III.

Specyfikacje części I świadectwa rejestracji w postaci inteligentnej karty chipowej (jako alternatywy dla świadectwa w wersji papierowej opisanego w pkt II) III.1 Format karty i dane do bezpośredniego odczytu Jako kartę mikroprocesorową kartę chipową projektuje się zgodnie ze standardami wspomnianymi w III.5. Odczytanie zawartych w karcie danych powinno być możliwe za pomocą normalnych urządzeń (takich jak czytniki stosowane w przypadku kart tachografowych). Na przedniej i tylnej stronie karty wydrukowane są przynajmniej te dane, które zostały wyszczególnione w II.4 i II.5; dane te można odczytać bezpośrednio (minimalna wielkość czcionki: 6 punktów drukarskich) i są one nadrukowane w określony sposób. (Przykłady możliwych układów danych ukazane są na rysunku 1 na końcu niniejszego podpunktu). A. Nadruk podstawowy Podstawowe dane są następujące: Przód a) Po prawej stronie chipu: w języku lub językach Państwa Członkowskiego wydającego świadectwo rejestracji — wyrazy „Wspólnota Europejska”; — nazwa Państwa Członkowskiego wydającego świadectwo rejestracji; — wyrazy „część I świadectwa rejestracji” lub, jeśli świadectwo składa się tylko z jednej części, wyrazy „Świadectwo rejestracji”, wydrukowane dużą czcionką; — inne (np. poprzednie krajowe) oznaczenie równoważnego dokumentu (nieobowiązkowe); — nazwę właściwych organów (alternatywnie także w postaci indywidualnego nadruku zgodnie z lit. B); — wyraźny kolejny numer dokumentu używanego w Państwie Członkowskim (alternatywnie także w postaci indywidualnego nadruku zgodnie z lit. B); b) powyżej chipu: symbol odróżniający Państwa Członkowskiego wydającego świadectwo rejestracji, biały na niebieskim prostokącie i otoczony dwunastoma żółtymi gwiazdami: B Belgia ▼M2 BG Bułgaria ▼M1 DK Dania D Niemcy GR Grecja E Hiszpania F Francja ▼M3 HR Chorwacja ▼M1 IRL Irlandia I Włochy L Luksemburg NL Niderlandy A Austria P Portugalia ▼M2 RO Rumunia ▼M1 FIN Finlandia S Szwecja UK Zjednoczone Królestwo c) Państwa Członkowskie mogą rozważyć dodanie przy dolnej krawędzi uwagi wydrukowanej małą czcionką w języku narodowym lub językach narodowych, o treści: „Niniejszy dokument należy okazywać wszystkim uprawnionym osobom, które tego zażądają”. d) Podstawowym kolorem karty jest kolor zielony (Pantone 362); alternatywnie możliwe jest przejście od zieleni do bieli. e) Symbol przedstawiający koło (patrz proponowany rozkład na rys. 1) jest nadrukowany na obszarze przeznaczonym do zadrukowania w górnym lewym rogu na przedniej stronie karty. W pozostałym zakresie stosuje się przepisy III.13. B. Indywidualny nadruk Indywidualny nadruk zawiera następujące informacje: Przód a) nazwa właściwych organów — patrz też lit. Aa) b) nazwa organu wydającego świadectwo rejestracji (nieobowiązkowo) c) wyraźny kolejny numer dokumentu używanego w Państwie Członkowskim — patrz też lit. Aa) d) poniższe dane z II.5; zgodnie z II.7 do poprzedzających zharmonizowanych kodów wspólnotowych mogą zostać dodane indywidualne kody krajowe:



Kod Odniesienie (A) numer rejestracyjny; (B) data pierwszej rejestracji pojazdu (I) data rejestracji, której dotyczy świadectwo Dane osobowe (C.1) posiadacz dowodu rejestracyjnego (C.2.1) nazwisko lub nazwa firmy, (C.2.2) inna nazwa(-y) lub inicjał(-y) (gdzie właściwe), (C.2.3) adres w Państwie Członkowskim rejestracji w dniu wydania dokumentu, (C.4) W przypadku gdy dane szczegółowe wymienione w II.6, kod C.2, nie są zawarte w nadruku świadectwa rejestracji określonym w lit. A) i B), odniesienie do faktu, że posiadacz świadectwa rejestracji: a) jest właścicielem pojazdu, b) nie jest właścicielem pojazdu, c) nie jest określony w świadectwie rejestracji jako właściciel pojazdu Tył Na tylnej stronie powinny znajdować się przynajmniej pozostałe dane wyszczególnione w II.5; zgodnie z II.7 do poprzedzających zharmonizowanych kodów wspólnotowych mogą zostać dodane indywidualne kody krajowe.



Kod Odniesienie Dane dotyczące pojazdu (z uwzględnieniem uwag w II.5) (D.1) marka, (D.2) typ (model/wersja, gdzie stosowne) (D.3) Oznaczenie(-a) handlowe: (E) numer identyfikacyjny pojazdu; (F.1) maksymalna dopuszczalna technicznie rzeczywista masa całkowita, z wyjątkiem motocykli; (G) masa pojazdu w ruchu z nadwoziem i urządzeniem sprzęgającym w przypadku pojazdu holowniczego w ruchu z każdej kategorii innej niż M1 (w kg); (H) okres ważności, jeżeli nie jest nieograniczony; (K) numer(-y) homologacji (jeżeli dostępne): (P.1) pojemność (w cm3), (P.2) moc maksymalna netto (w kW), (P.3) rodzaj paliwa lub źródło mocy; (Q) stosunek moc/masa (w kW/kg) (tylko w motocyklach); (S.1) liczba miejsc, łącznie z miejscem kierowcy, (S.2) liczba miejsc stojących (gdzie właściwe). Ewentualnie na tylnej stronie karty można umieścić dodatkowe dane z II.6 (ze zharmonizowanymi kodami) i z II.7. C. Fizyczne zabezpieczenia kart inteligentnych Do zagrożeń dla fizycznego bezpieczeństwa karty inteligentnej należą: — Produkcja kart fałszywych: przez sporządzenie nowej karty, odznaczającej się znacznym podobieństwem do właściwego dokumentu, zarówno w drodze sporządzenia jej od zera, jak i skopiowania dokumentu oryginalnego. — Wprowadzenie do karty zmian rzeczowych: zmiana właściwości dokumentu oryginalnego, np. modyfikacja niektórych danych wydrukowanych na dokumencie. Materiał wykorzystany do części I świadectwa rejestracji jest zabezpieczony przed fałszerstwem przy zastosowaniu co najmniej trzech z następujących technik: — mikrodruku, — druku giloszowego*, — druku opalizującego, — grawerowania laserowego, — ultrafioletowego tuszu fluorescencyjnego, — tuszów zmieniających barwę zależnie od kąta widzenia*, — tuszów zmieniających barwę pod wpływem temperatury (tuszów ciepłoczułych)*, — nalepek holograficznych*, — zmiennych obrazów laserowych, — zmiennych obrazów optycznych. Państwa Członkowskie mogą wprowadzać zabezpieczenia dodatkowe. Do szczególnie zalecanych należą techniki oznaczone gwiazdkami, gdyż odpowiedni urzędnicy mogą je odczytywać bez specjalnych czytników. Rysunek 1: Przykłady ewentualnego rozkładu obowiązkowych danych (na odwrocie karty można dodać więcej nieobowiązkowych i dodatkowych danych) III.2. Przechowywanie i ochrona danych Po wprowadzeniu zharmonizowanych wspólnych kodów (gdzie właściwe — w powiązaniu z poszczególnymi kodami Państw Członkowskich, zgodnie z II.7), następujące dane należy lub można umieścić na powierzchni karty zawierającej widoczne informacje, o których mowa w III.1: (A) Dane przewidziane w II.4 i II.5 Wszystkie dane wyszczególnione w II.4 i II.5 powinny być obowiązkowo umieszczone na karcie. (B) Inne dane, przewidziane w II.6 Ponadto Państwa Członkowskie mogą według własnego uznania i w niezbędnym zakresie umieszczać więcej danych, niż przewiduje II.6. (C) Inne dane, przewidziane w II.7 Na karcie — według uznania — można umieścić dodatkowe dane. Dane pod lit. A) i B) umieszcza się w dwóch odpowiadających im plikach o przejrzystej strukturze (patrz ISO/IEC 7816-4). Państwa Członkowskie mogą określić przechowywanie danych z lit. C) zgodnie z własnymi wymogami. Na plikach tych nie ma ograniczeń odczytu. Dostępność wpisywania do tych plików jest zastrzeżona dla właściwych organów krajowych (oraz upoważnionych przez nie agencji) Państwa Członkowskiego wydającego inteligentną kartę chipową. Dostępność wpisywania jest dopuszczalna jedynie po asymetrycznej legalizacji w drodze wymiany klucza w ramach każdej sesji dostępu dla ochrony sesji między kartą rejestracyjną pojazdu i modułem zabezpieczającym (np. kartą modułu zabezpieczającego) właściwych organów krajowych (lub ich upoważnionych agencji). Dlatego też zgodnie z ISO/IEC 7816-8 świadectwa weryfikacji kart podlegają wymianie przed postępowaniem legalizacyjnym. Świadectwa weryfikacji kart zawierają odpowiednie publiczne klucze do pobrania i wykorzystania w kolejnym postępowaniu legalizacyjnym. Świadectwa te są podpisane przez właściwe władze państwowe i zawierają przedmiot legalizacji (upoważnienie posiadacza świadectwa) zgodnie z ISO/IEC 7816-9 w celu zakodowania w karcie specjalnego upoważnienia. Upoważnienie to dotyczy właściwego organu krajowego (np. aby uaktualnić pole danych). Odpowiednie klucze publiczne właściwego organu krajowego są przechowywane jako poufny zapis (główny klucz publiczny) w karcie. Specyfikacja plików i komend potrzebnych przy postępowaniu legalizacyjnym i dokonywaniu wpisów leży w zakresie odpowiedzialności Państw Członkowskich. Zapewnienie bezpieczeństwa musi być zatwierdzone przez powszechne kryteria oceny zgodnie z EAL4+. Rozszerzenia są następujące: 1. AVA_MSU.3 Analiza i badania w stanach zagrożenia; 2. AVA_VLA.4 Wysoka odporność. (D) Dane weryfikacyjne dotyczące autentyczności rejestrowanych danych Organ wydający umieszcza swój elektroniczny podpis pod pełnymi danymi pliku zawierającego dane spod lit. A) i B) i przechowuje je w odnośnym pliku. Podpisy te pozwalają na sprawdzenie autentyczności przechowywanych danych. Karty zawierają następujące dane: — elektroniczny podpis pod danymi rejestracyjnymi odnoszącymi się do lit. A), — elektroniczny podpis pod danymi rejestracyjnymi odnoszącymi się do lit. B). W celu weryfikacji tych elektronicznych podpisów na karcie powinny być przechowywane: — świadectwa wydających organów umieszczających podpisy w odniesieniu do danych z lit. A) i B). Podpisy elektroniczne i świadectwa są dostępne do odczytu bez ograniczeń. Dostępność wpisywania do podpisów elektronicznych i świadectw jest zastrzeżona dla właściwych organów krajowych. III.3. Interfejs Do kontaktów zewnętrznych należy używać interfejsów. Łączenie kontaktów zewnętrznych z transponderem jest opcjonalne. III.4. Pojemność pamięci karty Pojemność pamięci karty jest wystarczająca do przechowania danych wspomnianych w III.2. III.5. Standardy Stosowane karty chipowe i czytniki są zgodne z następującymi standardami: — ISO 7810 : Standardy dla kart identyfikacyjnych (kart plastikowych): Fizyczne cechy charakterystyczne — ISO 7816-1 i -2 : Fizyczne cechy charakterystyczne kart chipowych, zakresy i umiejscowienie kontaktów — ISO 7816-3 : Charakterystyka elektryczna kontaktów, protokoły transmisji — ISO 7816-4 : Treść przekazu, struktura danych umieszczonych na karcie chipowej, architektura zabezpieczenia, mechanizmy dostępu — ISO 7816-5 : Struktura identyfikatorów zastosowań, wybór i zastosowanie identyfikatorów aplikacji, procedura rejestracyjna dotycząca identyfikacji aplikacji (system numeracji) — ISO 7816-6 : Międzybranżowe elementy danych do wymiany — ISO 7816-8 : Karty chipowe ze stykami — Związane z zabezpieczeniem komendy międzybranżowe — ISO 7816-9 : Karty chipowe ze stykami — Bardziej złożone komendy międzybranżowe III.6. Charakterystyka techniczna i protokoły transmisji Wymagany jest format ID-1 (wymiar normalny, patrz ISO/IEC 7810). Karta utrzymuje protokół transmisji T = 1 pod względem zgodności z ISO/IEC 7816-3. Ponadto można utrzymywać pozostałe protokoły transmisji, np. T = 0, USB lub Protokoły bezstykowe. W przypadku transmisji bitu stosuje się „konwencję bezpośrednią” (patrz ISO/IEC 7816-3). (A) Napięcie zasilania, napięcie programowania Karta pracuje z Vcc = 3V (+/0.3V) bądź z Vcc = 5V (+/0,5V). Karta nie wymaga napięcia programowania na złączu C6. (B) Kasowanie odpowiedzi Bajt karty informacyjnej wielkości pola przedstawiony jest na ATR pod oznaczeniem TA3. Wartość ta wynosi co najmniej „80h” (= 128 bitów). (C) Protokół wyboru parametru Utrzymanie protokołu parametru (PPS) w zgodności z ISO/IEC 7816-3 jest obowiązkowe. Jest on używany do wyboru T = 1, jeśli T = 0 jest dodatkowo obecny na karcie, oraz do negocjowania parametrów Fi/Di w celu uzyskania wyższego tempa transmisji. (D) Protokół transmisji T = 1 Utrzymanie połączeń łańcuchowych jest obowiązkowe. Dopuszczalne są następujące uproszczenia: — Bajt NAD: nieużywany (NAD należy ustawić na „00”), — S-Blok PRZERWANIA: nieużywany, — S-Blok VPP błąd stanu: nieużywany. Urządzenie informujące o wielkości pola (IFSD) wyznacza się z IFD niezwłocznie po ATR, tj. IFD przesyła żądanie S-Bloku IFS po ATR i karta odsyła S-Blok IFS. Zalecaną wartością dla IFSD jest 254 bajtów. III.7. Zakres temperatur Świadectwo rejestracji w formacie karty inteligentnej działa prawidłowo we wszystkich warunkach klimatycznych zwykle przeważających na obszarach Wspólnoty i przynajmniej w zakresie temperatury wyszczególnionym w ISO 7810. Karty mogą działać prawidłowo w warunkach wilgotności od 10 % do 90 %. III.8. Trwałość fizyczna Karta używana zgodnie ze specyfikacjami dotyczącymi środowiska i zasilania musi działać prawidłowo przez okres dziesięciu lat. Materiał, z jakiego wykonuje się kartę, należy wybierać w sposób zapewniający jej taki okres trwałości. III.9. Parametry elektryczne W trakcie stosowania karty zachowują zgodność z dyrektywą Komisji 95/54/WE z dnia 31 października 1995 r. ( 15 ) pod względem kompatybilności elektromagnetycznej oraz jest chroniona przed wyładowaniami elektrostatycznymi. III.10. Struktura pliku Tabela 1 wymienia obowiązkowe pliki podstawowe (EF) aplikacji DF (patrz ISO/IEC 7816-4) DF.Rejestracja. Wszystkie te pliki charakteryzują się przejrzystą strukturą. Wymogi dostępu są podane w III.2. Rozmiary plików określają same Państwa Członkowskie stosownie do swoich wymagań.



Tabela 1 Nazwa pliku Identyfikator pliku Wyszczególnienie EF.Rejestracja_A „D001” Dane rejestracyjne zgodnie z ppkt II.4 i II. 5 EF.Podpis_A „E001” Podpis elektroniczny pod pełną zawartością danych w EF.Rejestracji_A EF.C.IA_A.DS „C001” Świadectwo X.509v3 organu wydającego składającego podpisy dotyczące EF.Podpis_A EF.Rejestracja_B „D011” Dane rejestracyjne zgodnie z ppkt II.6 EF.Podpis_B „E011” Podpis elektroniczny pod pełną zawartością danych w EF.Rejestracja_B EF.C.IA_B.DS „C011” Świadectwo X.509v3 organu wydającego składającego podpisy w EF.Podpis_B III.11. Struktura danych Świadectwa przechowywane są w formacie X.509v3 zgodnie z ISO/IEC 9594-8. Podpisy elektroniczne umieszczone są w przejrzystej formie. Dane rejestracyjne są przechowywane jako dane obiektowe BER-TLV (patrz ISO/IEC 7816-4) w odpowiednich plikach elementarnych. Pola wartości są zakodowane jako pliki ASCII, jak to określa norma ISO/IEC 8824-1, wartości „C0”-„FRF” są określone przez ISO/IEC 8859-1 (zestaw liter łacińskich1), ISO/IEC 8859-7 (zestaw liter greckich) lub ISO/IEC 8859-5 (zestaw liter cyrylicy). Dane występują w formacie RRRRMMDD. Tabela 2 wymienia znaczniki identyfikujące dane obiektowe odpowiadające danym rejestrowym II.4 i II.5 wraz z danymi dodatkowymi z III.1. Jeśli nie zostało to postanowione inaczej, dane obiektowe wymienione w tabeli 2 są obowiązkowe. Opcjonalne dane obiektowe można pominąć. Kolumna znaczników wskazuje na poziom umieszczenia w obiektach.



Tabela 2 Znacznik Wyszczególnienie „78” Organ odpowiedzialny za przydział znaczników, mieszczący się w obiekcie „4F” (patrz ISO/IEC 7816-4 i ISO/IEC 7816-6) „4F” Identyfikator aplikacji (patrz ISO/IEC 7816-4) „71” Szablon międzybranżowy (patrz ISO/IEC 7816-4 i ISO/IEC 7816-6) odpowiadający obowiązkowym danym świadectwa rejestracji część 1, mieszczący się we wszystkich kolejnych obiektach „80” Wersja definicji znacznika „9F33” Nazwa Państwa Członkowskiego wydającego świadectwo rejestracji część 1 „9F34” Inne (np. poprzednie krajowe) oznaczenie równoważnego dokumentu (nieobowiązkowe) „9F35” Nazwa właściwych organów „9F36” Nazwa organu wydającego świadectwo rejestracji (nieobowiązkowe) „9F37” Użyty zestaw liter: „00”: ISO/IEC 8859-1 (zestaw liter łacińskich 1) „01”: ISO/IEC 8859-5 (zestaw liter cyrylicy) „02”: ISO/IEC 8859-7 (zestaw liter greckich) „9F38” Wyraźny kolejny numer dokumentu używany w Państwie Członkowskim „81” Numer rejestracyjny: „82” Data pierwszej rejestracji „A1” Dane osobowe mieszczące się w obiektach „A2” i „86” „A2” Posiadacz świadectwa rejestracji, mieszczący się w obiektach „83”, „84” i „85” „83” Nazwisko lub nazwa firmy „84” Inne nazwy lub ich inicjały (nieobowiązkowo) „85” Adres w Państwie Członkowskim „86” „00”: jest właścicielem pojazdu „01”: nie jest właścicielem pojazdu „02”: nie jest zidentyfikowany jako właściciel pojazdu „A3” Pojazd, mieszczący się w obiektach „87”, „88” i „89” „87” Marka pojazdu „88” Typ pojazdu „89” Opisy handlowe pojazdu „8A” Numer identyfikacyjny pojazdu „A4” Masa mieszcząca się w obiekcie „8B” „8B” Technicznie dopuszczalna masa całkowita „8C” Masa pojazdu w ruchu z nadwoziem „8D” Okres ważności „8E” Data rejestracji, której dotyczy niniejsze świadectwo „8F” Numer zatwierdzenia typu „A5” Silnik, mieszczący się w obiektach „90”, „91” oraz „92” „90” Pojemność silnika „91” Maksymalna moc netto silnika „92” Typ używanego w silniku paliwa „93” Stosunek mocy do ciężaru „A6” Dopuszczalna liczba osób w pojeździe mieszcząca się w obiektach „94” i „95” „94” Liczba miejsc siedzących „95” Liczba miejsc stojących Tabela 3 wymienia znaczniki identyfikujące dane obiektowe odpowiadające danym rejestrowym II.6. Dane obiektowe wymienione w tabeli 3 są nieobowiązkowe.



Tabela 3 Znacznik Wyszczególnienie „78” Organ odpowiedzialny za zgodny przydział znaczników, mieszczący się w obiekcie „4F” (patrz ISO/IEC 7816-4 i ISO/IEC 7816-6) „4F” Identyfikator aplikacji (patrz ISO/IEC 7816-4) „72” Szablon międzybranżowy (patrz ISO/IEC 7816-4 i ISO/IEC 7816-6) odpowiadający opcjonalnym danym świadectwa rejestracji części 1 rozdziału II.6, mieszczące się we wszystkich kolejnych obiektach „80” Wersja definicji znacznika „A1” Dane osobowe mieszczące się w obiektach „A7”, „A8” i „A9” „A7” Właściciel pojazdu, mieszczący się w obiektach „83”, „84” i „85” … „A8” Drugi właściciel pojazdu, mieszczący się w obiektach „83”, „84” i „85” … „A9” Osoba, która może używać pojazd na podstawie prawnej innej niż własność mieszcząca się w obiektach „83”, „84” i „85” … „A4” Masa, mieszcząca się w obiektach „96” i „97” „96” Dopuszczalna maksymalna masa całkowita pojazdu w ruchu „97” Dopuszczalna maksymalna masa całkowita całego pojazdu w ruchu „98” Kategoria pojazdu „99” Liczba osi: „9A” Rozstaw osi „AD” Rozłożenie dopuszczalnej masy całkowitej między osiami mieszcząca się w obiektach „9F1F”, „9F20”, „9F21”, „9F22” i „9F23” „9F1F” Oś 1 „9F20” Oś 2 „9F21” Oś 3 „9F22” Oś 4 „9F23” Oś 5 „AE” Technicznie dopuszczalna masa holowanej przyczepy, mieszcząca się w obiektach „9B” i „9C” „9B” Na hamulcu „9C” Bez hamulca „A5” Silnik, mieszczący się w obiektach „9D” i „9E” „9D” Prędkość znamionowa „9E” Numer identyfikacyjny silnika „9F24” Kolor pojazdu „9F25” Prędkość maksymalna „AF” Poziom głośności, mieszczący się w obiektach „DF26”, „DF27” i „DF28” „9F26” Podczas postoju „9F27” Prędkość silnika „9F28” Przebieg „B0” Emisja spalin, mieszcząca się w obiektach „9F29”, „9F2A”, „9F2B”, „9F2C”, „9F2D”, „9F2E”, „9F2F”, „9F30” i „9F31” „9F29” CO „9F2-A” HC „9F2B” NOx „9F2C” HC + NOx „9F2-D” Wyziewy silnika wysokoprężnego „9F2E” Wskaźnik skorygowanej absorpcji dla silnika wysokoprężnego „9F2F” CO2 „9F30” Łączne zużycie paliwa „9F31” Wskazanie kategorii zatwierdzenia typu przez WE w odniesieniu do ochrony środowiska „9F32” Pojemność zbiorników paliwa Strukturę i format danych zgodnie z rozdziałem II.7 określają Państwa Członkowskie. III.12. Odczyt danych rejestracyjnych A. Wybór aplikacji Aplikację „rejestracja pojazdu” wybiera się poprzez WYBÓR DF (według nazwy, patrz ISO/IEC 7816-4) z identyfikatorem aplikacji (AID). Wartość AID określa laboratorium wybrane przez Komisję Europejską. B. Odczyt danych z plików Pliki odpowiadające pkt II lit. A), B) i D) wybiera się poprzez WYBÓR (patrz ISO/IEC 7816-4) z parametrami polecenia P1 ustawionymi na „02”, P2 ustawionymi na „04” i polem danych dotyczących poleceń zawierającym identyfikator pliku (patrz rozdział X, tabela 1). Szablon zwrotny FCP zawiera wielkość pliku, która może być przydatna do odczytu tych plików. Pliki te odczytuje się poprzez ODCZYT BINARNY (patrz ISO/IEC 7816-4) przy braku pola danych dotyczącego poleceń i Le ustawionym na długość spodziewanych danych, przy zastosowaniu krótkiego Le. C. Weryfikacja autentyczności danych Aby zweryfikować autentyczność przechowywanych danych rejestracyjnych, można sprawdzić odpowiedni podpis elektroniczny. Oznacza to, że oprócz danych rejestracyjnych z karty rejestracyjnej można również odczytać odpowiedni podpis elektroniczny. Klucz publiczny potrzebny do sprawdzenia podpisu można pobrać odczytując z karty rejestracyjnej świadectwo odpowiedniego organu wydającego. Świadectwa zawierają klucze publiczne odpowiednich organów. Weryfikacji podpisu można dokonać przy użyciu innego systemu niż karta rejestracyjna. Państwa Członkowskie mogą swobodnie pobierać klucze publiczne i świadectwa w celu weryfikacji świadectwa organu wydającego. III.13. Przepisy szczególne Niezależnie od pozostałych przepisów zawartych w niniejszej dyrektywie Państwa Członkowskie, po powiadomieniu Komisji Europejskiej, mogą dodawać kolory, znaki lub symbole. Oprócz tego w przypadku niektórych danych z rozdziału III.2 lit. C) Państwa Członkowskie mogą zezwolić na format XML i mogą zezwolić na dostęp poprzez TCP/IP. Państwa Członkowskie, za zgodą Komisji Europejskiej, mogą dodać na karcie rejestracyjnej inne aplikacje, w odniesieniu do których nie istnieją jeszcze zharmonizowane przepisy lub dokumenty na szczeblu UE (np. świadectwo przydatności do warunków drogowych) w celu uwzględnienia dodatkowych usług związanych z pojazdami.