02016R1627 — PL — 21.06.2019 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2016/1627

z dnia 14 września 2016 r.

w sprawie wieloletniego planu odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym oraz uchylenia rozporządzenia Rady (WE) nr 302/2009







ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

1. Niniejsze rozporządzenie określa ogólne zasady realizacji przez Unię planu odbudowy zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 1.

2. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do tuńczyka błękitnopłetwego (Thunnus thynnus) we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym.

Artykuł 2

Cel

Celem niniejszego rozporządzenia, zgodnie z planem odbudowy określonym w art. 3 pkt 1, jest osiągnięcie do 2022 r. biomasy tuńczyka błękitnopłetwego odpowiadającej maksymalnemu zrównoważonemu połowowi z co najmniej 60-procentowym prawdopodobieństwem osiągnięcia tego celu.

Artykuł 3

Definicje

Na użytek niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1) „plan odbudowy” oznacza wieloletni plan odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego, który obowiązuje od 2007 r. do 2022 r. i został zalecony przez ICCAT;

2) „statek rybacki” oznacza każdy statek z napędem wykorzystywany lub przeznaczony do wykorzystywania w celu przemysłowej eksploatacji zasobów tuńczyka błękitnopłetwego, w tym statki łowcze, statki przetwórnie, statki wspierające, holowniki, statki przeładunkowe i statki transportowe wyposażone do celów transportu produktów z tuńczyka oraz statki pomocnicze rybołówstwa, z wyjątkiem kontenerowców;

3) „statek łowczy” oznacza statek wykorzystywany w celu przemysłowego połowu zasobów tuńczyka błękitnopłetwego;

4) „statek przetwórnia” oznacza statek, na którym produkty rybołówstwa poddaje się przed ich opakowaniem co najmniej jednej z następujących operacji: filetowanie lub krojenie, mrożenie lub przetwarzanie;

5) „statek pomocniczy rybołówstwa” oznacza każdy statek wykorzystywany do transportu martwego (nieprzetworzonego) tuńczyka błękitnopłetwego z sadza wykorzystywanego w transporcie lub hodowli, z okrężnicy lub tonara do wyznaczonego portu lub statku przetwórni;

6) „holownik” oznacza każdy statek używany do holowania sadzów;

7) „statek pomocniczy” oznacza każdy inny statek rybacki, o którym mowa w pkt 2;

8) „aktywne połowy” oznaczają – w przypadku każdego statku łowczego i tonara – fakt, że w danym okresie połowu gatunkiem docelowym jest tuńczyk błękitnopłetwy;

9) „wspólna operacja połowowa” oznacza wszelkie operacje wykonywane przez co najmniej dwa sejnery, w przypadku których połowy jednego sejnera przypisuje się jednemu lub kilku innym sejnerom zgodnie z kluczem przydziału;

10) „operacje transferu” oznaczają:

(i) transfer żywego tuńczyka błękitnopłetwego z sieci statku łowczego do sadza wykorzystywanego w transporcie;

(ii) transfer żywego tuńczyka błękitnopłetwego z sadza wykorzystywanego w transporcie do innego sadza wykorzystywanego w transporcie;

(iii) transfer sadza z tuńczykiem błękitnopłetwym z holownika na inny holownik;

(iv) transfer żywego tuńczyka błękitnopłetwego z jednego miejsca hodowli lub tuczu do innego;

(v) transfer żywego tuńczyka błękitnopłetwego z tonara do sadza wykorzystywanego w transporcie;

11) „transfer kontrolny” oznacza każdy kolejny transfer realizowany na wniosek podmiotów zajmujących się połowami/hodowlą lub organów kontrolnych w celu sprawdzenia ilości ryb, które zostały przeniesione;

12) „tonar” oznacza narzędzie połowowe zakotwiczone w dnie i zazwyczaj zawierające skrzydło, które prowadzi tuńczyka błękitnopłetwego do wnętrza pułapki lub szeregu pułapek, w których jest on utrzymywany przed odławianiem;

13) „umieszczenie w sadzu” oznacza transfer żywego tuńczyka błękitnopłetwego z sadza wykorzystywanego w transporcie lub tonara do sadzów wykorzystywanych w hodowli;

14) „hodowla” oznacza umieszczenie tuńczyka błękitnopłetwego w sadzu przeznaczonym do hodowli i późniejsze karmienie w celu tuczenia i zwiększenia całkowitej biomasy;

15) „miejsce hodowli lub tuczu” oznacza instalację wykorzystywaną do hodowli tuńczyka błękitnopłetwego złowionego przy pomocy tonarów lub sejnerów;

16) „odławianie” oznacza zabijanie tuńczyka błękitnopłetwego w miejscach hodowli lub tuczu lub w tonarach;

17) „przeładunek” oznacza przeładowanie części lub całości ładunku ryb ze statku rybackiego na inny statek rybacki. Rozładunku martwego tuńczyka błękitnopłetwego z okrężnicy lub holownika na statki pomocnicze rybołówstwa nie uznaje się za przeładunek;

18) „rybołówstwo sportowe” oznacza połowy nieprzemysłowe, których uczestnicy należą do krajowej organizacji sportowej lub posiadają krajową licencję sportową;

19) „rybołówstwo rekreacyjne” oznacza połowy nieprzemysłowe, których uczestnicy nie należą do krajowej organizacji sportowej ani nie posiadają krajowej licencji sportowej;

20) „kamera stereoskopowa” oznacza kamerę z dwoma lub więcej soczewkami, z oddzielnym czujnikiem obrazu lub oddzielnymi klatkami dla każdej soczewki, pozwalającą na rejestrowanie trójwymiarowych obrazów;

21) „kamera kontrolna” oznacza kamerę stereoskopową lub tradycyjną kamerę wideo wykorzystywaną do celów kontroli przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu;

22) „BCD” lub „elektroniczny BCD” oznacza dokument połowowy dotyczący tuńczyka błękitnopłetwego. W stosownych przypadkach, odniesienie do BCD zastępuje się odniesieniem do eBCD;

23) „odpowiedzialne państwo członkowskie” lub „państwo członkowskie odpowiedzialne za” oznacza państwo członkowskie bandery lub państwo członkowskie, którego jurysdykcji podlega tonar lub miejsce hodowli lub tuczu, a w przypadkach gdy są one położone na pełnym morzu – państwo członkowskie, w którym operator tonara lub miejsca hodowli lub tuczu ma siedzibę;

24) „zadanie II” oznacza zadanie II zgodnie z definicją ICCAT w „Podręczniku terenowym w zakresie statystyki i pobierania próbek tuńczyka atlantyckiego i tuńczykopodobnych” (wydanie trzecie, ICCAT, 1990);

25) „CPC” oznaczają umawiające się strony konwencji oraz niebędące umawiającymi się stronami współpracujące strony, podmioty lub podmioty rybackie;

26) „obszar objęty Konwencją” oznacza obszar geograficzny objęty środkami ICCAT, jak określono w art. 1 Konwencji;

▼M1

27) „taklowiec do połowów pelagicznych na skalę przemysłową” oznacza taklowiec do połowów pelagicznych o długości całkowitej powyżej 24 metrów;

28) „okrężnice” oznaczają każdą sieć okrążającą, której dno ściągnięte jest na dole sieci za pomocą liny sznurującej przechodzącej przez kilka obręczy wzdłuż podbory i umożliwiającej zasznurowanie i zamknięcie sieci.

▼B

Artykuł 4

Długość statków

Długości statków, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, należy rozumieć jako długości całkowite.







ROZDZIAŁ II

ŚRODKI ZARZĄDZANIA

Artykuł 5

Warunki dotyczące środków zarządzania

1. Każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu zapewnienia, aby nakład połowowy jego statków łowczych i tonarów był proporcjonalny do uprawnień do połowów tuńczyka błękitnopłetwego dostępnych temu państwu członkowskiemu we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym.

2. Zakazane jest przenoszenie niewykorzystanych kwot.

3. Zakazane jest czarterowanie unijnych statków rybackich do celów połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym.

Artykuł 6

Przedkładanie rocznych planów połowowych, planów zarządzania zdolnością połowową i planów zarządzania hodowlą

1. Do dnia 31 stycznia każdego roku państwa członkowskie, którym przydzielono kwotę dla tuńczyka błękitnopłetwego, przedkładają Komisji:

a) roczny plan połowowy dla statków łowczych i tonarów dokonujących połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym;

b) roczny plan zarządzania zdolnością połowową zapewniający, by zdolność połowowa państwa członkowskiego była współmierna do przyznanej mu kwoty.

2. Komisja zestawia plany, o których mowa w ust. 1, i włącza je do unijnego planu zarządzania zdolnością połowową. Komisja przekazuje ten plan do Sekretariatu ICCAT do dnia 15 lutego każdego roku w celu omówienia i zatwierdzenia przez ICCAT.

3. Do dnia 15 kwietnia każdego roku każde państwo członkowskie, które zamierza zmienić obowiązujący plan ICCAT dotyczący zdolności w zakresie hodowli przekazuje roczny plan zarządzania hodowlą Komisji, która przekazuje go do Sekretariatu ICCAT.

Artykuł 7

Roczne plany połowowe

1. W rocznym planie połowowym przedkładanym przez każde państwo członkowskie, któremu przydzielono kwotę dla tuńczyka błękitnopłetwego, ustala się kwoty przydzielone dla każdej grupy narzędzi połowowych, o których mowa w art. 11 i 12, w tym informacje dotyczące:

a) dla statków łowczych o długości powyżej 24 metrów wymienionych w wykazie statków, o którym mowa w art. 20 ust. 1 lit. a), indywidualne kwoty przyznane tym statkom oraz istniejące środki zapewniające zgodność z indywidualnymi kwotami połowowymi i uprawnieniami do przyłowu;

b) dla statków łowczych o długości poniżej 24 metrów i dla tonarów, przynajmniej kwotę przyznaną organizacjom producentów lub grupom statków dokonujących połowów z użyciem podobnych narzędzi połowowych.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 lit. a) indywidualne kwoty przyznane każdemu statkowi łowczemu o długości powyżej 24 metrów mogą zostać zgłoszone najpóźniej 30 dni przed rozpoczęciem okresu połowu mającego zastosowanie do każdego takiego statku.

3. Wszelkie późniejsze zmiany rocznego planu połowowego lub indywidualnych kwot przyznanych statkom łowczym o długości powyżej 24 metrów i wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 20 ust. 1 lit. a), są przekazywane przez zainteresowane państwo członkowskie do Komisji przynajmniej na co najmniej trzy dni przed przeprowadzeniem działania odpowiadającego tej zmianie. Komisja przekazuje taką zmianę do Sekretariatu ICCAT co najmniej 48 godzin przed przeprowadzeniem działania odpowiadającego tej zmianie.

Artykuł 8

Przydział uprawnień do połowów

Zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 przy przydzielaniu uprawnień do połowów dostępnych państwom członkowskim państwa członkowskie stosują przejrzyste i obiektywne kryteria, między innymi kryteria o charakterze środowiskowym, społecznym i ekonomicznym, oraz dążą do sprawiedliwego podziału kwot krajowych pomiędzy różne segmenty floty, uwzględniając rybołówstwo tradycyjne i tradycyjne łodziowe rybołówstwo przybrzeżne, a także do stworzenia zachęt dla unijnych statków rybackich wyposażonych w selektywne narzędzia połowowe lub stosujących techniki połowu o ograniczonym wpływie na środowisko.

▼M1

Artykuł 9

Roczne plany zarządzania zdolnością połowową

1. Każde państwo członkowskie ustanawia roczny plan zarządzania zdolnością połowową w celu dostosowania liczby statków rybackich, aby wykazać, że zdolność połowowa jest proporcjonalna do uprawnień do połowów przydzielonych statkom w danym okresie.

2. Państwa członkowskie dostosowują zdolność połowową przy użyciu parametrów zaproponowanych przez SCRS przy ICCAT i przyjętych przez ICCAT w 2009 r.

Państwa członkowskie mogą przydzielać kwoty sektorowe łodziom przybrzeżnym upoważnionym do połowów tuńczyka błękitnopłetwego i wskazują to w swoich planach połowowych. Zawierają również w swoich planach monitorowania, kontroli i inspekcji dodatkowe środki w celu ścisłego monitorowania wykorzystania kwot tej floty. Państwa członkowskie mogą przy użyciu parametrów, o których mowa w ust. 1, upoważnić inną liczbę statków do pełnego wykorzystania ich uprawnień do połowów.

3. Portugalia i Hiszpania mogą przydzielić kwoty sektorowe kliprom tuńczykowym prowadzącym działalność na wodach wokół Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich. Kwoty sektorowe i dodatkowe środki w celu monitorowania ich wykorzystania muszą być jasno określone w ich odpowiednich rocznych planach.

4. Gdy państwa członkowskie przydzielają kwoty sektorowe zgodnie z ust. 2 lub 3, nie ma zastosowania wymóg minimalnej kwoty wielkości 5 ton określony przez SCRS w 2009 r.

5. Dostosowanie zdolności połowowej dla sejnerów ogranicza się do wzrostu o maksymalnie 20 % w porównaniu ze zdolnością połowową odniesienia z 2018 r.

6. W okresie 2019–2020 państwa członkowskie mogą zezwolić na pewną liczbę tonarów biorących udział w połowach tuńczyka błękitnopłetwego, co umożliwi pełne wykorzystanie ich uprawnień do połowów.

Artykuł 10

Roczne plany zarządzania hodowlą

1. Do dnia 31 stycznia każdego roku każde państwo członkowskie, któremu przydzielono kwotę, dla tuńczyka błękitnopłetwego, przekazuje Komisji roczny plan zarządzania hodowlą zgodnie z niniejszym artykułem.

2. Komisja sporządza i włącza te plany do planu Unii. Plan ten Komisja przekazuje do Sekretariatu ICCAT do dnia 15 lutego każdego roku w celu omówienia i zatwierdzenia przez ICCAT.

3. W rocznym planie zarządzania hodowlą każde państwo członkowskie wykazuje, że całkowita zdolność wprowadzana i całkowita zdolność w zakresie hodowli są proporcjonalne do szacowanej ilości tuńczyka błękitnopłetwego dostępnej do hodowli.

4. Państwa członkowskie ograniczają swoją zdolność w zakresie hodowli tuńczyka do całkowitej zdolności w zakresie hodowli zarejestrowanej w rejestrze miejsc hodowli lub tuczu tuńczyka błękitnopłetwego ICCAT lub dopuszczonej i zgłoszonej ICCAT w 2018 r.

5. Maksymalna ilość złowionego dzikiego tuńczyka błękitnopłetwego wprowadzana do miejsc hodowli lub tuczu danego państwa członkowskiego jest ograniczona do poziomu ilości wprowadzanych i zarejestrowanych w ICCAT w rejestrze miejsc hodowli lub tuczu tuńczyka błękitnopłetwego przez miejsca hodowli lub tuczu tego państwa członkowskiego w latach 2005, 2006, 2007 lub 2008.

6. Jeżeli dane państwo członkowskie musi zwiększyć maksymalną ilość wprowadzanego złowionego dzikiego tuńczyka błękitnopłetwego w jednym miejscu hodowli lub tuczu lub większej ich liczbie, zwiększenie to musi być proporcjonalne do uprawnień do połowów przydzielonych temu państwu członkowskiemu, w tym do przywozów żywego tuńczyka błękitnopłetwego.

7. Państwa członkowskie, w których są miejsca hodowli lub tuczu, zapewniają, aby naukowcy, którym SCRS przydzielił zadanie prowadzenia badań służących określeniu tempa wzrostu w okresie tuczenia, mieli do dostęp do tych miejsc hodowli lub tuczu i zgodnie z wymogiem protokołu otrzymywali pomoc w wykonywaniu badań zgodnie ze znormalizowanym protokołem opracowanym przez SCRS na potrzeby monitorowania rozpoznawalnych osobników ryb.

▼B







ROZDZIAŁ III

ŚRODKI TECHNICZNE







SEKCJA 1

Sezony połowowe

▼M1

Artykuł 11

Sezony połowowe

1. Połowy tuńczyka błękitnopłetwego okrężnicami we wschodniej części Oceanu Atlantyckiego i w Morzu Śródziemnym są dozwolone w okresie od dnia 26 maja do dnia 1 lipca.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 połowy tuńczyka błękitnopłetwego okrężnicami w Morzu Adriatyckim mogą być otwarte do dnia 15 lipca w odniesieniu do ryb utrzymywanych w gospodarstwach rybackich w Morzu Adriatyckim (obszar połowowy FAO 37.2.1).

3. W drodze odstępstwa od ust. 1, jeżeli dane państwo członkowskie może wykazać, że z powodu wiatrów osiągających przynajmniej 5 stopni w skali Beauforta niektóre z ich sejnerów poławiających tuńczyka błękitnopłetwego we wschodniej części Oceanu Atlantyckiego i w Morzu Śródziemnym nie były w stanie wykorzystać swoich normalnych dni połowowych w ciągu roku, wówczas to państwo członkowskie może przenieść maksymalnie 10 utraconych dni do dnia 11 lipca w odniesieniu do danych statków w ciągu roku.

4. W okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 maja we wschodniej części Oceanu Atlantyckiego i w Morzu Śródziemnym dozwolone są połowy tuńczyka błękitnopłetwego prowadzone przez taklowce do połowów pelagicznych na skalę przemysłową.

5. Państwa członkowskie ustanawiają w swoich rocznych planach połowowych sezony otwarte dla swoich flot nieobejmujących sejnerów i taklowców do połowów pelagicznych na skalę przemysłową.

▼B

Artykuł 12

Klipry tuńczykowe oraz statki do połowu wędami holowanymi

1. Połowy tuńczyka błękitnopłetwego kliprami tuńczykowymi oraz statkami do połowu wędami holowanymi we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym są dozwolone od dnia 1 lipca do dnia 31 października.

2. Pod warunkiem że nie będzie to miało wpływu na ochronę tarlisk oraz że całkowity czas trwania okresu połowu dla tych rodzajów połowów nie przekroczy czterech miesięcy, każde państwo członkowskie może zadecydować o innej dacie rozpoczęcia połowów dla kliprów tuńczykowych oraz statków do połowu wędami holowanymi pływających pod ich banderą i działających na wschodnim Atlantyku.

3. Każde państwo członkowskie określa w swoim rocznym planie połowowym, o którym mowa w art. 7, czy daty rozpoczęcia tych połowów zostały zmienione, jak również podaje współrzędne odnośnych obszarów.







SEKCJA 2

Minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony, przypadkowe połowy i przyłowy

Artykuł 13

Obowiązek wyładunku

Przepisy niniejszej sekcji pozostają bez uszczerbku dla art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, w tym dla wszelkich obowiązujących odstępstw od tego artykułu.

Artykuł 14

Minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony

1. Minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony tuńczyka błękitnopłetwego złowionego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym wynosi 30 kg lub 115 cm długości ogonowej.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 przy następujących połowach minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony tuńczyka błękitnopłetwego wynosi 8 kg lub 75 cm długości ogonowej:

a) tuńczyk błękitnopłetwy poławiany we wschodnim Atlantyku kliprami tuńczykowymi i statkami do połowu wędami holowanymi;

b) tuńczyk błękitnopłetwy poławiany w Morzu Adriatyckim do celów hodowli;

c) tuńczyk błękitnopłetwy poławiany w Morzu Śródziemnym w ramach tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego świeżych ryb kliprami tuńczykowymi, taklowcami i statkami do połowu ręcznego bez wędziska.

3. Specjalne warunki mające zastosowanie do odstępstwa, o którym mowa w ust. 2, określono w załączniku I.

4. Zainteresowane państwa członkowskie wydają specjalne zezwolenia statkom, które będą poławiały na mocy odstępstwa, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu. Statki, których to dotyczy, wskazuje się w wykazie statków łowczych, o którym mowa w art. 20 ust. 1 lit. a). W tym celu stosuje się przepisy art. 20 i 21.

Artykuł 15

Przypadkowe połowy

1. Z zastrzeżeniem art. 14 ust. 1, dla wszystkich statków łowczych i tonarów dokonujących aktywnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego dozwolone są przypadkowe połowy tuńczyka błękitnopłetwego o masie między 8 a 30 kg lub długości ogonowej między 75 a 115 cm wynoszące maksymalnie 5 %.

2. Odsetek 5 %, o którym mowa w ust. 1, oblicza się na podstawie całkowitego połowu tuńczyka błękitnopłetwego w liczbie sztuk zatrzymanych na statku lub znajdujących się w tonarze w dowolnym momencie po każdej operacji połowowej.

3. Przypadkowe połowy odlicza się z kwoty państwa członkowskiego odpowiedzialnego za dany statek łowczy lub tonar.

4. Przypadkowe połowy tuńczyka błękitnopłetwego podlegają przepisom art. 25, 30, 31 i 32.

▼M1

Artykuł 16

Przyłowy

1. Każde państwo członkowskie przewiduje przyłów tuńczyka błękitnopłetwego w ramach swojej kwoty i informuje o tym Komisję, przekazując jej swój roczny plan połowowy.

2. Poziom przyłowów tuńczyka błękitnopłetwego nie przekracza 20 % całkowitych połowów na burcie na koniec każdego rejsu połowowego. Metoda użyta do obliczenia tych przyłowów w odniesieniu do całkowitego połowu na burcie musi być jasno zdefiniowana w rocznym planie połowowym. Przyłowy mogą obliczane masowo lub wyrażone liczbą osobników. Korzystanie w obliczeniach z liczby osobników ma zastosowanie wyłącznie do tuńczyka i gatunków tuńczykopodobnych, którymi zarządza ICCAT. Poziom dozwolonych przyłowów dla floty łodzi przybrzeżnych można obliczać w ujęciu rocznym.

3. Wszystkie przyłowy martwego tuńczyka błękitnopłetwego zatrzymane na burcie lub odrzucone odlicza się od kwoty państwa członkowskiego bandery oraz rejestruje i zgłasza Komisji.

4. W przypadku państw członkowskich bez kwoty tuńczyka błękitnopłetwego odnośne przyłowy odlicza się od specjalnej unijnej kwoty przyłowów tuńczyka błękitnopłetwego określonej zgodnie z TFUE oraz art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

5. Jeżeli kwota przydzielona państwu członkowskiemu danego statku rybackiego lub tonara została już wykorzystana, żadne połowy tuńczyka błękitnopłetwego nie są dozwolone i państwa członkowskie przyjmują środki niezbędne do zapewnienia ich uwalniania. Przetwarzanie i sprzedaż martwego tuńczyka błękitnopłetwego jest zakazana, a wszystkie połowy są rejestrowane. Państwa członkowskie zgłaszają informacje na temat takich połowów co roku Komisji, która przekazuje te informacje do Sekretariatu ICCAT.

6. Statki nieprowadzące aktywnie połowów tuńczyka błękitnopłetwego wyraźnie oddzielają wszelkie ilości tuńczyka błękitnopłetwego zatrzymywane na burcie od innych gatunków, aby umożliwić organom kontroli monitorowanie zgodności z niniejszym artykułem. Przyłowy te mogą być wprowadzane do obrotu, o ile towarzyszy im eBCD.

▼B







SEKCJA 3

Wykorzystywanie środków powietrznych

Artykuł 17

Wykorzystywanie środków powietrznych

Zakazane jest wykorzystywanie do poszukiwań tuńczyka błękitnopłetwego wszelkich środków powietrznych, w tym samolotów, śmigłowców lub wszelkiego rodzaju bezzałogowych statków powietrznych.







ROZDZIAŁ IV

RYBOŁÓWSTWO SPORTOWE I REKREACYJNE

Artykuł 18

Specjalne kwoty na rybołówstwo sportowe i rekreacyjne

Każde państwo członkowskie, któremu przydzielono kwotę dla tuńczyka błękitnopłetwego, reguluje rybołówstwo sportowe i rekreacyjne poprzez przyznanie określonej kwoty do celów tych połowów i informuje o tym Komisję, przekazując jej swój plan połowowy.

Artykuł 19

Połowy sportowe i rekreacyjne

1. Każde państwo członkowskie posiadające kwotę tuńczyka błękitnopłetwego reguluje rybołówstwo sportowe i rekreacyjne poprzez wydawanie statkom upoważnień do połowów do celów rybołówstwa sportowego i rekreacyjnego.

2. W odniesieniu do rybołówstwa sportowego i rekreacyjnego, dany statek może dokonać połowu nie więcej, niż jednego tuńczyka błękitnopłetwego dziennie.

3. Każdego tuńczyka błękitnopłetwego wyładowuje się całego, oskrobanego lub wypatroszonego. Każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki, aby w jak największym stopniu zapewnić wypuszczanie żywego tuńczyka błękitnopłetwego, a zwłaszcza młodych osobników złowionych w ramach rybołówstwa sportowego i rekreacyjnego.

4. Zakazuje się wprowadzania do obrotu tuńczyka błękitnopłetwego złowionego w ramach rybołówstwa sportowego i rekreacyjnego.

5. Każde państwo członkowskie odnotowuje dane dotyczące połowów w ramach rybołówstwa sportowego i rekreacyjnego, w tym masę i długość każdego tuńczyka błękitnopłetwego, i przekazuje Komisji dane za poprzedni rok do dnia 30 czerwca każdego roku. Informacje te Komisja przekazuje SCRS.

6. Każde państwo członkowskie odlicza martwe połowy z rybołówstwa sportowego i rekreacyjnego od kwot przydzielonych zgodnie z art. 7 ust. 1 i art. 18.







ROZDZIAŁ V

ŚRODKI KONTROLNE







SEKCJA 1

Rejestry statków i tonarów

Artykuł 20

Rejestry statków

1. Każde państwo członkowskie przekazuje co roku Komisji drogą elektroniczną, w stosownych przypadkach na jeden miesiąc przed rozpoczęciem okresów połowu, o których mowa w art. 11 i 12, a w pozostałych przypadkach na jeden miesiąc przed rozpoczęciem okresu obowiązywania upoważnienia:

a) wykaz wszystkich statków łowczych pływających pod jego banderą, upoważnionych do aktywnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym poprzez wydanie upoważnienia do połowów;

b) wykaz wszystkich pozostałych statków rybackich, innych niż statki łowcze, pływających pod jego banderą i upoważnionych do prowadzenia działalności w odniesieniu do tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym.

2. Oba wykazy są sporządzone zgodnie ze wzorem ustalonym w wytycznych w sprawie przedstawiania danych i informacji wymaganych przez ICCAT.

3. Podczas roku kalendarzowego statek rybacki może zostać umieszczony w obydwu wykazach, o których mowa w ust. 1, pod warunkiem, że nie będzie umieszczony w obydwu wykazach jednocześnie.

4. Wykazy, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zawierają nazwę statku i numer unijnego rejestru floty rybackiej (CFR), zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 26/2004 ( 1 ).

5. Nie dopuszcza się przedkładania wykazów z mocą wsteczną. Późniejsze zmiany do wykazów, o których mowa w ust. 1, przyjmuje się podczas roku kalendarzowego tylko wówczas, jeśli udział zgłoszonego statku rybackiego został uniemożliwiony z uzasadnionych powodów operacyjnych lub ze względu na zaistnienie siły wyższej. W takiej sytuacji zainteresowane państwo członkowskie bezzwłocznie informuje o tym Komisję, dostarczając:

a) pełne dane statku(-ów) rybackiego(-ich) mającego(-ych) zastąpić statek, o którym mowa w ust. 1; oraz

b) wyczerpujący wykaz powodów uzasadniających zastąpienie i wszelkie odpowiednie dokumenty lub informacje potwierdzające.

6. Komisja przesyła informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, do Sekretariatu ICCAT, tak aby statki te mogły zostać wpisane do prowadzonego przez ICCAT rejestru statków łowczych upoważnionych do aktywnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego lub do prowadzonego przez ICCAT rejestru wszystkich pozostałych statków rybackich (z wyłączeniem statków łowczych) upoważnionych do prowadzenia działalności w odniesieniu do tuńczyka błękitnopłetwego.

7. Art. 8a ust. 2, 6, 7 i 8 rozporządzenia Rady (WE) nr 1936/2001 ( 2 ) stosuje się z niezbędnymi zmianami.

Artykuł 21

Związek z rozporządzeniem (WE) nr 1224/2009

Środki kontroli przewidziane w niniejszym rozdziale stosuje się dodatkowo oprócz środków przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009, chyba że w niniejszym rozdziale przewidziano inaczej.

Artykuł 22

Upoważnienia do połowów dla statków

1. Z zastrzeżeniem art. 16 unijne statki rybackie niewpisane do rejestru ICCAT, o którym mowa w art. 20 ust. 1, nie są upoważnione do poławiania, zatrzymywania na statku, dokonywania przeładunku, transportu, transferu, przetwarzania ani wyładunku tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym.

2. Jeżeli indywidualna kwota zostanie uznana za wyczerpaną, państwo członkowskie bandery cofa upoważnienie do połowów tuńczyka błękitnopłetwego i może zażądać, aby statek natychmiast skierował się do portu wyznaczonego przez to państwo.

Artykuł 23

Rejestry tonarów upoważnionych do połowów tuńczyka błękitnopłetwego

1. Do dnia 15 lutego każdego roku każde państwo członkowskie przesyła Komisji drogą elektroniczną wykaz swoich tonarów upoważnionych – poprzez wydanie upoważnienia do połowów – do połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym. Wykaz zawiera nazwy i numery rejestracyjne tonarów oraz jest sporządzony zgodnie ze wzorem ustalonym w wytycznych ICCAT w sprawie przedstawiania wymaganych danych i informacji.

2. Komisja przesyła wykaz do Sekretariatu ICCAT, tak aby tonary mogły zostać wpisane do prowadzonego przez ICCAT rejestru tonarów upoważnionych do połowów tuńczyka błękitnopłetwego.

3. Unijne tonary, które nie są wpisane do rejestru ICCAT, nie są upoważnione do poławiania, zatrzymywania, dokonywania transferu, umieszczania w sadzach ani wyładunku tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym.

4. Art. 8a ust. 2, 4, 6, 7 i 8 rozporządzenia (WE) nr 1936/2001 stosuje się z niezbędnymi zmianami.

Artykuł 24

Wspólne operacje połowowe

1. Wspólne operacje połowowe dotyczące tuńczyka błękitnopłetwego dozwolone są wyłącznie po wyrażeniu zgody przez zainteresowane państwo(-a) bandery. W celu uzyskania upoważnienia każdy sejner musi być wyposażony do połowów tuńczyka błękitnopłetwego i posiadać indywidualną kwotę. Wspólne operacje połowowe z innymi CPC są niedozwolone.

2. Każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu uzyskania następujących informacji od swoich statków rybackich ubiegających się o zezwolenie na udział we wspólnej operacji połowowej:

a) czasu trwania;

b) tożsamości zaangażowanych operatorów;

c) indywidualnych kwot statków;

d) klucza przydziału dokonanych połowów pomiędzy statki rybackie; oraz

e) informacji na temat docelowych miejsc hodowli lub tuczu.

3. Co najmniej 15 dni przed rozpoczęciem operacji każde państwo członkowskie przesyła Komisji informacje, o których mowa w ust. 2, w formacie określonym w załączniku VI. Co najmniej 10 dni przed rozpoczęciem operacji Komisja przekazuje te informacje do Sekretariatu ICCAT i do państwa bandery pozostałych statków rybackich biorących udział we wspólnej operacji połowowej.

4. W przypadku wystąpienia siły wyższej termin określony w ust. 3 nie ma zastosowania do informacji wymaganych na mocy ust. 2 lit. e). W takim przypadku państwa członkowskie mogą przekazać Komisji aktualizację informacji tak szybko, jak to możliwe, wraz z opisem okoliczności składających się na działanie siły wyższej. Komisja niezwłocznie przekazuje te informacje do Sekretariatu ICCAT.







SEKCJA 2

Połowy

Artykuł 25

Wymogi rejestracyjne

1. Niezależnie od przestrzegania art. 14, 15, 23 i 24 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, kapitan unijnego statku łowczego w stosownych przypadkach wprowadza do dziennika połowowego informacje wymienione w części A załącznika II do niniejszego rozporządzenia.

2. Kapitanowie unijnych holowników, statków pomocniczych rybołówstwa i statków przetwórni rejestrują swoją działalność zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II część B, C i D.

Artykuł 26

Raporty połowowe przesyłane przez kapitanów i operatorów tonarów

1. Kapitanowie statków łowczych dokonujących aktywnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego przesyłają organom państwa członkowskiego bandery dzienny wyciąg informacji pochodzących z dzienników połowowych, w tym numer w rejestrze ICCAT, nazwę statku, początek i koniec okresu obowiązywania upoważnienia, datę, godzinę, położenie (długość i szerokość geograficzną) oraz liczbę i masę tuńczyka błękitnopłetwego złowionego w obszarze objętym Konwencją. Informacje te są przekazywane drogą elektroniczną w formacie określonym w załączniku V przez cały okres, w którym statek jest upoważniony do połowów tuńczyka błękitnopłetwego.

2. Kapitanowie sejnerów składają dzienne raporty, o których mowa w ust. 1, dotyczące poszczególnych operacji połowowych, także w przypadku tych operacji, w których połów wynosi zero.

3. Raporty, o których mowa w ust. 1 i 2, są przekazywane przez operatora do organów państwa członkowskiego bandery w przypadku sejnerów i statków o długości powyżej 24 metrów – codziennie do godziny 9.00 czasu uniwersalnego za poprzedni dzień, a w przypadku pozostałych statków łowczych – do północy w poniedziałek za poprzedni tydzień kończący się w niedzielę o północy czasu uniwersalnego.

4. Operatorzy tonarów dokonujących aktywnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego przesyłają dzienne raporty połowowe zawierające numer w rejestrze ICCAT, datę, godzinę, połowy (masę oraz liczbę ryb), w tym połowy o wyniku zerowym. Informacje te przekazują organom swojego państwa członkowskiego drogą elektroniczną w ciągu 48 godzin, w formacie określonym w załączniku V, przez cały okres, w którym mają upoważnienie do połów tuńczyka błękitnopłetwego.

5. Komisja może przyjmować akty wykonawcze ustanawiające szczegółowe przepisy dotyczące rejestrowania i zgłaszania działań statku i tonaru, o których mowa w ust. 1–4 niniejszego artykułu i w załączniku V. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 59 ust. 2.

Artykuł 27

Tygodniowe i miesięczne raporty połowowe przesyłane przez państwa członkowskie

1. Po otrzymaniu raportów połowowych, o których mowa w art. 26, każde państwo członkowskie niezwłocznie przekazuje je Komisji drogą elektroniczną oraz niezwłocznie dostarcza Komisji tygodniowe raporty połowowe dla wszystkich statków łowczych i tonarów zgodnie ze wzorem określonym w załączniku V. Komisja co tydzień przekazuje te informacje Sekretariatowi ICCAT zgodnie ze wzorem określonym w wytycznych ICCAT w sprawie przedstawiania wymaganych danych i informacji.

2. Do piętnastego dnia każdego miesiąca każde państwo członkowskie informuje Komisję o ilościach tuńczyka błękitnopłetwego złowionego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym, które zostały wyładowane, przeładowane, umieszczone w tonarach lub w sadzach w poprzednim miesiącu przez statki rybackie pływające pod jego banderą lub tonary w nim zarejestrowane. Podane informacje są uporządkowane według rodzajów narzędzi oraz z uwzględnieniem przyłowu, połowów w rybołówstwie sportowym i rekreacyjnym oraz połowów o wyniku zerowym. Komisja niezwłocznie przekazuje te informacje do Sekretariatu ICCAT.

Artykuł 28

Informacje o wyczerpaniu kwoty

1. Niezależnie od art. 34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, każde państwo członkowskie informuje Komisję, gdy uznaje się, że kwota przyznana grupie narzędzi, o których mowa w art. 11 lub 12 niniejszego rozporządzenia, osiągnęła 80 %.

2. Niezależnie od art. 35 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, każde państwo członkowskie informuje Komisję, gdy kwotę przyznaną grupie narzędzi, o których mowa w art. 11 lub 12 niniejszego rozporządzenia, lub wspólnej operacji połowowej lub sejnerowi uznaje się za wyczerpaną.

3. Do informacji, o której mowa w ust. 2, załącza się urzędowe dokumenty potwierdzające wstrzymanie prowadzenia połowów lub wezwanie do portu, wydane przez państwo członkowskie dla floty, grupy narzędzi, wspólnej operacji połowowej lub statków o indywidualnych kwotach, wskazujące wyraźnie datę i czas zakończenia połowów.

Artykuł 29

Roczna sprawozdawczość połowowa państw członkowskich

1. Do dnia 15 marca każdego roku każde państwo członkowskie przekazuje Komisji szczegółowe informacje na temat wszelkich połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym w poprzednim roku połowowym. Informacje te obejmują:

a) nazwę i numer ICCAT każdego statku łowczego;

b) okres upoważnienia(-nień) dla każdego statku łowczego;

c) całkowite połowy każdego statku łowczego, również w przypadku, gdy połów wynosił zero w całym okresie obowiązywania upoważnienia(-nień);

d) całkowitą liczbę dni, podczas których każdy statek łowczy dokonywał połowów we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym w całym okresie obowiązywania upoważnienia(-nień); oraz

e) całkowite połowy każdego statku łowczego poza okresem obowiązywania upoważnienia (przyłów), również w przypadku gdy połów wynosił zero.

2. W przypadku statków nieupoważnionych do aktywnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym, które jednak złowiły tuńczyka błękitnopłetwego jako przyłów, informacje do przekazania Komisji w tym samym terminie, o którym mowa w ust. 1, obejmują:

a) nazwę i numer ICCAT statku lub numer statku w rejestrze krajowym, jeżeli statek nie jest zarejestrowany w ICCAT; oraz

b) całkowite połowy tuńczyka błękitnopłetwego.

3. Każde państwo członkowskie zgłasza Komisji wszelkie informacje dotyczące statków niepodlegających ust. 1 i 2, ale co do których wiadomo lub zakłada się, że dokonywały połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym.

4. Komisja przekazuje do Sekretariatu ICCAT informacje otrzymane zgodnie z ust. 1, 2 i 3.







SEKCJA 3

Wyładunki i przeładunki

Artykuł 30

Wyznaczone porty

1. Każde państwo członkowskie wyznacza porty lub miejsca w pobliżu brzegu (zwane dalej „wyznaczonymi portami”), gdzie zezwala się na operacje wyładunku lub przeładunku tuńczyka błękitnopłetwego.

2. Aby port został uznany za wyznaczony port, państwo członkowskie portu określa czas i miejsce, w którym zezwala się na wyładunek i przeładunek.

3. Do dnia 15 lutego każdego roku każde państwo członkowskie przekazuje wykaz wyznaczonych portów Komisji, która przekazuje te informacje do Sekretariatu ICCAT.

4. Zabrania się wyładunku lub przeładunku ze statków rybackich wszelkich ilości tuńczyka błękitnopłetwego złowionego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym w miejscach innych niż porty lub miejsca w pobliżu brzegu wyznaczone przez CPC i państwa członkowskie zgodnie z ust. 1 i 2.

Artykuł 31

Wyładunek

1. Do kapitanów unijnych statków rybackich o długości całkowitej 12 metrów lub więcej wymienionych w wykazie statków, o którym mowa w art. 20 niniejszego rozporządzenia, ma zastosowanie art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009. Właściwym organom państwa członkowskiego (w tym państwa członkowskiego bandery) lub CPC, z których portów lub urządzeń wyładunkowych zamierzają oni skorzystać, przesyłane jest uprzednie powiadomienie o przybyciu na podstawie art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

2. Ponadto kapitanowie unijnych statków rybackich o długości całkowitej poniżej 12 metrów, umieszczonych w wykazie statków, o którym mowa w art. 20, co najmniej na cztery godziny przed przewidywanym czasem przybycia do portu przekazują właściwym organom państwa członkowskiego (w tym państwa członkowskiego bandery) lub CPC, z którego portów lub urządzeń wyładunkowych zamierzają skorzystać, następujące informacje:

a) przewidywany czas przybycia;

b) szacunkową ilość tuńczyka błękitnopłetwego zatrzymaną na statku; oraz

c) informacje dotyczące obszaru geograficznego, w którym dokonano połowów.

3. W przypadku gdy państwa członkowskie są upoważnione na mocy obowiązującego prawodawstwa unijnego do stosowania okresu powiadomienia krótszego niż okres, o którym mowa w ust. 1 i 2, informacje o szacunkowych ilościach tuńczyka błękitnopłetwego zatrzymanego na statku mogą zostać przekazane w tym obowiązującym terminie przed przybyciem. Jeżeli łowiska znajdują się mniej niż cztery godziny od portu, szacunkowa ilość tuńczyka błękitnopłetwego zatrzymanego na statku może zostać zmieniona w dowolnym momencie przed przybyciem.

4. Organy państwa członkowskiego portu prowadzą rejestr wszystkich uprzednich powiadomień dla bieżącego roku.

5. Wszystkie wyładunki są zgodnie z art. 55 ust. 2 kontrolowane przez odpowiednie organy kontroli państwa członkowskiego portu, a pewien odsetek poddaje się inspekcji na podstawie systemu oceny ryzyka obejmującego kwotę, wielkość floty i nakład połowowy. Pełne dane takiego systemu kontroli przyjętego przez każde państwo członkowskie zostają wyszczególnione w rocznym planie kontroli, o którym mowa w art. 53. Ten system kontroli ma zastosowanie również do operacji odławiania.

6. W uzupełnieniu do art. 23 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, po każdym rejsie kapitan unijnego statku łowczego, niezależnie od długości statku, składa deklarację wyładunkową właściwym organom państwa członkowskiego bandery oraz, jeżeli wyładunek miał miejsce w porcie innego państwa członkowskiego lub CPC – właściwym organom odnośnego państwa członkowskiego portu lub odpowiednim CPC.

7. Wszystkie wyładowane połowy należy ważyć.

Artykuł 32

Przeładunek

1. Na obszarze objętym Konwencją przeładunek tuńczyka błękitnopłetwego na morzu jest zakazany we wszystkich okolicznościach.

2. Statki rybackie dokonują przeładunku połowów tuńczyka błękitnopłetwego wyłącznie w wyznaczonych portach na warunkach określonych w art. 30.

3. Państwo członkowskie portu zapewnia pełne inspekcje przez cały czas przeładunku i we wszystkich miejscach przeładunku.

4. Przed wejściem do dowolnego portu, co najmniej 48 godzin przed przewidywanym czasem przybycia, kapitan statku rybackiego, na który dokonuje się przeładunku, lub jego przedstawiciel przekazuje właściwym organom państwa członkowskiego lub CPC, z których portu chce skorzystać, następujące dane:

a) przewidywaną datę i czas przybycia oraz port przybycia;

b) szacunkową ilość tuńczyka błękitnopłetwego zatrzymanego na statku oraz informacje dotyczące obszaru geograficznego, na którym dokonano połowów;

c) nazwę statku rybackiego dokonującego przeładunku oraz jego numer w prowadzonym przez ICCAT rejestrze statków łowczych upoważnionych do aktywnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego lub w prowadzonym przez ICCAT rejestrze pozostałych statków rybackich upoważnionych do prowadzenia działalności w odniesieniu do tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym;

d) nazwę statku rybackiego, na który dokonuje się przeładunku, oraz jego numer w prowadzonym przez ICCAT rejestrze statków łowczych upoważnionych do aktywnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego lub w prowadzonym przez ICCAT rejestrze pozostałych statków rybackich upoważnionych do prowadzenia działalności w odniesieniu do tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym; oraz

e) tonaż oraz obszar geograficzny, na którym dokonano połowu przeładowywanego tuńczyka błękitnopłetwego.

5. Statkom rybackim nie zezwala się na przeładunek, jeżeli nie uzyskały uprzedniego zezwolenia od swojego państwa bandery.

6. Przed rozpoczęciem przeładunku kapitan statku rybackiego dokonującego przeładunku informuje swoje państwo bandery o:

a) ilości przeładowywanego tuńczyka błękitnopłetwego;

b) dacie i porcie przeładunku;

c) nazwie, numerze rejestracyjnym i banderze statku rybackiego, na który dokonuje się przeładunku, i jego numerze w prowadzonym przez ICCAT rejestrze statków łowczych upoważnionych do aktywnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego lub w prowadzonym przez ICCAT rejestrze pozostałych statków rybackich upoważnionych do prowadzenia działalności w odniesieniu do tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym; oraz

d) obszarze geograficznym, na którym dokonano połowu tuńczyka błękitnopłetwego.

7. Wszystkie przeładunki są poddawane inspekcji przez właściwe organy państwa członkowskiego w wyznaczonym porcie. Organy te:

a) przeprowadzają inspekcję statku rybackiego, na który dokonuje się przeładunku, w momencie jego przybycia oraz sprawdzają ładunek i dokumentację związaną z operacją przeładunku;

b) w ciągu pięciu dni od zakończenia przeładunku przesyłają dane dotyczące tego przeładunku organowi państwa bandery statku rybackiego dokonującego przeładunku.

8. W drodze odstępstwa od art. 21 i 22 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 kapitanowie unijnych statków rybackich, niezależnie od długości statku, wypełniają deklarację przeładunkową ICCAT i przekazują ją właściwym organom państwa członkowskiego, pod którego banderą pływają. Deklarację przekazuje się nie później niż 48 godzin od dnia przeładunku w porcie, zgodnie ze wzorem określonym w załączniku III niniejszego rozporządzenia.







SEKCJA 4

Operacje transferu

Artykuł 33

Zezwolenie na transfer

1. Przed każdą operacją transferu kapitan statku łowczego lub holownika lub operator miejsca hodowli lub tuczu lub tonara, z którego przedmiotowy transfer pochodzi, wysyła właściwym organom odpowiedniego państwa członkowskiego uprzednie powiadomienie o transferze określające:

a) nazwę statku łowczego, holownika, miejsca hodowli lub tuczu lub tonara i numer w rejestrze ICCAT;

b) przewidywany czas transferu;

c) szacunkową ilość tuńczyka błękitnopłetwego, którego dotyczy transfer;

d) informacje na temat położenia (szerokość/długość geograficzną) miejsca transferu i możliwe do identyfikacji numery sadzów;

e) nazwę holownika, na który dokonuje się transferu, liczbę holowanych sadzów i, w stosownych przypadkach, numer w rejestrze ICCAT;

f) docelowy port, docelowe miejsce hodowli lub tuczu lub docelowy sadz tuńczyka błękitnopłetwego.

2. W celu, o którym mowa w ust. 1, każdemu sadzowi przypisuje się niepowtarzalny numer sadza. Numery są nadawane na podstawie systemu niepowtarzalnej numeracji obejmującego co najmniej trzy litery kodu alfa odpowiadające banderze holownika, a następnie trzy cyfry.

3. Statkom łowczym, holownikom, miejscom hodowli lub tuczu lub tonarom nie zezwala się na transfer, jeżeli nie uzyskały uprzedniego zezwolenia od odpowiedniego państwa członkowskiego. Organy tego państwa członkowskiego decydują przy każdej operacji transferu, czy udzielić zezwolenia. W tym celu każdej operacji transferu nadaje się niepowtarzalny numer identyfikacyjny i przekazuje go odpowiednio kapitanowi statku rybackiego, operatorowi tonara lub operatorowi miejsca hodowli lub tuczu. W przypadku udzielenia zezwolenia numer ten zawiera trzyliterowy kod państwa członkowskiego, cztery cyfry oznaczające rok i trzy litery wskazujące na zezwolenie (AUT), po których umieszczany jest numer porządkowy. W przypadku odmowy udzielenia zezwolenia numer ten zawiera trzyliterowy kod państwa członkowskiego, cztery cyfry oznaczające rok i trzy litery wskazujące na brak zezwolenia (NEG), po których umieszczany jest numer porządkowy.

4. W przypadku śmierci pewnej ilości ryb podczas operacji transferu, odpowiednie państwa członkowskie i podmioty zainteresowane postępują zgodnie z załącznikiem XII.

5. Państwo członkowskie odpowiedzialne za – odpowiednio – statek łowczy, holownik, miejsce hodowli lub tuczu lub tonar udziela zezwolenia lub odmawia jego udzielenia w ciągu 48 godzin po złożeniu uprzedniego zawiadomienia o transferze.

6. Zezwolenie przez odpowiednie państwo członkowskie na transfer nie wyklucza zezwolenia na umieszczenie w sadzach.

Artykuł 34

Odmowa zezwolenia na transfer

1. Państwo członkowskie odpowiedzialne za statek, tonar lub miejsce hodowli lub tuczu nie udziela zezwolenia na transfer, jeżeli po otrzymaniu uprzedniego zawiadomienia o transferze uzna, że:

a) statek łowczy lub tonar, który zadeklarował połów ryb, nie dysponuje wystarczającą kwotą;

b) ilość ryb nie została właściwie zgłoszona przez statek łowczy lub operatora tonara lub nie udzielono zezwolenia na umieszczenie jej w sadzach lub nie uwzględniono jej przy wykorzystaniu kwot, które mogą mieć zastosowanie;

c) statek łowczy lub tonar, który zadeklarował połów ryb, nie jest upoważniony do połowów tuńczyka błękitnopłetwego; lub

d) holownik, który zadeklarował przyjęcie transferu ryb, nie jest zarejestrowany w prowadzonym przez ICCAT rejestrze wszystkich pozostałych statków rybackich (z wyłączeniem statków łowczych) upoważnionych do prowadzenia działalności w odniesieniu do tuńczyka błękitnopłetwego, o którym mowa w art. 20 ust. 1 lit. b), lub nie jest wyposażony w VMS.

2. W przypadku odmowy udzielenia zezwolenia na transfer:

a) państwo członkowskie odpowiedzialne za statek łowczy lub tonar wydaje nakaz wypuszczenia ryb – odpowiednio – kapitanowi statku łowczego lub operatorowi tonara lub operatorowi miejsca hodowli lub tuczu oraz informuje ich o odmowie udzielenia zezwolenia na transfer i o tym, że ryby należy wypuścić do morza;

b) odpowiednio, kapitan statku łowczego, operator miejsca hodowli lub tuczu lub operator tonara wypuszcza ryby do morza;

c) wypuszczenie tuńczyka błękitnopłetwego przeprowadza się zgodnie z procedurami określonymi w załączniku XI.

Artykuł 35

Monitorowanie za pomocą kamery wideo

1. W przypadku operacji transferu kapitan statku łowczego lub holownika lub operator miejsca hodowli lub tuczu lub tonara dokonujący transferu tuńczyka błękitnopłetwego zapewnia monitorowane operacji transferu za pomocą kamery wideo umieszczonej w wodzie w celu sprawdzenia ilości ryb, które zostały przeniesione. Minimalne normy i procedury dotyczące nagrań wideo są zgodne z załącznikiem IX.

2. Każde państwo członkowskie odpowiedzialne za statek, tonar lub miejsce hodowli lub tuczu zapewnia udostępnianie nagrań wideo, o których mowa w ust. 1, inspektorom ICCAT i obserwatorom regionalnym.

3. Każde państwo członkowskie odpowiedzialne za statek, tonar lub miejsce hodowli lub tuczu zapewnia udostępnianie nagrań wideo, o których mowa w ust. 1, inspektorom unijnym i obserwatorom krajowym.

4. Każde państwo członkowskie odpowiedzialne za statek, tonar lub miejsce hodowli lub tuczu podejmuje niezbędne środki w celu uniknięcia wszelkich podmian, edycji oryginalnych nagrań wideo lub manipulowania nimi.

Artykuł 36

Weryfikacja przez obserwatorów regionalnych ICCAT oraz rozpoczęcie i prowadzenie dochodzenia

1. Regionalni obserwatorzy ICCAT obecni na statku łowczym lub przy tonarze, jak wskazano w art. 51 i załączniku VII, odnotowują prowadzone operacje transferu i składają z nich sprawozdanie, obserwują i szacują połowy, których dotyczy transfer, oraz sprawdzają informacje odnotowane w uprzednim zezwoleniu na transfer, o którym mowa w art. 33, oraz w deklaracji transferu ICCAT, o której mowa w art. 38.

2. W przypadkach gdy liczba sztuk według szacunku regionalnego obserwatora ICCAT, odpowiednich organów kontroli lub kapitana statku łowczego lub przedstawiciela tonara różni się o ponad 10 % lub gdy niewystarczająca jakość lub wyraźność nagrania wideo uniemożliwia dokonanie takich szacunków, państwo członkowskie odpowiedzialne za statek łowczy, miejsce hodowli lub tuczu lub tonar wszczyna dochodzenie, które zostaje zakończone przed umieszczeniem ryb w sadzach w miejscach hodowli lub tuczu, a w każdym przypadku w ciągu 96 godzin od rozpoczęcia. Do czasu otrzymania wyników tego dochodzenia nie zezwala się na umieszczenie ryb w sadzach ani nie zatwierdza się sekcji dotyczącej połowu w dokumencie połowowym dotyczącym tuńczyka błękitnopłetwego (BCD).

3. Jednakże jeżeli niewystarczająca jakość lub ostrość nagrania wideo uniemożliwiają oszacowanie liczby, operator może wystąpić do organów państwa bandery odpowiedzialnego za statek, tonar lub miejsce hodowli lub tuczu o zgodę na przeprowadzenie nowej operacji transferu i dostarczenie regionalnemu obserwatorowi ICCAT odpowiednie nagranie wideo.

4. Z zastrzeżeniem weryfikacji przeprowadzanych przez inspektora, obserwatorzy regionalni ICCAT podpisują deklarację transferu ICCAT tylko wtedy, gdy ich obserwacje są zgodne ze środkami ICCAT w zakresie ochrony i zarządzania, a informacje zawarte w deklaracji transferu są zgodne z ich obserwacjami, w tym z odpowiednimi nagraniami wideo zgodnie z wymogami art. 35 ust. 1. Podpisują oni tę deklarację czytelnym podpisem i numerem ICCAT.

5. Regionalni obserwatorzy ICCAT sprawdzają również, czy deklaracja transferu ICCAT została przekazana kapitanowi holownika lub przedstawicielowi miejsca hodowli lub tuczu lub tonara.

Artykuł 37

Środki umożliwiające oszacowanie liczby i masy tuńczyków błękitnopłetwych umieszczanych w sadzach

Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki i działania w celu dalszego zbadania poprawy metod szacowania zarówno liczby, jak i masy tuńczyków błękitnopłetwych w miejscu złowienia i miejscu umieszczenia w sadzach. Do dnia 22 sierpnia każdego roku każde państwo członkowskie przekazuje informacje na temat podjętych środków Komisji, która przedkłada te raporty SCRS.

Artykuł 38

Deklaracja transferu

1. Z końcem operacji transferu kapitan statku łowczego lub holownika, operator tonara lub operator miejsca hodowli lub tuczu wypełnia i przekazuje właściwym organom swojego państwa członkowskiego deklarację transferu ICCAT zgodnie ze wzorem określonym w załączniku IV.

2. Właściwe organy państwa członkowskiego odpowiedzialnego za statek, miejsce hodowli lub tuczu lub tonar, z którego dany transfer pochodzi, numerują formularze deklaracji transferu. System numeracji obejmuje trzyliterowy kod państwa członkowskiego, po którym umieszczane są cztery cyfry oznaczające rok i trzycyfrowy numer porządkowy, po którym umieszczane są trzy litery ITD (MS-20**/xxx/ITD).

3. Oryginał deklaracji transferu dostępny jest w momencie transferu ryb. Kopia deklaracji przechowywana jest przez kapitana statku łowczego, operatora tonara, kapitana holownika lub operatora miejsca hodowli lub tuczu.

4. Kapitanowie statków prowadzących operacje transferu (w tym holowników) rejestrują swoją działalność zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II.

Artykuł 39

Akty wykonawcze

Komisja może przyjmować akty wykonawcze ustanawiające szczegółowe przepisy dotyczące operacji transferu, o których mowa w art. 33–38, i w załącznikach określonych w tych artykułach. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 59 ust. 2.







SEKCJA 5

Operacje umieszczania w sadzach

Artykuł 40

Zezwolenie na umieszczanie w sadzach

1. Przed rozpoczęciem każdej operacji umieszczania w sadzach zabronione jest kotwiczenie w promieniu 0,5 mili morskiej od miejsc hodowli lub tuczu sadzów wykorzystywanych w transporcie.

2. Przed jakąkolwiek operacją umieszczania w sadzach właściwy organ państwa członkowskiego odpowiedzialnego za miejsce hodowli lub tuczu informuje państwo członkowskie lub CPC odpowiedzialne za statek łowczy lub tonar o ilości ryb złowionych przez ten statek lub tonar i zwraca się z wnioskiem o zezwolenie na umieszczenie w sadzach.

3. Operacji umieszczania w sadzach nie można rozpocząć przed uzyskaniem zezwolenia od:

a) państwa członkowskiego lub CPC odpowiedzialnego za statek łowczy lub tonar; lub

b) państwa członkowskiego lub CPC odpowiedzialnego za miejsce hodowli lub tuczu, jeżeli zostało to uzgodnione między państwami członkowskimi, których to dotyczy, lub z CPC bandery, których to dotyczy.

4. Zezwolenia na umieszczenie w sadzach udziela lub odmawia państwo członkowskie lub CPC odpowiedzialne za statek łowczy, tonar lub, w stosownych przypadkach, miejsca hodowli lub tuczu w ciągu jednego dnia roboczego od złożenia wniosku i przekazania informacji, o których mowa w ust. 2. W przypadku braku odpowiedzi ze strony państwa członkowskiego lub CPC odpowiedzialnego za statek łowczy lub tonar w terminie jednego dnia roboczego, państwo członkowskie lub CPC odpowiedzialne za miejsce hodowli lub tuczu może udzielić zezwolenia na umieszczenie w sadzach.

5. Tuńczyka błękitnopłetwego należy umieścić w sadzach do dnia 15 sierpnia, chyba że państwo członkowskie lub CPC odpowiedzialne za miejsce hodowli lub tuczu przyjmujące ryby poda należyte uzasadnienie. Uzasadnienie to należy podać wraz z raportem z umieszczania w sadzach.

Artykuł 41

Odmowa zezwolenia na umieszczanie w sadzach

1. Państwo członkowskie odpowiedzialne za statek łowczy, tonar lub, w stosownych przypadkach, miejsce hodowli lub tuczu, odmawia udzielenia zezwolenia na umieszczenie w sadzach, jeżeli po otrzymaniu informacji, o których mowa w art. 40 ust. 2, uzna, że:

a) statek łowczy lub tonar, który zadeklarował połów ryb, nie posiadał wystarczającej kwoty na tuńczyka błękitnopłetwego, który został umieszczony w sadzach;

b) ilość ryb nie została właściwie zgłoszona przez statek łowczy lub tonar lub nie uwzględniono jej przy obliczaniu mającej zastosowanie kwoty; lub

c) statek łowczy lub tonar, który zadeklarował połów ryb, nie ma zezwolenia na połów tuńczyka błękitnopłetwego.

2. W przypadku odmowy udzielenia zezwolenia na umieszczenie w sadzach państwo członkowskie lub CPC odpowiedzialne za statek łowczy zwraca się z wnioskiem do państwa członkowskiego lub CPC odpowiedzialnego za miejsce hodowli lub tuczu o przejęcie połowów i wypuszczenie ryb, wydając nakaz wypuszczenia ryb.

3. Po otrzymaniu nakazu wypuszczenia ryb operator miejsca hodowli lub tuczu dokonuje wypuszczenia zgodnie z załącznikiem XI.

Artykuł 42

Dokumentacja połowów tuńczyka błękitnopłetwego

Państwa członkowskie odpowiedzialne za miejsca hodowli lub tuczu zakazują umieszczania w sadzach w celach hodowli lub tuczu tuńczyka błękitnopłetwego, któremu nie towarzyszy dokumentacja wymagana przez ICCAT oraz zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 640/2010 ( 3 ). Dokumentacja musi być dokładna, pełna i potwierdzona oraz zatwierdzona przez organy państwa członkowskiego lub CPC statków łowczych lub tonarów.

Artykuł 43

Kontrole

Państwa członkowskie odpowiedzialne za miejsca hodowli lub tuczu podejmują niezbędne środki w celu dokonania inspekcji każdej operacji umieszczania tuńczyków w sadzach w miejscach hodowli lub tuczu.

Artykuł 44

Monitorowanie za pomocą kamery wideo

1. Państwo członkowskie odpowiedzialne za miejsce hodowli lub tuczu zapewnia, by operacje umieszczania w sadzach były monitorowane za pomocą kamery wideo umieszczonej w wodzie. Dla każdej operacji umieszczania w sadzach sporządzane jest nagranie wideo zgodnie z załącznikiem IX.

2. Każde państwo członkowskie odpowiedzialne za miejsce hodowli lub tuczu zapewnia udostępnianie nagrań wideo, o których mowa w ust. 1, inspektorom ICCAT i obserwatorom regionalnym.

3. Każde państwo członkowskie odpowiedzialne za miejsce hodowli lub tuczu zapewnia udostępnianie nagrań wideo, o których w ust. 1, inspektorom unijnym i obserwatorom krajowym.

4. Każde państwo członkowskie odpowiedzialne za miejsce hodowli lub tuczu podejmuje niezbędne środki w celu uniknięcia wszelkich podmian, edycji oryginalnych nagrań wideo lub manipulowania nimi.

Artykuł 45

Wszczęcie i prowadzenie dochodzenia

1. W przypadku gdy liczba sztuk według szacunku regionalnego obserwatora ICCAT, odpowiednich organów kontroli państwa członkowskiego lub operatora miejsca hodowli lub tuczu różni się o ponad 10 %, państwo członkowskie odpowiedzialne za miejsce hodowli lub tuczu wszczyna dochodzenie we współpracy z państwem członkowskim lub CPC odpowiedzialnym za statek łowczy lub tonar.

2. Do czasu otrzymania wyników tego dochodzenia nie przeprowadza się odłowów ani nie zatwierdza się sekcji BCD dotyczącej hodowli lub tuczu.

3. Prowadzące dochodzenie państwo członkowskie odpowiedzialne za miejsce hodowli lub tuczu oraz za statek łowczy lub tonar może wykorzystywać inne dostępne informacje, w tym wyniki programów, o których mowa w art. 46, w celu zakończenia dochodzenia.

Artykuł 46

Środki i programy umożliwiające oszacowanie liczby sztuk i masy tuńczyka błękitnopłetwego umieszczanego w sadzach

1. Państwa członkowskie podejmują konieczne środki i działania, o których mowa w art. 37.

2. Program z wykorzystaniem systemu kamer stereoskopowych lub alternatywnych technik zapewniających taką samą dokładność obejmuje 100 % operacji umieszczania w sadzach w celu dokładniejszego określenia liczby sztuk i masy ryb podczas każdej operacji umieszczania w sadzach.

3. Program realizuje się zgodnie z procedurami określonymi w sekcji B załącznika X.

4. Państwo członkowskie odpowiedzialne za miejsce hodowli lub tuczu przekazuje wyniki tego programu państwu członkowskiemu lub CPC odpowiedzialnemu za statek łowczy lub tonar oraz Komisji zgodnie z sekcją B załącznika X. Komisja przekazuje je do Sekretariatu ICCAT, który z kolei przekazuje je regionalnemu obserwatorowi ICCAT.

5. W przypadku gdy wyniki programu wykazują, że liczba sztuk tuńczyka błękitnopłetwego umieszczonego w sadzach różni się od liczby sztuk zgłoszonych jako złowione i poddane transferowi, państwo członkowskie lub CPC odpowiedzialne za miejsce hodowli lub tuczu wszczyna dochodzenie we współpracy z państwem członkowskim odpowiedzialnym za statek łowczy lub tonar. Jeżeli dochodzenie nie zostanie zakończone w terminie 10 dni roboczych od momentu przekazania wyników, o których mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, lub wynik dochodzenia wskaże, że liczba sztuk lub średnia masa tuńczyka błękitnopłetwego przekracza liczbę sztuk lub masę zgłoszoną jako złowioną i poddaną transferowi, wówczas organy państwa członkowskiego bandery lub CPC bandery odpowiedzialnego za statek łowczy lub tonar wydają nakaz wypuszczenia nadwyżki ryb, zgodnie z procedurami określonymi w załączniku XI.

6. Zgodnie z procedurami określonymi w załączniku X, sekcja B pkt 3, oraz po wypuszczeniu ryb, w stosownych przypadkach, ilości wynikające z programu stosuje się, aby:

a) określić ostateczne dane liczbowe dotyczące połowów, które należy odliczyć od kwoty krajowej;

b) wpisać te dane w deklaracji umieszczania w sadzach i odpowiednich sekcjach BCD.

7. Do dnia 30 sierpnia każdego roku każde państwo członkowskie odpowiedzialne za miejsce hodowli lub tuczu przekazuje wyniki tych programów Komisji, która przedkłada te raporty SCRS.

8. Transfer żywego tuńczyka błękitnopłetwego z jednego sadza wykorzystywanego w hodowli do innego sadza wykorzystywanego w hodowli nie może nastąpić bez zezwolenia i obecności organów kontrolnych państwa hodowli lub tuczu.

9. Jeżeli różnica między ilościami tuńczyka błękitnopłetwego zgłoszonymi jako złowione przez statek/tonar a ilościami wykazanymi przez kamery kontrolne, o której mowa w ust. 5 niniejszego artykułu i art. 45, wynosi co najmniej 10 %, stanowi to potencjalną niezgodność ze strony danego statku/tonara i państwo członkowskie podejmuje środki niezbędne do zapewnienia odpowiednich działań następczych.

Artykuł 47

Raport z umieszczania w sadzach

1. W ciągu tygodnia od zakończenia operacji umieszczania w sadzach państwo członkowskie odpowiedzialne za miejsce hodowli lub tuczu przedkłada raport z umieszczania w sadzach zawierający elementy określone w sekcji B załącznika X państwu członkowskiemu lub CPC, których statki lub tonary dokonały połowu tuńczyka błękitnopłetwego, oraz Komisji. Raport ten zawiera również informacje ujęte w deklaracji umieszczania w sadzach określonej w art. 4b i w załączniku Ia do rozporządzenia (WE) nr 1936/2001. Komisja niezwłocznie przekazuje raport do Sekretariatu ICCAT.

2. Do celów ust. 1 operacji umieszczania w sadzach nie uznaje się za zakończoną do momentu zakończenia rozpoczętego dochodzenia i, w stosownych przypadkach, wszystkich operacji wypuszczania.

Artykuł 48

Akty wykonawcze

Komisja może przyjąć akty wykonawcze ustanawiające szczegółowe przepisy dotyczące operacji umieszczania w sadzach, o których mowa w art. 40–47, i w załącznikach określonych w tych artykułach. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 59 ust. 2.







SEKCJA 6

Monitorowanie i nadzór

Artykuł 49

System monitorowania statków

1. W drodze odstępstwa od art. 9 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 obowiązek dotyczący VMS stosuje się do wszystkich holowników figurujących w prowadzonym przez ICCAT rejestrze statków, o którym mowa w art. 20 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, niezależnie od ich długości.

2. Statki rybackie o długości powyżej 15 m wymienione w wykazie statków łowczych, o którym mowa w art. 20 ust. 1 lit. a), lub w wykazie statków, o którym mowa w art. 20 ust. 1 lit. b), zaczynają przekazywać dane VMS do ICCAT co najmniej na 15 dni przed rozpoczęciem okresu połowu i przekazują te dane przez co najmniej 15 dni po zakończeniu okresu połowu, chyba że wcześniej Komisji zostanie przesłany wniosek o usunięcie danego statku z rejestru statków ICCAT.

3. Na potrzeby kontroli nie wolno przerywać przekazywania danych VMS przez statki łowcze upoważnione do aktywnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego, kiedy przebywają one w porcie.

4. Państwa członkowskie zapewniają, aby ośrodki monitorowania rybołówstwa przekazywały Komisji i wyznaczonemu przez nią podmiotowi w czasie rzeczywistym, w formacie „https data feed”, wiadomości VMS otrzymane ze statków rybackich pływających pod ich banderą. Komisja przekazuje te wiadomości Sekretariatowi ICCAT w formie elektronicznej.

5. Państwa członkowskie zapewniają, aby:

a) wiadomości VMS ze statków rybackich pływających pod ich banderą były przekazywane Komisji nie rzadziej niż co dwie godziny;

b) w przypadku awarii technicznej VMS wiadomości alternatywne ze statków rybackich pływających pod ich banderą otrzymane zgodnie z art. 25 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011 były przekazywane Komisji w ciągu 24 godzin od ich otrzymania przez ośrodki monitorowania rybołówstwa;

c) wiadomości przekazywane Komisji były kolejno numerowane (z zastosowaniem niepowtarzalnego identyfikatora) w celu uniknięcia podwójnego liczenia;

d) wiadomości przekazywane Komisji były zgodne z art. 24 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011.

6. Każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu zapewnienia, aby wszystkie wiadomości udostępniane statkom inspekcyjnym były traktowane w sposób poufny i ograniczały się do inspekcji działań prowadzonych na morzu.

Artykuł 50

Program obserwatorów krajowych

1. W przypadku statków prowadzących aktywne połowy tuńczyka błękitnopłetwego, państwa członkowskie zapewniają co najmniej następujący wyrażony procentowo zakres obecności obserwatorów krajowych:

a) 20 % trawlerów do połowów pelagicznych (powyżej 15 m);

b) 20 % statków do połowu taklami (powyżej 15 m);

c) 20 % kliprów tuńczykowych (powyżej 15 m);

d) 100 % holowników;

e) 100 % operacji odławiania z tonarów.

2. Państwa członkowskie wydają krajowym obserwatorom urzędowy dokument identyfikacyjny.

3. Zadania obserwatora krajowego polegają w szczególności na:

a) monitorowaniu przestrzegania niniejszego rozporządzenia przez statki rybackie i tonary;

b) rejestrowaniu działalności połowowej i przekazywaniu dotyczących jej raportów zawierających:

(i) ilości połowu (w tym przyłowu), z uwzględnieniem postępowania z danym gatunkiem, np. oznaczenie, czy ryby zostały zatrzymane na statku czy odrzucone martwe lub żywe;

(ii) długość i szerokość geograficzną obszaru połowu;

(iii) pomiar nakładu (tj. liczba zaciągów, liczba haczyków itd.) zgodnie z definicją ICCAT w Podręczniku terenowym w zakresie narzędzi połowowych;

(iv) datę połowu;

c) dokonywaniu obserwacji i szacowaniu połowów oraz weryfikacji wpisów do dziennika połowowego;

d) obserwacji i odnotowywaniu statków, które mogą prowadzić połowy niezgodnie ze środkami ochronnymi i zarządzania ICCAT.

4. Obserwatorzy krajowi prowadzą także prace naukowo-badawcze, takie jak gromadzenie danych w ramach zadania II określonych przez ICCAT, jeżeli wymaga tego ICCAT, na podstawie instrukcji SCRS.

5. Do celów ust. 1–4 każde państwo członkowskie również zapewnia:

a) reprezentatywną obecność w skali czasowej i przestrzennej obserwatorów krajowych na swoich statkach i tonarach w celu zapewnienia, aby Komisja otrzymywała stosowne i odpowiednie dane i informacje dotyczące połowu, nakładu oraz innych aspektów naukowych i dotyczących zarządzania, z uwzględnieniem cech szczególnych flot i rybołówstwa;

b) rzetelne protokoły gromadzenia danych;

c) właściwe przeszkolenie i zatwierdzenie obserwatorów krajowych przed ich wysłaniem;

d) możliwie minimalne zakłócenie działalności statków rybackich i tonarów dokonujących połowów na obszarze obowiązywania Konwencji.

6. Dane i informacje zgromadzone w ramach programu obserwatorów każdego państwa członkowskiego są przedstawiane Komisji do dnia 15 lipca każdego roku. Komisja w stosownych przypadkach przekazuje te dane i informacje do SCRS oraz Sekretariatu ICCAT.

Artykuł 51

Program regionalnych obserwatorów ICCAT

1. W Unii obowiązuje program regionalnych obserwatorów ICCAT określony w ust. 2–6 oraz bardziej szczegółowo w załączniku VII.

2. Państwa członkowskie zapewniają obecność regionalnego obserwatora ICCAT:

a) na wszystkich sejnerach upoważnionych do połowów tuńczyka błękitnopłetwego;

b) podczas wszystkich operacji transferu tuńczyka błękitnopłetwego z sejnerów;

c) podczas wszystkich operacji transferu tuńczyka błękitnopłetwego z tonarów do sadzów wykorzystywanych w transporcie;

d) podczas wszystkich transferów między miejscami hodowli lub tuczu;

e) podczas wszystkich operacji umieszczania w sadzach tuńczyka błękitnopłetwego w miejscach hodowli lub tuczu;

f) podczas wszystkich operacji odławiania tuńczyka błękitnopłetwego w miejscach hodowli lub tuczu.

3. Sejnery bez regionalnego obserwatora ICCAT nie są upoważnione do połowów lub prowadzenia działalności związanej z połowami tuńczyka błękitnopłetwego.

4. Państwa członkowskie odpowiedzialne za miejsca hodowli lub tuczu zapewniają obecność regionalnego obserwatora ICCAT podczas wszystkich operacji umieszczania w sadzach i wszystkich odłowów ryb z tych miejsc hodowli lub tuczu.

5. Regionalni obserwatorzy ICCAT mają za zadanie w szczególności:

a) obserwować i monitorować, czy działalność połowowa i operacje hodowli lub tuczu są zgodne z odpowiednimi środkami ochrony i zarządzania ICCAT;

b) podpisywać deklaracje transferu ICCAT, o których mowa w art. 38, określone w art. 47 raporty z umieszczania w sadzach oraz BCD, jeżeli zgadzają się, że informacje w nich zawarte są zgodne z ich obserwacjami;

c) prowadzić wymagane przez ICCAT prace naukowo-badawcze takie jak gromadzenie próbek, na podstawie wytycznych SCRS.

6. Państwo członkowskie bandery zapewnia, aby kapitanowie, załoga, właściciele miejsc hodowli lub tuczu oraz właściciele tonarów i statków podczas wykonywania przez regionalnych obserwatorów ICCAT swoich obowiązków nie utrudniali ich pracy, nie zastraszali ich, nie ingerowali w ich czynności, nie wywierali na nich nacisku, nie wręczali ani nie podejmowali prób wręczenia korzyści majątkowych.







SEKCJA 7

Inspekcje i kontrole krzyżowe

Artykuł 52

System wspólnej międzynarodowej kontroli ICCAT

1. W Unii stosuje się system wspólnej międzynarodowej kontroli ICCAT (zwany dalej„systemem ICCAT”) określony w załączniku VIII.

2. Państwa członkowskie, których statki rybackie są upoważnione do połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym, wyznaczają inspektorów i prowadzą inspekcje na morzu w ramach systemu ICCAT.

3. Jeśli na obszarze objętym Konwencją połowów tuńczyka błękitnopłetwego w dowolnym momencie dokonuje więcej niż 15 statków rybackich pływających pod banderą danego państwa członkowskiego, na cały czas przebywania tych statków na obszarze objętym Konwencją państwo to wysyła statek inspekcyjny do celów inspekcji i kontroli na morzu. Uznaje się, że obowiązek ten został wypełniony, gdy państwa członkowskie współpracują w zakresie wysłania statku inspekcyjnego lub gdy na obszarze objętym Konwencją przebywa unijny statek inspekcyjny.

4. Komisja lub wyznaczony przez nią organ mogą powołać inspektorów unijnych na potrzeby systemu ICCAT.

5. Komisja lub wyznaczony przez nią organ koordynują działania w zakresie nadzoru i inspekcji w imieniu Unii. We współpracy z zainteresowanymi państwami członkowskimi Komisja może sporządzać programy wspólnych inspekcji, aby umożliwić Unii wywiązanie się z zobowiązań podjętych w ramach systemu ICCAT. Państwa członkowskie, których statki rybackie prowadzą połowy tuńczyka błękitnopłetwego, podejmują środki konieczne do ułatwienia realizacji tych programów, szczególnie w odniesieniu do wymaganych zasobów ludzkich i materialnych oraz w odniesieniu do okresów i obszarów geograficznych, w których te zasoby mają być wykorzystywane.

6. Do dnia 1 kwietnia każdego roku państwa członkowskie podają Komisji nazwiska inspektorów i nazwy statków inspekcyjnych, które zamierzają oddelegować do programu ICCAT na dany rok. Korzystając z tych informacji, Komisja we współpracy z państwami członkowskimi opracowuje na każdy rok plan uczestnictwa Unii w systemie ICCAT, który następnie przesyła do Sekretariatu ICCAT i do państw członkowskich.

Artykuł 53

Przekazywanie planów inspekcji

1. Do dnia 31 stycznia każdego roku państwa członkowskie przekazują Komisji swoje plany inspekcji. Plany inspekcji są opracowywane zgodnie z:

a) celami, priorytetami i procedurami oraz wartościami odniesienia dla działań inspekcyjnych określonymi w indywidualnym programie kontroli i inspekcji w odniesieniu do tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym, ustanowionym na mocy art. 95 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;

b) krajowym programem kontroli w odniesieniu do tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym, ustanowionym na mocy art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

2. Komisja zestawia krajowe plany inspekcji oraz włącza je do unijnego planu inspekcji. Komisja przekazuje ten plan – wraz z planami, o których mowa w art. 6 ust. 1 – do Sekretariatu ICCAT do zatwierdzenia przez ICCAT.

Artykuł 54

Inspekcje w przypadku naruszeń

1. Państwo członkowskie bandery podejmuje działania na mocy ust. 2 niniejszego artykułu, jeżeli statek pływający pod jego banderą:

a) nie dopełnił wymogów dotyczących sprawozdawczości, o których mowa w art. 25 i 26; lub

b) dopuścił się naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia, art. 89–93 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 lub rozdziału IX rozporządzenia nr (WE) nr 1005/2008.

2. Państwo członkowskie bandery zapewnia, aby kontrola fizyczna odbywała się pod jego nadzorem w jego portach lub była dokonywana przez inną osobę wyznaczoną przez państwo członkowskie bandery, w przypadku gdy statek nie przebywa w jednym z jego portów.

Artykuł 55

Kontrola krzyżowa

1. Każde państwo członkowskie sprawdza, w tym korzystając z raportów z inspekcji, raportów obserwatorów oraz danych VMS, przedkładanie dzienników połowowych i odpowiednich informacji odnotowanych w dziennikach połowowych swoich statków rybackich, w dokumentacji transferowej lub przeładunkowej i BCD, zgodnie z art. 109 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

2. Każde państwo członkowskie prowadzi kontrole krzyżowe wszystkich wyładunków, przeładunków lub operacji umieszczania w sadzach, porównując ilości w podziale na gatunki podane w dziennikach połowowych statków rybackich lub ilości w podziale na gatunki podane w deklaracji transferu lub przeładunku z ilościami podanymi w deklaracji wyładunkowej lub deklaracji dotyczącej umieszczania w sadzach oraz z wszelkimi innymi odpowiednimi dokumentami, takimi jak faktura lub dokumenty sprzedaży, zgodnie z art. 109 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.







SEKCJA 8

Obrót

Artykuł 56

Środki dotyczące wprowadzania do obrotu

1. Bez uszczerbku dla rozporządzeń (WE) nr 1224/2009 i (WE) nr 1005/2008 oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 ( 4 ), zakazuje się handlu unijnego, wyładunku, przywozu, wywozu, umieszczania w sadzach w celu hodowli lub tuczu, ponownego wywozu i przeładunków tuńczyka błękitnopłetwego, któremu nie towarzyszy dokładna, pełna i zatwierdzona dokumentacja określona w niniejszym rozporządzeniu, rozporządzeniu (UE) nr 640/2010 i w art. 4b rozporządzenia (WE) nr 1936/2001.

2. Zakazuje się handlu unijnego, przywozu, wyładunku, umieszczania w sadzach w celu hodowli lub tuczu, przetwarzania, wywozu, ponownego wywozu i przeładunków tuńczyka błękitnopłetwego, jeżeli:

a) tuńczyk błękitnopłetwy został złowiony przez statki rybackie lub tonary, których państwo bandery nie posiada w odniesieniu do tuńczyka błękitnopłetwego ze wschodniego Atlantyku i z Morza Śródziemnego kwot, limitów połowowych lub przydziału nakładu połowowego na warunkach środków zarządzania i ochrony ICCAT; lub

b) tuńczyk błękitnopłetwy został złowiony przez statek rybacki lub tonar, których indywidualna kwota lub uprawnienia do połowów ich państwa były w momencie połowu wyczerpane.

3. Z zastrzeżeniem rozporządzeń (WE) nr 1224/2009, (WE) nr 1005/2008 i (UE) nr 1379/2013, zakazuje się handlu unijnego, przywozu, wyładunku, przetwarzania i wywozu tuńczyka błękitnopłetwego pochodzącego ze wschodniego Atlantyku i z Morza Śródziemnego z miejsc hodowli lub tuczu, które nie spełniają wymogów rozporządzeń, o których mowa w ust. 1.







ROZDZIAŁ VI

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 57

Ocena

Do dnia 15 września każdego roku państwa członkowskie przedkładają Komisji szczegółowe sprawozdanie dotyczące wdrażania niniejszego rozporządzenia. W oparciu o informacje otrzymane od państw członkowskich Komisja przedkłada Sekretariatowi ICCAT do dnia 15 października każdego roku szczegółowe sprawozdanie dotyczące wdrażania zalecenia ICCAT 14-04.

Artykuł 58

Finansowanie

Dla potrzeb rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014 ( 5 ) wieloletni plan odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym uznaje się za wieloletni plan w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

Artykuł 59

Wdrożenie

1. Komisję wspiera Komitet ds. Rybołówstwa i Akwakultury ustanowiony w art. 47 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 60

Uchylenie

1. Niniejszym uchyla się rozporządzenie Rady (WE) nr 302/2009.

2. Odesłania do uchylonego rozporządzenia należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku XIII.

Artykuł 61

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.









ZAŁĄCZNIK I

Specjalne, mające zastosowanie do połowów, warunki, o których mowa w art. 14 ust. 2

1. W uzupełnieniu do przepisów ustanowionych w art. 9 ust. 3, maksymalna liczba kliprów tuńczykowych oraz statków do połowu wędami holowanymi, upoważnionych do połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku na podstawie specjalnych warunków mających zastosowanie do odstępstwa, o którym mowa w art. 14 ust. 2 lit. a), jest równa liczbie unijnych statków łowczych prowadzących ukierunkowane połowy tuńczyka błękitnopłetwego w 2006 r.

2. W uzupełnieniu do przepisów ustanowionych w art. 9 ust. 3, maksymalna liczba statków łowczych upoważnionych do połowów tuńczyka błękitnopłetwego w Morzu Adriatyckim do celów hodowli lub tuczu na podstawie specjalnych warunków mających zastosowanie do odstępstwa, o którym mowa w art. 14 ust. 2 lit. b), jest równa liczbie unijnych statków łowczych prowadzących ukierunkowane połowy tuńczyka błękitnopłetwego w 2008 r. W tym celu należy wziąć pod uwagę liczbę chorwackich statków łowczych prowadzących ukierunkowane połowy tuńczyka błękitnopłetwego w 2008 r.

3. W uzupełnieniu do przepisów ustanowionych w art. 9 ust. 3, maksymalna liczba kliprów tuńczykowych, taklowców i statków do połowu ręcznego bez wędziska upoważnionych do połowów tuńczyka błękitnopłetwego w Morzu Śródziemnym na podstawie specjalnych warunków mających zastosowanie do odstępstwa, o którym mowa w art. 14 ust. 2 lit. c), jest równa liczbie unijnych statków łowczych prowadzących ukierunkowane połowy tuńczyka błękitnopłetwego w 2008 r.

4. Maksymalna liczba statków łowczych ustalona zgodnie z pkt 1, 2 i 3 niniejszego załącznika zostaje rozdysponowana pomiędzy państwa członkowskie zgodnie z TFUE oraz art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

5. Nie więcej niż 7 % unijnej kwoty dotyczącej tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości między 8 kg lub 75 cm a 30 kg lub 115 cm rozdysponowuje się pomiędzy upoważnione statki łowcze, o których mowa w art. 14 ust. 2 lit. a) oraz w pkt 1 niniejszego załącznika. Kwota ta zostaje rozdysponowana pomiędzy państwa członkowskie zgodnie z TFUE oraz art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

6. W drodze odstępstwa od art. 14 ust. 2 lit. a), w ramach 7 % kwoty, o której mowa w pkt 5 niniejszego załącznika, do 100 ton może zostać przyznane na połowy tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości nie mniejszej niż 6,4 kg lub 70 cm kliprami tuńczykowymi o długości poniżej 17 m.

7. Maksymalny przydział unijnej kwoty pomiędzy państwa członkowskie na dokonywanie połowów w ramach specjalnych warunków mających zastosowanie do odstępstwa, o którym mowa w art. 14 ust. 2 lit. b) oraz w pkt 2 niniejszego załącznika, ustala się zgodnie z TFUE oraz art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

8. Nie więcej niż 2 % unijnej kwoty dotyczącej tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości między 8 kg lub 75 cm a 30 kg lub 115 cm rozdysponowuje się pomiędzy upoważnione statki łowcze, o których mowa w art. 14 ust. 2 lit. c) oraz w pkt 3 niniejszego załącznika. Kwota ta zostaje rozdysponowana pomiędzy państwa członkowskie zgodnie z TFUE oraz art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

9. Każde państwo członkowskie, którego klipry tuńczykowe, taklowce, statki do połowu ręcznego bez wędziska oraz statki do połowu wędami holowanymi są upoważnione do połowów tuńczyka błękitnopłetwego zgodnie z art. 14 ust. 2 i niniejszym załącznikiem, ustanawia następujące wymogi dotyczące przywieszek ogonowych:

a) przywieszkę ogonową przyczepia się na każdym tuńczyku błękitnopłetwym niezwłocznie po wyładunku;

b) każda przywieszka ogonowa posiada niepowtarzalny numer identyfikacyjny, który jest określany w dokumentach statystycznych dotyczących tuńczyka błękitnopłetwego oraz widnieje na każdym opakowaniu zawierającym tuńczyka.









ZAŁĄCZNIK II

Wymogi dotyczące dziennika połowowego

A. STATKI ŁOWCZE

Minimalne specyfikacje dotyczące dzienników połowowych:

1. Dziennik połowowy zawiera numerowane strony.

2. Dziennik połowowy uzupełnia się codziennie (do północy) lub przed przybyciem do portu.

3. W przypadku inspekcji na morzu dziennik połowowy musi być uzupełniony.

4. Jedna kopia każdej strony pozostaje w dzienniku połowowym.

5. Dzienniki połowowe prowadzone na statku obejmują jeden rok działalności.

Minimalne standardowe informacje w dziennikach połowowych:

1. Nazwisko i adres kapitana.

2. Daty i porty wyjścia, daty i porty wejścia.

3. Nazwa statku, numer rejestracyjny, numer ICCAT, międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy i numer IMO (jeżeli jest dostępny).

4. Narzędzie połowowe:

a) rodzaj kodu FAO;

b) wymiary (np. długość, rozmiar oczka sieci, liczba haczyków).

5. Działania prowadzone na morzu – (co najmniej) jedna linijka na dzień rejsu, określająca:

a) działanie (np.: połowy, obróbka parą);

b) pozycję: dokładne pozycje w ciągu dnia (w stopniach i minutach), odnotowane dla każdej operacji połowowej lub w południe, jeżeli danego dnia nie prowadzono połowów;

c) zapis połowów, w tym:

1) kod FAO;

2) masa w zaokrągleniu (RWT) w kg na dzień;

3) liczba sztuk dziennie.

W przypadku sejnerów dane te rejestruje się dla każdej operacji połowowej, w tym dla operacji połowowych o wyniku zerowym

6. Podpis kapitana.

7. Metody pomiaru masy: szacowanie, ważenie na statku.

8. W dziennikach połowowych stosuje się równoważnik masy w relacji pełnej ryb i określa się współczynniki przeliczeniowe zastosowane do oceny.

Minimalne informacje w dziennikach połowowych w przypadku wyładunku lub przeładunku:

1. Daty i port wyładunku/przeładunku,

2. Produkty:

a) gatunki i postać wg kodu FAO;

b) liczba ryb lub skrzyń oraz ilość w kg.

3. Podpis kapitana lub armatora,

4. W przypadku przeładunku: nazwa statku, na który dokonuje się przeładunku, jego bandera i numer ICCAT.

Minimalne informacje w dziennikach połowowych w przypadku transferu do sadzów:

1. Data, godzina i pozycja (szerokość/długość geograficzna) transferu.

2. Produkty:

a) identyfikacja gatunku wg kodu FAO;

b) liczba ryb przeniesionych do sadzów oraz ich ilość w kg.

3. Nazwa holownika, jego bandera i numer ICCAT.

4. Nazwa docelowego miejsca hodowli lub tuczu oraz jego numer ICCAT.

5. W przypadku wspólnych operacji połowowych, oprócz informacji zawartych w pkt 1–4, kapitan zapisuje w dzienniku połowowym:

a) w odniesieniu do statku łowczego dokonującego transferu ryb do sadzów:

— ilość połowu wciągniętego na statek,

— ilość połowu w stosunku do indywidualnej kwoty statku,

— nazwy innych statków biorących udział we wspólnej operacji połowowej;

b) w odniesieniu do pozostałych statków łowczych biorących udział we wspólnej operacji połowowej, nieuczestniczących w transferze ryb:

— nazwy tych statków, ich międzynarodowe radiowe sygnały wywoławcze i numery ICCAT,

— informację, że żadnych połowów nie wciągnięto na statek ani nie przeniesiono do sadzów,

— ilość połowu w stosunku do indywidualnych kwot statków,

— nazwę i numer ICCAT statku łowczego, o którym mowa w lit. a).

B. HOLOWNIKI

1. Kapitan holownika zapisuje w swoim dzienniku połowowym datę, godzinę i pozycję transferu, przeniesione ilości (liczba ryb oraz ilość w kg), jak również numer sadza, nazwę i banderę statku łowczego i numer ICCAT, nazwę innego(-ych) statku(-ów) i numer ICCAT uczestniczących w transferze, docelowe miejsce hodowli lub tuczu i jego numer ICCAT, numer deklaracji transferu ICCAT.

2. Dalsze transfery na statki pomocnicze rybołówstwa lub inne holowniki należy zapisywać wraz z tymi samymi informacjami co w pkt 1, a także z nazwą statku pomocniczego lub holownika, banderą, numerem ICCAT i numerem deklaracji transferu ICCAT.

3. Dziennik połowowy zawiera dane o wszystkich transferach przeprowadzonych w okresie połowu. Dziennik połowowy należy przechowywać na statku i udostępniać w każdej chwili na potrzeby kontroli.

C. STATKI POMOCNICZE RYBOŁÓWSTWA

1. Kapitan statku pomocniczego rybołówstwa zapisuje codziennie działania w dzienniku połowowym, w tym datę, godzinę i pozycję, ilość tuńczyka błękitnopłetwego wciągniętą na statek, oraz nazwę statku rybackiego, miejsca hodowli lub tuczu lub tonara, w porozumieniu z którymi prowadzi działania.

2. Dziennik połowowy zawiera dane o wszystkich działaniach przeprowadzonych w okresie połowu. Dziennik połowowy należy przechowywać na statku i udostępniać w każdej chwili na potrzeby kontroli.

D. STATKI PRZETWÓRNIE

1. Kapitan statku przetwórni codziennie zapisuje w dzienniku połowowym datę, godzinę i pozycję działań, wielkość przeładunku oraz, w stosownych przypadkach, liczbę i masę tuńczyka błękitnopłetwego otrzymanego z miejsc hodowli lub tuczu, tonarów lub ze statku łowczego. Kapitan powinien również zapisywać nazwy i numery ICCAT tych miejsc hodowli lub tuczu, tonarów lub statków łowczych.

2. Kapitan statku przetwórni prowadzi dziennik przetwarzania, w którym określone są przybliżona masa i liczba ryb przeniesionych lub przeładowanych, zastosowany współczynnik przeliczeniowy oraz masy i ilości w podziale na postać produktu.

3. Kapitan statku przetwórni prowadzi plan sztauerski, w którym przedstawione jest rozmieszczenie i ilość każdego gatunku i postaci.

4. Dziennik połowowy zawiera dane o wszystkich operacjach przeładunku przeprowadzonych w czasie okresu połowu. Dziennik połowowy, dziennik przetwarzania, plan sztauerski oraz oryginały deklaracji przeładunkowych ICCAT należy przechowywać na statku i udostępniać w każdej chwili na potrzeby kontroli.









ZAŁĄCZNIK III

Deklaracja przeładunkowa ICCAT









ZAŁĄCZNIK IV









ZAŁĄCZNIK V







Formularz raportu połowowego Bandera Numer ICCAT Nazwa statku Data rozpoczęcia raportu Data zakończenia raportu Okres trwania raportu (d) Data połowu Miejsce połowu Połów Przypisana masa w przypadku wspólnych operacji połowowych (kg) Szerokość geograficzna Długość geograficzna Masa (kg) Liczba sztuk Średnia masa (kg)









ZAŁĄCZNIK VI







Wspólna operacja połowowa Państwo bandery Nazwa statku Numer ICCAT Okres trwania operacji Tożsamość operatorów Indywidualna kwota statku Klucz przydziału na statek Docelowe miejsce hodowli lub tuczu CPC Numer ICCAT

Data …

Zatwierdzenie państwa bandery …









ZAŁĄCZNIK VII

Program regionalnych obserwatorów ICCAT

WYZNACZANIE REGIONALNYCH OBSERWATORÓW ICCAT

1. Każdy regionalny obserwator ICCAT posiada następujące kwalifikacje do wykonywania swoich zadań:

a) wystarczające doświadczenie w rozpoznawaniu gatunków ryb i narzędzi połowowych;

b) zadowalająca znajomość środków zarządzania i ochrony ICCAT oceniana na podstawie świadectwa wydanego przez państwa członkowskie w oparciu o wytyczne ICCAT dotyczące szkolenia;

c) umiejętność obserwacji i dokładnego zapisu;

d) zadowalająca znajomość języka państwa bandery obserwowanego statku lub miejsca hodowli lub tuczu.

OBOWIĄZKI REGIONALNYCH OBSERWATORÓW ICCAT

2. Regionalni obserwatorzy ICCAT:

a) muszą mieć ukończone szkolenie techniczne wymagane na podstawie wytycznych ustanowionych przez ICCAT;

b) muszą być obywatelami jednego z państw członkowskich oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, obywatelami innego państwa niż państwo miejsca hodowli lub tuczu lub tonara, lub państwo bandery sejnera. Jeżeli jednak tuńczyk błękitnopłetwy jest odławiany z sadza i sprzedawany jako produkt świeży, funkcję regionalnego obserwatora ICCAT, który obserwuje odłów, może pełnić obywatel państwa członkowskiego odpowiedzialnego za miejsce hodowli lub tuczu;

c) muszą być w stanie wykonywać zadania określone w pkt 3;

d) muszą być uwzględnieni w wykazie regionalnych obserwatorów ICCAT prowadzonym przez ICCAT;

e) nie mogą mieć aktualnych interesów finansowych lub czerpać korzyści z połowów tuńczyka błękitnopłetwego.

ZADANIA REGIONALNYCH OBSERWATORÓW ICCAT

3. Zadania regionalnych obserwatorów ICCAT polegają w szczególności na:

a) w przypadku obserwatorów na sejnerach – monitorowaniu zgodności sejnerów ze stosownymi środkami zarządzania i ochrony przyjętymi przez ICCAT. W szczególności regionalni obserwatorzy:

1) w przypadkach gdy regionalny obserwator ICCAT zauważy coś, co może stanowić niezgodność z zaleceniami ICCAT, niezwłocznie przekazuje tę informację przedsiębiorstwu wysyłającemu regionalnego obserwatora ICCAT, które niezwłoczne przekazuje ją organom państwa bandery statku łowczego;

2) zapisują i składają raporty z działalności połowowej;

3) obserwują i oszacowują połowy oraz weryfikują wpisy do dziennika połowowego;

4) sporządzają dzienny raport z działań sejnera związanych z transferem;

5) obserwują i odnotowują statki, które mogą prowadzić połowy niezgodnie ze środkami zarządzania i ochrony ICCAT;

6) zapisują i składają raporty z prowadzonych działań związanych z transferem;

7) weryfikują pozycję statku podczas transferu;

8) obserwują i oszacowują przenoszone produkty, również poprzez przegląd zapisów wideo;

9) weryfikują i zapisują nazwę danego statku rybackiego i jego numer ICCAT;

10) prowadzą prace naukowo-badawcze, takie jak gromadzenie danych w ramach zadania II, jeżeli wymaga tego Komisja ICCAT, na podstawie wytycznych SCRS;

b) w przypadku regionalnych obserwatorów ICCAT w miejscach hodowli lub tuczu i tonarach – monitorują zgodność tych miejsc hodowli lub tuczu i tonarów ze stosownymi środkami zarządzania i ochrony przyjętymi przez ICCAT. W szczególności regionalni obserwatorzy ICCAT:

1) weryfikują dane zawarte w deklaracji transferu i deklaracji umieszczania w sadzach oraz BCD, w tym poprzez przegląd zapisów wideo;

2) poświadczają dane zawarte w deklaracji transferu i deklaracji umieszczania w sadzach oraz w BCD;

3) sporządzają dzienny raport ze związanych z transferem działań miejsc hodowli lub tuczu i tonarów;

4) kontrasygnują deklarację transferu i deklarację umieszczania w sadzach i BCD jedynie wtedy, gdy zgadzają się, że zawarte w nich informacje są spójne z ich uwagami, włącznie z nagraniem wideo potwierdzającym zgodność na mocy wymogów określonych w art. 35 ust. 1 i art. 44 ust. 1;

5) prowadzą wymagane przez Komisję prace naukowo-badawcze, np. gromadzenie próbek, na podstawie wytycznych SCRS;

6) rejestrują i weryfikują obecność wszelkiego oznakowania, w tym również znaki naturalne, oraz informują o wszelkich śladach niedawnego usuwania oznakowania;

c) sporządzają ogólne raporty obejmujące informacje zebrane zgodnie z niniejszym punktem oraz zapewniają kapitanowi i operatorowi miejsca hodowli lub tuczu możliwość zawarcia w nich wszelkich stosownych informacji;

d) przedkładają Sekretariatowi ogólny raport, o którym mowa w lit. c), w ciągu 20 dni od zakończenia okresu obserwacji;

e) pełnią wszelkie inne funkcje określone przez Komisję ICCAT.

4. Regionalni obserwatorzy ICCAT traktują jako poufne wszystkie informacje dotyczące operacji sejnerów i miejsc hodowli lub tuczu związanych z połowem i transferem oraz potwierdzają przyjęcie tego wymogu na piśmie, co stanowi warunek wyznaczenia ich jako regionalnych obserwatorów ICCAT.

5. Regionalni obserwatorzy ICCAT spełniają wymogi przepisów ustawowych i wykonawczych państwa bandery lub państwa miejsca hodowli lub tuczu, którego jurysdykcji podlega statek lub miejsce hodowli lub tuczu, do którego regionalny obserwator ICCAT został przydzielony.

6. Regionalni obserwatorzy ICCAT przestrzegają hierarchii i ogólnych zasad zachowania obowiązujących cały personel statku i miejsca hodowli lub tuczu, pod warunkiem że zasady te nie kłócą się z obowiązkami regionalnych obserwatorów ICCAT wynikającymi z niniejszego programu ani z obowiązkami personelu statków i miejsc hodowli lub tuczu określonych w pkt 7 niniejszego załącznika i art. 51 ust. 6.

OBOWIĄZKI PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO BANDERY WOBEC REGIONALNYCH OBSERWATORÓW ICCAT

7. Państwa członkowskie odpowiedzialne za sejner, miejsce hodowli lub tuczu lub tonar zapewniają, aby regionalni obserwatorzy ICCAT:

a) mieli dostęp do personelu statku, miejsca hodowli lub tuczu i tonara oraz do narzędzi, sadzów i urządzeń;

b) na żądanie mieli dostęp do następujących urządzeń – jeżeli są one na statku, do którego zostali przydzieleni – w celu ułatwienia wykonywania ich obowiązków, określonych w pkt 3 niniejszego załącznika:

1) urządzenia nawigacji satelitarnej;

2) ekrany radarowe w czasie pracy;

3) elektroniczne urządzenia łączności;

c) mieli zapewnione zakwaterowanie, w tym miejsce do spania, wyżywienie i odpowiednie warunki sanitarne, takie same jak oficerowie;

d) mieli zapewnione odpowiednie miejsce na mostku lub w sterowni do pracy biurowej, jak również miejsce na pokładzie odpowiednie do wykonywania obowiązków obserwatora.

KOSZTY WYNIKAJĄCE Z PROGRAMU REGIONALNYCH OBSERWATORÓW ICCAT

8. Wszystkie koszty związane z działalnością regionalnych obserwatorów ICCAT ponoszone są przez operatorów miejsc hodowli lub tuczu lub właścicieli sejnerów.









ZAŁĄCZNIK VIII

System wspólnej międzynarodowej kontroli ICCAT

Na czwartym zwykłym posiedzeniu (Madryt, listopad 1975 r.) oraz na dorocznym posiedzeniu w 2008 r. w Marrakeszu ICCAT ustaliła, że:

Zgodnie z art. IX ust. 3 Konwencji Komisja ICCAT zaleca ustanowienie następujących uzgodnień w zakresie międzynarodowej kontroli poza wodami podlegającymi jurysdykcji krajowej w celu zapewnienia stosowania Konwencji i obowiązujących na jej mocy środków:

I. POWAŻNE NARUSZENIA

1. Do celów niniejszej procedury poważne naruszenie oznacza następujące naruszenia środków zarządzania i ochrony ICCAT przyjętych przez Komisję ICCAT:

a) łowienie bez licencji, zezwolenia lub upoważnienia wydanego przez CPC bandery;

b) zaniedbania w prowadzeniu wystarczających rejestrów połowów i danych dotyczących połowów zgodnie z wymogami Komisji ICCAT w zakresie sprawozdawczości lub znaczna ilość błędów w takich rejestrach połowów lub danych dotyczących połowów;

c) połowy w obszarze zamkniętym;

d) połowy w okresie zamkniętym;

e) celowe przyjmowanie lub zatrzymywanie gatunków niezgodnie z obowiązującymi środkami zarządzania i ochrony przyjętymi przez ICCAT;

f) znaczące naruszenie limitów połowowych lub kwot obowiązujących na mocy przepisów ICCAT;

g) wykorzystywanie zakazanych narzędzi połowowych;

h) fałszowanie lub celowe zatajanie oznaczeń, tożsamości lub rejestracji statku rybackiego;

i) zatajanie dowodów dotyczących dochodzenia w sprawie naruszenia, manipulowanie nimi lub ich usuwanie;

j) wielokrotne naruszenia, które łącznie stanowią poważne zlekceważenie obowiązujących środków ICCAT;

k) napaść na upoważnionego inspektora lub obserwatora, opieranie się mu, zastraszanie go, molestowanie seksualne, ingerowanie w jego czynności, niesłuszne utrudnianie prowadzenia tych czynności lub ich opóźnianie;

l) celowe manipulowanie VMS lub jego dezaktywacja;

m) inne naruszenia stwierdzone przez ICCAT, po ich włączeniu do zmienionej wersji niniejszej procedury i jej rozpowszechnieniu;

n) połowy z pomocą samolotu zwiadowczego;

o) ingerowanie w satelitarny system monitorowania lub prowadzenie działalności bez VMS;

p) dokonywanie transferu bez deklaracji transferu;

q) przeładunek na morzu.

2. W przypadku wejścia na statek i inspekcji statku rybackiego, w czasie której upoważnieni inspektorzy stwierdzą działanie lub stan stanowiące poważne naruszenie określone w pkt 1, organy państwa bandery statków inspekcyjnych natychmiast powiadamiają o nim państwo bandery statku rybackiego bezpośrednio, jak również poprzez Sekretariat ICCAT. W takich przypadkach inspektor powiadamia również każdy statek inspekcyjny państwa bandery statku rybackiego, o którym wiadomo, że znajduje się w pobliżu.

3. Inspektorzy ICCAT rejestrują w dzienniku połowowym statku rybackiego przeprowadzone inspekcje i wszelkie stwierdzone naruszenia.

4. Państwo członkowskie bandery zapewnia, aby po inspekcji, o której mowa w pkt 2, dany statek rybacki zaprzestał wszelkiej działalności połowowej. Państwo członkowskie bandery wymaga, aby statek rybacki skierował się w ciągu 72 godzin do portu wyznaczonego przez to państwo, gdzie zostanie wszczęte dochodzenie.

5. Jeżeli statek nie zostaje wezwany do portu, państwo członkowskie bandery przedstawia we właściwym czasie odpowiednie uzasadnienie dla Komisji Europejskiej, która przekazuje informacje do Sekretariatu ICCAT, który z kolei udostępnia je innym umawiającym się stronom na ich wniosek.

II. PRZEPROWADZANIE INSPEKCJI

6. Inspekcje są przeprowadzane przez inspektorów wyznaczonych przez umawiające się strony. Nazwy upoważnionych agencji rządowych i nazwiska wszystkich inspektorów wyznaczonych w tym celu przez odpowiednie rządy są zgłaszane Komisji ICCAT.

7. Statki wykonujące zadania w zakresie międzynarodowych wejść na statek i inspekcji zgodnie z niniejszym załącznikiem wywieszają specjalną flagę lub proporzec zatwierdzony przez Komisję ICCAT i wydany przez Sekretariat ICCAT. Nazwy statków wykorzystywanych do tych celów zostają zgłoszone do Sekretariatu ICCAT tak szybko, jak jest to możliwe przed rozpoczęciem inspekcji. Sekretariat ICCAT udostępnia informacje dotyczące wyznaczonych statków inspekcyjnych wszystkim CPC, w tym przez opublikowanie ich na swojej chronionej hasłem stronie internetowej.

8. Każdy inspektor posiada odpowiedni dokument tożsamości wydany przez organy państwa bandery, w formie przedstawionej w pkt 21 niniejszego załącznika.

9. Z zastrzeżeniem ustaleń uzgodnionych na mocy pkt 16 statek pod banderą umawiającej się strony prowadzący połowy tuńczyka lub ryb tuńczykopodobnych na obszarze objętym Konwencją poza wodami podlegającymi jurysdykcji krajowej zatrzymuje się po otrzymaniu odpowiedniego sygnału zgodnie z Międzynarodowym Kodem Sygnałowym od statku, który wywiesza proporzec ICCAT, o którym mowa w pkt 7, i na którym znajduje się inspektor, chyba że statek prowadzi akurat operacje połowowe; w takim przypadku statek zatrzymuje się niezwłocznie po zakończeniu takich operacji. Kapitan statku udziela zespołowi dokonującemu inspekcji, o którym mowa w pkt 10, zezwolenia na wejście na statek i udostępnia drabinkę wejściową. Kapitan umożliwia zespołowi dokonującemu inspekcji skontrolowanie urządzeń, połowu lub narzędzi oraz wszelkiej odpowiedniej dokumentacji w sposób, który inspektor uzna za konieczny do sprawdzenia przestrzegania obowiązujących zaleceń Komisji ICCAT w odniesieniu do państwa bandery statku poddawanego inspekcji. Ponadto inspektor może zwrócić się o wszelkie niezbędne wyjaśnienia.

10. Wielkość zespołu dokonującego inspekcji jest ustalana przez oficera dowodzącego statku inspekcyjnego, z uwzględnieniem stosownych okoliczności. Zespół dokonujący inspekcji jest tak mały, jak to możliwe do pewnej i bezpiecznej realizacji zadań przewidzianych w niniejszym załączniku.

11. Po wejściu na statek inspektor przedstawia dokument tożsamości opisany w pkt 8. Inspektor musi przestrzegać ogólnie przyjętych międzynarodowych przepisów, procedur i praktyk dotyczących bezpieczeństwa statku poddawanego inspekcji i jego załogi oraz zminimalizować zakłócenia dla działalności połowowej lub przechowywania produktu oraz, o ile to możliwe, unikać działań, które wpłynęłyby niekorzystnie na jakość połowu znajdującego się na statku.

Każdy inspektor ogranicza swoje badania do ustalenia, czy przestrzega się zaleceń Komisji ICCAT obowiązujących w odniesieniu do państwa bandery danego statku. Podczas przeprowadzania inspekcji inspektor może zwrócić się do kapitana statku rybackiego o wszelką niezbędną pomoc. Inspektor sporządza sprawozdanie z inspekcji w formie zatwierdzonej przez Komisję ICCAT. Inspektor podpisuje sprawozdanie w obecności kapitana statku, który ma prawo dodać do sprawozdania wszelkie uwagi, jakie uzna za odpowiednie, lub zwrócić się o ich dodanie oraz podpisuje te uwagi.

12. Kopie sprawozdania prz