02021D2326 — PL — 30.12.2021 — 000.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2021/2326 z dnia 30 listopada 2021 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (notyfikowana jako dokument nr C(2021) 8580) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 469 z 30.12.2021, s. 1)





sprostowana przez:









▼B

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2021/2326

z dnia 30 listopada 2021 r.

ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE

(notyfikowana jako dokument nr C(2021) 8580)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)







Artykuł 1

Niniejszym przyjmuje się najlepsze dostępne techniki (BAT) w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania, określone w załączniku.

Artykuł 2

W przypadku uchylenia przez Trybunał Sprawiedliwości wyroku w sprawie T-699/17 i utrzymania w mocy decyzji wykonawczej (UE) 2017/1442, niniejsza decyzja przestaje mieć zastosowanie z dniem ogłoszenia wyroku w sprawie C-207/21P.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

▼C1









ZAŁĄCZNIK

KONKLUZJE DOTYCZĄCE NAJLEPSZYCH DOSTĘPNYCH TECHNIK (BAT)

Zakres

Niniejsze konkluzje BAT odnoszą się do następujących rodzajów działalności wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2010/75/UE:

— 1.1: Spalanie paliw w instalacjach o całkowitej nominalnej mocy cieplnej dostarczonej w paliwie wynoszącej 50 MW lub więcej tylko wtedy, gdy taka działalność odbywa się w obiektach energetycznego spalania o całkowitej nominalnej mocy cieplnej dostarczonej w paliwie wynoszącej 50 MW lub więcej.

— 1.4: Zgazowanie węgla lub innych paliw w instalacjach o całkowitej nominalnej mocy cieplnej dostarczonej w paliwie wynoszącej 20 MW lub więcej tylko wtedy, gdy taka działalność jest bezpośrednio związana z obiektem energetycznego spalania.

— 5.2: Unieszkodliwianie lub odzysk odpadów we współspalarniach odpadów w odniesieniu do odpadów innych niż niebezpieczne, o wydajności przekraczającej 3 tony na godzinę lub w odniesieniu do odpadów niebezpiecznych, o wydajności przekraczającej 10 ton na dobę, tylko wtedy, gdy taka działalność odbywa się w obiektach energetycznego spalania objętych ppkt 1.1 powyżej.

W szczególności niniejsze konkluzje BAT obejmują działania poprzedzające i następcze bezpośrednio związane z wyżej wspomnianymi działalnościami, w tym z zastosowaniem technik zapobiegania emisjom i ich kontroli.

Paliwa uwzględnione w niniejszych konkluzjach BAT to wszelkie stałe, ciekłe lub gazowe substancje palne, w tym:

— paliwa stałe (np. węgiel kamienny, węgiel brunatny, torf);

— biomasa (zdefiniowana w art. 3 pkt 31 dyrektywy 2010/75/UE);

— paliwa ciekłe (np. ciężki olej opałowy i olej napędowy);

— paliwa gazowe (np. gaz ziemny, gaz zawierający wodór i gaz syntezowy);

— paliwa charakterystyczne dla przemysłu (np. produkty uboczne przemysłu chemicznego i hutnictwa żelaza i stali);

— odpady, z wyjątkiem zmieszanych odpadów komunalnych zdefiniowanych w art. 3 pkt 39 i z wyjątkiem pozostałych odpadów wymienionych w art. 42 ust. 2 lit. a) ppkt (ii) i (iii) dyrektywy 2010/75/UE.

Niniejsze konkluzje BAT nie obejmują:

— spalania paliw w jednostkach spalania o nominalnej mocy cieplnej dostarczonej w paliwie mniejszej niż 15 MW;

— obiektów energetycznego spalania korzystających z ograniczonego odstępstwa obowiązującego w całym okresie eksploatacji lub odstępstwa dla zakładów zasilających sieci ciepłownicze zgodnie z art. 33 i 35 dyrektywy 2010/75/UE, do czasu wygaśnięcia odstępstw określonych w ich pozwoleniach, które dotyczą poziomów emisji powiązanych z najlepszymi dostępnymi technikami dla zanieczyszczeń objętych odstępstwem, jak również dla innych zanieczyszczeń, których emisje zostałyby ograniczone przez środki techniczne nie zastosowane dzięki odstępstwu;

— zgazowania paliw, jeżeli nie są bezpośrednio powiązane ze spalaniem powstającego w ich wyniku gazu syntezowego;

— zgazowania paliw i następnie spalania gazu syntezowego, jeśli jest to bezpośrednio związane z rafinacją ropy naftowej i gazu;

— działań poprzedzających i następczych, które nie są bezpośrednio związane z działaniami w zakresie spalania lub zgazowania;

— spalania w paleniskach procesowych lub nagrzewnicach;

— spalania w instalacjach dopalających;

— spalania gazu w pochodniach,

— spalania w kotłach odzysknicowych i palnikach całkowitej redukcji siarki w instalacjach do produkcji masy celulozowej i papieru, o ile są one objęte konkluzjami BAT w odniesieniu do produkcji masy celulozowej, papieru i tektury;

— spalania paliw rafineryjnych na terenie rafinerii, o ile jest to ujęte w konkluzjach dotyczących BAT w odniesieniu do rafinacji ropy naftowej i gazu;

— unieszkodliwiania lub odzysku odpadów w: — spalarniach odpadów (zdefiniowanych w art. 3 pkt 40 dyrektywy 2010/75/UE), — współspalarniach odpadów, gdzie ponad 40 % powstającego wydzielanego ciepła pochodzi z odpadów niebezpiecznych, — współspalarniach odpadów, gdzie spalane są wyłącznie odpady, z wyjątkiem sytuacji, gdy takie odpady przynajmniej częściowo składają się z biomasy, zgodnie z definicją w art. 3 pkt 31 lit. b) dyrektywy 2010/75/UE, jako że jest to ujęte w konkluzjach dotyczących BAT dla spalania odpadów.

Pozostałe konkluzje BAT oraz dokumenty referencyjne, które mogą być istotne dla działalności objętych niniejszymi konkluzjami BAT, są następujące:

— Wspólne systemy oczyszczania ścieków i gazów odlotowych/systemy zarządzania w sektorze chemicznym (CWW)

— Seria dokumentów referencyjnych BAT dotyczących sektora chemicznego (LVOC itp.)

— Ekonomika i efekty wzajemnych powiązań pomiędzy różnymi komponentami środowiska (ECM)

— Emisje z magazynowania (EFS)

— Efektywność energetyczna (ENE)

— Przemysłowe systemy chłodzenia (ICS)

— Produkcja żelaza i stali (IS)

— Monitorowanie emisji do powietrza i wody z instalacji IED (ROM)

— Produkcja masy celulozowej, papieru i tektury (PP)

— Rafinacja ropy naftowej i gazu (REF)

— Spalanie odpadów (WI)

— Przetwarzanie odpadów (WT)

Definicje

Do celów niniejszych konkluzji BAT zastosowanie mają następujące definicje:







Stosowany termin Definicja Pojęcia ogólne Kocioł Dowolny obiekt energetycznego spalania, z wyłączeniem silników, turbin gazowych i palenisk procesowych lub nagrzewnic Blok gazowo-parowy z turbiną gazową (CCGT) CCGT jest obiektem energetycznego spalania, w którym wykorzystuje się dwa cykle termodynamiczne (tj. obiegi Braytona i Rankine’a). W CCGT ciepło ze spalin z turbiny gazowej (pracującej w obiegu Braytona w celu produkcji energii elektrycznej) jest przekształcane w energię użyteczną w parowym kotle odzysknicowym (HRSG), gdzie jest wykorzystywane do wytwarzania pary, która następnie rozpręża się w turbinie parowej (działającej zgodnie z obiegiem Rankine’a w celu wyprodukowania dodatkowej energii elektrycznej). Do celów niniejszych konkluzji BAT CCGT obejmuje konfiguracje zarówno z dodatkowym dopalaniem w HRSG (kotłach odzysknicowych), jak i bez dopalania. Obiekt energetycznego spalania Każde urządzenie techniczne, w którym paliwa są utleniane w celu wykorzystania wytworzonego w ten sposób ciepła. Do celów niniejszych konkluzji BAT kombinację składająca się z: — dwóch lub większej liczby odrębnych obiektów energetycznego spalania, w przypadku gdy spaliny są odprowadzane przez wspólny komin, lub — oddzielnych obiektów energetycznego spalania, którym udzielono pozwolenia po raz pierwszy w dniu 1 lipca 1987 r. lub później, lub w odniesieniu do których prowadzący złożyli kompletny wniosek o pozwolenie w tym dniu lub po tym dniu, które są zainstalowane w taki sposób, że uwzględniając czynniki techniczne i ekonomiczne, ich spaliny można, w ocenie właściwego organu, odprowadzać przez wspólny komin uznaje się za jeden obiekt energetycznego spalania. Do celów obliczania całkowitej nominalnej mocy cieplnej dostarczonej w paliwie takiej kombinacji dodaje się moce wszystkich rozważanych pojedynczych obiektów spalania, których nominalna moc cieplna dostarczona w paliwie wynosi co najmniej 15 MW. Jednostka spalania paliw Pojedynczy obiekt spalania paliw Pomiar ciągły Pomiar dokonywany przy zastosowaniu automatycznych systemów pomiarowych zainstalowanych na stałe na miejscu Bezpośredni zrzut Zrzut (do odbiornika wodnego) w punkcie, w którym emisja opuszcza instalację bez dalszego oczyszczania. System odsiarczania spalin (IOS) System składający się z jednej lub kilku technik redukcji zanieczyszczeń, których celem jest zmniejszenie poziomu emisji SOX emitowanych przez obiekt energetycznego spalania. System odsiarczania spalin (IOS) – istniejący System odsiarczania spalin (IOS), który nie jest nowym systemem IOS System odsiarczania spalin (IOS) – nowy System odsiarczania spalin (IOS) w nowym obiekcie lub system IOS, który obejmuje co najmniej jedną technikę redukcji zanieczyszczeń, wprowadzoną lub całkowicie zastąpioną w istniejącym obiekcie po publikacji niniejszych konkluzji BAT Olej napędowy Każde ropopochodne paliwo ciekłe wchodzące w zakres kodów CN 2710 19 25 , 2710 19 29 , 2710 19 47 , 2710 19 48 , 2710 20 17 lub 2710 20 19 lub każde ropopochodne paliwo ciekłe, którego mniej niż 65 % objętości (włączając straty) destyluje w temperaturze 250 °C i którego co najmniej 85 % objętości (włączając straty) destyluje w temperaturze 350 °C przy zastosowaniu metody ASTM D86. Ciężki olej opałowy (HFO) Każde ropopochodne paliwo ciekłe wchodzące w zakres kodów CN 2710 19 51 do 2710 19 68 , 2710 20 31 , 2710 20 35 , 2710 20 39 lub każde ropopochodne paliwo ciekłe, inne niż olej napędowy, które, z powodu ograniczeń jego destylacji, zalicza się do kategorii ciężkich olejów przeznaczonych do użycia jako paliwo, i którego mniej niż 65 % objętości (włączając straty) destyluje w temperaturze 250 °C przy zastosowaniu metody ASTM D86. Jeśli destylacja nie może być ustalona metodą ASTM D86, produkt rafineryjny jest również zaliczany do kategorii ciężkich olejów opałowych. Sprawność elektryczna netto (jednostka spalania paliw i IGCC) Stosunek produkcji energii elektrycznej netto (energii elektrycznej mierzonej po stronie wysokiego napięcia głównego transformatora pomniejszonej o pobraną energię np. na potrzeby własne) oraz wkładu energii paliw/materiału wsadowego (jako paliw/surowców wg ich wartości opałowej) na granicy osłony bilansowej jednostki spalania paliw w danym okresie czasu. Sprawność mechaniczna netto Stosunek mocy mechanicznej (mierzonej) na obciążonym sprzęgle do mocy cieplnej dostarczonej w paliwie Jednostkowe zużycie paliwa netto (dla jednostki spalania i IGCC) Stosunek produkcji energii netto (energii elektrycznej, ciepłej wody, pary, energii mechanicznej wyprodukowanej i pomniejszonej o pobraną energię elektryczną lub energię cieplną (np. na potrzeby własne)) do energii wejściowej paliwa (w odniesieniu do wartości opałowej) na granicy osłony bilansowej jednostki spalania w danym przedziale czasowym Jednostkowe zużycie paliwa netto (dla jednostki zgazowania) Stosunek produkcji energii netto (energia elektryczna, gorąca woda, para wodna, wyprodukowana energia mechaniczna i gaz syntezowy (jako wartość opałowa gazu syntezowego) pomniejszonej o potrzeby własne energii elektrycznej lub energii cieplnej (np. do celów zużycia przez systemy pomocnicze)) oraz wkładu energii paliwa/materiału wsadowego (paliw/surowców wg ich wartości opałowej) na granicy osłony bilansowej jednostki zgazowania w danym okresie czasu Godziny pracy Czas wyrażony w godzinach, w którym obiekt energetycznego spalania pracuje jako całość lub jako część i odprowadza emisje do powietrza, z wyłączeniem okresów rozruchów i wyłączeń Pomiar okresowy Określenie wielkości mierzonej (określona wielkość, której wartość należy określić poprzez pomiar) w określonych odstępach czasu Obiekt – istniejący Obiekt energetycznego spalania, który nie jest nowym obiektem. Obiekt – nowy Obiekt energetycznego spalania, który po raz pierwszy uzyskał pozwolenie w instalacji po opublikowaniu niniejszych konkluzji BAT lub całkowicie zastąpiony na istniejących fundamentach po opublikowaniu niniejszych konkluzji BAT. Instalacje dopalające System zaprojektowany do oczyszczania spalin poprzez spalanie, który nie funkcjonuje jako niezależny obiekt energetycznego spalania, taki jak dopalacz termiczny (tj. spalarnia gazu odpadowego), stosowany do usuwania zanieczyszczeń (np. LZO) w spalinach, wraz z odzyskiwaniem ciepła wytworzonego w ten sposób lub bez niego. Techniki spalania etapowego, gdzie każdy etap spalania zachodzi w oddzielnej komorze z możliwą różną charakterystyką procesu spalania (np. w odniesieniu do stosunku paliwa do powietrza, profilu temperaturowego), są uważane za techniki zintegrowanego procesu spalania i nie są uważane za instalacje dopalające (post combustion plant). Podobnie, w przypadku, gdy gazy wytworzone w nagrzewnicy/palenisku lub w innym procesie spalania są następnie utleniane w odrębnym obiekcie energetycznego spalania w celu odzyskania ich wartości energetycznej (z użyciem dodatkowego paliwa lub bez użycia tego paliwa) w celu wytworzenia energii elektrycznej, pary, gorącej wody/oleju lub energii mechanicznej, ta ostatnia instalacja nie jest uważana za instalację dopalającą (post-combustion plant) System monitorowania przewidywalnych emisji (PEMS) System stosowany do określania stężeń emisji substancji zanieczyszczającej z emitora w sposób ciągły, w oparciu o ich powiązania z szeregiem charakterystycznych, monitorowanych w sposób ciągły parametrów procesu (np. zużycie paliwa gazowego, stosunek powietrza do paliwa) i danych dotyczących jakości paliwa lub surowca zasilającego (np. zawartość siarki) Paliwa procesowe z przemysłu chemicznego Gazowe lub ciekłe produkty uboczne uzyskane przez przemysł petrochemiczny i stosowane jako paliwa niekomercyjne w obiektach energetycznego spalania Paleniska procesowe lub nagrzewnice Paleniska procesowe lub nagrzewnice to: — obiekty energetycznego spalania, których spaliny są wykorzystywane do termicznej obróbki przedmiotów lub materiałów wsadowych poprzez bezpośredni kontakt (np. piece cementowo-wapienne, piece szklarskie, piece asfaltowe, proces suszenia, reaktor stosowany w przemyśle petrochemicznym) piece hutnicze metali żelaznych), lub — obiekty energetycznego spalania, w których ciepło promieniowania lub przewodzenia jest przekazywane do obiektów lub materiałów wsadowych poprzez stałą ścianę bez korzystania z pośredniego obiegu cieplnego (np. piec baterii koksowniczej, nagrzewnica Cowpera, piec lub reaktor nagrzewający strumień procesowy wykorzystywany w przemyśle petrochemicznym, taki jak reaktor krakingu parowego, podgrzewacz procesowy używany do regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego (LNG) w terminalach LNG). W wyniku stosowania dobrych praktyk w zakresie odzyskiwania energii paleniska procesowe lub nagrzewnice mogą mieć powiązany system wytwarzania pary/energii elektrycznej. Uznaje się, że jest on nieodłącznym elementem paleniska procesowego lub nagrzewnicy i nie można go rozpatrywać osobno. Paliwo rafineryjne Stały, ciekły lub gazowy materiał palny uzyskany na etapach destylacji i konwersji rafinacji ropy naftowej. Przykładami są: rafineryjne paliwo gazowe, gaz syntezowy, oleje rafineryjne i koks naftowy. Pozostałości Substancje lub przedmioty powstałe w wyniku działań objętych zakresem niniejszego dokumentu, takie jak odpady czy produkty uboczne Okres rozruchu i wyłączenia Okres użytkowania obiektu określony zgodnie z przepisami decyzji wykonawczej Komisji 2012/249/UE (*1) dotyczącej określania okresów rozruchu i wyłączenia do celów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych Jednostka spalania – istniejąca Jednostka spalania paliw, która nie jest nową jednostką Jednostka spalania – nowa Jednostka spalania paliw, która po raz pierwszy została objęta pozwoleniem w obiekcie energetycznego spalania po opublikowaniu niniejszych konkluzji BAT lub całkowitą wymianą jednostki spalania paliw na istniejących fundamentach obiektu energetycznego spalania po opublikowaniu niniejszych konkluzji BAT Ważna (średnia godzinna) Średnią godzinną uznaje się za ważną, jeżeli nie miały miejsca konserwacja lub awaria automatycznego systemu pomiarowego ( *1 ) Decyzja wykonawcza Komisji 2012/249/UE z dnia 7 maja 2012 r. dotycząca określania okresów rozruchu i wyłączenia do celów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych (notyfikowana jako dokument nr C(2012) 2948) (Dz.U. L 123 z 9.5.2012, s. 44).







Stosowany termin Definicja Zanieczyszczenia/parametry As Suma arsenu i jego związków, wyrażona jako As C3 Węglowodory o liczbie atomów węgla wynoszącej trzy C4+ Węglowodory o liczbie atomów węgla wynoszącej cztery lub więcej Cd Suma kadmu i jego związków, wyrażona jako Cd Cd+Tl Suma kadmu, talu i ich związków, wyrażona jako Cd+Tl CH4 Metan CO Tlenek węgla ChZT Chemiczne zapotrzebowanie na tlen. Ilość tlenu potrzebna do całkowitego utlenienia materii organicznej do dwutlenku węgla COS Siarczek karbonylu Cr Suma chromu i jego związków, wyrażona jako Cr Cu Suma miedzi i jej związków, wyrażona jako Cu Pył Całkowita masa cząstek stałych (w powietrzu) Fluorek Rozpuszczony fluorek wyrażony jako F- H2S Siarkowodór HCl Wszystkie nieorganiczne gazowe związki chloru, wyrażone jako HCl HCN Cyjanowodór HF Wszystkie nieorganiczne gazowe związki fluoru, wyrażone jako HF Hg Suma rtęci i jej związków, wyrażona jako Hg N2O Podtlenek azotu NH3 Amoniak Ni Suma niklu i jego związków, wyrażona jako Ni NOX Suma tlenku azotu (NO) i dwutlenku azotu (NO2), wyrażona jako NO2 Pb Suma ołowiu i jego związków, wyrażona jako Pb PCDD/F Polichlorowane dibenzo-p-dioksyny i furany RCG Stężenie w spalinach nieoczyszczonych. Stężenie SO2 w spalinach nieoczyszczonych jako średnia roczna (w warunkach znormalizowanych podanych w „Uwagach ogólnych”) na wlocie do systemu redukcji emisji SOX, wyrażone przy referencyjnej zawartości tlenu wynoszącej 6 % obj. O2 Sb+As+Pb+Cr+Co+Cu+Mn+Ni+V Suma antymonu, arsenu, ołowiu, chromu, kobaltu, miedzi, manganu, niklu, wanadu i ich związków, wyrażona jako Sb+As+Pb+Cr+Co+Cu+Mn+Ni+V SO2 Ditlenek siarki SO3 Tritlenek siarki SOX Suma ditlenku siarki (SO2) i tritlenku siarki (SO3) wyrażona jako SO2 Siarczan Siarczan rozpuszczalny wyrażony jako SO4 2- Siarczek, łatwo uwalniany Suma rozpuszczalnego siarczku i nierozpuszczalnych siarczków, które są łatwo uwalniane w środowisku kwaśnym, wyrażona jako S2- Siarczyn Siarczyn rozpuszczalny wyrażony jako SO3 2- OWO Ogólny węgiel organiczny, wyrażony jako C (w wodzie) TSS Zawiesina ogólna. Masa całkowita zawiesiny ogólnej (w wodzie) mierzona za pomocą filtracji przez sączki z włókna szklanego oraz ważenia Całkowite LZO Całkowita zawartość lotnych związków organicznych, wyrażona jako C (w powietrzu) Zn Suma cynku i jego związków, wyrażona jako Zn

Akronimy

Do celów niniejszych konkluzji BAT zastosowanie mają następujące akronimy:







Akronim Definicja ASU Jednostka zasilania powietrzem CCGT Blok gazowo-parowy z turbiną gazową, z dodatkowym dopalaniem lub bez dopalania CFB Cyrkulacyjne złoże fluidalne CHP Kogeneracja COG Gaz koksowniczy COS Siarczek karbonylu DLN Suche palniki o niskiej emisji NOx DSI Dozowanie sorbentu do kanału spalin (spalin) ESP Elektrofiltr FBC Fluidalne złoże spalania IOS Odsiarczanie spalin HFO Ciężki olej opałowy HRSG Parowy kocioł odzysknicowy IGCC Blok gazowo-parowy ze zintegrowanym zgazowaniem paliwa LHV Wartość opałowa LNB Palniki o niskiej emisji NOx LNG Skroplony gaz ziemny OCGT Turbina gazowa w obiegu otwartym OTNOC Inne niż normalne warunki użytkowania PC Spalanie pyłowe PEMS System monitorowania przewidywalnych emisji SCR Selektywna redukcja katalityczna SDA Absorber suchego rozpylania SNCR Selektywna redukcja niekatalityczna

Uwagi ogólne

Najlepsze dostępne techniki

Techniki wymienione i opisane w niniejszych konkluzjach BAT nie mają ani nakazowego, ani wyczerpującego charakteru. Dopuszcza się stosowanie innych technik, o ile zapewniają co najmniej równoważny poziom ochrony środowiska.

O ile nie stwierdzono inaczej, niniejsze konkluzje BAT mają ogólne zastosowanie.

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AELs)

Jeżeli poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AELs) podane są dla różnych okresów uśredniania, wszystkie te BAT-AELs muszą być przestrzegane.

BAT-AELs określone w niniejszych konkluzjach BAT mogą nie mieć zastosowania do turbin i silników opalanych paliwem ciekłym i paliwem gazowym do stosowania w sytuacji awaryjnej, użytkowanych mniej niż 500 godzin rocznie, kiedy takie stosowanie w sytuacji awaryjnej nie zapewnia przestrzegania najlepszych dostępnych technik (BAT).

BAT-AELs dla emisji do powietrza

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AELs) dla emisji do powietrza, podane w niniejszych konkluzjach BAT, odnoszą się do stężenia wyrażonego jako masa wyemitowanej substancji w objętości spalin w następujących znormalizowanych warunkach: suchy gaz w temperaturze 273,15 K i pod ciśnieniem 101,3 kPa, oraz wyrażone w jednostkach mg/Nm3, μg/Nm3 lub ng I-TEQ/Nm3.

Monitorowanie powiązane z poziomami BAT-AELs dla emisji do powietrza podane jest w BAT 4.

Warunki odniesienia dla tlenu stosowane do wyrażenia wartości BAT-AELs w tym dokumencie pokazano w tabeli poniżej.







Działanie Referencyjny poziom tlenu (OR) Spalanie paliw stałych 6 % obj. Spalanie paliw stałych w połączeniu z paliwami ciekłymi lub gazowymi Współspalanie odpadów Spalanie paliw gazowych lub ciekłych, jeśli nie odbywa się w turbinie gazowej lub silniku 3 % obj. Spalanie paliw gazowych lub ciekłych, jeśli odbywa się w turbinie gazowej lub silniku 15 % obj. Spalanie w obiektach IGCC

Poniżej przedstawiono równanie do celów obliczania stężenia emisji przy referencyjnym poziomie tlenu:

gdzie:

ER : stężenie emisji przy referencyjnym poziomie tlenu OR;

OR : referencyjny poziom tlenu w % obj.;

EM : zmierzone stężenie emisji;

OM : zmierzony poziom tlenu w % obj.

W odniesieniu do okresów uśredniania stosuje się następujące definicje:







Okres uśredniania wyników pomiarów Definicja Średnia dobowa Średnia z okresu 24 godzin obliczona dla ważnych średnich wartości godzinnych uzyskanych w wyniku ciągłych pomiarów Średnia roczna Średnia z okresu jednego roku obliczona dla ważnych średnich wartości godzinnych uzyskanych w wyniku ciągłych pomiarów Średnia z okresu pobierania próbek Średnia wartość uzyskana na podstawie trzech kolejnych pomiarów, z których każdy trwa co najmniej 30 minut (1) Średnia z próbek uzyskanych w ciągu jednego roku Średnia z wartości uzyskanych w ciągu jednego roku okresowych pomiarów dokonywanych z częstotliwością monitorowania określoną dla każdego parametru ( 1 ) Dla każdego parametru, jeżeli ze względu na ograniczenia dotyczące pobierania próbek lub ograniczenia analityczne, zastosowanie 30-minutowego pomiaru jest niewłaściwe, stosuje się odpowiedni okres pobierania próbek. W przypadku PCDD/F stosuje się okres pobierania próbek trwający od 6 do 8 godzin.

BAT-AELs dla emisji do wody

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AELs) dla emisji do wody, podane w niniejszych konkluzjach dotyczących BAT, odnoszą się do stężeń wyrażonych jako masa wyemitowanych substancji do objętości wody oraz wyrażonych w μg/l, mg/l lub g/l. BAT-AELs odnoszą się do średnich dobowych, czyli 24-godzinnych próbek zbiorczych pobranych proporcjonalnie do przepływu. Próbki zbiorcze pobierane proporcjonalnie do czasu mogą być wykorzystane, pod warunkiem że można wykazać wystarczającą stabilność przepływu.

Monitorowanie powiązane z poziomami BAT-AEL dla emisji do wody podane jest w BAT 5.

Poziomy sprawności energetycznej powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEELs)

Poziom sprawności energetycznej powiązany z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEEL) oznacza stosunek energii netto wyprodukowanej przez jednostkę spalania do jej wkładu energii paliwa/materiału wsadowego dla konkretnego projektu jednostki. Wyprodukowaną energię netto ustala się na granicach jednostki spalania, zgazowania lub IGCC, włączając w to systemy pomocnicze (np. systemy oczyszczania spalin) oraz dla jednostki działającej przy pełnym obciążeniu.

W przypadku elektrociepłowni (CHP):

— jednostkowe zużycie paliwa netto BAT-AEEL odnosi się do jednostki spalania paliw działającej przy pełnym obciążeniu i wyregulowanej, aby zmaksymalizować przede wszystkim dostawy ciepła, a poza tym pozostałą energię, którą można wygenerować;

— sprawność elektryczna netto BAT-AEEL odnosi się do jednostki spalania paliw wytwarzającej wyłącznie energię elektryczną przy pełnym obciążeniu.

BAT-AEEL są wyrażone jako wartość procentowa. Wkład energii paliwa/materiału wsadowego jest wyrażany jako wartość opałowa (LHV).

Monitorowanie powiązane z BAT-AEELs podane jest w BAT 2

Klasyfikacja obiektów energetycznego spalania/jednostek w zależności od ich całkowitej nominalnej mocy cieplnej dostarczonej w paliwie

Do celów niniejszych konkluzji BAT, kiedy wskazany jest zakres wartości dla całkowitej nominalnej mocy cieplnej dostarczonej w paliwie, należy go rozumieć jako „najniższa wartość równa lub większa od dolnej granicy zakresu, najwyższa – mniejsza od górnej granicy zakresu”. Na przykład w kategorię obiektu 100–300 MWth należy rozumieć jako: obiekt energetycznego spalania o całkowitej nominalnej mocy cieplnej dostarczonej w paliwie równej lub większej niż 100 MW i niższej niż 300 MW.

W przypadku gdy część obiektu energetycznego spalania odprowadzająca spaliny za pomocą jednego lub większej liczby odrębnych przewodów we wspólnym kominie jest użytkowana przez mniej niż 1500 godz./rok, ta część obiektu może być rozpatrywana odrębnie do celów niniejszych konkluzji BAT. Dla wszystkich części obiektu zastosowanie mają BAT-AELs w odniesieniu do całkowitej nominalnej mocy cieplnej dostarczonej w paliwie tego obiektu. W takich przypadkach emisje z każdego z tych przewodów są monitorowane osobno.

1. Ogólne konkluzje BAT

Oprócz ogólnych konkluzji BAT, o których mowa w niniejszej sekcji, zastosowanie mają konkluzje BAT w odniesieniu do określonego paliwa zawarte w sekcjach 2 do 7.

1.1. Systemy zarządzania środowiskowego

BAT 1. Aby poprawić ogólną efektywność środowiskową, w ramach BAT należy zapewniać wdrażanie i przestrzeganie systemu zarządzania środowiskowego zawierającego w sobie wszystkie następujące cechy:

(i) zaangażowanie kierownictwa, w tym kadry kierowniczej wyższego szczebla;

(ii) określenie przez kierownictwo polityki ochrony środowiska, która obejmuje ciągłe doskonalenie efektywności środowiskowej instalacji;

(iii) planowanie i ustalenie niezbędnych procedur, celów i zadań w powiązaniu z planami finansowymi i inwestycjami;

(iv) wdrożenie procedur ze szczególnym uwzględnieniem: a) struktury i odpowiedzialności, b) rekrutacji, szkoleń, świadomości i kompetencji, c) komunikacji, d) zaangażowania pracowników, e) dokumentacji, f) wydajnej kontroli procesu, g) planowanych regularnych programów obsługi technicznej, h) gotowości na sytuacje awaryjne i reagowania na nie, i) zapewnienia zgodności z przepisami dotyczącymi środowiska,

(v) sprawdzanie efektywności i podejmowanie działań naprawczych, ze szczególnym uwzględnieniem: a) monitorowania i pomiarów (zob. również sprawozdanie referencyjne JRC dotyczące monitorowania emisji do powietrza i wody przez instalacje IED – ROM), b) działań naprawczych i zapobiegawczych, c) prowadzenia zapisów, d) niezależnego (jeżeli jest to możliwe) audytu wewnętrznego i zewnętrznego w celu określenia, czy system zarządzania środowiskowego jest zgodny z zaplanowanymi ustaleniami oraz czy jest właściwie wdrożony i utrzymywany;

(vi) przegląd systemu zarządzania środowiskowego przeprowadzany przez kadrę kierowniczą wyższego szczebla pod kątem stałej przydatności systemu, jego prawidłowości i skuteczności;

(vii) podążanie za rozwojem czystszych technologii;

(viii) uwzględnienie – na etapie projektowania nowego obiektu i przez cały okres jego użytkowania – wpływu na środowisko wynikającego z ostatecznego wycofania instalacji z użytkowania obejmujące: a) unikanie stosowania konstrukcji podziemnych, b) wprowadzenie właściwości ułatwiających demontaż, c) dobór wykończeń powierzchni, które można łatwo odkażać, d) zastosowanie konfiguracji sprzętu, która ogranicza do minimum zatrzymywanie chemikaliów i ułatwia opróżnianie lub czyszczenie, e) projektowanie elastycznego, samodzielnego sprzętu, który umożliwia stopniowe zamykanie, f) stosowanie, na ile to możliwe, materiałów ulegających biodegradacji i nadających się do recyklingu;

(ix) regularne stosowanie sektorowej analizy porównawczej.

Zwłaszcza dla tego sektora trzeba również wziąć pod uwagę następujące cechy systemu zarządzania środowiskowego opisane w stosownych przypadkach w odpowiednich BAT:

(x) programy zapewniania jakości/kontroli jakości w celu zagwarantowania, aby właściwości wszystkich paliw były w pełni określone i kontrolowane (zob. BAT 9);

(xi) plan zarządzania w celu ograniczenia emisji do powietrza lub wody w warunkach innych niż normalne warunki użytkowania, obejmujący okresy rozruchu i wyłączenia (zob. BAT 10 i BAT 11);

(xii) plan gospodarki odpadami w celu unikania powstawania odpadów, przygotowywania odpadów do ponownego użycia, poddawania ich recyklingowi lub odzyskiwania w inny sposób, łącznie z wykorzystaniem technik podanych w BAT 16;

(xiii) systematyczną metodę identyfikacji potencjalnych niekontrolowanych lub nieplanowanych emisji do środowiska i radzenia sobie z nimi, w szczególności: a) emisji do gleby i wód podziemnych pochodzących z gospodarowania paliwami, dodatkami, produktami ubocznymi i odpadami oraz ich magazynowaniem, b) emisji związanych z samonagrzewaniem lub samozapłonem paliwa w trakcie działań związanych z magazynowaniem i gospodarowaniem;

(xiv) plan gospodarki pyłem, aby zapobiegać emisjom rozproszonym lub jeżeli nie jest to wykonalne, aby ograniczać emisje wtórne z załadunku, rozładunku, magazynowania lub gospodarowania paliwami, pozostałościami i dodatkami;

(xv) plan zarządzania hałasem, w przypadku gdy spodziewana jest lub utrzymuje się uciążliwość hałasu w punktach podlegających ochronie, w tym: a) protokół do celów prowadzenia monitorowania hałasu na granicy obiektu, b) program redukcji hałasu, c) protokół reagowania na incydenty związane z hałasem zawierający odpowiednie działania i harmonogram, d) przegląd historycznych incydentów związanych z hałasem, działań naprawczych oraz upowszechnianie wiedzy na temat incydentów związanych z hałasem wśród poszkodowanych stron;

(xvi) w przypadku spalania, zgazowania lub współspalania substancji o przykrym zapachu plan zarządzania zapachami obejmujący: a) protokół monitorowania zapachów, b) w razie potrzeby program eliminacji zapachu w celu identyfikacji i eliminowania lub ograniczania emisji zapachu, c) protokół służący do rejestrowania incydentów związanych z zapachem oraz odpowiednie działania i harmonogram, d) przegląd historycznych incydentów związanych z zapachem, działań naprawczych oraz upowszechnianie wiedzy na temat incydentów związanych z zapachem wśród poszkodowanych stron.

W przypadku gdy ocena wykaże, że którykolwiek z elementów wymienionych w punktach x–xvi nie jest konieczny, dokonuje się zapisu decyzji wraz z jej uzasadnieniem.

Zastosowanie

Zakres (np. poziom szczegółowości) oraz charakter systemu zarządzania środowiskowego (np. standaryzowany lub nie) zasadniczo odnosi się do charakteru, skali i złożoności instalacji oraz do zasięgu oddziaływania takiej instalacji na środowisko.

1.2. Monitorowanie

BAT 2. BAT mają na celu określenie sprawności elektrycznej netto lub jednostkowego zużycia paliwa netto lub sprawności mechanicznej netto zgazowania obiektów IGCC lub jednostek spalania paliw poprzez przeprowadzenie badania efektywności przy pełnym obciążeniu (1), zgodnie z normami EN, po oddaniu jednostki do użytkowania i po każdej modyfikacji, która mogłaby znacząco wpłynąć na sprawność elektryczną netto lub jednostkowe zużycie paliwa netto lub sprawność mechaniczną netto jednostki. Jeżeli normy EN nie są dostępne, w ramach BAT należy stosować normy ISO, normy krajowe lub inne międzynarodowe normy zapewniające uzyskanie danych o równorzędnej jakości naukowej.

(1) W przypadku jednostek CHP, jeżeli z przyczyn technicznych nie można przeprowadzić badania sprawności jednostki pracującej przy pełnym obciążeniu w odniesieniu do dostawy ciepła, badanie można uzupełnić lub zastąpić obliczeniem z zastosowaniem parametrów odniesionych jak przy pełnym obciążeniu.

BAT 3. Celem BAT jest monitorowanie kluczowych parametrów procesu mających zastosowanie w przypadku emisji do powietrza i wody, łącznie z tymi podanymi poniżej.







Strumień Parametr(-y) Monitorowanie Spaliny Przepływ Okresowe lub ciągłe pomiary Zawartość tlenu, temperatura i ciśnienie Okresowe lub ciągłe pomiary Zawartość pary wodnej (1) Ścieki z oczyszczania spalin Przepływ, pH i temperatura Pomiar ciągły ( 1 ) Ciągły pomiar zawartości pary wodnej w spalinach nie jest konieczny, jeżeli próbka spalin jest osuszona przed analizą.

BAT 4. W ramach BAT należy monitorować emisje do powietrza co najmniej z podaną poniżej częstotliwością i zgodnie z normami EN. Jeżeli normy EN nie są dostępne, w ramach BAT należy stosować normy ISO, normy krajowe lub inne międzynarodowe normy zapewniające uzyskanie danych o równorzędnej jakości naukowej.





BAT 5. W ramach BAT należy monitorować emisje do wody z oczyszczania spalin co najmniej z podaną poniżej częstotliwością i zgodnie z normami EN. Jeżeli normy EN nie są dostępne, w ramach BAT należy stosować normy ISO, normy krajowe lub inne międzynarodowe normy zapewniające uzyskanie danych o równorzędnej jakości naukowej.







Substancja/Parametr Norma(-y) Minimalna częstotliwość monitorowania Monitorowanie związane z Ogólny węgiel organiczny (OWO) (1) EN 1484 Raz w miesiącu BAT 15 Chemiczne zapotrzebowanie na tlen (ChZT) (1) Brak dostępnej normy EN Zawiesina ogólna (TSS) EN 872 Fluorki (F-) EN ISO 10304-1 Siarczany (SO4 2-) EN ISO 10304-1 Siarczki, łatwo uwalniane (S2-) Brak dostępnej normy EN Siarczyny (SO3 2-) EN ISO 10304-3 Metale i metaloidy As Dostępne różne normy EN (np. EN ISO 11885 lub EN ISO 17294-2) Cd Cr Cu Ni Pb Zn Hg Dostępne różne normy EN (np. EN ISO 12846 lub EN ISO 17852) Chlorki (Cl-) Dostępne różne normy EN (np. EN ISO 10304-1 lub EN ISO 15682) — Azot całkowity EN 12260 — ( 1 ) Monitorowanie OWO i ChZT jest alternatywne. Monitorowanie OWO jest preferowanym rozwiązaniem, ponieważ nie wiąże się z wykorzystaniem bardzo toksycznych związków.

1.3. Ogólna efektywność środowiskowa i sprawność spalania

BAT 6. W celu poprawy ogólnej efektywności środowiskowej obiektów energetycznego spalania oraz ograniczenia emisji CO i niespalonych substancji do powietrza w ramach BAT należy zapewnić optymalne spalanie i stosowanie odpowiedniej kombinacji technik podanych poniżej.







Technika Opis Zastosowanie a) Łączenie i mieszanie paliwa Zagwarantowanie stabilnych warunków spalania lub ograniczenia emisji zanieczyszczeń w wyniku mieszania tego samego rodzaju paliwa różnej jakości Zastosowanie ogólne b) Konserwacja układu spalania Regularna planowana konserwacja zgodnie z zaleceniami dostawców c) Zaawansowany system kontroli Zob. opis w sekcji 8.1 Możliwość zastosowania w odniesieniu do starych obiektów energetycznego spalania może być ograniczona ze względu na konieczność modernizacji systemu spalania lub systemu kontroli i sterowania d) Dobra konstrukcja urządzeń do spalania Dobry projekt paleniska, komór spalania, palników i powiązanych urządzeń Ogólne zastosowanie do nowych obiektów energetycznego spalania e) Dobór paliwa Wybór innego paliwa albo całkowite lub częściowe przejście na inne paliwo(-a) o lepszym profilu dla środowiska (np. o niskiej zawartości siarki lub rtęci) wśród dostępnych paliw, także w sytuacjach rozruchu lub gdy stosowane są paliwa alternatywne Zastosowanie z zastrzeżeniem ograniczeń związanych z dostępnością odpowiednich rodzajów paliw o lepszym profilu dla środowiska jako całości, na co może mieć wpływ polityka energetyczna danego państwa członkowskiego lub zintegrowany, obiektowy (dla zakładu) bilans paliwa w przypadku spalania przemysłowych paliw procesowych. W przypadku istniejących obiektów energetycznego spalania rodzaj paliwa, które można wybrać, może być ograniczony ze względu na konfigurację i projekt obiektu

BAT 7. Aby ograniczyć emisję amoniaku do powietrza wiążącą się ze stosowaniem selektywnej redukcji katalitycznej (SCR) lub selektywnej redukcji niekatalitycznej (SNCR) w celu redukcji emisji NOX, techniką BAT jest zoptymalizowanie projektu lub pracy SCR lub SNCR (np. optymalizowanie udziału reagenta do zawartości NOX, homogeniczny rozkład reagenta i optymalny rozmiar kropel reagenta).

Poziomy emisji powiązane z BAT

Poziom emisji powiązany z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji NH3 do powietrza ze stosowania SCR lub SNCR wynosi < 3–10 mg/Nm3 jako średnia roczna lub średnia z okresu pobierania próbek. Dolną granicę zakresu można osiągnąć stosując SCR, a górną granicę zakresu można osiągnąć stosując SNCR bez technik redukcji zanieczyszczeń na mokro. W przypadku obiektów spalających biomasę i działających przy zmiennym obciążeniu, jak również w przypadku silników spalających ciężki olej opałowy lub olej napędowy górną granicą zakresu BAT-AEL jest 15 mg/Nm3.

BAT 8. W celu zapobiegania emisjom do powietrza lub ich ograniczania w warunkach normalnego użytkowania w ramach BAT należy zapewnić – poprzez odpowiednie zaprojektowanie, eksploatację i konserwację, by systemy redukcji emisji były stosowane przy optymalnej wydajności i dostępności.

BAT 9. W celu poprawy ogólnej efektywności środowiskowej w obiektach spalania lub zgazowania oraz ograniczenia emisji do powietrza, w ramach BAT należy uwzględnić następujące elementy programów zapewniania jakości/kontroli jakości w odniesieniu do wszystkich wykorzystywanych paliw, jako część systemu zarządzania środowiskowego (zob. BAT 1):

(i) wstępnąpełną charakterystykę stosowanego paliwa, w tym co najmniej parametry wymienione poniżej oraz zgodnie z normami EN. Można stosować normy ISO, normy krajowe lub inne międzynarodowe normy, pod warunkiem że zapewniają one dostarczenie danych o równoważnej jakości naukowej;

(ii) regularne badania jakości paliwa w celu sprawdzenia, czy jest ono zgodne ze wstępną charakterystykąoraz ze specyfikacją konstrukcji obiektu. Częstotliwość badań oraz parametry wybrane z poniższej tabeli oparte są na zmienności paliwa oraz ocenie znaczenia uwolnień zanieczyszczeń (np. stężenie w paliwie, zastosowany system oczyszczania spalin);

(iii) późniejsze korekty parametrów regulacji obiektu, w zależności od potrzeb i wykonalności (np. włączenie charakterystyki i kontroli paliwa do zaawansowanego systemu kontroli (zob. opis w sekcji 8.1)).

Opis

Wstępna charakterystyka i regularne badania paliwa mogą być wykonywane przez operatora lub dostawcę paliwa. Jeżeli wykonywane są przez dostawcę, pełne wyniki są przekazywane operatorowi w formie specyfikacji produktu (paliwo) lub gwarancji dostawcy.







Paliwo(-a) Substancje/parametry, będące przedmiotem charakterystyki Biomasa/torf — LHV — Wilgotność — Popiół — C, Cl, F, N, S, K, Na — Metale i metaloidy (As, Cd, Cr, Cu, Hg, Pb, Zn) Węgiel kamienny/brunatny — LHV — Wilgotność — Substancje lotne, popiół, współczynnik „fixed carbon”, C, H, N, O, S — Br, Cl, F — Metale i metaloidy (As, Cd, Co, Cr, Cu, Hg, Mn, Ni, Pb, Sb, Tl, V, Zn) HFO — Popiół — C, S, N, Ni, V Olej napędowy — Popiół — N, C, S Gaz ziemny — LHV — CH4, C2H6, C3, C4+, CO2, N2, liczba Wobbego Paliwa procesowe z przemysłu chemicznego (1) — Br, C, Cl, F, H, N, O, S — Metale i metaloidy (As, Cd, Co, Cr, Cu, Hg, Mn, Ni, Pb, Sb, Tl, V, Zn) Gazy procesowe powstałe przy produkcji żelaza i stali — LHV, CH4 (dla COG), CXHY (dla COG), CO2, H2, N2, całkowita siarka, pył, liczba Wobbego Odpady (2) — LHV — Wilgotność — Substancje lotne, popiół, Br, C, Cl, F, H, N, O, S — Metale i metaloidy (As, Cd, Co, Cr, Cu, Hg, Mn, Ni, Pb, Sb, Tl, V, Zn) ( 1 ) Wykaz określanych substancji/parametrów można ograniczyć do jedynie tych, co do których można zasadnie oczekiwać, że będą obecne w paliwie(-ach), w oparciu o informacje dotyczące surowców i procesów produkcyjnych. ( 2 ) Charakterystyka ta jest dokonywana bez uszczerbku dla stosowania procedury wstępnego przyjmowania i przyjmowania odpadów określonych w BAT 60 lit. a), które mogą prowadzić do określenia właściwości lub kontroli innych substancji/parametrów, oprócz wymienionych w niniejszym dokumencie.

BAT 10. Aby ograniczyć emisje do wody lub powietrza w warunkach innych niż normalne warunki użytkowania (OTNOC), w ramach BAT należy ustanowić i wdrożyć plan zarządzania, jako część systemu zarządzania środowiskowego (zob. BAT 1) – proporcjonalny do znaczenia potencjalnych uwolnień zanieczyszczeń – który obejmuje następujące elementy:

— właściwe zaprojektowanie systemów uznane za istotne w tworzeniu warunków innych niż normalne warunki użytkowania i które może mieć wpływ na emisje do powietrza, wody lub gleby (np. projekt pracy z niskimi obciążeniami polegający na zmniejszeniu minimum technicznego osiąganego przy rozruchach i wyłączeniach, przy którym możliwa jest stabilna praca w turbinach gazowych);

— ustanowienie i wdrożenie konkretnego planu profilaktycznej konserwacji dla tych odpowiednich systemów;

— przegląd i rejestrowanie emisji spowodowanych przez inne niż normalne warunki użytkowania i związane z nimi okoliczności oraz realizacja działań naprawczych, jeżeli okaże się to konieczne;

— okresową ocenę całościową emisji podczas innych niż normalne warunków użytkowania (np. częstotliwość wydarzeń, czas trwania, określenie/oszacowanie emisji) oraz w razie konieczności podjęcie działań naprawczych.

BAT 11. Celem BAT jest odpowiednie monitorowanie emisji do powietrza lub wody podczas innych niż normalne warunków użytkowania.

Opis

Monitorowanie może być prowadzone na podstawie bezpośredniego pomiaru emisji lub poprzez monitorowanie parametrów zastępczych, jeśli ma ono równą lub lepszą jakość naukową niż bezpośredni pomiar emisji. Emisje podczas okresów rozruchu i wyłączenia mogą być oceniane na podstawie szczegółowych pomiarów emisji przeprowadzanych dla typowej procedury rozruchu/wyłączenia co najmniej raz do roku, a także za pomocą wyników pomiaru w celu oszacowania emisji dla każdego okresu rozruchu/wyłączenia w roku.

1.4. Sprawność energetyczna

BAT 12. W celu zwiększenia sprawności energetycznej spalania, zgazowania lub jednostek IGCC użytkowanych ≥ 1500 godz./rok, w ramach BAT należy stosować odpowiednią kombinację technik podanych poniżej.







Technika Opis Zastosowanie a) Optymalizacja spalania Zob. opis w sekcji 8.2. Optymalizacja spalania minimalizuje zawartość niespalonych substancji w spalinach i stałych pozostałościach po spalaniu Zastosowanie ogólne b) Optymalizacja parametrów czynnika roboczego Funkcjonowanie przy najwyższym możliwym ciśnieniu i temperaturze gazowego lub parowego czynnika roboczego w ramach ograniczeń związanych z np. kontrolą emisji NOX lub charakterystyką zapotrzebowania energii c) Optymalizacja cyklu pary Pracować z niższym ciśnieniem wylotowym turbiny przez zastosowanie najniższej możliwej temperatury wody chłodzącej skraplacz w warunkach projektowych d) Minimalizacja zużycia energii Minimalizacja zużycia energii na potrzeby własne (np. większa sprawność pompy wody zasilającej) e) Wstępny podgrzew powietrza do spalania Ponowne użycie części ciepła odzyskanego ze spalin do podgrzewania powietrza stosowanego do spalania Zastosowanie ogólne w ramach ograniczeń związanych z koniecznością kontroli emisji NOX. f) Wstępne podgrzewanie paliwa Wstępne podgrzewanie paliwa za pomocą ciepła odzyskanego Zastosowanie ogólne w ramach ograniczeń związanych z projektem kotła i koniecznością kontroli emisji NOX. g) Zaawansowany system kontroli Zob. opis w sekcji 8.2. Elektroniczna kontrola głównych parametrów spalania umożliwia poprawę wydajności spalania Technika ma zasadniczo zastosowanie do nowych jednostek. Możliwość zastosowania w odniesieniu do starych jednostek może być ograniczona ze względu na konieczność modernizacji systemu spalania lub systemu kontroli i sterowania h) Wstępne podgrzewanie wody zasilającej w procesie regeneracji Wstępne podgrzewanie wody odprowadzanej ze skraplacza pary w procesie regeneracji przed ponownym użyciem jej w kotle Zastosowanie jedynie do obiegów parowych, a nie kotłów grzewczych. Zastosowanie do istniejących jednostek może być ograniczone ze względu na ograniczenia związane z konfiguracją obiektu i ilością ciepła, które można odzyskać i) Odzysk ciepła przez kogenerację (CHP) Odzysk ciepła (głównie z systemu parowego) do produkcji gorącej wody/pary do wykorzystania w procesach przemysłowych/działalności przemysłowej lub w publicznej sieci systemu ciepłowniczego. Dodatkowe możliwości odzysku ciepła z: — spalin — chłodzenia rusztu — spalania w cyrkulacyjnym złożu Zastosowanie z zastrzeżeniem ograniczeń związanych z lokalnym zapotrzebowaniem na energię cieplną i elektryczną. Zastosowanie może być ograniczone w przypadku sprężarek gazowych o nieprzewidywalnej charakterystyce odbioru ciepła j) Gotowość do pracy w układzie kogeneracyjnym (CHP) Zob. opis w sekcji 8.2. Ma zastosowanie wyłącznie do nowych jednostek, w przypadku których istnieje realistyczny potencjał przyszłego wykorzystania ciepła w pobliżu jednostki k) Kondensator spalin Zob. opis w sekcji 8.2. Ogólne zastosowanie do jednostek CHP, pod warunkiem że istnieje wystarczające zapotrzebowanie na ciepło niskotemperaturowe l) Magazynowanie ciepła Magazynowanie ciepła w trybie pracy elektrociepłowni Ma zastosowanie wyłącznie do elektrociepłowni. Zastosowanie może być ograniczone w przypadku małego zapotrzebowania na ciepło m) Mokry komin Zob. opis w sekcji 8.2. Ogólne zastosowanie do nowych i istniejących jednostek wyposażonych w mokre IOS n) Odprowadzanie spalin poprzez chłodnię kominową Odprowadzenie emisji do powietrza za pośrednictwem chłodni kominowej, a nie poprzez specjalny komin Ma zastosowanie jedynie do jednostek wyposażonych w mokre IOS, gdzie ponowne ogrzanie spalin jest konieczne przed odprowadzeniem i gdzie jednostką systemu chłodzenia jest chłodnia kominowa o) Wstępne suszenie paliwa Zmniejszenie zawartości wilgoci w paliwie przed spalaniem w celu poprawy warunków spalania Ma zastosowanie do spalania biomasy lub torfu w ramach ograniczeń związanych z ryzykiem samozapłonu (np. zawartość wilgoci w torfie jest utrzymywana powyżej 40 % w całym łańcuchu dostaw). Modernizacja istniejących obiektów może być ograniczona przez dodatkową wartość kaloryczną, którą można uzyskać w ramach operacji suszenia, oraz poprzez ograniczone możliwości modernizacji oferowane przez niektóre projekty kotłów lub konfiguracje obiektu p) Minimalizacja strat ciepła Zmniejszenie strat ciepła odpadowego, np. występujących w żużlu lub tych, które można ograniczyć poprzez izolację źródeł promieniowania Ma zastosowanie wyłącznie do jednostek spalania paliw opalanych paliwem stałym i jednostek zgazowania/IGCC q) Zaawansowane materiały o wysokiej wytrzymałości Udowodniono, że zastosowanie zaawansowanych materiałów o wysokiej wytrzymałości umożliwia osiągnięcie odporności na działanie wysokich temperatur i ciśnień, a w ten sposób zwiększenie sprawności procesu wytwarzania pary/spalania Ma zastosowanie wyłącznie do nowych obiektów. r) Modernizacja turbin parowych Obejmuje techniki takie jak zwiększenie temperatury i ciśnienia pary średniociśnieniowej, dodanie turbiny niskoprężnej oraz zmiany geometrii łopatek wirnika turbiny Możliwość zastosowania może być ograniczona przez zapotrzebowanie, charakterystykę pary lub ograniczony czas życia obiektu s) Supernadkrytyczne i ultranadkrytyczne parametry pary Stosowanie obiegu pary, w tym systemów ponownego podgrzewania pary, w których para może osiągnąć ciśnienie powyżej 220,6 barów i temperaturę powyżej 374 °C w warunkach nadkrytycznych oraz powyżej 250–300 barów i powyżej 580–600 °C w przypadku warunków ultranadkrytycznych Ma zastosowanie wyłącznie do nowych jednostek ≥ 600 MWth użytkowanych > 4000 godz./rok Nie ma zastosowania, jeśli celem jednostki jest produkcja niskiej temperatury lub niskiego ciśnienia pary w przemyśle przetwórczym. Nie ma zastosowania do turbin gazowych i silników wytwarzających parę w trybie kogeneracji. W odniesieniu do jednostek spalających biomasę, możliwość zastosowania może być ograniczona przez korozję wysokotemperaturową w przypadku niektórych rodzajów biomasy

1.5. Zużycie wody i emisje do wody

BAT 13. Aby ograniczyć zużycie wody i ilość uwalnianych zanieczyszczonych ścieków, w ramach BAT należy stosować jedną lub obie podane niżej techniki.







Technika Opis Zastosowanie a) Uzdatnianie wody Pozostałe strumienie wód, w tym wód odpływowych z obiektu są ponownie wykorzystywane do innych celów. Stopień recyklingu jest ograniczony przez wymogi dotyczące jakości odbieranego strumienia wody oraz przez bilans wodny obiektu Nie stosuje się do ścieków pochodzących z systemów chłodzenia w przypadku obecności chemikaliów do uzdatniania wody lub wysokich stężeń soli z wody morskiej b) Gospodarka popiołem paleniskowym z instalacji suchego odżużlania Suchy, gorący popiół paleniskowy wypada z paleniska na system mechanicznych przenośników i jest schładzany przez powietrze. Woda nie jest używana w tym procesie. Ma zastosowanie wyłącznie do obiektów spalających paliwa stałe. Mogą istnieć ograniczenia techniczne uniemożliwiające modernizację w istniejących obiektach energetycznego spalania

BAT 14. Aby zapobiec zanieczyszczeniu niezanieczyszczonych strumieni ścieków i ograniczyć emisje do wody, w ramach BAT należy oddzielić strumienie ścieków i oczyszczać je osobno, w zależności od zawartości zanieczyszczeń.

Opis

Strumienie ścieków, które są zazwyczaj rozdzielane i oczyszczane, obejmują wody z odpływu powierzchniowego, wodę chłodzącą i ścieki z oczyszczania spalin.

Zastosowanie

Możliwość zastosowania może być ograniczona w przypadku istniejących obiektów ze względu na konfigurację ich systemów odprowadzania wody.

BAT 15. Aby ograniczyć emisje do wody z oczyszczania spalin, w ramach BAT należy stosować odpowiednią kombinację technik podanych poniżej oraz techniki wtórne, możliwie jak najbliżej źródła w celu uniknięcia rozcieńczenia.







Technika Typowe zanieczyszczenia uniknięte/ograniczone Zastosowanie Techniki podstawowe a) Optymalne spalanie (zob. BAT 6) i systemy oczyszczania spalin (np. SCR/SNCR, zob. BAT 7) Związki organiczne, amoniak (NH3) Zastosowanie ogólne Techniki wtórne (1) b) Adsorpcja na węglu aktywnym Związki organiczne, rtęć (Hg) Zastosowanie ogólne c) Tlenowe oczyszczanie biologiczne Biodegradowalne związki organiczne, amon (NH4 +) Ogólnie zastosowanie oczyszczania ze związków organicznych. Tlenowe oczyszczanie biologiczne z amonu (NH4 +) może nie mieć zastosowania w przypadku wysokich stężeń chlorków (tj. około 10 g/l) d) Oczyszczanie biologiczne w warunkach beztlenowych Rtęć (Hg), azotan (NO3 -), azotyn (NO2 -) Zastosowanie ogólne e) Koagulacja i flokulacja Zawiesina ogólna Zastosowanie ogólne f) Krystalizacja Metale i metaloidy, siarczan (SO4 2-), fluorek (F-) Zastosowanie ogólne g) Filtracja (np. filtracja przez złoże piaskowe/żwirowe, mikrofiltracja, ultrafiltracja) Zawiesina ogólna, metale Zastosowanie ogólne h) Flotacja Zawiesina ogólna, uwolniony olej Zastosowanie ogólne i) Wymiana jonowa Metale Zastosowanie ogólne j) Neutralizacja Kwasy, zasady Zastosowanie ogólne k) Utlenianie Siarczek (S2-), siarczyn (SO3 2-) Zastosowanie ogólne l) Strącanie Metale i metaloidy, siarczan (SO4 2-), fluorek (F-) Zastosowanie ogólne m) Sedymentacja Zawiesina ogólna Zastosowanie ogólne n) Odpędzanie Amoniak (NH3) Zastosowanie ogólne ( 1 ) Opis przedmiotowych technik przedstawiono w sekcji 8.6.

BAT-AELs odnoszą się do bezpośredniego zrzutu do odbiornika wodnego w punkcie, w którym emisja opuszcza instalację.





1.6. Gospodarowanie odpadami

BAT 16. W celu ograniczenia ilości odpadów przesyłanych do unieszkodliwienia ze spalania lub procesu zgazowania i technik redukcji zanieczyszczeń, w ramach BAT należy zorganizować operacje w celu zmaksymalizowania, zgodnie z zasadą pierwszeństwa i z uwzględnieniem cyklu życia następujących elementów:

a) zapobiegania powstawaniu odpadów, np. maksymalizacji udziału pozostałości, które powstają jako produkty uboczne;

b) przygotowania odpadów do ponownego użycia, np. w zależności od konkretnych wymaganych kryteriów jakości;

c) recyklingu odpadów;

d) innych metod odzysku (np. odzysku energii),

poprzez odpowiednią kombinację technik, takich jak:







Technika Opis Zastosowanie a) Wytwarzanie gipsu jako produktu ubocznego Optymalizacja jakości pozostałości poreakcyjnych na bazie wapnia wytwarzanych w instalacji mokrego odsiarczania spalin (IOS), aby mogły być one wykorzystywane jako substytut gipsu (np. jako surowiec w przemyśle produkującym płyty gipsowo-kartonowe). Jakość wapienia wykorzystywanego do mokrego IOS ma wpływ na czystość wyprodukowanego gipsu Ogólnie zastosowanie w ramach ograniczeń związanych z wymaganą jakością gipsu, wymogi zdrowotne związane z każdym szczególnym przeznaczeniem, i w warunkach rynkowych b) Recykling lub odzysk pozostałości w sektorze budowlanym Recykling lub odzysk pozostałości (np. z procesów półsuchego odsiarczania, popiołów lotnych, popiołów paleniskowych) jako materiał budowlany (np. w budownictwie drogowym, aby zastąpić piasek w produkcji betonu lub w przemyśle cementowym) Ogólnie zastosowanie w ramach ograniczeń związanych z wymaganą jakością materiału (np. właściwości fizyczne, zawartość substancji szkodliwych) związane z każdym szczególnym przeznaczeniem i w warunkach rynkowych c) Odzysk energii poprzez wykorzystanie odpadów w miksie paliwowym Resztę wartości energetycznej popiołów i osadów o dużej zawartości węgla powstałych w wyniku spalania węgla kamiennego, brunatnego, ciężkiego oleju opałowego, torfu lub biomasy można odzyskać na przykład poprzez mieszanie z paliwem Ogólnie zastosowanie, jeśli obiekty mogą przyjmować odpady w miksie paliwowym i pod względem technicznym są w stanie wprowadzać paliwa do komory spalania d) Przygotowanie zużytego katalizatora do ponownego użycia Przygotowanie katalizatora do ponownego użycia (np. do czterech razy dla katalizatorów SCR) przywraca niektóre lub wszystkie pierwotne funkcje, przedłużając okres użytkowania katalizatora do kilku dziesięcioleci. Przygotowanie zużytego katalizatora do ponownego użycia jest włączone w system zarządzania katalizatorem Możliwość zastosowania może być ograniczona ze względu na warunki mechaniczne zabudowy katalizatora i wymagane działanie w zakresie ograniczania emisji NOX i NH3

1.7. Emisja hałasu

BAT 17. Aby ograniczyć emisje hałasu, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.







Technika Opis Zastosowanie a) Środki operacyjne Należą do nich: — udoskonalona kontrola i lepsze utrzymanie urządzeń, — w miarę możliwości, zamykanie drzwi i okien na terenach zamkniętych, — obsługa urządzeń przez doświadczony personel, — w miarę możliwości, unikanie przeprowadzania hałaśliwych działań w nocy, — zapewnienie ograniczenia emisji hałasu podczas czynności konserwacyjnych; Zastosowanie ogólne b) Mało hałaśliwy sprzęt Może to obejmować sprężarki, pompy i elementy wirujące Ogólnie zastosowanie, jeśli urządzenie jest nowe lub zastępowane c) Redukcja hałasu Rozchodzenie się hałasu można ograniczyć, umieszczając bariery między źródłem emisji a jej odbiorcą. Odpowiednimi barierami są na przykład chroniące przed hałasem ściany, wały i budynki Ogólne zastosowanie do nowych obiektów. W przypadku istniejących obiektów wstawienie barier może być ograniczone ze względu brak miejsca d) Urządzenia do ograniczania emisji hałasu Obejmuje to: — tłumiki, — izolację urządzeń, — obudowanie hałaśliwych urządzeń, — zastosowanie izolacji akustycznej budynków Zastosowanie może być ograniczone ze względu na brak miejsca e) Właściwe umiejscowienie wyposażenia i budynków Poziomy hałasu można ograniczyć, zwiększając odległość między źródłem emisji a jej odbiorcą oraz wykorzystując budynki jako ekrany chroniące przed hałasem Ogólne zastosowanie do nowych obiektów. W przypadku istniejących obiektów zmiana położenia urządzeń i jednostek produkcyjnych może być ograniczona ze względu na brak miejsca lub nadmierne koszty

2. Konkluzje BAT w odniesieniu do spalania paliw stałych

2.1. Konkluzje BAT dla spalania węgla kamiennego lub brunatnego

O ile nie określono inaczej, konkluzje BAT przedstawione w niniejszej sekcji mają ogólne zastosowanie do spalania węgla kamiennego lub brunatnego. Mają one zastosowanie w uzupełnieniu do ogólnych konkluzji BAT podanych w sekcji 1.

2.1.1. Ogólna efektywność środowiskowa

BAT 18. W celu poprawy ogólnej efektywności środowiskowej spalania węgla kamiennego lub brunatnego oraz w uzupełnieniu BAT 6, w ramach BAT należy stosować techniki podane poniżej.







Technika Opis Zastosowanie a) Zintegrowany proces spalania gwarantujący wysoką sprawność kotła oraz podstawowe techniki redukcji emisji NOX (np. stopniowane podawanie powietrza, stopniowane podawanie paliwa, palniki o niskiej emisji NOX (LNB) lub recyrkulacja spalin) Procesy spalania, takie jak spalanie pyłowe, fluidalne złoże spalania lub spalanie na ruchomym ruszcie, pozwalają na tę integrację Zastosowanie ogólne

2.1.2. Sprawność energetyczna

BAT 19. W celu zwiększenia sprawności energetycznej spalania węgla kamiennego lub brunatnego, w ramach BAT należy stosować odpowiednią kombinację technik podanych w BAT 12 oraz poniżej.







Technika Opis Zastosowanie a) Gospodarka popiołem z instalacji suchego odżużlania Suchy, gorący popiół paleniskowy wypada z paleniska na system mechanicznych przenośników i po ponownym przekierowaniu do paleniska w celu stopniowania paliwa jest schładzany przez zewnętrzne powietrze. Energia użyteczna jest odzyskiwana zarówno z dopalania popiołu, jak i chłodzenia popiołu Mogą istnieć ograniczenia techniczne uniemożliwiające modernizację w jednostkach spalania energetycznego





2.1.3. Emisje NOX, N2O i CO do powietrza

BAT 20. Aby zapobiec emisjom NOX do powietrza lub je ograniczyć przy jednoczesnym ograniczeniu emisji CO i N2O ze spalania węgla kamiennego lub brunatnego, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.







Technika Opis Zastosowanie a) Optymalizacja spalania Zob. opis w sekcji 8.3. Zazwyczaj stosowana w połączeniu z innymi technikami Zastosowanie ogólne b) Kombinacja innych technik podstawowych redukcji NOX (np. stopniowane podawanie powietrza, stopniowane podawanie paliwa, recyrkulacja spalin, palniki o niskiej emisji NOX (LNB)) Zob. opis w sekcji 8.3 w odniesieniu do każdej z technik. Wybór i wykonywanie odpowiedniej techniki/kombinacji technik podstawowych może wynikać z projektu kotła c) Selektywna redukcja niekatalityczna (SNCR) Zob. opis w sekcji 8.3. Może być zastosowana w przypadku SCR z efektem „slip” Możliwość zastosowania może być ograniczona w przypadku kotłów o dużym przekroju poprzecznym utrudniającym homogeniczne mieszanie NH3 i NOX. Możliwość zastosowania może być ograniczona w przypadku obiektów energetycznego spalania użytkowanych < 1500 godz./rok z bardzo zmiennymi obciążeniami kotła d) Selektywna redukcja katalityczna (SCR) Zob. opis w sekcji 8.3 Nie ma zastosowania do obiektów energetycznego spalania < 300 MWth użytkowanych < 500 godz./rok Nie ma ogólnego zastosowania do obiektów energetycznego spalania < 100 MWth. Mogą istnieć ograniczenia techniczne i ekonomiczne w zakresie modernizacji istniejących obiektów energetycznego spalania użytkowanych między 500 godz./rok i 1500 godz./rok i w odniesieniu do istniejących obiektów energetycznego spalania ≥ 300 MWth użytkowanych < 500 godz./rok e) Techniki łączone w celu ograniczenia NOX i SOX. Zob. opis w sekcji 8.3 Stosowane w poszczególnych przypadkach w zależności od charakterystyki paliwa i procesu spalania







Tabela 3 Poziomy emisji powiązane z BAT (BAT-AELs) dla emisji NOX do powietrza ze spalania węgla kamiennego lub brunatnego Całkowita nominalna moc cieplna dostarczona w paliwie obiektu energetycznego spalania (MWth) BAT-AELs (mg/Nm3) Średnia roczna Średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek Nowy obiekt Istniejący obiekt (1) Nowy obiekt Istniejący obiekt (2) (3) < 100 100 –150 100 –270 155 –200 165 –330 100–300 50 –100 100 –180 80 –130 155 –210 ≥ 300, kocioł FBC opalany węglem kamiennym lub brunatnym oraz kocioł pyłowy opalany węglem brunatnym 50 –85 < 85 –150 (4) (5) 80 –125 140 –165 (6) ≥ 300, kocioł pyłowy opalany węglem kamiennym 65 –85 65 – 150 80 –125 < 85 –165 (7) ( 1 ) Te BAT-AEL nie mają zastosowania do obiektów użytkowanych < 1500 godz./rok. ( 2 ) W przypadku obiektów z kotłami pyłowymi opalanymi węglem kamiennym oddanych do użytkowania nie później niż w dniu 1 lipca 1987 r., które są użytkowane < 1500 godz./rok i w odniesieniu do których SCR lub SNCR nie mają zastosowania, górna granica zakresu wynosi 340 mg/Nm3. ( 3 ) W odniesieniu do obiektów użytkowanych < 500 godz./rok poziomy te mają charakter wskaźnikowy. ( 4 ) Dolna granica zakresu jest uważana za osiągalną przy zastosowaniu SCR. ( 5 ) Górna granica zakresu wynosi 175 mg/Nm3 dla kotłów FBC oddanych do użytkowania nie później niż w dniu 7 stycznia 2014 r. oraz kotłów pyłowych opalanych węglem brunatnym. ( 6 ) Górna granica zakresu wynosi 220 mg/Nm3 dla kotłów FBC oddanych do użytkowania nie później niż w dniu 7 stycznia 2014 r. oraz kotłów pyłowych opalanych węglem brunatnym. ( 7 ) W przypadku obiektów oddanych do użytkowania nie później niż w dniu 7 stycznia 2014 r. górna granica zakresu wynosi 200 mg/Nm3 dla obiektów użytkowanych ≥ 1500 godz./rok i 220 mg/Nm3 dla obiektów użytkowanych < 1500 godz./rok.

Wskaźnikowo średni roczny poziom emisji CO dla istniejących obiektów energetycznego spalania użytkowanych ≥ 1500 godz./rok lub dla nowych obiektów energetycznego spalania ogólnie będzie następujący:







Całkowita nominalna moc cieplna dostarczona w paliwie obiektu energetycznego spalania (MWth) Wskaźnikowy poziom emisji CO (mg/Nm3) < 300 < 30 –140 ≥ 300, kocioł FBC opalany węglem kamiennym lub brunatnym oraz kocioł pyłowy opalany węglem brunatnym < 30 –100 (1) ≥ 300, kocioł pyłowy opalany węglem kamiennym < 5 –100 (1) ( 1 ) Górna granica zakresu może wynosić do 140 mg/Nm3 w przypadku ograniczeń wynikających z projektu kotła lub w przypadku kotłów ze złożem fluidalnym niewyposażonych we wtórne techniki redukcji zanieczyszczeń w celu ograniczenia emisji NOX.

2.1.4. Emisje SOX, HCl i HF do powietrza

BAT 21. Aby zapobiec emisjom SOX, HCl i HF do powietrza ze spalania węgla kamiennego lub brunatnego lub je ograniczyć, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.







Technika Opis Zastosowanie a) Wtrysk sorbentu do kotła (do paleniska lub do złoża) Zob. opis w sekcji 8.4 Zastosowanie ogólne b) Dozowanie sorbentu do kanału spalin (DSI) Zob. opis w sekcji 8.4. Technika ta może być stosowana do usuwania HCl/HF, jeśli nie zastosowano żadnej specyficznej techniki odsiarczania spalin „końca rury” c) Absorber suchego rozpylania (SDA) Zob. opis w sekcji 8.4 d) Płuczka sucha działająca w oparciu o cyrkulacyjne złoże fluidalne (CFB) e) Oczyszczanie na mokro Zob. opis w sekcji 8.4. Technika ta może być stosowana w odniesieniu do eliminacji HCl/HF w przypadku braku zastosowania konkretnej techniki IOS na końcu rury f) Odsiarczanie spalin metodą mokrą (mokre IOS) Zob. opis w sekcji 8.4 Nie ma zastosowania do obiektów energetycznego spalania użytkowanych < 500 godz./rok Mogą istnieć ograniczenia techniczne i ekonomiczne dla stosowania tej techniki do obiektów energetycznego spalania < 300 MWth oraz modernizacji istniejących obiektów energetycznego spalania użytkowanych między 500 godz./rok i 1500 godz./rok g) Odsiarczanie spalin (IOS) w oparciu o wodę morską h) Techniki łączone w celu ograniczenia NOX i SOX. Stosowane w poszczególnych przypadkach w zależności od charakterystyki paliwa i procesu spalania i) Wymiana lub usunięcie podgrzewacza spaliny-spaliny umieszczonego za mokrym IOS Zastąpienie lub usunięcie podgrzewacza spaliny-spaliny umieszczonego za mokrym IOS przez wielorurowy wymiennik ciepła lub usunięcie podgrzewacza i odprowadzanie spalin przez chłodnię kominową lub mokry komin Stosuje się tylko w przypadku, gdy wymiennik ciepła musi być zmieniony lub zastąpiony w obiektach energetycznego spalania wyposażonych w mokre IOS i podgrzewacz spaliny-spaliny umieszczony na wylocie j) Dobór paliwa Zob. opis w sekcji 8.4. Stosowanie paliw o niskiej zawartości siarki (np. poniżej wagowo 0,1 %, w przeliczeniu na suchą masę), chloru lub fluoru Zastosowanie w ramach ograniczeń związanych z przydatnością poszczególnych rodzajów paliwa, na którą może mieć wpływ polityka energetyczna państwa członkowskiego. Możliwość zastosowania może być ograniczona ze względu na ograniczenia projektowe w przypadku obiektów energetycznego spalania, w których spalane są bardzo specyficzne lokalne paliwa







Tabela 4 Poziomy emisji powiązane z BAT (BAT-AELs) dla emisji SO2 do powietrza ze spalania węgla kamiennego lub brunatnego Całkowita nominalna moc cieplna dostarczona w paliwie obiektu energetycznego spalania (MWth) BAT-AELs (mg/Nm3) Średnia roczna Średnia dobowa Średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek Nowy obiekt Istniejący obiekt (1) Nowy obiekt Istniejący obiekt (2) < 100 150 –200 150 –360 170 –220 170 –400 100–300 80 –150 95 –200 135 –200 135 –220 (3) ≥ 300, kocioł pyłowy 10 –75 10 –130 (4) 25 –110 25 –165 (5) ≥ 300, kocioł ze złożem fluidalnym (6) 20 –75 20 –180 25 –110 50 –220 ( 1 ) Te BAT-AELs nie mają zastosowania do obiektów użytkowanych < 1500 godz./rok. ( 2 ) W odniesieniu do obiektów użytkowanych < 500 godz./rok poziomy te mają charakter wskaźnikowy. ( 3 ) W przypadku obiektów oddanych do użytkowania nie później niż w dniu 7 stycznia 2014 r. górna granica zakresu BAT-AEL wynosi 250 mg/Nm3. ( 4 ) Dolną granicę zakresu można osiągnąć, stosując paliwa o niskiej zawartości siarki w połączeniu z najbardziej zaawansowanymi technikami systemów redukcji emisji metodą mokrą. ( 5 ) Górna granica zakresu BAT-AEL wynosi 220 mg/Nm3 dla obiektów oddanych do użytkowania nie później niż w dniu 7 stycznia 2014 r. oraz użytkowanych < 1500 godz./rok. W przypadku innych istniejących obiektów oddanych do użytkowania nie później niż w dniu 7 stycznia 2014 r. górna granica zakresu BAT-AEL wynosi 205 mg/Nm3. ( 6 ) Dla kotłów z cyrkulacyjnym złożem fluidalnym dolną granicę zakresu można osiągnąć przy użyciu wysokosprawnego mokrego odsiarczania spalin (IOS). Wyższą wartość graniczną zakresu można osiągnąć, stosując kocioł z wtryskiem sorbentu do złoża.

W przypadku obiektu energetycznego spalania o całkowitej nominalnej mocy cieplnej dostarczonej w paliwie wynoszącej ponad 300 MW, który jest specjalnie zaprojektowany do spalania węgla brunatnego z lokalnego złoża, i w przypadku którego można wykazać, że nie może on osiągnąć wartości BAT-AELs wymienionych w tabeli 4 z powodów technicznych i ekonomicznych, średnie dobowe wartości BAT-AELs określone w tabeli 4 nie mają zastosowania, a górna granica zakresu średniej rocznej wartości BAT-AEL wynosi:

(i) dla nowego systemu IOS: RCG × 0,01 nie więcej niż 200 mg/Nm3;

(ii) dla istniejącego systemu IOS: RCG × 0,03 nie więcej niż 320 mg/Nm3; gdzie RCG oznacza stężenie SO2 w nieoczyszczonych spalinach jako średnią roczną (w warunkach znormalizowanych podanych w rozdziale Uwagi ogólne) na wlocie do systemu redukcji emisji SOX, wyrażone przy referencyjnej zawartości tlenu wynoszącej 6 % obj.O2.

(iii) jeżeli stosowany jest wtrysk sorbentu do kotła jako część systemu IOS, RCG można dostosować, uwzględniając sprawność redukcji emisji SO2 przez tę technikę (ηΒSI), w następujący sposób: RCG (skorygowane) = RCG (zmierzone)/(1-ηΒSI).







Tabela 5 Poziomy emisji powiązane z BAT (BAT-AEL) dla emisji HCl i HF do powietrza ze spalania węgla kamiennego lub brunatnego Zanieczyszczenie Całkowita nominalna moc cieplna dostarczona w paliwie obiektu energetycznego spalania (MWth) BAT-AELs (mg/Nm3) Średnia roczna lub średnia z próbek uzyskanych w ciągu jednego roku) Nowy obiekt Istniejący obiekt (1) HCl < 100 1 –6 2 –10 (2) ≥ 100 1 –3 1 –5 (2) (3) HF < 100 < 1 –3 < 1 –6 (4) ≥ 100 < 1 –2 < 1 –3 (4) ( 1 ) Dolna granica zakresu wartości BAT-AEL może być trudna do osiągnięcia w przypadku obiektów wyposażonych w mokre IOS i podgrzewacz spaliny-spaliny umieszczony na wylocie za IOS. ( 2 ) Górna granica zakresu BAT-AEL wynosi 20 mg/Nm3 w następujących przypadkach: obiekty spalające paliwa, w których średnia zawartość chloru wynosi 1000 mg/kg (suchej masy) lub jest wyższa; obiekty użytkowane < 1500 godz./rok; kotły FBC. W odniesieniu do obiektów użytkowanych < 500 godz./rok poziomy te mają charakter wskaźnikowy. ( 3 ) W przypadku obiektów wyposażonych w mokre IOS i podgrzewacz spaliny-spaliny umieszczony na wylocie za IOS górna granica zakresu BAT-AEL wynosi 7 mg/Nm3. ( 4 ) Górna granica zakresu BAT-AEL wynosi 7 mg/Nm3 w następujących przypadkach: obiekty wyposażone w mokre IOS i podgrzewacz spaliny-spaliny umieszczony na wylocie za IOS; obiekty użytkowane < 1500 godz./rok; kotły FBC. W odniesieniu do obiektów użytkowanych < 500 godz./rok poziomy te mają charakter wskaźnikowy.

2.1.5. Emisje pyłu i metali zawartych w pyle do powietrza

BAT 22. Aby ograniczyć emisje pyłu i metali zawartych w pyle do powietrza ze spalania węgla kamiennego lub brunatnego, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.







Technika Opis Zastosowanie a) Elektrofiltr (ESP) Zob. opis w sekcji 8.5 Zastosowanie ogólne b) Filtr workowy c) Wtrysk sorbentu do kotła (do paleniska lub do złoża) Zob. opisy w sekcji 8.5. Techniki te są wykorzystywane głównie do ograniczenia emisji SOX, HCl lub HF d) Suchy lub półsuchy system IOS e) Odsiarczanie spalin metodą mokrą (mokre IOS) Zob. zastosowanie w BAT 21





2.1.6. Emisje rtęci do powietrza

BAT 23. Aby zapobiec emisjom rtęci do powietrza ze spalania węgla kamiennego lub brunatnego lub je ograniczyć, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.







Technika Opis Zastosowanie Dodatkowe korzyści z technik pierwotnie stosowanych w celu ograniczenia emisji innych zanieczyszczeń a) Elektrofiltr (ESP) Zob. opis w sekcji 8.5. Większą skuteczność usuwania rtęci osiąga się przy temperaturach spalin poniżej 130 °C. Technika ta jest głównie stosowana do ograniczenia emisji pyłu Zastosowanie ogólne b) Filtr workowy Zob. opis w sekcji 8.5. Technika ta jest głównie stosowana do ograniczenia emisji pyłu c) Suchy lub półsuchy system IOS Zob. opisy w sekcji 8.5. Techniki te są wykorzystywane głównie do ograniczenia emisji SOX, HCl lub HF d) Odsiarczanie spalin metodą mokrą (mokre IOS) Zob. zastosowanie w BAT 21 e) Selektywna redukcja katalityczna (SCR) Zob. opis w sekcji 8.3. Stosowana jedynie w połączeniu z innymi technikami w celu zwiększenia lub zmniejszenia utleniania rtęci przed jej wychwyceniem w zastosowanym kolejno systemie odsiarczania lub odpylania. Technika ta jest głównie stosowana do kontroli NOX Zob. zastosowanie w BAT 20 Specjalne techniki w celu ograniczenia emisji rtęci f) Sorbent węglowy (np. węgiel aktywny lub halogenowany węgiel aktywny) wtryskiwany do spalin Zob. opis w sekcji 8.5. Zazwyczaj stosowana w połączeniu z elektrofiltrem/filtrem workowym. Zastosowanie tej techniki może wymagać dodatkowych etapów oczyszczania, aby jeszcze bardziej oddzielić frakcję węgla zawierającą rtęć przed dalszym ponownym wykorzystaniem popiołów lotnych Zastosowanie ogólne g) Stosowanie halogenowych dodatków do paliwa lub wtryskiwanych do paleniska Zob. opis w sekcji 8.5 Ogólnie stosowana w przypadku niskiej zawartości halogenów w paliwie h) Wstępna obróbka paliw Płukanie, mieszanie i łączenie paliwa w celu ograniczenia/zmniejszenia zawartości rtęci lub poprawy wychwytywania w urządzeniach ograniczających emisję zanieczyszczeń Możliwość zastosowania zależy od wcześniejszego zbadania właściwości paliwa i oszacowania potencjalnej skuteczności tej techniki i) Dobór paliwa Zob. opis w sekcji 8.5 Zastosowanie w ramach ograniczeń związanych z przydatnością poszczególnych rodzajów paliw, na którą może mieć wpływ polityka energetyczna państwa członkowskiego.







Tabela 7 Poziomy emisji powiązane z BAT (BAT-AELs) dla emisji rtęci do powietrza, pochodzącej ze spalania węgla kamiennego lub brunatnego Całkowita nominalna moc cieplna dostarczona w paliwie (MWth) obiektu energetycznego spalania BAT-AELs (μg/Nm3) Średnia roczna lub średnia z próbek uzyskanych w ciągu jednego roku) Nowy obiekt Istniejący obiekt (1) węgiel kamienny węgiel brunatny węgiel kamienny węgiel brunatny < 300 < 1 –3 < 1 –5 < 1 –9 < 1 –10 ≥ 300 < 1 –2 < 1 –4 < 1 –4 < 1 –7 ( 1 ) Dolną granicę zakresu wartości BAT-AEEL można osiągnąć przy zastosowaniu specjalnych technik redukcji rtęci.

2.2. Konkluzje BAT dla spalania biomasy stałej lub torfu

O ile nie określono inaczej, konkluzje BAT przedstawione w niniejszej sekcji mają ogólne zastosowanie do spalania biomasy stałej lub torfu. Mają one zastosowanie w uzupełnieniu do ogólnych konkluzji BAT podanych w sekcji 1.

2.2.1. Sprawność energetyczna





2.2.2. Emisje NOX, N2O i CO do powietrza

BAT 24. Aby zapobiec emisjom NOX do powietrza lub je ograniczyć przy jednoczesnym ograniczeniu emisji CO i N2O ze spalania biomasy stałej lub torfu, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.







Technika Opis Zastosowanie a) Optymalizacja spalania Zob. opis w sekcji 8.3. Zastosowanie ogólne b) Palniki o niskiej emisji NOX (LNB) c) Stopniowane podawanie powietrza d) Stopniowane podawanie paliwa e) Recyrkulacja spalin f) Selektywna redukcja niekatalityczna (SNCR) Zob. opis w sekcji 8.3. Może być zastosowana w przypadku SCR z efektem „slip” Nie ma zastosowania do obiektów energetycznego spalania użytkowanych < 500 godz./rok z bardzo zmiennymi obciążeniami kotła. Możliwość zastosowania może być ograniczona w przypadku obiektów energetycznego spalania użytkowanych między 500 a 1500 godz./rok z bardzo zmiennymi obciążeniami kotła. W przypadku istniejących obiektów energetycznego spalania ma zastosowanie w ramach ograniczeń związanych z wymaganym oknem temperaturowym i czasem przebywania (w strefie) wstrzykiwanych reagentów g) Selektywna redukcja katalityczna (SCR) Zob. opis w sekcji 8.3. Stosowanie wysokozasadowych paliw (np. słomy) może wiązać się z koniecznością zainstalowania SCR za systemem redukcji pyłów Nie ma zastosowania do obiektów energetycznego spalania użytkowanych < 500 godz./rok Mogą istnieć ograniczenia ekonomiczne dla modernizacji istniejących obiektów energetycznego spalania < 300 MWth. Nie ma ogólnego zastosowania do istniejących obiektów energetycznego spalania < 100 MWth.





Wskaźnikowo średni roczny poziom emisji CO ogólnie będzie wynosić:

— < 30–250 mg/Nm 3 w przypadku istniejących obiektów energetycznego spalania o mocy 50–100 MW th użytkowanych ≥ 1500 godz./rok lub nowych obiektów energetycznego spalania o mocy 50–100 MW th ;

— < 30-160 mg/Nm 3 w przypadku istniejących obiektów energetycznego spalania o mocy 100-300 MW th użytkowanych ≥ 1500 godz./rok lub nowych obiektów energetycznego spalania o mocy 100-300 MW th ;

— < 30-80 mg/Nm 3 w przypadku istniejących obiektów energetycznego spalania ≥ 300 MW th użytkowanych ≥ 1500 godz./rok lub nowych obiektów energetycznego spalania ≥ 300 MW th .

2.2.3. Emisje SOX, HCl i HF do powietrza

BAT 25. Aby zapobiec emisjom SOX, HCl i HF do powietrza ze spalania biomasy stałej lub torfu lub je ograniczyć, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.







Technika Opis Zastosowanie a) Wtrysk sorbentu do kotła (do paleniska lub do złoża) Zob. opis w sekcji 8.4. Zastosowanie ogólne b) Dozowanie sorbentu do kanału spalin (DSI) c) Absorber suchego rozpylania (SDA) d) Płuczka sucha działająca w oparciu o cyrkulacyjne złoże fluidalne (CFB) e) Oczyszczanie na mokro f) Kondensator spalin g) Odsiarczanie spalin metodą mokrą (mokre IOS) Nie ma zastosowania do obiektów energetycznego spalania użytkowanych < 500 godz./rok Mogą istnieć ograniczenia techniczne i ekonomiczne dla modernizacji istniejących obiektów energetycznego spalania użytkowanych między 500 godz./rok i 1500 godz./rok h) Dobór paliwa Zastosowanie w ramach ograniczeń związanych z przydatnością poszczególnych rodzajów paliwa, na którą może mieć wpływ polityka energetyczna państwa członkowskiego.







Tabela 10 Poziomy emisji powiązane z BAT (BAT-AELs) dla emisji SO2 do powietrza ze spalania biomasy stałej lub torfu Całkowita nominalna moc cieplna dostarczona w paliwie obiektu energetycznego spalania (MWth) BAT-AELs dla SO2 (mg/Nm3) Średnia roczna Średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek Nowy obiekt Istniejący obiekt (1) Nowy obiekt Istniejący obiekt (2) < 100 15 –70 15 –100 30 –175 30 –215 100 –300 < 10 –50 < 10 –70 (3) < 20 –85 < 20 –175 (4) ≥ 300 < 10 –35 < 10 –50 (3) < 20 –70 < 20 –85 (5) ( 1 ) Te BAT-AEL nie mają zastosowania do obiektów użytkowanych < 1500 godz./rok. ( 2 ) W odniesieniu do obiektów użytkowanych < 500 godz./rok poziomy te mają charakter wskaźnikowy. ( 3 ) W przypadku istniejących obiektów spalających paliwa, w których średnia zawartość siarki wynosi wagowo 0,1 % (suchej masy) lub jest wyższa, górna granica zakresu BAT-AEL wynosi 100 mg/Nm3. ( 4 ) W przypadku istniejących obiektów spalających paliwa, w których średnia zawartość siarki wynosi wagowo 0,1 % (suchej masy) lub jest wyższa, górna granica zakresu BAT-AEL wynosi 215 mg/Nm3. ( 5 ) W przypadku istniejących obiektów spalających paliwa, w których średnia zawartość siarki wynosi wagowo 0,1 % (suchej masy) lub jest wyższa, górna granica zakresu BAT-AEL wynosi 165 mg/Nm3 lub 215 mg/Nm3, jeżeli te obiekty zostały oddane do użytkowania nie później niż w dniu 7 stycznia 2014 r. lub są kotłami FBC spalającymi torf.







Tabela 11 Poziomy emisji powiązane z BAT (BAT-AELs) dla emisji HCl i HF do powietrza ze spalania biomasy stałej lub torfu Całkowita nominalna moc cieplna dostarczona w paliwie obiektu energetycznego spalania (MWth) BAT-AELs dla HCl (mg/Nm3) (1) (2) BAT-AELs dla HF (mg/Nm3) Średnia roczna lub średnia z próbek uzyskanych w ciągu jednego roku) Średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek Średnia z okresu pobierania próbek Nowy obiekt Istniejący obiekt (3) (4) Nowy obiekt Istniejący obiekt (5) Nowy obiekt Istniejący obiekt (5) < 100 1 –7 1 –15 1 –12 1 –35 < 1 < 1,5 100 –300 1 –5 1 –9 1 –12 1 –12 < 1 < 1 ≥ 300 1 –5 1 –5 1 –12 1 –12 < 1 < 1 ( 1 ) W przypadku obiektów spalających paliwa, w których średnia zawartość chloru wynosi wagowo ≥ 0,1 % suchej masy lub w przypadku istniejących obiektów współspalających biomasę z paliwem o dużej zawartości siarki (np. torfu) lub stosując dodatki alkaliczne do konwersji chlorków (np. siarkę elementarną), górna granica zakresu BAT-AEL dla średniej rocznej dla nowych obiektów wynosi 15 mg/Nm3, a górna granica zakresu BAT-AEL dla średniej rocznej dla istniejących obiektów wynosi 25 mg/Nm3. Średnia dobowa zakresu BAT-AEL nie ma zastosowania do tych obiektów. ( 2 ) Średnia dobowa zakresu BAT-AEL nie ma zastosowania do obiektów użytkowanych < 1500 godz./rok. Górna granica zakresu BAT-AEL dla średniej rocznej dla nowych obiektów użytkowanych < 1500 godz./rok wynosi 15 mg/Nm3. ( 3 ) Te BAT-AEL nie mają zastosowania do obiektów użytkowanych < 1500 godz./rok. ( 4 ) Dolna granica zakresu wartości BAT-AEL może być trudna do osiągnięcia w przypadku obiektów wyposażonych w mokre IOS i podgrzewacz spaliny-spaliny umieszczony na wylocie za IOS. ( 5 ) W odniesieniu do obiektów użytkowanych < 500 godz./rok poziomy te mają charakter wskaźnikowy.

2.2.4. Emisje pyłu i metali zawartych w pyle do powietrza

BAT 26. Aby ograniczyć emisje pyłu i metali zawartych w pyle do powietrza ze spalania biomasy stałej lub torfu, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.







Technika Opis Zastosowanie a) Elektrofiltr (ESP) Zob. opis w sekcji 8.5 Zastosowanie ogólne b) Filtr workowy c) Suchy lub półsuchy system IOS Zob. opis w sekcji 8.5. Techniki te są wykorzystywane głównie do ograniczenia emisji SOX, HCl lub HF d) Odsiarczanie spalin metodą mokrą (mokre IOS) Zob. zastosowanie w BAT 25 e) Dobór paliwa Zob. opis w sekcji 8.5 Zastosowanie w ramach ograniczeń związanych z przydatnością poszczególnych rodzajów paliwa, na którą może mieć wpływ polityka energetyczna państwa członkowskiego.







Tabela 12 Poziomy emisji powiązane z BAT (BAT-AELs) dla emisji pyłu do powietrza ze spalania biomasy stałej lub torfu Całkowita nominalna moc cieplna dostarczona w paliwie obiektu energetycznego spalania (MWth) BAT-AELs dla pyłu (mg/Nm3) Średnia roczna Średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek Nowy obiekt Istniejący obiekt (1) Nowy obiekt Istniejący obiekt (2) < 100 2 –5 2 –15 2 –10 2 –22 100 –300 2 –5 2 –12 2 –10 2 –18 ≥ 300 2 –5 2 –10 2 –10 2 –16 ( 1 ) Te BAT-AELs nie mają zastosowania do obiektów użytkowanych < 1500 godz./rok. ( 2 ) W odniesieniu do obiektów użytkowanych < 500 godz./rok poziomy te mają charakter wskaźnikowy.

2.2.5. Emisje rtęci do powietrza

BAT 27. Aby zapobiec emisjom rtęci do powietrza ze spalania biomasy stałej lub torfu lub je ograniczyć, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.







Technika Opis Zastosowanie Specjalne techniki w celu ograniczenia emisji rtęci a) Sorbent węglowy (np. węgiel aktywny lub halogenowany węgiel aktywny) wtryskiwany do spalin Zob. opis w sekcji 8.5. Zastosowanie ogólne b) Stosowanie halogenowych dodatków do paliwa lub wtryskiwanych do paleniska Ogólnie stosowana w przypadku niskiej zawartości halogenów w paliwie c) Dobór paliwa Zastosowanie w ramach ograniczeń związanych z przydatnością poszczególnych rodzajów paliwa, na którą może mieć wpływ polityka energetyczna państwa członkowskiego. Dodatkowe korzyści z technik pierwotnie stosowanych w celu ograniczenia emisji innych zanieczyszczeń d) Elektrofiltr (ESP) Zob. opisy w sekcji 8.5. Technika ta jest głównie stosowana do ograniczenia emisji pyłu Zastosowanie ogólne e) Filtr workowy f) Suchy lub półsuchy system IOS Zob. opisy w sekcji 8.5. Techniki te są wykorzystywane głównie do ograniczenia emisji SOX, HCl lub HF g) Odsiarczanie spalin metodą mokrą (mokre IOS) Zob. zastosowanie w BAT 25

Poziom emisji powiązany z BAT (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji rtęci do powietrza ze spalania biomasy stałej lub torfu wynosi < 1–5 μg/Nm3 jako średnia z okresu pobierania próbek.

3. Konkluzje BAT w odniesieniu do spalania paliw ciekłych

Konkluzje BAT przedstawione w niniejszej sekcji nie mają zastosowania do obiektów energetycznego spalania na platformach morskich; są one objęte sekcją 4.3.

3.1. Kotły opalane HFO lub olejem napędowym

O ile nie określono inaczej, konkluzje BAT przedstawione w niniejszej sekcji mają ogólne zastosowanie do spalania ciężkiego oleju opałowego lub oleju napędowego w kotłach. Mają one zastosowanie w uzupełnieniu do ogólnych konkluzji BAT podanych w sekcji 1.

3.1.1. Sprawność energetyczna







Tabela 13 Związane z BAT poziomy sprawności energetycznej (BAT-AEELs) dla spalania ciężkiego oleju opałowego lub oleju napędowego w kotłach Rodzaj jednostki spalania paliw BAT-AEELs (1) (2) Sprawność elektryczna netto (%) Jednostkowe zużycie paliwa netto (%) (3) Nowa jednostka Istniejąca jednostka Nowa jednostka Istniejąca jednostka Kocioł opalany ciężkim olejem opałowym lub olejem napędowym > 36,4 35,6 –37,4 80 –96 80 –96 ( 1 ) Te BAT-AEELs nie mają zastosowania do jednostek użytkowanych < 1500 godz./rok. ( 2 ) W przypadku elektrociepłowni zastosowanie ma tylko jeden z dwóch BAT-AEELs „sprawność elektryczna netto” lub „jednostkowe zużycie paliwa netto”, w zależności od projektu elektrociepłowni (tj. bardziej ukierunkowany na rzecz wytwarzania energii elektrycznej lub cieplnej). ( 3 ) Poziomy te mogą nie być osiągalne, jeżeli potencjalne zapotrzebowanie na ciepło jest zbyt niskie.

3.1.2. Emisje NOX i CO do powietrza

BAT 28. Aby zapobiec emisjom NOX do powietrza lub je ograniczyć przy jednoczesnym ograniczeniu emisji CO ze spalania ciężkiego oleju opałowego lub oleju napędowego w kotłach, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.







Technika Opis Zastosowanie a) Stopniowane podawanie powietrza Zob. opis w sekcji 8.3. Zastosowanie ogólne b) Stopniowane podawanie paliwa c) Recyrkulacja spalin d) Palniki o niskiej emisji NOX (LNB) e) Dodawanie wody/pary Zastosowanie w ramach ograniczeń dostępności wody f) Selektywna redukcja niekatalityczna (SNCR) Nie ma zastosowania do obiektów energetycznego spalania użytkowanych < 500 godz./rok z bardzo zmiennymi obciążeniami kotła. Możliwość zastosowania może być ograniczona w przypadku obiektów energetycznego spalania użytkowanych między 500 a 1500 godz./rok z bardzo zmiennymi obciążeniami kotła g) Selektywna redukcja katalityczna (SCR) Zob. opis w sekcji 8.3. Nie ma zastosowania do obiektów energetycznego spalania użytkowanych < 500 godz./rok Mogą istnieć ograniczenia techniczne i ekonomiczne dla modernizacji istniejących obiektów energetycznego spalania użytkowanych między 500 godz./rok i 1500 godz./rok. Nie ma ogólnego zastosowania do obiektów energetycznego spalania < 100 MWth h) Zaawansowany system kontroli Ogólne zastosowanie do nowych obiektów energetycznego spalania. Możliwość zastosowania w odniesieniu do starych obiektów energetycznego spalania może być ograniczona ze względu na konieczność modernizacji systemu spalania lub systemu kontroli i sterowania i) Dobór paliwa Zastosowanie w ramach ograniczeń związanych z przydatnością poszczególnych rodzajów paliwa, na którą może mieć wpływ polityka energetyczna państwa członkowskiego.







Tabela 14 Poziomy emisji powiązane z BAT (BAT-AELs) dla emisji NOX do powietrza ze spalania ciężkiego oleju opałowego lub oleju napędowego w kotłach Całkowita nominalna moc cieplna dostarczona w paliwie obiektu energetycznego spalania (MWth) BAT-AELs (mg/Nm3) Średnia roczna Średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek Nowy obiekt Istniejący obiekt (1) Nowy obiekt Istniejący obiekt (2) < 100 75 –200 150 –270 100 –215 210 –330 (3) ≥ 100 45 –75 45 –100 (4) 85 –100 85 –110 (5) (6) ( 1 ) Te BAT-AEL nie mają zastosowania do obiektów użytkowanych < 1500 godz./rok. ( 2 ) W odniesieniu do obiektów użytkowanych < 500 godz./rok poziomy te mają charakter wskaźnikowy. ( 3 ) W przypadku kotłów przemysłowych i ciepłowni miejskich oddanych do użytkowania nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r., które są użytkowane < 1500 godz./rok i w odniesieniu do których SCR lub SNCR nie mają zastosowania, górna granica zakresu BAT-AEL wynosi 450 mg/Nm3. ( 4 ) Górna granica zakresu BAT-AEL wynosi 110 mg/Nm3 dla obiektów 100–300 MWth i obiektów ≥ 300 MWth oddanych do użytkowania nie później niż w dniu 7 stycznia 2014 r. ( 5 ) Górna granica zakresu BAT-AEL wynosi 145 mg/Nm3 dla obiektów 100–300 MWth i obiektów ≥ 300 MWth oddanych do użytkowania nie później niż w dniu 7 stycznia 2014 r. ( 6 ) W przypadku kotłów przemysłowych i ciepłowni miejskich > 100 MWth oddanych do użytkowania nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r., które są użytkowane < 1500 godz./rok i w odniesieniu do których SCR lub SNCR nie mają zastosowania, górna granica zakresu BAT-AEL wynosi 365 mg/Nm3.

Wskaźnikowo średni roczny poziom emisji CO ogólnie będzie wynosić:

— 10-30 mg/Nm 3 w przypadku istniejących obiektów energetycznego spalania < 100 MW th użytkowanych ≥ 1 500 godz./rok lub nowych obiektów energetycznego spalania < 100 MW th ;

— 10–20 mg/Nm 3 w przypadku istniejących obiektów energetycznego spalania ≥ 100 MW th użytkowanych ≥ 1500 godz./rok lub nowych obiektów energetycznego spalania ≥ 100 MW th .

3.1.3. Emisje SOX, HCl i HF do powietrza

BAT 29. Aby zapobiec emisjom SOX, HCl i HF do powietrza ze spalania ciężkiego oleju opałowego lub oleju napędowego w kotłach lub je ograniczyć, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.







Technika Opis Zastosowanie a) Dozowanie sorbentu do kanału spalin (DSI) Zob. opis w sekcji 8.4 Zastosowanie ogólne b) Absorber suchego rozpylania (SDA) c) Kondensator spalin d) Odsiarczanie spalin metodą mokrą (mokre IOS) Mogą istnieć ograniczenia techniczne i ekonomiczne dla stosowania tej techniki do obiektów energetycznego spalania < 300 MWth. Nie ma zastosowania do obiektów energetycznego spalania użytkowanych < 500 godz./rok Mogą istnieć ograniczenia techniczne i ekonomiczne dla modernizacji istniejących obiektów energetycznego spalania użytkowanych między 500 godz./rok i 1500 godz./rok e) Odsiarczanie spalin (IOS) w oparciu o wodę morską Mogą istnieć ograniczenia techniczne i ekonomiczne dla stosowania tej techniki do obiektów energetycznego spalania < 300 MWth. Nie ma zastosowania do obiektów energetycznego spalania użytkowanych < 500 godz./rok Mogą istnieć ograniczenia techniczne i ekonomiczne dla modernizacji istniejących obiektów energetycznego spalania użytkowanych między 500 godz./rok i 1500 godz./rok f) Dobór paliwa Zastosowanie w ramach ograniczeń związanych z przydatnością poszczególnych rodzajów paliwa, na którą może mieć wpływ polityka energetyczna państwa członkowskiego.







Tabela 15 Poziomy emisji powiązane z BAT (BAT-AELs) dla emisji SO2 do powietrza ze spalania ciężkiego oleju opałowego lub oleju napędowego w kotłach Całkowita nominalna moc cieplna dostarczona w paliwie obiektu energetycznego spalania (MWth) BAT-AELs dla SO2 (mg/Nm3) Średnia roczna Średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek Nowy obiekt Istniejący obiekt (1) Nowy obiekt Istniejący obiekt (2) < 300 50 –175 50 –175 150 –200 150 –200 (3) ≥ 300 35 –50 50 –110 50 –120 150 –165 (4) (5) ( 1 ) Te BAT-AEL nie mają zastosowania do obiektów użytkowanych < 1500 godz./rok. ( 2 ) W odniesieniu do obiektów użytkowanych < 500 godz./rok poziomy te mają charakter wskaźnikowy. ( 3 ) W przypadku kotłów przemysłowych i ciepłowni miejskich oddanych do użytkowania nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r. i użytkowanych < 1500 godz./rok, górna granica zakresu BAT-AEL wynosi 400 mg/Nm3. ( 4 ) Górna granica zakresu BAT-AEL wynosi 175 mg/Nm3 dla obiektów oddanych do użytkowania nie później niż w dniu 7 stycznia 2014 r. ( 5 ) W przypadku kotłów przemysłowych i ciepłowni miejskich oddanych do użytkowania nie później niż w dniu 27 listopada 2003 r., które są użytkowane < 1500 godz./rok i w odniesieniu do których mokre IOS nie ma zastosowania, górna granica zakresu BAT-AEL wynosi 200 mg/Nm3.

3.1.4. Emisje pyłu i metali zawartych w pyle do powietrza

BAT 30. Aby ograniczyć emisje pyłu i metali zawartych w pyle do powietrza ze spalania ciężkiego oleju opałowego lub oleju napędowego w kotłach, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.







Technika Opis Zastosowanie a) Elektrofiltr (ESP) Zob. opis w sekcji 8.5 Zastosowanie ogólne b) Filtr workowy c) Multicyklony Zob. opis w sekcji 8.5. Multicyklony mogą być stosowane w połączeniu z innymi technikami odpylania. d) Suchy lub półsuchy system IOS Zob. opisy w sekcji 8.5. Technika ta jest wykorzystywana głównie do ograniczenia emisji SOX, HCl lub HF e) Odsiarczanie spalin metodą mokrą (mokre IOS) Zob. opis w sekcji 8.5. Technika ta jest wykorzystywana głównie do ograniczenia emisji SOX, HCl lub HF Zob. zastosowanie w BAT 29 f) Dobór paliwa Zob. opis w sekcji 8.5 Zastosowanie w ramach ograniczeń związanych z przydatnością poszczególnych rodzajów paliwa, na którą może mieć wpływ polityka energetyczna państwa członkowskiego.







Tabela 16 Poziomy emisji powiązane z BAT (BAT-AELs) dla emisji pyłu do powietrza ze spalania ciężkiego oleju opałowego lub oleju napędowego w kotłach Całkowita nominalna moc cieplna dostarczona w paliwie obiektu energetycznego spalania (MWth) BAT-AELs dla pyłu (mg/Nm3) Średnia roczna Średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek Nowy obiekt Istniejący obiekt (1) Nowy obiekt Istniejący obiekt (2) < 300 2 –10 2 –20 7 –18 7 –22 (3) ≥ 300 2 –5 2 –10 7 –10 7 –11 (4) ( 1 ) Te BAT-AEL nie mają zastosowania do obiektów użytkowanych < 1500 godz./rok. ( 2 ) W odniesieniu do obiektów użytkowanych < 500 godz./rok poziomy te mają charakter wskaźnikowy. ( 3 ) Górna granica zakresu BAT-AEL wynosi 25 mg/Nm3 dla obiektów oddanych do użytkowania nie później niż w dniu 7 stycznia 2014 r. ( 4 ) Górna granica zakresu BAT-AEL wynosi 15 mg/Nm3 dla obiektów oddanych do użytkowania nie później niż w dniu 7 stycznia 2014 r.

3.2. Silniki opalane HFO lub olejem napędowym

O ile nie określono inaczej, konkluzje BAT przedstawione w niniejszej sekcji mają ogólne zastosowanie do spalania ciężkiego oleju opałowego lub oleju napędowego w silnikach tłokowych. Mają one zastosowanie w uzupełnieniu do ogólnych konkluzji BAT podanych w sekcji 1.

W odniesieniu do silników opalanych HFO lub olejem napędowym wtórne techniki redukcji zanieczyszczeń w celu ograniczenia emisji NOx, SO2 i pyłów mogą nie mieć zastosowania na wyspach, które są częścią małego systemu wydzielonego (1) lub mikrosystemu wydzielonego (2), ze względu na ograniczenia techniczne, ekonomiczne i logistyczne/infrastrukturalne w oczekiwaniu na ich podłączenie do sieci energetycznej na lądzie stałym lub dostępu do dostaw gazu ziemnego. BAT-AELs dla takich silników mają zatem zastosowanie jedynie w małych systemach wydzielonych i mikrosystemach wydzielonych od dnia 1 stycznia 2025 r. dla nowych silników i od dnia 1 stycznia 2030 r. dla istniejących silników.

(1) Zgodnie z definicją w art. 2 pkt 26 dyrektywy 2009/72/WE.

(2) Zgodnie z definicją w art. 2 pkt 27 dyrektywy 2009/72/WE.

3.2.1. Sprawność energetyczna

BAT 31. W celu zwiększenia sprawności energetycznej spalania ciężkiego oleju opałowego lub oleju napędowego w silnikach tłokowych, w ramach BAT należy stosować odpowiednią kombinację technik podanych w BAT 12 oraz poniżej.







Technika Opis Zastosowanie a) Cykl kombinowany (skojarzony) Zob. opis w sekcji 8.2 Ogólne zastosowanie do nowych jednostek użytkowanych ≥ 1500 godz./rok Zastosowanie do istniejących jednostek w ramach ograniczeń związanych z projektem obiegu parowego i dostępnością przestrzeni. Nie ma zastosowania do istniejących jednostek użytkowanych < 1500 godz./rok







Tabela 17 Związane z BAT poziomy sprawności energetycznej (BAT-AEELs) dla spalania ciężkiego oleju opałowego lub oleju napędowego w silnikach tłokowych Rodzaj jednostki spalania paliw BAT-AEELs (1) Sprawność elektryczna netto (%) (2) Nowa jednostka Istniejąca jednostka Silnik tłokowy opalany ciężkim olejem opałowym lub olejem napędowym – pojedynczy cykl 41,5 –44,5 (3) 38,3 –44,5 (3) Silnik tłokowy opalany ciężkim olejem opałowym lub olejem napędowym – cykl kombinowany > 48 (4) Brak BAT-AEEL ( 1 ) Te BAT-AEELs nie mają zastosowania do jednostek użytkowanych < 1500 godz./rok. ( 2 ) Sprawność elektryczna netto BAT-AEEL ma zastosowanie do elektrociepłowni, których konstrukcja jest ukierunkowana na wytwarzanie energii elektrycznej i do jednostek wytwarzających jedynie energię elektryczną. ( 3 ) Poziomy te mogą być trudne do osiągnięcia w przypadku silników wyposażonych w energochłonne wtórne techniki redukcji emisji. ( 4 ) Ten poziom może być trudny do osiągnięcia w przypadku silników wykorzystujących jako system chłodzenia chłodnicę radiacyjną w klimacie suchym i gorącym.

3.2.2. Emisje NOX, CO i lotnych związków organicznych do powietrza

BAT 32. Aby zapobiec emisjom NOX do powietrza ze spalania ciężkiego oleju opałowego lub oleju napędowego w silnikach tłokowych lub je ograniczyć, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.







Technika Opis Zastosowanie a) Koncepcja spalania z niską emisją NOX w silnikach Diesla Zob. opis w sekcji 8.3. Zastosowanie ogólne b) Recyrkulacja spalin (EGR) Nie ma zastosowania do silników czterosuwowych c) Dodawanie wody/pary Zastosowanie w ramach ograniczeń dostępności wody. Możliwość zastosowania może być ograniczona w przypadku niedostępności pakietu odtworzeniowego d) Selektywna redukcja katalityczna (SCR) Nie ma zastosowania do obiektów energetycznego spalania użytkowanych < 500 godz./rok. Mogą istnieć ograniczenia techniczne i ekonomiczne dla modernizacji istniejących obiektów energetycznego spalania użytkowanych między 500 godz./rok i 1500 godz./rok. Modernizacja istniejących obiektów energetycznego spalania może być ograniczona ze względu na dostępność wystarczającej ilości miejsca

BAT 33. Aby zapobiec emisjom CO i lotnych związków organicznych do powietrza ze spalania ciężkiego oleju opałowego lub oleju napędowego w silnikach tłokowych lub je ograniczyć, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub obie te techniki.







Technika Opis Zastosowanie a) Optymalizacja spalania Zastosowanie ogólne b) Katalizatory utleniające Zob. opis w sekcji 8.3. Nie ma zastosowania do obiektów energetycznego spalania użytkowanych < 500 godz./rok Możliwość zastosowania może być ograniczona ze względu na zawartość siarki w paliwie







Tabela 18 Poziomy emisji powiązane z BAT (BAT-AELs) dla emisji NOX do powietrza ze spalania ciężkiego oleju opałowego lub oleju napędowego w silnikach tłokowych Całkowita nominalna moc cieplna dostarczona w paliwie obiektu energetycznego spalania (MWth) BAT-AELs (mg/Nm3) Średnia roczna Średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek Nowy obiekt Istniejący obiekt (1) Nowy obiekt Istniejący obiekt (2) (3) ≥ 50 115 –190 (4) 125 –625 145 –300 150 –750 ( 1 ) Te BAT-AEL nie mają zastosowania do obiektów użytkowanych < 1500 godz./rok lub obiektów, których nie można wyposażyć we wtórne techniki redukcji zanieczyszczeń. ( 2 ) Zakres BAT-AEL wynosi 1150–1900 mg/Nm3 dla obiektów użytkowanych < 1500 godz./rok i obiektów, których nie można wyposażyć we wtórne techniki redukcji zanieczyszczeń. ( 3 ) W odniesieniu do obiektów użytkowanych < 500 godz./rok poziomy te mają charakter wskaźnikowy. ( 4 ) Dla obiektów obejmujących jednostki < 20 MWth spalające ciężki olej opałowy, górna granica zakresu BAT-AEL mająca zastosowanie do tych jednostek wynosi 225 mg/Nm3.

Wskaźnikowo, w przypadku istniejących obiektów energetycznego spalania spalających wyłącznie ciężki olej opałowy i użytkowanych ≥ 1500 godz./rok lub nowych obiektów energetycznego spalania spalających wyłącznie ciężki olej opałowy,

— średni roczny poziom emisji CO ogólnie będzie wynosić 50–175 mg/Nm 3 ;

— średnia z okresu pobierania próbek dla poziomów emisji całkowitych LZO będzie zazwyczaj wynosić 10–40 mg/Nm 3 .

3.2.3. Emisje SOX, HCl i HF do powietrza

BAT 34. Aby zapobiec emisjom SOX, HCl i HF do powietrza ze spalania ciężkiego oleju opałowego lub oleju napędowego w silnikach tłokowych lub je ograniczyć, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.







Technika Opis Zastosowanie a) Dobór paliwa Zob. opisy w sekcji 8.4 Zastosowanie w ramach ograniczeń związanych z przydatnością poszczególnych rodzajów paliwa, na którą może mieć wpływ polityka energetyczna państwa członkowskiego. b) Dozowanie sorbentu do kanału spalin (DSI) Mogą istnieć ograniczenia techniczne w przypadku istniejących obiektów energetycznego spalania. Nie ma zastosowania do obiektów energetycznego spalania użytkowanych < 500 godz./rok c) Odsiarczanie spalin metodą mokrą (mokre IOS) Mogą istnieć ograniczenia techniczne i ekonomiczne dla stosowania tej techniki