2011R0404 — PL — 07.05.2011 — 000.002

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość





sprostowane przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 404/2011

z dnia 8 kwietnia 2011 r.

ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa







KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 ( 1 ), w szczególności jego art. 6 ust. 5, art. 7 ust. 5, art. 8 ust. 1, art. 9 ust. 5, art. 14 ust. 10, art. 15 ust. 9, art. 16 ust. 2, art. 21 ust. 7, art. 22 ust. 7, art. 23 ust. 5, art. 24 ust. 8, art. 25 ust. 2, art. 32, art. 37 ust. 4, art. 40 ust. 6, art. 55 ust. 5, art. 58 ust. 9, art. 60 ust. 7, art. 61, art. 64 ust. 2, art. 72 ust. 5, art. 73 ust. 9, art. 74 ust. 6, art. 75 ust. 2, art. 76 ust. 4, art. 78 ust. 2, art. 79 ust. 7, art. 92 ust. 5, art. 103 ust. 8, art. 105 ust. 6, art. 106 ust. 4, art. 107 ust. 4, art. 111 ust. 3, art. 116 ust. 6, art. 117 ust. 4 oraz art. 118 ust. 5, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009 (zwanym dalej „rozporządzeniem w sprawie kontroli”) przewidziano przyjęcie szczegółowych przepisów i środków w celu wykonania określonych przepisów wspomnianego rozporządzenia. (2) W celu zapewnienia spójnego stosowania powyższych szczegółowych przepisów należy ustanowić pewne definicje. (3) W art. 6 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli przewidziano, że statek rybacki UE może być wykorzystywany do komercyjnej eksploatacji żywych zasobów wodnych tylko pod warunkiem posiadania przez niego ważnej licencji połowowej. W art. 7 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli przewidziano, że statek rybacki UE jest upoważniony do prowadzenia konkretnego rodzaju działalności połowowej tylko wtedy, gdy jest ona wskazana na ważnym upoważnieniu do połowów. Należy ustanowić wspólne przepisy dotyczące wydawania takich licencji połowowych i upoważnień do połowów oraz zarządzania nimi, aby zapewnić wspólny standard dla zawartych w nich informacji. (4) W art. 8 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli przewidziano, że kapitan statku rybackiego musi przestrzegać warunków i ograniczeń związanych z oznakowaniem i identyfikacją statków rybackich i ich narzędzi połowowych. Jako że takie warunki i ograniczenia mają zastosowanie do wód UE, należy ustanowić je na szczeblu Unii Europejskiej. (5) Zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli państwa członkowskie stosują satelitarny system monitorowania statków w celu skutecznego monitorowania działalności połowowej swoich statków rybackich, gdziekolwiek te statki się znajdują, oraz działalności połowowej prowadzonej na wodach państw członkowskich. Należy ustanowić na szczeblu Unii Europejskiej wspólne specyfikacje dla takiego systemu. Takie specyfikacje powinny w szczególności określać cechy satelitarnych urządzeń lokacyjnych, szczegółowe kwestie dotyczące przekazywania danych o pozycji, a także przepisy dotyczące postępowania w przypadku awarii technicznej lub niedziałania satelitarnych urządzeń lokacyjnych. (6) W art. 14 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli przewidziano, że kapitanowie statków rybackich UE o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 10 metrów muszą prowadzić dziennik połowowy swoich operacji. Należy określić informacje, które muszą być wprowadzane do dzienników połowowych, oraz ich format. (7) W art. 14 ust. 7 rozporządzenia w sprawie kontroli przewidziano, że w celu przeliczenia wagi zatrzymanych lub przetworzonych ryb na wagę ryb w relacji pełnej kapitanowie statków rybackich UE muszą stosować współczynnik przeliczeniowy ustalony na szczeblu UE. Należy zatem ustanowić takie współczynniki przeliczeniowe. (8) W art. 15 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli przewidziano, że kapitanowie statków rybackich UE o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 12 metrów muszą zapisywać informacje wprowadzane do dziennika połowowego w formie elektronicznej. Należy ustanowić wymogi dotyczące elektronicznego wypełniania i przekazywania wspomnianych informacji oraz określić ich format. (9) W art. 21 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli przewidziano, że kapitanowie statków rybackich UE o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 10 metrów muszą wypełniać i przedkładać deklaracje przeładunkowe i wyładunkowe. Należy określić informacje, które muszą znajdować się na tych deklaracjach, oraz szczegółowe zasady ich przedkładania. (10) W art. 22 ust. 1 oraz art. 24 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli przewidziano elektroniczne wypełnianie deklaracji przeładunkowych i wyładunkowych oraz ich przekazywanie w formie elektronicznej. Należy ustanowić wymogi dotyczące elektronicznego wypełniania i przekazywania wspomnianych danych oraz określić ich format. (11) W art. 16 ust. 1 oraz art. 25 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli przewidziano, że każde państwo członkowskie musi monitorować na zasadzie kontroli wyrywkowej działalność statków rybackich, które nie podlegają wymogom wypełniania dziennika połowowego i deklaracji wyładunkowych. Aby zapewnić wspólne standardy kontroli wyrywkowych, należy ustanowić odpowiednie przepisy szczegółowe na szczeblu Unii Europejskiej. (12) W art. 37 rozporządzenia w sprawie kontroli przewidziano, że Komisja podejmuje konieczne działania naprawcze, jeżeli zakazała połowów z uwagi na domniemane wyczerpanie uprawnień do połowów przysługujących danemu państwu członkowskiemu, grupie państw członkowskich lub Unii Europejskiej, a okaże się, że państwo członkowskie w rzeczywistości nie wyczerpało swoich uprawnień do połowów. Należy przyjąć odpowiednie przepisy dotyczące ponownego rozdziału takich uprawnień do połowów, uwzględniające przypadki, w których całkowity dopuszczalny połów (TAC) dla UE jest dostępny lub niedostępny, lub w których z powodu corocznego ustanawiania uprawnień do połowów okoliczności nie pozwalają na taki ponowny rozdział. (13) W art. 39–41 rozporządzenia w sprawie kontroli przewidziano przepisy, dzięki którym moc silników statków rybackich nie jest przekraczana. Należy ustanowić przepisy techniczne dotyczące odpowiedniej certyfikacji oraz kontroli, które należy prowadzić w tej dziedzinie. (14) W art. 55 rozporządzenia w sprawie kontroli przewidziano, że państwa członkowskie powinny dbać o to, aby połowy rekreacyjne były prowadzone w sposób zgodny z celami wspólnej polityki rybołówstwa Dla stad objętych planem odbudowy państwa członkowskie powinny zbierać dane dotyczące połowów odnoszące się do połowów rekreacyjnych. W przypadkach gdy takie połowy wywierają znaczący wpływ na zasoby, Rada może zadecydować o podjęciu konkretnych środków zarządzania. Należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące opracowywania planów kontroli wyrywkowych, aby umożliwić państwom członkowskim monitorowanie połowów stad objętych planami odbudowy prowadzonych w ramach połowów rekreacyjnych ze statków tych państw na wodach podlegających ich suwerenności lub jurysdykcji. (15) W celu ustanowienia kompleksowego systemu kontroli należy objąć nim cały łańcuch produkcji i wprowadzania do obrotu. W art. 58 rozporządzenia w sprawie kontroli przewidziano spójny system identyfikowalności, aby wszystkie partie produktów rybołówstwa i akwakultury były identyfikowalne na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji – od złowienia lub pozyskania do etapu sprzedaży detalicznej. Należy ustanowić wspólne przepisy dotyczące procedur identyfikacji danego produktu. (16) W art. 60 rozporządzenia w sprawie kontroli przewidziano, że wszystkie produkty rybołówstwa muszą być ważone z wykorzystaniem systemów zatwierdzonych przez właściwe organy, chyba że przyjęły one plan kontroli wyrywkowych zatwierdzony przez Komisję. Należy ustanowić wspólne przepisy obowiązujące we wszystkich państwach członkowskich dotyczące ważenia świeżych i mrożonych produktów rybołówstwa, jak również ważenia przeładowywanych produktów rybołówstwa oraz ważenia produktów rybołówstwa po przewiezieniu z miejsca wyładunku. (17) W art. 61 rozporządzenia w sprawie kontroli przewidziano możliwość ważenia produktów rybołówstwa po przewiezieniu z miejsca wyładunku pod warunkiem, że państwo członkowskie przyjęło plan kontroli lub – jeżeli produkty rybołówstwa są przewożone do innego państwa członkowskiego – że zainteresowane państwo członkowskie przyjęło wspólny program kontroli, przy czym zarówno plan jak i program został zatwierdzony przez Komisję i opracowany zgodnie z metodami opartymi na ryzyku przyjętymi przez Komisję. Należy określić wspomniane metody oparte na ryzyku. (18) Połowy śledzia, makreli i ostroboka mają specyficzny charakter. Z tego względu należy ustanowić przepisy szczególne dotyczące ważenia i związanych z nim kwestii, aby uwzględnić ten specyficzny charakter. (19) W art. 64 rozporządzenia w sprawie kontroli przewidziano przyjęcie szczegółowych przepisów dotyczących treści dokumentów sprzedaży. W niniejszym rozporządzeniu należy uwzględnić takie przepisy. (20) W art. 71 oraz 72 rozporządzenia w sprawie kontroli przewidziano, że państwa członkowskie sprawują nadzór na wodach UE i podejmują konieczne środki, jeżeli informacje uzyskane w wyniku obserwacji nie są zgodne z informacjami, którymi dysponuje państwo członkowskie. Należy ustanowić wspólne przepisy dotyczące treści sprawozdania z nadzoru oraz sposobu jego przekazywania. (21) W art. 73 rozporządzenia w sprawie kontroli przewidziano możliwość ustanawiania przez Radę programów obecności obserwatorów kontroli oraz określono ogólny profil i zadania obserwatorów kontroli na statkach rybackich. Należy zatem opracować przepisy szczegółowe dotyczące rozmieszczania i obowiązków obserwatorów kontroli. (22) Zgodnie z tytułem VII rozdział I rozporządzenia w sprawie kontroli należy ustanowić przepisy dotyczące przeprowadzania inspekcji w celu wsparcia znormalizowanego podejścia do działań kontrolnych prowadzonych przez państwa członkowskie. Należy ustanowić zasady postępowania urzędników odpowiedzialnych za inspekcje oraz określić obowiązki państw członkowskich dotyczące postępowania ich urzędników, których upoważniono do przeprowadzania takich inspekcji. Jednocześnie należy uściślić obowiązki operatorów podczas inspekcji. Należy również ustanowić wspólne zasady dotyczące procedur inspekcji na morzu, w porcie, podczas transportu i na targowiskach, a także dotyczące sprawozdań z inspekcji oraz ich przekazywania. (23) W art. 79 rozporządzenia w sprawie kontroli przewidziano, że inspektorzy unijni mogą przeprowadzać inspekcje na wodach UE i na statkach rybackich UE poza wodami UE. Należy opracować przepisy dotyczące mianowania inspektorów unijnych, ich zadań i obowiązków, a także rodzaju działań następczych, które należy podjąć w związku z ich sprawozdaniami. (24) W art. 92 rozporządzenia w sprawie kontroli przewidziano ustanowienie systemu punktów za poważne naruszenia przepisów, co ma na celu zapewnienie przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa oraz równych warunków konkurencji na wszystkich wodach UE. Aby zrealizować ten cel, należy ustanowić wspólne przepisy na szczeblu Unii Europejskiej dotyczące stosowania takiego systemu punktów, w tym wykaz punktów, które należy przyznać za każde poważne naruszenie przepisów. (25) Zgodnie z art. 5 ust. 6 oraz art. 103 rozporządzenia w sprawie kontroli pomoc finansowa w ramach rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego ( 2 ) oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 861/2006 z dnia 22 maja 2006 r. ustanawiającego wspólnotowe środki finansowe na rzecz wdrażania wspólnej polityki rybołówstwa oraz w obszarze prawa morza ( 3 ) jest uzależniona od wypełniania przez państwa członkowskie obowiązków w dziedzinie ochrony zasobów rybołówstwa i kontroli, jako że Komisja może zawiesić i anulować taką pomoc finansową w określonych warunkach. Należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące stosowania powyższych środków. (26) W art. 107 rozporządzenia w sprawie kontroli przewidziano, że Komisja dokonuje odliczeń z kwot, jeżeli państwa członkowskie nie przestrzegają przepisów dotyczących stad objętych planami wieloletnimi, z czego może wynikać poważne zagrożenie dla ochrony tych stad. Należy zatem opracować przepisy dotyczące wielkości odliczenia, uwzględniając charakter nieprzestrzegania przepisów, zakres jego skutków, a także stopień zagrożenia zasobów. (27) W tytule XII rozdział I rozporządzenia w sprawie kontroli ustanowiono przepisy dotyczące traktowania danych rejestrowanych do celu wspomnianego rozporządzenia, w tym obowiązku państw członkowskich, który polega na utworzeniu komputerowej bazy danych i systemu zatwierdzania, a także przepisy dotyczące dostępu do takich danych i ich wymiany. Należy ustanowić wspólne przepisy dotyczące procedur przetwarzania takich danych i zapewniania Komisji dostępu do nich oraz określić wymogi w zakresie wymiany danych. (28) Artykuł 110 rozporządzenia w sprawie kontroli dotyczy zdalnego dostępu Komisji lub wyznaczonego przez nią organu do plików komputerowych zawierających dane zarejestrowane przez ośrodki monitorowania rybołówstwa w państwach członkowskich. Aby zapewnić taki dostęp, należy ustanowić przejrzyste przepisy dotyczące warunków i procedur, których należy przestrzegać. (29) W art. 114–116 rozporządzenia w sprawie kontroli przewidziano, że państwa członkowskie muszą utworzyć oficjalne strony internetowe. Aby zapewnić taką samą dostępność tych stron we wszystkich państwach członkowskich, należy ustanowić na szczeblu UE przepisy dotyczące tych stron internetowych. (30) Zgodnie z art. 117 rozporządzenia w sprawie kontroli ustanawia się system wzajemnej pomocy, aby zapewnić współpracę administracyjną między państwami członkowskimi oraz Komisją. Taka współpraca administracyjna jest niezbędna, aby zapewnić równe warunki konkurencji w UE oraz odpowiednio wykrywać i karać nielegalne działania. Należy zatem opracować przepisy dotyczące systematycznej wymiany informacji inicjowanej na żądanie lub spontanicznie oraz przepisy przewidujące możliwość wnioskowania o środki egzekucyjne i o powiadomienie administracyjne przez inne państwo członkowskie. (31) Kwestię ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez państwa członkowskie reguluje dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych ( 4 ). Kwestie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez Komisję reguluje rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych ( 5 ), w szczególności w odniesieniu do wymogów dotyczących poufności i bezpieczeństwa przetwarzania danych, przekazywania danych osobowych z krajowych systemów państw członkowskich na rzecz Komisji, legalności przetwarzania danych i prawa osób, których dane te dotyczą, do informacji na temat ich danych osobowych, dostępu do nich i do ich sprostowywania. (32) Aby ułatwić wdrażanie systemu kontroli rybołówstwa, szczegółowe przepisy należy ująć w jednym rozporządzeniu. Należy zatem uchylić następujące rozporządzenia Komisji: — rozporządzenie (EWG) nr 2807/83 ( 6 ) ustanawiające szczegółowe zasady zapisu informacji dotyczących połowów dokonywanych przez państwa członkowskie, — rozporządzenie (EWG) nr 3561/85 ( 7 ) dotyczące informacji o inspekcjach działalności połowowej przeprowadzanych przez krajowe organy kontroli, — rozporządzenie (EWG) nr 493/87 ( 8 ) ustanawiające szczegółowe zasady naprawienia szkody spowodowanej wstrzymaniem niektórych połowów, — rozporządzenie (EWG) nr 1381/87 ( 9 ) ustanawiające szczegółowe zasady dotyczące oznakowania i dokumentacji statków rybackich, — rozporządzenie (EWG) nr 1382/87 ( 10 ) ustanawiające szczegółowe zasady dotyczące inspekcji statków rybackich, — rozporządzenie (WE) nr 2943/95 ( 11 ) ustalające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1627/94 ustanawiającego ogólne przepisy dotyczące specjalnych zezwoleń połowowych, — rozporządzenie (WE) nr 1449/98 ( 12 ) ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 w odniesieniu do raportów połowowych, — rozporządzenie (WE) nr 356/2005 ( 13 ) określające szczegółowe zasady oznakowania i identyfikacji biernego sprzętu połowowego i włoków ramowych, — rozporządzenie (WE) nr 2244/2003 ( 14 ) ustanawiające szczegółowe przepisy dotyczące satelitarnych systemów monitorowania statków, — rozporządzenie (WE) nr 1281/2005 ( 15 ) w sprawie zarządzania licencjami połowowymi oraz minimum informacji, jakie mają być w nich zawarte, — rozporządzenie (WE) nr 1042/2006 ( 16 ) ustanawiające szczegółowe zasady wykonania art. 28 ust. 3 i 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa, — rozporządzenie (WE) nr 1542/2007 ( 17 ) w sprawie procedur wyładunku i ważenia śledzia, makreli oraz ostroboka, — rozporządzenie (WE) nr 1077/2008 ( 18 ) ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1966/2006 w sprawie elektronicznej rejestracji i raportowania działalności połowowej oraz w sprawie środków teledetekcji i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1566/2007, oraz — rozporządzenie (WE) nr 409/2009 ( 19 ) ustalające wspólnotowe współczynniki przeliczeniowe i kody postaci stosowane do przeliczania masy ryb przetworzonych na masę ryb w relacji pełnej oraz zmieniające rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2807/83. (33) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Rybołówstwa i Akwakultury, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







TYTUŁ I







PRZEPISY OGÓLNE

ZAKRES

Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się szczegółowe przepisy dotyczące stosowania systemu kontroli Unii Europejskiej ustanowionego rozporządzeniem w sprawie kontroli.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1) „statek rybacki UE” oznacza statek w rozumieniu art. 3 lit. d) rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 ( 20 );

2) „wody UE” oznaczają wody zdefiniowane w art. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2371/2002;

3) „właściciel licencji połowowej” oznacza osobę fizyczną lub prawną, której wydano licencję połowową, o której mowa w art. 6 rozporządzenia w sprawie kontroli;

4) „inspektorzy unijni” oznaczają inspektorów, o których mowa w art. 4 ust. 7 rozporządzenia w sprawie kontroli;

5) „urządzenie do sztucznej koncentracji ryb” oznacza każde pływające na powierzchni wody lub zakotwiczone urządzenie służące do wabienia ryb;

6) „narzędzie bierne” oznacza każde narzędzie połowowe, które nie wymaga czynnego ruchu podczas prowadzenia połowu, w tym: a) sieci skrzelowe, sieci oplatające, drygawice, pułapki sieciowe; b) pławnice oraz drygawice dryfujące, z których wszystkie mogą być wyposażone w osprzęt kotwiczący, uspławniający i nawigacyjny; c) takle, liny i narzędzia pułapkowe;

7) „włok rozprzowy” oznacza dowolny włok holowany, w którym rozprze lub podobne urządzenie utrzymuje rozwarcie wlotu sieci, niezależnie od tego, czy rozwarcie jest wspierane podczas ciągnięcia po dnie morza;

8) „system monitorowania statków” (VMS), o którym mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli, oznacza satelitarny system monitorowania statków rybackich regularnie przekazujący organom do spraw rybołówstwa dane o pozycji, kursie i prędkości statków;

9) „satelitarne urządzenie lokacyjne”, o którym mowa w art. 4 ust. 12 rozporządzenia w sprawie kontroli, oznacza urządzenie zainstalowane na statku rybackim, które automatycznie przekazuje dane o pozycji i inne związane z tym dane do ośrodka monitorowania rybołówstwa zgodnie z wymogami prawnymi oraz umożliwia wykrycie i identyfikację statku rybackiego o każdej porze;

10) „rejs połowowy” oznacza każdy rejs statku rybackiego, podczas którego prowadzone są działania połowowe i który zaczyna się w chwili opuszczenia portu przez statek rybacki i kończy się w momencie jego przybycia do portu;

11) „operacja połowowa” oznacza wszelkie działania związane z poszukiwaniem ryb, wydawaniem, holowaniem i wybieraniem narzędzi czynnych, wystawianiem, pozostawaniem w wodzie, wybieraniem lub przestawianiem narzędzi biernych oraz usuwaniem jakiegokolwiek połowu z narzędzia połowowego czy sieci do przechowywania lub przemieszczaniem z sadza wykorzystywanego w transporcie do sadzów, w których odbywa się tucz i hodowla;

12) „elektroniczny dziennik połowowy” oznacza komputerowy zapis informacji dotyczących operacji połowowych, prowadzony przez kapitana statku rybackiego i przekazywany organom państwa członkowskiego;

13) „postać produktu” oznacza opis przetworzonej formy produktu rybołówstwa lub jego części zgodnie z kodami i opisami w załączniku I;

14) „Europejska Agencja Kontroli Rybołówstwa” oznacza agencję, o której mowa w art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 768/2005 ( 21 );

15) „obserwacja” oznacza każde stwierdzenie obecności statku rybackiego przez dowolny właściwy organ państwa członkowskiego;

16) „wrażliwe informacje handlowe” oznaczają informacje, których ujawnienie może naruszyć interesy handlowe operatora;

17) „komputerowy system zatwierdzania” oznacza system sprawdzający, czy wszystkie dane zapisywane w bazach danych państw członkowskich są dokładne, pełne i przesłane w terminie;

18) „usługa sieciowa” oznacza niezależny element oprogramowania służący do interoperacyjnej interakcji między maszynami w ramach sieci.







TYTUŁ II

OGÓLNE WARUNKI DOSTĘPU DO WÓD I ZASOBÓW







ROZDZIAŁ I

Licencje połowowe

Artykuł 3

Wydawanie licencji połowowych i zarządzanie nimi

1. Licencja połowowa, o której mowa w art. 6 rozporządzenia w sprawie kontroli, jest ważna wyłącznie dla jednego statku rybackiego UE.

2. Państwa członkowskie wydają i cofają licencje połowowe, o których mowa w art. 6 rozporządzenia w sprawie kontroli, oraz zarządzają nimi w odniesieniu do swoich statków rybackich zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

3. Licencje połowowe, o których mowa w art. 6 rozporządzenia w sprawie kontroli, zawierają co najmniej informacje określone w załączniku II.

4. Licencje połowowe wydane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1281/2005 uważa się za licencje połowowe wydane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jeżeli zawierają minimalną ilość informacji wymaganych w ust. 3 niniejszego artykułu.

5. Licencja połowowa jest ważna wyłącznie, jeżeli warunki, na podstawie których ją wydano, są nadal spełniane.

6. Jeżeli licencję połowową tymczasowo zawieszono lub cofnięto na stałe, organy państwa członkowskiego bandery bezzwłocznie informują właściciela licencji połowowej.

7. Zdolność całkowita odpowiadająca wydanym przez państwo członkowskie licencjom połowowym, wyrażona w GT lub w kW, w żadnym momencie nie jest większa niż maksymalny poziom zdolności ustanowiony dla tego państwa członkowskiego zgodnie z art. 12 i 13 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 oraz rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1438/2003 ( 22 ), rozporządzeniem Rady (WE) nr 639/2004 ( 23 ) i rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2104/2004 ( 24 ).







ROZDZIAŁ II

Upoważnienia do połowów

Artykuł 4

Upoważnienia do połowów

1. Upoważnienie do połowów, o którym mowa w art. 7 rozporządzenia w sprawie kontroli, jest ważne wyłącznie dla jednego statku rybackiego UE.

2. Upoważnienia do połowów, o których mowa w art. 7 rozporządzenia w sprawie kontroli, zawierają co najmniej informacje określone w załączniku III. Państwo członkowskie bandery dopilnowuje, aby informacje zawarte w upoważnieniu do połowów były dokładne i zgodne z przepisami wspólnej polityki rybołówstwa.

3. Specjalne zezwolenia połowowe wydane zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1627/94 ( 25 ) uważa się za upoważnienia do połowów wydane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jeżeli zawierają minimalną ilość informacji wymaganych w ust. 2 niniejszego artykułu.

4. Upoważnienie do połowów, o którym mowa w ust. 2, oraz licencja połowowa, o której mowa w art. 3 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, mogą być zawarte w tym samym dokumencie.

5. Nie naruszając przepisów szczególnych, statki rybackie UE o długości całkowitej poniżej 10 metrów, które poławiają wyłącznie w wodach terytorialnych swoich państw członkowskich bandery, są wyłączone z obowiązku posiadania upoważnienia do połowów.

6. Stosuje się odpowiednio art. 3 ust. 2 i 5 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 5

Wykaz upoważnień do połowów

1. Nie naruszając przepisów szczególnych, po uruchomieniu stron internetowych, o których mowa w art. 114 rozporządzenia w sprawie kontroli, i nie później niż dnia 1 stycznia 2012 r. państwa członkowskie udostępniają w zabezpieczonej części swoich oficjalnych stron internetowych wykaz statków rybackich, które otrzymały upoważnienia do połowów, o których mowa w art. 7 rozporządzenia w sprawie kontroli, zanim te upoważnienia do połowów staną się ważne. Państwa członkowskie aktualizują swoje wykazy w przypadku wszelkich zmian, zanim wejdą one w życie.

2. W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. państwa członkowskie udostępniają Komisji na jej prośbę wykaz statków rybackich, które otrzymały upoważnienia do połowów na 2011 r. Państwa członkowskie informują Komisję o wszelkich zmianach w wykazie zanim wejdą one w życie.







ROZDZIAŁ III

Oznakowanie i identyfikacja statków rybackich UE oraz ich narzędzi







Sekcja 1

Oznakowanie i identyfikacja statków rybackich

Artykuł 6

Oznakowanie statków rybackich

Statek rybacki UE oznakowuje się w następujący sposób:

a) litera(-y) portu lub okręgu, w którym statek rybacki UE jest zarejestrowany, i numer(-y) rejestracyjny(-e) są namalowane lub umieszczone z obydwu stron dziobu statku możliwie jak najwyżej nad poziomem wody w taki sposób, aby były dobrze widoczne z morza i z powietrza, w kolorach kontrastujących z tłem, na którym są namalowane;

b) w przypadku statków rybackich UE o długości całkowitej powyżej 10 metrów i do 17 metrów wysokość liter i cyfr musi wynosić co najmniej 25 centymetrów przy grubości linii wynoszącej co najmniej 4 centymetry. W przypadku statków rybackich UE, których długość całkowita wynosi co najmniej 17 metrów, wysokość liter i cyfr nie może być mniejsza niż 45 centymetrów przy grubości linii wynoszącej co najmniej 6 centymetrów;

c) państwo członkowskie bandery może nałożyć wymóg, aby międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (IRCS) lub oznaka rybacka były namalowane na dachu sterówki w taki sposób, aby były dobrze widoczne z powietrza, w kolorze kontrastującym z tłem, na którym są namalowane;

d) kolory kontrastujące to biały i czarny;

e) oznaka rybacka namalowana lub umieszczona na kadłubie statku rybackiego UE nie jest usuwalna, zamazywana, zmieniana, nieczytelna, przykrywana ani zasłaniana.

Artykuł 7

Dokumenty przechowywane na statku rybackim UE

1. Kapitan statku rybackiego UE o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 10 metrów przechowuje dokumenty wydane przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym statek jest zarejestrowany, zawierające przynajmniej następujące elementy dotyczące statku:

a) nazwę, jeżeli została nadana;

b) litery portu lub okręgu, w którym statek jest zarejestrowany, i numer(-y) rejestracyjny(-e);

c) międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy, jeżeli został nadany;

d) imię i nazwisko oraz adres właściciela(-i) i w odpowiednim przypadku osoby (osób) czarterującej(-ych);

e) długość całkowitą, moc silnika napędowego, pojemność brutto oraz – w przypadku statków rybackich UE, które wprowadzono do użytku po dniu 1 stycznia 1987 r. – datę wprowadzenia do użytku.

2. Na statkach rybackich UE o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 17 metrów i posiadających ładownie przeznaczone do przechowywania produktów rybołówstwa kapitan przechowuje dokładne plany z opisem ładowni przeznaczonych do przechowywania produktów rybołówstwa, włącznie ze wskazaniem wszystkich możliwości dostępu do nich oraz ich pojemności magazynowej w metrach sześciennych.

3. Kapitan statku UE posiadającego zbiorniki ze schłodzoną wodą morską przechowuje aktualny dokument określający wymiary tych zbiorników w metrach sześciennych zaokrąglane do 10 cm.

4. Dokumenty, o których mowa w ust. 2 i 3, są poświadczane przez właściwy organ państwa członkowskiego bandery. Wszelkie zmiany danych zawartych w dokumentach, o których mowa w ust. 1 i 3, są poświadczane przez właściwy organ państwa członkowskiego bandery.

5. Dokumenty, o których mowa w niniejszym artykule, są okazywane w celu kontroli i inspekcji na wniosek urzędników.







Sekcja 2

Oznakowanie i identyfikacja narzędzi połowowych i jednostek

Artykuł 8

Oznakowanie jednostek oraz urządzeń do sztucznej koncentracji ryb

Wszystkie jednostki znajdujące się na statkach rybackich UE oraz urządzenia do sztucznej koncentracji ryb są oznakowane oznakami rybackimi statków rybackich UE, które je wykorzystują.

Artykuł 9

Przepisy ogólne dotyczące narzędzi biernych oraz włoków rozprzowych

1. Przepisy zawarte w art. 9–12 niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie do statków rybackich UE, które prowadzą połowy we wszystkich wodach UE, a przepisy zawarte w art. 13–17 niniejszego rozporządzenia – do wód UE leżących w odległości większej niż 12 mil morskich, mierząc od linii podstawowych nadbrzeżnych państw członkowskich.

2. Na wodach UE, o których mowa w ust. 1, zakazuje się prowadzenia działań połowowych przy użyciu narzędzi biernych, boi i włoków rozprzowych, które nie są oznakowane i których nie można zidentyfikować zgodnie z przepisami art. 10–17 niniejszego rozporządzenia.

3. Na wodach UE, o których mowa w ust. 1, zakazuje się posiadania na statku

a) rozprzy włoka rozprzowego, których nie oznakowano oznaką rybacką zgodnie z art. 10 niniejszego rozporządzenia;

b) narzędzi biernych, na których nie umieszczono tabliczek zgodnie z art. 11 ust. 2 niniejszego rozporządzenia;

c) boi, które nie są oznakowane zgodnie z art. 13 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 10

Przepisy dotyczące włoków rozprzowych

Kapitan statku rybackiego UE lub jego przedstawiciel dopilnowuje, aby każdy zmontowany włok rozprzowy znajdujący się na pokładzie lub wykorzystywany do połowów był wyraźnie oznakowany oznaką rybacką tego statku rybackiego, umieszczoną na rozprzu każdego zestawu włoka rozprzowego.

Artykuł 11

Przepisy dotyczące narzędzi biernych

1. Kapitan statku rybackiego UE lub jego przedstawiciel dopilnowuje, aby każde narzędzie bierne znajdujące się na statku lub wykorzystywane do połowów było wyraźnie oznakowane i identyfikowalne zgodnie z przepisami niniejszego artykułu.

2. Na każdym narzędziu biernym wykorzystywanym do połowów umieszcza się w trwały sposób oznakę rybacką widniejącą na kadłubie statku rybackiego, do którego należy:

a) w przypadku sieci – w formie tabliczki przymocowanej do najwyższego rzędu oczek;

b) w przypadku lin i takli – w formie tabliczki w miejscu połączenia z boją kotwiczną;

c) w przypadku narzędzi pułapkowych – w formie tabliczki przymocowanej do podbory;

d) w przypadku narzędzia biernego o długości przekraczającej jedną milę morską – w formie tabliczek przymocowanych zgodnie z lit. a), b) oraz c) w regularnych odstępach nie dłuższych niż jedna mila morska, tak aby każda część narzędzia biernego o długości przekraczającej jedną milę morską była oznakowana.

Artykuł 12

Przepisy dotyczące tabliczek

1. Każda tabliczka jest:

a) wykonane z materiału o dużej trwałości;

b) solidnie przymocowana do narzędzia;

c) szeroka na co najmniej 65 milimetrów;

d) długa na co najmniej 75 milimetrów.

2. Tabliczka jest przymocowana na stałe i nie jest zamazywana, zmieniana, nieczytelna, przykrywana ani zasłaniana.

Artykuł 13

Przepisy dotyczące boi

1. Kapitan statku rybackiego UE lub jego przedstawiciel dopilnowuje, aby dwie końcowe boje znakowe oraz pośrednie boje znakowe, wyposażone zgodnie z załącznikiem IV, były przymocowane do każdego narzędzia biernego wykorzystywanego do połowów i rozmieszczone zgodnie z przepisami niniejszej sekcji.

2. Każda końcowa boja znakowa i pośrednia boja znakowa jest trwale oznakowana oznaką rybacką widniejącą na kadłubie statku rybackiego UE, do którego należy i który rozmieszczał takie boje, w następujący sposób:

a) litery i cyfry są umieszczone jak najwyżej nad poziomem wody, tak aby były wyraźnie widoczne;

b) litery i cyfry kontrastują kolorem z tłem, na którym są umieszczone.

3. Litery i cyfry umieszczone na boi znakowej nie są zamazywane, zmieniane ani nieczytelne.

Artykuł 14

Przepisy dotyczące linek

1. Linki łączące boje z narzędziem biernym są wykonane z materiału samotonącego lub są obciążone.

2. Linki łączące końcowe boje znakowe z narzędziem biernym są przymocowane do końców tego narzędzia.

Artykuł 15

Przepisy dotyczące końcowych boi znakowych

1. Końcowe boje znakowe są rozmieszczane w taki sposób, aby w każdej chwili możliwe było ustalenie położenia każdego końca narzędzia.

2. Wysokość masztu każdej końcowej boi znakowej wynosi co najmniej 1 metr nad poziomem wody, mierząc od górnej krawędzi boi do dolnej krawędzi najniżej położonej chorągiewki.

3. Końcowe boje znakowe są kolorowe, ale nie mogą być czerwone ani zielone.

4. Każda końcowa boja znakowa jest wyposażona w:

a) jedną chorągiewkę prostokątną lub dwie chorągiewki prostokątne; jeżeli na tej samej boi wymagane są dwie chorągiewki, to odległość pomiędzy nimi wynosi co najmniej 20 centymetrów; chorągiewki wskazujące krańce tego samego narzędzia są takiego samego koloru, przy czym nie może to być kolor biały, i mają taką samą wielkość;

b) jedną latarnię, emitującą jeden błysk światła koloru żółtego co pięć sekund (F1 Y 5s) i widoczną z odległości co najmniej dwóch mil morskich, lub dwie takie latarnie.

5. Każda końcowa boja znakowa może obejmować znak topowy umieszczony na czubku boi, na którym umieszczono jeden pas taśmy odblaskowej o kolorze innym niż czerwony i zielony oraz o szerokości nie mniejszej niż 6 centymetrów lub dwa takie pasy.

Artykuł 16

Przepisy dotyczące mocowania końcowych boi znakowych

1. Końcowe boje znakowe są mocowane do narzędzia biernego w następujący sposób:

a) boja w sektorze zachodnim (rozumianym jako połowa okręgu kompasowego od południa przez zachód do północy włącznie) jest wyposażona w dwie chorągiewki, dwa pasy taśmy odblaskowej, dwie latarnie oraz tabliczkę zgodną z art. 12 niniejszego rozporządzenia;

b) boja w sektorze wschodnim (rozumianym jako połowa okręgu kompasowego od północy przez wschód do południa włącznie) jest wyposażona w jedną chorągiewkę, jeden pas taśmy odblaskowej, jedną latarnię oraz tabliczkę zgodną z art. 12 niniejszego rozporządzenia.

2. Tabliczka zawiera informacje określone w art. 13 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 17

Pośrednie boje znakowe

1. Do narzędzia biernego o długości przekraczającej pięć mil morskich mocuje się pośrednie boje znakowe w następujący sposób:

a) pośrednie boje znakowe rozmieszczane są w odstępach nie dłuższych niż pięć mil morskich, tak aby każda część narzędzia biernego o długości przekraczającej pięć mil morskich była oznakowana;

b) pośrednie boje znakowe są wyposażone w latarnię, emitującą jeden błysk światła koloru żółtego co pięć sekund (F1 Y 5s) i widoczną z odległości co najmniej dwóch mil morskich. Pośrednie boje znakowe mają takie same cechy jak końcowe boje znakowe w sektorze wschodnim, z wyjątkiem tego, że chorągiewka jest biała.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 na Morzu Bałtyckim do narzędzia biernego o długości przekraczającej jedną milę morską przymocowuje się pośrednie boje znakowe. Pośrednie boje znakowe rozmieszczane są w odstępach nie dłuższych niż jedna mila morska, tak aby każda część narzędzia biernego o długości przekraczającej jedną milę morską była oznakowana.

Pośrednie boje znakowe mają takie same cechy jak końcowe boje znakowe w sektorze wschodnim, z następującymi wyjątkami:

a) chorągiewki są białe;

b) co piąta pośrednia boja znakowa jest wyposażona w reflektor radarowy wysyłający echo o zasięgu co najmniej dwóch mil morskich.







ROZDZIAŁ IV

System monitorowania statków

Artykuł 18

Wymóg dotyczący instalacji satelitarnych urządzeń lokacyjnych na statkach rybackich UE

1. Nie naruszając przepisów art. 25 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, statek rybacki UE objęty VMS nie może opuścić portu bez zainstalowanego na nim sprawnie działającego satelitarnego urządzenia lokacyjnego.

2. Jeżeli statek rybacki UE przebywa w porcie, satelitarne urządzenie lokacyjne może być wyłączone tylko wtedy, gdy:

a) przesłano uprzednie powiadomienie do ośrodka monitorowania rybołówstwa (FMC) państwa członkowskiego bandery oraz do FMC nadbrzeżnego państwa członkowskiego; oraz

b) następny raport wykaże, iż statek rybacki UE nie zmienił swojej pozycji w stosunku do poprzedniego raportu.

Właściwe organy państwa członkowskiego bandery mogą zezwolić na zastąpienie uprzedniego powiadomienia, o którym mowa w lit. a), automatycznym komunikatem VMS lub alarmem aktywowanym przez system, który wskazuje, że statek rybacki UE znajduje się w określonym wcześniej obszarze geograficznym portu.

3. Niniejszy rozdział nie ma zastosowania do statków rybackich UE wykorzystywanych wyłącznie do eksploatacji zasobów akwakultury.

Artykuł 19

Właściwości satelitarnego urządzenia lokacyjnego

1. Satelitarne urządzenie lokacyjne zainstalowane na statkach rybackich UE zapewnia automatyczne przekazywanie do FMC państwa członkowskiego bandery, w regularnych odstępach, danych dotyczących:

a) identyfikacji statku rybackiego;

b) ostatniej pozycji geograficznej statku rybackiego z marginesem błędu pozycji poniżej 500 metrów i przedziałem ufności wynoszącym 99 %;

c) daty i godziny ustalenia wspomnianej pozycji statku rybackiego (zgodnie z uniwersalnym czasem koordynowanym (UTC)); oraz

d) aktualnej prędkości i kursu statku rybackiego.

2. Państwa członkowskie dopilnowują, aby satelitarne urządzenia lokacyjne były zabezpieczone przed wprowadzaniem lub wysyłaniem nieprawdziwych informacji dotyczących pozycji i uniemożliwiały ręczną zmianę informacji.

Artykuł 20

Obowiązki kapitanów dotyczące satelitarnych urządzeń lokacyjnych

1. Kapitanowie statku rybackiego UE dopilnowują, aby satelitarne urządzenia lokacyjne były zawsze w pełni sprawne oraz aby dane, o których mowa w art. 19 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, były przekazywane.

2. Nie naruszając przepisów art. 26 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, kapitan statku rybackiego UE dopilnowuje w szczególności, aby:

a) dane nie zostały w żaden sposób zmienione;

b) anteny podłączone do satelitarnych urządzeń lokacyjnych nie były w żaden sposób zakłócane, odłączone ani zablokowane;

c) zasilanie satelitarnych urządzeń lokacyjnych nie było w żaden sposób przerywane; oraz

d) satelitarnego urządzenia lokacyjnego nie usunięto ze statku rybackiego.

3. Zakazuje się niszczenia, uszkadzania i unieruchamiania satelitarnego urządzenia lokacyjnego lub innej ingerencji w to urządzenie, chyba że właściwe organy państwa członkowskiego bandery zezwoliły na jego naprawę lub wymianę.

Artykuł 21

Środki kontroli przyjmowane przez państwa członkowskie bandery

Każde państwo członkowskie bandery zapewnia stałe i regularne monitorowanie oraz kontrolę dokładności danych, o których mowa w art. 19 niniejszego rozporządzenia, i bezzwłocznie reaguje w przypadku gdy okazuje się, iż dane są niedokładne lub niepełne.

Artykuł 22

Częstotliwość przekazywania danych

1. Każde państwo członkowskie dopilnowuje, aby jego FMC otrzymywał za pośrednictwem VMS – co najmniej raz na dwie godziny – informacje, o których mowa w art. 19 niniejszego rozporządzenia, dotyczące jego statków rybackich. FMC może zwrócić się o częstsze otrzymywania wspomnianych informacji.

2. FMC ma możliwość wywoływania faktycznej pozycji każdego swojego statku rybackiego.

Artykuł 23

Monitorowanie wejść na określone obszary oraz wyjść z nich

Każde państwo członkowskie dopilnowuje, aby jego FMC monitorował za pośrednictwem danych VMS daty i godziny wejść oraz wyjść jego statków rybackich w odniesieniu do:

a) wszelkich obszarów morskich, w przypadku których stosuje się przepisy szczegółowe dotyczące dostępu do wód i zasobów;

b) obszarów ograniczonych połowów, o których mowa w art. 50 rozporządzenia w sprawie kontroli;

c) obszarów podlegających regulacji regionalnych organizacji ds. rybołówstwa, których stroną jest Unia Europejska lub określone państwa członkowskie;

d) wód podlegających suwerenności lub jurysdykcji państwa trzeciego.

Artykuł 24

Przekazywanie danych do nadbrzeżnego państwa członkowskiego

1. VMS ustanowiony przez każde państwo członkowskie zapewnia automatyczne przekazywanie do FMC nadbrzeżnego państwa członkowskiego danych, które należy zapewnić zgodnie z art. 19 niniejszego rozporządzenia, dotyczących statków rybackich pływających pod jego banderą w czasie, gdy znajdują się one na wodach nadbrzeżnego państwa członkowskiego. Przekazywanie danych następuje równocześnie z odbiorem danych przez FMC państwa członkowskiego bandery oraz zgodnie z formatem określonym w załączniku V.

2. Nadbrzeżne państwa członkowskie wspólnie monitorujące dany obszar mogą określić wspólne miejsce przeznaczenia do celów przekazywania danych, które należy zapewniać zgodnie z art. 19 niniejszego rozporządzenia. Powiadamiają o tym Komisję i pozostałe państwa członkowskie.

3. Każde państwo członkowskie przekazuje do pozostałych państw członkowskich i Komisji wyczerpujący wykaz współrzędnych szerokości i długości geograficznej, które wyznaczają jego wyłączną strefę ekonomiczną lub wyłączną strefę połowów, w – jeśli to możliwe: elektronicznym – formacie zgodnym z globalnym geocentrycznym układem odniesienia 1984 (WGS 84). Ponadto informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję o wszelkich zmianach tych współrzędnych. Alternatywnie, państwa członkowskie mogą opublikować powyższy wykaz na stronie internetowej, o której mowa w art. 115 rozporządzenia w sprawie kontroli.

4. Państwa członkowskie zapewniają skuteczną koordynację między swoimi właściwymi organami w odniesieniu do przekazywania danych VMS zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kontroli, w tym poprzez ustanowienie w tym celu przejrzystych i udokumentowanych procedur.

Artykuł 25

Awaria techniczna lub niedziałanie satelitarnego urządzenia lokacyjnego

1. W przypadku awarii technicznej lub niedziałania satelitarnego urządzenia lokacyjnego zainstalowanego na statku rybackim UE kapitan lub jego przedstawiciel co cztery godziny – począwszy od momentu wykrycia zdarzenia lub uzyskania informacji o nim zgodnie z ust. 4 lub art. 26 ust. 1 niniejszego rozporządzenia – informuje FMC państwa członkowskiego bandery o aktualnych współrzędnych geograficznych statku rybackiego za pomocą odpowiednich środków telekomunikacyjnych. Państwa członkowskie podejmują decyzję o środkach telekomunikacyjnych, jakie należy stosować, i podają je na stronie internetowej, o której mowa w art. 115 rozporządzenia w sprawie kontroli.

2. FMC państwa członkowskiego bandery niezwłocznie wprowadza otrzymane pozycje geograficzne, o których mowa w ust. 1, do bazy danych VMS. Dane VMS wprowadzone ręcznie wyraźnie różnią się od komunikatów automatycznych w bazie danych. W odpowiednich przypadkach dane VMS wprowadzone ręcznie niezwłocznie przekazuje się nadbrzeżnym państwom członkowskim.

3. W przypadku awarii technicznej lub niedziałania satelitarnego urządzenia lokacyjnego statek rybacki UE może opuścić port dopiero wtedy, gdy zdaniem właściwych organów państwa bandery satelitarne urządzenie lokacyjne zainstalowane na statku sprawnie działa. W drodze odstępstwa FMC państwa członkowskiego bandery może zezwolić swoim statkom rybackim na opuszczenie portu z niedziałającym satelitarnym urządzeniem lokacyjnym w celu jego naprawy lub wymiany.

4. Właściwe organy państwa członkowskiego bandery lub – w odpowiednich przypadkach – nadbrzeżnego państwa członkowskiego starają się powiadomić kapitana lub osobę odpowiedzialną za statek lub ich przedstawiciela, jeżeli satelitarne urządzenie lokacyjne zainstalowane statku rybackim UE jest uszkodzone lub nie działa sprawnie.

5. Usunięcie satelitarnego urządzenia lokacyjnego w celu jego naprawy lub wymiany wymaga zgody właściwych organów państwa członkowskiego bandery.

Artykuł 26

Brak odbioru danych

1. Jeżeli w ciągu dwunastu następujących po sobie godzin FMC państwa członkowskiego bandery nie otrzymało transmisji danych zgodnie z art. 22 lub art. 25 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, możliwie najszybciej powiadamia o tym kapitana lub operatora statku rybackiego UE lub ich przedstawiciela(-i). Jeżeli w ciągu jednego roku kalendarzowego sytuacja taka powtarza się więcej niż trzy razy w odniesieniu do danego statku rybackiego UE, państwo członkowskie bandery dopilnowuje, aby satelitarne urządzenie lokacyjne przedmiotowego statku rybackiego zostało dokładnie sprawdzone. Państwo członkowskie bandery podejmuje działania wyjaśniające w tej sprawie w celu ustalenia, czy przy sprzęcie nie manipulowano. Na zasadzie odstępstwa od art. 20 ust. 2 lit. d) niniejszego rozporządzenia powyższe działania wyjaśniające mogą wiązać się z koniecznością zdemontowania takiego sprzętu w celu jego sprawdzenia.

2. Jeżeli w ciągu dwunastu godzin FMC państwa członkowskiego bandery nie otrzymało transmisji danych zgodnie z art. 22 lub art. 25 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, a ostatnią otrzymaną pozycją była pozycja na wodach innego państwa członkowskiego, możliwie najszybciej powiadamia o tym FMC tego nadbrzeżnego państwa członkowskiego.

3. Jeżeli właściwe organy nadbrzeżnego państwa członkowskiego wykryją statek rybacki UE na swoich wodach, a nie otrzymały danych zgodnych z art. 24 ust. 1 lub art. 25 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, powiadamiają o tym kapitana statku rybackiego oraz FMC państwa członkowskiego bandery.

Artykuł 27

Monitorowanie i raportowanie działań połowowych

1. Państwa członkowskie wykorzystują dane otrzymane na mocy art. 22, art. 24 ust. 1 i art. 25 niniejszego rozporządzenia do skutecznego monitorowania działań połowowych statków rybackich.

2. Państwa członkowskie bandery:

a) zapewniają rejestrację danych otrzymanych zgodnie z niniejszym rozdziałem w formie danych komputerowych i bezpieczne przechowywanie w skomputeryzowanych bazach danych przez co najmniej trzy lata;

b) podejmują wszystkie niezbędne środki, aby zapewnić ich wykorzystywanie wyłącznie do celów urzędowych; oraz

c) podejmują wszelkie niezbędne środki techniczne w celu ochrony takich danych przed przypadkowym lub nielegalnym zniszczeniem, przypadkową utratą, pogorszeniem jakości, rozpowszechnieniem lub dostępem do nich osób niepowołanych.

Artykuł 28

Dostęp Komisji do danych

Komisja może zwrócić się do państw członkowskich zgodnie z art. 111 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie kontroli o zapewnienie automatycznego przekazywania do Komisji lub wyznaczonego przez nią organu danych, które należy zapewniać zgodnie z art. 19 niniejszego rozporządzenia, dotyczących określonej grupy statków rybackich i określonego przedziału czasowego. Przekazywanie danych następuje równocześnie z odbiorem danych przez FMC państwa członkowskiego bandery oraz zgodnie z formatem określonym w załączniku V.







TYTUŁ III

KONTROLA POŁOWÓW







ROZDZIAŁ I

Dziennik połowowy, deklaracja przeładunkowa i dekaracja wyładunkowa w formie papierowej







Sekcja 1

Wypełnianie i przedkładanie dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej i deklaracji wyładunkowej w formie papierowej

Artykuł 29

Statki rybackie UE objęte wymogiem wypełniania i przedkładania dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej i deklaracji wyładunkowej w formie papierowej

1. Nie naruszając przepisów szczegółowych zawartych w planach wieloletnich, kapitan statku rybackiego UE o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 10 metrów, który nie jest objęty wymogiem elektronicznego wypełniania i przekazywania danych z dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowych i deklaracji wyładunkowych, wypełnia i przedkłada dane z dziennika połowowego, deklaracje przeładunkowe i deklaracje wyładunkowe, o których mowa w art. 14, 21 i 23 rozporządzenia w sprawie kontroli, w formie papierowej. Powyższe deklaracje przeładunkowe i deklaracje wyładunkowe może również wypełniać i przedkładać przedstawiciel kapitana w jego imieniu.

2. Wymóg wypełniania i przedkładania danych z dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowych i deklaracji wyładunkowych w formie papierowej ma również zastosowanie do statków rybackich UE o długości całkowitej poniżej 10 metrów, jeżeli państwo członkowskie bandery wymaga, aby prowadziły one dziennik połowowy i przedkładały deklaracje przeładunkowe lub deklaracje wyładunkowe zgodnie z art. 16 ust. 3 i art. 25 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kontroli.

Artykuł 30

Wzory dzienników połowowych, deklaracji przeładunkowych i deklaracji wyładunkowych w formie papierowej

1. W przypadku wszystkich obszarów połowowych, z wyjątkiem podobszaru 1 NAFO oraz obszarów V(a) i XIV ICES, kapitanowie statków rybackich UE wypełniają i przedkładają dziennik połowowy, deklarację przeładunkową i deklarację wyładunkową w formie papierowej zgodnie ze wzorem w załączniku VI. Jednak dla operacji połowowych prowadzonych wyłącznie na Morzu Śródziemnym kapitanowie statków rybackich UE, które nie podlegają obowiązkowi elektronicznego przekazywania danych z dziennika połowowego, deklaracji wyładunkowej i deklaracji przeładunkowej i które odbywają dzienne rejsy połowowe w jednym obszarze połowów, mogą stosować wzór przedstawiony w załączniku VII.

2. W przypadku podobszaru 1 NAFO oraz rejonów V(a) i XIV ICES dla dziennika połowowego w formie papierowej stosuje się wzór w załączniku VIII, a dla deklaracji wyładunkowych i deklaracji przeładunkowych w formie papierowej – wzór w załączniku IX.

3. Dziennik połowowy, deklarację przeładunkową i deklarację wyładunkową w formie papierowej przedstawionej w załączniku VI i VII stosuje się zgodnie z ust. 1 i art. 31 niniejszego rozporządzenia również, jeżeli odnośne statki rybackie UE prowadzą działania połowowe na wodach państwa trzeciego, wodach objętych regulacją regionalnej organizacji ds. rybołówstwa lub w wodach poza wodami UE nieobjętych regulacją regionalnej organizacji ds. rybołówstwa, chyba że to państwo trzecie lub przepisy odnośnej regionalnej organizacji ds. rybołówstwa wymagają wyraźnie, aby wypełniano i przedkładano inny rodzaj dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej lub deklaracji wyładunkowej. Jeżeli państwo trzecie nie określa konkretnego dziennika połowowego, ale wymaga innych elementów danych niż Unia Europejska, takie elementy danych są zapisywane.

4. Państwa członkowskie mogą nadal stosować papierowe formy dzienników połowowych zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2807/83 w odniesieniu do statków rybackich UE, które nie są objęte wymogiem elektronicznego wypełniania i przekazywania danych z dziennika połowowego zgodnie z art. 15 rozporządzenia w sprawie kontroli, do wyczerpania zapasów papierowych dzienników połowowych.

Artykuł 31

Instrukcje dotyczące wypełniania i przedkładania dzienników połowowych, deklaracji przeładunkowych i deklaracji wyładunkowych w formie papierowej

1. Dziennik połowowy, deklarację przeładunkową i deklarację wyładunkową w formie papierowej wypełnia się i przedkłada zgodnie z instrukcjami określonymi w załączniku X.

2. Jeżeli instrukcje określone w załączniku X wskazują, że stosowanie danego przepisu jest fakultatywne, państwo członkowskie bandery może nałożyć obowiązek jego stosowania.

3. Wszystkie wpisy do dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej lub deklaracji wyładunkowej są czytelne i nieścieralne. Żaden wpis nie ulega wymazaniu ani zmianie. Jeżeli popełniono błąd, błędny wpis przekreśla się jedną linią, a kapitan wpisuje i parafuje nowy, poprawny wpis. Kapitan parafuje każdy wiersz.

4. Kapitan statku rybackiego UE lub – w przypadku deklaracji przeładunkowych i deklaracji wyładunkowych – jego przedstawiciel poświadcza swoimi inicjałami lub swoim podpisem, że wpisy do dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej i deklaracji wyładunkowej są poprawne.

Artykuł 32

Terminy przedkładania dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej i deklaracji wyładunkowej w formie papierowej

1. Jeżeli statek rybacki UE dokonał wyładunku w porcie lub przeładunku w porcie lub w miejscu znajdującym się blisko brzegu państwa członkowskiego bandery, kapitan tego statku możliwie najszybciej i nie później niż 48 godzin po zakończeniu przeładunku lub wyładunku przedkłada właściwym organom odnośnego państwa członkowskiego oryginał(y) dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej i deklaracji wyładunkowej. Oryginał(y) powyższych deklaracji przeładunkowych i deklaracji wyładunkowych może również przedkładać przedstawiciel kapitana w jego imieniu.

2. Jeżeli po rejsie połowowym nie wyładowuje się połowów, kapitan tego statku możliwie najszybciej i nie później niż 48 godzin po przybyciu do portu przedkłada oryginał(y) dziennika połowowego i deklaracji przeładunkowej. Oryginał(y) powyższej deklaracji wyładunkowej może również przedkładać przedstawiciel kapitana w jego imieniu.

3. Jeżeli statek rybacki UE dokonał przeładunku w porcie lub w miejscu znajdującym się blisko brzegu lub wyładunku w porcie państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie bandery, możliwie najszybciej i nie później niż 48 godzin po zakończeniu przeładunku lub wyładunku przedkłada właściwym organom państwa członkowskiego, w którym dokonano przeładunku lub wyładunku, pierwszą kopię (kopie) dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej i deklaracji wyładunkowej. Oryginał(-y) dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej i deklaracji wyładunkowej wysyła się właściwym organom państwa członkowskiego bandery możliwie najszybciej i nie później niż 48 godzin po zakończeniu przeładunku lub wyładunku.

4. Jeżeli statek rybacki UE dokonał przeładunku w porcie lub na wodach państwa trzeciego lub na pełnym morzu lub dokonał wyładunku w porcie państwa trzeciego, możliwie najszybciej i nie później niż 48 godzin po zakończeniu przeładunku lub wyładunku przesyła właściwym organom państwa członkowskiego bandery oryginał(-y) dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej i deklaracji wyładunkowej.

5. Jeżeli państwo trzecie lub przepisy regionalnej organizacji ds. rybołówstwa wymagają innego rodzaju dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej lub deklaracji wyładunkowej niż określono w załączniku VI, możliwie najszybciej i nie później niż 48 godzin po zakończeniu przeładunku lub wyładunku kapitan statku rybackiego UE przedkłada kopię tego dokumentu swoim właściwym organom.







Sekcja 2

Przepisy szczegółowe dotyczące dziennika połowowego w formie papierowej

Artykuł 33

Wypełnianie dziennika połowowego w formie papierowej

1. Do papierowego dziennika połowowego wpisuje się wszystkie obowiązkowe informacje, nawet jeżeli nie dokonano żadnych połowów:

a) codziennie nie później niż o godz. 24.00 i przed wejściem do portu;

b) w czasie każdej inspekcji na morzu;

c) w czasie wydarzeń określonych w prawodawstwie wspólnotowym lub przez państwo członkowskie bandery.

2. Nowy wiersz w papierowym dzienniku połowowym wypełnia się:

a) dla każdego dnia na morzu;

b) w przypadku połowów w nowym rejonie ICES lub innym obszarze połowowym w ciągu tego samego dnia;

c) w przypadku wprowadzania danych dotyczących nakładu połowowego.

3. Nową stronę w papierowym dzienniku połowowym wypełnia się:

a) w przypadku stosowania innego narzędzia lub sieci o innym zakresie wielkości oczek w stosunku do narzędzia stosowanego wcześniej;

b) dla wszelkich połowów prowadzonych po przeładunku lub częściowym wyładunku;

c) jeżeli liczba kolumn jest niewystarczająca;

d) przy opuszczaniu portu, jeżeli nie dokonano wyładunku.

4. Przy opuszczaniu portu lub po zakończeniu przeładunku oraz jeżeli połowy pozostawia się na burcie, ilości każdego gatunku wskazuje się na nowej stronie dziennika połowowego.

5. Do wskazywania wykorzystywanych narzędzi połowowych w odpowiednich pozycjach dziennika połowowego w formie papierowej stosuje się kody podane w załączniku XI.







Sekcja 3

Przepisy szczegółowe dotyczące deklaracji przeładunkowej i deklaracji wyładunkowej w formie papierowej

Artykuł 34

Przekazywanie deklaracji przeładunkowej w formie papierowej

1. W przypadku operacji przeładunku między dwoma statkami rybackimi UE po zakończeniu operacji przeładunku kapitan statku rybackiego przekazującego lub jego przedstawiciel przekazuje kopię papierowej deklaracji przeładunkowej swojego statku kapitanowi statku odbierającego lub jego przedstawicielowi. Kapitan statku odbierającego lub jego przedstawiciel po zakończeniu operacji przeładunku również przekazuje kopię papierowej deklaracji przeładunkowej swojego statku kapitanowi statku przekazującego lub jego przedstawicielowi.

2. Kopie, o których mowa w ust. 1, są okazywane w celu kontroli i inspekcji na wniosek urzędnika.

Artykuł 35

Podpisanie deklaracji wyładunkowej

Przed przedłożeniem deklaracji wyładunkowej każda jej strona jest podpisywana przez kapitana lub jego przedstawiciela.







ROZDZIAŁ II

Dziennik połowowy, deklaracja wyładunkowa i deklaracja przeładunkowa w formie elektronicznej







Sekcja 1

Wypełnianie i przekazywanie danych z dziennika połowowego, deklaracji wyładunkowej i deklaracji przeładunkowej w formie elektronicznej

Artykuł 36

Wymóg posiadania na statkach rybackich UE systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania

1. Nie naruszając przepisów art. 39 ust. 4 niniejszego rozporządzenia, statek rybacki UE objęty wymogiem elektronicznego wypełniania i przekazywania dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej i deklaracji wyładunkowej zgodnie z art. 15, 21 i 24 rozporządzenia w sprawie kontroli nie otrzymuje pozwolenia na opuszczenie portu bez zainstalowanego na nim sprawnie działającego systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania.

2. Niniejszy rozdział nie ma zastosowania do statków rybackich UE wykorzystywanych wyłącznie do eksploatacji zasobów akwakultury.

Artykuł 37

Format przekazywania danych ze statku rybackiego UE właściwemu organowi państwa bandery

Państwa członkowskie określają format stosowany między statkami rybackimi UE pływającymi pod ich banderą a właściwymi organami tych państw w celu wypełniania i przekazywania dziennika połowowego, deklaracji wyładunkowej i deklaracji przeładunkowej, o których mowa w art. 15, 21 i 24 rozporządzenia w sprawie kontroli.

Artykuł 38

Komunikaty zwrotne

1. W przypadku każdego przekazywania danych z dziennika połowowego oraz danych dotyczących przeładunku, uprzedniego powiadomienia i wyładunku wysyła się do statków rybackich UE komunikaty zwrotne. Komunikat zwrotny zawiera potwierdzenie odbioru.

2. Kapitan statku rybackiego UE zachowuje komunikat zwrotny do końca rejsu połowowego.

Artykuł 39

Przepisy w przypadku awarii technicznej lub niedziałania systemów elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania

1. W przypadku awarii technicznej lub niedziałania systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania zainstalowanego na statku rybackim UE kapitan statku rybackiego lub jego przedstawiciel przekazuje – począwszy od momentu wykrycia zdarzenia lub uzyskania informacji o nim zgodnie z art. 40 ust. 1 niniejszego rozporządzenia – dane z dziennika połowowego, deklaracji wyładunkowej i deklaracji przeładunkowej właściwym organom państwa członkowskiego bandery za pomocą odpowiednich środków telekomunikacyjnych, codziennie i nie później niż do godziny 24.00, nawet jeżeli nie dokonano żadnego połowu. Państwa członkowskie podejmują decyzję o środkach telekomunikacyjnych, jakie należy stosować, i podają je na stronie internetowej, o której mowa w art. 115 rozporządzenia w sprawie kontroli.

2. W przypadku awarii technicznej lub niedziałania systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania dane z dziennika połowowego i deklaracji przeładunkowej przesyła się również:

a) na wniosek właściwych organów państwa bandery;

b) niezwłocznie po zakończeniu ostatniej operacji połowowej lub przeładunku;

c) przed wejściem do portu;

d) w czasie każdej inspekcji na morzu;

e) w czasie wydarzeń określonych w prawodawstwie wspólnotowym lub przez państwo bandery.

W przypadkach, o których mowa w lit. a) oraz e), przesyła się również dane dotyczące uprzedniego powiadomienia i deklaracji wyładunkowej.

3. Właściwe organy państwa członkowskiego bandery niezwłocznie wprowadzają otrzymane dane, o których mowa w ust. 1, do elektronicznej bazy danych.

4. W przypadku awarii technicznej lub niedziałania systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania statek rybacki UE może opuścić port dopiero wtedy, gdy zdaniem właściwych organów państwa bandery system elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania zainstalowany na statku sprawnie działa lub po uzyskaniu zgody właściwych organów państwa członkowskiego bandery na opuszczenie portu. Państwo członkowskie bandery niezwłocznie powiadamia nadbrzeżne państwo członkowskie o wydaniu zezwolenia na opuszczenie portu nadbrzeżnego państwa członkowskiego swojemu statkowi rybackiemu z systemem elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania, który nie działa.

5. Usunięcie systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania w celu jego naprawy lub wymiany wymaga zgody właściwych organów państwa członkowskiego bandery.

Artykuł 40

Brak odbioru danych

1. Jeżeli właściwe organy państwa członkowskiego bandery nie otrzymały transmisji danych zgodnie z art. 15, 22 i 24 rozporządzenia w sprawie kontroli, możliwie najszybciej powiadamiają o tym kapitana lub operatora statku rybackiego UE lub ich przedstawiciela (przedstawicieli). Jeżeli w ciągu jednego roku kalendarzowego sytuacja taka powtarza się więcej niż trzy razy w odniesieniu do danego statku rybackiego UE, państwo członkowskie bandery dopilnowuje, aby system elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania przedmiotowego statku rybackiego został dokładnie sprawdzony. Państwo członkowskie bandery podejmuje działania wyjaśniające w tej sprawie w celu ustalenia przyczyn, dla których dane nie zostały otrzymane, i podejmuje odpowiednie środki.

2. Jeżeli właściwe organy państwa członkowskiego bandery nie otrzymały transmisji danych zgodnie z art. 15, 22 i 24 rozporządzenia w sprawie kontroli, a ostatnią pozycją otrzymaną za pośrednictwem systemu monitorowania statków była pozycja na wodach nadbrzeżnego państwa członkowskiego, możliwie najszybciej powiadamiają o powyższym właściwe organy tego nadbrzeżnego państwa członkowskiego.

3. Kapitan lub operator statku rybackiego UE lub ich przedstawiciel przesyła właściwym organom państwa członkowskiego bandery wszystkie dane, których jeszcze nie przekazano i co do których otrzymano powiadomienia zgodnie z ust. 1, niezwłocznie po odbiorze takiego powiadomienia.

Artykuł 41

Brak dostępu do danych

1. Jeżeli właściwe organy nadbrzeżnego państwa członkowskiego wykryją na swoich wodach statek rybacki UE pływający pod banderą innego państwa członkowskiego i nie mogą uzyskać dostępu do danych z dziennika połowowego lub danych dotyczących przeładunku zgodnie z art. 44 niniejszego rozporządzenia, występują do właściwych organów państwa członkowskiego bandery o zapewnienie dostępu do tych danych.

2. Jeżeli dostęp, o którym mowa w ust. 1, nie zostanie zapewniony w ciągu czterech godzin od złożenia tego wniosku, nadbrzeżne państwo członkowskie powiadamia państwo członkowskie bandery. Po odbiorze powiadomienia państwo członkowskie bandery niezwłocznie przesyła dane nadbrzeżnemu państwu członkowskiemu dowolną dostępną drogą elektroniczną.

3. Jeżeli nadbrzeżne państwo członkowskie nie otrzyma danych, o których mowa w ust. 2, kapitan lub operator statku rybackiego UE lub ich przedstawiciel przesyła dane oraz kopię komunikatu zwrotnego, o którym mowa w art. 38 niniejszego rozporządzenia, właściwym organom nadbrzeżnego państwa członkowskiego dowolnymi dostępnymi środkami – jeżeli to możliwe: elektronicznymi – na ich wniosek. Państwa członkowskie podejmują decyzję o środkach, jakie należy stosować, i podają je na stronie internetowej, o której mowa w art. 115 rozporządzenia w sprawie kontroli.

4. Jeżeli kapitan lub operator statku rybackiego UE lub ich przedstawiciel nie może przedstawić właściwym organom nadbrzeżnego państwa członkowskiego kopii komunikatu zwrotnego, o którym mowa w art. 38 niniejszego rozporządzenia, działania połowowe danego statku rybackiego na wodach nadbrzeżnego państwa członkowskiego zostają zabronione, dopóki kapitan lub operator statku rybackiego lub ich przedstawiciel nie przedstawi wspomnianym organom kopii komunikatu zwrotnego lub informacji, o których mowa w art. 14 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli.

Artykuł 42

Dane dotyczące działania systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania

1. Państwa członkowskie prowadzą bazy danych dotyczące działania ich systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania. Bazy danych zawierają przynajmniej następujące informacje, które mogą automatycznie wygenerować:

a) wykaz ich statków rybackich, których systemy elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania uległy awarii technicznej lub przestały działać;

b) liczba statków, które nie dokonały dziennych transmisji danych z elektronicznego dziennika połowowego na dzień oraz średnia liczba otrzymanych transmisji danych z elektronicznego dziennika połowowego na statek rybacki, w podziale na państwa członkowskie bandery;

c) liczba otrzymanych transmisji danych dotyczących deklaracji przeładunkowych, deklaracji wyładunkowych, deklaracji przejęcia i dokumentów sprzedaży, w podziale na państwa członkowskie bandery.

2. Podsumowanie informacji wygenerowanych zgodnie z ust. 1 jest przesyłane Komisji na jej wniosek. Alternatywnie informacje te można również udostępniać na bezpiecznej stronie internetowej w formacie i w odstępach czasu, które określa Komisja po konsultacjach z państwami członkowskimi.

Artykuł 43

Format wymiany informacji pomiędzy państwami członkowskimi

1. Wymiana informacji, o których mowa w niniejszej sekcji, pomiędzy państwami członkowskimi dokonywana jest przy zastosowaniu formatu określonego w załączniku XII, w oparciu o który opracowany zostanie rozszerzalny język znaczników (XML). Po konsultacjach z państwami członkowskimi Komisja określa standard XML, który należy stosować przy wszystkich elektronicznych wymianach danych pomiędzy państwami członkowskimi oraz pomiędzy państwami członkowskimi, Komisją i wyznaczonym przez nią organem.

2. Zmiany w formacie, o którym mowa w ust. 1, są wyraźnie określone i oznaczone datą aktualizacji. Takie zmiany nie stają się skuteczne przed upływem sześciu miesięcy po ich wprowadzeniu.

3. Jeżeli państwo członkowskie otrzyma informacje elektroniczne z innego państwa członkowskiego, zapewnia nadanie komunikatu zwrotnego do właściwych organów tego państwa członkowskiego. Komunikat zwrotny zawiera potwierdzenie odbioru.

4. Elementy danych w załączniku XII, które kapitanowie obowiązkowo odnotowują w swoich dziennikach połowowych zgodnie z przepisami unijnymi, są również obowiązkowe w przypadku wymian między państwami członkowskimi.

Artykuł 44

Dostęp do danych

1. Państwo członkowskie bandery dopilnowuje, aby nadbrzeżne państwo członkowskie miało w czasie rzeczywistym dostęp do elektronicznej wymiany informacji, o której mowa w art. 111 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli, dotyczącej danych z dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej, uprzednich powiadomień i deklaracji wyładunkowej jego statków rybackich w czasie prowadzenia operacji połowowych na wodach podlegających suwerenności i jurysdykcji tego nadbrzeżnego państwa członkowskiego lub w czasie wchodzenia do jego portu.

2. Nie naruszając przepisów ust. 1, państwo członkowskie bandery może na wniosek zapewnić w czasie rzeczywistym dostęp do elektronicznej wymiany informacji, o której mowa w art. 111 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli, dotyczącej danych z dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej jego statków rybackich państwu członkowskiemu prowadzącemu – zgodnie z art. 80 rozporządzenia w sprawie kontroli, inspekcje statków rybackich innego państwa członkowskiego na wodach UE poza wodami państwa członkowskiego występującego z wnioskiem, na wodach międzynarodowych lub na wodach państw trzecich.

3. Dane, o których mowa w ust. 1 i 2, dotyczące ostatnich 12 miesięcy są udostępniane na wniosek przez państwo członkowskie bandery.

4. Dane, o których mowa w ust. 1, obejmują co najmniej dane zgromadzone od ostatniego opuszczenia portu do czasu zakończenia wyładunku. Dane, o których mowa w ust. 2, obejmują co najmniej dane zgromadzone od ostatniego opuszczenia portu do czasu wystąpienia z wnioskiem. Dane, o których mowa w ust. 1 i 2, dotyczące rejsów połowowych z ostatnich 12 miesięcy są udostępniane na wniosek.

5. Kapitan statku rybackiego UE ma zawsze bezpieczny dostęp do informacji z własnego elektronicznego dziennika połowowego, danych z deklaracji przeładunkowych i danych z deklaracji wyładunkowych przechowywanych w bazie danych państwa członkowskiego bandery.

6. Nadbrzeżne państwo członkowskie udziela dostępu za pośrednictwem internetu do swojej bazy danych zawierającej dane z dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowych, uprzednich powiadomień i deklaracji wyładunkowych statkowi patrolowemu rybołówstwa należącemu do innego państwa członkowskiego za pośrednictwem FMC tego państwa członkowskiego na podstawie wspólnego planu rozmieszczenia lub innych uzgodnionych wspólnych działań inspekcyjnych.

Artykuł 45

Wymiana danych pomiędzy państwami członkowskimi

1. Dostęp do danych, o których mowa w art. 44 niniejszego rozporządzenia, jest możliwy stale za pośrednictwem bezpiecznego łącza internetowego.

2. Państwa członkowskie wymieniają stosowne informacje techniczne w celu zapewnienia wzajemnego dostępu do danych z elektronicznych dzienników połowowych, deklaracji przeładunkowych i deklaracji wyładunkowych oraz wymiany tych danych.

3. Państwa członkowskie:

a) zapewniają rejestrację danych otrzymanych zgodnie z niniejszym rozdziałem w formie danych komputerowych i bezpieczne przechowywanie w skomputeryzowanych bazach danych przez co najmniej trzy lata;

b) podejmują wszystkie niezbędne środki, aby zapewnić ich wykorzystywanie wyłącznie do celów urzędowych; oraz

c) podejmują wszelkie niezbędne środki techniczne w celu ochrony takich danych przed przypadkowym lub nielegalnym zniszczeniem, przypadkową utratą, pogorszeniem jakości, rozpowszechnieniem lub dostępem do nich osób niepowołanych.

Artykuł 46

Jeden organ

1. W każdym z państw członkowskich jeden organ, o którym mowa w art. 5 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kontroli, jest odpowiedzialny za przekazywanie, odbieranie, organizację i przetwarzanie wszelkich danych objętych niniejszym rozdziałem.

2. Państwa członkowskie dokonują wymiany danych adresowych organów, o których mowa w ust. 1, jak również podają te dane Komisji i wyznaczonemu przez nią organowi w ciągu trzech miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

3. Wszelkie zmiany informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, są przekazywane Komisji, wyznaczonemu przez nią organowi i innym państwom członkowskim zanim staną się one skuteczne.







Sekcja 2

Przepisy szczegółowe dotyczące dziennika połowowego w formie elektronicznej

Artykuł 47

Częstotliwość przekazywania danych

1. Przebywając na morzu, kapitan statku rybackiego UE przekazuje informacje z elektronicznego dziennika połowowego właściwym organom państwa członkowskiego bandery przynajmniej raz dziennie i nie później niż o godzinie 24.00, nawet jeżeli nie dokonano żadnych połowów. Kapitan wysyła takie dane również:

a) na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego bandery;

b) niezwłocznie po zakończeniu ostatniej operacji połowowej;

c) przed wejściem do portu;

d) w czasie każdej inspekcji na morzu;

e) w czasie wydarzeń określonych w prawodawstwie UE lub przez państwo bandery.

Jeżeli ostatnia operacja połowowa miała miejsce godzinę przed wejściem do portu lub później, transmisje, o których mowa w lit. b) oraz c), można przesyłać w jednym komunikacie.

2. Kapitan może przekazywać korekty danych z elektronicznego dziennika połowowego oraz deklaracji przeładunkowych do czasu ostatniej transmisji, o której mowa w ust. 1 lit. c). Korekty powinny być łatwe do zidentyfikowania. Wszelkie oryginalne dane z elektronicznego dziennika połowowego oraz korekty tych danych są przechowywane przez właściwe organy państwa członkowskiego bandery.

3. Kapitan zatrzymuje na statku rybackim kopię informacji, o których mowa w ust. 1, przez cały okres przebywania statku poza portem do czasu przedłożenia deklaracji wyładunkowej.

4. Gdy statek rybacki UE przebywa w porcie i nie znajdują się na nim produkty rybołówstwa, a kapitan statku przedłożył deklarację wyładunkową dotyczącą wszystkich operacji połowowych dokonanych w trakcie ostatniego rejsu połowowego, dozwolone jest zawieszenie przekazywania zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, pod warunkiem że FMC państwa członkowskiego bandery otrzyma uprzednie powiadomienie. Przekazywanie wznawia się z chwilą opuszczenia portu przez statek rybacki UE. Wymóg dotyczący uprzedniego powiadomienia nie dotyczy statków rybackich UE, które są wyposażone w VMS i przekazują dane za pomocą tego systemu.







ROZDZIAŁ III

Wspólne przepisy dotyczące dzienników połowowych, deklaracji przeładunkowych i deklaracji wyładunkowych w formie papierowej lub elektronicznej







Sekcja 1

Wspólne przepisy dotyczące określania wagi w relacji pełnej

Artykuł 48

Definicje

Do celów niniejszego rozdziału stosuje się następujące definicje:

1) „postać” oznacza formę obróbki, jakiej została poddana ryba na statku rybackim i przed wyładunkiem, zgodnie z opisem zawartym w załączniku I;

2) „postać wieloczęściowa” oznacza postać składającą się z co najmniej dwóch części pochodzących z tej samej ryby.

Artykuł 49

Współczynniki przeliczeniowe

1. W celu wypełniania i przedkładania dzienników połowowych, o których mowa w art. 14 i 15 rozporządzenia w sprawie kontroli, do przeliczenia masy ryb przechowywanych lub przetworzonych na wagę ryb w relacji pełnej stosuje się unijne współczynniki przeliczeniowe określone w załącznikach XIII, XIV oraz XV. Mają one zastosowanie do produktów rybołówstwa znajdujących się na statkach rybackich UE lub przeładowywanych lub wyładowywanych przez statki rybackie UE.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, jeżeli regionalne organizacje ds. rybołówstwa, których Unia Europejska jest umawiającą się stroną lub współpracującym podmiotem niebędącym stroną, ustaliły współczynniki przeliczeniowe dla obszaru podlegającego regulacji, lub państwo trzecie, z którym Unia Europejska zawarła umowę w sprawie połowów, ustaliło współczynniki przeliczeniowe dla wód podlegających jego suwerenności lub jurysdykcji, stosuje się takie współczynniki.

3. W przypadku gdy dla danego gatunku lub postaci nie istnieją współczynniki przeliczeniowe, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się współczynnik przeliczeniowy przyjęty przez państwo członkowskie bandery.

4. Nie naruszając przepisów ust. 2, właściwe organy państw członkowskich stosują unijne współczynniki przeliczeniowe, o których mowa w ust. 1, przy obliczaniu wagi przeładunków i wyładunków w relacji pełnej w celu monitorowania wykorzystania kwoty.

Artykuł 50

Metoda obliczeniowa

1. Wagę ryb w relacji pełnej otrzymuje się mnożąc masę ryb przetworzonych przez współczynnik przeliczeniowy, o którym mowa w art. 49 niniejszego rozporządzenia, dla każdego gatunku i postaci.

2. W przypadku postaci wieloczęściowej stosuje się tylko jeden współczynnik przeliczeniowy, odnoszący się do jednej części składowej postaci wieloczęściowej ryby.







Sekcja 2

Wspólne przepisy dotyczące wypełniania i przedkładania dziennika połowowego

Artykuł 51

Przepisy ogólne dotyczące dzienników połowowych

1. W celu oszacowania ilości w kilogramach wagi w relacji pełnej dla każdego gatunku zatrzymanego na burcie margines tolerancji, o którym mowa w art. 14 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kontroli, wyraża się jako odsetek danych liczbowych z dziennika połowowego.

2. W przypadku połowów wyładowywanych bez sortowania margines tolerancji można obliczyć na podstawie jednej reprezentatywnej próbki całkowitych ilości zatrzymanych na burcie lub większej ich liczby.

3. Do celów stosowania art. 14 rozporządzenia w sprawie kontroli gatunek złowiony w celu wykorzystania jako żywa przynęta uznaje się za gatunek złowiony i zatrzymany na burcie.

4. Kapitan statku rybackiego UE przepływający przez strefę nakładu połowowego, w którym może poławiać, zapisuje i zgłasza mające zastosowanie informacje, o których mowa w art. 14 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kontroli, nawet jeżeli nie prowadzi na tym obszarze żadnych działań połowowych.







Sekcja 3

Wspólne przepisy dotyczące wypełniania i przedkładania deklaracji przeładunkowych i deklaracji wyładunkowych

Artykuł 52

Margines tolerancji w deklaracji przeładunkowej

W celu oszacowania ilości w kilogramach wagi w relacji pełnej dla każdego gatunku przeładowywanego lub przyjętego margines tolerancji, o którym mowa w art. 21 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kontroli, wyraża się jako odsetek danych liczbowych z deklaracji przeładunkowej.

Artykuł 53

Różnica w przeładowanych połowach

Jeżeli pomiędzy ilościami połowów przeładowanymi ze statku przekazującego a ilościami przyjętymi na statek odbierający występuje różnica, za przeładowaną uznaje się większą z tych ilości. Państwa członkowskie dopilnowują, aby podjęto działania następcze w celu ustalenia faktycznej masy produktów rybołówstwa przeładowanych ze statku przekazującego na statek odbierający.

Artykuł 54

Zakończenie operacji przeładunku

Jeżeli zgodnie z art. 61 rozporządzenia w sprawie kontroli produkty rybołówstwa są przewożone z miejsca wyładunku przed zważeniem, operację wyładunku uznaje się za zakończoną do celów stosowania art. 23 ust. 3 i art. 24 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli po zważeniu produktów rybołówstwa.

Artykuł 55

Operacje połowowe z udziałem co najmniej dwóch statków rybackich UE

Nie naruszając przepisów szczególnych, w przypadku operacji połowowych z udziałem co najmniej dwóch statków rybackich UE:

— z różnych państw członkowskich lub

— z tego samego państwa członkowskiego, gdy połowy wyładowywane są w państwie członkowskim niebędącym państwem bandery tych statków,

wyładowany połów przypisuje się statkowi rybackiemu UE, który wyładowuje produkty rybołówstwa.







ROZDZIAŁ IV

Plany kontroli wyrywkowych i zbieranie danych w przypadku statków rybackich UE nieobjętych wymogiem wypełniania dziennika połowowego i deklaracji wyładunkowej

Artykuł 56

Opracowywanie planów kontroli wyrywkowych

W celu monitorowania statków rybackich UE nieobjętych wymogiem wypełniania dziennika połowowego i deklaracji wyładunkowej państwa członkowskie opracowują zgodnie z niniejszym rozdziałem plany kontroli wyrywkowych, o których mowa w art. 16 ust. 2 i art. 25 ust. 2 rozporządzenia w sprawie kontroli, aby określić wyładunki ryb z danego stada lub grupy stad dokonywane przez takie statki rybackie oraz – w odpowiednich przypadkach – ich nakład połowowy. Powyższe dane stosuje się do zapisu połowów oraz – w odpowiednich przypadkach – nakładu połowowego, o którym mowa w art. 33 rozporządzenia w sprawie kontroli.

Artykuł 57

Metodyka doboru próby

1. Plany kontroli wyrywkowych, o których mowa w art. 56 niniejszego rozporządzenia, sporządza się zgodnie z załącznikiem XVI.

2. Wielkość próby objętej inspekcją określa się na podstawie wielkości ryzyka:

a) „bardzo niskie” ryzyko: 3 % próby;

b) „niskie” ryzyko: 5 % próby;

c) „średnie” ryzyko: 10 % próby;

d) „wysokie” ryzyko: 15 % próby;

e) „bardzo wysokie” ryzyko: 20 % próby.

3. Połowy dzienne danego sektora floty w odniesieniu do danego stada szacuje się, mnożąc całkowitą liczbę aktywnych statków rybackich UE danego sektora floty przez średni połów dzienny na dane stado na statek rybacki UE ustalony na podstawie próby statków rybackich UE objętej inspekcją.

4. Wymóg dotyczący planu kontroli wyrywkowych, o którym mowa w art. 56 niniejszego rozporządzenia, uznaje się za spełniony przez państwa członkowskie, jeżeli zbierają one systematycznie, co najmniej raz w miesiącu dla każdego ze statków rybackich, które nie podlegają wymogom wypełniania dziennika połowowego i deklaracji wyładunkowej, dane:

a) dotyczące wszystkich wyładunków połowów wszystkich gatunków w kilogramach, w tym braku wyładunków;

b) dotyczące prostokątów statystycznych, w których dokonano połowów.

◄







ROZDZIAŁ V

Kontrola nakładu połowowego

Artykuł 58

Sprawozdanie dotyczące nakładu połowowego

1. Sprawozdanie dotyczące nakładu połowowego, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia w sprawie kontroli, przesyła się zgodnie z załącznikiem XVII.

2. Jeżeli kapitan statku rybackiego UE przekazuje właściwym organom komunikat drogą radiową zgodnie z art. 28 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli, państwa członkowskie decydują, jakie radiostacje są wykorzystywane, i informują o nich na stronie internetowej, o której mowa w art. 115 rozporządzenia w sprawie kontroli.







ROZDZIAŁ VI

Środki naprawcze

Artykuł 59

Zasady ogólne

Aby skorzystać ze środków naprawczych, o których mowa w art. 37 rozporządzenia w sprawie kontroli, państwa członkowskie powiadamiają Komisję możliwie najszybciej, jednak nie później niż w ciągu miesiąca od daty ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym zamknięcia łowiska zgodnie z art. 36 rozporządzenia w sprawie kontroli, o zakresie poniesionej szkody.

Artykuł 60

Przydział dostępnych uprawnień do połowów

1. Jeżeli wskutek działań zgodnie z art. 20 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 nie naprawiono szkody w całości lub w części, Komisja podejmuje – możliwie najszybciej po otrzymaniu informacji, o których mowa w art. 59 niniejszego rozporządzenia – niezbędne środki w celu naprawienia spowodowanej szkody.

2. Środki, o których mowa w ust. 1, określają:

a) które państwa członkowskie poniosły szkodę („poszkodowane państwa członkowskie”) oraz wielkość szkody (pomniejszona o wszelkie wymiany kwot);

b) w odpowiednich przypadkach – które państwa członkowskie przekroczyły swoje uprawnienia do połowów („państwa członkowskie, które przekroczyły uprawnienia do połowów”) oraz wysokość przekroczenia uprawnień do połowów (pomniejszoną o wszelkie wymiany zgodnie z art. 20 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002);

c) w odpowiednich przypadkach – odliczenia, których należy dokonać względem uprawnień do połowów państw członkowskich, które je przekroczyły, proporcjonalnie do przekroczonych uprawnień do połowów;

d) w odpowiednich przypadkach – dodatkowe ilości, które należy dodać do uprawnień do połowów poszkodowanych państw członkowskich, proporcjonalnie do poniesionej szkody;

e) w odpowiednich przypadkach – datę bądź daty, kiedy dodatkowe ilości oraz odliczenia staną się skuteczne;

f) w odpowiednich przypadkach – wszelkie inne środki konieczne do naprawienia poniesionej szkody.







ROZDZIAŁ VII

Moc silnika

Artykuł 61

Certyfikacja mocy silnika napędowego

1. Certyfikacja maksymalnej ciągłej mocy nowego silnika napędowego, zastępczego silnika napędowego i zmodyfikowanego technicznie silnika napędowego, o której mowa w art. 40 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie kontroli, jest dokonywana zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2930/86 ( 26 ).

2. Silnik napędowy uznaje się za zmodyfikowany technicznie, o czym mowa w ust. 1, jeżeli dowolny z jego głównych elementów (części) – w tym na przykład układ wtryskowy, zawory, turbosprężarka, tłoki, tuleje cylindrowe, korbowody, głowice cylindrów – został zmodyfikowany lub zastąpiony nowymi częściami o innych specyfikacjach technicznych, co spowodowało zmianę mocy znamionowej, lub jeżeli zmodyfikowano ustawienia silnika, takie jak ustawienia wtrysku, konfiguracja turbosprężarki lub ustawienia rozrządu. Charakter modyfikacji technicznej jasno określa się w procedurze certyfikacji, o której mowa w ust. 1.

3. Właściciel licencji połowowej informuje właściwe organy przed instalacją nowego silnika napędowego lub przed wymianą bądź modyfikacją techniczną istniejącego silnika napędowego.

4. W przypadku statków rybackich podlegających systemowi zarządzania nakładem połowowym niniejszy artykuł stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r. W przypadku innych statków rybackich niniejszy artykuł stosuje się od dnia 1 stycznia 2013 r. W przypadku statków rybackich, w których zainstalowano nowe silniki napędowe, lub w których wymieniono lub zmodyfikowano technicznie istniejące silniki napędowe, niniejszy artykuł stosuje się dopiero po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie.

Artykuł 62

Weryfikacja i plan kontroli wyrywkowych

1. W celu weryfikacji mocy silnika zgodnie z art. 41 rozporządzenia w sprawie kontroli państwa członkowskie opracowują plan kontroli wyrywkowych w celu identyfikacji tych statków rybackich lub grup statków rybackich w ich flocie, z którymi może wiązać się ryzyko deklarowania niższej mocy silnika napędowego niż moc faktyczna. Plan kontroli wyrywkowej opiera się przynajmniej na następujących kryteriach wysokiego ryzyka:

a) statki rybackie prowadzące działania na łowiskach, które objęto systemami zarządzania nakładem połowowym, zwłaszcza te statki rybackie, którym przyznano indywidualny przydział nakładu połowowego w kilowatodniach;

b) statki rybackie objęte ograniczeniami mocy statku wynikającymi z prawa krajowego lub unijnego;

c) statki rybackie, w przypadku których stosunek mocy statku (kW) do pojemności statku (GT) jest 50 % niższy od średniego stosunku tych wartości dla tego samego rodzaju statku rybackiego, rodzaju narzędzi i gatunków docelowych. Do celów tej analizy państwa członkowskie mogą podzielić flotę zgodnie z jednym z następujących kryteriów lub większą ich liczbą: (i) segmentacja floty lub jednostki zarządzania zgodnie z prawem krajowym; (ii) kategorie związane z długością; (iii) kategorie związane z pojemnością; (iv) stosowane narzędzia; (v) gatunki docelowe.

2. Państwa członkowskie mogą uwzględnić dodatkowe kryteria ryzyka wedle własnego uznania.

3. Państwa członkowskie sporządzają wykaz swoich statków rybackich, które spełniają jedno z kryteriów ryzyka, o których mowa w ust. 1, lub większą ich liczbę oraz – w odpowiednich przypadkach – kryteria ryzyka, o których mowa w ust. 2.

4. Z każdej grupy statków rybackich odpowiadającej jednemu z kryteriów ryzyka, o których mowa w ust. 1 i 2, państwa członkowskie wybierają losowo próbę statków rybackich. Wielkość próby jest równa pierwiastkowi kwadratowemu z liczby statków rybackich w odnośnej grupie zaokrąglonemu do najbliższej liczby całkowitej.

5. W przypadku każdego statku rybackiego w wybranej losowo próbie państwa członkowskie sprawdzają wszystkie posiadane przez nie dokumenty techniczne, o których mowa w art. 41 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli. W odniesieniu do innych dokumentów, o których mowa w art. 41 ust. 1 lit. g) rozporządzenia w sprawie kontroli, państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na specyfikacje w katalogu producenta silnika, jeżeli jest on dostępny.

6. Niniejszy artykuł stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r. W przypadku bezpośrednich weryfikacji, o których mowa w art. 41 ust. 2 rozporządzenia w sprawie kontroli, priorytet stanowią trawlery prowadzące działania na łowisku objętym systemem zarządzania nakładem połowowym.

Artykuł 63

Bezpośrednia weryfikacja

1. Jeżeli pomiary mocy napędowej wykonuje się na statku rybackim w ramach bezpośredniej weryfikacji mocy silnika napędowego, o której mowa w art. 41 ust. 2 rozporządzenia w sprawie kontroli, moc silnika napędowego można mierzyć w najlepiej dostępnym punkcie między śrubą napędową a silnikiem.

2. Jeżeli moc silnika napędowego mierzy się za przekładnią redukcyjną, stosuje się odpowiednią korektę pomiaru w celu obliczenia mocy silnika napędowego na kołnierzu wyjściowym silnika zgodnie z definicją w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2930/86. Korekta ta uwzględnia straty mocy powodowane przez przekładnię na podstawie oficjalnych danych technicznych przedstawionych przez producenta przekładni.







ROZDZIAŁ VIII

Kontrola połowów rekreacyjnych

Artykuł 64

Opracowywanie planów kontroli wyrywkowych

1. Bez uszczerbku dla wykorzystywania danych, o którym mowa w ust. 5, w planach kontroli wyrywkowych, które państwa członkowskie opracowują zgodnie z art. 55 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kontroli w celu monitorowania połowów stad objętych planami odbudowy prowadzonych w ramach połowów rekreacyjnych, przewiduje się zbieranie danych co dwa lata.

2. Metody stosowane w planach kontroli wyrywkowych są jasno określone i – o ile to możliwe:

a) pozostają niezmienne w czasie;

b) są jednolite w poszczególnych regionach;

c) są zgodne z normami jakości ustanowionymi przez odpowiednie międzynarodowe organy naukowe oraz – w odpowiednich przypadkach – przez odpowiednie organizacje ds. zarządzania rybołówstwem, w których Unia Europejska jest umawiającą się stroną lub obserwatorem.

3. Plan kontroli wyrywkowych obejmuje plan pobierania prób w celu określenia połowów ze stad objętych planami odbudowy, stosowanych narzędzi oraz odnośnego obszaru geograficznego danego planu odbudowy, w którym dokonano połowów.

4. Państwa członkowskie systematycznie szacują dokładność zebranych danych.

5. Do celów planów kontroli wyrywkowych, o których mowa w ust. 1, państwa członkowskie mogą stosować dane zebrane zgodnie z wieloletnim programem wspólnotowym określonym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 199/2008 ( 27 ) w zakresie, w jakim dane takie są dostępne.

6. Niniejszy przepis nie ma zastosowania, jeżeli państwo członkowskie zakazało połowów rekreacyjnych w odniesieniu do stad objętych planem odbudowy.

Artykuł 65

Zgłaszanie i ocena planów kontroli wyrywkowych

1. Państwa członkowskie zgłaszają Komisji swoje plany kontroli wyrywkowych dwanaście miesięcy po wejściu w życie planu odbudowy. W przypadku planów odbudowy, które już obowiązują w momencie wejścia niniejszego rozporządzenia w życie, plan kontroli wyrywkowych zgłasza się w ciągu dwunastu miesięcy po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie. Zmiany w planach kontroli wyrywkowych zgłasza się, zanim staną się one skuteczne.

2. Poza oceną, o której mowa w art. 55 ust. 4 rozporządzenia w sprawie kontroli, Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa ocenia również:

a) po zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 1, a następnie co pięć lat – zgodność zgłoszonych planów kontroli wyrywkowych z kryteriami i wymogami określonymi w art. 64 ust. 2 i 3 niniejszego rozporządzenia;

b) zgodność wszelkich zmian w planie kontroli wyrywkowych, o którym mowa w ust. 1, z kryteriami i wymogami określonymi w art. 64 ust. 2 i 3 niniejszego rozporządzenia.

3. Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa w odpowiednich przypadkach wydaje zalecenia w celu ulepszenia planów kontroli wyrywkowych.







TYTUŁ IV

KONTROLA WPROWADZANIA DO OBROTU







ROZDZIAŁ I

Identyfikowalność

Artykuł 66

Definicja

Do celów niniejszego rozdziału stosuje się następującą definicję:

„produkty rybołówstwa i akwakultury” oznaczają wszelkie produkty objęte rozdziałem 03 i pozycją taryfową 1604 oraz 1605 Nomenklatury scalonej wprowadzonej rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej ( 28 ).

Artykuł 67

Informacje dotyczące partii

1. Operatorzy przedstawiają informacje dotyczące produktów rybołówstwa i akwakultury, o których mowa w art. 58 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kontroli, w momencie, kiedy produkty rybołówstwa i akwakultury dzieli się na partie i nie później niż przy pierwszej sprzedaży.

2. W uzupełnieniu ust. 1 operatorzy aktualizują odpowiednie informacje, o których mowa w art. 58 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kontroli, które wynikają z połączenia lub rozdzielenia partii produktów rybołówstwa i akwakultury po pierwszej sprzedaży, na etapie udostępnienia tych informacji.

3. W przypadkach gdy – w wyniku połączenia lub rozdzielenia partii po pierwszej sprzedaży – produkty rybołówstwa i akwakultury z kilku statków rybackich lub jednostek produkcji akwakultury ulegają wymieszaniu, operatorzy muszą być w stanie zidentyfikować każdą partię pochodzenia przynajmniej za pomocą jej numeru identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 58 ust. 5 lit. a) rozporządzenia w sprawie kontroli, oraz umożliwiają identyfikację partii wstecz do etapu złowienia lub pozyskania, zgodnie z art. 58 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kontroli.

4. Systemy i procedury, o których mowa w art. 58 ust. 4 rozporządzenia w sprawie kontroli, umożliwiają operatorom identyfikację bezpośrednich dostawców oraz – chyba że są oni konsumentami końcowymi – bezpośrednich nabywców produktów rybołówstwa i akwakultury.

5. Informacje dotyczące produktów rybołówstwa i akwakultury, o których mowa w art. 58 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kontroli, przedstawia się za pomocą oznakowania lub opakowania partii lub za pomocą dokumentu handlowego dołączonego fizycznie do partii. Informacje można umieścić na partii w formie narzędzia identyfikacji np. kodu, kodu paskowego, chipu elektronicznego lub podobnego urządzenia lub systemu oznakowania. Informacje umieszczone na partii są dostępne na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w taki sposób, aby właściwe organy państw członkowskich miały do nich zawsze dostęp.

6. Operatorzy umieszczają informacje dotyczące produktów rybołówstwa i akwakultury, o których mowa w art. 58 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kontroli, w formie narzędzia identyfikacji np. kodu, kodu paskowego, chipu elektronicznego lub podobnego urządzenia lub systemu oznakowania:

a) od dnia 1 stycznia 2013 r. – na produktach rybołówstwa pochodzących ze stad objętych planem wieloletnim;

b) od dnia 1 stycznia 2015 r. – na innych produktach rybołówstwa i akwakultury.

7. Jeżeli informacje dotyczące produktów rybołówstwa i akwakultury, o których mowa w art. 58 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kontroli, przedstawia się za pomocą dokumentu handlowego dołączonego fizycznie do partii, na odpowiedniej partii umieszcza się przynajmniej numer identyfikacyjny.

8. Państwa członkowskie współpracują ze sobą, aby zapewnić właściwym organom innego państwa członkowskiego niż państwo członkowskie, w którym produkty rybołówstwa lub akwakultury podzielono na partie, dostęp do informacji umieszczonych na partii lub fizycznie dołączonych do partii, w szczególności jeżeli informacje umieszczono na partii w formie narzędzia identyfikacji np. kodu, kodu paskowego, chipu elektronicznego lub podobnego urządzenia. Operatorzy stosujący takie narzędzia dopilnowują, aby opracowywano je na podstawie uznanych międzynarodowo norm i specyfikacji.

9. Informacja dotycząca daty połowów, o której mowa w art. 58 ust. 5 lit. d) rozporządzenia w sprawie kontroli, może obejmować kilka dni kalendarzowych lub okres odpowiadający kilku datom połowów.

10. Informacje dotyczące dostawców, o których mowa w art. 58 ust. 5 lit. f) rozporządzenia w sprawie kontroli, odnoszą się do bezpośrednich dostawców operatora, o których mowa w ust. 4 niniejszego artykułu. Informacje te można w odpowiednich przypadkach umieszczać za pomocą znaku identyfikacyjnego, o którym mowa w sekcji I załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego ( 29 ).

11. Informacje wymienione w art. 58 ust. 5 lit. a)–f) rozporządzenia w sprawie kontroli nie mają zastosowania do:

a) przywiezionych produktów rybołówstwa i akwakultury, które wyłączono z zakresu stosowania świadectwa połowowego zgodnie z art. 12 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 ( 30 );

b) produktów rybołówstwa i akwakultury złowionych lub hodowanych w wodach słodkich; oraz

c) ryb ozdobnych, skorupiaków i mięczaków.

12. Informacje wymienione w art. 58 ust. 5 lit. a)–h) rozporządzenia w sprawie kontroli nie mają zastosowania do produktów rybołówstwa i akwakultury objętych pozycjami taryfowymi 1604 oraz 1605 Nomenklatury scalonej.

13. Do celów art. 58 rozporządzenia w sprawie kontroli informacje dotyczące odpowiedniego obszaru geograficznego odnoszą się do:

a) odpowiedniego obszaru geograficznego, zgodnie z definicją w art. 4 pkt 30 rozporządzenia w sprawie kontroli, w przypadku połowów stad lub grup stad objętych kwotą lub minimalnym rozmiarem w prawodawstwie UE; lub

b) obszaru połowu zgodnie z art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2065/2001 ( 31 ) w przypadku innych stad lub grup stad.

14. Wartość małych ilości produktów rybołówstwa i akwakultury, o których mowa w art. 58 ust. 8 rozporządzenia w sprawie kontroli, ma zastosowanie do sprzedaży bezpośredniej ze statków rybackich, w podziale na dzień kalendarzowy i na konsumenta końcowego.

Artykuł 68

Informacje dla konsumentów

1. Państwa członkowskie dopilnowują, aby informacje, o których mowa w art. 58 ust. 6 rozporządzenia w sprawie kontroli, dotyczące przeznaczenia handlowego, nazwę systematyczną gatunku, obszar połowu, o którym mowa w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2065/2001, oraz metodę produkcji podawano na etykiecie lub odpowiednim oznakowaniu produktów rybołówstwa i akwakultury oferowanych do sprzedaży detalicznej, w tym przywiezionych produktów.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 nazwę systematyczną danego gatunku można przedstawiać konsumentom na etapie sprzedaży detalicznej za pośrednictwem informacji handlowych takich jak tablice ogłoszeniowe lub plakaty.

3. Jeżeli produkt rybołówstwa lub akwakultury był wcześniej zamrożony, na etykiecie lub odpowiednim oznakowaniu, o którym mowa w ust. 1, umieszcza się również określenie „rozmrożone”. Uznaje się, iż brak powyższego określenia na etapie sprzedaży detalicznej oznacza, że produkty rybołówstwa i akwakultury nie były wcześniej zamrożone, a następnie rozmrożone.

4. W drodze odstępstwa od ust. 3 określenie „rozmrożone” nie musi być umieszczane na:

a) produktach rybołówstwa i akwakultury zamrożonych wcześniej z uwagi na kwestie dotyczące zdrowia i bezpieczeństwa, zgodnie z sekcją VIII załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; oraz

b) produktach rybołówstwa i akwakultury, które rozmrożono przed poddaniem ich procesowi wędzenia, solenia, gotowania, marynowania, suszenia lub kombinacji tych procesów.

5. Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do produktów rybołówstwa i akwakultury objętych pozycją taryfową 1604 oraz 1605 Nomenklatury scalonej.

6. Produkty rybołówstwa i akwakultury oraz opakowania oznakowane lub oznaczone przed datą wejścia niniejszego artykułu w życie, które nie są zgodne z art. 58 ust. 5 lit. g) w odniesieniu do nazwy systematycznej oraz art. 58 ust. 5 lit. h) rozporządzenia w sprawie kontroli i z ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu, można wprowadzać do obrotu do czasu wyczerpania ich zapasów.







ROZDZIAŁ II

Ważenie produktów rybołówstwa







Sekcja 1

Przepisy ogólne dotyczące ważenia

Artykuł 69

Zakres

Nie naruszając przepisów art. 78–89 niniejszego rozporządzenia,