1990R2921 — PL — 22.06.2005 — 024.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:







(*) Akt ten nie został nigdy opublikowany w języku polskim.









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 2921/90

z dnia 10 października 1990 r.

w sprawie pomocy do produkcji kazeiny i kazeinianów z mleka odtłuszczonego







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 804/68 z dnia 27 czerwca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych ( 1 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 3879/89 ( 2 ), w szczególności jego art. 11 ust. 3 oraz art. 28, a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: rozporządzenie Rady (EWG) nr 987/68 ( 3 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1435/90 ( 4 ), ustanawia ogólne zasady przyznawania pomocy na przetwarzanie mleka odtłuszczonego na kazeinę i kazeiniany; szczegółowe przepisy w celu zastosowania tych zasad zostały przyjęte w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 756/70 ( 5 ), ostatnio zmienionym rozporządzeniem (EWG) nr 2832/90 ( 6 ); rozporządzenie (EWG) nr 756/70 zawiera liczne przepisy dotyczące weryfikacji ostatecznego wykorzystania kazeiny i kazeinianów w powiązaniu ze stosowaniem art. 2 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 987/68; ten ostatni przepis nie będzie stosowany począwszy od 15 października 1990 r. na podstawie art. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2204/90 ( 7 ); dlatego odpowiednie przepisy rozporządzenia (EWG) nr 756/70 powinny zostać uchylone z mocą od tej daty; doświadczenie wykazuje, że należy określić przepisy w sprawie nadzoru, w szczególności w odniesieniu do częstotliwości i rodzaju kontroli przeprowadzanej na miejscu oraz w sprawie sankcji za nieprzestrzeganie warunków ustanowionych w zakresie przyznawania pomocy; uwzględniając wyżej wymienione zmiany odnoszące się do systemu przyznawania pomocy szczegółowe zasady stosowania należy zawrzeć w nowym rozporządzeniu, a uchylić rozporządzenie (EWG) nr 756/70; Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







Artykuł 1

1. Pomoc przyznaje się producentom kazeiny i kazeinianów tylko wtedy, gdy produkty te:

— zostały wytworzone z odtłuszczonego mleka pochodzenia wspólnotowego lub kazeiny surowej pozyskanej z mleka pochodzenia wspólnotowego,

— odpowiadają wymogom dotyczącym składu, zgodnie z załącznikiem I, II lub III,

— są opakowane zgodnie z treścią art. 3.

▼M9

2. Pomoc wypłaca się na podstawie pisemnego wniosku przedłożonego przez producenta kazeiny lub kazeinianów właściwym organom w Państwie Członkowskim, w którym kazeina lub kazeiniany były wyprodukowane, zawierającego:

▼B

i) nazwę (nazwisko) i adres producenta;

ii) ilość wyprodukowanej kazeiny lub kazeinianów, objętą wnioskiem, i ich jakość;

iii) numery partii produkcyjnych, których dotyczy wniosek.

3. Dla celów niniejszego rozporządzenia partia towaru musi składać się z produktów identycznej jakości, wyprodukowanych w tym samym dniu. Jeżeli jednak całkowita produkcja kazeiny i jej pochodnych w danym zakładzie nie przekroczyła 1 000 ton w ciągu poprzedniego roku kalendarzowego, partia towaru może składać się z produktów wyprodukowanych w ciągu tego samego tygodnia kalendarzowego.

▼M9

4. Dla celów niniejszego rozporządzenia:

a) „mleko odtłuszczone” oznacza mleko od jednej lub więcej krów lub kóz, do którego nic nie dodano i które zostało odtłuszczone jedynie częściowo tak, aby obniżyć jego zawartość tłuszczu do nie więcej niż 0,10 %;

b) „kazeina surowa” oznacza produkty nierozpuszczalne w wodzie, uzyskiwane z mleka odtłuszczonego przez strącanie się za pośrednictwem zakwaszenia mikrobiologicznego lub dodatku kwasów, podpuszczki lub innych enzymów powodujących koagulację mleka, bez względu na jakiekolwiek wcześniejsze zastosowanie wymiany jonów lub procesów koncentracji;

c) „kazeina” oznacza produkty oczyszczone i wysuszone, nierozpuszczalne w wodzie i uzyskiwane z surowej kazeiny lub odtłuszczonego mleka poprzez strącanie się za pośrednictwem zakwaszenia mikrobiologicznego lub dodatku kwasów, podpuszczki lub innych enzymów powodujących koagulację mleka, bez względu na jakiekolwiek wcześniejsze zastosowanie wymiany jonów lub procesów koncentracji;

d) „kazeiniany” oznacza produkty uzyskiwane poprzez wysuszenie kazeiny lub kazeiny surowej potraktowanej czynnikami neutralizującymi.

▼B

Artykuł 2

▼M5

1. Pomoc w odniesieniu do 100 kilogramów mleka odtłuszczonego przetworzonego na kazeinę lub kazeiniany, jak określono w ust. 2, ustala się na ►M24 0,52 EUR ◄ .

▼B

2. Przy obliczaniu wysokości pomocy przyjmuje się, że:

a) jeden kilogram kazeiny kwasowej, jak zdefiniowano w załączniku I, został wytworzony z 32,17 kilograma mleka odtłuszczonego;

b) jeden kilogram: — kazeiny, jak zdefiniowano w załączniku I, — lub — kazeiny podpuszczkowej, jak zdefiniowano w załączniku I, — lub — kazeiny kwasowej, jak zdefiniowano w załączniku II, został wyprodukowany z 33,97 kilograma mleka odtłuszczonego;

c) jeden kilogram: — kazeiny podpuszczkowej, jak zdefiniowano w załączniku II, — lub — kazeiny, jak zdefiniowano w załączniku II, został wyprodukowany z 35,77 kilograma mleka odtłuszczonego;

▼M5 —————

▼B

►M5 d) ◄ jeden kilogram kazeinianu, jak zdefiniowano w załączniku III, został wyprodukowany z 28,57 kilograma mleka odtłuszczonego.

3. Pomoc przyznaje się według stawek stosowanych w dniu produkcji kazeiny i kazeinianów.

▼M4 —————

▼B

Artykuł 3

Na pojemnikach i opakowaniach kazeiny i kazeinianów muszą widnieć:

a) opis produktu oraz procentowo określona albo zawartość minimalna, albo maksymalna zawartość, albo rzeczywista zawartość składników wymienionych w załącznikach I, II i III. Opis, jaki ma widnieć na produktach określonych w załączniku III, w zależności od przypadku, jest następujący: „Kazeina/kazeiniany zawierające ponad 5 %, ale nie więcej niż 17 % obliczonego w odniesieniu do całości zawartości białka mleka, jednocześnie wytrąconego białka mleka innego niż kazeina”;

b) wyrazy „rozporządzenie (EWG) nr 2921/90”;

c) numer partii towaru.

Artykuł 4

1. Producenci kazeiny lub kazeinianów nie mogą korzystać z pomocy, chyba że:

a) prowadzą miesięczne zestawienia ilości dostarczonych, wyprodukowanych, użytych i sprzedanych mleka i przetworów mlecznych, w tym kazeiny i kazeinianów;

b) poddają się kontroli przeprowadzanej przez właściwy organ.

2. Zestawienia określone w ust. 1 lit. a) obejmują co najmniej następujące informacje:

a) dane dotyczące mleka i śmietany;

b) zakupy kazeiny surowej;

c) zakupy kazeiny i kazeinianów;

d) wyprodukowana ilość kazeiny i kazeinianów, zidentyfikowanych za pomocą numeru partii, z datą produkcji;

e) wielkość produkcji pozostałych przetworów mlecznych;

f) ilość sprzedanej kazeiny i kazeinianów, z datą sprzedaży, a także nazwa (nazwisko) i adres odbiorcy;

g) straty, próbki, ilości zwrócone i wymienione mleka, przetworów mlecznych, kazeiny i kazeinianów.

Zestawienia są poparte w szczególności za pomocą dokumentacji dostaw, faktur i dokumentacji księgowej przedsiębiorstwa.

Artykuł 5

1. W celu zapewnienia właściwego przestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia Państwa Członkowskie przeprowadzają niezapowiedziane kontrole na miejscu, przy czym decyzje w tym zakresie podejmowane są na podstawie harmonogramu produkcji zakładu. Przeprowadza się co najmniej jedną kontrolę w okresie siedmiu dni produkcji.

Kontrole obejmują pobieranie próbek z każdej partii produkcji i odnoszą się zwykle do warunków produkcji, ilości i składu produkowanej kazeiny i kazeinianów.

2. W odstępach czasu zależnych od produkowanych ilości kazeiny i kazeinianów kontrole określone w ust. 1 są uzupełniane o szczegółową kontrolę i pobieranie próbek w celu porównania danych zawartych we wniosku i w zestawieniach określonych w art. 4, z wartościami zawartymi w odpowiednich dokumentach handlowych i z faktycznym stanem magazynowym produktów.

Te dodatkowe kontrole muszą obejmować co najmniej 25 % łącznej ilości ujętej we wniosku, a każdy zakład musi być kontrolowany co najmniej raz na sześć miesięcy.

3. W razie stwierdzenia:

a) znacznych nieprawidłowości dotyczących 5 % lub więcej kontrolowanych działań związanych z pomocą;

b) znacznych rozbieżności w porównaniu z poprzednimi działaniami beneficjanta;

Państwa Członkowskie nasilają liczbę kontroli przewidzianych w ust. 2 oraz niezwłocznie powiadamiają Komisję.

4. Państwa Członkowskie odzyskują kwoty niesłusznie wypłacone, powiększone o odsetki. Stosuje się stopy procentowe, jakie zostały ustalone na podstawie art. 3 lub 4 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 411/88 ( 8 ) i nalicza się je począwszy od dnia wypłaty pomocy.

5. Z wyjątkiem przypadków siły wyższej, jeśli kontrola wykaże, że pomoc wnioskowana lub wypłacona jest wyższa od rzeczywiście należnej na mocy przepisów niniejszego rozporządzenia:

— pomoc zostaje zmniejszona o 15 %, jeśli różnica jest mniejsza niż 8 %, a o 50 %, jeśli różnica mieści się między 8 % a 20 %. Jeśli pomoc została już wypłacona, zwrócić należy kwoty odpowiadające 15 % lub 50 % sumy, w zależności od przypadku,

— pomocy nie przyznaje się lub cała pomoc musi zostać zwrócona, jeśli różnica jest wyższa niż 20 %.

6. Jeśli kontrola wykazuje, że różnica określona w ust. 5 wynika z błędu w przedłożonym wniosku, popełnionego umyślnie lub w wyniku rażącego zaniedbania, składającego wniosek wyklucza się z możliwości uzyskania pomocy w ciągu sześciu miesięcy od daty notyfikacji o takim wykluczeniu.

Artykuł 6

Rozporządzenie (EWG) nr 756/70 niniejszym traci moc.

Zabezpieczenia wniesione na mocy art. 4 ust. 1 lit. b) akapit pierwszy tiret drugie rozporządzenia (EWG) nr 756/70 zostają zwolnione z chwilą wprowadzenia przez Państwo Członkowskie mechanizmów kontrolnych przewidzianych w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2204/90 i wydania upoważnień przewidzianych w art. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2742/90 ( 9 ) oraz w odniesieniu do ilości, które do dnia 14 października 1990 r. nie dotarły jeszcze do miejsc przeznaczenia, wymienionych w art. 1 ust. 1 akapit pierwszy tiret drugie i trzecie rozporządzenia (EWG) nr 756/70. ►M1 ————— ◄

▼M1

Jeżeli ilości dotrą do miejsc przeznaczenia określonych w akapicie drugim do dnia 14 października 1990 r., zainteresowane podmioty uzyskują zwolnienie zabezpieczenia przez złożenie właściwym organom wniosku wraz z niżej wymienionymi dokumentami uzupełniającymi, w których dokładne ilości włączonej kazeiny i kazeinianów muszą być wykazane, a odpowiadające im numery partii towaru wymienione:

— w przypadku wywozu: dowód, że kazeina lub kazeiniany opuściły obszar celny Wspólnoty,

— w przypadku dostaw dla podmiotu, na którym ciążą zobowiązania z tytułu przedsięwzięcia określonego w art. 4 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 756/70: kopia dokumentu przewozowego i/lub specyfikacja wysyłkowa oraz kopia faktury.

Właściwe organy przyjmują wnioski określone w akapicie trzecim wyłącznie pod warunkiem zawarcia we wniosku zobowiązania osoby zainteresowanej do zapłaty właściwemu organowi kwoty odpowiadającej wartości zwalnianego zabezpieczenia, która ulega potrąceniu, jeżeli organy publiczne, podczas jakiejkolwiek kontroli, do jakiej są uprawnione w okresie 12 miesięcy od podpisania zobowiązania, wykażą, że określona kazeina lub kazeiniany miały miejsce przeznaczenia inne niż wskazane w dokumentach uzupełniających, złożonych zgodnie z akapitem trzecim.

W celu usprawnienia obsługi zwalniania zabezpieczeń Państwa Członkowskie w razie konieczności wspierają identyfikację podmiotów obciążonych zobowiązaniami określonymi w art. 4 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 756/70 i mających siedzibę na ich terytorium.

▼M2

Na wniosek zainteresowanych stron terminy 12 miesięcy i trzech lat, określone w art. 28 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85, mogą być przedłużone odpowiednio do 18 miesięcy i 42 miesięcy.

▼B

Artykuł 7

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

▼M1

Stosuje się do kazeiny i kazeinianów produkowanych od dnia 15 października 1990 r., z zastrzeżeniem przepisów art. 6.

▼B

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.









ZAŁĄCZNIK I

Przepisy dotyczące składu

Poniżej wymienione kazeiny i kazeiniany mają zawartość białek mleka, innych niż kazeina, nieprzekraczającą 5 % zawartości całkowitej białek mleka.







I. Kazeina kwasowa 1.Maksymalny poziom wilgotności 12,00 % 2.Maksymalna zawartość tłuszczu 1,75 % 3.Kwasy wolne wyrażone w kwasie mlekowym (maksimum) 0,30 % II. Kazeina podpuszczkowa 1.Maksymalny poziom wilgotności 12,00 % 2.Maksymalna zawartość tłuszczu 1,00 % 3.Zawartość maksymalna popiołów 7,50 % III. Kazeiniany 1.Maksymalny poziom wilgotności 6,00 % 2.Minimalna zawartość substancji białkowych mleka 88,00 % 3.Maksymalna zawartość tłuszczu i popiołów 6,00 %









ZAŁĄCZNIK II

Przepisy dotyczące składu

Poniżej wymienione kazeiny i kazeiniany mają zawartość białek mleka, innych niż kazeina, nieprzekraczającą 5 % zawartości całkowitej białek mleka.







Kazeina kwasowa Kazeina podpuszczkowa I. Kazeiny 1.Maksymalny poziom wilgotności 10,00 % 8,00 % 2.Maksymalna zawartość tłuszczu 1,50 % 1,00 % 3.Kwasy wolne, wyrażone w kwasie mlekowym — maksimum 0,20 % – 4.Minimalna zawartość popiołów – 7,50 % 5.Całkowita zawartość bakterii (maksimum w 1 g) 30 000 30 000 6.Zawartość bakterii coli (w 0,1 g) brak brak 7.Zawartość bakterii ciepłolubnych (maksimum w 1 g) 5 000 5 000 II. Kazeiniany 1.Maksymalny poziom wilgotności 6,00 % 2.Minimalna zawartość białek mleka 88,00 % 3.Maksymalna zawartość tłuszczów i popiołów 6,00 % 4.Całkowita zawartość bakterii (maksimum w 1 g) 30 000 5.Zawartość bakterii coli (w 0,1 g) brak 6.Zawartość bakterii ciepłolubnych (maksimum w 1 g) 5 000

▼M5









ZAŁĄCZNIK III

WYMOGI DOTYCZĄCE SKŁADU

Kazeiniany zawierające białka mleka o zawartości kazeiny nieprzekraczającej 17 % z całkowitej zawartości białka mleka







1. Maksymalny poziom wilgotności 6,00 % 2. Minimalna zawartość białka mleka 85,00 % 3. Maksymalna zawartość tłuszczu 1,50 % 4. Maksymalna zawartość laktozy 1,00 % 5. Maksymalna zawartość popiołów 6,50 % 6. Całkowita liczba bakterii (maksimum w 1 g) 30 000 7. Formy bakterii Coli (w 0,1 g) Brak 8. Liczba bakterii ciepłolubnych (maksimum w 1 g) 5 000

▼B









ZAŁĄCZNIK IV

KONTROLA

a) Metody analizy

Dla celów stosowania niniejszego rozporządzenia obowiązują metody referencyjne przyjęte przez pierwszą dyrektywę Komisji 85/503/EWG z dnia 25 października 1985 r. w sprawie metod analizy kazein i kazeinianów przeznaczonych do spożycia przez ludzi, wymienione poniżej:

1) określenie poziomu wilgotności (w wyrażeniu jako wody);

2) określenie zawartości białka (substancji białkowych);

3) określenie kwasowości potencjalnej (kwasowość wolna);

4) określenie popiołów (w tym P2O5).

b) Definicje

1. Zawartość tłuszczu

„Zawartość tłuszczu” oznacza ilość całkowitej substancji wyrażoną w procentach w stosunku do ciężaru, która jest uzyskana metodą Schmida–Bondzinskiego–Ratzlaffa lub metodą Röse– Gottlieba.

2. Zawartość białek mleka, innych niż kazeina

„Zawartość białek mleka, innych niż kazeina” oznacza ich zawartość ustaloną za pomocą metody dozowania grup -SH i -S-S- powiązanych z białkami, o wartościach odniesienia odpowiednio 0,25 % i 3 % dla kazeiny i dla białka serwatki, w czystym stanie.

3. Zawartość laktozy

„Zawartość laktozy” oznacza zawartość ustaloną za pomocą reakcji barwnej z roztworem fenolu siarkowego po rozcieńczeniu produktu w środowisku wodorowęglanu sodu i oddzieleniu serwatki przez wytrącanie białek w środowisku kwaśnym.

4. Całkowita zawartość bakterii

„Całkowita zawartość bakterii” oznacza ich zawartość ustaloną poprzez liczenie kolonii rozwiniętych na podłożu po inkubacji w ciągu 72 godzin w temperaturze 30 °C.

5. Zawartość bakterii coli

„Brak bakterii typu coli” w 0,1 grama badanego produktu oznacza negatywną reakcję uzyskaną na podłożu po inkubacji w ciągu 24 godzin w temperaturze 30 °C.

6. Zawartość bakterii ciepłolubnych

„Zawartość bakterii ciepłolubnych” oznacza ich zawartość ustaloną poprzez policzenie kolonii namnożonych na pożywce po inkubacji w ciągu 48 godzin w temperaturze 55 °C.

c) Pobieranie próbek

Próbki są pobierane zgodnie z procedurą ustanowioną w międzynarodowych standardach ISO 707; jednakże Państwa Członkowskie mogą użyć innej metody pobierania próbek, pod warunkiem że spełnia ona wymogi określonych powyżej standardów.