2009E0788 — PL — 22.12.2009 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B WSPÓLNE STANOWISKO RADY 2009/788/WPZiB z dnia 27 października 2009 r. w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei (Dz.U. L 281, 28.10.2009, p.7)

zmienione przez:









▼B

WSPÓLNE STANOWISKO RADY 2009/788/WPZiB

z dnia 27 października 2009 r.

w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei







RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 15, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W dniu 29 września 2009 r. Unia Europejska („UE”) zdecydowanie potępiła brutalne stłumienie demonstracji politycznych w Konakry w dniu 28 września przez siły bezpieczeństwa oraz wezwała do uwolnienia aresztowanych uczestników demonstracji i członków opozycji. UE wezwała władze Republiki Gwinei do natychmiastowego przeprowadzenia wnikliwego dochodzenia w sprawie tych wydarzeń. (2) W dniu 6 października 2009 r. UE, zbulwersowana doniesieniami na temat naruszeń praw człowieka w następstwie stłumienia demonstracji i bardzo zaniepokojona rozwojem sytuacji w Republice Gwinei, wezwała Krajową Radę Demokracji i Rozwoju (zwaną dalej „NCDD”), partie polityczne i wszystkie właściwe podmioty w Republice Gwinei do podjęcia niezwłocznych działań w celu przywrócenia rządów prawa i doprowadzenia do powrotu kraju na ścieżkę prowadzącą do ustanowienia rządów konstytucyjnych i demokracji. (3) Ze względu na powagę obecnej sytuacji w Republice Gwinei Rada uważa, że konieczne jest przyjęcie środków wymierzonych przeciwko członkom NCDD i jednostkom z nimi powiązanym, odpowiedzialnym za brutalne represje lub patową sytuację polityczną w tym kraju oraz nałożenie embarga na handel bronią z Republiką Gwinei, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO:







▼M1

Artykuł 1

1. Sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub wywóz do Republiki Gwinei wszelkich typów uzbrojenia i materiałów z nim związanych, łącznie z bronią i amunicją, pojazdami wojskowymi i sprzętem wojskowym, sprzętem paramilitarnym i częściami zamiennymi do wyżej wymienionych, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub z użyciem ich statków powietrznych lub statków pływających pod ich banderą, są zabronione niezależnie od tego, czy pochodzą z terytoriów tych państw członkowskich.

2. Zabronione jest:

a) dostarczanie, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług związanych z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, lub związanych z zaopatrzeniem, produkcją, konserwacją i używaniem takich przedmiotów przeciw jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi lub w celu wykorzystania na terenie Republiki Gwinei;

b) finansowanie, bezpośrednio lub pośrednio lub udzielanie pomocy finansowej związanej z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów wywozowych, w odniesieniu do jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu takich przedmiotów, lub w odniesieniu do przyznania związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi lub w celu wykorzystania na terenie Republiki Gwinei;

c) świadome i celowe uczestnictwo w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazów, o których mowa w lit. a) lub b).

Artykuł 2

1. Art. 1 nie ma zastosowania do:

a) sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego lub sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do stosowania wewnętrznych represji, przeznaczonego wyłącznie do użytku w celach humanitarnych lub ochronnych, lub do wykorzystania w ramach programów rozwoju instytucjonalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) i UE lub w ramach prowadzonych przez UE i ONZ operacji zarządzania kryzysowego;

b) sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu pojazdów niebojowych, które zostały wyprodukowane lub wyposażone w materiały w celu zapewnienia ochrony przed pociskami balistycznymi i które przeznaczone są wyłącznie do wykorzystania w Republice Gwinei do celów obronnych przez personel UE i jej państw członkowskich;

c) dostarczania pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług związanych z takim sprzętem lub takimi programami i operacjami;

d) dostarczania finansowania i pomocy finansowej związanej z takim sprzętem lub takimi programami i operacjami;

pod warunkiem że taki wywóz zostanie z góry zatwierdzony przez stosowny właściwy organ.

2. Art. 1 nie ma zastosowania do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wywożonych do Republiki Gwinei wyłącznie do użytku osobistego personelu ONZ, UE lub jej państw członkowskich, przedstawicieli mediów, pracowników organizacji humanitarnych i rozwojowych oraz personelu pomocniczego.

▼B

Artykuł 3

▼M1

1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby uniemożliwić wjazd na swoje terytoria lub przejazd przez nie wymienionym w załączniku poszczególnym członkom NCDD i osobom z nimi powiązanym.

▼B

2. Ust. 1 nie zobowiązuje państwa członkowskiego do odmowy swoim obywatelom wjazdu na swoje terytorium.

3. Ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla przypadków, w których państwo członkowskie jest związane następującymi zobowiązaniami z zakresu prawa międzynarodowego, a mianowicie:

a) jako kraj przyjmujący międzynarodowej organizacji międzyrządowej;

b) jako kraj organizujący międzynarodową konferencję zwołaną przez ONZ lub odbywającą się pod jej auspicjami; lub

c) na mocy umowy wielostronnej nadającej przywileje i immunitety; lub

d) na mocy traktatu pojednawczego z 1929 r. (traktat laterański) zawartego między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.

4. Ust. 3 uważa się za mający zastosowanie również w przypadkach, gdy państwo członkowskie jest krajem przyjmującym Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie („OBWE”).

5. Rada jest należycie informowana o wszystkich przypadkach przyznania przez państwo członkowskie wyłączenia na mocy ust. 3 lub 4.

6. Państwa członkowskie mogą przyznawać wyłączenia ze środków nałożonych na mocy ust. 1 w przypadkach, gdy podróż jest uzasadniona pilną potrzebą humanitarną lub uczestnictwem w posiedzeniu międzyrządowym, włącznie z posiedzeniami promowanymi przez UE lub posiedzeniami, których gospodarzem jest państwo członkowskie sprawujące przewodnictwo w OBWE i na których prowadzony jest dialog polityczny bezpośrednio wspierający demokrację, prawa człowieka i praworządność w Republice Gwinei.

7. Państwo członkowskie, które zamierza przyznać wyłączenia, o których mowa w ust. 6 powiadamia o tym Radę na piśmie. Zwolnienie uznaje się za przyznane, chyba że jeden lub więcej członków Rady wniesie sprzeciw na piśmie w terminie dwóch dni roboczych od otrzymania powiadomienia o proponowanym wyłączeniu. W przypadku gdy jeden lub kilku członków Rady wniesie sprzeciw, Rada może zdecydować o przyznaniu proponowanego wyłączenia, stanowiąc większością kwalifikowaną.

8. W przypadkach gdy zgodnie z ust. 3, 4, 6 i 7 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osób wymienionych w załączniku, zezwolenie to zostaje ograniczone do celów, do których zostało udzielone, i do osób, których dotyczy.

▼M1

Artykuł 3a

1. Zamrożone zostają wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze stanowiące własność lub będące w posiadaniu lub pod kontrolą wymienionych w załączniku poszczególnych członków NCDD oraz osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów z nimi powiązanych.

2. Nie udostępnia się – bezpośrednio ani pośrednio – osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w załączniku, ani też na ich rzecz, żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych.

3. Właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznaje za stosowne, po ustaleniu, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze, o których mowa, są:

a) konieczne, aby zaspokoić podstawowe potrzeby osób wymienionych w załączniku i członków ich rodzin pozostających na ich utrzymaniu, między innymi na pokrycie płatności związanych z żywnością, czynszem lub kredytem hipotecznym, lekarstwami i leczeniem, podatkami, składkami ubezpieczeniowymi i opłatami za media;

b) przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotu poniesionych wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych;

c) przeznaczone wyłącznie na pokrycie należności lub opłat za obsługę w odniesieniu do rutynowego utrzymywania lub przechowywania zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; lub

d) niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że właściwy organ poinformował właściwy organ innego państwa członkowskiego oraz Komisję co najmniej dwa tygodnie przed udzieleniem zezwolenia o powodach stwierdzenia, że specjalne zezwolenie powinno zostać przyznane.

Państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki:

a) środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed dniem, w którym osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ, o których mowa w art. 3a, zostały dodane do załącznika lub gdy są przedmiotem orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tym dniem;

b) środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie do celów uznania roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych za ważne w takim orzeczeniu, w granicach określonych w mających zastosowanie przepisach i zasadach regulujących prawa osób, których dotyczą takie roszczenia;

c) zastaw lub orzeczenie nie zostały ustanowione na rzecz wymienionych w załączniku osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów; oraz

d) uznanie przedmiotowego zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym w danym państwie członkowskim.

Państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.

5. Ust. 2 nie stosuje się do dodawania do zamrożonych rachunków:

a) odsetek lub innych dochodów z tych rachunków; lub

b) płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą objęcia tych rachunków niniejszym wspólnym stanowiskiem,

pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody oraz płatności podlegają ust. 1.

▼B

Artykuł 4

Rada, stanowiąc na wniosek państwa członkowskiego lub Komisji, przyjmuje zmiany wykazów znajdujących się w załączniku, wymagane w związku z rozwojem sytuacji politycznej w Republice Gwinei.

Artykuł 5

W celu maksymalizacji oddziaływania wspomnianych powyżej środków, UE zachęca państwa trzecie do przyjmowania środków ograniczających podobnych do tych zawartych w niniejszym wspólnym stanowisku.

Artykuł 6

Niniejsze wspólne stanowisko stosuje się przez okres 12 miesięcy. Niniejsze wspólne stanowisko jest przedmiotem ciągłego przeglądu. Jest ono odpowiednio odnawiane lub zmieniane, jeżeli Rada uzna, że jego cele nie zostały osiągnięte.

Artykuł 7

Niniejsze wspólne stanowisko staje się skuteczne z dniem jego przyjęcia.

Artykuł 8

Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

▼M1









ZAŁĄCZNIK