02014R0809 — PL — 18.07.2022 — 010.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:





sprostowane przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 809/2014

z dnia 17 lipca 2014 r.

ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności







TYTUŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Zakres

Niniejsze rozporządzenie ustanawia zasady stosowania rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do:

a) powiadomień przesyłanych Komisji przez państwa członkowskie zgodnie z ich zobowiązaniami dotyczącymi ochrony interesów finansowych Unii;

b) kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu przeprowadzanych przez państwa członkowskie pod kątem przestrzegania kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków;

c) minimalnego poziomu kontroli na miejscu oraz obowiązku zwiększania tego poziomu lub możliwości zmniejszania go;

d) sprawozdań z kontroli oraz przeprowadzonych weryfikacji i ich wyników;

e) organów odpowiedzialnych za przeprowadzanie kontroli zgodności, jak również zakresu takich kontroli;

f) szczególnych środków kontroli i metod określania poziomu tetrahydrokanabinolu w konopi;

g) ustanowienia i funkcjonowania systemu przeznaczonego do kontroli zatwierdzonych organizacji międzybranżowych do celów płatności specyficznej w odniesieniu do bawełny;

h) przypadków, w których wnioski o przyznanie pomocy i wniosków o płatność lub wszelkie inne komunikaty, wnioski lub prośby mogą być korygowane i dostosowywane po ich złożeniu;

i) stosowania i obliczania częściowego lub całkowitego wycofania płatności;

j) odzyskiwania nienależnych płatności oraz kar, a także nienależnie przydzielonych uprawnień do płatności i stosowania odsetek;

k) stosowania i obliczania wysokości kar administracyjnych;

l) uznawania danej niezgodności za nieznaczną;

m) wniosków o przyznanie pomocy i wniosków o płatności oraz wniosków o uprawnienia do płatności, łącznie z ostatecznym terminem ich składania, wymogów dotyczących minimalnego zakresu informacji zawartych we wniosku, przepisów dotyczących wprowadzania poprawek do wniosków o przyznanie pomocy lub wycofywania wniosków, zwolnienia z wymogu składania wniosków o przyznanie pomocy oraz przepisów umożliwiających państwom członkowskim stosowanie uproszczonych procedur;

n) przeprowadzania kontroli mających na celu weryfikację przestrzegania obowiązków oraz poprawności i kompletności informacji podanych we wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność, w tym przepisów dotyczących zakresu tolerancji pomiarów w przypadku kontroli na miejscu;

o) specyfikacji technicznych niezbędnych do jednolitego wdrażania tytułu V rozdział II rozporządzenia (UE) nr 1306/2013;

p) przekazywania gospodarstw;

q) wypłaty zaliczek;

r) przeprowadzania kontroli odnoszących się do obowiązków w zakresie zasady wzajemnej zgodności, w tym uwzględniania uczestnictwa rolnika w systemie doradztwa rolniczego i uczestnictwa rolnika w systemie certyfikacji;

s) obliczania i stosowania kar administracyjnych w odniesieniu do obowiązków w zakresie zasady wzajemnej zgodności, w tym w odniesieniu do beneficjentów stanowiących grupę osób.

Artykuł 2

Wymiana informacji na temat wniosków o przyznanie pomocy, wniosków o wsparcie, wniosków o płatność i innych deklaracji

1. W celu prawidłowego zarządzania systemami pomocy i środkami wsparcia i w przypadkach, gdy w państwie członkowskim więcej niż jedna agencja płatnicza jest odpowiedzialna za zarządzanie płatnościami bezpośrednimi i środkami rozwoju obszarów wiejskich w odniesieniu do tego samego beneficjenta, zainteresowane państwo członkowskie podejmuje właściwe środki, aby zapewnić, że – w stosownych przypadkach – informacje wymagane we wnioskach o przyznanie pomocy, wnioskach o wsparcie, wnioskach o płatność i innych deklaracjach są dostępne dla wszystkich zaangażowanych agencji płatniczych.

2. W przypadku gdy kontroli nie przeprowadza odpowiedzialna agencja płatnicza, zainteresowane państwo członkowskie upewnia się, że taka inna agencja płatnicza otrzymała wystarczające informacje dotyczące przeprowadzonych kontroli oraz ich wyniki. Do agencji płatniczej należy określenie potrzebnych informacji.

Artykuł 3

Wycofanie wniosków o przyznanie pomocy, wniosków o wsparcie, wniosków o płatność i innych deklaracji

1. Wniosek o przyznanie pomocy, wniosek o wsparcie, wniosek o płatność lub inną deklarację można w dowolnym momencie całkowicie lub częściowo wycofać na piśmie. Właściwy organ rejestruje takie wycofanie.

Jeżeli państwo członkowskie korzysta z możliwości przewidzianych w art. 21 ust. 3, wówczas może ono przewidzieć, iż zgłoszenie do skomputeryzowanej bazy danych zwierząt faktu, że zwierzę opuściło gospodarstwo, może zastępować pisemne wycofanie wniosku.

2. Jeśli właściwy organ poinformował już beneficjenta o jakichkolwiek przypadkach niezgodności w dokumentach, o których mowa w ust. 1, lub jeśli powiadomił go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu lub jeśli ta kontrola ujawni jakiekolwiek przypadki niezgodności, wycofanie nie jest dozwolone odnośnie do części tych dokumentów, których dotyczy niezgodność.

3. Wycofanie zgodnie z ust. 1 stawia beneficjentów w sytuacji, w jakiej znajdowali się przed złożeniem odnośnych dokumentów lub ich części.

Artykuł 4

Korekty i poprawianie oczywistych błędów

Wnioski o przyznanie pomocy, wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i dokumenty uzupełniające złożone przez beneficjenta mogą zostać skorygowane i poprawione w dowolnym czasie po ich złożeniu w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów uznanych przez właściwy organ na podstawie ogólnej oceny danego przypadku, pod warunkiem że beneficjent działał w dobrej wierze.

Właściwy organ może uznać oczywiste błędy tylko w przypadku, gdy mogą one być bezpośrednio zidentyfikowane w wyniku sprawdzenia informacji zawartych w dokumentach, o których mowa w akapicie pierwszym.

Artykuł 5

Stosowanie zmniejszeń, odmów, wycofań i kar

Jeżeli niezgodność, względem której stosuje się kary zgodnie z tytułem IV rozdział II rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 ( 1 ), podlega także wycofaniom lub karom zgodnie z tytułem II rozdział III i IV lub zgodnie z tytułem III wymienionego rozporządzenia:

a) zmniejszenia, odmowy, wycofania i kary przewidziane w tytule II rozdział III i IV lub w tytule III rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 stosuje się w odniesieniu do systemów płatności bezpośrednich lub środków rozwoju obszarów wiejskich objętych zakresem systemu zintegrowanego;

b) kary przewidziane w tytule IV rozdział II rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 są stosowane do całkowitej kwoty płatności przyznawanych danemu beneficjentowi zgodnie z art. 92 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, które nie podlegają zmniejszeniom, odmowom, wycofaniom lub karom, o których mowa w lit. a).

Zmniejszenia, odmowy, wycofania i kary, o których mowa w akapicie pierwszym, stosuje się zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia bez uszczerbku dla dodatkowych kar nakładanych na podstawie innych przepisów prawodawstwa unijnego lub krajowego.

Artykuł 6

Kolejność stosowania zmniejszeń, odmów, wycofań i kar w odniesieniu do każdego systemu płatności bezpośrednich lub środków rozwoju obszarów wiejskich

1. Kwota płatności, która ma być przyznana beneficjentowi w ramach systemu wymienionego w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, jest ustalana przez państwa członkowskie na podstawie warunków ustanowionych zgodnie z tym rozporządzeniem oraz z programami dla regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskiej oraz mniejszych wysp Morza Egejskiego, które to programy ustanowiono odpowiednio rozporządzeniami Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013 ( 2 ) i (UE) nr 229/2013 ( 3 ) dotyczącymi tych systemów wsparcia bezpośredniego.

2. Dla każdego systemu wymienionego w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz dla każdego środka rozwoju obszarów wiejskich objętego zakresem systemu zgodnie z definicją w art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 6 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014, zmniejszenia, wycofania i kary oblicza się, w stosownych przypadkach, w następującej kolejności: a) zmniejszenia i kary przewidziane w tytule II rozdział IV rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014, z wyjątkiem kar, o których mowa w art. 16 tego rozporządzenia, są stosowane w każdym przypadku niezgodności; b) kwota wynikająca z zastosowania lit. a) służy jako podstawa obliczenia odmów przewidzianych w tytule III rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014; c) kwota wynikająca z zastosowania lit. b) służy jako podstawa obliczenia wszelkich zmniejszeń stosowanych w przypadku wniosków złożonych po wyznaczonym terminie zgodnie z art. 13 i 14 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014; d) kwota wynikająca z zastosowania lit. c) służy jako podstawa obliczenia wszelkich zmniejszeń stosowanych w przypadkach niezgłoszenia działek rolnych zgodnie z art. 16 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014; e) kwota wynikająca z zastosowania lit. d) służy jako podstawa obliczenia wycofań przewidzianych w tytule III rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014; f) kwota wynikająca z zastosowania lit. e) służy jako podstawa do stosowania: (i) liniowego zmniejszenia przewidzianego w art. 51 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013; (ii) liniowego zmniejszenia przewidzianego w art. 51 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013; (iii) liniowego zmniejszenia przewidzianego w art. 65 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013; (iv) liniowego zmniejszenia przewidzianego w art. 65 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013; (v) liniowego zmniejszenia stosowanego w przypadku, gdy płatności dokonywane zgodnie z art. 41 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 przekraczają pułapy krajowe ustanowione zgodnie z art. 42 ust. 2 tego rozporządzenia.

3. Kwota wynikającą z zastosowania ust. 2 lit. f), służy jako podstawa do: a) zastosowania zmniejszenia płatności przewidzianego w art. 11 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013; b) zastosowania odsetka liniowego zmniejszenia ustanowionego zgodnie z art. 7 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1307/2013; c) zastosowania współczynnika korygującego, o którym mowa w art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

4. Kwota płatności otrzymana w wyniku zastosowania ust. 3 służy jako podstawa do obliczenia wszelkich zmniejszeń stosowanych za nieprzestrzeganie zasady wzajemnej zgodności zgodnie z tytułem IV rozdział II rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014.

Artykuł 7

Odzyskiwanie nienależnych płatności

1. W przypadku dokonania nienależnej płatności beneficjent zwraca odnośną kwotę powiększoną, w stosownych przypadkach, o odsetki obliczone zgodnie z ust. 2.

2. Odsetki nalicza się za okres między terminem zwrotu płatności przez beneficjenta wyznaczonym w nakazie odzyskania środków, który nie może przekraczać 60 dni, a datą zwrotu lub odliczenia.

Stosowana stopa odsetek obliczana jest zgodnie z przepisami prawa krajowego, jednak nie może być niższa niż stopa procentowa stosowana przy odzyskiwaniu kwot zgodnie z przepisami krajowymi.

3. Obowiązek zwrotu, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu oraz jeśli błąd nie mógł zostać wykryty przez beneficjenta w zwykłych okolicznościach.

Jednak w przypadku gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego istotnych dla obliczania przedmiotowej płatności, akapit pierwszy stosuje się jedynie, jeśli decyzja o odzyskaniu nie została przekazana w terminie 12 miesięcy od dokonania płatności.

Artykuł 8

Przekazywanie gospodarstw

1. Na potrzeby niniejszego artykułu: a) „przekazanie gospodarstwa” oznacza sprzedaż, dzierżawę lub jakikolwiek inny podobny rodzaj transakcji odnoszących się do przedmiotowych jednostek produkcyjnych; b) „przekazujący” oznacza beneficjenta, którego gospodarstwo jest przekazywane innemu beneficjentowi; c) „przejmujący” oznacza beneficjenta, któremu gospodarstwo jest przekazywane.

2. W przypadku gdy całe gospodarstwo przekazywane jest przez jednego beneficjenta na rzecz drugiego po złożeniu wniosku o przyznanie pomocy, wniosku o wsparcie lub wniosku o płatność i przed spełnieniem wszystkich warunków przyznania pomocy lub wsparcia, przekazującemu nie przyznaje się żadnej pomocy z tytułu przekazywanego gospodarstwa.

3. Pomoc lub płatność, o którą ubiega się przekazujący, przyznaje się przejmującemu w przypadku gdy: a) w okresie, który ma być ustalony przez państwa członkowskie, przejmujący poinformuje właściwy organ o przekazaniu i zwróci się o wypłacenie pomocy lub wsparcia; b) przejmujący przedstawi wszystkie dowody przekazania wymagane przez właściwy organ; c) spełnione są wszystkie warunki przyznania pomocy lub wsparcia z tytułu przekazywanego gospodarstwa.

4. Po tym, jak przejmujący poinformuje właściwe władze i zwróci się o wypłacenie pomocy lub wsparcia zgodnie z ust. 3 lit. a): a) wszystkie prawa i obowiązki przekazującego, wynikające ze stosunku prawnego między przekazującym a właściwym organem, powstałe na skutek złożenia wniosku o przyznanie pomocy, wniosku o wsparcie lub wniosku o płatność, przechodzą na przejmującego; b) wszelkie działania niezbędne do przyznania pomocy lub wsparcia i wszystkie deklaracje złożone przez przekazującego przed przekazaniem przypisane zostają przejmującemu do celów stosowania odpowiednich przepisów unijnych; c) przekazane gospodarstwo uważa się, w stosownych przypadkach, za odrębne gospodarstwo w danym roku składania wniosków.

5. W stosownych przypadkach, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o przyznaniu pomocy lub wsparcia przekazującemu. W takim przypadku: a) przejmującemu nie przyznaje się żadnej pomocy; b) państwa członkowskie stosują odpowiednio wymogi określone w ust. 2, 3 i 4.

Artykuł 9

Powiadomienia

1. Każdego roku, do dnia 15 lipca, w odniesieniu do wszystkich systemów płatności bezpośrednich, środków rozwoju obszarów wiejskich, pomocy technicznej oraz systemów wsparcia w sektorze wina, o których mowa w art. 46 i 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, państwa członkowskie powiadamiają Komisję o danych kontrolnych i statystykach kontroli obejmujących poprzedni rok kalendarzowy, a w szczególności: a) danych dotyczących poszczególnych beneficjentów w zakresie wniosków o przyznanie pomocy i wniosków o płatność, zgłoszonych obszarów i zwierząt, wyników kontroli administracyjnych, kontroli na miejscu i kontroli ex post; b) w stosownych przypadkach, wynikach kontroli dotyczących zasady wzajemnej zgodności, w tym odpowiednich zmniejszeniach i wykluczeniach.

Takie powiadomienie przekazywane jest drogą elektroniczną z zachowaniem specyfikacji technicznych w zakresie przekazywania danych kontrolnych i statystyk kontroli udostępnionych im przez Komisję.

2. Do dnia 15 lipca 2015 r. państwa członkowskie przekazują Komisji sprawozdanie dotyczące opcji wybranych do kontroli wymogów w zakresie zasady wzajemnej zgodności oraz właściwych organów kontroli odpowiedzialnych za kontrolowanie wymogów i norm w zakresie zasady wzajemnej zgodności. Późniejsze zmiany dotyczące informacji dostarczonych w sprawozdaniu przekazuje się bezzwłocznie.

▼M10 —————

▼B

4. Skomputeryzowane dane ustalone jako część systemu zintegrowanego są wykorzystywane do wsparcia informacji, które mają być przekazywane Komisji w ramach przepisów sektorowych.







TYTUŁ II

ZINTEGROWANY SYSTEM ZARZĄDZANIA I KONTROLI







ROZDZIAŁ I

Przepisy ogólne

▼M1

Artykuł 10

Zaliczki na poczet płatności bezpośrednich

Jeżeli państwo członkowskie wypłaca zaliczki na poczet płatności bezpośrednich zgodnie z art. 75 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, współczynnik korygujący dyscypliny finansowej, o którym mowa w art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, nie jest brany pod uwagę przy obliczaniu tych zaliczek.

Saldo płatności, która ma być przyznana na rzecz beneficjentów od dnia 1 grudnia, uwzględnia współczynnik korygujący dyscypliny finansowej mający zastosowanie do danego roku składania wniosków w odniesieniu do sumy płatności bezpośrednich związanych z tym rokiem.

▼B







ROZDZIAŁ II

Wnioski o przyznanie pomocy i wnioski o płatność







Sekcja 1

Przepisy wspólne

Artykuł 11

Uproszczenie procedur

1. Z zastrzeżeniem innych przepisów przewidzianych w rozporządzeniach (UE) nr 1305/2013, (UE) nr 1306/2013 i (UE) nr 1307/2013, rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 lub niniejszego rozporządzenia – państwa członkowskie mogą zezwolić lub wymagać, aby wszelka komunikacja w ramach niniejszego rozporządzenia, zarówno od beneficjenta do organów, jak i odwrotnie, odbywała się w formie elektronicznej, pod warunkiem że nie prowadzi to do jakiejkolwiek dyskryminacji między beneficjentami oraz że zostaną podjęte stosowne środki, aby zapewnić w szczególności, że: a) beneficjent jest jednoznacznie zidentyfikowany; b) beneficjent spełnia wszystkie wymagania w ramach danego systemu płatności bezpośrednich lub środka rozwoju obszarów wiejskich; c) przekazywane dane są wiarygodne dla właściwego zarządzania danym systemem płatności bezpośrednich lub środkiem rozwoju obszarów wiejskich; w przypadku korzystania z danych zawartych w skomputeryzowanej bazie danych zwierząt zdefiniowanej w art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 9 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 – taka baza danych zapewnia poziom gwarancji i wdrożenia niezbędny do właściwego zarządzania danym systemem płatności bezpośrednich lub środkiem rozwoju obszarów wiejskich; d) jeśli dokumenty uzupełniające nie mogą być przekazane w formie elektronicznej, to właściwe organy muszą je otrzymać w takich samych terminach jak w przypadku przekazywania drogą nieelektroniczną.

2. Odnośnie do składania wniosków o przyznanie pomocy lub wniosków o płatność państwa członkowskie – zgodnie z warunkami przewidzianymi w ust. 1 – mogą ustanowić procedury uproszczone, jeżeli właściwe organy mają już dostęp do danych, w szczególności, jeśli sytuacja nie uległa zmianie od ostatniego złożenia wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność w ramach danego systemu płatności bezpośrednich lub środka rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z art. 72 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o wykorzystaniu danych pochodzących ze źródeł danych będących w dyspozycji władz krajowych do celów wniosków o przyznanie pomocy i wniosków o płatność. W takim przypadku państwo członkowskie dopilnowuje, by te źródła danych zapewniały poziom gwarancji niezbędny do prawidłowego zarządzania danymi w celu zagwarantowania wiarygodności, integralności i bezpieczeństwa danych.

3. W miarę możliwości właściwy organ może wystąpić bezpośrednio do źródła o informacje wymagane w jakichkolwiek dokumentach uzupełniających, które należy złożyć wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy lub wnioskiem o płatność.

▼M1

4. ►M10 ◄ Jeżeli system zintegrowany przewiduje z góry ustalony formularz i odpowiednie materiały graficzne, o których mowa w art. 72 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, za pośrednictwem interfejsu opartego na GIS, umożliwiającego przetwarzanie danych przestrzennych i alfanumerycznych wszystkich obszarów zadeklarowanych (zwany dalej „formularzem geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy”), państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o wprowadzeniu systemu wstępnych kontroli krzyżowych (zwanych dalej „kontrolami wstępnymi”), który obejmuje co najmniej kontrole krzyżowe, o których mowa w art. 29 ust. 1 akapit pierwszy lit. a), b) i c) niniejszego rozporządzenia.Wyniki są przekazywane beneficjentom w odpowiednim terminie w celu wsparcia ich w spełnianiu kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków. Państwa członkowskie mogą wykorzystywać tymczasowe wyniki na poziomie działki, o których mowa w art. 40a ust. 1 akapit pierwszy lit. d), jako informacje istotne dla kontroli wstępnych dotyczących systemów pomocy i środków wsparcia niepodlegających kontrolom w formie monitorowania. W przypadku gdy państwo członkowskie podejmie taką decyzję, art. 40a ust. 4 nie ma zastosowania do informacji przekazanych beneficjentom w ramach kontroli wstępnych.

Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o przeprowadzeniu takich kontroli wstępnych na poziomie regionalnym, pod warunkiem że system z wykorzystaniem formularza geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy jest ustanowiony na poziomie regionalnym.

5. Jeżeli beneficjent jest grupą osób ubiegających się o wsparcie na rzecz działań rolno-środowiskowo-klimatycznych, o których mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, (zwaną dalej „kolektywem”), państwo członkowskie może podjąć decyzję o odstępstwie od wymogu określonego w art. 14 niniejszego rozporządzenia, zgodnie z którym wniosek o płatność zawiera wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do wsparcia, oraz od ograniczenia, o którym mowa w art. 13 niniejszego rozporządzenia, zgodnie z którym wszystkie istotne dane w celu właściwego zarządzania administracyjnego i finansowego wsparciem należy przekazać przed ostatecznym terminem składania wniosku o płatność, wprowadzając uproszczony roczny wniosek o płatność (zwany dalej „wnioskiem kolektywnym”), który jest składany przez kolektyw.

Artykuły 2, 3, 4, 9, 11, 13, 15, 16, 17 ust. 1 i ust. 3–9 oraz art. 21, 24, 25, 27, 28, 29, 35, 38, 39, 40, 42, 43 i 45 niniejszego rozporządzenia oraz art. 4, 12 i 13 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 stosuje się z uwzględnieniem niezbędnych zmian odnośnie do szczególnych wymogów ustanowionych w odniesieniu do wniosków kolektywnych.

W odniesieniu do kolektywów państwa członkowskie do programu rozwoju obszarów wiejskich włączają opis uzgodnień administracyjnych.

▼B

Artykuł 12

Przepisy ogólne dotyczące pojedynczego wniosku oraz składania wniosków o wsparcie w ramach środków rozwoju obszarów wiejskich

1. Jeżeli państwa członkowskie zdecydują zgodnie z art. 72 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, że wnioski o płatności bezpośrednie i wnioski o płatność w ramach środków rozwoju obszarów wiejskich mają być objęte pojedynczym wnioskiem, art. 20, 21 i 22 niniejszego rozporządzenia stosuje się odpowiednio w odniesieniu do szczególnych wymagań ustanowionych dla wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność w ramach tych systemów lub środków.

2. Beneficjent ubiegający się o pomoc lub wsparcie w ramach bezpośrednich płatności obszarowych lub środków rozwoju obszarów wiejskich może złożyć tylko jeden pojedynczy wniosek na rok.

3. Państwa członkowskie przewidują odpowiednie procedury składania wniosków o przyznanie wsparcia w ramach środków rozwoju obszarów wiejskich.

Artykuł 13

Ostateczny termin składania pojedynczego wniosku, wniosków o przyznanie pomocy lub wniosków o płatność

1. ►M10 ◄ Państwa członkowskie określają ostateczne terminy, w których pojedynczy wniosek, wnioski o przyznanie pomocy lub wnioski o płatność mogą być składane.—————

Przy ustalaniu tych ostatecznych terminów państwa członkowskie uwzględniają okres potrzebny do udostępnienia istotnych danych w celu właściwego administracyjnego i finansowego zarządzania pomocą lub wsparciem oraz zapewniają możliwość ustalenia terminów rzeczywistych kontroli.

2. Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 78 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, w niektórych strefach podległych wpływowi wyjątkowych warunków klimatycznych ostateczne terminy, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, mogą zostać wyznaczone na późniejszą datę.

Artykuł 14

Treść pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność

1. Pojedynczy wniosek lub wniosek o płatność zawiera wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy lub wsparcia, w szczególności: a) tożsamość beneficjenta; b) szczegóły dotyczące przedmiotowych systemów płatności bezpośrednich lub środków rozwoju obszarów wiejskich; c) identyfikację uprawnień do płatności zgodnie z systemem identyfikacji i rejestracji przewidzianym w art. 7 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 do celów systemu płatności podstawowej; d) szczegóły pozwalające na jednoznaczną identyfikację wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, ich powierzchnię wyrażoną w hektarach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, ich położenie i, jeśli to konieczne, dalsze specyfikacje dotyczące ich użytkowania; e) w stosownych przypadkach, szczegółowe dane umożliwiające jednoznaczną identyfikację gruntów nierolniczych, w odniesieniu do których składany jest wniosek o wsparcie w ramach środków rozwoju obszarów wiejskich; f) w razie potrzeby, wszelkie dokumenty uzupełniające potrzebne do wykazania kwalifikowalności do przedmiotowego systemu lub środka; g) oświadczenie beneficjenta, że jest świadomy warunków przedmiotowych systemów płatności bezpośrednich lub środków rozwoju obszarów wiejskich; h) w stosownych przypadkach, wskazanie przez beneficjenta, że jest objęty wykazem nierolniczych przedsiębiorstw lub rodzajów działalności, o których mowa w art. 9 ust. 2 akapit pierwszy i drugi rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

2. W celu identyfikacji uprawnień do płatności, o których mowa w ust. 1 lit. c), z góry ustalone formularze przekazane beneficjentowi zgodnie z art. 72 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 zawierają identyfikację uprawnień do płatności zgodną z systemem identyfikacji i rejestracji przewidzianym w art. 7 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014.

3. W pierwszym roku stosowania systemu płatności podstawowej państwa członkowskie mogą odstąpić od stosowania przepisów niniejszego artykułu oraz art. 17 niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do uprawnień do płatności.

▼M8 —————

▼M1

Artykuł 14a

Wnioski kolektywne

1. Jeżeli państwo członkowskie korzysta z możliwości składania wniosków kolektywnych, art. 14 nie ma zastosowania w odniesieniu do takich wniosków kolektywnych.

2. Kolektyw składa jeden wniosek kolektywny na rok.

3. Wniosek kolektywny zawiera wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności wsparcia, z wyjątkiem informacji w odniesieniu do zobowiązań objętych działaniami rolno-środowiskowo-klimatycznymi, o których mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. Wniosek kolektywny zawiera w szczególności: a) tożsamość kolektywu; b) niepowtarzalną identyfikację każdego uczestniczącego członka kolektywu; c) odniesienie do wniosku o wsparcie złożonego przez kolektyw; d) szczegóły dotyczące odnośnych działań rolno-środowiskowo-klimatycznych; e) szczegóły pozwalające na jednoznaczną identyfikację wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, ich powierzchnię wyrażoną w hektarach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, ich położenie i, jeśli to konieczne, dalsze specyfikacje dotyczące ich użytkowania; f) w stosownych przypadkach, szczegółowe dane umożliwiające jednoznaczną identyfikację gruntów nierolniczych, w odniesieniu do których składany jest wniosek o wsparcie w ramach środków rozwoju obszarów wiejskich; g) w stosownych przypadkach, wszelkie dokumenty uzupełniające potrzebne do wykazania kwalifikowalności do przedmiotowego środka; h) oświadczenie kolektywu stwierdzające, że uczestniczący członkowie są świadomi warunków odnoszących się do przedmiotowych środków rozwoju obszarów wiejskich i skutków finansowych w przypadku niezgodności.

Jeżeli wniosek o wsparcie złożony przez kolektyw zawiera informacje, o których mowa w akapicie pierwszym lit. b), d) i h), informacja ta może zostać zastąpiona odesłaniem do tego wniosku o wsparcie.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 akapit pierwszy państwa członkowskie mogą podjąć decyzję, że wniosek kolektywny zawiera wszystkie szczegóły dotyczące zobowiązań objętych działaniami rolno-środowiskowo-klimatycznymi.

5. Kolektyw powiadamia właściwy organ o każdym zobowiązaniu objętym działaniami rolno-środowiskowo-klimatycznymi nie później niż 14 dni kalendarzowych przed podjęciem zobowiązania. Państwa członkowskie przewidują odpowiednie procedury odnośnie do tego powiadomienia.

Jeżeli dane dotyczące zobowiązań objętych działaniami rolno-środowiskowo-klimatycznymi zawarte są we wniosku kolektywnym zgodnie z ust. 4, zobowiązania nie muszą być zgłaszane zgodnie z niniejszym ustępem akapit pierwszy, chyba że zmiana dotyczy rodzaju, harmonogramu lub lokalizacji zobowiązania.

▼M8

Artykuł 15

Zmiany w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność

1. Po ostatecznym terminie złożenia pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność poszczególne działki rolne lub indywidualne uprawnienia do płatności mogą być dodane lub dostosowane w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność, pod warunkiem że wymogi wynikające z przedmiotowych systemów płatności bezpośrednich i środków rozwoju obszarów wiejskich są przestrzegane. Zmian dotyczących użytkowania systemu płatności bezpośrednich lub środków rozwoju obszarów wiejskich odnośnie do poszczególnych działek rolnych lub odnośnie do uprawnień do płatności zadeklarowanych w pojedynczym wniosku można dokonać na tych samych warunkach. Jeśli zmiany, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim, mają związek z jakimikolwiek dokumentami uzupełniającymi lub umowami, które należy przedłożyć, takie dokumenty lub umowy można również odpowiednio zmieniać.

1a. Jeżeli beneficjent został powiadomiony o wynikach kontroli wstępnych, o których mowa w art. 11 ust. 4, beneficjent ten może wprowadzać zmiany do pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność w celu zawarcia wszystkich koniecznych korekt w odniesieniu do poszczególnych działek zgodnie z wynikami tych kontroli krzyżowych, jeżeli wykazały możliwą niezgodność.

1b. Jeżeli kontrole w formie monitorowania prowadzone są zgodnie z art. 40a, a właściwe organy przekazały tymczasowe wyniki na poziomie działki zgodnie z art. 40a ust. 1 lit. d), beneficjenci mogą zmieniać swoje pojedyncze wnioski lub wnioski o płatność w odniesieniu do dostosowania lub użytkowania poszczególnych działek rolnych objętych kontrolą w formie monitorowania, pod warunkiem że wymogi wynikające z przedmiotowych systemów płatności bezpośrednich i środków rozwoju obszarów wiejskich są przestrzegane. Indywidualne uprawnienia do płatności mogą zostać dodane w przypadkach, gdy zmiana pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność prowadzi do zwiększenia deklarowanej powierzchni.

2. ►M10 Zmiany dokonane zgodnie z ust. 1 są zgłaszane właściwym organom przed upływem ostatecznego terminu wyznaczonego przez państwo członkowskie. ◄ ►M10 ————— ◄ ►C1 Termin ten nie może jednak przypadać wcześniej niż 15 dni kalendarzowych po ostatecznym terminie na złożenie pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność, który to termin ustanowiono zgodnie z art. 13 ust. 1. ◄ Na zasadzie odstępstwa od akapitów pierwszego i drugiego, w należycie uzasadnionych okolicznościach, państwa członkowskie mogą zezwolić beneficjentowi na zmianę w późniejszym terminie pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność w odniesieniu do wykorzystania działek rolnych zgłoszonych do celów płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska zgodnie z tytułem III rozdział 3 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 lub płatności z tytułu obszarów Natura 2000 i płatności związanych z ramową dyrektywą wodną zgodnie z art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, pod warunkiem że nie stawia to beneficjenta w bardziej korzystnej sytuacji pod względem wypełnienia obowiązków wynikających z wniosku pierwotnego. W takim przypadku państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o ostatecznym terminie zgłaszania takich zmian właściwemu organowi. Zgłoszenia takie sporządza się na piśmie lub za pośrednictwem formularza geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy.

2a. Zmiany dokonane w następstwie kontroli wstępnych zgodnie z ust. 1a zgłasza się właściwemu organowi najpóźniej dziewięć dni kalendarzowych po ostatecznym terminie przekazania beneficjentowi wyników kontroli wstępnych, o którym mowa w art. 11 ust. 4. Zgłoszenia takie sporządza się na piśmie lub za pośrednictwem formularza geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy.

2b. Zmiany w następstwie przekazania tymczasowych wyników na poziomie działki zgodnie z art. 40a ust. 1 lit. d), zgłoszone zgodnie z ust. 1b, są zgłaszane właściwemu organowi w terminie ustalonym przez ten właściwy organ na poziomie systemu pomocy lub środka wsparcia lub rodzaju operacji. Termin ten wynosi co najmniej 15 dni kalendarzowych przed terminem wypłaty pierwszej raty lub zaliczek zgodnie z art. 75 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Zgłoszenia takie sporządza się na piśmie lub za pośrednictwem formularza geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy.

3. Jeśli właściwy organ poinformował już beneficjenta o jakimkolwiek przypadku niezgodności w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność lub jeśli powiadomił go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu lub jeśli ta kontrola na miejscu ujawni niezgodności, zmiany zgodnie z ust. 1 nie są dozwolone odnośnie do działek rolnych, których dotyczy taka niezgodność. Do celów akapitu pierwszego obowiązku określonego w art. 40a ust. 1 lit. d) nie uznaje się za powiadomienie beneficjenta o zamiarze przeprowadzenia przez właściwy organ kontroli na miejscu.

▼B

Artykuł 16

Poprawki do z góry ustalonych formularzy

Przy składaniu formularza pojedynczego wniosku, wniosku o pomoc lub wniosku o płatność beneficjent wprowadza poprawki w z góry ustalonym formularzu, o którym mowa w art. 72 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, jeśli nastąpiły jakiekolwiek zmiany, szczególnie odnośnie do przeniesień uprawnień do płatności zgodnie z art. 34 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, lub jeśli jakakolwiek informacja podana w z góry ustalonym formularzu jest błędna.







Sekcja 2

Wnioski o przyznanie pomocy w ramach systemów pomocy obszarowej oraz wnioski o płatność w ramach środków wsparcia obszarowego

Artykuł 17

Szczególne wymogi odnoszące się do wniosków o przyznanie pomocy w ramach systemów pomocy obszarowej oraz wniosków o płatność w ramach środków wsparcia obszarowego

▼M1

1. W celu identyfikacji wszystkich działek rolnych w gospodarstwie lub gruntów nierolniczych, o których mowa w art. 14 ust. 1 lit. d) i e), właściwy organ dostarcza beneficjentowi formularz geoprzestrzenny wniosku o przyznanie pomocy.

▼B

2. Ust. 1 stosuje się w następujący sposób: a) od roku składania wniosków 2016 – do liczby beneficjentów odpowiadającej liczbie niezbędnej do objęcia co najmniej 25 % całkowitego obszaru zatwierdzonego do celów systemu płatności podstawowej lub systemu jednolitej płatności obszarowej w poprzednim roku; b) od roku składania wniosków 2017 – do liczby beneficjentów odpowiadającej liczbie niezbędnej do objęcia co najmniej 75 % całkowitego obszaru zatwierdzonego do celów systemu płatności podstawowej lub systemu jednolitej płatności obszarowej w poprzednim roku; c) od roku składania wniosków 2018 – do wszystkich beneficjentów.

3. Jeżeli beneficjent nie jest w stanie złożyć wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność z wykorzystaniem formularza geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy, właściwy organ zapewnia beneficjentowi: a) albo niezbędną pomoc techniczną; b) albo z góry ustalone formularze i odpowiednie materiały graficzne w formie papierowej. W tym przypadku właściwy organ przenosi informacje otrzymane od beneficjenta do formularza geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy.

4. W z góry ustalonych formularzach przekazanych beneficjentowi określa się maksymalny kwalifikujący się obszar na działkę referencyjną zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 oraz obszar zatwierdzony w poprzednim roku według działek rolnych do celów systemu płatności podstawowej, systemu jednolitej płatności obszarowej lub obszarowych środków rozwoju obszarów wiejskich.

Materiały graficzne dostarczone beneficjentowi zgodnie z art. 72 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 wskazują granice oraz unikalną identyfikację działek referencyjnych, o których mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014, oraz granice działek rolnych zatwierdzonych w roku poprzednim, aby umożliwić beneficjentowi prawidłowe wskazanie wielkości i położenia każdej działki rolnej. Od roku składania wniosków 2016 materiały te wskazują również rodzaj, wielkość i lokalizację obszarów proekologicznych zatwierdzonych w roku poprzednim.

5. Beneficjent jednoznacznie identyfikuje i zgłasza powierzchnię każdej działki rolnej oraz, w stosownych przypadkach, rodzaj, wielkość i lokalizację obszarów proekologicznych. W odniesieniu do płatności z tytułu zazieleniania beneficjent musi również określić sposób wykorzystywania zgłoszonej działki rolnej.

W tym celu beneficjent może potwierdzić informacje przekazane za pomocą z góry ustalonego formularza. Jeżeli jednak informacje dotyczące powierzchni, lokalizacji lub granicy działki rolnej lub, w stosownych przypadkach, wielkości i lokalizacji obszarów proekologicznych nie są poprawne lub są niekompletne, beneficjent poprawia z góry ustalony formularz lub wprowadza w nim zmiany.

Na podstawie poprawek lub uzupełnień wprowadzonych przez beneficjentów do z góry ustalonego formularza, właściwy organ dokonuje oceny, czy niezbędna jest aktualizacja odpowiedniej działki referencyjnej, uwzględniając art. 5 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014.

6. Jeżeli beneficjent stosuje praktyki równoważne zgodnie z art. 43 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 za pośrednictwem zobowiązań podjętych zgodnie z art. 39 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 ( 4 ) lub art. 28 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, zobowiązanie to podaje się we wniosku o przyznanie pomocy z odniesieniem do odpowiedniego wniosku o płatność.

Jeżeli beneficjent stosuje praktyki równoważne za pośrednictwem krajowych lub regionalnych systemów certyfikacji środowiskowej zgodnie z art. 43 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, ust. 4 i 5 niniejszego artykułu stosuje się odpowiednio w odniesieniu do z góry ustalonego formularza i deklaracji beneficjenta.

Do celów wdrożenia na poziomie regionalnym lub wspólnych realizacji zgodnie z art. 46 ust. 5 i 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 i w odniesieniu do części zobowiązań dotyczących obszaru proekologicznego, które beneficjenci muszą spełnić indywidualnie, beneficjenci uczestniczący we wdrożeniu na poziomie regionalnym lub wspólnych realizacji jednoznacznie identyfikują i deklarują – w odniesieniu do każdej działki rolnej – rodzaj, wielkość i lokalizację obszaru proekologicznego zgodnie z ust. 5 niniejszego artykułu. We wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność beneficjenci wpisują odniesienie do deklaracji o wdrożeniu na poziomie regionalnym lub o wspólnej realizacji, o której to deklaracji mowa w art. 18 niniejszego rozporządzenia.

7. W przypadku obszarów wykorzystywanych do produkcji konopi zgodnie z art. 32 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 pojedynczy wniosek zawiera: a) wszelkie informacje wymagane do identyfikacji działek obsianych konopiami ze wskazaniem zastosowanych odmian nasion; b) wskazanie ilości wykorzystanych nasion (kg na hektar); ▼M5 c) oficjalne etykiety stosowane na opakowaniach materiału siewnego zgodnie z dyrektywą Rady 2002/57/WE ( 5 ), w szczególności z jej art. 12, lub jakikolwiek inny dokument uznany przez dane państwo członkowskie za równoważny; lub, w przypadku odmian dla zachowania bioróżnorodności kwalifikowanych zgodnie z dyrektywą Komisji 2008/62/WE ( 6 ), etykiety dostawcy lub nadruk albo stempel stosowany na opakowaniach materiału siewnego odmian dla zachowania bioróżnorodności, o których mowa w art. 18 powyższej dyrektywy.

▼M3

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego lit. c), jeśli siew przypada po ostatecznym terminie złożenia pojedynczego wniosku, etykiety należy dostarczyć najpóźniej do dnia 30 czerwca. Jednak w przypadku konopi uprawianych jako międzyplon etykiety należy dostarczyć w terminie ustalonym przez państwo członkowskie, ale nie później niż do dnia 1 września. Jeśli etykiety należy dostarczyć także innym organom krajowym, to państwa członkowskie mogą ustalić, że po ich dostarczeniu zgodnie z wymienioną literą etykiety zwraca się beneficjentowi. Zwrócone etykiety oznacza się jako wykorzystane przy składaniu wniosku.

▼B

8. W przypadku płatności specyficznej w odniesieniu do bawełny, przewidzianej w tytule IV rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, pojedynczy wniosek zawiera: a) nazwę odmiany wykorzystanych nasion bawełny; b) w stosownych przypadkach, nazwę i adres zatwierdzonej organizacji międzybranżowej, której członkiem jest beneficjent.

9. Obszary, które nie są wykorzystywane do celów systemów pomocy przewidzianych w tytule III, IV i V rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 lub do celów systemów wsparcia w sektorze wina, o których mowa w rozporządzeniu 1308/2013, zgłasza się w jednej lub więcej niż jednej pozycji „inne rodzaje wykorzystania”.

Artykuł 18

Deklaracja o wdrożeniu na poziomie regionalnym lub o wspólnej realizacji

Dla każdego wdrożenia na poziomie regionalnym lub wspólnej realizacji zgodnie z art. 46 ust. 5 lub 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 należy przedłożyć deklarację o wdrożeniu na poziomie regionalnym lub o wspólnej realizacji, uzupełniającą wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność każdego z uczestniczących beneficjentów.

Deklaracja zawiera wszelkie niezbędne informacje uzupełniające pozwalające na sprawdzenie zgodności z obowiązkami w zakresie wdrożenia na poziomie regionalnym lub wspólnej realizacji zgodnie z art. 46 ust. 5 lub 6 tego rozporządzenia, w szczególności:

a) niepowtarzalną identyfikację każdego uczestniczącego beneficjenta;

b) minimalny odsetek, który każdy z uczestniczących beneficjentów ma spełniać indywidualnie, o którym to odsetku mowa w art. 46 ust. 6 akapit drugi tego rozporządzenia;

c) całkowitą powierzchnię sąsiednich struktur przyległych obszarów proekologicznych, o których mowa w art. 46 ust. 5 tego rozporządzenia, lub wspólnych obszarów proekologicznych, o których mowa w art. 46 ust. 6 tego rozporządzenia, w odniesieniu do których obowiązki są spełniane wspólnie;

d) z góry ustalone materiały graficzne wskazujące granice oraz unikalną identyfikację działek referencyjnych, które mają być wykorzystane do jednoznacznego określenia sąsiednich struktur przyległych obszarów proekologicznych lub wspólnych obszarów proekologicznych i do wskazania ich granic.

W przypadku wdrożenia na poziomie regionalnym, jeżeli szczegółowy plan, o którym mowa w art. 46 ust. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014, zawiera wszystkie informacje wymienione w akapicie drugim niniejszego artykułu, deklarację, o której mowa w akapicie pierwszym, można zastąpić przez odniesienie do planu.

W przypadku wspólnej realizacji deklarację, o której mowa w akapicie pierwszym, uzupełnia się pisemną umową przewidzianą w art. 47 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014.

Artykuł 19

Wnioski dotyczące uczestnictwa w systemie dla małych gospodarstw i wycofania się z niego

1. Wnioski złożone w 2015 r. dotyczące uczestnictwa w systemie dla małych gospodarstw, o którym mowa w art. 62 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, zawierają odniesienie do pojedynczego wniosku złożonego przez tego samego beneficjenta w odniesieniu do roku składania wniosków 2015 r. i, w stosownych przypadkach, oświadczenie złożone przez beneficjenta, iż jest on świadomy szczególnych warunków odnoszących się do systemu dla małych gospodarstw, o których to warunkach mowa w art. 64 tego rozporządzenia.

Państwa członkowskie mogą postanowić, że wniosek, o którym mowa w akapicie pierwszym, należy przedłożyć razem z pojedynczym wnioskiem lub w ramach pojedynczego wniosku.

2. Od roku składania wniosków 2016 państwa członkowskie przewidują uproszczoną procedurę składania wniosków, o której mowa w art. 72 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

3. Z góry ustalone formularze, które należy stosować w procedurze składania wniosków, o której mowa w ust. 2, są sporządzane na podstawie informacji przekazanych w pojedynczym wniosku złożonym w odniesieniu do roku 2015 i zawierają w szczególności: a) wszelkie dodatkowe informacje niezbędne do ustalenia zgodności z art. 64 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz, w stosownych przypadkach, wszelkie dodatkowe informacje niezbędne do potwierdzenia, że beneficjent wciąż spełnia przepisy art. 9 tego rozporządzenia; b) oświadczenie beneficjenta, iż jest on świadomy szczególnych warunków odnoszących się do systemu dla małych gospodarstw, o których to warunkach mowa w art. 64 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

Jeżeli państwa członkowskie zdecydują się na metodę płatności określoną w art. 63 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, bez stosowania jego akapitu trzeciego, z góry ustalone formularze dostarcza się – na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego ustępu – zgodnie z sekcją 1 niniejszego rozdziału.

4. Beneficjenci, którzy zdecydują się wycofać z systemu dla małych gospodarstw w odniesieniu do roku następującego po roku 2015 – zgodnie z art. 62 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 lub art. 62 ust. 2 tego rozporządzenia – informują właściwy organ o swoim wycofaniu zgodnie z zasadami stosowanymi w państwach członkowskich.







Sekcja 3

Inne wnioski

Artykuł 20

Przepisy szczegółowe odnoszące się do wniosków o przyznanie pomocy

Jeżeli beneficjent, który nie składa wniosku o pomoc w ramach jakiegokolwiek systemu pomocy obszarowej, ale ubiega się o pomoc w ramach innego systemu wymienionego w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 lub systemów wsparcia w sektorze wina zgodnie z art. 46 i 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, posiada do swojej dyspozycji użytki rolne, to w swoim wniosku o przyznanie pomocy zgłasza on te użytki zgodnie z art. 17 niniejszego rozporządzenia.

Beneficjent, który podlega wyłącznie obowiązkom w zakresie zasady wzajemnej zgodności zgodnie z art. 46 i 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w swoim formularzu wniosku o przyznanie pomocy zgłasza użytki, które posiada do swojej dyspozycji, w odniesieniu do każdego roku kalendarzowego, w którym obowiązki te mają zastosowanie.

Państwa członkowskie mogą jednak zwolnić beneficjentów z obowiązków przewidzianych w akapicie pierwszym i drugim, w przypadku gdy odnośne informacje są przekazywane właściwym organom w ramach innych systemów zarządzania i kontroli gwarantujących kompatybilność z systemem zintegrowanym zgodnie z art. 61 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

Artykuł 21

Wymagania w odniesieniu do wniosków o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich i do wniosków o płatność w ramach środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą

1. Wniosek o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich zdefiniowany w art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 15 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 lub wniosek o płatność w ramach środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 14 tego rozporządzenia zawiera wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy lub wsparcia, a w szczególności: a) tożsamość beneficjenta; b) odniesienie do pojedynczego wniosku, jeśli został on wcześniej złożony; c) liczbę zwierząt każdego typu, odnośnie do których złożono wniosek o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich lub wniosek o płatność, oraz w przypadku bydła – kody identyfikacyjne zwierząt; d) w stosownych przypadkach, zobowiązanie beneficjenta do utrzymywania zwierząt, o których mowa w lit. c), w gospodarstwie w okresie ustalonym przez państwo członkowskie, oraz informacje o miejscu lub miejscach, gdzie zwierzęta będą utrzymywane w danym okresie; e) w stosownych przypadkach, wszelkie dokumenty uzupełniające potrzebne do wykazania kwalifikowalności do przedmiotowego systemu lub środka; f) oświadczenie beneficjenta, że jest świadomy warunków dotyczących przedmiotowej pomocy lub wsparcia.

2. Każdy posiadacz zwierząt ma prawo do otrzymania od właściwych organów, w rozsądnych odstępach czasowych oraz bez nadmiernych opóźnień, informacji przechowywanych w skomputeryzowanej bazie danych zwierząt odnoszących się do niego oraz do jego zwierząt. W trakcie składania wniosku o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich lub wniosku o płatność beneficjent oświadcza, że zawarte w nim dane są poprawne oraz kompletne albo koryguje niepoprawne dane lub uzupełnia brakujące.

3. Państwa członkowskie mogą zadecydować, że niektóre informacje, o których mowa w ust. 1, nie muszą być umieszczane we wniosku o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich lub wniosku o płatność, jeśli zostały już przekazane właściwym organom.

4. Państwa członkowskie mogą wprowadzić procedury, na podstawie których dane zawarte w skomputeryzowanej bazie danych zwierząt mogą być wykorzystywane do celów wniosku o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich lub wniosku o płatność, pod warunkiem że skomputeryzowana baza danych zwierząt zapewnia poziom bezpieczeństwa i wdrożenia niezbędny do właściwego zarządzania przedmiotowymi systemami pomocy lub środkami wsparcia na poziomie poszczególnych zwierząt.

Takie procedury, o których mowa w akapicie pierwszym, mogą składać się z systemu, zgodnie z którym beneficjent może ubiegać się o przyznanie pomocy lub wsparcia odnośnie do wszystkich zwierząt, które w dniu lub w okresie ustalonym przez państwo członkowskie kwalifikują się do otrzymania pomocy lub wsparcia na podstawie danych zawartych w skomputeryzowanej bazie danych zwierząt.

W takim przypadku państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby zagwarantować, że:

a) zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie do przedmiotowego systemu pomocy lub środka wsparcia, data lub okres, o których mowa w akapicie drugim, są jasno określone i znane beneficjentom;

▼M10

b) beneficjent jest świadomy, że wszystkie potencjalnie kwalifikujące się zwierzęta, które okażą się być nieprawidłowo zidentyfikowane lub zarejestrowane w systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, są uznawane za zwierzęta niezatwierdzone na podstawie art. 31 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014, chyba że są one objęte przepisami szczegółowymi określonymi w art. 30 ust. 4 tego rozporządzenia.

▼M4

4a. W przypadku gatunków o krótkim cyklu produkcyjnym objętych wsparciem na podstawie art. 33 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 państwa członkowskie mogą, ze względu na brak skomputeryzowanej bazy danych, wprowadzić procedury umożliwiające wykorzystywanie danych zawartych w świadectwie uboju lub innych dokumentach potwierdzających do celów wniosków o płatność z tytułu zwierząt gospodarskich. Dane te, w odniesieniu do każdego zwierzęcia, muszą zapewniać poziom gwarancji i wdrożenia niezbędny do właściwego zarządzania danym środkiem wsparcia.

Procedury, o których mowa w akapicie pierwszym, mogą składać się z systemu, zgodnie z którym beneficjent ubiega się o wsparcie odnośnie do wszystkich zwierząt, które w dniu lub w okresie ustalonym przez państwo członkowskie kwalifikują się do otrzymania wsparcia na podstawie danych zawartych w świadectwie uboju lub innych dokumentach potwierdzających.

W takim przypadku państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zagwarantowania, że zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie do danego środka wsparcia, data lub okres, o których mowa w akapicie drugim, są jasno określone i znane beneficjentom.

▼B

5. Państwa członkowskie mogą ustalić, że niektóre z informacji, o których mowa w ust. 1, mogą lub są przekazywane za pośrednictwem zatwierdzonego przez nie organu lub zatwierdzonych organów. Jednakże beneficjent pozostaje odpowiedzialny za przekazane dane.







Sekcja 4

Przepisy szczegółowe dotyczące uprawnień do płatności

Artykuł 22

Przydział lub zwiększenie wartości uprawnień do płatności

1. Wnioski o przydział uprawnień do płatności lub zwiększenie wartości uprawnień do płatności w ramach systemu płatności podstawowej zgodnie z art. 20, 24 i 30, z wyjątkiem ust. 7 lit. e), oraz z art. 39 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 składa się w terminie ustalonym przez państwa członkowskie. Ustalony termin przypada nie później niż dnia 15 maja danego roku kalendarzowego.

Estonia, Łotwa, Litwa, Finlandia i Szwecja mogą jednak ustalić inne terminy składania wniosków, nie późniejsze jednak niż dzień 15 czerwca danego roku kalendarzowego.

2. Państwa członkowskie mogą postanowić, że wniosek o przydział uprawnień do płatności składany jest w tym samym terminie, co wniosek o przyznanie pomocy w ramach systemu płatności podstawowej.

Artykuł 23

Odzyskiwanie nienależnych uprawnień do płatności

1. W przypadku gdy po przydzieleniu beneficjentom uprawnień do płatności zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1307/2013, stwierdza się, że liczba przydzielonych uprawnień do płatności jest zbyt wysoka, liczbę uprawnień do płatności przydzielonych z nadwyżką zwraca się do rezerwy krajowej lub rezerw regionalnych, o których mowa w art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

W przypadku gdy błąd, o którym mowa w akapicie pierwszym, popełnił właściwy organ lub inny organ oraz gdy błąd nie mógł zostać wykryty przez beneficjenta w zwykłych okolicznościach, wartość pozostałych uprawnień do płatności przydzielonych temu beneficjentowi jest odpowiednio dostosowywana.

W przypadkach gdy beneficjent, któremu przydzielono zbyt dużą liczbę uprawnień do płatności, w międzyczasie przeniósł uprawnienia do płatności na innych beneficjentów, osoby przejmujące uprawnienia do płatności są związane obowiązkiem przewidzianym w akapicie pierwszym proporcjonalnie do liczby uprawnień do płatności, które zostały im przekazane, jeśli beneficjent, któremu początkowo zostały one przydzielone, nie ma do swojej dyspozycji wystarczającej liczby uprawnień do płatności, by pokryć liczbę nienależnych uprawnień do płatności.

2. W przypadku gdy po przydzieleniu beneficjentom uprawnień do płatności zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1307/2013 stwierdza się, że płatności otrzymane przez beneficjenta za 2014 r., o których mowa w art. 26 ust. 2 akapit pierwszy tego rozporządzenia, lub wartość uprawnień do płatności posiadanych przez beneficjenta w dniu składania wniosku za rok 2014, o której mowa w art. 26 ust. 3 akapit pierwszy tego rozporządzenia, lub jednostkowa wartość uprawnień do płatności, o której mowa w art. 26 ust. 5 tego rozporządzenia, lub zwiększanie wartości jednostkowej uprawnień do płatności, o którym mowa w art. 30 ust. 10 tego rozporządzenia, lub łączna wartość pomocy otrzymanej przez beneficjenta w roku kalendarzowym poprzedzającym wdrożenie systemu płatności podstawowej, o której mowa w art. 40 ust. 3 akapit pierwszy tego rozporządzenia, były zbyt wysokie, wartość tych uprawnień do płatności danego beneficjenta oparta na nieprawidłowej podstawie jest odpowiednio dostosowywana.

Dostosowania tego dokonuje się również względem uprawnień do płatności, które w międzyczasie zostały przeniesione na innych beneficjentów.

Wartość zmniejszeń przekazywana jest do rezerwy krajowej lub rezerw regionalnych, o których mowa w art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

3. W przypadku gdy po przydzieleniu beneficjentom uprawnień do płatności zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1307/2013 stwierdza się, że w odniesieniu do tego samego beneficjenta wystąpiła zarówno sytuacja, o której mowa w ust. 1, jak i sytuacja, o której mowa w ust. 2, dostosowania wartości wszystkich uprawnień do płatności, o którym mowa w ust. 2, dokonuje się, zanim nienależne uprawnienia do płatności zwracane są do rezerwy krajowej lub rezerw regionalnych zgodnie z ust. 1.

4. Dostosowania liczby lub wartości uprawnień do płatności, o których mowa w niniejszym artykule, nie prowadzą do systematycznego ponownego obliczania pozostałych uprawnień do płatności.

5. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o zaniechaniu odzyskiwania nienależnych uprawnień do płatności, gdy całkowita wartość tych uprawnień do płatności określona w rejestrze elektronicznym do identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności w momencie weryfikacji w celu dokonania dostosowania, o którym mowa w niniejszym artykule, wynosi 50 EUR lub mniej w odniesieniu do każdego roku, w którym zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1307/2013 wdrażany jest system płatności podstawowej.

Nienależne kwoty wypłacone w odniesieniu do lat składania wniosków poprzedzających dostosowania są odzyskiwane zgodnie z art. 7 niniejszego rozporządzenia. Określając takie nienależne kwoty, uwzględnia się wpływ dostosowań przewidzianych w niniejszym artykule na liczbę oraz, w stosownych przypadkach, na wartość uprawnień do płatności dla wszystkich odnośnych lat.







TYTUŁ III

KONTROLE







ROZDZIAŁ I

Przepisy wspólne

Artykuł 24

Zasady ogólne

1. Kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są przeprowadzane w sposób zapewniający skuteczną weryfikację: a) poprawności i kompletności informacji podanych we wniosku o przyznanie pomocy, wniosku o wsparcie, wniosku o płatność lub innej deklaracji; b) zgodności ze wszystkimi kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami w odniesieniu do przedmiotowego systemu pomocy lub środka wsparcia, warunków, na których przyznaje się pomoc lub wsparcie lub zwolnień z obowiązków; c) przestrzegania wymogów i norm odnoszących się do zasady wzajemnej zgodności.

2. Państwa członkowskie zapewniają, by zgodność ze wszystkimi odpowiednimi warunkami ustanowionymi przez prawo unijne lub w odpowiednich przepisach krajowych i dokumentach zawierających przepisy wykonawcze lub w programie rozwoju obszarów wiejskich mogła być sprawdzona zgodnie ze zbiorem weryfikowalnych wskaźników ustanawianych przez państwa członkowskie.

3. Wyniki kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu ocenia się, aby ustalić, czy wszelkie stwierdzone problemy mogą zasadniczo wiązać się z ryzykiem dla innych podobnych operacji, beneficjentów lub innych podmiotów. W ocenie określa się również przyczyny takich sytuacji, wszelkie dalsze kontrole, które mogą być wymagane, a także niezbędne działania naprawcze i zapobiegawcze.

▼M6

4. Właściwy organ przeprowadza inspekcje fizyczne w terenie, w przypadku gdy fotointerpretacja satelitarnych lub lotniczych ortoobrazów lub innych odpowiednich dowodów, w tym dowodów przedstawionych przez beneficjenta na wniosek właściwego organu, nie dostarcza wyników, które pozwalają na wyciągnięcie ostatecznych wniosków, satysfakcjonujących właściwy organ, w odniesieniu do kwalifikowalności lub, w stosownych przypadkach, właściwej powierzchni obszaru, który jest przedmiotem kontroli administracyjnej lub kontroli na miejscu.

▼B

5. Niniejszy rozdział stosuje się do wszystkich kontroli przeprowadzanych na mocy niniejszego rozporządzenia i nie naruszając przepisów szczegółowych przewidzianych w tytułach IV i V. Ustęp 3 nie ma jednak zastosowania do tytułu V.

Artykuł 25

Zapowiadanie kontroli na miejscu

Kontrole na miejscu mogą zostać zapowiedziane, pod warunkiem że nie koliduje to z ich celem lub skutecznością. Zapowiedzenie kontroli następuje z wyprzedzeniem ściśle ograniczonym do niezbędnego minimum i nie przekracza 14 dni.

▼M1

Jednakże w przypadku kontroli na miejscu odnoszących się do wniosków o przyznanie pomocy z związanej z produkcją zwierząt gospodarskich lub wniosków o płatność w ramach środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą lub zobowiązań zgłoszonych zgodnie z art. 14a ust. 5, zapowiedzenie nie przekracza 48 godzin, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków. Ponadto jeżeli ustawodawstwo stosowane do aktów i norm dotyczących zasady wzajemnej zgodności wymaga, aby kontrole na miejscu miały niezapowiedziany charakter, wymienione zasady mają również zastosowanie w przypadku kontroli na miejscu przeprowadzanych pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności.

▼B

Artykuł 26

Termin kontroli na miejscu

1. W przypadku gdy ma to zastosowanie, kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się w tym samym czasie, co pozostałe kontrole przewidziane w prawie unijnym.

2. Do celów środków rozwoju obszarów wiejskich objętych zakresem systemu zintegrowanego, kontrole na miejscu są rozłożone w ciągu roku zgodnie z analizą ryzyka związanego z różnymi zobowiązaniami w ramach każdego środka.

▼M1

Kontrole na miejscu dotyczące zobowiązań zgłoszonych zgodnie z art. 14a ust. 5 są przeprowadzane w terminach gwarantujących skuteczną weryfikację zgłoszonego zobowiązania.

▼B

3. Kontrole na miejscu obejmują sprawdzenie zgodności ze wszystkimi kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami wynikającymi z tych systemów pomocy lub środków wsparcia, dla których dany beneficjent został wybrany zgodnie z art. 34.

Czas trwania kontroli na miejscu jest ściśle ograniczony do niezbędnego minimum.

4. Jeżeli niektóre kryteria kwalifikowalności, zobowiązania i inne obowiązki można sprawdzić tylko w konkretnym okresie, kontrole na miejscu mogą wymagać dodatkowych wizyt w późniejszym terminie. W takim przypadku kontrole na miejscu są koordynowane w taki sposób, aby ograniczyć liczbę i czas trwania takich wizyt u jednego beneficjenta do niezbędnego minimum. W stosownych przypadkach, wizyty takie mogą również być prowadzone w drodze teledetekcji zgodnie z art. 40.

Jeżeli wymagane są wizyty odnoszące się do gruntów ugorowanych, miedzy śródpolnych, stref buforowych, pasów kwalifikujących się hektarów wzdłuż obrzeży lasu, obszarów z międzyplonami lub pokrywą zieloną zgłoszonych jako obszar proekologiczny, liczba tych dodatkowych wizyt w 50 % przypadków dotyczy tego samego beneficjenta wybranego w oparciu o ryzyko, a w pozostałych 50 % przypadków – innych dodatkowo wybranych beneficjentów. Innych dodatkowych beneficjentów wybiera się losowo spośród wszystkich beneficjentów posiadających grunty ugorowane, miedze śródpolne, strefy buforowe, pasy kwalifikujących się hektarów wzdłuż obrzeży lasu, obszary z międzyplonami lub pokrywą zieloną zgłoszone jako obszar proekologiczny, a takie wizyty mogą być ograniczone do obszarów zgłoszonych jako grunty ugorowane, miedze śródpolne, strefy buforowe, pasy kwalifikujących się hektarów wzdłuż obrzeży lasu, obszary z międzyplonami lub pokrywą zieloną.

W przypadku gdy wymagane są dodatkowe wizyty, do każdej dodatkowej wizyty stosuje się art. 25.

Artykuł 27

Wzajemne powiadomienia o wynikach kontroli

W stosownych przypadkach, w kontrolach administracyjnych i kontrolach na miejscu pod kątem kwalifikowalności uwzględnia się podejrzane przypadki niezgodności zgłoszone przez inne służby, jednostki lub organizacje.

▼M8

Państwa członkowskie zapewniają, aby wszystkie odpowiednie ustalenia poczynione w ramach kontroli zgodności z kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami dotyczącymi systemów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, wymogami i normami mającymi znaczenie dla zasady wzajemnej zgodności lub wsparcia w ramach środków rozwoju obszarów wiejskich objętych zakresem systemu zintegrowanego były przekazywane do właściwego organu odpowiedzialnego za przyznanie odpowiedniej płatności. Państwa członkowskie zapewniają również, aby publiczne lub prywatne organy certyfikujące, o których mowa w art. 38 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014, powiadamiały właściwy organ odpowiedzialny za przyznawanie płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska o jakichkolwiek ustaleniach istotnych dla prawidłowego przyznawania takiej płatności na rzecz beneficjentów, którzy zdecydowali się na spełnianie zobowiązań w ramach równoważności przez certyfikację.

▼B

Jeżeli kontrole administracyjne lub kontrole na miejscu w odniesieniu do środków rozwoju obszarów wiejskich objętych zakresem systemu zintegrowanego obejmują praktyki równoważne, o których mowa w art. 43 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, wyniki takich kontroli są przekazywane do celów dalszych działań w zakresie przyznawania płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska.







ROZDZIAŁ II

Kontrole administracyjne w ramach systemu zintegrowanego

Artykuł 28

Kontrole administracyjne

1. Kontrole administracyjne, o których mowa w art. 74 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, łącznie z kontrolami krzyżowymi, pozwalają na wykrycie niezgodności, a w szczególności na ich automatyczne wykrycie za pomocą narzędzi informatycznych. Kontrole te obejmują wszystkie elementy, których kontrola jest możliwa i stosowna za pomocą kontroli administracyjnych. Kontrole te gwarantują, że: a) spełnione są kryteria kwalifikowalności, zobowiązania i inne obowiązki w odniesieniu do systemu pomocy lub środka wsparcia; b) występuje brak podwójnego finansowania z innych systemów unijnych; c) wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność jest kompletny i został złożony w odpowiednim terminie oraz, w stosownych przypadkach, złożone zostały dokumenty uzupełniające i świadczą o kwalifikowalności; d) w stosownych przypadkach, istnieje zgodność ze zobowiązaniami długoterminowymi.

2. W odniesieniu do systemów pomocy związanej z produkcją zwierzęcą i środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą – państwa członkowskie, w stosownych przypadkach, mogą wykorzystywać dowody przekazywane przez inne służby, jednostki lub organizacje w celu sprawdzenia zgodności z kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami, pod warunkiem że dane służby, jednostki lub organizacje spełniają odpowiednie normy, by kontrolować taką zgodność.

Artykuł 29

Kontrole krzyżowe

1. W stosownych przypadkach, kontrole administracyjne obejmują kontrole krzyżowe: a) odpowiednio – zgłoszonych uprawnień do płatności i zgłoszonych działek rolnych w celu uniknięcia wielokrotnego przyznawania tej samej pomocy lub tego samego wsparcia w odniesieniu do tego samego roku kalendarzowego lub roku składania wniosków oraz w celu zapobiegania przypadkom jakiejkolwiek kumulacji pomocy przyznawanej w ramach systemów pomocy obszarowej wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 i w załączniku VI do rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 ( 7 ) oraz środków wsparcia obszarowego zdefiniowanych w art. 2 akapit drugi pkt 21 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014; b) uprawnień do płatności w celu sprawdzenia ich istnienia i kwalifikowalności do pomocy; c) zgodności między działkami rolnymi zgłoszonymi w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność a informacjami zawartymi w systemie identyfikacji działek rolnych w odniesieniu do działki referencyjnej zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014, w celu sprawdzenia kwalifikowalności określonych obszarów do systemu płatności bezpośrednich lub środków rozwoju obszarów wiejskich; d) zgodności między uprawnieniami do płatności a zatwierdzonym obszarem w celu sprawdzenia, czy danym uprawnieniom odpowiada co najmniej równa liczba kwalifikujących się hektarów, zdefiniowanych w art. 32 ust. 2–6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013; e) za pośrednictwem skomputeryzowanej bazy danych zwierząt w celu sprawdzenia kwalifikowalności do pomocy lub wsparcia oraz w celu zapobiegania nienależnemu wielokrotnemu przyznawaniu tej samej pomocy lub tego samego wsparcia odnośnie do tego samego roku kalendarzowego lub roku składania wniosków; f) zgodności między oświadczeniami beneficjenta zawartymi w pojedynczym wniosku dotyczącymi członkostwa w zatwierdzonej organizacji międzybranżowej, informacjami zgodnie z art. 17 ust. 8 lit. b) niniejszego rozporządzenia a informacjami przekazanymi przez zainteresowane zatwierdzone organizacje międzybranżowe – w celu sprawdzenia kwalifikowalności do zwiększenia pomocy, o którym mowa w art. 60 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013; g) w celu sprawdzenia zgodności z kryteriami zatwierdzania organizacji międzybranżowych oraz wykazu ich członków co najmniej raz na 5 lat.

Do celów akapitu pierwszego lit. c), w przypadku gdy system zintegrowany przewiduje formularze geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy, kontrole krzyżowe są przeprowadzane na podstawie przecięcia przestrzennego zdigitalizowanej powierzchni deklarowanej z danymi w systemie identyfikacji działek rolnych. Ponadto kontrole krzyżowe przeprowadza się w celu zapobiegania podwójnemu ubieganiu się o pomoc dla tego samego obszaru.

▼M6

Dane z wniosków uznanych za niedopuszczalne lub dotyczące wnioskodawców uznanych za niekwalifikujących się do płatności, o których mowa w art. 34 ust. 1, wykorzystuje się do celów akapitu pierwszego lit. a), c) i e) niniejszego ustępu.

▼B

2. Wykazanie niezgodności w trakcie kontroli krzyżowych powoduje wszczęcie odpowiedniej procedury administracyjnej i, w stosownych przypadkach, przeprowadzenie kontroli na miejscu.

3. Jeżeli działka referencyjna ujęta jest we wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność złożonym przez dwóch lub więcej beneficjentów w ramach tego samego systemu pomocy lub środka wsparcia, a zgłoszone działki rolne pokrywają się przestrzennie lub całkowity obszar zgłoszony przekracza maksymalny kwalifikowalny obszar określony zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014, a różnica mieści się w granicach tolerancji pomiaru zgodnie z art. 38 niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do tej działki referencyjnej, państwo członkowskie może przewidzieć proporcjonalne zmniejszenie danych obszarów, chyba że beneficjent wykaże, że którykolwiek z pozostałych zainteresowanych beneficjentów zawyżył wielkość swoich obszarów ze szkodą dla tego pierwszego.







ROZDZIAŁ III

Kontrole na miejscu w ramach systemu zintegrowanego







Sekcja 1

Przepisy wspólne

Artykuł 30

Wskaźnik kontroli w odniesieniu do systemów pomocy obszarowej innych niż płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska

W odniesieniu do systemów pomocy obszarowej innych niż płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska zgodnie z tytułem III rozdział 3 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 (zwanymi dalej „płatnością z tytułu zazieleniania”), próba kontrolna do celów kontroli na miejscu przeprowadzanych każdego roku obejmuje co najmniej:

a) 5 % wszystkich beneficjentów składających wniosek o pomoc z systemu płatności podstawowej lub systemu jednolitej płatności obszarowej zgodnie z tytułem III rozdział 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013. Państwa członkowskie zapewniają, by próba kontrolna zawierała co najmniej 5 % wszystkich beneficjentów zgłaszających użytki rolne, które obejmują głównie obszary utrzymujące się naturalnie w stanie nadającym się do wypasu zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014;

b) 5 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o płatność redystrybucyjną zgodnie z tytułem III rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

c) 5 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o płatność z tytułu obszarów o ograniczeniach naturalnych zgodnie z tytułem III rozdział 4 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

d) 5 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o płatność dla młodych rolników zgodnie z tytułem III rozdział 5 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

e) 5 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o płatności obszarowe w ramach wsparcia związanego z produkcją zgodnie z tytułem IV rozdział 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

f) 5 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o płatność w ramach systemu dla małych gospodarstw zgodnie z tytułem V rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

g) 30 % wszystkich zgłoszonych obszarów wykorzystywanych do produkcji konopi zgodnie z art. 32 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

h) 5 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o płatność specyficzną w odniesieniu do bawełny zgodnie z tytułem IV rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

Artykuł 31

Wskaźnik kontroli w odniesieniu do płatności z tytułu zazieleniania

1. W odniesieniu do płatności z tytułu zazieleniania próba kontrolna do celów kontroli na miejscu przeprowadzanych każdego roku obejmuje co najmniej: a) 5 % beneficjentów zobowiązanych do stosowania praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska (zwanych dalej „praktykami w zakresie zazieleniania”), którzy nie stanowią części populacji kontroli, o których mowa w lit. b) i c) (zwanych dalej „populacjami kontroli w zakresie zazieleniania”); próba ta obejmuje jednocześnie przynajmniej 5 % wszystkich beneficjentów posiadających obszary pokryte trwałymi użytkami zielonymi, które są wrażliwe pod względem środowiskowym, na obszarach objętych dyrektywą Rady 92/43/EEC ( 8 ) lub dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/ ( 9 ), oraz dalszych obszarach wrażliwych pod względem środowiskowym, o których mowa w art. 45 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013; b) 3 %: (i) albo wszystkich beneficjentów kwalifikujących się do płatności z tytułu zazieleniania, którzy są zwolnieni ze zobowiązań dotyczących dywersyfikacji upraw i obszaru proekologicznego, gdyż nie osiągają progów, o których mowa w art. 44 i 46 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, i którzy nie są objęci zobowiązaniami, o których mowa w art. 45 tego rozporządzenia; (ii) lub, w latach, w których art. 44 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014 nie ma zastosowania w danym państwie członkowskim, beneficjentów kwalifikujących się do płatności z tytułu zazieleniania, którzy są zwolnieni ze zobowiązań dotyczących dywersyfikacji upraw i obszaru proekologicznego, gdyż nie osiągają progów, o których mowa w art. 44 i 46 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, i którzy nie są objęci zobowiązaniami, o których mowa w art. 45 ust. 1 tego rozporządzenia; c) 5 % wszystkich beneficjentów zobowiązanych do stosowania praktyk w zakresie zazieleniania i krajowych lub regionalnych systemów certyfikacji środowiskowej, o których mowa w art. 43 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013; d) 5 % wszystkich beneficjentów uczestniczących we wdrożeniu na poziomie regionalnym zgodnie z art. 46 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013; e) 5 % wszystkich beneficjentów uczestniczących we wspólnej realizacji zgodnie z art. 46 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013; f) 100 % sąsiednich struktur przyległych obszarów proekologicznych, o których mowa w art. 46 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014; ▼M6 g) 100 % wszystkich działek, których dotyczy obowiązek ponownego przekształcenia gruntów w trwałe użytki zielone zgodnie z art. 42 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014; ▼B h) 20 % wszystkich beneficjentów zobowiązanych do ponownego przekształcenia gruntów w trwałe użytki zielone zgodnie z art. 44 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014.

2. Beneficjenci, którzy przestrzegają praktyk w zakresie zazieleniania poprzez praktyki równoważne zgodnie z przepisami art. 43 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 lub którzy uczestniczą w systemie dla małych gospodarstw zgodnie z art. 61 tego rozporządzenia lub którzy dla całego gospodarstwa spełniają wymogi ustanowione w art. 29 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 ( 10 ) w odniesieniu do rolnictwa ekologicznego, nie stanowią części próby kontrolnej i nie są wliczani do wskaźników kontroli określonych w niniejszym artykule.

▼M1

3. Jeżeli obszary proekologiczne nie są zidentyfikowane w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, wskaźnik kontroli określony w ust. 1 lit. a) i c)-e), uzupełnia się o 5 % wszystkich beneficjentów z odpowiedniej populacji kontrolnej, którzy są zobowiązani do utrzymywania obszaru proekologicznego na powierzchni użytków rolnych zgodnie z art. 43 i 46 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

▼B

Akapit pierwszy nie ma jednak zastosowania w przypadku, gdy system zarządzania i kontroli gwarantuje, że wszystkie zgłoszone obszary proekologiczne zostały zidentyfikowane i, w stosownych przypadkach, zarejestrowane w systemie identyfikacji działek rolnych zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. c) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 przed dokonaniem płatności.

Artykuł 32

Wskaźnik kontroli w odniesieniu do środków rozwoju obszarów wiejskich

1. Próba kontrolna w przypadku przeprowadzanych corocznie kontroli na miejscu obejmuje co najmniej 5 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o wsparcie ze środków rozwoju obszarów wiejskich. W odniesieniu do środków określonych w art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 wskaźnik kontroli wynoszący 5 % należy osiągnąć na poziomie każdego środka.

Taka próba kontrolna odpowiada również co najmniej 5 % beneficjentów działania przewidzianego w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, którzy stosują praktyki równoważne, o których mowa w art. 43 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, w przypadku grup osób, o których mowa w art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, każdego członka takich grup można uznać za beneficjenta do celów obliczania wskaźnika kontroli określonego w ust. 1.

▼M1

2a. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2, jeżeli państwo członkowskie korzysta z możliwości złożenia wniosku kolektywnego, próba kontrolna do celów kontroli na miejscu przeprowadzanych każdego roku obejmuje co najmniej: a) 5 % wszystkich kolektywów składających wniosek kolektywny; próba ta obejmuje jednocześnie co najmniej 5 % całkowitego obszaru zadeklarowanego we wniosku kolektywnym zgodnie z art. 14a ust. 3 oraz b) 5 % zobowiązań zgłoszonych zgodnie z art. 14a ust. 5.

▼B

3. W przypadku beneficjentów wieloletniego wsparcia przyznanego zgodnie z art. 21 ust. 1 lit. a), art. 28, 29 i 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 lub art. 36 lit. a) ppkt (iv) i (v) oraz lit. b) ppkt (i), (iii) i (v) rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, obejmującego płatności przekraczające okres pięciu lat, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję – po piątym roku płatności – o kontroli co najmniej 2,5 % wspomnianych beneficjentów.

Akapit pierwszy stosuje się do wsparcia przyznanego na mocy art. 28 ust. 6 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 po piątym roku płatności w odniesieniu do odpowiedniego zobowiązania.

▼M1

Jeżeli państwo członkowskie korzysta z możliwości składania wniosku kolektywnego, niniejszy ustęp nie ma zastosowania w odniesieniu do kolektywów.

▼B

4. Beneficjenci poddani kontroli zgodnie z ust. 3 nie są brani pod uwagę do celów ust. 1.

Artykuł 33

Wskaźnik kontroli w odniesieniu do systemów pomocy związanej z produkcją zwierzęcą

1. W przypadku systemów pomocy związanej z produkcją zwierzęcą próba kontrolna – do celów przeprowadzanych corocznie kontroli na miejscu w odniesieniu do każdego systemu pomocy – obejmuje co najmniej 5 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o pomoc z odpowiedniego systemu pomocy.

Jednak w przypadku gdy skomputeryzowana baza danych zwierząt nie zapewnia poziomu bezpieczeństwa i wdrożenia niezbędnego do należytego zarządzania danym systemem pomocy, odsetek ten wynosi dla takiego systemu pomocy 10 %.

Wybrana próba kontrolna obejmuje co najmniej 5 % wszystkich zwierząt, odnośnie do których złożono wnioski o przyznanie pomocy w ramach danego systemu pomocy.

2. W stosownych przypadkach, próba kontrolna do celów przeprowadzanych corocznie kontroli na miejscu obejmuje 10 % innych służb, jednostek lub organizacji, które dostarczyły dowody w celu sprawdzenia zgodności z kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami, o których mowa w art. 28 ust. 2.

▼M2

Artykuł 33a

Wskaźnik dodatkowych kontroli w przypadku kontroli na miejscu przeprowadzanych jako działanie następcze u beneficjentów, o których mowa w art. 19a ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014

1. Beneficjenci systemu pomocy obszarowej lub środka wsparcia, których objęto obniżoną karą administracyjną zgodnie z art. 19a ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 z powodu wykrytego w wyniku kontroli na miejscu zawyżenia deklaracji, zostają poddani powtórnej kontroli na miejscu w odniesieniu do tego systemu pomocy obszarowej lub środka wsparcia w kolejnym roku składania wniosków.

▼M10

Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o wyłączeniu z tych powtórnych kontroli na miejscu beneficjentów podlegających obniżonej karze administracyjnej odpowiadającej kwotom, w odniesieniu do których państwa członkowskie mogą zadecydować o zaprzestaniu odzyskiwania na podstawie art. 54 ust. 3 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

▼M6

2. Powtórna kontrolna na miejscu, o której mowa w ust. 1, nie jest konieczna, jeżeli zidentyfikowane zawyżenie deklaracji doprowadziło do aktualizacji odpowiedniej działki referencyjnej w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 w roku ustalenia, lub jeżeli kontrole w formie monitorowania, o których mowa w art. 40a niniejszego rozporządzenia, są prowadzone w odniesieniu do przedmiotowego programu pomocy lub środka wsparcia w następnym roku składania wniosków i umożliwiają właściwemu organowi ustalenie, czy należy zastosować karę administracyjną określoną w art. 19a ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014.

▼B

Artykuł 34

Wybór próby kontrolnej

▼M6

1. Wnioski uznane za niedopuszczalne lub wnioskodawcy uznani za niekwalifikujących się do płatności w momencie składania wniosku lub po kontroli administracyjnej lub kontroli na miejscu nie stanowią części populacji kontrolnej.

2. Do celów art. 30 i 31 w ramach wyboru próby należy zapewnić, aby: a) 1–1,25 % populacji kontrolnej, o której mowa w art. 30 lit. a)–f) i h) oraz art. 31 ust. 1 lit. a), c), d) i e), wybierano losowo; b) 0,6–0,75 % populacji kontrolnej, o której mowa w art. 31 ust. 1 lit. b), wybierano losowo; c) 4–5 % populacji kontrolnej, o której mowa w art. 31 ust. 1 lit. h) wybierano losowo; d) pozostałą liczbę beneficjentów z próby kontrolnej, o której mowa w art. 31 ust. 1 lit. a)–e) i h), wybierano na podstawie analizy ryzyka.

Do celów art. 31 państwa członkowskie zapewniają reprezentatywność próby kontrolnej w odniesieniu do różnych praktyk.

Dodatkowych beneficjentów, którzy zostaną poddani kontroli na miejscu do celów art. 31 ust. 3 akapit pierwszy, wybiera się na podstawie analizy ryzyka.

▼M8

Jeżeli właściwy organ podejmie decyzję o zastosowaniu rozwiązania przewidzianego w art. 40a ust. 4 lub w art. 70a ust. 3, ustalenia wykryte w wyniku kontroli w formie monitorowania w poprzednim roku składania wniosków uwzględnia się w analizie ryzyka, o której mowa w akapicie drugim lit. d).

▼M6

3. ►M8 ◄ Do celów art. 32 i 33 wybiera się losowo 20–25 % minimalnej liczby beneficjentów, którzy zostaną poddani kontroli na miejscu, a w przypadku stosowania art. 32 ust. 2a – –100 % kolektywów i 20–25 % zobowiązań, które zostaną poddane kontroli na miejscu. Pozostałą liczbę beneficjentów i zobowiązań, którzy/które zostaną poddani/poddane kontroli na miejscu, wybiera się na podstawie analizy ryzyka. Jeżeli właściwy organ podejmie decyzję o zastosowaniu rozwiązania przewidzianego w art. 40a ust. 4 lub w art. 70a ust. 3, ustalenia wykryte w wyniku kontroli w formie monitorowania w poprzednim roku składania wniosków uwzględnia się w analizie ryzyka.

Do celów art. 32 i 33 losowa część próby może również obejmować beneficjentów już wybranych losowo zgodnie z ust. 2 lit. a), b) i c) albo dodatkowych beneficjentów wybranych losowo zgodnie z art. 26 ust. 4 akapit drugi, albo jednych i drugich. Liczba takich beneficjentów w próbie kontrolnej nie przekracza ich odsetka w populacji kontrolnej.

Do celów art. 32 państwa członkowskie mogą, w wyniku analizy ryzyka, wybrać konkretne środki rozwoju obszarów wiejskich, które mają zastosowanie do beneficjentów.

▼B

4. Jeżeli liczba beneficjentów, którzy mają zostać poddani kontrolom na miejscu, przekracza minimalną liczbę beneficjentów, o których mowa w art. 30–33, odsetek wybranych losowo beneficjentów w dodatkowej próbie nie przekracza 25 %.

▼M6

4a. Do celów art. 30–33 i art. 40a ust. 1 lit. c) można wybrać tego samego beneficjenta, aby osiągnąć przedmiotowy minimalny wskaźnik kontroli, pod warunkiem że nie wpływa to na skuteczność wyboru wymaganych prób opartych na analizie ryzyka.

Kontrola na miejscu w odniesieniu do wybranych beneficjentów może być ograniczona do systemu pomocy lub środka rozwoju obszarów wiejskich, w odniesieniu do którego zostali oni wybrani, jeżeli osiągnięto już minimalne wskaźniki kontroli dla innych systemów pomocy lub środków wsparcia, o które się ubiegali.

▼B

5. Skuteczność analizy ryzyka ocenia się i aktualizuje co roku poprzez: a) ustalenie znaczenia każdego czynnika ryzyka; ▼M6 b) porównanie wyników, jeśli chodzi o różnicę między obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym dla próby opartej na analizie ryzyka i próby dobranej losowo; lub porównanie wyników, jeśli chodzi o różnicę między zwierzętami zgłoszonymi a zwierzętami zatwierdzonymi dla próby opartej na analizie ryzyka i próby dobranej losowo; ▼B c) uwzględnienie szczególnej sytuacji i, w stosownych przypadkach, zmiany znaczenia czynników ryzyka w danym państwie członkowskim; d) uwzględnienie charakteru niezgodności, która wymaga zwiększenia wskaźnika kontroli zgodnie z art. 35.

6. Właściwy organ przechowuje informacje o powodach wyboru każdego z beneficjentów do kontroli na miejscu. Inspektor, który przeprowadza kontrolę na miejscu, otrzymuje odpowiednie informacje przed jej rozpoczęciem.

7. W stosownych przypadkach, doboru próby kontrolnej można dokonać częściowo na podstawie dostępnych informacji przed ostatecznym terminem, o którym mowa w art. 13. Prowizoryczną próbę uzupełnia się, gdy dostępne są już wszystkie odnośne wnioski o przyznanie pomocy lub wnioski o wsparcie.

Artykuł 35

Zwiększenie wskaźnika kontroli

Jeżeli kontrole na miejscu ujawnią poważne niezgodności w kontekście danego systemu pomocy lub środka wsparcia lub w danym regionie bądź jego części, właściwy organ odpowiednio zwiększa odsetek beneficjentów, którzy zostaną poddani kontroli na miejscu w roku następnym.

Artykuł 36

Zmniejszenie próby kontrolnej

1. Wskaźniki kontroli określone w niniejszym rozdziale mogą zostać zmniejszone jedynie w odniesieniu do systemów pomocy lub środków wsparcia wskazanych w niniejszym artykule.

2. Na zasadzie odstępstwa od art. 30 lit. a), b) i f) państwa członkowskie mogą – w odniesieniu do systemu płatności podstawowej, systemu jednolitej płatności obszarowej, płatności redystrybucyjnej i systemu dla małych gospodarstw – podjąć decyzję o zmniejszeniu minimalnego poziomu kontroli na miejscu przeprowadzanych rocznie na dany system do 3 %.

▼M1

Akapit pierwszy ma zastosowanie jedynie wtedy, jeśli zgodnie z art. 17 ust. 2 w odniesieniu do wszystkich beneficjentów stosowany jest system przecięcia przestrzennego wszystkich wniosków o przyznanie pomocy z systemem identyfikacji działek rolnych.

W odniesieniu do roku składania wniosków 2015 wskaźnik błędów wykrytych w próbie losowej poddanej kontroli na miejscu nie może przekroczyć 2 % w ciągu dwóch poprzedzających lat budżetowych. Ten wskaźnik błędów zostaje poświadczony przez dane państwo członkowskie zgodnie z ustanowioną metodologią opracowaną na szczeblu unijnym.

▼M1

W odniesieniu do roku składania wniosków 2016 wskaźnik błędów wykrytych w próbie losowej poddanej kontroli na miejscu nie może przekroczyć 2 % w ciągu poprzedzającego roku budżetowego. Ten wskaźnik błędów zostaje poświadczony przez dane państwo członkowskie zgodnie z ustanowioną metodologią opracowaną na szczeblu unijnym, uwzględniając art. 7 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 908/2014 ( 11 ).

▼B

3. Na zasadzie odstępstwa od art. 30 lit. a), b) i f), państwa członkowskie mogą – w odniesieniu do systemu płatności podstawowej, systemu jednolitej płatności obszarowej, płatności redystrybucyjnej i systemu dla małych gospodarstw – podjąć decyzję o ograniczeniu próby kontrolnej do próby wybranej zgodnie z art. 34 ust. 2 akapit pierwszy lit. a), jeżeli przeprowadzane są kontrole na podstawie ortoobrazów stosowanych do aktualizacji systemu identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

Akapit pierwszy ma zastosowanie jedynie, jeśli państwa członkowskie systematycznie aktualizują system identyfikacji działek rolnych i kontrolują wszystkich beneficjentów na całym obszarze objętym tym systemem w okresie maksymalnie trzech lat, obejmując kontrolą rocznie co najmniej 25 % kwalifikujących się hektarów zarejestrowanych w systemie identyfikacji działek rolnych. Ten minimalny odsetek kontroli rocznie nie ma jednak zastosowania do państw członkowskich, gdzie w systemie identyfikacji działek rolnych zarejestrowanych jest mniej niż 150 000 kwalifikujących się hektarów.

Przed zastosowaniem akapitu pierwszego państwa członkowskie dokonują – w okresie trzech poprzedzających lat – pełnej aktualizacji systemu identyfikacji w odniesieniu do przedmiotowych działek rolnych.

W dniu ich wykorzystania do celów aktualizacji systemu identyfikacji działek rolnych ortoobrazy nie mogą być starsze niż 15 miesięcy.

Jakość systemu identyfikacji działek rolnych, podlegająca ocenie zgodnie z art. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 w ciągu dwóch lat poprzedzających stosowanie akapitu pierwszego, musi być wystarczająca do zapewnienia skutecznej weryfikacji warunków, zgodnie z którymi przyznawana jest pomoc.

Decyzja, o której mowa w akapicie pierwszym, może zostać podjęta na szczeblu krajowym lub regionalnym. Do celów niniejszego akapitu region składa się z całej powierzchni objętej zakresem jednego lub kilku niezależnych systemów identyfikacji działek rolnych.

▼M1

Ustęp 2 akapity trzeci i czwarty stosuje się odpowiednio.

▼B

4. Na zasadzie odstępstwa od art. 32 ust. 1 państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o zmniejszeniu minimalnego poziomu kontroli na miejscu przeprowadzanych każdego roku kalendarzowego do 3 % beneficjentów ubiegających się o wsparcie ze środków rozwoju obszarów wiejskich objętych zakresem systemu zintegrowanego.

▼M1

Akapit pierwszy nie ma jednak zastosowania do beneficjentów, którzy stosują praktyki równoważne, o których mowa w art. 43 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 ani do kolektywów i zobowiązań wybranych zgodnie z art. 32 ust. 2a niniejszego rozporządzenia.

▼B

5. ►M1 ◄ W przypadku, gdy którykolwiek z tych warunków lub warunków określonych w ust. 2 lub 3 niniejszego artykułu nie jest już dłużej spełniany, państwa członkowskie niezwłocznie uchylają swoją decyzję o zmniejszeniu minimalnego poziomu kontroli na miejscu i stosują minimalny poziom kontroli na miejscu określony w art. 30 lit. a), b) i f) lub art. 32, począwszy od następnego roku składania wniosków w odniesieniu do przedmiotowych systemów pomocy lub środków wsparcia. Ustępy 2, 3 i 4 mają zastosowanie jedynie, jeśli spełnione są ogólne warunki zmniejszenia minimalnego poziomu kontroli na miejscu, ustanowione w art. 41 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 908/2014.W przypadku, gdy którykolwiek z tych warunków lub warunków określonych w ust. 2 lub 3 niniejszego artykułu nie jest już dłużej spełniany, państwa członkowskie niezwłocznie uchylają swoją decyzję o zmniejszeniu minimalnego poziomu kontroli na miejscu i stosują minimalny poziom kontroli na miejscu określony w art. 30 lit. a), b) i f) lub art. 32, począwszy od następnego roku składania wniosków w odniesieniu do przedmiotowych systemów pomocy lub środków wsparcia.

6. Na zasadzie odstępstwa od art. 30 lit. g), jeżeli państwo członkowskie wprowadza system wcześniejszej zgody na uprawę konopi, minimalny poziom kontroli na miejscu może zostać zmniejszony do 20 % obszarów zgłoszonych do produkcji konopi, o których mowa w art. 32 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

W takim przypadku na rok przed zastosowaniem zmniejszonego wskaźnika kontroli, państwo członkowskie powiadamia Komisję o szczegółowych zasadach i warunkach związanych z jego systemem uprzedniego zatwierdzania. Wszelkie zmiany tych szczegółowych zasad i warunków są niezwłocznie zgłaszane Komisji.







Sekcja 2

Kontrole na miejscu w odniesieniu do wniosków o przyznanie pomocy w ramach systemów pomocy obszarowej oraz wniosków o płatność w ramach środków wsparcia obszarowego

Artykuł 37

Elementy kontroli na miejscu

1. Kontrole na miejscu obejmują wszystkie działki rolne, odnośnie do których złożono wnioski o przyznanie pomocy w ramach systemów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 lub wnioski o wsparcie w ramach środków rozwoju obszarów wiejskich objętych zakresem systemu zintegrowanego.

W odniesieniu do kontroli środków rozwoju obszarów wiejskich, o których mowa w art. 21 ust. 1 lit. a) oraz w art. 30 i 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, kontrole na miejscu obejmują również wszystkie grunty nierolnicze, odnośnie do których złożono wniosek o wsparcie.

Na podstawie wyników kontroli właściwy organ dokonuje oceny, czy niezbędna jest aktualizacja odpowiedniej działki referencyjnej, uwzględniając art. 5 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014.

2. Kontrole na miejscu obejmują pomiar obszaru i weryfikację kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków dotyczących obszaru zgłoszonego przez beneficjenta w ramach systemów pomocy lub środków wsparcia, o których mowa w ust. 1.

W przypadku beneficjentów, którzy ubiegają się o płatności bezpośrednie w ramach systemów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 i których użytki rolne obejmują głównie obszary utrzymujące się naturalnie w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy, kontrola na miejscu obejmuje również weryfikację minimalnych działań prowadzonych na tych obszarach, o których to działaniach mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

3. Kontrole na miejscu odnoszące się do praktyk w zakresie zazieleniania obejmują wszystkie obowiązki beneficjenta. W stosownych przypadkach, przestrzeganie progów, o których mowa w art. 44 i 46 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, umożliwiających zwolnienie z praktyk, stanowi część kontroli na miejscu. Niniejszy akapit stosuje się również do kontroli na miejscu przeprowadzanych w odniesieniu do krajowych lub regionalnych systemów certyfikacji środowiskowej, o których mowa w art. 43 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

Jeżeli kontrola na miejscu dotyczy wdrażania na poziomie regionalnym zgodnie z art. 46 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, kontrola na miejscu obejmuje również pomiar obszaru i weryfikację obowiązków nałożonych przez państwo członkowskie na beneficjentów lub grupy beneficjentów.

Jeżeli kontrola na miejscu dotyczy wspólnej realizacji zgodnie z art. 46 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, kontrola na miejscu obejmuje:

a) weryfikację kryteriów bliskiej odległości zgodnie z art. 47 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014;

b) pomiar obszaru i weryfikację kryteriów sąsiadujących obszarów proekologicznych;

c) w stosownych przypadkach, dodatkowe obowiązki nałożone przez państwo członkowskie na beneficjentów lub grupy beneficjentów;

d) indywidualne zobowiązania w zakresie zazieleniania, które mają być przestrzegane przez beneficjenta uczestniczącego we wspólnej realizacji.

▼M1

4. W odniesieniu do kolektywów wybranych zgodnie z art. 32 ust. 2a lit. a) kontrole na miejscu obejmują pomiar obszaru, weryfikację kryteriów kwalifikowalności i innych obowiązków dotyczących obszaru zadeklarowanego we wniosku kolektywnym.

W odniesieniu do zobowiązań wybranych zgodnie z art. 32 ust. 2a lit. b) kontrola na miejscu obejmuje weryfikację zgłoszonych zobowiązań.

▼B

Artykuł 38

Pomiar obszaru

▼M8

1. Faktyczny pomiar powierzchni działek rolnych w ramach kontroli na miejscu może być ograniczony do próby dobranej losowo obejmującej co najmniej 50 % działek rolnych, w odniesieniu do których złożono wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność w ramach systemów pomocy obszarowej lub środków rozwoju obszarów wiejskich. Jeżeli w toku kontroli takiej próby wykazana zostanie niezgodność, pomiarowi należy poddać wszystkie działki rolne lub należy ekstrapolować wnioski z badanej próby.

▼B

2. Powierzchnię działek rolnych mierzy się za pomocą dowolnych środków zapewniających jakość pomiaru przynajmniej równoważną wymaganej przez obowiązujące na poziomie Unii normy techniczne.

3. Właściwe organy mogą wykorzystywać teledetekcję zgodnie z artykułem 40 oraz techniki globalnych systemów nawigacji satelitarnej (GNSS) tam, gdzie jest to możliwe.

4. Jedna wartość bufora tolerancji powinna być zdefiniowana dla wszystkich pomiarów powierzchni wykonanych z wykorzystaniem GNSS lub orto-zobrazowań. Do tego celu stosowane narzędzia pomiarowe powinny być zwalidowane o przynajmniej jedną klasę bufora tolerancji niżej niż jedna wartość. Jednakże jedna wartość tolerancji nie może przekraczać 1,25 m.

Maksymalna tolerancja w odniesieniu do każdej działki rolnej nie może w żadnym przypadku przekraczać 1,0 ha w wartościach bezwzględnych.

Jednakże w przypadku środków, o których mowa w art. 21 ust. 1 lit. a) oraz w art. 30 i 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, w odniesieniu do terenów leśnych państwa członkowskie mogą określić odpowiednie tolerancje, które w żadnym przypadku nie mogą być większe niż podwójna wartość tolerancji określona w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.

5. Całkowity obszar działki rolnej może być brany pod uwagę przy pomiarze, pod warunkiem że jest w pełni kwalifikowalny. W innych przypadkach uwzględnia się powierzchnię kwalifikowalną netto. W tym celu, w stosownych przypadkach, można stosować system proporcjonalny, o którym mowa w art. 10 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014.

6. Aby obliczyć udział różnych upraw w celu dywersyfikacji upraw, o której mowa w art. 44 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, do celów pomiaru uwzględnia się obszar faktycznie zajęty pod daną uprawę zgodnie z art. 40 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014. Na obszarach, na których stosuje się uprawę mieszaną, pod uwagę bierze się całkowity obszar zajęty pod uprawę mieszaną zgodnie z art. 40 ust. 3 akapit pierwszy i drugi tego rozporządzenia lub zajęty pod uprawę mieszaną zgodnie z art. 40 ust. 3 akapit trzeci tego rozporządzenia.

7. ►M6 ◄ może prowadzić do sztucznego podziału powierzchni przyległych działek rolnych z rodzajem jednorodnego pokrycia terenu na odrębne działki rolne, to tę powierzchnię przyległych działek rolnych z rodzajem jednorodnego pokrycia terenu należy zmierzyć w ramach pojedynczego pomiaru przedmiotowych działek rolnych. Jeżeli stosowanieart. 17 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014może prowadzić do sztucznego podziału powierzchni przyległych działek rolnych z rodzajem jednorodnego pokrycia terenu na odrębne działki rolne, to tę powierzchnię przyległych działek rolnych z rodzajem jednorodnego pokrycia terenu należy zmierzyć w ramach pojedynczego pomiaru przedmiotowych działek rolnych.

8. ►M6 ◄ . W stosownych przypadkach, na działce rolnej – do celów systemu płatności podstawowej lub systemu jednolitej płatności obszarowej zgodnie z tytułem III rozdział 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 – i na nakładającej się na nią, przestrzennie różnej działce rolnej – do celów pozostałych systemów pomocy obszarowej lub środków rozwoju obszarów wiejskich – przeprowadza sięosobne pomiary

▼M8

9. Jeżeli kwalifikujący się obszar, mierzony zgodnie z ust. 1–8, różni się od obszaru ustalonego jako podstawa do obliczenia pomocy lub wsparcia, w przypadku gdy stosowane są kontrole w formie monitorowania zgodnie z art. 40a, pierwszeństwo ma obszar zmierzony zgodnie z ust. 1–8 niniejszego artykułu.

10. W szczególnym przypadku, gdy działki rolne pokryte trwałymi użytkami zielonymi lub pastwiska trwałe użytkowane są wspólnie przez kilku beneficjentów, faktyczny pomiar może zostać zastąpiony kontrolami opartymi na ortoobrazach wykorzystywanych do aktualizacji systemu identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, pod warunkiem że kontrole te są przeprowadzane na wszystkich takich działkac