ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(12)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia i w związku z tym nie jest nim związana ani mu nie podlega. Przyjmując, że niniejsze rozporządzenie ma bazować na dorobku Schengen zgodnie z przepisami trzeciej części tytułu IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w ciągu sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszego rozporządzenia, stosownie do art. 5 wymienionego Protokołu, Dania podejmie decyzję co do ewentualnej jego transpozycji do swojego prawa krajowego.
(1) Górne granice stężeń; górne granice stężeń są obliczone przy założeniu, że wszystkie wartości różnych kongenerów poniżej granicy oznaczalności są równe granicy oznaczalności. (2) Odrębna maksymalna zawartość dla dioksyn (PCDD/F) obowiązuje nadal w okresie tymczasowym. Produkty przeznaczone do żywienia zwierząt, określone w pkt 1, muszą w tym okresie spełniać wymagania dotyczące maksymalnej zawartości dioksyn i maksymalnej zawartości sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB. (3) Świeże ryby i inne zwierzęta wodne dostarczone bezpośrednio i użyte bez pośredniego przetwarzania do produkcji pasz dla zwierząt futerkowych nie podlegają wymogom w zakresie maksymalnych zawartości, natomiast maksymalne zawartości wynoszące 4,0 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg produktu i 8,0 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg produktu mają zastosowanie do świeżych ryb, a wynoszące 25,0 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg produktu – do wątrób rybich przeznaczonych do bezpośredniego karmienia zwierząt domowych, zoologicznych i cyrkowych lub używanych jako materiał paszowy do produkcji karmy dla zwierząt domowych. Produkty lub przetworzone białka zwierzęce wyprodukowane z tych zwierząt (futerkowych, domowych, zoologicznych i cyrkowych) nie mogą wejść do łańcucha żywnościowego i karmienie nimi zwierząt gospodarskich, które są utrzymywane, tuczone lub hodowane do produkcji żywności, jest zabronione. ( 4 ) WHO-TEF przyjęte w celu oceny ryzyka dla zdrowia ludzkiego na podstawie wniosków z posiedzenia Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), które odbyło się w Sztokholmie (Szwecja) w dniach 15–18 czerwca 1997 r. (Van den Berg et al., (1998) Toxic Equivalency Factors (TEFs) for PCBs, PCDDs, PCDFs for Humans and for Wildlife. Environmental Health Perspectives, 106(12), 775).



Kongener Wartość TEF Dibenzo-p-dioksyny („PCDD”) i dibenzofurany („PCDF”) 2,3,7,8-TCDD 1 1,2,3,7,8-PeCDD 1 1,2,3,4,7,8-HxCDD 0,1 1,2,3,6,7,8-HxCDD 0,1 1,2,3,7,8,9-HxCDD 0,1 1,2,3,4,6,7,8-HpCDD 0,01 OCDD 0,0001 2,3,7,8-TCDF 0,1 1,2,3,7,8-PeCDF 0,05 2,3,4,7,8-PeCDF 0,5 1,2,3,4,7,8-HxCDF 0,1 1,2,3,6,7,8-HxCDF 0,1 1,2,3,7,8,9-HxCDF 0,1 2,3,4,6,7,8-HxCDF 0,1 1,2,3,4,6,7,8-HpCDF 0,01 1,2,3,4,7,8,9-HpCDF 0,01 OCDF 0,0001 „Dioksynopodobne” PCB Non-orto PCB PCB 77 0,0001 PCB 81 0,0001 PCB 126 0,1 PCB 169 0,01 Mono-orto PCB PCB 105 0,0001 PCB 114 0,0005 PCB 118 0,0001 PCB 123 0,0001 PCB 156 0,0005 PCB 157 0,0005 PCB 167 0,00001 PCB 189 0,0001 Użyte skróty: T = tetra (cztero); Pe = penta (pięcio); Hx = hexa (sześcio); Hp = hepta (siedmio); O = octa (ośmio); CDD = chlorodibenzodioksyna; CDF = chlorodibenzofuran; CB = chlorobifenyl.
(1) Górne granice stężeń; górne granice stężeń są obliczone przy założeniu, że wszystkie wartości różnych kongenerów poniżej granicy oznaczalności są równe granicy oznaczalności. (2) Odrębna maksymalna zawartość dla dioksyn (PCDD/F) obowiązuje nadal w okresie tymczasowym. Produkty przeznaczone do żywienia zwierząt, określone w pkt 1, muszą w tym okresie spełniać wymagania dotyczące maksymalnej zawartości dioksyn i maksymalnej zawartości sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB. (3) Świeże ryby i inne zwierzęta wodne dostarczone bezpośrednio i użyte bez pośredniego przetwarzania do produkcji pasz dla zwierząt futerkowych nie podlegają wymogom w zakresie maksymalnych zawartości, natomiast maksymalne zawartości wynoszące 4,0 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg produktu i 8,0 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg produktu mają zastosowanie do świeżych ryb, a wynoszące 25,0 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg produktu – do wątrób rybich przeznaczonych do bezpośredniego karmienia zwierząt domowych, zoologicznych i cyrkowych lub używanych jako materiał paszowy do produkcji karmy dla zwierząt domowych. Produkty lub przetworzone białka zwierzęce wyprodukowane z tych zwierząt (futerkowych, domowych, zoologicznych i cyrkowych) nie mogą wejść do łańcucha żywnościowego i karmienie nimi zwierząt gospodarskich, które są utrzymywane, tuczone lub hodowane do produkcji żywności, jest zabronione. ( 4 ) WHO-TEF przyjęte w celu oceny ryzyka dla zdrowia ludzkiego na podstawie wniosków z posiedzenia Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), które odbyło się w Sztokholmie (Szwecja) w dniach 15–18 czerwca 1997 r. (Van den Berg et al., (1998) Toxic Equivalency Factors (TEFs) for PCBs, PCDDs, PCDFs for Humans and for Wildlife. Environmental Health Perspectives, 106(12), 775).



Kongener Wartość TEF Dibenzo-p-dioksyny („PCDD”) i dibenzofurany („PCDF”) 2,3,7,8-TCDD 1 1,2,3,7,8-PeCDD 1 1,2,3,4,7,8-HxCDD 0,1 1,2,3,6,7,8-HxCDD 0,1 1,2,3,7,8,9-HxCDD 0,1 1,2,3,4,6,7,8-HpCDD 0,01 OCDD 0,0001 2,3,7,8-TCDF 0,1 1,2,3,7,8-PeCDF 0,05 2,3,4,7,8-PeCDF 0,5 1,2,3,4,7,8-HxCDF 0,1 1,2,3,6,7,8-HxCDF 0,1 1,2,3,7,8,9-HxCDF 0,1 2,3,4,6,7,8-HxCDF 0,1 1,2,3,4,6,7,8-HpCDF 0,01 1,2,3,4,7,8,9-HpCDF 0,01 OCDF 0,0001 ►C2 „Dioksynopodobne” PCB Non-orto PCB + Mono-orto PCB ◄ Non-orto PCB PCB 77 0,0001 PCB 81 0,0001 PCB 126 0,1 PCB 169 0,01 Mono-orto PCB PCB 105 0,0001 PCB 114 0,0005 PCB 118 0,0001 PCB 123 0,0001 PCB 156 0,0005 PCB 157 0,0005 PCB 167 0,00001 PCB 189 0,0001 Użyte skróty: T = tetra (cztero); Pe = penta (pięcio); Hx = hexa (sześcio); Hp = hepta (siedmio); O = octa (ośmio); CDD = chlorodibenzodioksyna; CDF = chlorodibenzofuran; CB = chlorobifenyl.
(1) Stężenia uzyskane na podstawie górnej granicy oznaczalności; stężenia uzyskane na podstawie górnej granicy oznaczalności oblicza się przy założeniu, że wszystkie wartości dla poszczególnych kongenerów poniżej granicy oznaczalności są równe granicy oznaczalności.

2

Tabela TEF (= współczynników równoważnych toksyczności) dla dioksyn, furanów i dioksynopodobnych PCB:



Kongener Wartość TEF Dibenzo-para-dioksyny („PCDD”) i dibenzo-para-furany („PCDF”) 2,3,7,8-TCDD 1 1,2,3,7,8-PeCDD 1 1,2,3,4,7,8-HxCDD 0,1 1,2,3,6,7,8-HxCDD 0,1 1,2,3,7,8,9-HxCDD 0,1 1,2,3,4,6,7,8-HpCDD 0,01 OCDD 0,0003 2,3,7,8-TCDF 0,1 1,2,3,7,8-PeCDF 0,03 2,3,4,7,8-PeCDF 0,3 1,2,3,4,7,8-HxCDF 0,1 1,2,3,6,7,8-HxCDF 0,1 1,2,3,7,8,9-HxCDF 0,1 2,3,4,6,7,8-HxCDF 0,1 1,2,3,4,6,7,8-HpCDF 0,01 1,2,3,4,7,8,9-HpCDF 0,01 OCDF 0,0003 „Dioksynopodobne” PCB: Non-orto PCB + Mono-orto PCB Non-orto PCB PCB 77 0,0001 PCB 81 0,0003 PCB 126 0,1 PCB 169 0,03 Mono-orto PCB PCB 105 0,00003 PCB 114 0,00003 PCB 118 0,00003 PCB 123 0,00003 PCB 156 0,00003 PCB 157 0,00003 PCB 167 0,00003 PCB 189 0,00003 Zastosowane skróty: „T” – tetra (cztero); „Pe” – penta (pięcio); „Hx” – hexa (sześcio); „Hp” – hepta (siedmio); „O” – okta (ośmio); „CDD” – chlorodibenzodioksyna; „CDF” – chlorodibenzofuran; „CB” – chlorobifenyl.

(3) Wymogom w zakresie maksymalnych zawartości nie podlegają świeże ryby i inne zwierzęta wodne dostarczone bezpośrednio i użyte bez pośredniego przetwarzania do produkcji pasz dla zwierząt futerkowych, natomiast w przypadku świeżych ryb i wątrób rybich, które są przeznaczone do bezpośredniego karmienia zwierząt domowych, zoologicznych i utrzymywanych w cyrku lub używane jako materiał paszowy do produkcji karmy dla zwierząt domowych, stosuje się maksymalne zawartości wynoszące 3,5 ng WHO-PCDD/F-TEQ/kg produktu i 6,5 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg produktu dla świeżych ryb, a 20,0 ng WHO-PCDD/F-PCB-TEQ/kg produktu dla wątrób rybich. Nie można dopuszczać do tego, by produkty lub przetworzone białka zwierzęce pozyskane z tych zwierząt (futerkowych, domowych, zoologicznych i utrzymywanych w cyrku) wchodziły do łańcucha żywnościowego i by karmiono nimi zwierzęta gospodarskie, które są utrzymywane, tuczone lub hodowane do produkcji żywności.

(4) Wymogom w zakresie maksymalnych zawartości nie podlegają świeże ryby i inne zwierzęta wodne dostarczone bezpośrednio i użyte bez pośredniego przetwarzania do produkcji pasz dla zwierząt futerkowych, natomiast maksymalne zawartości mają zastosowanie do świeżych ryb (75 μg/kg produktu) oraz do wątrób rybich (200 μg/kg produktu), które są przeznaczone do bezpośredniego karmienia zwierząt domowych, zoologicznych i utrzymywanych w cyrku lub używane jako materiał paszowy do produkcji karmy dla zwierząt domowych. Nie można dopuszczać do tego, by produkty lub przetworzone białka zwierzęce pozyskane z tych zwierząt (futerkowych, domowych, zoologicznych i utrzymywanych w cyrku) wchodziły do łańcucha żywnościowego i by karmiono nimi zwierzęta gospodarskie, które są utrzymywane, tuczone lub hodowane do produkcji żywności.
1. Ścierka do kurzu z cienkiej dzianiny, nieobszytej na maszynie dwuigłowej, w 100 % z poliestru, o wymiarach około 21 cm x 21 cm. Wszystkie cztery brzegi zgrzewane. (Ścierka do czyszczenia) (Patrz: fotografia nr 620) (*1)

6307 10 10
3.

Materiał siewny spełnia także następujące warunki: a)



Minimalna czystość analityczna (% wagowy) (1) Minimalna zdolność kiełkowania (% kłębków lub czystych nasion) Maksymalna zawartość wilgoci (% wagowy) (1) aa) burak cukrowy — nasiona jednokiełkowe 97 80 15 — nasiona do siewu punktowego 97 75 15 — nasiona wielokiełkowe odmian, których procent diploidów jest większy od 85 % 97 73 15 — pozostałe nasiona 97 68 15 bb) burak cukrowy — nasiona wielokiełkowe odmian, których procent diploidów jest większy od 85 %, nasiona jednokiełkowe, nasiona do siewu punktowego 97 73 15 — pozostałe nasiona 97 68 15 Procent wagowy innych nasion nie przekracza 0,3. ( 1 ) Z wyłączeniem, stosownie do przypadku, pestycydów granulowanych, zapraw nasiennych lub innych dodatków stałych. b) warunki specjalne dla nasion jednokiełkowych oraz dla nasion do siewu punktowego: aa) nasiona jednokiełkowe: co najmniej 90 % kłębków kiełkujących daje pojedyncze siewki. Procent kłębków dających trzy lub więcej siewek, obliczony na podstawie kłębków skiełkowanych, nie przekracza pięciu; bb) nasiona buraka cukrowego do siewu punktowego: co najmniej 70 % kiełkujących kłębków daje pojedyncze siewki. Procent kłębków dających trzy lub więcej siewek, obliczony na podstawie kłębków skiełkowanych, nie przekracza pięciu; cc) nasiona buraka pastewnego do siewu punktowego: w przypadku odmian, w których procent diploidów przekracza 85, co najmniej 58 % kiełkujących kłębków daje pojedyncze siewki. W przypadku pozostałych nasion, co najmniej 63 % kiełkujących kłębków daje pojedyncze siewki. Procent kłębków dających trzy lub więcej siewek, obliczony na podstawie kłębków skiełkowanych, nie przekracza pięciu; dd) w przypadku materiału siewnego należącego do kategorii „elitarnego materiału siewnego”, procent wagowy substancji nieczynnych nie może przekraczać 1,0. W przypadku materiału siewnego należącego do kategorii „kwalifikowanego materiału siewnego”, procent wagowy substancji nieczynnych nie może przekraczać 0,5. W przypadku nasion zaprawionych, należących do obu tych kategorii, sprawdzenia, czy spełnione są określone warunki dokonuje się na próbkach pobieranych zgodnie z art. 9 ust. 1 z nasion przetworzonych, częściowo obłuszczonych (gładzonych i śrutowanych), ale jeszcze nie zaprawionych, nie naruszając wymogu urzędowego badania minimalnej czystości analitycznej nasion zaprawionych; c) inne warunki specjalne: Państwa Członkowskie zastosują środki zapewniające, że materiał siewny buraka nie może być wprowadzany na obszary uznane za „wolne od rizomanii”, na mocy stosownej procedury przyjętej we Wspólnocie, chyba że procent wagowy substancji nieczynnych nie przekracza 0,5.
(11)

Dokumentacja i informacje dotyczące flurtamonu zostały także przedłożone Komitetowi Naukowemu ds. Roślin do odrębnych konsultacji. Komitet Naukowy ds. Roślin był konsultowany dwukrotnie, głównie w celu oceny możliwości wyługowania dwóch metabolitów tej substancji czynnej, kwasu 3-trifluorometylobenzoesowego (TFMBA) oraz kwasu trifluorooctowego (TFAA). W swojej pierwszej opinii ( 7 ) Komitet Naukowy zalecił, w odniesieniu do TFMBA, włączenie gleb o wartościach pH między 7 a 8 do badań sorpcyjnych przy użyciu tego metabolitu. W zakresie metabolitu TFAA, Komitet uznał dostępne dane za niewystarczające do oceny ryzyka zanieczyszczenia wód podziemnych. Następnie dalsze badania zostały podjęte przez wnioskodawców w odniesieniu do obydwu metabolitów. W swojej drugiej opinii ( 8 ) Komitet Naukowy stwierdził, że stężenie TFMBA przedostającego się do wód podziemnych z gleb o pH powyżej 5 może przekroczyć 0,1 g/l w niewielkich ilościach przypadków/sytuacji. Następnie Komitet stwierdził, że metabolit TFAA nie przedstawia niedopuszczalnego ryzyka dla organizmów wodnych poprzez wody podziemne, lecz informacje toksykologiczne udostępnione Komitetowi były wciąż niewystarczające. Wzięto pod uwagę zalecenia Komitetu Naukowego podczas kolejnego przeglądu, w niniejszej dyrektywie, jak i w sprawozdaniu kontrolnym. Następnie brakujące informacje były dostarczane przez wnioskodawców i oceniane przez Państwo Członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy. Ocena w ramach Stałego Komitetu stwierdzała, że nie byłoby niedopuszczalnego wpływu metabolitów TFMBA oraz TFAA na środowisko, jeśli zostaną zastosowane właściwe środki ograniczające ryzyko.
(9)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 831/2002 z dnia 17 maja 2002 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 w sprawie statystyki Wspólnoty, dotyczące dostępu do poufnych danych do celów naukowych ( 5 ) ustanowiło, w celu ułatwienia sporządzania wniosków statystycznych do celów naukowych, warunki, po spełnieniu których dostęp do poufnych danych przekazywanych władzom Wspólnoty może zostać udzielony.
(1) Zamontowana bez szczeliny powietrznej bezpośrednio na produktach klasy A1 lub A2-sl, d0 o minimalnej gęstości wynoszącej 10 kg/m3, lub na produktach co najmniej klasy D-s2, d2 o minimalnej gęstości wynoszącej 400 kg/m3. (2) Można zastosować podłoże z celulozowego materiału izolacyjnego co najmniej klasy E, jeżeli jest ono montowane bezpośrednio na płytach drewnopochodnych, wyłączając pokrycia podłogowe. (3) Zamontowana ze szczeliną powietrzną z tyłu. Odwrotna strona wgłębienia charakteryzuje się klasą A2-sl, d0 produktów o minimalnej gęstości wynoszącej 10 kg/m3. (4) Zamontowana ze szczeliną powietrzną z tyłu. Odwrotna strona wgłębienia charakteryzuje się klasą D-s2, d2 produktów o minimalnej gęstości wynoszącej 400 kg/m3. (5) Klasą (z wyłączeniem pokryć podłogowych) objęte są płyty fornirowane, pokryte melaminą i fenolem. (6) Materiał tworzący barierę dla pary o grubości do 0,4 mm i masie do 200 g/m2 może być montowany między płytą drewnopochodną a podłożem, jeżeli nie występują tam szczeliny powietrzne. (7) Klasa jak przewidziano w tabeli 1 załącznika do decyzji 2000/147/WE. (8) Klasa jak przewidziano w tabeli 2 załącznika do decyzji 2000/147/WE.
3.

Dalszą decyzję o wszczęciu postępowania w sprawie naruszenia w trybie art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 2532/98 ( 2 ), które może skutkować nałożeniem sankcji na podstawie tego rozporządzenia, podejmuje Zarząd EBC lub właściwy KBC. Przed podjęciem decyzji EBC oraz właściwy KBC zasięgają wzajemnie swoich opinii, a KBC informuje EBC, czy zostało, lub czy może zostać, wszczęte odrębne postępowanie w sprawie naruszenia na mocy krajowego prawa karnego, a ponadto, czy istnieje inna odpowiednia podstawa prawna do wszczęcia postępowania w związku z niedozwoloną działalnością, jak np. przepisy prawa autorskiego. Jeśli postępowanie w sprawie naruszenia zostało już wszczęte, lub też ma zostać wszczęte, na mocy krajowego prawa karnego lub jeśli istnieje inna odpowiednia podstawa prawna do wszczęcia postępowania w związku niedozwoloną działalnością, nie wszczyna się postępowania w sprawie naruszenia na mocy rozporządzenia (WE) nr 2532/98.
02003D0076 — PL — 11.08.2021 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

ustanawiająca środki niezbędne do wykonania Protokołu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu EWWiS i w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali

zmieniona przez:

▼B

DECYZJA RADY

z dnia 1 lutego 2003 r.

ustanawiająca środki niezbędne do wykonania Protokołu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu EWWiS i w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali

(2003/76/WE)

Artykuł 1

▼M2

▼B

▼M2

Artykuł 2

Artykuł 3

Te sprawozdania finansowe są załączane do sprawozdań finansowych sporządzanych corocznie przez Komisję na mocy art. 318 TFUE i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 ( 1 ) (zwanego dalej„rozporządzeniem finansowym”).

Uprawnienia Parlamentu Europejskiego, Rady i Trybunału Obrachunkowego odnoszące się do kontroli i udzielania absolutorium, określone w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i rozporządzeniu finansowym, stosuje się do operacji, o których mowa w ust. 1.

▼B

Artykuł 4

▼M2

▼B

2.

Przychód określony w ust. 1 zostaje rozdzielony; 27,2 % zostaje przeznaczone na badania odnoszące się do węgla, a 72,8 % na badania odnoszące się do stali. Gdy okaże się to niezbędne, Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, modyfikuje ten podział między badania odnoszące się do węgla i badania odnoszące się do stali.
(3)

Rozporządzenie (WE) nr 58/2003 upoważnia Komisję do ustanowienia agencji wykonawczych zgodnie z ogólnym statutem ustanowionym tym rozporządzeniem i do powierzenia im niektórych zadań w zakresie jednego lub więcej programów wspólnotowych.
2004R0443 — PL — 30.04.2004 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 443/2004

zmienione przez:

No

▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 443/2004

z dnia 10 marca 2004 r.

określające zobowiązania dostawy dotyczące cukru trzcinowego, który ma być przywożony na podstawie Protokołu AKP oraz umowy z Indiami za okres dostawy 2003/2004

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru ( 1 ),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1159/2003 z dnia 30 czerwca 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady przywozu cukru trzcinowego w latach gospodarczych 2003/2004, 2004/2005, 2005/2006 zgodnie z niektórymi kontyngentami taryfowymi i umowami preferencyjnymi oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1464/95 i (WE) nr 779/96 ( 2 ), w szczególności jego art. 9 ust. 1,

(1) Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003 określa szczegółowe zasady dotyczące zobowiązań dostawy po zerowej stawce cła w odniesieniu do produktów objętych kodem CN 1701 wyrażonych w ekwiwalencie cukru białego, przy przywozie z państw będących sygnatariuszami Protokołu AKP i z Indii.

(2) Skutkiem stosowania art. 3 i 7 Protokołu AKP, art. 3 i 7 umowy z Indiami oraz art. 11 i 12 rozporządzenia (WE) nr 1159/2003 było określenie przez Komisję zobowiązań dostawy na 2003/2004 r., poprzez obliczenie w szczególności różnicy między wysokością takich zobowiązań dostawy a ilościami faktycznie przywiezionymi w trakcie ostatnich okresów dostawy, w odniesieniu do każdego państwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
(2)

Jak dotąd niektóre substancje zaklasyfikowane do CMR kategorii 1 i 2 na mocy załącznika I do dyrektywy 67/548/EWG nie zostały jeszcze wymienione w załączniku II do dyrektywy 76/768/EWG, dlatego konieczne jest zawarcie ich w tym załączniku. Substancje zaklasyfikowane jako CMR kategorii 3 na mocy załącznika I do dyrektywy 67/548/EWG powinny również zostać zawarte w załączniku II do dyrektywy 76/768/EWG, chyba że zostaną ocenione przez SCCNFP i uznane za dopuszczone do użycia w produktach kosmetycznych.
(1)

Na mocy rozporządzenia (WE) nr 969/2000 ( 3 ) Rada zmieniła i rozszerzyła środki nałożone rozporządzeniem (WE) nr 3068/92 ( 4 ), zmienionym przez rozporządzenia (WE) nr 643/94 ( 5 ) i (WE) 449/98 ( 6 ), w sprawie przywozu do Wspólnoty chlorku potasu („omawiany produkt”) pochodzącego z Republiki Białorusi (Białoruś), Federacji Rosyjskiej (Rosja) i Ukrainy. Rozporządzeniem (WE) nr 992/2004 ( 7 ) Rada zmieniła rozporządzenie (WE) nr 969/2000.
(2)

Artykuł 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1327/2004 z dnia 19 lipca 2004 r. dotyczącego stałego przetargu w odniesieniu do roku gospodarczego 2004/2005 w zakresie określenia opłat i/lub zwrotów z tytułu wywozu cukru białego ( 2 ) przewiduje to rozróżnienie przez wykluczenie niektórych miejsc przeznaczenia. Ponadto, dwumiesięczne lub miesięczne, stosownie do przypadku, ustalanie refundacji wywozowych dla cukru białego, cukru surowego nieprzetworzonego, syropów i innych produktów w sektorze cukru zgodnie z art. 28 i 30 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 wyklucza niektóre miejsca przeznaczenia.
(17)

Konieczne jest stosowanie wobec przewoźników lotniczych wymogu przedstawienia dowodów stałego przestrzegania minimalnych wymogów w zakresie ubezpieczenia na pokrycie odpowiedzialności cywilnej, jak przewiduje niniejsze rozporządzenie. W odniesieniu do przewoźników lotniczych Wspólnoty oraz w odniesieniu do operatorów używających statków powietrznych zarejestrowanych we Wspólnocie, złożenie dowodów ubezpieczenia w jednym Państwie Członkowskim powinno być wystarczające dla pozostałych Państw Członkowskich, jeżeli ubezpieczenie takie jest dokonane przez przedsiębiorstwo upoważnione do tego na mocy obowiązującego prawa.
(1)

Ustanowienie i funkcjonowanie rynku wewnętrznego prowadzi do zniesienia barier technicznych odnośnie do transferu statków towarowych i pasażerskich między rejestrami Państw Członkowskich. Wymagane są również środki w celu ułatwienia transferu statków towarowych i pasażerskich we Wspólnocie, w celu ograniczenia kosztów oraz procedur administracyjnych związanych ze zmianą rejestru w ramach Wspólnoty, jak również w celu poprawy warunków eksploatacji i konkurencyjności floty Wspólnoty.
(2)

We Wspólnej deklaracji ( 2 ) dotyczącej rozporządzenia (WE) Nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji ( 3 ), Parlament Europejski, Rada i Komisja wzywają pozostałe instytucje i organy Unii do przyjęcia wewnętrznych regulaminów dotyczących publicznego dostępu do dokumentów, uwzględniających zasady i ograniczenia określone w rozporządzeniu. System publicznego dostępu do dokumentów EBC określony w decyzji EBC/1998/12 z dnia 3 listopada 1998 r. dotyczącej publicznego dostępu do dokumentacji i archiwów Europejskiego Banku Centralnego ( 4 ) powinny być zatem odpowiednio zmodyfikowane.