2015R1501 — PL — 09.09.2015 — 000.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

w sprawie ram interoperacyjności na podstawie art. 12 ust. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym

sprostowane przez:

▼B

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1501

z dnia 8 września 2015 r.

w sprawie ram interoperacyjności na podstawie art. 12 ust. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

a także mając na uwadze, co następuje:

W zakresie uzasadnionym wdrażaniem ram interoperacyjności Komisja – we współpracy z państwami członkowskimi i ze szczególnym uwzględnieniem opinii sieci współpracy, o których mowa w art. 14 lit. d) decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2015/296 ( 3 ) – może opracować dalsze specyfikacje techniczne zawierające szczegółowe informacje o wymaganiach technicznych określonych w niniejszym rozporządzeniu. Takie specyfikacje powinny zostać opracowane w ramach infrastruktury usług cyfrowych, której dotyczy rozporządzenie (UE) nr 1316/2013, w którym określono środki umożliwiające praktycznego wdrożenia podstawowych elementów systemu identyfikacji elektronicznej.

Jeżeli państwo członkowskie lub Komisja dostarcza oprogramowanie umożliwiające uwierzytelnianie do węzła eksploatowanego w innym państwie członkowskim, strona, która dostarcza i uaktualnia oprogramowanie wykorzystywane do mechanizmu uwierzytelniającego, może uzgodnić ze stroną hostingującą oprogramowanie sposób zarządzania eksploatacją mechanizmu uwierzytelniającego. Takie porozumienie nie powinno obciążać strony hostingującej niewspółmiernymi wymaganiami technicznymi i kosztami (w tym w zakresie asysty technicznej, odpowiedzialności, hostingu i innych kosztów).

Zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 910/2014 należy ustanowić ramy interoperacyjności do celów współdziałania krajowych systemów identyfikacji elektronicznej notyfikowanych na podstawie art. 9 ust. 1 tegoż rozporządzenia.

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE ( 1 ), w szczególności jego art. 12 ust. 8,

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejszym rozporządzeniem ustanawia się wymagania techniczne i operacyjne ram interoperacyjności w celu zapewnienia interoperacyjności systemów identyfikacji elektronicznej, które państwa członkowskie zgłaszają Komisji.

Wymagania te obejmują w szczególności:

c) wymagania dotyczące minimalnego zbioru danych identyfikujących osobę reprezentujących niepowtarzalnie osobę fizyczną lub prawną, określone w art. 11 i załączniku;

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1) „węzeł” oznacza punkt przyłączenia będący częścią architektury systemu interoperacyjności identyfikacji elektronicznej, który jest wykorzystywany w procesie transgranicznego uwierzytelniania osób i który ma zdolność do rozpoznawania i przetwarzania lub przesyłania danych do innych węzłów poprzez umożliwienie sprzężenia krajowej infrastruktury identyfikacji elektronicznej jednego państwa członkowskiego z krajowymi infrastrukturami służącymi do identyfikacji elektronicznej innych państw członkowskich;