2008E0109 — PL — 01.03.2010 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B WSPÓLNE STANOWISKO RADY 2008/109/WPZiB z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Liberii (Dz.U. L 038, 13.2.2008, p.26)

zmienione przez:









▼B

WSPÓLNE STANOWISKO RADY 2008/109/WPZiB

z dnia 12 lutego 2008 r.

dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Liberii







RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 15, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W roku 2003 Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję (rezolucja RB ONZ) nr 1521 (2003) nakładającą na Liberię środki ograniczające. Środki te zostały wdrożone na mocy wspólnego stanowiska Rady 2004/137/WPZiB z dnia 10 lutego 2004 r. dotyczącego środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko Liberii ( 1 ). (2) W następstwie przyjęcia rezolucji RB ONZ nr 1683 (2006) i rezolucji RB ONZ nr 1731 (2006) Rada przyjęła, odpowiednio, wspólne stanowisko 2006/518/WPZiB z dnia 24 lipca 2006 r. zmieniające i odnawiające niektóre środki restrykcyjne zastosowane wobec Liberii ( 2 ) i wspólne stanowisko 2007/93/WPZiB zmieniające i odnawiające wspólne stanowisko 2004/137/WPZiB dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Liberii ( 3 ). (3) Mając na uwadze rozwój wypadków w Liberii, dnia 19 grudnia 2007 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję RB ONZ nr 1792 (2007) odnawiającą na okres kolejnych 12 miesięcy środki ograniczające dotyczące broni oraz środki ograniczające dotyczące podróżowania. Rezolucja RB ONZ nr 1792 (2007) wprowadza także obowiązek informowania komitetu ustanowionego na mocy pkt 21 rezolucji RB ONZ nr 1521 (2003) o dostawie wszelkich typów uzbrojenia i materiałów z nim związanych, dostarczonych zgodnie z pkt 2 lit. e) lub pkt 2 lit. f) rezolucji RB ONZ nr 1521 (2003), pkt 2 rezolucji RB ONZ nr 1683 (2006) lub pkt 1 lit. b) rezolucji RB ONZ nr 1731 (2006). (4) Ze względu na jasność wspomniane wyżej środki należy skonsolidować w jednym akcie prawnym. (5) Do wdrożenia niektórych z tych środków wymagane jest działanie Wspólnoty, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO:







▼M1

Artykuł 1

Państwa członkowskie podejmują konieczne środki, by zapobiegać bezpośredniej i pośredniej dostawie, sprzedaży lub przekazywaniu uzbrojenia i wszelkich materiałów z nim związanych oraz zapewnianiu pomocy, doradztwa lub szkoleń związanych z działalnością wojskową, w tym finansowania i pomocy finansowej, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub za pomocą jednostek pływających lub statków powietrznych państwa członkowskiego, przeznaczonych dla wszystkich podmiotów pozarządowych i osób działających na terytorium Liberii.

Artykuł 2

1. Artykuł 1 nie ma zastosowania do:

a) uzbrojenia i materiałów z nim związanych oraz szkoleń i pomocy technicznej mających wyłącznie stanowić wsparcie lub przeznaczonych do wykorzystania przez misję Organizacji Narodów Zjednoczonych w Liberii (UNMIL);

b) odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wywożonych do Liberii – wyłącznie do osobistego użytku – przez personel Organizacji Narodów Zjednoczonych, przedstawicieli środków masowego przekazu, pracowników organizacji humanitarnych i rozwojowych oraz personel pomocniczy;

c) innego nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego przeznaczonego wyłącznie do użytku humanitarnego lub ochronnego, udzielania pomocy technicznej lub prowadzenia szkoleń technicznych związanych z takim sprzętem, o których powiadomiono wcześniej komitet ustanowiony na mocy rezolucji RB ONZ nr 1521 (2003) pkt 21 („Komitet ds. Sankcji”).

2. Dostawa, sprzedaż lub przekazywanie uzbrojenia i materiałów z nim związanych lub świadczenie usług, o których mowa w ust. 1 lit. a) i c), wymagają zezwolenia udzielonego przez właściwe organy państw członkowskich. Państwa członkowskie rozważają oddzielnie każdy przypadek dostaw na mocy ust. 1 lit. a) i c), biorąc w pełni pod uwagę kryteria określone we wspólnym stanowisku Rady 2008/944/WPZiB określającym wspólne zasady kontroli wywozu technologii wojskowych i sprzętu wojskowego ( 4 ). Państwa członkowskie żądają zastosowania odpowiednich środków bezpieczeństwa przeciwko nadużyciu uprawnień udzielonych na mocy niniejszego ustępu i w stosownych przypadkach zapewniają możliwość odesłania dostarczonego uzbrojenia i materiałów z nim związanych.

3. Państwa członkowskie z wyprzedzeniem powiadamiają Komitet ds. Sankcji o wszelkich dostawach uzbrojenia i materiałów z nim związanych przeznaczonych dla rządu Liberii lub o świadczeniu wszelkiej pomocy, doradztwa lub szkoleń związanych z działalnością wojskową rządu Liberii, innych niż te, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b).

▼B

Artykuł 3

1. Państwa członkowskie przedsiębiorą konieczne środki w celu uniemożliwienia wjazdu na ich terytoria lub przejazdu przez nie wszystkim osobom wskazanych przez Komitet ds. Sankcji, które:

a) stanowią zagrożenie dla procesu pokojowego w Liberii lub uczestniczą w działaniach mających naruszyć pokój i stabilizację w Liberii i w subregionie, w tym wyższym rangą członkom rządu byłego prezydenta Charlesa Taylora i ich współmałżonkom oraz członkom byłych liberyjskich sił zbrojnych utrzymującym powiązania z byłym prezydentem Charlesem Taylorem;

b) naruszają zakaz sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu wszelkich typów uzbrojenia i materiałów z nim związanych, w tym broni i amunicji, pojazdów i wyposażenia wojskowego, wyposażenia paramilitarnego i części zapasowych do wyżej wymienionych lub zakaz prowadzenia szkoleń technicznych lub udzielania pomocy technicznej związanych z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją lub używaniem tego rodzaju przedmiotów;

c) dostarczają pomoc finansową lub wojskową grupom rebeliantów w Liberii lub w krajach regionu lub są związane z podmiotami, które to czynią.

2. Ustęp 1 w żadnym przypadku nie zobowiązuje danego państwa do odmówienia wjazdu na swoje terytorium swoim własnym obywatelom.

3. Ustęp 1 nie ma zastosowania, jeżeli Komitet ds. Sankcji stwierdzi, że podróż taka jest uzasadniona z powodów humanitarnych, włączając w to obowiązki religijne, lub jeżeli komitet dojdzie do wniosku, że wyłączenie w inny sposób przyczyniałoby się do osiągnięcia celów rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ w zakresie pokoju, stabilizacji i demokracji w Liberii oraz trwałego pokoju w regionie.

Artykuł 4

Niniejsze wspólne stanowisko staje się skuteczne z dniem jego przyjęcia. Zostaje ono w stosownych przypadkach zmienione lub uchylone zgodnie z ustaleniami Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Artykuł 5

Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.