1989R2159 — PL — 26.01.2002 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:







(*) Akt ten nie został nigdy opublikowany w języku polskim.







NB: Niniejsza wersja skonsolidowana zawiera odniesienia do europejskiej jednostki rozliczeniowej i/lub ecu, które od dnia 1 stycznia 1999 r. należy rozumieć jako odniesienia do euro – rozporządzenie Rady (EWG) nr 3308/80 (Dz.U. L 345 z 20.12.1980, str. 1) i rozporządzenie Rady (WE) nr 1103/97 (Dz.U. L 162 z 19.6.1997, str. 1).









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 2159/89

z dnia 18 lipca 1989 r.

ustanawiające szczegółowe zasady stosowania szczególnych środków w odniesieniu do orzechów i chleba świętojańskiego przewidzianych w tytule IIa rozporządzenia Rady (EWG) nr 1035/72







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1035/72 z dnia 18 maja 1972 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw ( 1 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1119/89 ( 2 ), w szczególności jego art. 14g, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1676/85 z dnia 11 czerwca 1985 r. w sprawie wartości jednostki rozliczeniowej i kursów przeliczeniowych stosowanych do celów wspólnej polityki rolnej ( 3 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1636/87 ( 4 ), w szczególności jego art. 5 ust. 3, a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: tytuł IIa rozporządzenia Rady (EWG) nr 1035/72 przewiduje różne szczególne środki w celu poprawy nieodpowiednich warunków w zakresie produkcji i sprzedaży niektórych orzechów i chleba świętojańskiego; przewidziane formy pomocy przyznaje się organizacjom producentów, którym przyznano szczególne uznanie i które przedłożyły plan poprawy jakości produktu i sprzedaży, do zatwierdzenia przez właściwe władze krajowe; należy wyjaśnić, że takie szczególne uznanie nie jest uzależnione od poprzedniego uznania na mocy art. 13 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1035/72; przyznaje się je niezależnie od tego ostatniego, po spełnieniu szczególnych warunków, ustanowionych w celu jego przyznania; warunki określone dla przyznawania uznania muszą dawać wystarczającą pewność, że organizacje producentów otrzymujące pomoc wspólnotową będą się przyczyniały poprzez zakres, czas trwania ich działalności oraz sam sposób funkcjonowania, do oczekiwanej poprawy warunków produkcji i sprzedaży rozpatrywanych produktów; w celu zapewnienia pewnej stabilności danych organizacji producentów, należy wyznaczyć minimalne granice dotyczące liczby członków oraz produkowanych ilości orzechów i chleba świętojańskiego, w zależności od właściwości różnych regionów Wspólnoty; w tym samym celu, konieczne jest ustanowienie wymogu, aby statuty tych organizacji zawierały klauzule jasno stwierdzające, że producenci mają kontrolować decyzje i sprawdzać sposób funkcjonowania organizacji oraz klauzule ustanawiające sankcje za naruszenie uzgodnionych zasad; w celu zapewnienia skutecznego i poprawnego gospodarowania, pomoc przyznawaną przez Państwa Członkowskie i Wspólnotę na plany poprawy jakości oraz regulacje dotyczące obrotu należy wykorzystywać tylko do finansowania plantacji marginalnych; należy nawet określić minimalną powierzchnię wyspecjalizowanych sadów dla poszczególnych regionów produkcji; należy określić definicje poszczególnych rodzajów środków, jakie mają zostać uwzględnione w planach, których podstawowym celem jest poprawa jakości produkcji przyjęta na mocy art. 14d rozporządzenia Rady (EWG) nr 1035/72; pomimo że zatwierdzanie planów należy do kompetencji władz krajowych, zapewnienie realizacji celów zawartych w rozporządzeniach wymaga konsultacji i współpracy administracyjnej z Komisją, co w razie konieczności ma umożliwić Komisji postawienie wymogu wprowadzenia zmian do projektu planu lub nawet podjęcie odmownej decyzji w odniesieniu do przyznania krajowej lub wspólnotowej pomocy finansowej; należy wyraźnie określić, które środki mające na celu rozwój i poprawę spożycia i wykorzystania we Wspólnocie orzechów i chleba świętojańskiego można objąć pomocą finansową Wspólnoty; w tym celu, przedkładane plany muszą gwarantować realizację interesów Wspólnoty, skuteczność podejmowanych środków i ich bezpośredni lub pośredni wpływ na wzrost spożycia i wykorzystania danych produktów; plany muszą być przedkładane przez organizacje lub grupy zawodowe posiadające doświadczenie techniczne, lub przez przedstawicieli danego sektora gospodarki; w przypadku gdy Komisja nie przewidziała inaczej, wykonanie lub bezpośredni nadzór nad pracami ze strony organizacji lub grupy, która przedkłada plan, można uznać za gwarancję dobrej woli stron zawierających umowę z Komisją; w umowie należy zastrzec różne zasady regulujące kwestie wywiązania się ze zobowiązań; należy ustanowić niektóre ogólne zasady finansowania pomocy ze środków Sekcji Gwarancji EFOGR, zgodnie z tytułem IIa rozporządzenia Rady (EWG) nr 1035/72; należy wyraźnie określić, że Państwa Członkowskie mogą wypłacać środki z pomocy wspólnotowej wyłącznie po, a w żadnym wypadku nie przed wypłaceniem pomocy krajowej, oraz po przeprowadzeniu odpowiednich kontroli; pomoc na realizację planów poprawy jakości oraz ustalenia dotyczące sprzedaży należy wypłacać raz do roku, na podstawie faktycznie wykonanych prac, zgodnie z zatwierdzonymi planami; maksymalną kwotę pomocy liczonej od hektara, ustaloną na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 790/89 ( 5 ), przelicza się na daną walutę krajową według rolniczego kursu przeliczeniowego obowiązującego pierwszego dnia każdego roku gospodarczego, zgodnie z przepisami rozporządzenia (EWG) nr 1676/85; dla celów wdrożenia różnych szczególnych środków, o których mowa, organizacje producentów otrzymujące pomoc należy koniecznie zobowiązać do przekazywania organowi wyznaczonemu przez Państwo Członkowskie, dokładnych i szczegółowych informacji, według ustalonego harmonogramu, w celu umożliwienia mu kontroli w zakresie wywiązywania się przez organizacje producentów z podjętych zobowiązań; sam obowiązek przekazywania informacji, który spoczywa na beneficjencie, nie stanowi gwarancji właściwego gospodarowania odnośnymi środkami; w związku z tym, należy wyraźnie określić jakie kontrole dokumentów i kontrole na miejscu mają przeprowadzać władze krajowe w związku z różnymi formami pomocy, przewidzianymi w tytule IIa rozporządzenia (EWG) nr 1035/72; najpoważniejsze uchybienia wobec zobowiązań określonych w rozporządzeniu (EWG) nr 1035/72 lub w niniejszym rozporządzeniu muszą podlegać odpowiednim sankcjom; środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Owoców i Warzyw, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







Artykuł 1

1. Organizacje producentów, których działalność polega na produkcji i sprzedaży orzechów i/lub chleba świętojańskiego,

— które uzyskały szczególne uznanie zgodnie z tytułem I, oraz

— które przedłożyły plan poprawy jakości i sprzedaży, spełniający wymogi tytułu II i zatwierdzony przez zainteresowane Państwo Członkowskie,

mogą zostać objęte szczególnymi środkami przewidzianymi w tytule IIa rozporządzenia (EWG) nr 1035/72, na zasadach ustanowionych w tytułach II, III, i IV niniejszego rozporządzenia.

2. Na warunkach ustanowionych w tytułach IV i V, Wspólnota przyczynia się do finansowania środków mających na celu poprawę spożycia i wykorzystania wyżej wymienionych produktów.







TYTUŁ I

Szczególne uznanie organizacji producentów orzechów i/lub chleba świętojańskiego

Artykuł 2

Państwa Członkowskie przyznają szczególne uznanie organizacjom i grupom producentów (zwanym dalej „organizacjami producentów”), których działalność polega na produkcji i sprzedaży orzechów i/lub chleba świętojańskiego, oraz które:

1. powstały z inicjatywy samych producentów, w celu realizacji, w sektorze orzechów i chleba świętojańskiego, celów określonych w art. 13 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 1035/72;

2. nakładają na swych członków obowiązki wymienione w niniejszym artykule;

3. udostępniają swoim członkom środki techniczne do działań poprzedzających sprzedaż, łącznie ze składowaniem i pakowaniem odnośnych produktów;

4. których statuty: a) nakładają na producentów obowiązek sprzedaży całej produkcji orzechów i/lub chleba świętojańskiego poprzez organizację producentów; b) zawierają przepisy zapewniające producentom możliwość kontrolowania organizacji i podejmowanych przez nią decyzji; c) ustanawiają sankcje za naruszenie zasad organizacji przez zrzeszonych w niej producentów; d) nakładają na producentów obowiązek: — członkostwa w organizacji producentów przez okres co najmniej trzech lat, — przedkładania wypowiedzenia członkostwa z co najmniej 12 miesięcznym wyprzedzeniem; e) zawierają przepisy dotyczące składek członkowskich;

5. dostarczają dowody co do wystarczającego poziomu działalności gospodarczej, wraz z podaniem: — minimalnej liczby producentów, — minimalnej wielkości produkcji według poszczególnych produktów i regionów produkcji (załącznik I);

6. składają pisemne zobowiązanie do przedłożenia planu poprawy jakości i sprzedaży zgodnie z tytułem II;

7. prowadzą oddzielną księgowość dla działalności odnoszącej się do orzechów i/lub chleba świętojańskiego.

Artykuł 3

1. Organizacje producentów składają wniosek o szczególne uznanie właściwym władzom wyznaczonym przez Państwo Członkowskie, wraz ze świadectwem rejestracji i szczegółowymi informacjami wymienionymi w załączniku II.

2. Właściwe władze sprawdzają prawdziwość podanych informacji szczegółowych, poprzez kontrolę dokumentów i kontrole na miejscu. W wątpliwych przypadkach, właściwe władze przeprowadzają stosowne kontrole w celu zapewnienia zgodności z warunkami ustanowionymi w art. 2.

3. Szczególne uznanie przyznaje się w terminie trzech miesięcy od daty złożenia wniosku, z zastrzeżeniem opóźnienia spowodowanego zdobywaniem dodatkowych informacji.

4. Każdego roku, przed 1 listopada, organizacje producentów zobowiązane są przedłożyć właściwej władzy uaktualnioną wersję szczegółowych informacji wymienionych w załączniku II.

Artykuł 4

Przynajmniej raz na trzy lata, właściwa władza przeprowadza okresowe kontrole w celu zapewnienia poprawnego działania organizacji producentów, uznanych zgodnie z art. 3, oraz przestrzegania przez nie warunków ustanowionych w odniesieniu do ich uznania.

Właściwa władza wycofuje szczególne uznanie w przypadku stwierdzenia że:

— nie zostały spełnione zobowiązania warunkujące uznanie,

— szczegółowe informacje, określone w art. 3 ust. 4, nie zostały przekazane,

— przekazane informacje szczegółowe zostały umyślnie sfałszowane.

Artykuł 5

Każdego roku, do 31 grudnia, zainteresowane Państwa Członkowskie przekazują Komisji:

1. wykaz organizacji producentów orzechów i/lub chleba świętojańskiego, którym przyznano szczególne uznanie,

2. odpowiednio wypełniony formularz przedstawiony w załączniku II, w odniesieniu do każdej organizacji producentów.







TYTUŁ II

Plan poprawy jakości i sprzedaży

Artykuł 6

Dla celów niniejszego rozporządzenia „jednolita i zwarta powierzchnia upraw orzechów i/lub chleba świętojańskiego”, dalej zwana „sadem”, oznacza plantację, która nie jest przedzielona innymi uprawami lub plantacjami i która również tworzy geograficzną całość. Za sad nie uznaje się pojedynczego przydrożnego rzędu drzew orzechowych i/lub chleba świętojańskiego bądź innych upraw.

Powierzchnia sadów uwzględniana dla celów stosowania niniejszego tytułu i przyznawania pomocy finansowej ze strony Państwa Członkowskiego i Wspólnoty nie może być mniejsza niż 0,20 hektara.

Artykuł 7

Plan poprawy jakości i sprzedaży, dalej zwany „planem”, do wykonania którego zobowiązuje się organizacja producentów, w odniesieniu do części lub wszystkich sadów swoich członków, ma przewidywać jeden lub kilka rodzajów środków prowadzących do długoterminowej poprawy wydajności:

— karczowanie drzew orzechowych i/lub chleba świętojańskiego, po którym następuje ponowne sadzenie,

— zmiana uprawianych odmian,

— poprawa technik uprawy, utrzymania i przecinania sadów,

— poprawa genetyczna i certyfikacja, stymulacja i zapylanie,

— przygotowanie, użyźnianie i ulepszanie gleby,

— planowanie zwalczania i zwalczanie szkodników,

— zapewnienie wsparcia technicznego członkom organizacji, w formie szkoleń i poradnictwa w zakresie prowadzenia upraw,

— zakup i wykorzystanie sprzętu w celu przygotowania produktów do wprowadzenia na rynek, składowania i pakowania ich,

— pomoc techniczna w zakresie prowadzenia działalności handlowej.

Pomoc ustanowiona w niniejszym rozporządzeniu nie obejmuje środków uzasadniających pomoc finansową na mocy regulacji strukturalnych.

▼M4

Artykuł 7a

1. Maksymalna kwota ►M7 ECU 573,57 ◄ na hektar określona w art. 2 pkt 1 rozporządzenia (EWG) nr 790/89 jest wypłacana przez pięć lat w odniesieniu do obszarów, na których w ramach planu poprawy jakości i obrotu wszystkie drzewa orzechowe i drzewa chleba świętojańskiego są karczowane oraz sadzone są nowe drzewa lub przeprowadza się zmianę odmiany za pomocą wysokiej okulizacji.

2. Dla pozostałych lat planu maksymalna kwota ►M7 ECU 241,50 ◄ na hektar określona w wyżej wymienionym art. 2 pkt 1 tiret ostatnie jest wypłacana w odniesieniu do obszarów innych niż obszary, które już zostały objęte pomocą przewidzianą w wyżej wymienionym ustępie.

▼B

Artykuł 8

▼M4

1. Organizacje producentów przedkładają projekt planu do zatwierdzenia przez właściwe władze wyznaczone przez Państwo Członkowskie w formie przewidzianej w załączniku III wraz z wszelkimi dokumentami uzupełniającymi.

Projekt planu zawiera dokładne szczegółowe dane dotyczące:

— obszaru sadu przeznaczonego do wykarczowania i ponownego sadzenia lub przestawienia się na inne odmiany za pomocą wysokiej okulizacji w ciągu pierwszych trzech lat planu oraz w ciągu trzech następnych lat; obszary te identyfikuje się poprzez odniesienie do katastru lub ewidencji gruntów,

— harmonogramu zawierającego szczegółowe informacje na temat realizacji różnych środków wskazanych w art. 7 w każdym roku planu określającego objęte nimi działki. — Wprowadzenie planu nie może nastąpić przed zatwierdzeniem go przez właściwy organ krajowy.

▼M5

1a. W przypadku planów poprawy jakości i obrotu zatwierdzonych przed dniem 23 lipca 1991 r., wnioski o zmiany składa się właściwym władzom Państwa Członkowskiego nie później niż dnia 31 grudnia 1992 r.

Pięcioletni okres przyznawania pomocy w odniesieniu do tych planów, określony w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 790/89, rozpoczyna się dnia 1 września 1993 r. Jednakże, począwszy od tej daty, powierzchnie objęte działaniami, w stosunku do których plan był pierwotnie zatwierdzony, nie mogą przekraczać 40 % całkowitej powierzchni sadu.

▼B

2. Właściwa władza podejmuje decyzję w odniesieniu do projektu planu w terminie pięciu miesięcy od otrzymania projektu. Wnioski o wprowadzenie zmian, określone w ust. 3 lit. b) przerywają okres oczekiwania.

Właściwa władza:

— wykorzystuje wszystkie właściwe środki, łącznie z kontrolami na miejscu, w celu sprawdzenia dokładności dostarczonych informacji, dotyczących stanu i składu sadów należących do członków organizacji producentów w chwili przedłożenia planu,

— sprawdza zgodność planu z wzorem przedstawionym w załączniku III, oraz z celami nakreślonymi w niniejszym tytule,

— kontroluje spójność projektu pod względem ekonomicznym i jego uzasadnienie techniczne, zasadność kosztorysu i planu finansowania oraz harmonogram wykonania.

Przed końcem drugiego miesiąca od otrzymania projektu planu, właściwa władza przekazuje Komisji plany, które jej zdaniem można zatwierdzić na mocy przepisów art. 14d rozporządzenia (EWG) nr 1035/72, wraz z ogólną oceną dotyczącą ich zgodności z kryteriami określonymi w poprzednim akapicie tiret trzecie.

W terminie 60 dni od otrzymania projektów planów Komisja, w razie konieczności, przekazuje właściwej władzy wniosek o odrzucenie planów lub o wprowadzenie do nich zmian.

3. Właściwa władza:

a) zatwierdza plany, jeżeli spełniają one wymogi art. 14d rozporządzenia (EWG) nr 1035/72 oraz wymogi niniejszego tytułu;

b) wnioskuje o wprowadzenie zmian do projektów, z własnej inicjatywy lub na wniosek Komisji. Zatwierdzić można wyłącznie projekt, do którego wprowadzono wymagane zmiany;

c) odrzuca plany z własnej inicjatywy lub na wniosek Komisji.

▼M3

4. W przypadku wniosku o wprowadzenie zmian do planu właściwy organ podejmuje decyzję po szczegółowym przeanalizowaniu przedstawionych dokumentów uzupełniających i w świetle kryteriów ustanowionych w ust. 2 akapit drugi oraz zgodnie z procedurą określoną w tym ustępie. Wniosek o zmianę planu, uzasadniony zamiarem zwiększenia rozmiaru areału sadów objętego planem, w szczególności w wyniku wzrostu liczby członków producentów, może być przedłożony tylko jeden raz i począwszy od czwartego roku następującego po zatwierdzeniu planu. Wnioskowi towarzyszy sprawozdanie określające zmiany rozmiaru areału sadów danej organizacji, objętego planem, w wyniku przystąpienia nowych członków lub opuszczenia organizacji przez niektórych członków, mających miejsce od czasu przedstawienia planu, a także określające postęp w realizacji planu od czasu jego zatwierdzenia.

Właściwy organ podejmuje decyzję odnośnie do tych wniosków po przeprowadzeniu kontroli na miejscu co do różnych aspektów wymienionych w ust. 2 akapit drugi i postępu w realizacji planu oraz kontroli dokumentów uzupełniających dotyczących wniosku o wprowadzenie zmian do tego planu. Sprawozdanie z tej kontroli jest dołączane do informacji przesyłanych Komisji zgodnie z wyżej wymienionym ustępem.

W żadnym przypadku termin realizacji zmienionego planu nie może przekroczyć terminu ustanowionego pierwotnie.

▼B

5. W trakcie realizacji planu właściwa władza przeprowadza okresowe kontrole, za pomocą sprawozdań, które corocznie otrzymuje od organizacji producentów oraz poprzez kontrole na miejscu, kontrolowanie postępu w realizacji zatwierdzonego planu, zgodności wykonanych prac z wymogami technicznymi i finansowymi, jak również dokładności przedłożonych dokumentów towarzyszących.

Każdy plan w trakcie realizacji poddawany jest przynajmniej dwóm kontrolom na miejscu.

▼M3

Właściwy organ odnotowuje każde zmniejszenie rozmiaru areału sadów objętych planem, następujące w wyniku zmniejszenia się liczby członków organizacji producentów.

▼B

Artykuł 9

Każdego roku, najpóźniej do 31 grudnia, właściwa władza kieruje do Komisji sprawozdanie dotyczące postępu z wykonania zatwierdzonych planów i wyników przeprowadzonych kontroli, a w przypadku wystąpienia trudności w wykonaniu, które mogłyby zagrozić wypełnieniu zobowiązań podjętych przez organizację producentów, przekazuje Komisji wszystkie odnośne informacje.







TYTUŁ III

Pomoc na tworzenie organizacji producentów i ustanowienie funduszu odnawialnego

Artykuł 10

Dla celów obliczania dodatkowej zryczałtowanej pomocy na tworzenie organizacji producentów, przewidzianej w art. 14b rozporządzenia Rady (EWG) nr 1035/72:

1. uwzględnia się ilości produktów niełuskanych; w przypadku chleba świętojańskiego są to ilości produktów w strąku;

2. za ilości sprzedawane, uważa się ilości faktycznie sprzedane w pierwszym roku gospodarczym po uzyskaniu szczególnego uznania. W przypadku stosowania art. 1 akapit ostatni rozporządzenia (EWG) nr 790/89 ilości wprowadzone do obrotu odpowiadają ilościom w rzeczywistości sprzedanym w ciągu drugiego roku gospodarczego od daty uzyskania określonego uznania.

Artykuł 11

W celu uzyskania szczególnej pomocy na ustanowienie funduszu odnawialnego, przewidzianej w art. 14c rozporządzenia Rady (EWG) nr 1035/72, organizacje producentów przekazują właściwej władzy informacje dotyczące:

1. struktury kapitałowej funduszu odnawialnego oraz dowody udziału organizacji w tym kapitale;

2. ustaleń dotyczących finansowania funduszu odnawialnego, aby mógł on poprawnie funkcjonować, w celu realizacji celów ustanowionych w art. 4c ust. 2; dowodem w tym przypadku mogą być na przykład wyciągi z osobnego konta bankowego;

3. dokumentów towarzyszących, potwierdzające wartość sprzedanej produkcji:

— w pierwszym roku gospodarczym od daty szczególnego uznania, lub

— w innym roku gospodarczym od daty szczególnego uznania.

Wartość sprzedanej produkcji ustala się na podstawie:

— wielkości rocznej sprzedaży w trakcie wspomnianego roku gospodarczego,

— średnich cen producenta uzyskanych w trakcie tego roku gospodarczego.

Artykuł 12

W okresie trzech lat gospodarczych od wypłacenia pomocy zgodnie z art. 18, właściwa władza przeprowadza kontrole mające na celu zapewnić:

— funkcjonowanie i zasilanie funduszu zgodne z informacjami przekazanymi na mocy art. 11 ust. 2,

— odtworzenie funduszu na początku każdego roku gospodarczego. W celu przestrzegania tego zobowiązania można wziąć za podstawę wartość zapasów produktów.

Do celów kontroli organizacja producentów zobowiązana jest przechowywać przez cały czas do dyspozycji właściwej władzy wyciągi bankowe i dokumenty towarzyszące, potwierdzające operacje przeprowadzone w związku z funkcjonowaniem funduszu.

▼M8 —————

▼B







TYTUŁ V

Przepisy ogólne i finansowe

Artykuł 18

Właściwa władza krajowa, po sprawdzeniu zgodności z przepisami art. 11, wypłaca organizacjom producentów, w terminie nieprzekraczającym trzech miesięcy, kwotę szczególnej pomocy na utworzenie funduszu odnawialnego, obejmującej zarówno pomoc Państwa Członkowskiego jak i Wspólnoty.

Artykuł 19

W celu otrzymania wspólnotowej pomocy na realizację planów poprawy jakości i sprzedaży, organizacje producentów przedkładają na koniec każdego okresu referencyjnego wniosek o przyznanie pomocy, skierowany do właściwej władzy krajowej.

Przez „okres referencyjny” rozumie się każdy roczny okres wykonania planu, rozpoczynający się w rocznicę zatwierdzenia tego planu.

Wnioski o przyznanie pomocy składa się corocznie, zgodnie z załącznikiem IV, w terminie dwóch miesięcy od rocznicy zatwierdzenia planu oraz załącza się do nich faktury i całą pozostałą dokumentację dowodową odnoszącą się do wykonanych prac. ►M3 Wnioski o przyznanie pomocy zawierają wszelkie informacje konieczne do umożliwienia geograficznej lokalizacji części sadu, objętej każdym z rodzajów prac prowadzonych w danym rocznym okresie. Faktury i dokumenty uzupełniające zawierają szczegółowe odniesienie do tej części sadu, na której przeprowadzono dane prace. ◄

▼M2

Z wyjątkiem przypadku siły wyższej przedłożenie wniosku po upływie wyżej wymienionego okresu powoduje 5-procentowe zmniejszenie pomocy; żadne wnioski nie mogą być przyjęte po okresie zwłoki przekraczającym 30 dni.

▼B

Artykuł 20

Corocznie, w terminie dwóch miesięcy od złożenia wniosku o przyznanie pomocy, właściwe władze Państw Członkowskich, po sprawdzeniu wniosków o przyznanie pomocy oraz po sprawdzeniu dokumentacji dowodowej, wypłacają kwotę pomocy Państwa Członkowskiego i Wspólnoty, zgodnie z art. 14d ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1035/72.

▼M1 —————

▼B

Artykuł 22

1. W przypadkach, w których dana kwota pomocy została nienależnie wypłacona, Państwa Członkowskie, z wyjątkiem przypadków działania siły wyższej, zobowiązane są odzyskać wypłacone kwoty, powiększone o odsetki naliczane począwszy od daty wypłacenia pomocy, do dnia jej rzeczywistego odzyskania. Stosuje się przy tym stopę procentową, jaka obowiązuje w odniesieniu do analogicznych operacji windykacyjnych na mocy prawa krajowego.

Państwa Członkowskie zobowiązane są odzyskać wszystkie kwoty pomocy wypłacone zgodnie z tytułem IIa rozporządzenia (EWG) nr 1035/72 na rzecz organizacji producentów, które zaprzestały działalności przed końcem trzeciego roku następującego od daty szczególnego uznania, określonego w tytule I niniejszego rozporządzenia lub wypłaconych na rzecz organizacji producentów, którym wycofano szczególne uznanie na mocy art. 4.

2. Odzyskane kwoty pomocy przekazuje się agencjom lub działom płatniczym, które odejmują je od wydatków finansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji dla Rolnictwa, proporcjonalnie do finansowania przez Wspólnotę.

3. Komisja ponosi skutki finansowe wynikające z niemożliwości odzyskania wypłaconych kwot, proporcjonalnie do finansowania przez Wspólnotę.

▼M2

Artykuł 22a

1. Państwa Członkowskie mogą przyznać organizacjom producentów, które się o to ubiegają, zaliczki pomocy na ustanowienie odnawialnego funduszu oraz pomocy na realizację planów poprawy jakości i obrotu.

2. W przypadku pomocy na ustanowienie odnawialnego funduszu wypłata zaliczki może nastąpić tylko jeden raz:

— w odniesieniu do wniosku złożonego najpóźniej w ciągu 18 miesięcy następujących po szczególnym uznaniu i na formularzu określonym w załączniku V,

— w przypadku gdy organizacja producentów będąca wnioskodawcą dostarcza dowodu, że kapitał funduszu został ustanowiony, jak przewidziano w art. 14c ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1035/72.

Kwota zaliczki nie przekracza 60 % całkowitego wkładu finansowego Państwa Członkowskiego i Wspólnoty na finansowanie odnawialnego funduszu ustanowionego na podstawie szacunkowych danych dotyczących sprzedaży w roku gospodarczym następującym po szczególnym uznaniu, zgodnie z pkt 6 załącznika V.

Jeśli następuje wypłata zaliczki, wniosek o pozostałą część pomocy przedkłada się na formularzu określonym w załączniku VI.

▼M3

3. W przypadku pomocy na realizację planu wnioski o zaliczkę mogą być składane na formularzu określonym w załączniku VII, po zatwierdzeniu planu. Tylko jeden wniosek przedkłada się w odniesieniu do każdego roku realizacji planu, po przedstawieniu dowodu, że roczny okres realizacji został rozpoczęty. Taki dowód stanowią dokumenty uzupełniające dotyczące co najmniej 50 % wartości szacunkowej określonej w pkt 7 załącznika VII. Wniosek zawiera wszystkie informacje konieczne do umożliwienia identyfikacji części sadu objętej różnymi rodzajami prac, prowadzonymi w danym rocznym okresie.

Wypłata zaliczki na poczet wkładu Wspólnoty nie może przekroczyć 50 % rocznego wkładu Wspólnoty określonego w art. 14d ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1035/72. Ta wypłata jest uzależniona od faktycznego wypłacenia 50 % wkładu Państwa Członkowskiego określonego w wyżej wymienionym artykule.

Jednakże łączna kwota zaliczek, określonych w poprzednim akapicie, nie może przekroczyć 50 % kwoty ustanowionej w art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 790/89. W celu przeliczenia maksymalnej stawki zaliczek na walutę krajową stosuje się rolniczy kurs przeliczeniowy obowiązujący w dniu 1 września, poprzedzającym złożenie wniosku o zaliczkę.

Żadna zaliczka ani żadna kwota pomocy nie zostanie wypłacona w odniesieniu do danego rocznego okresu realizacji planu do czasu dokonania, na warunkach ustanowionych w art. 19 i 20, wszystkich płatności dotyczących poprzedniego rocznego okresu.

▼M2

4. Wypłata zaliczek określonych w ust. 2 i 3 jest uzależniona od dostarczenia przez wnioskodawców dowodu, że zostało wniesione zabezpieczenie w wysokości 110 % kwoty zaliczki.

Zabezpieczenie wnosi się zgodnie z tytułem VIII rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85 ( 6 ).

5. Zabezpieczenie zostaje zwolnione niezwłocznie:

a) w odniesieniu do zaliczki pomocy określonej w ust. 2, z chwilą gdy została wypłacona pozostała część pomocy;

b) w odniesieniu do zaliczki pomocy określonej w ust. 3, z chwilą gdy została wypłacona pozostała część rocznej transzy pomocy.

6. Zabezpieczenia ulega w części przepadkowi, jeżeli zaliczka przewyższa kwotę pomocy, która ma być wypłacona w ciągu roku; zabezpieczenie ulega przepadkowi w części odpowiadającej kwocie błędnie wypłaconej.

7. Zabezpieczenie ulega przepadkowi w całości:

— w odniesieniu do pomocy na ustanowienie odnawialnego funduszu, jeżeli wniosek o pomoc nie został wniesiony w ciągu czterech miesięcy od zakończenia drugiego roku gospodarczego następującego po dacie szczególnego uznania organizacji producentów,

— w odniesieniu do pomocy dotyczącej planu, jeżeli wniosek odnośnie do pozostałej części pomocy na dany rok nie został złożony zgodnie z art. 19 akapit trzeci.

Bez uszczerbku dla ust. 6, jeżeli wnioski o wypłatę pozostałej części pomocy na dany rok są składane po upływie wyżej wymienionego terminu, lecz w okresie zwłoki nieprzekraczającym 15 dni, 10 % zabezpieczenia ulega przepadkowi.

▼B

Artykuł 23

Państwa Członkowskie zobowiązane są podjąć czynności konieczne w celu karania poważnych uchybień w stosunku do wypełniania zobowiązań i obowiązków wynikających z umowy, zawartej na mocy tytułu IIa rozporządzenia Rady (EWG) nr 1035/72 i niniejszego rozporządzenia.







TYTUŁ VI

Przepisy końcowe

Artykuł 24

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.









ZAŁĄCZNIK I







MINIMALNE DANE REPREZENTATYWNE ODNOSZĄCE SIĘ DO DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, OKREŚLONE W ART. 2 UST. 5 Kod CN Produkt Stowarzyszenie producentów Region Minimalna liczba członków Minimalna produkcja (1) 0802 11 Migdały Francja: 10 100 ton wszystkie regiony Hiszpania: 50 1 000 ton — obszary górskie i tereny górzyste, obszary o mniej korzystnych warunkach (2) i wyspy 50 2 000 ton — inne Portugalia: 10 150 ton wszystkie regiony Grecja: 30 50 ton wszystkie regiony Włochy: 40 3 000 ton — Sycylia 40 2 500 ton — Puglia 30 1 000 ton — Sardynia i inne regiony 10 50 ton pozostałe Państwa Członkowskie 0802 21 00 Orzechy laskowe Francja: 100 1 000 ton wszystkie regiony Hiszpania: 50 1 000 ton — obszary górskie i tereny górzyste, obszary (2) o mniej korzystnych warunkach i wyspy 50 2 000 ton — inne Portugalia: 10 50 ton wszystkie regiony Grecja: 30 40 ton wszystkie regiony Włochy: 30 1 000 ton — Sycylia 40 3 000 ton — Kampania 40 2 500 ton — Lacjum 30 1 000 ton — Piemont i inne regiony 10 40 ton pozostałe Państwa Członkowskie 0802 31 00 Orzechy włoskie Francja: 25 250 ton wszystkie regiony Hiszpania: 25 250 ton — obszary górskie i tereny górzyste, obszary (2) o mniej korzystnych warunkach i wyspy 25 500 ton — inne Portugalia: 10 50 ton wszystkie regiony Luksemburg: 5 10 ton wszystkie regiony Grecja: 40 15 ton wszystkie regiony Włochy: 30 2 000 ton wszystkie regiony 5 10 ton pozostałe Państwa Członkowskie 0802 50 00 Pistacje Grecja: 30 25 ton wszystkie regiony Włochy: 20 150 ton wszystkie regiony 20 25 ton pozostałe Państwa Członkowskie 1212 10 10 Chleb świętojański Hiszpania: 50 1 000 ton — obszary górskie i tereny górzyste, obszary2 o mniej korzystnych warunkach i wyspy 50 2 000 ton — inne Portugalia: 25 100 ton wszystkie regiony Grecja: 50 25 ton wszystkie regiony Włochy: 20 500 ton wszystkie regiony 20 25 ton pozostałe Państwa Członkowskie (1) Jeżeli działalność organizacji producentów obejmuje różne orzechy i/lub chleb świętojański, minimalna produkcja, która ma być osiągnięta jest sumą minimalnych ilości ustanowionych dla każdego produktu i regionu. (2) W rozumieniu dyrektywy Rady 86/466/EWG z dnia 14 lipca 1986 r. dotyczącej wspólnotowego wykazu obszarów o mniej korzystnych warunkach gospodarowania w rozumieniu dyrektywy 75/268/EWG (Hiszpania). Dz.U. L 273 z 24.9.1986, str. 104.









ZAŁĄCZNIK II

▼M4









ZAŁĄCZNIK III

OPIS PLANU POPRAWY JAKOŚCI I OBROTU (ART. 8 UST. 1)

A. Określenie obszaru geograficznego

B. Opis sytuacji wyjściowej 1. Produkcja — liczba gospodarstw, obszar upraw, średni plon z hektara, wielkość produkcji oraz jej udział w produkcji krajowej (oddzielne liczby muszą być podane dla każdego gatunku oraz odmiany orzecha i chleba świętojańskiego), — stan sadów (wiek, zagęszczenie, pokrój, szczepy, pozostałe drzewa owocowe), — infrastruktura techniczna gospodarstw. 2. Pomoc techniczna 3. Obrót Zwięzły opis istniejących obiektów, wyposażenia oraz zdolności przerobowych.

C. Potencjał produkcyjny: cele i perspektywy zbytu

D. Cele planu w stosunku do sytuacji wyjściowej oraz wymogów rynkowych: 1. Produkcja — karczowanie i ponowne sadzenie (nowe odmiany lub zastąpienie innymi drzewami owocowymi i/lub drzewami chleba świętojańskiego), — zmiana odmian (wybór odmian i podkładek), — systemy szkolenia i kształtowania, korekta zagęszczenia sadów, — zapylanie (drzewa zapylające, pszczoły), — przygotowanie gleby, nawożenie i udoskonalanie (analiza gleby, korekta błędów w zakresie składników odżywczych, utrzymanie żyzności), — doskonalenie genetyczne (wytwarzanie nowych hybryd), — przystosowanie nowych odmian (sady doświadczalne badające ich zachowanie i plenność), — produkcja materiału certyfikowanego (szkółki i sady produkujące zrazy do hodowli selektywnej i klonowania), — zwalczanie szkodników. Plan musi szczegółowo określać działki, na których będą przeprowadzane poszczególne działania. 2. Pomoc techniczna (wymagania dotyczące personelu do prowadzenia produkcji, szkolenia, sprzedaży i administracji). 3. Sprzedaż (nabycie wyposażenia niezbędnego do przygotowania produktów do sprzedaży, opakowania, przechowywanie, komputeryzacja i zarządzanie zapasami).

E. Wymagane inwestycje 1. Szacowane koszty w podziale według rodzaju środka i roku, w celu wyznaczenia kosztu jednostkowego każdego środka i jego części składowych. 2. Całkowity koszt planu, w podziale według poszczególnych środków, dla całego okresu.

F. Harmonogram: Zaplanowanie poszczególnych środków, sekcja po sekcji obszaru, corocznie.

▼M5









ZAŁĄCZNIK IV

WNIOSEK O PRZYZNANIE POMOCY PRZEWIDZIANY W ART. 19

►(1) M7

►(2) M7

►(2) M7

▼M2









ZAŁĄCZNIK V









ZAŁĄCZNIK VI









ZAŁĄCZNIK VII

►(2) M3

►(2) M3









ZAŁĄCZNIK VIII