ ma dostęp na żądanie, pozwalający śledzić przemieszczenia zwierząt i materiału biologicznego do jednostek epidemiologicznych, z nich oraz między nimi; oraz c) odseparował jednostki epidemiologiczne za pomocą środków ochrony fizycznej i zarządzania oraz przestrzega stosowania wszelkich środków zmniejszających ryzyko wymaganych do tego celu przez właściwy organ.

Artykuł 21

Środki zwalczania chorób w przypadku podejrzenia wystąpienia niektórych chorób

1. Właściwy organ, gdy podejrzewa przypadek wystąpienia danej choroby, prowadzi dochodzenia, wszczyna dochodzenie epidemiologiczne oraz do momentu zakończenia tych działań zawiesza status obszaru wolnego od choroby w zakładzie, w którym wystąpił przypadek podejrzenia.

2. W oczekiwaniu na wynik dochodzeń oraz dochodzenia epidemiologicznego, o których mowa w ust. 1, właściwy organ: a) zakazuje przemieszczania zwierząt należących do odpowiedniej docelowej populacji zwierząt poza zakład, chyba że wydał pozwolenie na ich natychmiastowy ubój w wyznaczonej rzeźni; b) jeżeli uzna to za niezbędne do celów kontrolowania ryzyka rozprzestrzenienia się choroby: (i) nakazuje odizolowanie przypadków podejrzenia w zakładzie, jeżeli jest to możliwe z technicznego punktu widzenia; (ii) ogranicza wprowadzanie do zakładu zwierząt z odpowiedniej docelowej populacji zwierząt; (iii) ogranicza przemieszczanie produktów pochodzących z odpowiedniej docelowej populacji zwierząt z zakładu lub na jego teren.

3. Właściwy organ utrzymuje środki, o których mowa w ust. 1 i 2, aż do momentu wykluczenia lub potwierdzenia obecności choroby.

Artykuł 22

Rozszerzenie środków zwalczania chorób w przypadku podejrzenia wystąpienia niektórych chorób

1. Jeżeli właściwy organ uzna to za niezbędne, rozszerza środki określone w art. 21 na: a) odpowiednie dodatkowe populacje zwierząt utrzymywane w zakładzie; b) każdy zakład, który ma powiązanie epidemiologiczne z zakładem, w którym wystąpił przypadek podejrzenia.

2. Jeżeli podejrzewa się obecność choroby u zwierząt dzikich, właściwy organ rozszerza środki określone w art. 21 na zakłady zagrożone zakażeniem, gdy uzna to za niezbędne.

Artykuł 23

Odstępstwa od środków zwalczania chorób w przypadku podejrzenia wystąpienia niektórych chorób

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 21 ust. 1, opierając się na należycie uzasadnionych podstawach, właściwy organ może postanowić o niezawieszaniu statusu obszaru wolnego od choroby w całym zakładzie, gdy istnieją różne jednostki epidemiologiczne, o których mowa w art. 20 ust. 4.

2. Na zasadzie odstępstwa od art. 21 ust. 2 lit. a) właściwy organ może wydać pozwolenie na przemieszczanie zwierząt z odpowiedniej docelowej populacji zwierząt do zakładu podlegającego pod jego nadzór urzędowy pod warunkiem spełnienia następujących wymagań: a) zwierzęta przemieszcza się, stosując wyłącznie transport bezpośredni; b) w zakładzie przeznaczenia zwierzęta utrzymuje się w zamkniętych obiektach, nie dopuszczając do kontaktu ze zwierzętami utrzymywanymi o wyższym statusie zdrowotnym ani ze zwierzętami dzikimi należącymi do gatunków umieszczonych w wykazie w odniesieniu do danej choroby.

3. Na zasadzie odstępstwa od art. 21 ust. 2 lit. a) w przypadku choroby kategorii C właściwy organ może wydać pozwolenie na przemieszczanie zwierząt z odpowiedniej docelowej populacji zwierząt, pod warunkiem że są przemieszczane w razie potrzeby transportem bezpośrednim do zakładu znajdującego się na obszarze, który nie jest wolny od choroby ani nie jest objęty nieobowiązkowym programem likwidacji choroby.

4. Korzystając z odstępstwa określonego w ust. 2 właściwy organ: a) zawiesza status obszaru wolnego od choroby zakładu przeznaczenia zwierząt, które podlegają odstępstwom do momentu zakończenia dochodzeń, o których mowa w art. 21 ust. 1; b) zakazuje, do chwili zakończenia dochodzeń, o których mowa w art. 21 ust. 1, przemieszczania zwierząt z tego zakładu, chyba że wydał pozwolenie na ich bezpośredni transport do wyznaczonej rzeźni w celu dokonania natychmiastowego uboju; c) w przypadku podejrzenia zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis lub MTBC, po zakończeniu dochodzenia utrzymuje zakaz określony w lit. b) do chwili uboju wszystkich zwierząt, które przemieszczono do zakładu w związku z odstępstwem określonym w ust. 2.

5. Właściwy organ może skorzystać z odstępstw, o których mowa w ust. 1–3, wyłącznie wtedy gdy podmioty prowadzące zakłady pochodzenia i przeznaczenia oraz przewoźnicy zwierząt objętych odstępstwami: a) stosują odpowiednie środki bioasekuracji i inne środki zmniejszające ryzyko niezbędne do zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby; oraz b) przedstawiają właściwemu organowi gwarancje, że wprowadzono wszystkie niezbędne środki bioasekuracji i inne środki zmniejszające ryzyko.

Artykuł 24

Urzędowe potwierdzenie wystąpienia niektórych chorób i środki zwalczania chorób

1. Jeżeli przypadek choroby zostanie potwierdzony, właściwy organ: a) wycofuje status obszaru wolnego od choroby zakażonego zakładu lub zakażonych zakładów; b) przyjmuje środki określone w art. 25–31 do celów wdrożenia w zakażonym zakładzie lub zakażonych zakładach.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a) właściwy organ może ograniczyć wycofanie statusu obszaru wolnego od choroby do jednostek epidemiologicznych, w których potwierdzono przypadek choroby.

3. Jeżeli potwierdzono wystąpienie choroby u zwierząt dzikich, właściwy organ przeprowadza w razie potrzeby dochodzenie epidemiologiczne oraz dochodzenia, o których mowa w art. 25. Jeżeli uzna, że jest to niezbędne, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby: a) zarządza wprowadzenie odpowiednich środków zwalczania chorób, o których mowa w art. 21–25 i art. 30, w zakładach utrzymujących docelową populację zwierząt oraz dodatkowe populacje zwierząt; b) przeprowadza lub zarządza wprowadzenie innych proporcjonalnych i niezbędnych środków zapobiegania, nadzoru i zwalczania chorób w odniesieniu do odpowiedniej populacji zwierząt dzikich lub ich siedlisk.

Artykuł 25

Dochodzenie epidemiologiczne oraz dochodzenia w przypadku potwierdzenia wystąpienia niektórych chorób

1. W przypadku potwierdzenia wystąpienia choroby właściwy organ: a) przeprowadza dochodzenie epidemiologiczne; b) przeprowadza dochodzenia i wdraża środki określone w art. 21 we wszystkich zakładach powiązanych epidemiologicznie; oraz c) dostosowuje nadzór do zidentyfikowanych czynników ryzyka z uwzględnieniem wniosków z dochodzenia epidemiologicznego.

2. Właściwy organ rozważa konieczność przeprowadzenia dochodzenia w odniesieniu do zwierząt dzikich z dodatkowych populacji zwierząt, w przypadku gdy na podstawie dochodzenia epidemiologicznego zostanie wykazane, że istnieją powiązania epidemiologiczne między zwierzętami utrzymywanymi a zwierzętami dzikimi.

3. Właściwy organ w jak najkrótszym czasie przekazuje informacje na temat sytuacji: a) podmiotom oraz właściwym organom w państwach członkowskich, których dotyczą powiązania epidemiologiczne z potwierdzonym przypadkiem choroby; oraz b) właściwym organom w innych państwach członkowskich lub państwach trzecich, których mogą dotyczyć powiązania epidemiologiczne z zakażonymi zakładami.

Artykuł 26

Przemieszczanie zwierząt do zakażonych zakładów i z nich

1. Właściwy organ zakazuje przemieszczenia zwierząt z docelowej populacji zwierząt poza zakażony zakład, chyba że wydał pozwolenie na ich natychmiastowy ubój w wyznaczonej rzeźni.

2. Jeżeli właściwy organ uzna, że jest to niezbędne, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby: a) nakazuje odizolowanie przypadków podejrzenia i potwierdzonych przypadków choroby w zakładzie, jeżeli jest to możliwe z technicznego punktu widzenia; b) ogranicza przemieszczanie w zakładzie zwierząt z docelowej populacji zwierząt; c) ogranicza wprowadzenie do zakładu zwierząt z docelowej populacji zwierząt; d) ogranicza przemieszczanie produktów pochodzenia zwierzęcego z docelowej populacji zwierząt z zakażonego zakładu oraz na jego teren.

3. Jeżeli właściwy organ uzna to za niezbędne, rozszerza zakres środków, o których mowa w ust. 1 i 2, na zwierzęta i produkty z dodatkowych populacji zwierząt, by zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby.

Artykuł 27

Badanie i usuwanie zwierząt z zakażonych zakładów

1. Po potwierdzeniu wystąpienia choroby właściwy organ nakazuje, aby w zakażonych zakładach przeprowadzono następujące badania w maksymalnym okresie, który zostanie przez niego określony: a) badanie tych zwierząt, których zbadanie uważa się za niezbędne do zakończenia dochodzenia epidemiologicznego; b) badanie w celu przywrócenia statusu obszaru wolnego od choroby, jak określono w: (i) załączniku IV część I rozdział 1 i 2 sekcja 4 w odniesieniu do zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis; (ii) załączniku IV część II rozdział 1 sekcja 4 w odniesieniu do zakażenia MTBC; (iii) załączniku IV część III rozdział 1 sekcja 4 w odniesieniu do EBL; (iv) załączniku IV część IV rozdział 1 sekcja 4 w odniesieniu do IBR/IPV; (v) załączniku IV część V rozdział 1 sekcja 4 w odniesieniu do zakażenia ADV; (vi) załączniku IV część VI rozdział 1 sekcja 4 w odniesieniu do BVD; oraz c) wszelkie dodatkowe badania, które uzna za niezbędne do zapewnienia szybkiego wykrycia zakażonych zwierząt, które mogą przyczynić się do rozprzestrzeniania się choroby.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. b) badań nie zarządza się w przypadku przywrócenia statusu obszaru wolnego od choroby zgodnie z: (i) załącznikiem IV część I rozdział 1 i 2 sekcja 1 pkt 2 w odniesieniu do zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus, B. melitensis i B. suis; (ii) załącznikiem IV część II rozdział 1 sekcja 1 pkt 2 w odniesieniu do zakażenia MTBC; (iii) załącznikiem IV część III rozdział 1 sekcja 1 pkt 2 w odniesieniu do EBL; (iv) załącznikiem IV część IV rozdział 1 sekcja 1 pkt 2 w odniesieniu do IBR/IPV; (v) załącznikiem IV część V rozdział 1 sekcja 1 pkt 2 w odniesieniu do zakażenia ADV; (vi) załącznikiem IV część VI rozdział 1 sekcja 1 pkt 2 w odniesieniu do BVD.

3. Właściwy organ nakazuje, aby we wszystkich zakażonych zakładach wszystkie zwierzęta uznane za potwierdzone przypadki, a w razie potrzeby – przypadki podejrzenia, zostały poddane ubojowi w maksymalnym okresie, który zostanie przez niego określony.

4. Ubój zwierząt, o których mowa w ust. 3 prowadzi się pod nadzorem urzędowym w wyznaczonej rzeźni.

5. Właściwy organ może nakazać – zamiast uboju – uśmiercenie i zniszczenie części lub wszystkich zwierząt, o których mowa w ust. 3.

6. Właściwy organ rozszerza środki określone w niniejszym artykule na zwierzęta z dodatkowych populacji zwierząt, jeżeli jest to niezbędne do likwidacji choroby w zakażonych zakładach.

Artykuł 28

Zarządzanie produktami pochodzącymi z zakażonych zakładów

1. Właściwy organ we wszystkich zakładach zakażonych Brucella abortus, B. melitensis i B. suis lub MTBC, nakazuje, aby: a) mleko pochodzące od potwierdzonych przypadków choroby służyło do karmienia wyłącznie zwierząt w tym samym zakładzie po jego uprzednim przetworzeniu w celu zapewnienia inaktywacji czynnika chorobotwórczego albo było unieszkodliwiane; b) obornik, słoma, materiał paszowy lub wszelka inna materia lub substancja, która weszła w kontakt z potwierdzonym przypadkiem lub ze skażonym materiałem, została jak najszybciej zebrana i unieszkodliwiona albo – po przeprowadzeniu odpowiedniej oceny ryzyka – przechowana i przetworzona w celu ograniczenia zagrożenia rozprzestrzenieniem się choroby do dopuszczalnego poziomu.

2. W przypadku zakażenia wywoływanego przez Brucella abortus , B. melitensis i B. suis właściwy organ nakazuje, aby we wszystkich zakażonych zakładach zebrać i unieszkodliwić płody, zwierzęta martwo urodzone, zwierzęta, których zgon nastąpił w wyniku choroby, oraz łożyska.

3. W przypadku zakażenia chorobą kategorii C właściwy organ nakazuje, jeżeli uzna to za niezbędne, wprowadzenie wszelkich odpowiednich środków, o których mowa w ust. 1 i 2.

4. Jeżeli właściwy organ uzna to za niezbędne, nakazuje prześledzenie, przetworzenie lub unieszkodliwienie wszelkich produktów pochodzących z zakażonych zakładów, które mogą stwarzać ryzyko rozprzestrzenienia się choroby lub wpłynąć na zdrowie ludzi.

Artykuł 29

Odstępstwa od ograniczenia przemieszczania zwierząt z zakażonych zakładów

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 26 ust. 1 właściwy organ może wydać pozwolenie na przemieszczanie klinicznie zdrowych zwierząt, innych niż potwierdzone przypadki choroby, do zakładu w ramach nadzoru urzędowego, pod warunkiem że spełnione zostaną następujące warunki: a) przemieszczanie nie zagraża statusowi zdrowotnemu zwierząt w zakładzie przeznaczenia lub w drodze do tego miejsca; b) zwierzęta przemieszcza się, stosując wyłącznie transport bezpośredni; c) w zakładzie przeznaczenia zwierzęta utrzymuje się w zamkniętych obiektach, nie dopuszczając do kontaktu ze zwierzętami utrzymywanymi o wyższym statusie zdrowotnym ani ze zwierzętami dzikimi należącymi do gatunków umieszczonych w wykazie w odniesieniu do danej choroby.

2. Na zasadzie odstępstwa od art. 26 ust. 1 w przypadku choroby kategorii C właściwy organ może wydać pozwolenie na przemieszczanie klinicznie zdrowych zwierząt z odpowiedniej docelowej populacji zwierząt, innych niż potwierdzone przypadki choroby, pod warunkiem że: a) są przemieszczane, w razie potrzeby z wykorzystaniem transportu bezpośredniego, do zakładu znajdującego się na obszarze, który nie jest wolny od choroby ani objęty nieobowiązkowym programem likwidacji choroby; oraz b) przemieszczanie nie zagraża statusowi zdrowotnemu docelowej lub dodatkowej populacji zwierząt w zakładzie przeznaczenia lub w czasie drogi do tego miejsca.

3. Korzystając z odstępstwa określonego w ust. 1, właściwy organ wycofuje status obszaru wolnego od choroby zakładu przeznaczenia zwierząt, które podlegają odstępstwu, oraz: a) nakazuje przemieszczenie zwierząt za pomocą transportu bezpośredniego w maksymalnym okresie, który zostanie przez niego określony, z zakładu przeznaczenia do wyznaczonej rzeźni w celu natychmiastowego uboju; lub b) w przypadku choroby kategorii C nakazuje wprowadzenie środków zwalczania chorób określonych w art. 26–30 do momentu odzyskania przez zakład statusu obszaru wolnego od choroby.

4. Właściwy organ może skorzystać z odstępstw, o których mowa w ust. 1 i 2, wyłącznie wtedy gdy podmioty prowadzące zakłady pochodzenia i przeznaczenia oraz przewoźnicy zwierząt objętych odstępstwami: a) stosują odpowiednie środki bioasekuracji i inne środki zmniejszające ryzyko niezbędne do zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby; oraz b) przedstawiają właściwemu organowi gwarancje, że wprowadzono wszystkie niezbędne środki bioasekuracji i inne środki zmniejszające ryzyko.

Artykuł 30

Czyszczenie i dezynfekcja oraz inne środki zapobiegania rozprzestrzenianiu się zakażenia

1. Właściwy organ nakazuje podmiotom prowadzącym wszystkie zakażone zakłady oraz przyjmującym zwierzęta z zakażonych zakładów oczyszczenie i dezynfekcję lub, w stosownych przypadkach, bezpieczne unieszkodliwienie: a) wszystkich części zakładów, które mogły ulec skażeniu po usunięciu potwierdzonych przypadków i przypadków podejrzenia oraz przed ponownym umieszczeniem zwierząt; b) wszelkiej paszy, materiałów, substancji, sprzętu związanego z hodowlą, sprzętu medycznego i sprzętu związanego z produkcją, które mogły ulec skażeniu; c) wszelkiej odzieży ochronnej lub wyposażenia bezpieczeństwa używanego przez podmioty lub gości; d) wszystkich środków transportu, pojemników do transportu oraz sprzętu po transporcie zwierząt lub produktów z zakażonych zakładów; e) obszarów załadunku zwierząt po każdym ich wykorzystaniu.

2. Właściwy organ zatwierdza protokół z oczyszczania i dezynfekcji.

3. Właściwy organ sprawuje nadzór nad oczyszczaniem i dezynfekcją, a w stosownych przypadkach nad bezpiecznym unieszkodliwianiem, i nie przywraca ani nie przyznaje ponownie statusu obszaru wolnego od choroby zakładowi do momentu, w którym uzna, że czyszczenie i dezynfekcja, a w stosownych przypadkach bezpieczne unieszkodliwianie, zostały zakończone.

4. Właściwy organ może na podstawie oceny ryzyka uznać pastwisko za skażone i zakazać jego wykorzystywania w odniesieniu do zwierząt utrzymywanych o wyższym statusie zdrowotnym niż status docelowej populacji zwierząt lub, jeżeli jest to stosowne z epidemiologicznego punktu widzenia, dodatkowe populacje zwierząt, przez okres wystarczający, aby uznać ryzyko utrzymywania się czynnika chorobotwórczego za nieistotne.

Artykuł 31

Środki zmniejszające ryzyko mające na celu zapobieganie ponownemu zakażeniu

Przed zniesieniem środków zwalczania chorób lub po ich zniesieniu właściwy organ nakazuje wprowadzenie proporcjonalnych środków zmniejszających ryzyko, aby zapobiec ponownemu zakażeniu zakładu, mając na uwadze odpowiednie czynniki ryzyka, które zostały wykazane przez wyniki dochodzenia epidemiologicznego. Środki te muszą obejmować co najmniej:

a) utrzymywanie się czynnika chorobotwórczego w środowisku lub u zwierząt dzikich; oraz

b) środki bioasekuracji, które dostosowano do cech szczególnych zakładu.







Sekcja 3

Przepisy dotyczące programów likwidacji zakażenia wirusem RABV

Artykuł 32

Strategia zwalczania choroby leżąca u podstaw programów likwidacji zakażenia wirusem RABV

1. Właściwy organ, ustanawiając program likwidacji zakażenia wirusem RABV, opiera go na strategii zwalczania choroby, która obejmuje: a) szczepienie zwierząt należących do docelowej populacji zwierząt, które właściwy organ uzna za odpowiednie; b) wprowadzanie środków ograniczania ryzyka kontaktu z zakażonymi zwierzętami; c) kontrolę ryzyka rozprzestrzenienia się i wprowadzenia choroby na terytorium jego państwa członkowskiego.

2. Właściwy organ wdraża program likwidacji choroby, biorąc pod uwagę, że program ten ma być: a) oparty na ocenie ryzyka aktualizowanej w razie potrzeby zgodnie z rozwojem sytuacji epidemiologicznej; b) wspierany przez publiczne kampanie informacyjne obejmujące wszystkie odpowiednie zainteresowane strony; c) koordynowany w razie potrzeby przez odpowiednie organy ds. zdrowia publicznego, populacji zwierząt dzikich lub łowiectwa; d) skalowany zgodnie z podejściem terytorialnym opartym na ryzyku.

3. Właściwy organ może uczestniczyć w realizacji programów likwidacji zakażenia wirusem RABV w państwie trzecim lub na terytorium trzecim, by zapobiec ryzyku rozprzestrzenienia się i wprowadzenia wirusa RABV na terytorium jego państwa członkowskiego.

Artykuł 33

Docelowa populacja zwierząt objęta programami likwidacji zakażenia wirusem RABV

1. Właściwy organ stosuje program zwalczania zakażenia wirusem RABV do następującej docelowej populacji zwierząt: zwierzęta utrzymywane i zwierzęta dzikie z gatunków należących do następujących rodzin: drapieżne, krętorogie, świniowate, koniowate, jeleniowate oraz wielbłądowate.

2. Właściwy organ w programie zwalczania stosuje środki programu likwidacji choroby przede wszystkim do dzikich lisów, będących głównym rezerwuarem wirusa RABV.

3. Właściwy organ obejmuje docelowe populacje zwierząt inne niż dzikie lisy środkami programu likwidacji choroby, jeżeli uzna, że zwierzęta te stanowią znaczące ryzyko.

4. Właściwy organ może włączyć zwierzęta dzikie należące do gatunków z rzędu nietoperzy do docelowej populacji zwierząt istotnej dla nadzoru, o którym mowa w art. 4.

Artykuł 34

Obowiązki właściwego organu w kontekście programów likwidacji zakażenia wirusem RABV

1. Właściwy organ: a) prowadzi nadzór nad zakażeniem wirusem RABV w celu: (i) wczesnego wykrycia zakażenia; oraz (ii) śledzenia tendencji pod względem liczby zakażonych zwierząt, które obejmuje, zgodnie z podejściem opartym na analizie ryzyka, pozyskiwanie i badanie dzikich lisów i innych znalezionych martwych dzikich zwierząt drapieżnych; b) wprowadzenia środków zwalczania chorób w przypadku podejrzenia lub potwierdzenia zakażenia wirusem RABV, jak określono w art. 35 i 36; c) wprowadzenia w razie potrzeby środków zmniejszających ryzyko, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się wirusa RABV na skutek przemieszczania się psów, kotów i fretek domowych.

2. Jeżeli właściwy organ uzna to za niezbędne, nakazuje: a) szczepienie dzikich lisów oraz, w stosownych przypadkach, innych zwierząt, o których mowa w art. 33 ust. 3, oraz monitorowanie skuteczności szczepienia zgodnie z załącznikiem V część I rozdział 1 sekcja 2; b) identyfikację i rejestrację psów, kotów i fretek domowych; c) ograniczenie przemieszczania odpowiednich zwierząt utrzymywanych należących do gatunków, o których mowa w art. 33 ust. 3, które nie są zaszczepione przeciwko zakażeniu wirusem RABV, zgodnie z załącznikiem V część I rozdział 1 sekcja 1; d) stosowanie środków, o których mowa w art. 35, gdy zwierzę z gatunku umieszczonego w wykazie rani osobę lub inne zwierzę bez uzasadnionej przyczyny i w sprzeczności z jego normalnym zachowaniem lub w ciągu 10 dni wykazywało niewytłumaczalną zmianę zachowania, po której nastąpiła śmierć.

Artykuł 35

Środki zwalczania chorób w przypadku podejrzenia zakażenia wirusem RABV

W przypadku podejrzenia wystąpienia zakażenia wirusem RABV właściwy organ:

a) prowadzi dalsze dochodzenia, by potwierdzić lub wykluczyć występowanie choroby;

b) nakazuje wprowadzenie odpowiednich ograniczeń w zakresie przemieszczania lub uśmiercania przypadków podejrzenia, by chronić ludzi i zwierzęta przed ryzykiem zakażenia do czasu uzyskania wyników z dochodzeń;

c) nakazuje wprowadzenie wszelkich środków zmniejszających ryzyko uzasadnionych w celu ograniczenia zagrożenia dalszego przenoszenia wirusa RABV na ludzi lub zwierzęta.

Artykuł 36

Środki zwalczania chorób w przypadku potwierdzenia zakażenia wirusem RABV

W przypadku potwierdzenia zakażenia wirusem RABV właściwy organ wprowadza środki zapobiegające dalszemu przenoszeniu choroby na zwierzęta i ludzi, w odniesieniu do których:

a) przeprowadza dochodzenie epidemiologiczne, które obejmuje identyfikację szczepu danego wirusa RABV, by wykryć prawdopodobne źródło zakażenia i powiązania epidemiologiczne;

b) chyba że uzna za konieczne prowadzenie dalszych dochodzeń, wyklucza zakażenie wirusem RABV u zwierząt z powiązaniem epidemiologicznym, jeżeli: (i) upłynął minimalny okres 3 miesięcy od wystąpienia powiązania epidemiologicznego z potwierdzonym przypadkiem; oraz (ii) u tych zwierząt nie stwierdzono żadnych objawów klinicznych;

c) jeżeli uzna to za niezbędne, stosuje co najmniej jeden środek określony w art. 34 i 35;

d) zapewnia, aby tusze potwierdzonych przypadków zakażonych zwierząt dzikich były unieszkodliwiane lub przetwarzane zgodnie z przepisami określonymi w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.







Sekcja 4

Przepisy dotyczące programów likwidacji zakażenia BTV

Artykuł 37

Strategia zwalczania choroby leżąca u podstaw programów likwidacji zakażenia BTV

1. Ustanawiając nieobowiązkowy program likwidacji zakażenia BTV, właściwy organ opiera program na strategii zwalczania choroby, która obejmuje: a) nadzór nad zakażeniem BTV zgodnie z wymaganiami określonymi w załączniku V część II rozdział 1; b) szczepienie odpowiedniej docelowej populacji zwierząt w celu likwidacji choroby dzięki prowadzeniu regularnych kampanii szczepień, które będą wdrażane w razie potrzeby zgodnie ze strategią długoterminową; c) ograniczenie przemieszczania docelowej populacji zwierząt zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 43 i 45; d) stosowanie środków zmniejszających ryzyko w celu zminimalizowania przenoszenia zakażenia BTV przez wektory.

2. Właściwy organ wdraża program likwidacji choroby, biorąc pod uwagę, że: a) ma on wykrywać i likwidować wszystkie serotypy 1–24 obecne na terytorium objętym programem likwidacji choroby; b) terytorium objęte programem likwidacji choroby stanowi: (i) całe terytorium państwa członkowskiego; lub (ii) strefę lub strefy obejmujące terytorium w promieniu co najmniej 150 km każdego zakażonego zakładu.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 lit. b) ppkt (ii) właściwy organ może dostosować strefę lub strefy objęte programem likwidacji choroby zgodnie z: a) sytuacją geograficzną zakażonego zakładu lub zakładów oraz granicami odpowiadających jednostek administracyjnych; b) warunkami ekologicznymi i meteorologicznymi; c) ilością, działalnością i rozmieszczeniem wektorów obecnych w strefie lub strefach; d) danym serotypem BTV; e) wynikami dochodzenia epidemiologicznego, o którym mowa w art. 42; f) wynikami działań w zakresie nadzoru.

Artykuł 38

Docelowe i dodatkowe populacje zwierząt w przypadku programów likwidacji zakażenia BTV

1. Właściwy organ stosuje program zwalczania zakażenia BTV do następującej docelowej populacji zwierząt: zwierzęta utrzymywane z gatunków należących do rodzin Antilocapridae, Bovidae, Camelidae, Cervidae, Giraffidae, Moschidae i Traguilidae.

2. Jeżeli właściwy organ uzna to za niezbędne, stosuje program likwidacji choroby do dodatkowych populacji zwierząt: zwierząt dzikich z gatunków należących do rodzin takich jak widłorogie, krętorogie, wielbłądowate, jeleniowate, żyrafowate, piżmowcowate i kanczylowate.

Artykuł 39

Obowiązki podmiotów w kontekście programów likwidacji zakażenia BTV

1. Podmioty prowadzące zakłady inne niż rzeźnie, w których utrzymywane są zwierzęta należące do docelowej populacji zwierząt, o której mowa w art. 38 ust. 1, muszą: a) spełnić wymagania nałożone przez właściwy organ w odniesieniu do nadzoru zwierząt należących do docelowej populacji zwierząt; b) spełnić wymagania nakazane przez właściwy organ w odniesieniu do nadzoru entomologicznego; c) zaszczepić zwierzęta należące do docelowej populacji zwierząt zgodnie z postanowieniami właściwego organu; d) w przypadku gdy istnieje podejrzenie choroby lub chorobę potwierdzono, wdrożyć środki zwalczania chorób zgodnie z zarządzeniami właściwego organu; e) spełnić wymogi dotyczące przemieszczania wynikające z nakazów właściwego organu; f) wdrożyć wszelkie dodatkowe środki uznane przez właściwy organ za niezbędne, które mogą w razie potrzeby obejmować ochronę zwierząt utrzymywanych przed atakami ze strony wektorów zgodnie ze statusem zdrowotnym zwierząt.

2. Podmioty prowadzące rzeźnie, w których zwierzęta należące do docelowej populacji zwierząt, o której mowa w art. 38 ust. 1, są utrzymywane i poddawane ubojowi, muszą: a) spełnić wymagania nałożone przez właściwy organ w odniesieniu do nadzoru zwierząt należących do docelowej populacji zwierząt; b) w przypadku gdy istnieje podejrzenie choroby lub chorobę potwierdzono, wdrożyć środki zwalczania chorób zgodnie z zarządzeniami właściwego organu; c) wdrożyć wszelkie dodatkowe środki uznane przez właściwy organ za niezbędne, które mogą w razie potrzeby obejmować ochronę zwierząt utrzymywanych przed atakami ze strony wektorów zgodnie ze statusem zdrowotnym zwierząt.

Artykuł 40

Obowiązki właściwego organu w kontekście programów likwidacji zakażenia BTV

1. Właściwy organ na terytorium objętym programem likwidacji zakażenia BTV, o którym to terytorium mowa w art. 37 ust. 2 lit. b): a) sporządza mapę objętego programem terytorium w postaci zbioru jednostek geograficznych zgodnie z załącznikiem V część II rozdział 1 sekcja 4 pkt 1; b) prowadzi nadzór nad zakażeniem BTV w każdej jednostce geograficznej stosownie do sytuacji epidemiologicznej zgodnie z wymaganiami określonymi w załączniku V część II rozdział 1; c) wdraża środki zwalczania chorób określone w art. 41 i 42 w przypadku podejrzenia lub potwierdzenia choroby; d) nakazuje szczepienie zwierząt podmiotom prowadzącym zakłady utrzymujące bydło, owce i kozy oraz, w razie potrzeby, inne docelowe populacje zwierząt; oraz e) stosują wymogi określone w art. 43 i 45 w odniesieniu do przemieszczeń zwierząt z docelowej populacji zwierząt.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. d) właściwy organ może podjąć decyzję o nienakazywaniu podmiotom szczepienia zwierząt, jeżeli w wyniku oceny ryzyka należycie uzasadni fakt, że wdrożenie innych środków jest wystarczające, by zlikwidować chorobę.

3. Jeżeli właściwy organ uzna to za niezbędne oraz jeżeli jest to możliwe, ustanawia obszar sezonowo wolny od zakażenia BTV zgodnie z załącznikiem V część II rozdział 5. W takim przypadku właściwy organ udostępnia Komisji oraz pozostałym państwom członkowskim: a) informacje, które dowodzą, że spełnione zostały szczegółowe kryteria do celów określenia okresu sezonowo wolnego od zakażenia BTV; b) daty rozpoczęcia i zakończenia tego okresu; c) informacje, które dowodzą, że na tym obszarze ustało przenoszenie zakażenia BTV; oraz d) granice obszaru spełniające minimalne wymagania określone w art. 13.

Artykuł 41

Środki zwalczania chorób w przypadku podejrzenia zakażenia BTV

1. W przypadku podejrzenia zakażenia BTV właściwy organ prowadzi dochodzenie w celu potwierdzenia lub wykluczenia choroby.

2. W oczekiwaniu na wynik dochodzenia, o którym mowa w ust. 1, właściwy organ: a) ogranicza przemieszczanie zwierząt oraz materiału biologicznego należących do docelowej populacji zwierząt z zakładu, w którym utrzymywane są zwierzęta, o ile nie zostanie wydane na to pozwolenie w celu natychmiastowego uboju; b) zarządza zastosowanie odpowiednich środków zmniejszających ryzyko, jeżeli jest to niezbędne i technicznie wykonalne, aby zapobiec narażeniu lub ograniczyć narażenie zwierząt należących do docelowej populacji zwierząt na ataki ze strony wektorów.

3. Jeżeli właściwy organ uzna to za niezbędne, rozszerza środki, o których mowa w ust. 1 i 2, na zakłady, w których zwierzęta należące do docelowej populacji zwierząt były narażone na zakażone wektory w podobny sposób jak w przypadkach podejrzenia.

4. Środki, o których mowa w niniejszym artykule, mogą zostać wycofane, gdy właściwy organ uzna, że nie są one już niezbędne w celu ograniczenia ryzyka rozprzestrzeniania się choroby.

Artykuł 42

Środki zwalczania chorób w przypadku potwierdzenia zakażenia BTV

1. W przypadku potwierdzenia zakażenia BTV właściwy organ: a) w razie potrzeby potwierdza ognisko i ustanawia lub rozszerza strefę objętą programem likwidacji choroby; b) w razie potrzeby przeprowadza dochodzenie epidemiologiczne; c) ogranicza przemieszczanie zwierząt należących do docelowej populacji zwierząt z zakładu, w którym utrzymywane są zwierzęta, chyba że zostanie wydane na to pozwolenie w celu natychmiastowego uboju; d) ogranicza przemieszczanie zwierząt oraz materiału biologicznego należących do docelowej populacji zwierząt z zakładu, w którym utrzymywane są zwierzęta; e) zarządza zastosowanie odpowiednich środków zmniejszających ryzyko, jeżeli uzna to za niezbędne i technicznie wykonalne, aby zapobiec narażeniu lub ograniczyć narażenie zwierząt należących do docelowej populacji zwierząt na ataki wektorów; f) wdraża środki zwalczania chorób, o których mowa w art. 41, w odniesieniu do wszystkich zakładów mających powiązanie epidemiologiczne z potwierdzonym przypadkiem, w tym w odniesieniu do zakładów utrzymujących zwierzęta należące do docelowej populacji zwierząt i narażonych na zakażone wektory podobnie jak w potwierdzonym przypadku.

2. Jeżeli uzna to za niezbędne, poza środkami określonymi w ust. 1 oraz w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby właściwy organ: a) nakazuje podmiotom prowadzącym zakłady utrzymujące bydło, owce i kozy oraz, w razie potrzeby, inne docelowe populacje zwierząt szczepienie zwierząt przeciwko zakażeniu właściwym serotypem/właściwymi serotypami BTV zgodnie z art. 40 ust. 1 lit. d); b) analizuje i monitoruje status zdrowotny docelowej populacji zwierząt w pobliżu zakładu, w którym utrzymywany jest potwierdzony przypadek.

3. Środki, o których mowa w niniejszym artykule, mogą zostać wycofane, gdy właściwy organ uzna, że nie są one już niezbędne w celu ograniczenia ryzyka rozprzestrzeniania się choroby.

Artykuł 43

Przemieszczanie zwierząt utrzymywanych oraz materiału biologicznego pozyskanego od docelowej populacji zwierząt do państw członkowskich lub stref objętych programami likwidacji zakażenia BTV

1. Właściwy organ nie zezwala na wprowadzenie zwierząt należących do docelowej populacji zwierząt na terytorium objęte programem likwidacji zakażenia BTV, o którym to terytorium mowa w art. 37 ust. 2 lit. b), jeżeli zwierzęta te spełniają co najmniej jedno z wymagań określonych w załączniku V część II rozdział 2 sekcja 1 pkt 1–4.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwy organ może również zezwolić na wprowadzenie zwierząt należących do docelowej populacji zwierząt na terytorium objęte programem likwidacji zakażenia BTV, jeżeli: a) organ dokonał oceny ryzyka, jakie wprowadzenie tych zwierząt stanowi dla statusu zdrowotnego miejsca przeznaczenia pod względem zakażenia BTV, biorąc pod uwagę możliwe środki zmniejszające ryzyko, które organ może przyjąć w miejscu przeznaczenia; b) zakazuje przemieszczania tych zwierząt do innego państwa członkowskiego: (i) przez okres 60 dni po wprowadzeniu; lub (ii) do momentu przeprowadzenia ujemnego testu łańcuchowej reakcji polimerazy (PCR) pod kątem serotypów BTV 1–24 na próbkach pozyskanych nie wcześniej niż 14 dni po wprowadzeniu; c) w razie potrzeby dostosuje nadzór zgodnie z załącznikiem V część II rozdział 1 sekcja 4 pkt 6; oraz d) zwierzęta spełniają którekolwiek z wymagań określonych w załączniku V część II rozdział 2 sekcja 1 pkt 5–8.

3. Właściwy organ nie zezwala na wprowadzenie materiału biologicznego pozyskanego od docelowej populacji zwierząt na terytorium objęte programem likwidacji zakażenia BTV, o którym to terytorium mowa w art. 37 ust. 2 lit. b), jeżeli zwierzęta te spełniają co najmniej jedno z wymagań określonych w załączniku V część II rozdział 2 sekcja 2 pkt 1–3.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 właściwy organ może również zezwolić na wprowadzenie materiału biologicznego pozyskanego od docelowej populacji zwierząt na terytorium objęte programem likwidacji zakażenia BTV, jeżeli: a) organ dokonał oceny ryzyka, jakie wprowadzenie tych zwierząt stanowi dla statusu zdrowotnego miejsca przeznaczenia pod względem zakażenia BTV, biorąc pod uwagę możliwe środki zmniejszające ryzyko, które organ może przyjąć w miejscu przeznaczenia; b) zakazuje przemieszczania tego materiału biologicznego do innego państwa członkowskiego: oraz c) materiał biologiczny spełnia wymogi określone w załączniku V część II rozdział 2 sekcja 2 pkt 4.

5. W przypadku gdy właściwy organ przyjmujący zwierzęta lub materiał biologiczny korzysta z odstępstwa, o którym mowa w ust. 2 lub 4: a) w jak najkrótszym czasie informuje o tym Komisję; b) przyjmuje zwierzęta należące do docelowej populacji zwierząt lub materiał biologiczny pozyskany od tej populacji, które to zwierzęta lub materiał biologiczny spełniają wymagania dotyczące właściwego odstępstwa, niezależnie od państwa członkowskiego lub strefy pochodzenia zwierzęcia lub materiału biologicznego.

6. W przypadku gdy właściwy organ przyjmujący zwierzęta lub materiał biologiczny nie korzysta już z odstępstwa, o którym mowa w ust. 2 lub 4, w jak najkrótszym czasie informuje o tym Komisję.

Artykuł 44

Zakład zabezpieczony przed wektorami

1. Właściwy organ może na wniosek podmiotu przyznać zakładom lub placówkom spełniającym kryteria określone w załączniku V część II rozdział 3 status „zakładu zabezpieczonego przed wektorami”.

2. Właściwy organ weryfikuje z odpowiednią częstotliwością, ale co najmniej na początku, w trakcie i na koniec wymaganego okresu ochronny, skuteczność zastosowanych środków za pośrednictwem pułapki na wektory wewnątrz zakładu.

3. Właściwy organ niezwłocznie wycofuje status zakładu zabezpieczonego przed wektorami, kiedy warunki, o których mowa w ust. 1, nie są już spełniane.

Artykuł 45

Przemieszczanie zwierząt przez państwa członkowskie lub strefy objęte programami likwidacji zakażenia BTV

1. Właściwy organ nie zezwala na przemieszczanie zwierząt należących do docelowej populacji zwierząt przez terytorium objęte programem likwidacji zakażenia BTV, o którym to terytorium mowa w art. 37 ust. 2 lit. b), jeżeli: a) zwierzęta należące do docelowej populacji zwierząt spełniają co najmniej jedno z wymagań określonych w załączniku V część II rozdział 2 sekcja 1 pkt 1–3; lub b) środki transportu, na które są ładowane zwierzęta, zostały zabezpieczone przez atakami wektorów, a przewóz nie obejmuje rozładunku zwierząt na okres dłuższy niż 1 dzień lub zwierzęta są rozładowywane na okres dłuższy niż 1 dzień w zakładzie zabezpieczonym przed wektorami lub w trakcie okresu wolnego od wektorów.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwy organ może również zezwolić na przemieszczanie zwierząt należących do docelowej populacji zwierząt przez terytorium objęte programem likwidacji zakażenia BTV, jeżeli spełnione są wymagania określone w art. 43 ust. 2 lit. a), c) i d).







ROZDZIAŁ 3

Programy likwidacji chorób kategorii B i C zwierząt wodnych







Sekcja 1

Przepisy ogólne

Artykuł 46

Strategia zwalczania chorób służąca likwidacji chorób kategorii B i C zwierząt wodnych

1. Podczas ustanawiania obowiązkowego programu likwidacji choroby kategorii B lub nieobowiązkowego programu likwidacji choroby kategorii C zwierząt wodnych właściwy organ opiera te programy na strategii zwalczania chorób, która w przypadku każdej choroby obejmuje: a) rodzaj wymagań dotyczących nadzoru niezbędnych do osiągnięcia warunków dla przyznania i utrzymania statusu obszaru wolnego od choroby, biorąc pod uwagę art. 3 ust. 2 lit. b) ppkt (ii); b) terytorium oraz populację zwierząt objęte programem likwidacji choroby, jak określono w art. 47 i 51; c) okres obowiązywania programu likwidacji choroby, jak określono w art. 49, w tym jego końcowe i pośrednie cele, jak określono w art. 48; d) środki zapobiegawcze oraz środki zwalczania dotyczące określonych chorób określone w art. 55–65.

2. Właściwy organ może włączyć do programu likwidacji choroby skoordynowane środki na wspólnej granicy lądowej lub morskiej z innymi państwami członkowskimi lub państwami trzecimi, by zapewnić osiągnięcie i utrzymanie celu programu.

W przypadku nieustanowienia takiej koordynacji właściwy organ włącza do programu likwidacji choroby skuteczne środki zmniejszające ryzyko, w tym zintensyfikowany nadzór, jeżeli jest to wykonalne.

Artykuł 47

Zasięg terytorialny i populacja zwierząt

1. Właściwy organ określa zasięg programu likwidacji choroby, w tym: a) objęte nim terytorium; oraz b) docelową populację zwierząt oraz, w razie potrzeby, dodatkowe populacje zwierząt.

2. Obszar objęty programem likwidacji choroby, o którym to obszarze mowa w ust. 1 lit. a), może obejmować: a) całe terytorium państwa członkowskiego; b) jedną lub kilka stref; lub c) geograficzną lokalizację zakładów posiadających jeden lub kilka kompartmentów.

3. Programem eliminacji choroby objęte są wszystkie zakłady znajdujące się w państwie członkowskim, strefie lub kompartmencie objętych programem likwidacji choroby.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 właściwy organ może wykluczyć z programu likwidacji choroby zakłady akwakultury, które nie stanowią poważnego zagrożenia dla powodzenia programu i które są wyłączone z obowiązku ubiegania się o zatwierdzenie.

Artykuł 48

Cele końcowe i pośrednie

1. Właściwy organ uwzględnia w programie likwidacji choroby jakościowe i ilościowe końcowe cele, które obejmują wszystkie wymagania dotyczące określonej choroby przewidziane w art. 72 do celów przyznania statusu obszaru wolnego od choroby.

2. Jeżeli jest to możliwe z technicznego punktu widzenia, właściwy organ wdrażający program likwidacji choroby uwzględnia w programie również jakościowe i ilościowe końcowe cele na podstawie statusu zdrowotnego populacji zwierząt dzikich stanowiące zagrożenie dla osiągnięcia statusu obszaru wolnego od choroby.

3. Właściwy organ uwzględnia w programie likwidacji choroby jakościowe i ilościowe roczne lub wieloletnie cele pośrednie, by odzwierciedlić postęp dokonany w osiąganiu celów końcowych. Te cele pośrednie obejmują: a) wszystkie wymagania dotyczące określonej choroby, o których mowa w ust. 1; oraz cele, o których mowa w ust. 2; oraz b) w razie potrzeby dodatkowe wymagania, których nie ujęto w wymaganiach dotyczących przyznania statusu obszaru wolnego od choroby, aby dokonywać oceny postępów w likwidacji choroby.

Artykuł 49

Okres stosowania

1. Okres stosowania programów likwidacji choroby w przypadku umieszczonych w wykazie chorób zwierząt wodnych określono w załączniku VI część II sekcja 2 i 3 w następujących rozdziałach: a) w rozdziale 1 w odniesieniu do VHS i IHN; b) w rozdziale 2 w odniesieniu do zakażenia wirusem zakaźnej anemii łososia z delecją w obszarze HPR; c) w rozdziale 3 w odniesieniu do zakażenia wywoływanego przez Marteilia refringens; d) w rozdziale 4 w odniesieniu do zakażenia wywoływanego przez Bonamia exitiosa; e) w rozdziale 5 w odniesieniu do zakażenia wywoływanego przez Bonamia ostreae; f) w rozdziale 6 w odniesieniu do zakażenia wirusem WSS.

2. W odniesieniu do chorób kategorii C okres stosowania programu likwidacji choroby nie może przekraczać 6 lat od daty jego początkowego zatwierdzenia przez Komisję zgodnie z art. 31 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/429. W należycie uzasadnionych przypadkach Komisja może na wniosek państwa członkowskiego przedłużyć okres stosowania programu likwidacji choroby na dodatkowych okres 6 lat.







Sekcja 2

Wymagania dotyczące programów likwidacji choroby

Artykuł 50

Minimalne wymagania dotyczące programu likwidacji choroby

Program likwidacji określonej choroby kategorii B lub C w państwie członkowskim, strefie lub kompartmencie właściwy organ opiera na:

a) określeniu statusu zdrowotnego państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu przez sprawdzenie statusu zdrowotnego wszystkich zakładów, w których utrzymuje się zwierzęta należące do gatunków umieszczonych w wykazie;

b) wdrożeniu środków zwalczania chorób we wszystkich zakładach, w których wykryto podejrzenie wystąpienia choroby oraz potwierdzone przypadki;

c) wdrożeniu bioasekuracji i innych środki zmniejszających ryzyko w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia gatunku umieszczonego w wykazie w danym zakładzie;

d) szczepieniu w ramach programu likwidacji choroby – w niektórych przypadkach.

Artykuł 51

Populacja zwierząt, która ma zostać objęta programami likwidacji chorób kategorii B i C

1. Właściwy organ wdraża program likwidacji choroby w odniesieniu do gatunku umieszczonego w wykazie utrzymywanego w zakładach na terytorium danego państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwy organ może na podstawie oceny ryzyka podjąć decyzję o wyłączeniu z programu likwidacji choroby zakładów utrzymujących wyłącznie gatunek wektor, o którym mowa w tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882.

3. Jeżeli jest to możliwe z technicznego punktu widzenia, właściwy organ obejmuje programem likwidacji choroby dodatkowe populacje zwierząt, gdy takie zwierzęta: a) stanowią znaczące ryzyko dla statusu zdrowotnego zwierząt, o których mowa w ust. 1; b) są objęte programem likwidacji choroby ze względu na niewielką liczbę zakładów akwakultury oraz gdy ich uwzględnienie w programie jest niezbędne do celów uzyskania satysfakcjonującego pokrycia epidemiologicznego państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu.

Artykuł 52

Środki, które mają zostać zastosowane w państwach członkowskich, strefach lub kompartmentach objętych programami likwidacji choroby

1. W celu monitorowania postępów we wdrażaniu programów likwidacji choroby właściwy organ klasyfikuje status zdrowotny wszystkich zakładów, w których utrzymywane są zwierzęta z gatunku umieszczonego w wykazie, w zależności od: a) statusu zdrowotnego każdego zakładu znanego w momencie rozpoczęcia programu likwidacji choroby; b) spełnienia warunków wprowadzania do zakładu zwierząt z gatunku umieszczonego w wykazie; c) spełnienia przez podmiot obowiązku powiadamiania właściwego organu o wszelkich podejrzeniach wystąpienia choroby lub o jej wykryciu; d) realizacji środków zwalczania chorób, które mają zostać zastosowane, jeżeli istnieje podejrzenie wystąpienia choroby lub wystąpienie choroby zostanie potwierdzone; e) programów szczepień, które mogą mieć zastosowanie do zwierząt z utrzymywanego w zakładzie gatunku umieszczonego w wykazie; f) wszelkich dodatkowych środków, które właściwy organ uzna za niezbędne.

2. Właściwy organ: a) rozpoczyna, prowadzi lub wycofuje program likwidacji choroby w zależności od spełnienia lub niespełnienia przez zakłady wymagań określonych w ust. 1; b) informuje podmioty prowadzące właściwe zakłady o zmianie statusu zdrowotnego oraz o niezbędnych środkach w celu przyznania statusu obszaru wolnego od choroby.

3. Podmioty spełniają wymagania określone w ust. 1 lit. b)–f), tak aby program likwidacji choroby mógł być realizowany do czasu jego pomyślnego zakończenia lub wycofania.

Artykuł 53

Odstępstwo od klasyfikacji statusu zdrowotnego zakładów odizolowanych

Na zasadzie odstępstwa od art. 52 ust. 1 właściwy organ może podjąć decyzję o nieklasyfikowaniu statusu zdrowotnego zakładów odizolowanych, jeżeli populacja zwierząt utrzymywanych w tych zakładach odizolowanych jest objęta odpowiednimi środkami zmniejszającymi ryzyko i środkami zwalczania chorób, aby zapewnić, by nie powstało ryzyko rozprzestrzenienia się choroby.

Artykuł 54

Szczepienie

W ramach nadzoru urzędowego właściwy organ może włączyć do programów likwidacji choroby:

a) szczepienie gatunku umieszczonego w wykazie;

b) szczepienie dodatkowej populacji zwierząt utrzymywanych;

c) szczepienie dodatkowej populacji zwierząt dzikich.

Artykuł 55

Środki zwalczania chorób w przypadku podejrzenia wystąpienia niektórych chorób

1. Jeżeli właściwy organ podejrzewa, że zaistniał przypadek wystąpienia danej choroby w zakładzie, przeprowadza niezbędne dochodzenie.

2. W oczekiwaniu na wynik dochodzenia, o którym mowa w ust. 1, właściwy organ: a) zakazuje wprowadzania zwierząt lub produktów pochodzenia zwierzęcego do zakładu; b) jeżeli jest to możliwe z technicznego punktu widzenia, nakazuje odizolowanie jednostek zakładu, w których utrzymywane są zwierzęta, u których podejrzewa się wystąpienie choroby; c) zakazuje przemieszczania zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego poza zakład, chyba że zostało wydane pozwolenie przez właściwy organ do celów natychmiastowego uboju lub przetworzenia w zakładzie zajmującym się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób lub do celów bezpośredniego spożycia przez ludzi w przypadku mięczaków lub skorupiaków, które sprzedaje się w tym celu żywe; d) zakazuje przemieszczania sprzętu, materiałów paszowych i produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego z zakładu, chyba że właściwy organ wyda na to pozwolenie.

3. Właściwy organ utrzymuje środki, o których mowa w ust. 1 i 2, aż do momentu wykluczenia lub potwierdzenia obecności choroby.

Artykuł 56

Rozszerzenie środków zwalczania chorób w przypadku podejrzenia wystąpienia niektórych chorób

1. Jeżeli właściwy organ uzna to za niezbędne, rozszerza środki określone w art. 55 na: a) każdy zakład, w którym ze względu na warunki hydrodynamiczne istnieje wyższe ryzyko przeniesienia choroby z podejrzewanego zakładu; b) każdy zakład, który ma bezpośrednie powiązanie epidemiologiczne z podejrzewanym zakładem.

2. Jeżeli podejrzewa się obecność choroby u dzikich zwierząt wodnych, właściwy organ rozszerza środki określone w art. 55 na dane zakłady, gdy uzna to za niezbędne.

Artykuł 57

Odstępstwo od środków zwalczania chorób w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 55 ust. 2 lit. c) właściwy organ może wydać pozwolenie na przemieszczanie zwierząt akwakultury do zakładu podlegającego jego nadzorowi urzędowemu pod warunkiem spełnienia następujących wymagań: a) przemieszczane są wyłącznie zwierzęta niewykazujące objawów choroby; b) przemieszczanie nie powoduje zagrożenia dla statusu zdrowotnego zwierząt akwakultury w zakładzie przeznaczenia lub zwierząt wodnych w trakcie przemieszczania do tego zakładu; c) w zakładzie przeznaczenia zwierzęta nie mają kontaktu ze zwierzętami akwakultury o wyższym statusie zdrowotnym w odniesieniu do danej choroby; oraz d) zwierzęta są utrzymywane w zakładzie przeznaczenia przez maksymalny okres, który zostaje określony przez właściwy organ.

2. Korzystając z odstępstwa określonego w ust. 1 właściwy organ: a) w stosownych przypadkach dokonuje ponownej klasyfikacji statusu zdrowotnego zakładu przeznaczenia zgodnie z kryteriami określonymi w art. 52 ust. 1 aż do zakończenia dochodzenia, o którym mowa w art. 55 ust. 1; b) zakazuje przemieszczania zwierząt z zakładu przeznaczenia aż do zakończenia dochodzenia, chyba że wydał pozwolenie na ich transport do zakładu zajmującego się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób w celu natychmiastowego uboju lub przetwarzania lub do celów bezpośredniego spożycia przez ludzi w przypadku mięczaków lub skorupiaków, które sprzedaje się w tym celu żywe.

3. Właściwy organ może skorzystać z odstępstwa, o którym mowa w ust. 1, wyłącznie wówczas gdy podmioty prowadzące zakłady pochodzenia i przeznaczenia oraz przewoźnicy zwierząt objętych odstępstwem: a) stosują odpowiednie środki bioasekuracji i inne środki zmniejszające ryzyko niezbędne do celów zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby; b) przedstawiają właściwemu organowi gwarancje, że wprowadzono wszystkie niezbędne środki bioasekuracji i inne środki zmniejszające ryzyko; oraz c) przedstawiają właściwemu organowi gwarancje, że produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego zdefiniowane w art. 3 pkt 1 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 od zwierząt wodnych, o których mowa w ust. 1 lit. c) niniejszego artykułu, przetwarza się lub unieszkodliwia jako materiał kategorii 1 lub 2 zgodnie z art. 12 lub 13 wspomnianego rozporządzenia.

Artykuł 58

Urzędowe potwierdzenie wystąpienia niektórych chorób i środki zwalczania chorób

1. Jeżeli przypadek choroby zostanie potwierdzony, właściwy organ: a) uznaje zakłady za zakażone; b) dokonuje ponownej klasyfikacji statusu zdrowotnego zakażonych zakładów; c) ustanawia obszar objęty ograniczeniami o odpowiedniej wielkości; d) przyjmuje środki określone w art. 59–65 do celów wdrożenia w zakażonych zakładach.

2. Minimalne wymagania, które mają zastosowanie w odniesieniu do zakładu(-ów) na obszarze objętym ograniczeniami, określono w załączniku VI część II, zwłaszcza w: a) rozdziale 1 sekcja 3 pkt 1 lit. a) w odniesieniu do VHS i IHN; b) rozdziale 2 sekcja 3 pkt 1 lit. a) w odniesieniu do zakażenia wirusem zakaźnej anemii łososia z delecją w obszarze HPR; c) rozdziale 3 sekcja 3 pkt 1 lit. a) w odniesieniu do zakażenia wywoływanego przez Marteilia refringens; d) rozdziale 4 sekcja 3 pkt 1 lit. a) w odniesieniu do zakażenia wywoływanego przez Bonamia exitiosa; e) rozdziale 5 sekcja 3 pkt 1 lit. a) w odniesieniu do zakażenia wywoływanego przez Bonamia ostreae; f) rozdziale 6 sekcja 3 pkt 1 lit. a) w odniesieniu do zakażenia wirusem WSS.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. c) właściwy organ może podjąć decyzję o nieustanawianiu obszaru objętego ograniczeniami: a) jeżeli zakażony zakład nie odprowadza ścieków do otaczających wód; oraz b) jeżeli standard środków bioasekuracji obowiązujących w zakładzie pozwala zapewnić ograniczenie zakażenia do samego zakładu.

4. Właściwy organ może na obszarze objętym ograniczeniami zastosować środki zmniejszające ryzyko związane z następującymi działaniami: a) przemieszczanie statków do transportu żywych ryb przez obszar objęty ograniczeniami; b) działalność połowowa; c) inne działania mogące stwarzać ryzyko rozprzestrzeniania się choroby.

5. Jeżeli choroba zostanie potwierdzona u dzikich zwierząt wodnych, właściwy organ może: a) opracować oraz wdrożyć środki zapobiegania, środki nadzoru i środki zwalczania chorób niezbędne do celów zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby na zwierzęta utrzymywane należące do gatunków umieszczonych w wykazie lub na dodatkowe populacje zwierząt; b) wdrożyć zintensyfikowany nadzór nad populacjami dzikich zwierząt wodnych oraz w zakładach mających bezpośrednie powiązanie epidemiologiczne z potwierdzonym przypadkiem; c) wdrożyć środki mające na celu zwalczenie choroby u danej populacji dzikich zwierząt wodnych, jeżeli jest to wykonalne.

Artykuł 59

Dochodzenie epidemiologiczne oraz dochodzenia w przypadku potwierdzenia wystąpienia niektórych chorób

1. W przypadku potwierdzenia wystąpienia choroby właściwy organ: a) przeprowadza dochodzenie epidemiologiczne; b) przeprowadza dochodzenia i wdraża środki określone w art. 55 ust. 2 we wszystkich zakładach powiązanych epidemiologicznie; c) dostosowuje nadzór do zidentyfikowanych czynników ryzyka z uwzględnieniem wniosków z dochodzenia epidemiologicznego.

2. Właściwy organ rozważa konieczność przeprowadzenia dochodzenia w odniesieniu do zwierząt dzikich, w przypadku gdy zostanie wykazane na podstawie dochodzenia epidemiologicznego, że istnieją powiązanie epidemiologiczne między zwierzętami utrzymywanymi a zwierzętami dzikimi.

3. Właściwy organ w jak najkrótszym czasie przekazuje informacje: a) podmiotom oraz właściwym organom w państwie członkowskim, którego dotyczą powiązania epidemiologiczne z potwierdzonym przypadkiem; oraz b) właściwym organom w innych państwach członkowskich lub państwach trzecich, których mogą dotyczyć powiązania epidemiologiczne z zakażonymi zakładami.

Artykuł 60

Przemieszczanie do zakażonego zakładu lub z niego oraz do każdego innego zakładu znajdującego się na obszarze objętym ograniczeniami lub z niego

1. We wszystkich zakażonych zakładach oraz we wszystkich innych zakładach znajdujących się na obszarze objętym ograniczeniami właściwy organ: a) nakazuje odizolowanie podejrzewanych lub potwierdzonych przypadków, jeżeli jest to możliwe z technicznego punktu widzenia; b) zakazuje przemieszczania zwierząt lub produktów pochodzenia zwierzęcego pochodzących od gatunków umieszczonych w wykazie dla danej choroby poza zakłady, chyba że właściwy organ wyda na to pozwolenie w celu natychmiastowego uboju lub przetworzenia w zakładzie zajmującym się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób lub do bezpośredniego spożycia przez ludzi w przypadku mięczaków lub skorupiaków, które sprzedaje się w tym celu żywe; c) zakazuje wprowadzania zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie dotyczącym danej choroby do zakładów, chyba że właściwy organ wydał na to pozwolenie na należycie uzasadnionej podstawie; d) zakazuje przemieszczania sprzętu, materiałów paszowych i produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego z zakładów, chyba że właściwy organ wydał na to pozwolenie.

2. Właściwy organ rozszerza środki wymienione w ust. 1 lit. a) – c) na zwierzęta utrzymywane należące do dodatkowych populacji zwierząt, jeżeli stwarzają ryzyko rozprzestrzeniania się choroby.

Artykuł 61

Odstępstwa od ograniczenia przemieszczania zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego z zakażonych zakładów

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 60 ust. 1 lit. b) właściwy organ może wydać pozwolenie na przemieszczanie zwierząt akwakultury do zakładu podlegającego pod jego nadzór urzędowy i znajdującego się na tym samym obszarze objętym ograniczeniami, pod warunkiem że: a) przemieszczane są wyłącznie zwierzęta niewykazujące objawów choroby; b) przemieszczanie nie powoduje zagrożenia dla statusu zdrowotnego zwierząt akwakultury w zakładzie przeznaczenia lub zwierząt wodnych w trakcie przemieszczania do tego zakładu; c) w zakładzie przeznaczenia zwierzęta nie mają kontaktu ze zwierzętami akwakultury o wyższym statusie zdrowotnym w odniesieniu do danej choroby; d) zwierzęta są utrzymywane w zakładzie przeznaczenia przez maksymalny okres, który zostaje określony przez właściwy organ.

2. Korzystając z odstępstwa określonego w ust. 1 właściwy organ: a) w stosownych przypadkach dokonuje ponownej klasyfikacji statusu zdrowotnego zakładu przeznaczenia zgodnie z kryteriami określonymi w art. 52 ust. 1; b) zakazuje przemieszczania zwierząt z zakładu przeznaczenia, chyba że wydał pozwolenie na ich transport do zakładu zajmującego się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób w celu natychmiastowego uboju lub przetworzenia lub do celów bezpośredniego spożycia przez ludzi w przypadku mięczaków lub skorupiaków, które sprzedaje się w tym celu żywe. We wszystkich przypadkach produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego zdefiniowane w art. 3 pkt 1 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 należy przetwarzać lub unieszkodliwiać jako materiał kategorii 1 lub 2 zgodnie z art. 12 lub 13 wspomnianego rozporządzenia; c) utrzymuje zakład przeznaczenia pod swoim nadzorem urzędowym aż do zakończenia czyszczenia, dezynfekcji i odpowiedniego odłogowania zakładu.

3. Na zasadzie odstępstwa od art. 60 ust. 1 lit. b) właściwy organ może wydać pozwolenie na przemieszczanie zwierząt akwakultury do innych zakażonych zakładów, które nie wdrażają programu likwidacji tej konkretnej choroby, pod warunkiem że: a) przemieszczane są wyłącznie zwierzęta niewykazujące objawów choroby; b) przemieszczanie nie powoduje zagrożenia dla statusu zdrowotnego zwierząt akwakultury w zakładzie przeznaczenia lub zwierząt wodnych w trakcie przemieszczania do tego zakładu; oraz c) przemieszczanie spełnia wymagania dotyczące certyfikacji określone w art. 208 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429.

4. Na zasadzie odstępstwa od art. 60 ust. 1 lit. b) właściwy organ może wydać pozwolenie na przemieszczanie zwierząt akwakultury i produktów pochodzenia zwierzęcego do placówek, w których dokonuje się uboju i w których odbywa się przetwarzanie, innych niż zakłady zajmujące się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób, pod warunkiem że: a) przemieszczane są wyłącznie zwierzęta niewykazujące objawów choroby; b) obiekt, w którym dokonuje się uboju i przetwarzania, nie znajduje się w państwie członkowskim, strefie lub kompartmencie, w których wdraża się program likwidacji choroby dla danej choroby lub które uznano za wolne od choroby; c) przemieszczanie nie powoduje zagrożenia dla statusu zdrowotnego zwierząt wodnych w trakcie przemieszczania do obiektów, w których dokonuje się uboju i przetwarzania, lub obiektów znajdujących się w pobliżu; d) przemieszczanie spełnia wymagania dotyczące certyfikacji określone w art. 208 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429.

5. Na zasadzie odstępstwa od art. 60 ust. 1 lit. b) właściwy organ może wydać pozwolenie na przemieszczanie zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego pochodzących od dodatkowych populacji zwierząt z zakażonych zakładów do innych zakładów bez dalszych ograniczeń, pod warunkiem że: a) dokonano oceny ryzyka; b) w stosownych przypadkach wdrażane są środki zmniejszające ryzyko, aby zapewnić, by status zdrowotny zwierząt wodnych w zakładzie przeznaczenia lub w trakcie przemieszczania do miejsca przeznaczenia nie był zagrożony; oraz c) przemieszczanie spełnia wymagania dotyczące certyfikacji określone w art. 208 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429.

Artykuł 62

Usunięcie zakażonych zwierząt

1. Po potwierdzeniu wystąpienia choroby właściwy organ nakazuje we wszystkich zakażonych zakładach w maksymalnym okresie, który zostanie określony przez właściwy organ, wdrożenie następujących środków w stosunku do zwierząt wodnych należących do gatunków umieszczonych w wykazie dla danej choroby: a) usunięcie wszystkich martwych zwierząt; b) usunięcie i uśmiercenie wszystkich zwierząt w stanie agonalnym; c) usunięcie i uśmiercenie wszystkich zwierząt wykazujących objawy choroby; d) ubój do celów spożycia przez ludzi, lub w przypadku mięczaków lub skorupiaków sprzedawanych żywych – usunięcie z wody, zwierząt pozostających w zakładach po zakończeniu środków określonych w lit. a)–c).

2. Właściwy organ może na należycie uzasadnionej podstawie nakazać ubój do celów spożycia przez ludzi lub, w przypadku sprzedawanych żywych mięczaków lub skorupiaków, usunięcie z wody: a) wszystkich zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie dla danej choroby w zakażonych zakładach bez przeprowadzenia badania tych zwierząt; b) zwierząt, u których podejrzewa się wystąpienie choroby, mających powiązanie epidemiologiczne z potwierdzonym przypadkiem.

3. Ubój do celów spożycia przez ludzi lub usunięcie z wody zwierząt, o których mowa w ust. 1, przeprowadza się odpowiednio pod nadzorem urzędowym w zakażonych zakładach z późniejszym przetwarzaniem w zakładzie zajmującym się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób albo w zakładzie zajmującym się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób.

4. Właściwy organ rozszerza środki określone w niniejszym artykule na zwierzęta akwakultury należące do dodatkowych populacji zwierząt, kiedy niezbędne jest zwalczenie choroby.

5. Właściwy organ może nakazać uśmiercenie lub zniszczenie niektórych lub wszystkich zwierząt, o których mowa w ust. 1, oraz zwierząt należących do gatunków nieumieszczonych w wykazie w zakażonych zakładach zamiast ich uboju do celu spożycia przez ludzi.

6. Wszystkie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego pochodzące od zwierząt poddawanych ubojowi lub uśmiercanych zgodnie z niniejszym artykułem należy przetwarzać i unieszkodliwiać jako materiał kategorii 1 lub 2 zgodnie z art. 12 lub 13 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

Artykuł 63

Czyszczenie i dezynfekcja

1. W odniesieniu do wszystkich zakażonych zakładów właściwy organ nakazuje, by przed ponownym umieszczeniem zwierząt w zakładzie dokonać oczyszczenia i dezynfekcji następujących budynków i elementów: a) w zakresie, w jakim jest to możliwe z technicznego punktu widzenia – zakładów po usunięciu zwierząt, o których mowa w art. 62 ust. 1 oraz wszystkiej paszy, które mogły zostać zakażone; b) wszelkiego sprzętu związanego z hodowlą, m.in. sprzętu służącego do karmienia, klasyfikacji, obróbki i szczepienia oraz statków roboczych; c) wszelkiego sprzętu związanego z produkcją, m.in. sadzów, siatek zabezpieczających, stelaży, worków i takli; d) wszelkiej odzieży ochronnej lub wyposażenia bezpieczeństwa używanego przez podmioty lub gości; e) wszelkich środków transportu, w tym zbiorników i innego sprzętu wykorzystywanego do przemieszczania zakażonych zwierząt lub personelu, który miał kontakt z zakażonymi zwierzętami.

2. Właściwy organ zatwierdza protokół z oczyszczania i dezynfekcji.

3. Właściwy organ sprawuje nadzór nad czyszczeniem i dezynfekcją i nie przywraca ani nie przyznaje ponownie statusu obszaru wolnego od choroby zakładom aż do momentu, w którym uzna, że czyszczenie i dezynfekcja zostały zakończone.

Artykuł 64

Odłogowanie

1. Właściwy organ nakazuje odłogowanie wszystkich zakażonych zakładów. Odłogowanie przeprowadza się po zakończeniu procesu czyszczenia i dezynfekcj