1999R2790 — PL — 01.05.2004 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2790/1999 z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie stosowania art. 81 ust. 3 Traktatu do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 336, 29.12.1999, p.21)

zmienione przez:

Dziennik Urzędowy No page date





zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2790/1999

z dnia 22 grudnia 1999 r.

w sprawie stosowania art. 81 ust. 3 Traktatu do kategorii porozumień wertykalnych i praktyk uzgodnionych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady nr 19/65/EWG z dnia 2 marca 1965 r. w sprawie stosowania art. 85 ust. 3 Traktatu do niektórych kategorii porozumień i praktyk uzgodnionych ( 1 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1215/1999 ( 2 ), w szczególności jego art. 1, po opublikowaniu projektu niniejszego rozporządzenia ( 3 ), po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Porozumień Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominującej, a także mając na uwadze co następuje: (1) Rozporządzenie nr 19/65/EWG upoważnia Komisję do stosowania art. 81 ust. 3 Traktatu (dawniej art. 85 ust. 3) w formie rozporządzenia do niektórych kategorii porozumień wertykalnych i odpowiadających praktyk uzgodnionych podlegających art. 81 ust. 1. (2) Zdobyte dotąd doświadczenie umożliwia zdefiniowanie kategorii porozumień wertykalnych, które mogą być traktowane jako spełniające z reguły warunki ustanowione w art. 81 ust. 3. (3) Kategoria ta obejmuje porozumienia wertykalne dotyczące zakupu lub sprzedaży towarów lub usług, które są zawierane między niekonkurującymi przedsiębiorstwami, między niektórymi konkurentami lub przez niektóre stowarzyszenia sprzedawców detalicznych towarów; obejmuje ona również porozumienia wertykalne zawierające dodatkowe przepisy dotyczące przydzielenia lub korzystania z praw własności intelektualnej; do celów niniejszego rozporządzenia wyrażenie „porozumienia wertykalne” obejmuje odpowiadające praktyki uzgodnione. (4) W celu stosowania art. 81 ust. 3 w formie rozporządzenia nie jest konieczne szczegółowe określenie tych porozumień wertykalnych, które mogą podlegać art. 81 ust. 1; w indywidualnej ocenie porozumień podlegających art. 81 ust. 1 należy wziąć pod uwagę kilka czynników, w szczególności strukturę rynku po stronie dostawy i zakupu. (5) Przywilej wyłączenia grupowego powinien być ograniczony do porozumień wertykalnych, w odniesieniu do których można zakładać z wystarczającą pewnością, że spełniają one warunki art. 81 ust. 3. (6) Porozumienia wertykalne kategorii określonych w niniejszym rozporządzeniu mogą poprawiać efektywność gospodarczą w ramach łańcucha produkcji lub dystrybucji przez ułatwienie lepszej koordynacji między przedsiębiorstwami uczestniczącymi; w szczególności mogą one prowadzić do obniżenia kosztów transakcji i dystrybucji stron porozumienia i do optymalizacji ich poziomów sprzedaży i inwestycji. (7) Prawdopodobieństwo, że takie wzmacniające efektywność skutki przeważą skutki antykonkurencyjne spowodowane ograniczeniami zawartymi w porozumieniach wertykalnych, zależy od stopnia pozycji rynkowej zaangażowanych przedsiębiorstw i stąd od stopnia, do jakiego te przedsiębiorstwa konkurują z innymi dostawcami towarów lub usług uważanych przez kupującego za wzajemnie zamienne lub substytucyjne z uwagi na ich cechy, ceny i zamierzone przeznaczenie. (8) Można domniemywać, że gdy udział dostawcy w danym rynku nie przekracza 30 %, porozumienia wertykalne, które nie zawierają niektórych rodzajów istotnie antykonkurencyjnych ograniczeń, zasadniczo prowadzą do usprawnienia produkcji lub dystrybucji i przyznają konsumentom uczciwy udział w wynikających z nich korzyściach; w przypadku porozumień wertykalnych zawierających zobowiązania wyłącznej dostawy udział rynkowy kupującego ma znaczenie w określeniu całkowitych skutków takich porozumień wertykalnych na rynku. (9) Powyżej 30 % progu udziałów rynkowych nie można domniemywać, że porozumienia wertykalne objęte zakresem art. 81 ust. 1 zazwyczaj zwiększają obiektywne korzyści takiego rodzaju i rozmiaru, aby rekompensować szkody, jakie wyrządzają one konkurencji. (10) Niniejsze rozporządzenie nie powinno wyłączać porozumień wertykalnych zawierających ograniczenia, które nie są niezbędne do osiągnięcia wyżej wymienionych pozytywnych skutków; w szczególności porozumienia wertykalne zawierające niektóre rodzaje istotnie antykonkurencyjnych ograniczeń, takich jak minimalne i stałe ceny odsprzedaży, jak również niektóre rodzaje ochrony terytorialnej, powinny być wyłączone z przywileju grupowego wyłączenia ustalonego niniejszym rozporządzeniem, niezależnie od udziałów rynkowych zaangażowanych przedsiębiorstw. (11) W celu zapewnienia dostępu lub uniemożliwienia zmowy rynkowej z wyłączeniem grupowym muszą być związane określone warunki; w tym celu wyłączenie zobowiązanie niekonkurowania powinno być ograniczone do zobowiązań, które nie przekraczają określonego czasu trwania; z tych samych przyczyn każde bezpośrednie lub pośrednie zobowiązanie nakazujące uczestnikom systemu selektywnej dystrybucji nie sprzedawać produktów określonych konkurujących dostawców powinno być wyłączone z przywileju korzystania z niniejszego rozporządzenia. (12) Ograniczenie udziału rynkowego, niewyłączenie niektórych porozumień wertykalnych i warunki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu zwykle zapewniają, że porozumienia, do których stosuje się wyłączenie grupowe, nie umożliwiają przedsiębiorstwom uczestniczącym wyeliminowania konkurencji w zakresie znacznej części produktów objętych porozumieniem. (13) W poszczególnych przypadkach, w których porozumienia podlegają niniejszemu rozporządzeniu, niemniej jednak mają skutki niezgodne z art. 81 ust. 3, Komisja może cofnąć przywilej wyłączenia grupowego; może to zdarzyć się w szczególności, gdy kupujący ma znaczącą pozycję rynkową na odnośnym rynku, na którym odsprzedaje się towary lub świadczy usługi, lub gdy sieci równoległe porozumień wertykalnych mają podobne skutki, które istotnie ograniczają dostęp do odnośnego rynku lub konkurencję na nim; takie skumulowane skutki mogą np. powstać w przypadku zobowiązań selektywnej dystrybucji lub zobowiązania niekonkurowania. (14) Rozporządzenie nr 19/65/EWG upoważnia właściwe władze Państw Członkowskich do wycofania przywileju wyłączenia grupowego, gdy porozumienia wertykalne mają skutki niezgodne z warunkami ustanowionymi w art. 81 ust. 3, jeśli takie skutki są odczuwalne na ich terytorium lub na jego części i jeśli to terytorium ma cechy odrębnego rynku geograficznego; Państwa Członkowskie powinny zapewnić, że wykonywanie uprawnienia do wycofania wyżej wymienionego przywileju nie ogranicza jednolitego stosowania na całym obszarze Wspólnego Rynku wspólnotowych zasad konkurencji lub pełnego skutku środków przyjętych w celu wprowadzenia w życie tych zasad. (15) W celu wzmocnienia nadzoru nad równoległymi sieciami porozumień wertykalnych, które wywołują podobne skutki ograniczające i obejmują więcej niż 50 % danego rynku, Komisja może uznać, że niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do porozumień wertykalnych zawierających określone ograniczenia dotyczące danego rynku, tym samym przywracając pełne zastosowanie art. 81 do takich porozumień. (16) Niniejsze rozporządzenie jest bez uszczerbku dla stosowania art. 82. (17) Zgodnie z zasadą nadrzędności prawa wspólnotowego żaden środek podjęty w zastosowaniu krajowych przepisów konkurencji nie powinien naruszać jednolitego stosowania na całym obszarze Wspólnego Rynku wspólnotowych reguł konkurencji lub pełnego skutku środków przyjętych w celu wprowadzenia w życie tych reguł, włącznie z niniejszym rozporządzeniem, a także mając na uwadze co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







Artykuł 1

Dla celów niniejszego rozporządzenia:

a) „przedsiębiorstwa konkurujące” oznaczają obecnych lub potencjalnych dostawców na rynku tego samego produktu; rynek tego samego produktu obejmuje towary lub usługi, które są uważane przez kupującego za wzajemnie zamienne lub substytucyjne w stosunku do towarów albo usług kontraktowych z uwagi na ich cechy, ceny i zamierzone przeznaczenie;

b) „zobowiązanie niekonkurowania” oznacza jakiekolwiek bezpośrednie lub pośrednie zobowiązanie nakazujące kupującemu nie produkować, nie nabywać, nie sprzedawać bądź nie odsprzedawać towarów lub usług, które konkurują z towarami albo usługami kontraktowymi, bądź jakiekolwiek bezpośrednie lub pośrednie zobowiązanie dokonywania przez nabywcę u dostawcy albo w innym przedsiębiorstwie wyznaczonym przez dostawcę więcej niż 80 % całkowitych zakupów towarów lub usług kontraktowych i ich substytutów na odnośnym rynku, obliczonych na podstawie wartości jego zakupów w poprzednim roku kalendarzowym;

c) „zobowiązanie wyłącznej dostawy” oznacza jakiekolwiek bezpośrednie lub pośrednie zobowiązanie nakazujące dostawcy sprzedawać towary albo usługi określone w porozumieniu tylko jednemu kupującemu wewnątrz Wspólnoty w celach określonego wykorzystania lub odsprzedaży;

d) „system selektywnej dystrybucji” oznacza system dystrybucji, w którym dostawca zobowiązuje się sprzedawać towary lub usługi kontraktowe albo bezpośrednio, albo pośrednio tylko dystrybutorom wybranym według określonych kryteriów i w którym ci dystrybutorzy zobowiązują się nie sprzedawać tych towarów lub usług nieautoryzowanym dystrybutorom;

e) „prawa własności intelektualnej” obejmują prawo własności przemysłowej, prawo autorskie i prawa pokrewne;

f) „know-how” oznacza pakiet nieopatentowanych informacji praktycznych, wywodzących się z doświadczenia i badań przeprowadzanych przez dostawcę, które są niejawne, istotne i identyfikowalne; w tym kontekście przez „niejawne” rozumie się, że know-how, jako całość lub dokładna konfiguracja i montaż jego elementów, nie jest ani powszechnie znane, ani łatwo dostępne; przez „istotne” rozumie się, że know-how obejmuje informacje, które są niezbędne dla nabywcy do użytkowania, sprzedaży lub odsprzedaży kontraktowych towarów lub usług; przez „identyfikowalne” rozumie się, że know-how musi być opisane w wystarczająco zrozumiały sposób, umożliwiający sprawdzenie, czy spełnione są kryteria niejawności i istotności.

g) „kupujący” obejmuje przedsiębiorstwo, które zgodnie z porozumieniem podlega art. 81 ust. 1 Traktatu, sprzedaje towary lub usługi w imieniu innego przedsiębiorstwa.

Artykuł 2

1. Zgodnie z art. 81 ust. 3 Traktatu oraz niniejszego z zastrzeżeniem przepisów niniejszego rozporządzenia niniejszym uznaje się, że art. 81 ust. 1 nie ma zastosowania do porozumień lub praktyk uzgodnionych zawieranych między dwoma lub większą liczbą przedsiębiorstw, z których każde działa w ramach porozumienia na różnym szczeblu łańcucha produkcji lub dystrybucji i odnoszących się do warunków, zgodnie z którymi strony mogą kupować, sprzedawać i odsprzedawać niektóre towary lub usługi („porozumienia wertykalne”).

Niniejsze wyłączenie stosuje się w zakresie, w jakim takie porozumienia zawierają ograniczenia konkurencji wchodzące w zakres art. 81 ust. 1 („ograniczenia wertykalne”).

2. Wyłączenie przewidziane w ust. 1 stosuje się do porozumień wertykalnych zawieranych między związkiem przedsiębiorstw i jego członkami lub między takim związkiem i jego dostawcami, jeśli tylko wszyscy jego członkowie są sprzedawcami detalicznymi towarów i jeżeli żaden członek związku razem z przedsiębiorstwami powiązanymi nie ma całkowitego rocznego obrotu przekraczającego 50 mln EUR; porozumienia wertykalne zawierane przez takie związki są objęte niniejszym rozporządzeniem bez uszczerbku dla stosowania art. 81 do porozumień poziomych zawieranych między członkami związku lub decyzji wydanych przez związek.

3. Wyłączenie przewidziane w ust. 1 stosuje się do porozumień wertykalnych zawierających przepisy, które odnoszą się do przeniesienia na kupującego praw własności intelektualnej lub korzystania przez niego z takich praw, o ile te przepisy nie stanowią podstawowego przedmiotu takich porozumień i są bezpośrednio związane z używaniem, sprzedażą lub odsprzedażą towarów albo usług przez kupującego lub jego klientów. Wyłączenie stosuje się pod warunkiem, że w odniesieniu do kontraktowych towarów lub usług przepisy te nie zawierają ograniczeń konkurencji mających ten sam cel lub skutek jak ograniczenia wertykalne, które nie są wyłączone na podstawie niniejszego rozporządzenia.

4. Wyłączenie przewidziane w ust. 1 nie ma zastosowania do porozumień wertykalnych zawieranych między konkurującymi przedsiębiorstwami; jednakże stosuje się je, gdy przedsiębiorstwa konkurujące zawierają porozumienie wertykalne o charakterze niewzajemnym oraz:

a) kupujący ma całkowity roczny obrót nieprzekraczający 100 mln EUR; lub

b) dostawca jest producentem i dystrybutorem towarów, podczas gdy kupujący jest dystrybutorem nieprodukującym towarów konkurujących z towarami kontraktowymi; lub

c) dostawca zapewnia usługi na poszczególnych szczeblach obrotu handlowego, podczas gdy kupujący nie świadczy usług konkurencyjnych na szczeblu obrotu handlowego, na którym nabywa usługi kontraktowe.

5. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do porozumień wertykalnych, których przedmiot wchodzi w zakres innego rozporządzenia o wyłączeniu grupowym.

Artykuł 3

1. Z zastrzeżeniem ust. 2 niniejszego artykułu, wyłączenie przewidziane w art. 2 stosuje się pod warunkiem, że udział dostawcy w odnośnym rynku, na którym sprzedaje on towary lub usługi kontraktowe, nie przekracza 30 %.

2. W przypadku porozumień wertykalnych zawierających zobowiązania wyłącznej dostawy wyłączenie przewidziane w art. 2 stosuje się pod warunkiem, że udział kupującego w odnośnym rynku, na którym nabywa on towary lub usługi kontraktowe, nie przekracza 30 %.

Artykuł 4

Wyłączenie przewidziane w art. 2 nie ma zastosowania do porozumień wertykalnych, które bezpośrednio lub pośrednio, oddzielnie lub w połączeniu z innymi czynnikami pod kontrolą stron, mają na celu:

a) ograniczenie uprawnienia kupującego do ustalania jego cen sprzedaży, nie naruszając możliwości narzucania przez dostawcę maksymalnej ceny sprzedaży lub zalecanej ceny sprzedaży, pod warunkiem że nie są one równe ze stałą lub minimalną ceną sprzedaży wynikającą z nacisku lub bodźców stwarzanych przez strony;

b) ograniczenie terytorium lub klientów, na które bądź którym kupujący może sprzedawać towary lub usługi kontraktowe, z wyjątkiem: — ograniczenia aktywnej sprzedaży do wyłącznego terytorium lub wyłącznej grupy klientów zarezerwowanej dla dostawcy lub przydzielonej przez dostawcę innemu kupującemu, gdy takie zastrzeżenie nie ogranicza sprzedaży klientom kupującego, — ograniczenia sprzedaży ostatecznym użytkownikom przez kupującego działającego na hurtowym szczeblu handlu, — ograniczenia sprzedaży nieautoryzowanym dystrybutorom przez uczestników systemu selektywnej dystrybucji, oraz — ograniczenia uprawnienia kupującego do sprzedawania komponentów dostarczonych w celach włączenia klientom, którzy użyliby ich do produkcji tego samego rodzaju towarów, jak te wyprodukowane przez dostawcę;

c) ograniczenie aktywnej lub pasywnej sprzedaży ostatecznym użytkownikom przez członków systemu selektywnej dystrybucji działających na detalicznym szczeblu handlu, nie naruszając możliwości zakazania członkom systemu działania poza miejscem, które nie zostało dozwolone, wykonywania działalności;

d) ograniczenie wzajemnych dostaw między dystrybutorami w obrębie systemu selektywnej dystrybucji, w tym między dystrybutorami działającymi na różnych szczeblach handlu;

e) ograniczenie uzgodnione między dostawcą komponentów i kupującym, który łączy te komponenty, ograniczające dostawcę do sprzedaży komponentów jako części zamiennych ostatecznym użytkownikom lub warsztatom albo innym usługodawcom w zakresie tych części, którym kupujący nie powierzył naprawy lub obsługi dotyczącej jego towarów.

Artykuł 5

Wyłączenie przewidziane w art. 2 nie ma zastosowania do następujących zobowiązań zawartych w porozumieniach wertykalnych:

a) jakiegokolwiek bezpośredniego lub pośredniego zobowiązania niekonkurowania, którego czas trwania jest nieokreślony lub przekracza pięć lat. Zobowiązanie niekonkurowania, które jest w sposób milczący odnawiane po upływie pięciu lat, jest uważane za zawarte na czas nieokreślony. Jednakże okres pięciu lat nie ma zastosowania, gdy towary lub usługi kontraktowe są sprzedawane przez kupującego w pomieszczeniach i na terenie będących własnością dostawcy lub dzierżawionych przez niego od stron trzecich, niezwiązanych z nabywcą, pod warunkiem że czas trwania zobowiązania niekonkurowania nie przekroczy okresu zajmowania pomieszczeń i terenu przez kupującego;

b) jakiegokolwiek bezpośredniego lub pośredniego zobowiązania nakazującego kupującemu po wygaśnięciu porozumienia nie produkować, nie nabywać, nie sprzedawać lub nie odsprzedawać towarów albo usług, chyba że takie zobowiązanie: — odnosi się do towarów lub usług, które konkurują z towarami albo usługami kontraktowymi, oraz — jest ograniczone do pomieszczeń i terenu, na którym kupujący działał w czasie trwania porozumienia, oraz — jest niezbędne do ochrony know-how przekazanego przez dostawcę kupującemu, i pod warunkiem że czas trwania takiego zobowiązania niekonkurowania jest ograniczony do okresu jednego roku po wygaśnięciu porozumienia; zobowiązanie to nie narusza możliwości nałożenia ograniczenia, które nie ma limitu czasowego na używanie i ujawnienie know-how niestanowiącego własności publicznej;

c) jakiegokolwiek bezpośredniego lub pośredniego zobowiązania nakazującego członkom systemu selektywnej dystrybucji nie sprzedawać produktów określonych konkurujących dostawców.

Artykuł 6

Komisja może wycofać przywilej wynikający z niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 19/65/EWG, jeżeli uzna w konkretnym przypadku, że porozumienia wertykalne, do których stosuje się niniejsze rozporządzenie wywołują jednak skutki niezgodne z warunkami ustanowionymi w art. 81 ust. 3 Traktatu, w szczególności, jeśli dostęp do odnośnego rynku lub konkurencja na nim jest znacząco ograniczona przez skumulowany efekt równoległych sieci podobnych ograniczeń wertykalnych stosowanych przez konkurujących dostawców lub nabywców.

Artykuł 7

Jeżeli w konkretnym przypadku porozumienia wertykalne, do których stosuje się wyłączenie przewidziane w art. 2, wywołują skutki niezgodne z warunkami ustanowionymi w art. 81 ust. 3 Traktatu na terytorium Państwa Członkowskiego lub jego części, które ma wszystkie cechy odrębnego rynku geograficznego, właściwe władze tego Państwa Członkowskiego mogą wycofać przywilej stosowania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do tego terytorium, na tych samych warunkach jak ustanowione w art. 6.

Artykuł 8

1. Na podstawie art. 1 rozporządzenia nr 19/65/EWG Komisja może w formie rozporządzenia uznać, że jeśli sieci równoległe podobnych ograniczeń wertykalnych obejmują więcej niż 50 % odnośnego rynku, niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do porozumień wertykalnych zawierających specyficzne ograniczenia odnoszące się do tego rynku.

2. Rozporządzenia przyjętego na mocy ust. 1 nie stosuje się wcześniej niż sześć miesięcy po jego przyjęciu.

Artykuł 9

1. Przewidziany w art. 3 ust. 1 30 % udział rynkowy oblicza się na podstawie wartości sprzedaży na rynku towarów lub usług kontraktowych i innych towarów albo usług sprzedawanych przez dostawcę, które są uważane przez kupującego za wzajemnie zamienne lub substytucyjne z uwagi na ich cechy, ceny i zamierzone przeznaczenie; jeśli dane dotyczące wartości sprzedaży rynkowej nie są dostępne, do określenia udziału rynkowego danego przedsiębiorstwa mogą być zastosowane szacunki oparte na innych wiarygodnych informacjach rynkowych, w tym na wielkości sprzedaży. Dla celów art. 3 ust. 2 do obliczenia udziału rynkowego wykorzystuje się albo rynkową wartość zakupu, albo jej oszacowanie.

2. Do celów stosowania progu udziałów rynkowych przewidzianego w art. 3 stosuje się następujące zasady:

a) udział rynkowy oblicza się na podstawie danych odnoszących się do poprzedniego roku kalendarzowego;

b) udział rynkowy obejmuje towary lub usługi dostarczone na potrzeby sprzedaży zintegrowanym dystrybutorom;

c) jeżeli początkowo udział rynkowy jest nie większy niż 30 %, ale później wzrośnie powyżej tego poziomu, nie przekraczając 35 %, wyłączenie przewidziane w art. 2 stosuje się przez okres dwóch kolejnych lat po roku, w którym pierwszy raz przekroczono 30 % próg udziałów rynkowych;

d) jeżeli początkowo udział rynkowy jest nie większy niż 30 %, ale później wzrośnie powyżej 35 %, wyłączenie przewidziane w art. 2 stosuje się przez okres jednego roku kalendarzowego po roku, w którym pierwszy raz przekroczono 35 % poziom udziału rynkowego;

e) korzyść z lit. c) i d) nie może być połączona tak, aby trwała dłużej niż przez okres dwóch lat kalendarzowych.

Artykuł 10

1. Dla celów obliczenia całkowitego obrotu rocznego w rozumieniu art. 2 ust. 2 i 4 sumuje się obrót osiągnięty w poprzednim roku obrachunkowym przez odnośną stronę porozumienia wertykalnego i obrót osiągnięty przez związane z nią przedsiębiorstwa w związku z wszystkimi towarami i usługami, wyłączając wszystkie podatki i inne opłaty. W tym celu nie bierze się pod uwagę transakcji między stroną porozumienia wertykalnego i związanymi z nią przedsiębiorstwami lub między tymi powiązanymi przedsiębiorstwami.

2. Wyłączenie przewidziane w art. 2 stosuje się nadal, jeżeli w okresie dwóch kolejnych lat obrachunkowych próg całkowitego rocznego obrotu jest przekroczony o nie więcej niż 10 %.

Artykuł 11

1. Dla celów niniejszego rozporządzenia wyrażenia „przedsiębiorstwo”, „dostawca” i „kupujący” obejmują odpowiednio ich przedsiębiorstwa powiązane.

2. „Przedsiębiorstwami powiązanymi” są:

a) przedsiębiorstwa, w których strona porozumienia bezpośrednio lub pośrednio: — jest uprawniona do korzystania z więcej niż połowy głosów, lub — jest uprawniona do mianowania więcej niż połowy członków rady nadzorczej, zarządu lub organów prawnie reprezentujących przedsiębiorstwo, lub — ma prawo zarządzać działalnością przedsiębiorstwa;

b) przedsiębiorstwa, które bezpośrednio lub pośrednio mają w stosunku do jednej ze stron porozumienia prawa lub uprawnienia wymienione w lit. a);

c) przedsiębiorstwa, w których przedsiębiorstwo określone w lit. b) ma bezpośrednio lub pośrednio prawa lub uprawnienia wymienione w lit. a);

d) przedsiębiorstwa, w których strona porozumienia wspólnie z przedsiębiorstwem lub przedsiębiorstwami określonymi w lit. a), b) lub c) albo w których dwa albo więcej przedsiębiorstw posiadają wspólnie prawa lub uprawnienia wymienione w lit. a);

e) przedsiębiorstwa, w których prawa lub uprawnienia wymienione w lit. a) posiadają wspólnie: — strony porozumienia lub odpowiednio ich przedsiębiorstwa powiązane określone w lit. a)–d) lub — jedna lub więcej stron porozumienia albo jedno lub więcej ich przedsiębiorstw powiązanych określonych w lit. a)–d) oraz jedna lub więcej stron trzecich.

3. Do celów art. 3 udział rynkowy przedsiębiorstw określonych w ust. 2 lit. e) niniejszego artykułu wyznaczany jest jednakowo dla każdego przedsiębiorstwa posiadającego prawa i uprawnienia wymienione w ust. 2 lit. a).

Artykuł 12

1. Wyłączenia przewidziane w rozporządzeniach Komisji (EWG) nr 1983/83 ( 4 ), (EWG) nr 1984/83 ( 5 ) oraz (EWG) nr 4087/88 ( 6 ) stosuje się nadal do dnia 31 maja 2000 r.

2. Zakaz ustanowiony w art. 81 ust. 1 Traktatu UE nie ma zastosowania w okresie od dnia 1 czerwca 2000 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. w odniesieniu do porozumień, które obowiązywały w dniu 31 maja 2000 r. i które nie spełniają warunków wyłączenia przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, ale spełniają warunki wyłączenia przewidziane w rozporządzeniu (EWG) nr 1983/83, (EWG) nr 1984/83 lub (EWG) nr 4087/88.

▼A1

Artykuł 12a

Zakazu, o którym mowa w art. 81 ust. 1 Traktatu nie stosuje się do porozumień istniejących w dniu przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii oraz Słowacji, do których w wyniku przystąpienia ma zastosowanie tenże art. 81 ust. 1, jeżeli w ciągu sześciu miesięcy od dnia przystąpienia zostaną one zmienione w taki sposób, że spełniać będą warunki określone w niniejszym rozporządzeniu.

▼B

Artykuł 13

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 czerwca 2000 r., z wyjątkiem art. 12 ust. 1, który stosuje się od dnia 1 stycznia 2000 r.

Niniejsze rozporządzenie traci moc z dniem 31 maja 2010 r..

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.