2013D0115 — PL — 28.07.2016 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI z dnia 26 lutego 2013 r. w sprawie przyjęcia podręcznika SIRENE i innych środków wykonawczych dla systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (notyfikowana jako dokument nr C(2013) 1043) (Jedynie teksty w języku angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim oraz włoskim są autentyczne) (2013/115/UE) (Dz.U. L 071 z 14.3.2013, s. 1)

zmienione przez:





sprostowane przez:









▼B

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 26 lutego 2013 r.

w sprawie przyjęcia podręcznika SIRENE i innych środków wykonawczych dla systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)

(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 1043)

(Jedynie teksty w języku angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim oraz włoskim są autentyczne)

(2013/115/UE)







Artykuł 1

Podręcznik SIRENE oraz inne środki wykonawcze dla systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji zawarto w załączniku oraz dodatkach do tego załącznika. Przepisy te mają zastosowanie do personelu uczestniczącego w działaniach SIRENE oraz wszystkich użytkowników SIS II.

Artykuł 2

Uchyla się decyzje 2008/333/WE oraz 2008/334/WSiSW.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej notyfikacji.

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia, który ustali Rada jednomyślną decyzją członków reprezentujących rządy państw członkowskich uczestniczących w SIS 1+, zgodnie z art. 55 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 oraz art. 71 ust. 2 decyzji 2007/533/WSiSW.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Belgii, Republiki Bułgarii, Republiki Czeskiej, Królestwa Danii, Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Estońskiej, Irlandii, Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Irlandii, Republiki Włoskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Węgier, Republiki Malty, Królestwa Niderlandów, Republiki Austrii, Rzeczpospolitej Polskiej, Republiki Portugalskiej, Rumunii, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej, Republiki Finlandii, Królestwa Szwecji i Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

▼M2









ZAŁĄCZNIK

Podręcznik Sirene i inne środki wykonawcze dla systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)

SPIS TREŚCI WPROWADZENIE 1. BIURA SIRENE ORAZ INFORMACJE UZUPEŁNIAJĄCE 1.1. Biuro SIRENE 1.2. Podręcznik SIRENE 1.3. Dodatki do podręcznika SIRENE 1.4. Katalog zaleceń dotyczących właściwego stosowania dorobku Schengen oraz najlepszych praktyk (system informacyjny Schengen) 1.5. Rola biur SIRENE we współpracy policyjnej w Unii Europejskiej 1.5.1. Transfer danych SIS II oraz informacji uzupełniających do państw trzecich lub organizacji międzynarodowych 1.6. Stosunki biur SIRENE z Europolem 1.7. Stosunki biur SIRENE z Eurojustem 1.8. Stosunki biur SIRENE z Interpolem 1.8.1. Pierwszeństwo wpisów w SIS II przed wpisami Interpolu 1.8.2. Wybór kanału wymiany informacji 1.8.3. Wykorzystanie i dystrybucja informacji Interpolu w państwach Schengen 1.8.4. Uzyskanie trafienia i usunięcie wpisu 1.8.5. Usprawnienie współpracy między biurami SIRENE a krajowymi biurami centralnymi (KBC) Interpolu 1.9. Standardy 1.9.1. Dostępność 1.9.2. Ciągłość 1.9.3. Poufność 1.9.4. Dostępność 1.10. Komunikacja 1.10.1. Język komunikacji 1.10.2. Wymiana danych między biurami SIRENE 1.10.3. Sieć, wiadomości oraz skrzynki poczty elektronicznej 1.10.4. Komunikacja w wyjątkowych okolicznościach 1.11. Książka adresowa SIRENE 1.12. System kontroli obiegu zadań SIRENE 1.13. Terminy udzielania odpowiedzi 1.13.1. Wskazanie pilnego charakteru sprawy na formularzach SIRENE, z uwzględnieniem pilnego powiadamiania o uzyskanym trafieniu 1.14. Zasady transliteracji/transkrypcji 1.15. Jakość danych 1.16. Archiwizacja 1.17. Personel 1.17.1. Szefowie biur SIRENE 1.17.2. Osoba kontaktowa biura SIRENE (SIRCoP) 1.17.3. Wiedza 1.17.4. Szkolenia 1.17.5. Wymiana pracowników 2. PROCEDURY OGÓLNE 2.1. Definicje 2.2. Wielokrotne wpisy (art. 34 ust. 6 rozporządzenia w sprawie SIS II i art. 49 ust. 6 decyzji w sprawie SIS II) 2.2.1. Zgodność wpisów 2.2.2. Kolejność wpisów 2.2.3. Sprawdzanie pod kątem niezgodności oraz dokonywanie wielokrotnych wpisów 2.2.4. Szczególna sytuacja Zjednoczonego Królestwa i Irlandii 2.3. Wymiana informacji po uzyskaniu trafienia 2.4. Przypadki, gdy nie można zastosować procedur po uzyskaniu trafienia (art. 48 decyzji w sprawie SIS II i art. 33 rozporządzenia w sprawie SIS II) 2.5. Przetwarzanie danych do celów innych niż te, dla których zostały one wprowadzone do systemu SIS II (art. 46 ust. 5 decyzji w sprawie SIS II) 2.6. Dodanie zastrzeżenia 2.6.1. Wprowadzenie 2.6.2. Konsultacje z państwami członkowskimi w celu dodania zastrzeżenia 2.6.3. Wniosek o usunięcie zastrzeżenia 2.7. Dane, w których wykryto błąd prawny lub faktyczny (art. 34 rozporządzenia w sprawie SIS II i art. 49 decyzji w sprawie SIS II) 2.8. Prawo dostępu do danych i ich korygowania (art. 41 rozporządzenia w sprawie SIS II i art. 58 decyzji w sprawie SIS II) 2.8.1. Wnioski o dostęp do danych lub o ich skorygowanie 2.8.2. Wymiana informacji na temat wniosków o udzielenie dostępu do wpisów dokonanych przez inne państwa członkowskie 2.8.3. Wymiana informacji na temat wniosków o skorygowanie lub usunięcie danych wprowadzonych przez inne państwa członkowskie 2.9. Usuwanie wpisu w przypadku, gdy nie spełnia on już warunków przechowywania w systemie 2.10. Zapis nazw własnych 2.11. Kategorie tożsamości 2.11.1. Tożsamość przywłaszczona (art. 36 rozporządzenia w sprawie SIS II i art. 51 decyzji w sprawie SIS II) 2.11.2. Wprowadzanie danych dotyczących aliasu 2.11.3. Wymiana dalszych informacji w celu ustalenia tożsamości osoby 2.12. Wymiana informacji w przypadku wpisów z odesłaniami 2.12.1. Zasady operacyjne 2.13. Format i jakość danych biometrycznych w SIS II 2.13.1. Dalsze wykorzystanie danych uzyskanych w ramach wymiany, w tym archiwizacja 2.13.2. Wymiana odcisków palców i fotografii 2.13.3. Wymagania techniczne 2.13.4. Format i jakość danych biometrycznych 2.14. Szczególne rodzaje poszukiwań 2.14.1. Poszukiwanie w określonym obszarze geograficznym 2.14.2. Poszukiwanie z udziałem specjalnych jednostek policji prowadzących poszukiwania celowe (FAST) 3. WPISY DOTYCZĄCE OSÓB POSZUKIWANYCH W CELU ARESZTOWANIA ICH I WYDANIA LUB EKSTRADYCJI (ART. 26 DECYZJI W SPRAWIE SIS II) 3.1. Dokonanie wpisu 3.2. Wielokrotne wpisy 3.3. Tożsamość przywłaszczona 3.4. Wprowadzanie danych dotyczących aliasu 3.5. Informacje uzupełniające przesyłane państwom członkowskim 3.5.1. Informacje uzupełniające przesyłane w związku z aresztowaniem tymczasowym 3.6. Dodanie zastrzeżenia 3.6.1. Wielokrotny wniosek o dodanie zastrzeżenia do wpisów dotyczących osób poszukiwanych do aresztowania w celu ekstradycji, w przypadkach gdy decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW ( 1 ) nie ma zastosowania 3.7. Działania podejmowane przez biura SIRENE po otrzymaniu wpisu w celu aresztowania 3.8. Wymiana informacji po uzyskaniu trafienia 3.9. Wymiana informacji uzupełniających na temat wydania lub ekstradycji 3.10. Wymiana informacji uzupełniających na temat tranzytu przez terytorium innego państwa członkowskiego 3.11. Usuwanie wpisów po dokonaniu wydania lub ekstradycji 4. WPISY DO CELÓW ODMOWY WJAZDU LUB POBYTU (ART. 24 ROZPORZĄDZENIA W SPRAWIE SIS II) 4.1. Dokonanie wpisu 4.2. Wielokrotne wpisy 4.3. Tożsamość przywłaszczona 4.4. Wprowadzanie danych dotyczących aliasu 4.5. Wymiana informacji w związku z przyznawaniem pozwoleń na pobyt lub wiz 4.5.1. Procedury specjalne przewidziane w art. 25 konwencji z Schengen 4.5.2. Szczególne procedury przewidziane w art. 5 ust. 4 lit. a) i c) kodeksu granicznego Schengen 4.6. Wspólne zasady dotyczące procedur, o których mowa w pkt 4.5. 4.7. Wymiana informacji w przypadku wystąpienia trafienia oraz odmowy wjazdu lub wydalenia z obszaru Schengen 4.8. Wymiana informacji po uzyskaniu trafienia dotyczącego obywatela państwa trzeciego korzystającego z prawa do swobodnego przemieszczania się 4.9. Wymiana informacji w przypadku gdy przy braku trafienia państwo członkowskie stwierdzi istnienie wpisu w celu odmowy pozwolenia na wjazd w odniesieniu do obywatela państwa trzeciego korzystającego z prawa do swobodnego przemieszczania się 4.10. Usuwanie wpisów do celów odmowy wjazdu lub pobytu 5. WPISY DOTYCZĄCE OSÓB ZAGINIONYCH (ART. 32 DECYZJI W SPRAWIE SIS II) 5.1. Wielokrotne wpisy 5.2. Tożsamość przywłaszczona 5.3. Wprowadzanie danych dotyczących aliasu 5.4. Dodanie zastrzeżenia 5.5. Opisanie wyglądu zaginionych małoletnich i innych osób w sytuacji zagrożenia 5.6. Wymiana informacji po uzyskaniu trafienia 5.7. Usuwanie wpisów dotyczących osób zaginionych 5.7.1. Małoletni 5.7.2. Dorośli, w odniesieniu do których nie złożono wniosku o zastosowanie środków ochronnych 5.7.3. Dorośli, w odniesieniu do których złożono wniosek o zastosowanie środków ochronnych 6. WPISY DOTYCZĄCE OSÓB POSZUKIWANYCH DO CELÓW POSTĘPOWANIA SĄDOWEGO (ART. 34 DECYZJI W SPRAWIE SIS II) 6.1. Wielokrotne wpisy 6.2. Tożsamość przywłaszczona 6.3. Wprowadzanie danych dotyczących aliasu 6.4. Wymiana informacji po uzyskaniu trafienia 6.5. Usuwanie wpisów dotyczących osób poszukiwanych do celów postępowania sądowego 7. WPISY DO CELÓW KONTROLI NIEJAWNYCH LUB KONTROLI SZCZEGÓLNYCH (ART. 36 DECYZJI W SPRAWIE SIS II) 7.1. Wielokrotne wpisy 7.2. Tożsamość przywłaszczona 7.3. Wprowadzanie danych dotyczących aliasu 7.4. Powiadamianie innych państw członkowskich o dokonaniu wpisów 7.5. Dodanie zastrzeżenia 7.6. Wymiana informacji po uzyskaniu trafienia 7.7. Usuwanie wpisów do celów kontroli niejawnej lub kontroli szczególnej 7.8. Systemy automatycznego rozpoznawania tablic rejestracyjnych (ANPR) 8. WPISY DOTYCZĄCE PRZEDMIOTÓW PRZEZNACZONYCH DO ZAJĘCIA LUB WYKORZYSTANIA JAKO DOWÓD (ART. 38 DECYZJI W SPRAWIE SIS II) 8.1. Wielokrotne wpisy 8.2. Wpisy dotyczące pojazdów 8.2.1. Sprawdzenie, czy występują wielokrotne wpisy dotyczące danego pojazdu 8.2.2. Dublujące się numery VIN 8.3. Wymiana informacji po uzyskaniu trafienia 8.4. Usuwanie wpisów dotyczących przedmiotów przeznaczonych do zajęcia lub wykorzystania jako dowód w postępowaniu karnym 9. SYSTEMY AUTOMATYCZNEGO ROZPOZNAWANIA TABLIC REJESTRACYJNYCH (ANPR) 10. STATYSTYKI

WPROWADZENIE

Strefa Schengen

Dnia 14 czerwca 1985 r. przedstawiciele rządów Królestwa Belgii, Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Francuskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga i Królestwa Niderlandów podpisali w Schengen, luksemburskim miasteczku, układ mający umożliwić „[…] wszystkim obywatelom państw członkowskich swobodne przekraczanie granic wewnętrznych […]” i „swobodny przepływ towarów i usług”.

Pięć państw założycielskich podpisało Konwencję wykonawczą do układu z Schengen ( 2 ) w dniu 19 czerwca 1990 r. Później dołączyły do nich kolejne państwa: Republika Włoska dnia 27 listopada 1990 r., Królestwo Hiszpanii i Republika Portugalska dnia 25 czerwca 1991 r., Republika Grecka dnia 6 listopada 1992 r., Republika Austrii dnia 28 kwietnia 1995 r. oraz Królestwo Danii, Królestwo Szwecji i Republika Finlandii dnia 19 grudnia 1996 r.

Począwszy od dnia 26 marca 1995 r. dorobek Schengen jest w pełni stosowany w Belgii, Niemczech, Francji, Luksemburgu, Niderlandach, Hiszpanii i Portugalii ( 3 ). Dorobek Schengen jest w pełni stosowany od dnia 31 marca 1998 r. w Austrii i we Włoszech ( 4 ), od dnia 26 marca 2000 r. w Grecji ( 5 ) i wreszcie od dnia 25 marca 2001 r. w Norwegii, Islandii, Szwecji, Danii i Finlandii ( 6 ).

Zjednoczone Królestwo i Irlandia stosują tylko niektóre przepisy dorobku Schengen odpowiednio zgodnie z decyzjami 2000/365/WE i 2002/192/WE.

W przypadku Zjednoczonego Królestwa przepisy, które państwo to postanowiło stosować (z wyjątkiem SIS), mają zastosowanie od dnia 1 stycznia 2005 r. ( 7 ).

Dorobek Schengen został włączony do ram prawnych Unii Europejskiej protokołami załączonymi do Traktatu z Amsterdamu ( 8 ) w 1999 r. W dniu 12 maja 1999 r. przyjęto decyzję Rady określającą podstawę prawną dla każdego z postanowień lub decyzji stanowiących dorobek prawny Schengen, zgodnie ze stosownymi postanowieniami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i Traktatu o Unii Europejskiej.

Począwszy od 1 maja 2004 r. dorobek Schengen, który został włączony do ram prawnych Unii Europejskiej protokołem załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (zwanym dalej „protokołem Schengen”), oraz akty oparte na tym dorobku lub w inny sposób z nim powiązane są wiążące dla Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej. Wspomniane państwa członkowskie stały się pełnoprawnymi członkami strefy Schengen dnia 21 grudnia 2007 r.

Cypr jest sygnatariuszem Konwencji wykonawczej do układu z Schengen, ale korzysta z derogacji zawartej w Akcie przystąpienia z 2003 r.

Republika Bułgarii i Rumunia przystąpiły do Unii Europejskiej dnia 1 stycznia 2007 r.; począwszy od tego dnia dorobek Schengen oraz akty na nim oparte lub w jakikolwiek sposób z nim związane stały się dla nich wiążące, z zastrzeżeniem derogacji zawartej w Akcie przystąpienia z 2005 r.

Chorwacja przystąpiła do Unii Europejskiej z dniem 1 lipca 2013 r. Stosuje ona dorobek Schengen, z zastrzeżeniem derogacji zawartej w Akcie przystąpienia z 2011 r.

Niektóre przepisy dorobku Schengen stosują się w nowych państwach członkowskich od dnia ich przystąpienia do UE. Inne przepisy stosują się w tych państwach członkowskich jedynie na mocy odpowiedniej decyzji Rady w tej sprawie. Wreszcie Rada podejmuje decyzję o zniesieniu kontroli na granicach po sprawdzeniu, czy w danym państwie członkowskim zostały spełnione niezbędne warunki stosowania wszystkich części dorobku z odnośnej dziedziny, zgodnie z mającymi zastosowanie procedurami oceny Schengen oraz po zasięgnięciu opinii Parlamentu Europejskiego.

Do strefy Schengen dołączyły kolejne państwa europejskie. Królestwo Norwegii i Republika Islandii zawarły dnia 18 maja 1999 r. układ o stowarzyszeniu z państwami członkowskimi ( 9 ) w celu przyłączenia się do wspomnianej konwencji.

W 2004 r. Konfederacja Szwajcarska podpisała umowę z Unią Europejską i Wspólnotą Europejską dotyczącą włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen ( 10 ), na mocy której dnia 12 grudnia 2008 r. stała się ona członkiem strefy Schengen.

Na podstawie Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen ( 11 ) podpisanego w 2008 r. Księstwo Liechtensteinu stało się członkiem strefy Schengen dnia 19 grudnia 2011 r.

System informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II)

System SIS II, utworzony rozporządzeniem (WE) nr 1987/2006 (rozporządzenie w sprawie SIS II) i decyzją 2007/533/WSiSW (decyzja w sprawie SIS II) w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (zwanymi dalej wspólnie „instrumentami prawnymi SIS II”), jak również rozporządzeniem (WE) nr 1986/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady ( 12 ) jest wspólnym systemem informacyjnym umożliwiającym właściwym organom w państwach członkowskich współpracę w zakresie wymiany informacji, a także stanowi podstawowe narzędzie do stosowania przepisów dorobku Schengen włączonego do ram prawnych Unii Europejskiej. Instrumenty prawne SIS II, o ile mają zastosowanie, uchylają postanowienia tytułu IV Konwencji wykonawczej do układu z Schengen z dniem 9 kwietnia 2013 r. System SIS II zastępuje system informacyjny Schengen pierwszej generacji, uruchomiony w 1995 r., a następnie rozszerzony w 2005 r. i 2007 r.

Zgodnie z art. 1 wyżej wymienionych instrumentów prawnych SIS II celem SIS II jest „[…] zapewnienie, przy wykorzystaniu informacji przekazywanych za pośrednictwem tego systemu, wysokiego poziomu bezpieczeństwa w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości Unii Europejskiej, w tym utrzymywanie bezpieczeństwa publicznego oraz porządku publicznego oraz zagwarantowanie bezpieczeństwa na terytorium państw członkowskich, a także stosowanie postanowień tytułu IV części trzeciej Traktatu WE (zwanego dalej Traktatem WE) odnoszących się do przepływu osób na terytorium państw członkowskich”.

Zgodnie z instrumentami prawnymi SIS II, system ten zapewnia, w drodze zautomatyzowanej procedury wyszukiwania, dostęp do wpisów dotyczących osób, pojazdów i przedmiotów następującym organom:

a) organom odpowiedzialnym za kontrole graniczne, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady ( 13 );

b) organom prowadzącym i koordynującym inne kontrole policyjne i celne w granicach kraju;

c) krajowym organom sądowym i organom koordynującym ich funkcjonowanie;

d) organom odpowiedzialnym za wydawanie wiz, organom centralnym odpowiedzialnym za rozpatrywanie wniosków wizowych, organom odpowiedzialnym za przyznawanie pozwoleń na pobyt i za wykonywanie przepisów dotyczących obywateli państw trzecich, w kontekście stosowania prawa unijnego w zakresie przemieszczania się osób;

e) organom odpowiedzialnym za wydawanie świadectw rejestracji pojazdów (zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1986/2006).

Zgodnie z decyzją w sprawie SIS II również Europol i Eurojust mają dostęp do niektórych rodzajów wpisów.

SIS II obejmuje następujące elementy:

1. jednostkę centralną (centralny SIS II), na którą składają się: a) funkcja wsparcia technicznego (CS-SIS) zawierająca bazę danych (baza danych SIS II); b) jednolity interfejs krajowy (NI-SIS);

2. moduł krajowy (N.SIS II) w każdym państwie członkowskim, składający się z krajowych systemów danych, które łączą się z centralnym SIS II. N.SIS II może zawierać zbiór danych (kopia krajowa) zawierający pełną lub częściową kopię bazy danych SIS II;

3. infrastrukturę łączności pomiędzy CS-SIS a NI-SIS, dzięki której dane SIS II można przekazywać przez przeznaczoną do tego, zaszyfrowaną sieć wirtualną i wymieniać między określonymi poniżej biurami SIRENE.

1. BIURA SIRENE ORAZ INFORMACJE UZUPEŁNIAJĄCE

1.1. Biuro SIRENE

SIS II zawiera jedynie niezbędne informacje (tj. dane zawarte we wpisie) pozwalające na zidentyfikowanie osoby lub przedmiotu oraz podjęcie koniecznych działań. Ponadto zgodnie z instrumentami prawnymi SIS II państwa członkowskie dokonują dwu- lub wielostronnej wymiany informacji uzupełniających powiązanych z danym wpisem, koniecznych do wykonania niektórych przepisów przewidzianych w instrumentach prawnych SIS II i ze względu na prawidłowe działanie SIS II.

Wspomniana struktura wymiany informacji uzupełniających otrzymała nazwę „SIRENE”, będącą skrótowcem od terminu angielskiego: Supplementary Information Request at the National Entries (wniosek o informacje uzupełniające na poziomie dostępów krajowych).

Każde państwo członkowskie powołuje swoje krajowe „biuro SIRENE” zgodnie ze wspólnym art. 7 ust. 2 instrumentów prawnych SIS II. Pełni ono rolę pojedynczego punktu kontaktowego dla państw członkowskich, czynnego całą dobę przez 7 dni w tygodniu, służącego wymianie informacji uzupełniających dotyczących wpisów oraz umożliwiającego podjęcie odpowiednich działań w przypadkach, gdy w wyniku uzyskania trafienia odnaleziono osoby lub przedmioty, których dotyczyły informacje wprowadzone do systemu SIS II. Najważniejsze zadania biur SIRENE obejmują ( 14 ) zapewnianie, zgodnie z wytycznymi zawartymi w niniejszym podręczniku SIRENE, wymiany wszelkich informacji uzupełniających, o której mowa we wspólnym art. 8 instrumentów prawnych SIS II i która jest prowadzona:

a) w celu umożliwienia państwom członkowskim wzajemnej konsultacji lub wzajemnego informowania się podczas dokonywania wpisu (np. przy dokonywaniu wpisu do celów aresztowania);

b) po uzyskaniu trafienia w systemie w celu umożliwienia podjęcia odpowiednich działań (np. uzyskania trafienia);

c) w przypadku niemożności podjęcia wymaganego działania (np. przy dodaniu zastrzeżenia);

d) w przypadku rozwiązywania kwestii jakości danych SIS II (np. jeżeli dane zostały wprowadzone w sposób niezgodny z prawem lub nie odpowiadają stanowi faktycznemu), co obejmuje zatwierdzanie wpisów wychodzących oraz weryfikowanie wpisów przychodzących, o ile wynika to z przepisów prawa krajowego;

e) w kwestiach zgodności i priorytetu wpisów (np. przy sprawdzaniu, czy występują wielokrotne wpisy);

f) w kwestiach praw osób, których dotyczą dane, w szczególności prawa dostępu do danych.

Zachęca się państwa członkowskie do stworzenia zorganizowanej struktury organów odpowiedzialnych za międzynarodową współpracę policyjną, z uwzględnieniem biur SIRENE, tak aby uniknąć sporów kompetencyjnych oraz powielania pracy.

1.2. Podręcznik SIRENE

Podręcznik SIRENE jest zbiorem wytycznych opisujących szczegółowo zasady i procedury dwu- lub wielostronnej wymiany informacji uzupełniających.

1.3. Dodatki do podręcznika SIRENE

Ponieważ niektóre zasady o charakterze technicznym mają bezpośredni wpływ na pracę użytkowników końcowych w państwach członkowskich, w tym na pracę biur SIRENE, wskazane jest zawarcie takich zasad w podręczniku SIRENE. W związku z powyższym dodatki do niniejszego podręcznika zawierają, między innymi, zasady transliteracji, tabele kodów, formularze do przekazywania informacji uzupełniających oraz inne techniczne środki wykonawcze na potrzeby przetwarzania danych.

1.4. Katalog zaleceń dotyczących właściwego stosowania dorobku Schengen oraz najlepszych praktyk (system informacyjny Schengen)

Katalog ten służy do przedstawienia państwom członkowskim niewiążących prawnie zaleceń i najlepszych praktyk wynikających z dotychczasowych doświadczeń. Stanowi on także narzędzie referencyjne na potrzeby oceny prawidłowego wdrożenia instrumentów prawnych SIS II. W związku z powyższym należy, w miarę możliwości, stosować się do zawartych w nim wytycznych.

1.5. Rola biur SIRENE we współpracy policyjnej w Unii Europejskiej

Wymiana informacji uzupełniających pozostaje bez uszczerbku dla wykonywania zadań powierzonych biurom SIRENE w dziedzinie międzynarodowej współpracy policyjnej przepisami prawa krajowego wdrażającymi inne instrumenty prawne Unii Europejskiej.

Biurom SIRENE można powierzyć dodatkowe zadania, szczególnie przepisami prawa krajowego wdrażającego ramową decyzję 2006/960/WSiSW, art. 39 i 46 konwencji z Schengen, jeżeli nie zostały one zastąpione decyzją ramową 2006/960/WSiSW, art. 40 lub 41 konwencji z Schengen lub jeżeli informacje wchodzą w zakres wzajemnej pomocy sądowej.

Jeżeli biuro SIRENE otrzyma od innego biura SIRENE wniosek wykraczający poza zakres jego kompetencji określony prawem krajowym, bezzwłocznie przekazuje wniosek właściwym władzom i informuje o tym biuro SIRENE, które wystąpiło z takim wnioskiem. W razie konieczności udziela wsparcia biuru SIRENE, które wystąpiło z wnioskiem, aby ułatwić mu komunikację.

1.5.1. Transfer danych SIS II oraz informacji uzupełniających do państw trzecich lub organizacji międzynarodowych

Zgodnie z art. 39 rozporządzenia w sprawie SIS II i art. 54 decyzji w sprawie SIS II dane przetwarzane w SIS II w procesie stosowania wymienionych dwóch instrumentów prawnych nie są przekazywane ani udostępniane państwom trzecim ani organizacjom międzynarodowym. Zakaz ten ma zastosowanie do przekazywania informacji uzupełniających państwom trzecim lub organizacjom międzynarodowym. Artykuł 55 decyzji w sprawie SIS II przewiduje odstępstwo od tej ogólnej zasady w odniesieniu do wymiany z Interpolem danych na temat skradzionych, przywłaszczonych, utraconych lub unieważnionych paszportów, przy spełnieniu warunków określonych w tym artykule.

1.6. Stosunki biur SIRENE z Europolem

Europol ma prawo dostępu do danych wprowadzonych do SIS II oraz do bezpośredniego przeszukiwania takich danych zgodnie z art. 26, 36 i 38 decyzji w sprawie SIS II. Europol może zwrócić się do państw członkowskich o przekazanie dalszych informacji zgodnie z postanowieniami decyzji o Europolu ( 15 ). Zgodnie z przepisami krajowymi stanowczo zaleca się nawiązanie współpracy z krajową jednostką Europolu (ENU) w celu zapewnienia, aby biuro SIRENE zostało każdorazowo poinformowane o wymianie między Europolem i krajową jednostką Europolu informacji uzupełniających dotyczących wpisów w SIS II. W wyjątkowych przypadkach, gdy na poziomie krajowym informacje dotyczące wpisów w SIS II przekazywane są przez krajową jednostkę Europolu, należy dołożyć starań, aby poinformować o tym fakcie wszystkie podmioty uczestniczące w wymianie informacji, w szczególności biuro SIRENE, w celu uniknięcia dezorientacji.

1.7. Stosunki biur SIRENE z Eurojustem

Krajowi przedstawiciele oddelegowani do Eurojustu oraz ich asystenci mają prawo dostępu do danych wprowadzonych do SIS II oraz do bezpośredniego przeszukiwania takich danych zgodnie z art. 26, 32, 34 i 38 decyzji w sprawie SIS II. Zgodnie z prawem krajowym należy nawiązać z nimi współpracę w celu zapewnienia sprawnej wymiany informacji w przypadku uzyskania trafienia. W szczególności biuro SIRENE powinno pełnić rolę punktu kontaktowego dla krajowych przedstawicieli oddelegowanych do Eurojustu oraz ich asystentów w celu uzyskiwania informacji uzupełniających związanych z wpisami w systemie SIS II.

1.8. Stosunki biur SIRENE z Interpolem ( 16 )

Rola SIS II nie polega na zastąpieniu ani powieleniu funkcji Interpolu. Pewne zadania mogą się pokrywać, jednak podstawowe zasady działania i współpracy państw członkowskich w ramach Schengen znacznie się różnią od zasad regulujących działania i współpracę w ramach Interpolu. W związku z tym konieczne jest ustalenie zasad współpracy między biurami SIRENE a KBC (krajowymi biurami centralnymi) na szczeblu krajowym.

Zastosowanie mają następujące zasady:

1.8.1. Pierwszeństwo wpisów w SIS II przed wpisami Interpolu

Wpisy dokonane przez państwa członkowskie w SIS II i wymiana informacji ich dotyczących mają zawsze pierwszeństwo przed wpisami Interpolu i informacjami wymienianymi za pośrednictwem Interpolu. Zasada ta jest szczególnie ważna w przypadku niezgodności wpisów.

1.8.2. Wybór kanału wymiany informacji

Zasada pierwszeństwa wpisów Schengen przed wpisami Interpolu dokonanymi przez państwa członkowskie jest przestrzegana, zapewnia się również przestrzeganie jej przez krajowe biura Interpolu w państwach członkowskich. Jeżeli dokonano wpisu do SIS II, wszelkich informacji dotyczących wpisu i jego celu oraz przeprowadzenia działań, jakie mają zostać podjęte, udzielają biura SIRENE. Jeżeli państwo członkowskie chce zmienić kanał wymiany informacji, musi wcześniej skonsultować się z pozostałymi stronami. Taka zmiana kanału możliwa jest jedynie w szczególnych przypadkach.

1.8.3. Wykorzystanie i dystrybucja informacji Interpolu w państwach Schengen

W związku z pierwszeństwem wpisów w SIS II przed wpisami Interpolu korzystanie z tych ostatnich ogranicza się do wyjątkowych przypadków (tj. gdy nie ma podstaw – w instrumentach prawnych SIS II lub z technicznego punktu widzenia – do dokonania wpisu w SIS II lub gdy nie wszystkie wymagane do tego celu informacje są dostępne). Należy unikać dokonywania równoległych wpisów w SIS II i wpisów Interpolu na obszarze Schengen. Wpisy przekazywane kanałami Interpolu i dotyczące również obszaru Schengen lub jego części opatrzone są następującym oznaczeniem: „z wyjątkiem państw Schengen”.

1.8.4. Uzyskanie trafienia i usunięcie wpisu

Aby biura SIRENE mogły wykonywać swoje zadania dotyczące koordynacji w zakresie weryfikacji jakości informacji wprowadzanych do SIS II, państwa członkowskie zapewniają wzajemne informowanie się biur SIRENE i krajowych biur centralnych o uzyskanych trafieniach oraz usuwaniu wpisów.

1.8.5. Usprawnienie współpracy między biurami SIRENE a krajowymi biurami centralnymi (KBC) Interpolu

Każde państwo członkowskie podejmuje, zgodnie z prawem krajowym, stosowne działania w celu zapewnienia na szczeblu krajowym skutecznej wymiany informacji między swoim biurem SIRENE a krajowymi biurami centralnymi.

1.9. Standardy

Podstawowymi standardami współpracy w ramach SIRENE są:

1.9.1. Dostępność

Każde biuro SIRENE jest w pełni operacyjne przez całą dobę we wszystkie dni tygodnia, tak aby było w stanie zareagować w terminie wskazanym w pkt 1.13. Przez całą dobę we wszystkie dni tygodnia zapewnia się również wsparcie techniczne i prawne, a także możliwość uzyskania analiz i rozwiązań o charakterze technicznym i prawnym.

1.9.2. Ciągłość

Każde biuro SIRENE tworzy strukturę wewnętrzną, zapewniającą ciągłość w zakresie zarządzania, zatrudnienia i infrastruktury technicznej.

1.9.3. Poufność

Zgodnie z brzmieniem wspólnego art. 11 instrumentów prawnych SIS II w odniesieniu do pracowników SIRENE stosuje się odpowiednie przepisy krajowe dotyczące tajemnicy zawodowej lub inne równoważne wymogi poufności. Obowiązują one nadal także po zakończeniu sprawowania urzędu lub ustaniu zatrudnienia

1.9.4. Dostępność

W celu spełnienia wymogu dotyczącego udzielania informacji uzupełniających pracownicy biur SIRENE mają bezpośredni lub pośredni dostęp do wszystkich stosownych informacji krajowych oraz porad specjalistów.

1.10. Komunikacja

1.10.1. Język komunikacji

W celu osiągnięcia jak największej skuteczności w dwustronnej komunikacji pomiędzy biurami SIRENE używa się języka zrozumiałego dla obu stron.

1.10.2. Wymiana danych między biurami SIRENE

Specyfikacje techniczne dotyczące wymiany informacji między biurami SIRENE zamieszczono w dokumencie zatytułowanym „Wymiana danych między biurami SIRENE (DEBS)”. Należy stosować się do instrukcji zawartych w tym dokumencie.

1.10.3. Sieć, wiadomości oraz skrzynki poczty elektronicznej

Biura SIRENE korzystają z zaszyfrowanej sieci wirtualnej przeznaczonej na wyłączne potrzeby przekazywania danych SIS II oraz informacji uzupełniających pomiędzy biurami SIRENE, o czym stanowi wspólny art. 4 ust. 1 lit. c) oraz 8 ust. 1 instrumentów prawnych SIS II. Tylko w przypadkach, gdy kanał ten jest niedostępny, można korzystać z innego, odpowiednio zabezpieczonego i najodpowiedniejszego w danej sytuacji środka łączności. Możliwość dokonania wyboru kanału oznacza, że kanał ten ustala się dla każdego przypadku indywidualnie, w ramach dostępnych możliwości technicznych i zgodnie z wymogami dotyczącymi bezpieczeństwa i jakości, jakie przekaz musi spełniać.

Wiadomości pisemne dzielą się na dwie kategorie: wolny tekst i standardowe formularze. W dodatku 3 opisano formularze przekazywane pomiędzy biurami SIRENE oraz zawarto wskazówki w zakresie oczekiwanej zawartości pól, z zaznaczeniem, czy są one obowiązkowe, czy opcjonalne.

W ramach wspomnianej sieci funkcjonują cztery różne skrzynki poczty elektronicznej przeznaczone do przesyłania wiadomości tekstowych wpisanych przez użytkowników oraz formularzy SIRENE.







Skrzynka pocztowa Adres skrzynki pocztowej Cel Operacyjna oper@xx.sirenemail2.eu Używana do przekazywania formularzy oraz załączników pomiędzy biurami SIRENE Techniczna tech@xx.sirenemail2.eu Używana do wymiany e-maili pomiędzy pracownikami wsparcia technicznego biur SIRENE Dla kierownictwa SIRENE director@xx.sirenemail2.eu Używana do wymiany e-maili pomiędzy szefami biur SIRENE E-mailowa message@xx.sirenemail2.eu Używana do wymiany dowolnych informacji tekstowych pomiędzy biurami SIRENE

Na potrzeby testów utworzono drugą domenę ( 17 ) (testxx.sirenemail2.eu), w ramach której na potrzeby testów możliwe jest utworzenie kopii wszystkich skrzynek pocztowych przedstawionych w tabeli powyżej, bez zakłócania bieżącej wymiany wiadomości oraz pracy środowiska produkcyjnego.

Zastosowanie mają szczegółowe zasady dotyczące skrzynek poczty elektronicznej SIRENE oraz przekazywania formularzy SIRENE opisanych w dokumencie DEBS.

System do kontroli obiegu zadań SIRENE (zob. pkt 1.12) służy do monitorowania skrzynek poczty elektronicznej przeznaczonych do przesyłania informacji operacyjnych oraz e-maili („oper” i „message”) w celu wykrywania przychodzących formularzy, związanych z nimi wiadomości elektronicznych oraz załączników. Wiadomości pilne należy przesyłać wyłącznie na adres skrzynki operacyjnej.

1.10.4. Komunikacja w wyjątkowych okolicznościach

Jeśli normalne kanały komunikacji nie są dostępne, a zachodzi konieczność przesłania standardowych formularzy na przykład faksem, wówczas stosuje się procedurę opisaną w dokumencie DEBS.

1.11. Książka adresowa SIRENE

Dane kontaktowe biur SIRENE oraz informacje potrzebne do dwustronnej komunikacji i współpracy są gromadzone i udostępniane w formie książki adresowej SIRENE. Komisja dokonuje aktualizacji książki adresowej SIRENE i publikuje jej zaktualizowaną wersję co najmniej dwa razy do roku. Każde biuro SIRENE zapewnia, aby:

a) informacje zawarte w książce adresowej nie były udostępniane osobom trzecim;

b) pracownicy SIRENE byli zaznajomieni z książką adresową i z niej korzystali;

c) Komisja była niezwłocznie informowana o wszelkich zmianach informacji w niej zawartych.

1.12. System kontroli obiegu zadań SIRENE

Skuteczne zarządzanie pracą w biurach SIRENE najłatwiej zapewnić poprzez wprowadzenie w każdym z biur skomputeryzowanego systemu zarządzania (systemu kontroli obiegu zadań), który w znacznym stopniu automatyzuje zarządzanie codziennym obiegiem zadań.

Na wypadek poważnych sytuacji awaryjnych biuro SIRENE może posiadać zapasowy system komputerowy i zapasowe bazy danych przeznaczone do kontroli obiegu zadań w rezerwowej siedzibie biura SIRENE. System ten powinien też zapewniać wystarczające awaryjne zasilanie energetyczne i łączność.

Należy także zadbać o odpowiednie wsparcie techniczne dla systemu kontroli obiegu zadań SIRENE, aby zagwarantować jego wysoką dostępność.

1.13. Terminy udzielania odpowiedzi

Biuro SIRENE w najkrótszym możliwym terminie odpowiada na wszystkie wnioski o udzielenie informacji o dokonanych wpisach oraz procedurach zastosowanych w przypadku uzyskania trafienia przesłane przez inne państwa członkowskie za pośrednictwem ich własnych biur SIRENE. W każdym wypadku odpowiedzi udziela się w ciągu 12 godzin. (Zob. także ppkt 1.13.1. dotyczący wskazania pilnego charakteru sprawy na formularzach SIRENE).

Pierwszeństwo zadań w codziennej pracy określa się na podstawie kategorii wpisu i wagi sprawy.

1.13.1. Wskazanie pilnego charakteru sprawy na formularzach SIRENE, z uwzględnieniem pilnego powiadamiania o uzyskanym trafieniu

Formularze SIRENE, którym odnośne biuro SIRENE powinno nadać najwyższy priorytet, mogą zostać oznaczone jako „PILNE” w polu 311 (ważna uwaga), wraz z uzasadnieniem takiego oznaczenia. Uzasadnienie takiego oznaczenia wprowadza się w odpowiednich polach formularzy SIRENE. W przypadku gdy wymagana jest pilna odpowiedź, można też korzystać z możliwości przekazywania powiadomień i komunikacji drogą telefoniczną.

Jeżeli wymagają tego okoliczności trafienia lub wpisu, na przykład w razie zaistnienia rzeczywistej pilnej sytuacji lub sytuacji znacznej wagi, biuro SIRENE państwa członkowskiego, które uzyskało trafienie, w stosownych przypadkach powinno, po wysłaniu formularza G, telefonicznie powiadomić o trafieniu biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu.

1.14. Zasady transliteracji/transkrypcji

Definicje i zasady odnoszące się do transliteracji i transkrypcji zostały określone w dodatku 1. Zasad tych należy przestrzegać w odniesieniu do komunikacji między biurami SIRENE (zob. także pkt 2.10. dotyczący zapisu nazw własnych).

1.15. Jakość danych

Zgodnie z art. 7 ust. 2 instrumentów prawnych SIS II biura SIRENE koordynują weryfikację jakości informacji wprowadzanych do SIS II. W celu realizacji tej funkcji biura SIRENE powinny posiadać niezbędne kompetencje wynikające z prawa krajowego. W tym celu należy zapewnić odpowiednią krajową kontrolę jakości danych, obejmującą przegląd wskaźnika opisującego stosunek wpisów do trafień i przegląd treści danych.

Aby umożliwić biurom SIRENE wypełnianie zadań w zakresie koordynacji weryfikacji jakości danych, należy udzielić im niezbędnego wsparcia informatycznego oraz przyznać stosowne uprawnienia systemowe.

Należy ustanowić, we współpracy z krajowym biurem SIRENE, krajowe normy dotyczące szkolenia użytkowników końcowych na temat zasad i praktyki w zakresie jakości danych. Państwa członkowskie mogą zwrócić się do pracowników biur SIRENE z prośbą o udział w organizacji szkoleń dla personelu organów dokonujących wpisów, przy czym szkolenia te winny kłaść nacisk na jakość danych i jak najszersze korzystanie z systemu SIS II.

1.16. Archiwizacja

a) Każde państwo członkowskie określa warunki przechowywania informacji.

b) Biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu udostępnia pozostałym państwom członkowskim wszystkie informacje dotyczące własnych wpisów, w tym odesłanie do decyzji będącej powodem wpisu;

c) Archiwa każdego biura SIRENE umożliwiają szybki dostęp do przedmiotowych informacji w celu przekazania ich w bardzo krótkim terminie.

d) Zgodnie z art. 12 ust. 4 instrumentów prawnych SIS II dane osobowe otrzymane w wyniku wymiany informacji są przechowywane w aktach biura SIRENE jedynie przez okres wymagany do osiągnięcia celów, dla których zostały one dostarczone. Z zasady informacje te usuwane są bezzwłocznie po usunięciu z SIS II związanego z nimi wpisu, a najpóźniej po upływie roku od usunięcia tego wpisu. Jednakże dane dotyczące poszczególnych wpisów, których dokonało państwo członkowskie, lub wpisów, w związku z którymi podjęto działania na jego terytorium, mogą być przechowywane dłużej, jeżeli zezwala na to prawo krajowe.

e) Informacje uzupełniające przesyłane przez inne państwa członkowskie są przechowywane zgodnie z przepisami prawa krajowego w dziedzinie ochrony danych obowiązującymi w państwie członkowskim otrzymującym informacje. Stosuje się też wspólny art. 12 instrumentów prawnych SIS II, dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 18 ) oraz decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW ( 19 ).

f) Informacje na temat przywłaszczenia tożsamości są usuwane po usunięciu odpowiadającego im wpisu.

g) Dostęp do archiwów jest rejestrowany, kontrolowany i zastrzeżony dla uprawnionych pracowników.

1.17. Personel

Im większe doświadczenie posiadają pracownicy, tym łatwiej przychodzi im podejmowanie działań z własnej inicjatywy, a tym samym efektywne wypełnianie zadań. Zaleca się zatem dążenie do jak najmniejszej rotacji pracowników, co wymaga od kierownictwa pełnego wsparcia zdecentralizowanej organizacji pracy. Zachęca się państwa członkowskie do podejmowania odpowiednich działań pozwalających uniknąć utraty kwalifikacji i doświadczenia wynikającej z dużej rotacji pracowników.

1.17.1. Szefowie biur SIRENE

Szefowie biur SIRENE powinni spotkać się przynajmniej dwa razy w roku w celu dokonania oceny jakości współpracy podległych im służb, przeprowadzenia rozmów o koniecznych środkach technicznych lub organizacyjnych w przypadku wystąpienia trudności i w razie potrzeby objaśnienia procedur. Spotkania szefów biur SIRENE organizuje państwo członkowskie sprawujące prezydencję w Radzie Unii Europejskiej.

1.17.2. Osoba kontaktowa biura SIRENE (SIRCoP)

W przypadkach, w których standardowe procedury mogą okazać się niewystarczające, sprawami, które są złożone, problematyczne czy poufne, lub których załatwienie wymaga zapewniania jakości lub utrzymywania bardziej długotrwałych kontaktów z innym biurem SIRENE, zajmuje się osoba kontaktowa biura SIRENE (SIRCoP). Osoba kontaktowa biura SIRENE nie została powołana w celu rozpatrywania spraw pilnych, w przypadku których należy co do zasady korzystać z usług centrali czynnej 24 godziny na dobę przez 7 dni w tygodniu.

Do zadań SIRCoP należy też formułowanie wniosków mających na celu poprawę jakości oraz wskazywanie działań, które można podjąć, aby skuteczniej rozwiązywać tego rodzaju problemy w dalszej perspektywie.

Co do zasady SIRCoP kontaktują się ze sobą wyłącznie w godzinach pracy biura.

W ramach corocznej sprawozdawczości do celów statystycznych, o której mowa w dodatku 5, przeprowadza się ocenę roczną w oparciu o następujące wskaźniki:

a) liczba interwencji podjętych przez SIRCoP na państwo członkowskie;

b) przyczyny nawiązania kontaktu;

c) wynik interwencji w oparciu o informacje dostępne w okresie sprawozdawczym.

1.17.3. Wiedza

Pracownicy biur SIRENE wykazują się znajomością możliwie największej liczby języków obcych, a pracownicy pełniący dyżur są w stanie porozumieć się z pracownikami wszystkich innych biur SIRENE.

Pracownicy posiadają wiedzę w następujących obszarach:

— aspekty prawa krajowego, europejskiego i międzynarodowego,

— krajowe organy ścigania w ich własnym państwie, oraz

— krajowy i europejski system administracji w zakresie sądownictwa i imigracji.

Pracownicy muszą być uprawnieni do samodzielnego rozpatrywania wszelkich nowych spraw.

Pracownicy pełniący dyżur poza godzinami pracy winni mieć takie same umiejętności, wiedzę i uprawnienia oraz możliwość zwrócenia się do specjalistów dostępnych pod telefonem.

Biuro SIRENE powinno mieć możliwość korzystania z fachowych porad prawnych obejmujących zarówno przypadki standardowe, jak i wyjątkowe. Zależnie od przypadku porady te mogą zapewnić pracownicy posiadający konieczne kwalifikacje prawne lub specjaliści z organów wymiaru sprawiedliwości.

1.17.4. Szkolenia

Na szczeblu krajowym

Na szczeblu krajowym odpowiednie szkolenia mają zapewniać, by pracownicy spełniali niezbędne, określone w niniejszym podręczniku wymogi. Przed otrzymaniem upoważnienia do przetwarzania danych przechowywanych w SIS II pracownicy zostają odpowiednio przeszkoleni w zakresie bezpieczeństwa danych i zasad ochrony danych oraz są pouczani o przestępstwach i sankcjach w tym kontekście.

Na szczeblu europejskim

Przynajmniej raz w roku w celu zacieśnienia współpracy między biurami SIRENE organizowane są zwykłe kursy szkoleniowe umożliwiające pracownikom poznanie kolegów z innych biur SIRENE, wymianę informacji na temat krajowych metod pracy i osiągnięcie jednolitego, równego poziomu wiedzy. Ponadto szkolenia takie uświadamiają pracownikom wagę ich pracy i potrzebę solidarności w celu zapewnienia wspólnego bezpieczeństwa państw członkowskich.

Organizacja szkoleń winna przebiegać zgodnie z zasadami określonymi w materiałach szkoleniowych SIRENE.

Art. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1077/2011 ( 20 ) stanowi, że zadania związane ze szkoleniami w zakresie technicznego użytkowania SIS II, zwłaszcza dla personelu SIRENE, wykonuje Europejska Agencja ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości („Agencja”).

1.17.5. Wymiana pracowników

W miarę możliwości biura SIRENE powinny przynajmniej raz w roku zorganizować także wymianę pracowników z innymi biurami SIRENE. Celem takiej wymiany jest podniesienie poziomu wiedzy pracowników na temat metod pracy, pokazanie sposobu organizacji innych biur SIRENE i nawiązanie kontaktów osobistych z kolegami z innych państw członkowskich.

2. PROCEDURY OGÓLNE

Procedury opisane poniżej mają zastosowanie do wszystkich kategorii wpisów. Procedury odnoszące się do poszczególnych kategorii wpisów opisano w odnośnych częściach niniejszego podręcznika.

2.1. Definicje

„Państwo członkowskie, które dokonało wpisu” : państwo członkowskie, które wprowadziło wpis do SIS II.

„Państwo członkowskie wykonujące działania” : państwo członkowskie, które podejmuje wymagane działania po uzyskaniu trafienia.

„Biuro SIRENE udostępniające dane” : biuro SIRENE państwa członkowskiego będące w posiadaniu odcisków palców lub fotografii osoby, w odniesieniu do której wpisu dokonało inne państwo członkowskie.

„Trafienie” :

w systemie SIS II trafienie następuje w przypadku, gdy:

a) użytkownik końcowy przeprowadza sprawdzenie,

b) w wyniku sprawdzenia otrzymuje on informację o zagranicznym wpisie do SIS II,

c) dane dotyczące wpisu w SIS II pasują do danych wprowadzonych na potrzeby sprawdzenia, oraz

d) w wyniku uzyskania trafienia wystosowany został wniosek o podjęcie dalszych działań.

„Zastrzeżenie” : zawieszenie ważności na szczeblu krajowym, które może zostać dodane do wpisów do celów celu aresztowania, wpisów dotyczących osób zaginionych i wpisów do celów kontroli w przypadkach, gdy dane państwo członkowskie uważa, że wykonanie czynności wymaganych we wpisie jest niezgodne z jego prawem krajowym, jego zobowiązaniami międzynarodowymi lub podstawowymi interesami narodowymi. Jeżeli dla danego wpisu zgłoszono zastrzeżenie, działania wymagane na podstawie wspomnianego wpisu nie są podejmowane na obszarze tego państwa członkowskiego.

2.2. Wielokrotne wpisy (art. 34 ust. 6 rozporządzenia w sprawie SIS II i art. 49 ust. 6 decyzji w sprawie SIS II)

Każde państwo członkowskie może dokonać tylko jednego wpisu do SIS II dotyczącego danej osoby lub przedmiotu.

Dlatego w miarę możliwości i potrzeby należy przechowywać drugie i kolejne wpisy dotyczące tej samej osoby lub tego samego przedmiotu na szczeblu krajowym, tak aby można było wprowadzić je do systemu po upływie ważności pierwszego wpisu lub po jego usunięciu.

Kilka państw członkowskich może dokonać różnych wpisów w odniesieniu do tych samych osób lub przedmiotów. Ważne jest, aby nie prowadziło to do dezorientacji wśród użytkowników końcowych, a także aby mieli oni jasność co do tego, jak postępować, jeżeli chcą dokonać wpisu, oraz jaką procedurę stosuje się w przypadku trafienia. W związku z tym ustanawia się procedury wykrywania wielokrotnych wpisów oraz mechanizm pierwszeństwa mający zastosowanie przy dokonywaniu takich wpisów do SIS II.

Wymaga to:

— sprawdzenia przed dokonaniem wpisu w celu ustalenia, czy dana osoba lub przedmiot już figuruje w SIS II,

— przeprowadzenia konsultacji z innymi państwami członkowskimi w przypadkach, gdy dokonanie wpisu prowadzi do występowania wielu niezgodnych ze sobą wpisów.

2.2.1. Zgodność wpisów

Kilka państw członkowskich może dokonać wpisu dotyczącego tej samej osoby lub tego samego przedmiotu, jeżeli wpisy te są ze sobą zgodne.

Państwa członkowskie mogą odstąpić od zasad zgodności w przypadku dokonywania wpisu dotyczącego kontroli niejawnej lub kontroli szczególnej, w szczególności jeżeli są to wpisy dokonywane w celach związanych z bezpieczeństwem państwa. Takie odstępstwo pozostaje bez uszczerbku dla kolejności wpisów i procedury konsultacji, o których mowa w sekcji 2.2.2.







Tabela zgodności wpisów dotyczących osób Kolejność wpisów wg ich wagi Wpis do celów aresztowania Wpis do celów odmowy wjazdu Wpis dotyczący osób zaginionych (objęcie ochroną) Wpis do celów kontroli szczególnych – niezwłoczne działanie Wpis do celów kontroli szczególnych Wpis do celów kontroli niejawnych – niezwłoczne działanie Wpis do celów kontroli niejawnych Wpis dotyczący osób zaginionych (miejsce zamieszkania lub pobytu) Wpis do celów postępowania sądowego Wpis do celów aresztowania tak tak tak nie nie nie nie tak tak Wpis do celów odmowy wjazdu tak tak nie nie nie nie nie nie nie Wpis dotyczący osób zaginionych (objęcie ochroną) (objęcie ochroną) tak nie tak nie nie nie nie tak tak Wpis do celów kontroli szczególnych – niezwłoczne działanie nie nie nie tak tak nie nie nie nie Wpis do celów kontroli szczególnych nie nie nie tak tak nie nie nie nie Wpis do celów kontroli niejawnych – niezwłoczne działanie nie nie nie nie nie tak tak nie nie Wpis do celów kontroli niejawnych nie nie nie nie nie tak tak nie nie Wpis dotyczący osób zaginionych (miejsce zamieszkania lub pobytu) (miejsce zamieszkania lub pobytu) tak nie tak nie nie nie nie tak tak Wpis do celów postępowania sądowego tak nie tak nie nie nie nie tak tak







Tabela zgodności wpisów dotyczących przedmiotów Kolejność wpisów wg ich wagi Wpis do celów wykorzystania jako dowód Dokument unieważniony na potrzeby podróży Wpis do celów zajęcia Wpis do celów kontroli szczególnych – niezwłoczne działanie Wpis do celów kontroli szczególnych Wpis do celów kontroli niejawnych – niezwłoczne działanie Wpis do celów kontroli niejawnych Wpis do celów wykorzystania jako dowód tak tak tak nie nie nie nie Dokument unieważniony na potrzeby podróży tak tak tak nie nie nie nie Wpis do celów zajęcia tak tak tak nie nie nie nie Wpis do celów kontroli szczególnych – niezwłoczne działanie nie nie nie tak tak nie nie Wpis do celów kontroli szczególnych nie nie nie tak tak nie nie Wpis do celów kontroli niejawnych – niezwłoczne działanie nie nie nie nie nie tak tak Wpis do celów kontroli niejawnych nie nie nie nie nie tak tak

2.2.2. Kolejność wpisów

W przypadku braku zgodności wpisów kolejność wpisów dotyczących osób jest następująca:

— aresztowanie w celu wydania lub ekstradycji (art. 26 decyzji),

— odmowa pozwolenia na wjazd lub pobyt na obszarze Schengen (art. 24 rozporządzenia),

— objęcie ochroną (art. 32 decyzji),

— kontrola szczególna – niezwłoczne działanie (art. 36 decyzji),

— kontrola szczególna (art. 36 decyzji),

— kontrola niejawna – niezwłoczne działanie (art. 36 decyzji),

— kontrola niejawna (art. 36 decyzji),

— przekazywanie informacji dotyczących miejsca pobytu (art. 32 i 34 decyzji).

Kolejność wpisów dotyczących przedmiotów według ich wagi jest następująca:

— wykorzystanie jako dowodu (art. 38 decyzji),

— zajęcie dokumentu unieważnionego na potrzeby podróży (art. 38 decyzji),

— zajęcie (art. 38 decyzji),

— kontrola szczególna – niezwłoczne działanie (art. 36 decyzji),

— kontrola szczególna (art. 36 decyzji),

— kontrola niejawna – niezwłoczne działanie (art. 36 decyzji),

— kontrola niejawna (art. 36 decyzji),

Odstępstwa od podanej kolejności są możliwe po konsultacjach między państwami członkowskimi, jeżeli w grę wchodzą ważne interesy krajowe.

2.2.3. Sprawdzanie pod kątem niezgodności oraz dokonywanie wielokrotnych wpisów

Aby zapobiec niezgodności wielokrotnych wpisów, ważne jest dokładne rozróżnienie osób lub przedmiotów o podobnych cechach. W związku z tym niezbędne są konsultacje i współpraca między biurami SIRENE, a każde państwo członkowskie ustanawia odpowiednie procedury techniczne służące wykrywaniu takich przypadków przed dokonaniem wpisu.

Jeżeli wniosek o dokonanie wpisu jest sprzeczny z wpisem dokonanym przez to samo państwo członkowskie, biuro SIRENE podejmuje działania zgodnie z procedurą krajową w celu zapewnienia, by w SIS II pozostał tylko jeden wpis.

Opisaną poniżej procedurę stosuje się w celu sprawdzenia, czy w odniesieniu do określonej osoby lub przedmiotu występują wielokrotne wpisy:

a) przy sprawdzaniu występowania wielokrotnych wpisów należy porównać następujące obowiązkowe elementy pozwalające na identyfikację: (i) w przypadku osoby: — nazwisko, — imię, — datę urodzenia, — płeć; (ii) w przypadku pojazdu: — numer identyfikacyjny pojazdu (numer VIN), — numer rejestracyjny oraz kraj rejestracji, — markę, — rodzaj pojazdu; (iii) w przypadku statku powietrznego: — kategorię statku powietrznego, — numer identyfikacyjny ICAO; (iv) w przypadku jednostki pływającej: — kategorię jednostki pływającej, — liczbę kadłubów, — zewnętrzny numer identyfikacyjny jednostki pływającej (nie jest on obowiązkowy, ale może zostać wykorzystany); (v) w przypadku kontenera: — numer BIC ( 21 )

b) dokonując nowego wpisu dotyczącego pojazdu lub innego przedmiotu posiadającego numer VIN lub numer rejestracyjny, należy zastosować procedury określone w ppkt 8.2.1;

c) w przypadku innych przedmiotów najodpowiedniejsze do ustalenia występowania wielokrotnych wpisów są obowiązkowe pola informacyjne – wszystkie te pola mają być automatycznie porównywane przez system.

Procedury opisane w ppkt 8.2.1. (sprawdzanie, czy w odniesieniu do danego pojazdu występują wielokrotne wpisy) należy stosować w celu rozróżnienia innych kategorii przedmiotów w systemie SIS II, w przypadku gdy okaże się, że dwa podobne przedmioty mają ten sam numer seryjny.

Jeżeli w wyniku sprawdzenia okaże się, że szczegółowe dane odnoszą się do dwóch różnych osób lub przedmiotów, biuro SIRENE zatwierdza wniosek o dokonanie nowego wpisu ( 22 ).

Jeśli w wyniku sprawdzenia występowania wielokrotnych wpisów okaże się, że szczegółowe dane są identyczne i odnoszą się do tej samej osoby lub przedmiotu, biuro SIRENE państwa członkowskiego, które zamierza dokonać nowego wpisu, konsultuje się z biurem SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu w celu sprawdzenia, czy wpisy te są niezgodne.

W celu weryfikacji zgodności wpisów stosuje się następującą procedurę:

a) przed dokonaniem wpisu konieczne jest sprawdzenie, czy w systemie nie występują niezgodne ze sobą wpisy;

b) jeżeli w bazie istnieje inny zgodny wpis, biura SIRENE nie muszą się ze sobą konsultować. Jeżeli jednak zajdzie potrzeba wyjaśnienia, czy dany wpis dotyczy tej samej osoby, wówczas zainteresowane biuro SIRENE powinno skonsultować się z biurem SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, korzystając z formularza L;

c) w przypadku niezgodności wpisów biura SIRENE winny się ze sobą skonsultować, korzystając z formularza E, tak aby ostatecznie dokonać tylko jednego wpisu;

d) wpisów w celu aresztowania dokonuje się bezzwłocznie, nie czekając na wyniki konsultacji z innymi państwami członkowskimi;

e) jeżeli w wyniku konsultacji wpisowi niezgodnemu z istniejącymi wpisami udzieli się pierwszeństwa, państwa członkowskie, które dokonały pozostałych wpisów, usuwają je po wprowadzeniu tego nowego wpisu. Państwa członkowskie rozstrzygają wszelkie spory za pośrednictwem biur SIRENE.

f) państwa członkowskie, które nie mogły dokonać wpisu, mogą zażądać powiadomienia przez CS-SIS o usunięciu danego wpisu;

g) biuro SIRENE państwa członkowskiego, które nie mogło dokonać wpisu, może zwrócić się do biura SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, o powiadamianie go o trafieniach odnoszących się do tego wpisu.

2.2.4. Szczególna sytuacja Zjednoczonego Królestwa i Irlandii

Rozporządzenie SIS II nie ma zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, w związku z czym nie mogą one uzyskać dostępu do wpisów w celu odmowy pozwolenia na wjazd i pobyt (art. 24 i 26 rozporządzenia w sprawie SIS II). Państwa te są jednak związane zasadami zgodności wpisów określonymi w pkt 2.2. oraz w szczególności stosują procedurę, o której mowa w pkt 2.2.3.

W tym przypadku stosuje się następującą procedurę:

a) w przypadku gdy Zjednoczone Królestwo lub Irlandia dokonają wpisu, który może okazać się niezgodny z istniejącym wpisem w celu odmowy pozwolenia na wjazd lub pobyt na podstawie pkt 2.2.1, system centralny SIS II zawiadomi te dwa państwa członkowskie o potencjalnej niezgodności, przekazując jedynie nr identyfikacyjny Schengen istniejącego wpisu;

b) w przypadku powiadomienia o potencjalnej niezgodności wpisu dokonanego przez Zjednoczone Królestwo lub Irlandię z wpisem w celu odmowy pozwolenia na wjazd lub pobyt dokonanym przez inne państwo członkowskie, biuro SIRENE Zjednoczonego Królestwa lub Irlandii rozpoczyna konsultacje z państwem członkowskim, które dokonało wpisu, przy pomocy wiadomości tekstowych i usunie potencjalnie niezgodny wpis na czas konsultacji;

c) w zależności od wyniku konsultacji Zjednoczone Królestwo lub Irlandia mogą ponownie dokonać wpisu, jeżeli wykazano, że jest on zgodny.

2.3. Wymiana informacji po uzyskaniu trafienia

Jeżeli po uzyskaniu trafienia użytkownik końcowy potrzebuje informacji uzupełniających, biuro SIRENE kontaktuje się niezwłocznie z biurem SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu i wnosi o udzielenie niezbędnych informacji. W stosownych przypadkach biura SIRENE pełnią rolę pośredników w kontaktach między organami krajowymi i udzielają informacji uzupełniających dotyczących przedmiotowego wpisu oraz wymieniają takie informacje.

Państwo członkowskie, które dokonało wpisu, jest powiadamiane o trafieniu i jego wyniku, chyba że wskazano inaczej (zob. także pkt 1.13.1. dotyczący wskazania pilnego charakteru sprawy).

W tym przypadku stosuje się następującą procedurę:

a) bez uszczerbku dla pkt 2.4 niniejszego podręcznika o pojedynczym trafieniu dotyczącym osoby lub przedmiotu, w odniesieniu do których dokonano wpisu, z zasady powiadamiane jest biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, przy użyciu jednego formularza G;

b) powiadamiając o trafieniu państwo członkowskie, które dokonało wpisu, w polu 090 formularza G należy podać mający zastosowanie artykuł instrumentów prawnych SIS II, a także wszelkie niezbędne informacje dodatkowe, (np. „MINOR” (małoletni)). W formularzu G podaje się wszelkie dostępne informacje dotyczące trafienia, w tym w polu 088 podaje się informacje dotyczące podjętych działań. W polu 089 można zwrócić się do państwa, które dokonało wpisu, o udzielenie dodatkowych informacji;

c) jeżeli biuro SIRENE państwa członkowskiego wykonującego działania zamierza przekazać dalsze informacje po wysłaniu formularza G, korzysta w tym celu z formularza M;

d) w razie potrzeby biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, przesyła następnie wszelkie istotne informacje szczegółowe i wskazuje, jakie szczególne środki powinno podjąć biuro SIRENE państwa członkowskiego wykonującego działania.

Procedurę powiadamiania o trafieniach uzyskanych z wykorzystaniem systemów automatycznego rozpoznawania tablic rejestracyjnych (ANPR) opisano w rozdziale 9.

2.4. Przypadki, gdy nie można zastosować procedur po uzyskaniu trafienia (art. 48 decyzji w sprawie SIS II i art. 33 rozporządzenia w sprawie SIS II)

Zgodnie z art. 48 decyzji w sprawie SIS II i art. 33 rozporządzenia w sprawie SIS II stosuje się następującą procedurę:

a) państwo członkowskie, które na podstawie wszystkich dostępnych informacji zdecydowanie nie jest w stanie zastosować procedury, powiadamia za pośrednictwem swojego biura SIRENE państwo członkowskie, które dokonało wpisu, że nie jest w stanie wykonać żądanych działań i podaje przyczyny, wykorzystując do tego celu pole 083 w formularzu H;

b) zainteresowane państwa członkowskie mogą wówczas ustalić, jakie działania należy podjąć, przy poszanowaniu ustawodawstwa krajowego i przepisów instrumentów prawnych SIS II.

2.5. Przetwarzanie danych do celów innych niż te, dla których zostały one wprowadzone do systemu SIS II (art. 46 ust. 5 decyzji w sprawie SIS II)

Dane zawarte w systemie SIS II można przetwarzać wyłącznie w celach, jakie zostały określone dla każdej z kategorii wpisów.

Jednakże pod warunkiem uzyskania uprzedniej zgody państwa członkowskiego, które dokonało wpisu dane mogą być przetwarzane do celów innych niż te, dla których je wprowadzono, o ile służy to zapobieżeniu bezpośredniemu poważnemu zagrożeniu dla porządku publicznego oraz bezpieczeństwa publicznego, z poważnych przyczyn związanych z bezpieczeństwem państwa lub w celu zapobieżenia poważnemu przestępstwu.

Jeżeli państwo członkowskie zamierza przetwarzać dane zawarte w systemie SIS II do celów innych niż te, dla których je wprowadzono, wymiana informacji odbywa się zgodnie z następującymi zasadami:

a) za pośrednictwem własnego biura SIRENE państwo członkowskie pragnące wykorzystać dane w innym celu wyjaśnia państwu członkowskiemu, które dokonało wpisu, przyczyny uzasadniające zamiar przetwarzania danych w innym celu, korzystając z formularza I;

b) państwo członkowskie, które dokonało wpisu, analizuje w najkrótszym możliwym terminie, czy można spełnić takie żądanie, i za pośrednictwem własnego biura SIRENE powiadamia to drugie państwo członkowskie o swojej decyzji, korzystając z formularza M;

c) w razie potrzeby państwo członkowskie, które dokonało wpisu, może udzielić zezwolenia z zastrzeżeniem obowiązku przestrzegania określonych warunków dotyczących sposobu wykorzystania danych. Zezwolenie przesyła się, korzystając z formularza M.

Po wyrażeniu zgody przez państwo członkowskie, które dokonało wpisu, państwo członkowskie przeprowadzające kontrolę wykorzystuje dane wyłącznie do celów, do jakich uzyskało zezwolenie. Państwo to uwzględnia wszelkie warunki wskazane przez państwo członkowskie, które dokonało wpisu.

2.6. Dodanie zastrzeżenia

2.6.1. Wprowadzenie

a) Artykuł 24 decyzji w sprawie SIS II przewiduje następujące przypadki, w których państwo członkowskie może żądać dodania zastrzeżenia: (i) jeżeli dane państwo członkowskie uważa, że wykonanie czynności wymaganych we wpisie dokonanym zgodnie z art. 26, 32 lub 36 decyzji w sprawie SIS II jest niezgodne z jego prawem krajowym, jego zobowiązaniami międzynarodowymi lub podstawowymi interesami narodowymi, może ono zażądać umieszczenia przy wpisie znacznika wskazującego, że działanie, które należy podjąć na podstawie wpisu, nie będzie podjęte na terytorium tego państwa. Zastrzeżenie to jest dodawane przez biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu; (ii) w celu umożliwienia państwom członkowskim żądania umieszczenia zastrzeżenia przy wpisie dokonanym zgodnie z art. 26, wszystkie państwa członkowskie są – w drodze wymiany informacji uzupełniających – automatycznie informowane o każdym nowym wpisie tej kategorii; (iii) jeżeli w szczególnie pilnych i poważnych przypadkach państwo członkowskie dokonujące wpisu zażąda wykonania danego działania, państwo członkowskie wykonujące wpis bada, czy może zezwolić na usunięcie znacznika umieszczonego przy wpisie na jego wniosek. Jeżeli państwo członkowskie wykonujące wpis jest w stanie to uczynić, podejmuje niezbędne kroki, by żądane działania zostały przeprowadzone niezwłocznie;

b) inna procedura obowiązuje jedynie w odniesieniu do wpisów w celu aresztowania (zob. pkt 3.6);

c) w przypadku dodania zastrzeżenia do wpisów dotyczących osób zaginionych oraz wpisów do celów kontroli niejawnych lub szczególnych kontroli wpis nie pojawia się na ekranie, gdy użytkownik końcowy korzysta z systemu;

d) nie naruszając pkt 3.6.1., państwo członkowskie nie składa wniosku o dodanie zastrzeżenia jedynie na tej podstawie, że wpis został dokonany przez określone państwo członkowskie. Wnioski o dodanie zastrzeżenia składa się jedynie w indywidualnych przypadkach.

2.6.2. Konsultacje z państwami członkowskimi w celu dodania zastrzeżenia

Zastrzeżenie dodaje się wyłącznie na wniosek lub za zgodą innego państwa członkowskiego.

W tym przypadku stosuje się następującą procedurę:

a) jeżeli dane państwo członkowskie żąda dodania zastrzeżenia, zwraca się w tym celu do państwa, które dokonało wpisu, korzystając z formularza F, i podaje przyczyny, dla których zastrzeżenie jest konieczne. W tym celu wykorzystuje się pole 071, jednocześnie w polu 080 wskazując przyczynę dodania zastrzeżenia. W odniesieniu do innych informacji uzupełniających dotyczących danego wpisu wykorzystuje się pole 083;

b) państwo członkowskie, które dokonało wpisu, bezzwłocznie dodaje zastrzeżenie, którego dotyczy wniosek;

c) po wymianie informacji na podstawie informacji dostarczonych w toku konsultacji przez państwo członkowskie występujące o dodanie zastrzeżenia może zaistnieć konieczność zmiany lub usunięcia wpisu, jak również wycofania wniosku o dodanie zastrzeżenia, bez wprowadzenia zmian do istniejącego wpisu.

2.6.3. Wniosek o usunięcie zastrzeżenia

Państwa członkowskie składają wniosek o usunięcie wcześniej zaproponowanego zastrzeżenia, gdy tylko stanie się ono bezzasadne. Może tak być w przypadku, gdy zmieniły się przepisy krajowe lub gdy z dalszej wymiany informacji dotyczących danej sprawy wynika, że ustały okoliczności wspomniane w art. 24 ust. 1 lub art. 25 decyzji w sprawie SIS II.

W tym przypadku stosuje się następującą procedurę:

a) biuro SIRENE, które wystąpiło z wnioskiem o dodanie zastrzeżenia, zwraca się do biura SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, o usunięcie zastrzeżenia, korzystając z formularza F. W tym celu należy wypełnić pole 075 ( 23 ). Szczegółowe informacje na temat prawa krajowego należy wpisywać w polu informacyjnym 080, zaś, w razie potrzeby, informacje dodatkowe wyjaśniające powody usunięcia zastrzeżenia oraz inne informacje dodatkowe dotyczące wpisu należy umieścić w polu informacyjnym 083;

b) biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu niezwłocznie usuwa dodane zastrzeżenie.

2.7. Dane, w których wykryto błąd prawny lub faktyczny (art. 34 rozporządzenia w sprawie SIS II i art. 49 decyzji w sprawie SIS II)

W przypadku wykrycia, że dane w systemie SIS II są niezgodne ze stanem faktycznym lub są przechowywane niezgodnie z prawem, następuje wymiana informacji uzupełniających zgodnie z zasadami określonymi w art. 34 ust. 2 rozporządzenia w sprawie SIS II i art. 49 ust. 2 decyzji w sprawie SIS II, które stanowią, iż do zmiany, uzupełniania, korekty, aktualizowania lub usuwania danych upoważnione jest wyłącznie państwo członkowskie, które dokonało wpisu.

Państwo członkowskie, które wykryło, że dane zawierają błąd lub że są przechowywane niezgodnie z prawem, powiadamia o tym za pośrednictwem swojego biura SIRENE państwo członkowskie, które dokonało wpisu, możliwie szybko i nie później niż w ciągu 10 dni kalendarzowych od odkrycia dowodów wskazujących na tego rodzaju błędy. Odnośna wymiana informacji powinna odbyć się przy użyciu formularza J.

a) W zależności od wyników konsultacji państwo członkowskie, które dokonało wpisu, może być zmuszone do usunięcia lub poprawienia danych, zgodnie ze swoimi krajowymi procedurami dotyczącymi korygowania przedmiotowych danych.

b) Jeżeli w ciągu dwóch miesięcy państwa członkowskie nie osiągną porozumienia, biuro SIRENE państwa członkowskiego, które wykryło błąd lub fakt przechowywania danych niezgodnie z prawem, zaleca właściwemu organowi swojego państwa zgłoszenie sprawy Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych, który wraz z właściwymi krajowymi organami nadzorczymi podejmuje działania mediacyjne.

2.8. Prawo dostępu do danych i ich korygowania (art. 41 rozporządzenia w sprawie SIS II i art. 58 decyzji w sprawie SIS II)

2.8.1. Wnioski o dostęp do danych lub o ich skorygowanie

Gdy władze krajowe muszą zostać powiadomione o złożeniu wniosku o udzielenie dostępu do danych lub ich skorygowanie, wymiana informacji odbywa się, bez uszczerbku dla prawa krajowego, zgodnie z następującymi zasadami:

a) Każde biuro SIRENE stosuje przepisy prawa krajowego dotyczące prawa dostępu do danych osobowych. W zależności od okoliczności sprawy i zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami biura SIRENE przekazują właściwym organom krajowym wszelkie otrzymane wnioski o udzielenie dostępu do danych lub ich skorygowanie bądź rozpatrują wnioski w granicach swoich uprawnień;

b) na wniosek właściwych organów krajowych biura SIRENE danych państw członkowskich przesyłają im zgodnie ze swoimi przepisami krajowymi informacje dotyczące korzystania z prawa dostępu do danych.

2.8.2. Wymiana informacji na temat wniosków o udzielenie dostępu do wpisów dokonanych przez inne państwa członkowskie

Informacje na temat wniosków o udzielenie dostępu do wpisów dokonanych w systemie SIS II przez inne państwo członkowskie wymienia się za pośrednictwem krajowych biur SIRENE, korzystając w tym celu z formularza K w odniesieniu do osób oraz z formularza M w odniesieniu do przedmiotów.

W tym przypadku stosuje się następującą procedurę:

a) wniosek o udzielenie dostępu przekazuje się w najkrótszym możliwym terminie do biura SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, tak aby mogło ono wyrazić swoją opinię w danej sprawie;

b) biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, informuje o swojej opinii biuro SIRENE państwa członkowskiego, które otrzymało wniosek o udzielenie dostępu;

c) odpowiedź udzielona przez biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, powinna uwzględniać wszelkie terminy rozpatrywania wniosków wskazane przez biuro SIRENE państwa członkowskiego, które otrzymało wniosek o udzielenie dostępu;

d) biuro SIRENE państwa członkowskiego, które otrzymało od osoby fizycznej wniosek o udzielenie dostępu do danych, poprawienie błędu lub usunięcie wpisu, podejmuje wszelkie niezbędne kroki, aby udzielić odpowiedzi we właściwym terminie.

Jeżeli biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, przesyła swoją opinię do biura SIRENE państwa członkowskiego, które otrzymało wniosek o udzielenie dostępu do danych, biuro to, zgodnie z ustawodawstwem krajowym i w granicach swoich kompetencji, rozpatruje taki wniosek lub zapewnia przekazanie opinii w najkrótszym możliwym terminie organom odpowiedzialnym za jego rozpatrzenie.

2.8.3. Wymiana informacji na temat wniosków o skorygowanie lub usunięcie danych wprowadzonych przez inne państwa członkowskie

Jedynie to państwo członkowskie, które dokonało danego wpisu, może skorygować lub usunąć dane osoby, która wystąpiła o ich skorygowanie lub usunięcie. Jeśli osoba ta zwróci się do innego państwa członkowskiego niż to, które dokonało wpisu, wówczas biuro SIRENE państwa członkowskiego, do którego wpłynął wniosek, informuje o tym fakcie biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, korzystając z formularza K, a następnie zastosowanie ma procedura opisana w ppkt 2.8.2.

2.9. Usuwanie wpisu w przypadku, gdy nie spełnia on już warunków przechowywania w systemie

Wpisy wprowadzone do systemu SIS II przechowywane są wyłącznie przez okres konieczny do osiągnięcia celów, dla których zostały dokonane.

Gdy warunki utrzymywania wpisu nie są już spełnione, państwo członkowskie, które dokonało wpisu, niezwłocznie usuwa taki wpis. Jeżeli określono datę wygaśnięcia wpisu, zostanie on automatycznie usunięty z CS-SIS. W przypadku trafienia zastosowanie mają procedury szczególne opisane w pkt 3.11., 4.10., 5.7., 6.5., 7.7. i 8.4.

W obu przypadkach wiadomość o usunięciu wpisu z CS-SIS jest automatycznie przetwarzana w N.SIS II.

Państwa członkowskie mogą zażądać automatycznego powiadomienia o usunięciu wpisu.

2.10. Zapis nazw własnych

W zakresie, w jakim pozwalają na to krajowe przepisy dotyczące wprowadzania danych, nazwy własne (imiona i nazwiska) wpisuje się do systemu SIS II w formie (pismo i ortografia) możliwie zbliżonej do formy, jakiej użyto w urzędowych dokumentach tożsamości, zgodnie ze standardami Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego (ICAO) dla dokumentów podróży, które zostały również wykorzystane na potrzeby funkcjonalności systemu centralnego SIS II odpowiadających za transliterację i transkrypcję. W ramach wymiany informacji uzupełniających biura SIRENE posługują się taką formą nazw własnych, jaka została wprowadzona do SIS II. Na potrzeby wprowadzania danych do SIS II zarówno użytkownicy końcowi, jak i biura SIRENE w państwach członkowskich dokonujących wpisów posługują się co do zasady alfabetem łacińskim, przy uwzględnieniu zasad transliteracji i transkrypcji określonych w dodatku 1.

W razie potrzeby wymiany informacji dotyczących osoby, która co prawda nie jest przedmiotem wpisu, ale może mieć z nim związek (np. osoby, która może towarzyszyć zaginionej osobie nieletniej) wygląd i pisownia jej imienia i nazwiska winny odpowiadać regułom wskazanym w dodatku 1, przy czym informacje te należy zapisywać alfabetem łacińskim oraz w oryginalnym formacie, o ile państwo członkowskie udostępniające informacje ma możliwość wpisania znaków specjalnych w oryginalnym formacie.

2.11. Kategorie tożsamości

Tożsamość potwierdzona

Tożsamość potwierdzona oznacza, że tożsamość danej osoby została potwierdzona na podstawie autentycznych dokumentów tożsamości, paszportu lub oświadczenia właściwych organów.

Tożsamość niepotwierdzona

Tożsamość niepotwierdzona oznacza, że nie ma wystarczających dowodów potwierdzających tożsamość.

Tożsamość przywłaszczona

Tożsamość przywłaszczona (nazwisko, imię, data urodzenia) występuje wtedy, gdy dana osoba wpisana do systemu SIS II posługuje się tożsamością innej istniejącej osoby. Może się to zdarzyć np. w przypadku wykorzystania dokumentu ze szkodą dla prawowitego właściciela.

Alias

Pod pojęciem „alias” rozumieć należy tożsamość przybraną, którą posługuje się osoba znana pod innymi tożsamościami.

2.11.1. Tożsamość przywłaszczona (art. 36 rozporządzenia w sprawie SIS II i art. 51 decyzji w sprawie SIS II)

Ze względu na złożony charakter spraw związanych z przywłaszczeniem tożsamości, po stwierdzeniu, że osoba, w odniesieniu do której istnieje wpis w SIS II, posługuje się tożsamością innej osoby, państwo, które dokonało wpisu, sprawdza, czy konieczne jest dalsze przechowywanie informacji o tożsamości przywłaszczonej we wspomnianym wpisie w systemie SIS II.

W przypadku stwierdzenia, że doszło do przywłaszczenia tożsamości danej osoby, bezzwłocznie wprowadza się, za zgodą tej osoby, dane uzupełniające wpis do systemu SIS II w celu uniknięcia negatywnych skutków błędnej identyfikacji. Osoba, której tożsamość została przywłaszczona, może, stosownie do procedur krajowych, podać właściwemu organowi informacje określone w art. 36 ust. 3 rozporządzenia w sprawie SIS II i art. 51 ust. 3 decyzji w sprawie SIS II. Każda osoba, której tożsamość została przywłaszczona, ma prawo do wycofania swojej zgody na przetwarzanie informacji.

Państwo członkowskie, które dokonało wpisu, jest odpowiedzialne za umieszczenie w nim dopisku „misused identity” (tożsamość przywłaszczona) oraz wprowadzenie dodatkowych danych ofiary przywłaszczenia tożsamości, takich jak fotografie, odciski palców oraz innych informacji znajdujących się na dowolnych ważnych dokumentach tożsamości.

W przypadku gdy państwo członkowskie wykryje, że dokonany przez inne państwo członkowskie wpis dotyczący danej osoby powiązany jest z przywłaszczeniem tożsamości oraz jeśli zostanie ustalone, że doszło do przywłaszczenia tożsamości danej osoby, informuje o tym biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, korzystając z formularza Q, tak aby można było uzupełnić odnośny wpis figurujący w systemie SIS II o informację na temat przywłaszczenia tożsamości.

Z uwagi na cel wprowadzania tego rodzaju danych odnośny wpis uzupełnia się o fotografie i odciski palców osoby, której tożsamość została przywłaszczona, o ile są one dostępne. Przywłaszczenie tożsamości można stwierdzić jedynie wówczas, gdy dane niewinnej osoby odpowiadają tożsamości, której dotyczy wpis. Formularz Q musi zawierać szczegółowe informacje dotyczące tożsamości zawarte we wpisie, co obejmuje także numer aliasu, tak aby państwo członkowskie, które dokonało wpisu, mogło ustalić, do której tożsamości wspomnianej we wpisie odnosi się ten formularz. Pola formularza Q, które w takich przypadkach należy obowiązkowo wypełnić, zostały określone w dodatku 3.

Dane osoby, której tożsamość została przywłaszczona, są dostępne tylko w celu ustalenia tożsamości osoby sprawdzanej i nie są w żaden sposób wykorzystywane do jakichkolwiek innych celów. Informacje dotyczące tożsamości przywłaszczonej, co obejmuje także odciski palców i fotografie, są usuwane jednocześnie z odnośnym wpisem lub wcześniej, jeśli osoba, której one dotyczą, zwróci się z takim wnioskiem.

2.11.2. Wprowadzanie danych dotyczących aliasu

Aby zapobiec niezgodności wpisów w dowolnej kategorii w związku z wprowadzeniem aliasu oraz aby nie przysparzać problemów niewinnym osobom i zapewnić odpowiednią jakość danych, państwa członkowskie powinny w miarę możliwości informować się nawzajem o takich aliasach i wymieniać się stosownymi informacjami dotyczącymi prawdziwej tożsamości osoby poszukiwanej.

Państwo członkowskie, które dokonało wpisu, odpowiada za uzupełnienie tego wpisu o aliasy. Jeżeli inne państwo członkowskie odkryje alias, informuje o tym państwo członkowskie, które dokonało wpisu, wykorzystując w tym celu formularz M.

2.11.3. Wymiana dalszych informacji w celu ustalenia tożsamości osoby

Jeżeli informacje figurujące w systemie SIS II są niewystarczające, biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, może również, po przeprowadzeniu konsultacji, udzielić dalszych informacji z własnej inicjatywy lub na wniosek innego państwa członkowskiego, aby pomóc rozwiać wątpliwości dotyczące tożsamości danej osoby. W tym celu wykorzystywany jest formularz L (wraz z załącznikami). Informacje te w szczególności dotyczą:

— pochodzenia paszportu lub dokumentu tożsamości znajdującego się w posiadaniu osoby poszukiwanej,

— numeru serii, daty i miejsca wydania oraz daty ważności paszportu lub dokumentu tożsamości, jak również organu wydającego paszport lub dokument tożsamości,

— wyglądu osoby poszukiwanej,

— imienia i nazwiska matki i ojca osoby poszukiwanej,

— innych możliwych wersji pisowni imion i nazwiska osoby poszukiwanej,

— fotografii oraz odcisków palców, o ile są one dostępne,

— ostatniego znanego adresu.

W miarę możliwości informacje te są dostępne w biurach SIRENE lub zapewnia się stałą możliwość ich bezzwłocznego i szybkiego przekazania.

Wspólnym celem jest minimalizacja ryzyka niesłusznego zatrzymania osoby, której dane określające tożsamość są podobne do danych osoby, której dotyczy wpis.

2.12. Wymiana informacji w przypadku wpisów z odesłaniami

Każde odesłanie pozwala na ustanowienie powiązania między co najmniej dwoma wpisami.

Państwo członkowskie może utworzyć odesłanie do innych wpisów, których dokonuje w SIS II, i jedynie to państwo członkowskie może zmienić lub usunąć takie odesłanie. Odesłania są widoczne tylko dla użytkowników, którzy dysponują właściwymi prawami dostępu pozwalającymi na dostęp do co najmniej dwóch wpisów zawartych w odesłaniu. Państwa członkowskie zapewniają, by dostęp do odesłań miały jedynie osoby upoważnione.

2.12.1. Zasady operacyjne

W przypadku odesłań do innych wpisów nie ma konieczności przestrzegania specjalnych procedur dotyczących wymiany informacji uzupełniających. Niemniej przestrzega się następujących zasad:

W przypadku trafienia odnoszącego się do dwóch lub większej liczby wpisów zawierających odesłania biuro SIRENE państwa członkowskiego wykonującego działania w związku z wpisem wysyła formularz G dla każdego z tych wpisów, jednocześnie wskazując w polu 086, że przesłane zostaną kolejne formularze G dla pozostałych wpisów zawierających odesłania.

Nie wysyła się formularzy dla wpisów, które zawierają wprawdzie odesłanie do wpisu, w odniesieniu do którego nastąpiło trafienie, ale same nie były przedmiotem trafienia. W razie wystąpienia zawierającego odesłanie wpisu do celów wydania lub ekstradycji lub wpisu dotyczącego osoby zaginionej (ze względu na jej bezpieczeństwo lub w celu zapobiegania zagrożeniom), o wykryciu wpisu zawierającego odesłanie powiadamia się stosownie do potrzeb oraz na podstawie posiadanych informacji, korzystając z formularza M.

2.13. Format i jakość danych biometrycznych w SIS II

Zgodnie z art. 23 ust. 2 decyzji w sprawie SIS II wpis uzupełnia się w miarę możliwości o fotografie i odciski palców danej osoby.

Biura SIRENE są w stanie przekazywać sobie nawzajem odciski palców i fotografie na potrzeby uzupełniania wpisów lub ułatwiania realizacji żądanych działań. Jeżeli państwo członkowskie posiada fotografię lub odciski palców osoby, w odniesieniu do której inne państwo członkowskie dokonało wpisu, może wysłać państwu członkowskiemu, które dokonało wpisu, posiadane zdjęcia i odciski palców w postaci załącznika, w celu uzupełnienia wpisu.

Wymiana taka odbywa się bez uszczerbku dla wymiany w ramach współpracy policyjnej w zakresie stosowania decyzji ramowej Rady 2006/960/WSiSW.

2.13.1. Dalsze wykorzystanie danych uzyskanych w ramach wymiany, w tym archiwizacja

Ograniczenia dotyczące wykorzystania danych zawartych we wpisach w systemie SIS II zostały określone w instrumentach prawnych SIS II. Wszelkie dalsze wykorzystywanie wymienianych fotografii i odcisków palców, w tym ich archiwizowanie, następuje zgodnie z odnośnymi przepisami instrumentów prawnych SIS II, obowiązującymi przepisami krajowymi dotyczącymi ochrony danych, a także zgodnie z dyrektywą 95/46/WE oraz decyzją ramową 2008/977/WSiSW.

Wszelkie przechowywanie odcisków palców na szczeblu krajowym odbywa się z pełnym poszanowaniem zasad ochrony danych odnoszących się do SIS II. Państwa członkowskie przechowują dane daktyloskopijne pobrane z CS-SIS oddzielnie od krajowych baz daktyloskopijnych oraz usuwają je jednocześnie z usunięciem odpowiadających im wpisów i informacji uzupełniających.

2.13.2. Wymiana odcisków palców i fotografii

W tym przypadku stosuje się następującą procedurę:

a) biuro SIRENE udostępniające dane wysyła formularz L zwykle używaną drogą elektroniczną oraz zaznacza w polu informacyjnym 083 formularza L, że odciski palców i fotografie są wysyłane w celu uzupełnienia wpisu w systemie SIS II;

b) biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, dodaje do danego wpisu w systemie SIS II otrzymane odciski palców lub fotografie bądź wysyła je do właściwego organu, który uzupełnia o nie wpis.

2.13.3. Wymagania techniczne

Odciski palców i fotografie gromadzi się i przesyła zgodnie z wymogami określonymi w przepisach wykonawczych dotyczących wprowadzania danych biometrycznych do systemu SIS II.

Każde biuro SIRENE spełnia te wymogi techniczne.

2.13.4. Format i jakość danych biometrycznych

Wszystkie dane biometryczne wprowadzone do systemu poddawane są szczegółowej kontroli jakościowej w celu zagwarantowania minimalnego standardu jakości obowiązującego dla wszystkich użytkowników systemu SIS II.

Przed wprowadzeniem danych biometrycznych przeprowadza się na poziomie krajowym kontrole mające zapewnić, by:

a) dane daktyloskopijne były zgodne z formatem określonym w normie ANSI/NIST — ITL 1-2000, wykorzystywanym przez Interpol i przystosowanym do potrzeb SIS II;

b) fotografie, które wykorzystywane są jedynie w celu potwierdzenia tożsamości osoby, która została odnaleziona w wyniku wyszukiwania według danych alfanumerycznych przeprowadzonego w SIS II, spełniały następujące wymogi: fotografia twarzy wykonana en face, mająca w miarę możliwości stosunek boków 3:4 lub 4:5. Jeżeli jest to możliwe, fotografia ma rozdzielczość co najmniej 480 × 600 pikseli i 24-bitową głębię kolorów. Jeżeli istnieje konieczność zeskanowania zdjęcia, w miarę możliwości jego rozmiar nie może przekraczać 200 kB.

2.14. Szczególne rodzaje poszukiwań

2.14.1. Poszukiwanie w określonym obszarze geograficznym

Poszukiwanie w określonym obszarze geograficznym przeprowadza się w przypadku, gdy dane państwo członkowskie posiada niezbite dowody dotyczące miejsca pobytu osoby lub umiejscowienia poszukiwanego przedmiotu, których dotyczy wpis, na ściśle określonym obszarze geograficznym.

W strefie Schengen poszukiwania w określonym obszarze geograficznym przeprowadza się na podstawie wpisu do SIS II. W sytuacji gdy znane jest miejsce pobytu osoby lub umiejscowienia poszukiwanego przedmiotu, w polu 311 „Important Notice” (Ważna uwaga) można wpisać uwagę o przeprowadzeniu poszukiwania w określonym obszarze geograficznym oraz wskazać odpowiednie państwa. Oprócz tego, jeżeli w momencie dokonywania wpisu w celu aresztowania znane jest miejsce pobytu osoby poszukiwanej, informację tę zamieszcza się w formularzu A w polu informacyjnym 061. We wszystkich innych przypadkach, w tym w celu podania informacji o umiejscowieniu poszukiwanych przedmiotów, wykorzystuje się formularz M (pole informacyjne 083). Wpis dotyczący poszukiwanej osoby wprowadza się do SIS II w celu zapewnienia wykonalności wniosku o niezwłoczne podjęcie czynności (art. 9 ust. 3 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW).

Gdy przedmiot poszukiwania w określonym obszarze geograficznym znajduje się w innym miejscu niż wskazano w informacji o poszukiwaniu w określonym obszarze geograficznym, biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, komunikuje ten fakt państwom członkowskim zaangażowanym w owe poszukiwania, korzystając w tym celu z formularza M, tak aby wstrzymać wszelkie związane z nim działania.

2.14.2. Poszukiwanie z udziałem specjalnych jednostek policji prowadzących poszukiwania celowe (FAST)

Biura SIRENE w państwach, do których zwrócono się z wnioskiem, powinny w stosownych przypadkach korzystać z usług jednostek specjalnych prowadzących poszukiwania celowe (zespoły aktywnego poszukiwania zbiegłych przestępców, FAST). Międzynarodowa współpraca między wspomnianymi jednostkami policyjnymi nie może zastąpić dokonywania wpisów w SIS II. Taka współpraca nie koliduje z rolą biura SIRENE jako najważniejszej instytucji zajmującej się wyszukiwaniem informacji w SIS II.

W stosownych przypadkach ustanawia się współpracę w celu zapewnienie, aby biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, było informowane przez krajową jednostkę FAST o wszelkich działaniach prowadzonych w związku z wpisem w SIS II. W razie potrzeby biuro SIRENE, o którym mowa, przekazuje te informacje pozostałym biurom. Biuro SIRENE jest z informowane z wyprzedzeniem o wszelkich skoordynowanych operacjach ENFAST (europejskiej sieci zespołów aktywnego poszukiwania zbiegłych przestępców), obejmujących współpracę z biurem SIRENE.

Biura SIRENE zapewniają szybkie przekazywanie informacji uzupełniających, w tym informacji dotyczących trafienia, krajowym jednostkom FAST, jeżeli biorą one udział w poszukiwaniu.

3. WPISY DOTYCZĄCE OSÓB POSZUKIWANYCH W CELU ARESZTOWANIA ICH I WYDANIA LUB EKSTRADYCJI (ART. 26 DECYZJI W SPRAWIE SIS II)

3.1. Dokonanie wpisu

Większości wpisów w celu aresztowania towarzyszy europejski nakaz aresztowania. Jednakże w przypadku istnienia wpisu w celu aresztowania możliwe również jest dokonanie tymczasowego aresztowania przed uzyskaniem wniosku o ekstradycję, zgodnie z art. 16 Europejskiej Konwencji o Ekstradycji.

Europejski nakaz aresztowania/wniosek o ekstradycję wydają władze sądowe uprawnione do takich zadań w państwie członkowskim, które dokonało wpisu.

Do dokonanego w SIS II wpisu w celu aresztowania i wydania osoby dodaje się kopię stosownego europejskiego nakazu aresztowania w wersji oryginalnej. Można także załączyć tłumaczenie europejskiego nakazu aresztowania na jeden lub więcej języków urzędowych instytucji UE.

Ponadto wpis uzupełnia się w miarę możliwości o fotografie i odciski palców danej osoby.

Po dokonaniu wpisu biuro SIRENE ma dostęp do odnośnych informacji, w tym europejskiego nakazu aresztowania lub wniosku o ekstradycję, dotyczących osób poszukiwanych w celu aresztowania i wydania lub ekstradycji. Należy sprawdzić, czy informacje te są kompletne i przedstawione w prawidłowy sposób.

Państwa członkowskie mają możliwość dodawania do danego wpisu w celu aresztowania więcej niż jednego europejskiego nakazu aresztowania. Państwo członkowskie dokonujące wpisu jest odpowiedzialne za usunięcie europejskiego nakazu aresztowania z chwilą utraty jego ważności i za sprawdzenie, czy do danego wpisu nie są załączone inne europejskie nakazy aresztowania, oraz w razie konieczności za przedłużenie okresu przechowywania wpisu.

Państwa członkowskie mogą załączać, w razie konieczności w oddzielnych plikach binarnych, tłumaczenia europejskich nakazów aresztowania załączanych przez nie do wpisu w celu aresztowania.

Rozdzielczość zeskanowanych dokumentów w formacie PDF załączanych do wpisów wynosi w miarę możliwości co najmniej 150 dpi.

3.2. Wielokrotne wpisy

Ogólne procedury opisano w rozdziale 2.2.

Dodatkowo stosuje się następujące zasady:

Kilka państw członkowskich może dokonać wpisu w celu aresztowania dotyczącego tej samej osoby. Jeżeli przynajmniej dwa państwa członkowskie dokonały wpisu dotyczącego tej samej osoby, decyzję o tym, który nakaz zostanie wykonany w przypadku aresztowania, podejmuje wykonujący nakaz organ sądowy w państwie członkowskim, w którym następuje aresztowanie. Biuro SIRENE państwa członkowskiego wykonującego działania przesyła formularz G do każdego zainteresowanego państwa członkowskiego.

3.3. Tożsamość przywłaszczona

Ogólną procedurę opisano w ppkt 2.11.1.

3.4. Wprowadzanie danych dotyczących aliasu

Ogólną procedurę opisano w ppkt 2.11.2.

W przypadku wpisów w celu aresztowania biuro SIRENE wykorzystuje pole informacyjne 011 formularza A ( 24 ) (w momencie dokonywania wpisu) lub – na późniejszym etapie – formularz M, informując pozostałe państwa członkowskie o aliasach odnoszących się do wpisu w celu aresztowania, jeżeli posiada ono takie informacje.

3.5. Informacje uzupełniające przesyłane państwom członkowskim

Dokonując wpisu, do wszystkich państw członkowskich wysyła się informacje uzupełniające dotyczące tego wpisu.

Informacje, o których mowa w ppkt 3.5.1, są przesyłane do innych biur SIRENE z wykorzystaniem formularza A jednocześnie z dokonaniem wpisu. Wszelkie dalsze informacje konieczne w celu ustalenia tożsamości są przekazywane po konsultacji lub na wniosek innego państwa członkowskiego.

Jeżeli w odniesieniu do jednej osoby istnieje kilka europejskich nakazów aresztowania lub wniosków o ekstradycję, dla każdego takiego nakazu lub wniosku wypełnia się oddzielny formularz A.

W europejskim nakazie aresztowania/wniosku o ekstradycję oraz w formularzu A podaje się wystarczająco szczegółowe informacje (w szczególności część e) europejskiego nakazu aresztowania powinna zawierać: „description of the circumstances in which the offence(s) was (were) committed, including the time and place” (opis okoliczności, w jakich przestępstwo(-a) zostało(-y) popełnione, w tym czas i miejsce), natomiast w polach informacyjnych 042, 043, 044 i 045 należy zawrzeć: „description of the circumstances” (opis okoliczności), tak aby umożliwić innym biurom SIRENE kontrolę wpisu. Dodatek 3 określa wymagane informacje oraz ich związek z poszczególnymi polami europejskiego nakazu aresztowania.

Jeżeli europejski nakaz aresztowania został zastąpiony innym lub uchylony, informacja na ten temat zamieszczana jest w polu 267 formularza A (art. 26 decyzji w sprawie SIS II) lub w polu 044 formularza A (Wniosek o ekstradycję/Przeniesione wpisy), z dodaniem następującej uwagi: „This form replaces the form (reference number) referring to EAW (reference number) issued on (date)” (Ten formularz zastępuje formularz (numer referencyjny) odnoszący się do europejskiego nakazu aresztowania (numer referencyjny) wydanego dnia (data)).

3.5.1. Informacje uzupełniające przesyłane w związku z aresztowaniem tymczasowym

3.5.1.1. Postępowanie w przypadku dokonywania wpisu opartego zarówno na europejskim nakazie aresztowania, jak i wniosku o ekstradycję

Wprowadzając wpis w celu aresztowania i ekstradycji, informacje uzupełniające wysyła się do wszystkich państw członkowskich, korzystając z formularza A. Jeżeli dane we wpisie oraz informacje uzupełniające wysłane do państw członkowskich w związku z europejskim nakazem aresztowania nie są wystarczające w celu dokonania ekstradycji, dostarcza się informacji dodatkowych.

W polu informacyjnym 239 zaznacza się, że dany formularz odnosi się zarówno do europejskiego nakazu aresztowania, jak i wniosku o ekstradycję.

3.5.1.2. Postępowanie w przypadku dokonywania wpisu opartego wyłącznie na wniosku o ekstradycję

Wprowadzając wpis w celu aresztowania i ekstradycji, informacje uzupełniające wysyła się do wszystkich państw członkowskich, korzystając z formularza A.

W polu informacyjnym 239 zaznacza się, że dany formularz odnosi się do wniosku o ekstradycję.

3.6. Dodanie zastrzeżenia

Ogólne zasady opisano w pkt 2.6.

Jeżeli co najmniej jeden z załączonych do wpisu europejskich nakazów aresztowania może zostać wykonany, do wpisu nie dodaje się zastrzeżenia.

Jeżeli europejski nakaz aresztowania dotyczy więcej niż jednego przestępstwa i jeżeli w odniesieniu do co najmniej jednego z nich można dokonać wydania, do wpisu nie dodaje się zastrzeżenia.

Jak podkreślono w pkt 2.6., wpis opatrzony zastrzeżeniem na podstawie art. 26 decyzji w sprawie SIS II jest, przez czas obowiązywania zastrzeżenia, traktowany jak wpis dokonany w celu przekazania informacji o miejscu pobytu osoby, której wpis ten dotyczy.

3.6.1. Wielokrotny wniosek o dodanie zastrzeżenia do wpisów dotyczących osób poszukiwanych do aresztowania w celu ekstradycji, w przypadkach gdy decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW nie ma zastosowania

W tym przypadku stosuje się następującą procedurę:

a) w przypadku wpisów dotyczących osób poszukiwanych do aresztowania w celu ekstradycji i gdy nie ma zastosowania decyzja 2002/584/WSiSW, biuro SIRENE może zwrócić się do innego biura SIRENE o automatyczne dodawanie zastrzeżenia do wpisów z art. 26 decyzji w sprawie SIS II dokonywanych w odniesieniu do obywateli swego kraju;

b) biuro SIRENE, które chciałoby skorzystać z tej możliwości zwraca się w tym celu z pisemnym wnioskiem do pozostałych biur SIRENE;

c) biuro SIRENE będące adresatem takiego wniosku dodaje zastrzeżenie dotyczące danego państwa bezzwłocznie po dokonaniu wpisu;

d) zastrzeżenie pozostaje w systemie do czasu, gdy wnioskujące biuro SIRENE zwróci się o jego usunięcie.

3.7. Działania podejmowane przez biura SIRENE po otrzymaniu wpisu w celu aresztowania

Kiedy biuro SIRENE otrzymuje formularz A, przeszukuje w najkrótszym możliwym terminie wszystkie dostępne źródła w celu ustalenia miejsca pobytu danej osoby. Nawet jeżeli informacje udzielone przez państwo członkowskie, które dokonało wpisu, nie są wystarczające dla państwa otrzymującego wniosek, nie może to przeszkodzić w prowadzeniu poszukiwań. Państwo członkowskie otrzymujące wniosek prowadzi poszukiwania w zakresie dopuszczalnym na podstawie przepisów prawa krajowego.

W przypadku dokonania weryfikacji wpisu w celu aresztowania oraz odnalezienia lub aresztowania poszukiwanej osoby w państwie członkowskim, biuro SIRENE państwa członkowskiego, które otrzymało wniosek, może przekazać informacje zawarte w formularzu A właściwemu organowi państwa członkowskiego wykonującego dany europejski nakaz aresztowania lub wniosek o ekstradycję. Jeżeli wymagane jest dostarczenie oryginału europejskiego nakazu aresztowania lub wniosku o ekstradycję, organ sądowy wydający nakaz może go przesłać bezpośrednio organowi sądowemu wykonującemu nakaz (chyba że państwo członkowskie wydające nakaz lub państwo go wykonujące poczyniły odmienne ustalenia).

3.8. Wymiana informacji po uzyskaniu trafienia

Ogólną procedurę opisano w pkt 2.3.

Dodatkowo stosuje się następującą procedurę:

a) o trafieniu dotyczącym osoby, której dotyczy wpis w celu aresztowania, zawsze bezzwłocznie powiadamiane jest biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu. Oprócz tego po wysłaniu formularza G biuro SIRENE państwa członkowskiego wykonującego działania powiadamia o trafieniu biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, w razie konieczności telefonicznie;

b) w razie potrzeby biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu przekazuje wszelkie istotne informacje szczegółowe o konkretnych środkach, jakie podejmuje biuro SIRENE państwa członkowskiego wykonującego działania;

c) w polu informacyjnym 091 formularza G podaje się organ właściwy do odbierania europejskich nakazów aresztowania lub wniosków o ekstradycję, jego pełne dane kontaktowe (adres pocztowy, numer telefonu i – jeżeli są dostępne – numer faksu i adres poczty elektronicznej), numer referencyjny (jeżeli jest dostępny), osobę do kontaktów (jeżeli jest wyznaczona), wymagany język, termin i sposób dostarczenia;

d) biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, informuje pozostałe biura SIRENE o uzyskaniu trafienia, korzystając z formularza M, w sytuacji, gdy na podstawie okoliczności faktycznych sprawy oraz dalszego dochodzenia ustalono wyraźny związek z konkretnymi państwami członkowskimi;

e) biura SIRENE mogą przekazać dalsze informacje dotyczące wpisów z art. 26 decyzji w sprawie SIS II, działając w imieniu organów sądowych, jeżeli informacje te wchodzą w zakres wzajemnej pomocy sądowej.

3.9. Wymiana informacji uzupełniających na temat wydania lub ekstradycji

Informacje na temat możliwości wydania lub ekstradycji osoby, w odniesieniu do której dokonano wpisu w celu aresztowania, przekazane przez właściwe organy sądowe biuru SIRENE, są natychmiast kierowane do biura SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, za pomocą formularza M, przy czym w polu informacyjnym 083 należy wpisać „SURRENDER” (wydanie) albo „EXTRADITION” (ekstradycja) ( 25 ). Szczegółowe warunki odpowiednio wydania lub ekstradycji są jak najszybciej komunikowane za pośrednictwem biur SIRENE.

3.10. Wymiana informacji uzupełniających na temat tranzytu przez terytorium innego państwa członkowskiego

Jeżeli konieczny jest tranzyt osoby, biuro SIRENE państwa członkowskiego, przez które ma odbywać się tranzyt, zapewnia niezbędne informacje i wsparcie w tym względzie, na wniosek biura SIRENE lub właściwego organu sądowego państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, przekazany przez biuro SIRENE z wykorzystaniem formularza M oznaczonego dopiskiem „TRANSIT” (tranzyt) umieszczonym w początkowej części pola 083.

3.11. Usuwanie wpisów po dokonaniu wydania lub ekstradycji

Wpisy do celów aresztowania i wydania lub ekstradycji usuwa się po wydaniu osoby, której dotyczą, organom państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, lub ekstradycji tej osoby do tego państwa. Usunięcie wpisu może także nastąpić w przypadku uchylenia decyzji sądowej, na podstawie której dokonano wpisu, przez właściwy organ sądowy, na podstawie przepisów prawa krajowego.

4. WPISY DO CELÓW ODMOWY WJAZDU LUB POBYTU (ART. 24 ROZPORZĄDZENIA W SPRAWIE SIS II)

Wprowadzenie

Wymiana informacji na temat obywateli państw trzecich, których dotyczy wpis z art. 24 rozporządzenia w sprawie SIS II, umożliwia państwom członkowskim podjęcie decyzji w przypadku wjazdu takiej osoby na terytorium państw członkowskich lub otrzymania jej wniosku wizowego. Jeżeli dana osoba znajduje się już na terytorium państwa członkowskiego, wymiana informacji umożliwia władzom krajowym podjęcie stosownych działań celem przyznania pozwolenia na pobyt, wizy na pobyt długoterminowy lub wydalenia tej osoby. Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o wizach, oznacza to wizy na pobyt długoterminowy, chyba że wyraźnie wskazano inaczej (np. w odniesieniu do wiz uprawniających do ponownego wjazdu).

Wykonanie procedur informowania określonych w art. 5 ust. 4 kodeksu granicznego Schengen i procedur konsultacji określonych w art. 25 konwencji z Schengen wchodzi w zakres kompetencji organów odpowiedzialnych za kontrole graniczne i za przyznawanie pozwoleń na pobyt lub wiz. Z zasady biura SIRENE biorą udział w tych procedurach jedynie w celu przesyłania informacji uzupełniających bezpośrednio związanych z wpisami (np. zgłoszenie trafienia, ustalenie tożsamości) lub usuwania wpisów.

Jednakże biura SIRENE mogą także brać udział w przesyłaniu informacji uzupełniających koniecznych do wydalenia obywatela kraju trzeciego lub odmówienia mu wjazdu, jak również mogą uczestniczyć w przesyłaniu wszelkich informacji uzupełniających wynikających z tych działań.

Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 26 ) nie ma zastosowania do Szwajcarii. W związku z powyższym w przypadku uzyskania trafienia dotyczącego obywatela państwa trzeciego korzystającego z prawa do swobodnego przemieszczania się, stosuje się normalną procedurę konsultacyjną pomiędzy Szwajcarią, państwem członkowskim, które dokonało wpisu, oraz każdym innym państwem członkowskim, które może posiadać istotne informacje dotyczące prawa do swobodnego przemieszczania się przysługującego obywatelowi państwa trzeciego.

4.1. Dokonanie wpisu

Zgodnie z art. 25 rozporządzenia w sprawie SIS II szczególne przepisy mają zastosowanie do obywateli krajów trzecich korzystając