02008R1099 — PL — 30.11.2017 — 004.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (WE) NR 1099/2008 z dnia 22 października 2008 r. w sprawie statystyki energii (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 304 z 14.11.2008, s. 1)

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (WE) NR 1099/2008

z dnia 22 października 2008 r.

w sprawie statystyki energii

(Tekst mający znaczenie dla EOG)







Artykuł 1

Przedmiot i zakres

1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia wspólne ramy dla tworzenia, przekazywania, oceny i rozpowszechniania porównywalnej statystyki energii we Wspólnocie.

2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do danych statystycznych dotyczących nośników energii oraz dotyczących ich danych zagregowanych we Wspólnocie.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „statystyka Wspólnoty” oznacza statystyki Wspólnoty w rozumieniu art. 2 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 322/97;

b) „tworzenie statystyki” oznacza tworzenie statystyk w rozumieniu art. 2 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 322/97;

c) „Komisja (Eurostat)” oznacza organ Wspólnoty w rozumieniu art. 2 tiret czwarte rozporządzenia (WE) nr 322/97;

d) „nośniki energii” oznaczają paliwa, energię cieplną, energię odnawialną, energię elektryczną lub każdą inną formę energii;

e) „dane zagregowane” oznaczają dane zagregowane na poziomie krajowym dotyczące przetwarzania lub wykorzystywania nośników energii, czyli dotyczące produkcji, handlu, magazynowania, przemian, zużycia i cech strukturalnych systemu energetycznego, takich jak zainstalowanych mocy służących wytwarzaniu energii elektrycznej lub mocy produkcyjnych dla produktów naftowych;

f) „jakość danych” oznacza następujące aspekty jakości statystycznej: przydatność, dokładność, aktualność i terminowość, dostępność i przejrzystość, porównywalność, spójność i kompletność.

Artykuł 3

Źródła danych

1. Stosując zasady utrzymywania zmniejszonego obciążenia respondentów i uproszczenia czynności administracyjnych, państwa członkowskie zestawiają dane dotyczące nośników energii oraz dane zagregowane sporządzone na ich podstawie we Wspólnocie, korzystając z następujących źródeł:

a) specjalne badania statystyczne skierowane do producentów energii pierwotnej oraz przetworzonej, a także podmiotów handlowych, dystrybutorów i przewoźników oraz importerów i eksporterów nośników energii;

b) inne badania statystyczne skierowane do użytkowników energii finalnej w sektorach przemysłu przetwórczego i transportu oraz w innych sektorach, w tym w gospodarstwach domowych;

c) inne procedury estymacji statystycznej lub inne źródła, w tym źródła administracyjne, takie jak informacje organów regulacji rynków energii elektrycznej i gazu.

2. Państwa członkowskie ustalają szczegółowe zasady przedstawiania danych potrzebnych dla statystyki krajowej, określonych w art. 4, przez przedsiębiorstwa i inne podmioty.

3. Wykaz źródeł danych może być modyfikowany zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 11 ust. 2.

Artykuł 4

Kategorie danych zagregowanych, nośniki energii i częstotliwość przekazywania statystyki krajowej

1. Krajowa statystyka, którą należy przekazywać, jest określona w załącznikach. Przekazuje się ją zgodnie z następującą częstotliwością:

a) raz w roku dla danych statystyki energetycznej określonych w załączniku B;

b) raz w miesiącu dla danych statystyki energetycznej określonych w załączniku C;

c) krótkoterminowo raz w miesiącu dla danych statystyki energetycznej określonych w załączniku D.

2. Wyjaśnienia lub definicje dotyczące stosowanych pojęć technicznych są zawarte w poszczególnych załącznikach oraz w załączniku A (Wyjaśnienia dotyczące terminologii).

3. Przekazywane dane oraz odnoszące się do nich wyjaśnienia lub definicje mogą być modyfikowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 11 ust. 2.

Artykuł 5

Przekazywanie i rozpowszechnianie

1. Państwa członkowskie przekazują Komisji (Eurostat) krajową statystykę, o której mowa w art. 4.

2. Ustalenia dotyczące jej przekazania, w tym obowiązujące terminy, odstępstwa oraz wyłączenia są określone w załącznikach.

3. Ustalenia dotyczące przekazywania krajowej statystyki mogą być modyfikowane w sposób zgodny z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art.11 ust. 2.

4. Na należycie uzasadniony wniosek państwa członkowskiego Komisja może przyznać dodatkowe wyłączenia lub odstępstwa zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 11 ust. 3, w odniesieniu do tych części statystyki krajowej, których gromadzenie mogłoby stanowić zbytnie obciążenie dla respondentów.

5. Komisja (Eurostat) rozpowszechnia roczne statystyki dotyczące energii do dnia 31 stycznia drugiego roku po okresie sprawozdawczym.

Artykuł 6

Ocena jakości i sprawozdania

1. Państwa członkowskie zapewniają jakość przekazywanych danych.

2. Należy podjąć każdy rozsądny wysiłek, aby zapewnić spójność między danymi o energii zgłoszonymi zgodnie z załącznikiem B oraz danymi zgłoszonymi zgodnie z decyzją Komisji 2005/166/WE z dnia 10 lutego 2005 r. ustanawiającą zasady wykonania decyzji nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej mechanizmu monitorowania emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie i wykonania protokołu z Kioto ( 1 ).

3. Do celów niniejszego rozporządzenia do jakości przekazywanych danych stosuje się następujące kryteria oceny:

a) „przydatność” dotyczy stopnia, w jakim statystyki zaspokajają obecne i potencjalne potrzeby użytkowników;

b) „dokładność” dotyczy stopnia, w jakim dane szacunkowe są zbliżone do nieznanych wartości faktycznych;

c) „aktualność” dotyczy odstępu czasu pomiędzy momentem uzyskania informacji a wydarzeniem lub zjawiskiem, które opisują;

d) „terminowość” odnosi się do odstępu czasu pomiędzy momentem, w którym dane zostały udostępnione, a terminem, w którym powinny były zostać przedłożone;

e) „dostępność” i „przejrzystość” dotyczą warunków i sposobów uzyskiwania, wykorzystania i interpretowania danych przez użytkowników;

f) „porównywalność” dotyczy pomiaru skutków wywoływanych przez różnice w stosowanych koncepcjach statystycznych oraz w narzędziach i procedurach pomiaru, w przypadku gdy porównywane są statystyki z różnych obszarów geograficznych, dziedzin sektorowych lub z różnych okresów;

g) „spójność” dotyczy możliwości łączenia danych na różne sposoby i do różnych celów z zachowaniem ich wiarygodności.

4. Co pięć lat państwa członkowskie przedstawiają Komisji (Eurostat) sprawozdanie dotyczące jakości przekazanych danych oraz o ewentualnych dokonanych zmianach metodologicznych.

5. W terminie sześciu miesięcy od otrzymania wniosku od Komisji (Eurostat) i aby umożliwić jej ocenę jakości przekazanych danych, państwa członkowskie przesyłają Komisji (Eurostat) sprawozdanie zawierające wszystkie istotne informacje dotyczące wykonania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 7

Czas odniesienia i częstotliwość

Państwa członkowskie zestawiają wszystkie dane wymienione w niniejszym rozporządzeniu od początku roku kalendarzowego następującego po przyjęciu niniejszego rozporządzenia i przekazują je następnie z częstotliwością określoną w art. 4 ust. 1.

Artykuł 8

Roczne statystyki dotyczące energii jądrowej

Komisja (Eurostat), we współpracy z sektorem energii jądrowej w UE, określa – w razie potrzeby z zastrzeżeniem poufności oraz unikając podwójnego gromadzenia danych, utrzymując jednocześnie na niskim poziomie koszty produkcji i zachowując rozsądne obciążenie sprawozdawcze – zestaw rocznych statystyk dotyczących energii jądrowej, które będą gromadzone i rozpowszechniane od 2009 r., przy czym rok ten będzie pierwszym okresem sprawozdawczym.

Zestaw rocznych statystyk dotyczących energii jądrowej jest tworzony i może być modyfikowany zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 11 ust. 2.

Artykuł 9

Statystyka dotycząca energii ze źródeł odnawialnych i statystyka dotycząca zużycia energii finalnej

1. W celu poprawy jakości statystyk dotyczących energii ze źródeł odnawialnych oraz statystyki dotyczącej zużycia energii finalnej Komisja (Eurostat) we współpracy z państwami członkowskimi zapewnia porównywalność, przejrzystość, szczegółowość i elastyczność tych statystyk poprzez:

a) przegląd metod wykorzystywanych do corocznego i efektywnego pod względem kosztów opracowywania statystyk dotyczących energii ze źródeł odnawialnych, w celu udostępnienia dodatkowych, adekwatnych i szczegółowych statystyk dotyczących każdego źródła energii odnawialnej. Komisja (Eurostat) przedstawia i rozpowszechnia statystyki zebrane, począwszy od 2010 r. (rok referencyjny);

b) przegląd i określenie metod stosowanych na szczeblu krajowym i wspólnotowym dla tworzenia statystyk dotyczących zużycia energii finalnej (źródła, zmienne, jakość, koszty), w oparciu o aktualną sytuację, dostępne analizy i pilotażowe badania wykonalności, a także analizy kosztów i korzyści, które mają dopiero zostać przeprowadzone, oraz ocenę wyników badań pilotażowych i analizy kosztów i korzyści w celu ustalenia rozdziału energii finalnej według sektorów i głównych kierunków użytkowania oraz stopniowe włączanie rezultatów do statystyk, począwszy od 2012 r. (rok referencyjny).

2. Zbiór statystyk dotyczących energii ze źródeł odnawialnych może być modyfikowany zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 11 ust. 2.

3. Zestaw statystyk dotyczących finalnego zużycia energii jest tworzony i może być modyfikowany zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 11 ust. 2.

Artykuł 10

Środki wykonawcze

1. Następujące środki niezbędne dla wykonania niniejszego rozporządzenia, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, między innymi poprzez jego uzupełnienie, są przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 11 ust. 2:

a) zmiany w wykazie źródeł danych (art. 3 ust. 3);

b) zmiany w statystyce krajowej oraz w odnoszących się do niej objaśnieniach lub definicjach (art. 4 ust. 3);

c) zmiany w zakresie ustaleń dotyczących przekazywania danych (art. 5 ust. 3);

d) tworzenie i modyfikacja rocznych statystyk dotyczących energii (art. 8 akapit drugi);

e) modyfikacja zbioru statystyk dotyczących energii ze źródeł odnawialnych (art. 9 ust. 2);

f) tworzenie i modyfikacja statystyk dotyczących finalnego zużycia energii (art. 9 ust. 3).

2. Dodatkowych wyłączeń i odstępstw (art. 5 ust. 4) udziela się zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 11 ust. 3.

3. Należy przy tym mieć na uwadze zasadę utrzymania dodatkowych kosztów i obciążeń sprawozdawczych w rozsądnych granicach.

Artykuł 11

Komitet

1. Komisja jest wspierana przez Komitet ds. Programów Statystycznych.

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1–4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.

3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.

Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.

Artykuł 12

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

▼M4









ZAŁĄCZNIK A

WYJAŚNIENIA DOTYCZĄCE TERMINOLOGII

Niniejszy załącznik zawiera wyjaśnienia, uwagi geograficzne lub definicje pojęć, które są stosowane w pozostałych załącznikach, o ile w załącznikach tych nie stwierdzono inaczej.

1. UWAGI GEOGRAFICZNE

Poniższe definicje geograficzne mają zastosowanie jedynie do celów sprawozdawczości statystycznej:

— Australia nie obejmuje terytoriów zewnętrznych,

— Dania nie obejmuje Wysp Owczych i Grenlandii,

— Francja obejmuje Monako oraz obejmuje francuskie departamenty zamorskie – Gwadelupę, Martynikę, Gujanę, Reunion i Majottę,

— Włochy obejmują San Marino i Watykan (Stolicę Apostolską),

— Japonia obejmuje Okinawę,

— Portugalia obejmuje Azory i Maderę,

— Hiszpania obejmuje Wyspy Kanaryjskie, Baleary oraz Ceutę i Melillę,

— Stany Zjednoczone obejmują 50 stanów, Dystrykt Kolumbii, Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych, Portoryko oraz Guam.

2. DANE ZAGREGOWANE

Producenci energii elektrycznej i cieplnej są klasyfikowani ze względu na cel produkcji:

— producenci zawodowi są producentami prywatnymi lub publicznymi, których główna działalność polega na wytwarzaniu energii elektrycznej lub cieplnej w celu jej odsprzedaży stronom trzecim,

— producenci przemysłowi są producentami prywatnymi lub publicznymi, którzy wytwarzają energię elektryczną lub cieplną całkowicie lub częściowo na potrzeby własne w ramach działalności pomocniczej dla swojej głównej działalności.

Uwaga: Komisja może, zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 11 ust. 2, po wejściu w życie zrewidowanej klasyfikacji NACE, doprecyzowywać terminologię, podając stosowne odniesienia do nomenklatury NACE.

2.1. Dostawa

2.1.1. POZYSKANIE/PRODUKCJA KRAJOWA

Ilość paliw wydobytych lub wyprodukowanych, obliczona po wszystkich operacjach usunięcia substancji nieczynnych i zanieczyszczeń. Produkcja obejmuje ilości zużyte przez producenta w procesie produkcji (np. w celach wytwarzania ciepła lub na potrzeby eksploatacji urządzeń i urządzeń pomocniczych) oraz dostawy do innych producentów energii do celów przemiany energetycznej lub innego wykorzystania.

Pozyskanie krajowe: produkcja z zasobów pozyskanych na terytorium danego państwa.

2.1.2. PRODUKTY Z ODZYSKU

Dotyczy wyłącznie węgla kamiennego. Zawiesiny i miały pochodzące z hałd odzyskiwane przez kopalnie.

2.1.3. DOSTAWY Z INNYCH ŹRÓDEŁ

Ilość paliw, których produkcja została ujęta w innym sprawozdaniu dotyczącym paliw, lecz które zostały zmieszane z innym paliwem i zużyte jako mieszanka. Dalsze szczegółowe informacje na temat tej domieszki należy przekazywać w postaci:

— dostawy z innych źródeł: węgiel

— dostawy z innych źródeł: ropa naftowa i produkty naftowe

— dostawy z innych źródeł: gaz ziemny

— dostawy z innych źródeł: odnawialne źródła energii

2.1.4. PRZYWÓZ/WYWÓZ

O ile nie zostało to określone inaczej, „przywóz” odnosi się do miejsca pierwotnego pochodzenia (kraju, w którym dany nośnik energii został wytworzony) na potrzeby wykorzystania w kraju, a „wywóz” odnosi się do końcowego kraju zużycia wyprodukowanego produktu energetycznego. Dane ilości są uznawane za przywożone lub wywożone, kiedy przekroczyły polityczne granice danego kraju, niezależnie od tego, czy miała miejsce odprawa celna.

Jeżeli nie da się określić żadnego miejsca pochodzenia lub przeznaczenia, można zastosować kategorię „Nie określono/Inne”.

2.1.5. MIĘDZYNARODOWY BUNKIER MORSKI

Ilość paliwa dostarczonego statkom pod wszystkimi banderami, prowadzącym żeglugę międzynarodową. Żegluga międzynarodowa może mieć miejsce na morzu, na jeziorach lub drogach wodnych śródlądowych oraz na wodach przybrzeżnych. Wyłączone są:

— zużycie przez statki prowadzące żeglugę krajową. Podział na żeglugę krajową i międzynarodową powinien zostać określony na podstawie portu wyjścia i portu przeznaczenia, a nie na podstawie bandery lub narodowości statku,

— zużycie przez statki rybackie,

— zużycie przez siły zbrojne.

2.1.6. ZMIANY STANU ZAPASÓW

Różnica między początkowym poziomem zapasów a końcowym poziomem zapasów dla zapasów utrzymywanych na terytorium krajowym. O ile nie wskazano inaczej, wzrost stanu zapasów wykazuje się jako liczbę ujemną, a zmniejszenie stanu zapasów jako liczbę dodatnią.

2.1.7. POCZĄTKOWY I KOŃCOWY STAN ZAPASÓW NA TERYTORIUM KRAJU

Wszystkie zapasy na terytorium kraju, w tym zapasy przechowywane przez rząd, kluczowych odbiorców lub organizacje zajmujące się przechowywaniem, zapasy przechowywane na pokładach przybywających jednostek żeglugi oceanicznej, zapasy przechowywane w strefach składów celnych oraz zapasy przechowywane na potrzeby innych krajów, czy to na mocy dwustronnych umów na szczeblu rządowym, czy na innej podstawie. Stan początkowy i końcowy odnosi się odpowiednio do pierwszego i ostatniego dnia okresu sprawozdawczego. Zapasy obejmują zapasy przechowywane we wszelkiego rodzaju specjalnych urządzeniach magazynujących na powierzchni ziemi lub pod ziemią.

2.1.8. ZUŻYCIE BEZPOŚREDNIE

Olej (ropa naftowa i inne produkty naftowe) do użytku bezpośredniego bez przetwarzania w rafineriach ropy naftowej. Obejmuje ropę naftową spalaną w celu produkcji energii elektrycznej.

2.1.9. DOSTAWY PRODUKTÓW PIERWOTNYCH

Obejmują ilości krajowej lub przywożonej ropy naftowej (w tym kondensatu) oraz krajowego NGL, zużyte bezpośrednio w postaci nieprzetworzonej w rafineriach ropy naftowej, a także ilości zwrotów z przemysłu petrochemicznego, które, nie (będąc paliwem pierwotnym), również wykorzystywane są bezpośrednio.

2.1.10. PRODUKCJA RAFINERII BRUTTO

Produkty gotowe produkowane przez rafinerię lub mieszalnię paliw. Pozycja ta nie obejmuje strat rafinerii, ale obejmuje paliwo rafineryjne.

2.1.11. PRODUKTY Z ODZYSKU

Produkty gotowe, które zostały już dostarczone odbiorcom końcowym, przechodzące ponowną dystrybucję (np. zużyte smary poddane ponownemu przetworzeniu). Ilości te należy odróżnić od zwrotów z przemysłu petrochemicznego.

2.1.12. ZWROTY

Produkty gotowe lub półprodukty zwracane przez sektor petrochemiczny rafineriom w celu dalszego przetwarzania, mieszania lub sprzedaży. Zwykle są to produkty uboczne produkcji petrochemicznej.

2.1.13. PRODUKTY PRZEKLASYFIKOWANE

Ilości sklasyfikowane ponownie z uwagi na zmianę specyfikacji lub zmieszanie z innymi produktami. Ujemną ilość jednego produktu kompensuje dodatnia ilość innego produktu (lub produktów) i odwrotnie; łączny efekt netto powinien być równy zero

2.1.14. PRODUKTY PRZETWARZANE

Przywożone produkty naftowe, po zmianie sklasyfikowane jako surowce do dalszego przetwarzania w rafinerii, bez dostarczania odbiorcom końcowym.

2.1.15. RÓŻNICE STATYSTYCZNE

Wartość obliczona zdefiniowana jako różnica między obliczeniem z perspektywy dostawy (podejście odgórne) oraz obliczeniem z perspektywy konsumpcyjnej (podejście oddolne). Należy podać powody wszystkich poważniejszych różnic statystycznych.

2.2. Sektor przemian

W sektorze przemian zgłasza się wyłącznie ilość paliw, które zostały przemienione w inne paliwa. Ilość paliwa zużytego do ogrzewania, eksploatacji urządzeń i ogólnie do wsparcia przemiany nie należy zgłaszać w sektorze przemian energetycznych, lecz w sektorze energii.

2.2.1. ELEKTROWNIE ZAWODOWE

Ilości paliwa wykorzystanego do produkcji energii elektrycznej w instalacjach elektrowni zawodowych lub elektrowniach zawodowych.

2.2.2. INSTALACJE ELEKTROCIEPŁOWNI ZAWODOWYCH

Ilości paliwa wykorzystanego do produkcji energii elektrycznej lub cieplnej w instalacjach elektrociepłowni zawodowych.

2.2.3. CIEPŁOWNIE ZAWODOWE

Ilość paliwa wykorzystanego do produkcji energii cieplnej w instalacjach ciepłowni zawodowych lub ciepłowniach zawodowych.

2.2.4. ELEKTROWNIE PRZEMYSŁOWE

Ilość paliwa wykorzystanego do produkcji energii elektrycznej w instalacjach elektrowni przemysłowych lub elektrowniach przemysłowych.

2.2.5. INSTALACJE ELEKTROCIEPŁOWNI PRZEMYSŁOWYCH

Cała ilość paliwa wykorzystanego do produkcji energii elektrycznej oraz proporcjonalna część paliw wykorzystanych do produkcji sprzedanej energii cieplnej w instalacjach elektrociepłowni przemysłowych. Proporcjonalną część paliw zużytych do produkcji energii cieplnej, która nie została sprzedana (energia cieplna wykorzystana na własne potrzeby), należy zgłosić w sektorze „zużycie energii końcowej” na podstawie klasyfikacji NACE. Energię cieplną, która nie została sprzedana, lecz została dostarczona innym podmiotom na mocy umów innych niż umowy finansowe lub podmiotom o innej formie własności zgłasza się na takiej samej zasadzie, jak energię cieplną, która została sprzedana.

2.2.6. CIEPŁOWNIE PRZEMYSŁOWE

Proporcjonalna część paliw, która odpowiada ilości sprzedanej energii cieplnej z instalacji ciepłowni przemysłowych lub ciepłowni przemysłowych. Proporcjonalną część paliw zużytych do produkcji energii cieplnej, która nie została sprzedana (energia cieplna wykorzystana na własne potrzeby), należy zgłosić w sektorze „zużycie energii końcowej” na podstawie klasyfikacji NACE. Energię cieplną, która nie została sprzedana, lecz została dostarczona innym podmiotom na mocy umów innych niż umowy finansowe lub podmiotom o innej formie własności zgłasza się na takiej samej zasadzie, jak energię cieplną, która została sprzedana.

2.2.7. BRYKIETOWNIE WĘGLA KAMIENNEGO

Ilość paliwa wykorzystanego w brykietowniach do produkcji brykietów z węgla kamiennego.

2.2.8. KOKSOWNIE

Ilość paliwa wykorzystanego w koksowniach do produkcji koksu i gazu koksowniczego.

2.2.9. BRYKIETOWNIE WĘGLA BRUNATNEGO I TORFU

Ilość paliwa wykorzystanego do produkcji brykietów z węgla brunatnego (BWB) w brykietowniach węgla brunatnego i ilość paliwa wykorzystanego w brykietowniach torfu do produkcji brykietów z torfu (BT).

2.2.10. GAZOWNIE

Ilość paliwa wykorzystanego do produkcji gazu z gazowni w gazowni oraz w zakładach zgazowania węgla.

2.2.11. WIELKIE PIECE

Ilość paliwa wprowadzanego do komory wielkiego pieca od góry wraz z rudą żelaza lub za pośrednictwem dysz usytuowanych w dolnej części pieca razem z wdmuchiwanym nagrzanym powietrzem.

2.2.12. UPŁYNNIANIE WĘGLA

Ilość paliwa wykorzystanego do produkcji syntetycznych paliw ciekłych.

2.2.13. INSTALACJE PRZETWARZANIA GAZU NA PALIWA CIEKŁE

Ilość paliwa gazowego przekształcanego na paliwa ciekłe.

2.2.14. ZAKŁAD PRODUKCJI WĘGLA DRZEWNEGO

Ilość biopaliw stałych przekształconych w węgiel drzewny.

2.2.15. RAFINERIE ROPY NAFTOWEJ

Ilość paliwa wykorzystanego do produkcji produktów naftowych.

2.2.16. MIESZALNIE GAZU ZIEMNEGO (DO MIESZANKI GAZU ZIEMNEGO)

Ilość gazu zmieszanego z gazem ziemnym w sieci gazowej.

2.2.17. DO ZMIESZANIA Z BENZYNĄ SILNIKOWĄ/OLEJEM NAPĘDOWYM/NAFTĄ LOTNICZĄ

Ilość biopaliw ciekłych zmieszana z ich odpowiednikami kopalnymi.

2.2.18. NIGDZIE INDZIEJ NIEWYMIENIONE

Ilości paliwa zużytego do działań w zakresie przemian energetycznych, które nie zostały uwzględnione gdzie indziej. Informacje ewentualnie zamieszczone pod tą pozycją należy wyjaśnić w sprawozdaniu.

2.3. Sektor energii

Ilość zużyta przez przemysł energetyczny na potrzeby wydobycia (górnictwo, produkcja ropy i gazu) lub w ramach realizacji działań w zakresie przemian energetycznych. Odpowiada to działom 05, 06, 19 i 35 klasyfikacji NACE Rev. 2, grupie 09.1 klasyfikacji NACE Rev. 2 oraz klasom 07.21 i 08.92 klasyfikacji NACE Rev. 2.

Pozycja ta nie obejmuje ilości paliw przetworzonych w inną formę energii (co należy zgłosić w sektorze przemian) lub wykorzystanych na potrzeby eksploatacji rurociągów ropy, gazu i węgla półpłynnego (co należy zgłosić w sektorze transportu).

Pozycja ta obejmuje wytwarzanie materiałów chemicznych w celu rozszczepienia i syntezy atomowej oraz produkty tych procesów.

2.3.1. KORZYSTANIE Z ELEKTROWNI, ELEKTROCIEPŁOWNI ORAZ CIEPŁOWNI NA POTRZEBY WŁASNE

Ilość paliwa zużytego jako energia na potrzeby działań wspomagających w zakładach, w których znajdują się instalacje elektroenergetyczne, instalacje ciepłownicze oraz instalacje elektrociepłownicze.

2.3.2. KOPALNIE WĘGLA

Ilość paliwa zużytego jako energia na potrzeby wspomagania wydobycia i przeróbki węgla w przemyśle wydobycia węgla. Węgiel spalony w elektrowniach kopalnianych należy zgłosić w sektorze przemian.

2.3.3. BRYKIETOWNIE WĘGLA KAMIENNEGO

Ilość paliwa zużytego jako energia na potrzeby działań wspomagających w brykietowniach węgla kamiennego.

2.3.4. KOKSOWNIE

Ilość paliwa zużytego jako energia na potrzeby działań wspomagających w piecach baterii koksowniczej (koksowniach).

2.3.5. BRYKIETOWNIE WĘGLA BRUNATNEGO I TORFU

Ilość paliwa wykorzystanego jako energia na potrzeby działań wspomagających w brykietowniach węgla brunatnego i torfu (brykietownia).

2.3.6. GAZOWNIE/ZAKŁADY ZGAZOWANIA WĘGLA

Ilość paliwa zużytego jako energia na potrzeby działań wspomagających w gazowniach i zakładach zgazowania węgla.

2.3.7. WIELKIE PIECE

Ilość paliwa zużytego jako energia na potrzeby działań wspomagających w wielkich piecach.

2.3.8. UPŁYNNIANIE WĘGLA

Ilość paliwa zużytego jako energia na potrzeby działań wspomagających w zakładach upłynniania węgla.

2.3.9. SKRAPLANIE (LNG)/REGAZYFIKACJA

Ilość paliwa zużytego jako energia na potrzeby działań wspomagających w skraplarniach gazu ziemnego i zakładach regazyfikacji gazu ziemnego.

2.3.10. ZAKŁADY ZGAZOWANIA (BIOGAZ)

Ilość paliwa zużytego jako energia na potrzeby działań wspomagających w zakładach zgazowania biogazu.

2.3.11. SKRAPLARNIE GAZU

Ilość paliwa zużytego jako energia na potrzeby działań wspomagających w skraplarniach gazu.

2.3.12. ZAKŁADY PRODUKCJI WĘGLA DRZEWNEGO

Ilość paliwa zużytego jako energia na potrzeby działań wspomagających w zakładach produkcji węgla drzewnego.

2.3.13. RAFINERIE ROPY NAFTOWEJ

Ilość paliwa zużytego jako energia na potrzeby działań wspomagających w rafineriach ropy naftowej.

2.3.14. WYDOBYCIE ROPY I GAZU

Ilość paliwa zużytego w obiektach wydobycia ropy i gazu ziemnego. Pozycja ta nie obejmuje strat w rurociągach (które należy zgłosić jako straty w dystrybucji) oraz ilości energii wykorzystanej do eksploatacji rurociągów (którą należy zgłosić w sektorze transportu).

2.3.15. NIGDZIE INDZIEJ NIEWYMIENIONE – ENERGIA

Ilości paliwa zużytego na potrzeby działań w zakresie energii, które nie zostały uwzględnione gdzie indziej. Informacje ewentualnie zamieszczone pod tą pozycją należy wyjaśnić w sprawozdaniu.

2.4. Straty w dystrybucji

Ilość paliwa utracona w wyniku transportu lub dystrybucji.

2.5. Końcowe zużycie nieenergetyczne

Ilość paliw kopalnych zużyta do celów innych niż energetyczne – paliwa, które nie uległy spaleniu.

2.6. Zużycie energii końcowej (specyfikacje zużycia końcowego)

2.6.1. SEKTOR PRZEMYSŁU

Odnosi się to do ilości paliwa zużytego przez przedsiębiorstwo przemysłowe na potrzeby jego działalności podstawowej.

W przypadku instalacji ciepłowniczych lub instalacji elektrociepłowniczych zgłasza się tylko ilość paliwa zużytego do produkcji energii cieplnej wykorzystywanej przez sam zakład (energia cieplna na potrzeby własne). Ilość paliwa zużytego do produkcji energii cieplnej, która została sprzedana, oraz do produkcji energii elektrycznej należy zgłosić w odpowiednim sektorze przemian.

2.6.1.1. Przemysł hutniczy: grupy 24.1, 24.2 i 24.3 klasyfikacji NACE Rev. 2 oraz klasy 24.51 i 24.52 klasyfikacji NACE Rev. 2.

2.6.1.2. Przemysł chemiczny i petrochemiczny: działy 20 i 21 klasyfikacji NACE Rev. 2.

2.6.1.3. Metale nieżelazne: grupa 24.4 klasyfikacji NACE Rev. 2 oraz klasy 24.53 i 24.54 klasyfikacji NACE Rev. 2.

2.6.1.4. Przemysł surowców niemetalicznych: dział 23 klasyfikacji NACE Rev. 2.

2.6.1.5. Środki transportu: działy 29 i 30 klasyfikacji NACE Rev. 2.

2.1.6.6. Maszyny: działy 25, 26, 27 i 28 klasyfikacji NACE Rev. 2.

2.6.1.7. Przemysł wydobywczy: działy 07 (z wyłączeniem 07.21) i 08 (z wyłączeniem 08.92) klasyfikacji NACE Rev. 2; grupa 09.9 klasyfikacji NACE Rev. 2.

2.6.1.8. Przemysł spożywczy i tytoniowy: działy 10, 11 i 12 klasyfikacji NACE Rev. 2.

2.6.1.9. Przemysł papierniczy i poligraficzny: działy 17 i 18 klasyfikacji NACE Rev. 2.

2.6.1.10. Przemysł drzewny: dział 16 klasyfikacji NACE Rev. 2.

2.6.1.11. Budownictwo: działy 41, 42 i 43 klasyfikacji NACE Rev. 2.

2.6.1.12. Przemysł tekstylny i skórzany: działy 13, 14 i 15 klasyfikacji NACE Rev. 2.

2.6.1.13. Nigdzie indziej niewymienione – Przemysł: działy 22, 31 i 32 klasyfikacji NACE.

2.6.2. SEKTOR TRANSPORTU

Energia wykorzystana we wszystkich działaniach w zakresie transportu, niezależnie od kategorii NACE (sektora gospodarki), w ramach której odbywa się dane działanie. Paliwa zużyte do ogrzewania i oświetlenia linii kolejowych, dworców autobusowych, przystani dla statków oraz portów lotniczych należy zgłaszać w „sektorze usług i użyteczności publicznej”, a nie w sektorze transportu.

2.6.2.1. Kolej

Ilość paliwa zużytego przez ruch kolejowy, w tym przemysłowe linie kolejowe i transport kolejowy w ramach miejskich lub podmiejskich systemów transportowych (np. pociągi, tramwaje, metro).

2.6.2.2. Żegluga krajowa

Ilość paliwa dostarczonego na statki wszystkich bander, nieprowadzące żeglugi międzynarodowej (zob. międzynarodowy bunkier morski). Podział na żeglugę krajową i międzynarodową powinien zostać określony na podstawie portu wyjścia i portu przeznaczenia, a nie na podstawie bandery lub narodowości statku.

2.6.2.3. Transport drogowy

Ilość paliwa zużytego przez pojazdy drogowe. Obejmuje paliwo zużyte przez pojazdy rolnicze na drogach głównych oraz smary przeznaczone do pojazdów drogowych.

Nie obejmuje energii wykorzystanej w silnikach stacjonarnych (zob. Inne sektory), w ciągnikach na drogach innych niż główne (zob. Rolnictwo), w pojazdach drogowych wykorzystywanych w celach wojskowych (zob. Inne sektory – Nigdzie indziej niewymienione), asfaltu zużytego do budowy nawierzchni drogowych oraz energii wykorzystanej w silnikach na placach budowy (zob. Przemysł, podsektor Budownictwo).

2.6.2.4. Transport rurociągowy

Ilość paliwa zużytego jako energia na potrzeby utrzymania i eksploatacji rurociągów transportujących gazy, substancje płynne, zawiesiny i inne produkty. Obejmuje energię wykorzystaną w stacjach pomp oraz w zakresie utrzymywania rurociągu. Nie obejmuje energii wykorzystanej do dystrybucji rurociągami gazu ziemnego lub przemysłowego, gorącej wody lub pary od dystrybutora do użytkowników końcowych (co należy zgłosić w sektorze energii), energii wykorzystanej do końcowej dystrybucji wody do gospodarstw domowych oraz użytkowników w przemyśle, handlu i innych użytkowników (co należy zgłosić w sektorze usług i użyteczności publicznej) oraz strat w trakcie tego transportu między dystrybutorem a użytkownikami końcowymi (które należy zgłosić jako straty w dystrybucji).

2.6.2.5. Transport lotniczy międzynarodowy

Ilość paliwa dostarczonego na potrzeby statków powietrznych w odniesieniu do międzynarodowego transportu lotniczego. Podział na lotnictwo krajowe i międzynarodowe powinien zostać określony na podstawie miejsca odlotu i przylotu, a nie na podstawie narodowości linii lotniczych. Pozycja ta nie obejmuje paliw wykorzystanych przez linie lotnicze w ich pojazdach drogowych (co należy zgłosić w pozycji „Nigdzie indziej niewymienione – transport”) oraz paliw lotniczych wykorzystanych do celów wojskowych (co należy zgłosić w pozycji „Nigdzie indziej niewymienione – Inne”).

2.6.2.6. Transport lotniczy krajowy

Ilość paliwa dostarczonego na potrzeby statków powietrznych w odniesieniu do lotnictwa krajowego. Obejmuje paliwo wykorzystane do celów innych niż latanie, np. badanie stanowiskowe silników. Podział na lotnictwo krajowe i międzynarodowe powinien zostać określony na podstawie miejsca odlotu i przylotu, a nie na podstawie narodowości linii lotniczych. Pozycja ta obejmuje długie przeloty między dwoma portami lotniczymi w państwie posiadającym terytoria zamorskie. Pozycja ta nie obejmuje paliw wykorzystanych przez linie lotnicze w ich pojazdach drogowych (co należy zgłosić w pozycji „Nigdzie indziej niewymienione – Transport”) oraz paliw lotniczych wykorzystanych do celów wojskowych (co należy zgłosić w pozycji „Nigdzie indziej niewymienione – Inne”).

2.6.2.7. Nigdzie indziej niewymienione – Transport

Ilości paliwa zużytego do działań w zakresie transportu, które nie zostały uwzględniona gdzie indziej. Obejmuje paliwa wykorzystane przez linie lotnicze w ich pojazdach drogowych oraz paliwa wykorzystane w portach przez urządzenia służące do wyładowywania statków i dźwigi różnych typów. Informacje ewentualnie zamieszczone pod tą pozycją należy wyjaśnić w uwagach do sprawozdania.

2.6.3. INNE SEKTORY

Niniejsza kategoria obejmuje ilości paliwa wykorzystane w sektorach niewymienionych z nazwy lub nienależących do sektorów przemian energetycznych, energii, przemysłu lub transportu.

2.6.3.1. Sektor usług i użyteczności publicznej

Ilość paliwa zużytego przez firmy i biura w sektorach publicznym i prywatnym. Działy 33, 36, 37, 38, 39, 45, 46, 47, 52, 53, 55, 56, 58, 59, 60, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 74, 75, 77, 78, 79, 80, 81, 82, 84 (z wyłączeniem klasy 84.22), 85, 86, 87, 88, 90, 91, 92, 93, 94, 95, 96 i 99 klasyfikacji NACE Rev. 2. Paliwa zużyte do ogrzewania i oświetlenia linii kolejowych, dworców autobusowych, przystani dla statków oraz portów lotniczych należy zgłaszać w niniejszej kategorii, łącznie z paliwami zużytymi do wszystkich działań niezwiązanych z transportem uwzględnionych w działach 49, 50 i 51 klasyfikacji NACE Rev. 2.

2.6.3.2. Gospodarstwa domowe

Ilości paliwa zużytego przez wszystkie gospodarstwa domowe, w tym „gospodarstwa domowe zatrudniające pracowników”. Działy 97 i 98 klasyfikacji NACE Rev. 2.

Do tego sektora mają zastosowanie następujące definicje szczegółowe:

Sektor gospodarstw domowych:

Gospodarstwo domowe oznacza osobę żyjącą samotnie lub grupę osób, które mieszkają razem w tym samym prywatnym miejscu zamieszkania i dzielą wydatki, w tym wspólnie zaopatrują się w produkty niezbędne do życia. Sektor gospodarstw domowych, znany także jako gospodarstwa domowe, stanowi zatem zbiór wszystkich gospodarstw domowych w danym kraju.

Należy wyłączyć z tego miejsca zamieszkania zbiorowego, które mogą być stałe (np. zakłady karne) lub czasowe (np. szpitale), gdyż są one objęte zużyciem w sektorze usług. Energię wykorzystaną do wszelkich działalności w zakresie transportu należy zgłosić w sektorze transportu, a nie w sektorze gospodarstw domowych.

Zużycie energii związane z wykonywaniem przez gospodarstwa domowe znaczącej działalności gospodarczej należy również wyłączyć z danych dotyczących łącznego zużycia energii w gospodarstwach domowych. Działalność ta obejmuje rolniczą działalność gospodarczą małych gospodarstw rolnych i inne rodzaje działalności gospodarczej wykonywane w miejscu zamieszkania w gospodarstwie domowym, a dane z nimi związane należy podawać w odpowiadających im sektorach.

2.6.3.2.1. Ogrzewanie pomieszczeń

Te usługi energetyczne odnoszą się do wykorzystania energii do dostarczenia ciepła do wnętrz lokali mieszkalnych.

2.6.3.2.2. Chłodzenie pomieszczeń

Te usługi energetyczne odnoszą się do wykorzystania energii do chłodzenia lokali mieszkalnych za pomocą systemu chłodzenia lub agregatu chłodniczego.

Wentylatory, dmuchawy i inne urządzenia, które nie są podłączone do agregatu chłodniczego, są wyłączone z niniejszej sekcji, ale należy je ująć w sekcji oświetlenia i urządzeń elektrycznych.

2.6.3.2.3. Ogrzewanie wody

Te usługi energetyczne odnoszą się do wykorzystania energii do podgrzewania wody służącej jak woda bieżąca, woda do kąpieli, czyszczenia i innych zastosowań niezwiązanych z przygotowywaniem posiłków.

Ogrzewanie basenów jest wyłączone, ale należy je ująć w sekcji dotyczącej innego wykorzystania końcowego.

2.6.3.2.4. Przygotowywanie posiłków

Te usługi energetyczne odnoszą się do wykorzystania energii w celu przygotowywania posiłków.

Nie obejmuje to urządzeń pomocniczych wykorzystywanych do przygotowywania posiłków (kuchenek mikrofalowych, czajników, ekspresów do kawy itp.); należy je ująć w sekcji oświetlenia i urządzeń elektrycznych.

2.6.3.2.5. Oświetlenie i urządzenia elektryczne (elektrownie)

Wykorzystanie energii elektrycznej do oświetlenia i innych urządzeń elektrycznych w lokalach mieszkalnych inne niż inne wykorzystanie końcowe.

2.6.3.2.6. Inne wykorzystanie końcowe

Wszelkie inne zużycie energii w gospodarstwach domowych, takie jak wykorzystanie energii do czynności wykonywanych na zewnątrz oraz wszelkich innych działań nieujętych w pięciu wymienionych powyżej rodzajach końcowego wykorzystania energii (np. kosiarki, ogrzewanie basenów, grzejniki zewnętrzne, grille zewnętrzne, sauny itp.).

2.6.3.3. Rolnictwo/leśnictwo

Ilości paliwa zużytego przez użytkowników w kategorii rolnictwo, łowiectwo i leśnictwo; działy 01 i 02 klasyfikacji NACE Rev. 2.

2.6.3.4. Rybołówstwo

Ilości paliwa dostarczonego dla rybołówstwa śródlądowego, przybrzeżnego i dalekomorskiego. Kategoria rybołówstwa powinna obejmować paliwa dostarczone do statków pod wszystkimi banderami, które uzupełniły paliwo w danym kraju (w tym rybołówstwo międzynarodowe) oraz energię wykorzystaną w sektorze rybactwa. Dział 03 klasyfikacji NACE Rev. 2.

2.6.3.5. Nigdzie indziej niewymienione – Inne

Ilości paliwa zużytego do działań, które nie zostały uwzględnione gdzie indziej (takich jak klasa 84.22 klasyfikacji NACE Rev. 2). Niniejsza kategoria zawiera paliwo wykorzystane do celów wojskowych we wszystkich mobilnych i stacjonarnych formach zużycia (np. statki, samoloty, pojazdy drogowe oraz energia wykorzystana w pomieszczeniach mieszkalnych), niezależnie od tego, czy dostarczone paliwo służy służbom wojskowym danego kraju lub innego kraju. Informacje ewentualnie zamieszczone pod tą pozycją należy wyjaśnić w uwagach do sprawozdania.

3. PRODUKTY

3.1. WĘGIEL (Stałe paliwa kopalne i gazy przemysłowe)

3.1.1. WĘGIEL KAMIENNY

Węgiel kamienny stanowi zbiór produktów, do którego należą antracyt, węgiel koksowy i inne rodzaje węgla bitumicznego.

3.1.2. ANTRACYT

Węgiel wysokiej jakości, stosowany do celów przemysłowych i gospodarstw domowych. Ogólnie zawiera poniżej 10 % substancji lotnych oraz ma wysoką zawartość pierwiastka węgla (ok. 90 % węgla odgazowanego). Jego ciepło spalania przekracza 24 000 kJ/kg w stanie bezpopiołowym, ale wilgotnym.

3.1.3. WĘGIEL KOKSOWY

Węgiel bitumiczny o jakości umożliwiającej produkcję koksu (koksu z koksowni) nadającego się jako składnik wsadu wielkopiecowego. Jego ciepło spalania przekracza 24 000 kJ/kg w stanie bezpopiołowym, ale wilgotnym.

3.1.4. INNE RODZAJE WĘGLA BITUMICZNEGO

Węgiel wykorzystywany do wytwarzania pary, obejmujący wszelkie rodzaje węgla bitumicznego niezaliczone do kategorii „węgiel koksowy” ani „antracyt”. W porównaniu do antracytu charakteryzuje się wyższą zawartością substancji lotnych (ponad 10 %) oraz niższą zawartością pierwiastka węgla (poniżej 90 % węgla odgazowanego). Jego ciepło spalania przekracza 24 000 kJ/kg w stanie bezpopiołowym, ale wilgotnym.

3.1.5. WĘGIEL BRUNATNY

Węgiel brunatny stanowi zbiór produktów, do którego należą węgiel subbitumiczny i węgiel brunatny.

3.1.6. WĘGIEL SUBBITUMICZNY

Nazwa ta odnosi się do węgla niemającego zdolności spiekania, o cieple spalania między 20 000 kJ/kg a 24 000 kJ/kg, zawierającego ponad 31 % substancji lotnych w stanie suchym wolnym od substancji mineralnych.

3.1.7. WĘGIEL BRUNATNY

Nazwa ta odnosi się do węgla niemającego zdolności spiekania, o cieple spalania poniżej 20 000 kJ/kg, zawierającego ponad 31 % substancji lotnych w stanie suchym wolnym od substancji mineralnych.

3.1.8. BRYKIETY Z WĘGLA KAMIENNEGO

Paliwo mieszane wytwarzane z miału węgla kamiennego z dodatkiem substancji wiążącej. Z tego powodu ilość wyprodukowanych brykietów może być nieznacznie większa niż faktyczna ilość węgla zużytego w procesie przemiany.

3.1.9. KOKS Z KOKSOWNI

Stały produkt koksowania węgla, głównie węgla koksowego, w wysokiej temperaturze. Cechuje się niską zawartością wilgoci i substancji lotnych. Koks z koksowni jest wykorzystywany głównie w hutnictwie jako źródło energii i środek chemiczny.

W tej kategorii należy zgłaszać miał koksowy i koks odlewniczy.

Do tej kategorii należy zaliczać półkoks (stały produkt koksowania węgla w niskiej temperaturze). Półkoks jest wykorzystywany jako paliwo do ogrzewania lub przez zakład przemian energetycznych.

Kategoria ta obejmuje również koks, miał koksowy i półkoks wytwarzany z węgla brunatnego.

3.1.10. KOKS GAZOWNICZY

Produkt uboczny procesu koksowania węgla kamiennego, wykorzystywanego do produkcji gazu miejskiego w gazowniach. Koks z gazowni jest wykorzystywany do ogrzewania.

3.1.11. SMOŁA POGAZOWA

Produkt powstający w wyniku destrukcyjnej destylacji węgla bitumicznego. Smoła węglowa jest płynnym produktem ubocznym destylacji węgla wykorzystywanego do produkcji koksu w procesie koksowniczym lub jest wytwarzana z węgla brunatnego („smoła wytlewna”).

3.1.12. BRYKIETY Z WĘGLA BRUNATNEGO

Brykiety z węgla brunatnego to paliwo mieszane wytwarzane z węgla brunatnego lub węgla subbitumicznego poprzez brykietowanie w warunkach wysokiego ciśnienia, bez dodatku substancji wiążącej, zawierające suszony miał i pył z węgla brunatnego.

3.1.13. GAZY PRZEMYSŁOWE

Gazy przemysłowe stanowią zbiór produktów, do którego należą gaz z gazowni, gaz koksowniczy, gaz wielkopiecowy i inne gazy odzyskiwane.

3.1.14. GAZ MIEJSKI

Obejmuje wszystkie typy gazów produkowanych w zakładach użyteczności publicznej lub prywatnych, których głównym celem jest wytwarzanie, transport i dystrybucja gazu. Do tej kategorii zalicza się gaz wytwarzany w procesie koksowania (w tym gaz produkowany w koksowniach i przetworzony na gaz z gazowni) metodą całkowitego zgazowania produktów naftowych (gaz ciekły, ciężki olej opałowy itp.) ze wzbogacaniem lub bez oraz metodą reformingu oraz zwykłego mieszania gazów lub powietrza, w tym mieszania z gazem ziemnym, który będzie rozprowadzany i wykorzystywany za pośrednictwem sieci gazu ziemnego. Ilość gazu będącą wynikiem przetworzenia innych gazów węglowych na gaz z ciepłowni należy zgłaszać w pozycji dotyczącej produkcji gazu z gazowni.

3.1.15. GAZ KOKSOWNICZY

Gaz koksowniczy jest gazem uzyskanym jako produkt uboczny wytwarzania koksu w koksowni przeznaczonego do produkcji żelaza i stali.

3.1.16. GAZ WIELKOPIECOWY

Gaz wielkopiecowy jest wytwarzany w trakcie spalania koksu w wielkich piecach w przemyśle hutniczym. Jest on odzyskiwany i wykorzystywany jako paliwo, częściowo w hucie, a częściowo w innych procesach hutniczych lub w jednostkach wytwórczych energii dostosowanych do jego spalania.

3.1.17. INNY GAZ ODZYSKIWANY

Produkt uboczny produkcji stali w piecu konwertorowym, odzyskiwany przy opuszczaniu pieca. Gaz ten określany jest również nazwą gaz konwertorowy lub skrótem BOFG. Ilość odzyskanego paliwa należy zgłaszać na podstawie ciepła spalania. Pozycja ta obejmuje również inne, powyżej niewymienione gazy przemysłowe, takie jak gazy palne pochodzące z materiałów stałych zawierających węgiel, odzyskiwane w procesach produkcyjnych i chemicznych gdzie indziej niewymienionych.

3.1.18. TORF

Torf jest palnym, miękkim, porowatym lub zbitym złożem osadowym pochodzenia roślinnego o wysokiej zawartości wody (do 90 % w stanie surowym), dającym się łatwo ciąć, o kolorze od jasnobrązowego do brunatnego. Torf obejmuje torf w bryłach i torf mielony. Kategoria ta nie obejmuje torfu wykorzystywanego do celów innych niż energetyczne.

3.1.19. WYROBY Z TORFU

Produkty, takie jak brykiety z torfu pozyskiwane bezpośrednio lub pośrednio z torfu w bryłach i torfu mielonego.

3.1.20. ŁUPKI BITUMICZNE I PIASKI ROPONOŚNE

Łupki bitumiczne i piaski roponośne to skały osadowe zawierające materię organiczną w postaci kerogenu. Kerogen jest woskowym materiałem bogatym w węglowodory, będącym prekursorem ropy naftowej. Łupki bitumiczne mogą być bezpośrednio spalane lub przetwarzane w procesie podgrzewania w celu uzyskania oleju łupkowego. Olej łupkowy i inne produkty upłynniania należy zgłaszać jako inne węglowodory należące do produktów naftowych.

3.2. Gaz ziemny

3.2.1. GAZ ZIEMNY

Niezależnie od sposobu wydobycia (konwencjonalny lub niekonwencjonalny) gaz ziemny obejmuje gazy występujące w podziemnych złożach w postaci ciekłej lub gazowej i składa się głównie z metanu. Obejmuje on zarówno gaz „suchy”, pochodzący z pól, na których wydobywa się węglowodory wyłącznie w stanie gazowym, jak i gaz „mokry”, występujący łącznie z ropą naftową, a także metan odzyskany z kopalni węgla (gaz kopalniany) lub z pokładów węgla. Gaz ziemny nie obejmuje biogazu i gazów przemysłowych. Transfer takich produktów do sieci gazu ziemnego należy zgłaszać oddzielnie od gazu ziemnego. Gaz ziemny obejmuje skroplony gaz ziemny (LNG) i skompresowany gaz ziemny (CNG).

3.3. Energia elektryczna i cieplna

3.3.1. ENERGIA ELEKTRYCZNA

Energia elektryczna oznacza transfer energii za pośrednictwem zjawiska fizycznego, na które składają się ładunki elektryczne oraz ich skutki w stanie spoczynku i w ruchu. Należy zgłaszać całą wyprodukowaną i zużytą energię elektryczną, w tym ilości nieprzekazane do sieci i wykorzystane na użytek własny.

3.3.2. ENERGIA CIEPLNA (CIEPŁO POCHODNE)

Energia cieplna oznacza energię uzyskaną w wyniku ruchu postępowego, obrotowego i oscylacyjnego elementów materii, jak również zmian jej stanu fizycznego. Należy zgłaszać całą energię cieplną wyprodukowaną przez producentów przemysłowych na użytek własny i która nie została sprzedana; wszystkie inne postaci energii cieplnej należy zgłaszać jako zastosowanie produktów, z których wyprodukowano ciepło.

3.4. OLEJ (ropa naftowa i produkty naftowe)

3.4.1. ROPA NAFTOWA

Ropa naftowa to olej mineralny pochodzenia organicznego, w skład którego wchodzą mieszaniny węglowodorów oraz związane z nimi zanieczyszczenia, np. siarka. W normalnej temperaturze i ciśnieniu ropa naftowa występuje w stanie ciekłym, a jej właściwości fizyczne (gęstość, lepkość itp.) są w wysokim stopniu zmienne. Kategoria ta obejmuje skropliny odzyskiwanego gazu „mokrego” lub „suchego”, w przypadkach, kiedy zostały one domieszane do ropy naftowej wydobywanej w celach komercyjnych. Ilości należy zgłaszać niezależnie od metody wydobycia (konwencjonalna lub niekonwencjonalna). Ropa naftowa nie obejmuje NGL.

3.4.2. KONDENSAT GAZU ZIEMNEGO (NGL)

NGL to płynne lub skroplone węglowodory odzyskane z gazu ziemnego w instalacjach oddzielania lub zakładach przetwórstwa gazu. Do NGL należą etan, propan, butan (normalny i izobutan), pentan (oraz izopentan) oraz pentany plus (czasem określane jako naturalna gazolina).

3.4.3. PÓŁPRODUKTY RAFINERYJNE

Półprodukty rafineryjne to przetworzone oleje przeznaczone do dalszego przetwarzania (np. olej opałowy z pierwszej destylacji lub próżniowy olej napędowy) z wyjątkiem mieszania. Dalsze przetwarzanie tych półproduktów prowadzi do powstania jednego lub większej ilości składników lub produktów gotowych. Definicja ta obejmuje również zwroty z przemysłu petrochemicznego do przemysłu rafineryjnego (np. benzyna pirolityczna, frakcje C4, frakcje oleju napędowego i oleju opałowego).

3.4.4. DODATKI/UTLENIACZE

Dodatki to związki inne niż węglowodory, dodawane do produktów naftowych lub mieszane z nimi w celu zmiany ich właściwości (liczba oktanowa, cetanowa, właściwości w niskich temperaturach itp.). Dodatki obejmują utleniacze (takie jak alkohole (metanol, etanol), etery (jak eter metylowo-tert-butylowy (MTBE), eter etylowo-tert-butylowy (ETBE), eter metylowo-tert-amylowy (TAME) itd.), estry (np. olej rzepakowy lub ester dimetylowy itp.), związki chemiczne (takie jak tetrametyloołów (TML), tetraetyloołów (TEL) i detergenty).Ilość dodatków/utleniaczy (alkoholi, eterów, estrów i innych związków chemicznych), zgłaszane w tej kategorii, powinny odnosić się do ilości przeznaczonych do mieszania lub do wykorzystania jako paliwa. Kategoria ta obejmuje biopaliwa, które są mieszane z ciekłymi paliwami kopalnymi.

3.4.5. BIOPALIWA W DODATKACH/UTLENIACZACH

Ilości biopaliw ciekłych zgłaszane w tej kategorii odnoszą się do zmieszanych biopaliw ciekłych i dotyczą wyłącznie zawartości biopaliwa ciekłego, a nie łącznej ilości płynów, w których biopaliwa płynne są domieszką. Z kategorii tej wyłączone są wszystkie biopaliwa ciekłe, które nie zostały zmieszane.

3.4.6. INNE WĘGLOWODORY

Syntetyczna ropa naftowa z piasków bitumicznych, olej łupkowy itp., płyny pochodzące z upłynniania węgla, płynne produkty przetwarzania gazu ziemnego w benzynę, wodór i oleje emulgowane (np. Orimulsion); z wyłączeniem łupków bitumicznych; obejmuje olej łupkowy (produkt wtórny).

3.4.7. PRODUKTY NAFTOWE

Produkty naftowe stanowią zbiór produktów, do którego należą gaz rafineryjny, etan, gaz płynny (LPG), benzyna ciężka, benzyna silnikowa, benzyna lotnicza, paliwo typu benzynowego do silników odrzutowych, paliwo typu nafty do silników odrzutowych, inne nafty, olej napędowy, olej opałowy, benzyna lakowa i benzyna przemysłowa, smary, asfalt, parafiny, koks naftowy i inne produkty.

3.4.8. GAZ RAFINERYJNY

Gaz rafineryjny stanowi mieszankę nieskraplających się gazów, składającą się głównie z wodoru, metanu, etanu i olefin otrzymanych w trakcie destylacji ropy naftowej lub przetwarzania produktów naftowych (np. krakingu) w rafineriach. Obejmuje to również gazy zwracane z przemysłu petrochemicznego.

3.4.9. ETAN

Węglowodór o łańcuchu prostym (C2H6), występujący naturalnie w postaci gazowej, uzyskiwany z gazu ziemnego i strumieni gazu rafineryjnego.

3.4.10. GAZ PŁYNNY (LPG)

LPG (skroplony gaz ropopochodny) to lekkie węglowodory parafinowe uzyskane z procesów rafineryjnych, stabilizacji ropy naftowej oraz zakładów przetwarzania gazu ziemnego. Składają się one głównie z propanu (C3H8) i butanu (C4H10) lub połączenia tych dwóch związków. Mogą również zawierać propylen, butylen, izopropylen i izobutylen. Gazy LPG są zwykle skraplane pod ciśnieniem w celach transportu i magazynowania.

3.4.11. BENZYNA CIĘŻKA

Benzyna ciężka jest surowcem przeznaczonym dla przemysłu petrochemicznego (np. produkcja etylenu lub związków aromatycznych) lub do produkcji benzyny poprzez reforming lub izomeryzację w rafinerii. Benzyna ciężka zawiera materiały pozyskiwane w procesie destylacji w przedziale temperatur 30–210 °C lub w części tego przedziału.

3.4.12. BENZYNA SILNIKOWA

Benzyna silnikowa składa się z mieszanki lekkich węglowodorów, których temperatura destylacji mieści się w zakresie 35–215 °C. Wykorzystywana jest jako paliwo do silników o zapłonie iskrowym w pojazdach lądowych. Benzyna silnikowa może zawierać dodatki, utleniacze i środki zwiększające liczbę oktanową, w tym związki ołowiu. Obejmuje domieszki do benzyny silnikowej (z wyjątkiem dodatków/utleniaczy), jak np. alkilaty, izomerat, reformat, krakowana benzyna przeznaczona do komponowania benzyny silnikowej. Benzyna silnikowa stanowi zbiór produktów, do którego należą biobenzyna mieszana (biobenzyna w benzynie silnikowej) i benzyna inna niż biobenzyna.

3.4.12.1. Biobenzyna mieszana (biobenzyna w benzynie silnikowej)

Biobenzyna, która została zmieszana z benzyną silnikową.

3.4.12.2. Benzyna inna niż biobenzyna

Pozostała część benzyny silnikowej – benzyna silnikowa z wyłączeniem biobenzyny mieszanej (jest nią głównie benzyna silnikowa pochodzenia kopalnego).

3.4.13. BENZYNA LOTNICZA

Benzyna przeznaczona specjalnie do tłokowych silników lotniczych, której liczba oktanowa została odpowiednio dostosowana do silnika, z temperaturą krzepnięcia wynoszącą – 60 °C i przedziałem temperatur destylacji wynoszącym zwykle 30–180 °C.

3.4.14. PALIWO TYPU BENZYNOWEGO DO SILNIKÓW ODRZUTOWYCH (PALIWO LOTNICZE DO SILNIKÓW ODRZUTOWYCH NA BAZIE NAFTY LUB JP4)

Pozycja ta obejmuje wszystkie lekkie oleje węglowodorowe używane w turbinowych lotniczych jednostkach napędowych, których temperatura destylacji mieści się w zakresie 100–250 °C. Otrzymuje się je przez mieszanie naft i benzyny lub benzyn ciężkich w taki sposób, aby zawartość związków aromatycznych nie przekroczyła 25 % objętości, a prężność pary mieściła się w zakresie 13,7–20,6 kPa.

3.4.15. PALIWO TYPU NAFTY DO SILNIKÓW ODRZUTOWYCH

Produkt destylacji wykorzystywany w turbinowych lotniczych jednostkach napędowych. Pod względem temperatury destylacji (150–300 °C, zwykle nie więcej niż 250 °C) i temperatury zapłonu ma takie same właściwości jak nafta. Ponadto ma ono szczególne cechy (np. temperaturę krzepnięcia) ustalone przez Zrzeszenie Międzynarodowego Transportu Lotniczego. Obejmuje domieszki do nafty. Paliwo typu nafty do silników odrzutowych jest zbiorem produktów, do którego należą mieszane biopaliwo odrzutowe (biopaliwo odrzutowe w paliwie typu nafty do silników odrzutowych) oraz nie-biosyntetyczna nafta lotnicza.

3.4.15.1. Mieszane biopaliwo odrzutowe (biopaliwo odrzutowe w paliwie typu nafty do silników odrzutowych)

Biopaliwo odrzutowe, które zostało zmieszane z paliwem typu nafty do silników odrzutowych.

3.4.15.2. Nie-biosyntetyczna nafta lotnicza

Pozostała część paliwa typu nafty do silników odrzutowych – paliwo typu nafty do silników odrzutowych z wyłączeniem mieszanego biopaliwa odrzutowego (jest nią zwykle paliwo typu nafty do silników odrzutowych pochodzenia kopalnego).

3.4.16. INNE RODZAJE NAFTY

Rafinowany produkt destylacji ropy naftowej wykorzystywany w sektorach innych niż transport lotniczy. Temperatura destylowania mieści się w zakresie 150–300 °C.

3.4.17. OLEJE NAPĘDOWE (DESTYLOWANE OLEJE OPAŁOWE)

Olej napędowy jest głównie pośrednim produktem destylacji, która przebiega w temperaturze 180–380 °C. Pozycja ta obejmuje domieszki. Obejmuje kilka gatunków o różnych przeznaczeniach: olej napędowy obejmuje olej napędowy wykorzystywany w wysokoprężnych silnikach pojazdów drogowych, takich jak samochody osobowe i ciężarowe. Olej napędowy obejmuje lekki olej opałowy wykorzystywany w przemyśle i gospodarstwach domowych; olej napędowy wykorzystywany w transporcie morskim i szynowym; inne oleje napędowe, w tym ciężkie oleje napędowe, których temperatura destylacji mieści się w granicach 380–540 °C, wykorzystywane jako wsad w przemyśle petrochemicznym. Olej napędowy stanowi zbiór produktów, do którego należą mieszanka biodiesli (biodiesle w oleju napędowym) i benzyna inna niż biodiesle.

3.4.17.1. Biodiesle mieszane (biodiesele w oleju napędowym)

Biodiesle, które zostały zmieszane z olejem napędowym.

3.4.17.2. Paliwa inne niż biodiesle

Pozostała część oleju napędowego – olej napędowy z wyłączeniem biodiesli mieszanych (jest nią głównie olej napędowy pochodzenia kopalnego).

3.4.18. OLEJ OPAŁOWY (CIĘŻKI OLEJ OPAŁOWY)

Wszystkie resztkowe (ciężkie) oleje opałowe (w tym otrzymane w wyniku mieszania) Lepkość kinematyczna wynosi powyżej 10 cSt w temperaturze 80 °C, temperatura zapłonu zawsze przekracza 50 °C, a gęstość jest zawsze wyższa niż 0,9 kg/l. Olej opałowy stanowi zbiór produktów, do którego należą olej opałowy o niskiej i wysokiej zawartości siarki.

3.4.18.1. Olej opałowy o niskiej zawartości siarki (LSFO)

Olej opałowy o zawartości siarki poniżej 1 %.

3.4.18.2. Olej opałowy o wysokiej zawartości siarki (HSFO)

Olej opałowy o zawartości siarki wynoszącej 1 % lub więcej.

3.4.19. BENZYNA LAKOWA I BENZYNY PRZEMYSŁOWE

Benzynę lakową i benzyny przemysłowe określa się jako rafinowane pośrednie produkty destylacji o przedziale temperatur destylacji podobnym jak w przypadku benzyny ciężkiej i nafty. Kategoria ta obejmuje benzynę przemysłową (lekkie oleje destylujące w zakresie temperatur 30–200 °C należące do 7 lub 8 klas benzyn przemysłowych, zależnie od miejsca frakcji w przedziale destylacji – klasy definiuje się według różnicy temperatur między punktami destylacji 5 % objętości i 90 % objętości (nie więcej niż 60 °C) oraz benzyna lakowa (benzyna przemysłowa o temperaturze zapłonu powyżej 30 °C i przedziale temperatur destylacji wynoszącym 135–200 °C).

3.4.20. SMARY

Węglowodory produkowane z produktów ubocznych destylacji; wykorzystywane głównie do zmniejszania tarcia pomiędzy powierzchniami nośnymi. Pozycja ta obejmuje wszystkie gatunki gotowych olejów smarowych, od oleju wrzecionowego do oleju cylindrowego, oraz wykorzystywane w smarach stałych, olejach silnikowych, a także wszelkie gatunki olejów bazowych.

3.4.21. ASFALT

Stały, półstały lub lepki węglowodór o strukturze koloidalnej, w kolorze brązowym lub czarnym, otrzymywany jako pozostałość w procesie destylacji ropy naftowej poprzez destylację próżniową szlamu olejowego pozostałego z destylacji atmosferycznej. Asfalt wykorzystywany jest przede wszystkim do budowy dróg i krycia dachów. Pozycja ta obejmuje asfalt upłynniony i rozcieńczony.

3.4.22. PARAFINY

Są to węglowodory alifatyczne nasycone Są one odzyskiwane jako pozostałość odparafinowywania olejów smarowych. Mają strukturę krystaliczną, bardziej lub mniej drobną zależnie od gatunku. Ich główne właściwości: bezbarwne, bezwonne i przejrzyste o temperaturze topnienia powyżej 45 °C.

3.4.23. KOKS NAFTOWY

Czarny, stały produkt uboczny, otrzymywany głównie w wyniku krakowania i uwęglania surowców pochodzących z przerobu ropy naftowej, pozostałości destylacji próżniowej, smoły i paku w procesach, takich jak koksowanie opóźnione lub koksowanie fluidalne. Składa się głównie z węgla (90–95 %) i ma niską zawartość popiołu. Wykorzystywany jest jako wsad w koksowniach w hutnictwie, do ogrzewania, produkcji elektrod oraz produkcji substancji chemicznych. Dwa najważniejsze gatunki to koks zielony i koks kalcynowany. Obejmuje koks osadzony na katalizatorze podczas procesów rafinacji – koks ten jest niemożliwy do odzyskania i zwykle jest spalany jako paliwo rafineryjne.

3.4.24. INNE PRODUKTY

Wszystkie inne produkty niewymienione powyżej, np. smoła i siarka. Pozycja ta obejmuje związki aromatyczne (np. BTX – benzen, toluen, ksylen) oraz olefiny (np. propylen) wytwarzane w rafineriach.

3.5. Źródła odnawialne i odpadowe

3.5.1. ENERGIA WODNA

Energia potencjalna i kinetyczna spadku wód przekształcana w energię elektryczną przez hydroelektrownie. Energia wodna stanowi zbiór produktów, do którego należy energia wytworzona w elektrowniach przepływowych, elektrowniach przepływowych z członem pompowym i elektrowniach szczytowo pompowych.

3.5.1.1. Elektrownie przepływowe

Elektrownie wodne wykorzystujące wyłącznie bezpośredni naturalny napływ wody, nieposiadające zdolności do przechowywania przepompowanej wody (pompowania wody pod górę).

3.5.1.2. Elektrownie przepływowe z członem pompowym

Elektrownie wodne posiadające naturalny dopływ wody do górnego zbiornika, w którym cały sprzęt lub jego część można wykorzystać do przepompowania wody pod górę; energia elektryczna jest generowana zarówno przez naturalny napływ wody, jak również przez wodę, która została uprzednio przepompowana pod górę.

3.5.1.3. Elektrownie szczytowo-pompowe

Elektrownie wodne nieposiadające naturalnego dopływu wody do górnego zbiornika; większość wody, która generuje energię, została uprzednio przepompowana pod górę; z wyłączeniem opadów deszczu i śniegu.

3.5.2. ENERGIA GEOTERMALNA

Energia dostępna w postaci energii cieplnej ze skorupy ziemskiej, zwykle w formie wody lub pary; z wyjątkiem energii cieplnej otoczenia przechwyconej przez gruntowe pompy ciepła. Wytwarzana energia geotermalna równa się różnicy entalpii płynu z odwiertu i płynu, który jest następnie odprowadzany.

3.5.3. ENERGIA SŁONECZNA

Energia słoneczna stanowi zbiór produktów, do którego należą energia słoneczna fotowoltaiczna i energia słoneczna termiczna.

3.5.3.1. Energia słoneczna fotowoltaiczna

Światło słoneczne przetworzone w energię elektryczną przy użyciu ogniw słonecznych, w których pod wpływem światła dochodzi do wytworzenia energii elektrycznej. Należy zgłosić całą energię elektryczną (w tym produkcję na małą skalę i instalacje nienależące do sieci).

3.5.3.2. Energia słoneczna termiczna

Energia cieplna pochodząca z promieniowania słonecznego (światło słoneczne) wykorzystywana do przydatnych celów energetycznych. Przykładowo obejmuje to elektrociepłownie słoneczne i aktywne systemy do produkcji ciepłej wody sanitarnej lub do ogrzewania pomieszczeń w budynkach. Energia z tego źródła równa się energii cieplnej, jaką odbiera medium przekazujące ciepło, tj. bezpośredniej energii słonecznej pomniejszonej o straty optyczne i straty właściwe dla danego kolektora. Nie uwzględnia się energii słonecznej przechwyconej przez pasywne systemy ogrzewania, chłodzenia i oświetlenia budynków; uwzględnia się wyłącznie energię słoneczną w odniesieniu do systemów aktywnych.

3.5.4. ENERGIA FAL, PRĄDÓW OCEANICZNYCH I PŁYWÓW MORSKICH

Energia mechaniczna pływów morskich, ruchu fal lub prądów oceanicznych wykorzystywana do wytwarzania energii elektrycznej.

3.5.5. ENERGIA WIATRU

Energia kinetyczna wiatru wykorzystywana do wytwarzania energii elektrycznej w turbinach wiatrowych. Energia wiatru stanowi zbiór produktów, do którego należą energia wiatru pozyskiwana na wybrzeżu i energia wiatru pozyskiwana na wodach przybrzeżnych.

3.5.5.1. Energia wiatru pozyskiwana na wybrzeżu

Produkcja energii elektrycznej przez wiatr w miejscach zlokalizowanych na wybrzeżu (na lądzie, w tym w pobliżu jezior i innych zbiorników wodnych znajdujących się w głębi lądu).

3.5.5.2. Energia wiatru pozyskiwana na wodach przybrzeżnych

Produkcja energii elektrycznej w miejscach zlokalizowanych na wodach przybrzeżnych (np. na morzu, oceanie oraz sztucznych wyspach). W odniesieniu do produkcji energii wiatrowej w miejscu położonym poza wodami terytorialnymi danego terytorium należy uwzględnić wszystkie instalacje znajdujące się w wyłącznej strefie ekonomicznej danego państwa.

3.5.6. ODPADY PRZEMYSŁOWE (CZĘŚĆ NIEODNAWIALNA)

Należy zgłaszać odpady nieodnawialne pochodzenia przemysłowego, które zostały spalone bezpośrednio przy użyciu specjalnych instalacji na potrzeby znaczących celów energetycznych. Ilość wykorzystanego paliwa należy zgłaszać na podstawie wartości opałowej. Wyłącza się odpady spalone bez odzyskania energii. Odnawialną część odpadów przemysłowych należy zgłaszać w kategorii „biopaliwa”, która najlepiej je opisuje.

3.5.7. ODPADY KOMUNALNE

Odpady pochodzące z gospodarstw domowych, szpitali i placówek sektora usług (ogółem wszystkie odpady przypominające odpady z gospodarstw domowych), spalane bezpośrednio w przy użyciu specjalnych instalacji na potrzeby znaczących celów energetycznych. Ilość wykorzystanego paliwa należy zgłaszać na podstawie wartości opałowej. Wyłącza się odpady spalone bez odzyskania energii. Odpady komunalne stanowią zbiór produktów, do którego należą odpady komunalne odnawialne i odpady komunalne nieodnawialne.

3.5.7.1. Odpady komunalne odnawialne

Odpady komunalne o pochodzeniu biologicznym.

3.5.7.2. Odpady komunalne nieodnawialne

Odpady komunalne o pochodzeniu innym niż biologiczne.

3.5.8. BIOPALIWA

Biopaliwa stanowią zbiór produktów, do którego należą biopaliwa stałe, biogaz i biopaliwa ciekłe. Biopaliwa wykorzystywane do celów innych niż energetyczne są wykluczone ze statystyk energetycznych (np. drewno wykorzystywane do budowy lub jako meble, biosmary do smarowania silnika i bioasfalt stosowany do pokrycia powierzchni dróg).

3.5.8.1. Biopaliwa stałe

Pojęcie to obejmuje stałe, niekopalne substancje organiczne o pochodzeniu biologicznym (znane również pod nazwą „biomasa”), które mogą być wykorzystane w charakterze paliwa do produkcji energii cieplnej lub wytwarzania energii elektrycznej. Biopaliwa stałe stanowią zbiór produktów, do którego należą węgiel drzewny, drewno opałowe, odpady drzewne oraz produkty uboczne, ług powarzelny, wytłoczyny z trzciny cukrowej, odpady zwierzęce, inne materiały roślinne i pozostałości roślin oraz odnawialna część odpadów przemysłowych.

3.5.8.1.1. Węgiel drzewny

Węgiel drzewny jest produkowany z biopaliw stałych – stałych pozostałości destylacji rozkładowej i pirolizy drewna i innych substancji roślinnych.

3.5.8.1.2. Drewno opałowe, odpady drzewne i produkty uboczne

Drewno opałowe (w postaci kłód, chrustu, granulatów lub wiórów) uzyskane z lasów naturalnych lub zagospodarowanych lub pojedynczych drzew. Do tej kategorii należą odpady drzewne stosowane jako paliwo, w których zachowano pierwotny skład drewna; nalezą do niej granulaty drzewne. Węgiel drzewny i ług powarzelny. Ilość wykorzystanego paliwa należy zgłaszać na podstawie wartości opałowej.

3.5.8.1.2.1. Pelety drzewne

Granulaty drzewne są produktem o kształcie cylindrycznym, który został wytworzony z odpadów drzewnych metodą kompresji.

3.5.8.1.3. Ług powarzelny

Energia pochodząca z ługu odpadkowego uzyskanego z warników podczas produkcji masy siarczanowej lub masy celulozowej sodowej, które są potrzebne do produkcji papieru. Ilość wykorzystanego paliwa należy zgłaszać na podstawie wartości opałowej.

3.5.8.1.4. Wytłoczyny z trzciny cukrowej

Paliwo uzyskane z włókna pozostałego po ekstrakcji soku w procesie przetwarzania trzciny cukrowej. Ilość wykorzystanego paliwa należy zgłaszać na podstawie wartości opałowej.

3.5.8.1.5. Odpady zwierzęce

Energia pochodząca z wydalin zwierzęcych, pozostałości mięsnych i rybnych, które po wyschnięciu są wykorzystywane bezpośrednio jako paliwo. Do kategorii tej nie należą odpady wykorzystywane w instalacjach fermentacji beztlenowej. Paliwa gazowe uzyskane z tych roślin należą do kategorii „biogazy”. Ilość wykorzystanego paliwa należy zgłaszać na podstawie wartości opałowej.

3.5.8.1.6. Inne materiały roślinne i pozostałości roślin

Biopaliwa nigdzie indziej niewymienione oraz słoma, łuski warzywne, łupiny orzechów ziemnych, chrust pochodzący z przycinania, wytłoczyny z oliwek i inne odpady pochodzące z pielęgnacji, przycinania i przetwarzania roślin. Ilość wykorzystanego paliwa należy zgłaszać na podstawie wartości opałowej.

3.5.8.1.7. Odnawialne odpady przemysłowe

Stałe odnawialne odpady przemysłowe spalane bezpośrednio w specjalnych instalacjach na potrzeby znaczących celów energetycznych (między innymi kauczuk w zużytych oponach pneumatycznych lub włókna naturalne w odpadach tekstylnych – należące odpowiednio do kategorii odpadów 07.3 i 07.6, jak określono w rozporządzeniu (WE) nr 2150/2002 w sprawie statystyk odpadów). Ilość wykorzystanego paliwa należy zgłaszać na podstawie wartości opałowej.

3.5.8.2. Biogaz

Gaz składający się w przeważającej części z metanu i dwutlenku węgla, powstały w wyniku rozkładu beztlenowego biomasy lub w wyniku procesów termicznych zachodzących w biomasie, w tym w biomasie pochodzącej z odpadów. Ilość wykorzystanego paliwa należy zgłaszać na podstawie wartości opałowej. Biogaz stanowi zbiór produktów, do którego należą gaz składowiskowy, gaz gnilny z osadów ściekowych, inne biogazy pochodzące z rozkładu beztlenowego biomasy oraz gaz pochodzący z procesów termicznych.

3.5.8.2.1. Gaz składowiskowy

Biogaz powstały w wyniku rozkładu beztlenowego zachodzącej na składowiskach odpadów.

3.5.8.2.2. Gaz gnilny z osadów ściekowych

Biogaz powstały w wyniku procesów fermentacji beztlenowej osadów ściekowych.

3.5.8.2.3. Inne biogazy powstałe w wyniku rozkładu beztlenowego

Biogaz powstały w wyniku procesów fermentacji beztlenowej gnojowicy zwierzęcej oraz odpadów w rzeźniach, browarach i innych zakładach przemysłu rolno-spożywczego.

3.5.8.2.4. Biogazy z procesów termicznych

Biogaz powstały w wyniku procesów termicznych (poprzez zagazowanie lub pirolizę) biomasy.

3.5.8.3. Biopaliwa ciekłe

Do kategorii tej należą wszystkie paliwa ciekłe pochodzenia naturalnego (np. wyprodukowane z biomasy lub z biodegradowalnej części odpadów), które można zmieszać z paliwami ciekłymi pochodzenia kopalnego lub które mogą zastąpić takie paliwa. Ilości biopaliw ciekłych zgłaszane w tej kategorii powinny odnosić się wyłącznie do ilości czystych biopaliw, które nie zostały zmieszane z paliwami kopalnymi. W poszczególnych przypadkach przywozu i wywozu biopaliw ciekłych należy ująć wyłącznie obrót ich ilościami, które nie obejmują domieszki do paliw transportowych (tzn. wyłącznie czyste biopaliwa); obrót biopaliwami będącymi domieszką do paliw transportowych należy zgłosić w kategorii produktów „oleje”. Należy zgłaszać wyłącznie biopaliwa ciekłe wykorzystywane do celów energetycznych – spalane bezpośrednio lub mieszane z paliwami kopalnymi. Biopaliwa ciekłe stanowią zbiór produktów, do którego należą biobenzyna, biodiesele, biopaliwo odrzutowe i inne biopaliwa ciekłe.

3.5.8.3.1. Biobenzyna

Biopaliwa ciekłe, które można zmieszać z benzyną silnikową pochodzenia kopalnego lub które mogą ją zastąpić.

3.5.8.3.1.1. Bioetanol

Etanol jako składnik biobenzyny

3.5.8.3.2. Biodiesle

Biopaliwa ciekłe, które można zmieszać z olejem napędowym pochodzenia kopalnego lub które mogą go zastąpić.

3.5.8.3.3. Biopaliwo odrzutowe

Biopaliwa ciekłe, które można zmieszać z paliwem do silników odrzutowych pochodzenia kopalnego lub które mogą je zastąpić.

3.5.8.3.4. Inne biopaliwa ciekłe

Biopaliwa ciekłe nieuwzględnione w żadnej z powyższych kategorii.

3.5.9. ENERGIA CIEPLNA OTOCZENIA

Energia cieplna na użytecznym poziomie temperatury odprowadzona (przechwycona) za pośrednictwem pomp ciepła, do których funkcjonowania potrzebna jest energia elektryczna lub inna energia pomocnicza. Taką energię cieplną można przechowywać w powietrzu otoczenia, pod powierzchnią ziemi lub w wodach powierzchniowych. Podstawę zgłoszonych wartości stanowi taka sama metodyka, jaką się stosuje do zgłaszania energii cieplnej przechwyconej przez pompy ciepła zgodnie z dyrektywą 2009/28/WE; należy jednak uwzględnić wszystkie pompy ciepła niezależnie od ich poziomu wydajności.









ZAŁĄCZNIK B

ROCZNA STATYSTYKA ENERGII

Niniejszy załącznik zawiera opis zakresu, jednostek, okresu objętego przekazywaniem danych oraz częstotliwości, terminów i sposobów ich przekazywania na potrzeby rocznego gromadzenia statystyki dotyczącej energii.

Poniższe regulacje mają zastosowanie do wszystkich rodzajów gromadzenia danych określonych w niniejszym załączniku:

a) okres sprawozdawczy: okres sprawozdawczy w przypadku zadeklarowanych danych wynosi jeden rok kalendarzowy (od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia), począwszy od roku referencyjnego 2017;

b) częstotliwość: dane deklaruje się corocznie;

c) terminy przekazywania danych: dane przekazuje się do dnia 30 listopada roku następującego po okresie sprawozdawczym;

d) format przekazywanych danych: format przekazywanych danych winien być zgodny z właściwym standardem wymiany danych określonym przez Eurostat;

e) sposób przekazywania danych: dane przekazuje się lub przesyła drogą elektroniczną do pojedynczego punktu wprowadzania danych w Eurostacie.

W przypadku terminów, których wyjaśnienia niniejszy załącznik nie zawiera, stosuje się wyjaśnienia zawarte w załączniku A.

1. STAŁE PALIWA KOPALNE I GAZY PRZEMYSŁOWE

1.1. Nośniki energii

O ile nie określono inaczej, w tej kategorii gromadzone są dane odnoszące się do wszystkich nośników energii wymienionych w załączniku A rozdział 3.1. WĘGIEL (stałe paliwa kopalne i gazy przemysłowe)

1.2. Wykaz danych zagregowanych

O ile nie określono inaczej, w odniesieniu do wszystkich nośników energii wymienionych w poprzednim punkcie zgłasza się dane zagregowane według poniższego wykazu.

1.2.1. DOSTAWA

1.2.1.1. Produkcja

1.2.1.1.1. Wydobycie podziemne

Dotyczy tylko antracytu, węgla koksowego, innego węgla bitumicznego, węgla subbitumicznego i węgla brunatnego.

1.2.1.1.2. Wydobycie odkrywkowe

Dotyczy tylko antracytu, węgla koksowego, innego węgla bitumicznego, węgla subbitumicznego i węgla brunatnego.

1.2.1.2. Dostawy z innych źródeł

Pozycja ta składa się z dwóch składników:

— odzyskanych zawiesin, półproduktów i innych niskogatunkowych produktów węglowych, które nie mogą być sklasyfikowane pod względem rodzaju węgla. Obejmuje to węgiel odzyskany z hałd i innych zbiorników odpadów,

— dostaw z innych źródeł.

1.2.1.3. Dostawy z innych źródeł: z produktów naftowych

Nie dotyczy antracytu, węgla koksowego, innego węgla bitumicznego, węgla subbitumicznego, węgla brunatnego, torfu, oraz łupków bitumicznych i piasków bitumicznych.

1.2.1.4. Dostawy z innych źródeł: z gazu ziemnego

Nie dotyczy antracytu, węgla koksowego, innego węgla bitumicznego, węgla subbitumicznego, węgla brunatnego, torfu, oraz łupków bitumicznych i piasków bitumicznych.

1.2.1.5. Dostawy z innych źródeł: ze źródeł odnawialnych

Nie dotyczy antracytu, węgla koksowego, innego węgla bitumicznego, węgla subbitumicznego, węgla brunatnego, torfu, oraz łupków bitumicznych i piasków bitumicznych.

1.2.1.6. Przywóz

1.2.1.7. Wywóz

1.2.1.8. Międzynarodowy bunkier morski

1.2.1.9. Zmiany stanu zapasów

1.2.2. SEKTOR PRZEMIAN

1.2.2.1. Elektrownie zawodowe

1.2.2.2. Instalacje elektrociepłowni zawodowych

1.2.2.3. Ciepłownie zawodowe

1.2.2.4. Elektrownie przemysłowe

1.2.2.5. Instalacje elektrociepłowni przemysłowych

1.2.2.6. Ciepłownie przemysłowe

1.2.2.7. Brykietownie węgla kamiennego

1.2.2.8. Koksownie

1.2.2.9. Brykietownie węgla brunatnego i torfu

1.2.2.10. Gazownie

1.2.2.11. Wielkie piece

1.2.2.12. Upłynnianie węgla

1.2.2.13. Gaz mieszany z gazem ziemnym

1.2.2.14. Nigdzie indziej niewymienione – Przemiany

1.2.3. SEKTOR ENERGII

1.2.3.1. Elektrownie, elektrociepłownie oraz ciepłownie

1.2.3.2. Kopalnie węgla

1.2.3.3. Brykietownie węgla kamiennego

1.2.3.4. Koksownie

1.2.3.5. Brykietownie węgla brunatnego i torfu

1.2.3.6. Gazownie

1.2.3.7. Wielkie piece

1.2.3.8. Rafinerie ropy naftowej

1.2.3.9. Upłynnianie węgla

1.2.3.10. Nigdzie indziej niewymienione – Energia

1.2.4. STRATY W DYSTRYBUCJI

Straty w dystrybucji obejmują również spalanie wyprodukowanego gazu w pochodni.

1.2.5. ZUŻYCIE NIEENERGETYCZNE

1.2.5.1. Sektory przemysłu, przemian i energii

Wykorzystanie nieenergetyczne we wszystkich podsektorach przemysłu, przemian i energii, np. węgiel wykorzystany do produkcji metanolu lub amoniaku.

1.2.5.1.1. Przemysł chemiczny i petrochemiczny:

działy 20 i 21 klasyfikacji NACE Rev. 2.; Wykorzystanie nieenergetyczne węgla obejmuje zastosowania jako wsad do produkcji nawozów oraz innych produktów petrochemicznych.

1.2.5.2. Sektor transportu

Wykorzystanie nieenergetyczne we wszystkich podsektorach transportu.

1.2.5.3. Inne sektory

Wykorzystanie nieenergetyczne w sektorach: sektor usług i użyteczności publicznej, gospodarstwa domowe, rolnictwo oraz inne sektory – nigdzie indziej niewymienione.

1.2.6. ZUŻYCIE ENERGII KOŃCOWEJ – SEKTOR PRZEMYSŁOWY

1.2.6.1. Przemysł hutniczy

1.2.6.2. Przemysł chemiczny i petrochemiczny

1.2.6.3. Przemysł metali nieżelaznych

1.2.6.4. Przemysł surowców niemetalicznych

1.2.6.5. Przemysł środków transportu

1.2.6.6. Przemysł maszynowy

1.2.6.7. Przemysł wydobywczy

1.2.6.8. Przemysł spożywczy i tytoniowy

1.2.6.9. Przemysł papierniczy i poligraficzny

1.2.6.10. Przemysł drzewny

1.2.6.11. Budownictwo

1.2.6.12. Przemysł tekstylny i skórzany

1.2.6.13. Nigdzie indziej niewymienione – Przemysł

1.2.7. ZUŻYCIE ENERGII KOŃCOWEJ – SEKTOR TRANSPORTU

1.2.7.1. Kolej

1.2.7.2. Śródlądowy transport wodny

1.2.7.3. Nigdzie indziej niewymienione – Transport

1.2.8. ZUŻYCIE ENERGII KOŃCOWEJ – INNE SEKTORY

1.2.8.1. Sektor usług i użyteczności publicznej

1.2.8.2. Gospodarstwa domowe 1.2.8.2.1. Gospodarstwa domowe: ogrzewanie pomieszczeń 1.2.8.2.2. Gospodarstwa domowe: chłodzenie pomieszczeń 1.2.8.2.3. Gospodarstwa domowe: ogrzewanie wody 1.2.8.2.4. Gospodarstwa domowe: przygotowywanie posiłków 1.2.8.2.5. Gospodarstwa domowe: Inne wykorzystanie końcowe

1.2.8.3. Rolnictwo/leśnictwo

1.2.8.4. Rybołówstwo

1.2.8.5. Nigdzie indziej niewymienione – Inne

1.2.9. PRZYWÓZ WEDŁUG KRAJU POCHODZENIA ORAZ WYWÓZ WEDŁUG KRAJU PRZEZNACZENIA

Zgłasza się przywóz według kraju pochodzenia oraz wywóz według kraju przeznaczenia. Ma to zastosowanie do antracytu, węgla koksowego, innego węgla bitumicznego, węgla subbitumicznego, węgla brunatnego, brykietów z węgla kamiennego, koksu z koksowni, smoły węglowej, brykietów z węgla brunatnego, torfu, wyrobów torfowych oraz łupków bitumicznych i piasków bitumicznych.

1.2.10. WARTOŚCI OPAŁOWE

Dotyczy antracytu, węgla koksowego, innego węgla bitumicznego, węgla subbitumicznego, węgla brunatnego, brykietów z węgla kamiennego, koksu z koksowni, koksu z gazowni, smoły węglowej, brykietów z węgla brunatnego, torfu, wyrobów torfowych, łupków bitumicznych i piasków roponośnych.

Należy zgłosić ciepło spalania i wartość opałową dla poniższych kategorii danych zagregowanych:

1.2.10.1. Produkcja

1.2.10.2. Przywóz

1.2.10.3. Wywóz

1.2.10.4. Wykorzystanie w koksowniach

1.2.10.5. Wykorzystanie w wielkich piecach

1.2.10.6. Wykorzystanie w elektrowniach zawodowych, ciepłowniach zawodowych oraz elektrociepłowniach zawodowych

1.2.10.7. Wykorzystanie w przemyśle

1.2.10.8. Inne wykorzystania

1.3. Jednostki miary

Zgłoszone ilości muszą być określone w kt (kilotony), z wyjątkiem: gazów przemysłowych (gazu z gazowni, gazu koksowniczego, gazu wielkopiecowego, innego gazu odzyskanego), w odniesieniu do których zgłaszana ilość musi być wyrażona w TJ (teradżulach na podstawie ciepła spalania).

Wartość energetyczna musi być wyrażona w MJ/t (megadżulach na tonę).

1.4. Odstępstwa i wyłączenia

Nie dotyczy.

2. GAZ ZIEMNY

2.1. Nośniki energii

W niniejszym rozdziale omówiono zgłaszanie dotyczące gazu ziemnego.

2.2. Wykaz danych zagregowanych

W odniesieniu do gazu ziemnego zgłasza się dane zagregowane według poniższego wykazu.

2.2.1. SEKTOR DOSTAW

Zadeklarowane ilości dla sektora dostaw wyraża się zarówno w jednostkach objętości, jak i energii, z uwzględnieniem ciepła spalania i wartości opałowej.

2.2.1.1. Produkcja krajowa

Obejmuje produkcję energii na wodach przybrzeżnych.

2.2.1.1.1. Gaz „mokry”

Gaz ziemny towarzyszący wydobywanej ropie naftowej.

2.2.1.1.2. Gaz „suchy”

Gaz ziemny pochodzący z pól, z których wydobywa się węglowodory wyłącznie w postaci gazowej.

2.2.1.1.3. Gaz kopalniany

Metan wydobywany z kopalni węgla lub z pokładów węgla, tłoczony rurami na powierzchnię i zużywany w kopalniach węgla lub transportowany rurociągami do odbiorców.

2.2.1.2. Dostawy z innych źródeł

2.2.1.2.1. Dostawy z innych źródeł: ropa naftowa i produkty naftowe

2.2.1.2.2. Dostawy z innych źródeł: węgiel

2.2.1.2.3. Dostawy z innych źródeł: odnawialne źródła energii

2.2.1.3. Przywóz

2.2.1.4. Wywóz

2.2.1.5. Międzynarodowy bunkier morski

2.2.1.6. Zmiany stanu zapasów

2.2.1.7. Zużycie krajowe brutto

2.2.1.8. Gaz w magazynach Początkowy i końcowy poziom zapasów deklaruje się oddzielnie jako zapasy na terytorium krajowym i odpowiednio jako zapasy przechowywane za granicą. Poziom zapasów oznacza ilości gazu możliwe do uzyskania podczas danego cyklu zatłaczania-wydobycia. Odnosi się to do gazu ziemnego roboczego magazynowanego w specjalnych urządzeniach magazynujących (wyczerpane złoża gazu lub ropy, formacje wodonośne, kawerny solne lub mieszane bądź inne) oraz magazynach skroplonego gazu ziemnego. Wyłącza się gaz buforowy. Wymóg zgłaszania wartości opałowych nie ma tu zastosowania.

2.2.1.9. Gaz uwolniony do atmosfery Objętość gazu uwolnionego do atmosfery w miejscu wydobycia lub w zakładzie przetwórstwa gazu. Wymóg zgłaszania wartości opałowych nie ma tu zastosowania.

2.2.1.10. Gaz spalony w pochodniach Objętość gazu spalonego u wylotu szybu w miejscu wydobycia lub w zakładzie przetwórstwa gazu. Wymóg zgłaszania wartości opałowych nie ma tu zastosowania.

2.2.2. SEKTOR PRZEMIAN

2.2.2.1. Elektrownie zawodowe

2.2.2.2. Elektrownie przemysłowe

2.2.2.3. Instalacje elektrociepłowni zawodowych

2.2.2.4. Instalacje elektrociepłowni przemysłowych

2.2.2.5. Ciepłownie zawodowe

2.2.2.6. Ciepłownie przemysłowe

2.2.2.7. Gazownie

2.2.2.8. Koksownie

2.2.2.9. Wielkie piece

2.2.2.10. Przetwarzanie gazu na paliwa ciekłe

2.2.2.11. Nigdzie indziej niewymienione – Przemiany

2.2.3. SEKTOR ENERGII

2.2.3.1. Kopalnie węgla

2.2.3.2. Wydobycie ropy i gazu

2.2.3.3. Wsad do rafinerii ropy naftowej

2.2.3.4. Koksownie

2.2.3.5. Wielkie piece

2.2.3.6. Gazownie

2.2.3.7. Elektrownie, elektrociepłownie oraz ciepłownie

2.2.3.8. Skraplanie (LNG) lub zgazowanie

2.2.3.9. Przetwarzanie gazu na paliwa ciekłe

2.2.3.10. Nigdzie indziej niewymienione – Energia

2.2.4. STRATY W DYSTRYBUCJI

2.2.5. SEKTOR TRANSPORTU Zużycie energii końcowej i końcowe zużycie nieenergetyczne deklaruje się oddzielnie w odniesieniu do następujących danych zagregowanych. 2.2.5.1. Transport drogowy 2.2.5.2. Transport rurociągowy 2.2.5.3. Nigdzie indziej niewymienione – Transport

2.2.6. SEKTOR PRZEMYSŁU Zużycie energii końcowej i końcowe zużycie nieenergetyczne deklaruje się oddzielnie w odniesieniu do następujących danych zagregowanych. 2.2.6.1. Przemysł hutniczy 2.2.6.2. Przemysł chemiczny i petrochemiczny 2.2.6.3. Przemysł metali nieżelaznych 2.2.6.4. Przemysł surowców niemetalicznych 2.2.6.5. Przemysł środków transportu 2.2.6.6. Przemysł maszynowy 2.2.6.7. Przemysł wydobywczy 2.2.6.8. Przemysł spożywczy i tytoniowy 2.2.6.9. Przemysł papierniczy i poligraficzny 2.2.6.10. Przemysł drzewny 2.2.6.11. Budownictwo 2.2.6.12. Przemysł tekstylny i skórzany 2.2.6.13. Nigdzie indziej niewymienione – Przemysł

2.2.7. INNE SEKTORY Zużycie energii końcowej i końcowe zużycie nieenergetyczne deklaruje się oddzielnie w odniesieniu do następujących danych zagregowanych. 2.2.7.1. Sektor usług i użyteczności publicznej 2.2.7.2. Gospodarstwa domowe 2.2.7.2.1. Gospodarstwa domowe: ogrzewanie pomieszczeń 2.2.7.2.2. Gospodarstwa domowe: chłodzenie pomieszczeń 2.2.7.2.3. Gospodarstwa domowe: Ogrzewanie wody 2.2.7.2.4. Gospodarstwa domowe: przygotowywanie posiłków 2.2.7.2.5. Gospodarstwa domowe: Inne wykorzystanie końcowe 2.2.7.3. Rolnictwo/leśnictwo 2.2.7.4. Rybołówstwo 2.2.7.5. Nigdzie indziej niewymienione – Inne

2.2.8. PRZYWÓZ WEDŁUG KRAJU POCHODZENIA ORAZ WYWÓZ WEDŁUG KRAJU PRZEZNACZENIA Zgłasza się zarówno łączne ilości gazu ziemnego, jak i będące ich częścią ilości LNG, z podziałem na kraje pochodzenia w przypadku przywozu i na kraje przeznaczenia w przypadku wywozu.

2.2.9. POJEMNOŚĆ MAGAZYNÓW GAZU Należy zgłaszać oddzielnie jako magazyny gazu w postaci lotnej i terminale LNG (należy wprowadzić dalsze rozróżnienie między terminalami importowymi LNG a terminalami eksportowymi LNG). 2.2.9.1. Nazwa Nazwa lokalizacji magazynu lub terminala LNG. 2.2.9.2. Rodzaj (wyłącznie w odniesieniu do magazynów gazu w postaci lotnej) Rodzaj magazynu, np. wyczerpane złoże gazu, formacje wodonośne, kawerna solna itp. 2.2.9.3. Pojemność robocza W odniesieniu do gazowych magazynów gazu: całkowita pojemność magazynu gazu po odjęciu gazu buforowego. Gaz buforowy to całkowita objętość gazu, która musi być stale zachowana dla utrzymania odpowiedniego ciśnienia w podziemnych zbiornikach magazynowych oraz odpowiedniego poziomu dostarczanych ilości w ciągu całego cyklu wydobycia. W odniesieniu do terminali LNG: całkowita pojemność magazynu gazu wyrażona w ekwiwalencie gazu w postaci lotnej. 2.2.9.4. Maksymalny pobór Maksymalna prędkość poboru gazu z magazynu, inaczej nazywana maksymalną zdolnością poboru gazu. 2.2.9.5. Zdolność do regazyfikacji lub skraplania (wyłącznie w odniesieniu do terminali LNG) Zdolność do regazyfikacji należy zgłaszać w odniesieniu do terminalów importowych, a zdolność do skraplania – w odniesieniu do terminali eksportowych.

2.3. Jednostki miary

Ilości gazu ziemnego zgłasza się, podając jego wartość energetyczną, czyli w TJ, na podstawie ciepła spalania. Jeśli wymagane są ilości fizyczne, jednostką jest 106 m3, przyjmując warunki dla gazu odniesienia (15 °C, 101 325 Pa).

Wartości energetyczne zgłasza się w kJ/m3, przyjmując warunki dla gazu odniesienia (15 °C, 101 325 Pa).

Pojemność roboczą zgłasza się w 106 m3, przyjmując warunki dla gazu odniesienia (15 °C, 101 325 Pa).

Maksymalny pobór, zdolność do regazyfikacji i skraplania zgłasza się w 106 m3/dzień, przyjmując warunki dla gazu odniesienia (15 °C, 101 325 Pa).

3. ENERGIA ELEKTRYCZNA I CIEPLNA

3.1. Nośniki energii

Niniejszy rozdział odnosi się do energii cieplnej i energii elektrycznej.

3.2. Wykaz danych zagregowanych

O ile nie stwierdzono inaczej, w odniesieniu do energii cieplnej i elektrycznej zgłasza się dane zagregowane według poniższego wykazu.

3.2.1. PRODUKCJA ENERGII ELEKTRYCZNEJ I CIEPLNEJ

W odniesieniu do danych zagregowanych dotyczących energii elektrycznej i cieplnej w niniejszym rozdziale stosuje się następujące definicje:

— Produkcja energii elektrycznej brutto : suma energii elektrycznej wytworzonej przez wszystkie zespoły wytwórcze, o których mowa (w tym elektrownie szczytowo-pompowe), mierzonej na zaciskach wyjściowych głównych generatorów.

— Produkcja energii cieplnej brutto : łączna ilość ciepła wytworzonego przez instalację, obejmująca ciepło wykorzystane w urządzeniach pomocniczych instalacji, wykorzystujących gorący płyn (ogrzewanie pomieszczeń, ogrzewanie ciekłego paliwa itp.) oraz straty przy wymianie ciepła w instalacji lub sieci, a także ciepło z procesów chemicznych, wykorzystane jako pierwotna forma energii.

— Produkcja energii elektrycznej netto : produkcja energii elektrycznej brutto pomniejszona o energię elektryczną zużytą przez pomocnicze urządzenia wytwórcze oraz o straty w transformatorach głównego generatora.

— Produkcja energii cieplnej netto : energia cieplna dostarczona do systemu dystrybucji, ustalona na podstawie pomiarów przepływu zasilającego i powrotnego.

Dane zagregowane określone w sekcjach 3.2.1.1–3.2.1.11 należy zgłaszać oddzielnie w odniesieniu do producentów zawodowych oraz producentów przemysłowych. W ramach tych dwóch rodzajów zakładów należy zgłaszać wielkości produkcji energii elektrycznej i cieplnej brutto i netto, jeżeli jest to możliwe – osobno w odniesieniu do elektrowni, elektrociepłowni i instalacji elektrociepłowniczych.

3.2.1.1. Energia jądrowa

3.2.1.2. Energia wodna (dotyczy wyłącznie energii elektrycznej)

3.2.1.3. Energia geotermalna

3.2.1.4. Energia słoneczna

3.2.1.5. Energia fal, prądów oceanicznych i pływów morskich (dotyczy wyłącznie energii elektrycznej)

3.2.1.6. Energia wiatrowa (dotyczy wyłącznie energii elektrycznej)

3.2.1.7. Energia z paliw spalanych w elektrowniach cieplnych Paliwa mające zdolność zapłonu lub spalania, tj. generujące wysoki wzrost temperatury w reakcji z tlenem, i spalane bezpośrednio w celu produkcji energii elektrycznej lub cieplnej.

3.2.1.8. Pompy ciepła (dotyczy wyłącznie energii cieplnej)

3.2.1.9. Kotły elektryczne (dotyczy wyłącznie energii cieplnej)

3.2.1.10. Energia cieplna z procesów chemicznych Energia cieplna pochodząca z procesów niewykorzystujących energii na wejściu, np. z reakcji chemicznych. Pozycja ta nie obejmuje ciepła odpadowego pochodzącego z procesów napędzanych energią, które należy zgłaszać jako energię cieplną wytwarzaną z danego rodzaju paliwa.

3.2.1.11. Inne źródła

3.2.2. DOSTAWA

Dla pozycji określonych w sekcjach 3.2.2.1 i 3.2.2.2 ilości zgłoszone są spójne z wartościami zgłoszonymi w odniesieniu do danych zagregowanych dotyczących pozycji określonych w sekcjach 3.2.1.1–3.2.1.11.

3.2.2.1. Produkcja brutto ogółem

3.2.2.2. Produkcja netto ogółem

3.2.2.3. Przywóz Ilości energii elektrycznej są uznawane za przywiezione lub wywiezione w momencie przekroczenia politycznych granic danego kraju, niezależnie od tego, czy miała miejsce odprawa celna. Przy tranzycie energii elektrycznej przez dany kraj należy zgłosić daną ilość zarówno w pozycji „Przywóz”, jak i „Wywóz”.

3.2.2.4. Wywóz Zob. objaśnienie w pozycji 3.2.2.3. „Przywóz”.

3.2.2.5. Wykorzystanie w pompach ciepła (dotyczy wyłącznie energii elektrycznej)

3.2.2.6. Wykorzystanie w kotłach elektrycznych (dotyczy wyłącznie energii elektrycznej)

3.2.2.7. Wykorzystanie na potrzeby magazynowania wody przepompowanej – elektrownie szczytowo-pompowe (dotyczy wyłącznie energii elektrycznej)

3.2.2.8. Wykorzystanie na potrzeby magazynowania wody przepompowanej – elektrownie przepływowe członem pompowym (dotyczy wyłącznie energii elektrycznej)

3.2.2.9. Wykorzystanie do produkcji energii elektrycznej (dotyczy wyłącznie energii cieplnej)

3.2.3. STRATY W DYSTRYBUCJI

W przypadku energii elektrycznej pozycja ta obejmuje straty w transformatorach nieuznawanych za integralną część zakładu wytwórczego energii.

3.2.4. ZUŻYCIE ENERGII KOŃCOWEJ – SEKTOR TRANSPORTU

Zużycie energii końcowej i końcowe zużycie nieenergetyczne deklaruje się oddzielnie w odniesieniu do następujących danych zagregowanych.

3.2.4.1. Kolej

3.2.4.2. Transport rurociągowy

3.2.4.3. Transport drogowy

3.2.4.4. Nigdzie indziej niewymienione – Transport

3.2.5. ZUŻYCIE ENERGII KOŃCOWEJ – INNE SEKTORY

3.2.5.1. Sektor usług i użyteczności publicznej

3.2.5.2. Gospodarstwa domowe 3.2.5.2.1. Gospodarstwa domowe: ogrzewanie pomieszczeń 3.2.5.2.2. Gospodarstwa domowe: chłodzenie pomieszczeń 3.2.5.2.3. Gospodarstwa domowe: ogrzewanie wody 3.2.5.2.4. Gospodarstwa domowe: przygotowywanie posiłków 3.2.5.2.5. Oświetlenie i urządzenia gospodarstwa domowego 3.2.5.2.6. Gospodarstwa domowe: Inne wykorzystanie końcowe

3.2.5.3. Rolnictwo/leśnictwo

3.2.5.4. Rybołówstwo

3.2.5.5. Nigdzie indziej niewymienione – Inne

3.2.6. SEKTOR ENERGII

Nie obejmuje energii wykorzystywanej przez zakłady na własne potrzeby, do pompowania w elektrowniach szczytowo-pompowych oraz napędzania pomp ciepła i kotłów elektrycznych.

3.2.6.1. Kopalnie węgla

3.2.6.2. Wydobycie ropy naftowej i gazu

3.2.6.3. Brykietownie węgla kamiennego

3.2.6.4. Koksownie

3.2.6.5. Brykietownie węgla brunatnego i torfu

3.2.6.6. Gazownie

3.2.6.7. Wielkie piece

3.2.6.8. Rafinerie ropy naftowej

3.2.6.9. Przemysł jądrowy

3.2.6.10. Zakłady upłynniania węgla

3.2.6.11. Zakłady skraplania (LNG) lub regazyfikacji

3.2.6.12. Zakłady zgazowania (biogaz)

3.2.6.13. Przetwarzanie gazu na paliwa ciekłe

3.2.6.14. Zakłady produkcji węgla drzewnego

3.2.6.15. Nigdzie indziej niewymienione – Energia

3.2.7. SEKTOR PRZEMYSŁU

3.2.7.1. Przemysł hutniczy

3.2.7.2. Przemysł chemiczny i petrochemiczny

3.2.7.3. Przemysł metali nieżelaznych

3.2.7.4. Przemysł surowców niemetalicznych

3.2.7.5. Przemysł środków transportu

3.2.7.6. Przemysł maszynowy

3.2.7.7. Przemysł wydobywczy

3.2.7.8. Przemysł spożywczy i tytoniowy

3.2.7.9. Przemysł papierniczy i poligraficzny

3.2.7.10. Przemysł drzewny

3.2.7.11. Budownictwo

3.2.7.12. Przemysł tekstylny i skórzany

3.2.7.13. Nigdzie indziej niewymienione – Przemysł

3.2.8. PRODUKCJA NETTO PRODUCENTÓW PRZEMYSŁOWYCH

Produkcję netto energii elektrycznej i ilość energii cieplnej netto wytworzonej przez producentów przemysłowych zgłasza się osobno w odniesieniu do elektrowni, ciepłowni i instalacji elektrociepłowniczych w przypadku następujących zakładów lub rodzajów działalności:

3.2.8.1. Sektor energii: kopalnie węgla

3.2.8.2. Sektor energii: wydobycie ropy naftowej i gazu

3.2.8.3. Sektor energii: brykietownie węgla kamiennego

3.2.8.4. Sektor energii: koksownie

3.2.8.5. Sektor energii: brykietownie węgla brunatnego i torfu

3.2.8.6. Sektor energii: gazownie

3.2.8.7. Sektor energii: wielkie piece

3.2.8.8. Sektor energii: rafinerie ropy naftowej

3.2.8.9. Sektor energii: zakłady upłynniania węgla

3.2.8.10. Sektor energii: zakłady skraplania (LNG) lub regazyfikacji

3.2.8.11. Sektor energii: zakłady zgazowania (biogaz)

3.2.8.12. Sektor energii: przetwarzanie gazu na paliwa ciekłe

3.2.8.13. Sektor energii: zakłady produkcji węgla drzewnego

3.2.8.14. Sektor energii: nigdzie indziej niewymienione – Energia

3.2.8.15. Sektor przemysłu: przemysł hutniczy

3.2.8.16. Sektor przemysłu: przemysł chemiczny i petrochemiczny

3.2.8.17. Sektor przemysłu: przemysł metali nieżelaznych

3.2.8.18. Sektor przemysłu: przemysł surowców niemetalicznych

3.2.8.19. Sektor przemysłu: przemysł środków transportu

3.2.8.20. Sektor przemysłu: przemysł maszynowy

3.2.8.21. Sektor przemysłu: przemysł wydobywczy

3.2.8.22. Sektor przemysłu: przemysł spożywczy i tytoniowy

3.2.8.23. Sektor przemysłu: przemysł papierniczy i poligraficzny

3.2.8.24. Sektor przemysłu: przemysł drzewny

3.2.8.25. Sektor przemysłu: budownictwo

3.2.8.26. Sektor przemysłu: przemysł tekstylny i skórzany

3.2.8.27. Sektor przemysłu: Nigdzie indziej niewymienione – Przemysł

3.2.8.28. Sektor transportu: kolej

3.2.8.29. Sektor transportu: transport rurociągowy

3.2.8.30. Sektor transportu: transport drogowy

3.2.8.31. Sektor transportu: nigdzie indziej niewymienione – Transport

3.2.8.32. Inne sektory: gospodarstwa domowe

3.2.8.32. Inne sektory: sektor usług i użyteczności publicznej

3.2.8.32. Inne sektory: rolnictwo/leśnictwo

3.2.8.32. Inne sektory: rybołówstwo

3.2.8.32. Inne sektory: Nigdzie indziej niewymienione – Inne

3.2.9. PRODUKCJA ENERGII ELEKTRYCZNEJ I CIEPLNEJ Z PALIW SPALANYCH W ELEKTROWNIACH CIEPLNYCH

Wyprodukowaną energię elektryczną brutto, sprzedaną energię cieplną oraz wykorzystane ilości paliw, łącznie z odpowiadającą im energią całkowitą uzyskaną z paliw wymienionych poniżej, zgłasza się osobno dla producentów zawodowych i producentów przemysłowych. W ramach tych dwóch rodzajów producentów należy zgłaszać wielkości produkcji energii elektrycznej i cieplnej, jeżeli jest to możliwe – osobno dla elektrowni, elektrociepłowni i instalacji elektrociepłowniczych.

3.2.9.1. Antracyt

3.2.9.2. Węgiel koksowy

3.2.9.3. Inny węgiel bitumiczny

3.2.9.4. Węgiel subbitumiczny

3.2.9.5. Węgiel brunatny

3.2.9.6. Torf

3.2.9.7. Brykiety z węgla kamiennego

3.2.9.8. Koks z koksowni

3.2.9.9. Koks z gazowni

3.2.9.10. Smoła węglowa

3.2.9.11. Brykiety z węgla brunatnego

3.2.9.12. Gaz z gazowni

3.2.9.13. Gaz koksowniczy

3.2.9.14. Gaz wielkopiecowy

3.2.9.15. Inny gaz odzyskiwany

3.2.9.16. Wyroby z torfu

3.2.9.17. Łupki bitumiczne i piaski roponośne

3.2.9.18. Ropa naftowa

3.2.9.19. NGL

3.2.9.20. Gaz rafineryjny

3.2.9.21. LPG

3.2.9.22. Benzyna ciężka

3.2.9.23. Paliwo typu nafty do silników odrzutowych

3.2.9.24. Inne nafty

3.2.9.25. Gaz/olej napędowy

3.2.9.26. Ciężki olej opałowy

3.2.9.27. Asfalt

3.2.9.28. Koks naftowy

3.2.9.29. Inne produkty naftowe

3.2.9.30. Gaz ziemny

3.2.9.31. Odpady przemysłowe

3.2.9.32. Odpady komunalne odnawialne

3.2.9.33. Odpady komunalne nieodnawialne

3.2.9.34. Biopaliwa stałe

3.2.9.35. Biogazy

3.2.9.36. Biodiesle

3.2.9.37. Biobenzyny

3.2.9.38. Inne biopaliwa ciekłe

3.2.10. MAKSYMALNA MOC ELEKTRYCZNA NETTO

Maksymalną moc elektryczną netto zgłasza się na dzień 31 grudnia danego roku sprawozdawczego. Kategoria obejmuje moc zarówno instalacji elektrowni, jak i elektrociepłowni. Należy zgłaszać maksymalną moc elektryczną netto zarówno w przypadku producentów zawodowych jak i producentów przemysłowych: maksymalna moc wytwórcza energii elektrycznej netto to suma maksymalnych mocy netto wszystkich zakładów liczonych osobno w ciągu danego okresu działania. Okres działania przyjęty dla obecnych celów to działanie ciągłe: w praktyce 15 godzin dziennie lub więcej. Maksymalna moc netto to maksymalna moc rozumiana jako wyłącznie moc czynna, która może być dostarczana stale przez ciągle działający zakład w punkcie wyjścia do sieci.

3.2.10.1. Energia jądrowa

3.2.10.2. Elektrownie przepływowe

3.2.10.3. Elektrownie przepływowe z członem pompowym

3.2.10.4. Elektrownie szczytowo-pompowe

3.2.10.5. Energia geotermalna

3.2.10.6. Energia słoneczna fotowoltaiczna

3.2.10.7. Energia słoneczna termiczna

3.2.10.8. Energia fal, prądów oceanicznych i pływów morskich

3.2.10.9. Energia wiatru

3.2.10.10. Energia z paliw spalanych w elektrowniach cieplnych 3.2.10.10.1. Rodzaj produkcji: turbiny parowe 3.2.10.10.2. Rodzaj produkcji: silniki wewnętrznego spalania 3.2.10.10.3. Rodzaj produkcji: turbiny gazowe 3.2.10.10.4. Rodzaj produkcji: cykl kombinowany 3.2.10.10.5. Rodzaj produkcji: inne

3.2.10.11. Inne źródła

3.2.11. MAKSYMALNA MOC ELEKTRYCZNA NETTO ELEKTROWNI CIEPLNYCH

Maksymalną moc elektryczną netto elektrowni cieplnych należy zgłaszać zarówno dla wytwórców zawodowych, jak i wytwórców przemysłowych, osobno dla każdego typu wymienionych poniżej jednostek wytwórczych opalanych jednym rodzajem paliwa lub opalanych różnymi rodzajami paliwa. Systemy opalane różnymi rodzajami paliw obejmują wyłącznie instalacje, które są zdolne do ciągłego spalania więcej niż jednego typu paliwa. W przypadku zakładów posiadających odrębne instalacje wykorzystujące różne paliwa należy dokonać podziału na odpowiednie kategorie zakładów opalanych jednym rodzajem paliwa. W odniesieniu do wszystkich jednostek opalanych różnymi rodzajami paliwa należy zaznaczyć, które rodzaje paliwa są wykorzystywane jako paliwo podstawowe i alternatywne.

3.2.11.1. Opalane jednym rodzajem paliwa (dotyczy wszystkich kategorii paliw podstawowych)

3.2.11.2. Opalane różnymi rodzajami paliw – paliwa stałe i ciekłe

3.2.11.3. Opalane różnymi rodzajami paliw – paliwa stałe i gaz ziemny

3.2.11.4. Opalane różnymi rodzajami paliw – gaz ziemny i paliwa ciekłe

3.2.11.5. Opalane różnymi rodzajami paliw – paliwa stałe, ciekłe i gaz ziemny

3.3. Jednostki miary

Energię elektryczną zgłasza się w GWh (gigawatogodzinach), energię cieplną w TJ (teradżulach), a moc – w MW (megawatach).

Jeżeli wymaga się zgłoszenia innych paliw, jednostki sprawozdawcze stosowane w odniesieniu do tych paliw mają takie zastosowanie, jak zastosowanie określone w odpowiednich rozdziałach niniejszego załącznika.

4. ROPA NAFTOWA I PRODUKTY NAFTOWE

4.1. Nośniki energii

O ile nie określono inaczej, w tej kategorii gromadzone są dane odnoszące się do wszystkich nośników energii wymienionych w załączniku A rozdział 3.4. OLEJ (ropa naftowa i produkty naftowe)

4.2. Wykaz danych zagregowanych

O ile nie określono inaczej, w odniesieniu do wszystkich nośników energii wymienionych w poprzednim punkcie zgłasza się dane zagregowane według poniższego wykazu.

4.2.1. DOSTAWY ROPY NAFTOWEJ, NGL, PÓŁPRODUKTÓW RAFINERYJNYCH, DODATKÓW I INNYCH WĘGLOWODORÓW

Poniższe dane zagregowane zgłasza się w odniesieniu do ropy naftowej, NGL, półproduktów rafineryjnych, dodatków/utleniaczy, biopaliw w dodatkach/utleniaczach i innych węglowodorów:

4.2.1.1. Produkcja krajowa

Nie dotyczy półproduktów rafineryjnych i biopaliw.

4.2.1.2. Dostawy z innych źródeł:

nie dotyczy ropy naftowej, NGL i półproduktów rafineryjnych.

4.2.1.2.1. Dostawy z innych źródeł: z węgla

4.2.1.2.2. Dostawy z innych źródeł: z gazu ziemnego

4.2.1.2.3. Dostawy z innych źródeł: ze źródeł odnawialnych

4.2.1.3. Zwroty z sektora petrochemicznego

Dotyczy wyłącznie półproduktów rafineryjnych.

4.2.1.4. Produkty przetwarzane

Dotyczy wyłącznie półproduktów rafineryjnych.

4.2.1.5. Przywóz

Obejmuje ilości ropy naftowej oraz produktów przywożonych lub wywożonych w ramach umów o przetwarzanie (tj. rafinacji na zlecenie). Ropę naftową i NGL należy podawać jako pochodzące z kraju rzeczywistego początkowego pochodzenia; półprodukty rafineryjne oraz produkty gotowe należy podawać jako pochodzące z kraju, z którego zostały bezpośrednio sprowadzone. Obejmuje wszelkie gazy ciekłe (np. LPG) ekstrahowane w trakcie regazyfikacji przywożonego ciekłego gazu ziemnego oraz produkty naftowe przywożone lub wywożone bezpośrednio przez przemysł petrochemiczny. Uwaga: W tej pozycji nie należy zgłaszać wszelkiego obrotu biopaliwami niebędącymi domieszką do paliw transportowych (czyli biopaliwami w postaci czystej); Powtórny wywóz ropy przywożonej w celu przetworzenia w strefach składów celnych należy uwzględnić jako wywóz produktu z kraju przetwarzania do kraju ostatecznego przeznaczenia.

4.2.1.6. Wywóz

Uwaga dotycząca przywozu (4.2.1.5.) ma analogiczne zastosowanie do wywozu.

4.2.1.7. Zużycie bezpośrednie

4.2.1.8. Zmiany stanu zapasów

4.2.1.9. Faktyczny wsad do rafinerii Ilości rzeczywiście zużytych przez rafinerie surowców.

4.2.1.10. Straty rafinerii Różnica między faktycznym wsadem do rafinerii a produkcją rafinerii brutto. Straty mogą występować w procesie destylacji wskutek parowania. Zgłaszane straty przedstawia się jako wartość dodatnią. Mogą wystąpić przyrosty objętości, ale nie masy.

4.2.1.11. Początkowy stan zapasów na terytorium kraju

4.2.1.12. Końcowy stan zapasów na terytorium kraju

4.2.1.13. Wartość opałowa 4.2.1.13.1. Produkcja (nie dotyczy półproduktów rafineryjnych i biopaliw w dodatkach/utleniaczach) 4.2.1.13.2. Przywóz (nie dotyczy biopaliw w dodatkach/utleniaczach) 4.2.1.13.3. Wywóz (nie dotyczy biopaliw w dodatkach/utleniaczach) 4.2.1.13.4. Ogólna średnia

4.2.2. DOSTAWA PRODUKTÓW NAFTOWYCH

Poniższe dane zagregowane odnoszą się wyłącznie do produktów gotowych (gaz rafineryjny, etan, LPG, benzyna ciężka, benzyna silnikowa oraz jej część będąca biobenzyną, benzyna lotnicza, paliwa ty