1978L0659 — PL — 05.06.2003 — 003.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DYREKTYWA RADY z dnia 18 lipca 1978 r. w sprawie jakości słodkich wód wymagających ochrony lub poprawy w celu zachowania życia ryb (78/659/EWG) (Dz.U. L 222, 14.8.1978, p.1)

zmienione przez:





zmienione przez:









▼B

DYREKTYWA RADY

z dnia 18 lipca 1978 r.

w sprawie jakości słodkich wód wymagających ochrony lub poprawy w celu zachowania życia ryb

(78/659/EWG)







RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100 i 235, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego ( 1 ), uwzględniając opinię Komitetu Społeczno-Ekonomicznego ( 2 ), a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: ochrona i poprawa środowiska wymaga podjęcia określonych działań chroniących wody przed zanieczyszczeniem, dotyczy to również wód, w których mogą żyć ryby słodkowodne; zarówno z ekologicznego, jak i z ekonomicznego punktu widzenia niezbędna jest ochrona populacji ryb słodkowodnych przed szkodliwymi skutkami wprowadzania substancji zanieczyszczających do wód, takimi jak redukcja populacji ryb określonych gatunków, a nawet, w pewnych przypadkach, zanikanie szeregu tych gatunków; programy działania Wspólnot Europejskich z lat 1973 ( 3 ) i 1977 ( 4 ) w zakresie ochrony środowiska przewidują wspólne określanie celów dotyczących czystości ustalających różne wymagania, które środowisko musi spełnić; w tym między innymi definicję parametrycznych wartości dla wody, włączając w to wody, w których mogą żyć ryby słodkowodne; różnice między już obowiązującymi lub przygotowywanymi przez różne Państwa Członkowskie przepisami o czystości wody, w której mogą żyć ryby słodkowodne, mogą stwarzać nierówne warunki konkurencji i w ten sposób bezpośrednio wpływać na funkcjonowanie wspólnego rynku; przepisy obowiązujące w tym zakresie muszą ulec zbliżeniu, zgodnie z art. 100 Traktatu; niezbędne jest połączenie zbliżenia ustawodawstwa z działaniami wspólnotowymi, zmierzającymi do osiągnięcia celów w zakresie ochrony środowiska naturalnego i poprawy jakości życia, poprzez poszerzony zakres przepisów; należy w związku z tym ustanowić niektóre przepisy szczegółowe; ponieważ Traktat nie przewidywał wymaganych tu szczególnych uprawnień do działania, niezbędne jest powołanie się na jego art. 235; dla osiągnięcia celów niniejszej dyrektywy, Państwa Członkowskie będą musiały określić wody, do których będzie się ona stosować oraz ustalić dla nich wartości dopuszczalne zgodne z niektórymi parametrami; zostaną podjęte działania zapewniające, że wody wyznaczone w ten sposób będą odpowiadać tym wartościom w ciągu pięciu lat od ich wyznaczenia; należy ustalić, że wody, w których mogą żyć ryby słodkowodne, będą, na niektórych warunkach, uważane za spełniające te wartości parametryczne nawet jeśli określony procent próbek nie spełni wymienionych w załączniku wartości granicznych; w celu zapewnienia, iż czystość wód, w których mogą żyć ryby słodkowodne jest sprawdzana, należy pobierać minimalną liczbę próbek i wykonywać pomiary, odnoszące się do parametrów wymienionych w załączniku; zależnie od czystości wody, pobieranie próbek można zredukować lub przerwać; Państwa Członkowskie nie są w stanie kontrolować niektórych warunków naturalnych, i dlatego w pewnych przypadkach niezbędna jest możliwość odstępstwa od niniejszej dyrektywy; postęp naukowo-techniczny może spowodować konieczność szybkiego dostosowania pewnych wymogów ustanowionych w załącznikach do niniejszej dyrektywy; w celu ułatwienia wprowadzania w życie środków wymaganych w tym celu należy ustanowić procedurę umożliwiającą bliską współpracę między Państwami Członkowskimi a Komisją; współpraca ta powinna odbywać się w ramach Komitetu ds. dostosowania do postępu naukowo-technicznego, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:







Artykuł 1

1. Niniejsza dyrektywa dotyczy czystości wód słodkich i ma zastosowanie do wód wyznaczonych przez Państwa Członkowskie jako wymagające ochrony lub poprawy w celu zachowania życia ryb.

2. Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do wód w naturalnych i sztucznych stawach rybnych, gdzie prowadzona jest intensywna hodowla ryb.

3. Celem niniejszej dyrektywy jest ochrona lub poprawa czystości wód słodkich płynących lub stojących, w których możliwe jest życie, lub, po zmniejszeniu czy eliminacji zanieczyszczeń, będzie możliwe życie ryb należących do:

— naturalnie zróżnicowanych gatunków lokalnych, lub

— gatunków, których obecność właściwe władze Państwa Członkowskiego uznają za pożądaną dla gospodarki wodnej.

4. Do celów niniejszej dyrektywy:

— określenie „wody łososiowe” oznacza wody, w których żyją lub będą mogły żyć ryby z gatunków takich jak łosoś (Salmo salar), pstrąg (Salmo trutta), lipień (Thumallus thymallus) i sieja (Coregonus),

— określenie „wody karpiowe” oznacza wody, w których żyją lub będą mogły żyć ryby karpiowate lub innych gatunków, np. szczupak (Esox lucius), okoń (Perca fluvialis) i węgorz (Anguilla anguilla).

Artykuł 2

1. Parametry fizyczne i chemiczne dla wód wyznaczonych przez Państwa Członkowskie są wymienione w załączniku I.

2. Do celów stosowania tych parametrów, wody dzieli się na łososiowe i karpiowe.

Artykuł 3

1. Państwa Członkowskie ustalają, dla wyznaczonych wód, parametry wymienione w załączniku I w kolumnach G oraz I. Parametry te powinny być zgodne z uwagami, zawartymi w każdej z tych dwóch kolumn.

2. Państwa Członkowskie nie mogą wyznaczać mniej restrykcyjnych wartości od tych wyszczególnionych w załączniku I w kolumnie I i powinny dążyć do respektowania wartości z kolumny G, uwzględniając zasadę określoną w art. 8.

Artykuł 4

1. W ciągu dwóch lat od notyfikacji niniejszej dyrektywy, Państwa Członkowskie wyznaczą wody łososiowe i wody karpiowe.

2. Państwa Członkowskie mogą później wyznaczać następne wody.

3. Państwa Członkowskie mogą zmieniać wyznaczenie niektórych wód, w wyniku pojawienia się czynników nieprzewidzianych w czasie wyznaczania, biorąc pod uwagę zasadę określoną w art. 8.

Artykuł 5

Państwa Członkowskie tworzą programy w celu redukcji zanieczyszczeń i zapewnieniają zgodność wyznaczonych wód, w ciągu pięciu lat od ich wyznaczenia zgodnie z art. 4, z wartościami ustanowionych przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 3 jak i uwagami znajdującymi się w kolumnach G oraz I załącznika I.

Artykuł 6

1. Do celów wprowadzenia w życie art. 5, wyznaczone wody uważa się za spełniające przepisy niniejszej dyrektywy, jeśli ich próbki pobierane przez 12 miesięcy w tym samym miejscu z minimalną częstotliwością określoną w załączniku I, wykazują zgodność zarówno z wartościami ustanowionych przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 3, jak i uwagami zawartymi w załączniku I w kolumnach G i I, w przypadku:

— 95 % próbek dla parametrów: pH, BZT-5, niezjonizowany amoniak, całkowita zawartość azotanów amonu, całkowita zawartość chloru resztkowego, całkowita zawartość cynku i rozpuszczonej miedzi. Jeśli częstotliwość pobierania próbek jest mniejsza od jednej próbki miesięcznie, wszystkie wyżej wymienione wartości i uwagi muszą być przestrzegane przy wszystkich próbkach,

— wartości procentowych wymienionych w załączniku I dla parametrów: temperatura i tlen rozpuszczony,

— średniego stężenia dla parametru: zawiesina ciała stałego.

2. Przypadki, w których wartości wyznaczone przez Państwa Członkowskie, zgodnie z art. 3 lub uwagami ujętymi w załączniku I w kolumnach G i I nie są przestrzegane, nie są brane pod uwagę przy obliczaniu wartości procentowych przewidzianych w ust. 1, jeśli są wynikiem powodzi lub innych klęsk żywiołowych.

Artykuł 7

1. Właściwe władze w Państwach Członkowskich przeprowadzają czynności związane z pobieraniem próbek, których minimalna częstotliwość określona jest w załączniku I.

2. Jeśli właściwe władze stwierdzą, że czystość wyznaczonych wód jest znacznie wyższa od tej, która wynikałaby z zastosowania wartości ustanowionych zgodnie z art. 3 i uwagami zawartymi w załączniku I w kolumnach G oraz I, częstotliwość pobierania próbek może ulec zmniejszeniu. W razie braku zanieczyszczeń lub niewystępowania ryzyka pogorszenia się czystości wód, właściwe władze mogą uznać pobieranie próbek za zbędne.

3. Jeśli pobieranie próbek wskazuje, że wartość ustanowiona przez Państwo Członkowskie zgodnie z art. 3 lub uwagą zawartą w załączniku I w jednej z kolumn, G lub I, nie jest spełniana, Państwo Członkowskie określi, czy jest to wynik przypadku, zjawiska przyrodniczego, czy też zanieczyszczenia, i przyjmie właściwe środki.

4. Dokładne miejsce pobierania próbek, odległość między nim a najbliżej położonym miejscem, gdzie zanieczyszczenia są zrzucane oraz głębokość, z której próbki są pobierane, określają właściwe władze Państwa Członkowskiego, w szczególności na podstawie lokalnych warunków środowiska.

5. Niektóre referencyjne metody analizy odnośnych parametrów są określone w załączniku I. Laboratoria, stosujące inne metody, zapewniają, że uzyskane wyniki są równoważne lub porównywalne z wynikami wyszczególnionymi w załączniku I.

Artykuł 8

Wprowadzanie w życie środków podjętych na mocy niniejszej dyrektywy nie może w żadnym przypadku, bezpośrednio lub pośrednio prowadzić do wzrostu zanieczyszczenia wody słodkiej.

Artykuł 9

Państwa Członkowskie mogą w dowolnym czasie ustanowić bardziej restrykcyjne wartości dla wyznaczonych wód niż te ustanowione w niniejszej dyrektywie. Mogą również wydać przepisy dotyczące parametrów innych, niż przewidziane w niniejszej dyrektywie.

Artykuł 10

W przypadku gdy wody słodkie przecinają lub stanowią granice między Państwami Członkowskimi, i jeśli jedno z tych państw rozważa wyznaczenie tych wód, państwa te konsultują się w celu określenia, do których odcinków może się stosować niniejsza dyrektywa i konsekwencji wynikających z wspólnych celów jakościowych; konsekwencje te określa, po formalnych konsultacjach, każde zainteresowane państwo. W tych obradach może uczestniczyć Komisja.

Artykuł 11

Państwa Członkowskie mogą odstąpić od niniejszej dyrektywy:

a) w przypadku pewnych parametrów oznaczonych (O) w załączniku I z uwagi na wyjątkowe warunki pogodowe lub geograficzne;

b) kiedy wyznaczenie wody podlegają naturalnemu wzbogaceniu w pewne substancje tak, że wartości wymienione w załączniku I nie są uwzględniane. Naturalne wzbogacenie oznacza proces, poprzez który, bez interwencji człowieka dany zbiornik wodny otrzymuje z gleby pewne substancje w niej zawarte.

Artykuł 12

Takie zmiany, jeśli są niezbędne przy dostosowywaniu się do postępu naukowo-technicznego:

— wartości parametrów G, oraz

— metody analizy

zawarte w załączniku I przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 14.

Artykuł 13

1. Do celów ustanowionych w art. 12 niniejszym powołuje się Komitet ds. dostosowania do postępu naukowo-technicznego (zwany dalej „Komitetem”), składający się z przedstawicieli Państw Członkowskich pod przewodnictwem przedstawiciela Komisji.

▼M2 —————

▼M2

Artykuł 14

1. Komisję wspomaga Komitet ds. Dostosowania do Postępu Naukowo-Technicznego.

2. W przypadku odniesienia do niniejszego artykułu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE ( 5 ).

Okres ustanowiony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.

3. Komitet uchwala swój regulamin.

▼B

Artykuł 15

Do celów stosowania niniejszej dyrektywy Państwa Członkowskie przekażą Komisji informacje dotyczące:

— wód wyznaczonych zgodnie z art. 4 ust. 1 i 2, w formie streszczenia,

— zmiany wyznaczenie niektórych wód zgodnie z art. 4 ust. 3,

— przepisów ustanowionych w celu wprowadzenia nowych parametrów zgodnie z art. 9,

— stosowania odstępstw od wartości wymienionych w kolumnie I załączniku I.

Bardziej ogólnie, Państwa Członkowskie przekażą Komisji, na jej uzasadniony wniosek, wszelkie informacje konieczne do stosowania niniejszej dyrektywy.

Artykuł 16

▼M1

Co trzy lata Państwa Członkowskie przekazują Komisji informacje dotyczące wykonywania niniejszej dyrektywy w formie sprawozdania sektorowego, które obejmuje również inne stosowne dyrektywy wspólnotowe. Sprawozdanie to jest sporządzane na podstawie kwestionariusza lub szkicu opracowanego przez Komisję zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 6 dyrektywy 91/692/EWG ( 6 ). Kwestionariusz lub szkic jest przesyłany Państwom Członkowskim sześć miesięcy przed rozpoczęciem się okresu objętego sprawozdaniem. Sprawozdanie jest przesyłane Komisji w ciągu dziewięciu miesięcy od zakończenia trzyletniego okresu objętego sprawozdaniem.

Pierwsze sprawozdanie obejmuje lata 1993-1995 włącznie.

Komisja publikuje sprawozdanie wspólnotowe w sprawie wykonania dyrektywy w ciągu dziewięciu miesięcy od otrzymania sprawozdań od Państw Członkowskich.

▼B

Artykuł 17

1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, rozporządzenia i przepisy administracyjne niezbędne dla wykonania niniejszej dyrektywy w ciągu dwóch lat od jej notyfikacji i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

2. Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą.

Artykuł 18

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.









ZAŁĄCZNIK I

WYKAZ PARAMETRÓW







Parametr Wody łososiowe Wody karpiowe Metody analizy lub inspekcji Minimalna częstotliwość pobierania próbek i pomiarów Spostrzeżenia G I G I 1.Temperatura (°C) 1.Temperatura mierzona poniżej punktu zrzutu wody podgrzanej (na krawędzi strefy mieszania) nie może przekraczać temperatury w strefie kontrolnej o więcej niż: Termometria Co tydzień, zarówno powyżej jak i poniżej punktu zrzutu wód ciepłych Należy unikać nadmiernie gwałtownych zmian temperatury 1,5 oC 3 oC W szczególnych przypadkach Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję dotycząca odstępstw o ograniczonym zakresie geograficznym, jeżeli właściwy organ może dowieść, że nie wywoła to szkodliwych skutków dla zrównoważonego rozwoju populacji ryb 2.Zrzuty wody podgrzanej nie mogą spowodować przekroczenia przez wodę poniżej punktu zrzutu wody podgrzanej (na krawędzi strefy mieszania) następującej temperatury: 21,5 (0) 28 (0) 10 (0) 10 (0) Limit temperatury 10 oC dotyczy tylko okresów tarła gatunków, które potrzebują zimnej wody do rozmnażania się i tylko wód, które mogą zawierać takie gatunki Limity temperatury mogą być jednakże przekraczane przez 2 % czasu 2.Rozpuszczony tlen (mg/l O2) 50 % ≥ 9 50 % ≥ 9 50 % ≥ 8 50 % ≥ 7 Metoda Winklera lub odpowiednie elektrody (metoda elektro-chemiczna) Co miesiąc, minimum jedna próbka reprezentatywna dla warunków o niskim nasyceniu tlenem w dniu próbkowania Jednakże w przypadku podejrzenia o duże wahania dzienne, należy pobrać przynajmniej dwie próbki jednego dnia 100 % ≥ 7 Kiedy stężenie tlenu spada poniżej 6 mg/l, Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy art. 7 ust. 3. Właściwy organ musi dowieść, że nie wywoła to szkodliwych skutków dla zrównoważonego rozwoju populacji ryb 100 % ≥ 5 Kiedy stężenie tlenu spada poniżej 4 mg/l, Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy art. 7 ust. 3. Właściwy organ musi dowieść, że nie wywoła to szkodliwych skutków dla zrównoważonego rozwoju populacji ryb 3.pH 6 do 9 (0) (1) 6 do 9 (0) (1) Elektrometryczna kalibracja przy pomocy dwóch roztworów o znanych wartościach pH, najlepiej po obu stronach i blisko mierzonego pH Co miesiąc 4.Zawiesina ciała stałego(mg/l) ≤ 25 (0) ≤ 25 (0) Filtrowanie przez przeponę filtracyjną 0,45 μτη lub odwirowanie (minimum pięć minut, przeciętne przyspieszenie 2 800 do 3 200 g) suszenie w temp. 105 oC i ważenie Pokazane wartości stanowią stężenia przeciętne i nie dotyczą zawiesin ciała stałego o szkodliwych właściwościach chemicznych. Powodzie mogą powodować powstanie szczególnie wysokich stężeń 5.BZT-5(mg/l O2) ≤3 6 Określenie O2 metodą Winklera przed i po pięciodniowej inkubacji w całkowitej ciemności w temp. 20 ± 1 °C (nitryfikacja nie powin na być zahamowana) 6.Fosfor całkowity (mg/l P) Spektrofotometria absorpcji cząsteczek W przypadku jezior o przeciętnej głębokości między 18 i 300 m, można zastosować nast. wzór: gdzie: L = obciążenie wyrażone w mg P na metr kwadratowy powierzchni jeziora w ciągu roku = średnia głębokość jeziora w metrach Tw = teoretyczny czas odnowy wód jeziornych w latach W innych przypadkach wartości graniczne 0,2 mg/l dla wód łososiowych i 0,4 mg/l dla wód karpiowych, w przeliczeniu na PO4, można uznać za indykatywne w celu zmniejszenia eutrofizacji 7.Azotany(mg/l NO2) ≤ 0,01 ≤ 0,03 Spektrofotometria absorpcji cząsteczek 8.Związki fenolowe(mg/l C6H5OH) (2) (2) Na podstawie smaku Badanie organoleptyczne tylko wówczas, kiedy zakłada się obecność związków fenolowych 9.Węglowodory ropopochodne (3) (3) Wizualnie Na podstawie smaku Co miesiąc Badanie wizulane regularnie raz w miesiącu, a organoleptyczne tylko wtedy, gdy zakłada się obecność węglowodorów 10.Niezjonizowany amoniak(mg/l NH3) ≤ 0,005 ≤ 0,025 ≤ 0,005 ≤ 0,025 Spektrofotometria absorpcji cząsteczek przy wykorzystaniu indofenolu lub metody Nesslera związanej z określeniem pH i temperatury Co miesiąc Wartości dla niezjonizowanego amoniaku mogą zostać przekroczone w postaci niewielkich szczytów dziennych W celu zmniejszenia ryzyka toksyczności spowodowanego niezjonizowanym amoniakiem, zużyciem tlenu spowodowanym nitryfikacją i eutrofizacją, stężenie niezjonizowanego amoniaku nie powinno przekraczać: 11.Całkowity amoniak (mg/l NH4) ≤ 0,04 ≤ 1 (4) ≤ 0,2 ≤ 1 (4) 12.Całkowity chlor resztkowy(mg/l HOCI) ≤ 0, 005 ≤ 0, 005 metoda DPD Co miesiąc Wartości I odpowiadają pH = 6. Można zaakceptować wyższe stężenia chloru całkowitego jeżeli pH jest wyższe 13.Cynk całkowity(mg/l Zn) ≤ 0,3 ≤ 1,0 Spektrofotometria absorpcji atomów Co miesiąc Wartości I odpowiadają twardości wody 100 mg/l CaCO3 Dla poziomów twardości między 10 i 500 mg/l odpowiadające wartości graniczne można znaleźć w załączniku II 14.Rozpuszczona miedź (mg/l Cu) ≤ 0,04 ≤ 0,04 Spektrofotometria absorpcji atomów Wartości G odpowiadają twardości wody 100 mg/l CaCO3 Dla poziomów twardości między 10 i 300 mg/l odpowiadające wartości graniczne można znaleźć w załączniku II (1) Sztuczne wahania pH w stosunku do wartości kontrolnych nie powinny przekraczać ± 0,5 dla jednostki pH w granicach między 6,0 i 9,0 pod warunkiem, że te wahania nie zwiększają szkodliwości innych substancji obecnych w wodzie. (2) Związki fenolowe nie mogą być obecne w takich stężeniach, które mają negatywny wpływ na smak ryb. (3) Produkty ropopochodne nie mogą być obecne w wodzie w takich ilościach, które: — powodują powstanie widocznej powłoki na powierzchni wody lub warstwy na dnie rzek i jezior, — powodują wyczuwalny „naftowy” posmak mięsa ryb, — mają szkodliwy wpływ na ryby. (4) W szczególnych warunkach geograficznych i klimatycznych, w szczególności w przypadku niskiej temperatury wody i zmniejszonej nitryfikacji, albo gdzie właściwe władze mogą dowieść, że nie występują szkodliwe skutki dla zrównoważonego rozwoju populacji ryb, Państwa Członkowskie mogą ustanowić wartości wyższe niż 1 mg/l.

Spostrzeżenie ogólne:

Nepieciešams vērst uzmanību uz to, ka šajā pielikumā uzskaitītās parametru vērtības pieņem, ka pārējie parametri ir labvēlīgi — neatkarīgi no tā, vai tie ir vai nav tikuši minēti šajā pielikumā. Jo sevišķi tas netiešinorāda uz to, ka citu kaitīgo vielu koncentrācijas pakāpe ir ļoti zema.

Divu vai vairāku kaitīgu vielu sajaukumā var izpausties ievērojama kopīga iedarbība (savstarpēji papildinoša, sinerģiska vai antagonistiska iedarbības).

G = wytyczna

I = obowiązkowe

(0) = możliwe są odstępstwa zgodnie z art. 11.









ZAŁĄCZNIK II

DANE DOTYCZĄCE CAŁKOWITEJ ZAWARTOŚCI CYNKU I MIEDZI ROZPUSZCZONEJ

Całkowita zawartość cynku

(patrz załącznik I, nr 13, kolumna „Uwagi”)

Stężenia cynku (mg/l Zn) dla różnych wartości twardości wody między 10 a 500 mg/l CaCO3:







Twardość wody (mg/l CaCO3) 10 50 100 500 Wody łososiowe (mg/l Zn) 0,03 0,2 0,3 0,5 Wody karpiowe (mg/l Zn) 0,3 0,7 1,0 2,0

Miedź rozpuszczona

(patrz załącznik I, nr 14, kolumna „Uwagi”)

Stężenia miedzi rozpuszczonej (mg/l Cu) dla różnych wartości twardości wody między 10 a 300 mg/l CaCO3:







Twardość wody (mg/l CaCO3) 10 50 100 300 mg/l Cu 0,005 (1) 0,022 0,04 0,112 (1) Obecność ryb w wodach zawierających wysokie stężenie miedzi mogą wskazywać na przewagę rozpuszczonych związków miedzioorganicznych.