02009R0073 — PL — 25.09.2014 — 014.003

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:





zmienione przez:





sprostowane przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 73/2009

z dnia 19 stycznia 2009 r.

ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003







TYTUŁ I

ZAKRES STOSOWANIA I DEFINICJE

Artykuł 1

Zakres stosowania

Niniejsze rozporządzenie ustanawia:

a) wspólne zasady dotyczące płatności bezpośrednich;

b) system wsparcia dochodów rolników (zwany dalej „systemem płatności jednolitej”);

c) przejściowy uproszczony system wsparcia dochodów rolników w nowych państwach członkowskich określonych w art. 2 lit. g) (zwany dalej „systemem jednolitej płatności obszarowej”);

d) systemy wsparcia dla rolników produkujących ryż, ziemniaki skrobiowe, rośliny białkowe, orzechy, nasiona, bawełnę, cukier, owoce i warzywa, mięso baranie i kozie, wołowinę i cielęcinę;

e) ramy umożliwiające nowym państwom członkowskim, określonym w art. 2 lit. g), uzupełnienie płatności bezpośrednich.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie następujące definicje:

a) „rolnik” oznacza osobę fizyczną lub prawną lub grupę osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, których gospodarstwo znajduje się na terytorium Wspólnoty, określonym w art. 299 Traktatu, oraz która prowadzi działalność rolniczą;

b) „gospodarstwo” oznacza wszystkie jednostki produkcyjne zarządzane przez rolnika znajdujące się na terytorium tego samego państwa członkowskiego;

c) „działalność rolnicza” oznacza produkcję, hodowlę lub uprawę produktów rolnych, włączając w to zbiory, dojenie, chów zwierząt oraz utrzymywanie zwierząt do celów gospodarskich, lub utrzymywanie gruntów w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska, zgodnie z art. 6;

d) „płatność bezpośrednia” oznacza płatność przyznawaną bezpośrednio rolnikom w ramach systemu wsparcia wymienionego w załączniku I;

e) „płatności w danym roku kalendarzowym” lub „płatności w okresie reprezentatywnym” oznaczają płatności, które zostały lub które mają zostać przyznane w odniesieniu do danego roku/danych lat, włączając w to wszystkie płatności w odniesieniu do innych okresów rozpoczynających się w tym roku kalendarzowym/tych latach kalendarzowych;

f) „produkty rolne” oznaczają produkty wymienione w załączniku I do Traktatu — z wyłączeniem produktów rybołówstwa — jak również bawełnę;

▼A1

g) „nowe państwa członkowskie” oznaczają Bułgarię, Republikę Czeską, Estonię, Chorwację, Cypr, Łotwę, Litwę, Węgry, Maltę, Polskę, Rumunię, Słowenię i Słowację;

▼B

h) „powierzchnia użytków rolnych” oznacza każdą powierzchnię zajmowaną przez grunty orne, trwałe użytki zielone lub uprawy trwałe.

Artykuł 3

Finansowanie płatności bezpośrednich

Systemy wsparcia wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia są finansowane zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1290/2005.







TYTUŁ II

PRZEPISY OGÓLNE DOTYCZĄCE PŁATNOŚCI BEZPOŚREDNICH







ROZDZIAŁ 1

Zasada wzajemnej zgodności

Artykuł 4

Wymogi główne

1. Rolnik otrzymujący płatności bezpośrednie spełnia wymogi podstawowe w zakresie zarządzania wymienione w załączniku II oraz przestrzega zasady dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, o której mowa w art. 6.

Obowiązki, o których mowa w akapicie pierwszym, mają zastosowanie wyłącznie w zakresie, w jakim dotyczy to działalności rolniczej rolnika lub powierzchni użytków rolnych w gospodarstwie.

2. Właściwy organ krajowy dostarcza rolnikom, między innymi drogą elektroniczną, wykaz wymogów podstawowych w zakresie zarządzania oraz zasady dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, których należy przestrzegać.

Artykuł 5

Wymogi podstawowe w zakresie zarządzania

1. Przepisy wspólnotowe ustanawiają wymogi podstawowe w zakresie zarządzania wymienione w załączniku II w następujących obszarach:

a) zdrowie publiczne, zdrowie zwierząt i zdrowie roślin,

b) środowisko,

c) dobrostan zwierząt.

2. Akty, o których mowa w załączniku II, mają zastosowanie w wersji aktualnie obowiązującej oraz, w przypadku dyrektyw, w postaci wdrożonej przez państwa członkowskie.

Artykuł 6

Dobra kultura rolna zgodna z ochroną środowiska

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby wszystkie grunty rolne, a w szczególności grunty, które nie są już wykorzystywane do celów produkcyjnych, były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska. Państwa członkowskie określają, na poziomie krajowym lub regionalnym, wymogi minimalne w zakresie dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska na podstawie ram ustanowionych w załączniku III, uwzględniając szczególne cechy odnośnych obszarów, włączając w to warunki glebowe i klimatyczne, istniejące systemy gospodarki rolnej, użytkowanie gruntów, zmianowanie upraw, metody uprawy roli oraz strukturę gospodarstw. Państwa członkowskie nie określają wymogów minimalnych, które nie są przewidziane w tych ramach.

Normy wymienione w trzeciej kolumnie załącznika III są dobrowolne z wyjątkiem przypadków gdy:

a) państwo członkowskie przed dniem 1 stycznia 2009 r. określiło dla takiej normy wymóg minimalny dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska; lub

b) przepisy krajowe dotyczące tej normy są stosowane w państwie członkowskim.

▼A1

2. Państwa członkowskie inne niż nowe państwa członkowskie zapewniają, aby grunty, które były trwałymi użytkami zielonymi w dniu przewidzianym na złożenie wniosków o pomoc obszarową na rok 2003, pozostały trwałymi użytkami zielonymi. Nowe państwa członkowskie, oprócz Bułgarii, Chorwacji i Rumunii, zapewniają, aby grunty będące trwałymi użytkami zielonymi w dniu 1 maja 2004 r. pozostały trwałymi użytkami zielonymi. Bułgaria i Rumunia zapewniają, aby grunty, które były trwałymi użytkami zielonymi w dniu 1 stycznia 2007 r., pozostały trwałymi użytkami zielonymi. Chorwacja zapewnia, aby grunty, które były trwałymi użytkami zielonymi w dniu 1 lipca 2013 r., pozostały trwałymi użytkami zielonymi.

▼B

Państwo członkowskie może jednak, w należycie uzasadnionych okolicznościach, odstąpić od przepisów pierwszego akapitu, pod warunkiem podjęcia działań mających na celu przeciwdziałanie wszelkiemu znaczącemu zmniejszeniu całkowitej powierzchni trwałych użytków zielonych.

Pierwszy akapit nie ma zastosowania do gruntów będących trwałymi użytkami zielonymi przeznaczonymi do zalesiania, jeżeli takie zalesianie jest zgodne z zasadami ochrony środowiska, oraz z wyłączeniem plantacji choinek i plantacji zagajników o krótkiej rotacji.







ROZDZIAŁ 2

Modulacja i dyscyplina finansowa

Artykuł 7

Modulacja

1. Wszelkie płatności bezpośrednie, których kwota przewyższa 5 000 EUR, które mają być przyznawane rolnikowi w danym roku kalendarzowym zmniejsza się w każdym roku do 2012 r. o następujące wielkości procentowe:

a) w 2009 r.: o 7 %;

b) w 2010 r.: o 8 %;

c) w 2011 r.: o 9 %;

d) w 2012 r.: o 10 %.

2. Zmniejszenia przewidziane w ust. 1 zwiększa się o cztery punkty procentowe w przypadku kwot wyższych niż 300 000 EUR.

3. Ustępy 1 i 2 nie mają zastosowania do płatności bezpośrednich przyznawanych rolnikom we francuskich departamentach zamorskich, na Azorach i Maderze oraz na Wyspach Kanaryjskich oraz na wyspach Morza Egejskiego.

Artykuł 8

Pułapy netto

▼M9

1. Nie naruszając przepisów art. 11 niniejszego rozporządzenia, całkowite kwoty netto płatności bezpośrednich, które mogą być przyznane w państwie członkowskim w odniesieniu do jakiegokolwiek roku kalendarzowego przed 2013 r. po zastosowaniu art. 7 i 10 niniejszego rozporządzenia oraz art. 1 rozporządzenia (WE) nr 378/2007 lub w roku kalendarzowym 2013 po zastosowaniu artykułów 10a i 10b niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem płatności bezpośrednich przyznanych na podstawie rozporządzenia (WE) nr 247/2006 i rozporządzenia (WE) nr 1405/2006, nie przekraczają pułapów określonych w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia. W celu przestrzegania pułapów ustanowionych w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia, w stosownych przypadkach państwa członkowskie przeprowadzają liniowe zmniejszenie kwot płatności bezpośrednich podlegających zmniejszeniu określonemu w art. 7 i 10 niniejszego rozporządzenia i w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 378/2007 w odniesieniu do jakiegokolwiek roku kalendarzowego przed 2013 rokiem, lub podlegających zmniejszeniu określonemu w artykułach 10a i 10b niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do roku kalendarzowego 2013.

▼B

2. Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 141 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, Komisja dokonuje przeglądu pułapów określonych w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia w celu uwzględnienia:

a) modyfikacji całkowitych maksymalnych kwot płatności bezpośrednich, które mogą być przyznane;

b) modyfikacji dotyczących systemu dobrowolnej modulacji przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 378/2007;

c) zmian strukturalnych w gospodarstwach.

▼M9 —————

▼B

Artykuł 9

Kwoty wynikające ze stosowania modulacji

1. Kwoty wynikające z zastosowania zmniejszeń przewidzianych w art. 7 niniejszego rozporządzenia w którymkolwiek z państw członkowskich innych niż nowe państwa członkowskie udostępnia się w ramach dodatkowego wsparcia wspólnotowego w zakresie programowania rozwoju obszarów wiejskich finansowanego przez EFRROW, jak określono w rozporządzeniu (WE) nr 1698/2005, zgodnie z warunkami określonymi w niniejszym artykule.

2. Kwoty odpowiadające jednemu punktowi procentowemu są przydzielane państwom członkowskim, w których uzyskano odpowiednie kwoty. Kwoty wynikające z zastosowania zmniejszenia o 4 punkty procentowe są rozdzielane między państwa członkowskie, których to dotyczy, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 141 ust. 2, na podstawie następujących kryteriów:

a) powierzchnia użytków rolnych;

b) zatrudnienie w rolnictwie;

c) produkt krajowy brutto (PKB) na mieszkańca według parytetu siły nabywczej.

Każde odnośne państwo członkowskie otrzymuje jednak co najmniej 80 % sumy kwot, o których mowa w akapicie pierwszym, uzyskanych w tym państwie członkowskim.

3. W drodze odstępstwa od ust. 2 akapit drugi, jeżeli w państwie członkowskim udział żyta w całkowitej produkcji zbóż przekroczył 5 %, licząc średnio w okresie 2000–2002, a jego udział w całkowitej wspólnotowej produkcji żyta przekroczył 50 % w tym samym okresie, temu państwu członkowskiemu przekazuje się co najmniej 90 % kwot uzyskanych w wyniku modulacji w tym państwie, do roku 2013 włącznie.

W takim przypadku, bez uszczerbku dla możliwości przewidzianych w art. 68, co najmniej 10 % kwoty przydzielanej danemu państwu członkowskiemu udostępnia się na środki, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w regionach produkcji żyta.

Do celów niniejszego ustępu, „zboża” oznaczają produkty wymienione w załączniku V.

4. Pozostała kwota wynikająca ze stosowania art. 7 ust. 1 i kwoty wynikające ze stosowania art. 7 ust. 2 przydziela się państwom członkowskim, w których zostały uzyskane odnośne kwoty, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 141 ust. 2. Kwoty te wykorzystuje się zgodnie z art. 69 ust. 5a rozporządzenia (WE) nr 1698/2005.

Artykuł 10

Szczególne zasady dotyczące modulacji w nowych państwach członkowskich

1. Artykuł 7 ma zastosowanie do rolników w nowym państwie członkowskim w danym roku kalendarzowym jedynie wtedy, gdy poziom płatności bezpośrednich stosowany w tym państwie członkowskim na ten rok kalendarzowy zgodnie z art. 121 jest co najmniej równy poziomowi stosowanemu wówczas w państwach członkowskich innych niż nowe państwa członkowskie, z uwzględnieniem wszelkich zmniejszeń zastosowanych na mocy art. 7 ust. 1.

2. Jeśli art. 7 stosuje się do rolników w nowym państwie członkowskim, wartość procentowa mająca zastosowanie na mocy art. 7 ust. 1 ogranicza się do różnicy między poziomem płatności bezpośrednich mającym w odniesieniu do niego zastosowanie na mocy art. 121 a poziomem płatności w państwach członkowskich innych niż nowe państwa członkowskie, z uwzględnieniem wszystkich redukcji zastosowanych na mocy art. 7 ust. 1.

3. Wszelkie kwoty wynikające ze stosowania art. 7 ust. 1 i 2 przydziela się nowemu państwu członkowskiemu, w którym zostały one uzyskane, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 141 ust. 2. Kwoty te wykorzystuje się zgodnie z art. 69 ust. 5a rozporządzenia (WE) nr 1698/2005.

▼M9

Artykuł 10a

Dostosowanie płatności bezpośrednich w 2013 r.

1. Każda kwota płatności bezpośrednich przyznana rolnikowi w roku kalendarzowym 2013 powyżej kwoty 5 000 EUR zostaje zmniejszona o 10 %.

2. Zmniejszenie, o którym mowa w ust. 1, zwiększa się o cztery punkty procentowe w przypadku kwot przekraczających 300 000 EUR.

▼M11

3. Ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do płatności bezpośrednich przyznawanych rolnikom w Bułgarii, Chorwacji, Rumunii i we francuskich departamentach zamorskich, na Azorach i na Maderze, na Wyspach Kanaryjskich i na wyspach Morza Egejskiego.

4. W drodze odstępstwa od ust. 1 zmniejszenie, o którym mowa w tym ustępie, wynosi 0 % dla nowych państw członkowskich innych niż Bułgaria, Chorwacja i Rumunia.

▼M9

Artykuł 10b

Dobrowolne dostosowanie płatności bezpośrednich w 2013 r.

1. Każde państwo członkowskie, które zastosowało art. 1 rozporządzenia (WE) nr 378/2007 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2012, może stosować zmniejszenie (dalej zwane „dobrowolnym dostosowaniem”) do wszystkich kwot płatności bezpośrednich, które mają zostać przyznane na jego terytorium w odniesieniu do roku kalendarzowego 2013. Dobrowolne dostosowanie stosuje się niezależnie od dostosowania płatności bezpośrednich, o którym mowa w art. 10a niniejszego rozporządzenia.

Dobrowolne dostosowanie może być zróżnicowane regionalnie, pod warunkiem że państwo członkowskie zastosowało opcję, o której mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 378/2007.

2. Maksymalny poziom zmniejszenia wynikający z łącznego stosowania art. 10a i ust. 1 niniejszego artykułu nie przekracza stawki procentowej zmniejszenia wynikającego z połączonego stosowania art. 7 niniejszego rozporządzenia i art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 378/2007 w odniesieniu do kwot, które mają być przyznane rolnikom w odniesieniu do roku kalendarzowego 2012 w danych regionach.

3. Kwoty wynikające ze stosowania dobrowolnego dostosowania nie przekraczają kwot netto ustalonych przez Komisję na rok kalendarzowy 2012 zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 378/2007.

4. Kwoty wynikające ze stosowania dobrowolnego dostosowania są dostępne w państwie członkowskim, w którym zostały wytworzone, jako wsparcie Unii w ramach programowania rozwoju obszarów wiejskich i finansowane z EFRROW.

5. Do dnia 8 października 2012 r. państwa członkowskie podejmują decyzję dotyczącą następujących kwestii, o których powiadamiają Komisję:

a) poziom dobrowolnego dostosowania dla całego terytorium i, w stosownych przypadkach, dla każdego regionu;

b) całkowita kwota, która ma zostać zmniejszona w ramach dobrowolnego dostosowania dla całego terytorium, i w stosownych przypadkach, dla każdego regionu.

Artykuł 10c

Kwoty wynikające z dobrowolnego dostosowania oraz z zastosowania art. 136

1. Na podstawie kwot podanych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 10b ust. 5 Komisja przyjmuje bez stosowania procedury, o której mowa w art. 141 ust. 2 lub 141b ust. 2, akty wykonawcze ustalające kwoty wynikające z dobrowolnego dostosowania.

2. Kwoty ustalone zgodnie z ust. 1 oraz kwoty wynikające ze stosowania art. 136 na rok budżetowy 2014 są dodawane do rocznego zestawienia wkładów z EFRROW na rzecz programów rozwoju obszarów wiejskich w podziale na państwa członkowskie.

3. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o przekroczeniu maksymalnego pułapu wkładu z EFRROW w odniesieniu do kwot dodanych do rocznego zestawienia w podziale na państwa członkowskie, o którym mowa w ust. 2.

Kwoty dodane do rocznego zestawienia w podziale na państwa członkowskie, o którym mowa w ust. 2, nie wchodzą w skład wypłaty pojedynczej kwoty prefinansowania programów rozwoju obszarów wiejskich.

4. Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające zasady przedstawiania kwot, o których mowa w ust. 2, w planach finansowania programów rozwoju obszarów wiejskich. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 141b ust. 2.

Artykuł 10d

Pułap netto EFRG

1. Pułap wydatków EFRG w odniesieniu do roku budżetowego 2014 jest wyliczany jako maksymalne kwoty wyznaczone rozporządzeniem przyjętym przez Radę zgodnie z art. 312 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej pomniejszone o kwoty, o których mowa w art. 10c ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

2. Komisja przyjmuje bez stosowania procedury, o której mowa w art. 141 ust. 2 lub 141b ust. 2, akty wykonawcze ustanawiające saldo netto dostępne na wydatki EFRG w odniesieniu do roku budżetowego 2014 na podstawie danych, o których mowa w ust. 1.

▼B

Artykuł 11

Dyscyplina finansowa

▼M3

1. W celu zapewnienia, aby kwoty przeznaczone na finansowanie wydatków związanych z rynkiem i płatności bezpośrednich w ramach WPR przewidziane obecnie w pozycji 2 załącznika I do Porozumienia międzyinstytucjonalnego między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami ( 1 ) mieściły się w rocznych pułapach określonych w decyzji 2002/929/WE przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie w dniu 18 listopada 2002 r. dotyczącej konkluzji Rady Europejskiej z posiedzenia, które odbyło się Brukseli w dniach 24–25 października 2002 r. ( 2 ), dostosowanie płatności bezpośrednich jest ustalane w momencie, gdy prognozy dotyczące finansowania wyżej wymienionych środków przewidzianych w pozycji 2 na dany rok budżetowy, powiększone o kwoty określone w art. 190a rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i kwoty określone w art. 134 i 135 oraz kwoty określone w art. 136 niniejszego rozporządzenia przed zastosowaniem modulacji przewidzianej w art. 7 i 10 niniejszego rozporządzenia oraz w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 378/2007, wskazują, że przekroczony zostanie mający zastosowanie wyżej wymieniony pułap roczny, z uwzględnieniem marginesu wynoszącego 300 000 000 EUR poniżej tego pułapu.

▼M9

Jednakże w roku budżetowym 2014 dostosowanie, o którym mowa w akapicie pierwszym, określa się, uwzględniając prognozy dotyczące finansowania płatności bezpośrednich i wydatków związanych z rynkiem w ramach WPR ustanowione w rozporządzeniu przyjętym przez Radę zgodnie z art. 312 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej powiększone o kwoty, o których mowa w art. 10b niniejszego rozporządzenia, i o kwoty wynikające ze stosowania art. 136 niniejszego rozporządzenia na rok budżetowy 2014 przed dostosowaniem płatności bezpośrednich przewidzianym w art. 10a niniejszego rozporządzenia, ale bez uwzględnienia marginesu 300 000 000 EUR.

▼M9

2. Parlament Europejski i Rada, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą na podstawie wniosku Komisji przedstawionego najpóźniej do dnia 31 marca roku kalendarzowego, którego dotyczą dostosowania, o których mowa w ust. 1, ustalają te dostosowania najpóźniej w dniu 30 czerwca tego samego roku kalendarzowego.

▼B

3. W ramach stosowania harmonogramu przyrostów przewidzianego w art. 121 do wszystkich płatności bezpośrednich przyznawanych w nowych państwach członkowskich, ust. 1 niniejszego artykułu nie ma zastosowania do nowych państw członkowskich aż do rozpoczęcia roku kalendarzowego, w odniesieniu do którego poziom płatności bezpośrednich stosowany w nowych państwach członkowskich osiągnie jest co najmniej równy poziomowi takich płatności mającemu wówczas zastosowanie w państwach członkowskich innych niż nowe państwa członkowskie.

▼M9

Artykuł 11a

Przekazanie uprawnień

Aby zagwarantować optymalne stosowanie dostosowań płatności bezpośrednich w 2013 roku i dyscypliny finansowej w odniesieniu do roku kalendarzowego 2013, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 141a ustanawiających zasady dotyczące podstawy obliczania zmniejszeń, stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do rolników ze względu na dostosowanie płatności w 2013 roku, o którym mowa w art. 10a oraz dyscyplinę finansową, określoną w art. 11.

▼B







ROZDZIAŁ 3

System doradztwa rolniczego

Artykuł 12

System doradztwa rolniczego

1. Państwa członkowskie prowadzą system doradztwa dla rolników w zakresie zarządzania gruntami i gospodarstwem (zwany dalej „systemem doradztwa rolniczego”), prowadzony przez jeden lub większą liczbę wyznaczonych organów lub przez podmioty prywatne.

2. System doradztwa obejmuje co najmniej wymogi podstawowe w zakresie zarządzania oraz zasady dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, o których mowa w rozdziale 1.

3. Rolnicy mogą uczestniczyć w systemie doradztwa rolniczego na zasadzie dobrowolności.

Państwa członkowskie mogą zgodnie z obiektywnymi kryteriami określić kategorie rolników, które będą miały dostęp do systemu doradztwa rolniczego na zasadach pierwszeństwa.

4. Przed dniem 31 grudnia 2010 r. Komisja przedkłada Radzie sprawozdanie dotyczące stosowania systemu doradztwa rolniczego, w razie potrzeby wraz z odpowiednimi wnioskami.

Artykuł 13

Obowiązki wyznaczonych organów i podmiotów prywatnych

Bez uszczerbku dla krajowych przepisów dotyczących publicznego dostępu do dokumentów, państwa członkowskie zapewniają, aby wyznaczone organy i podmioty prywatne, o których mowa w art. 12 ust. 1, nie ujawniały informacji osobowych ani prywatnych, ani danych, które uzyskują w trakcie prowadzenia działalności doradczej, osobom innym niż rolnik zarządzający odnośnym gospodarstwem, z wyjątkiem wszelkich nieprawidłowości lub naruszeń stwierdzonych podczas wykonywania działalności, które podlegają obowiązkowi zgłoszenia organom publicznym na mocy prawa wspólnotowego lub krajowego, w szczególności w przypadku przestępstw.







ROZDZIAŁ 4

Zintegrowany system administrowania i kontroli

Artykuł 14

Zakres

Każde państwo członkowskie ustanawia i prowadzi zintegrowany system administrowania i kontroli (zwany dalej „systemem zintegrowanym”).

System zintegrowany stosuje się w odniesieniu do systemów wsparcia wymienionych w załączniku I.

W zakresie, w jakim jest to niezbędne, system zintegrowany ma również zastosowanie do administrowania i kontroli przepisów określonych w rozdziałach 1 i 2 niniejszego tytułu.

Artykuł 15

Elementy systemu zintegrowanego

1. System zintegrowany obejmuje następujące elementy:

a) skomputeryzowaną bazę danych;

b) system identyfikacji działek rolnych;

c) system identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności;

d) wnioski o pomoc;

e) zintegrowany system kontroli;

f) jednolity system rejestrowania tożsamości każdego rolnika, który składa wniosek o pomoc.

2. W przypadkach, w których stosuje się art. 52 i 53 niniejszego rozporządzenia, system zintegrowany obejmuje system identyfikacji i rejestracji zwierząt ustanowiony zgodnie z rozporządzeniami (WE) nr 1760/2000 i (WE) nr 21/2004.

3. Państwa członkowskie mogą włączyć do systemu identyfikacji działek rolnych system informacji geograficznej dotyczący uprawy oliwek.

Artykuł 16

Skomputeryzowana baza danych

1. W skomputeryzowanej bazie danych rejestruje się dotyczące każdego gospodarstwa rolnego dane uzyskane z wniosków o pomoc.

Baza danych pozwala w szczególności na zapoznanie się przez właściwy organ państwa członkowskiego z danymi dotyczącymi poszczególnych lat kalendarzowych lub gospodarczych, począwszy od roku 2000. Pozwala ona także na bezpośrednie i natychmiastowe zapoznanie się z danymi dotyczącymi czterech poprzednich lat.

2. Państwa członkowskie mogą utworzyć zdecentralizowane bazy danych, pod warunkiem że zarówno one, jak i procedury administracyjne rejestrowania danych i dostępu do nich, są zaprojektowane w jednolity sposób na obszarze całego terytorium danego państwa członkowskiego oraz są kompatybilne między sobą w celu umożliwienia kontroli krzyżowych.

Artykuł 17

System identyfikacji działek rolnych

System identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000 .

Artykuł 18

System identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności

1. Ustanawia się system identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności pozwalający na weryfikację uprawnień oraz kontrole krzyżowe z wnioskami o pomoc i systemem identyfikacji działek rolnych.

2. System, o którym mowa w ust. 1, pozwala na bezpośrednie i natychmiastowe zapoznanie się, poprzez właściwy organ państwa członkowskiego, z danymi dotyczącymi co najmniej czterech kolejnych poprzednich lat kalendarzowych.

Artykuł 19

Wnioski o pomoc

1. Każdego roku rolnicy składają wnioski o płatności bezpośrednie, wskazując stosownie do sytuacji:

a) wszystkie działki rolne leżące na terenie danego gospodarstwa oraz, w przypadku gdy państwo członkowskie stosuje art. 15 ust. 3, liczbę drzew oliwnych oraz ich rozmieszczenie na działce;

b) uprawnienia do płatności deklarowanych do aktywowania;

c) wszelkie inne informacje przewidziane w niniejszym rozporządzeniu lub przez dane państwo członkowskie.

2. Państwa członkowskie dostarczają, między innymi drogą elektroniczną, z góry ustalone formularze sporządzone w oparciu o obszary określone w poprzednim roku oraz materiały graficzne wskazujące położenie takich obszarów, oraz, w stosownych przypadkach, umiejscowienie drzew oliwnych. Państwo członkowskie może zdecydować, że wniosek o pomoc ma zawierać jedynie zmiany w odniesieniu do wniosku o pomoc złożonego w poprzednim roku.

3. Państwo członkowskie może zadecydować, że jeden wniosek o pomoc obejmuje kilka lub wszystkie systemy wsparcia wymienione w załączniku I lub inne systemy wsparcia.

Artykuł 20

Weryfikacja warunków kwalifikowalności

1. Państwa członkowskie przeprowadzają kontrole administracyjne wniosków o pomoc w celu weryfikacji warunków kwalifikowalności do pomocy.

2. Kontrole administracyjne uzupełnia system kontroli na miejscu w celu zweryfikowania kwalifikowalności do pomocy. W tym celu państwa członkowskie sporządzają próbę kontrolną zawierającą listę gospodarstw rolnych.

Państwa członkowskie mogą korzystać z technik teledetekcji i globalnego systemu nawigacji satelitarnej w celu przeprowadzania kontroli działek rolnych na miejscu.

3. Każde państwo członkowskie wyznacza organ odpowiedzialny za koordynowanie obu rodzajów kontroli przewidzianych w niniejszym rozdziale.

W przypadku gdy państwo członkowskie przewiduje delegowanie wykonania niektórych elementów prac, które należy przeprowadzić na mocy niniejszego rozdziału, wyspecjalizowanym agencjom lub firmom, wyznaczony organ zachowuje prawo do kontroli oraz odpowiedzialność za takie prace.

Artykuł 21

Zmniejszenia i wykluczenia w przypadku nieprzestrzegania zasad kwalifikowalności

1. Bez uszczerbku dla wszelkich zmniejszeń i wykluczeń przewidzianych w art. 23, w przypadku gdy zostanie stwierdzone, że rolnik nie spełnia warunków kwalifikowalności dotyczących przyznawania pomocy przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, płatność lub część płatności, która została lub ma zostać przyznana i w odniesieniu do której warunki kwalifikowalności zostały spełnione, podlega zmniejszeniom i wykluczeniom określonym zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 141 ust. 2.

2. Procentowa wielkość zmniejszenia jest stopniowana w zależności od rozmiaru, zasięgu, trwałości i powtarzania się stwierdzonej niezgodności, a nawet może prowadzić do całkowitego wykluczenia z jednego lub kilku systemów pomocy na rok kalendarzowy lub na więcej lat.

Artykuł 22

Kontrole w zakresie zasady wzajemnej zgodności

1. Państwa członkowskie przeprowadzają kontrole na miejscu w celu zweryfikowania, czy rolnik wywiązuje się z obowiązków, o których mowa w rozdziale 1.

2. Państwa członkowskie mogą wykorzystywać już istniejące systemy administrowania i kontroli w celu zapewnienia zgodności z wymogami podstawowymi w zakresie zarządzania oraz z zasadami dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska.

Systemy te, a zwłaszcza system identyfikacji i rejestracji zwierząt ustanowiony zgodnie z dyrektywą Rady 2008/71/WE z dnia 15 lipca 2008 r. w sprawie identyfikacji i rejestracji świń ( 3 ) i rozporządzeniami (WE) nr 1760/2000 i (WE) nr 21/2004, są zgodne z systemem zintegrowanym, jak przewiduje art. 26 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 23

Zmniejszenia lub wykluczenia z płatności w przypadku nieprzestrzegania przepisów dotyczących zasady wzajemnej zgodności

1. W przypadku niezastosowania się do wymogów podstawowych w zakresie zarządzania lub zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska w jakimkolwiek momencie w ciągu danego roku kalendarzowego (zwanego dalej „danym rokiem kalendarzowym”), i gdy taka niezgodność jest wynikiem działania lub zaniechania, które można bezpośrednio przypisać rolnikowi składającemu wniosek o pomoc w danym roku kalendarzowym, całkowitą kwotę płatności bezpośrednich, które zostały lub mają zostać przyznane temu rolnikowi po zastosowaniu do niego art. 7, 10 i 11, zmniejsza się lub wyklucza zgodnie z zasadami szczegółowymi określonymi w art. 24.

Akapit pierwszy ma również zastosowanie, gdy dana niezgodność jest wynikiem działania lub zaniechania, które można bezpośrednio przypisać osobie, której przekazano grunt rolny lub która takiego przekazania dokonała.

Do celów niniejszego ustępu „przekazanie” oznacza każdy rodzaj transakcji, w wyniku której grunt rolny przestaje być w posiadaniu osoby przekazującej.

Od roku 2010, w drodze odstępstwa od akapitu drugiego, w przypadku gdy osoba, której można bezpośrednio przypisać odpowiedzialność za działanie lub zaniechanie, przedłożyła wniosek o pomoc w danym roku kalendarzowym, zmniejszenie lub wykluczenie stosowane są do całkowitych kwot płatności bezpośrednich, które zostały lub mają zostać przyznane tej osobie.

2. Niezależnie od przepisów ust. 1 oraz zgodnie z warunkami określonymi w szczegółowych przepisach, o których mowa w art. 24 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie mogą zadecydować o niestosowaniu zmniejszenia lub wykluczenia z płatności w przypadku, gdy ich kwoty wynoszą 100 EUR lub mniej na rolnika i na rok kalendarzowy.

W przypadku gdy państwo członkowskie decyduje o zastosowaniu wariantu przewidzianego w akapicie pierwszym, w następnym roku właściwy organ podejmuje działania wymagane do zapewnienia, że rolnik usunie stwierdzone niezgodności, których to dotyczy. Rolnik jest powiadamiany o stwierdzeniu niezgodności i obowiązku podjęcia działania naprawczego.

Artykuł 24

Szczegółowe zasady dotyczące zmniejszeń lub wykluczeń w przypadku nieprzestrzegania przepisów dotyczących zasady wzajemnej zgodności

1. Szczegółowe zasady dotyczące zmniejszeń i wykluczeń, o których mowa w art. 23, ustanawia się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 141 ust. 2. W tym kontekście uwzględnia się rozmiar, zasięg, trwałość i powtarzalnie się stwierdzonej niezgodności, jak również kryteria określone w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu.

2. W przypadku zaniedbania wielkość procentowa zmniejszenia nie przekracza 5 %, a w przypadku powtarzających się niezgodności — 15 %.

W należycie uzasadnionych przypadkach państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o niestosowaniu zmniejszenia, gdy z uwagi na swój rozmiar, zasięg i trwałość, przypadek niezgodności może być uważany za drobny. Przypadki niezgodności stanowiące bezpośrednie ryzyko dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt nie są jednak uznawane za drobne.

O ile rolnik nie podjął natychmiastowego działania naprawczego usuwającego stwierdzoną niezgodność, właściwy organ podejmuje niezbędne działania, które mogą, w stosownych przypadkach, ograniczać się do kontroli administracyjnej w celu zapewnienia, aby rolnik usunął stwierdzoną niezgodność. Rolnik jest powiadamiany o stwierdzeniu drobnej niezgodności i o obowiązku podjęcia działania naprawczego.

3. W przypadku umyślnej niezgodności wielkość procentowa zmniejszenia wynosi co do zasady nie mniej niż 20 %, a nawet może prowadzić do całkowitego wykluczenia z jednego lub kilku systemów pomocy i obowiązywać przez jeden rok kalendarzowy lub przez większą ilość lat.

4. W każdym przypadku całkowita kwota zmniejszeń i wykluczeń w odniesieniu do jednego roku kalendarzowego nie może być wyższa niż całkowita kwota, o której mowa w art. 23 ust. 1.

Artykuł 25

Kwoty wynikające z zasady wzajemnej zgodności

Kwoty wynikające z zastosowania zmniejszeń i wykluczeń w przypadku niezgodności z przepisami rozdziału 1 są przekazywane do EFRG. Państwa członkowskie mogą zatrzymać 25 % tych kwot.

Artykuł 26

Zgodność systemów wsparcia z systemem zintegrowanym

1. W celu stosowania systemów wsparcia wymienionych w załączniku VI państwa członkowskie zapewniają, aby procedury administrowania i kontroli stosowane do tych systemów były kompatybilne z systemem zintegrowanym w zakresie:

a) skomputeryzowanej bazy danych;

b) systemów identyfikacji działek rolnych;

c) kontroli administracyjnych.

W tym celunależy ustanowić bazy danych, systemy i kontrole, o których mowa odpowiednio w akapicie pierwszym lit. a), b) i c), które pozwolą na wspólne bezproblemowe i bezkonfliktowe funkcjonowanie oraz wymianę danych między nimi.

2. Państwa członkowskie mogą, do celów stosowania systemów wsparcia wspólnotowego lub krajowego innych niż te wymienione w załączniku VI, włączyć do swoich procedur administrowania i kontroli jeden lub więcej elementów systemu zintegrowanego.

Artykuł 27

Informowanie i kontrole

1. Komisja jest regularnie informowana o stosowaniu systemu zintegrowanego.

Komisja organizuje wymiany poglądów na ten temat z państwami członkowskimi.

2. Zgodnie z art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, po poinformowaniu właściwych organów w odpowiednim czasie, upoważnieni przedstawiciele wyznaczeni przez Komisję mogą przeprowadzić:

a) wszelkie badania lub kontrole dotyczące środków podjętych w celu ustanowienia i wdrożenia systemu zintegrowanego;

b) kontrole w wyspecjalizowanych agencjach i firmach, o których mowa w art. 20 ust. 3.

3. Bez uszczerbku dla odpowiedzialności państw członkowskich za wdrożenie i stosowanie systemu zintegrowanego, Komisja może zwrócić się o pomoc do wyspecjalizowanych podmiotów lub osób w celu ułatwienia utworzenia, nadzorowania i korzystania z systemu zintegrowanego, w szczególności mając na względzie udzielenie właściwym organom państw członkowskich porad technicznych, jeśli się o nie zwrócą.







ROZDZIAŁ 5

Inne przepisy ogólne

Artykuł 28

Minimalne wymogi dotyczące otrzymywania płatności bezpośrednich

1. Od 2010 roku państwa członkowskie nie przyznają płatności bezpośrednich rolnikom w jednym z poniższych przypadków:

a) w przypadku gdy całkowita kwota płatności bezpośrednich, o które złożono wniosek lub które mają być przyznane, przed zastosowaniem zmniejszeń i wykluczeń przewidzianych w art. 21 i 23 wynosi mniej niż 100 EUR w danym roku kalendarzowym; lub

b) w przypadku gdy kwalifikujący się obszar gospodarstwa, w odniesieniu do którego złożono wniosek o płatności bezpośrednie lub w odniesieniu do którego płatności te mają być przyznane, przed zastosowaniem zmniejszeń i wykluczeń przewidzianych w art. 21, wynosi poniżej jednego hektara.

Aby uwzględnić strukturę swej gospodarki rolnej, państwa członkowskie mogą dostosowywać progi, o których mowa w niniejszym ustępie akapit pierwszy lit. a) i b), w granicach limitów określonych w załączniku VII.

Rolnicy posiadający uprawnienia szczególne, o których mowa w art. 44 ust. 1, podlegają warunkom, o których mowa w niniejszym ustępie akapit pierwszy lit. a).

Odnośne państwa członkowskie mogą postanowić, że nie będą stosowały niniejszego ustępu do francuskich departamentach zamorskich, Azorów i Madery oraz Wysp Kanaryjskich i wysp Morza Egejskiego.

W przypadku gdy wypłacana kwota jest zmniejszana w wyniku progresywnego wprowadzania płatności bezpośrednich, jak przewidziano w art. 121 niniejszego rozporządzenia, w załączniku VII pkt K do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub w załączniku IX pkt C do niniejszego rozporządzenia, kwota, o którą złożono wniosek lub która ma zostać przyznana, obliczana jest na podstawie ostatecznej kwoty wsparcia, którą otrzymać ma rolnik.

2. Od 2010 roku państwa członkowskie mogą ustanowić odpowiednie obiektywne i niedyskryminujące kryteria aby zapewnić, że płatności bezpośrednie nie będą przyznawane osobom fizycznym ani prawnym:

a) których działalność rolnicza stanowi tylko nieznaczącą część ogółu ich działalności gospodarczej; lub

b) których główna działalność gospodarcza lub przedmiot działalności nie polegają na prowadzeniu działalności rolniczej.

3. Uprawnienia do płatności, które w wyniku zastosowania ust. 1 i 2 nie uprawniają do otrzymania płatności przez dwa kolejne lata, powracają do rezerwy krajowej.

Artykuł 29

Płatność

1. O ile przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej, płatności dokonywane w ramach systemów wsparcia wymienionych w załączniku I są w całości przekazywane beneficjentom.

2. Płatności są przekazywane w nie więcej niż dwóch ratach na rok, w okresie od dnia 1 grudnia do dnia 30 czerwca kolejnego roku kalendarzowego.

3. Płatności w ramach systemów wsparcia wymienionych w załączniku I nie dokonuje się przed zakończeniem sprawdzania warunków kwalifikowalności dokonywanego przez państwa członkowskie zgodnie z art. 20.

4. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 2 niniejszego artykułu oraz zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 141 ust. 2, Komisja może:

a) przewidzieć płatności zaliczkowe;

b) upoważnić państwa członkowskie, w zależności od sytuacji budżetowej, do przekazania przed dniem 1 grudnia płatności zaliczkowych w regionach, w których ze względu na nadzwyczajne okoliczności rolnicy stoją w obliczu dotkliwych trudności finansowych:

(i) w wysokości do 50 % płatności,

lub

(ii) w wysokości do 80 % płatności w przypadku, gdy płatności zaliczkowe zostały już przewidziane.

▼M13

5. W drodze odstępstwa od ust. 2 państwa członkowskie mogą wypłacać od dnia 16 października 2014 r. zaliczki dla rolników w wysokości do 50 % płatności bezpośrednich w ramach systemów wsparcia wymienionych w załączniku I w odniesieniu do wniosków złożonych w roku 2014. W przypadku płatności z tytułu wołowiny i cielęciny, o których mowa w tytule IV rozdział 1 sekcja 11, państwa członkowskie mogą podwyższyć ten odsetek do 80 %.

▼B

Artykuł 30

Klauzula dotycząca przypadków obchodzenia prawa

Nie naruszając szczególnych przepisów odnoszących się do poszczególnych systemów wsparcia, nie dokonuje się żadnych płatności na rzecz beneficjentów, w odniesieniu do których ustalono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami danego systemu wsparcia.

Artykuł 31

Siła wyższa i okoliczności nadzwyczajne

Do celów niniejszego rozporządzenia działanie siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajne są uznawane przez właściwy organ w przypadkach takich, jak:

a) śmierć rolnika;

b) długookresowa niezdolność rolnika do pracy;

c) poważna klęska żywiołowa w dużym stopniu dotykająca grunty rolne gospodarstwa;

d) wypadek powodujący zniszczenie w gospodarstwie budynków dla zwierząt gospodarskich;

e) choroba epizootyczna dotykająca wszystkie zwierzęta gospodarskie rolnika lub część tych zwierząt.

Artykuł 32

Przegląd

Systemy wsparcia wymienione w załączniku I stosuje się bez uszczerbku dla ewentualnego przeglądu, który można przeprowadzić w dowolnym czasie w świetle rozwoju sytuacji gospodarczej i budżetowej.







TYTUŁ III

SYSTEM PŁATNOŚCI JEDNOLITEJ







ROZDZIAŁ 1

Ogólne wdrażanie

Artykuł 33

Uprawnienia do płatności

1. Wsparcie w ramach systemu płatności jednolitej jest dostępne dla rolników, jeżeli:

a) posiadają uprawnienia do płatności, które uzyskali zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003;

b) uzyskują uprawnienia do płatności na mocy niniejszego rozporządzenia:

(i) w drodze przekazania;

(ii) z rezerwy krajowej;

(iii) zgodnie z załącznikiem IX;

▼A1

(iv) zgodnie z art. 47 ust. 2, art. 57a i 59, art. 64 ust. 2 akapit trzeci, art. 65 i art. 68 ust. 4 lit. c).

▼B

2. Do celów art. 47 ust. 2, art. 57 ust. 6, art. 64 ust. 2 i art. 65 za „rolnika posiadającego uprawnienia do płatności” uważa się rolnika, któremu przydzielono lub ostatecznie przekazano uprawnienia do płatności.

3. Uprawnienia z tytułu odłogowania ustanowione zgodnie z art. 53 ust. 2, art. 63 ust. 2 i art. 71j rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 nie podlegają wcześniejszym obowiązkom w zakresie odłogowania.

Artykuł 34

Aktywowanie uprawnień do płatności na kwalifikujący się hektar

1. Wsparcie w ramach systemu płatności jednolitej jest przyznawane rolnikom w momencie aktywowania uprawnienia do płatności na kwalifikujący się hektar. Aktywowane uprawnienia do płatności dają prawo do płatności kwot w nich określonych.

2. Do celów niniejszego tytułu „kwalifikujący się hektar” oznacza:

a) każdą powierzchnię użytków rolnych gospodarstwa oraz wszelkie obszary obsadzone zagajnikami o krótkiej rotacji (kod CN ex 0602 90 41 ), wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej lub, jeżeli obszary są wykorzystywane także do prowadzenia działalności pozarolniczej, głównie wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej; oraz

b) wszystkie obszary, które uprawniały do otrzymywania płatności w ramach systemu płatności jednolitej w 2008 roku i które:

(i) przestały być zgodne z definicją „kwalifikowania się” z powodu wdrożenia dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa ( 4 ), dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory ( 5 ) oraz dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej ( 6 ), lub

(ii) w okresie, w którym mają zastosowanie odnośne zobowiązania danego rolnika, są zalesione zgodnie z art. 31 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) ( 7 ) lub art. 43 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 lub w ramach systemu krajowego, którego warunki są zgodne z art. 43 ust. 1, 2 i 3 tego rozporządzenia, lub

(iii) w okresie, w którym mają zastosowanie odnośne zobowiązania danego rolnika, są obszarami odłogowanymi zgodnie z art. 22, 23 i 24 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 lub art. 39 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005.

Komisja, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 141 ust. 2, określa szczegółowe zasady wykorzystywania kwalifikujących się hektarów do prowadzenia działalności pozarolniczej.

Z wyjątkiem przypadków działania siły wyższej lub wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych, hektary spełniają warunki kwalifikowalności na przestrzeni całego roku kalendarzowego.

Artykuł 35

Zgłoszenie kwalifikujących się hektarów

1. Rolnik zgłasza działki, które odpowiadają kwalifikującym się hektarom powiązanym z każdym uprawnieniem do płatności. Z wyjątkiem przypadku działania siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych działki te pozostają w posiadaniu rolnika w dniu określonym przez państwo członkowskie, który nie przypada później niż ustalona przez to państwo członkowskie data zmiany wniosku o pomoc.

2. Państwa członkowskie mogą, w należycie uzasadnionych okolicznościach, zezwolić rolnikowi na zmianę jego zgłoszenia, pod warunkiem że przestrzega on liczby hektarów odpowiadającej jego uprawnieniom do płatności oraz warunków przyznawania płatności jednolitej dla odnośnej powierzchni.

Artykuł 36

Zmiana uprawnień do płatności

O ile przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej, uprawnienia do płatności na hektar nie ulegają zmianie.

Komisja, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 141 ust. 2, określa szczegółowe zasady zmiany, od 2010 roku, uprawnień do płatności w szczególności w przypadku ułamkowych części uprawnień.

Artykuł 37

Wnioski o wiele płatności

Obszar odpowiadający liczbie kwalifikujących się hektarów, w odniesieniu do którego złożono wniosek o płatność jednolitą, może stanowić podstawę do złożenia wniosku o każdą inną płatność bezpośrednią, jak również o każdą inną pomoc nieobjętą przepisami niniejszego rozporządzenia, o ile przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej.

Artykuł 38

Użytkowanie gruntów w przypadku opóźnionego włączenia sektora owoców i warzyw

W przypadku gdy państwo członkowskie podjęło decyzję o skorzystaniu z możliwości przewidzianej w art. 51 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 (zwanego dalej „opóźnionym włączeniem”), działki w regionach objętych zakresem decyzji do daty nie późniejszej niż 31 grudnia 2010 r. nie kwalifikują się do płatności, jeżeli są wykorzystywane do:

a) produkcji owoców i warzyw;

b) produkcji ziemniaków późnych; lub

c) prowadzenia szkółek.

W przypadku opóźnionego włączenia państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o zezwoleniu na uprawę poplonów na kwalifikujących się hektarach przez okres nieprzekraczający trzech miesięcy, począwszy od dnia 15 sierpnia każdego roku. Jednak na wniosek państwa członkowskiego data ta może zostać zmieniona zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 141 ust. 2, w odniesieniu do regionów, w których zbiór zbóż odbywa się zwykle wcześniej ze względu na warunki klimatyczne.

Artykuł 39

Użytkowanie gruntów do produkcji konopi

1. Obszary wykorzystywane do produkcji konopi kwalifikują się jedynie wtedy, gdy zastosowane odmiany zawierają maksymalnie 0,2 % tetrahydrokanabinolu. Państwa członkowskie ustanawiają system pozwalający na weryfikację zawartości tetrahydrokanabinolu w roślinach uprawianych na co najmniej 30 % powierzchni upraw konopi. Jeżeli jednak państwo członkowskie wprowadzi system wcześniejszego zatwierdzania takich upraw, wówczas minimalna powierzchnia wynosi 20 %.

2. Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 141 ust. 2, przyznawanie płatności jest uzależnione od wykorzystania nasion kwalifikowanych niektórych odmian.

▼M13

Artykuł 40

Pułapy krajowe

1. Dla każdego państwa członkowskiego i w odniesieniu do każdego roku całkowita wartość wszystkich przyznanych uprawnień do płatności, rezerwy krajowej, o której mowa w art. 41, oraz pułapów ustanowionych zgodnie z art. 51 ust. 2, art. 69 ust. 3 i art. 72b, jest równa jego pułapowi krajowemu określonemu w załączniku VIII.

2. W razie konieczności państwo członkowskie dokonuje liniowego zmniejszenia lub zwiększenia wartości wszystkich uprawnień do płatności, wysokości rezerwy krajowej, o której mowa w art. 41, lub obydwu, w celu zapewnienia przestrzegania jego pułapu krajowego określonego w załączniku VIII.

Państwa członkowskie, które podejmą decyzję o niewdrażaniu tytułu III rozdział 5a niniejszego rozporządzenia oraz o niekorzystaniu z możliwości przewidzianej w art. 136a ust. 1, mogą – w celu uzyskania niezbędnego zmniejszenia wartości uprawnień do płatności, o którym mowa w akapicie pierwszym – zadecydować o niezmniejszaniu uprawnień aktywowanych w 2013 r. przez rolników, którzy w 2013 r. wystąpili o kwotę płatności bezpośrednich mniejszą niż kwota ustalona przez dane państwo członkowskie; kwota ta nie może być wyższa niż 5 000 EUR.

3. Bez uszczerbku dla art. 26 rozporządzenia (UE) nr 13062013 Parlamentu Europejskiego i Rady ( 8 ) kwoty płatności bezpośrednich, które mogą zostać przyznane w państwie członkowskim w odniesieniu do roku kalendarzowego 2014 zgodnie z art. 34, 52, 53, 68 i 72a niniejszego rozporządzenia, oraz pomoc dla hodowców jedwabników na mocy art. 111 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 nie mogą przekraczać pułapów określonych na ten rok w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia, zmniejszonych o kwoty wynikające z zastosowania art. 136b niniejszego rozporządzenia na rok kalendarzowy 2014, jak określono w załączniku VIIIa do niniejszego rozporządzenia.

►C2 W stosownych przypadkach oraz aby dostosować się do pułapów określonych w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia zmniejszonych o kwoty wynikające z zastosowania art. 136b niniejszego rozporządzenia na rok kalendarzowy 2014, jak określono ◄ w załączniku VIIIa do niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie dokonują liniowego zmniejszenia kwot płatności bezpośrednich w odniesieniu do roku kalendarzowego 2014.

▼B

Artykuł 41

Rezerwa krajowa

1. Każde państwo członkowskie prowadzi rezerwę krajową, która obejmuje różnicę między:

a) pułapem krajowym określonym w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia a

▼M13

b) łączną wartością wszystkich przyznanych uprawnień do płatności oraz pułapów ustalonych zgodnie z art. 51 ust. 2, art. 69 ust. 3 i art. 72b niniejszego rozporządzenia

▼B

2. Państwa członkowskie mogą wykorzystać rezerwę krajową do przydzielania, na zasadzie pierwszeństwa, zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w sposób zapewniający równe traktowanie rolników i nie prowadzący do wystąpienia zakłóceń na rynku i zakłóceń konkurencji, uprawnień do płatności rolnikom, którzy rozpoczynają prowadzenie działalności rolniczej.

3. Państwa członkowskie, które nie stosują art. 68 ust. 1 lit. c), mogą wykorzystać rezerwę krajową w celu ustanowienia, zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zakłóceń konkurencji, uprawnień do płatności dla rolników z obszarów podlegających restrukturyzacji lub objętych programami rozwoju odnoszącymi się do jednej z form interwencji publicznej w celu zapobiegania porzucaniu gruntów lub w celu zrekompensowania rolnikom szczególnych niekorzystnych warunków panujących na tych obszarach.

4. Państwa członkowskie wykorzystują rezerwę krajową do celu przydzielenia, zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zakłóceń konkurencji, uprawnień do płatności dla rolników znajdujących się w szczególnej sytuacji, która ma zostać określona przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 141 ust. 2.

5. Stosując niniejszy artykuł, państwa członkowskie mogą zwiększyć wartość jednostkową lub liczbę uprawnień do płatności przydzielanych rolnikom.

▼M3

6. Państwa członkowskie, które stosują art. 59 lub 63, zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w sposób zapewniający równe traktowanie rolników i nieprowadzący do wystąpienia zakłóceń na rynku i zakłóceń konkurencji, mogą postanowić, że w przypadkach sprzedaży, przyznania lub wygaśnięcia całości lub części dzierżawy gospodarstwa lub praw do premii niektóre lub wszystkie uprawnienia do płatności, lub wzrost wartości uprawnień do płatności, które byłyby przyznane danemu rolnikowi, powracają do rezerwy krajowej, w przypadku gdy takie przydzielone uprawnienia lub wzrost ich wartości skutkowałoby uzyskaniem przez tego rolnika nieoczekiwanego zysku. Kryteria te obejmują co najmniej:

a) minimalny okres dzierżawy;

b) okres, w którym sprzedaż, przyznanie lub wygaśnięcie dzierżawy mogą być uznane za skutkujące uzyskaniem nieoczekiwanego zysku. Okres ten rozpoczyna się nie wcześniej niż w momencie rozpoczęcia stosownego okresu referencyjnego dotyczącego oddzielenia wsparcia bezpośredniego od wielkości produkcji i kończy się nie później niż w dniu, gdy dany rolnik uzyskał wiedzę na temat oddzielenia wsparcia bezpośredniego od wielkości produkcji i o stosownych warunkach;

c) część otrzymanej płatności, która powraca do rezerwy krajowej.

▼B

Artykuł 42

Niewykorzystane uprawnienia do płatności

Każde uprawnienie do płatności, które nie zostało aktywowane zgodnie z art. 34 w okresie dwóch lat, zostaje dodane do rezerwy krajowej, z wyjątkiem przypadku działania siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych. Jednak w przypadku roku 2009 uprawnienia do płatności nieaktywowane w dwuletnim okresie 2007–2008 nie są dodawane do rezerwy krajowej, jeśli zostały aktywowane w 2006 roku, a w przypadku 2010 roku uprawnienia do płatności nieaktywowane w dwuletnim okresie 2008–2009 nie są dodawane do rezerwy krajowej, jeśli zostały aktywowane w 2007 roku.

Artykuł 43

Przekazanie uprawnień do płatności

1. Uprawnienia do płatności mogą zostać przekazane wyłącznie rolnikowi prowadzącemu działalność w tym samym państwie członkowskim, z wyjątkiem przekazania w drodze faktycznego lub przewidywanego dziedziczenia.

Jednak nawet w przypadku faktycznego albo przewidywanego dziedziczenia, uprawnienia do płatności mogą być wykorzystywane wyłącznie w państwie członkowskim, w którym dane uprawnienia do płatności zostały ustanowione.

Państwo członkowskie może zdecydować, że uprawnienia do płatności mogą zostać przekazane lub wykorzystane wyłącznie na obszarze tego samego regionu.

2. Uprawnienia do płatności mogą zostać przekazane w drodze sprzedaży lub innego przekazania o charakterze ostatecznym, z gruntami lub bez. Natomiast dzierżawa lub podobne typy transakcji są dozwolone wyłącznie, jeżeli przekazywane uprawnienia do płatności są powiązane z przekazaniem równoważnej liczby kwalifikujących się hektarów.

3. W przypadku sprzedaży uprawnień do płatności, z gruntami lub bez, państwa członkowskie mogą, działając zgodnie z zasadami ogólnymi prawa wspólnotowego, zadecydować, że część sprzedanych uprawnień do płatności powraca do rezerwy krajowej lub że ich wartość jednostkowa zostaje zmniejszona na korzyść rezerwy krajowej zgodnie z kryteriami, które zostaną określone przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 141 ust. 2.

Artykuł 44

Warunki dotyczące uprawnień szczególnych

1. O ile przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej, uprawnienia do płatności ustanowione na mocy tytułu III rozdział 3 sekcja 2 oraz art. 71m rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jak również art. 60 i art. 65 akapit czwarty niniejszego rozporządzenia (zwane dalej „uprawnieniami szczególnymi”) podlegają warunkom określonym w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.

2. W drodze odstępstwa od art. 34 ust. 1 rolnik, który posiada uprawnienia szczególne jest uprawniony przez państwo członkowskie do odstępstwa od wymogu aktywowania jego uprawnień do płatności dla równoważnej liczby kwalifikujących się hektarów, pod warunkiem, że kontynuuje co najmniej:

a) w 50 % działalność rolniczą prowadzoną w okresie referencyjnym, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003, wyrażoną w jednostkach hodowlanych (LU); lub

b) w przypadku uprawnień szczególnych ustanowionych na mocy art. 60, kontynuuje co najmniej w 50 % działalność rolniczą prowadzoną przed przejściem do systemu płatności jednolitej wyrażoną w jednostkach LU; lub

c) w przypadku art. 65, kontynuuje co najmniej w 50 % działalność rolniczą prowadzoną podczas stosowania art. 67 i 68 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, wyrażoną w jednostkach LU.

Jeżeli jednak rolnikowi przydzielono uprawnienia szczególne na mocy zarówno rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jak i niniejszego rozporządzenia, kontynuuje on działalność w co najmniej 50 % najwyższego z poziomów działalności, o których mowa w akapicie pierwszym.

Warunków, o których mowa w akapicie pierwszym, nie stosuje się do Malty.

3. W przypadku przekazania uprawnień szczególnych, w latach 2009, 2010 i 2011, nabywca uprawnień może skorzystać z odstępstwa przewidzianego w ust. 2, jedynie jeśli przekazywane są wszystkie uprawnienia szczególne. Od 2012 roku nabywca uprawnień korzysta z odstępstwa wyłącznie w przypadku faktycznego dziedziczenia albo przewidywanego dziedziczenia.

Przepisów akapitu pierwszego nie stosuje się do Malty.

Artykuł 45

Zmiana uprawnień do płatności

1. W należycie uzasadnionych przypadkach państwa członkowskie, które wprowadziły system płatności jednolitej, zgodnie z tytułem III rozdziały 1–4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, działając zgodnie z zasadami ogólnymi prawa wspólnotowego mogą podjąć decyzję o rozpoczęciu w 2010 roku lub później działań zmierzających do zbliżenia wartości uprawnień do płatności.

W przypadku gdy decyzja ta stosuje się od roku 2010, zostaje podjęta do dnia 1 sierpnia 2009 r. We wszystkich pozostałych przypadkach podejmuje się ją do dnia 1 sierpnia 2010 r.

2. Do celów stosowania ust. 1 akapit pierwszy uprawnienia do płatności mogą zostać poddane stopniowym zmianom rocznym zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami. Jeżeli zmiana powoduje zmniejszenie wartości uprawnień do płatności, wprowadza się ją z zastosowaniem co najmniej trzech ustanowionych wcześniej progów rocznych.

W żadnym z progów rocznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zmniejszenie wartości jakichkolwiek uprawnień do płatności nie wynosi więcej niż 50 % różnicy między wartością początkową a wartością końcową. W przypadku gdy zmniejszenie wartości wynosi mniej niż 10 % wartości początkowej, państwa członkowskie mogą zastosować mniej niż trzy progi.

3. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o stosowaniu niniejszego artykułu:

a) na odpowiednim poziomie geograficznym, który jest określany zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami, takimi jak struktura instytucjonalna lub administracyjna i potencjał rolny; lub

b) w przypadku stosowania art. 46 ust. 4 — w regionie określonym zgodnie z art. 46 ust. 2.







ROZDZIAŁ 2

Wdrażanie regionalne i częściowe







Sekcja 1

Wdrażanie regionalne

Artykuł 46

Regionalne przydzielanie pułapów krajowych, o których mowa w art. 40

1. Po wprowadzeniu systemu płatności jednolitej zgodnie z tytułem III rozdziałami 1–4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 państwo członkowskie może podjąć decyzję o stosowaniu systemu płatności jednolitej w 2010 roku lub później na poziomie regionalnym na warunkach określonych w niniejszej sekcji.

W przypadku gdy decyzja ta ma zastosowanie od roku 2010, podejmuje się ją do dnia 1 sierpnia 2009 r. We wszystkich pozostałych przypadkach podejmuje się ją do dnia 1 sierpnia 2010 r.

2. Państwa członkowskie określają te regiony zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami, takimi jak ich struktura instytucjonalna lub administracyjna oraz regionalny potencjał rolny.

Państwa członkowskie mogą uznawać całe swoje terytorium za jeden region.

3. Państwa członkowskie dzielą pułapy krajowe, o których mowa w art. 40, między regiony zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami. Państwa członkowskie mogą zdecydować, że te regionalne pułapy podlegają stopniowym zmianom rocznym zgodnie z nie więcej niż trzema ustanowionymi wcześniej progami rocznymi oraz obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami, takimi jak potencjał rolny lub kryteria środowiskowe.

4. W przypadku gdy państwo członkowskie stosujące ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu podejmie decyzję o niestosowaniu art. 47, dostosowuje, w zakresie niezbędnym do przestrzegania mających zastosowanie pułapów regionalnych, wartość uprawnień do płatności w każdym ze swoich regionów. W tym celu uprawnienia do płatności podlegają liniowym zmniejszeniom lub zwiększeniom wartości. Całkowite zmniejszenie wartości uprawnień do płatności na mocy niniejszego ustępu ograniczone jest do 10 % ich początkowej wartości.

5. Jeśli państwo członkowskie podejmie decyzję o stosowaniu zarówno art. 45 jak i niniejszego artykułu, zmniejszenia wartości uprawnień do płatności, o których mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, są uwzględniane przy obliczaniu limitów określonych w art. 45 ust. 2 akapit drugi.

Artykuł 47

Regionalizacja systemu płatności jednolitej

1. W należycie uzasadnionych przypadkach państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o podziale nie więcej niż 50 % pułapu regionalnego ustanowionego na mocy art. 46 między wszystkich rolników, których gospodarstwa położone są w danym regionie, w tym rolników nie posiadających uprawnień do płatności.

2. Rolnicy otrzymują uprawnienia do płatności, których wartość jednostkowa jest obliczana przez podzielenie odpowiadającej im części pułapu regionalnego ustanowionego na mocy art. 46 przez liczbę kwalifikujących się hektarów ustanowionych na poziomie regionalnym.

Wartość tych uprawnień do płatności jest zwiększana w przypadkach, w których przed zastosowaniem niniejszego artykułu rolnik posiada uprawnienia do płatności. W tym celu regionalna wartość jednostkowa każdego z tych uprawnień rolnika do płatności zwiększa się o kwotę obliczoną na podstawie całkowitej wartości uprawnień do płatności, które rolnik posiadał do daty, którą ustala dane państwo członkowskie. Zwiększenia te oblicza się w granicach pozostałej części pułapu regionalnego po zastosowaniu ust. 1 niniejszego artykułu.

3. Liczba uprawnień do płatności przypadających na rolnika jest równa liczbie hektarów, które rolnik zgłasza w roku zastosowania systemu płatności jednolitej na poziomie regionalnym, o czym mowa w art. 46 ust. 1, zgodnie z art. 34 ust. 2, z wyjątkiem przypadków działania siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych.

4. Uprawnienia do płatności znajdujące się w posiadaniu rolników przed podziałem, o którym mowa w ust. 1 i 2, zostają nieważnione i zastąpione nowymi uprawnieniami, o których mowa w ust. 3.

Artykuł 48

Zmiana uprawnień do płatności

1. W należycie uzasadnionych przypadkach państwa członkowskie, które stosują art. 47, działając zgodnie z zasadami ogólnymi prawa wspólnotowego, mogą podjąć decyzję o rozpoczęciu w roku następującym po zastosowaniu systemu płatności jednolitej na poziomie regionalnym, o czym mowa w art. 46 ust. 1, działań zmierzających do zbliżenia wartości uprawnień do płatności ustanowionych na mocy niniejszej sekcji.

W przypadku gdy decyzja ta ma zastosowanie od roku 2010, podejmuje się ją do dnia 1 sierpnia 2009 r. We wszystkich pozostałych przypadkach podejmuje się ją do dnia 1 sierpnia 2010 r.

Do celów stosowania akapitu pierwszego uprawnienia do płatności mogą zostać poddane stopniowym zmianom rocznym zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami. Jeżeli zmiana powoduje zmniejszenie wartości uprawnień do płatności, wprowadza się ją z zastosowaniem co najmniej dwóch ustanowionych wcześniej progów rocznych.

2. W należycie uzasadnionych przypadkach państwa członkowskie, które wprowadziły system płatności jednolitej, zgodnie z tytułem III rozdział 5 sekcja 1 lub rozdział 6 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, działając zgodnie z zasadami ogólnymi prawa wspólnotowego, mogą podjąć decyzję o rozpoczęciu w 2010 roku lub później działań zmierzających do zbliżenia wartości uprawnień do płatności.

W przypadku gdy decyzja ta ma zastosowanie od roku 2010, podejmuje się ją do dnia 1 sierpnia 2009 r. We wszystkich pozostałych przypadkach podejmuje się ją do dnia 1 sierpnia 2010 r.

Do celów stosowania akapitu pierwszego uprawnienia do płatności są poddane stopniowym zmianom rocznym zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami. Jeżeli zmiana powoduje zmniejszenie wartości uprawnień, wprowadza się ją z zastosowaniem co najmniej trzech ustanowionych wcześniej progów rocznych.

Akapit pierwszy stosuje się bez uszczerbku dla decyzji podjętych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 63 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Państwa członkowskie mogą wprowadzić odstępstwa od minimalnej liczby progów przewidzianej w akapicie pierwszym oraz limitów ustalonych w ust. 3 niniejszego artykułu.

3. W żadnym z progów rocznych, o których mowa w ust. 1 i 2, zmniejszenie wartości jakichkolwiek uprawnień do płatności nie wynosi więcej niż 50 % różnicy między wartością początkową a wartością końcową. W przypadku gdy zmniejszenie wartości wynosi mniej niż 10 % wartości początkowej, państwa członkowskie mogą zastosować mniej niż trzy progi.

4. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o stosowaniu ust. 1, 2 i 3 na odpowiednim poziomie geograficznym, który jest określany zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami, takimi jak struktura instytucjonalna lub administracyjna oraz regionalny potencjał rolny.

Artykuł 49

Użytki zielone

W przypadku stosowania art. 47 państwa członkowskie mogą zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami określić, w ramach pułapów regionalnych ustanowionych na mocy art. 46, lub ich części, różne wartości jednostkowe uprawnień do płatności przydzielanych rolnikom, o których mowa w art. 47 ust. 1:

a) dla hektarów zajętych przez użytki zielone w dniu wyznaczonym na złożenie wniosków o pomoc obszarową na 2008 rok i dla wszystkich innych kwalifikujących się hektarów; lub

b) dla hektarów zajętych przez trwałe użytki zielone w dniu wyznaczonym na złożenie wniosków o pomoc obszarową na 2008 rok i dla wszystkich innych kwalifikujących się hektarów.

Artykuł 50

Warunki dotyczące uprawnień do płatności ustanowionych na mocy niniejszej sekcji

1. Uprawnienia do płatności ustanowione zgodnie z niniejszą sekcją lub z tytułem III rozdział 5 sekcja 1 lub rozdziałem 6 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 mogą być przekazane lub wykorzystane tylko w ramach tego samego regionu między regionami, w których wartość uprawnień do płatności na hektar jest taka sama.

2. O ile przepisy niniejszej sekcji nie stanowią inaczej, zastosowanie mają pozostałe przepisy niniejszego tytułu.







Sekcja 2

Częściowe wdrożenie

Artykuł 51

Przepisy ogólne

1. Państwa członkowskie, które przyznały płatności w sektorze mięsa baraniego i koziego lub płatności z tytułu wołowiny i cielęciny zgodnie z tytułem III rozdział 5 sekcja 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 mogą, do dnia 1 sierpnia 2009 r., podjąć decyzję o kontynuacji przyznawania tych płatności na warunkach ustanowionych w niniejszej sekcji. Mogą również podjąć decyzję o ustaleniu wielkości składowej ich pułapów krajowych przeznaczonej na przyznawanie tych płatności na poziomie niższym niż poziom określony zgodnie z art. 64 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. W przypadku gdy państwo członkowskie nie podejmie takiej decyzji, płatności są od 2010 roku włączone do systemu płatności jednolitej zgodnie z art. 66 niniejszego rozporządzenia.

W przypadku płatności z tytułu wołowiny i cielęciny, o których mowa w art. 53 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie mogą również do dnia 1 sierpnia 2010 r. podjąć decyzję o nieprzyznawaniu tych płatności i o włączeniu ich od 2011 roku do systemu płatności jednolitej zgodnie z art. 66 niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy państwo członkowskie wyłączyło z systemu płatności jednolitej w całości lub części płatności z tytułu owoców i warzyw zgodnie z art. 68b rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, może ono:

a) od 2010 roku przyznawać płatności z tytułu owoców i warzyw na warunkach określonych w niniejszej sekcji oraz zgodnie z decyzją podjętą na podstawie art. 68b ust. 1 i 2 lub art. 143bc ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003; lub

b) do dnia 1 sierpnia 2009 r. podjąć decyzję o włączeniu zgodnie z art. 66 niniejszego rozporządzenia do systemu płatności jednolitej płatności z tytułu owoców i warzyw wyłączonych z tego systemu na mocy art. 68b rozporządzenia (WE) nr 1782/2003; lub

c) do dnia 1 sierpnia 2009 r. podjąć decyzję o przyznaniu przejściowej płatności z tytułu owoców i warzyw na warunkach określonych w niniejszej sekcji i na poziomie niższym, niż poziom ustanowiony zgodnie z art. 68b rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Nowe państwa członkowskie, które zastosowały system jednolitej płatności obszarowej, przy wprowadzaniu systemu płatności jednolitej mogą podjąć decyzję o przyznaniu płatności, o których mowa w akapicie pierwszym, na warunkach określonych w niniejszej sekcji. W przypadku przejściowych płatności z tytułu owoców i warzyw nowe państwa członkowskie, które nie zastosowały art. 143bc rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, nie stosują art. 54 niniejszego rozporządzenia. Ponadto w przypadku przejściowej płatności z tytułu owoców i warzyw nowe państwa członkowskie uwzględniają, w odpowiednich przypadkach, art. 128 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.

▼M3

Państwa członkowskie, które skorzystały z wariantu przewidzianego w tytule III rozdział 5 sekcja 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 umożliwiającego stosowanie systemu płatności jednolitych na poziomie regionalnym, mogą, także na poziomie regionalnym, stosować przepisy akapitów pierwszego i drugiego.

▼A1

Chorwacja może podjąć decyzję o skorzystaniu z możliwości przewidzianych w art. 52 i art. 53 ust. 1 niniejszego rozporządzenia. O decyzji tej powiadamia Komisję do dnia 15 lipca 2013 r.

▼B

2. Na podstawie wyboru dokonanego przez każde z państw członkowskich Komisja określa, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 141 ust. 2, pułap dla każdej z płatności bezpośrednich, o których mowa w art. 52, 53 i 54.

Pułap ten jest równy składowej każdego rodzaju płatności bezpośredniej w pułapach krajowych, o których mowa w art. 40, pomnożonej przez wielkości procentowe zmniejszenia zastosowanego przez państwa członkowskie zgodnie z art. 52, 53 i 54.

▼A1

Na zasadzie odstępstwa od akapitu drugiego, w przypadku Chorwacji pułap ten jest określany na podstawie pułapów krajowych przedstawionych w art. 104 ust. 4 i art. 112 ust. 5 odpowiednio w odniesieniu do płatności z tytułu mięsa baraniego i koziego oraz w odniesieniu do płatności z tytułu wołowiny i cielęciny, o których mowa w art. 52 i 53, z uwzględnieniem harmonogramu wprowadzania płatności bezpośrednich określonego w art. 121.

▼M13

W odniesieniu do roku 2014 wysokości pułapów płatności bezpośrednich, o których mowa w art. 52 i 53, są identyczne z wysokością pułapów określonych na rok 2013, pomnożoną przez współczynnik obliczany dla każdego odnośnego państwa członkowskiego poprzez podzielenie pułapu krajowego na 2014 r. ustalonego w załączniku VIII przez pułap krajowy na 2013 r. Operację mnożenia stosuje się wyłącznie w odniesieniu do państw członkowskich, w których pułap krajowy na 2014 r. określony w załączniku VIII jest niższy od pułapu krajowego na 2013 r.

▼M3

3. Każde państwo członkowskie korzystające z możliwości przewidzianej w ust. 1 akapit piąty przedstawia Komisji do dnia 1 grudnia 2009 r. następujące informacje:

a) kwoty przewidziane dla danego środka lub danych środków na lata 2010–2012 w podziale na regiony według obiektywnych kryteriów;

b) dane statystyczne i inne dane pomocnicze stosowane do ustanowienia kwot, o których mowa w lit. a).

Państwa członkowskie odpowiadają na wszelkie wnioski Komisji dotyczące przekazania dalszych wyjaśnień na temat przedstawionych informacji w terminie jednego miesiąca.

Przy określaniu pułapu dla przedmiotowych państw członkowskich w odniesieniu do każdej z płatności bezpośrednich, o których mowa w art. 52 i 53, Komisja stosuje kwoty, o których mowa w niniejszym artykule akapit pierwszy lit. a), zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.

▼B

Artykuł 52

Płatności z tytułu mięsa baraniego i koziego

Państwa członkowskie mogą zatrzymać do 50 % składowych pułapów krajowych, o których mowa w art. 40 niniejszego rozporządzenia, odpowiadających płatnościom w sektorze mięsa baraniego i koziego wymienionym w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. W tym przypadku dokonują, w ujęciu rocznym, dodatkowej płatności na rzecz rolników.

▼A1

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, Chorwacja może zatrzymać do 50 % kwoty wynikającej z pułapu, o którym mowa w art. 51 ust. 2 akapit trzeci niniejszego rozporządzenia, w celu dokonania, w ujęciu rocznym, dodatkowych płatności na rzecz rolników.

▼B

Dodatkowa płatność jest przyznawana rolnikom zajmującym się chowem owiec i kóz, na warunkach określonych w tytule IV rozdział 1 sekcja 10 niniejszego rozporządzenia oraz w ramach pułapów określonych zgodnie z art. 51 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 53

Płatności z tytułu wołowiny i cielęciny

1. Państwa członkowskie, które zastosowały art. 68 ust. 2 lit. a) pkt (i) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oraz nowe państwa członkowskie, które zastosowały system jednolitej płatności obszarowej, mogą zatrzymać całość lub część składowej pułapów krajowych, o których mowa w art. 40 niniejszego rozporządzenia, odpowiadającej premii z tytułu krów mamek, o której mowa w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. W tych przypadkach dokonują one, w ujęciu rocznym, dodatkowej płatności na rzecz rolników.

▼A1

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, Chorwacja może zatrzymać w całości lub w części kwotę wynikającą z pułapu, o którym mowa w art. 51 ust. 2 akapit trzeci niniejszego rozporządzenia, w celu dokonania, w ujęciu rocznym, dodatkowej płatności na rzecz rolników.

▼B

Dodatkowa płatność przyznawana jest z tytułu utrzymywania krów mamek na warunkach określonych w tytule IV rozdział 1 sekcja 11 niniejszego rozporządzenia i w ramach pułapów określonych zgodnie z art. 51 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

2. W roku 2010 i 2011 państwa członkowskie, które zastosowały art. 68 ust. 1, art. 68 ust. 2 lit. a) pkt (ii) lub art. 68 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz nowe państwa członkowskie, które zastosowały system jednolitej płatności obszarowej, mogą zatrzymać wszystkie lub część pułapów krajowych, o których mowa w art. 40 niniejszego rozporządzenia, odpowiadających premii z tytułu uboju cieląt, premii z tytułu uboju bydła innego niż cielęta lub specjalnej premii z tytułu byków. W tych przypadkach dokonują dodatkowych płatności na rzecz rolników. Dodatkowe płatności przyznawane są z tytułu uboju cieląt, uboju bydła innego niż cielęta oraz utrzymywania bydła płci męskiej, na warunkach określonych w tytule IV rozdział 1 sekcja 11 niniejszego rozporządzenia i w ramach pułapu określonego zgodnie z art. 51 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 54

Przejściowe płatności z tytułu owoców i warzyw

1. Państwa członkowskie mogą zatrzymać do dnia 31 grudnia 2011 r. do 50 % składowej pułapów krajowych, o których mowa w art. 40, odpowiadającej wysokości wsparcia z tytułu produkcji pomidorów.

W takim przypadku oraz w granicach pułapu określonego zgodnie z art. 51 ust. 2, dane państwo członkowskie dokonuje, w ujęciu rocznym, dodatkowej płatności na rzecz rolników.

Dodatkowa płatność przyznawana jest rolnikom produkującym pomidory na warunkach przewidzianych w tytule IV rozdział 1 sekcja 8.

2. Państwa członkowskie mogą zatrzymać:

a) do dnia 31 grudnia 2010 r. — do 100 % składowej pułapów krajowych, o których mowa w art. 40 niniejszego rozporządzenia, odpowiadającej wysokości wsparcia z tytułu produkcji owoców i warzyw innych niż uprawy roczne wymienione w akapicie trzecim niniejszego ustępu, które są dostarczane w celu przetworzenia i kwalifikowały się w ramach systemów pomocy określonych w rozporządzeniach (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 2202/96; oraz

b) od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2012 r. — do 75 % składowej pułapów krajowych, o których mowa w art. 40 niniejszego rozporządzenia, odpowiadającej wysokości wsparcia z tytułu produkcji owoców i warzyw innych niż uprawy roczne wymienione w akapicie trzecim niniejszego ustępu, które są dostarczane w celu przetwarzania i kwalifikowały się w ramach systemów pomocy określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2201/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków przetworów owocowych i warzywnych ( 9 ) i rozporządzenia Rady (WE) nr 2202/96 z dnia 28 października 1996 r. wprowadzającym program pomocy wspólnotowej dla producentów niektórych owoców cytrusowych ( 10 ).

W takim przypadku oraz w granicach pułapu określonego zgodnie z art. 51 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, państwo członkowskie dokonuje, w ujęciu rocznym, dodatkowej płatności na rzecz rolników.

Dodatkowa płatność przyznawana jest rolnikom produkującym co najmniej jeden z następujących rodzajów owoców i warzyw określonych przez dane państwo członkowskie, na warunkach przewidzianych w tytule IV rozdział 1 sekcja 8:

a) świeże figi;

b) świeże owoce cytrusowe;

c) winogrona stołowe;

d) gruszki;

e) brzoskwinie i nektaryny; oraz

f) śliwki z odmiany d'Ente.

3. Składowe pułapów krajowych, o których mowa w ust. 1 i 2, są określone w załączniku X.







ROZDZIAŁ 3

▼A1

Wdrożenie w nowych państwach członkowskich, które zastosowały system jednolitej płatności obszarowej, oraz w Chorwacji

▼B

Artykuł 55

▼A1

Wprowadzenie systemu płatności jednolitej w państwach członkowskich, które zastosowały system jednolitej płatności obszarowej, oraz w Chorwacji

1. O ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej, niniejszy tytuł ma zastosowanie do nowych państw członkowskich, które zastosowały system jednolitej płatności obszarowej przewidziany w tytule V rozdział 2, oraz do Chorwacji.

▼B

Nie stosuje się art. 41 ani rozdziału 2 sekcja 1.

2. Każde nowe państwo członkowskie, które zastosowało system jednolitej płatności obszarowej, podejmuje decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1 i art. 69 ust. 1 do dnia 1 sierpnia roku poprzedzającego rok, w ciągu którego zastosuje ono po raz pierwszy system płatności jednolitej.

3. Z wyjątkiem Bułgarii i Rumunii każde nowe państwo członkowskie, które zastosowało system jednolitej płatności obszarowej może postanowić, że oprócz spełniania warunków kwalifikowalności określonych w art. 34 ust. 2, „kwalifikujący się hektar” oznacza każdą powierzchnię użytków rolnych w obrębie gospodarstwa utrzymywaną w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r. bez względu na to, czy była ona wówczas wykorzystywana do produkcji, czy też nie.

Artykuł 56

Wniosek o wsparcie

1. Rolnicy składają wnioski o wsparcie w ramach systemu płatności jednolitej do dnia, który zostanie określony przez nowe państwa członkowskie, lecz nie później niż do dnia 15 maja.

2. Z wyjątkiem przypadku działania siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności, uprawnienia do płatności są przydzielane tylko tym rolnikom, którzy złożyli wniosek o przyznanie płatności jednolitej do dnia 15 maja pierwszego roku stosowania systemu płatności jednolitej.

Artykuł 57

Rezerwa krajowa

1. Każde z nowych państw członkowskich stosuje liniowe procentowe zmniejszenie swojego pułapu krajowego, o którym mowa w art. 40, w celu utworzenia rezerwy krajowej. ►A1 W przypadku Chorwacji zmniejszenie to nie przekracza 20 % rocznego pułapu, zgodnie z tabelą 3 zawartą w załączniku VIII. ◄

2. Nowe państwa członkowskie wykorzystują rezerwę krajową do celu przydzielenia, zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zakłóceń konkurencji, uprawnień do płatności dla rolników znajdujących się w szczególnej sytuacji, która ma zostać określona przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 141 ust. 2.

3. W trakcie pierwszego roku stosowania systemu płatności jednolitej nowe państwa członkowskie mogą wykorzystać rezerwę krajową w celu przydzielenia uprawnień do płatności, zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zakłóceń konkurencji, rolnikom działającym w specyficznych sektorach i znajdującym się w szczególnej sytuacji w wyniku przejścia na system płatności jednolitej. ►A1 Wykorzystanie rezerwy krajowej w Chorwacji jest uzależnione od zgody Komisji wydanej w drodze aktu wykonawczego, bez udziału komitetu, o którym mowa w art. 141. Komisja analizuje w szczególności kwestię istnienia jakiegokolwiek krajowego systemu płatności bezpośrednich mającego zastosowanie przed dniem przystąpienia oraz warunki, na jakich system ten jest stosowany. Do dnia 15 lipca 2013 r. Chorwacja prześle Komisji wniosek o zgodę na wykorzystanie rezerwy krajowej. ◄

4. Nowe państwa członkowskie mogą wykorzystać rezerwę krajową w celu przydzielenia uprawnień do płatności rolnikom, którzy rozpoczęli działalność rolniczą po dniu 1 stycznia pierwszego roku stosowania systemu płatności jednolitej i którzy nie uzyskali żadnej płatności bezpośredniej w tym roku, zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zakłóceń konkurencji.

5. Nowe państwa członkowskie, które nie stosują art. 68 ust. 1 lit. c), mogą wykorzystać rezerwę krajową w celu przydzielenia, zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zakłóceń konkurencji, uprawnień do płatności rolnikom z obszarów podlegających restrukturyzacji i objętych programami rozwoju odnoszącym się do jednej z form interwencji publicznej w celu zapobiegania porzucaniu gruntów i w celu zrekompensowania rolnikom szczególnych niekorzystnych warunków panujących na tych obszarach.

6. W celu stosowania ust. 2–5 nowe państwa członkowskie mogą zwiększyć wartość jednostkową uprawnień do płatności będących w posiadaniu danego rolnika w ramach limitu w wysokości 5 000 EUR lub przydzielić danemu rolnikowi nowe uprawnienia do płatności.

7. Nowe państwa członkowskie stosują liniowe zmniejszenia uprawnień do płatności, w przypadku gdy ich rezerwa krajowa nie wystarcza do uwzględnienia przypadków, o których mowa w ust. 2, 3 i 4.

▼A1

Artykuł 57a

Specjalna krajowa rezerwa na płatności dla rolników, których grunty oczyszczono z min w celu przywrócenia na nich działalności rolniczej w Chorwacji

1. Chorwacja utworzy specjalną krajową rezerwę na płatności dla rolników, których grunty oczyszczono z min w celu przywrócenia na nich działalności rolniczej, która będzie wykorzystywana do celów przydzielania – w okresie dziesięciu lat po przystąpieniu, zgodnie z obiektywnymi kryteriami i w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zakłóceń konkurencji – uprawnień do płatności dla rolników, których grunty oczyszczono z min w celu przywrócenia na nich działalności rolniczej.

2. Grunty kwalifikujące się do uzyskania uprawnień do płatności na mocy niniejszego artykułu nie kwalifikują się do uzyskania uprawnień do płatności na mocy art. 59 i 61.

3. Wartość uprawnień do płatności ustanowionych na mocy niniejszego artykułu nie przekracza wartości uprawnień do płatności ustanowionych odpowiednio zgodnie z art. 59 i 61.

4. Maksymalna kwota przydzielona na rzecz specjalnej krajowej rezerwy na płatności dla rolników, których grunty oczyszczono z min w celu przywrócenia na nich działalności rolniczej wynosi 9 600 000 EUR i jest objęta harmonogramem wprowadzania płatności bezpośrednich zawartym w art. 121. Maksymalne kwoty w poszczególnych latach są następujące:







(w tysiącach EUR) Chorwacja 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 Maksymalna kwota na rzecz specjalnej krajowej rezerwy na płatności dla rolników, których grunty oczyszczono z min w celu przywrócenia na nich działalności rolniczej 2 400 2 880 3 360 3 840 4 800 5 760 6 720 7 680 8 640 9 600

5. W pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitej Chorwacja może przydzielić uprawnienia do płatności rolnikom z tytułu gruntów, które oczyszczono z min, zgłoszonych przez rolników we wnioskach o pomoc złożonych w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitej i przywróconych do działalności rolniczej między dniem 1 stycznia 2005 r. a dniem 31 grudnia 2012 r.

6. W latach 2013–2022 uprawnienia do płatności przydziela się rolnikom z tytułu gruntów, które oczyszczono z min, zgłoszonych przez rolników w danym roku, pod warunkiem że takie grunty zostały przywrócone do działalności rolniczej w poprzednim roku kalendarzowym i że Komisja została o nich powiadomiona zgodnie z ust. 9.

7. Aby zapewnić odpowiednie wykorzystanie unijnych środków finansowych, Komisja – zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 141 ust. 2 – dokonuje zmiany pułapu określonego w tabeli 3 zawartej w załączniku VIII, tak aby dodać do tego pułapu kwoty pochodzące ze specjalnej krajowej rezerwy na oczyszczanie z min przydzielone do dnia 31 grudnia 2022 r.

8. Wszystkie grunty zgłoszone do celów niniejszego artykułu muszą być zgodne z definicją kwalifikującego się hektara przewidzianą w art. 34 ust. 2.

9. Chorwacja zgłasza Komisji, do dnia 15 lipca 2013 r., powierzchnię gruntów kwalifikujących się zgodnie z ust. 5 i podaje zarówno powierzchnię gruntów kwalifikujących się do wsparcia zgodnie z art. 59, jak i gruntów kwalifikujących się do wsparcia zgodnie z art. 61. Powiadomienie to zawiera również informację na temat odpowiednich pul środków budżetowych i niewykorzystanych kwot. Począwszy od 2014 roku powiadomienie zawierające te same informacje przekazuje się Komisji nie później niż 31 stycznia każdego roku; obejmuje ono poprzedni rok kalendarzowy i wyszczególnia grunty przywrócone do działalności rolniczej i odpowiednie pule środków budżetowych.

10. Wszystkie zaminowane i rozminowane grunty, z tytułu których rolnicy mogą otrzymywać uprawnienia do płatności ze specjalnej krajowej rezerwy na oczyszczanie z min, do dnia 31 grudnia 2012 r. zostają spisane w zintegrowanym systemie administracji i kontroli utworzonym zgodnie z tytułem II rozdział 4.

▼B

Artykuł 58

Regionalne przydzielanie krajowych pułapów, o których mowa w art. 40

1. Nowe państwa członkowskie mogą stosować system płatności jednolitej na poziomie regionalnym.

2. Nowe państwa członkowskie określają te regiony zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami.

3. W stosownych przypadkach nowe państwo członkowskie dzieli pułap krajowy, o którym mowa w art. 40, po wszelkich zmniejszeniach przewidzianych w art. 57, między regiony zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami.

Artykuł 59

Przydzielanie uprawnień do płatności

1. Rolnicy otrzymują uprawnienia do płatności, których wartość jednostkowa jest obliczana przez podzielenie mającego zastosowanie krajowego pułapu, o którym mowa w art. 40, po zastosowaniu zmniejszeń przewidzianych w art. 57 przez liczbę uprawnień do płatności ustanowionych na poziomie krajowym zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.

2. Z wyjątkiem przypadku działania siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności. 3, liczba uprawnień do płatności przypadających na rolnika jest równa liczbie hektarów, które rolnik zgłasza zgodnie z art. 35 ust. 1 w pierwszym roku stosowania systemu płatności jednolitej.

3. W drodze odstępstwa od ust. 2, z wyjątkiem przypadku działania siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności, nowe państwa członkowskie mogą podjąć decyzję, że liczba uprawnień do płatności przypadających na rolnika jest równa średniej rocznej liczbie wszystkich hektarów, które w ciągu co najmniej jednego roku w okresie reprezentatywnym ustalonym przez państwo członkowskie, ale nie później niż w roku 2008 stanowiły podstawę do otrzymania jednolitej płatności obszarowej.

W przypadku jednak gdy rolnik rozpoczął działalność rolniczą w trakcie okresu reprezentatywnego, średnia liczba hektarów jest obliczana na podstawie płatności, które zostały mu przyznane w roku kalendarzowym lub w latach kalendarzowych, podczas których prowadził działalność rolniczą.

▼A1

4. Komisja, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 141 ust. 2, przyjmuje zasady wstępnego przydzielania uprawnień do płatności w Chorwacji.

▼B

Artykuł 60

Rolnicy nieposiadający kwalifikujących się hektarów

Rolnikowi prowadzącemu działalność w sektorze wołowiny i cielęciny, sektorze mleczarskim lub sektorze mięsa baraniego i koziego, który jest uprawniony do otrzymywania uprawnień do płatności zgodnie z art. 57 ust. 3 i art. 59, lecz w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitej nie posiada kwalifikujących się hektarów, przydzielane są uprawnienia szczególne, o których mowa w art. 44, w wysokości nie przekraczającej 5 000 EUR na uprawnienie.

Artykuł 61

Użytki zielone

Nowe państwa członkowskie mogą także, zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami, określić, w ramach pułapów regionalnych ustanowionych na mocy art. 58 lub ich części, różne jednostkowe wartości uprawnień do płatności, które mają być przydzielone rolnikom, o których mowa w art. 59 ust. 1:

a) dla hektarów zidentyfikowanych jako użytki zielone w dniu 30 czerwca 2008 r. i dla wszystkich innych kwalifikujących się hektarów; lub

b) dla hektarów zidentyfikowanych jako trwałe użytki zielone w dniu 30 czerwca 2008 r. i dla wszystkich innych kwalifikujących się hektarów.

▼A1

W przypadku Chorwacji daty, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b), to 30 czerwca 2011 r.

▼B

Artykuł 62

Warunki dotyczące uprawnień do płatności

1. Uprawnienia do płatności ustanowione zgodnie z niniejszym rozdziałem mogą być przekazane jedynie w obrębie tego samego regionu lub między regionami, w których uprawnienia na hektar są takie same.

2. Nowe państwa członkowskie, działając zgodnie z zasadami ogólnymi prawa wspólnotowego, mogą podjąć decyzję o zbliżeniu wartości uprawnień do płatności określonych zgodnie z niniejszym rozdziałem. Decyzję tę podejmuje się do dnia 1 sierpnia roku poprzedzającego pierwszy rok stosowania systemu płatności jednolitej.

Do celów stosowania akapitu pierwszego uprawnienia do płatności są poddane stopniowym zmianom rocznym zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami oraz zgodnie z ustalonymi wcześniej progami rocznymi.

3. Z wyjątkiem przypadku działania siły wyższej oraz okoliczności nadzwyczajnych, rolnik może przekazać swoje uprawnienia do płatności bez gruntów jedynie w przypadku aktywowania, w rozumieniu art. 34, co najmniej 80 % swoich uprawnień do płatności w okresie co najmniej jednego roku kalendarzowego lub po dobrowolnym przekazaniu do rezerwy krajowej wszystkich uprawnień do płatności, których nie wykorzystał w pierwszym roku stosowania systemu płatności jednolitej.







ROZDZIAŁ 4

Włączenie wsparcia związanego z wielkością produkcji do systemu płatności jednolitej

Artykuł 63

Włączenie wsparcia związanego z wielkością produkcji do systemu płatności jednolitej

1. Od 2010 roku państwa członkowskie włączają wsparcie dostępne w ramach systemów wsparcia związanych z wielkością produkcji, o których mowa w załączniku XI, do systemu płatności jednolitej zgodnie z zasadami określonymi w art. 64, 65, 66 i 67.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1:

a) państwa członkowskie, które wprowadziły system płatności jednolitej zgodnie z tytułem III rozdział 1–4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, mogą podjąć decyzję o wykorzystaniu całości lub części wparcia, o którym mowa w ust. 1, na ustanowienie uprawnień do płatności lub zwiększenie wartości uprawnień do płatności na podstawie rodzaju działalności rolniczych prowadzonych przez rolników podczas jednego lub większej liczby lat w okresie 2005–2008 i zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami, takimi jak potencjał rolny lub kryteria środowiskowe;

b) państwa członkowskie, które wprowadziły system płatności jednolitej zgodnie tytułem III rozdział 5 sekcja 1 lub rozdział 6 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, lub korzystające z możliwości przewidzianej w art. 47 niniejszego rozporządzenia, mogą podjąć decyzję o wykorzystaniu całości lub części wparcia, o którym mowa w ust. 1, na zwiększenie wartości wszystkich uprawnień do płatności o kwotę uzupełniającą odpowiadającą kwocie, o jaką zwiększono pułap regionalny, podzieloną przez całkowitą liczbę uprawnień do płatności.

Państwa członkowskie mogą również dokonać rozróżnienia wzrostu wartości uprawnień do płatności przez uwzględnienie kryteriów, o których mowa w art. 64 ust. 1 niniejszego rozporządzenia lub na podstawie rodzaju działalności rolniczych prowadzonych przez rolników podczas jednego lub większej liczby lat w okresie 2005–2008 i zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami, takimi jak potencjał rolny lub kryteria środowiskowe.

3. W przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z odstępstwa przewidzianego w ust. 2 lit. a), podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia, aby rolnicy, którzy skorzystali ze wsparcia, o którym mowa w ust. 1, nie byli wyłączeni z systemu płatności jednolitej. W szczególności zapewnia ono, aby ogólne wsparcie, które rolnik otrzyma po włączeniu systemów wsparcia związanych z wielkością produkcji, o których mowa w ust. 1, do systemu płatności jednolitej, nie spadło poniżej 75 % średniego rocznego wsparcia, które rolnik otrzymał w ramach wszystkich płatności bezpośrednich podczas odnośnych okresów referencyjnych, o których mowa w art. 64, 65 i 66.

Artykuł 64

Włączenie wsparcia związanego z wielkością produkcji wyłączonego z systemu płatności jednolitej

1. Kwoty, o których mowa w załączniku XII i które były dostępne dla wsparcia związanego z wielkością produkcji w ramach systemów, o których mowa w załączniku XI pkt 1 i 2, są rozdzielane przez państwa członkowskie między rolników w danych sektorach zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami, z uwzględnieniem, w szczególności, bezpośredniego lub pośredniego wsparcia, jakie otrzymali ci rolnicy w ramach odpowiednich systemów wsparcia w okresie co najmniej jednego roku w latach 2005–2008. W przypadku systemów dotyczących skrobi ziemniaczanej, o których mowa w załączniku XI pkt 1 i 2, państwa członkowskie mogą rozdzielić kwoty dostępne w ramach tych systemów z uwzględnieniem ilości ziemniaków, jaka objęta jest umowami kontraktacyjnymi między producentem ziemniaków a wytwórcą skrobi w granicach kwoty przyznanej temu wytwórcy, o czym mowa w art. 84a rozporządzenia nr 1234/2007 w danym roku.

2. Państwa członkowskie zwiększają wartość uprawnień do płatności znajdujących się w posiadaniu danych rolników na podstawie kwot wynikających z zastosowania ust. 1.

Wzrost wartości uprawnienia do płatności na rolnika oblicza się przez podzielenie kwot, o których mowa w akapicie pierwszym, przez liczbę uprawnień do płatności danego rolnika.

Jednakże w przypadku gdy rolnik w danym sektorze nie posiada żadnych uprawnień do płatności, przydziela mu się uprawnienia do płatności:

a) których liczba jest równa liczbie hektarów zgłoszonych przez rolnika zgodnie z art. 35 ust. 1 w odniesieniu do roku, w którym dokonano włączenia systemu wsparcia związanego z wielkością produkcji do systemu płatności jednolitej;

b) których wartość jest ustalona przez podzielenie kwoty wynikającej z zastosowania ust. 1 przez liczbę ustaloną zgodnie z lit. a) niniejszego ustępu.

▼M3

W drodze odstępstwa od akapitu trzeciego, w przypadku gdy rolnik z danego sektora nie posiada żadnego uprawnienia do płatności, ale zgłasza pewną liczbę dzierżawionych uprawnień do płatności w pierwszym roku włączania wsparcia związanego z wielkością produkcji, przyznaje mu się taką liczbę uprawnień do płatności, jaka odpowiada różnicy między liczbą zgłaszanych przez niego kwalifikujących się hektarów a liczbą zgłaszanych dzierżawionych uprawnień do płatności. Wartość przyznanych uprawnień ustala się przez podzielenie liczby wynikającej z zastosowania ust. 1 przez liczbę uprawnień, które mają zostać przyznane. Wartość każdego przyznanego uprawnienia nie powinna jednak przekraczać 5 000 EUR.

Aby zapewnić pełne przyznanie kwoty wynikającej z zastosowania ust. 1 po zastosowaniu przepisów akapitu czwartego niniejszego ustępu, rolnikowi z danego sektora przyznaje się uprawnienia do płatności o maksymalnej wartości 5 000 EUR na uprawnienie. W drodze odstępstwa od art. 35, te uprawnienia do płatności dają prawo do wsparcia rocznego na mocy systemu płatności jednolitych bez zgłaszania odpowiednich hektarów. Liczba aktywowanych w wyniku skorzystania z tego odstępstwa uprawnień do płatności w danym roku nie przekracza jednak liczby uprawnień do płatności aktywowanych przez rolnika zgodnie z art. 35. Odstępstwo to przestaje mieć zastosowanie od pierwszego roku i w zakresie, w którym rolnik z danego sektora zgłasza liczbę kwalifikujących się hektarów wystarczającą do aktywowania uprawnień do płatności lub ich części zgodnie z art. 35. Te uprawnienia do płatności są aktywowane względem dostępnych kwalifikujących się hektarów przed przekazaniem przedmiotowemu rolnikowi jakichkolwiek uprawnień do płatności po przyznaniu uprawnień do płatności zgodnie z pierwszym zdaniem niniejszego akapitu.

W przypadku przekazania uprawnień do płatności w wyniku zastosowania przepisów akapitu piątego niniejszego ustępu, w sposób inny niż w drodze faktycznego lub przewidywanego dziedziczenia lub w związku ze zmianą statusu prawnego, w przypadku gdy nabywca uprawnień aktywuje te uprawnienia do płatności, zastosowanie ma art. 35.

▼B

3. Jednakże w przypadku gdy kwota przeznaczana na system pomocy jest niższa niż 250 000 EUR, dane państwo członkowskie może podjąć decyzję o nierozdzielaniu kwot i dodaniu ich do rezerwy krajowej.

Artykuł 65

Włączenie wsparcia związanego z wielkością produkcji częściowo wyłączonego z systemu płatności jednolitej

Kwoty, które były dostępne dla wsparcia związanego z wielkością produkcji w ramach systemów, o których mowa w załączniku XI pkt 3 są rozdzielane przez państwa członkowskie między rolników w danych sektorach proporcjonalnie do wsparcia, które rolnicy ci otrzymali w ramach odpowiednich systemów wsparcia w odnośnych okresach referencyjnych, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003.

Państwa członkowskie mogą jednak wybrać bliższy okres reprezentatywny, zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami oraz, w przypadku gdy państwo członkowskie wprowadziło system płatności jednolitej zgodnie z tytułem III rozdział 5 sekcja 1 lub rozdział 6 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub gdy korzysta z możliwości przewidzianej w art. 47 niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 63 ust. 2 lit. b) niniejszego rozporządzenia.

Państwa członkowskie zwiększają wartość uprawnień do płatności danych rolników lub przydzielają uprawnienia do płatności zgodnie z art. 64 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy rolnik, który otrzymał płatności na mocy art. 67 i 68 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, byłby uprawniony do otrzymania uprawnień do płatności zgodnie z niniejszym artykułem, lecz w roku włączenia systemu wsparcia związanego z wielkością produkcji do systemu płatności jednolitej nie posiada hektarów kwalifikujących się lub jeżeli kwota uprawnień do płatności na hektar wynosi ponad 5 000 EUR, rolnikowi temu przydziela się uprawnienia szczególne, o których mowa w art. 44, w wysokości nie przekraczającej 5 000 EUR na uprawnienie.

Artykuł 66

Fakultatywne włączenie wsparcia związanego z wielkością produkcji częściowo wyłączonego z systemu płatności jednolitej

W przypadku gdy państwo członkowskie:

a) nie podejmie decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 akapit pierwszy;

b) zgodnie z art. 51 ust. 1 akapit drugi podejmuje decyzję o nieprzyznawaniu od roku 2011 płatności z tytułu wołowiny i cielęciny, o których mowa w art. 53 ust. 2; lub

c) zgodnie z art. 51 ust. 1 akapit trzeci podejmuje decyzję o nieprzyznawaniu płatności z tytułu owoców i warzyw,

kwoty, które były dostępne dla wsparcia związanego z wielkością produkcji w ramach systemów, o których mowa w załączniku XI pkt 4, zostają włączone do systemu płatności jednolitej zgodnie z art. 65.

Artykuł 67

Wcześniejsze włączenie wsparcia związanego z wielkością produkcji do systemu płatności jednolitej

►M3 1. ◄ Do dnia 1 sierpnia 2009 r. państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o włączeniu pomocy z tytułu nasion, o której mowa w tytule IV sekcja 5 oraz systemów, o których mowa w załączniku XI pkt 1, z wyjątkiem specjalnej premii jakościowej z tytułu pszenicy durum, do systemu płatności jednolitej w roku 2010 lub 2011. W tym przypadku Komisja, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 141 ust. 2, dostosowuje pułapy krajowe, o których mowa w art. 40, poprzez dodanie kwot określonych w załączniku XII dla danego systemu pomocy.

▼M3

2. Państwa członkowskie, które skorzystały z wariantu przewidzianego w tytule III rozdział 5 sekc