1995D0168 — PL — 14.04.1997 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DECYZJA KOMISJI z dnia 8 maja 1995 r. ustanawiająca, w odniesieniu do salmonelli, dodatkowe gwarancje dotyczące przesyłek do Finlandii i Szwecji niektórych rodzajów jaj przeznaczonych do spożycia przez ludzi (95/168/WE) (Dz.U. L 109, 16.5.1995, p.44)

zmienione przez:









▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 8 maja 1995 r.

ustanawiająca, w odniesieniu do salmonelli, dodatkowe gwarancje dotyczące przesyłek do Finlandii i Szwecji niektórych rodzajów jaj przeznaczonych do spożycia przez ludzi

(95/168/WE)







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 92/118/EWG z dnia 17 grudnia 1992 r. ustanawiającą wymagania dotyczące zdrowia zwierząt i ludzi, regulujące handel i przywóz do Wspólnoty produktów nieobjętych wyżej wymienionymi warunkami ustanowionymi w szczególnych zasadach wspólnotowych określonych w załączniku A pkt 1 do dyrektywy 89/662/EWG oraz w zakresie czynników chorobotwórczych, do dyrektywy 90/425/EWG ( 1 ), ostatnio zmienioną Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji, w szczególności jej załącznik II rozdział 2 tiret pierwsze, a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: na mocy decyzji 94/968/WE ( 2 ) i 95/50/WE ( 3 ) Komisja zatwierdziła programy operacyjne w zakresie kontroli salmonelli, przedstawione przez Finlandię i Szwecję; programy te zawierają szczególne środki dotyczące jaj kur niosek, przeznaczonych do bezpośredniego spożycia przez ludzi; Finlandia zobowiązała się, że ośrodki pakowania jaj będą przyjmować tylko te jaja, które pochodzą ze stad kur niosek poddawanych regularnym kontrolom na salmonellę; Szwecja zapewnia kontrolę salmonelli wszystkich stad kur niosek, których jaja wprowadzane są do obrotu; należy ustalić dodatkowe gwarancje, równoważne do tych, które są wprowadzane w życie przez Finlandię i Szwecję w ramach ich programów operacyjnych; ośrodki pakowania powinny w związku z tym gwarantować, że jaja przeznaczone na rynki Finlandii i Szwecji pochodzą ze stad kur niosek, które poddano badaniom mikrobiologicznym w drodze pobrania próbek; przepisy odnoszące się do takich badań mikrobiologicznych pobranych próbek powinny być sformułowane poprzez ustanowienie metody pobierania próbek, liczby próbek i metody mikrobiologicznej stosowanej do badania próbek; należy uwzględnić rozporządzenie Rady (EWG) nr 1907/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do jaj ( 4 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3117/94 ( 5 ), rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1274/91 z dnia 15 maja 1991 r. wprowadzające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1907/90 w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do jaj ( 6 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3239/94 ( 7 ), i decyzję Rady 94/371/WE z dnia 20 czerwca 1994 r. ustanawiającą szczególne warunki zdrowia publicznego przy wprowadzaniu do obrotu niektórych rodzajów jaj ( 8 ); Finlandia i Szwecja muszą stosować wymagania przywozowe w stosunku do przesyłek pochodzących z państw trzecich co najmniej tak rygorystyczne, jak te ustanowione w niniejszej decyzji; środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:







Artykuł 1

1. Do celów niniejszej decyzji stosuje się definicje podane w rozporządzeniach (EWG) nr 1907/90 i (EWG) nr 1274/91.

2. Jednakże do celów niniejszej decyzji „jaja” oznaczają jaja kurze przeznaczone do spożycia przez ludzi i mieszczące się w następujących kategoriach:

— jaja klasy „A”,

— jaja klasy „B”.

3. Niniejszej decyzji nie stosuje się do jaj przeznaczonych do produkcji produktów jajecznych lub dostarczanych do przedsiębiorstw przemysłu rolno-spożywczego, zatwierdzonych zgodnie z dyrektywą Rady 89/437/EWG ( 9 ), pod warunkiem, że opakowania je zawierające są wyraźnie oznakowane w celu wskazania takiego miejsca przeznaczenia.

Artykuł 2

1. Ośrodki pakowania gwarantują, że jaja przeznaczone na rynki Finlandii i Szwecji pochodzą ze stad kur niosek, które zostały poddane badaniom mikrobiologicznym w drodze pobierania próbek, przeprowadzonym zgodnie z przepisami wymienionymi w załączniku I.

2. Do celów gwarancji określonej w ust. 1 jajom musi towarzyszyć świadectwo wymienione w załączniku II.

Artykuł 3

Dodatkowe gwarancje przewidziane w niniejszej decyzji nie mają zastosowania do jaj pochodzących z przedsiębiorstwa objętego programem, który został uznany zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 18 dyrektywy 92/118/EWG za równoważny względem programu wprowadzonego przez Finlandię i Szwecję.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostanie poddana przeglądowi przed dniem 31 grudnia 1996 r. Przegląd będzie opierać się na sprawozdaniu przygotowanym przez Finlandię i Szwecję na bazie uzyskanych doświadczeń, które ma zostać przedstawione przed dniem 30 września 1996 r.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.









ZAŁĄCZNIK I

1. Metoda pobierania próbek

W przypadku kur hodowanych na grzędach lub na wolnym wybiegu polega na pobieraniu prób odchodów, przy czym każda próba składa się z oddzielnych próbek świeżych odchodów, każda ważąca co najmniej 1 gram, pobranych losowo w wielu punktach pomieszczenia, w którym trzymane są kury lub, jeżeli kury mają wolny dostęp do więcej niż jednego budynku na danej fermie, takie próbki pobiera się w każdej grupie zabudowań gospodarskich, w których trzymane są kury.

W przypadku kur niosek hodowanych w klatkach takie próbki są pobierane ze zbieraków lub z powierzchni pozostałych odchodów w boksie.

2. Liczba pobieranych próbek

Liczba prób musi umożliwiać wykrycie z 95-procentową pewnością 5 % obecności salmonelli.

▼M1

3. Procedura badania mikrobiologicznego próbek

— Badania mikrobiologiczne próbek na obecność salmonelli są przeprowadzane zgodnie z normą Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej ISO 6579:1993 lub jej uaktualnieniami albo zgodnie z metodą opisaną przez Nordycki Komitet ds. Analizy Artykułów Spożywczych (NMKL metoda nr 71, wersja czwarta, 1991 r.) lub z jej uaktualnieniami.

— Jeżeli między Państwami Członkowskimi powstanie spór odnośnie do wyników przeprowadzonych analiz, za metodę referencyjną należy uznać normę Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej ISO 6579:1993 lub jej uaktualnienia.

▼B

4. Częstotliwość pobierania próbek

Stado musi być poddane badaniu metodą pobierania próbek w okresie 2 tygodni przed rozpoczęciem niesienia się kur, a następnie co najmniej raz na 25 tygodni.









ZAŁĄCZNIK II