1997R1255 — PL — 05.01.2007 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1255/97 z dnia 25 czerwca 1997 r. dotyczące kryteriów wspólnotowych dla ►M2 punkty kontroli ◄ oraz zmieniające plan trasy określony w Załączniku do dyrektywy 91/628/EWG (Dz.U. L 174, 2.7.1997, p.1)

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1255/97

z dnia 25 czerwca 1997 r.

dotyczące kryteriów wspólnotowych dla ►M2 punkty kontroli ◄ oraz zmieniające plan trasy określony w Załączniku do dyrektywy 91/628/EWG







RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 91/628/EWG z dnia 19 listopada 1991 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i zmieniająca dyrektywy 90/425/EWG oraz 91/496/EWG ( 1 ), w szczególności jej art. 13 ust. 2 i art. 14, uwzględniając wniosek Komisji, a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: w celu poprawienia dobrostanu niektórych kategorii transportowanych zwierząt, dyrektywa 91/628/EWG ustanawia wymagania dotyczące maksymalnego czasu podróży, po którym zwierzęta mają być wyładowane, nakarmione i napojone oraz mają odpoczywać przez co najmniej 24 godziny przed dalszą podróżą; takie obligatoryjne przerwy w transporcie zwierząt na długich dystansach mają miejsce w ►M2 punkty kontroli ◄ ; konieczne jest ustanowienie kryteriów stosowanych w całej Wspólnocie, jakie powinny spełniać ►M2 punkty kontroli ◄ , tak aby zapewnić optymalne warunki dobrostanu zwierząt przez nie przejeżdżających, a także aby przewidzieć pewne przypadkowe problemy zdrowotne zwierząt; w celu ułatwienia kontroli działania ►M2 punkty kontroli ◄ , jak również pojazdów i zwierząt przez nie przejeżdżających, konieczne jest zapewnienie prowadzenia rejestrów oraz innych niektórych spraw administracyjnych; w celu zagwarantowania kontynuowania podróży przez zwierzęta w optymalnych warunkach dobrostanu, właściwy organ powinien upewniać się, że zwierzęta nadają się do tego; do czasu przyjęcia środków zmierzających do obciążania opłatą wspólnotową za wydatki poniesione z powodu kontroli weterynaryjnej, która ma służyć upewnieniu się, że zwierzęta nadają się do dalszej podróży, należy zastrzec, że Państwa Członkowskie mogą, zgodnie z ogólnymi zasadami Traktatu, obciążać wymienionymi wydatkami zainteresowany podmiot gospodarczy; w celu zapewnienia zgodności z niektórymi zasadami mającymi zastosowanie w odniesieniu do ►M2 punkty kontroli ◄ , plan trasy określony w Załączniku do dyrektywy 91/628/EWG rozdział VIII powinien zostać dostosowany do nowych przepisów; istotne jest, aby w pierwszym etapie określić zasady dla ►M2 punkty kontroli ◄ przyjmujących gospodarskie zwierzęta nieparzystokopytne oraz gospodarskie bydło, owce, kozy i trzodę chlewną; Naukowy Komitet Weterynaryjny zalecił niektóre minimalne wymagania dla ►M2 punkty kontroli ◄ , które zostały uwzględnione, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







Artykuł 1

▼M2

1. Punkty kontroli to miejsca gdzie zwierzęta odpoczywają przez co najmniej 12 godzin lub więcej zgodnie z pkt 1.7 lit. b) rozdziału V załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1/2005 ( 2 ).

▼B

2. ►M2 Punkty kontroli ◄ , określone w ust. 1 powinny spełniać wspólnotowe kryteria ustanowione w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 2

Do celów niniejszego rozporządzenia, stosuje się w razie potrzeby definicje występujące w art. 2 dyrektyw 64/432/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG i 91/628/EWG.

▼M2

Artykuł 3

1. Właściwy organ zatwierdza i nadaje każdemu miejscu kontrolnemu numer zatwierdzający. Takie zatwierdzenie może być ograniczone do szczególnych gatunków lub niektórych kategorii zwierząt i stanu zdrowia. Państwa Członkowskie przekazują Komisji wykaz zatwierdzonych miejsc kontrolnych i wszystkie uaktualnienia w tym zakresie.

Państwa Członkowskie informują również Komisję o szczegółowych uzgodnieniach dotyczących stosowania przepisów art. 4 ust. 2, w szczególności dotyczących okresu stosowania zatwierdzonych pomieszczeń jako punktów kontroli oraz punktów o podwójnym zastosowaniu.

2. Punkty kontroli są umieszczone w wykazie przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 31 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2005 na wniosek właściwego organu danego Państwa Członkowskiego.

3. Państwa Członkowskie mogą zaproponować wykaz punktów kontroli jedynie wówczas, jeśli właściwe organy sprawdziły jego zgodność z odpowiednimi wymogami, i zatwierdziły wykaz. W celu takiego zatwierdzenia właściwy organ, określony w art. 2 ust. 6 dyrektywy 90/425/EWG zapewnia, aby punkty kontroli spełniały wszystkie wymogi wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia; a ponadto, aby te punkty kontroli:

a) znajdowały się w obszarze nie objętym zakazami lub ograniczeniami zgodnie z odpowiednim prawodawstwem wspólnotowym;

b) pozostawały pod kontrolą urzędowego lekarza weterynarii, który zapewnia, między innymi, zgodność z przepisami niniejszego rozporządzenia;

c) działały zgodnie ze wszystkimi odpowiednimi regułami wspólnotowymi dotyczącymi zdrowia zwierząt, przemieszczania się zwierząt i ochrony zwierząt w czasie uboju;

d) były poddawane regularnej kontroli, co najmniej dwa razy do roku mającej na celu zapewnienie, aby wymagania odnośnie uzyskania zatwierdzenia zostały spełnione.

4. Państwo Członkowskie musi, w poważnych przypadkach, w szczególności odnośnie dobrostanu zwierząt lub zdrowia zwierząt, zawiesić korzystanie z punktu kontroli usytuowanego na jego terytorium. Komisja oraz Państwa Członkowskie zostaną powiadomione o takim zawieszeniu oraz o przyczynach zawieszenia. Zawieszenie wykorzystywania punktu kontroli może mieć miejsce jedynie po notyfikowaniu przyczyn tej decyzji Komisji i innym Państwom Członkowskim.

5. Komisja, zgodnie z procedurą określoną w art. 31 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2005, może zawiesić korzystanie z punktu kontroli, lub usunąć go z wykazu, jeśli kontrola na miejscu przeprowadzona przez ekspertów Komisji opisana w art. 28 tego rozporządzenia wykaże istnienie niezgodności z odpowiednim prawodawstwem wspólnotowym.

▼M1

Artykuł 4

1. ►M2 Punkty kontroli ◄ używane są wyłącznie dla celów przyjęcia, karmienia, pojenia, odpoczynku, pomieszczenia, opieki i ekspedycji przewożonych zwierząt.

2. Jednak, w drodze odstępstwa od ust. 1, Państwa Członkowskie mogą także zatwierdzić jako ►M2 punkty kontroli ◄ wszystkie pomieszczenia ośrodków zdefiniowanych w art. 2 pkt o dyrektywy 64/432/EWG i art. 2 pkt b3 dyrektywy 91/68/EWG z zastrzeżeniem, że są one zgodne niniejszego ust. 3 niniejszego artykułu oraz pkt A.4 załącznika I do niniejszego rozporządzenia przez cały okres funkcjonowania jako ►M2 punkty kontroli ◄ .

3. Zwierzęta mogą przebywać w tym samym czasie w ►M2 punkty kontroli ◄ jedynie, gdy:

a) mają poświadczony ten sam stan zdrowia, wraz, w odpowiednich przypadkach, z dodatkową gwarancją wydaną zgodnie z przepisami aktów prawnych Wspólnoty; oraz

b) ich stan zdrowia jest poświadczony: i) albo zgodnie z wymogami stosowanymi wobec kategorii zwierząt danego gatunku ustalonymi w przepisach weterynaryjnych aktów prawnych Wspólnoty podanych w załączniku A do dyrektywy 90/425/EWG; Jeśli odpowiednie wymogi dotyczące zdrowia zwierząt nie przewidują inaczej, dodatkowa certyfikacja gwarantuje, że zwierzęta pozostają przez co najmniej 21 dni w jednym gospodarstwie lub przebywają od urodzenia w gospodarstwie pochodzenia, jeśli zwierzęta mają mniej niż 21 dni, przed wysyłką z tego gospodarstwa bezpośrednio lub w tranzycie przez jeden pojedynczy zatwierdzony ośrodek gromadny, a w przypadku owiec i kóz spełniają wymogi art. 4b ust. 4 dyrektywy nr 91/68/EWG; lub ii) w przypadku bydła i świń przeznaczonych na wywóz do państwa trzeciego stosownie do art. 2 ust. 1 decyzji 93/444/EWG; ( 3 )

c) należą do kategorii zwierząt, dla której ►M2 punkty kontroli ◄ jest zatwierdzone.

▼M2

4. Właściwe organy miejsca wyruszenia transportu będą powiadamiać o przepływie transportów zwierząt przez punkty kontroli przy użyciu systemu wymiany informacji opisanego w art. 20 dyrektywy 90/425/EWG.

▼B

Artykuł 5

Właściciel lub każda osoba fizyczna lub prawna prowadząca ►M2 punkty kontroli ◄ jest odpowiedzialna za zgodność z odpowiednimi przepisami niniejszego rozporządzenia i w tym celu jest zobowiązana do:

a) dopuszczania jedynie tych zwierząt, które posiadają świadectwo lub zostały zidentyfikowane zgodnie z odpowiednim prawodawstwem wspólnotowym, w szczególności w odniesieniu do przepisów określonych w art. 3 ust. 3. W tym celu ta osoba lub inne osoby przez nią wyznaczone kontrolują towarzyszące zwierzęciu dokumenty dotyczące zdrowia lub inne dokumenty należące do przedmiotowych gatunków lub kategorii i losowo sprawdzają oznakowanie identyfikacyjne zwierząt;

▼M1 —————

▼B

c) zapewnienia, aby zwierzęta przebywające w ►M2 punkty kontroli ◄ były karmione i pojone w czasie właściwym dla poszczególnych gatunków oraz zapewnienia w tym celu dostawy odpowiednich ilości pasz i płynów;

d) zapewnienia opieki zwierzętom przebywającym w ►M2 punkty kontroli ◄ oraz kiedy to jest wymagane, podejmowania wszystkich niezbędnych działań w celu zagwarantowania dobrostanu zwierząt oraz zgodności z warunkami zdrowia zwierząt;

e) do wzywania lekarza weterynarii, jeżeli zajdzie taka potrzeba — aby zapewnić właściwe traktowania zwierzętom, które zachorują lub odniosą obrażenia w czasie, gdy pozostają pod opieką danej osoby, oraz — o ile konieczne, aby doprowadzić do uboju, zabicia lub uśpienia zwierzęcia, zgodnie z dyrektywą 93/119/WE;

f) wykorzystania personelu posiadającego właściwe umiejętności, wiedzę i kwalifikacje zawodowe oraz legitymującego się odpowiednim w tym celu przeszkoleniem w ramach przedsiębiorstwa lub w jednostce szkoleniowej albo posiadającego odpowiednie doświadczenie praktyczne kwalifikującą je do pracy oraz gdy to konieczne do udzielania przedmiotowym zwierzętom opieki;

g) podejmowania niezbędnych kroków w celu zapewnienia, że osoby zajmujące się zwierzętami w ►M2 punkty kontroli ◄ , przestrzegały odpowiednich przepisów dotyczącym dobrostanu zwierząt;

▼M1

h) przekazuje właściwym władzom, w ciągu jednego dnia roboczego od opuszczenia partii zwierząt, informację podaną w punkcie C.7 załącznika I, prowadzi zapisy lub bazę danych tych informacji, przechowuje i posiada je do dyspozycji właściwych władz przez okres co najmniej trzech lat;

▼B

i) informowania właściwego organu o stwierdzonych nieprawidłowościach, w możliwie najkrótszym czasie.

▼M2

Artykuł 6

1. Przed opuszczeniem punktu kontroli przez zwierzęta, urzędowy lekarz weterynarii lub inny lekarz weterynarii wyznaczony do tego celu przez właściwy organ potwierdza na dokumencie podróży, o którym mowa w załączniku II rozporządzenia (WE) nr 1/2005, że zwierzęta są zdolne do dalszej podróży. Państwa Członkowskie mogą zastrzec, że wydatki poniesione w związku z kontrolą weterynaryjną, powinny być pokryte przez zainteresowany podmiot gospodarczy.

2. Zasady odnoszące się do wymiany informacji między organami, w celu zapewnienia zgodności z wymaganiami niniejszego rozporządzenia są ustanawiane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 31 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2005.

Artykuł 6a

Niniejsze rozporządzenie jest zmieniane przez Radę, stanowiącą większością kwalifikowaną, po złożeniu wniosku przez Komisję, ze szczególnym uwzględnieniem dostosowania go do postępu technologicznego i naukowego, z wyjątkiem wszelkich zmian załącznika, które są niezbędne w celu dostosowania go do sytuacji zdrowotnej zwierząt, zgodnie z procedurą opisaną w art. 31 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1/2005.

▼M1

Artykuł 6b

►M2 Państwa Członkowskie stosują przepisy art. 26 rozporządzenia (WE) nr 1/2005 w celu sankcjonowania wszelkich naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia oraz podjęcia wszelkich środków niezbędnych dla zapewnienia, że są one wykonywane. ◄ Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach najpóźniej do dnia 1 maja 2004 r. i będą ją powiadamiać bezzwłocznie o kolejnych zmianach mających na nie wpływ.

▼B

Artykuł 7

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 1999 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.









▼M2

ZAŁĄCZNIK

KRYTERIA WSPÓLNOTY W ODNIESIENIU DO PUNKTÓW KONTROLI

A. ŚRODKI HIGIENY I OCHRONY ZDROWIA

1. Każdy punkt kontroli musi a) być zlokalizowany, zaprojektowany, skonstruowany i obsługiwany w sposób zapewniający wystarczające bezpieczeństwo biologiczne, zapobiegający rozprzestrzenianiu się poważnych chorób zakaźnych do innych gospodarstw oraz pomiędzy kolejnymi partiami zwierząt przejeżdżających przez te punkty; b) być skonstruowany, wyposażony i obsługiwany w sposób zapewniający przeprowadzenie procedur czyszczenia i odkażania. Na miejscu należy zapewnić myjnię dla ciężarówek. Tego rodzaju sprzęt musi działać we wszystkich warunkach pogodowych; c) być czyszczony i odkażany przed każdym wykorzystywaniem i po każdym wykorzystaniu, zgodnie z wymogami ustalonymi przez urzędowego lekarza weterynarii.

2. Personel i sprzęt wchodzący w kontakt ze zwierzętami jest przeznaczony wyłącznie dla określonych punktów, chyba że został poddany procedurze czyszczenia i odkażania po kontakcie ze zwierzętami lub ich odchodami lub moczem. W szczególności, osoba odpowiedzialna za punkt kontroli zapewnia czyste wyposażenie i odzież ochronną, przeznaczoną wyłącznie do użytku osób wchodzących na teren punktu kontroli oraz udostępnia odpowiednie wyposażenie do czyszczenia i odkażania wymienionych wyżej przedmiotów.

3. Materiał ściółkowy należy usuwać wówczas, gdy partia zwierząt jest wyprowadzona z zagrody, a po wykonaniu czynności czyszczenia i odkażania, przewidzianego w pkt 1 lit. c), należy zastąpić go czystą ściółką.

4. Odpady, odchody i mocz zwierząt nie będą zabierane z pomieszczeń, chyba że zostaną poddane właściwemu działaniu mającemu na celu uniknięcie rozprzestrzeniania się chorób zwierzęcych.

5. Właściwe bariery sanitarne pomiędzy dwiema kolejnymi partiami zwierząt muszą być respektowane, oraz odpowiednio dostosowywane, jeśli dane partie pochodzą z podobnego regionu, strefy lub przedziału. W szczególności należy całkowicie usunąć zwierzęta z miejsca postoju na co najmniej 24 godziny po maksymalnym sześciodniowym okresie wykorzystania jak również po wykonaniu czynności czyszczenia i odkażania i przed przybyciem następnej partii.

6. Przed przyjęciem zwierząt punkty kontroli: a) muszą przeprowadzić czyszczenie i odkażanie w ciągu 24 godzin po opuszczeniu punktu przez wszystkie zwierzęta, które były tam trzymane, zgodnie z przepisami art. 4 ust. 3 niniejszego rozporządzenia; b) nie mogą przyjmować zwierząt aż do zakończenia czyszczenia i odkażania zatwierdzonego przez urzędowego lekarza weterynarii.

▼B

B. ZABUDOWANIA I URZĄDZENIA

▼M2

1. Dodatkowo do przepisów rozdziałów II i III załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1/2005 mających zastosowanie do środków transportu dla załadunku i rozładunku zwierząt, każdy punkt kontroli musi dysponować właściwym wyposażeniem oraz pomieszczeniami dostępnymi w celu załadunku na środki transportu i rozładunku zwierząt ze środków transportu. W szczególności takie wyposażenie i pomieszczenia muszą mieć materiał podłogowy posiadający właściwości przeciwpoślizgowe oraz gdy to konieczne, być zaopatrzone w ochronę poprzeczną. Mostki, rampy i kładki muszą posiadać umocowane boki, balustrady lub inne środki zabezpieczające, aby zapobiec wypadnięciu z nich zwierząt. Rampy załadunkowe i rozładunkowe powinny mieć możliwie najmniejsze nachylenie. Przejścia muszą mieć materiał podłogowy posiadający właściwości przeciwpoślizgowe oraz powinny być zbudowane w sposób minimalizujący ryzyko zranienia zwierząt. Należy zwrócić szczególną uwagę na to, aby między rampą a podłogą pojazdu lub między rampą a podłogą powierzchni rozładunkowej, nie powstała zauważalna przerwa co wymagałoby wykonania przez zwierzęta skoku lub mogłoby spowodować poślizgnięcie się lub potknięcie.

▼B

2. Wszystkie pomieszczenia wykorzystywane do przyjmowania zwierząt w ►M2 punkty kontroli ◄ powinny: a) posiadać pokrycie podłóg minimalizujące ryzyko poślizgu i odniesienia obrażeń przez zwierzęta; b) posiadać dachy i odpowiednie boczne zabezpieczenia chroniące zwierzęta przed wpływem niekorzystnych warunków pogodowych; c) posiadać odpowiednie pomieszczenia do trzymania, kontrolowania, badania w miarę potrzeby, żywienia i pojenia zwierząt i przechowywania pasz; d) uwzględniając rozmiary pomieszczeń, posiadać wentylację i system odprowadzania ścieków odpowiednie dla przyjmowanych gatunków zwierząt; e) posiadać naturalne lub sztuczne oświetlenie na poziomie wystarczającym by umożliwić przeprowadzenie kontroli wszystkich zwierząt w dowolnym czasie. W razie konieczności, należy udostępnić zapasowe oświetlenie; f) posiadać wyposażenie do pętania tych zwierząt, które tego wymagają. Takie pętanie przeprowadza się w sposób, który nie powoduje bólu lub cierpienia zwierząt i który pozwala im bez trudności jeść, pić czy leżeć; g) posiadać, w przypadku określonych gatunków, przestrzeń wystarczającą zwierzętom na położenie się w tym samym czasie i umożliwiającej im swobodne przejście do miejsc pojenia i karmienia; h) posiadać odpowiednie zapasy materiału ściółkowego. Taki materiał należy składować za każdym ogrodzeniem, zgodnie z potrzebami każdego gatunku lub kategorii przyjmowanych zwierząt; i) być zbudowane i utrzymywane w taki sposób, aby unikać kontaktu zwierząt z ostrymi lub niebezpiecznymi przedmiotami lub z uszkodzoną powierzchnią, która może spowodować ich obrażenia.

3. ►M2 Punkty kontroli ◄ powinny posiadać właściwe pomieszczenia do oddzielnego umieszczania zwierząt, które są chore, odniosły obrażenia lub wymagają indywidualnej opieki.

4. ►M2 Punkty kontroli ◄ powinny posiadać właściwe pomieszczenia dla wszystkich osób przebywających na ich terenie i korzystających z ich lokali.

5. ►M2 Punkty kontroli ◄ posiadają odpowiednie udogodnienia do przechowywania i pozbywania się odpadów oraz do przechowywania zwierząt padłych, do czasu ich usunięcia lub zniszczenia zgodnie z dyrektywą 90/667/EWG ( 4 ).

C. CZYNNOŚCI

1. Zwierzęta rozładowuje się bezzwłocznie po ich przybyciu. Jeżeli zwłoka jest jednak nieunikniona ze względu na warunki pogodowe i okresy oczekiwania, zwierzęta powinny mieć zagwarantowane możliwie najlepsze warunki dobrostanu.

2. Podczas załadunku i rozładunku, należy uważać, aby nie straszyć, pobudzać lub maltretować zwierząt oraz należy zapewnić, że nie będą przewracane. Zwierząt nie wolno podnosić ani ciągnąć za głowę, rogi, uszy, nogi, ogon lub runo ani też postępować z nimi w taki sposób, który sprawia im niepotrzebny ból lub cierpienie. W razie konieczności muszą być one prowadzone pojedynczo.

3. W trakcie przemieszczania zwierząt przez pomieszczenia: a) ruchome korytarze muszą być przygotowane w ten sposób, aby wykorzystać odruchy stadne zwierząt; b) przyrządy przeznaczone do prowadzenia zwierząt muszą być używane tylko w tym celu. Należy unikać, jeśli jest to tylko możliwe, używania przyrządów wykorzystujących wstrząs elektryczny, a w każdym razie mogą być one stosowane tylko w przypadku dorosłego bydła oraz trzody chlewnej, które nie chcą ruszyć z miejsca, pod warunkiem że wstrząsy trwają nie dłużej niż dwie sekundy, występują z odpowiednimi przerwami oraz że zwierzęta mają przed sobą przestrzeń, w której mogą się poruszać. Wstrząsy elektryczne mogą być stosowane tylko na mięśnie zadu; c) zwierzęta nie mogą być uderzane, ani też nie należy stosować żadnego ucisku na szczególnie wrażliwe części ciała. W szczególności nie wolno gnieść, skręcać lub łamać ogonów zwierząt oraz nie wolno dotykać oczu zwierząt. Nie wolno zwierząt uderzać ani kopać; d) osobom zajmującym się zwierzętami w ►M2 punkty kontroli ◄ nie wolno posiadać czy używać ościeni lub innych przyborów z zaostrzonymi zakończeniami. Dopuszcza się stosowanie kijów lub innych przyborów przeznaczonych do prowadzenia zwierząt pod warunkiem że mogą być zastosowane w kontakcie z ciałem zwierzęcia bez powodowania obrażenia lub zbędnego cierpienia.

4. Zwierzęta, które przybywają po uprzednim poddaniu ich wysokiej temperaturze w warunkach dużej wilgotności, należy możliwie jak najszybciej schłodzić przy pomocy stosownych metod.

5. Karmienie i pojenie zwierząt przeprowadza się w taki sposób, aby zapewnić każdemu zwierzęciu przyjmowanemu w ►M2 punkty kontroli ◄ , co najmniej dostatecznie czystą wodę oraz wystarczającą i właściwą karmę, aby zaspokoić potrzeby jego organizmu podczas pobytu jak również na przewidywany czas trwania podróży do następnego punktu żywienia. ►M2 Punkty kontroli ◄ nie mogą przyjmować zwierząt mających specjalne potrzeby pokarmowe, takie jak młode cielęta wymagające płynnej karmy, o ile te punkty nie są należycie wyposażone i posiadają odpowiedni personel do zaspokojenia tych potrzeb.

6. Kondycja i stan zwierząt powinny być kontrolowane przez pracownika ►M2 punkty kontroli ◄ w momencie ich przybycia do ►M2 punkty kontroli ◄ oraz przynajmniej, co 12 godzin w czasie pobytu zwierząt w ►M2 punkty kontroli ◄ .

7. Dokumentacja, określona w art. 5 lit. h) niniejszej dyrektywy zawiera następujące informacje: a) datę i godzinę zakończenia rozładunku i rozpoczęcia ponownego załadunku każdej partii zwierząt; b) datę i okres odizolowania z powodów zdrowotnych przewidzianych w pkt A.(4) niniejszego Załącznika; c) numer(-y) świadectwa zdrowia zwierzęcia odnoszące się do każdej partii zwierząt; d) wszelkie konieczne uwagi dotyczące kondycji zdrowotnej zwierząt lub ich dobrostanu, w szczególności: — dane szczegółowe na temat martwych zwierząt i ich ilość stwierdzoną w miejscu rozładunku w ►M2 punkty kontroli ◄ lub zdechłych w czasie pobytu, — dane szczegółowe na temat zwierząt o odniesionych poważnych obrażeniach i ilość takich zwierząt stwierdzoną w miejscu rozładunku w ►M2 punkty kontroli ◄ lub poszkodowanych w czasie pobytu, lub które zostaną uznane za niezdolne do dalszej podróży; e) nazwiska i adresy przewoźnika oraz kierowców jak również numery rejestracyjne pojazdów.

▼M2 —————