ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1979L0692 — PL — 09.08.2002 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

▼B

DYREKTYWA RADY

z dnia 24 lipca 1979 r.

zmieniająca dyrektywy 66/401/EWG, 66/402/EWG, 70/458/EWG oraz 70/457/EWG w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych, zbóż i materiałem siewnym warzyw oraz w sprawie Wspólnego Katalogu Odmian Gatunków Roślin Rolniczych

(79/692/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43 oraz art. 100,

uwzględniając wniosek Komisji ( 1 ),

uwzględniając opinię Zgromadzenia ( 2 ),

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ( 3 ),

a także mając na uwadze, co następuje:

z powodu przyczyn przedstawionych poniżej niektóre dyrektywy dotyczące obrotu nasionami i materiałem rozmnożeniowym zostają zmienione;

w przypadku materiału siewnego roślin pastewnych, niektóre warunki dotyczące testowania materiału siewnego zostają złagodzone dla tych regionów Wspólnoty, w których korzystne warunki ekologiczne zapewniają zgodność z odpowiednimi standardami przyjętymi we Wspólnocie;

w przypadku materiału siewnego żyta używanego na cele paszowe, powinno się zezwolić na tymczasowe złagodzenie standardów Wspólnoty stosowanych w odniesieniu do materiału siewnego żyta w celu przezwyciężenia tymczasowych trudności, które występują w niektórych regionach Wspólnoty w odniesieniu do tych produktów;

w przypadku materiału siewnego zbóż, ostatnie metody badawcze, mające na celu zmniejszenie skutków ataku niektórych szkodliwych organizmów wydają się uzasadniać przyjęcie mieszanek materiału siewnego różnych odmian zbóż, pod warunkiem, że podjęte zostaną odpowiednie środki zabezpieczające gwarantujące, że jakość materiału siewnego lub produktów finalnych nie zostanie naruszona;

w celu poprawy funkcjonowania systemów wspólnego katalogu odmian gatunków roślin uprawnych, niektóre przepisy dotyczące przyjmowania odmian na poziomie krajowym, nazw odmian oraz wymiany informacji pomiędzy Państwami Członkowskimi powinny zostać dostosowane do ustanowionych zasad międzynarodowych oraz do zasad dotyczących wolnego rynku, w przypadku odmian, materiału siewnego należącego do odmian przyjętych w różnych Państwach Członkowskich, przepisy te, co najmniej w przypadku niektórych gatunków, powinny zostać wzmocnione;

przepisy w sprawie obrotu materiałem siewnym warzyw oraz przepisy w sprawie Wspólnego Katalogu Odmian Gatunków Roślin Rolniczych stanowią, że po dniu 1 lipca 1977 r. równoważne środki działania podjęte w państwach trzecich dotyczące odmian nie mogą już dłużej być ustanawiane na poziomie krajowym; niektóre równoważne decyzje podjęte na poziomie wspólnotowym będą obowiązywały tylko od dnia 1 lipca 1978 r.; dlatego też powinien zostać wydłużony o jeden rok przewidziany okres czasu dla ustanowienia równoważnych wspólnotowych decyzji na poziomie krajowym w celu objęcia tradycyjnego modelu wymiany handlowej, który był utrzymywany po dniu 1 lipca 1977 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
1981R1292 — PL — 06.01.2005 — 006.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

No

▼B

▼M6

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 1292/81

z dnia 12 maja 1981 r.

ustanawiające normę handlową dla oberżyn

▼B

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1035/72 z dnia 18 maja 1972 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw ( 1 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1116/81 ( 2 ), w szczególności jego art. 2 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

rozporządzenie (EWG) nr 1208/79 ( 3 ) oraz rozporządzenie (EWG) nr 1315/80 ( 4 ) dodały odpowiednio pory i oberżyny oraz cukinie do załącznika I do rozporządzenia (EWG) nr 1035/72, wymieniając produkty na dostawę jako świeże dla konsumenta, które to produkty objęte są normami jakości;

w związku z tym, konieczne jest określenie norm jakości dla tych produktów;

normy mają być stosowane na wszystkich etapach wprowadzania do obrotu; transport na dużą odległość, składowanie przez pewien okres czasu lub różne działania związane z przenoszeniem, którym poddawane są produkty, mogą spowodować zepsucie ze względu na rozwój biologiczny produktów lub ich tendencję do psucia się; dlatego, należy wziąć pod uwagę psucie się podczas stosowania norm na wszystkich etapach wprowadzania do obrotu następującego po wysyłce;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Owoców i Warzyw,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
1981D0121 — PL — 24.10.2008 — 011.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DECYZJA RADY z dnia 3 marca 1981 r. w sprawie przyznawania dodatków dziennych i zwrotu kosztów podróży członkom Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, ich zastępcom i biegłym (81/121/EWG) (Dz.U. L 067, 12.3.1981, p.29)

zmienione przez:







(*) Akt ten nie został nigdy opublikowany w języku polskim.









▼B

DECYZJA RADY

z dnia 3 marca 1981 r.

w sprawie przyznawania dodatków dziennych i zwrotu kosztów podróży członkom Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, ich zastępcom i biegłym

(81/121/EWG)







RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Jedną Radę i Jedną Komisję Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 6, a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: należy ustanowić procedury przyznawania dodatków dziennych i zwrotu kosztów podróży członkom Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, ich zastępcom i biegłym w rozumieniu regulaminu wewnętrznego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 13 czerwca 1974 r. ( 1 ), zmienionego dnia 22 lipca 1980 r. ( 2 ), PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:







Artykuł 1

Członkowie Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, ich zastępcy i biegli mają prawo do dziennych dodatków za czas spędzony na posiedzeniach i w podróży oraz do zwrotu kosztów podróży, zgodnie z poniższymi przepisami.

▼M10

Artykuł 2

1. Dzienna dieta za dzień w podróży wynosi:

— 145 EUR dla członków i zastępców.

2. Dzienna dieta za dzień posiedzenia wynosi:

— 233 EUR dla członków i zastępców.

3. Jeżeli uprawniony przedstawi wystarczający dowód, że poniósł koszty noclegu w miejscu pracy, otrzymuje dodatkową dietę dzienną w wysokości 34 EUR.

▼B

Artykuł 3

1. Czas brany pod uwagę przy zwrocie kosztów podróży ustala się na podstawie liczby dni podróży tam i z powrotem, na podstawie stawki ryczałtowej zgodnie z poniższym wyliczeniem:

— trzy czwarte dnia przy odległości ponad 100 do maksimum 200 kilometrów,

— jeden dzień przy odległości ponad 200 do maksimum 500 kilometrów,

— jeden i pół dnia przy odległości ponad 500 do maksimum 1 000 kilometrów,

— dwa dni przy odległości powyżej 1 000 kilometrów.

The daily allowance per travel day shall amount to:

— Bfrs 4 450 for members

— Bfrs 3 000 for alternates and experts.

◄

Artykuł 4

1. Wydatki na podróż zwracane są zgodnie z przepisami finansowymi Komitetu Ekonomiczno-Społecznego obowiązującymi w dniu 1 marca 1981 r., w związku z czym zastępcy traktowani są tak samo jak członkowie i biegli.

2. Jednakże koszty przelotu członków, zastępców i biegłych zwracane są na podstawie ceny biletu w klasie turystycznej, z wyjątkiem, z jednej strony, przewodniczącego, a z drugiej strony, jego zastępcy, będących w delegacji oficjalnej, którzy uprawnieni są do zwrotu kosztów za bilety w pierwszej klasie.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia 1 marca 1981 r.
7.2.

W celu wykonania analizy metodą chromatografii gazowej według punktu 6.2.2 (kolumna Porapak QS lub Chromosorb 105), należy stosować poniższe mieszaniny standardowe. Mieszaniny przygotowuje się przez odmierzanie mikrostrzykawką i pipetą, lecz należy ustalić dokładną ilość składnika przez bezpośrednie zważenie pipety lub kolby po każdym dodaniu składnika.



Stężenie względne (mm%) Metanol (ml) Etanol lub propan-2-ol (ml) Woda dodana do objętości (ml) w przybliżeniu 2,5 % 50 2 100 ml w przybliżeniu 5,0 % 100 2 100 ml w przybliżeniu 7,5 % 150 2 100 ml w przybliżeniu 10,0 % 200 2 100 ml Wprowadzić 2 do 3 μl do chromatografu, stosując warunki podane w punkcie 6.2.2. Obliczyć stosunek powierzchni pików (metanol/etanol) lub (metanol/propan-2-ol) dla wszystkich mieszanin. Wykreślić standardowy wykres z użyciem oznaczeń:



oś X: % metanolu w stosunku do etanolu lub propan-2-olu oś Y: stosunek powierzchni pików (metanol/etanol) lub (metanol/propan-2-ol).
1982L0400 — PL — 01.01.1986 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

No

▼B

DYREKTYWA RADY

z dnia 14 czerwca 1982 r.

zmieniająca dyrektywę 77/391/EWG oraz wprowadzająca dodatkowy środek wspólnotowy w celu zwalczania brucelozy, gruźlicy i enzootycznej białaczki bydła

(82/400/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43 i 100,

uwzględniając wniosek Komisji ( 1 ),

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego ( 2 ),

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ( 3 ),

a także mając na uwadze, co następuje:

dyrektywa Rady 77/391/EWG z dnia 17 maja 1977 r. wprowadzającą wspólnotowe środki zwalczania brucelozy, gruźlicy i enzootycznej białaczki bydła ( 4 ), ostatnio zmieniona dyrektywą 81/476/EWG ( 5 ), ograniczyła czas zastosowania środków do trzech lat;

uwzględniając otrzymane wyniki i satysfakcjonujący postęp programów przedstawionych przez Państwa Członkowskie, środek należy stosować przez kolejne dwa lata oraz zapewnić jego finansowanie, aby osiągnąć ustalone cele;

artykuł 29 ust. 3 dyrektywy Rady 78/52/EWG z dnia 13 grudnia 1977 r. ustanawiającej kryteria wspólnotowe w odniesieniu do krajowych przyspieszonych planów zwalczania brucelozy, gruźlicy i enzootycznej białaczki bydła ( 6 ) pod warunkiem że ustalony początkowo okres rozpocznie się w dniu ustalonym przez Komisję na mocy decyzji zatwierdzającej krajowe plany zwalczania; zatem oryginalne plany Państw Członkowskich, z wyjątkiem planów dla Włoch i Grecji, w stosunku do każdego Państwa Członkowskiego wygasają w różnych dniach roku 1981; aby pozostawić czas na techniczne i finansowe dostosowanie związane z wprowadzeniem nowego środka, czas trwania początkowych planów, które miałyby zakończyć się w ciągu 1981 r., będzie wydłużony do dnia 31 grudnia 1981 r. włącznie;

w celu umożliwienia jakichkolwiek zmian, wymuszonych przez epizootyczny rozwój chorób, w oryginalnych planach opracowanych w celu pomyślnego zastosowania podjętych środków, Państwa Członkowskie muszą przygotować nowe plany; czas realizacji nowych planów musi zostać tak obliczony, aby w każdym przypadku cały program, to jest plan oryginalny oraz nowy plan, obejmował okres pięciu lat,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
1982R0563 — PL — 29.07.2008 — 005.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

sprostowane przez:

▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 563/82

z dnia 10 marca 1982 r.

ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (EWG) nr 1208/81 ustanawiającego rynkowe ceny dorosłego bydła na podstawie wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wołowych

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 805/68 z dnia 27 czerwca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny ( 1 ), ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia Grecji,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1208/81 z dnia 28 kwietnia 1981 r. ustanawiające wspólnotową skalę klasyfikacji tusz wołowych ( 2 ), w szczególności jego art. 2 ust. 2 akapit ostatni, art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 3 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

rozporządzenie (EWG) nr 1208/81 przewiduje stopniowe wprowadzanie we Wspólnocie systemu notowań tusz w celu ustalenia rynkowych cen wołowiny;

do celów uzyskania porównywalnych cen tusz we Wspólnocie właściwe jest, aby przy rejestrowaniu rynkowych cen tusz wołowych odwoływać się do wyraźnie określonej fazy obrotu i ustalić ►C1 czynniki ◄ korygujące potrzebne do tego, by prezentacje używane w danym państwie dostosować do prezentacji wzorcowej Wspólnoty;

w celu zapewnienia we Wspólnocie jednolitej klasyfikacji tusz wołowych niezbędne jest zdefiniowanie pewnych zasad odnoszących się do systemu klasyfikacji, w szczególności kryterium różnicowania kategorii niekastrowanego bydła płci męskiej;

Komitet Zarządzający ds. Wołowiny i Cielęciny nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
(1) Do dnia 28 listopada 1986 r. (2) Zakłady oznaczone literą „T” są zatwierdzone w rozumieniu art. 4 dyrektywy 77/96/EWG do przeprowadzania badania na obecność włośnia przewidzianego w art. 2 wyżej wskazanej dyrektywy. (3) Do dnia 28 listopada 1986 r.
1.

Sprzęt i wyposażenie używane do celów diagnostyki okulistycznej: — aparaty do oświetlania oka: lampa szczelinowa, lusterka okulistyczne, źródła światła widmowego, oftalmoskopy, — aparaty do oglądu, przedstawienia i pomiaru oka: oftalmometry, refraktometry, tonometry, fotometry, retinoskopy, mikroskopy rogówkowe, — zespoły do diagnostyki okulistycznej zawierające wyżej wymienione aparaty okulistyczne połączone z niezbędnymi przyrządami dodatkowymi: wsporniki, stojaki, stołki, krzesła.
1985R1907 — PL — 01.05.2004 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

Dziennik Urzędowy No page date





zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 1907/85

z dnia 10 lipca 1985 r.

w sprawie wykazu odmian winorośli i regionów dostarczających przywożone wino w celu wytwarzania win musujących we Wspólnocie







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/79 z dnia 5 lutego 1979 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina ( 1 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 798/85 ( 2 ), w szczególności jego art. 48a, a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: artykuł 48a rozporządzenia (EWG) nr 337/79 stanowi, iż wino przywożone do Wspólnoty, które może być wykorzystane do wytwarzania win musujących, musi pochodzić z odmian winorośli oraz z regionów uprawy winorośli umożliwiających jego odróżnienie od win produkowanych we Wspólnocie; w związku z tym należy sporządzić wykaz takich odmian i regionów; środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wina, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







Artykuł 1

Wino przywożone do Wspólnoty, które może być wykorzystane do produkcji win musujących, musi pochodzić z:

a) odmiany Fetească neagra uprawianej na południowym i wschodnim Pogórzu Karpackim w Rumunii;

b) odmian Fetească i Fetească regală uprawianych na południowym i wschodnim Pogórzu Karpackim i Transylwanii w Rumunii.

▼A1

Artykuł 1a

1. Litwa może wykorzystywać zapas wina pochodzącego z Mołdowy przywiezionego przed 1 stycznia 2004 r. do wytwarzania wina musującego do czasu wyczerpania powyższych zapasów.

2. Litwa utworzy inwentarz zapasów dostępnych 1 stycznia 2004 r. i będzie monitorować te zapasy.

3. Wina musujące produkowane na bazie wina mołdowskiego posiadają specjalną dodatkową etykietę wskazującą pochodzenie wykorzystanych surowców oraz precyzującą, że wino to jest przeznaczone do sprzedaży jedynie na terytorium Litwy lub na eksport do państw trzecich.

▼B

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
1985R1907 — PL — 01.01.2007 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:





zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 1907/85

z dnia 10 lipca 1985 r.

w sprawie wykazu odmian winorośli i regionów dostarczających przywożone wino w celu wytwarzania win musujących we Wspólnocie







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/79 z dnia 5 lutego 1979 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina ( 1 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 798/85 ( 2 ), w szczególności jego art. 48a, a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: artykuł 48a rozporządzenia (EWG) nr 337/79 stanowi, iż wino przywożone do Wspólnoty, które może być wykorzystane do wytwarzania win musujących, musi pochodzić z odmian winorośli oraz z regionów uprawy winorośli umożliwiających jego odróżnienie od win produkowanych we Wspólnocie; w związku z tym należy sporządzić wykaz takich odmian i regionów; środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wina, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







▼M1 —————

▼A1

Artykuł 1a

1. Litwa może wykorzystywać zapas wina pochodzącego z Mołdowy przywiezionego przed 1 stycznia 2004 r. do wytwarzania wina musującego do czasu wyczerpania powyższych zapasów.

2. Litwa utworzy inwentarz zapasów dostępnych 1 stycznia 2004 r. i będzie monitorować te zapasy.

3. Wina musujące produkowane na bazie wina mołdowskiego posiadają specjalną dodatkową etykietę wskazującą pochodzenie wykorzystanych surowców oraz precyzującą, że wino to jest przeznaczone do sprzedaży jedynie na terytorium Litwy lub na eksport do państw trzecich.

▼B

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
1987R4088 — PL — 12.07.1997 — 003.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

▼B

▼M2

ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) NR 4088/87

z dnia 21 grudnia 1987 r.

ustalające warunki stosowania preferencyjnych stawek celnych w przywozie niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii, Maroka oraz Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy

▼B

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 113,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

dodatkowe protokoły do układów europejskich ustanawiających stowarzyszenie lub do umów o współpracy pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Cyprem, Izraelem i Jordanią, przewidują stosowanie preferencyjnych stawek celnych na import do Wspólnoty róż i goździków w ramach limitu kontyngentów celnych otwieranych dla importu wszystkich świeżych kwiatów ciętych objętych podpozycją 0603 10 nomenklatury scalonej i pochodzących z wyżej wymienionych państw; ulgi celne, o których mowa, mają zastosowanie wyłącznie do importu spełniającego określone kryteria cenowe;

niniejsze rozporządzenie powinno ustalić kryteria cenowe, których spełnienie kwalifikuje import róż i goździków do preferencyjnych stawek celnych, a także warunki zawieszenia preferencji celnych w przypadku niespełnienia tych kryteriów oraz warunki późniejszego przywrócenia tych preferencji;

kryteria cenowe, jakie muszą spełniać importowane produkty, ustala się na podstawie cen produkcji Wspólnoty; w świetle szczególnie ostrych i krótkookresowych wahań cen tych produktów we Wspólnocie ceny produkcji, o których mowa, należy ustalać dla okresów dwutygodniowych, przyjmując za podstawę średnie ceny na reprezentatywnych rynkach w trzech poprzednich latach, z wyłączeniem nietypowych wahań,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
1987D0119 — PL — 27.06.1995 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

w sprawie wykazu zakładów w Brazylii zatwierdzonych w celu przywozu produktów mięsnych do Wspólnoty

zmienione przez:

No

▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 13 stycznia 1987 r.

w sprawie wykazu zakładów w Brazylii zatwierdzonych w celu przywozu produktów mięsnych do Wspólnoty

(87/119/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 77/99/EWG z dnia 21 grudnia 1976 r. w sprawie problemów zdrowotnych wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy produktami mięsnymi ( 1 ), ostatnio zmienioną dyrektywą 86/469/EWG ( 2 ), w szczególności jej art. 17 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

na mocy art. 17 ust. 1 dyrektywy 77/99/EWG muszą zostać ustalone wykazy zakładów w państwach trzecich zatwierdzonych do wywozu produktów mięsnych do Wspólnoty; zakłady te muszą spełniać warunki ustanowione w Załączniku do wspomnianej dyrektywy;

Brazylia przekazała wykaz zakładów zatwierdzonych do wywozu produktów mięsnych do Wspólnoty;

wizytacje z ramienia Wspólnoty wykazały, że normy higieny niektórych z tych zakładów są wystarczające; mogą one wobec tego zostać umieszczone na wstępnym wykazie zakładów ustanowionym zgodnie ze art. 17 ust. 1, z których przywóz produktów mięsnych może być zatwierdzony;

sprawa innych zakładów wnioskowanych przez Brazylię musi zostać rozpatrzona ponownie na podstawie dodatkowych informacji dotyczących ich norm higieny i zdolności do szybkiego dostosowania się do ustawodawstwa wspólnotowego;

w międzyczasie, w celu uniknięcia jakiegokolwiek nagłego zakłócenia w istniejących przepływach handlowych, zakłady te mogą zostać tymczasowo zatwierdzone do kontynuowania wywozu produktów mięsnych do tych Państw Członkowskich, które są gotowe je zaakceptować;

konieczne będzie wobec tego ponowne zbadanie i w razie potrzeby zmiana niniejszej decyzji w świetle środków podjętych w tym celu i dokonanych ulepszeń;

niniejsza decyzja jest oparta na istniejących przepisach wspólnotowych stosowanych do przywozu z państw trzecich; konieczne będzie wobec tego ponowne rozpatrzenie niniejszej decyzji, jeżeli wyżej wspomniane przepisy mają zostać zmodyfikowane;

ponadto, zgodnie z art. 17 ust. 1 dyrektywy 77/99/EWG, przepisy stosowane w innych przypadkach przez Państwa Członkowskie dotyczące przywozu produktów mięsnych z państw trzecich nie mogą być bardziej korzystne niż przepisy regulujące handel wewnątrzwspólnotowy; w odniesieniu do tego przywóz produktów mięsnych z zakładów wymienionych na wykazie zawartym w załączniku do niniejszej decyzji podlega w dalszym ciągu innemu ustawodawstwu weterynaryjnemu, szczególnie w odniesieniu do wymogów zdrowotnych zwierząt i ogólnym przepisom Traktatu;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: