1980L0155 — PL — 31.07.2001 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DYREKTYWA RADY z dnia 21 stycznia 1980 r. dotycząca koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i wykonywania działalności przez położne (80/155/EWG) (Dz.U. L 033, 11.2.1980, p.8)

zmienione przez:









▼B

DYREKTYWA RADY

z dnia 21 stycznia 1980 r.

dotycząca koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i wykonywania działalności przez położne

(80/155/EWG)







RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 49, 57 i 66, uwzględniając wniosek Komisji ( 1 ), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego ( 2 ), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ( 3 ), a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: zgodnie z art. 57 Traktatu przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne dotyczące podejmowania i wykonywania działalności przez położne muszą być koordynowane; ze względu na zdrowie publiczne konieczne jest w obrębie Wspólnoty dążenie do wspólnej definicji obszaru działania przedmiotowej grupy zawodowej oraz jej kształcenia; dążąc do tego celu nie uznano za wskazane narzucenia wszystkim Państwom Członkowskim ujednoliconego programu kształcenia; powinno zapewnić się tym państwom swobodę organizowania ich kształcenia w jak najszerszym zakresie; najlepszym rozwiązaniem jest określenie minimalnych zasad; koordynacja przewidziana niniejszą dyrektywą nie wyklucza dalszej koordynacji; w odniesieniu do kształcenia obecnie większość Państw Członkowskich nie dokonuje rozróżnienia między położnymi wykonującymi swój zawód jako pracownicy najemni a pracującymi na własny rachunek; stąd wydaje się konieczne rozszerzenie stosowania niniejszej dyrektywy na położne zatrudnione w charakterze pracowników najemnych, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:







Artykuł 1

1. Państwa Członkowskie uzależniają podejmowanie i wykonywanie działalności przez położne, określonej tytułami wymienionymi w art. 1 dyrektywy 80/154/EWG ( 4 ), od posiadania dyplomu, świadectwa lub innego dokumentu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji położnej, o których mowa ►M2 w Załączniku ◄ powyższej dyrektywy, gwarantującego, że w pełnym okresie trwania kształcenia osoba zainteresowana nabyła:

a) odpowiednią wiedzę w zakresie nauk, na których opiera się działalność położnych, a szczególnie położnictwa i ginekologii;

b) odpowiednią wiedzę w zakresie etyki oraz prawa zawodowego;

c) pogłębioną wiedzę o funkcjach biologicznych, anatomii i fizjologii w zakresie położnictwa i noworodków, jak również wiedzę o związkach między stanem zdrowia a fizycznym i społecznym środowiskiem człowieka oraz jego zachowaniem;

d) odpowiednie doświadczenie kliniczne, zdobyte w zatwierdzonych instytucjach pod nadzorem personelu wykwalifikowanego w położnictwie i opiece położniczej;

e) odpowiednie zrozumienie dla kształcenia personelu służby zdrowia i doświadczenia we współpracy z nim.

2. Kształcenie, określone w ust. 1, obejmuje:

— albo kurs położnictwa w pełnym wymiarze godzin, obejmujący co najmniej trzy lata nauki teoretycznej i praktycznej, dostępny dla osób, które ukończyły co najmniej dziesięć lat kształcenia ogólnego,

— albo kurs położnictwa w pełnym wymiarze godzin, trwający co najmniej 18 miesięcy, dostępny dla osób posiadających dyplom, świadectwo lub inny dokument potwierdzający posiadanie formalnych kwalifikacji pielęgniarek odpowiedzialnych za opiekę ogólną, o których mowa ►M2 w Załączniku do dyrektywy 77/452/EWG ◄ ( 5 ).

3. Kurs położnictwa, o którym mowa w ust. 2 tiret pierwsze, obejmuje co najmniej przedmioty programu kształcenia wyszczególnione w Załączniku.

Kurs, przewidziany w ust. 2 tiret drugie, obejmuje co najmniej przedmioty programu kształcenia wyszczególnione w Załączniku, które nie wchodziły w skład równoważnego kursu kształcenia pielęgniarek.

4. Państwa Członkowskie zapewniają, aby instytucja kształcąca położne odpowiadała za koordynację teorii i praktyki w trakcie całego szkolenia.

Szkolenie teoretyczne i techniczne wymienione w części A Załącznika jest równoważne i skoordynowane ze szkoleniem klinicznym położnych wymienionym w części B tego samego Załącznika w taki sposób, aby wiedza i doświadczenie wymienione w ust. 1 mogły zostać nabyte we właściwym trybie.

Szkolenie kliniczne powinno odbywać się w formie nadzorowanego stażu w oddziałach szpitala lub innych placówkach usług zdrowotnych zatwierdzonych przez właściwe organy lub instytucje. W czasie tego szkolenia uczennice kształcące się na położne uczestniczą w pracy oddziałów w zakresie, w jakim uczestnictwo to przyczynia się do ich kształcenia. Zaznajamia się je z zakresem obowiązków objętych położnictwem.

▼M1

5. Przepisy niniejszej dyrektywy nie naruszają możliwości, jakie mają Państwa Członkowskie, przyznania na ich terytorium, zgodnie z uregulowaniami prawnymi w nich obowiązującymi, prawa dostępu i wykonywania zawodu położnej posiadaczom dyplomów, świadectw lub innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji, które nie zostały nabyte w Państwie Członkowskim.

6. Jako środek przejściowy, nienaruszający przepisów ust. 1 i 4, ustala się, że Hiszpania, której przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne dotyczące kształcenia nie w pełni odpowiadały wymogom zawartym w niniejszej dyrektywie, w momencie gdy dyrektywa 80/154/EWG i niniejsza dyrektywa weszły w życie, mogą nadal stosować swe przepisy do osób, które rozpoczęły kształcenie specjalistyczne w dziedzinie położnictwa nie później niż w dniu 31 grudnia 1985 r.

Każde przyjmujące Państwo Członkowskie ma prawo żądać, aby posiadacze dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji uprawniających do wykonywania zawodu położnej nadane przez Hiszpanię przed dniem 1 stycznia 1986 r. przedłożyli zaświadczenia potwierdzające, iż przez przynajmniej trzy kolejne lata z pięciu lat poprzedzających wydanie zaświadczenia wykonywali oni faktycznie i zgodnie z prawem czynności położnej, chyba że do wymienionego wyżej dyplomu, świadectwa lub innego dokumentu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji dołączone jest zaświadczenie wydane przez właściwe władze, w którym poświadczają one odbycie kształcenia zgodnego z wymogami zawartymi w niniejszym artykule i Załączniku.

▼B

Artykuł 2

Po okresowej analizie wyników różnych kursów kształcenia, przewidzianych w art. 1 ust. 2, Komisja przedstawia Radzie pierwsze sprawozdanie w terminie sześciu lat po ogłoszeniu niniejszej dyrektywy. Analiza ta przeprowadzona jest z pomocą Komitetu Doradczego ds. Kształcenia Położnych.

W świetle wyników tejże analizy Komisja przedstawia propozycje zmian, zmierzające do ujednolicenia minimalnych kryteriów, określonych dla wyżej wymienionych kursów kształcenia, zgodnie z warunkami zalecanymi w art. 2 ust. 1 tiret pierwsze subtiret pierwsze i tiret drugie dyrektywy 80/154/EWG. Rada rozpatruje niniejsze wnioski bezzwłocznie.

Artykuł 3

Nie naruszając przepisów art. 1, Państwa Członkowskie mogą dopuścić kształcenie w niepełnym wymiarze godzin na warunkach zatwierdzonych przez właściwe organy krajowe.

Całkowity czas takiego kształcenia nie może być krótszy niż kształcenia w pełnym wymiarze godzin. Poziom kształcenia nie może zostać obniżony ze względu na jego niepełny wymiar godzin.

Artykuł 4

Państwa Członkowskie zapewniają położnym uprawnienie do podejmowania i wykonywania przynajmniej następujących czynności:

1) udzielanie informacji i porad na temat planowania rodziny;

2) rozpoznawanie ciąży i monitorowanie ciąż normalnych, przeprowadzanie badań niezbędnych w monitorowaniu rozwoju ciąż normalnych;

3) kierowanie na badania konieczne do jak najwcześniejszego rozpoznania ciąż wysokiego ryzyka;

4) realizacja programu przygotowania rodziców oraz pełne przygotowanie porodu łącznie z poradnictwem na temat higieny i żywienia;

5) opieka nad rodzącą i pomoc w czasie porodu oraz monitorowanie płodu w macicy za pomocą właściwych środków klinicznych i technicznych;

6) przyjmowanie porodów siłami natury, łącznie – zależnie od potrzeby – z nacięciem krocza i w nagłych przypadkach porodu z położenia miednicowego;

7) rozpoznawanie u matki lub dziecka objawów informujących o nieprawidłowościach, wymagających skierowania do lekarza oraz – w miarę potrzeby – pomoc lekarzowi; podejmowanie koniecznych działań nagłych pod nieobecność lekarza, a zwłaszcza ręcznego wydobycia łożyska z możliwością następnie ręcznego badania macicy;

8) badanie noworodków i opieka nad nimi, podejmowanie wszelkich potrzebnych inicjatyw, a w razie konieczności natychmiastowej resuscytacji;

9) opieka nad matką, monitorowanie przebiegu okresu poporodowego oraz udzielanie matce wszelkich niezbędnych porad na temat opieki nad noworodkiem, aby umożliwić jej stworzenie jak najlepszych warunków rozwoju dziecka;

10) prowadzenie leczenia przypisanego przez lekarza;

11) prowadzenie koniecznej dokumentacji.

Artykuł 5

Niniejszą dyrektywę stosuje się także do obywateli Państw Członkowskich, którzy zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobody przemieszczania się pracowników we Wspólnocie ( 6 ) wykonują lub będą wykonywać jedną z działalności określonych w art. 1 dyrektywy 80/154/EWG w charakterze pracowników najemnych.

Artykuł 6

1. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie środki konieczne do wykonania niniejszej dyrektywy w terminie trzech lat od jej notyfikowania i niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.

2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych na podstawie niniejszej dyrektywy.

Artykuł 7

W przypadku gdy Państwo Członkowskie napotyka poważne trudności w stosowaniu niniejszej dyrektywy w określonych obszarach, Komisja wspólnie z tym państwem dokonuje analizy tych trudności i zwraca się o opinię do Komitetu Wyższych Urzędników ds. Zdrowia Publicznego, powołanego decyzją 75/365/EWG ( 7 ), zmienioną ostatnio decyzją 80/157/EWG ( 8 ).

W razie potrzeby Komisja przedkłada Radzie właściwe propozycje.

Artykuł 8

Nie później niż sześć lat od dnia notyfikacji niniejszej dyrektywy, działając na wniosek Komisji, po uzyskaniu opinii Komitetu Doradczego, Rada postanawia o cofnięciu bądź ograniczeniu wyjątku określonego w części B pozycja 3 Załącznika.

Artykuł 9

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.









ZAŁĄCZNIK

PROGRAM KSZTAŁCENIA POŁOŻNYCH

Kształcenie prowadzące do uzyskania dyplomu, świadectwa lub innego dokumentu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji położnej składa się z następujących dwóch części:

A. KSZTAŁCENIE TEORETYCZNE I TECHNICZNE:

a) Przedmioty ogólne 1. Podstawy anatomii i fizjologii 2. Podstawy patologii 3. Podstawy bakteriologii, wirusologii i parazytologii 4. Podstawy biofizyki, biochemii i radiologii 5. Pediatria, w szczególności w odniesieniu do noworodków 6. Higiena, edukacja zdrowotna, profilaktyka, wczesne wykrywanie chorób 7. Żywienie i dietetyka, w szczególności w odniesieniu do kobiet, noworodków i małych dzieci 8. Podstawy socjologii i zagadnienia socjomedyczne 9. Podstawy farmakologii 10. Psychologia 11. Pedagogika 12. Ustawodawstwo zdrowotne i społeczne oraz organizacja służby zdrowia 13. Etyka zawodowa i prawo zawodowe 14. Edukacja seksualna i planowanie rodziny 15. Ochrona prawna matki i dziecka

b) Przedmioty specyficzne dla działalności położnych 1. Anatomia i fizjologia 2. Embriologia i rozwój płodu 3. Ciąża, poród i połóg 4. Patologia ginekologiczna i położnicza 5. Przygotowanie do porodu i rodzicielstwa, z aspektami psychologicznymi 6. Przygotowanie do przyjęcia porodu (obejmujące znajomość i używanie sprzętu technicznego w położnictwie) 7. Znieczulenie, narkoza i resuscytacja 8. Fizjologia i patologia noworodka 9. Kontrola i opieka nad noworodkiem 10. Czynniki psychologiczne i społeczne

▼M1

B. KSZTAŁCENIE PRAKTYCZNE I KLINICZNE

Niniejsze kształcenie odbywać się musi pod stosownym nadzorem:

1. Poradnictwo dla kobiet ciężarnych, obejmujące co najmniej 100 badań prenatalnych

2. Kontrola i opieka nad przynajmniej 40 kobietami ciężarnymi

3. Przyjęcie przez uczennicę co najmniej 40 porodów; jeżeli z powodu braku rodzących nie można osiągnąć tej liczby, można ją zmniejszyć do minimum 30, pod warunkiem że uczennica asystuje przy 20 dalszych porodach

4. Aktywny udział w porodach pośladkowych. Jeżeli nie jest to możliwe ze względu na brak porodów pośladkowych, praktykę tę można odbyć w sytuacji symulowanej

5. Wykonywanie nacięcia krocza i nauka zakładania szwów. Nauka owa obejmować powinna szkolenie teoretyczne i praktykę kliniczną. Nauka zakładania szwów powinna obejmować rany po nacięciu krocza i proste pęknięcia krocza. O ile jest to absolutnie niemożliwe, praktyka może się odbyć w sytuacji symulowanej

6. Nadzór i opieka nad 40 kobietami, u których mogą wystąpić powikłania w trakcie ciąży, porodu i połogu

7. Nadzór i opieka (łącznie z przeprowadzaniem badań) nad przynajmniej 100 położnicami i zdrowymi noworodkami

8. Obserwacja i opieka nad noworodkami wymagającymi specjalnej troski, w tym nad noworodkami niedonoszonymi lub przenoszonymi, z małą wagą urodzeniową lub chorymi

9. Opieka nad kobietami z ginekologicznymi i położniczymi objawami patologicznymi

10. Zapoznanie z opieką medyczną i chirurgiczną. Ma ono mieć charakter kształcenia teoretycznego i praktyki klinicznej