1998L0095 — PL — 09.08.2002 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:









▼B

DYREKTYWA RADY 98/95/WE

z dnia 14 grudnia 1998 r.

zmieniająca, w odniesieniu do konsolidacji rynku wewnętrznego odmian roślin modyfikowanych genetycznie oraz genetycznych zasobów roślinnych, dyrektywy 66/400/EWG, 66/401/EWG, 66/402/EWG, 66/403/EWG, 69/208/EWG, 70/457/EWG i 70/458/EWG w sprawie obrotu materiałem siewnym buraka, materiałem siewnym roślin pastewnych, materiałem siewnym zbóż, sadzeniakami ziemniaków, materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych, oraz materiałem siewnym warzyw, oraz w sprawie wspólnego katalogu odmian gatunków roślin uprawnych







RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 43, uwzględniając wniosek Komisji ( 1 ), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego ( 2 ), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ( 3 ), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Z przyczyn podanych poniżej, należy zmienić następujące dyrektywy w sprawie obrotu nasionami i materiałem rozmnożeniowym: — dyrektywę Rady 66/400/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym buraka ( 4 ), — dyrektywę Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych ( 5 ), — dyrektywę Rady 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym zbóż ( 6 ), — dyrektywę Rady 66/403/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu sadzeniakami ziemniaków ( 7 ), — dyrektywę Rady 69/208/EWG z dnia 30 czerwca 1969 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych ( 8 ), — dyrektywę Rady 70/457/EWG z dnia 29 września 1970 r. w sprawie wspólnego katalogu odmian gatunków roślin uprawnych ( 9 ), — dyrektywę Rady 70/458/EWG z dnia 29 września 1970 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym warzyw ( 10 ). (2) W kontekście konsolidacji rynku wewnętrznego, niezbędna jest zmiana lub uchylenie niektórych przepisów wymienionych dyrektyw w celu usunięcia rzeczywistych lub potencjalnych przeszkód w handlu, mogących utrudniać swobodny przepływ nasion we Wspólnocie; w tym celu należy usunąć wszelkie możliwości jednostronnego odstąpienia przez Państwa Członkowskie od przepisów wymienionych dyrektyw. (3) Z tych samych powodów należy poszerzyć zakres wspomnianych dyrektyw w celu objęcia nimi również produkcji materiału siewnego w celu wprowadzenia do obrotu. (4) Należy stworzyć możliwość wprowadzenia do obrotu, pod pewnymi warunkami, materiału siewnego wyhodowanego z pokoleń wcześniejszych w stosunku do elitarnego materiału siewnego, jak i uprawianego materiału siewnego. (5) Państwa Członkowskie korzystające z odstępstw obowiązujących na podstawie wspomnianych dyrektyw powinny udzielać sobie wzajemnej pomocy administracyjnej w zakresie inspekcji; korzystanie z tych odstępstw odbywa się bez uszczerbku dla art. 7a Traktatu. (6) Stały Komitet ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa powinien ustalić warunki, po spełnieniu których Państwa Członkowskie mogą zezwolić na wprowadzenie do obrotu niewielkiej ilości materiału siewnego do badania, do celów naukowych lub pracy selekcyjnej. (7) W niektórych przypadkach Stały Komitet ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa powinien ustalić, czy na opakowaniach elitarnego lub kwalifikowanego materiału siewnego należy umieszczać etykietę dostawcy. (8) W przypadku niektórych gatunków materiału siewnego objętego dyrektywą 66/401/EWG, należy zezwolić na kwalifikowanie materiału siewnego pierwszego i drugiego pokolenia. (9) W przypadku niektórych gatunków materiału siewnego objętego dyrektywą 66/402/EWG, należy zezwolić Państwom Członkowskim na ograniczenie kwalifikowania wyłącznie materiału siewnego pierwszego pokolenia. (10) Należy zmienić minimalną wielkość sadzeniaków ziemniaka, które mogą zostać wprowadzone do obrotu zgodnie z dyrektywą 66/403/EWG, oraz ustanowić podstawę prawną w celu umożliwienia w przyszłości zmiany minimalnej wielkości oczek sita pomiarowego wykorzystywanego w pomiarach wielkości sadzeniaków ziemniaka; należy wprowadzić przepisy dotyczące oddzielenia sadzeniaków ziemniaka od innych ziemniaków ze względu na zdrowie roślin. (11) Materiał siewny objęty dyrektywą 70/457/EWG powinien zostać dopuszczony do swobodnego obrotu we Wspólnocie w terminie dwóch miesięcy po opublikowaniu we wspólnym katalogu. (12) Zgodnie z procedurą Stałego Komitetu ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa, należy określić warunki wprowadzania do obrotu mieszanek niektórych gatunków wymienionych w dyrektywie 70/458/EWG; w odnie-sieniu do tej dyrektywy należy dostosować przepisy dotyczące odnowy urzędowej akceptacji niektórych odmian w celu uniknięcia zakłóceń obecnej procedury oznaczania opakowań. (13) W świetle doświadczeń, należy uściślić i uaktualnić niektóre przepisy wyżej wymienionych dyrektyw. (14) W świetle rozwoju naukowo-technicznego, możliwe jest obecnie wyhodowanie odmian w drodze modyfikacji genetycznych; dlatego przy określaniu, czy należy zaakceptować odmiany genetycznie zmodyfikowane w rozumieniu dyrektywy Rady 90/220/EWG z dnia 23 kwietnia 1990 r. w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów genetycznie zmodyfikowanych ( 11 ) zgodnie z dyrektywami 70/457/EWG i 70/458/EWG, Państwa Członkowskie mają na względzie możliwość zaistnienia jakiegokolwiek ryzyka związanego z zamierzonym uwalnianiem do środowiska tych odmian; co więcej, należy ustanowić podstawę prawną do ustalenia warunków, na jakich może być prowadzony obrót odmianami genetycznie zmodyfikowanymi. (15) Sprzedaż nowych rodzajów żywności oraz nowych rodzajów składników żywności regulowana jest na szczeblu Wspólnoty rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. ( 12 ); dlatego wskazane jest, aby przy określaniu, czy należy zaakceptować odmiany zgodnie z dyrektywami 70/457/EWG i 70/458/EWG, Państwa Członkowskie miały na względzie istnienie jakiegokolwiek zagrożenia bezpieczeństwa żywności; co więcej, należy ustanowić podstawę prawną w celu uwzględnienia tego rozwoju. (16) W świetle rozwoju naukowo-technicznego, należy ustanowić podstawę prawną do ustalenia warunków, na jakich może być prowadzony obrót materiałem siewnym zaprawionym chemicznie. (17) Istotne jest zapewnienie ochrony zasobów genetycznych roślin; w tym celu należy ustanowić podstawę prawną zezwalającą, w ramach prawodawstwa dotyczącego handlu materiałem siewnym, na ochronę, poprzez wykorzystanie in situ, odmian zagrożonych erozją genetyczną. (18) Należy ustanowić podstawę prawną do określenia warunków, na jakich może być prowadzony obrót materiałem siewnym nadającym przeznaczonym do uprawy metodami ekologicznymi. (19) Dla ułatwienia wprowadzenia w życie środków przewidzianych w niniejszej dyrektywie, należy wprowadzić niektóre środki przejściowe, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:







▼M2 —————

▼B

Artykuł 2

W dyrektywie 66/401/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1. artykuł 1 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 1 Niniejszą dyrektywę stosuje się do produkcji z zamiarem wprowadzenia do obrotu, oraz do obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych we Wspólnocie.” ;

2. po art. 1 dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 1a Do celów niniejszej dyrektywy, »obrót« oznacza sprzedaż, przechowywanie z zamiarem sprzedaży lub jakąkolwiek ofertę sprzedaży, dostawa lub przesłanie, mających na celu wykorzystanie handlowe materiału siewnego na rzecz stron trzecich, bez względu na to, czy pobierane jest wynagrodzenie. Obrót nasionami w celu innym niż handlowe wykorzystanie danej odmiany, taki jak opisane poniżej działania, nie jest uznawany za sprzedaż: — dostawa materiału siewnego do urzędowego badania i jednostek kontrolujących, — dostawa materiału siewnego do usługodawców w celu przetworzenia lub pakowania, pod warunkiem, iż usługodawca nie nabywa prawa do dostarczonego materiału siewnego. Dostawa materiału siewnego, pod pewnymi warunkami, do usługodawców w zakresie produkcji niektórych surowców rolnych przeznaczonych do wykorzystania w przemyśle, lub rozmnażania materiału siewnego w tym celu, nie są uznawane za obrót, pod warunkiem, iż usługodawca nie nabywa prawa ani do dostarczonego materiału siewnego, ani też do zbiorów. Dostawca materiału siewnego powinien przedstawia jednostce kwalifikującej odpis odpowiednich części umowy zawartej z usługodawcą, zawierający normy i warunki, jakie aktualnie spełnia dostarczany materiał siewny. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego przepisu określa się zgodnie z procedurą określoną w art. 21.” ;

3. w art. 2 ust. 1 pkt C otrzymuje brzmienie: „C. kwalifikowany materiał siewny: materiał siewny wszystkich gatunków wymienionych w pkt A, innych niż Lupinus spp., Pisum sativum, Vicia spp. i Medicago sativa: a) wyprodukowane bezpośrednio z elitarnego materiału siewnego lub, na wniosek hodowcy, z nasion wyhodowanych z elitarnego materiału siewnego, które określono w drodze urzędowej inspekcji jako zgodne z warunkami ustanowionymi w załącznikach I i II dla elitarnego materiału siewnego; b) przeznaczone do celu innego niż produkcja materiału siewnego; c) spełniające, zgodnie z art. 4 lit. b), warunki wymienione w załącznikach I i II dla kwalifikowanego materiału siewnego; i d) które określono w drodze urzędowej inspekcji spełnienia wyżej wymienionych warunków.” ;

4. po art. 2 ust. 1 pkt C dodaje się punkty w brzmieniu: „Ca. Kwalifikowany materiał siewny, materiał siewny pierwszego pokolenia (Lupinuspp., Pisum sativum, Vicia spp. i Medicago sativa): a) który został wyprodukowany bezpośrednio z elitarnego materiału siewnego lub, na wniosek hodowcy, z nasion wyhodowanych z elitarnego materiału siewnego, które określono w drodze urzędowej inspekcji jako zgodne z warunkami ustanowionymi w załącznikach I i II dla elitarnego materiału siewnego; b) które są przeznaczone są do produkcji materiału siewnego kategorii »kwalifikowany materiał siewny, drugie pokolenie« lub do celów innych niż produkcja materiału siewnego roślin pastewnych; c) który, zgodnie z art. 4 lit. b), spełnia warunki wymienione w załącznikach I i II dla kwalifikowanego materiału siewnego; i d) który został uznany w drodze urzędowej inspekcji jako spełniające wyżej wymienione warunki. Cb. Kwalifikowany materiał siewny, materiał siewny drugiej generacji (Lupinus spp., Pisum sativum, Vicia spp. i Medicago sativa): a) który został wyprodukowany bezpośrednio z elitarnego materiału siewnego, z kwalifikowanego materiału siewnego pierwszego pokolenia, lub, na wniosek hodowcy, z rozmnożeń przed elitarnym materiałem siewnym, które określono w drodze urzędowej inspekcji jako zgodne z warunkami ustanowionymi w załącznikach I i II dla elitarnego materiału siewnego; b) który został przeznaczony do celów innych niż produkcja materiału siewnego roślin pastewnych; c) który, zgodnie z art. 4 lit. b), spełnia warunki ustanowione w załącznikach I i II dla kwalifikowanego materiału siewnego; oraz d) który został uznany w drodze urzędowej inspekcji jako spełniający wyżej wymienione warunki.” ;

5. w art. 2 ust. 1 pkt G przed wyrazami „kwalifikowany materiał siewny” wprowadza się wyrazy „elitarny materiał siewny”;

6. w art. 2 ust. 1 uchyla się lit. c);

7. w art. 3 ust. 1 skreśla się wyrazy „jeśli nie spełnia warunków podanych w załączniku II”;

8. w art. 3 ust. 2 skreśla się wyrazy „jeśli nie spełnia warunków ustanowionych w załączniku II”;

9. w art. 3 skreśla się ust. 5;

10. po art. 3 dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 3a Nie naruszając przepisów art. 3 ust. 1, Państwa Członkowskie zapewniają, że — nasiona wyhodowane z elitarnego materiału siewnego, oraz — uprawiany materiał siewny, sprzedawany w celu przetworzenia, pod warunkiem potwierdzenia jego tożsamości, może zostać dopuszczony do obrotu.” ;

11. na końcu art. 4 dodaje się akapit w brzmieniu: „Państwa Członkowskie korzystające z odstępstw określonych w lit. a) lub b) udzielają sobie wzajemnej pomocy administracyjnej w zakresie kontroli.” ;

12. po art. 4 dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 4a 1. Nie naruszając przepisów art. 3 ust. 1, Państwa Członkowskie mogą zezwolić producentom prowadzącym działalność na ich terytorium na wprowadzanie do obrotu: a) niewielkich ilości materiału siewnego do celów naukowych lub pracy selekcyjnej; b) właściwej ilości materiału siewnego do innych celów badawczych lub doświadczalnych pod warunkiem że dotyczy to odmian, dla których został przez dane Państwo Członkowskie złożony wniosek o umieszczenie w katalogu. W przypadku materiału genetycznie modyfikowanego pozwolenie takie przyznaje się wyłącznie pod warunkiem podjęcia wszelkich niezbędnych środków ostrożności w celu uniknięcia szkodliwego wpływu na zdrowie ludzi oraz na środowisko. Do przeprowadzenia w tym względzie oceny ryzyka dla środowiska stosuje się odpowiednio przepisy art. 7 ust. 4 dyrektywy 70/457/EWG. 2. Cel, w którym pozwolenia określone w ust. 1 lit. b), przepisy dotyczące oznakowania opakowań, oraz ilości i warunki wydania takich pozwoleń ustalane są zgodnie z procedurą określoną w art. 21. 3. Pozwolenia wydane przed przyjęciem niniejszej dyrektywy przez Państwa Członkowskie producentom prowadzącym działalność na ich terytorium do celów określonych w ust. 1, pozostają w mocy do czasu ustalenia przepisów określonych w ust. 2. Od tego czasu przy wydawaniu wszystkich tego typu pozwoleń należy uwzględniać przepisy określone zgodnie z ust. 2.” ;

13. po art. 5 dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 5a Państwa Członkowskie mogą ograniczyć kwalifikację nasion Lupinus spp., Pisum sativum, Vicia spp. i Medicago sativa do »kwalifikowanego materiału siewnego« pierwszego pokolenia.” ;

14. w art. 9 uchyla się ust. 4;

15. w art. 10 uchyla się ust. 2;

16. artykuł 10b otrzymuje brzmienie: „Artykuł 10b Państwa Członkowskie mogą postanowić, że po złożeniu wniosku, możliwe będzie plombowanie i znakowanie małych opakowań WE B materiału siewnego urzędowo lub pod urzędowym nadzorem zgodnie z art. 9 ust. 1 i art. 10.” ;

17. artykuł 11 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 11 1. Zgodnie z procedurą określoną w art. 21, można postanowić, że Państwa Członkowskie mają prawo, w przypadkach innych niż objęte niniejszą dyrektywą, wymagać umieszczania etykiety dostawcy na opakowaniach elitarnego materiału siewnego, kwalifikowanego materiału siewnego lub handlowego materiału siewnego (może to być etykieta inna niż etykieta urzędowa; informacja może być również przedstawiona w formie nadruku dostawcy na opakowaniu), lub konieczności dołączenia do partii materiału siewnego spełniającej warunki szczególne dotyczące obecności Avena fatua, ustalone zgodnie z procedurą określoną w art. 21, urzędowego świadectwa potwierdzającego zgodność z tymi warunkami. 2. Dane szczegółowe na tych etykietach należy również ustalić zgodnie z procedurą określoną w art. 21.” ;

18. po art. 11 dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 11a W przypadku materiału siewnego odmian genetycznie modyfikowanych na każdej etykiecie i w każdym dokumencie, urzędowym lub nie, dołączonym do lub towarzyszącym partii materiału siewnego zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy, należy wyraźnie zaznaczyć, iż odmiana ta jest genetycznie modyfikowana.” ;

19. w art. 13 skreśla się ust. 1, a ust. 2 otrzymuje brzmienie: „1. Państwa Członkowskie określają warunki dopuszczalności wprowadzania do obrotu mieszanek materiału siewnego roślin różnych gatunków w sposób następujący: — jeśli nie jest przeznaczony do wykorzystania w charakterze roślin pastewnych, w którym to przypadku mieszanki mogą zawierać nasiona roślin pastewnych oraz roślin niebędących roślinami pastewnymi w rozumieniu niniejszej dyrektywy; — jeśli jest przeznaczony do wykorzystania w charakterze roślin pastewnych, w którym to przypadku mieszanki mogą zawierać nasiona gatunków roślin wymienionych w dyrektywach 66/401/EWG, 66/402/EWG, 69/208/EWG i 70/458/EWG, z wyjątkiem odmian wymienionych w art. 4 ust. 2 lit. a) dyrektywy 70/457/EWG; — jeśli jest przeznaczony do wykorzystania w celu ochrony środowiska naturalnego w kontekście ochrony zasobów genetycznych, określonych w art. 22a lit. b), w którym to przypadku mieszanki mogą zawierać nasiona roślin pastewnych oraz nasiona roślin niebędących roślinami pastewnymi w rozumieniu niniejszej dyrektywy. W przypadkach określonych w tiret pierwszym i drugim, różne składniki mieszanek, jeśli należą do gatunków wymienionych w dyrektywach 66/401/EWG, 66/402/EWG, 69/208/EWG i 70/458/EWG, muszą, przed zmieszaniem, spełniać warunki dotyczące przepisów o ich obrocie. Inne warunki, w tym etykietowanie technicznego zatwierdzenia firm produkujących mieszanki materiału siewnego, inspekcji produkcji mieszanek, a także pobierania próbek partii składników początkowych oraz mieszanek końcowych, określa się zgodnie z procedurą określoną w art. 21. W przypadku określonym w tiret trzecim, warunki, na jakich te mieszanki mogą zostać dopuszczone do obrotu, określone są zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 21.” ;

20. w art. 13 ust. 3 skreśla się akapit ostatni,

21. w art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Państwa Członkowskie zapewniają, że na materiał siewny wprowadzony do obrotu zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy, obowiązkowo lub nieobowiązkowo, nie nakłada się ograniczeń w obrocie w odniesieniu do charakterystyki, wymaganych badań, oznakowania ani plombowania, innych niż wymienione w niniejszej dyrektywie lub innych dyrektywach.” ;

22. w art. 14 uchyla się ust. 2;

23. w art. 14 uchyla się ust. 3;

24. po art. 14 dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 14a Warunki, na jakich można wprowadzić do obrotu materiał siewny, wyhodowany z elitarnego materiału siewnego, zgodnie z art. 3a tiret pierwsze, ustala się następująco: a) właściwa jednostka kwalifikująca musi przeprowadzić urzędową inspekcję materiału siewnego zgodnie z przepisami w sprawie kwalifikacji elitarnego materiału siewnego; b) nasiona należy pakować zgodnie z niniejszą dyrektywą; oraz c) na opakowaniach należy umieścić urzędową etykietę, na której znajdą się następujące informacje: — jednostka kwalifikująca i nazwa Państwa Członkowskiego lub uznane skróty tych nazw, — numer partii, — miesiąc i rok plombowania, lub — miesiąc i rok pobrania ostatniej próbki w celach kwalifikacji, — gatunek, zapisany przynajmniej alfabetem łacińskim, według nazwy botanicznej, która może być podana w skrócie i bez nazwy autorów, — odmiana, zapisana alfabetem łacińskim, — opis »wstępny elitarny materiał siewny«, — liczba pokoleń poprzedzających materiał siewny kategorii »kwalifikowany materiał siewny« lub »kwalifikowany materiał siewny pierwszego pokolenia«. Należy stosować etykiety białe z poprzeczną fioletową linią.” ;

25. w art. 15 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Nasiona roślin pastewnych, zebrane na terytorium Wspólnoty, z przeznaczeniem do kwalifikacji zgodnie z ust. 1, należy: — pakować i oznaczać urzędową etykietą spełniającą wymogi określone w załącznikach V(A) i (B), zgodnie z art. 9 ust. 1, i — transportować wraz z urzędowym dokumentem spełniającym wymogi określone w załączniku V(C). Możliwe jest odstąpienie od przepisów pierwszego akapitu, dotyczących pakowania i oznaczania, gdy władze odpowiedzialne za inspekcję polową, władze wystawiające dokumenty kwalifikacji nasion, których kwalifikacja nie została ostatecznie przeprowadzona, oraz władze odpowiedzialne za kwalifikację to ten sam urząd, lub, gdy władze te wyrażają zgodę na odstąpienie od powyższych przepisów; jasno wskazuje, że ta odmiana jest genetycznie modyfikowana.” ;

26. artykuł 17 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 17 1. Zgodnie z procedurą określoną w art. 21, w celu wyeliminowania wszelkich występujących we Wspólnocie tymczasowych trudności w dostawach elitarnego materiału siewnego, kwalifikowanego materiału siewnego lub handlowego materiału siewnego, jeśli niemożliwe jest ich pokonanie w inny sposób, istnieje możliwość wydania przez Państwa Członkowskie na czas określony pozwolenia do wprowadzenia do obrotu w całej Wspólnocie materiału siewnego w ilości niezbędnej do zlikwidowania trudności w dostawach nasion kategorii podlegającej mniej rygorystycznym wymogom, lub nasion niewyszczególnionych we Wspólnym Katalogu Odmian Gatunków Roślin Uprawnych lub katalogach odmian poszczególnych Państw Członkowskich. 2. Materiał siewny kategorii z każdej danej odmiany, należy oznaczać etykietami przewidzianymi dla odpowiedniej kategorii; materiał siewny odmian nieujętych w wyżej wymienionych katalogach należy oznaczać etykietami jak dla handlowego materiału siewnego. Na etykiecie należy zawsze zaznaczać, iż dany rodzaj materiału siewnego należy do kategorii spełniającej mniej rygorystyczne wymogi. 3. Zasady stosowania ust. 1 można przyjąć zgodnie z procedura określoną w art. 21.” ;

27. w art. 19 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Państwa Członkowskie zapewnią przeprowadzenie urzędowych inspekcji obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych, a przynajmniej inspekcji wyrywkowych, w celu oceny zgodności z wymogami i warunkami niniejszej dyrektywy.” ;

28. w art. 19 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Bez uszczerbku dla swobodnego przepływu materiału siewnego we Wspólnocie, Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki w celu otrzymania następujących danych szczegółowych w trakcie obrotu materiałem siewnym przywożonymi w ilości przekraczającej dwa kilogramy z państw trzecich: a) gatunek; b) odmiana; c) kategoria; d) kraj pochodzenia i urzędowa jednostka kontrolna; e) kraj wysyłki; f) importer; g) ilość materiału siewnego. Sposób przedstawienia powyższych danych można określić zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 21.” ;

29. po art. 22 dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 22a 1. Można ustanowić szczególne warunki, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 21, w celu uwzględnienia rozwoju w zakresie: a) warunków obrotu materiałem siewnym zaprawionym chemicznie; b) warunków obrotu materiałem siewnym w związku z ochroną in situ oraz zachowawczym wykorzystaniem zasobów genetycznych roślin, włącznie z materiałem siewnym mieszanek powstałych również z gatunków wymienionych w art. 1 dyrektywy Rady 70/457/EWG, związanych z określonym środowiskiem naturalnym i częściowo naturalnym, zagrożonych erozją genetyczną; c) warunków obrotu materiałem siewnym nadającym się do produkcji ekologicznej. 2. Warunki szczególne określone w ust. 1, zawierają w szczególności następujące kwestie: i) w przypadku lit. b), należy stwierdzić pochodzenie materiału siewnego tych gatunków, zatwierdzone przez właściwe władze w każdym z Państw Członkowskich w celu obrotu tym materiałem siewnym na określonym terenie; ii) w przypadku lit. b), właściwe ograniczenia ilościowe.”

30. w załączniku II (I)(1) tiret pierwsze, po wyrazach „załącznik I” dodaje się wyrazy: „Brassica napus var. napobrassica i Brassica oleracea convar. acephala”;

31. w załączniku II (I)(1) tiret drugie skreśla się wyrazy: „Brassica napus var. napobrassica i Brassica oleracea convar. acephala”;

32. w załączniku IV(B)a)(8), wyrazy „kwalifikowany materiał siewny” zastępuje się wyrazem „kategoria”.

Artykuł 3

W dyrektywie 66/402/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1. artykuł 1 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 1 Niniejszą dyrektywę stosuje się do produkcji z przeznaczeniem do wprowadzenia do obrotu, oraz do obrotu materiałem siewnym zbóż we Wspólnocie.” ;

2. po art. 1 dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 1a Do celów niniejszej dyrektywy, »obrót« oznacza wystawienie na sprzedaż, przechowywanie z zamiarem sprzedaży, ofertę sprzedaży lub jakiekolwiek rozporządzanie, dostawę lub przesyłkę, mające na celu handlowe wykorzystanie materiału siewnego przez strony trzecie, bez względu na to, czy pobierane jest wynagrodzenie. Obrót materiałem siewnym w celach innych niż handlowe wykorzystanie danej odmiany, taki jak poniższe działania, nie jest traktowany jak sprzedaż: — dostawa nasion do urzędowego badania i jednostek kontrolujących, — dostawa materiału siewnego do usługodawców w celu przetworzenia lub pakowania, pod warunkiem, iż usługodawca nie nabywa prawa do dostarczonego materiału siewnego. Dostawa materiału siewnego, pod pewnymi warunkami, do usługodawców w zakresie produkcji niektórych surowców rolnych przeznaczonych do wykorzystania w przemyśle, lub rozmnażanie materiału siewnego w tym celu, nie są uznawane za obrót, pod warunkiem, iż usługodawca nie nabywa prawa ani do dostarczonego materiału siewnego, ani też do zbiorów. Dostawca materiału siewnego przedstawia jednostce kwalifikującej odpis odpowiednich części umowy zawartej z usługodawcą, zawierający normy i warunki, jakie aktualnie spełnia dostarczony materiał siewny. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego przepisu określa się zgodnie z procedurą określoną w art. 21.” ;

3. w art. 2 uchyla się ust. 1d;

4. w art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Państwa Członkowskie zapewniają niedopuszczenie do obrotu materiałem siewnym zbóż bez ich urzędowej kwalifikacji jako »elitarny materiał siewny«, »kwalifikowany materiał siewny«, »kwalifikowany materiał siewny, pierwsze pokolenie«, lub »kwalifikowany materiał siewny, drugie pokolenie«.” ;

5. w art. 3 ust. 3 skreśla się wyrazy „i obrót”;

6. w art. 3 uchyla się ust. 4;

7. po art. 3 dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 3a Nie naruszając przepisów art. 3 ust. 1, Państwa Członkowskie zapewniają, że: — materiał siewny wyhodowany z elitarnego materiału siewnego, oraz — uprawiany materiał siewny, sprzedawany w celu przetworzenia, pod warunkiem potwierdzenia jego tożsamości, może zostać wprowadzony do obrotu.” ;

8. w art. 4 uchyla się ust. 2;

9. w art. 4 uchyla się ust. 3;

10. w art. 4 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „4. Państwa Członkowskie korzystające z odstępstw określonych w ust. 1 lit. a) lub b) udzielają sobie wzajemnej pomocy administracyjnej w zakresie inspekcji.” ;

11. po art. 4 dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 4a 1. Nie naruszając przepisów art. 3 ust. 1, Państwa Członkowskie mogą zezwolić producentom prowadzącym działalność na ich terytorium na wprowadzanie do obrotu: a) niewielkich ilości materiału siewnego do celów naukowych lub pracy selekcyjnej; b) właściwej ilości materiału siewnego do innych celów badawczych lub doświadczeń, pod warunkiem że dotyczy to odmian, dla których został przez dane Państwo Członkowskie złożony wniosek o umieszczenie w katalogu. W przypadku materiału genetycznie modyfikowanego pozwolenie takie przyznaje się wyłącznie pod warunkiem podjęcia wszelkich niezbędnych środków ostrożności w celu uniknięcia szkodliwego wpływu na zdrowie ludzi oraz na środowisko. Do przeprowadzenia w tym względzie oceny ryzyka dla środowiska stosuje się odpowiednio przepisy art. 7 ust. 4 dyrektywy 70/457/EWG. 2. Cel, w którym pozwolenia określone w ust. 1 lit. b) mogą zostać wydane, przepisy dotyczące oznakowania opakowań, oraz ilość i warunki wydania takich pozwoleń przez Państwa Członkowskie ustalane są zgodnie z procedurą określoną w art. 21. 3. Pozwolenia wydane przed przyjęciem niniejszej dyrektywy przez Państwa Członkowskie producentom prowadzącym działalność na ich terytorium do celów określonych w ust. 1, pozostają w mocy do czasu ustalenia przepisów określonych w ust. 2. Od tego czasu przy wydawaniu wszystkich tego typu pozwoleń należy uwzględniać przepisy ustanowione zgodnie z ust. 2.” ;

12. po art. 5 dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 5a Państwa Członkowskie mogą ograniczyć kwalifikację nasion owsa, jęczmienia, ryżu i pszenicy do kwalifikowanego materiału siewnego pierwszego pokolenia.” ;

13. w art. 9 ust. 3, po wyrazach „małe opakowania”, dodaje się wyrazy: „plombowane na ich terytorium. Warunki dotyczące tych wyjątkowych przypadków określa się zgodnie z procedurą określoną w art. 21.”;

14. w art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Państwa Członkowskie zezwalają na odstępstwa od przepisów ust. 1 w przypadku małych opakowań plombowanych na ich terytorium. Warunki dotyczące tych wyjątkowych przypadków określa się zgodnie z procedurą określoną w art. 21.” ;

15. artykuł 11 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 11 Zgodnie z procedurą określoną w art. 21, w przypadkach nieobjętych niniejszą dyrektywą możliwe jest podjęcie przez Państwa Członkowskie decyzji o konieczności umieszczania etykiety dostawcy na opakowaniach elitarnego materiału siewnego lub kwalifikowanego materiału siewnego bez względu na ich rodzaj (może to być etykieta inna niż etykieta urzędowa; informacja może być również podana przez dostawcę w formie nadruku na opakowaniu). Szczegóły podawane na tych etykietach również ustala się zgodnie z procedurą określoną w art. 21.” ;

16. w art. 11 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: „3. Niniejsza dyrektywa nie narusza prawa Państw Członkowskich do wymagania dołączenia do partii nasion spełniających specjalne warunki dotyczące obecności Avena fatua, ustalone zgodnie z procedurą określoną w art. 21, urzędowego świadectwa potwierdzającego spełnienie tych warunków.” ;

17. po art. 11 dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 11a W przypadku materiału siewnego odmian genetycznie modyfikowanych, na każdej etykiecie i w każdym dokumencie dołączonym do lub towarzyszącym partii materiału siewnego zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy, należy wyraźnie zaznaczyć, iż odmiana ta jest genetycznie modyfikowana.” ;

18. w art. 13 ust. 1 wyraz „można” zastępuje się wyrazem „należy”;

19. w art. 13 ust. 2 wyraz „można” zastępuje się wyrazem „należy”;

20. w art. 13 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „2a. Szczególne warunki dopuszczenia do obrotu tych mieszanek określa się zgodnie z procedurą określoną w art. 21.” ;

21. w art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Państwa Członkowskie zapewnią, że na materiał siewny wprowadzony do obrotu zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy, obowiązkowo lub nieobowiązkowo, nie nakłada się ograniczeń w obrocie w odniesieniu do charakterystyki, wymaganej oceny, oznakowania ani plombowania, innych niż wymienione w niniejszej dyrektywie lub innych dyrektywach.” ;

22. w art. 14 uchyla się ust. 2;

23. w art. 14 uchyla się ust. 3;

24. po art. 14 dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 14a Warunki, na jakich można wprowadzić do obrotu materiał siewny wyhodowany z elitarnego materiału siewnego zgodnie z art. 3a tiret pierwsze, ustala się następująco: a) właściwa jednostka kwalifikująca musi przeprowadzić urzędową inspekcję materiału siewnego zgodnie z przepisami w sprawie kwalifikacji elitarnego materiału siewnego; b) materiał siewny należy pakować zgodnie z niniejszą dyrektywą; oraz c) na opakowaniach należy umieścić urzędową etykietę, na której znajdą się następujące informacje: — jednostka kwalifikująca i nazwa Państwa Członkowskiego lub uznane skróty tych nazw, — numer partii, — miesiąc i rok plombowania, lub — miesiąc i rok pobrania ostatniej próbki do celów kwalifikacji, — gatunek, zapisany przynajmniej alfabetem łacińskim, według nazwy botanicznej, która może być podana w skrócie i bez nazwy autorów, — odmiana, zapisana przynajmniej alfabetem łacińskim, — opis »wstępny elitarny materiał siewny«, — ilość pokoleń poprzedzających nasiona kategorii »kwalifikowany materiał siewny« lub »kwalifikowany materiał siewny pierwszego pokolenia«. Należy stosować etykiety białe z poprzeczną fioletową linią.” ;

25. w art. 15 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. materiał siewny zbóż, zebrany na terytorium Wspólnoty, z przeznaczeniem do kwalifikacji zgodnie z ust. 1 należy: — pakować i oznaczyć urzędową etykietą spełniającą wymogi określone w załącznikach V(A) i (B), zgodnie z art. 9 ust. 1, i — transportować wraz z urzędowym dokumentem spełniającym wymogi określone w załączniku V(C). Możliwe jest odstąpienie od przepisów pierwszego akapitu, dotyczących pakowania i oznaczania, gdy władze odpowiedzialne za inspekcję polową, władze wystawiające dokumenty kwalifikacji nasion, których kwalifikacja nie została ostatecznie przeprowadzona, oraz władze odpowiedzialne za kwalifikację to ten sam urząd, lub, gdy władze te wyrażają zgodę na odstąpienie od powyższych przepisów.” ;

26. artykuł 17 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 17 1. Zgodnie z procedurą określoną w art. 21, w celu wyeliminowania wszelkich występujących we Wspólnocie tymczasowych trudności w dostawach elitarnego materiału siewnego lub kwalifikowanego materiału siewnego, jeśli niemożliwe jest ich pokonanie w inny sposób, istnieje możliwość wydania przez Państwa Członkowskie na czas określony zezwolenia na wprowadzenie do obrotu na terenie Wspólnoty ilości materiału siewnego niezbędnej do usunięcia trudności w dostawach materiału siewnego kategorii podlegającej mniej rygorystycznym wymogom, lub materiału siewnego niewyszczególnionych we Wspólnym Katalogu Odmian Gatunków Roślin Uprawnych lub katalogach odmian poszczególnych Państw Członkowskich. 2. Dla kategorii materiału siewnego każdej określonej odmiany należy przygotować etykietę urzędową z zaznaczeniem odpowiedniej kategorii; materiał siewny odmian nieujętych w wyżej wymienionych katalogach należy oznaczać etykietami w kolorze brązowym. Na etykiecie należy zawsze zaznaczać, iż dany rodzaj nasion należy do kategorii spełniającej mniej rygorystyczne wymogi. 3. Zasady stosowania ust. 1 można przyjąć zgodnie z procedura określoną w art. 21.” ;

27. w art. 19 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Państwa Członkowskie zapewnią przeprowadzenie urzędowych inspekcji obrotu, a przynajmniej inspekcji wyrywkowych, w celu oceny zgodności z przepisami niniejszej dyrektywy.” ;

28. w art. 19 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Bez uszczerbku dla swobodnego przepływu materiału siewnego we Wspólnocie, Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki w celu otrzymania następujących danych szczegółowych w trakcie obrotu materiałem siewnym przywożonym w ilości przekraczającej dwa kilogramy z państw trzecich: a) gatunek; b) odmiana; c) kategoria; d) kraj pochodzenia i urzędowa jednostka kontrolująca; e) kraj wysyłki; f) importer; g) ilość materiału siewnego. Sposób przedstawienia powyższych danych określa się zgodnie z procedurą określoną w art. 21.” ;

29. po art. 22 dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 22a 1. Można ustanowić szczególne warunki, zgodnie z procedurą określoną w art. 21, w celu uwzględnienia rozwoju w zakresie: a) warunków obrotu materiałem siewnym zaprawionym chemicznie; b) warunków obrotu materiałem siewnym w związku z ochroną in situ oraz zachowawczym wykorzystaniem genetycznych zasobów roślinnych, włącznie z materiałem siewnym mieszanek powstałych również z gatunków wymienionych w art. 1 dyrektywy Rady 70/457/EWG, związanych z określonym środowiskiem naturalnym i częściowo naturalnym, zagrożonych erozją genetyczną; c) warunków obrotu materiałem siewnym nadającym się do produkcji ekologicznej. 2. Warunki szczególne określone w ust. 1, zawierają w szczególności następujące kwestie: i) w przypadku lit. b), należy stwierdzić pochodzenie materiału siewnego tych gatunków, zatwierdzone przez właściwe władze w każdym z Państw Członkowskich w celu obrotu tym materiałem siewnym na określonym terenie; ii) w przypadku lit. b), właściwe ograniczenia ilościowe.”

▼M4 —————

▼M5 —————

▼M1 —————

▼M3 —————

▼B

Artykuł 8

1. Państwa Członkowskie mogą, przez okres przejściowy nie dłuższy niż cztery lata po wejściu w życie przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych niezbędnych dla nich do wykonania niniejszej dyrektywy, oraz w drodze odstępstwa od przepisów art. 2 ust. 1 pkt C lit. a) i b) dyrektywy 66/401/EWG, zezwolić na wprowadzenie do obrotu materiału siewnego pokolenia, dla którego wcześniej było wydane pozwolenie.

2. Państwa Członkowskie mogą również, przez okres przejściowy nie dłuższy niż cztery lata od czasu wejścia w życie przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych niezbędnych dla nich do wykonania niniejszej dyrektywy, oraz na drodze odstępstwa od przepisów art. 3 ust. 22 niniejszej dyrektywy, uchylającego art. 14 ust. 2 lit. a) dyrektywy 66/402/EWG, utrzymać ograniczenie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym owsa, jęczmienia, ryżu, pszenżyta, pszenicy i orkiszu do nasion pierwszego pokolenia.

3. Państwa Członkowskie, stosujące w chwili obecnej, zgodnie z art. 13 dyrektywy 66/401/EWG, ograniczenia w odniesieniu do mieszanek materiału siewnego roślin pastewnych, mogą również, przez okres przejściowy nie dłuższy niż cztery lata od czasu wejścia w życie przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych niezbędnych dla nich do wykonania niniejszej dyrektywy, oraz w drodze odstępstwa od przepisów art. 2 ust. 19 niniejszej dyrektywy, utrzymać zakaz obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych.

Artykuł 9

1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy nie później niż w terminie dwunastu miesięcy od opublikowania niniejszej dyrektywy.

Środki przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji.

Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

▼M2 —————

▼B

Artykuł 10

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.