1987R4056 — PL — 18.02.1998 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 4056/87

z dnia 22 grudnia 1987 r.

ustanawiające metody analizy i inne przepisy techniczne niezbędne do wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 3035/80 ustanawiającego ogólne zasady przyznawania refundacji wywozowych do niektórych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem II do Traktatu i kryteria ustalania kwoty takich refundacji







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej ( 1 ), zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 3985/87 ( 2 ), w szczególności jego art. 9, a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: w celu zapewnienia jednolitego traktowania wywozu z terenu Wspólnoty towarów objętych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3035/80 ( 3 ), ostatnio zmienionym rozporządzeniem (EWG) nr 4055/87 ( 4 ), istotne jest określenie metod analitycznych i innych przepisów o charakterze technicznym; środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Nomenklatury, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







Artykuł 1

Niniejsze rozporządzenie ustanawia metody analizy niezbędne do wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 3033/80 ( 5 ), zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 3743/87 ( 6 ), lub w przypadku braku metody analizy określa charakter działań analitycznych, które należy przeprowadzić, lub zasadę metody, którą należy zastosować.

Artykuł 2

Zgodnie z uwagami do załącznika D do rozporządzenia (EWG) nr 3035/80 i w celu wdrożenia przepisów zawartych w tym załączniku „Wyniki analizy” podawane w kolumnie 3 są uzyskiwane przy stosowaniu metod, procedur i wzorów podanych w niniejszym artykule:

1. Cukry: Do celu ustalenia zawartości poszczególnych cukrów stosowana jest chromatografia cieczowa wysokosprawna (HPLC). A. Zawartość sacharozy wymieniona w kolumnie 3 załącznika D jest równa: a) S + (2F) × 0,95, jeżeli zawartość glukozy jest nie mniejsza niż zawartość fruktozy; lub b) S + (G + F) × 0,95, jeżeli zawartość glukozy jest mniejsza niż zawartość fruktozy, gdzie: S oznacza zawartość sacharozy określoną za pomocą HPLC F oznacza zawartość fruktozy określoną za pomocą HPLC G oznacza zawartość glukozy określoną za pomocą HPLC Jeżeli zgłaszana jest zawartość produktu hydrolizy laktozy i/lub wykrywa się pewne ilości laktozy i galaktozy, przed dokonaniem jakiegokolwiek obliczenia od zawartości glukozy (G) odejmowana jest zawartość glukozy równa zawartości galaktozy (określonej za pomocą HPLC). B. Zawartość glukozy wymieniona w kolumnie 3 załącznika D jest równa: a) G–F, jeżeli zawartość glukozy jest większa niż zawartość fruktozy; b) 0 (Zero), jeżeli zawartość glukozy jest równa lub mniejsza niż zawartość fruktozy. Jeżeli zgłaszana jest zawartość produktu hydrolizy laktozy i/lub wykrywa się pewne ilości laktozy i galaktozy przed dokonaniem jakiegokolwiek obliczenia od zawartości glukozy (G), odejmowana jest zawartość glukozy równa zawartości galaktozy (określonej za pomocą HPLC).

2. Skrobia (lub dekstryna) (dekstryna jest wyrażana jako skrobia) A. Dla wszystkich pozycji i podpozycji z wyjątkiem innych niż podpozycje 3505 10 10, 3505 10 90, 3505 20 10 – 3505 20 90 i 3809 10 10–3809 10 90 Nomenklatury Scalonej zawartość skrobi (lub dekstryny) wymieniona w kolumnie 3 załącznika D oblicza się przy zastosowaniu wzoru: (Z–G) × 0,9; gdzie Z oznacza zawartość glukozy ustalaną za pomocą metody podanej w załączniku I do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 4154/87 ( 7 ); G oznacza zawartość glukozy określoną za pomocą HPLC. B. Dla podpozycji 3505 10 10, 3505 10 90, 3505 20 10 – 3505 20 90 i 3809 10 10 – 3809 10 90 Nomenklatury Scalonej zawartość skrobi (lub dekstryny) ustala się za pomocą metody podanej w załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 4154/87.

▼M1

3. Zawartość tłuszczu mlecznego W celu określenia zawartości tłuszczu mlecznego należy zastosować metodę opartą na ekstrakcji eterem naftowym, po uprzednim przeprowadzeniu hydrolizy kwasem solnym, a następnie wykonać oznaczenie estrów metylowych kwasów tłuszczowych za pomocą chromatografii gazowej. Jeśli stwierdzi się obecność tłuszczu mlecznego, należy obliczyć jego stosunek procentowy przez pomnożenie procentowej zawartości maślanu metylu przez 25, mnożąc otrzymany wynik przez wagowy procent zawartości całkowitego tłuszczu zawartego w substancji, a następnie dzieląc go przez 100.

▼B

Artykuł 3

W celu realizacji przepisów zawartych w załączniku C do rozporządzenia (EWG) nr 3035/80 procentowa zawartość mannitu w sorbicie określana jest za pomocą metody HPCL.

Artykuł 4

1. Sporządza się sprawozdanie dotyczące testów.

2. Sprawozdanie to obejmuje następujące dane:

— wszystkie informacje niezbędne do identyfikacji próbki,

— zastosowaną metodę i dokładne odniesienie do instrumentu prawnego, który ją ustanowił, lub, gdzie to stosowne, szczegółowe odniesienie do metody, wskazujące na charakter działań analitycznych, które mają być wykonane, lub do zasady metody, którą należy stosować, zgodnie ze wskazaniami niniejszego rozporządzenia,

— wszelkie czynniki mogące mieć wpływ na wyniki,

— wyniki analizy ze szczególnym uwzględnieniem sposobu, w jaki są wyrażone w stosowanej metodzie i środków ich wyrażenia podyktowanych potrzebami służb celnych i administracyjnych, które wnioskowały o analizę.

Artykuł 5

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1988 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.