02011R0142 — PL — 16.07.2019 — 014.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 054 z 26.2.2011, s. 1)

zmienione przez:





sprostowane przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 142/2011

z dnia 25 lutego 2011 r.

w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy

(Tekst mający znaczenie dla EOG)







ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres zastosowania

Niniejszym rozporządzeniem ustanawia się środki wykonawcze:

a) w zakresie ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009 przepisów dotyczących zdrowia publicznego i zdrowia i zwierząt w odniesieniu do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych;

b) dotyczące niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych w punktach kontroli granicznej w myśl art. 16 ust. 1 lit. e) i f) dyrektywy 97/78/WE.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje określone w załączniku I.

Artykuł 3

Punkt końcowy w łańcuchu produkcyjnym niektórych produktów pochodnych

Następujące produkty pochodne mogą być wprowadzane do obrotu (z wyjątkiem przywozu) bez ograniczeń, w myśl art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009:

a) biodiesel spełniający wymogi dotyczące usuwania i wykorzystywania produktów pochodnych, określone w załączniku IV rozdział IV sekcja 3 pkt 2 lit. b);

b) przetworzona karma dla zwierząt domowych spełniająca szczegółowe wymogi dotyczące przetworzonej karmy dla zwierząt domowych określone w załączniku XIII rozdział II pkt 7 lit. a);

c) gryzaki dla psów spełniające szczegółowe wymogi dotyczące gryzaków dla psów określone w załączniku XIII rozdział II pkt 7 lit. b);

d) skóry i skórki zwierząt kopytnych spełniające szczegółowe wymogi dotyczące punktu końcowego dla tych produktów, określone w załączniku XIII rozdział V pkt C;

e) wełna i sierść, spełniające szczegółowe wymogi dotyczące punktu końcowego dla tych produktów, określone w załączniku XIII rozdział VII pkt B;

f) pióra i pierze, spełniające szczegółowe wymogi dotyczące punktu końcowego dla tych produktów, określone w załączniku XIII rozdział VII pkt C;

▼M1

g) futro spełniające wymogi szczególne dotyczące punktu końcowego dla tego produktu, określone w załączniku XIII rozdział VIII;

h) olej z ryb przeznaczony do wytwarzania produktów leczniczych spełniający wymogi szczególne dotyczące punktu końcowego dla tego produktu, określone w załączniku XIII rozdział VIII;

▼M4

i) benzyna i paliwa spełniające wymogi szczególne dla produktów pochodzących z wieloetapowego procesu katalitycznego służącego do produkcji paliw odnawialnych, określone w załączniku IV rozdział IV sekcja 3 pkt 2 lit. c);

j) produkty oleochemiczne uzyskane z tłuszczów wytopionych, które spełniają wymogi określone w rozdziale XI załącznika XIII;

▼M13

k) odnawialny olej napędowy, odnawialne paliwo do silników odrzutowych, odnawialny propan i odnawialna benzyna, spełniające szczegółowe wymogi dotyczące produktów wielostopniowej hydrorafinacji katalitycznej do produkcji paliw odnawialnych określone w załączniku IV rozdział IV sekcja 3 pkt 2 lit. f).

▼B

Artykuł 4

Poważne choroby zakaźne

Choroby wymienione przez OIE w art. 1.2.3 Kodeksu zdrowia zwierząt lądowych, wydanie z 2010 r., oraz w rozdziale 1.3 Kodeksu zdrowia zwierząt wodnych, wydanie z 2010 r., uważa się za poważne choroby zakaźne na potrzeby ogólnych ograniczeń w zakresie zdrowia zwierząt, przewidzianych w art. 6 ust. 1 lit. b) ppkt (ii) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.







ROZDZIAŁ II

USUWANIE I STOSOWANIE PRODUKTÓW UBOCZNYCH POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO I PRODUKTÓW POCHODNYCH

Artykuł 5

Ograniczenia stosowania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych

1. Podmioty w państwach członkowskich, o których mowa w załączniku II rozdział I, muszą przestrzegać określonych w tym samym rozdziale warunków dotyczących skarmiania zwierząt futerkowych niektórymi materiałami pozyskanymi z ciał lub części ciał zwierząt tego samego gatunku.

2. Podmioty muszą przestrzegać ograniczeń dotyczących skarmiania zwierząt gospodarskich roślinami z terenu, na którym zastosowano nawozy organiczne lub polepszacze gleby, zgodnie z przepisami określonymi w załączniku II rozdział II.

▼M8

Artykuł 6

Usuwanie poprzez spalanie, usuwanie lub odzyskiwanie poprzez współspalanie i wykorzystywanie jako paliwo do spalania

▼B

1. Właściwy organ dopilnowuje, aby spalanie i współspalanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych jako odpadów odbywało się wyłącznie;

a) w spalarniach i współspalarniach, którym udzielono pozwolenia na działalność zgodnie z dyrektywą 2000/76/WE lub

b) w przypadku zakładów, w odniesieniu do których nie jest wymagane pozwolenie w myśl dyrektywy 2000/76/WE, w spalarniach i współspalarniach zatwierdzonych przez właściwy organ na potrzeby usuwania odpadów poprzez spalanie bądź usuwania lub odzysku produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych stanowiących odpady poprzez współspalanie zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. b) lub c) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

2. Właściwy organ zatwierdza wyłącznie spalarnie i współspalarnie, o których mowa w ust. 1 lit. b), zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. b) lub c) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, jeśli spełniają one wymogi ustanowione w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.

3. Podmioty prowadzące spalarnie i współspalarnie są zobowiązane do przestrzegania wymogów ogólnych dotyczących spalania i współspalania odpadów, ustanowionych w załączniku III rozdział I.

4. Podmioty prowadzące spalarnie i współspalarnie o wysokiej wydajności muszą przestrzegać wymogów określonych w załączniku III rozdział II.

5. Podmioty prowadzące spalarnie i współspalarnie o niskiej wydajności muszą przestrzegać wymogów określonych w załączniku III rozdział III.

▼M8

6. Podmioty zapewniają, by podlegające im obiekty energetycznego spalania inne niż te, o których mowa w załączniku IV rozdział IV sekcja 2 i w których wykorzystuje się produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne jako paliwo, spełniały ogólne warunki i szczególne wymogi określone odpowiednio w załączniku III rozdziały IV i V i były zatwierdzone przez właściwy organ zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

7. Właściwy organ zatwierdza wyłącznie obiekty energetycznego spalania, o których mowa w ust. 6 i w których wykorzystuje się produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego i produkty pochodne jako paliwo do spalania, jeśli spełnione są następujące warunki:

a) obiekty energetycznego spalania wchodzą w zakres zastosowania rozdziału V załącznika III do niniejszego rozporządzenia;

b) obiekty energetycznego spalania spełniają wszystkie odpowiednie ogólne warunki i szczególne wymogi określone w rozdziałach IV i V załącznika III do niniejszego rozporządzenia;

c) wprowadzono procedury administracyjne zapewniające, by spełnianie wymogów w zakresie zatwierdzania obiektów energetycznego spalania było sprawdzane corocznie.

▼M14

8. W przypadku wykorzystania obornika pochodzącego od zwierząt gospodarskich jako paliwa do spalania zgodnie z załącznikiem III rozdział V oprócz zasad, o których mowa w ust. 7 niniejszego artykułu, zastosowanie mają następujące zasady:

a) wniosek o zatwierdzenie składany przez podmiot właściwemu organowi zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 musi zawierać dowody, potwierdzone przez właściwy organ lub przez organizację zawodową upoważnione przez właściwe organy państwa członkowskiego, świadczące o tym, że obiekt energetycznego spalania, w którym wykorzystuje się obornik pochodzący od zwierząt gospodarskich jako paliwo, w pełni spełnia wymogi określone w rozdziale V sekcja B pkt 3, 4 i 5 załącznika III do niniejszego rozporządzenia, nie naruszając możliwości przyznania przez właściwe organy państwa członkowskiego odstępstwa od przestrzegania niektórych przepisów zgodnie z rozdziałem V sekcja C pkt 4 załącznika III;

b) procedura zatwierdzenia przewidziana w art. 44 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 nie jest zakończona, dopóki w ciągu pierwszych sześciu miesięcy działania obiektu energetycznego spalania nie zostaną przeprowadzone przez właściwy organ lub przez organizację zawodową upoważnioną przez ten organ co najmniej dwie następujące po sobie kontrole, przy czym jedna z nich musi być niezapowiedziana, a wszystkie muszą obejmować niezbędne pomiary temperatury i emisji. Ostateczne zatwierdzenie może zostać przyznane po stwierdzeniu, że wyniki tych kontroli wykazują zgodność z wymogami określonymi w sekcji B pkt 3, 4 i 5 oraz, w stosownych przypadkach, w rozdziale V sekcja C pkt 4 załącznika III do niniejszego rozporządzenia.

▼B

Artykuł 7

Usuwanie niektórych materiałów kategorii 1 i 3 na składowiska odpadów

W drodze odstępstwa od przepisów art. 12 i art. 14 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 właściwy organ może wyrazić zgodę na usuwanie następujących materiałów kategorii 1 i 3 na zatwierdzone składowisko odpadów:

a) karma dla zwierząt domowych pochodząca z przywozu lub wytworzona z materiałów pochodzących z przywozu, wyprodukowana z materiału kategorii 1, o którym mowa w art. 8 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009;

b) materiał kategorii 3, o którym mowa w art. 10 lit. f) i g) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, pod warunkiem że:

(i) materiały te nie miały styczności z żadnymi produktami ubocznymi pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w art. 8 i 9 oraz w art. 10 lit. a)–e) i lit. h)–p) tego rozporządzenia;

(ii) w momencie ich przeznaczania do usunięcia:

— materiały, o których mowa w art. 10 lit. f) tego rozporządzenia, zostały poddane przetwarzaniu zgodnie z jego definicją w art. 2 ust. 1 lit. m) rozporządzenia (WE) nr 852/2004 oraz

— materiały, o których mowa w art. 10 lit. g) tego rozporządzenia, były przetworzone zgodnie z załącznikiem X rozdział II do niniejszego rozporządzenia bądź zgodnie ze szczegółowymi wymogami dotyczącymi karmy dla zwierząt domowych, określonymi w załączniku XIII rozdział II do niniejszego rozporządzenia oraz

(iii) usunięcie takich materiałów nie stwarza zagrożenia dla zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt.

Artykuł 8

Wymogi dotyczące zakładów przetwórczych i innych przedsiębiorstw

1. Podmioty prowadzące zakłady przetwórcze i inne przedsiębiorstwa zapewniają ich zgodność z następującymi wymogami określonymi w załączniku IV rozdział I:

a) wymogi ogólne dotyczące przetwarzania, określone w sekcji 1;

b) wymogi dotyczące oczyszczania ścieków, określone w sekcji 2;

c) szczegółowe wymogi dotyczące przetwarzania materiałów kategorii 1 i 2, określone w sekcji 3;

d) szczegółowe wymogi dotyczące przetwarzania materiałów kategorii 3, określone w sekcji 4.

2. Właściwe organy zatwierdzają zakłady przetwórcze i inne przedsiębiorstwa jedynie pod warunkiem ich zgodności z warunkami określonymi w załączniku IV rozdział I.

Artykuł 9

Wymogi odnośnie higieny i przetwarzania, dotyczące zakładów przetwórczych i innych przedsiębiorstw

Podmioty prowadzące zakłady przetwórcze i inne przedsiębiorstwa zapewniają ich zgodność z następującymi wymogami określonymi w załączniku IV:

a) wymogi dotyczące higieny przetwarzania, określone w rozdziale II;

b) standardowe metody przetwarzania, określone w rozdziale III, o ile są one stosowane w danym przedsiębiorstwie lub zakładzie;

c) alternatywne metody przetwarzania, określone w rozdziale IV, o ile są one stosowane w danym przedsiębiorstwie lub zakładzie.

Artykuł 10

Wymogi dotyczące przekształcania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych w biogaz lub ich kompostowania

1. Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa i zakłady zapewniają ich zgodność z następującymi wymogami dotyczącymi przekształcania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych w biogaz lub ich kompostowania, określonymi w załączniku V:

a) wymogi dotyczące wytwórni biogazu i kompostowni, określone w rozdziale I;

b) wymogi higieniczne dotyczące wytwórni biogazu i kompostowni, określone w rozdziale II;

c) standardowe parametry przekształcania, określone w rozdziale III sekcja 1;

d) standardy dotyczące pozostałości fermentacyjnych i kompostu, określone w rozdziale III sekcja 3.

2. Właściwe organy zatwierdzają wytwórnie biogazu i kompostownie jedynie pod warunkiem ich zgodności z wymogami określonymi w załączniku V.

3. Właściwy organ może zezwolić na stosowanie alternatywnych parametrów przekształcania przez wytwórnie biogazu i kompostownie pod warunkiem spełnienia wymogów określonych w załączniku V rozdział III sekcja 2.







ROZDZIAŁ III

ODSTĘPSTWA OD NIEKTÓRYCH PRZEPISÓW ROZPORZĄDZENIA (WE) NR 1069/2009

Artykuł 11

Szczegółowe zasady dotyczące próbek badawczych i diagnostycznych

1. Właściwy organ może zezwolić na transport, stosowanie i usuwanie próbek badawczych i diagnostycznych na warunkach zapewniających opanowanie zagrożeń dla zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt.

Właściwy organ dopilnowuje w szczególności przestrzegania przez podmioty wymogów określonych w załączniku VI rozdział I.

2. Podmioty są zobowiązane do przestrzegania szczegółowych zasad dotyczących próbek badawczych i diagnostycznych, określonych w załączniku VI rozdział I.

3. Podmioty mogą wysyłać próbki badawcze i diagnostyczne do innego państwa członkowskiego bez konieczności informowania właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia zgodnie z art. 48 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, a także bez konieczności informowania właściwego organu państwa członkowskiego przeznaczenia za pośrednictwem systemu TRACES i wyrażenia zgody przez tenże organ na przyjęcie przesyłki zgodnie z art. 48 ust. 1 i 3 wspomnianego rozporządzenia, pod warunkiem że próbki te składają się z następujących produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych:

a) materiały kategorii 1 i 2 oraz mączka mięsno-kostna lub tłuszcz zwierzęcy pochodzące z materiałów kategorii 1 i 2;

b) przetworzone białko zwierzęce.

Artykuł 12

Szczegółowe zasady dotyczące próbek handlowych i przedmiotów wystawowych

1. Właściwy organ może zezwolić na transport, stosowanie i usuwanie próbek handlowych i przedmiotów wystawowych na warunkach zapewniających opanowanie zagrożeń dla zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt.

Właściwy organ zapewnia w szczególności przestrzeganie przez podmioty wymogów określonych w załączniku VI rozdział I sekcja 1 pkt 2, 3 i 4.

2. Podmioty są zobowiązane do przestrzegania szczegółowych zasad dotyczących próbek handlowych i przedmiotów wystawowych, określonych w załączniku VI rozdział I sekcja 2.

3. Podmioty mogą wysyłać próbki handlowe do innego państwa członkowskiego bez konieczności informowania właściwego organu państwa członkowskiego pochodzenia zgodnie z art. 48 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, a także bez konieczności informowania właściwego organu państwa członkowskiego przeznaczenia za pośrednictwem systemu TRACES i wyrażenia zgody przez tenże organ na przyjęcie przesyłki zgodnie z art. 48 ust. 1 i 3 wspomnianego rozporządzenia, pod warunkiem że próbki te składają się z następujących produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych:

a) materiały kategorii 1 i 2 oraz mączka mięsno-kostna lub tłuszcz zwierzęcy pochodzące z materiałów kategorii 1 i 2;

b) przetworzone białko zwierzęce.

Artykuł 13

Zasady dotyczące specjalnego skarmiania

1. Podmioty mogą stosować materiał kategorii 2 do skarmiania następujących zwierząt pod warunkiem, że materiał ten pochodzi od zwierząt, które nie zostały ubite ani nie padły z powodu stwierdzonej lub podejrzewanej obecności choroby zaraźliwej dla ludzi lub zwierząt, pod warunkiem przestrzegania ogólnych wymogów określonych w załączniku VI rozdział II sekcja 1 oraz wszelkich innych warunków, jakie może ustanowić właściwy organ:

a) zwierzęta z ogrodów zoologicznych;

b) zwierzęta futerkowe;

c) psy z uznanej hodowli lub sfory psów gończych;

d) psy i koty w schroniskach dla zwierząt;

▼M4

e) larwy i robaki przeznaczone na przynętę;

f) zwierzęta cyrkowe.

▼B

2. Podmioty mogą stosować materiał kategorii 3 do skarmiania następujących zwierząt pod warunkiem przestrzegania ogólnych wymogów określonych w załączniku VI rozdział II sekcja 1 oraz wszelkich innych warunków, jakie może ustanowić właściwy organ:

a) zwierzęta z ogrodów zoologicznych;

b) zwierzęta futerkowe;

c) psy z uznanej hodowli lub sfory psów gończych;

d) psy i koty w schroniskach dla zwierząt;

▼M4

e) larwy i robaki przeznaczone na przynętę;

f) zwierzęta cyrkowe.

▼B

Artykuł 14

Skarmianie niektórych gatunków w stacjach skarmiania i poza nimi oraz w ogrodach zoologicznych

1. Właściwy organ może zezwolić na stosowanie materiału kategorii 1 składającego się z całych ciał lub części ciał martwych zwierząt zawierających materiał szczególnego ryzyka do skarmiania:

a) w stacjach skarmiania – zagrożonych lub chronionych gatunków ptaków padlinożernych i innych gatunków, żyjących w ich własnym siedlisku, w celu wspierania różnorodności biologicznej, pod warunkiem spełnienia warunków określonych w załączniku VI rozdział II sekcja 2;

b) poza stacjami skarmiania (jeśli jest to właściwe – bez uprzedniego zebrania martwych zwierząt) – dzikich zwierząt, o których mowa w załączniku VI rozdział II sekcja 2 pkt 1 lit. a), pod warunkiem spełnienia warunków określonych w sekcji 3 tego rozdziału.

2. Właściwy organ może zezwolić na stosowanie materiału kategorii 1 składającego się z całych ciał lub części ciał martwych zwierząt zawierających materiał szczególnego ryzyka oraz stosowanie materiału pochodzącego od zwierząt z ogrodów zoologicznych do skarmiania zwierząt z ogrodów zoologicznych pod warunkiem spełnienia warunków określonych w załączniku VI rozdział II sekcja 4.

Artykuł 15

Szczegółowe zasady dotyczące gromadzenia i usuwania

▼M4

Jeśli właściwy organ zezwoli na usuwanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w drodze odstępstwa przewidzianego w art. 19 ust. 1 lit. a), b), c), e) i f) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, usuwanie takie musi się odbywać zgodnie z następującymi zasadami szczegółowymi określonymi w załączniku VI rozdział III:

▼B

a) szczegółowe zasady dotyczące usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, określone w sekcji 1;

b) zasady dotyczące spopielania i grzebania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego na terenach odosobnionych, określone w sekcji 2;

c) zasady dotyczące spopielania i grzebania pszczół i pszczelich produktów ubocznych, określone w sekcji 3.

▼M9

Na zasadzie odstępstwa od art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 państwa członkowskie mogą zezwolić na gromadzenie, transport i usuwanie niewielkich ilości materiału kategorii 3, o którym mowa w art. 10 lit. f) tego rozporządzenia, środkami, o których mowa w art. 19 ust. 1 lit. d) wspomnianego rozporządzenia, pod warunkiem przestrzegania wymogów dotyczących usuwania innymi środkami określonych w rozdziale IV załącznika VI do niniejszego rozporządzenia.

▼B







ROZDZIAŁ IV

DOPUSZCZENIE ALTERNATYWNYCH METOD

Artykuł 16

Standardowy format składania wniosków o dopuszczenie metod alternatywnych

1. Wnioski o dopuszczenie alternatywnych metod stosowania lub usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych, przewidziane w art. 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, są składane przez państwa członkowskie lub zainteresowane strony zgodnie z wymogami standardowego formatu składania wniosków o dopuszczenie metod alternatywnych, określonego w załączniku VII.

2. Państwa członkowskie wyznaczają krajowe punkty kontaktowe, udzielające informacji na temat właściwego organu odpowiedzialnego za ocenę wniosków o dopuszczenie alternatywnych metod stosowania lub usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.

3. Komisja publikuje wykaz krajowych punktów kontaktowych na swoich stronach internetowych.







ROZDZIAŁ V

GROMADZENIE, PRZEWÓZ, IDENTYFIKACJA I IDENTYFIKOWALNOŚĆ

Artykuł 17

Wymogi dotyczące dokumentów handlowych i świadectw zdrowia, identyfikacji, gromadzenia i przewozu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego oraz identyfikowalności

1. W odniesieniu do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych podmioty zapewniają:

a) ich zgodność z wymogami dotyczącymi gromadzenia, przewozu i identyfikowalności, określonymi w załączniku VIII rozdział I i II;

b) dołączanie do nich, na czas przewozu, dokumentów handlowych lub świadectw zdrowia, zgodnie z wymogami określonymi w załączniku VIII rozdział III.

2. Podmioty wysyłające, przewożące lub odbierające produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne prowadzą rejestr przesyłek i powiązanych dokumentów handlowych lub świadectw zdrowia zgodnie z wymogami określonymi w załączniku VIII rozdział IV.

3. Podmioty muszą przestrzegać wymogów dotyczących znakowania określonych produktów pochodnych, które to wymogi określone są w załączniku VIII rozdział V.







ROZDZIAŁ VI

REJESTRACJA I ZATWIERDZANIE PRZEDSIĘBIORSTW I ZAKŁADÓW

Artykuł 18

Wymogi dotyczące zatwierdzania jednego lub większej liczby przedsiębiorstw i zakładów przeprowadzających czynności na produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego w tym samym miejscu

Właściwy organ może zatwierdzić więcej niż jedno przedsiębiorstwo lub zakład, przeprowadzające czynności na produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego w tym samym miejscu, pod warunkiem że ich układ oraz sposób przeprowadzania czynności na tych produktach w tych przedsiębiorstwach lub zakładach wyklucza przeniesienie zagrożeń dla zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt pomiędzy tymi przedsiębiorstwami lub zakładami.

Artykuł 19

Wymogi dotyczące niektórych zatwierdzonych przedsiębiorstw lub zakładów przeprowadzających czynności na produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktach pochodnych

Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa lub zakłady zatwierdzone przez właściwy organ zapewniają ich zgodność z wymogami określonymi w następujących rozdziałach załącznika IX do niniejszego rozporządzenia, o ile w tych przedsiębiorstwach i zakładach prowadzone są działania, o których mowa w art. 24 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009:

a) rozdział I, o ile wspomniane przedsiębiorstwa lub zakłady wytwarzają karmę dla zwierząt domowych, jak określono w art. 24 ust. 1 lit. e) wspomnianego rozporządzenia;

b) rozdział II, o ile wspomniane przedsiębiorstwa lub zakłady przechowują (składują) produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, w rozumieniu art. 24 ust. 1 lit. i) wspomnianego rozporządzenia, a także o ile przeprowadzają na produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego, po ich zebraniu, następujące czynności, o których jest mowa w art. 24 ust. 1 lit. h) tego rozporządzenia:

(i) sortowanie;

(ii) dzielenie;

(iii) chłodzenie;

(iv) zamrażanie,

(v) solenie,

(vi) konserwacja w drodze innych procesów;

(vii) usuwanie skór i skórek lub materiału szczególnego ryzyka;

(viii) czynności na produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego prowadzone zgodnie z wymogami określonymi w przepisach weterynaryjnych UE;

(ix) oczyszczanie lub pasteryzacja produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do przekształcenia w biogaz lub do kompostowania, przed takim przekształceniem lub kompostowaniem w innym przedsiębiorstwie lub zakładzie zgodnie z załącznikiem V do niniejszego rozporządzenia;

(x) przesiewanie;

▼M9

c) rozdział III, o ile wspomniane przedsiębiorstwa lub zakłady przechowują (składują) produkty pochodne przeznaczone do określonych celów, w rozumieniu art. 24 ust. 1 lit. j) wspomnianego rozporządzenia;

d) rozdział V, o ile wspomniane przedsiębiorstwa lub zakłady przechowują (składują) w gospodarstwie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego przeznaczone do usunięcia, o którym mowa w art. 4 tego rozporządzenia.

▼B

Artykuł 20

Wymogi dotyczące niektórych zarejestrowanych przedsiębiorstw lub zakładów przeprowadzających czynności na produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktach pochodnych

1. Podmioty prowadzące zarejestrowane zakłady lub przedsiębiorstwa bądź inne zarejestrowane podmioty prowadzą wszelkie czynności na produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktach pochodnych zgodnie z warunkami określonymi w załączniku IX rozdział IV.

2. Zarejestrowane podmioty przewożące produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne (z wyjątkiem przewozu pomiędzy różnymi lokalami tego samego podmiotu) muszą w szczególności przestrzegać warunków określonych w załączniku IX rozdział IV pkt 2.

3. Ustępy 1 i 2 nie mają zastosowania do:

a) zatwierdzonych podmiotów przewożących produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne w ramach działalności pomocniczej;

b) podmiotów zarejestrowanych w celu prowadzenia działalności transportowej zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 183/2005.

▼M2

4. Właściwy organ może zwolnić następujące podmioty z obowiązku powiadamiania, o którym mowa w art. 23 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009:

a) podmioty wytwarzające trofea łowieckie lub inne preparaty, o których mowa w rozdziale VI załącznika XIII do niniejszego rozporządzenia, do celów prywatnych lub niekomercyjnych, bądź przeprowadzające na nich czynności;

b) podmioty zajmujące się usuwaniem próbek badawczych i diagnostycznych lub przeprowadzające czynności na takich próbkach w celach edukacyjnych;

▼M3

c) podmioty transportujące suche i niepoddane obróbce wełnę i sierść, pod warunkiem że są one zamknięte w bezpiecznym opakowaniu oraz wysyłane bezpośrednio do zakładu wytwarzającego produkty pochodne do zastosowań poza łańcuchem paszowym lub do zakładu przeprowadzającego działania pośrednie w warunkach, które zapobiegają rozprzestrzenianiu się czynników chorobotwórczych;

▼M9

d) podmioty wykorzystujące niewielkie ilości materiałów kategorii 2 i 3, o których mowa w art. 9 i 10 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, lub ich produktów pochodnych, w celu bezpośredniej dostawy produktów w obrębie regionu do użytkowników końcowych, na rynku lokalnym lub do lokalnych zakładów detalicznych, jeżeli właściwy organ uzna, że taka działalność nie powoduje zagrożenia rozprzestrzenianiem poważnej choroby zakaźnej na ludzi lub zwierzęta; przepisy niniejszej litery nie mają zastosowania w przypadku, gdy materiały te są wykorzystywane do karmienia zwierząt innych niż zwierzęta futerkowe.

▼M9

e) użytkowników nawozów organicznych lub polepszaczy gleby w miejscach, w których nie trzyma się zwierząt gospodarskich;

f) podmioty zajmujące się nawozami organicznymi lub polepszaczami gleby i ich dystrybucją wyłącznie w opakowaniach detalicznych gotowych do sprzedaży, o wadze nieprzekraczającej 50 kg, do zastosowań poza łańcuchem żywnościowym i paszowym.

▼M16

Artykuł 20a

Wykazy przedsiębiorstw, zakładów i podmiotów w państwach członkowskich

Właściwy organ państwa członkowskiego zapewnia, aby aktualne wykazy przedsiębiorstw, zakładów i podmiotów, o których mowa w art. 47 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1069/2009:

a) były sporządzone zgodnie ze specyfikacjami technicznymi opublikowanymi na stronie internetowej Komisji ( 1 );

b) były wprowadzone do systemu TRACES albo dostępne za pomocą systemu TRACES najpóźniej od dnia 31 października 2021 r.

▼B







ROZDZIAŁ VII

WPROWADZANIE DO OBROTU

Artykuł 21

Przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych przeznaczonych na pasze dla zwierząt gospodarskich, z wyjątkiem zwierząt futerkowych

1. Przy wprowadzaniu do obrotu (z wyjątkiem przywozu) produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych przeznaczonych na pasze dla zwierząt gospodarskich, z wyjątkiem zwierząt futerkowych, w myśl art. 31 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, podmioty są zobowiązane do przestrzegania następujących wymogów, określonych w załączniku X do niniejszego rozporządzenia:

a) wymogi ogólne dotyczące przetwarzania i wprowadzania do obrotu, określone w rozdziale I;

b) wymogi szczegółowe dotyczące przetworzonych białek zwierzęcych i innych produktów pochodnych, określone w rozdziale II;

c) wymogi dotyczące niektórych rodzajów karmy dla ryb i przynęt stosowanych w połowach, określone w załączniku III.

2. Właściwy organ może zezwolić na wprowadzanie do obrotu (z wyjątkiem przywozu) mleka, produktów na bazie mleka i produktów pochodnych mleka zaklasyfikowanych jako materiał kategorii 3 zgodnie z art. 10 lit. e), f) i h) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, które nie zostały przetworzone zgodnie z wymogami ogólnymi określonymi w załączniku X rozdział II sekcja 4 część I do niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że materiały te spełniają wymogi dotyczące odstępstwa w odniesieniu do wprowadzania do obrotu mleka przetworzonego zgodnie z normami krajowymi, które to odstępstwo przewidziano w części II tej samej sekcji.

Artykuł 22

Wprowadzanie do obrotu i stosowanie nawozów organicznych i polepszaczy gleby

1. Podmioty są zobowiązane do przestrzegania wymogów określonych w załączniku XI do niniejszego rozporządzenia, dotyczących wprowadzania do obrotu (z wyjątkiem przywozu) nawozów organicznych i polepszaczy gleby oraz stosowania tych produktów, w szczególności ich stosowania w glebie, w myśl art. 15 ust. 1 lit. i) oraz art. 32 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

▼M9

2. Nie podlega żadnym warunkom dotyczącym zdrowia zwierząt wprowadzanie do obrotu:

a) guana dzikich ptaków morskich, zebranego w Unii lub przywiezionego z państw trzecich;

b) gotowych do sprzedaży podłoży uprawowych, innych niż przywiezione o zawartości mniej niż:

(i) 5 % objętości produktów pochodnych materiału kategorii 3 lub materiału kategorii 2 innego niż przetworzony obornik;

(ii) 50 % objętości przetworzonego obornika.

▼B

3. Właściwy organ państwa członkowskiego, w którym dany nawóz organiczny lub polepszacz gleby wytworzony z mączki mięsno-kostnej uzyskanej z materiału kategorii 2 lub z przetworzonego białka zwierzęcego ma być stosowany w glebie, wydaje zezwolenie na składnik lub składniki, które mają być zmieszane z tymi materiałami, zgodnie z art. 32 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, według kryteriów określonych w załączniku XI rozdział II sekcja 1 pkt 3 do niniejszego rozporządzenia.

4. W drodze odstępstwa od art. 48 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 właściwe organy państwa członkowskiego pochodzenia i państwa członkowskiego przeznaczenia, które graniczą ze sobą, mogą zezwolić na przesyłanie obornika pomiędzy gospodarstwami znajdującymi się w regionach granicznych tych państw członkowskich pod warunkiem spełnienia odpowiednich wymogów w zakresie opanowywania wszelkich ewentualnych zagrożeń dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt, np. obowiązków zaangażowanych podmiotów w zakresie prowadzenia odpowiednich rejestrów, które to wymogi są określone w umowie dwustronnej.

5. Zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 w razie potrzeby właściwe organy państw członkowskich zachęcają do opracowania, upowszechniania i stosowania krajowych podręczników dobrych praktyk rolnych w zakresie stosowania w glebie nawozów organicznych i polepszaczy gleby.

Artykuł 23

Produkty pośrednie

1. Produkty pośrednie przywożone do UE lub przewożone w tranzycie przez jej terytorium muszą spełniać warunki w zakresie opanowywania ewentualnego zagrożenia dla zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt, określone w załączniku XII do niniejszego rozporządzenia.

2. Produkty pośrednie transportowane do przedsiębiorstwa lub zakładu, o którym mowa w załączniku XII pkt 3 do niniejszego rozporządzenia, mogą podlegać czynnościom bez dalszych ograniczeń przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1069/2009 i w niniejszym rozporządzeniu, pod warunkiem że:

a) dane przedsiębiorstwo lub zakład są odpowiednio wyposażone do przyjmowania produktów pośrednich w sposób zapobiegający przenoszeniu chorób zaraźliwych dla ludzi lub zwierząt;

b) produkty pośrednie nie stanowią zagrożenia zakażeniem chorobami przenoszonymi na ludzi lub zwierzęta dzięki ich oczyszczeniu lub innej obróbce, której poddano produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego w danym produkcie pośrednim, dzięki odpowiedniemu stężeniu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w danym produkcie pośrednim lub dzięki zastosowaniu odpowiednich środków bezpieczeństwa biologicznego przy przeprowadzaniu czynności na produktach pośrednich;

c) dane przedsiębiorstwo lub zakład rejestrują ilości otrzymanych materiałów oraz, we właściwych przypadkach, ich kategorię, a także przedsiębiorstwo, zakład lub podmiot, do którego dane przedsiębiorstwo lub zakład dostarczają swoje produkty oraz

d) niewykorzystane produkty pośrednie lub inne nadwyżki materiałów z danego przedsiębiorstwa lub zakładu, np. produkty przeterminowane, są usuwane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009.

▼M9

3. Podmiot prowadzący przedsiębiorstwo lub zakład przeznaczenia produktów pośrednich bądź jego właściciel, lub ich przedstawiciel, stosuje lub wysyła produkty pośrednie wyłącznie w celu ich stosowania do wytwarzania zgodnie z definicją produktów pośrednich w pkt 35 załącznika I.

▼B

Artykuł 24

Karma dla zwierząt domowych i inne produkty pochodne

1. Zakazuje się stosowania materiału kategorii 1, o którym mowa w art. 8 lit. a), b), d) i e) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, do produkcji produktów pochodnych, które są przeznaczone do spożywania przez ludzi lub zwierzęta lub stosowania u nich, z wyjątkiem produktów pochodnych, o których mowa w art. 33 i 36 tego rozporządzenia.

2. Jeśli dany produkt uboczny pochodzenia zwierzęcego lub produkt pochodny może być stosowany do skarmiania zwierząt gospodarskich lub do innych celów, o których mowa w art. 36 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, to przy jego wprowadzaniu do obrotu (z wyjątkiem przywozu) należy przestrzegać szczegółowych wymogów dotyczących przetworzonych białek zwierzęcych i innych produktów pochodnych, które to wymogi określone są w załączniku X rozdział II do niniejszego rozporządzenia, o ile w załączniku XIII do niniejszego rozporządzenia nie określono szczegółowych wymogów dla takich produktów.

3. Przy wprowadzaniu do obrotu (z wyjątkiem przywozu) karmy dla zwierząt domowych, o której mowa w art. 40 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, podmioty są zobowiązane do przestrzegania wymogów określonych w załączniku XIII rozdział I i II do niniejszego rozporządzenia.

4. Przy wprowadzaniu do obrotu (z wyjątkiem przywozu) produktów pochodnych, o których mowa w art. 40 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, podmioty są zobowiązane do przestrzegania wymogów określonych w załączniku XIII rozdział I i rozdziały od III do XII do niniejszego rozporządzenia.







ROZDZIAŁ VIII

PRZYWÓZ, TRANZYT I WYWÓZ

Artykuł 25

Przywóz, tranzyt i wywóz produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych

1. Zabroniony jest przywóz do UE i tranzyt przez jej terytorium następujących produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego:

a) nieprzetworzony obornik;

b) niepoddane obróbce pióra i części piór oraz pierze;

c) wosk pszczeli w postaci plastrów miodu.

▼M2

2. Przywóz do Unii i tranzyt przez jej terytorium następujących produktów nie podlega żadnym ograniczeniom dotyczącym zdrowia zwierząt:

a) wełna i sierść poddane praniu fabrycznemu lub innej obróbce zapewniającej eliminację wszelkich niedopuszczalnych zagrożeń;

b) futra poddane suszeniu przez okres przynajmniej dwóch dni w temperaturze otoczenia wynoszącej 18 °C i w wilgotności wynoszącej 55 %.

c) wełna i sierść wyprodukowane ze zwierząt innych niż świnie i poddane praniu fabrycznemu polegającemu na zanurzeniu wełny i sierści w szeregu kąpieli zawierających wodę, mydło oraz wodorotlenek sodu lub wodorotlenek potasu;

d) wełna i sierść wyprodukowane ze zwierząt innych niż świnie, wysyłane bezpośrednio do zakładu wytwarzającego produkty pochodne z wełny i sierści dla przemysłu włókienniczego i poddane obróbce co najmniej jedną z poniższych metod:

— depilacji chemicznej za pomocą wapna gaszonego lub siarczku sodu,

— fumigacji w formaldehydzie w hermetycznie zamkniętym pomieszczeniu przez co najmniej 24 godziny,

— szorowaniu przemysłowemu polegającemu na zanurzeniu wełny i sierści w rozpuszczalnym w wodzie detergencie o temperaturze 60-70 °C,

— przechowywanie, które może obejmować czas transportu, w temperaturze 37 °C przez osiem dni, 18 °C przez 28 dni lub 4 °C przez 120 dni;

e) wełna i sierść, suche i zamknięte w bezpiecznym opakowaniu, wyprodukowane ze zwierząt innych niż świnie, przeznaczone do wysłania do zakładu wytwarzającego produkty pochodne z wełny i sierści dla przemysłu włókienniczego i spełniające wszystkie z następujących wymogów:

(i) zostały wyprodukowane co najmniej 21 dni przed datą wprowadzenia do Unii oraz były przechowywane w państwie trzecim lub jego regionie, które:

— jest wymienione w części 1 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 i upoważnione do przywozu do Unii świeżego mięsa przeżuwaczy, które nie jest objęte dodatkowymi gwarancjami A i F ustanowionymi w tym rozporządzeniu,

— jest wolne od pryszczycy oraz – w przypadku wełny i sierści owiec i kóz – od ospy owiec i kóz, zgodnie z podstawowymi kryteriami ogólnymi określonymi w załączniku II do dyrektywy 2004/68/WE;

(ii) są opatrzone deklaracją importera, zgodnie z wymogami ustanowionymi w załączniku XV rozdział 21;

(iii) zostały przedstawione przez podmiot jednemu z zatwierdzonych punktów kontroli granicznej określonych w załączniku I do decyzji 2009/821/WE, gdzie zostały poddane z zadowalającym wynikiem kontroli dokumentacji przeprowadzonej zgodnie z art. 4 ust. 3 dyrektywy 97/78/WE.

▼B

3. Przy przywozie do UE i tranzycie przez jej terytorium niektórych produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych w myśl art. 41 ust. 3 i art. 42 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 podmioty są zobowiązane do przestrzegania następujących szczegółowych wymogów, określonych w załączniku XIV do niniejszego rozporządzenia:

a) szczegółowe wymogi określone w rozdziale I tego załącznika, dotyczące przywozu i tranzytu materiału kategorii 3 oraz produktów pochodnych do zastosowań w łańcuchu paszowym, innych niż do produkcji karmy dla zwierząt domowych lub żywienia zwierząt futerkowych;

b) szczegółowe wymogi określone w rozdziale II tego załącznika, dotyczące przywozu i tranzytu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych do zastosowań poza łańcuchem paszowym dla zwierząt gospodarskich.

▼M10

4. Zasady określone w załączniku XIV rozdział V mają zastosowanie do wywozu z Unii produktów pochodnych określonych w tym rozdziale.

▼B

Artykuł 26

Wprowadzanie do obrotu, w tym przywóz, oraz wywóz niektórych materiałów kategorii1

Właściwy organ może zezwolić na wprowadzanie do obrotu, w tym przywóz, oraz na wywóz skór i skórek uzyskanych od zwierząt poddanych nielegalnym zabiegom zgodnie z ich definicją w art. 1 ust. 2 lit. d) dyrektywy 96/22/WE lub nielegalnemu leczeniu zgodnie z jego definicją w art. 2 lit. b) dyrektywy 96/23/WE, a także wnętrzności przeżuwaczy, z treścią lub bez, oraz kości i produktów z kości zawierających kręgosłup i czaszkę, pod warunkiem spełnienia następujących wymogów:

a) materiały te nie mogą być materiałami kategorii 1 pozyskanymi z jakichkolwiek wymienionych poniżej zwierząt:

(i) zwierzęta podejrzane o zakażenie TSE zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 999/2001;

(ii) zwierzęta, u których obecność TSE potwierdzono urzędowo;

(iii) zwierzęta uśmiercone w związku ze zwalczaniem TSE;

b) materiały te nie mogą być przeznaczone do żadnego z następujących zastosowań:

(i) skarmianie;

(ii) stosowanie w glebie na terenie, z którego pozyskuje się paszę dla zwierząt gospodarskich;

(iii) produkcja:

— produktów kosmetycznych zgodnie z ich definicją w art. 1 ust. 1 dyrektywy 76/768/EWG;

— wyrobów medycznych aktywnego osadzania zgodnie z ich definicją w art. 1 ust. 2 lit. c) dyrektywy 90/385/EWG;

— wyrobów medycznych zgodnie z ich definicją w art. 1 ust. 2 lit. a) dyrektywy 93/42/EWG;

— wyrobów medycznych używanych do diagnostyki in vitro zgodnie z ich definicją w art. 1 ust. 2 lit. b) dyrektywy 98/79/WE;

— weterynaryjnych produktów leczniczych w rozumieniu art. 1 pkt 2 dyrektywy 2001/82/WE;

— produktów leczniczych w rozumieniu art. 1 pkt 2 dyrektywy 2001/83/WE;

c) materiały te muszą być przywożone z etykietami i muszą spełniać szczegółowe wymogi dotyczące niektórych przemieszczeń produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, określonych w załączniku XIV rozdział IV sekcja 1 do niniejszego rozporządzenia;

d) materiały te muszą być przywożone w sposób zgodny z wymogami dotyczącymi certyfikacji dla celów sanitarnych, ustanowionymi w ustawodawstwie krajowym.

Artykuł 27

Przywóz i tranzyt próbek badawczych i diagnostycznych

1. Właściwy organ może zezwolić na przywóz i tranzyt próbek badawczych i diagnostycznych zawierających produkty pochodne lub produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, w tym produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w art. 25 ust. 1, na warunkach zapewniających opanowanie zagrożeń dla zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt.

Warunki takie obejmują przynajmniej co następuje:

a) na wprowadzenie przesyłki musi uprzednio wyrazić zgodę właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia oraz

b) przesyłka musi być przesyłana bezpośrednio z punktu wprowadzenia na terytorium UE do upoważnionego użytkownika.

2. Jeśli dane próbki badawcze lub diagnostyczne mają być przywożone poprzez państwo członkowskie inne niż państwo członkowskie przeznaczenia, podmioty przedkładają takie próbki w zatwierdzonym punkcie kontroli granicznej UE, wymienionym w załączniku I do decyzji 2009/821/WE. W punkcie kontroli granicznej, o którym mowa, danych próbek badawczych i diagnostycznych nie poddaje się kontroli weterynaryjnej zgodnie z rozdziałem I dyrektywy 97/78/WE. Właściwy organ punktu kontroli granicznej informuje właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia za pośrednictwem systemu TRACES o wprowadzeniu danych próbek badawczych i diagnostycznych.

3. Podmioty przeprowadzające czynności na próbkach badawczych lub diagnostycznych są zobowiązane do przestrzegania szczegółowych zasad dotyczących usuwania próbek badawczych i diagnostycznych, określonych w załączniku XIV rozdział III sekcja 1 do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 28

Przywóz i tranzyt próbek handlowych i przedmiotów wystawowych

1. Właściwy organ może zezwolić na przywóz i tranzyt próbek handlowych zgodnie ze szczegółowymi zasadami określonymi w załączniku XIV rozdział III sekcja 2 pkt 1 do niniejszego rozporządzenia.

2. Podmioty przeprowadzające czynności na próbkach handlowych są zobowiązane do przestrzegania szczegółowych zasad dotyczących przeprowadzania czynności na próbkach handlowych i ich usuwania, określonych w załączniku XIV rozdział III sekcja 2 pkt 2 i 3 do niniejszego rozporządzenia.

3. Właściwy organ może zezwolić na przywóz i tranzyt przedmiotów wystawowych zgodnie ze szczegółowymi zasadami dotyczącymi przedmiotów wystawowych, określonymi w załączniku XIV rozdział III sekcja 3.

4. Podmioty przeprowadzające czynności na przedmiotach wystawowych są zobowiązane do przestrzegania warunków dotyczących pakowania przedmiotów wystawowych, przeprowadzania na nich czynności i ich usuwania, określonych w załączniku XIV rozdział III sekcja 3 do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 29

Szczegółowe wymogi dotyczące niektórych przemieszczeń produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego pomiędzy terytoriami Federacji Rosyjskiej

1. Właściwy organ udziela zezwolenia na szczególne przemieszczenia przesyłek produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego pochodzących z terytorium Federacji Rosyjskiej i przeznaczonych na jej terytorium, bezpośrednio lub przez inne państwo trzecie, transportem drogowym lub kolejowym przez terytorium UE, pomiędzy zatwierdzonymi punktami kontroli granicznej UE wymienionymi w załączniku I do decyzji 2009/821/WE, pod warunkiem spełnienia następujących warunków:

a) przesyłka plombowana jest plombą oznaczoną numerem seryjnym w punkcie kontroli granicznej w miejscu wprowadzenia do UE przez służby weterynaryjne właściwego organu;

b) na każdej stronie dokumentów towarzyszących przesyłce, o których mowa w art. 7 dyrektywy 97/78/WE, urzędowy lekarz weterynarii właściwego organu odpowiedzialnego za punkt kontroli granicznej umieszcza stempel „WYŁĄCZNIE TRANZYT DO ROSJI PRZEZ TERYTORIUM WE”;

c) spełnione są wymogi proceduralne przewidziane w art. 11 dyrektywy 97/78/WE;

d) przesyłka posiada poświadczenie, że jest dopuszczona do tranzytu, wystawione przez urzędowego lekarza weterynarii punktu kontroli granicznej wprowadzenia na Wspólnotowym świadectwie weterynaryjnym dla wwozu i przewozu, przewidzianym w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 136/2004.

2. Nie zezwala się na rozładunek lub składowanie, w rozumieniu art. 12 ust. 4 lub art. 13 dyrektywy 97/78/WE, takich przesyłek na terytorium państwa członkowskiego.

3. Właściwy organ przeprowadza regularne kontrole w celu zapewnienia zgodności liczby przesyłek oraz ilości produktów opuszczających terytorium UE z liczbą przesyłek i ilością produktów wprowadzanych.

▼M5

Artykuł 29a

Szczególne wymogi dotyczące tranzytu przez terytorium Chorwacji produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego pochodzących z Bośni i Hercegowiny i przeznaczonych do państw trzecich

1. Przemieszczanie przez terytorium UE przesyłek produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, pochodzących z Bośni i Hercegowiny i przeznaczonych do państw trzecich, transportem drogowym bezpośrednio między punktem kontroli granicznej w miejscowości Nova Sela a punktem kontroli granicznej w miejscowości Ploče, jest dozwolone pod warunkiem że spełnione są następujące warunki:

a) przesyłka jest zaplombowana plombą opatrzoną numerem seryjnym przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej przy wjeździe;

b) dokumenty towarzyszące przesyłce, o których mowa w art. 7 dyrektywy 97/78/WE, opatrzone są na każdej stronie pieczęcią „WYŁĄCZNIE TRANZYT DO PAŃSTW TRZECICH PRZEZ TERYTORIUM UE” przyłożoną przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej w miejscu wprowadzenia;

c) spełnione są wymogi proceduralne określone w art. 11 dyrektywy 97/78/WE;

d) przesyłka została zakwalifikowana jako dopuszczona do tranzytu na wspólnym weterynaryjnym dokumencie wejścia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 136/2004, przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej przy wjeździe.

2. Rozładunek lub przechowywanie, zgodnie z art. 12 ust. 4 lub art. 13 dyrektywy 97/78/WE, takich przesyłek na terytorium Unii nie jest dozwolone.

3. Właściwy organ przeprowadza regularne kontrole w celu dopilnowania, aby liczba przesyłek oraz ilość produktów opuszczających Unię odpowiadały liczbie i ilości, które zostały wprowadzone na jej terytorium.

▼B

Artykuł 30

Wykaz przedsiębiorstw i zakładów w państwach trzecich

Wykazy przedsiębiorstw i zakładów w państwach trzecich wprowadza się do systemu TRACES zgodnie ze specyfikacją techniczną publikowaną przez Komisję na jej stronach internetowych.

Wykazy te podlegają regularnej aktualizacji.

▼M16

Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do szczególnych przemieszczeń przesyłek produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego pochodzących z Federacji Rosyjskiej i przeznaczonych na jej terytorium, o których mowa w art. 29, oraz do przemieszczeń przesyłek produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych pochodzących z Bośni i Hercegowiny i przeznaczonych do państw trzecich, o których mowa w art. 29a.

▼B

Artykuł 31

Wzory świadectw zdrowia i deklaracji dotyczących przywozu i tranzytu

Do przesyłek produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, przeznaczonych do przywozu do UE lub tranzytu przez jej terytorium, dołącza się świadectwa zdrowia i deklaracje zgodne ze wzorami przedstawionymi w załączniku XV do niniejszego rozporządzenia, w miejscach wprowadzenia na terytorium UE, gdzie odbywają się kontrole weterynaryjne, w myśl dyrektywy 97/78/WE.







ROZDZIAŁ IX

KONTROLE URZĘDOWE

Artykuł 32

Kontrole urzędowe

1. Właściwy organ podejmuje niezbędne środki w celu kontroli całego łańcucha gromadzenia, przewozu, stosowania i usuwania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, o którym mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

Środki takie realizowane są zgodnie z zasadami dotyczącymi kontroli urzędowych, określonymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 882/2004.

2. Kontrole urzędowe, o których mowa w ust. 1, obejmują kontrole prowadzenia rejestrów i innych dokumentów wymaganych w myśl przepisów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.

3. Właściwy organ przeprowadza następujące kontrole urzędowe, o których mowa w art. 45 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, zgodnie z wymogami ustanowionymi w załączniku XVI do niniejszego rozporządzenia:

a) kontrole urzędowe w zakładach przetwórczych, określone w rozdziale I;

b) kontrole urzędowe innych działań obejmujących czynności na produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktach pochodnych, określone w rozdziale III sekcje 1–9.

4. Właściwy organ przeprowadza kontrole plomb na przesyłkach produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych.

W przypadku gdy właściwy organ nakłada plombę na tego rodzaju przesyłkę przewożoną do miejsca przeznaczenia, informuje o tym właściwy organ miejsca przeznaczenia.

5. Właściwy organ sporządza wykazy przedsiębiorstw, zakładów i podmiotów, o których mowa w art. 47 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, zgodnie z formatem określonym w załączniku XVI rozdział II do niniejszego rozporządzenia.

6. Na wniosek złożony przez podmiot, właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia podejmuje decyzję w zakresie przyjęcia lub odrzucenia niektórych materiałów kategorii 1 i kategorii 2 oraz mączki mięsno-kostnej lub tłuszczu zwierzęcego uzyskanego z materiałów kategorii 1 i kategorii 2 w ciągu 20 dni kalendarzowych od dnia otrzymania takiego wniosku, pod warunkiem że został on złożony w jednym z języków urzędowych tego państwa członkowskiego.

▼M16

7. Podmioty składają wnioski o zezwolenia, o których mowa w ust. 6, zgodnie ze standardowym formatem określonym w rozdziale III sekcja 10 w załączniku XVI do niniejszego rozporządzenia, za pośrednictwem systemu TRACES.

▼B

Artykuł 33

Ponowne zatwierdzenie zakładów i przedsiębiorstw po zatwierdzeniu tymczasowym

1. W przypadku gdy zakład lub przedsiębiorstwo zatwierdzone do celów przetwarzania materiału kategorii 3 zostaje następnie tymczasowo zatwierdzone do celów przetwarzania materiału kategorii 1 lub kategorii 2 zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. b) ppkt (ii) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, dany zakład lub przedsiębiorstwo nie mogą wznowić przetwarzania materiału kategorii 3 bez uprzedniego uzyskania, ze strony właściwego organu, zatwierdzenia do celów wznowienia przetwarzania materiału kategorii 3 zgodnie z art. 44 tego rozporządzenia.

2. W przypadku gdy zakład lub przedsiębiorstwo zatwierdzone do celów przetwarzania materiału kategorii 2 zostaje następnie tymczasowo zatwierdzone do celów przetwarzania materiału kategorii 1 zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. b) ppkt (ii) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, dany zakład lub przedsiębiorstwo nie mogą wznowić przetwarzania materiału kategorii 2 bez uprzedniego uzyskania, ze strony właściwego organu, zatwierdzenia do celów wznowienia przetwarzania materiału kategorii 2 zgodnie z art. 44 tego rozporządzenia.







ROZDZIAŁ X

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 34

Ograniczenia dotyczące wprowadzania do obrotu niektórych produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, ze względów ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt

Właściwy organ może zakazać wprowadzenia do obrotu lub ograniczyć wprowadzanie do obrotu wymienionych poniżej produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych ze względów ochrony zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt wyłącznie w myśl zasad ustanowionych w prawodawstwie UE, w szczególności ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 1069/2009 i w niniejszym rozporządzeniu:

a) przetworzone białko zwierzęce i inne produkty pochodne, o których mowa w załączniku X rozdział II do niniejszego rozporządzenia;

b) karma dla zwierząt domowych i niektóre inne produkty pochodne, o których mowa w załączniku XIII do niniejszego rozporządzenia;

c) produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego i produkty pochodne przywożone do UE lub przewożone tranzytem przez jej terytorium, jak określono w załączniku XIV do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 35

Uchylenie

1. Następujące akty prawne tracą moc:

a) rozporządzenie (WE) nr 811/2003;

b) decyzja 2003/322/WE;

c) decyzja 2003/324/WE;

d) rozporządzenie (WE) nr 878/2004;

e) decyzja 2004/407/WE;

f) rozporządzenie (WE) nr 79/2005;

g) rozporządzenie (WE) nr 92/2005;

h) rozporządzenie (WE) nr 181/2006;

i) rozporządzenie (WE) nr 197/2006;

j) rozporządzenie (WE) nr 1192/2006;

k) rozporządzenie (WE) nr 2007/2006.

2. Odesłania do uchylonych aktów traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 36

Środki przejściowe

1. W okresie przejściowym, trwającym do dnia 31 grudnia 2011 r., podmioty mogą wprowadzać do obrotu nawozy organiczne i polepszacze gleby, wyprodukowane przed dniem 4 marca 2011 r. zgodnie z rozporządzeniami (WE) nr 1774/2002 i (WE) nr 181/2006:

a) pod warunkiem że są one wytworzone z jednego z następujących produktów:

(i) mączka mięsno-kostna uzyskana z materiału kategorii 2;

(ii) przetworzone białko zwierzęce;

b) nawet jeśli nie zostały one zmieszane ze składnikiem w celu wykluczenia stosowania tej mieszaniny do celów paszowych.

2. W okresie przejściowym trwającym do dnia 31 stycznia 2012 r. zezwala się nadal na przywóz do UE przesyłek produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, którym towarzyszy świadectwo zdrowia, deklaracja lub dokument handlowy, wypełnione i podpisane zgodnie z odpowiednim wzorem ustanowionym w załączniku X do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002, pod warunkiem że wspomniane świadectwa, deklaracje lub dokumenty zostały wypełnione i podpisane przed dniem 30 listopada 2011 r.

▼M9 —————

▼B

Artykuł 37

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 4 marca 2011 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.









ZAŁĄCZNIK I

DEFINICJE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1. „zwierzęta futerkowe” oznaczają zwierzęta trzymane lub hodowane do produkcji skór futerkowych i nie wykorzystywane do spożycia przez ludzi;

2. „krew” oznacza świeżą krew pełną;

3. „materiał paszowy” oznacza materiały paszowe (zgodnie z ich definicją w art. 3 ust. 2 lit. g) rozporządzenia (WE) nr 767/2009) pochodzenia zwierzęcego, obejmujące przetworzone białka zwierzęce, produkty z krwi, tłuszcze wytopione, produkty jajeczne, olej z ryb, pochodne tłuszczów, kolagen, żelatynę i hydrolizat białkowy, fosforan diwapniowy, fosforan triwapniowy, mleko, produkty na bazie mleka, produkty pochodne mleka, siarę, produkty z siary oraz osad z centryfug lub separatorów;

▼C1

4. „produkty z krwi” oznaczają produkty otrzymane z krwi lub jej frakcji, z wyłączeniem mączki z krwi; obejmują one osocze suszone, mrożone lub płynne, suszoną pełną krew, krwinki czerwone suszone, mrożone lub płynne bądź ich frakcje oraz mieszaniny;

▼B

5. „przetworzone białko zwierzęce” oznacza białko zwierzęce otrzymane całkowicie z materiału kategorii 3, poddane obróbce zgodnie z załącznikiem X rozdział II sekcja 1 (w tym mączkę z krwi i mączkę rybną) w celu uczynienia go zdatnym do bezpośredniego zastosowania jako materiał paszowy lub do jakichkolwiek innych zastosowań w paszach, w tym w karmie dla zwierząt domowych, bądź do wykorzystania w nawozach organicznych lub polepszaczach gleby; jednakże nie obejmuje ono produktów z krwi, mleka, produktów na bazie mleka, produktów pochodnych mleka, siary, produktów z siary, osadu z centryfug lub separatorów, żelatyny, hydrolizatów białkowych ani fosforanu diwapniowego, jaj i produktów jajecznych, w tym skorupek jaj, fosforanu triwapniowego ani kolagenu;

6. „mączka z krwi” oznacza przetworzone białko zwierzęce otrzymane w wyniku obróbki cieplnej krwi lub frakcji krwi zgodnie z załącznikiem X rozdział II sekcja 1;

▼M11

7. „mączka rybna” oznacza przetworzone białko zwierzęce otrzymane ze zwierząt wodnych, z wyjątkiem ssaków morskich, w tym z bezkręgowców wodnych utrzymywanych w gospodarstwach rybackich, w tym bezkręgowców objętych art. 3 ust. 1 lit. e) dyrektywy Rady 2006/88/WE ( 2 ) oraz rozgwiazd gatunku Asterias rubens pozyskanych w obszarze produkcji mięczaków;

▼B

8. „tłuszcze wytopione” oznaczają tłuszcze otrzymane w wyniku przetwarzania:

a) produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub

b) produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi, które podmiot przeznaczył do celów innych niż spożycie przez ludzi;

▼M11

9. „olej z ryb” oznacza olej otrzymany w wyniku przetwarzania zwierząt wodnych, z wyjątkiem ssaków morskich, w tym bezkręgowców wodnych utrzymywanych w gospodarstwach rybackich, w tym bezkręgowców objętych art. 3 ust. 1 lit. e) dyrektywy 2006/88/WE oraz rozgwiazd gatunku Asterias rubens pozyskanych w obszarze produkcji mięczaków, lub olej z przetwarzania ryb przeznaczonych do spożycia przez ludzi, który podmiot przeznaczył do celów innych niż spożycie przez ludzi;

▼B

10. „pszczele produkty uboczne” oznaczają miód, wosk pszczeli, mleczko pszczele, propolis lub pyłek, nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi;

11. „kolagen” oznacza produkty białkowe pochodzące ze skór, skórek, kości i ścięgien zwierząt;

12. „żelatyna” oznacza naturalne białko rozpuszczalne, żelujące lub nie, otrzymane w wyniku częściowej hydrolizy kolagenu produkowanego z kości, skór i skórek oraz ścięgien zwierząt;

13. „skwarki” oznaczają pozostałości z wytapiania, po częściowym oddzieleniu tłuszczu i wody, zawierające białko;

14. „hydrolizat białkowy” oznacza polipeptydy, peptydy i aminokwasy oraz ich mieszaniny, otrzymane w wyniku hydrolizy produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego;

15. „biała woda” oznacza mieszaninę mleka, produktów na bazie mleka lub produktów pochodnych mleka z wodą, zebraną podczas płukania urządzeń mleczarskich, w tym pojemników na produkty mleczne, przed ich czyszczeniem i dezynfekcją;

16. „karma dla zwierząt domowych w puszkach” oznacza karmę dla zwierząt poddaną obróbce termicznej, zapakowaną w hermetycznie zaplombowany pojemnik;

17. „gryzaki dla psów” oznaczają produkty dla zwierząt domowych służące do żucia, wykonane z niegarbowanych skór i skórek zwierząt kopytnych lub z innego surowca pochodzenia zwierzęcego;

18. „dodatki smakowe” oznaczają płynny bądź odwodniony produkt pochodny pochodzenia zwierzęcego, używany do zwiększenia walorów smakowych karmy dla zwierząt domowych;

▼M4

19. „karma dla zwierząt domowych” oznacza pokarm inny niż materiał, o którym mowa w art. 24 ust. 2, wykorzystywany jako pokarm dla zwierząt domowych oraz gryzaki dla psów składające się z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych, które:

a) zawierają materiał kategorii 3 inny niż materiał, o którym mowa w art. 10 lit. n), o) i p) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009; oraz

b) mogą zawierać przywożony materiał kategorii 1 składający się z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego pochodzących od zwierząt, które zostały poddane nielegalnym zabiegom w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. d) dyrektywy 96/22/WE lub art. 2 lit. b) dyrektywy 96/23/WE;

▼B

20. „przetworzona karma dla zwierząt domowych” oznacza pokarm dla zwierząt domowych inny niż surowy, który został przetworzony zgodnie z załącznikiem XIII rozdział II pkt 3;

21. „surowa karma dla zwierząt domowych” oznacza pokarm dla zwierząt domowych zawierający materiał kategorii 3, którego nie poddano żadnemu innemu procesowi konserwacji niż schłodzenie lub zamrożenie;

22. „odpady gastronomiczne” oznaczają wszystkie odpady żywnościowe, w tym zużyty olej kuchenny pochodzący z restauracji, obiektów gastronomicznych i kuchni, łącznie z kuchniami zbiorowymi i domowymi;

▼M4

23. „pozostałości fermentacyjne” oznaczają pozostałości, w tym frakcję płynną, otrzymane w wyniku przekształcania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w wytwórni biogazu;

▼B

24. „treść przewodu pokarmowego” oznacza zawartość przewodu pokarmowego ssaków i bezgrzebieniowców;

25. „pochodne tłuszczów” oznaczają produkty pochodne uzyskane z tłuszczów wytopionych, które – w odniesieniu do tłuszczów wytopionych z materiałów kategorii 1 lub kategorii 2 – zostały przetworzone zgodnie z załącznikiem XIII rozdział XI;

26. „guano” oznacza produkt naturalny zebrany z odchodów nietoperzy i dzikich ptaków morskich, niezmineralizowany;

27. „mączka mięsno-kostna” oznacza białko zwierzęce uzyskane z przetwarzania materiałów kategorii 1 lub kategorii 2 zgodnie z jedną z metod przetwarzania przedstawionych w załączniku IV rozdział III;

28. „poddane obróbce skóry i skórki” oznaczają produkty pochodne uzyskane z niepoddanych obróbce skór i skórek (z wyjątkiem gryzaków dla psów), które zostały:

a) poddane suszeniu;

b) zasolone na sucho lub na mokro przez okres przynajmniej 14 dni przed wysyłką;

c) zasolone w soli morskiej z dodatkiem 2-procentowego węglanu sodu przez okres przynajmniej siedmiu dni;

d) suszeniu przez okres przynajmniej 42 dni w temperaturze co najmniej 20 °C lub

e) poddane procesowi konserwacji innemu niż garbowanie;

29. „niepoddane obróbce skóry i skórki” oznaczają wszelkie tkanki skórne i podskórne niepoddane żadnej obróbce z wyjątkiem dzielenia, chłodzenia lub zamrażania;

30. „niepoddane obróbce pióra i części piór” oznaczają pióra i ich części, które nie zostały:

a) poddane działaniu strumienia pary ani

b) poddane żadnej innej obróbce zapewniającej eliminację wszelkich niedopuszczalnych zagrożeń;

▼M2

31. „wełna niepoddana obróbce” oznacza wełnę, która nie została:

a) poddana praniu fabrycznemu;

b) otrzymana w wyniku garbowania;

c) poddana żadnej innej obróbce zapewniającej eliminację wszelkich niedopuszczalnych zagrożeń;

d) wyprodukowana ze zwierząt innych niż świnie i poddana praniu fabrycznemu polegającemu na zanurzeniu wełny w szeregu kąpieli zawierających wodę, mydło oraz wodorotlenek sodu lub wodorotlenek potasu; albo

e) wyprodukowana ze zwierząt innych niż świnie, przeznaczona do wysłania bezpośrednio do zakładu wytwarzającego produkty pochodne z wełny dla przemysłu włókienniczego i poddana obróbce co najmniej jedną z poniższych metod:

(i) depilacji chemicznej za pomocą wapna gaszonego lub siarczku sodu;

(ii) fumigacji w formaldehydzie w hermetycznie zamkniętym pomieszczeniu przez co najmniej 24 godziny;

(iii) szorowaniu przemysłowemu polegającemu na zanurzeniu wełny w rozpuszczalnym w wodzie detergencie o temperaturze 60-70 °C,

(iv) przechowywaniu, które może obejmować czas transportu, w temperaturze 37 °C przez osiem dni, 18 °C przez 28 dni lub 4 °C przez 120 dni;

32. „sierść niepoddana obróbce” oznacza sierść, która nie została:

a) poddana praniu fabrycznemu;

b) otrzymana w wyniku garbowania;

c) poddana żadnej innej obróbce zapewniającej eliminację wszelkich niedopuszczalnych zagrożeń;

d) wyprodukowana ze zwierząt innych niż świnie i poddana praniu fabrycznemu polegającemu na zanurzeniu sierści w szeregu kąpieli zawierających wodę, mydło oraz wodorotlenek sodu lub wodorotlenek potasu; albo

e) wyprodukowana ze zwierząt innych niż świnie, przeznaczona do wysłania bezpośrednio do zakładu wytwarzającego produkty pochodne z sierści dla przemysłu włókienniczego i poddana obróbce co najmniej jedną z poniższych metod:

(i) depilacji chemicznej za pomocą wapna gaszonego lub siarczku sodu;

(ii) fumigacji w formaldehydzie w hermetycznie zamkniętym pomieszczeniu przez co najmniej 24 godziny;

(iii) szorowaniu przemysłowemu polegającemu na zanurzeniu sierści w rozpuszczalnym w wodzie detergencie o temperaturze 60-70 °C;

(iv) przechowywaniu, które może obejmować czas transportu, w temperaturze 37 °C przez osiem dni, 18 °C przez 28 dni lub 4 °C przez 120 dni;

▼B

33. „szczecina niepoddana obróbce” oznacza świńską szczecinę, która nie została:

a) poddana praniu fabrycznemu;

b) otrzymana w wyniku garbowania ani

c) poddana żadnej innej obróbce zapewniającej eliminację wszelkich niedopuszczalnych zagrożeń;

34. „przedmiot wystawowy” oznacza produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne przeznaczone na wystawy lub do celów działalności artystycznej;

▼M9

35. „produkt pośredni” oznacza produkt pochodny:

a) przeznaczony do wytwarzania produktów leczniczych, weterynaryjnych produktów leczniczych, wyrobów medycznych do celów medycznych i weterynaryjnych, wyrobów medycznych aktywnego osadzania, wyrobów medycznych używanych do diagnostyki in vitro do celów medycznych i weterynaryjnych, odczynników laboratoryjnych lub produktów kosmetycznych w następujący sposób:

(i) jako materiał w procesie produkcji lub produkcji końcowej produktu gotowego;

(ii) przy zatwierdzaniu lub weryfikacji podczas procesu produkcji; lub

(iii) przy kontroli jakości produktu gotowego;

b) w odniesieniu do którego zakończono fazy projektu, przekształcania i produkcji w wystarczającym stopniu, aby mógł on być uznany za produkt pochodny i aby można było zakwalifikować materiał bezpośrednio lub jako składnik produktu do celów, o których mowa w lit. a);

c) który jednak wymaga dalszej produkcji lub przekształcania, np. mieszania, powlekania, montażu lub pakowania, aby nadawał się do wprowadzenia do obrotu lub wprowadzenia do eksploatacji odpowiednio jako produkt leczniczy, weterynaryjny produkt leczniczy, wyrób medyczny do celów medycznych i weterynaryjnych, wyrób medyczny aktywnego osadzania, wyrób medyczny używany do diagnostyki in vitro do celów medycznych i weterynaryjnych, odczynnik laboratoryjny lub produkt kosmetyczny;

▼B

36. „odczynnik laboratoryjny” oznacza produkt w opakowaniu, gotowy do wykorzystania, zawierający produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne i przeznaczony – samodzielnie lub w połączeniu z substancjami pochodzenia niezwierzęcego – do określonego zastosowania w laboratorium jako odczynnik lub produkt z odczynnikiem bądź jako wzorzec kalibracyjny lub materiał kontrolny do wykrywania, pomiaru, badania lub wytwarzania innych substancji;

37. „produkt stosowany do diagnostyki in vitro ” oznacza produkt w opakowaniu, gotowy do wykorzystania, zawierający produkt z krwi lub inny produkt uboczny pochodzenia zwierzęcego i stosowany – samodzielnie lub w połączeniu z innymi substancjami – jako odczynnik, produkt z odczynnikiem, wzorzec kalibracyjny, zestaw lub w innym układzie, przeznaczony do badania in vitro próbek pochodzenia ludzkiego lub zwierzęcego, wyłącznie lub zasadniczo w celu diagnostyki stanu fizjologicznego, stanu zdrowia, chorób, wad genetycznych lub w celu określania poziomu bezpieczeństwa i zgodności z odczynnikami; pojęcie to nie obejmuje narządów lub krwi dawców;

38. „próbki badawcze i diagnostyczne” oznaczają produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego i produkty pochodne przeznaczone do badania w kontekście działań diagnostycznych lub analizy w celu stymulowania postępu naukowo-technicznego w kontekście działań edukacyjnych lub badawczych;

▼M9

39. „próbki handlowe” oznaczają produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne, przeznaczone do konkretnych badań lub analiz, dozwolone przez właściwy organ zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, w celu przeprowadzenia procesu produkcyjnego, w tym przetwarzania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych, opracowania pasz, karmy dla zwierząt domowych lub produktów pochodnych lub testowania urządzeń lub sprzętu;

▼B

40. „współspalanie odpadów” oznacza odzyskiwanie lub usuwanie we współspalarni produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych, będących odpadami;

41. „spalanie” oznacza proces polegający na utlenianiu paliwa w celu wykorzystania wartości energetycznej produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych, niebędących odpadami;

42. „spalanie odpadów” oznacza usuwanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych jako odpadów w spalarni (zgodnie z jej definicją w art. 3 pkt 4 dyrektywy 2000/76/WE);

43. „pozostałości spalania lub współspalania odpadów” oznaczają wszelkie pozostałości, zgodnie z ich definicją w art. 3 ust. 13 dyrektywy 2000/76/WE, powstałe w spalarniach lub współspalarniach poddających obróbce produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne;

44. „kodowanie barwne” oznacza systematyczne użycie kolorów zgodnie z załącznikiem VIII rozdział II pkt 1 lit. c) w celu umieszczenia informacji przewidzianych niniejszym rozporządzeniem na powierzchni lub na części powierzchni opakowania, kontenera lub pojazdu, lub na etykiecie lub symbolu, którymi są opatrzone;

45. „działania pośrednie” oznaczają działania, o których mowa w art. 19 lit. b), inne niż przechowywanie (składowanie);

46. „garbowanie” oznacza wyprawianie skóry surowej przy użyciu garbników roślinnych, soli chromu lub innych substancji, takich jak sole glinu, żelaza, krzemu, aldehydy, chinony, lub innych garbników syntetycznych;

47. „taksydermia” oznacza preparowanie, wypychanie i modelowanie skór zwierząt dla uzyskania realistycznego efektu, w sposób wykluczający przeniesienie niedopuszczalnych zagrożeń dla zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt przez spreparowaną tą drogą skórę;

48. „handel” oznacza wymianę towarową pomiędzy państwami członkowskimi, w rozumieniu art. 28 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;

49. „metody przetwarzania” oznaczają metody wymienione w załączniku IV rozdział III i IV;

50. „partia” oznacza jednostkę produkcyjną wytworzoną w jednym zakładzie przy zastosowaniu jednolitych parametrów produkcyjnych, takich jak pochodzenie materiałów, bądź pewną liczbę takich jednostek wytworzonych w sekwencji ciągłej w jednym zakładzie i przechowywanych łącznie jako jednostka wysyłki;

51. „hermetyczne zaplombowany pojemnik” oznacza pojemnik zaprojektowany i przeznaczony do zabezpieczania zawartości przed wtargnięciem mikroorganizmów;

52. „wytwórnia biogazu” oznacza zakład, w którym produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego bądź produkty pochodne stanowią co najmniej część materiału poddawanego biodegradacji w warunkach beztlenowych;

53. „punkty gromadzenia” oznaczają budynki (inne niż zakłady przetwórcze), w których gromadzi się produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, w celu ich wykorzystania do żywienia zwierząt, o których mowa w tymże artykule;

54. „kompostownia” oznacza zakład, w którym produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego bądź produkty pochodne stanowią co najmniej część materiału poddawanego biodegradacji w warunkach tlenowych;

55. „współspalarnia” oznacza zakład stacjonarny lub ruchomy, którego głównym przeznaczeniem jest wytwarzanie energii lub produktów materialnych, zgodnie z definicją w art. 3 ust. 5 dyrektywy 2000/76/WE;

56. „spalarnia” oznacza każdą stacjonarną lub ruchomą jednostkę techniczną oraz wyposażenie przeznaczone do obróbki termicznej odpadów, zgodnie z definicją w art. 3 pkt 4 dyrektywy 2000/76/WE;

57. „wytwórnia karmy dla zwierząt domowych” oznacza budynki lub obiekty przeznaczone do produkcji karmy dla zwierząt domowych lub dodatków smakowych, jak określono w art. 24 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009;

▼M9

58. „zakład przetwórczy” oznacza budynki lub obiekty przeznaczone do przetwarzania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, jak określono w art. 24 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, w którym odbywa się przetwarzanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego zgodnie z załącznikiem IV lub załącznikiem X;

▼M9

59. „podłoża uprawowe” oznaczają materiały, w tym ziemię doniczkową, inne niż gleba in situ, w których uprawiane są rośliny i które stosowane są niezależnie od gleby in situ.

▼B









ZAŁĄCZNIK II

OGRANICZENIA STOSOWANIA PRODUKTÓW UBOCZNYCH POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO

ROZDZIAŁ I

Powtórne przetwarzanie wewnątrzgatunkowe zwierząt futerkowych

1. W Estonii, na Łotwie i w Finlandii dopuszcza się skarmianie wymienionych poniżej zwierząt futerkowych mączką mięsno-kostną lub innymi produktami, uzyskanymi z ciał lub części ciał zwierząt tych samych gatunków i przetworzonymi zgodnie z załącznikiem IV rozdział III:

▼M1

a) lisy (Vulpes vulpes i Alopex lagopus);

▼B

b) jenoty (Nyctereutes procyonoides).

2. W Estonii i na Łotwie dopuszcza się skarmianie zwierząt futerkowych z gatunku norka amerykańska (Mustela vison) mączką mięsno-kostną lub innymi produktami, uzyskanymi z ciał lub części ciał zwierząt tych samych gatunków i przetworzonymi zgodnie z metodami przetwarzania określonymi w załączniku IV rozdział III.

3. Skarmianie, o którym mowa w pkt 1 i 2, odbywa się pod następującymi warunkami:

a) Skarmianie może odbywać się wyłącznie w gospodarstwach:

(i) zarejestrowanych przez właściwy organ na podstawie wniosku, do którego dołączono dokumentację wykazującą, że nie ma powodów, aby podejrzewać obecność czynnika TSE w populacji gatunku, którego dotyczy wniosek;

(ii) w których istnieje odpowiedni system nadzoru w odniesieniu do pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE) u zwierząt futerkowych, obejmujący regularne badanie laboratoryjne próbek pod kątem TSE;

(iii) które przedstawiły odpowiednie gwarancje, że do łańcucha żywnościowego lub paszowego zwierząt innych niż futerkowe nie mogą się dostać żadne produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, mączka mięsno-kostna ani inne produkty pozyskane od tych zwierząt lub ich potomstwa i przetworzone zgodnie z załącznikiem IV rozdział III;

(iv) w odniesieniu do których nie odnotowano przypadków styczności z innym gospodarstwem, w którym podejrzewano lub stwierdzono ognisko TSE;

(v) w przypadku których podmiot prowadzący dane zarejestrowane gospodarstwo może zagwarantować, że:

— wszelkie czynności na tuszach zwierząt przeznaczonych do skarmiania zwierząt tego samego gatunku oraz ich przetwarzanie odbywa się oddzielnie od tusz zwierząt nieprzeznaczonych do tego celu,

— zwierzęta futerkowe skarmiane mączką mięsno-kostną lub innymi produktami uzyskanymi ze zwierząt tego samego gatunku i przetworzonymi zgodnie z załącznikiem IV rozdział III są trzymane oddzielnie od zwierząt, które nie są skarmiane produktami uzyskanymi ze zwierząt tego samego gatunku,

— dane gospodarstwo spełnia wymogi określone w załączniku VI rozdział II sekcja 1 pkt 2 oraz w załączniku VIII rozdział II pkt 2 lit. b) ppkt (ii).

b) Podmiot prowadzący dane gospodarstwo dopilnowuje, aby mączka mięsno-kostna bądź inne produkty pozyskane od zwierząt danego gatunku i przeznaczone do skarmiania zwierząt tego samego gatunku były:

(i) przetworzone w zakładzie przetwórczym zatwierdzonym zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 i wyłącznie z zastosowaniem metod przetwarzania nr od 1 do 5 lub metody przetwarzania nr 7, wymienionych w załączniku IV rozdział III do niniejszego rozporządzenia;

(ii) pozyskane od zdrowych zwierząt uśmierconych w celu pozyskania futra.

c) W przypadku stwierdzenia lub podejrzenia styczności z innym gospodarstwem, w którym podejrzewa się lub stwierdzono ognisko TSE, podmiot prowadzący dane gospodarstwo musi niezwłocznie:

(i) poinformować o takim kontakcie właściwy organ;

(ii) wstrzymać wysyłkę zwierząt futerkowych do wszystkich miejsc przeznaczenia do czasu otrzymania zezwolenia właściwego organu.

ROZDZIAŁ II

Skarmianie zwierząt gospodarskich roślinami

Skarmianie zwierząt gospodarskich roślinami pochodzącymi z danego terenu – czy to poprzez bezpośredni dostęp zwierząt do terenu, czy poprzez skarmianie roślinami ciętymi – w przypadkach, gdy na terenie tym stosowano nawozy organiczne lub polepszacze gleby, jest dopuszczalne pod następującymi warunkami:

a) zastosowano okres karencji wynoszący co najmniej 21 dni, o którym mowa w art. 11 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009,

b) stosowane były wyłącznie nawozy organiczne i polepszacze gleby zgodne z art. 32 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 oraz z załącznikiem XI rozdział II do niniejszego rozporządzenia.

Warunki te nie mają jednak zastosowania, o ile na danym terenie stosowano jedynie następujące nawozy naturalne lub polepszacze gleby:

a) obornik i guano;

b) treść przewodu pokarmowego, mleko, produkty na bazie mleka, produkty pochodne mleka, siara i produkty z siary – które w opinii właściwego organu nie stanowią zagrożenia rozprzestrzenienia żadnej poważnej choroby zwierząt.









▼M8

ZAŁĄCZNIK III

USUWANIE, ODZYSK I WYKORZYSTYWANIE JAKO PALIWO

▼B

ROZDZIAŁ I

OGÓLNE WYMOGI DOTYCZĄCE SPALANIA I WSPÓŁSPALANIA ODPADÓW

Sekcja 1

Warunki ogólne

1. Podmioty prowadzące spalarnie i współspalarnie, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. b) niniejszego rozporządzenia, zapewniają spełnienie w prowadzonych przez siebie zakładach następujących warunków higieny:

a) Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego i produkty pochodne muszą być usuwane jak najszybciej po ich dostarczeniu, zgodnie z warunkami ustalonymi przez właściwy organ. Do czasu usunięcia zapewnia się ich właściwie przechowywanie, zgodnie z warunkami ustalonymi przez właściwy organ.

b) W spalarniach i współspalarniach muszą istnieć odpowiednie ustalenia dotyczące czyszczenia i dezynfekcji kontenerów i pojazdów, szczególnie w wyznaczonym obszarze, z którego ścieki usuwane są zgodnie z prawodawstwem UE w celu uniknięcia ryzyka skażenia.

c) Spalarnie i współspalarnie muszą być zlokalizowane na dobrze odwodnionym, twardym podłożu.

d) Spalarnie i współspalarnie muszą być odpowiednio zabezpieczone przed szkodnikami, takimi jak owady, gryzonie i ptaki. Do tego celu należy stosować udokumentowany program zwalczania szkodników.

e) Pracownicy muszą mieć zapewniony dostęp do odpowiednich pomieszczeń służących higienie osobistej, takich jak toalety, przebieralnie i umywalnie, jeśli jest to konieczne dla zapobieżenia zanieczyszczeniu.

f) Dla wszystkich części pomieszczeń należy ustanowić i udokumentować procedury w zakresie czyszczenia. Do czyszczenia należy zapewnić odpowiednie wyposażenie i środki czystości.

g) Kontrola higieny musi obejmować regularne inspekcje środowiska i wyposażenia. Harmonogram inspekcji i ich wyniki muszą być udokumentowane i przechowywane przez co najmniej dwa lata.

2. Podmiot prowadzący spalarnię lub współspalarnię podejmuje wszystkie niezbędne środki ostrożności dotyczące odbioru produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych w celu zapobieżenia bezpośredniemu ryzyku dla zdrowia ludzi i zwierząt lub ograniczenia go w maksymalnym możliwym zakresie.

3. Zwierzęta nie mogą mieć dostępu do spalarni i współspalarni, a także do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych oczekujących na spalenie lub współspalenie jako odpady oraz do popiołów będących produktem spalenia lub współspalenia produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego jako odpadów.

4. Jeżeli spalarnia lub współspalarnia znajduje się w gospodarstwie z żywym inwentarzem:

a) należy zapewnić całkowite fizyczne oddzielenie wyposażenia służącego do spalania lub współspalania odpadów od zwierząt gospodarskich, ich paszy i ściółki, w razie potrzeby także za pomocą ogrodzenia;

b) wyposażenie musi być przeznaczone wyłącznie do spalania odpadów i nie może być stosowane w innych miejscach w gospodarstwie, bądź też, w przypadku takiego zastosowania, wyposażenie należy wcześniej oczyścić i zdezynfekować;

c) pracownicy spalarni lub współspalarni muszą zmieniać odzież wierzchnią i obuwie każdorazowo przed podjęciem czynności wymagających kontaktu ze zwierzętami gospodarskimi lub ich paszą.

5. Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego i produkty pochodne oczekujące na spalenie lub współspalenie jako odpady oraz popioły po spaleniu lub współspaleniu odpadów muszą być przechowywane w przykrytych i właściwie oznakowanych pojemnikach, w razie potrzeby uszczelnionych.

6. Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, które nie uległy pełnemu spaleniu jako odpady, poddaje się ponownemu spaleniu lub usuwa się w inny sposób, z wyjątkiem usunięcia na zatwierdzone składowisko odpadów, zgodnie z art. 12, 13 i 14 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, zależnie od przypadku.

Sekcja 2

Warunki eksploatacji

Spalarnie lub współspalarnie muszą być zaprojektowane, wyposażone, zbudowane i eksploatowane w taki sposób, aby temperatura gazu powstającego w wyniku przetwarzania wzrastała w sposób kontrolowany i liniowy, nawet w najbardziej niekorzystnych warunkach, do 850 °C na czas co najmniej 2 sekund lub do 1 100 °C na 0,2 sekundy – według pomiaru blisko wewnętrznej ściany lub w innym reprezentatywnym punkcie komory spalania lub współspalania, dopuszczonym przez właściwy organ.

Sekcja 3

Pozostałości spalania lub współspalania odpadów

1. Zapewnia się minimalną możliwą ilość i poziom szkodliwości pozostałości spalania i współspalania odpadów. Pozostałości takie muszą być odzyskiwane, w zależności od sytuacji, bezpośrednio w spalarni lub współspalarni bądź poza nią, zgodnie z odnośnymi przepisami prawa UE, bądź usuwane na zatwierdzone składowisko odpadów.

2. Transport i tymczasowe przechowywanie suchych pozostałości, w tym pyłu, musi odbywać się w taki sposób, aby zapobiec ich rozproszeniu w środowisku naturalnym (np. w zamkniętych pojemnikach).

Sekcja 4

Pomiar temperatury i innych parametrów

1. Do monitorowania parametrów i warunków procesu spalania lub współspalania wykorzystuje się odpowiednie techniki.

2. W zatwierdzeniu wystawianym przez właściwy organ lub w załączonych warunkach ustala się wymagania dotyczące pomiarów temperatury.

3. Działanie wszelkich zautomatyzowanych urządzeń monitorowania poddaje się kontroli i corocznym przeglądom.

4. Wyniki pomiarów temperatury rejestruje się i przedstawia we właściwy sposób, aby umożliwić właściwemu organowi sprawdzenie zgodności z dozwolonymi warunkami eksploatacji ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu zgodnie z procedurami, które ustali wspomniany organ.

Sekcja 5

Nieprawidłowe działanie

W przypadku awarii lub nieprawidłowego działania spalarni lub współspalarni podmiot ją prowadzący bez zbędnej zwłoki ogranicza lub zawiesza eksploatację spalarni lub współspalarni do czasu przywrócenia normalnych warunków pracy.

ROZDZIAŁ II

SPALARNIE I WSPÓŁSPALARNIE O WYSOKIEJ WYDAJNOŚCI

Sekcja 1

Szczególne warunki eksploatacji

Spalarnie lub współspalarnie przetwarzające wyłącznie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne, o wydajności wysokiej, czyli przekraczającej 50 kg na godzinę, w przypadku których nie jest wymagane pozwolenie na eksploatację zgodnie z dyrektywą 2000/76/WE, podlegają następującym warunkom:

a) Każda linia danej spalarni lub współspalarni musi być wyposażona w co najmniej jeden palnik pomocniczy. Palnik ten włącza się automatycznie, kiedy temperatura gazów spalinowych po ostatnim wtrysku powietrza spada poniżej 850 °C lub 1 100 °C, zależnie od przypadku. Należy go również wykorzystywać podczas rozruchu i zatrzymywania eksploatacji w celu zagwarantowania utrzymania temperatury 850 °C lub 1 100 °C, zależnie od przypadku, przez cały czas wykonywania wspomnianych czynności i tak długo, jak długo niespalony materiał pozostaje w komorze spalania lub współspalania.

b) Jeśli wprowadzanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych do komory spalania lub współspalania odbywa się w sposób ciągły, zakład musi być wyposażony w automatyczny system zapobiegający wprowadzaniu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych przy rozruchu, przed osiągnięciem temperatury 850 °C lub 1 100 °C, zależnie od przypadku, oraz za każdym razem gdy temperatura odbiega od tych odpowiednich wartości.

c) Podmiot prowadzący spalarnię musi eksploatować ją w sposób zapewniający taki poziom spalenia odpadów, by zawartość węgla organicznego ogółem (CWO) w żużlu i popiołach dennych była niższa od 3 % lub ich strata w czasie zapłonu były niższa od 5 % suchej masy materiału. W razie potrzeby stosuje się odpowiednie techniki wstępnej obróbki odpadów.

Sekcja 2

Odpływ wody

1. Lokalizacje spalarni lub współspalarni o wysokiej wydajności, w tym związanych z nimi miejsc przechowywania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, projektuje się w sposób uniemożliwiający nieuprawnione i przypadkowe uwolnienie substancji zanieczyszczających do gleby, wód powierzchniowych i wód gruntowych.

2. Należy zapewnić obecność zbiornika o odpowiedniej pojemności magazynowania dla zanieczyszczonej wody deszczowej wypływającej z terenu spalarni lub współspalarni bądź dla zanieczyszczonej wody powstałej w wyniku przelewania lub gaszenia ognia.

W razie konieczności podmiot prowadzący spalarnię lub współspalarnię zapewnia w miarę potrzeb możliwość badania i oczyszczenia takich wód przed ich odprowadzeniem,.

ROZDZIAŁ III

SPALARNIE I WSPÓŁSPALARNIE O NISKIEJ WYDAJNOŚCI

Spalarnie lub współspalarnie przetwarzające wyłącznie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne, o wydajności niskiej, czyli o maksymalnej wydajności niższej niż 50 kg produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego na godzinę lub na partię, w przypadku których nie jest wymagane pozwolenie na eksploatację zgodnie z dyrektywą 2000/76/WE:

▼M9

a) są wykorzystywane jedynie do usuwania:

(i) martwych zwierząt domowych, o których mowa w art. 8 lit. a) ppkt (iii) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009;

(ii) materiałów kategorii 1, o których mowa w art. 8 lit. b), e) i f), materiałów kategorii 2, o których mowa w art. 9, lub materiałów kategorii 3, o których mowa w art. 10 tego rozporządzenia; oraz

(iii) martwych indywidualnie identyfikowanych zwierząt z rodziny koniowatych z gospodarstw nie podlegających ograniczeniom o charakterze zdrowotnym zgodnie z art. 4 ust. 5 lub art. 5 dyrektywy 2009/156/WE, jeżeli jest to dozwolone przez państwo członkowskie;

▼B

b) muszą być wyposażone w palnik pomocniczy, kiedy wprowadzane są do nich materiały kategorii 1, o których mowa w art. 8 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009;

c) muszą zapewniać całkowitą zamianę produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w popiół.

▼M8

ROZDZIAŁ IV

OGÓLNE WYMOGI W ZAKRESIE WYKORZYSTYWANIA PRODUKTÓW UBOCZNYCH POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO I PRODUKTÓW POCHODNYCH JAKO PALIWO

Sekcja 1

Ogólne wymogi dotyczące spalania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych jako paliwo

1. Podmioty prowadzące obiekty energetycznego spalania, o których mowa w art. 6 ust. 6, zapewniają w prowadzonych przez siebie obiektach energetycznego spalania spełnienie następujących warunków:

a) produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego i produkty pochodne, które mają być wykorzystane jako paliwo, muszą być użyte do tego celu tak szybko, jak to możliwe, lub przechowywane w bezpiecznych warunkach do chwili użycia;

b) w odniesieniu do obiektów energetycznego spalania muszą być stosowane odpowiednie środki w celu zapewnienia, by czyszczenie i dezynfekcja pojemników i pojazdów były przeprowadzane w wyznaczonych obszarach na terenie tych obiektów, z których można zebrać i usunąć ścieki zgodnie z prawodawstwem Unii, aby uniknąć ryzyka zanieczyszczenia środowiska.

Na zasadzie odstępstwa od wymogów określonych w akapicie pierwszym pojemniki i pojazdy wykorzystywane do transportu tłuszczów wytopionych mogą być czyszczone i dezynfekowane na terenie obiektu, w którym nastąpił załadunek, lub na terenie innego obiektu zatwierdzonego lub zarejestrowanego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009;

c) obiekty energetycznego spalania muszą być zlokalizowane na dobrze odwodnionym, twardym podłożu;

d) w odniesieniu do obiektów energetycznego spalania muszą być stosowane środki służące ochronie przeciw szkodnikom. Do tego celu należy stosować udokumentowany program zwalczania szkodników;

e) pracownicy muszą mieć zapewniony dostęp do odpowiednich pomieszczeń służących higienie osobistej, takich jak toalety, przebieralnie i umywalnie, jeśli jest to konieczne dla zapobieżenia skażeniu sprzętu mającego kontakt ze zwierzętami utrzymywanymi w warunkach fermowych lub paszą dla tych zwierząt;

f) dla wszystkich części obiektu energetycznego spalania należy ustanowić i udokumentować procedury w zakresie czyszczenia i dezynfekcji. Do czyszczenia należy zapewnić odpowiednie wyposażenie i środki czystości;

g) kontrola higieny musi obejmować regularne inspekcje środowiska i wyposażenia. Harmonogram inspekcji i ich wyniki muszą być udokumentowane i przechowywane przez co najmniej dwa lata;

h) w przypadku wykorzystania tłuszczów wytopionych jako paliwa do spalania w stacjonarnych silnikach spalinowych wewnętrznego spalania umieszczonych na terenie zatwierdzonego lub zarejestrowanego zakładu przetwórstwa spożywczego lub przetwarzania pasz przetwarzanie żywności lub paszy na tym samym terenie musi odbywać się z zachowaniem ścisłego oddzielenia.

2. Podmioty prowadzące obiekty energetycznego spalania podejmują wszystkie niezbędne środki ostrożności dotyczące odbioru produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych w celu zapobieżenia ryzyku dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz dla środowiska lub ograniczenia go w maksymalnym możliwym zakresie.

3. Zwierzęta nie mogą mieć dostępu do obiektu energetycznego spalania, do produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych przeznaczonych do spalenia ani do popiołu powstałego w wyniku spalania.

4. Jeśli obiekt energetycznego spalania znajduje się na terenie gospodarstwa rolnego, w którym utrzymywane są gatunki zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność:

a) należy zapewnić całkowite fizyczne oddzielenie sprzętu służącego do spalania od zwierząt, w tym od ich paszy i ściółki;

b) sprzęt musi być przeznaczony wyłącznie do obsługi obiektu energetycznego spalania i nie może być używany w żadnym innym miejscu na terenie gospodarstwa, chyba że przed takim użyciem został skutecznie wyczyszczony i zdezynfekowany;

c) pracownicy obiektu energetycznego spalania muszą zmieniać odzież wierzchnią i obuwie, a także stosować środki higieny osobistej przed podjęciem czynności wymagających kontaktu ze zwierzętami, ich paszą lub wyściółką na terenie danego gospodarstwa lub innych gospodarstw.

5. Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego i produkty pochodne oczekujące na spalenie jako paliwo oraz pozostałości procesu spalania muszą być przechowywane na zamkniętym, zakrytym, przeznaczonym specjalnie do tego celu obszarze lub w zakrytych i szczelnych pojemnikach.

6. Spalanie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych odbywa się w warunkach zapewniających ochronę przed zanieczyszczeniem krzyżowym paszy lub zwierząt.

Sekcja 2

Warunki eksploatacji obiektów energetycznego spalania

1. Obiekty energetycznego spalania muszą być zaprojektowane, zbudowane, wyposażone i eksploatowane w taki sposób, aby nawet w najbardziej niekorzystnych warunkach produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego i produkty pochodne poddawane były przez co najmniej 2 sekundy działaniu temperatury 850 °C lub przez co najmniej 0,2 sekundy — działaniu temperatury 1 100 °C.

2. Temperatura gazu powstającego w wyniku tego procesu wzrasta w sposób kontrolowany i liniowy do 850 °C na czas 2 sekund lub do 1 100 °C na czas 0,2 sekundy.

Temperaturę należy mierzyć blisko wewnętrznej ściany lub w innym reprezentatywnym punkcie komory spalania, na który zezwolił właściwy organ.

3. Do monitorowania parametrów i warunków istotnych dla procesu spalania używa się technik zautomatyzowanych.

4. Wyniki pomiarów temperatury rejestruje się automatycznie i przedstawia we właściwy sposób, aby umożliwić właściwemu organowi sprawdzenie zgodności z dozwolonymi warunkami eksploatacji, o których mowa w pkt 1 i 2, zgodnie z procedurami, które ustali właściwy organ.

5. Podmiot prowadzący obiekt energetycznego spalania zapewnia spalanie paliwa w taki sposób, by zawartość całkowitego węgla organicznego w żużlu i popiołach paleniskowych nie przekraczała 3 % lub by straty podczas prażenia wynosiły poniżej 5 % suchej masy materiału.

Sekcja 3

Pozostałości spalania

1. Minimalizuje się ilość i szkodliwość pozostałości spalania. Tego rodzaju pozostałości należy odzyskać lub, jeśli nie jest to wskazane, usunąć lub wykorzystać zgodnie z odpowiednimi przepisami Unii.

2. Suche pozostałości, w tym pył, są transportowane i tymczasowo przechowywane w zamkniętych pojemnikach lub w inny sposób zapobiegający ich rozprzestrzenieniu się do środowiska.

Sekcja 4

Awaria lub nieprawidłowe warunki działania

1. Obiekt energetycznego spalania jest wyposażony w urządzenia automatycznie zatrzymujące eksploatację w razie awarii lub nieprawidłowych warunków działania do czasu przywrócenia normalnych warunków pracy.

2. Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego i produkty pochodne, które nie uległy pełnemu spaleniu, poddaje się ponownemu spaleniu lub usuwa się je w sposób określony w art. 12, 13 i 14 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, z wyjątkiem usunięcia na zatwierdzone składowisko odpadów.

ROZDZIAŁ V

RODZAJE OBIEKTÓW I PALIW, KTÓRE MOŻNA WYKORZYSTYWAĆ DO SPALANIA, ORAZ WYMOGI SZCZEGÓŁOWE DLA OKREŚLONYCH RODZAJÓW OBIEKTÓW

A. Stacjonarne silniki spalinowe wewnętrznego spalania

1. Materiał wyjściowy:

W tym procesie może być wykorzystywana frakcja tłuszczu pochodząca z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego należących do wszystkich kategorii, o ile spełnia ona następujące warunki:

a) o ile nie wykorzystuje się oleju z ryb lub tłuszczu wytapianego wyprodukowanego odpowiednio zgodnie z sekcją VIII lub XII załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, frakcja tłuszczu pochodząca z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego w pierwszej kolejności musi zostać przetworzona z wykorzystaniem następujących metod:

(i) w przypadku frakcji tłuszczu pochodzącej z materiałów kategorii 1 lub 2 stosuje się jedną z metod przetwarzania nr 1–5 zgodnie z załącznikiem IV rozdział III.

Jeśli wspomniany tłuszcz transportowany jest z wykorzystaniem zamkniętego systemu transportującego, którego nie można obejść, z zakładu przetwórczego z przeznaczeniem do natychmiastowego i bezpośredniego spalenia, i o ile system ten został zatwierdzony przez właściwy organ, nie wymaga się trwałego oznakowania triheptanianem glicerolu (GTH), o którym mowa w załączniku VIII rozdział V pkt 1;

(ii) w przypadku frakcji tłuszczu z materiału kategorii 3 stosuje się jedną z metod przetwarzania nr 1–5 lub metodę przetwarzania nr 7 zgodnie załącznikiem IV rozdział III;

(iii) w przypadku materiałów pochodzących z ryb stosuje się metody przetwarzania nr 1–7 zgodnie z załącznikiem IV rozdział III;

b) frakcję tłuszczu należy oddzielić od białka, a w przypadku tłuszczu pochodzącego od przeżuwaczy, przewidzianego do spalenia w innym zakładzie, należy usunąć nierozpuszczalne zanieczyszczenia przekraczające 0,15 % wagowo.

2. Metoda:

Spalanie tłuszczu zwierzęcego jako paliwa w stacjonarnych silnikach spalinowych wewnętrznego spalania odbywa się w następujący sposób:

a) frakcje tłuszczu, o których mowa w pkt 1 lit. a) i b), muszą być spalane:

(i) w warunkach określonych w rozdziale IV sekcja 2 pkt 1; lub

(ii) z wykorzystaniem parametrów procesu gwarantujących osiągnięcie takiego samego wyniku, jaki zapewniają warunki wspomniane w ppkt (i), oraz zatwierdzonych przez właściwy organ;

b) nie można zezwolić na spalanie materiału pochodzenia zwierzęcego innego niż tłuszcz zwierzęcy;

c) tłuszcz zwierzęcy pochodzący z kategorii 1 lub 2 spalany w miejscu zatwierdzonym lub zarejestrowanym zgodnie z rozporządzeniami (WE) nr 852/2004, (WE) 853/2004, (WE) 183/2005 lub w miejscach publicznych musi najpierw zostać przetworzony z wykorzystaniem metody przetwarzania nr 1, tak jak określono w załączniku IV rozdział III;

d) spalanie tłuszczu zwierzęcego musi się odbywać zgodnie z przepisami Unii dotyczącymi ochrony środowiska, w szczególności z uwzględnieniem norm i wymogów określonych w tych przepisach i wymogów związanych z najlepszymi dostępnymi technikami kontroli i monitorowania emisji.

3. Warunki eksploatacji:

Na zasadzie odstępstwa od wymogów określonych w rozdziale IV sekcja 2 pkt 2 akapit pierwszy właściwy organ odpowiedzialny za kwestie środowiskowe może zatwierdzić wymogi oparte o inne parametry procesu zapewniające takie same skutki dla środowiska.

B. Znajdujące się na terenie gospodarstwa rolnego obiekty energetycznego spalania, w których wykorzystuje się obornik pochodzący od drobiu jako paliwo

1. Typ instalacji:

Znajdujący się na terenie gospodarstwa obiekt energetycznego spalania o całkowitej nominalnej mocy cieplnej nieprzekraczającej 5 MW.

2. Materiał wyjściowy i zasięg:

Wyłącznie nieprzetworzony obornik pochodzący od drobiu, o którym mowa w art. 9 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 i który ma być wykorzystany jako paliwo do spalenia zgodnie z wymogami określonymi w pkt 3–5.

W znajdujących się na terenie gospodarstw rolnych obiektach energetycznego spalania, o których mowa w pkt 1, nie zezwala się na spalanie jako paliwo innych produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych ani obornika pochodzącego od innych gatunków lub wytworzonego poza gospodarstwem.

3. Szczegółowe wymogi dotyczące obornika pochodzącego od drobiu wykorzystywanego jako paliwo do spalania:

a) obornik przechowuje się w bezpieczny sposób w zamkniętej strefie składowania, aby zminimalizować potrzebę dalszego kontaktu z nim oraz zapobiec zanieczyszczeniu krzyżowemu innych obszarów gospodarstwa, w którym utrzymuje się gatunki zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność;

b) znajdujące się na terenie gospodarstw rolnych obiekty energetycznego spalania muszą być wyposażone w:

(i) automatyczny system zarządzania paliwem w celu umieszczenia paliwa bezpośrednio w komorze spalania bez potrzeby dalszego kontaktu z nim;

(ii) palnik pomocniczy używany podczas rozruchu i zatrzymywania eksploatacji w celu zapewnienia, by przez cały czas trwania tych operacji i przez cały czas pozostawania niespalonego materiału w komorze spalania spełnione były wymogi dotyczące temperatury określone w rozdziale IV sekcja 2 pkt 2;

4. Dopuszczalne wielkości emisji i wymogi dotyczące monitorowania:

a) emisje dwutlenku siarki, tlenków azotu (tj. sumy tlenku azotu i dwutlenku azotu wyrażonej jako dwutlenek azotu) i cząstek stałych nie przekraczają następujących dopuszczalnych wielkości wyrażonych jako mg/Nm3 przy temperaturze 273,15 K, pod ciśnieniem 101,3 kPa i przy zawartości tlenu wynoszącej 11 % po korekcie dla zawartości pary wodnej w gazach odlotowych:







Zanieczyszczenie Dopuszczalna wielkość emisji w mg/Nm3 Dwutlenek siarki 50 Tlenki azotu (jako NO2) 200 Cząstki stałe 10

b) podmiot prowadzący znajdujący się na terenie gospodarstwa rolnego obiekt