02007R0520 — PL — 15.02.2021 — 003.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 520/2007

z dnia 7 maja 2007 r.

ustanawiające środki techniczne dotyczące ochrony niektórych zasobów gatunków masowo migrujących oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 973/2001







TYTUŁ I

PRZEPISY WSTĘPNE

Artykuł 1

Cel

Niniejsze rozporządzenie określa techniczne środki ochrony mające zastosowanie do prowadzenia połowu i wyładunku niektórych zasobów gatunków masowo migrujących, określonych w załączniku I, jak również gatunków przyławianych.

Artykuł 2

Zakres stosowania

Bez uszczerbku dla art. 9, niniejsze rozporządzenie stosuje się do statków pływających pod banderą państw członkowskich i wpisanych do rejestru we Wspólnocie (zwanych dalej „statkami rybackimi Wspólnoty”).

Artykuł 3

Definicje

Na użytek niniejszego rozporządzenia:

1) „gatunki masowo migrujące” oznaczają gatunki wyszczególnione w załączniku I;

2) „tuńczyki i gatunki tuńczykopodobne określone przez ICCAT” oznaczają gatunki wyszczególnione w załączniku II;

▼M3 —————

▼B

4) „połowy rekreacyjne” oznaczają działalność połowową wykorzystującą żywe zasoby wodne w celach rekreacyjnych lub sportowych;

5) „sieci okrążające” oznaczają sieci okalające ryby jednocześnie z boków i od spodu, wyposażone lub nie w linę sznurującą;

6) „okrężnica” oznacza każdą sieć okrążająca, której dno zaciska się za pomocą liny sznurującej przechodzącej przez serię pierścieni wzdłuż podbory, umożliwiającej jej ściąganie i zamykanie. Okrężnica może być stosowana w połowach małych gatunków pelagicznych, dużych gatunków pelagicznych i gatunków głębinowych;

7) „sznury haczykowe” oznaczają narzędzie połowowe składające się ze sznura podstawowego, do którego podczepione są sznury dodatkowe (stągiewki) wyposażone w liczne haczyki, których długość i rozstawienie jest zróżnicowane w zależności od gatunku docelowego. Sznury takie mogą być rozmieszczone pionowo lub poziomo w stosunku do powierzchni wody; mogą być wystawiane na dnie lub blisko dna (sznury haczykowe kotwiczone) lub mogą unosić się w toni wodnej, lub w pobliżu powierzchni wody (sznury haczykowe przypowierzchniowe);

8) „haczyki” oznaczają zaostrzone, wygięte kawałki drutu stalowego wyposażone zazwyczaj w zadzior. Ostrze haczyka może być proste lub nawet odwrócone i zakrzywione; trzonek haczyka może mieć rozmaite formy i długości, a jego przekrój może być okrągły (regularny) lub spłaszczony (kuty). Całkowita długość haczyka odpowiada całkowitej maksymalnej długości trzonka, mierzonej od końca służącego do wiązania sznura (zazwyczaj w formie oczka) aż do najdalszego punktu wygięcia. Szerokość haczyka odpowiada największej odległości w linii poziomej pomiędzy zewnętrzną częścią trzonka a zewnętrzną częścią zadzioru;

9) „urządzenia powodujące koncentrację ryb (FAD)” oznaczają narzędzie połowowe pływające na powierzchni wody służące do wabienia ryb;

10) „taklowiec do połowów tuńczyka” oznacza statek wyposażony w sprzęt do połowów haczykowych tuńczyka.

Artykuł 4

Obszary

Na użytek niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje wód morskich:

▼M2 —————

▼B

2) obszar 2 wszystkie wody Oceanu Indyjskiego objęte umową o utworzeniu IOTC, jak określono w jej art. 2;

▼M3 —————

▼B

4) obszar 4 wszystkie wody zachodniego i środkowego Oceanu Spokojnego, jak określono w art. 3 konwencji WCPFC.







▼M2 —————

▼B







ROZDZIAŁ 1

Ograniczenia stosowania niektórych rodzajów statków i narzędzi połowowych

Artykuł 5

Ochrona opastuna w niektórych wodach tropikalnych

1. Połowy tuńczyka sejnerami lub taklowcami są zabronione w okresie od dnia 1 do 30 listopada na obszarze wyznaczonym w następujący sposób: — granica południowa: 0° szerokości geograficznej południowej, — granica północna: 5° szerokości geograficznej północnej, — granica zachodnia: 20° długości geograficznej zachodniej, — granica wschodnia: 10° długości geograficznej zachodniej.

2. Państwa członkowskie przekazują Komisji, najpóźniej do dnia 15 sierpnia każdego roku, sprawozdanie w sprawie wdrożenia powyższego środka i, w odpowiednich przypadkach, dołączają wykaz naruszeń popełnionych przez pływające pod ich banderą statki rybackie Wspólnoty, które zostały pociągnięte do odpowiedzialności przez właściwe organy.

▼M1 —————

▼B

Artykuł 7

Połowy bonito, opastuna i tuńczyka żółtopłetwego na niektórych wodach Portugalii

Zakazane jest zatrzymywanie na statku jakiejkolwiek ilości bonito, opastuna lub tuńczyka żółtopłetwego, które zostały złowione przy użyciu okrężnic na wodach będących pod zwierzchnictwem lub jurysdykcją Portugalii, na podobszarze ICES X na północ od 36°30′ N lub na obszarach CECAF na północ od 31° N i na wschód od 17°30′ W; zakazane jest prowadzenie połowu wymienionych gatunków na wymienionych obszarach przy użyciu wymienionych narzędzi.







ROZDZIAŁ 2

Minimalna wielkość

Artykuł 8

Wymiary

1. Osobnik jest uważany za niewymiarowego, jeżeli jego wymiary są mniejsze od minimalnych wymiarów określonych dla danego gatunku w załączniku IV.

2. Wymiary określone w załączniku IV mogą zostać zmienione przez Komisję zgodnie z wiążącymi dla Wspólnoty zaleceniami ICCAT, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 30.

Artykuł 9

Zakazy

1. Zakazane jest zatrzymywanie na statku, przeładowywanie, wyładowywanie, transportowanie, składowanie, wystawianie na sprzedaż, sprzedawanie lub wprowadzanie do obrotu ryb niewymiarowych z gatunków masowo migrujących wyszczególnionych w załączniku IV, które zostały złowione na obszarze 1. Osobniki takie powinny zostać uwolnione do morza natychmiast po złowieniu.

2. Zakazane jest dopuszczanie do swobodnego obrotu lub sprzedawanie we Wspólnocie niewymiarowych ryb pochodzących z państw trzecich i należących do gatunków masowo migrujących wymienionych w załączniku IV, które zostały złowione na obszarze 1.

Artykuł 10

Pomiar wielkości

1. Długość wszystkich gatunków, oprócz żaglicowatych, powinna być mierzona jako długość ogonowa, to znaczy odległość w linii pionowej pomiędzy końcem górnej szczęki a końcem najkrótszego promienia płetwy ogonowej.

2. W odniesieniu do żaglicowatych wielkość jest mierzona od czubka dolnej szczęki do rozwidlenia płetwy ogonowej.

▼M1 —————

▼B







ROZDZIAŁ 3

Ograniczenie liczby statków

Artykuł 12

Opastun i tuńczyk długopłetwy w północnym Atlantyku

1. Rada, stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, określa liczbę i łączną pojemność według tonażu brutto (GT) statków rybackich Wspólnoty o długości całkowitej przekraczającej 24 metry, przeznaczonych do połowu opastuna jako gatunku docelowego na obszarze 1. Dane te określa się: a) jako średnią liczbę i pojemność, podaną w tonach brutto, statków rybackich Wspólnoty prowadzących połowy opastuna jako gatunku docelowego na obszarze 1 w okresie od 1991 r. do 1992 r.; oraz b) na podstawie informacji o ograniczeniu liczby statków Wspólnoty prowadzących połowy opastuna w 2005 r., przekazanych ICCAT w dniu 30 czerwca 2005 r.

2. Rada, stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, określa liczbę statków rybackich Wspólnoty prowadzących połowy tuńczyka długopłetwego północnego Atlantyku jako gatunku docelowego. Liczbę tę ustala się jako średnią liczbę statków rybackich Wspólnoty prowadzących połowy tuńczyka długopłetwego na północnym Atlantyku jako gatunku docelowego, w okresie od 1993 r. do 1995 r.

3. Rada, stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, rozdziela pomiędzy państwa członkowskie: a) liczbę i pojemność wyrażaną w GT zgodnie z ust. 1; b) liczbę statków określoną zgodnie z ust. 2.

4. Do dnia 15 maja każdego roku każde państwo członkowskie przekazuje Komisji w zwyczajowo przyjęty sposób przekazywania danych: a) wykaz statków o długości przekraczającej 24 metrów pływających pod jego banderą poławiających opastuna; b) wykaz statków pływających pod jego banderą, prowadzących ukierunkowane połowy tuńczyka długopłetwego na północnym Atlantyku.

Komisja przekazuje te informacje do sekretariatu ICCAT przed dniem 31 maja każdego roku.

5. Wykazy, o których mowa w ust. 4, zawierają wewnętrzny numer w rejestrze statków rybackich przydzielony każdemu statkowi zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 26/2004 z dnia 30 grudnia 2003 r. dotyczącego rejestru statków rybackich Wspólnoty ( 1 ) oraz stosowany rodzaj narzędzia połowowego.







ROZDZIAŁ 4

Gatunki niedocelowe oraz połowy sportowe i rekreacyjne

Artykuł 13

Marliny

Państwa członkowskie zachęcają do stosowania ochronnych linek płoszących na krętlikach pozwalających na łatwe uwalnianie żywych marlinów błękitnych oraz marlinów białych.

Artykuł 14

Rekiny

1. Państwa członkowskie zachęcają do uwalnianie przypadkowo złowionych żywych rekinów, w szczególności osobników młodocianych.

2. Państwa członkowskie zachęcają do zmniejszenia liczby odrzucanych rekinów poprzez poprawę selektywności narzędzi połowowych.

Artykuł 15

Żółwie morkie

Państwa członkowskie zachęcają do uwalniania przypadkowo złowionych żywych żółwi morskich.

Artykuł 16

Połowy sportowe i rekreacyjne na Morzu Śródziemnym

1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki mające na celu zakazanie stosowania na Morzu Śródziemnym sieci ciągnionych, sieci okrążających, okrężnic, drag, sieci skrzelowych, sieci trójściennych i sznurów haczykowych co połowów rekreacyjnych i sportowych tuńczyka i gatunków tuńczykopodobnych.

2. Państwa członkowskie zapewniają, że tuńczyk i gatunki tuńczykopodobne złowione na Morzu Śródziemnym w ramach połowów rekreacyjnych lub sportowych nie są wprowadzane do obrotu.

Artykuł 17

Sprawozdanie

W terminie do dnia 15 sierpnia każdego roku państwa członkowskie przekazują Komisji sprawozdanie dotyczące wdrożenia przepisów niniejszego rozdziału.







TYTUŁ III

ŚRODKI TECHNICZNE STOSOWANE NA OBSZARZE 2







ROZDZIAŁ 1

Ograniczenie liczby statków

Artykuł 18

Liczba statków posiadających zezwolenie

1. Rada, stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, określa liczbę statków rybackich Wspólnoty o długości całkowitej przekraczającej 24 metry, które mogą prowadzić połowy na obszarze 2. Liczbę tę ustala się jako liczbę statków rybackich Wspólnoty wpisanych do rejestru statków IOTC w 2003 r. Ograniczenie liczby statków musi odpowiadać tonażowi całkowitemu wyrażonemu w tonach brutto (GT). W przypadku wymiany statków tonaż całkowity nie może zostać przekroczony.

2. Rada, stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 20 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, rozdziela pomiędzy państwa członkowskie liczbę statków określoną zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu.







ROZDZIAŁ 2

Gatunki niedocelowe

Artykuł 19

Rekiny

1. Państwa członkowskie wykorzystują wszelkie możliwe środki, aby zachęcić do uwalniania przypadkowo złowionych żywych rekinów, w szczególności osobników młodocianych.

2. Państwa członkowskie zachęcają do zmniejszenia liczby odrzucanych rekinów.

Artykuł 20

Żółwie morskie

1. Państwa członkowskie wykorzystują wszelkie możliwe środki, aby zmniejszyć wpływ rybołówstwa na żółwie morskie, w szczególności poprzez stosowanie środków przewidzianych w ust. 2, 3 i 4.

2. Stosowanie każdego narzędzia połowowego podlega następującym warunkom: a) zachowanie właściwego sposobu posługiwania się danym narzędziem, w tym przywracania do normalnego stanu i bezzwłocznego uwalniania żółwi złowionych przypadkowo (na haczyk lub w sieci) lub przyłowionych; b) posiadanie na statku sprzętu niezbędnego do uwalniania żółwi morskich złowionych przypadkowo lub przyłowionych.

3. Stosowanie okrężnicy podlega następującym warunkom: a) obowiązek unikania, gdy jest to możliwe, otaczania siecią żółwi morskich; b) określanie i stosowanie parametrów narzędzi połowowych pozwalających zminimalizować przyławianie żółwi morskich; c) przyjęcie wszelkich środków niezbędnych do uwalniania żółwi morskich otoczonych lub złowionych; d) przyjęcie wszelkich środków niezbędnych do monitorowania urządzeń powodujących koncentrację ryb, w które mogłyby złapać się żółwie morskie, w celu uwalniania złowionych żółwi i odzyskiwania niewykorzystywanych urządzeń.

4. Stosowanie sznurów haczykowych podlega następującym warunkom: a) opracowanie i wprowadzenie takich połączeń haczyków, rodzajów przynęty, głębokości oraz typów sieci i technik połowowych, które prowadzą do zmniejszenia połowów przypadkowych i przyłowów, jak również śmiertelności żółwi morskich; b) posiadanie na statku sprzętu niezbędnego do uwalniania żółwi morskich złowionych przypadkowo lub przyłowionych, w tym narzędzi do ich odczepiania lub do przecinania sznurów i podbieraków.

▼M3 —————

▼B







TYTUŁ V

ŚRODKI TECHNICZNE STOSOWANE NA OBSZARZE 4

Artykuł 28

Ograniczenie strat

Państwa członkowskie podejmują środki mające na celu ograniczenie do minimum strat, odrzutów, połowów przez narzędzia zagubione lub porzucone, zmniejszenie zanieczyszczenia powodowanego przez statki rybackie, obniżenie ilości złowionych ryb lub innych zwierząt z gatunków niedocelowych oraz zmniejszenie negatywnego wpływu na gatunki pokrewne lub zależne, w szczególności na gatunki zagrożone wyginięciem.







TYTUŁ VI

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 29

Ssaki morskie

1. Zakazane jest otaczanie okrężnicami wszelkich stad lub grup ssaków morskich.

2. Ustęp 1 ma zastosowanie do wszystkich statków rybackich Wspólnoty z wyjątkiem statków wymienionych w art. 23.







TYTUŁ VII

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 30

Procedura komitetu

Środki, które mają zostać podjęte na mocy art. 6 ust. 4 i art. 8 ust. 2, przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 30 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.

Artykuł 31

Uchylenie

Niniejszym uchyla się rozporządzenie (WE) nr 973/2001.

Artykuł 32

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.









ZAŁĄCZNIK I

Wykaz gatunków masowo migrujących

— Tuńczyk długopłetwy, biały: Thunnus alalunga

— Tuńczyk zwyczajny, błękitnopłetwy: Thunnus thynnus

— Opastun: Thunnus obesus

— Bonito, tuńczyk pasiasty: Katsuwonus pelamis

— Pelamida: Sarda sarda

— Tuńczyk żółtopłetwy: Thunnus albacares

— Tuńczyk czarnopłetwy: Thunnus atlanticus

— Tunek, wszystkie gatunki: Euthynnus spp.

— Tuńczyk południowy: Thunnus maccoyii

— Tazar, wszystkie gatunki: Auxis spp.

— Prażmowate: Bramidae

— Marlin, wszystkie gatunki: Tetrapturus spp. ; Makaira spp.

— Żaglica, wszystkie gatunki: Istiophorus spp.

— Miecznik: Xiphias gladius

— Sajra, wszystkie gatunki: Scomberesox spp. ; Cololabis spp.

— Koryfena; koryfena mała: Coryphaena hippurus ; coryphaena equiselis

— Rekiny: Hexanchus griseus ; Cetorhinus maximus ; Alopiidae Rhincodon typus ; Carcharhinide ; Sphyrnidae ; Isuridae ; Lamnidae .

— Walenie (wieloryby i morświny): Physeteridae ; Balenidae ; Eschrichtiidae ; Monodontidae ; Ziphiidae ; Delphinidae .

▼M2 —————