02018D1986 — PL — 26.09.2020 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmieniona przez:









▼B

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2018/1986

z dnia 13 grudnia 2018 r.

ustanawiająca indywidualne programy kontroli i inspekcji dotyczące niektórych połowów oraz uchylająca decyzje wykonawcze 2012/807/UE, 2013/328/UE, 2013/305/UE oraz 2014/156/UE







Artykuł 1

Przedmiot

1. Niniejsza decyzja ustanawia indywidualne programy kontroli i inspekcji dotyczące:

a) połowów eksploatujących stada lub gatunki objęte planami wieloletnimi, o których mowa w art. 9 i 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 ( 1 ), oraz planami przyjętymi zgodnie z art. 18 tego rozporządzenia, jak również objęte innymi środkami unijnymi przyjętymi na podstawie art. 43 ust. 3 Traktatu, przewidującymi ograniczenia ilościowe i przydział uprawnień do połowów;

b) połowów eksploatujących gatunki objęte obowiązkiem wyładunku zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

c) niektórych połowów eksploatujących stada lub gatunki objęte środkami ochrony i zarządzania przyjętymi przez regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem,

jak określono w załącznikach I–V.

2. Indywidualne programy kontroli i inspekcji są określone w załącznikach I–V i są realizowane przez państwa członkowskie, o których mowa w tych załącznikach („zainteresowane państwa członkowskie”).

Artykuł 2

Zakres

Indywidualne programy kontroli i inspekcji obejmują następujące działania:

a) działalność połowową w rozumieniu art. 4 pkt 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 w obszarach wymienionych w załącznikach I–V do niniejszej decyzji („dane obszary”);

b) działalność związaną z połowami, w tym ważenie, przetwarzanie, wprowadzanie do obrotu, przewożenie i przechowywanie produktów rybołówstwa;

c) przywóz i przywóz pośredni zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 ( 2 ) w odniesieniu do połowów objętych załącznikiem I;

d) wywóz i powrotny wywóz zgodnie z art. 2 ust. 13 i 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 w odniesieniu do połowów objętych załącznikiem I;

e) połowy rekreacyjne określone w art. 4 pkt 28 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, jeżeli są objęte unijnymi środkami ochrony i są wyszczególnione w odpowiednim załączniku;

f) środki nadzwyczajne zgodnie z art. 108 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 oraz środki Komisji w przypadku poważnego zagrożenia dla żywych zasobów morza zgodnie z art. 12 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

Artykuł 3

Cele

1. Indywidualne programy kontroli i inspekcji zapewniają jednolite i skuteczne wdrożenie środków ochrony i kontroli obowiązujących w odniesieniu do stad i połowów, o których mowa w załącznikach I–V.

2. Działania kontrolne i inspekcyjne prowadzone w ramach każdego indywidualnego programu kontroli i inspekcji mają w szczególności na celu zapewnienie przestrzegania następujących przepisów:

a) przepisów o zarządzaniu uprawnieniami do połowów oraz wszelkich indywidualnych warunków z nimi związanych, w tym w zakresie monitorowania poziomu wykorzystania kwot oraz systemu nakładów połowowych w przedmiotowych obszarach;

b) przepisów o obowiązkach sprawozdawczych w odniesieniu do działalności połowowej, w szczególności w zakresie wiarygodności odnotowanych i zgłaszanych informacji;

c) przepisów o obowiązku wyładunku wszystkich połowów gatunków podlegających obowiązkowi wyładunku zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013 oraz środków mających na celu ograniczenie odrzutów, przewidzianych w tytule IIIa rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98 ( 3 );

d) specjalnych przepisów dotyczących ważenia określonych gatunków pelagicznych przewidzianych w art. 78–89 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 404/2011 ( 4 );

e) przepisów szczegółowych zatwierdzonych przez regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem w odniesieniu do stad i obszarów wchodzących w zakres niniejszej decyzji.

Artykuł 4

Priorytety

1. Zainteresowane państwa członkowskie prowadzą kontrolę i inspekcję w odniesieniu do działalności połowowej i działalności związanej z połowami w odniesieniu do różnych stad i obszarów, o których mowa w załącznikach I–V do niniejszej decyzji, na podstawie zarządzania ryzykiem, zgodnie z art. 5 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 i art. 98 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011.

2. Każde zainteresowane państwo członkowskie przypisuje kontroli i inspekcjom poziom priorytetowości na podstawie wyników oceny ryzyka przeprowadzonej zgodnie z procedurami określonymi w art. 5.

3. Każdy statek rybacki lub każdy segment floty, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. b), podlega kontroli i inspekcjom zgodnie z poziomem priorytetowości przypisanym zgodnie z ust. 2, aby zapewnić, by wszystkie stada objęte połowami określonymi w załącznikach I–V były należycie uwzględnione.

4. Inspekcje na lądzie dotyczące operatorów prowadzących działalność związaną z połowami przeprowadza się, gdy odnoszą się do danego etapu w łańcuchu połowów/wprowadzania do obrotu i stanowią element strategii zarządzania ryzykiem, o której mowa w art. 6.

Artykuł 5

Procedury oceny ryzyka oraz związek ze wspólnymi planami rozmieszczenia

1. Co najmniej raz w roku zainteresowane państwa członkowskie oceniają ryzyko w odniesieniu do połowów wymienionych w załącznikach I–V zgodnie ze zharmonizowaną metodyką ustaloną przez państwa członkowskie we współpracy z Europejską Agencją Kontroli Rybołówstwa („EFCA”) i w oparciu o prawdopodobne ryzyko nieprzestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa.

2. Metodyka oceny ryzyka, o której mowa w ust. 1, przewiduje, że państwa członkowskie:

a) rozpatrują, wykorzystując wszystkie dostępne i istotne informacje, prawdopodobieństwo wystąpienia przypadku nieprzestrzegania przepisów oraz jego ewentualne konsekwencje;

b) określają poziom ryzyka według stad, narzędzi połowowych, odnośnego obszaru (zwanego dalej „segmentem floty”) i okresu w roku, na podstawie prawdopodobieństwa wystąpienia i ewentualnych konsekwencji. Szacowany poziom ryzyka wyraża się jako „bardzo wysoki”, „wysoki”, „średni” lub „niski”.

3. W ramach wspólnego planu rozmieszczenia ustanowionego przez EFCA zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 768/2005 („wspólny plan rozmieszczenia”) każde zainteresowane państwo członkowskie przekazuje EFCA wyniki swojej oceny ryzyka. Aby ułatwić programowanie strategii zarządzania ryzykiem, o której mowa w art. 6, określa się stwierdzony rodzaj ewentualnego (ryzyka) nieprzestrzegania obowiązujących przepisów wspólnej polityki rybołówstwa. Państwa członkowskie niezwłocznie informują EFCA o wszelkich zmianach dotyczących szacowanego poziomu ryzyka.

4. EFCA wykorzystuje informacje otrzymane od państw członkowskich przy koordynowaniu oceny ryzyka na szczeblu regionalnym.

5. Zainteresowane państwa członkowskie sporządzają wykaz swoich statków, wskazując w nim przynajmniej statki średniego, wysokiego i bardzo wysokiego ryzyka. Wykaz statków jest regularnie aktualizowany z uwzględnieniem informacji zebranych w trakcie działań kontrolnych i inspekcyjnych, w tym w trakcie wspólnych kontroli i inspekcji, oraz wszelkich istotnych informacji dostarczonych przez inne państwa członkowskie.

6. W przypadku gdy statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego, które nie jest zainteresowanym państwem członkowskim, lub statek rybacki państwa trzeciego prowadzi działalność na danych obszarach, poziom ryzyka zgodnie z ust. 5 określa nadbrzeżne państwo członkowskie, na którego wodach statek rybacki prowadzi działalność, chyba że organy państwa bandery podadzą, w ramach art. 8 niniejszej decyzji, poziom tego ryzyka.

7. W ramach wspólnego planu rozmieszczenia i ze względów operacyjnych zainteresowane państwa członkowskie przekazują EFCA wykaz statków ustanowiony zgodnie z ust. 5 i 6. W celu ułatwienia skutecznych działań kontrolnych i inspekcyjnych określa się stwierdzony rodzaj ryzyka mający zastosowanie do statków. Zainteresowane państwa członkowskie niezwłocznie informują EFCA o wszelkich zmianach po aktualizacji swoich wykazów.

Artykuł 6

Krajowe i regionalne strategie zarządzania ryzykiem

1. Na podstawie wyników oceny ryzyka każde zainteresowane państwo członkowskie ustanawia co najmniej raz w roku krajową strategię zarządzania ryzykiem ukierunkowaną na zapewnienie przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa. Strategia ta obejmuje identyfikację, opis i przydział odpowiednich zasobów, instrumentów kontroli i środków służących do przeprowadzania inspekcji, z uwzględnieniem zidentyfikowanego poziomu ryzyka, charakteru ryzyka nieprzestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa oraz z uwzględnieniem osiągnięcia docelowych wartości odniesienia.

2. EFCA – na podstawie regionalnej oceny ryzyka, o której mowa w art. 5 ust. 4 niniejszej decyzji – ustanawia regionalną strategię zarządzania ryzykiem zgodną z ust. 1 niniejszego artykułu. EFCA koordynuje i realizuje tę regionalną strategię zarządzania ryzykiem poprzez wspólny plan rozmieszczenia.

Artykuł 7

Docelowe wartości odniesienia

1. Bez uszczerbku dla docelowych wartości odniesienia określonych w pkt 4 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 i w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 docelowe wartości odniesienia dla inspekcji statków rybackich określono w pkt 4, odpowiednio, załączników I–V do niniejszej decyzji.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie mogą stosować ewentualnie różne docelowe wartości odniesienia wyrażone jako poprawa poziomu przestrzegania przepisów, zgodnie ze zharmonizowaną metodyką ustanowioną we współpracy z EFCA, aby osiągnąć cele określone w art. 3 niniejszej decyzji, pod warunkiem że:

a) szczegółowa analiza działalności połowowej lub działalności związanej z połowami oraz zagadnień związanych z egzekwowaniem przepisów uzasadnia potrzebę ustanowienia docelowych wartości odniesienia wyrażonych jako poprawa poziomu przestrzegania przepisów;

b) zainteresowane państwa członkowskie określają działania w zakresie kontroli i inspekcji, jak również strategię służącą osiągnięciu wyników oczekiwanych w związku z poprawą poziomu przestrzegania przepisów;

c) wartości odniesienia wyrażone jako poprawa poziomu przestrzegania przepisów nie mają negatywnego wpływu na cele, priorytety i procedury oparte na analizie ryzyka, określone w indywidualnych programach kontroli i inspekcji;

d) wartości odniesienia wyrażone jako poprawa poziomu przestrzegania przepisów są zgłaszane Komisji najpóźniej rok po wejściu w życie niniejszej decyzji i następnie co 2 lata, przy czym Komisja nie zgłosi sprzeciwu wobec tych wartości w terminie 90 dni od zgłoszenia.

3. Wszystkie docelowe wartości odniesienia podlegają ocenie rocznej na podstawie sprawozdań oceniających, o których mowa w art. 11 ust. 1, oraz – w stosownych przypadkach – podlegają przeglądowi w ramach oceny określonej w art. 11 ust. 6.

4. W stosownych przypadkach skuteczność docelowym wartościom odniesienia, o których mowa w niniejszym artykule, nadaje się we wspólnym planie rozmieszczenia.

Artykuł 8

Współpraca między państwami członkowskimi i z państwami trzecimi

1. Zainteresowane państwa członkowskie współpracują podczas realizacji indywidualnych programów kontroli i inspekcji.

2. W stosownych przypadkach wszystkie pozostałe państwa członkowskie współpracują z zainteresowanymi państwami członkowskimi i EFCA, aby osiągnąć cele wspólnych planów rozmieszczenia.

3. Zainteresowane państwa członkowskie i EFCA mogą współpracować z właściwymi organami państw trzecich na rzecz realizacji indywidualnych programów kontroli i inspekcji.

Artykuł 9

Wspólne działania inspekcyjne i nadzorcze

1. Aby zwiększyć efektywność i skuteczność krajowych systemów kontroli rybołówstwa, zainteresowane państwa członkowskie prowadzą, w stosownych przypadkach, wspólne działania inspekcyjne i nadzorcze na swoich terytoriach oraz na wodach podlegających ich jurysdykcji oraz – w stosownych przypadkach – na wodach międzynarodowych. Nie naruszając przepisów art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, w stosownych przypadkach, działania te prowadzone są w ramach wspólnych planów rozmieszczenia, o których mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 768/2005.

2. Do celów wspólnych działań inspekcyjnych i nadzorczych każde z zainteresowanych państw członkowskich:

a) zapewnia, aby urzędnicy i inspektorzy unijni z innych zainteresowanych państw członkowskich byli zapraszani do uczestnictwa we wspólnych działaniach inspekcyjnych i nadzorczych;

b) ustanawia wspólne procedury operacyjne mające zastosowanie do statków nadzorujących;

c) stosuje standardowe procedury inspekcji, uzgodnione z EFCA w ramach wspólnego planu rozmieszczenia;

d) w stosownych przypadkach wyznacza punkty kontaktowe, o których mowa w art. 80 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

3. We wspólnych działaniach inspekcyjnych i nadzorczych mogą uczestniczyć urzędnicy z zainteresowanych państw członkowskich i inspektorzy unijni.

Artykuł 10

Wymiana danych

▼M1

1. W celu realizacji indywidualnych programów kontroli i inspekcji każde zainteresowane państwo członkowskie zapewnia elektroniczną wymianę z innymi zainteresowanymi państwami członkowskimi i EFCA danych dotyczących działalności połowowej i działalności związanej z połowami, objętej indywidualnymi programami kontroli i inspekcji. Komisja ma dostęp do danych wymienianych na podstawie niniejszego akapitu.

▼B

Wymiana danych, o której mowa w akapicie pierwszym, jest zgodna z art. 111 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 oraz z art. 118 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011 i załącznikiem XII do tego rozporządzenia.

▼M1

2. Dane wymieniane zgodnie z ust. 1 mogą obejmować dane osobowe. EFCA, Komisja i państwa członkowskie mogą przetwarzać dane osobowe, do których mają dostęp zgodnie z ust. 1, w celu wypełnienia swoich zadań i obowiązków w ramach indywidualnych programów kontroli i inspekcji. EFCA, Komisja i państwa członkowskie wprowadzają, zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) 2016/679 i art. 4 rozporządzenia (UE) 2018/1725, środki zapewniające odpowiednią ochronę danych osobowych.

▼B

3. Dane osobowe zawarte w informacjach wymienianych na podstawie ust. 1 nie są przechowywane przez okres dłuższy niż 10 lat, z wyjątkiem sytuacji, gdy takie dane osobowe są niezbędne do przeprowadzenia działań następczych związanych z postępowaniem w związku z naruszeniem przepisów, inspekcją bądź postępowaniem sądowym lub administracyjnym. W takim przypadku dane osobowe mogą być przechowywane przez 20 lat. Jeżeli dane osobowe zawarte w informacjach wymienianych na podstawie ust. 1 są przechowywane przez dłuższy okres, dane te są anonimizowane.

4. Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 3 dane osobowe zawarte w informacjach wymienianych na podstawie ust. 1 mogą być przechowywane przez okres przekraczający okresy określone w ust. 3 wyłącznie do celów prowadzenia badań naukowych i na potrzeby doradztwa naukowego zgodnie z art. 89 rozporządzenia (UE) 2016/679.

5. Państwa członkowskie przetwarzają dane osobowe zgromadzone na podstawie niniejszej decyzji zgodnie z art. 4 pkt 7 rozporządzenia (UE) 2016/679.

▼M1

6. EFCA, Komisja i organy państw członkowskich zapewniają bezpieczeństwo przetwarzania danych osobowych, które odbywa się na podstawie niniejszej decyzji. EFCA i organy państw członkowskich współpracują w zakresie zadań związanych z bezpieczeństwem.

7. EFCA, Komisja i państwa członkowskie wprowadzają środki w celu zapewnienia odpowiedniej ochrony poufności informacji otrzymanych na podstawie niniejszej decyzji zgodnie z art. 113 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

▼B

Artykuł 11

Przekazywanie informacji i ocena

1. Do dnia 31 marca każdego roku każde państwo członkowskie przesyła Komisji i EFCA sprawozdanie dotyczące działań kontrolnych i inspekcyjnych prowadzonych w ramach indywidualnych programów kontroli i inspekcji w poprzednim roku kalendarzowym.

2. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej informacje wymienione w załączniku VI.

3. Informacje, o których mowa w załączniku VI pkt IV, są nadal wymieniane i aktualizowane w każdym sprawozdaniu do momentu zakończenia danego działania zgodnie z prawem zainteresowanego państwa członkowskiego. Jeżeli po wykryciu poważnego naruszenia nie podjęto żadnych działań, należy podać wyjaśnienie.

4. W przypadku połowów, o których mowa w załączniku I, informacje, o których mowa w załączniku VI pkt IV, są przekazywane Komisji i EFCA drogą elektroniczną do dnia 15 września i są aktualizowane do dnia 31 marca następnego roku.

5. W ramach rocznej oceny skuteczności wspólnych planów rozmieszczenia, o której mowa w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 768/2005, EFCA uwzględnia sprawozdania, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

6. Co najmniej raz na dwa lata Komisja zwołuje posiedzenie Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury w celu dokonania oceny realizacji oraz adekwatności i skuteczności indywidualnych programów kontroli i inspekcji oraz ich ogólnego wpływu na przestrzeganie przepisów przez statki rybackie i operatorów.

Artykuł 12

Uchylenie i okres przejściowy

Nie naruszając przepisów drugiego akapitu niniejszego artykułu, uchyla się decyzje wykonawcze 2012/807/UE, 2013/328/UE, 2013/305/UE i 2014/156/UE.

Decyzje wykonawcze 2012/807/UE, 2013/328/UE, 2013/305/UE i 2014/156/UE mają jednak nadal zastosowanie do sprawozdania, które państwa członkowskie mają przedłożyć w 2019 r. w odniesieniu do działań kontrolnych i inspekcyjnych przeprowadzonych w 2018 r.

Artykuł 13

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2019 r.

▼M1









ZAŁĄCZNIK I

SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE NA TEMAT INDYWIDUALNEGO PROGRAMU KONTROLI I INSPEKCJI DOTYCZĄCEGO POŁOWÓW GATUNKÓW ICCAT ( 5 )WE WSCHODNIM ATLANTYKU I W MORZU ŚRÓDZIEMNYM ORAZ POŁOWÓW NIEKTÓRYCH GATUNKÓW DENNYCH I PELAGICZNYCH W MORZU ŚRÓDZIEMNYM

1. Ten indywidualny program kontroli i inspekcji obejmuje obszary geograficzne określone w następujący sposób:

a) „wschodni Atlantyk” oznacza podobszary 7, 8, 9 i 10 Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES ( 6 )) zgodnie z definicją zawartą w załączniku III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 218/2009 ( 7 ) oraz rejon FAO ( 8 ) 34.1.2;

b) „Morze Śródziemne” oznacza podobszary FAO 37.1, 37.2 i 37.3 lub podobszary geograficzne 1–27 określone w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1343/2011 ( 9 );

c) „północny Adriatyk” i „południowy Adriatyk” oznaczają podobszary geograficzne 17 i 18 określone w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1343/2011;

d) „Cieśnina Sycylijska” oznacza podobszary geograficzne 12, 13, 14, 15 i 16 określone w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1343/2011;

e) „Morze Jońskie” oznacza podobszary geograficzne 19, 20 i 21 określone w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1343/2011;

f) „Morze Lewantyńskie” oznacza podobszary geograficzne 24, 25, 26 i 27 określone w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1343/2011;

g) „Morze Alborańskie” oznacza podobszary geograficzne 1–3 określone w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1343/2011.

2. Zainteresowane państwa członkowskie to: Chorwacja, Cypr, Francja, Grecja, Hiszpania, Malta, Portugalia, Słowenia i Włochy.

3. W programie należy uwzględnić następujące połowy:

— połowy (w tym połowy rekreacyjne) stad tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym,

— połowy (w tym połowy rekreacyjne) włócznika w Morzu Śródziemnym,

— połowy tuńczyka białego w Morzu Śródziemnym,

— połowy sardynki europejskiej i sardeli europejskiej w północnym i południowym Adriatyku,

— połowy morszczuka europejskiego ( Merluccius merluccius ) w Cieśninie Sycylijskiej i podobszarach GFCM 1, 5, 6, 7, 9, 10 i 11 oraz w północnym Adriatyku i południowym Adriatyku,

— połowy krewetki głębokowodnej różowej ( Parapenaeus longirostris ) w Cieśninie Sycylijskiej i podobszarach GFCM 1, 5, 6, 9, 10 i 11 oraz w północnym Adriatyku i południowym Adriatyku,

— połowy krewetki głębokowodnej w Morzu Lewantyńskim i Morzu Jońskim,

— połowy bladoczerwonej krewetki głębokowodnej ( Aristeus antennatus ) w podobszarach GFCM 1, 5, 6, 7 oraz w Cieśninie Sycylijskiej,

— połowy czerwonej krewetki głębinowej ( Aristaeomorpha foliacea ) w podobszarach GFCM 9, 10, 11 oraz w Cieśninie Sycylijskiej,

— połowy homarca ( Nephrops norvegicus ) w podobszarach GFCM 5, 6, 9, 11 oraz w północnym Adriatyku i południowym Adriatyku,

— połowy barbaty ( Mullus barbatus ) w podobszarach GFCM 1, 5, 6, 7, 9, 10, 11 oraz w północnym Adriatyku i południowym Adriatyku,

— połowy morlesza bogara w Morzu Alborańskim,

— połowy soli w podobszarze GFCM 17,

— połowy korala czerwonego w Morzu Śródziemnym,

— połowy koryfeny w międzynarodowych wodach Morza Śródziemnego,

— połowy węgorza europejskiego ( Anguilla anguilla ) w wodach Unii Morza Śródziemnego,

— połowy gatunków objętych obowiązkiem wyładunku na podstawie art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

4. Docelowe wartości odniesienia dla inspekcji

Państwa członkowskie określone w pkt 2 niniejszego załącznika wdrażają następujące wartości odniesienia:

a) Działania inspekcyjne na morzu. Co roku co najmniej 60 % wszystkich inspekcji na morzu (z wyjątkiem nadzoru z powietrza) przeprowadza się na statkach rybackich należących do segmentów floty zaliczonych do dwóch najwyższych kategorii ryzyka określonych zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2, zapewniając, by oba te segmenty floty były odpowiednio i proporcjonalnie uwzględnione.

b) Inspekcje przy wyładunku (inspekcje w portach i przed pierwszą sprzedażą). Co roku co najmniej 60 % wszystkich inspekcji przy wyładunku przeprowadza się na statkach rybackich należących do segmentów floty zaliczonych do dwóch najwyższych kategorii ryzyka określonych zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2, zapewniając, by oba te segmenty floty były odpowiednio i proporcjonalnie uwzględnione.

c) Inspekcje tonarów i obiektów hodowlanych związanych z połowami stad tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym. Co roku inspekcje obejmują 100 % operacji umieszczania w sadzach i czynności transferu w tonarach i obiektach hodowlanych, w tym operacje uwalniania ryb.









ZAŁĄCZNIK II

SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE NA TEMAT INDYWIDUALNEGO PROGRAMU KONTROLI I INSPEKCJI DOTYCZĄCEGO NIEKTÓRYCH POŁOWÓW W MORZU CZARNYM

1. Ten indywidualny program kontroli i inspekcji obejmuje obszary geograficzne określone w następujący sposób:

wody Unii Morza Czarnego, przy czym, „Morze Czarne” oznacza podobszar geograficzny 29 Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM) określony w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1343/2011.

2. Zainteresowane państwa członkowskie to Bułgaria i Rumunia.

3. W programie należy uwzględnić następujące połowy:

— połowy turbota w Morzu Czarnym,

— połowy szprota w Morzu Czarnym,

— połowy gatunków objętych obowiązkiem wyładunku na podstawie art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

4. Docelowe wartości odniesienia dla inspekcji

Państwa członkowskie określone w pkt 2 niniejszego załącznika wdrażają następujące wartości odniesienia:

a) Działania inspekcyjne na morzu. Co roku co najmniej 60 % wszystkich inspekcji na morzu (z wyjątkiem nadzoru z powietrza) przeprowadza się na statkach rybackich należących do segmentów floty zaliczonych do dwóch najwyższych kategorii ryzyka określonych zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2, zapewniając, by oba te segmenty floty były odpowiednio i proporcjonalnie uwzględnione.

b) Inspekcje przy wyładunku (inspekcje w portach i przed pierwszą sprzedażą). Co roku co najmniej 60 % wszystkich inspekcji przy wyładunku przeprowadza się na statkach rybackich należących do segmentów floty zaliczonych do dwóch najwyższych kategorii ryzyka określonych zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2, zapewniając, by oba te segmenty floty były odpowiednio i proporcjonalnie uwzględnione.

▼B









ZAŁĄCZNIK III

SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE NA TEMAT INDYWIDUALNEGO PROGRAMU KONTROLI I INSPEKCJI DOTYCZĄCEGO POŁOWÓW NIEKTÓRYCH GATUNKÓW PELAGICZNYCH I DENNYCH W MORZU BAŁTYCKIM

1. Ten indywidualny program kontroli i inspekcji obejmuje obszary geograficzne określone w następujący sposób:

wody Unii Morza Bałtyckiego, przy czym „Morze Bałtyckie” oznacza obszary ICES IIIb, IIIc i IIId.

2. Zainteresowane państwa członkowskie to: Dania, Estonia, Finlandia, Litwa, Łotwa, Niemcy, Polska i Szwecja.

3. W programie należy uwzględnić następujące połowy:

— połowy dorsza atlantyckiego (w tym połowy rekreacyjne w podrejonach 22–24), śledzia atlantyckiego, łososia atlantyckiego, szprota,

— połowy węgorza europejskiego ( Anguilla anguilla ) w wodach Unii Morza Bałtyckiego,

— połowy gatunków objętych obowiązkiem wyładunku na podstawie art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

4. Docelowe wartości odniesienia dla inspekcji

Państwa członkowskie określone w pkt 2 niniejszego załącznika wdrażają następujące wartości odniesienia:

a) Działania inspekcyjne na morzu. Co roku co najmniej 60 % wszystkich inspekcji na morzu (z wyjątkiem nadzoru z powietrza) przeprowadza się na statkach rybackich należących do segmentów floty zaliczonych do dwóch najwyższych kategorii ryzyka określonych zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2, zapewniając, by oba te segmenty floty były odpowiednio i proporcjonalnie uwzględnione.

b) Inspekcje przy wyładunku (inspekcje w portach i przed pierwszą sprzedażą). Co roku co najmniej 60 % wszystkich inspekcji przy wyładunku przeprowadza się na statkach rybackich należących do segmentów floty zaliczonych do dwóch najwyższych kategorii ryzyka określonych zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2, zapewniając, by oba te segmenty floty były odpowiednio i proporcjonalnie uwzględnione.









ZAŁĄCZNIK IV

SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE NA TEMAT INDYWIDUALNEGO PROGRAMU KONTROLI I INSPEKCJI DOTYCZĄCEGO POŁOWÓW NIEKTÓRYCH GATUNKÓW DENNYCH I PELAGICZNYCH W MORZU PÓŁNOCNYM I W REJONIE ICES IIa

1. Ten indywidualny program kontroli i inspekcji obejmuje obszary geograficzne określone w następujący sposób:

— wody Unii Morza Północnego, przy czym „Morze Północne” oznacza obszary ICES IIIa oraz IV,

— wody Unii rejonu ICES IIa.

2. Zainteresowane państwa członkowskie to: Belgia, Dania, Francja, Irlandia, Niderlandy, Niemcy, Szwecja i Zjednoczone Królestwo.

3. W programie należy uwzględnić następujące połowy:

— połowy makreli, śledzia atlantyckiego, ostroboka, błękitka, argentyny smukłej, szprota; dobijakowatych i okowiela; dorsza atlantyckiego, plamiaka, witlinka, czarniaka, homarca, soli, gładzicy, morszczuka europejskiego, krewetki północnej,

— połowy węgorza europejskiego ( Anguilla anguilla ),

— połowy gatunków objętych obowiązkiem wyładunku na podstawie art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

4. Docelowe wartości odniesienia dla inspekcji

Państwa członkowskie określone w pkt 2 niniejszego załącznika wdrażają następujące wartości odniesienia:

a) Działania inspekcyjne na morzu. Co roku co najmniej 60 % wszystkich inspekcji na morzu (z wyjątkiem nadzoru z powietrza) przeprowadza się na statkach rybackich należących do segmentów floty zaliczonych do dwóch najwyższych kategorii ryzyka określonych zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2, zapewniając, by oba te segmenty floty były odpowiednio i proporcjonalnie uwzględnione.

b) Inspekcje przy wyładunku (inspekcje w portach i przed pierwszą sprzedażą). Co roku co najmniej 60 % wszystkich inspekcji przy wyładunku przeprowadza się na statkach rybackich należących do segmentów floty zaliczonych do dwóch najwyższych kategorii ryzyka określonych zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2, zapewniając, by oba te segmenty floty były odpowiednio i proporcjonalnie uwzględnione.









ZAŁĄCZNIK V

SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE NA TEMAT INDYWIDUALNEGO PROGRAMU KONTROLI I INSPEKCJI DOTYCZĄCEGO POŁOWÓW NIEKTÓRYCH GATUNKÓW DENNYCH I PELAGICZNYCH W WODACH ZACHODNICH PÓŁNOCNO-WSCHODNIEGO ATLANTYKU

1. Ten indywidualny program kontroli i inspekcji obejmuje obszary geograficzne określone w następujący sposób:

wody Unii wód zachodnich północno-wschodniego Atlantyku, przy czym „wody zachodnie północno-wschodniego Atlantyku” oznaczają: obszary ICES V (z wyjątkiem Va i tylko wody Unii obszaru Vb), VI i VII, VIII, IX i X (wody wokół Azorów) oraz obszary CECAF ( 10 ) 34.1.1, 34.1.2 i 34.2.0 (wody wokół Madery i Wysp Kanaryjskich).

2. Zainteresowane państwa członkowskie to: Belgia, Dania, Estonia, Francja, Hiszpania, Irlandia, Litwa, Łotwa, Niderlandy, Niemcy, Polska, Portugalia i Zjednoczone Królestwo.

3. W programie należy uwzględnić następujące połowy:

— połowy makreli, śledzia atlantyckiego, ostroboka, błękitka, kaprosza, sardeli europejskiej, argentyny smukłej, sardynki europejskiej i szprota w wodach Unii podobszarów ICES V, VI, VII, VIII i IX oraz w wodach Unii rejonu CECAF 34.1.11,

— połowy stad morszczuka europejskiego, które występują w rejonie ICES Vb (wody Unii), VIa (wody Unii), podobszarze ICES VII oraz rejonach ICES VIII a, b, d, e (zwane zwykle północnym stadem morszczuka europejskiego),

— połowy stad, które występują w rejonach VIIIc i IXa, określonych przez Międzynarodową Radę Badań Morza (zwane zwykle południowym stadem morszczuka europejskiego); połowy stada homarca, które występuje w rejonie ICES VIIIc i IXa,

— połowy stada soli w rejonach ICES VIIIa, VIIIb i VIIe ( 11 ),

— połowy dorsza atlantyckiego, soli i gładzicy w wodach Unii obszarów ICES VIa, VIIa oraz VIId,

— połowy węgorza europejskiego ( Anguilla anguilla ) w wodach Unii obszarów ICES VI, VII, VIII oraz IX,

— połowy gatunków objętych obowiązkiem wyładunku na podstawie art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

4. Docelowe wartości odniesienia dla inspekcji

Państwa członkowskie określone w pkt 2 niniejszego załącznika wdrażają następujące wartości odniesienia:

a) Działania inspekcyjne na morzu. Co roku co najmniej 60 % wszystkich inspekcji na morzu (z wyjątkiem nadzoru z powietrza) przeprowadza się na statkach rybackich należących do segmentów floty zaliczonych do dwóch najwyższych kategorii ryzyka określonych zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2, zapewniając, by oba te segmenty floty były odpowiednio i proporcjonalnie uwzględnione.

b) Inspekcje przy wyładunku (inspekcje w portach i przed pierwszą sprzedażą). Co roku co najmniej 60 % wszystkich inspekcji przy wyładunku przeprowadza się na statkach rybackich należących do segmentów floty zaliczonych do dwóch najwyższych kategorii ryzyka określonych zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2, zapewniając, by oba te segmenty floty były odpowiednio i proporcjonalnie uwzględnione.









ZAŁĄCZNIK VI

TREŚĆ SPRAWOZDANIA OCENIAJĄCEGO

Sprawozdania oceniające zawierają co najmniej następujące informacje:

I. Ogólna analiza przeprowadzonych działań w zakresie kontroli, inspekcji i egzekwowania przepisów

Zainteresowane państwa członkowskie zgłaszają następujące informacje w podziale na baseny morskie zgodnie z załącznikami I–V:

— wyniki oceny ryzyka wraz z opisem ryzyka i zagrożeń zidentyfikowanych przez zainteresowane państwo członkowskie w odniesieniu do połowów objętych indywidualnymi programami kontroli i inspekcji (w stosownych przypadkach należy podać informacje na temat procesu przeglądu/aktualizacji),

— zestawienie w formie tabeli dotyczące segmentów floty i ich poziomów ryzyka,

— szczegółowe informacje na temat strategii zarządzania ryzykiem.

II. Szczegółowa analiza przeprowadzonych działań w zakresie kontroli, inspekcji i egzekwowania przepisów

Zainteresowane państwa członkowskie zgłaszają następujące informacje w podziale na baseny morskie zgodnie z załącznikami I–V.







Tabela 1 Zestawienie danych o inspekcjach na morzu Dni patrolowe [w dniach] Liczba wszystkich inspekcji na morzu Liczba wszystkich podejrzewanych poważnych naruszeń Liczba inspekcji na morzu na statkach rybackich z segmentów floty o najwyższej kategorii ryzyka Liczba inspekcji na morzu na statkach rybackich z segmentów floty o drugiej najwyższej kategorii ryzyka Liczba inspekcji na morzu na statkach rybackich z segmentów floty o kategoriach ryzyka innych niż najwyższa i druga najwyższa kategoria ryzyka Liczba podejrzewanych poważnych naruszeń w przypadku statków rybackich w segmentach floty o najwyższej kategorii ryzyka Liczba podejrzewanych poważnych naruszeń w przypadku statków rybackich w segmentach floty o drugiej najwyższej kategorii ryzyka Liczba podejrzewanych poważnych naruszeń w przypadku statków rybackich z segmentów floty o kategoriach ryzyka innych niż najwyższa i druga najwyższa kategoria ryzyka Średni wskaźnik wszystkich poważnych naruszeń (*1) [w %] Wskaźnik poważnych naruszeń (*1) w przypadku statków rybackich z segmentów floty o najwyższej kategorii ryzyka [w %] Wskaźnik poważnych naruszeń (*1) w przypadku statków rybackich z segmentów floty o drugiej najwyższej kategorii ryzyka [w %] Wskaźnik poważnych naruszeń (*1) w przypadku statków rybackich z segmentów floty o kategoriach ryzyka innych niż najwyższa i druga najwyższa kategoria ryzyka [w %] (*1) Wskaźnik naruszeń to stosunek liczby podejrzewanych naruszeń do liczby inspekcji, wyrażony w %.







Tabela 2 Zestawienie danych o nadzorze na morzu Czas nadzoru z powietrza (w godzinach) Liczba wszystkich przypadków obserwacji w wyniku nadzoru powietrznego Liczba wszystkich przypadków obserwacji ze statków patrolowych Liczba wszystkich podejrzewanych poważnych naruszeń Liczba podejrzewanych poważnych naruszeń w przypadku statków rybackich w segmentach floty o najwyższej kategorii ryzyka Liczba podejrzewanych poważnych naruszeń w przypadku statków rybackich w segmentach floty o drugiej najwyższej kategorii ryzyka Liczba podejrzewanych poważnych naruszeń w przypadku statków rybackich z segmentów floty o kategoriach ryzyka innych niż najwyższa i druga najwyższa kategoria ryzyka







Tabela 3 Zestawienie danych o działaniach inspekcyjnych przy wyładunku (inspekcje w portach i przed pierwszą sprzedażą) Liczba inspektorów/dni [nieobowiązkowo] Liczba wszystkich inspekcji przy wyładunku Liczba wszystkich podejrzewanych poważnych naruszeń Liczba inspekcji na statkach rybackich z segmentów floty o najwyższej kategorii ryzyka Liczba inspekcji na statkach rybackich z segmentów floty o drugiej najwyższej kategorii ryzyka Liczba inspekcji na statkach rybackich z segmentów floty o kategoriach ryzyka innych niż najwyższa i druga najwyższa kategoria ryzyka Liczba podejrzewanych poważnych naruszeń w przypadku statków rybackich w segmentach floty o najwyższej kategorii ryzyka Liczba podejrzewanych poważnych naruszeń w przypadku statków rybackich w segmentach floty o drugiej najwyższej kategorii ryzyka Liczba podejrzewanych poważnych naruszeń w przypadku statków rybackich z segmentów floty o kategoriach ryzyka innych niż najwyższa i druga najwyższa kategoria ryzyka Średni wskaźnik poważnych naruszeń (*1) (łącznie) Wskaźnik poważnych naruszeń (*1) w przypadku statków rybackich z segmentów floty o najwyższej kategorii ryzyka Wskaźnik poważnych naruszeń (*1) w przypadku statków rybackich z segmentów floty o drugiej najwyższej kategorii ryzyka Wskaźnik poważnych naruszeń (*1) w przypadku statków rybackich z segmentów floty o kategoriach ryzyka innych niż najwyższa i druga najwyższa kategoria ryzyka [w %] (*1) Wskaźnik naruszeń to stosunek liczby podejrzewanych naruszeń do liczby inspekcji, wyrażony w %.







Tabela 4 Zestawienie danych o działaniach inspekcyjnych na lądzie przeprowadzonych w odniesieniu do operatorów (z wyłączeniem inspekcji w portach i przed pierwszą sprzedażą, których dotyczy tabela 3) Liczba inspektorów/dni na lądzie [nieobowiązkowo] Liczba wszystkich inspekcji na lądzie Liczba wszystkich podejrzewanych poważnych naruszeń Wskaźnik poważnych naruszeń (*1) (*1) Wskaźnik naruszeń to stosunek liczby podejrzewanych naruszeń do liczby inspekcji, wyrażony w %.

III. Kontrola obowiązku wyładunku

Państwa członkowskie przekazują szczegółowe informacje na temat zasobów, instrumentów i środków, które przewidziano na potrzeby kontroli obowiązku wyładunku, oraz wyniki kontroli.

W szczególności należy podać co najmniej następujące informacje:

1) łączna liczba statków z obserwatorem kontroli;

2) liczba statków wyposażonych w telewizję przemysłową (CCTV);

3) liczba inspekcji na morzu przeprowadzonych z wykorzystaniem analizy ostatniego zaciągu;

4) stosowane środki kontroli inne niż środki wymienione w pkt 1–3; należy określić te środki kontroli (np. nadzór z powietrza prowadzony ze statków powietrznych, REM, dron);

5) łączna liczba naruszeń obowiązku wyładunku, ze wskazaniem liczby naruszeń, które polegają na nieprzestrzeganiu przepisów zawartych w odpowiednich planach w zakresie odrzutów.

IV. Informacje okresowe o wykrytych naruszeniach







Tabela 5 Format przekazywania informacji zgodnie z art. 11 dla każdej inspekcji, w trakcie której wykryto podejrzewane naruszenie Nazwa elementu Kod Opis i treść Oznaczenie inspekcji II. Kod kraju ISO alpha-2 + 9 cyfr, np. DK201900001 Data inspekcji DA RRRR-MM-DD Rodzaj inspekcji lub kontroli IT Morze, wyładunek, transport, pierwsza sprzedaż, przechowywanie, wprowadzanie do obrotu, transfer, kontrola transferu, umieszczanie w sadzach, przeładunek, wypuszczenie, dokumenty (należy wskazać) Oznaczenie każdego statku rybackiego, pojazdu lub operatora ID Numer w unijnym rejestrze floty rybackiej i nazwa statku rybackiego, numer rejestracyjny ICCAT (w stosownych przypadkach) Tonary lub identyfikacja pojazdu lub nazwa przedsiębiorstwa operatora, w tym obiektów hodowlanych. Narzędzia połowowe GE Kod narzędzia zgodny z Międzynarodową normą w zakresie statystycznej klasyfikacji narzędzi połowowych FAO Rodzaj podejrzewanego naruszenia TS Opis naruszenia ze wskazaniem odnośnych przepisów. W stosownych przypadkach należy wskazać rodzaj wykrytego naruszenia, stosując następujące kody: — Poważne naruszenia: — — kod 1–12 w odniesieniu do oznaczenia liczbowego (lewa kolumna) w załączniku XXX do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011, — odpowiednio kod „13”, „14” i „15” w odniesieniu do art. 90 ust. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia w sprawie kontroli, — kod „a”–„p” w odniesieniu do załącznika VIII do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1627 (1). — W przypadku naruszeń, które nie podlegają regulacjom UE: kod 99. W przypadku naruszeń związanych z przepisami przyjętymi przez RFMO i przetransponowanymi do prawa UE należy podać przepis i rozporządzenie, które zostały naruszone. Ilość przedmiotowych ryb powiązanych z naruszeniem, w podziale na gatunki AF Należy wskazać odnośne ilości każdego z gatunków na burcie lub (dla żywego tuńczyka błękitnopłetwego) w sadzach (dla tuńczyka błękitnopłetwego – masa i liczba). Aktualna sytuacja – działania następcze FU Określić aktualną sytuację: W TOKU, ZŁOŻONO ODWOŁANIE, NARUSZENIE POTWIERDZONE lub SPRAWA UMORZONA Grzywna (w odpowiednich przypadkach) SF Grzywna w EUR Konfiskata SC POŁOWY/NARZĘDZIA/INNE objęte konfiskatą fizyczną. Wartość konfiskaty w przypadku wartości połowu/narzędzi w EUR, np. 10 000 . Inne SO W razie cofnięcia licencji/upoważnienia, wpisać LI (licencja) lub AU (upoważnienie) + liczbę dni, np. AU30 Punkty (w odpowiednich przypadkach) SP Liczba punktów naliczona zgodnie z art. 126 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011, np. 12. Uwagi RM Jeżeli po wykryciu poważnego naruszenia nie podjęto żadnych działań, należy tu podać wyjaśnienie. (1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1627 z dnia 14 września 2016 r. w sprawie wieloletniego planu odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym oraz uchylenia rozporządzenia Rady (WE) nr 302/2009 (Dz.U. L 252 z 16.9.2016, s. 1).

V. Analiza docelowych wartości odniesienia wyrażonych jako poprawa poziomu przestrzegania przepisów

Jeżeli państwo członkowskie stosuje alternatywne docelowe wartości odniesienia, o których mowa w art. 7 ust. 2 niniejszej decyzji, należy podać następujące informacje:







Tabela 6 Osiągnięcie poprawy poziomu przestrzegania przepisów Poziom ryzyka [bardzo wysoki/wysoki/średni/niski] Opis związanego z działaniem zagrożenia/ryzyka/segmentu floty — Poziom zagrożenia/ryzyka na początku roku, wyrażony jako poziom przestrzegania przepisów — Docelowa poprawa poziomu przestrzegania przepisów — Poziom zagrożenia/ryzyka na końcu roku, wyrażony jako poziom przestrzegania przepisów — Liczba inspekcji na zagrożenie/ryzyko — Liczba wykrytych poważnych naruszeń na zagrożenie/ryzyko, w tym wskaźnik poważnych naruszeń i tendencje (w porównaniu z dwoma poprzednimi latami) — Udział procentowy liczby inspekcji przeprowadzonych na statkach rybackich/u operatorów, które doprowadziły do wykrycia co najmniej jednego poważnego naruszenia, — Analiza ex post, w tym ocena efektu odstraszającego oraz wyjaśnienie, jeżeli nie osiągnięto docelowego poziomu przestrzegania przepisów.

VI. Analiza pozostałych działań inspekcyjnych i kontrolnych: przeładunek, nadzór z powietrza, przywóz/wywóz

VII. Działania (np. Szkolenia lub spotkania informacyjne) zmierzające do poprawy przestrzegania przepisów przez statki rybackie i operatorów

VIII. Propozycje dotyczące podniesienia skuteczności kontroli, inspekcji i egzekwowania przepisów (osobno dla każdego zainteresowanego państwa członkowskiego)