2010D0638 — PL — 27.10.2011 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DECYZJA RADY 2010/638/WPZiB z dnia 25 października 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei (Dz.U. L 280, 26.10.2010, p.10)

zmienione przez:









▼B

DECYZJA RADY 2010/638/WPZiB

z dnia 25 października 2010 r.

w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei







RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W dniu 27 października 2009 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2009/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei ( 1 ), co było odpowiedzią na brutalne stłumienie przez siły bezpieczeństwa demonstracji politycznych w Konakry w dniu 28 września 2009 r. (2) W dniu 22 grudnia 2009 r. Rada przyjęła decyzję 2009/1003/WPZiB zmieniającą wspólne stanowisko 2009/788/WPZiB ( 2 ), obejmującą dodatkowe środki ograniczające. (3) W dniu 29 marca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/186/WPZiB zmieniającą wspólne stanowisko 2009/788/WPZiB ( 3 ). (4) Na podstawie przeglądu wspólnego stanowiska 2009/788/WPZiB obowiązywanie środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 27 października 2011 r. (5) Unijne środki wykonawcze są zawarte w rozporządzeniu Rady (UE) nr 1284/2009 z dnia 22 grudnia 2009 r. wprowadzającym pewne szczególne środki ograniczające wobec Republiki Gwinei ( 4 ), a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:







Artykuł 1

1. Sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub wywóz do Republiki Gwinei wszelkich typów uzbrojenia i materiałów z nim związanych, łącznie z bronią i amunicją, pojazdami wojskowymi i sprzętem wojskowym, sprzętem paramilitarnym i częściami zamiennymi do wyżej wymienionych, jak również sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do stosowania wewnętrznych represji, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub z użyciem statków pod ich banderą lub ich samolotów flagowych, są zabronione niezależnie od tego, czy pochodzą z terytoriów tych państw członkowskich.

2. Zabrania się:

a) dostarczania, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług związanych z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, lub związanych z zaopatrzeniem, produkcją, konserwacją i używaniem takich przedmiotów przeciw jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi lub w celu wykorzystania na terenie Republiki Gwinei;

b) finansowania, bezpośrednio lub pośrednio lub udzielania pomocy finansowej związanej z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów wywozowych, w odniesieniu do jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu takich przedmiotów, lub w odniesieniu do przyznania związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi lub w celu wykorzystania na terenie Republiki Gwinei;

c) świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów, o których mowa w lit. a) lub b).

Artykuł 2

▼M2

1. Artykuł 1 nie stosuje się do:

a) sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego lub sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do stosowania wewnętrznych represji, przeznaczonego wyłącznie do użytku w celach humanitarnych lub ochronnych, lub do wykorzystania w ramach programów rozwoju instytucjonalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) i Unii, lub w ramach prowadzonych przez Unię i ONZ operacji zarządzania kryzysowego;

b) sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego lub nieśmiercionośnego sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do stosowania wewnętrznych represji, przeznaczonego wyłącznie do użytku policji i żandarmerii Republiki Gwinei jedynie w celu stosowania odpowiedniej i proporcjonalnej siły w ramach utrzymywania porządku publicznego;

c) sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu pojazdów niebojowych, które zostały wyprodukowane lub wyposażone w materiały w celu zapewnienia ochrony przed pociskami balistycznymi i które przeznaczone są wyłącznie do wykorzystania w Republice Gwinei do celów ochronnych przez personel Unii i jej państw członkowskich;

d) dostarczania pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług związanych z przedmiotami, o których mowa w lit. a)–c), lub z programami i operacjami, o których mowa w lit. a);

e) zapewniania finansowania ani pomocy finansowej związanych z przedmiotami, o których mowa w lit. a)–c), lub z programami i operacjami, o których mowa w lit. a);

pod warunkiem uprzedniego zatwierdzenia takiego wywozu i takiej pomocy przez odpowiedni właściwy organ.

▼B

2. Art. 1 nie ma zastosowania do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wywożonych do Republiki Gwinei wyłącznie do użytku osobistego personelu ONZ, personelu Unii lub jej państw członkowskich, przedstawicieli mediów, pracowników organizacji humanitarnych i rozwojowych oraz personelu pomocniczego.

Artykuł 3

▼M1

1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby uniemożliwić wjazd na swoje terytoria lub przejazd przez nie osób wskazanych przez międzynarodową komisję śledczą, odpowiedzialnych za wydarzenia, które miały miejsce w dniu 28 września 2009 r. w Gwinei, oraz osób z nimi powiązanych, wymienionych w załączniku.

▼B

2. Ust. 1 nie zobowiązuje państw członkowskich do odmowy wjazdu własnym obywatelom na swoje terytorium.

3. Ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla przypadków, w których państwo członkowskie jest związane następującymi zobowiązaniami z zakresu prawa międzynarodowego:

a) państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodową organizację międzyrządową;

b) państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodowej konferencji zwołanej przez ONZ lub pod jej auspicjami;

c) zastosowanie ma umowa wielostronna przyznająca przywileje i immunitety; lub

d) zastosowanie ma traktat pojednawczy z 1929 roku (traktat laterański) zawarty między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.

4. Uznaje się, że ust. 3 ma zastosowanie również w przypadkach, gdy dane państwo członkowskie jest państwem przyjmującym Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE).

5. Rada jest należycie informowana o wszystkich przypadkach przyznania przez państwo członkowskie zwolnienia na mocy ust. 3 lub 4.

6. Państwa członkowskie mogą przyznawać zwolnienia ze środków nałożonych na mocy ust. 1 w przypadkach, gdy podróż jest uzasadniona pilną potrzebą humanitarną lub uczestnictwem w posiedzeniu międzyrządowym, włącznie z posiedzeniami promowanymi przez Unię lub posiedzeniami, których gospodarzem jest państwo członkowskie sprawujące przewodnictwo w OBWE i na których prowadzony jest dialog polityczny bezpośrednio wspierający demokrację, prawa człowieka i praworządność w Republice Gwinei.

7. Państwo członkowskie zamierzające przyznać zwolnienia, o których mowa w ust. 6, powiadamia o tym Radę na piśmie. Zwolnienie uważa się za przyznane, chyba że jeden lub więcej członków Rady wniesie sprzeciw na piśmie w terminie dwóch dni roboczych od otrzymania powiadomienia o proponowanym zwolnieniu. W przypadku gdy co najmniej jeden członek Rady zgłosi sprzeciw, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może postanowić o przyznaniu proponowanego zwolnienia.

8. W przypadkach gdy zgodnie z ust. 3, 4, 6 i 7 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osób wymienionych w załączniku, zezwolenie to zostaje ograniczone do celów, do których zostało udzielone, i do osób, których dotyczy.

Artykuł 4

▼M1

1. Zamrożone zostają wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze stanowiące własność, znajdujące się w posiadaniu lub pod kontrolą osób wskazanych przez międzynarodową komisję śledczą, odpowiedzialnych za wydarzenia, które miały miejsce w dniu 28 września 2009 r. w Gwinei, oraz osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów z nimi powiązanych, wymienionych w załączniku.

▼B

2. Nie udostępnia się – bezpośrednio ani pośrednio – osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w załączniku, ani też na ich rzecz, żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych.

3. Właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznaje za stosowne, po ustaleniu, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze, o których mowa, są:

a) niezbędne, aby zaspokoić podstawowe potrzeby osób wymienionych w załączniku i członków ich rodzin pozostających na ich utrzymaniu, między innymi na pokrycie płatności związanych z żywnością, czynszem lub kredytem hipotecznym, lekarstwami i leczeniem, podatkami, składkami ubezpieczeniowymi i opłatami za media;

b) przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotu poniesionych wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych;

c) przeznaczone wyłącznie na pokrycie należności lub opłat za obsługę w odniesieniu do rutynowego utrzymywania lub przechowywania zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; lub

d) niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że właściwy organ poinformował właściwy organ innego państwa członkowskiego oraz Komisję co najmniej dwa tygodnie przed udzieleniem zezwolenia o powodach stwierdzenia, że specjalne zezwolenie powinno zostać przyznane.

Państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki:

a) środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed dniem, w którym osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ, o których mowa w art. 4 ust. 1, zostali umieszczeni w wykazie lub są przedmiotem orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tym dniem;

b) środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie do celów uznania roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych za ważne w takim orzeczeniu, w granicach określonych w mających zastosowanie przepisach i zasadach regulujących prawa osób, których dotyczą takie roszczenia;

c) zastaw lub orzeczenie nie zostały ustanowione na rzecz wymienionych w załączniku osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów; oraz

d) uznanie zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym w danym państwie członkowskim.

Państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.

5. Ust. 2 nie stosuje się do środków powiększających saldo zamrożonych funduszy, będących:

a) odsetkami lub innymi dochodami z tych rachunków; lub

b) płatnościami należnymi z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą objęcia tych rachunków wspólnym stanowiskiem 2009/788/WPZiB,

pod warunkiem że wszystkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają ust. 1.

Artykuł 5

1. Rada, stanowiąc na wniosek państwa członkowskiego lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, w stosownych przypadkach przyjmuje zmiany do wykazu znajdującego się w załączniku, wymagane w związku z rozwojem sytuacji politycznej w Republice Gwinei.

2. Rada przekazuje swoją decyzją, wraz z uzasadnieniem umieszczenia w wykazie, danej osobie bezpośrednio – gdy adres jest znany – lub w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając tej osobie przedstawienie uwag.

3. W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu swojej decyzji i odpowiednio informuje daną osobę.

Artykuł 6

W celu maksymalizacji oddziaływania wspomnianych powyżej środków, UE zachęca państwa trzecie do przyjmowania środków ograniczających podobnych do tych zawartych w niniejszej decyzji.

Artykuł 7

Niniejszym uchyla się wspólne stanowisko 2009/788/WPZiB.

Artykuł 8

1. Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

▼M2

2. Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 27 października 2012 r. Jest ona stale poddawana przeglądowi. Może być odnawiana lub zmieniana, w zależności od przypadku, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.

▼M1









ZAŁĄCZNIK







Wykaz osób, o których mowa w art. 3 i 4 Nazwisko (i ewent. pseudonimy) Informacje identyfikujące (data i miejsce urodzenia (data ur. i miejsce ur.), numer paszportu (paszp.)/dowodu tożsamości itd.) Uzasadnienie 1. kapitan Moussa Dadis CAMARA data ur.: 1.1.1964 r. lub 29.12.1968 r. paszp.: R0001318 wskazany przez międzynarodową komisję śledczą jako osoba odpowiedzialna za wydarzenia które miały miejsce w dniu 28 września 2009 r. w Gwinei 2. komendant Moussa Tiégboro CAMARA data ur.: 1.1.1968 r. paszp.: 7190 wskazany przez międzynarodową komisję śledczą jako osoba odpowiedzialna za wydarzenia, które miały miejsce w dniu 28 września 2009 r. w Gwinei 3. pułkownik dr Abdoulaye Chérif DIABY data ur.: 26.2.1957 r. paszp.: 13683 wskazany przez międzynarodową komisję śledczą jako osoba odpowiedzialna za wydarzenia, które miały miejsce w dniu 28 września 2009 r. w Gwinei. 4. porucznik Aboubacar Chérif (alias Toumba) DIAKITÉ wskazany przez międzynarodową komisję śledczą jako osoba odpowiedzialna za wydarzenia, które miały miejsce w dniu 28 września 2009 r. w Gwinei 5. porucznik Jean-Claude PIVI (alias Coplan) data ur.: 1.1.1960 r. wskazany przez międzynarodową komisję śledczą jako osoba odpowiedzialna za wydarzenia, które miały miejsce w dniu 28 września 2009 r. w Gwinei