2.

W przypadku choroby pęcherzykowatej świń, w drodze odstępstwa, środki ustanowione w art. 11 niniejszej dyrektywy zastępuje się środkami: a) zidentyfikowanie wszystkich gospodarstw na obszarze strefy ochronnej ze zwierzętami należącymi do gatunków podatnych na chorobę; b) przeprowadzenie okresowych wizyt w gospodarstwach ze zwierzętami należącymi do gatunków podatnych na chorobę, badania kliniczne tych zwierząt, w tym, w razie potrzeby, pobranie próbek do badań laboratoryjnych; trzeba prowadzić zapisy wizyt i poczynionych ustaleń, przy czym częstotliwość tych wizyt pozostaje proporcjonalna do stopnia zagrożenia wystąpienia epidemii w gospodarstwach największego ryzyka; c) zakazane jest przemieszczanie i przewóz zwierząt należących do gatunków podatnych na chorobę po drogach publicznych i prywatnych, z wyłączeniem dróg zaopatrzeniowych gospodarstw. Właściwy organ może jednakże odstąpić od zakazu przewozu zwierząt drogą lub koleją bez wyładunku lub zatrzymywania; d) jednakże zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 25, możliwe jest odstępstwo dla świń przeznaczonych do uboju przybywających spoza strefy ochronnej i będących w drodze do rzeźni, która znajduje się w tej strefie; e) zakazane jest opuszczanie ciężarówek i innych pojazdów oraz sprzętu wykorzystywanego w strefie ochronnej do przewozu świń i innego inwentarza żywego lub materiałów, które mogą być skażone (np. pasze, obornik, gnojowica itd.) z: i) gospodarstwa położonego na obszarze strefy ochronnej; ii) strefy ochronnej; iii) rzeźni; bez ich uprzedniego oczyszczenia i zdezynfekowania zgodnie z procedurami przewidzianymi przez właściwy organ. W szczególności ciężarówki i inne pojazdy, które były wykorzystywane do przewozu świń nie mogą opuścić obszaru strefy ochronnej bez uprzedniej inspekcji dokonanej przez organ; f) świnie nie mogą być przemieszczane z gospodarstwa, w którym są trzymane przez 21 dni od zakończenia wstępnego czyszczenia i dezynfekcji gospodarstwa zakażonego, jak ustanowiono w art. 26; po upływie 21 dni możliwe jest zezwolenie na przemieszczenie świń z gospodarstwa, o którym mowa: i) bezpośrednio do rzeźni wyznaczonej przez właściwy organ, najlepiej znajdującej się w granicach stref ochronnej i nadzorowanej z zastrzeżeniem, że: — została przeprowadzona inspekcja wszystkich świń w gospodarstwie, — zostały przeprowadzone badania kliniczne świń, które mają być oddane do uboju, — każda ze świń została oznaczona identyfikatorem usznym lub zidentyfikowana w inny przyjęty sposób, — świnie przewożone są w pojazdach opieczętowanych przez właściwy organ. Właściwy organ odpowiedzialny za rzeźnię zostaje poinformowany o zamiarze wysłania do niej świń. Po przybyciu do rzeźni świnie są trzymane i poddawane ubojowi oddzielnie od innych świń. Pojazd i sprzęt wykorzystywany do przewozu zostaje wyczyszczony i zdezynfekowany przed opuszczeniem rzeźni. Podczas badania przeprowadzonego w wyznaczonej rzeźni przed ubojem i po jego dokonaniu, właściwy organ zwraca uwagę na wszelkie objawy dotyczące obecności wirusa pęcherzykowej choroby świń. W razie uboju świń na podstawie tych przepisów, pobrana zostaje statystycznie reprezentatywna próbka krwi. W przypadku pozytywnego wyniku jej badania prowadzącego do potwierdzenia wystąpienia choroby pęcherzykowej świń, zastosowanie znajdują środki ustanowione w ust. 9 pkt 3; ii) w wyjątkowych okolicznościach, bezpośrednio do innych obiektów gospodarstw, a znajdujących się na obszarze strefy ochronnej, z zastrzeżeniem, że: — została przeprowadzona inspekcja wszystkich świń w gospodarstwie, — zostały przeprowadzone badania kliniczne świń przeznaczonych do przemieszczenia, z wynikiem negatywnym, — każda ze świń została oznaczona identyfikatorem usznym lub zidentyfikowana w inny przyjęty sposób; ▼M5 g) mięso świń określone w lit. f) ppkt i): (i) mięso nie wchodzi do wewnątrzwspólnotowego lub międzynarodowego obrotu handlowego i widnieje na nim znak jakości zdrowotnej dla mięsa świeżego przewidziany w załączniku II do dyrektywy 2002/99/WE ( 9 ), (ii) jest pozyskiwane, rozbierane, transportowane i magazynowane oddzielnie od mięsa przeznaczonego do wewnątrzwspólnotowego lub międzynarodowego obrotu handlowego i jest wykorzystywane w taki sposób, aby uniknąć przedostania się go do produktów mięsnych przeznaczonych do handlu wewnątrzwspólnotowego lub międzynarodowego, chyba że zostało poddane obróbce określonej w załączniku III do dyrektywy 2002/99/WE; ▼M5 (i) w drodze odstępstwa od lit. g), w przypadku mięsa świń określonego w lit. f) ppkt (i) państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o stosowaniu innego znaku identyfikacyjnego niż specjalny znak identyfikacyjny określony w załączniku II do dyrektywy 2002/99/WE, pod warunkiem że wyraźnie odróżnia się on od pozostałych znaków identyfikacyjnych mających zastosowanie do mięsa wieprzowego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady ( 10 ) lub rozporządzeniem Komisji WE) nr 2076/2005 ( 11 ). Państwa członkowskie podejmujące decyzję o stosowaniu innego znaku identyfikacyjnego informują o tym fakcie Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt; (ii) do celów określonych w ppkt (i) znak identyfikacyjny musi być czytelny i nieusuwalny, a litery łatwe do odczytania i wyraźne. Znak identyfikacyjny musi posiadać następujący kształt i zawierać następujące oznaczenia: XY oznacza właściwy kod państwa przewidziany w pkt 6 części B sekcji I załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004. 1234 oznacza numer identyfikacyjny zakładu, o którym mowa w pkt 7 części B sekcji I załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004. h) ▼B