1991L0322 — PL — 01.03.2006 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

▼B

DYREKTYWA KOMISJI 91/322/EWG

z dnia 29 maja 1991

w sprawie ustanowienia indykatywnych wartości granicznych w wykonaniu dyrektywy Rady 80/1107/EWG w sprawie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na działanie czynników chemicznych, fizycznych i biologicznych w miejscu pracy

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 80/1107/EWG z dnia 27 listopada 1980 r. w sprawie ochrony pracowników przed ryzykiem związanym z narażeniem na działanie czynników chemicznych, fizycznych i biologicznych w miejscu pracy ( 1 ), po raz ostatni zmienioną przez dyrektywę 88/642/EWG ( 2 ), w szczególności jej art. 8 ust. 4 akapit pierwszy;

uwzględniając opinię Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa, Higieny i Zdrowia w Miejscu Pracy,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 8 ust. 4 akapit trzeci dyrektywy 80/1107/EWG stwierdza, że indykatywne wartości graniczne odzwierciedlają oceny ekspertów oparte na danych z badań;

ustanowienie tych wartości ma na celu harmonizację warunków w tym obszarze, przy jednoczesnym utrzymaniu dotychczasowych osiągnięć;

dyrektywa stanowi praktyczny krok w kierunku zapewnienia społecznego wymiaru rynku wewnętrznego;

graniczne wartości narażenia zawodowego na czynniki zewnętrzne należy uznać za ważną część ogólnej strategii mającej na celu zapewnienie ochrony zdrowia pracowników w miejscu pracy;

wstępny wykaz granicznych wartości narażenia zawodowego na czynniki zewnętrzne można określić w odniesieniu do czynników, dla których oceny przeprowadzone w Państwach Członkowskich są podobne, przy udzieleniu priorytetu czynnikom, które znaleziono w miejscach pracy i co do których istnieje prawdopodobieństwo, iż mają wpływ na zdrowie pracowników; wykaz ten może być oparty na istniejących danych z badań o tyle, o ile dotyczą one efektów zdrowotnych, jakkolwiek w przypadku pewnych czynników dane te są bardzo ograniczone;

ponadto konieczne może okazać się określenie wartości granicznych narażenia zawodowego na czynniki zewnętrzne w krótszych okresach uwzględniających skutki wynikające z krótszego okresu narażenia na te czynniki;

metoda odniesienia obejmująca, między innymi, ocenę narażenia oraz strategię dokonywania pomiaru wartości granicznych narażenia zawodowego na czynniki zewnętrzne jest przedstawiona w dyrektywie 80/1107/EWG;

w świetle znaczenia jakie mają wiarygodne pomiary dotyczące ryzyka w odniesieniu do wartości granicznych narażenia zawodowego na czynniki zewnętrzne, w przyszłości konieczne może okazać się określenie odpowiednich metod odniesienia;

należy dokonywać analizy wartości granicznych narażenia zawodowego na czynniki zewnętrzne oraz ich rewizji o ile badania wykażą, iż straciły już one na swej autentyczności;

w odniesieniu do niektórych czynników w przyszłości konieczne będzie uwzględnienie wszystkich dróg wchłaniania, w tym możliwości wchłaniania przez skórę, w celu zapewnienia możliwie najlepszego stopnia ochrony;

środki ustalone niniejszą dyrektywą są zgodne z opinią Komitetu powołanego na podstawie art. 9 dyrektywy 80/1107/EWG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: