02013R0153 — PL — 29.11.2022 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B ►C1 ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 153/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów obowiązujących kontrahentów centralnych ◄ (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 052 z 23.2.2013, s. 41)

zmienione przez:





sprostowane przez:









▼B

▼C1

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 153/2013

z dnia 19 grudnia 2012 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów obowiązujących kontrahentów centralnych

▼B

(Tekst mający znaczenie dla EOG)







ROZDZIAŁ I

INFORMACJE OGÓLNE

Artykuł 1

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1) „ryzyko bazowe” oznacza ryzyko wynikające z niedoskonale skorelowanych zmian wartości dwóch lub większej liczby aktywów lub kontraktów rozliczanych przez kontrahenta centralnego (CCP);

2) „przedział ufności” oznacza odsetek zmian ekspozycji dla każdego instrumentu finansowego rozliczanego w odniesieniu do określonego okresu retrospekcji, które CCP ma obowiązek pokryć w określonym okresie likwidacji;

3) „premia z tytułu fizycznego posiadania” oznacza korzyści wynikające z faktu bezpośredniego posiadania fizycznego towaru i zależy zarówno od warunków rynkowych, jak i od kosztów składowania fizycznego towaru;

4) „depozyty zabezpieczające” oznaczają depozyty, o których mowa w art. 41 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, które mogą obejmować wstępne i zmienne depozyty zabezpieczające;

5) „wstępny depozyt zabezpieczający” oznacza depozyty pobrane przez CCP w celu pokrycia potencjalnej przyszłej ekspozycji wobec członków rozliczających wnoszących depozyt oraz, w stosownych przypadkach, wobec interoperacyjnych CCP w okresie między ostatnim pobraniem depozytu zabezpieczającego a likwidacją pozycji w następstwie niewykonania zobowiązania przez członka rozliczającego lub interoperacyjnego CCP;

6) „zmienny depozyt zabezpieczający” oznacza depozyty zabezpieczające pobrane lub wypłacone w celu odzwierciedlenia aktualnych ekspozycji wynikających z faktycznych zmian cen rynkowych;

7) „ryzyko niespodziewanego niewykonania zobowiązania” oznacza ryzyko niewykonania zobowiązania przez kontrahenta lub emitenta, do którego dochodzi nagle, zanim rynek zdąży uwzględnić zwiększone ryzyko niewykonania zobowiązania przez tego kontrahenta lub emitenta;

8) „okres likwidacji” oznacza okres stosowany na potrzeby wyliczenia wysokości depozytów zabezpieczających, które w ocenie CCP są konieczne, aby umożliwić zarządzanie ekspozycją CCP wobec członka rozliczającego niewykonującego zobowiązania, i przez który to okres CCP jest narażony na ryzyko rynkowe związane z zarządzaniem pozycjami członka rozliczającego niewykonującego zobowiązania;

9) „okres retrospekcji” oznacza horyzont czasowy stosowany do obliczania zmienności historycznej;

10) „odchylenie od oczekiwanego wyniku testu” oznacza wynik testu, który wskazuje, że model lub ramy zarządzania ryzykiem utraty płynności, które CCP stosuje, nie zapewniły zamierzonego poziomu pokrycia;

11) „ryzyko korelacji” oznacza ryzyko wynikające z ekspozycji wobec kontrahenta lub emitenta, w przypadku gdy zabezpieczenie złożone przez danego kontrahenta lub wyemitowane przez danego emitenta charakteryzuje wysoki stopień korelacji z ryzykiem kredytowym tego kontrahenta lub emitenta.







ROZDZIAŁ II

UZNAWANIE CCP Z PAŃSTW TRZECICH

(art. 25 rozporządzenia (UE) nr 648/2012)

Artykuł 2

Informacje podlegające przekazaniu EUNGiPW do celów uznania CCP

Wniosek o uznanie składany przez CCP mającego siedzibę w państwie trzecim musi zawierać przynajmniej następujące informacje:

a) pełną nazwę podmiotu prawnego;

b) dane osobowe akcjonariuszy lub udziałowców posiadających znaczne pakiety akcji;

c) wykaz państw członkowskich, w których CCP zamierza świadczyć usługi;

d) klasy rozliczanych instrumentów finansowych;

e) szczegółowe informacje, które mają zostać opublikowane na stronach internetowych EUNGiPW zgodnie z art. 88 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 648/2012;

f) szczegółowe informacje na temat środków finansowych CCP, formy i sposobów ich utrzymywania oraz rozwiązań służących ich zabezpieczeniu, w tym na temat procedur zarządzania przypadkami niewykonania zobowiązania;

g) szczegółowe informacje na temat metodyki obliczania wysokości depozytu zabezpieczającego oraz metodyki obliczania wysokości funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania;

h) wykaz dopuszczalnych zabezpieczeń;

i) zestawienie (w razie konieczności przyszłych) wartości transakcji rozliczanych przez wnioskującego CCP w podziale na każdą rozliczaną walutę Unii;

j) wyniki testów warunków skrajnych i weryfikacji historycznych przeprowadzonych w okresie roku poprzedzającego dzień złożenia wniosku;

k) regulaminy i procedury wewnętrzne CCP wraz z dowodami potwierdzającymi pełne spełnienie wymogów obowiązujących w danym państwie trzecim;

l) szczegółowe informacje na temat wszelkich ustaleń dotyczących outsourcingu;

m) szczegółowe informacje na temat uzgodnień dotyczących wyodrębnienia środków oraz solidnej podstawy prawnej tych uzgodnień i możliwości ich egzekwowania;

n) szczegółowe informacje na temat wymogów CCP w zakresie dostępu do systemu oraz warunków zawieszania i anulowania członkostwa w tym systemie;

o) szczegółowe informacje na temat wszelkich uzgodnień interoperacyjnych, w tym informacje przekazane właściwym organom państwa trzeciego do celów oceny tych uzgodnień.







ROZDZIAŁ III

WYMOGI ORGANIZACYJNE

(art. 26 rozporządzenia (UE) nr 648/2012)

Artykuł 3

Zasady zarządzania

1. Kluczowe elementy zasad zarządzania CCP, które określają jego strukturę organizacyjną, a także wyraźnie określone i dobrze udokumentowane polityki, procedury i procesy, zgodnie z którymi działają zarząd i kierownictwo wyższego szczebla CCP, obejmują: a) skład, rolę i zakres odpowiedzialności zarządu oraz wszelkich komisji zarządu; b) role i zakres odpowiedzialności kierownictwa; c) strukturę kierownictwa wyższego szczebla; d) podległość służbową między kierownictwem wyższego szczebla a zarządem; e) procedury powoływania członków zarządu i kierownictwa wyższego szczebla; f) strukturę funkcji zarządzania ryzykiem, funkcji zapewnienia zgodności z przepisami i funkcji kontroli wewnętrznej; g) procesy służące zapewnieniu rozliczalności wobec zainteresowanych stron.

2. CCP posiada odpowiedni personel pozwalający mu wykonywać wszystkie obowiązki wynikające z niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia (UE) nr 648/2012. CCP nie może współdzielić swojego personelu z innymi podmiotami z grupy, chyba że na warunkach zawartych w ustaleniach dotyczących outsourcingu zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

3. CCP ustanawia obszary odpowiedzialności, które są przejrzyste, spójne i dobrze udokumentowane. CCP zapewnia, aby funkcje dyrektora ds. ryzyka, dyrektora ds. zgodności z przepisami i dyrektora ds. technicznych pełnione były przez różne osoby, będące pracownikami CCP, którym powierzono wyłączną odpowiedzialność za sprawowanie tych funkcji.

4. CCP wchodzący w skład grupy uwzględnia wszelki wpływ grupy na swoje własne zasady zarządzania, w tym to, czy posiada niezbędny poziom niezależności, aby wywiązywać się ze swoich obowiązków regulacyjnych jako odrębna osoba prawna, oraz czy do osłabienia jego niezależność może przyczynić się struktura grupy lub dowolny członek zarządu, który jest jednocześnie członkiem zarządu innego podmiotu należącego do tej samej grupy. W szczególności taki CCP rozważa wprowadzenie szczegółowych procedur zapobiegania konfliktom interesów i zarządzania nimi, w tym w odniesieniu do ustaleń dotyczących outsourcingu.

5. Jeżeli w CCP funkcjonuje dualistyczny model zarządzania spółką, rolę zarządu i zakres jego obowiązków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu i w rozporządzeniu (UE) nr 648/2012 przypisuje się, odpowiednio, radzie nadzorczej i zarządowi.

6. Polityka, procedury, systemy i mechanizmy kontroli w obszarze zarządzania ryzykiem stanowią część spójnych i konsekwentnie stosowanych ram zarządzania, które podlegają regularnym przeglądom i regularnej aktualizacji.

Artykuł 4

Mechanizmy zarządzania ryzykiem i kontroli wewnętrznej

1. CCP posiada solidne ramy kompleksowego zarządzania wszystkimi rodzajami istotnego ryzyka, na które jest lub może być narażony. CCP ustanawia udokumentowane polityki, procedury i systemy służące identyfikowaniu ryzyka tego rodzaju, jego pomiarowi, monitorowaniu i zarządzaniu nim. Ustanawiając politykę, procedury i systemy zarządzania ryzykiem, CCP kształtuje je w taki sposób, aby zapewnić należyte zarządzanie przez członków rozliczających ryzykiem, na które narażają CCP, oraz ograniczanie przez nich tego ryzyka.

2. CCP rozpatruje wszystkie istotne rodzaje ryzyka w zintegrowany i kompleksowy sposób. Zalicza się do nich ryzyko, na jakie CCP narażają jego członkowie rozliczający oraz – w możliwym do ustalenia zakresie – klienci, oraz ryzyko, na jakie sam ich naraża, a także ryzyko, na jakie narażają go inne podmioty, w tym m.in. interoperacyjne CCP, systemy rozrachunku papierów wartościowych i systemy płatnicze, banki rozrachunkowe, dostawcy płynności, centralne depozyty papierów wartościowych, systemy obrotu obsługiwane przez CCP oraz inni dostawcy usług o krytycznym znaczeniu, oraz ryzyko, na jakie CCP sam naraża te podmioty.

3. CCP opracowuje odpowiednie narzędzia służące do zarządzania ryzykiem, aby być w stanie zarządzać wszystkimi istotnymi rodzajami ryzyka oraz składać na ich temat sprawozdania. Narzędzia te pozwalają m.in. na identyfikowanie zależności systemowych, rynkowych lub innych oraz zarządzanie tymi zależnościami. Jeżeli CCP świadczy usługi związane z rozliczaniem, które charakteryzuje profil ryzyka odmienny od profilu typowego dla jego funkcji oraz które potencjalnie narażają go na znaczne dodatkowe ryzyko, CCP należycie zarządza tymi dodatkowymi rodzajami ryzyka. Może to polegać na prawnym rozdzieleniu dodatkowych usług świadczonych przez CCP od jego podstawowych funkcji.

4. Zasady zarządzania zapewniają przyjęcie przez zarząd CCP ostatecznej odpowiedzialności za zarządzanie ryzykiem, na które CCP jest narażony. Zarząd definiuje, ustala i dokumentuje stosowny poziom tolerancji CCP na ryzyko oraz zdolności CCP do ponoszenia ryzyka. Zarząd i kierownictwo wyższego szczebla zapewniają, aby polityka, procedury i mechanizmy kontroli CCP były zgodne z jego poziomem tolerancji na ryzyko i zdolnością do ponoszenia ryzyka oraz regulowały sposób, w jaki CCP identyfikuje, zgłasza, monitoruje ryzyko i nim zarządza.

5. CCP stosuje solidne systemy informacyjne i systemy kontroli ryzyka zapewniające CCP i, w stosownych przypadkach, jego członkom rozliczającym oraz, o ile to możliwe, klientom możliwość uzyskania aktualnych informacji, a także umożliwiające właściwe stosowanie polityki i procedur zarządzania ryzykiem. Systemy te zapewniają ciągłe monitorowania na poziomie CCP i na poziomie członka rozliczającego oraz, o ile to możliwe, na poziomie klienta przynajmniej ekspozycji na ryzyko kredytowe i ekspozycji na ryzyko utraty płynności.

6. CCP zapewnia, aby funkcja zarządzania ryzykiem posiadała niezbędne uprawnienia, środki, fachową wiedzę oraz dostęp do wszelkich istotnych informacji oraz aby była wystarczająco niezależna od innych funkcji CCP. Dyrektor ds. ryzyka CCP wdraża ramy zarządzania ryzykiem, w tym politykę i procedury ustanowione przez zarząd.

7. CCP posiada odpowiednie mechanizmy kontroli wewnętrznej służące zarządowi pomocą w monitorowaniu i ocenianiu adekwatności i skuteczności jego polityk, procedur i systemów zarządzania ryzykiem. Mechanizmy te obejmują skuteczne procedury administracyjne i rachunkowe, sprawnie działającą funkcję zapewniania zgodności z przepisami oraz niezależną funkcję audytu wewnętrznego oraz walidacji lub przeglądu.

8. Sprawozdania finansowe CCP są sporządzane co roku i badane przez biegłych rewidentów lub firmy audytorskie w rozumieniu dyrektywy 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 1 ).

Artykuł 5

Polityka i procedury zapewniania zgodności z przepisami

1. CCP ustanawia, wdraża i utrzymuje odpowiednią politykę i procedury mające na celu wykrywanie każdego ryzyka niewykonania przez CCP lub jego pracowników obowiązków CCP na mocy niniejszego rozporządzenia, rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1249/2012, a także związanych z nim innych rodzajów ryzyka oraz wprowadza odpowiednie środki i procedury mające na celu minimalizację tego ryzyka oraz umożliwienie właściwym organom skutecznego wykonywania ich uprawnień wynikających z wyżej wymienionych rozporządzeń.

2. CCP zapewnia, aby jego regulaminy, procedury i uzgodnienia umowne były jasne i kompleksowe oraz aby gwarantowały przestrzeganie przepisów niniejszego rozporządzenia, rozporządzenia (UE) nr 648/2012 i rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1249/2012, a także wszelkich innych mających zastosowanie wymogów regulacyjnych i nadzorczych.

Regulaminy, procedury i uzgodnienia umowne CCP muszą być utrwalone na piśmie lub na innym trwałym nośniku. Regulaminy, procedury i uzgodnienia umowne oraz wszelkie towarzyszące im materiały muszą być dokładne, aktualne oraz łatwo dostępne właściwym organom, członkom rozliczającym oraz, w stosownych przypadkach, klientom.

CCP określa i analizuje rzetelność regulaminów, procedur i uzgodnień umownych CCP. W razie konieczności na potrzeby tej analizy CCP zasięga niezależnej opinii prawnej. CCP posiada procedurę zgłaszania i wdrażania zmian swoich regulaminów i procedur, która przewiduje – przed wdrożeniem jakichkolwiek istotnych zmian – wymóg odbycia konsultacji ze wszystkimi członkami rozliczającymi, których te zmiany dotyczą, oraz przedłożenia proponowanych zmian właściwemu organowi.

3. Przy opracowywaniu swoich regulaminów, procedur i uzgodnień umownych, CCP uwzględnia istotne zasady regulacyjne i standardy branżowe oraz protokoły rynkowe, a także wyraźnie wskazuje, w którym miejscu zostały one uwzględnione w dokumentach regulujących prawa i obowiązki CCP, jego członków rozliczających i innych istotnych osób trzecich.

4. CCP identyfikuje i analizuje potencjalne problemy związane z kolizją przepisów i opracowuje regulaminy i procedury mające na celu minimalizację ryzyka prawnego wynikającego z tych problemów. W razie konieczności na potrzeby tej analizy CCP zasięga niezależnej opinii prawnej.

Regulaminy i procedury CCP wyraźnie wskazują przepisy, które mają mieć zastosowanie do każdego aspektu działalności i operacji CCP.

Artykuł 6

Funkcja zapewnienia zgodności z przepisami

1. CCP ustanawia i utrzymuje stałą i skuteczną funkcję zapewnienia zgodności z przepisami, która działa niezależnie od innych funkcji CCP. CCP dopilnowuje, aby funkcja zapewnienia zgodności z przepisami dysponowała koniecznymi uprawnieniami, zasobami, fachową wiedzą i dostępem do wszelkich istotnych informacji.

Ustanawiając swoją funkcję zapewnienia zgodności z przepisami, CCP bierze pod uwagę charakter, skalę i stopień złożoności prowadzonej przez siebie działalności, a także charakter i zakres usług oraz działań wykonywanych w jej ramach.

2. Dyrektor ds. zgodności z przepisami ma przynajmniej następujący zakres odpowiedzialności: a) monitorowanie i regularna ocena adekwatności i skuteczności środków wprowadzonych zgodnie z art. 5 ust. 4 oraz działań podejmowanych w celu zaradzenia wszelkim uchybieniom w wypełnianiu przez CCP swoich obowiązków; b) administrowanie polityką i procedurami zapewniania zgodności z przepisami ustanowionymi przez kierownictwo wyższego szczebla i zarząd; c) udzielanie porad i wsparcia osobom odpowiedzialnym za wykonywanie usług i prowadzenie działalności CCP w zakresie wypełniania obowiązków CCP na mocy niniejszego rozporządzenia, rozporządzenia (UE) nr 648/2012 i rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1249/2012, a także, w stosownych przypadkach, innych wymogów regulacyjnych; d) składanie zarządowi regularnych sprawozdań z przestrzegania przez CCP i jego pracowników wymogów niniejszego rozporządzenia, rozporządzenia (UE) nr 648/2012 i rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1249/2012; e) ustanawianie procedur w zakresie skutecznego eliminowania przypadków braku zgodności z przepisami; f) zapewnianie, aby osoby zaangażowane w realizację funkcji zapewnienia zgodności z przepisami nie były zaangażowane w świadczenie usług lub prowadzenie działalności, które monitorują, oraz aby wszelkie konflikty interesów tych osób były należycie identyfikowane i eliminowane.

Artykuł 7

Struktura organizacyjna i rozgraniczenie podległości służbowej w poszczególnych obszarach

1. CCP określa skład, rolę i zakres odpowiedzialności zarządu, kierownictwa wyższego szczebla i wszelkich komisji zarządu. Ustalenia te są wyraźnie określone i dobrze udokumentowane. Zarząd ustanawia przynajmniej komisję ds. audytu i komisję ds. wynagrodzeń. Komisja ds. ryzyka ustanowiona zgodnie z art. 28 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 jest komisją doradczą zarządu.

2. Zakres odpowiedzialności zarządu obejmuje przynajmniej: a) formułowanie jasnych celów i strategii CCP; b) skuteczne monitorowanie kierownictwa wyższego szczebla; c) ustanowienie odpowiedniej polityki wynagrodzeń; d) ustanowienie funkcji zarządzania ryzykiem i nadzór nad nią; e) nadzór nad funkcją zapewnienia zgodności z przepisami i funkcją kontroli wewnętrznej; f) nadzór nad ustaleniami dotyczącymi outsourcingu; g) nadzór nad przestrzeganiem wszystkich przepisów niniejszego rozporządzenia, rozporządzenia (UE) nr 648/2012, rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1249/2012 oraz wszystkich innych wymogów regulacyjnych i nadzorczych; h) przekazywanie akcjonariuszom lub właścicielom i pracownikom, członkom rozliczającym i ich klientom oraz innym zainteresowanym stronom stosownych informacji pozwalających na rozliczenie zarządu z wykonania przez nich obowiązków.

3. Zakres odpowiedzialności kierownictwa wyższego szczebla obejmuje przynajmniej: a) zapewnianie zgodności działalności CCP z określonymi przez zarząd celami i strategią CCP; b) formułowanie i ustanawianie procedur zapewniania zgodności z przepisami i procedur kontroli wewnętrznej, które wspierają realizację celów CCP; c) poddawanie procedur kontroli wewnętrznej regularnym przeglądom i testom; d) dopilnowywanie, aby na potrzeby zarządzania ryzykiem i zapewniania zgodności z przepisami przeznaczano odpowiednie zasoby; e) aktywne uczestnictwo w procesie kontroli ryzyka; f) dbanie o to, by należycie przeciwdziałano ryzyku, na które narażają CCP prowadzone przez niego rozliczanie transakcji i czynności związane z rozliczaniem.

4. W przypadku gdy zarząd przekazuje komisji lub podkomisji wykonywanie określonych zadań, w gestii zarządu pozostaje zatwierdzanie decyzji, które mogą mieć znaczny wpływ na profil ryzyka CCP.

5. Rozwiązania regulujące działalność zarządu i kierownictwa wyższego szczebla obejmują procedury służące identyfikowaniu i eliminowaniu potencjalnych konfliktów interesów członków zarządu i kierownictwa wyższego szczebla oraz zarządzaniu tymi konfliktami.

6. W CCP funkcjonuje wyraźna i bezpośrednia podległość służbowa między jego zarządem a kierownictwem wyższego szczebla w celu zapewnienia możliwości rozliczania kierownictwa wyższego szczebla z jego wyników. Podległość służbowa w obszarze zarządzania ryzykiem, zapewniania zgodności z przepisami i audytu wewnętrznego jest wyraźnie określona i rozgraniczona od podległości służbowej w innych obszarach działalności CCP. Dyrektor ds. ryzyka podlega zarządowi albo bezpośrednio, albo poprzez przewodniczącego komisji ds. ryzyka. Dyrektor ds. zgodności z przepisami oraz funkcja audytu wewnętrznego podlegają bezpośrednio zarządowi.

Artykuł 8

Polityka wynagrodzeń

1. Komisja ds. wynagrodzeń określa, a następnie rozwija politykę wynagrodzeń, nadzoruje jej wdrożenie przez kierownictwo wyższego szczebla oraz dokonuje regularnego przeglądu jej funkcjonowania w praktyce. Polityka ta jest udokumentowana i podlega przeglądowi przynajmniej raz do roku.

2. Politykę wynagrodzeń formułuje się w taki sposób, aby dopasować poziom i strukturę wynagrodzeń do wymagań ostrożnego zarządzania ryzykiem. W polityce tej uwzględnia się przyszłe, jak również obecne ryzyko oraz konsekwencje materializacji danego ryzyka. Harmonogram wypłat wynagrodzeń musi uwzględniać horyzont czasowy ryzyka. W szczególności w przypadku zmiennego wynagrodzenia polityka musi należycie uwzględniać możliwe niedopasowanie wyników i okresów ryzyka oraz zapewniać, w stosownych przypadkach, odraczanie wypłat wynagrodzenia. Proporcja stałych i zmiennych składników całkowitego wynagrodzenia jest wyważona i dostosowana do ryzyka.

3. Polityka wynagrodzeń stanowi, że wynagrodzenie pracowników zajmujących się zarządzaniem ryzykiem, zapewnieniem zgodności z przepisami i audytem wewnętrznym jest niezależne od wyników działalności CCP. Wysokość wynagrodzenia jest adekwatna do poziomu odpowiedzialności oraz do wysokości wynagrodzeń w danych obszarach działalności.

4. Polityka wynagrodzeń podlega niezależnemu corocznemu audytowi. Wyniki tych audytów udostępnia się właściwemu organowi.

Artykuł 9

Systemy informatyczne

1. CCP projektuje swoje systemy informatyczne i zapewnia ich niezawodność i bezpieczeństwo oraz zdolność przetwarzania informacji, których CCP wymaga do prowadzenia swojej działalności i wykonywania swoich operacji w bezpieczny i wydajny sposób.

Architektura informatyczna musi być dobrze udokumentowana. System musi być zaprojektowany w taki sposób, aby sprostać potrzebom operacyjnym CCP i ryzyku, na jakie narażony jest CCP, musi być odporny, także w skrajnych warunkach rynkowych, oraz musi zapewniać, w razie konieczności, możliwość rozbudowy na potrzeby przetwarzania dodatkowych informacji. CCP przewiduje procedury i zapewnia planowanie wydajności oraz odpowiednią nadmiarową wydajność systemu, tak aby po wystąpieniu poważnego zakłócenia w pracy systemu możliwe było przetworzenie wszystkich nieprzetworzonych transakcji przed końcem dnia. CCP przewiduje procedury regulujące wprowadzanie nowych technologii, w tym jasno określone plany przywrócenia funkcjonowania poprzednich systemów.

2. W celu zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa przy przetwarzaniu informacji oraz umożliwienia łączności z członkami rozliczającymi i klientami oraz usługodawcami CCP opiera swoje systemy informatyczne na uznanych międzynarodowych normach technicznych i najlepszych praktykach branżowych. CCP poddaje swoje systemy rygorystycznym testom, symulującym warunki skrajne, przed ich pierwszym zastosowaniem, po wprowadzeniu istotnych zmian oraz po wystąpieniu poważnych zakłóceń w ich funkcjonowaniu. Członkowie rozliczający i klienci, interoperacyjni CCP oraz inne zainteresowane strony uczestniczą, w stosownych przypadkach, w projektowaniu i przeprowadzaniu tych testów.

3. CCP posiada solidne ramy chroniące bezpieczeństwo informacji, które zapewniają odpowiednie zarządzanie ryzykiem naruszenia bezpieczeństwa informacji, na które jest narażony. Ramy te obejmują odpowiednie mechanizmy, politykę i procedury służące ochronie informacji przed nieuprawnionym ujawnieniem, zapewnieniu prawidłowości i integralności danych oraz zagwarantowaniu dostępności usług CCP.

4. Ramy chroniące bezpieczeństwo informacji obejmują przynajmniej następujące elementy: a) kontrolę dostępu do systemu; b) odpowiednie zabezpieczenia przed włamaniami do systemu i nieprawidłowym użyciem danych; c) specjalne urządzenia służące zachowaniu autentyczności i integralności danych, w tym techniki kryptograficzne; d) niezawodne sieci i procedury umożliwiające dokładną i szybką transmisję danych bez poważnych zakłóceń; e) ścieżki audytu.

5. Systemy informatyczne oraz ramy chroniące bezpieczeństwo informacji podlegają przeglądowi przynajmniej raz do roku. Są one przedmiotem niezależnych ocen audytorskich. Wyniki tych ocen przekazywane są zarządowi i udostępniane właściwemu organowi.

Artykuł 10

Ujawnianie informacji

1. CCP nieodpłatnie podaje do publicznej wiadomości następujące informacje: a) informacje dotyczące swoich zasad zarządzania, w tym: (i) informacje na temat swojej struktury organizacyjnej oraz kluczowych celów i strategii; (ii) informacje na temat kluczowych elementów polityki wynagrodzeń; (iii) kluczowe informacje finansowe, w tym swoje ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe; b) informacje dotyczące swoich regulaminów, w tym: (i) procedury zarządzania przypadkami niewykonania zobowiązania, procedury i teksty uzupełniające; (ii) istotne informacje na temat ciągłości działania; (iii) informacje na temat funkcjonujących w CCP systemów i technik zarządzania ryzykiem oraz wyników w obszarze zarządzania ryzykiem zgodnie z rozdziałem XII; (iv) wszelkie istotne informacje na temat swojej struktury i operacji oraz na temat praw i obowiązków członków rozliczających i klientów, które to informacje są niezbędne, aby umożliwić im jednoznaczne zidentyfikowanie i pełne zrozumienie rodzajów ryzyka i kosztów związanych z korzystaniem z usług CCP; (v) informacje na temat aktualnie oferowanych usług rozliczeniowych CCP, w tym szczegółowe informacje na temat zakresu każdej świadczonej usługi; (vi) informacje na temat funkcjonujących w CCP systemów i technik zarządzania ryzykiem oraz wyników w obszarze zarządzania ryzykiem, w tym informacje na temat środków finansowych, polityki inwestycyjnej, źródeł danych o cenach oraz modeli stosowanych do obliczania wysokości depozytu zabezpieczającego; (vii) przepisy i zasady regulujące: 1) dostęp do CCP; 2) umowy zawierane przez CCP z członkami rozliczającymi oraz, w miarę możliwości, z klientami; 3) kontrakty przyjmowane przez CCP do rozliczania; 4) wszelkie uzgodnienia interoperacyjne; 5) wykorzystanie zabezpieczenia i składek na fundusz na wypadek niewykonania zobowiązania, w tym likwidację pozycji i upłynnianie zabezpieczenia oraz zakres, w jakim zabezpieczenie jest chronione przez roszczeniami osób trzecich; c) informacje na temat dopuszczalnego zabezpieczenia i stosowanych redukcji wartości zabezpieczenia; d) aktualny wykaz wszystkich członków rozliczających, w tym kryteria dopuszczenia do uczestnictwa w systemie rozliczeń, zawieszenia uczestnictwa i rezygnacji z uczestnictwa w tym systemie.

W przypadku gdy właściwy organ zgodzi się ze stanowiskiem CCP, że którekolwiek z informacji, o których mowa w lit. b) lub c) niniejszego ustępu, mogą narazić na szwank tajemnicę przedsiębiorstwa czy też bezpieczeństwo lub wiarygodność CCP, CCP może postanowić o ujawnieniu tych informacji w taki sposób, aby zapobiec temu zagrożeniu lub je ograniczyć, lub też o ich nieujawnianiu.

2. CCP nieodpłatnie podaje do publicznej wiadomości informacje na temat wszelkich istotnych zmian swoich zasad zarządzania, celów, strategii i polityki w kluczowych obszarach, jak również mających zastosowanie regulaminów i procedur.

3. Informacje podlegające przekazaniu przez CCP do publicznej wiadomości udostępniane są na stronach internetowych CCP. Informacje muszą być dostępne co najmniej w języku przyjętym w sferze finansów międzynarodowych.

Artykuł 11

Audyt wewnętrzny

1. CCP ustanawia i utrzymuje funkcję audytu wewnętrznego, która jest odrębna i niezależna od innych funkcji i obszarów działalności CCP i która ma za zadanie: a) ustanowienie, wdrażanie i utrzymywanie planu audytu przewidującego badanie i ocenę adekwatności i skuteczności funkcjonujących w CCP systemów, mechanizmów kontroli wewnętrznej i zasad zarządzania; b) wydawanie zaleceń na podstawie wyników prac przeprowadzonych zgodnie z lit. a); c) weryfikację wykonania tych zaleceń; d) zgłaszanie spraw związanych z audytem wewnętrznym zarządowi.

2. Funkcja audytu wewnętrznego dysponuje koniecznymi uprawnieniami, zasobami, fachową wiedzą i dostępem do wszystkich istotnych dokumentów niezbędnymi do wykonywania swoich zadań. Funkcja ta jest odpowiednio niezależna od kierownictwa i podlega bezpośrednio zarządowi.

3. W ramach audytu wewnętrznego ocenia się skuteczność istniejących w CCP procesów zarządzania ryzykiem i mechanizmów kontroli w sposób proporcjonalny do poziomu ryzyka, na które narażone są poszczególne linie biznesowe, i w sposób niezależny od ocenianych obszarów działalności. Funkcja audytu wewnętrznego posiada niezbędny dostęp do informacji wymaganych do oceny całokształtu działalności CCP i wszystkich jego operacji, procesów i systemów, w tym czynności zlecanych na zasadzie outsourcingu.

4. Audyty wewnętrzne przeprowadzane są w oparciu o kompleksowy plan audytu, który podlega przeglądowi i jest przekazywany właściwemu organowi przynajmniej raz do roku. CCP zapewnia możliwość przeprowadzania doraźnych audytów specjalnych w trybie pilnym. Plany audytów i ich przeglądy zatwierdza zarząd.

5. Operacje rozliczania, procesy zarządzania ryzykiem, mechanizmy kontroli wewnętrznej i księgi rachunkowe CCP podlegają niezależnemu audytowi. Niezależne audyty przeprowadza się przynajmniej raz do roku.







ROZDZIAŁ IV

PROWADZENIE DOKUMENTACJI

(art. 29 rozporządzenia (UE) nr 648/2012)

Artykuł 12

Wymogi ogólne

1. CCP przechowuje dokumentację na trwałym nośniku, który umożliwia przekazanie informacji właściwym organom, EUNGiPW i zainteresowanym członkom ESBC, oraz w takiej formie i w taki sposób, aby spełnione były następujące warunki: a) możliwe jest odtworzenie każdego kluczowego etapu przetwarzania przez CCP; b) możliwe jest utrwalenie, prześledzenie i odczytanie pierwotnej treści dokumentacji w stanie, w jakim znajdowała się przed wprowadzeniem jakichkolwiek poprawek lub zmian; c) istnieją środki uniemożliwiające nieuprawnioną zmianę dokumentacji; d) zapewniono bezpieczeństwo i poufność dokumentowanych danych za pomocą odpowiednich środków; e) w system dokumentowania danych wbudowany jest mechanizm pozwalający na wykrywanie i poprawianie błędów; f) w systemie dokumentowania danych zapewniono możliwość odpowiednio szybkiego odzyskania dokumentacji w przypadku awarii systemu.

2. W przypadku dokumentacji lub informacji, które mają mniej niż sześć miesięcy, taka dokumentacja lub takie informacje przekazywane są organom wymienionym w ust. 1 jak najszybciej, a najpóźniej do końca dnia roboczego następującego po dniu, w którym odpowiedni organ wystąpił o ich udostępnienie.

3. W przypadku dokumentacji lub informacji, które mają więcej niż sześć miesięcy, taka dokumentacja lub takie informacje są przekazywane organom wymienionym w ust. 1 jak najszybciej, a najpóźniej w ciągu pięciu dni roboczych od dnia, w którym odpowiedni organ wystąpił o ich udostępnienie.

4. W przypadku gdy dokumentacja przetwarzana przez CCP zawiera dane osobowe, CCP uwzględnia swoje obowiązki określone w dyrektywie 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 2 ) oraz rozporządzeniu (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady ( 3 ).

5. Jeżeli CCP przechowuje dokumentację poza terenem Unii, CCP zapewnia właściwym organom, EUNGiPW i zainteresowanym członkom ESBC możliwość dostępu do dokumentacji w takim samym zakresie i w takim samym czasie, jak gdyby dokumentacja była przechowywana na terenie Unii.

6. Każdy CCP wyznacza odpowiednią osobę, która jest w stanie – w terminie określonym w ust. 2 i 3 na potrzeby przekazywania odpowiedniej dokumentacji – wyjaśnić treść dokumentacji właściwym organom.

7. Cała dokumentacja, którą CCP zobowiązany jest prowadzić na podstawie niniejszego rozporządzenia, dostępna jest do wglądu właściwego organu. CCP zapewnia właściwemu organowi, na jego żądanie, kanał bezpośredniego dostępu do dokumentacji wymaganej na mocy art. 13 i 14.

Artykuł 13

Dokumentacja transakcji

1. CCP przechowuje dokumentację wszystkich transakcji w ramach wszystkich kontraktów, które rozlicza, oraz zapewnia, aby dokumentacja ta obejmowała wszystkie informacje niezbędne do dokonania kompleksowej i wiernej rekonstrukcji procesu rozliczania każdego kontraktu oraz aby możliwe było zidentyfikowanie każdego zapisu dotyczącego każdej transakcji i przeszukiwanie dokumentacji przynajmniej według każdego z następujących kryteriów: CCP, interoperacyjny CCP, członek rozliczający, klient (jeśli znany jest CCP) i instrument finansowy.

2. Dla każdej transakcji otrzymanej do rozliczenia CCP – niezwłocznie po otrzymaniu stosownych informacji – dokonuje zapisu zawierającego następujące informacje i go aktualizuje: a) cenę, stopę lub spread i ilość; b) charakter rozliczenia, który wskazuje, czy z punktu widzenia dokumentacji CCP transakcja stanowiła transakcję kupna czy sprzedaży; c) oznaczenie instrumentu; d) oznaczenie członka rozliczającego; e) oznaczenie platformy, na której zawarto dany kontrakt; f) datę i godzinę wstąpienia CCP w prawa i obowiązki; g) datę i godzinę zamknięcia kontraktu; h) warunki i sposób rozrachunku; i) datę i godzinę rozrachunku transakcji lub zakupu instrumentu na otwartym rynku oraz następujące informacje, o ile mają zastosowanie: (i) datę i godzinę pierwotnego zawarcia kontraktu; (ii) pierwotne warunki i strony kontraktu; (iii) oznaczenie interoperacyjnego CCP rozliczającego jedną „nogę” transakcji; (iv) tożsamość klienta, w tym każdego klienta pośredniego, o ile jest znana CCP, a w przypadku transferu typu „give-up” – oznaczenie strony, która dokonała transferu kontraktu.

Artykuł 14

Dokumentacja pozycji

1. CCP przechowuje dokumentację pozycji posiadanych przez każdego członka rozliczającego. Dla każdego rachunku prowadzonego zgodnie z art. 39 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 prowadzona jest odrębna dokumentacja i CCP zapewnia, aby prowadzona przez niego dokumentacja obejmowała wszystkie informacje niezbędne do dokonania kompleksowej i wiernej rekonstrukcji transakcji prowadzących do powstania danej pozycji oraz aby możliwe było zidentyfikowanie każdego wpisu i przeszukiwanie dokumentacji przynajmniej według każdego z następujących kryteriów: CCP, interoperacyjny CCP, członek rozliczający, klient (jeśli znany jest CCP) i instrument finansowy.

2. Na koniec każdego dnia roboczego CCP dokonuje zapisu w odniesieniu do każdej pozycji zawierającego następujące informacje, o ile są związane z daną pozycją: a) oznaczenie członka rozliczającego, klienta (jeśli znany jest CCP) oraz, w stosownych przypadkach, każdego interoperacyjnego CCP utrzymującego daną pozycję; b) znak pozycji; c) dzienne wyliczenie wartości pozycji wraz z danymi na temat cen, które stanowią podstawę wyceny kontraktów, oraz wszelkie inne istotne informacje.

3. CCP prowadzi i aktualizuje dokumentację kwot depozytów zabezpieczających, składek na fundusz na wypadek niewykonania zobowiązania oraz innych zasobów finansowych, o których mowa w art. 43 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, do których uiszczenia CCP wezwał, oraz odnośnych kwot faktycznie wniesionych przez członka rozliczającego na koniec dnia, a także dokumentację zmian wysokości tych kwot, które mogą mieć miejsce w ciągu dnia, w odniesieniu do każdego poszczególnego rachunku członka rozliczającego i klienta (jeżeli jest znany CCP).

Artykuł 15

Dokumentacja dotycząca działalności

1. CCP prowadzi odpowiednią i uporządkowaną dokumentację dotyczącą swojej działalności gospodarczej oraz organizacji wewnętrznej.

2. Dokumentacja, o której mowa w ust. 1, uzupełniana jest każdorazowo w przypadku istotnej zmiany stosownych dokumentów i zawiera przynajmniej: a) schematy organizacyjne zarządu i stosownych komisji, działu rozliczeń, działu zarządzania ryzykiem oraz wszystkich innych istotnych działów lub pionów; b) dane identyfikujące bezpośrednich lub pośrednich wspólników lub akcjonariuszy, będących osobami fizycznymi lub prawnymi i posiadających znaczne pakiety akcji, oraz informacje o wartości tych pakietów akcji; c) dokumenty potwierdzające istnienie polityki procedur i procesów wymaganych na podstawie rozdziału III i art. 29; d) protokoły posiedzeń zarządu oraz, w stosownych przypadkach, posiedzeń podkomisji zarządu oraz komisji tworzonych przez kierownictwo wyższego szczebla; e) protokoły posiedzeń komisji ds. ryzyka; f) protokoły posiedzeń grup konsultacyjnych z udziałem członków rozliczających i ewentualnie klientów; g) sprawozdania z audytu wewnętrznego i zewnętrznego, sprawozdania z zarządzania ryzykiem, sprawozdania dotyczące zgodności z przepisami oraz sprawozdania przygotowane przez firmy konsultingowe, w tym odpowiedzi kierownictwa; h) politykę ciągłości działania oraz plan przywrócenia gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej, wymagane na mocy art. 17; i) plan zachowania płynności oraz dzienne sprawozdania ze stanu płynności, wymagane na mocy art. 32; j) dokumentację zawierającą zestawienia wszystkich aktywów i zobowiązań oraz rachunków kapitałowych, wymaganą na mocy art. 16 rozporządzenia (UE) nr 648/2012; k) otrzymane skargi, w tym imię i nazwisko lub nazwę skarżącego, jego adres i numer rachunku; datę otrzymania skargi; imiona i nazwiska wszystkich osób wskazanych w skardze; opis charakteru skargi; wynik rozpatrzenia skargi oraz datę jej rozpatrzenia; l) dokumentację wszelkich przerw lub zaburzeń w świadczeniu usług, w tym szczegółowe sprawozdania z przebiegu czasowego incydentu, jego skutków oraz działań naprawczych; m) dokumentację wyników przeprowadzonych weryfikacji historycznych i testów warunków skrajnych; n) pisemną korespondencję prowadzoną z właściwymi organami, EUNGiPW i zainteresowanymi członkami ESBC; o) opinie prawne otrzymane zgodnie z rozdziałem III; p) w stosownych przypadkach – dokumentację uzgodnień interoperacyjnych z innymi CCP; q) informacje, o których mowa w art. 10 ust. 1 lit. b) ppkt (vii) i art. 10 ust. 1 lit. d); r) istotne dokumenty opisujące rozwój nowych inicjatywy biznesowych.

Artykuł 16

Dokumentacja danych zgłaszanych do repozytorium transakcji

CCP identyfikuje i zachowuje wszelkie informacje i dane, które podlegają zgłoszeniu zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, wraz z zapisem daty i godziny dokonania zgłoszenia transakcji.







ROZDZIAŁ V

CIĄGŁOŚĆ DZIAŁANIA

(art. 34 rozporządzenia (UE) nr 648/2012)

Artykuł 17

Strategia i polityka

1. CCP posiada politykę ciągłości działania oraz plan przywrócenia gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej, które zostały zatwierdzone przez zarząd. Polityka ciągłości działania oraz plan przywrócenia gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej podlegają niezależnym przeglądom, których wyniki przekazywane są zarządowi.

2. Polityka ciągłości działania określa wszystkie krytyczne funkcje biznesowe oraz związane z nimi systemy oraz uwzględnia strategię, politykę i cele CCP służące zapewnieniu ciągłości działania tych funkcji i systemów.

3. Polityka ciągłości działania uwzględnia zewnętrzne powiązania i zależności w ramach infrastruktury finansowej, w tym systemy obrotu, którym CCP zapewnia rozliczenia, systemy rozrachunku papierów wartościowych i systemy płatnicze oraz instytucje kredytowe, z których usług korzysta CCP lub powiązany CCP. Polityka ta uwzględnia również krytyczne funkcje lub usługi, które zostały zlecone na zasadzie outsourcingu usługodawcy będącemu osobą trzecią.

4. Polityka ciągłości działania oraz plan przywrócenia gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej zawierają jasno określone i udokumentowane mechanizmy do zastosowania w przypadku sytuacji nadzwyczajnej, klęski żywiołowej lub kryzysu zakłócających ciągłość działania, których celem jest zapewnienie minimalnego gwarantowanego poziomu świadczenia funkcji krytycznych.

5. Plan przywrócenia gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej określa i uwzględnia – w odniesieniu do funkcji krytycznych – akceptowalny poziom utraty danych (RPO) oraz zakładany czas wznowienia funkcji (RTO), oraz określa najwłaściwszą strategię przywrócenia działania każdej z tych funkcji. Tworzone są stosowne rozwiązania, aby zapewnić terminową realizację funkcji krytycznych oraz osiągnięcie uzgodnionego poziomu świadczenia usług w scenariuszach zakładających wystąpienie warunków skrajnych.

6. Polityka ciągłości działania CCP określa maksymalny dopuszczalny czas, przez jaki krytyczne funkcje i systemy mogą być nieużyteczne. Maksymalny czas wznowienia krytycznych funkcji CCP, który uwzględniany jest w polityce ciągłości działania, nie może być dłuższy niż 2 godziny. Procedury i płatności realizowane na koniec dnia muszą zostać sfinalizowane w wymaganym czasie i dniu w każdych okolicznościach.

7. Przy określaniu czasu wznowienia każdej funkcji CCP uwzględnia potencjalny ogólny wpływ braku ciągłości funkcji na wydajne funkcjonowanie rynku.

Artykuł 18

Analiza wpływu na działalność

1. CCP przeprowadza analizę wpływu na działalność, która ma na celu wyszczególnienie funkcji biznesowych, które mają krytyczne znaczenie dla zapewnienia świadczenia usług CCP. W ramach tej analizy uwzględnia się krytyczne znaczenie tych funkcji dla innych instytucji i funkcji w ramach infrastruktury finansowej.

2. CCP stosuje scenariuszową analizę ryzyka, która ma na celu określenie wpływu różnych scenariuszy na ryzyko, na które narażone są jego krytyczne funkcje biznesowe.

3. Przy ocenie ryzyka CCP uwzględnia uzależnienie od zewnętrznych dostawców, w tym dostawców mediów. CCP podejmuje działania mające na celu zarządzanie tymi zależnościami poprzez odpowiednie uzgodnienia umowne i rozwiązania organizacyjne.

4. Analiza wpływu na działalność oraz analiza scenariuszowa podlegają aktualizacji, a ich przegląd przeprowadza się przynajmniej raz do roku oraz po wystąpieniu incydentu lub istotnych zmian organizacyjnych. Analizy te uwzględniają wszystkie istotne wydarzenia, w tym zmiany na rynku i postęp techniczny.

Artykuł 19

Przywrócenie gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej

1. CCP dysponuje rozwiązaniami zapewniającymi ciągłość jego funkcji krytycznych w oparciu o scenariusze zakładające wystąpienie sytuacji nadzwyczajnych. Rozwiązania te uwzględniają co najmniej dostępność odpowiednich zasobów ludzkich, maksymalny przestój funkcji krytycznych oraz pracę awaryjną i przywrócenie realizacji funkcji przez systemy znajdujące się w lokalizacji zapasowej.

2. CCP utrzymuje zapasową lokalizację z systemami przetwarzania danych, które są w stanie zapewnić ciągłość wszystkich krytycznych funkcji CCP w takim samym stopniu jak główna lokalizacja. Zapasowa lokalizacja musi mieć profil ryzyka geograficznego różny od profilu tego ryzyka dla głównej lokalizacji.

3. CCP utrzymuje zapasowe miejsce prowadzenia działalności lub posiada natychmiastowy dostęp do takiego miejsca przynajmniej w celu umożliwienia pracownikom zapewnienia ciągłości świadczenia usług w przypadku, gdy główne miejsce prowadzenia działalności stanie się niedostępne.

4. CCP rozważa konieczność posiadania dodatkowych lokalizacji mieszczących systemy przetwarzania danych, zwłaszcza jeżeli profile ryzyka głównej i zapasowej lokalizacji nie są na tyle zróżnicowane, aby z wystarczającą pewnością zagwarantować, że wszystkie cele CCP z zakresu ciągłości działania zostaną zrealizowane we wszystkich scenariuszach.

Artykuł 20

Testy i monitorowanie

1. CCP poddaje testom i monitoruje swoją politykę ciągłości działania oraz swój plan przywrócenia gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej w regularnych odstępach czasu oraz po dokonaniu istotnych modyfikacji lub zmian systemów lub związanych z nimi funkcji w celu zapewnienia, aby polityka ciągłości działania pozwalała osiągnąć ustalone cele, w tym zakładany czas wznowienia funkcji wynoszący maksymalnie 2 godziny. Testy muszą być planowane i dokumentowane.

2. Testy polityki ciągłości działania oraz planu przywrócenia gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej spełniają następujące warunki: a) uwzględniają scenariusze zakładające wystąpienie klęsk żywiołowych o dużym zasięgu oraz przełączanie systemów między główną i zapasową lokalizacją; b) przewidują uczestnictwo członków rozliczających, zewnętrznych usługodawców i zainteresowanych instytucji w ramach infrastruktury finansowej, co do których w polityce ciągłości działania stwierdzono istnienie współzależności.

Artykuł 21

Przegląd i aktualizacja

1. CCP dokonuje regularnego przeglądu i aktualizacji swojej polityki ciągłości działania, aby uwzględnić wszystkie funkcje krytyczne i najwłaściwszą strategię przywrócenia ich działania.

2. CCP dokonuje regularnego przeglądu i aktualizacji swojego planu przywrócenia gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej, aby uwzględnić najwłaściwszą strategię wznowienia wszystkich funkcji krytycznych.

3. Aktualizując politykę ciągłości działania i plan przywrócenia gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej, uwzględnia się wyniki testów i zaleceń wynikających z niezależnych przeglądów i innych przeglądów oraz zaleceń właściwych organów. CCP dokonuje przeglądu swojej polityki ciągłości działania i planu przywrócenia gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej każdorazowo po wystąpieniu poważnego zakłócenia w pracy systemów celem ustalenia przyczyn i określenia wszelkich wymaganych usprawnień operacji CCP oraz jego polityki ciągłości działania i planu przywrócenia gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej.

Artykuł 22

Zarządzanie w sytuacji kryzysowej

1. CCP posiada funkcję zarządzania w sytuacji kryzysowej, która podejmuje działania w przypadku wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej. Procedury zarządzania w sytuacji kryzysowej są jasno określone i udokumentowane na piśmie. Zarząd monitoruje funkcję zarządzania w sytuacji kryzysowej oraz regularnie otrzymuje i weryfikuje sprawozdania z jej działalności.

2. Funkcja zarządzania w sytuacji kryzysowej zawiera usystematyzowane i jasno określone procedury zarządzania w sytuacji kryzysowej wewnętrznym i zewnętrznym przepływem informacji na temat kryzysu.

3. Po ustaniu sytuacji kryzysowej CCP dokonuje analizy swojego postępowania w sytuacji kryzysowej. W ramach tej analizy uwzględnia, w stosownych przypadkach, uwagi członków rozliczających oraz innych zewnętrznych zainteresowanych stron.

Artykuł 23

Komunikacja

1. CCP posiada plan komunikacji, który dokumentuje sposób przekazywania kierownictwu wyższego szczebla, zarządowi i zewnętrznym zainteresowanym stronom – w tym właściwym organom, członkom rozliczającym, klientom, agentom rozrachunkowym, systemom rozrachunku papierów wartościowych i systemom płatniczym oraz systemom obrotu – stosownych informacji w trakcie sytuacji kryzysowej.

2. Wyniki analizy scenariuszowej, analizy ryzyka, przeglądów oraz wyniki monitorowania i testów przekazywane są zarządowi.







ROZDZIAŁ VI

DEPOZYTY ZABEZPIECZAJĄCE

(art. 41 rozporządzenia (UE) nr 648/2012)

Artykuł 24

Wskaźnik procentowy

1. CCP wylicza wstępne depozyty zabezpieczające celem pokrycia ekspozycji wynikających ze zmian rynkowych dla każdego instrumentu zabezpieczanego na poziomie produktu, przez czas określony w art. 25 i przy założeniu horyzontu czasowego likwidacji pozycji określonego w art. 26. Przy obliczaniu wysokości wstępnych depozytów zabezpieczających CCP przestrzega przynajmniej następujących przedziałów ufności: a) w przypadku instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym – 99,5 %; b) w przypadku instrumentów finansowych innych niż instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym – 99 %.

2. Przy ustalaniu odpowiedniego przedziału ufności dla każdej klasy instrumentów finansowych, które CCP rozlicza, CCP uwzględnia dodatkowo przynajmniej następujące czynniki: a) złożoność i poziom niepewności cen klasy instrumentów finansowych, które mogą ograniczać możliwość walidacji obliczeń wstępnego i zmiennego depozytu zabezpieczającego; b) charakterystykę ryzyka dla danej klasy instrumentów finansowych, która może obejmować m.in. czynniki takie jak zmienność, płynność, nieliniową charakterystykę cen, ryzyko niespodziewanego niewykonania zobowiązania i ryzyko korelacji; c) zakres, w jakim inne mechanizmy kontroli ryzyka nie pozwalają w należytym stopniu ograniczyć ekspozycji kredytowej; d) dźwignię nierozłącznie związaną z klasą instrumentów finansowych, w tym to, czy dana klasa instrumentów finansowych charakteryzuje się znaczną zmiennością, wysoką koncentracją wobec kilku uczestników rynku czy też utrudnioną możliwością likwidacji.

3. CCP informuje właściwy organ oraz swoich członków rozliczających o kryteriach uwzględnianych przy ustalaniu wskaźnika procentowego stosowanego do wyliczeń wysokości depozytów zabezpieczających dla każdej klasy instrumentów finansowych.

4. Jeżeli CCP rozlicza instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które mają taką samą charakterystykę ryzyka jak instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu na rynkach regulowanych lub na równorzędnym rynku państwa trzeciego, CCP może – w oparciu o ocenę czynników ryzyka określonych w ust. 2 – stosować w odniesieniu do tych instrumentów inny przedział ufności wynoszący przynajmniej 99 %, jeżeli ryzyko związane z rozliczanymi przez niego instrumentami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym jest należycie ograniczone przy zastosowaniu tego innego przedziału ufności oraz jeżeli spełnione są warunki określone w ust. 2.

Artykuł 25

Horyzont czasowy stosowany przy obliczaniu zmienności historycznej

1. CCP zapewnia, aby zgodnie ze swoją metodyką tworzenia modeli oraz swoim procesem walidacji ustanowionymi zgodnie z rozdziałem XII wstępne depozyty zabezpieczające pokrywały – przynajmniej z poziomem ufności określonym w art. 24 i przez okres likwidacji określony w art. 26 – ekspozycje wynikające ze zmienności historycznej obliczonej w oparciu o dane obejmujące okres co najmniej ostatnich 12 miesięcy.

CCP zapewnia, aby dane wykorzystywane do obliczania zmienności historycznej odzwierciedlały cały zakres warunków rynkowych, w tym okresy występowania warunków skrajnych.

2. CCP może stosować dowolny inny horyzont czasowy na potrzeby obliczania zmienności historycznej, pod warunkiem że wymogi dotyczące depozytu zabezpieczającego będące wynikiem przyjęcia tych ram czasowych będą przynajmniej tak samo wysokie jak te, które uzyskano przy zastosowaniu okresów określonych w ust. 1.

3. Parametry depozytu zabezpieczającego dla instrumentów finansowych, dla których nie istnieje okres obserwacji historycznej, określa się w oparciu o ostrożne założenia. CCP niezwłocznie dostosowuje wyliczenia wymaganych depozytów zabezpieczających w oparciu o analizę historii cen nowych instrumentów finansowych.

Artykuł 26

Horyzont czasowy okresu likwidacji

▼M1

1. Do celów art. 41 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 CCP określa odpowiednie horyzonty czasowe okresu likwidacji, uwzględniając charakterystykę rozliczanego instrumentu finansowego, rodzaj rachunku, na którym przechowywany jest instrument finansowy, rynek, na którym prowadzony jest obrót danym instrumentem, oraz następujące minimalne horyzonty czasowe okresu likwidacji: a) pięć dni roboczych – w przypadku instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym; b) dwa dni robocze – w przypadku instrumentów finansowych innych niż instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, przechowywanych na rachunkach niespełniających warunków określonych w lit. c); c) jeden dzień roboczy – w przypadku instrumentów finansowych innych niż instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, przechowywanych na zbiorczych rachunkach klientów lub na indywidualnych rachunkach klientów, pod warunkiem że spełnione są następujące warunki: (i) CCP prowadzi odrębną dokumentację pozycji każdego klienta przynajmniej na koniec każdego dnia, oblicza depozyty zabezpieczające w odniesieniu do każdego klienta oraz pobiera sumę wymaganych depozytów zabezpieczających mających zastosowanie do każdego klienta na zasadzie brutto; (ii) CCP zna tożsamość wszystkich klientów; (iii) pozycje posiadane na rachunku nie stanowią własnych pozycji przedsiębiorstw należących do tej samej grupy co członek rozliczający; (iv) CCP dokonuje pomiaru ekspozycji i oblicza dla każdego rachunku początkowy i zmienny depozyt zabezpieczający w czasie niemal rzeczywistym i co najmniej co godzinę w ciągu dnia na podstawie zaktualizowanych pozycji i cen; (v) w przypadku gdy CCP nie przypisuje w ciągu dnia nowych transakcji poszczególnym klientom, CCP pobiera depozyty zabezpieczające w ciągu godziny, jeżeli wymagane depozyty zabezpieczające obliczone zgodnie z ppkt (iv) przekraczają 110 % zaktualizowanego dostępnego zabezpieczenia zgodnie z rozdziałem X, chyba że kwota śróddziennych depozytów zabezpieczających należnych CCP jest nieistotna w porównaniu z kwotą wstępnie ustaloną przez CCP i zatwierdzoną przez właściwy organ i o ile te przypisane uprzednio klientom transakcje są obejmowane depozytem zabezpieczającym odrębnie od transakcji, które nie są przypisywane w ciągu dnia.

2. We wszystkich przypadkach w celu ustalenia odpowiednich horyzontów czasowych okresu likwidacji CCP szacuje i sumuje przynajmniej następujące okresy: a) najdłuższy możliwy okres, który może upłynąć od momentu ostatniego pobrania depozytów zabezpieczających do czasu ogłoszenia niewykonania zobowiązania przez CCP lub uruchomienia przez CCP procedury zarządzania przypadkiem niewykonania zobowiązania; b) szacowany okres konieczny do opracowania i wdrożenia strategii służącej zarządzaniu przypadkiem niewykonania zobowiązania przez członka rozliczającego w zależności od szczególnej charakterystyki każdej klasy instrumentu finansowego, w tym jego poziomu płynności oraz wielkości i koncentracji pozycji, a także rynków, na których CCP dokona likwidacji lub całkowitego zabezpieczenia pozycji członka rozliczającego; c) w stosownych przypadkach, okres konieczny do pokrycia ryzyka kontrahenta, na które CCP jest narażony.

▼B

3. Dokonując oszacowania okresów określonych w ust. 2, CCP uwzględnia przynajmniej czynniki wskazane w art. 24 ust. 2 oraz okres stosowany na potrzeby obliczenia zmienności historycznej określony w art. 25.

4. Jeżeli CCP rozlicza instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które mają taką samą charakterystykę ryzyka jak instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu na rynkach regulowanych lub na równorzędnym rynku państwa trzeciego, CCP może stosować horyzont czasowy okresu likwidacji inny niż określono w ust. 1, pod warunkiem że potrafi wykazać właściwemu organowi, że ten horyzont czasowy: a) byłyby bardziej odpowiedni niż horyzont określony w ust. 1 ze względu na szczególne cechy danych instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym; ▼M1 b) obejmuje przynajmniej dwa dni robocze, lub jeden dzień roboczy, jeżeli spełnione są warunki określone w ust. 1 lit. c). ▼B

Artykuł 27

Ustalanie wysokości depozytu zabezpieczającego na poziomie portfela

1. CCP może zezwolić na kompensowanie lub obniżenie kwoty wymaganego depozytu zabezpieczającego dla instrumentów finansowych, które rozlicza, jeżeli ryzyko cenowe jednego instrumentu finansowego lub grupy instrumentów finansowych charakteryzuje istotna i wiarygodna korelacja (lub też równorzędny statystyczny parametr określający zależność) z ryzykiem cenowym innych instrumentów finansowych.

2. CCP dokumentuje swoje podejście do ustalania wysokości depozytu zabezpieczającego na poziomie portfela, przy czym podejście to pozwala przynajmniej wykazać, że korelacja – lub równorzędny statystyczny parametr określający zależność – między dwoma rozliczanymi instrumentami finansowymi lub większą ich liczbą jest wiarygodna w okresie retrospekcji obliczonym zgodnie z art. 25 i wykazuje odporność w hipotetycznych lub historycznych scenariuszach warunków skrajnych. CCP wykazuje istnienie ekonomicznego uzasadnienia tego powiązania cen.

3. Wszystkie instrumenty finansowe, dla których wysokość depozytu zabezpieczającego ustalana jest na poziomie portfela, objęte są tym samym funduszem na wypadek niewykonania zobowiązania. Na zasadzie odstępstwa, jeżeli CCP potrafi z wyprzedzeniem wykazać właściwemu organowi oraz swoim członkom rozliczającym sposób podziału potencjalnych strat między różne fundusze na wypadek niewykonania zobowiązania oraz ustanowi wymagane przepisy w swoim regulaminie, wysokość depozytu zabezpieczającego może być ustalana na poziomie portfela w odniesieniu do instrumentów finansowych objętych różnymi funduszami na wypadek niewykonania zobowiązania.

4. W przypadku gdy mechanizmem ustalania wysokości depozytu zabezpieczającego na poziomie portfela objętych jest wiele instrumentów, wysokość depozytów może zostać obniżona o nie więcej niż 80 % różnicy między sumą depozytów zabezpieczających dla każdego produktu obliczanych indywidualnie a depozytem wyliczonym w oparciu o łączny szacunek ekspozycji dla skonsolidowanego portfela. Jeżeli CCP nie jest narażony na żadne potencjalne ryzyko związane z obniżeniem wysokości depozytu zabezpieczającego, może zastosować redukcję wynoszącą maksymalnie 100 % tej różnicy.

5. Redukcja depozytów zabezpieczających związana z ustalaniem wysokości depozytów zabezpieczających na poziomie portfela podlega solidnemu programowi testów warunków skrajnych zgodnie z rozdziałem XII.

Artykuł 28

Procykliczność

1. CCP zapewnia, aby jego polityka w zakresie wyboru i weryfikacji przedziału ufności, okresu likwidacji i okresu retrospekcji generowała stabilne i ostrożne wymogi dotyczące depozytu zabezpieczającego, uwzględniające prognozy dotyczące przyszłych warunków rynkowych, które ograniczają procykliczność, tak aby zapobiec niekorzystnym wpływom na kondycję i bezpieczeństwo finansowe CCP. Oznacza to m.in. unikanie, w miarę możliwości, destabilizujących lub dużych zmian wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego oraz ustanawianie przejrzystych i przewidywalnych procedur korygowania tych wymogów w odpowiedzi na zmieniające się warunki rynkowe. Realizując ten cel, CCP stosuje przynajmniej jedno z poniższych alternatywnych rozwiązań: a) stosowanie bufora depozytowego wynoszącego co najmniej 25 % kwoty wyliczonych depozytów zabezpieczających, do którego czasowego wyczerpania CCP dopuszcza w okresach, w których wysokość wyliczonych wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego znacznie wzrasta; b) przypisanie przynajmniej 25 % wagi obserwacjom w warunkach skrajnych w okresie retrospekcji obliczonym zgodnie z art. 26; c) zapewnienie wysokości swoich wymogów dotyczących depozytu zabezpieczającego na poziomie nie niższym niż poziom, który wynikałby z obliczeń dokonanych w oparciu o zmienność oszacowaną w historycznym okresie retrospekcji wynoszącym 10 lat.

2. W przypadku zmiany parametrów modelu obliczania wysokości depozytów zabezpieczających w celu lepszego odzwierciedlenia bieżących warunków rynkowych CCP bierze pod uwagę wszelkie potencjalne skutki procykliczne takiej zmiany.







ROZDZIAŁ VII

FUNDUSZ NA WYPADEK NIEWYKONANIA ZOBOWIĄZANIA

(art. 42 rozporządzenia (UE) nr 648/2012)

Artykuł 29

Ramy i zarządzanie

1. W celu ustalenia minimalnej wysokości funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania oraz kwoty innych środków finansowych koniecznych do spełnienia wymogów art. 42 i 43 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, uwzględniając przy tym zależności istniejące w ramach grupy, CCP wdraża ramy polityki wewnętrznej regulujące określanie rodzajów skrajnych, ale prawdopodobnych warunków rynkowych, których wystąpienie mogłoby narazić CCP na największe ryzyko.

2. Ramy te obejmują deklarację wskazującą, w jaki sposób CCP definiuje skrajne, ale prawdopodobne warunki rynkowe. Są one w pełni udokumentowane i przechowywane zgodnie z art. 12.

3. Ramy te są przedmiotem obrad komisji ds. ryzyka i podlegają zatwierdzeniu przez zarząd. Rzetelność ram i ich zdolność do odzwierciedlania zmian na rynku podlega przynajmniej jednemu przeglądowi w roku. Wyniki przeglądu są przedmiotem obrad komisji ds. ryzyka i przekazywane są do wiadomości zarządu.

Artykuł 30

Identyfikacja skrajnych, ale prawdopodobnych warunków rynkowych

1. Ramy opisane w art. 29 odzwierciedlają profil ryzyka CCP, uwzględniając, w stosownych przypadkach, transgraniczne i wielowalutowe ekspozycje. Ramy te pozwalają na identyfikację wszystkich rodzajów ryzyka rynkowego, na które CCP byłby narażony w wyniku niewykonania zobowiązania przez jednego członka rozliczającego lub większą ich liczbę, w tym ryzyka w postaci niekorzystnych zmian cen rynkowych rozliczanych instrumentów, ograniczonej płynności rynkowej tych instrumentów oraz spadków wartości likwidacyjnej zabezpieczenia. Ramy odzwierciedlają również dodatkowe ryzyko ponoszone przez CCP, a wynikające z jednoczesnej upadłości podmiotów z grupy, do której należy członek rozliczający niewykonujący zobowiązania.

2. Ramy te umożliwiają indywidualną identyfikację wszystkich rynków, wobec których CCP posiadałby ekspozycję w przypadku urzeczywistnienia się scenariusza niewykonania zobowiązania przez członka rozliczającego. Dla każdego zidentyfikowanego rynku CCP określa skrajne, ale prawdopodobne warunki w oparciu o przynajmniej następujące uwarunkowania: a) szereg scenariuszy historycznych, w tym obejmujących okresy skrajnych zmian rynkowych zaobserwowanych w okresie ostatnich 30 lat lub w okresie, dla którego dostępne są wiarygodne dane, których wystąpienie naraziłoby CCP na największe ryzyko finansowe. Jeżeli CCP uzna za nieprawdopodobne ponowne wystąpienie zaobserwowanego w przeszłości przypadku znacznych zmian cen, przedstawia właściwemu organowi uzasadnienie nieuwzględnienia tego przypadku w swoich ramach; b) szereg potencjalnych przyszłych scenariuszy opartych na spójnych założeniach dotyczących zmienności rynku i korelacji cen na poszczególnych rynkach i dla poszczególnych instrumentów, wykorzystujących wyniki jakościowej i ilościowej oceny potencjalnych warunków rynkowych.

3. Przedmiotowe ramy uwzględniają również, w ujęciu ilościowym i jakościowym, prawdopodobieństwo wystąpienia skrajnych zmian cen jednocześnie na kilku zidentyfikowanych rynkach. W rzeczonych ramach uwzględnia się fakt, że historyczne korelacje cen mogą przestać istnieć w skrajnych, ale prawdopodobnych warunkach rynkowych.

Artykuł 31

Weryfikacja skrajnych, ale prawdopodobnych scenariuszy

Procedury opisane w art. 30 podlegają regularnym przeglądom ze strony CCP, z uwzględnieniem wszelkich istotnych zmian na rynkach oraz rozmiaru i koncentracji ekspozycji wobec członków rozliczających. Zbiór historycznych i hipotetycznych scenariuszy wykorzystywanych przez CCP do identyfikowania skrajnych, ale prawdopodobnych warunków rynkowych podlega przeglądowi ze strony CCP, w porozumieniu z komisją ds. ryzyka, przynajmniej raz do roku lub częściej, jeżeli zmiany na rynku lub istotne zmiany palety kontraktów rozliczanych przez CCP wpływają na założenia leżące u podstaw tych scenariuszy i powodują tym samym konieczność korekty tych scenariuszy. O istotnych zmianach przedmiotowych ram powiadamia się zarząd.







ROZDZIAŁ VIII

ŚRODKI KONTROLI RYZYKA UTRATY PŁYNNOŚCI

(art. 44 rozporządzenia (UE) nr 648/2012)

Artykuł 32

Ocena ryzyka utraty płynności

1. CCP ustanawia solidne ramy zarządzania ryzykiem utraty płynności, które obejmują skuteczne narzędzia operacyjne i analityczne służące do bieżącej i terminowej identyfikacji, pomiaru i monitorowania przepływu rozrachunków i środków CCP, w tym wykorzystania przez CCP śróddziennej płynności. CCP poddają regularnej ocenie strukturę i funkcjonowanie swoich ram zarządzania ryzykiem utraty płynności, uwzględniając przy tym wyniki testów warunków skrajnych.

2. Ramy zarządzania ryzykiem utraty płynności CCP muszą być na tyle skuteczne, aby zapewniać możliwość realizacji przez CCP zobowiązań płatniczych i rozrachunkowych we wszystkich obsługiwanych walutach w miarę ich wymagalności, w tym, w stosownych przypadkach, śróddziennie. Ramy zarządzania ryzykiem utraty płynności CCP obejmują również ocenę potencjalnych przyszłych potrzeb CCP w zakresie płynności przy założeniu wielu różnorodnych scenariuszy przewidujących wystąpienie warunków skrajnych. Scenariusze przewidujące wystąpienie warunków skrajnych obejmują m.in. przebieg przypadku niewykonania zobowiązania przez członka rozliczającego zgodnie z art. 44 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 od daty niewykonania zobowiązania do końca okresu likwidacji, a także ryzyko utraty płynności, którego źródłem są polityki i procedury inwestycyjne CCP w skrajnych, ale prawdopodobnych warunkach rynkowych.

3. Ramy zarządzania ryzykiem utraty płynności obejmują plan zachowania płynności, który podlega udokumentowaniu i jest przechowywany zgodnie z art. 12. W planie zachowania płynności uwzględnia się co najmniej procedury CCP w zakresie: a) zarządzania i monitorowania, nie rzadziej niż codziennie, zapotrzebowaniem CCP na płynność w kontekście szeregu scenariuszy sytuacji rynkowej; b) utrzymywania wystarczającego poziomu płynnych środków finansowych celem pokrycia zapotrzebowania CCP na płynność oraz rozróżnienia przeznaczenia różnych rodzajów płynnych środków; c) codziennej oceny i wyceny płynnych aktywów dostępnych CCP oraz jego zapotrzebowania na płynność; d) identyfikowania źródeł ryzyka utraty płynności; e) oszacowania okresów, przez które płynne środki finansowe CCP powinny być dostępne; f) uwzględniania potencjalnego zapotrzebowania na płynność wynikającego z przysługującej członkom rozliczającym możliwości wymiany środków pieniężnych na zabezpieczenie niepieniężne; g) procedur stosowanych w przypadku niedoborów płynności; h) uzupełniania stanu wszelkich płynnych środków finansowych, które CCP może wykorzystać w przypadku wystąpienia warunków skrajnych.

Zarząd CCP zatwierdza plan zachowania płynności po konsultacji z komisją ds. ryzyka.

4. CCP ocenia ryzyko utraty płynności, na jakie jest narażony, w tym w sytuacji, gdy CCP lub jego członkowie rozliczający nie są stanie uregulować swoich zobowiązań płatniczych w terminie ich wymagalności w ramach procesu rozliczania lub rozrachunku, uwzględniając przy tym również działalność inwestycyjną CCP. Ramy zarządzania ryzykiem uwzględniają zapotrzebowanie na płynność wynikające z relacji łączących CCP z jakimikolwiek podmiotami, które stanowią dla CCP źródło ryzyka utraty płynności, w tym: a) bankami rozrachunkowymi; b) systemami płatniczymi; c) systemami rozrachunku papierów wartościowych; d) agentami nostro; e) bankami powierniczymi; f) dostawcami płynności; g) interoperacyjnymi CCP; h) usługodawcami.

5. CCP uwzględnia wszelkie współzależności istniejące między podmiotami wymienionymi w ust. 4 oraz równoległe wielorakie relacje, jakie pojedynczy podmiot wymieniony w ust. 4 może mieć z CCP w kontekście ram zarządzania ryzykiem utraty płynności CCP.

6. CCP sporządza dzienne sprawozdanie z zapotrzebowania i środków stosownie do ust. 3 lit. a), b) i c) oraz sprawozdanie kwartalne dotyczące swojego planu zachowania płynności stosownie do ust. 3 lit. d)–h). Sprawozdania te są dokumentowane i przechowywane zgodnie z rozdziałem IV.

Artykuł 33

Dostęp do płynności

1. CCP utrzymuje, w każdej odpowiedniej walucie, płynne środki adekwatne do wymogów w zakresie płynności obowiązujących CCP, określonych zgodnie z art. 44 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 i art. 32 niniejszego rozporządzenia. Te płynne środki ograniczone są do: a) środków pieniężnych zdeponowanych w banku centralnym pełniącym funkcję emisyjną; b) środków pieniężnych zdeponowanych w instytucjach kredytowych posiadających zezwolenie zgodnie z art. 47; c) zatwierdzonych linii kredytowych lub równorzędnych uzgodnień z członkami rozliczającymi wykonującymi zobowiązania; d) zatwierdzonych umów z udzielonym przyrzeczeniem odkupu; e) łatwo zbywalnych instrumentów finansowych, które spełniają wymogi art. 45 i art. 46 i które – co CCP jest w stanie wykazać – są łatwo dostępne i wymienialne na środki pieniężne tego samego dnia z zastosowaniem wcześniej uzgodnionych i wysoce wiarygodnych mechanizmów finansowania, w tym w skrajnych warunkach rynkowych.

2. CCP bierze pod uwagę waluty, w których wyrażone są jego zobowiązania, oraz uwzględnia potencjalny wpływ warunków skrajnych na możliwość uzyskania przez niego dostępu do rynków walutowych w sposób dopasowany do cykli rozrachunku papierów wartościowych obowiązujących w systemach wymiany walut oraz systemach rozrachunku papierów wartościowych.

3. Zatwierdzonych linii kredytowych, które udzielane są pod zabezpieczenie wniesione przez członków rozliczających, nie liczy się podwójnie jako płynnych środków. CCP podejmuje działania mające na celu monitorowanie i kontrolowanie koncentracji ekspozycji na ryzyko utraty płynności wobec pojedynczych dostawców płynności.

4. CCP przeprowadza rygorystyczne badania due diligence w celu stwierdzenia, czy jego dostawcy płynności mają wystarczającą zdolność, aby spełnić wymagania wynikające z uzgodnień dotyczących płynności.

5. CCP przeprowadza okresowe testy swoich procedur dostępu do wcześniej uzgodnionych mechanizmów finansowania. Mogą one polegać m.in. na dokonaniu próbnego ciągnięcia środków z komercyjnych linii kredytowych, sprawdzeniu szybkości dostępu do środków oraz niezawodności procedur.

6. CCP posiada w ramach swojego planu zachowania płynności szczegółowe procedury korzystania ze swoich płynnych środków finansowych na potrzeby wykonania swoich zobowiązań płatniczych w okresie niedoboru płynności. Procedury w zakresie płynności wyraźnie wskazują, kiedy dane środki powinny być wykorzystane. Procedury opisują również sposoby uzyskania dostępu do depozytów pieniężnych lub środków pieniężnych zdeponowanych na lokatach overnight , sposoby wykonywania transakcji rynkowych w trakcie tego samego dnia oraz sposoby ciągnięcia środków z wcześniej uzgodnionych instrumentów płynnościowych. Procedury te są regularnie testowane. CCP ustanawia również odpowiedni plan odnawiania mechanizmów finansowania przed upływem terminu, na jaki zostały uzgodnione.

Artykuł 34

Ryzyko koncentracji

1. CCP uważnie monitoruje i kontroluje koncentrację swojej ekspozycji na ryzyko utraty płynności, w tym swoich ekspozycji wobec podmiotów wymienionych w art. 32 ust. 4 oraz podmiotów z tej samej grupy.

2. Ramy zarządzania ryzykiem utraty płynności CCP przewidują stosowanie limitów ekspozycji i limitów koncentracji.

3. CCP określa procesy i procedury stosowane w przypadku przekroczenia limitów koncentracji.







ROZDZIAŁ IX

KASKADOWE POKRYWANIE STRAT W PRZYPADKU NIEWYKONANIA ZOBOWIĄZANIA

(art. 45 rozporządzenia (UE) nr 648/2012)

Artykuł 35

Obliczanie kwoty środków własnych CCP do wykorzystania w sytuacji kaskadowego pokrywania strat w przypadku niewykonania zobowiązania

1. CCP utrzymuje – oraz wykazuje odrębnie w swoim bilansie – kwotę własnych zasobów celowych przeznaczonych do celu określonego w art. 45 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

2. CCP oblicza minimalną kwotę, o której mowa w ust. 1, mnożąc kwotę minimalnego kapitału, uwzględniającego zysk niepodzielony i rezerwy, utrzymywanego zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 i rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 152/2013 ( 4 ) przez 25 %.

CCP dokonuje weryfikacji tej minimalnej kwoty co roku.

3. Jeżeli CCP ustanowił co najmniej dwa fundusze na wypadek niewykonania zobowiązania dla różnych klas instrumentów finansowych, które rozlicza, łączna kwota własnych zasobów celowych obliczona zgodnie z ust. 1 dzielona jest między każdy z tych funduszy proporcjonalnie do wielkości każdego z nich, a przypisane w ten sposób kwoty CCP wykazuje odrębnie w swoim bilansie i wykorzystuje w przypadkach niewykonania zobowiązania powstałych w danym segmencie rynku, którego dotyczy konkretny fundusz.

4. Do spełnienia wymogu określonego w ust. 1 wykorzystuje się wyłącznie kapitał, uwzględniający zysk niepodzielony i rezerwy, o którym mowa w art. 16 rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

Artykuł 36

Utrzymywanie kwoty środków własnych CCP do wykorzystania w sytuacji kaskadowego pokrywania strat w przypadku niewykonania zobowiązania

1. CCP niezwłocznie powiadamia właściwy organ, jeżeli kwota posiadanych własnych zasobów celowych spadnie poniżej poziomu wymaganego w art. 35, przekazując jednocześnie powody tego naruszenia oraz szczegółowy pisemny opis środków mających na celu uzupełnienie tej kwoty oraz harmonogram jej uzupełnienia.

2. Jeżeli przed przywróceniem przez CCP stanu własnych zasobów celowych do wymaganego poziomu nastąpi niewykonanie zobowiązania przez jednego członka rozliczającego lub większą liczbę członków, do celów art. 45 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 wykorzystuje się wyłącznie pozostałą kwotę przypisanych własnych zasobów celowych.

3. CCP przywraca stan własnych zasobów celowych do wymaganego poziomu najpóźniej w terminie jednego miesiąca od daty powiadomienia dokonanego zgodnie z ust. 1.







ROZDZIAŁ X

ZABEZPIECZENIE

(art. 46 rozporządzenia (UE) nr 648/2012)

Artykuł 37

Wymogi ogólne

CCP ustanawia i wdraża przejrzyste i przewidywalne procedury i politykę dotyczące dostępu do aktywów przyjętych jako zabezpieczenie i stałego monitorowania płynności tych aktywów oraz podejmuje w stosownych przypadkach działania naprawcze.

CCP dokonuje przeglądu swojej polityki i procedur w zakresie dopuszczalnych aktywów przynajmniej raz do roku. Przegląd taki przeprowadza się również każdorazowo w przypadku wystąpienia istotnej zmiany, która wpływa na poziom ekspozycji CCP na ryzyko.

Artykuł 38

Zabezpieczenie gotówkowe

Do celów art. 46 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 wysoce płynne zabezpieczenie w postaci środków pieniężnych musi być denominowane w jednej z następujących walut:

a) w walucie, co do której CCP potrafi wykazać właściwym organom, że jest w stanie należycie zarządzać ryzykiem;

b) w walucie, w której CCP rozlicza transakcje, do wysokości zabezpieczenia wymaganego do pokrycia ekspozycji CCP w tej walucie.

Artykuł 39

Instrumenty finansowe

Do celów art. 46 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 za wysoce płynne zabezpieczenie uznaje się instrumenty finansowe, gwarancje bankowe i złoto, które spełniają warunki określone w załączniku I.

▼M2

Do dnia 29 listopada 2023 r. do celów art. 46 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 gwarancje publiczne spełniające warunki określone w załączniku I uznaje się za wysoce płynne zabezpieczenie.

▼B

Artykuł 40

Wycena zabezpieczenia

1. Do celów wyceny wysoce płynnego zabezpieczenia zdefiniowanego w art. 37 CCP ustanawia i wdraża politykę i procedury służące monitorowaniu w czasie niemal rzeczywistym jakości kredytowej, płynności rynkowej i zmienności cen każdego składnika aktywów przyjętego jako zabezpieczenie. CCP monitoruje regularnie, przy czym nie rzadziej niż raz do roku, adekwatność swoich procedur i polityki wyceny. Przegląd taki przeprowadza się również każdorazowo w przypadku wystąpienia istotnej zmiany, która wpływa na poziom ekspozycji CCP na ryzyko.

2. CCP wycenia swoje zabezpieczenia według wartości rynkowej w czasie niemal rzeczywistym, a w przypadku gdy jest to niemożliwe, CCP musi być w stanie wykazać właściwym organom, że potrafi zarządzać związanym z tym ryzykiem.

Artykuł 41

Redukcja wartości

1. CCP ustanawia i wdraża politykę i procedury mające na celu wyznaczanie ostrożnego wskaźnika redukcji wartości zabezpieczenia.

2. Wskaźnik redukcji wartości musi uwzględniać fakt, że może istnieć konieczność upłynnienia zabezpieczenia w skrajnych warunkach rynkowych, a także czas wymagany do jego upłynnienia. CCP wykazuje właściwemu organowi, że wskaźniki redukcji wartości są obliczane w sposób ostrożny, tak aby możliwie jak najbardziej ograniczyć efekty procykliczności. Dla każdego składnika aktywów stanowiącego zabezpieczenie wskaźnik redukcji wartości ustala się z uwzględnieniem istotnych kryteriów, w tym: a) rodzaju składnika aktywów i poziomu ryzyka kredytowego związanego z instrumentem finansowym, stwierdzonego na podstawie wewnętrznej oceny przeprowadzonej przez CCP. Dokonując takiej oceny, CCP stosuje zdefiniowane i obiektywne metody, które nie polegają wyłącznie na zewnętrznych opiniach i które uwzględniają ryzyko wynikające z faktu posiadania przez instytucję kredytową siedziby w danym państwie; b) terminu zapadalności składnika aktywów; c) historycznej i hipotetycznej przyszłej zmienności cen danego składnika aktywów w skrajnych warunkach rynkowych; d) płynności rynku bazowego, w tym różnic pomiędzy ceną kupna a ceną sprzedaży; e) ewentualnego ryzyka walutowego; f) ryzyka korelacji.

3. CCP regularnie monitoruje adekwatność wskaźników redukcji wartości. CCP dokonuje przeglądu polityki i procedur redukcji wartości przynajmniej raz do roku oraz każdorazowo w przypadku wystąpienia istotnej zmiany, która wpływa na ekspozycję CCP na ryzyko, przy czym jednak CCP powinien unikać, o ile możliwe, destabilizujących lub dużych zmian wskaźników redukcji wartości, które mogłyby generować procykliczność. Polityka i procedury redukcji wartości podlegają niezależnej walidacji przynajmniej raz do roku.

Artykuł 42

Limity koncentracji

1. CCP ustanawia i wdraża politykę i procedury zapewniające odpowiednią dywersyfikację zabezpieczeń, aby umożliwić ich upłynnienie w trakcie określonego okresu utrzymywania bez wywierania znacznego wpływu na rynek. W tej polityce i tych procedurach określa się środki służące ograniczaniu ryzyka, które stosuje się w przypadku przekroczenia limitów koncentracji określonych w ust. 2.

2. CCP wyznacza limity koncentracji na poziomie: a) poszczególnych emitentów; b) kategorii emitenta; c) kategorii aktywów; d) każdego członka rozliczającego; e) wszystkich członków rozliczających.

3. Limity koncentracji wyznacza się w sposób ostrożny, z uwzględnieniem wszystkich istotnych kryteriów, w tym: a) instrumentów finansowych emitowanych przez emitentów należących do tej samej kategorii pod względem sektora gospodarki, rodzaju działalności i regionu geograficznego; b) poziomu ryzyka kredytowego, którego źródłem jest dany instrument finansowy lub dany emitent, określonego w oparciu o ocenę wewnętrzną przeprowadzoną przez CCP. Dokonując takiej oceny, CCP stosuje zdefiniowane i obiektywne metody, które nie polegają wyłącznie na zewnętrznych opiniach i które uwzględniają ryzyko wynikające z faktu posiadania przez instytucję kredytową siedziby w danym państwie; c) płynności i zmienności cen danych instrumentów finansowych.

4. CCP zapewnia, aby nie więcej niż 10 % jego zabezpieczenia było gwarantowane przez pojedynczą instytucję kredytową lub równorzędną instytucję finansową z państwa trzeciego lub przez podmiot, który należy do tej samej grupy co instytucja kredytowa lub instytucja finansowa z państwa trzeciego. Jeżeli wartość zabezpieczenia otrzymanego przez CCP w postaci gwarancji banków komercyjnych stanowi ponad 50 % łącznej wartości zabezpieczenia, limit ten może zostać zwiększony do 25 %.

5. Przy obliczaniu limitów przewidzianych w ust. 2 CCP uwzględnia całkowitą ekspozycję CCP wobec emitenta, w tym łączną kwotę linii kredytowych, certyfikatów depozytowych, lokat terminowych, rachunków oszczędnościowych, rachunków depozytowych, rachunków bieżących, instrumentów rynku pieniężnego oraz umów z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu wykorzystywanych przez CCP. Limitów tych nie stosuje się do utrzymywanego przez CCP zabezpieczenia w części, w jakiej jego wartość przekracza minimalną wymaganą kwotę depozytów zabezpieczających, funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania lub innych środków finansowych.

6. Przy wyznaczaniu limitu koncentracji ekspozycji CCP z tytułu pojedynczego emitenta CCP agreguje i traktuje jako pojedyncze ryzyko swoją ekspozycję z tytułu wszystkich instrumentów finansowych wyemitowanych przez danego emitenta lub podmiot z tej samej grupy lub też wyraźnie gwarantowanych przez emitenta lub podmiot z tej samej grupy oraz z tytułu instrumentów finansowych wyemitowanych przez przedsiębiorstwa, których wyłącznym celem jest funkcjonowanie jako właściciel środków produkcji niezbędnych dla działalności emitenta.

7. CCP regularnie monitoruje adekwatność swojej polityki i swoich procedur w zakresie limitów koncentracji. CCP dokonuje przeglądu swojej polityki i swoich procedur w zakresie limitów koncentracji przynajmniej raz do roku oraz każdorazowo w przypadku wystąpienia istotnej zmiany, która wpływa na ekspozycję CCP na ryzyko.

8. CCP informuje właściwy organ oraz członków rozliczających o obowiązujących limitach koncentracji oraz o wszelkich zmianach tych limitów.

9. W przypadku istotnego przekroczenia limitu koncentracji określonego w polityce i procedurach CCP, CCP niezwłocznie informuje właściwy organ o tym fakcie. CCP usuwa to naruszenie w możliwie najkrótszym terminie.







ROZDZIAŁ XI

POLITYKA INWESTYCYJNA

(art. 47 rozporządzenia (UE) nr 648/2012)

Artykuł 43

Wysoce płynne instrumenty finansowe

Do celów art. 47 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 za wysoce płynne instrumenty o minimalnym ryzyku kredytowym i ryzyku rynkowym można uznać instrumenty dłużne, jeżeli są instrumentami dłużnymi, które spełniają każdy z warunków określonych w załączniku II.

Artykuł 44

Zapewniające wysoki poziom bezpieczeństwa uzgodnienia w zakresie deponowania instrumentów finansowych

1. Jeżeli CCP nie może zdeponować instrumentów finansowych, o których mowa w art. 45, lub instrumentów finansowych wniesionych jako depozyty zabezpieczające lub składki na fundusz na wypadek niewykonania zobowiązania lub wkład na poczet innych środków finansowych – zarówno w drodze przeniesienia prawa własności, jak i ustanowienia zabezpieczenia – u operatora systemu rozrachunku papierów wartościowych, który zapewnia pełną ochronę tych instrumentów, te instrumenty finansowe deponuje się w którejkolwiek z poniższych instytucji: a) banku centralnym, który zapewnia pełną ochronę tych instrumentów oraz umożliwia CCP, w razie potrzeby, szybki dostęp do nich; b) posiadającej zezwolenie instytucji kredytowej w rozumieniu dyrektywy 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 5 ), która zapewnia pełne wyodrębnienie i ochronę tych instrumentów, umożliwia CCP, w razie potrzeby, szybki dostęp do nich oraz charakteryzuje się niskim ryzykiem kredytowym stwierdzonym w oparciu o ocenę wewnętrzną przeprowadzoną przez CCP, co CCP jest w stanie wykazać. Dokonując takiej oceny, CCP stosuje zdefiniowane i obiektywne metody, które nie polegają wyłącznie na zewnętrznych opiniach i które uwzględniają ryzyko wynikające z faktu posiadania przez instytucję kredytową siedziby w danym państwie; c) instytucji kredytowej z państwa trzeciego, która podlega normom ostrożnościowym uznanym przez właściwe organy za przynajmniej tak samo rygorystyczne jak normy określone w dyrektywie 2006/48/WE i przestrzega tych norm oraz która stosuje rzetelne praktyki rachunkowe, posiada solidne procedury w zakresie przechowywania oraz mechanizmy kontroli wewnętrznej i która zapewnia pełne wyodrębnienie i ochronę tych instrumentów, umożliwia CCP, w razie potrzeby, szybki dostęp do nich oraz charakteryzuje się niskim ryzykiem kredytowym stwierdzonym w oparciu o ocenę wewnętrzną przeprowadzoną przez CCP, co CCP jest w stanie wykazać. Dokonując takiej oceny, CCP stosuje zdefiniowane i obiektywne metody, które nie polegają wyłącznie na zewnętrznych opiniach i które uwzględniają ryzyko wynikające z faktu posiadania przez instytucję kredytową siedziby w danym państwie.

2. Jeżeli instrumenty finansowe deponowane są zgodnie z ust. 1 lit. b) lub c), muszą być przechowywane na mocy uzgodnień, które chronią CCP przed poniesieniem jakichkolwiek strat w przypadku niewykonania zobowiązania przez posiadającą zezwolenie instytucję finansową lub w przypadku jej niewypłacalności.

3. Zapewniające wysoki poziom bezpieczeństwa uzgodnienia dotyczące deponowania instrumentów finansowych wniesionych jako depozyty zabezpieczające lub składki na fundusz na wypadek niewykonania zobowiązania lub wkład na poczet innych środków finansowych dopuszczają ponowne wykorzystanie tych instrumentów finansowych przez CCP wyłącznie w przypadku, gdy spełnione są warunki określone w art. 39 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 648/2012 oraz gdy celem ich ponownego wykorzystania jest dokonanie płatności, zarządzanie przypadkiem niewykonania zobowiązania przez członka rozliczającego lub wykonanie uzgodnienia interoperacyjnego.

Artykuł 45

Zapewniające wysoki poziom bezpieczeństwa uzgodnienia w zakresie deponowania środków pieniężnych

1. Do celów art. 47 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, w przypadku deponowania środków pieniężnych w instytucji innej niż bank centralny depozyty tego rodzaju muszą spełniać każdy z poniższych warunków: a) depozyt jest denominowany w jednej z następujących walut: (i) w walucie generującej ryzyko, którym CCP jest w stanie zarządzać, co jest w stanie z dużą pewnością wykazać; (ii) w walucie, w której CCP rozlicza transakcje, do wysokości zabezpieczenia otrzymanego w tej walucie; b) depozyt składany jest w jednej z poniższych instytucji: (i) posiadającej zezwolenie instytucji kredytowej w rozumieniu dyrektywy 2006/48/WE, która charakteryzuje się niskim ryzykiem kredytowym stwierdzonym w oparciu o ocenę wewnętrzną przeprowadzoną przez CCP, co CCP jest w stanie wykazać. Dokonując takiej oceny, CCP stosuje zdefiniowane i obiektywne metody, które nie polegają wyłącznie na zewnętrznych opiniach i które uwzględniają ryzyko wynikające z faktu posiadania przez instytucję kredytową siedziby w danym państwie; (ii) instytucji kredytowej z państwa trzeciego, która podlega normom ostrożnościowym uznanym przez właściwe organy za przynajmniej tak samo rygorystyczne, jak normy określone w dyrektywie 2006/48/WE, i przestrzega tych norm oraz która stosuje rzetelne praktyki rachunkowe, posiada solidne procedury w zakresie przechowywania oraz mechanizmy kontroli wewnętrznej i która charakteryzuje się niskim ryzykiem kredytowym stwierdzonym w oparciu o ocenę wewnętrzną przeprowadzoną przez CCP, co CCP jest w stanie wykazać. Dokonując takiej oceny, CCP stosuje zdefiniowane i obiektywne metody, które nie polegają wyłącznie na zewnętrznych opiniach i które uwzględniają ryzyko wynikające z faktu posiadania przez instytucję kredytową siedziby w danym państwie.

2. Jeżeli środki pieniężne utrzymywane są na lokacie overnight zgodnie z ust. 1, co najmniej 95 % tych środków pieniężnych, liczonych w średnim okresie wynoszącym jeden miesiąc kalendarzowy, deponowanych jest na mocy uzgodnień, które zapewniają zabezpieczenie tych środków pieniężnych wysoce płynnymi instrumentami finansowymi spełniającymi wymagania określone w art. 45, z wyjątkiem wymagania określonego w ust. 1 lit. c) tego artykułu.

Artykuł 45

Limity koncentracji

1. CCP ustanawia i wdraża politykę i procedury zapewniające odpowiednią dywersyfikację instrumentów finansowych, w które zainwestowane są jego środki finansowe.

2. CCP wyznacza limity koncentracji oraz monitoruje koncentracje swoich środków finansowych na poziomie: a) poszczególnych instrumentów finansowych; b) kategorii instrumentów finansowych; c) poszczególnych emitentów; d) kategorii emitentów; e) kontrahentów, z którymi dokonano uzgodnień przewidzianych w art. 44 ust. 1 lit. b) i c) lub w art. 45 ust. 2.

3. Uwzględniając kategorie emitentów, CCP bierze pod uwagę następujące czynniki: a) rozkład geograficzny; b) współzależność i wielorakie równoległe relacje, jakie dany podmiot może mieć z CCP; c) poziom ryzyka kredytowego; d) ekspozycje CCP wobec emitenta z tytułu produktów rozliczanych przez CCP.

4. W tej polityce i tych procedurach określa się środki służące ograniczaniu ryzyka, które stosuje się w przypadku przekroczenia limitów koncentracji.

5. Wyznaczając limity koncentracji ekspozycji CCP wobec pojedynczego emitenta lub depozytariusza, CCP agreguje i traktuje jako pojedyncze ryzyko ekspozycję z tytułu wszystkich instrumentów finansowych wyemitowanych lub wyraźnie gwarantowanych przez danego emitenta oraz wszystkich środków finansowych zdeponowanych u danego depozytariusza.

6. CCP regularnie monitoruje adekwatność swojej polityki i swoich procedur w zakresie limitów koncentracji. CCP dokonuje ponadto przeglądu swojej polityki i swoich procedur w zakresie limitów koncentracji przynajmniej raz do roku oraz każdorazowo w przypadku wystąpienia istotnej zmiany, która wpływa na ekspozycję CCP na ryzyko.

7. W przypadku przekroczenia limitu koncentracji określonego w polityce i procedurach CCP, CCP niezwłocznie informuje właściwy organ o tym fakcie. CCP usuwa to naruszenie w możliwie najkrótszym terminie.

Artykuł 46

Zabezpieczenie niegotówkowe

W przypadku otrzymania zabezpieczenia w postaci instrumentów finansowych zgodnie z przepisami rozdziału X stosuje się wyłącznie art. 44 i 45.







ROZDZIAŁ XII

PRZEGLĄD MODELI, PRZEPROWADZENIE TESTÓW WARUNKÓW SKRAJNYCH I WERYFIKACJA HISTORYCZNA

(art. 49 rozporządzenia (UE) nr 648/2012)







SEKCJA 1

Modele i programy

Artykuł 47

Walidacja modeli

1. CCP przeprowadza kompleksową walidację swoich modeli, metodyki opracowywania tych modeli oraz ram zarządzania ryzykiem utraty płynności stosowanych do kwantyfikacji i agregacji swojego ryzyka oraz zarządzania nim. Wszelkie istotne zmiany lub korekty modeli CCP, metodyk opracowywania tych modeli oraz ram zarządzania ryzykiem utraty płynności podlegają odpowiedniemu zarządzaniu, w tym poprzez zasięganie porad komisji ds. ryzyka, oraz walidacji przez wykwalifikowany i niezależny podmiot przed ich zastosowaniem.

2. Funkcjonujący w CCP proces walidacji jest udokumentowany i określa przynajmniej politykę stosowaną przy przeprowadzaniu testów metodyki CCP w zakresie obliczania depozytu zabezpieczającego, funduszu na wypadek niewykonania zobowiązania i innych środków finansowych oraz zasad obliczania wysokości płynnych środków finansowych. Wszelkie istotne zmiany lub korekty tej polityki podlegają odpowiedniemu zarządzaniu, w tym poprzez zasięganie porad komisji ds. ryzyka, oraz walidacji przez wykwalifikowany i niezależny podmiot przed ich zastosowaniem.

3. Kompleksowa walidacja obejmuje przynajmniej: a) ocenę koncepcyjnej prawidłowości modeli i ram, w tym dowodów dokumentujących opracowanie danego modelu; b) przegląd procedur bieżącego monitorowania, w tym weryfikację procesów i analizy porównawczej; c) przegląd parametrów i założeń przyjętych na potrzeby opracowania modeli, ich metodyk i ram; d) przegląd adekwatności i odpowiedniości modeli, metodyk ich opracowywania i ram przyjętych w odniesieniu do kategorii instrumentów, których dotyczą; e) przegląd odpowiedniości scenariuszy testów warunków skrajnych zgodnie z rozdziałem VII i art. 52; f) analizę wyników testów.

4. CCP ustanawia kryteria, w oparciu o które ocenia możliwość przeprowadzenia skutecznej walidacji swoich modeli, metodyk opracowywania tych modeli oraz ram zarządzania ryzykiem utraty płynności. Kryteria te uwzględniają pozytywne wyniki testów.

5. Jeżeli dane na temat cen nie są łatwo dostępne lub nie są wiarygodne, CCP podejmuje środki w związku z tymi ograniczeniami w wycenie i, jako minimum, przyjmuje ostrożne założenia oparte na obserwacjach skorelowanych lub powiązanych rynków i bieżących zachowań rynku.

6. Jeżeli dane na temat cen nie są łatwo dostępne lub nie są wiarygodne, systemy i modele wyceny wykorzystywane w tym celu podlegają odpowiedniemu zarządzaniu, w tym poprzez zasięganie porad komisji ds. ryzyka, oraz walidacji i testom. CCP zapewnia walidację swoich modeli wyceny przy założeniu różnorodnych scenariuszy rynkowych przez wykwalifikowany i niezależny podmiot, tak aby jego modele prawidłowo generowały odpowiednie ceny oraz, w stosownych przypadkach, dostosowuje swoje wyliczenia wstępnych depozytów zabezpieczających, aby uwzględnić wszelkie stwierdzone ryzyko związane z modelem.

7. CCP regularnie przeprowadza ocenę teoretycznych i empirycznych właściwości swojego modelu obliczania depozytu zabezpieczającego dla wszystkich instrumentów finansowych, które rozlicza.

Artykuł 48

Programy testów

1. CCP posiada politykę i procedury szczegółowo określające programy testów warunków skrajnych i weryfikacji historycznej, które realizuje w celu oceny odpowiedniości, dokładności, wiarygodności i odporności modeli i metodyk opracowywania tych modeli stosowanych do obliczania skali swoich mechanizmów kontroli ryzyka, w tym wysokości depozytu zabezpieczającego, składek na fundusz na wypadek niewykonania zobowiązania oraz innych środków finansowych w szerokim spektrum warunków rynkowych.

2. Polityka i procedury CCP określają również szczegółowo program testów warunków skrajnych, który CCP realizuje w celu oceny odpowiedniości, dokładności, wiarygodności i odporności ram zarządzania ryzykiem utraty płynności.

3. Polityka i procedury w tym obszarze uwzględniają co najmniej metody wyboru i opracowywania odpowiednich testów, w tym wyboru portfeli i danych rynkowych, regularność testów, szczególną charakterystykę ryzyka rozliczanych instrumentów finansowych, analizę wyników testów i odchyleń od oczekiwanych wyników testów oraz konieczne stosowne środki naprawcze.

4. Przy przeprowadzaniu wszystkich testów CCP uwzględnia wszelkie pozycje klientów.







SEKCJA 2

Weryfikacja historyczna

Artykuł 49

Procedura przeprowadzania weryfikacji historycznej

1. CCP ocenia swoje pokrycie depozytu zabezpieczającego, porównując ex post zaobserwowane wyniki z oczekiwanymi wynikami pochodzącymi z zastosowania modeli obliczania depozytu zabezpieczającego. Tę analizę historyczną przeprowadza się codziennie celem oceny, czy wystąpiły jakiekolwiek odchylenia od oczekiwanego wyniku testu w zakresie poziomu pokrycia depozytu zabezpieczającego. Poziom pokrycia ocenia się w odniesieniu do bieżących pozycji z tytułu instrumentów finansowych i członków rozliczających, przy czym uwzględnia on możliwe skutki ustalania wysokości depozytu zabezpieczającego na poziomie portfela oraz, w stosownych przypadkach, możliwy wpływ interoperacyjnych CCP.

2. W swoim programie weryfikacji historycznej CCP uwzględnia odpowiednie historyczne horyzonty czasowe, aby zapewnić wystarczająco długi okres przebiegu obserwacji, pozwalający zminimalizować ewentualny niekorzystny wpływ na istotność statystyczną.

3. W swoim programie weryfikacji historycznej CCP uwzględnia przynajmniej jasno określone testy statystyczne i kryteria skuteczności zdefiniowane przez CCP na potrzeby oceny wyników weryfikacji historycznej.

4. CCP okresowo przekazuje komisji ds. ryzyka wyniki weryfikacji historycznej i ich analizę w formie nienaruszającej poufności w celu zasięgnięcia jego porady przy przeglądzie swojego modelu obliczania depozytu zabezpieczającego.

5. Wyniki weryfikacji historycznej i ich analizę udostępnia się wszystkim członkom rozliczającym, a także klientom, o ile są znani CCP. Wyniki weryfikacji historycznej i ich analizę udostępniają wszystkim pozostałym klientom, na ich żądanie, odpowiedni członkowie rozliczający. Informacje te udostępniane są w zbiorczej postaci, która nie narusza poufności, a dostęp do szczegółowych wyników weryfikacji historycznej i ich analizy przysługuje członkom rozliczającym i klientom wyłącznie w odniesieniu do ich własnych portfeli.

6. CCP określa procedury precyzujące działania, które może podjąć w świetle wyników weryfikacji historycznej.







SEKCJA 3

Testy i analiza wrażliwości

Artykuł 50

Procedura przeprowadzania testów i analizy wrażliwości

1. CCP przeprowadza testy i analizę wrażliwości celem oceny poziomu pokrycia depozytu zabezpieczającego wynikającego z modelu w różnorodnych warunkach rynkowych, z wykorzystaniem danych historycznych dotyczących skrajnych warunków rynkowych, które faktycznie wystąpiły, oraz hipotetycznych danych dotyczących skrajnych warunków rynkowych, które się nie zmaterializowały.

2. CCP stosuje szeroką gamę parametrów i założeń, aby uwzględnić cały wachlarz historycznych i hipotetycznych warunków, w tym okresy o największej zmienności, których doświadczyły obsługiwane przez CCP rynki oraz skrajne zmiany korelacji cen kontraktów rozliczanych przez CCP, aby zrozumieć wpływ, jaki na poziom pokrycia depozytu zabezpieczającego mogą mieć maksymalnie skrajne warunki rynkowe oraz zmiany istotnych parametrów modelu.

3. Analizę wrażliwości przeprowadza się w stosunku do pewnej liczby rzeczywistych i reprezentatywnych portfeli członków rozliczających. Te reprezentatywne portfele wybiera się na podstawie stopnia ich wrażliwości na istotne czynniki ryzyka oraz korelacje, na jakie narażony jest CCP. Takie testy i analiza wrażliwości mają na celu zbadanie kluczowych parametrów i założeń modelu obliczania wstępnego depozytu zabezpieczającego w pewnej liczbie przedziałów ufności, aby stwierdzić poziom wrażliwości systemu na błędy w kalibracji tych parametrów i założeń. Należycie uwzględnia się strukturę ram czasowych czynników ryzyka oraz założoną korelację między czynnikami ryzyka.

4. CCP dokonuje oszacowania potencjalnych strat na pozycjach członków rozliczających.

5. W stosownych przypadkach CCP bierze pod uwagę parametry charakterystyczne dla sytuacji niewykonania zobowiązania jednocześnie przez kilku członków rozliczających, którzy emitują instrumenty finansowe rozliczane przez CCP lub instrumenty bazowe stanowiące podstawę instrumentów pochodnych rozliczanych przez CCP. W stosownych przypadkach uwzględnia się również skutki niewykonania zobowiązania przez klienta, który emituje instrumenty finansowe rozliczane przez CCP lub instrumenty bazowe stanowiące podstawę instrumentów pochodnych rozliczanych przez CCP.

6. CCP okresowo przekazuje komisji ds. ryzyka wyniki testów wrażliwości i analizę wrażliwości w formie nienaruszającej poufności w celu zasięgnięcia jego porady przy przeglądzie swojego modelu obliczania depozytu zabezpieczającego.

7. CCP określa procedury precyzujące działania, które może podjąć w świetle wyników analizy testów wrażliwości.







SEKCJA 4

Testy warunków skrajnych

Artykuł 51

Procedura przeprowadzania testów warunków skrajnych

1. W ramach swoich testów warunków skrajnych CCP bada modele stosowane do szacowania ekspozycji na ryzyko przy zastosowaniu skrajnych parametrów, założeń i scenariuszy, aby upewnić się, że jego środki finansowe są wystarczające do pokrycia tych ekspozycji w skrajnych, ale prawdopodobnych warunkach rynkowych.

2. Program testów warunków skrajnych CCP przewiduje konieczność regularnego wykonywania przez CCP szeregu testów warunków skrajnych, które uwzględniają całą gamę produktów CCP oraz wszystkie elementy jego modeli oraz metodyk ich opracowywania oraz jego ramy zarządzania ryzykiem utraty płynności.

3. Program testów warunków skrajnych CCP stanowi, że testy warunków skrajnych przeprowadzane są – stosując zdefiniowane scenariusze testów warunków skrajnych – w odniesieniu do zarówno historycznych, jak i hipotetycznych skrajnych, ale prawdopodobnych warunków rynkowych zgodnie z rozdziałem VII. Historyczne warunki, które mają być wykorzystane, podlegają, w stosownych przypadkach, weryfikacji i dostosowaniu. CCP bierze również pod uwagę inne formy stosownych scenariuszy testów warunków skrajnych, w tym m.in. niewydolność techniczną lub niewypłacalność swoich banków rozrachunkowych, agentów nostro, banków powierniczych, dostawców płynności lub interoperacyjnych CCP.

4. CCP posiada zdolność szybkiego dostosowania swoich testów warunków skrajnych, tak aby uwzględnić nowe lub pojawiające się rodzaje ryzyka.

5. CCP bierze pod uwagę potencjalne straty wynikające z niewykonania zobowiązania przez klienta, o ile jest on znany, który dokonuje rozliczeń za pośrednictwem wielu członków rozliczających.

6. CCP okresowo przekazuje komisji ds. ryzyka wyniki testów warunków skrajnych i ich analizę w formie nienaruszającej poufności w celu zasięgnięcia jego porady przy przeglądzie swoich modeli, metodyk ich opracowywania i ram zarządzania ryzykiem utraty płynności.

7. Wyniki testów warunków skrajnych i ich analizę udostępnia się wszystkim członkom rozliczającym, a także klientom, o ile są znan