2000L0036 — PL — 01.05.2004 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

Dziennik Urzędowy No page date





zmienione przez:









▼B

DYREKTYWA 2000/36/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

z dnia 23 czerwca 2000 r.

odnosząca się do wyrobów kakaowych i czekoladowych przeznaczonych do spożycia przez ludzi







PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 95, uwzględniając wniosek Komisji ( 1 ), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ( 2 ), stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu ( 3 ), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Niektóre dyrektywy pionowe dotyczące środków spożywczych powinny zostać uproszczone, w celu uwzględnienia tylko podstawowych wymogów w odniesieniu do wyrobów, których dotyczą, aby umożliwić swobodny przepływ tych wyrobów w obrębie rynku wewnętrznego, zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej, jaka odbyła się w Edynburgu w dniach 11 i 12 grudnia 1992 r., potwierdzonymi przez Radę Europejską z Brukseli w dniach 10 i 11 grudnia 1993 r. (2) Dyrektywa Rady 73/241/EWG z dnia 24 lipca 1973 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się wyrobów kakaowych i czekoladowych przeznaczonych do spożycia przez ludzi ( 4 ) była uzasadniona faktem, że różnice między krajowymi przepisami w sprawie kilku rodzajów wyrobów kakaowych i czekoladowych mogłyby utrudniać swobodny przepływ tego wyrobu, a tym samym mają bezpośredni wpływ na ustanowienie i funkcjonowanie wspólnego rynku. (3) Wyżej wymieniona dyrektywa konsekwentnie zmierzała do ustanowienia definicji i wspólnych reguł w odniesieniu do składu, specyfikacji produkcji, pakowania i etykietowania wyrobów kakaowych i czekoladowych, w celu zapewnienia ich swobodnego przepływu we Wspólnocie. (4) Wspomniane definicje i reguły powinny zostać zmienione, w celu uwzględnienia postępu technologicznego i zmiany gustów konsumentów, oraz powinny zostać dostosowane do ogólnej legislacji wspólnotowej w sprawie środków spożywczych w szczególności do legislacji w sprawie etykietowania, środków słodzących i innych zatwierdzonych dodatków, przypraw, ekstrahentów i metod analiz. (5) W niektórych Państwach Członkowskich dozwolone jest dodawanie do wyrobów czekoladowych tłuszczów roślinnych innych niż masło kakaowe, w maksymalnej ilości 5 %. (6) Dodawanie do wyrobów czekoladowych niektórych tłuszczów roślinnych innych niż masło kakaowe, w maksymalnej ilości 5 %, powinno być dozwolone we wszystkich Państwach Członkowskich; przedmiotowe tłuszcze roślinne powinny stanowić odpowiednik masła kakaowego i dlatego powinny zostać zdefiniowane zgodnie z kryteriami technicznymi i naukowymi. (7) W celu zagwarantowania specyfiki rynku wewnętrznego, wszystkie wyroby czekoladowe objęte zakresem niniejszej dyrektywy muszą być przedmiotem obrotu we Wspólnocie pod nazwami handlowymi wymienionymi w przepisach załącznika I do niniejszej dyrektywy. (8) Zgodnie z ogólnymi regułami dotyczącymi etykietowania żywności, określonymi w dyrektywie Rady 79/112/EWE z dnia 18 grudnia 1978 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do etykietowania, prezentacji i reklamowania środków spożywczych przeznaczonych na sprzedaż konsumentowi końcowemu ( 5 ), w szczególności obowiązkowe jest sporządzanie wykazów składników, zgodnie z art. 6 tej dyrektywy; niniejsza dyrektywa ustanawia zastosowanie dyrektywy 79/112/EWG w odniesieniu do wyrobów kakaowych i czekoladowych, w celu dostarczenia konsumentom prawidłowej informacji. (9) W przypadku wyrobów czekoladowych, do których dodano tłuszcze roślinne inne niż masło kakaowe, konsumenci powinni mieć zagwarantowaną prawidłową, neutralną i obiektywną informację, w uzupełnieniu do wykazu składników. (10) Z drugiej strony, dyrektywa 79/112/EWG nie wyklucza etykietowania wyrobów czekoladowych w celu wskazania, że nie dodano do nich tłuszczów roślinnych innych niż masło kakaowe, z zastrzeżeniem, że informacja jest prawidłowa, neutralna, obiektywna i nie wprowadza konsumenta w błąd. (11) Niektóre nazwy handlowe, które zostały zastrzeżone na mocy niniejszej dyrektywy, są w rzeczywistości używane w złożonych nazwach handlowych, uznawanych w niektórych Państwach Członkowskich dla opisu wyrobów, których nie należy mylić z tymi określonymi w niniejszej dyrektywie; dlatego też takie opisy powinny być utrzymane. Niemniej jednak, stosowanie takich nazw powinno być zgodne z przepisami dyrektywy 79/112/EWG, w szczególności z jej art. 5. (12) Rozwój rynku wewnętrznego od daty przyjęcia dyrektywy 73/241/EWG umożliwia traktowanie „czekolady twardej” na tych samych zasadach, które obowiązują w odniesieniu do „czekolady”. (13) Powinno zostać utrzymane odstępstwo przewidziane w dyrektywie 73/241/EWG umożliwiające Zjednoczonemu Królestwu i Irlandii zezwolenie na stosowanie na ich terytorium nazwy „czekolada mleczna” dla określania „czekolady mlecznej z wysoką zawartością mleka”; niemniej jednak, angielska nazwa „czekolada mleczna z wysoką zawartością mleka” powinna zostać zastąpiona nazwą „czekolada mleczna familijna”. (14) Zgodnie z zasadą proporcjonalności, niniejsza dyrektywa ogranicza się do tego, co jest konieczne dla osiągnięcia celów Traktatu, art. 5 akapit trzeci. (15) Kakao, masło kakaowe i szereg innych tłuszczów roślinnych stosowanych w wytwarzaniu czekolady produkuje się głównie w krajach rozwijających się. W interesie ludzi żyjących w krajach rozwijających się jest, aby umowy zawierano na możliwie najdłuższy okres czasu. W związku z tym, Komisja powinna rozważyć sposób, w jaki można wesprzeć te kraje w przypadku masła kakaowego i innych tłuszczów roślinnych (np. przez promowanie „uczciwego handlu”). (16) Środki konieczne w celu wykonania niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji ( 6 ). (17) W celu uniknięcia tworzenia nowych barier w swobodnym obrocie, Państwa Członkowskie powinny powstrzymać się, w odniesieniu do przedmiotowych wyrobów, od przyjmowania przepisów prawa krajowego nieprzewidzianych przez niniejszą dyrektywę, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:







Artykuł 1

Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do wyrobów kakaowych i czekoladowych przeznaczonych do spożycia przez ludzi, określonych w załączniku I.

Artykuł 2

1. Tłuszcze roślinne inne niż masło kakaowe określone i wymienione w załączniku II można dodawać do wyrobów czekoladowych określonych w załączniku I A ust. 3, 4, 5, 6, 8 i 9. Dodatek ten nie może przekroczyć 5 % gotowego wyrobu, po odjęciu od wagi łącznej jakiejkolwiek innej substancji jadalnej, użytej zgodnie z załącznikiem I B, bez ograniczania minimalnej zawartości masła kakaowego lub suchej masy kakaowej łącznie.

2. Wyroby czekoladowe, które na mocy ust. 1 zawierają tłuszcze roślinne inne niż masło kakaowe, mogą być wprowadzane do obrotu we wszystkich Państwach Członkowskich, z zastrzeżeniem, że do ich etykiety, przewidzianej w art. 3, załączone zostanie wyraźne i czytelne oświadczenie: „oprócz masła kakaowego zawiera tłuszcze roślinne”. Oświadczenie takie musi znajdować się w tym samym polu widzenia, co wykaz składników, oraz musi być wyraźnie oddzielone od tego wykazu i napisane literami przynajmniej tak dużymi jak pogrubiona w pobliżu nazwa handlowa; niezależnie od tego wymogu, nazwa handlowa może także pojawić się w innym miejscu.

3. Załącznik II może być zmieniany tylko zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 95 Traktatu.

4. Najpóźniej do dnia 3 lutego 2006 r., zgodnie z art. 95 Traktatu, Komisja przedstawi, w razie konieczności i uwzględniając wyniki stosownych badań nad wpływem niniejszej dyrektywy na gospodarki krajów produkujących kakao i tłuszcze roślinne inne niż masło kakaowe, wniosek mający na celu zmianę wykazu w załączniku II.

Artykuł 3

Dyrektywę 79/112/EWG stosuje się do wyrobów określonych w załączniku I, z zastrzeżeniem następujących warunków:

1. Nazwy handlowe wymienione w załączniku I stosuje się tylko do wyrobów określonych w tym załączniku i muszą być one stosowane w handlu do oznaczania tych wyrobów. Niemniej jednak, wspomniane nazwy handlowe mogą być także stosowane dodatkowo i zgodnie z przepisami oraz z przepisami celnymi obowiązującymi w Państwie Członkowskim, w którym wyrób jest sprzedawany finalnemu konsumentowi, do oznaczania innych wyrobów, których nie można mylić z tymi określonymi w załączniku I.

2. W przypadku gdy wyroby określone w załączniku I A ust. 3, 4, 5, 6, 7 i 10 sprzedawane są w formie mieszanki, nazwy handlowe można zastąpić nazwami „czekolady mieszane” lub „czekolady nadziewane mieszane” albo podobnymi nazwami. W tym przypadku dopuszcza się załączenie jednego wykazu składników dla wszystkich wyrobów mieszanki.

3. Na etykiecie wyrobów kakaowych i czekoladowych określonych w załączniku I A ust. 2 lit. c), ust. 2 lit. d), ust. 3, 4, 5, 8 i 9 musi zostać obowiązkowo wskazana całkowita zawartość suchej masy kakaowej, przez załączenie wyrazów: „masa kakaowa minimum… %”.

4. W przypadku wyrobów określonych w załączniku I A ust. 2 lit. b) i ust. 2 lit. d) (druga część zdania), na etykiecie wskazuje się zawartość masła kakaowego.

5. Nazwy handlowe „czekolada”, „czekolada mleczna” i „czekolada couverture”, określone w załączniku I, można uzupełnić informacjami lub opisami odnoszącymi się do kryteriów jakościowych, z zastrzeżeniem, że wyroby te zawierają: — w przypadku czekolady, nie mniej niż 43 % suchej masy kakaowej ogółem, w tym nie mniej niż 26 % masła kakaowego, — w przypadku czekolady mlecznej, nie mniej niż 30 % suchej masy kakaowej ogółem i nie mniej niż 18 % suchej masy mlecznej pochodzącej z częściowo lub całkowicie odwodnionego mleka pełnego, półtłustego lub odtłuszczonego lub śmietanki, śmietanki całkowicie lub częściowo odwodnionej, masła lub tłuszczu mlecznego, w tym nie mniej niż 4,5 % tłuszczu mlecznego, — w przypadku czekolady „couverture”, nie mniej niż 16 % odtłuszczonej suchej masy kakaowej.

Artykuł 4

Państwa Członkowskie nie mogą przyjmować, w odniesieniu do wyrobów, przepisów prawa krajowego nieprzewidzianych w niniejszej dyrektywie.

Artykuł 5

1. Środki konieczne w celu wykonania niniejszej dyrektywy, odnoszące się do spraw określonych powyżej, przyjmuje się zgodnie z procedurą wykonawczą określoną w art. 6 ust. 2:

— dostosowanie niniejszej dyrektywy do ogólnych przepisów prawa wspólnotowego, mających zastosowanie do środków spożywczych,

— dostosowanie przepisów zawartych w załączniku I B ust. 2 i I C oraz I D do postępu technicznego.

2. Bez uszczerbku dla przepisów art. 2 ust. 3, najpóźniej do dnia 3 sierpnia 2003 r., Parlament Europejski i Rada zobowiązane są, na wniosek Komisji, ponownie przeanalizować ust. 1 tiret drugie niniejszego artykułu, w celu ewentualnego rozszerzenia procedury dostosowania do postępu naukowo-technicznego.

Artykuł 6

1. Komisja wspierana jest przez Stały Komitet ds. Środków Spożywczych, ustanowiony na mocy decyzji Rady 69/414/EWG ( 7 ), zwany dalej „Komitetem”.

2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów zawartych w art. 8 tej decyzji.

Okres ustanowiony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.

3. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

Artykuł 7

Dyrektywa Rady 73/241/EWG traci moc od dnia 3 sierpnia 2003 r.

Odniesienia do uchylonej dyrektywy należy traktować jak odniesienia do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 8

1. Do dnia 3 sierpnia 2003 r., Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

2. Wspomniane środki stosuje się tak, aby:

— zezwalały na obrót wyrobami określonymi w załączniku I, jeżeli wyroby te są zgodne z definicjami i regułami ustanowionymi w niniejszej dyrektywie, z mocą od dnia 3 sierpnia 2003 r.,

— zakazywały obrotu wyrobami, które nie są zgodne z niniejszą dyrektywą, z mocą od dnia 3 sierpnia 2003 r.

Niemniej jednak, do wyczerpania zapasów, zezwala się na obrót wyrobami, które nie są zgodne z niniejszą dyrektywą, lecz zostały opatrzone etykietami przed dniem 3 sierpnia 2002 r., zgodnie z dyrektywą Rady 73/241/EWG.

3. Wspomniane środki zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

Artykuł 9

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Artykuł 10

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.









ZAŁĄCZNIK I

NAZWY HANDLOWE, DEFINICJE I WŁAŚCIWOŚCI WYROBÓW

A. NAZWY HANDLOWE I DEFINICJE

1. Masło kakaowe

oznacza tłuszcz otrzymywany z ziaren kakaowych lub z części ziaren kakaowych i charakteryzuje się następującymi właściwościami:







— zawartość wolnego kwasu tłuszczowego (wyrażonego jako kwas oleinowy): nie więcej niż 1,75 % — substancja niezmydlająca się (oznaczana za pomocą eteru naftowego): nie więcej niż 0,5 %, z wyjątkiem przypadku prasowanego masła kakaowego, którego nie może być więcej niż 0,35 %

2. a) Proszek kakaowy, kakao oznacza wyrób otrzymywany ze sproszkowania ziaren kakaowych, wcześniej oczyszczonych, wyłuskanych i palonych, zawierający nie mniej niż 20 % masła kakaowego, obliczonego w zależności od wagi suchej masy, oraz nie więcej niż 9 % wody; b) Kakao o zmniejszonej zawartości tłuszczu, proszek kakaowy o zmniejszonej zawartości tłuszczu oznacza proszek kakaowy zawierający mniej niż 20 % masła kakaowego, obliczonego w zależności od wagi substancji suchej; c) Proszek czekoladowy, czekolada w proszku oznacza wyrób składający się z mieszanki proszku kakaowego i cukrów, zawierający nie mniej niż 32 % proszku kakaowego; d) Czekolada do picia, słodzone kakao, słodzony proszek kakaowy oznacza wyrób zawierający mieszankę proszku kakaowego i cukrów, zawierający nie mniej niż 25 % proszku kakaowego; w przypadku gdy wyrób posiada obniżoną zawartość tłuszczu, określoną w lit. b), powyższe nazwy uzupełnia się wyrażeniem „o obniżonej zawartości tłuszczu”.

3. Czekolada a) oznacza wyrób otrzymywany z wyrobów kakaowych i cukrów, który, z zastrzeżeniem lit. b), zawiera nie mniej niż 35 % suchej masy kakaowej ogółem, w tym nie mniej niż 18 % masła kakaowego i nie mniej niż 14 % suchej odtłuszczonej masy kakaowej; b) jednakże kiedy w nazwie dodane są wyrazy: — czekolada „vermicelli” lub „płatki”: wyrób prezentowany w formie granulek lub płatków musi zawierać nie mniej niż 32 % suchej masy kakaowej ogółem, w tym nie mniej niż 12 % masła kakaowego i nie mniej niż 14 % suchej odtłuszczonej masy kakaowej; — czekolada „couverture”: wyrób musi zawierać nie mniej niż 35 % suchej masy kakaowej ogółem, w tym nie mniej niż 31 % masła kakaowego i nie mniej niż 2,5 % suchej odtłuszczonej masy kakaowej; — czekolada „Gianduja” (lub jedna z odmian słowa „gianduja”): wyrób musi być otrzymany po pierwsze z czekolady, w której zawartość suchej masy kakaowej wynosi przynajmniej 32 %, w tym przynajmniej 8 % suchej odtłuszczonej masy kakaowej, a po drugie musi być otrzymany z drobno zmielonych orzechów laskowych, w takiej ilości, aby 100 gramów wyrobu zawierało nie mniej niż 20 gramów i nie więcej niż 40 g orzechów laskowych. Można dodać: — a) mleko i/lub suchą masę mleczną, otrzymaną w procesie odparowania, w takiej proporcji, aby wyrób gotowy nie zawierał więcej niż 5 % suchej masy mlecznej; b) migdały, orzechy laskowe i inne odmiany orzechów, całe i kruszone, w takich ilościach, aby razem z orzechami mielonymi nie przekraczały 60 % łącznej wagi wyrobu.

4. Czekolada mleczna a) oznacza wyrób otrzymywany z wyrobów kakaowych, cukrów i mleka lub z wyrobów mlecznych, który, z zastrzeżeniem lit. b), zawiera: — nie mniej niż 25 % suchej masy kakaowej ogółem, — nie mniej niż 14 % suchej masy mlecznej, otrzymanej przez częściowe lub całkowite odwodnienie mleka pełnego, półtłustego lub odtłuszczonego, śmietanki, śmietanki całkowicie lub częściowo odwodnionej, masła lub tłuszczu mlecznego, — nie mniej niż 2,5 % suchej odtłuszczonej masy kakaowej, — nie mniej niż 3,5 % tłuszczu mlecznego, — nie mniej niż 25 % tłuszczu ogółem (masło kakaowe i tłuszcz mleczny). b) Niemniej jednak, jeżeli nazwa ta uzupełniona jest wyrazami: — czekolada „vermicelli” lub „płatki”: wyrób prezentowany w formie granulek lub płatków musi zawierać nie mniej niż 20 % suchej masy kakaowej ogółem, nie mniej niż 12 % suchej masy mlecznej otrzymanej w drodze częściowego lub całkowitego odwodnienia mleka pełnego, półtłustego lub odtłuszczonego, śmietanki lub śmietanki całkowicie lub częściowo odwodnionej, masła lub tłuszczu mlecznego i nie mniej niż 12 % tłuszczu ogółem (masło kakaowe i tłuszcz mleczny), — czekolada „couverture”: wyrób musi posiadać minimalną zawartość tłuszczu ogółem (masło kakaowe i tłuszcz mleczny) wynoszącą 31 %, — czekolada „Gianduja” (lub jedna z odmian słowa „gianduja”): wyrób musi być otrzymany po pierwsze z czekolady mlecznej o minimalnej zawartości suchej masy mlecznej wynoszącej 10 %, otrzymanej w drodze częściowego lub całkowitego odwodnienia mleka pełnego, półtłustego lub odtłuszczonego, śmietanki, śmietanki całkowicie lub częściowo odwodnionej, masła lub tłuszczu mlecznego, a po drugie musi być otrzymany z drobno zmielonych orzechów laskowych w takiej ilości, aby 100 gramów wyrobu zawierało nie mniej niż 15 gramów i nie więcej niż 40 gramów orzechów laskowych. Można także dodawać migdały, orzechy laskowe i inne odmiany orzechów, całych lub kruszonych w takich ilościach, aby razem z mielonymi orzechami laskowymi nie przekraczały 60 % ogólnej wagi wyrobu. c) W przypadku gdy w nazwie tej wyraz „mleko” jest zastąpiony przez: — „śmietanka”: minimalna zawartość tłuszczu mlecznego w wyrobie musi wynosić 5,5 %, — „mleko odtłuszczone”: minimalna zawartość tłuszczu mlecznego w wyrobie musi wynosić 1 %. ▼A1 d) Zjednoczone Królestwo, Irlandia i Malta mogą zezwolić na używanie na ich terytorium określenia „czekolada mleczna” w stosunku do produktów wymienionych w pkt 5, pod warunkiem jednak, iż określeniu temu towarzyszyć będzie we wszystkich trzech wypadkach wskazanie zawartości suchej masy mlecznej ustanowionej dla każdego z tych produktów, w następujący sposób: „milk solids: … % minimum.” ▼B

5. Czekolada mleczna familijna oznacza wyrób otrzymywany z wyrobów kakaowych, cukrów, mleka lub z wyrobów mlecznych, który zawiera: — nie mniej niż 20 % suchej masy kakaowej ogółem, — nie mniej niż 20 % suchej masy mlecznej otrzymanej w drodze częściowego lub całkowitego odwodnienia mleka pełnego, półtłustego lub odtłuszczonego śmietanki, śmietanki całkowicie lub częściowo odwodnionej, masła lub tłuszczu mlecznego, — nie mniej niż 2,5 % suchej odtłuszczonej masy kakaowej, — nie mniej niż 5 % tłuszczu mlecznego, — nie mniej niż 25 % tłuszczów ogółem (tłuszcz kakaowy i tłuszcz mleczny).

6. Biała czekolada oznacza wyrób otrzymywany z masła kakaowego, mleka lub z wyrobów mlecznych i cukru, zawierający nie mniej niż 20 % masła kakaowego i nie mniej niż 14 % suchej masy mlecznej otrzymanej w drodze częściowego lub całkowitego odwodnienia mleka pełnego, półtłustego lub odtłuszczonego, śmietanki, śmietanki całkowicie lub częściowo odwodnionej, masła lub tłuszczu mlecznego, w którym zawartość tłuszczu jest nie mniejsza niż 3,5 %.

7. Czekolada nadziewana, czekolada z nadzieniem…, czekolada z… w środku oznacza wyrób nadziewany, którego zewnętrzna część zawiera jeden z wyrobów określonych w pkt 3, 4, 5 i 6. Oznaczenie to nie ma zastosowania do wyrobów, których wewnętrzna część zawiera wyroby piekarnicze, wyroby cukiernicze, herbatniki lub jadalne lody. Zewnętrzna czekoladowa część wyrobów, które noszą jedną z tych nazw, nie może stanowić nie mniej niż 25 % ogólnej wagi produktu.

8. Czekolada a la taza oznacza wyrób otrzymywany z wyrobów kakaowych, cukrów oraz mąki lub skrobi z pszenicy, ryżu lub kukurydzy, zawierający nie mniej niż 35 % suchej masy kakaowej ogółem, w tym nie mniej niż 18 % masła kakaowego i nie mniej niż 14 % suchej beztłuszczowej masy kakaowej, oraz nie więcej niż 8 % mąki albo skrobi.

9. Czekolada familijna a la taza oznacza wyrób otrzymywany z wyrobów kakaowych, cukrów oraz mąki lub skrobi z pszenicy, ryżu lub kukurydzy, zawierający nie mniej niż 30 % suchej masy kakaowej ogółem, w tym nie mniej niż 18 % masła kakaowego i nie mniej niż 12 % suchej beztłuszczowej masy kakaowej oraz nie więcej niż 18 % mąki lub skrobi.

10. Czekolada lub pralina oznacza wyrób o wielkości pojedynczego kęsa, składający się z: — czekoladki nadziewanej, lub — pojedynczej czekoladki bądź kombinacji albo mieszanki czekoladek w rozumieniu definicji podanych w pkt 3, 4, 5 i 6, oraz z innych jadalnych substancji, z zastrzeżeniem, że czekolada stanowi nie mniej niż 25 % ogólnej wagi produktu.

B. ZATWIERDZONE SKŁADNIKI OPCJONALNE

Dodatki substancji jadalnych

1. Bez uszczerbku dla przepisów art. 2 i sekcji B(2), do wyrobów czekoladowych określonych w sekcji A(3), (4), (5), (6), (8) i (9), można dodawać inne substancje jadalne. Niemniej jednak, dodanie: — tłuszczów zwierzęcych i ich preparatów, które nie pochodząc wyłącznie z mleka jest zakazane, — mąki, granulowanej lub sproszkowanej skrobi jest dozwolone tylko w przypadku gdy dodanie takie odbywa się zgodnie z definicjami ustanowionymi w sekcji A(8) i (9). Ilość wyżej wymienionych dodanych substancji jadalnych nie może przekroczyć 40 % całkowitej wagi wyrobu gotowego.

2. Do wyrobów określonych w sekcji A(2), (3), (4), (5), (6), (8) i (9) można dodawać tylko te substancje aromatyzujące, które nie imitują smaku czekolady lub tłuszczu mlecznego.

C. OBLICZENIE STOSUNKU PROCENTOWEGO

Minimalne zawartości wyrobów określonych w sekcji A(3), (4), (5), (6), (8) i (9) oblicza się po odjęciu wagi składników przewidzianych w sekcji B. W przypadku wyrobów z sekcji A(7) i (10), minimalne zawartości oblicza się po odjęciu wagi składników przewidzianych w sekcji B oraz wagi nadzienia.

Zawartości czekolady w wyrobach określonych w sekcji A(7) i (10) oblicza się w stosunku do ogólnej wagi wyrobu końcowego, łącznie z nadzieniem.

D. CUKRY

Cukry określone w niniejszej dyrektywie nie ograniczają się tylko do cukrów objętych zakresem dyrektywy Rady 73/437/EWG z dnia 11 grudnia 1973 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do niektórych cukrów przeznaczonych do spożycia przez ludzi ( 8 ).









ZAŁĄCZNIK II

TŁUSZCZE ROŚLINNE OKREŚLONE W ART. 2 UST. 1

Tłuszcze roślinne określone w art. 2 ust. 1, pojedynczo lub w połączeniu, stanowią równoważnik masła kakaowego i spełniają następujące kryteria:

a) są one nielaurynowymi tłuszczami roślinnymi, które są bogate w symetryczne jednonienasycone trójglicerydy typu POP, POSt i StOSt ( 9 );

b) dają się zmieszać w każdej proporcji z masłem kakaowym i są zgodne z jego właściwościami fizycznymi (temperatura topnienia i temperatura krystalizacji, współczynnik topnienia, konieczność temperowania);

c) otrzymywane są w procesie rafinacji i/lub frakcjonowania, co wyklucza enzymatyczną modyfikację struktury trójglicerydów.

Zgodnie z powyższymi kryteriami, dopuszcza się stosowanie następujących tłuszczów roślinnych, otrzymywanych z wymienionych poniżej roślin:







Przyjęta powszechnie nazwa tłuszczu roślinnego Naukowa nazwa roślin, z których wymienione tłuszcze mogą być otrzymywane 1. Illipe, tłuszcz Borneo lub Tengkawang Shorea spp. 2. Olej palmowy Elaeis guineensis Elaeis olifera 3. Sal Shorea robusta 4. Masłosz Butyrospermum parkii 5. Kokum guargi Garcinia indica 6. Ziarno owocu mango Mangifera indica

Ponadto, w drodze odstępstwa od powyższego, Państwa Członkowskie mogą zezwolić na stosowanie oleju z orzechów kokosowych w przypadku czekolady stosowanej do wyrobu lodów i podobnych mrożonych wyrobów.