1981R2670 — PL — 01.01.2002 — 004.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:







(*) Akt ten nie został nigdy opublikowany w języku polskim.







NB: Niniejsza wersja skonsolidowana zawiera odniesienia do europejskiej jednostki rozliczeniowej i/lub ecu, które od dnia 1 stycznia 1999 r. należy rozumieć jako odniesienia do euro – rozporządzenie Rady (EWG) nr 3308/80 (Dz.U. L 345 z 20.12.1980, str. 1) i rozporządzenie Rady (WE) nr 1103/97 (Dz.U. L 162 z 19.6.1997, str. 1).









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 2670/81

z dnia 14 września 1981 r.

ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące produkcji cukru przewyższającej kwotę







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1785/81 z dnia 30 czerwca 1981 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru ( 1 ), w szczególności jego art. 26 ust. 3, a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: art. 26 rozporządzenia (EWG) 1785/81 przewiduje, że cukier C, który nie jest przenoszony na następny rok gospodarczy, zgodnie z art. 27 tego rozporządzenia, oraz izoglukoza C muszą być wywożone w stanie naturalnym bez zwrotów kosztów lub opłat przed dniem 1 stycznia następującym po zakończeniu omawianego roku gospodarczego; jeżeli część lub cała ilość zostanie sprzedana na rynku wewnętrznym lub jeżeli nie zostanie wywieziona przed ustaloną datą, zostanie nałożona opłata na odnośne ilości, która zostanie ustalona zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 41 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81; szczegółowe zasady regulujące tę kwestię zostały przyjęte w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2645/70 z dnia 28 grudnia 1970 r. w sprawie przepisów dotyczących cukru wyprodukowanego ponad maksymalną kwotę ( 2 ), ostatnio zmienionym rozporządzeniem (EWG) nr 1367/78 ( 3 ), oraz w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 1700/80 z dnia 30 czerwca 1980 r. ustalającym szczegółowe zasady stosowania kwot dla produkcji izoglukozy w okresie od dnia 1 lipca 1980 r. do dnia 30 czerwca 1981 r. ( 4 ); rozporządzenie (EWG) nr 2645/70 było już kilkakrotnie zmieniane i dalsze zmiany są konieczne ze względu na podstawowe przepisy rozporządzenia (EWG) nr 1785/81 dotyczące cukru i izoglukozy, które są słodzikami i dla których istnieje jednolity rynek; dlatego też dla jasności należy przyjąć nowe rozporządzenie obejmujące szczegółowe zasady dotyczące cukru C i izoglukozy C; z przyczyn administracyjnych należy określić, że do celów art. 26 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81 ilość cukru C lub izoglukozy C, w odniesieniu do których producent nie dostarczył dowodu wywozu we właściwym czasie przed określonym terminem, jest uważana za sprzedaną na rynku wewnętrznym; z tych samych powodów dokumenty używane do dostarczenia tego dowodu powinny być dokumentami używanymi do wywozu, zgodnie z wymogami rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2630/81 z dnia 10 września 1981 r. ustanawiającego specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz w sektorze cukru ( 5 ) oraz w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3183/80 z dnia 3 grudnia 1980 r. ustalającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu zezwoleń na przywóz i wywóz oraz świadectw o wcześniejszym wyznaczeniu refundacji dla produktów rolnych ( 6 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 2646/81 ( 7 ); przy ustaleniu opłaty nakładanej w przypadku sprzedaży na rynku wewnętrznym, istotne jest umieszczenie cukru C lub izoglukozy C, które nie zostały wywiezione, na takim samym poziomie jak cukier lub izoglukoza przywożone z państw nieczłonkowskich; w tym celu należy tak ustalić opłatę, aby z jednej strony uwzględniona została najwyższa opłata przywozowa dla cukru lub zmiennego elementu, określonego w art. 16 ust. 6 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81 dla izoglukozy, który był stosowany w pewnym okresie i z drugiej strony kwota stawki ryczałtowej ustalonej na podstawie kosztów sprzedaży cukru przywożonego z państw nieczłonkowskich. Ten określony okres obejmuje rok gospodarczy, w którym dany cukier lub dana izoglukoza zostały wyprodukowane i następujące po tym roku gospodarczym sześć miesięcy; towary dostarczone do miejsc przeznaczenia, określone w art. 5 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2730/79 z dnia 29 listopada 1979 r. ustalającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu dopłat eksportowych do produktów rolnych ( 8 ), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 2646/81, nie będą uważane za towary podlegające wywozowi; producentowi należy zezwolić na wywóz cukru lub izoglukozy, które nie zostały przez niego wyprodukowane; konieczne jest, aby w tym przypadku zapewnić płatność kwoty stawki ryczałtowej, która może być uznana we wszystkich przypadkach za rekompensatę każdej korzyści narastającej z takiej substytucji; konieczne jest zapewnienie pewnych środków w przypadkach gdy działanie siły wyższej uniemożliwia wywóz cukru C i izoglukozy C; uzasadnione jest, aby środki te stosowane były z mocą wsteczną, tak aby kilka przypadków tego rodzaju, które wystąpiły w przeszłości, można było rozwiązać z korzyścią dla zainteresowanych, kiedy w szczególności należna opłata nie będzie wymagana, gdy wywóz odnośnego produktu z wymienionego powodu nie nastąpił; środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







▼M4

Artykuł 1

▼M10

1. Produkty określone w art. 26 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1785/81 uznaje się za wywiezione, jeżeli:

a) bez uszczerbku dla innych przepisów niniejszego rozporządzenia dowód określony w art. 2 jest w posiadaniu właściwej agencji Państwa Członkowskiego produkcji, bez względu na to, z którego z Państw Członkowskich cukier C, izoglukoza C lub syrop inulinowy C zostały wywiezione;

b) dane zgłoszenie wywozowe zostaje przyjęte przez Państwo Członkowskie wywozu przed dniem 1 stycznia następującego po zakończeniu roku gospodarczego, w którym cukier C, izoglukoza C lub syrop inulinowy C zostały wyprodukowane;

c) cukier C, izoglukoza C, syrop inulinowy C lub odpowiadająca im ilość w rozumieniu art. 2 ust. 3 opuściła wspólnotowy obszar celny nie później niż 60 dni od dnia 1 stycznia określonego w lit. b);

d) produkt został wywieziony bez refundacji lub opłat wyrównawczych jako cukier biały lub cukier surowy, który nie został poddany denaturacji, lub w postaci syropów uzyskanych przed cukrem w formie stałej i objętych kodami CN ►M11 1702 60 95 ◄ i 1702 90 99, takich jak izoglukoza w stanie naturalnym lub syrop inulinowy w stanie naturalnym.

Poza przypadkami działania siły wyższej, jeżeli którykolwiek z warunków przewidzianych w akapicie pierwszym nie zostanie spełniony, dane ilości cukru C, izoglukozy C lub syropu inulinowego C uważa się za zbyte na rynku wewnętrznym.

W przypadkach działania siły wyższej właściwa agencja Państwa Członkowskiego, na którego terytorium cukier C, izoglukoza C lub syrop inulinowy C zostały wyprodukowane, podejmuje decyzję w sprawie niezbędnych środków na podstawie okoliczności powoływanych przez zainteresowaną stronę.

W przypadku gdy cukier C, izoglukoza C lub syrop inulinowy C są wywożone z terytorium Państwa Członkowskiego innego niż to, w którym zostały wyprodukowane, środki te są podejmowane po otrzymaniu, w odpowiednim przypadku, opinii właściwych władz tego Państwa Członkowskiego.

▼M12

1a. W okresie wskazanym w art. 10 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 ( 9 ), nie uchybiając przepisom ust. 1 lit. a), b) i d), w przypadku gdy cukier C jest przywożony na Wyspy Kanaryjskie lub na Maderę w postaci cukru białego objętego kodem CN 1701 lub na Azory w postaci cukru nierafinowanego objętego kodem CN 1701 12 10 w systemie zwolnień z należności przywozowych przewidzianych w art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1453/2001 ( 10 ), lub art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1454/2001 ( 11 ), jest uważany za wywożony do państwa trzeciego w rozumieniu art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 i pochodzący z tego państwa trzeciego do celów stosowania wymienionego systemu.

▼M4

2. Ilości cukru wywożone w postaci syropów, określone na podstawie ust. 1 lit. d) akapit pierwszy, należy ustalać na podstawie zawartości w nich cukru ekstraktywnego, stwierdzanej zgodnie z przepisami art. 1 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 1443/82.

Nie można powoływać się na przepisy art. 34 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3665/87 ( 12 ); w odniesieniu do stosowania niniejszego rozporządzenia.

▼B

Artykuł 2

▼M10

1. Dowód, że warunki określone w art. 1 ust. 1 zostały spełnione przez danego producenta, przedkładany jest właściwym władzom Państwa Członkowskiego, na którego terytorium cukier C, izoglukoza C lub syrop inulinowy C zostały wyprodukowane przed dniem 1 kwietnia po zakończeniu roku gospodarczego, w którym zostały wyprodukowane.

▼M4

Jednakże w szczególnych wypadkach właściwa agencja danego Państwa Członkowskiego może zezwolić na dłuższy termin.

▼B

2. Dowód taki zostaje dostarczony przez okazanie:

a) zezwolenia na wywóz wystawionego producentowi na podstawie art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2630/81 przez właściwy organ Państw Członkowskiego, określony w ust. 1; Jednakże w przypadku ust. 3 akapit drugi dowód ten zastępuje się równoważnym dowodem, jaki zostanie ustalony przez to samo Państwo Członkowskie;

b) dokumentów, ►M4 określone w art. 30 i 31 ◄ rozporządzenia (EWG) nr 3183/80, wymaganych dla zwolnienia zabezpieczenia;

▼M10

c) oświadczenie producenta stwierdzające, że cukier C, izoglukoza C lub syrop inulinowy C zostały przez niego wyprodukowane;

▼M4

d) oraz w przypadku określonym w ust. 3, jeżeli usunięcie z magazynu ma miejsce: — przed przyjęciem zgłoszenia wywozowego, określonego w art. 1 ust. 1 lit. b), dowód dodatkowy ustalony przez właściwy organ Państwa Członkowskiego, w którym składowanie miało miejsce, — lub — po przyjęciu zgłoszenia wywozowego, określonego w art. 1 ust. 1 lit. b), dowód w rozumieniu art. 31 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 3183/80, ustanowiony przez właściwy organ Państwa Członkowskiego, w którym składowanie miało miejsce. Dodatkowy dowód musi w obu przypadkach potwierdzać usunięcie z magazynu przedmiotowego produktu lub ilości odpowiadającej zamianie w rozumieniu ust. 3.

▼M10

Do celów wywozu dany producent może jednak zastąpić cukier C innym cukrem białym w jego naturalnym stanie, objętym kodom CN 1701, lub izoglukozę C inną izoglukozą o takiej samej zawartości fruktozy, wytworzoną przez innego producenta posiadającego siedzibę na obszarze tego samego Państwa Członkowskiego.

▼B

W przypadku cukru C przerób syropów lub cukru nierafinowanego na cukier biały zlecony w celu późniejszego wywozu nie będzie uważany za substytucję w rozumieniu poprzedniego akapitu.

▼M10

3. W przypadku gdy cukier C, izoglukoza C lub syrop inulinowy C wyprodukowane przez producenta składowane są w celu ich wywiezienia w silosie, magazynie lub zbiorniku znajdującym się w miejscu położonym poza fabryką producenta, w Państwie Członkowskim produkcji lub innym Państwie Członkowskim, w którym składowane są inne cukry, izoglukozy lub syropy inulinowe przez innych producentów lub przez danego producenta, bez możliwości dokonania ich rozróżnienia, wszystkie cukry, izoglukozy lub syropy inulinowe w ten sposób składowane muszą zostać poddane kontroli administracyjnej zapewniającej gwarancje równoważne do kontroli celnej, do momentu przyjęcia zgłoszenia wywozowego określonego w art. 1 ust. 1 lit. b), i podlegają kontroli celnej od momentu wymienionego przyjęcia. W tym wypadku ilość cukru, izoglukozy lub syropu inulinowego wyprodukowana we Wspólnocie, odpowiadająca danej ilości cukru C, izoglukozy C lub syropu inulinowego C, która ma być składowana w tym samym silosie, magazynie lub zbiorniku do momentu ich wydania ze składu, otrzymuje pozwolenie na wywóz w zastępstwie cukru C, izoglukozy C lub syropu inulinowego C spoza obszaru celnego Wspólnoty.

W przypadku gdy cukier biały C objęty kodem CN 1701 99 10 przygotowywany jest w celu wywozu w opakowaniach bezpośrednich, o zawartości produktu netto nieprzekraczającej 1 kg i znajduje się w przesyłce zawierającej inne produkty żywnościowe, które mają być wywiezione w imieniu przedsiębiorstwa, które wyprodukowało cukier C przez uznaną organizację charytatywną, można uznać to za zastąpienie w rozumieniu ust. 2.

▼B

Artykuł 3

▼M10

1. Zainteresowane Państwo Członkowskie nakłada na ilości, które w rozumieniu art. 1 ust. 1 zostały zbyte na rynku wewnętrznym, opłatę na cukier C za 100 kg odpowiednio cukru białego lub surowego, na izoglukozę C za 100 kg suchej masy i na syrop insulinowy C za 100 kg suchej masy wyrażonej w ekwiwalencie cukru lub izoglukozy, równe sumie:

— najwyższej opłaty przywozowej stosowanej w odniesieniu do danego produktu w ciągu okresu obejmującego rok gospodarczy, w trakcie którego dany cukier C, izoglukoza C lub syrop inulinowy C zostały wyprodukowane i sześć miesięcy od tego roku gospodarczego — oraz

— 1,21 ECU.

▼M4

2. Zainteresowane Państwo Członkowskie przed 1 maja następującym po 1 stycznia, określonym w art. 1 ust. 1 lit. b), informuje producentów, na których spoczywa obowiązek zapłaty kwoty określonej w ust. 1, o łącznej kwocie do zapłaty.

Taka łączna kwota wpłacana jest przez danych producentów przed dniem 20 maja tego samego roku.

3. Jednakże gdy właściwa agencja na mocy art. 2 ust. 1 akapit drugi przedłużyła termin na okazanie dowodu, dni 1 maja i 20 maja określone w ust. 2 zastępuje się datami, które zostaną określone przez właściwą agencję na podstawie dopuszczalnego przedłużenia terminu.

▼M10

4. W przypadku ilości cukru C, izoglukozy C lub syropu inulinowego C, które przed wywozem zostały zniszczone lub uszkodzone bez możliwości naprawienia strat, w okolicznościach uznanych przez właściwą agencję zainteresowanego Państwa Członkowskiego za przypadek działania siły wyższej, dana kwota określona w ust. 1 nie jest pobierana.

▼M4

Artykuł 4

1. Zainteresowane Państwo Członkowskie powiadamia przed 15 kwietnia następującym po 1 stycznia określonym w art. 1 ust. 1 lit. b) producentów, na których spoczywa obowiązek zapłaty kwoty określonej w art. 2 ust. 2 akapit drugi, o łącznej kwocie do zapłaty.

2. Łączna kwota wpłacana jest przez danych producentów przed dniem 1 maja tego samego roku.

▼B

Artykuł 5

Rozporządzenie (EWG) nr 2645/70 traci moc.

Jest ono jednakże nadal stosowane dla roku gospodarczego cukru 1980/81 w odniesieniu do cukru wyprodukowanego w nadmiarze, przekraczającego maksymalną kwotę.

Artykuł 6

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Artykuł 3 ust. 4 stosuje się z mocą od dnia 1 lipca 1979 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.