02019R0796 — PL — 17.05.2019 — 000.002

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie





sprostowane przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2019/796

z dnia 17 maja 2019 r.

w sprawie środków ograniczających w celu zwalczania cyberataków zagrażających Unii lub jej państwom członkowskim







Artykuł 1

1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do cyberataków wywołujących poważne skutki – w tym do usiłowania przeprowadzenia cyberataków mogących wywoływać poważne skutki – które to ataki stanowią zewnętrzne zagrożenie dla Unii lub jej państw członkowskich.

2. Cyberataki stanowiące zewnętrzne zagrożenie obejmują cyberataki, które:

a) zostały przygotowane poza terytorium Unii lub są przeprowadzane spoza terytorium Unii;

b) wykorzystują infrastrukturę znajdującą się poza terytorium Unii;

c) są przeprowadzane przez osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ, które mają siedzibę lub prowadzą działalność poza terytorium Unii; lub

d) są przeprowadzane przy wsparciu, na zlecenie lub pod kontrolą osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, które prowadzą działalność poza terytorium Unii.

3. W związku z powyższym cyberataki są działaniami obejmującymi co najmniej jeden z następujących elementów:

a) dostęp do systemów informacyjnych;

b) ingerencja w systemy informacyjne;

c) ingerencja w dane; lub

d) przechwytywanie danych,

i przy założeniu że działania takie nie są prowadzone na podstawie należytego upoważnienia wydanego przez właściciela lub inny podmiot mający prawa do systemu lub danych lub ich części lub nie są dozwolone na mocy prawa Unii lub danego państwa członkowskiego.

4. Cyberataki stanowiące zagrożenie dla państw członkowskich obejmują cyberataki na systemy informacyjne związane, między innymi, z:

a) infrastrukturą krytyczną – w tym podmorskie kable i obiekty wystrzelone w przestrzeń kosmiczną – która jest niezbędna do utrzymania podstawowych funkcji społecznych lub zdrowia, bezpieczeństwa, ochrony i dobrobytu materialnego lub społecznego ludności;

b) usługami niezbędnymi do utrzymania podstawowej działalności społecznej lub gospodarczej, w szczególności w sektorze energii (energii elektrycznej, ropy naftowej i gazu), transportu (lotniczego, kolejowego, wodnego i drogowego), bankowości, infrastruktury rynków finansowych, zdrowia (ośrodki opieki zdrowotnej, szpitale i prywatne kliniki), zaopatrzenia w wodę pitną i jej dystrybucji, infrastruktury cyfrowej, oraz w każdym innym sektorze, który ma podstawowe znaczenie dla danego państwa członkowskiego;

c) krytycznymi funkcjami państwa, w szczególności w obszarze obrony, zarządzania instytucjami i ich funkcjonowania, w tym wyborów państwowych lub procesu głosowania, funkcjonowania infrastruktury gospodarczej i cywilnej, bezpieczeństwa wewnętrznego i stosunków zewnętrznych, w tym za pośrednictwem misji dyplomatycznych;

d) przechowywaniem lub przetwarzaniem informacji niejawnych; lub

e) rządowymi zespołami reagowania kryzysowego.

5. Cyberataki stanowiące zagrożenie dla Unii obejmują cyberataki przeprowadzane przeciwko jej instytucjom, organom i jednostkom organizacyjnym, jej delegaturom w państwach trzecich lub w organizacjach międzynarodowych, jej operacjom i misjom w dziedzinie wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO) oraz jej specjalnym przedstawicielom.

6. Jeżeli uznaje się to za konieczne do osiągnięcia celów wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB) określonych w odpowiednich postanowieniach art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej, środki ograniczające na mocy niniejszego rozporządzenia można również stosować w odpowiedzi na wywołujące poważne skutki cyberataki wymierzone przeciwko państwom trzecim lub organizacjom międzynarodowym.

7. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „systemy informacyjne” oznaczają urządzenie lub grupę wzajemnie połączonych lub powiązanych ze sobą urządzeń, z których przynajmniej jedno, zgodnie z programem, dokonuje automatycznego przetwarzania danych cyfrowych, jak również danych cyfrowych przechowywanych, przetwarzanych, wyszukiwanych lub przekazywanych przez to urządzenie lub tę grupę urządzeń, w celach eksploatacji, użycia, ochrony lub utrzymania tego urządzenia lub tej grupy urządzeń;

b) „ingerencja w system informacyjny” oznacza utrudnienie lub przerwanie funkcjonowania systemu informacyjnego przez wprowadzenie danych cyfrowych, przekazanie takich danych, ich uszkodzenie, usunięcie, pogorszenie ich jakości, ich zmianę lub wyeliminowanie bądź przez uczynienie ich niedostępnymi;

c) „ingerencja w dane” oznacza usunięcie, uszkodzenie, pogorszenie jakości, zmianę lub wyeliminowanie danych cyfrowych w systemie informacyjnym, bądź uczynienie ich niedostępnymi. Obejmuje również kradzież danych, środków finansowych, zasobów gospodarczych lub praw własności intelektualnej;

d) „przechwycenie danych” oznacza przechwycenie, za pomocą środków technicznych, niepublicznych przekazów danych cyfrowych do systemu informacyjnego, z systemu informacyjnego lub w ramach takiego systemu, w tym emisji elektromagnetycznych z systemu informacyjnego zawierających takie dane cyfrowe.

8. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące dodatkowe definicje:

a) „roszczenie” oznacza dowolne roszczenie, niezależnie od tego, czy jest dochodzone w postępowaniu sądowym, zgłoszone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia lub po tym dniu, wynikające z umowy lub transakcji lub pozostające w związku z umową lub transakcją, w szczególności obejmujące: (i) roszczenie o wykonanie zobowiązania wynikającego z umowy lub transakcji lub pozostającego w związku z umową lub transakcją; (ii) roszczenie o przedłużenie terminu płatności lub spłatę obligacji, gwarancji finansowej lub zabezpieczenia w jakiejkolwiek formie; (iii) roszczenie o odszkodowanie z tytułu umowy lub transakcji; (iv) powództwo wzajemne; (v) roszczenie uznania lub wykonania, łącznie z uznaniem na podstawie procedury exequatur, wyroku, orzeczenia arbitrażowego lub równoważnej decyzji, niezależnie od miejsca ich wydania;

b) „umowa lub transakcja” oznacza dowolną transakcję, niezależnie od jej formy i mającego zastosowanie prawa, obejmującą jedną lub kilka umów lub podobnych zobowiązań zawartych przez te same lub różne strony; do celów niniejszej definicji „umowa” obejmuje obligacje, gwarancje lub zabezpieczenia, w szczególności gwarancje finansowe lub finansowe listy gwarancyjne, oraz kredyty, prawnie niezależne lub nie, a także wszelkie postanowienia z nimi związane, których źródłem jest taka transakcja lub które są z nią związane;

c) „właściwe organy” oznaczają właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku II;

d) „zasoby gospodarcze” oznaczają aktywa wszelkiego rodzaju, rzeczowe i niematerialne, ruchome i nieruchome, które nie są środkami pieniężnymi, ale mogą być użyte do pozyskania środków pieniężnych, towarów lub usług;

e) „zamrożenie zasobów gospodarczych” oznacza uniemożliwienie wykorzystania zasobów gospodarczych do uzyskiwania środków pieniężnych, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, między innymi przez ich sprzedaż, wynajem lub obciążenie hipoteką;

f) „zamrożenie środków pieniężnych” oznacza zapobieganie wszelkim ruchom tych środków, ich przenoszeniu, zmianom, wykorzystaniu, udostępnianiu lub dokonywaniu nimi transakcji w jakikolwiek sposób, który powodowałby jakąkolwiek zmianę ich wielkości, wartości, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru lub przeznaczenia lub każdą inną zmianę, która umożliwiłaby korzystanie z nich, w tym zarządzanie portfelem;

g) „środki pieniężne” oznaczają aktywa finansowe i wszelkiego rodzaju korzyści, między innymi: (i) gotówkę, czeki, roszczenia pieniężne, polecenia zapłaty, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze; (ii) depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda na rachunkach, długi i zobowiązania dłużne; (iii) papiery wartościowe i papiery dłużne w obrocie publicznym lub niepublicznym, w tym akcje i udziały, certyfikaty papierów wartościowych, obligacje, weksle, warranty, skrypty dłużne, kontrakty na instrumenty pochodne; (iv) odsetki, dywidendy lub inne przychody z aktywów oraz wartości narosłe z aktywów lub wytwarzane przez aktywa; (v) kredyty, tytuły do przeprowadzania kompensat, gwarancje, gwarancje należytego wykonania umów lub inne zobowiązania finansowe; (vi) akredytywy, konosamenty oraz umowy sprzedaży; oraz (vii) dokumenty poświadczające udział w środkach pieniężnych lub zasobach finansowych;

h) „terytorium Unii” oznacza terytoria państw członkowskich, do których ma zastosowanie Traktat, na warunkach określonych w Traktacie, w tym ich przestrzeń powietrzną.

Artykuł 2

Czynniki określające, czy cyberatak ma poważne skutki, o których mowa w art. 1 ust. 1, obejmują co najmniej jeden z następujących elementów:

a) zakres, skalę, wpływ lub stopień spowodowanych zakłóceń m.in. działalności gospodarczej i społecznej, usług podstawowych, krytycznych funkcji państwa, porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego;

b) liczbę osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, których dotyczy cyberatak;

c) liczbę państw członkowskich, których dotyczy cyberatak;

d) wielkość poniesionych strat gospodarczych, na przykład w wyniku zakrojonej na szeroką skalę kradzieży środków finansowych, zasobów gospodarczych lub praw własności intelektualnej;

e) korzyść ekonomiczną odniesioną przez sprawcę lub zapewnioną przez niego innym osobom;

f) ilość lub charakter ukradzionych danych lub skalę naruszenia ochrony danych; lub

g) charakter poufnych danych handlowych, do których uzyskano dostęp.

Artykuł 3

1. Zamraża się wszystkie środki pieniężne i zasoby gospodarcze należące do osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku I, będące ich własnością, w ich posiadaniu lub przez nie kontrolowane.

2. Nie udostępnia się osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w załączniku I, ani na ich rzecz – bezpośrednio lub pośrednio – żadnych środków pieniężnych ani zasobów gospodarczych.

3. Załącznik I zawiera, zgodnie z ustaleniami Rady w myśl art. 5 ust. 1 decyzji (WPZiB) 2019/797 wykaz:

a) osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów odpowiedzialnych za przeprowadzenie lub usiłowanie przeprowadzenia cyberataków;

b) osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, które zapewniają finansowe, techniczne lub materialne wsparcie dla cyberataków lub w celu usiłowania przeprowadzenia cyberataków, bądź też w inny sposób angażują się w takie ataki, w tym przez ich planowanie, przygotowywanie, uczestnictwo w nich, kierowanie nimi, pomoc w nich, lub zachęcanie do takich ataków, lub ułatwianie ich poprzez działanie lub zaniechanie;

c) osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów powiązanych z wymienionymi osobami fizycznymi lub prawnymi, podmiotami oraz organami, objętymi lit. a) i b) niniejszego ustępu.

Artykuł 4

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 3 ust. 1 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków pieniężnych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków pieniężnych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznają za stosowne, po ustaleniu, że dane środki pieniężne lub zasoby gospodarcze są:

a) ►C1 niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w wykazie w załączniku I ◄ oraz członków rodzin pozostających na utrzymaniu takich osób fizycznych, w tym do zapłacenia za żywność, leki i leczenie oraz uiszczenia podatków, składek ubezpieczeniowych, opłat z tytułu najmu lub kredytu hipotecznego i opłat za usługi użyteczności publicznej;

b) przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów lub na zwrot poniesionych wydatków związanych z usługami prawniczymi;

c) przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat i należności za usługi polegające na zwykłym przechowywaniu lub utrzymywaniu zamrożonych środków pieniężnych lub zasobów gospodarczych;

d) niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że właściwy organ powiadomił właściwe organy pozostałych państw członkowskich i Komisję, co najmniej dwa tygodnie przed wydaniem zezwolenia, o powodach, dla których uważa, że należy wydać specjalne zezwolenie; lub

e) są przedmiotem wpłaty na rachunek lub wypłaty z rachunku misji dyplomatycznej lub konsularnej lub organizacji międzynarodowej posiadającej immunitet na mocy prawa międzynarodowego, o tyle, o ile wpłaty te są przeznaczone na oficjalne cele misji dyplomatycznej lub konsularnej lub organizacji międzynarodowej.

2. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na mocy ust. 1 w ciągu dwóch tygodni od przyznania zezwolenia.

Artykuł 5

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 3 ust. 1 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków pieniężnych lub zasobów gospodarczych, pod warunkiem, że ile spełnione są następujące warunki:

a) środki pieniężne lub zasoby gospodarcze są przedmiotem orzeczenia arbitrażowego wydanego przed datą umieszczenia w wykazie w załączniku I osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w art. 3, orzeczenia sądowego lub decyzji administracyjnej wydanych w Unii, lub orzeczenia sądowego wykonalnego w danym państwie członkowskim przed tą datą lub po tej dacie;

b) środki pieniężne lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim orzeczeniem lub decyzją lub uznanych za zasadne w takim orzeczeniu lub decyzji, w granicach określonych przez mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób, którym takie roszczenia przysługują;

c) orzeczenie lub decyzja nie zostały wydane na korzyść osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku I; oraz

d) uznanie orzeczenia lub decyzji nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego.

2. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na mocy ust. 1 w ciągu dwóch tygodni od przyznania zezwolenia.

Artykuł 6

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 3 ust. 1, pod warunkiem że płatność dokonywana przez osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ ujęty w wykazie w załączniku I jest należna na podstawie umowy lub porozumienia zawartego przez daną osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ lub z zobowiązania powstałego dla danej osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, zanim ta osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ zostały ujęte w wykazie w załączniku I, właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, na zwolnienie niektórych zamrożonych środków pieniężnych lub zasobów gospodarczych, o ile właściwy organ stwierdził, że:

a) środki pieniężne lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane do dokonania płatności przez osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ ujęte w wykazie w załączniku I; oraz

b) dokonanie płatności nie narusza art. 3 ust. 2.

2. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na mocy ust. 1 w ciągu dwóch tygodni od przyznania zezwolenia.

Artykuł 7

1. Art. 3 ust. 2 nie stanowi przeszkody dla zasilania zamrożonych rachunków przez instytucje finansowe lub kredytowe otrzymujące środki pieniężne przekazywane im przez strony trzecie na rachunek ujętych w wykazie osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o ile wszelkie kwoty dodatkowe na takich rachunkach zostają również zamrożone. Instytucja finansowa lub kredytowa niezwłocznie informuje odpowiedni właściwy organ o takich transakcjach.

2. Art. 3 ust. 2 nie ma zastosowania do kwot dodatkowych na zamrożonych rachunkach w postaci:

a) odsetek ani innych dochodów z tych rachunków;

b) płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą umieszczenia w załączniku I osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w art. 3 ust. 1; lub

c) płatności należnych na podstawie orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego w państwie członkowskim lub wykonalnego w danym państwie członkowskim;

pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają środkom przewidzianym w art. 3 ust. 1.

Artykuł 8

1. Bez uszczerbku dla obowiązujących zasad dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy zawodowej osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy:

a) niezwłocznie dostarczają wszelkie informacje, które ułatwiłyby zachowanie zgodności z przepisami niniejszego rozporządzenia, takie jak informacje dotyczące rachunków lub kwot zamrożonych zgodnie z art. 3 ust. 1, właściwemu organowi państwa członkowskiego, w którym te osoby fizyczne i prawne, podmioty lub organy mają miejsce zamieszkania lub siedzibę, i przekazują takie informacje Komisji, bezpośrednio albo za pośrednictwem państw członkowskich; oraz

b) współpracują z właściwym organem przy weryfikowaniu informacji, o których mowa w lit. a).

2. Wszelkie dodatkowe informacje uzyskane bezpośrednio przez Komisję są udostępniane państwom członkowskim.

3. Wszelkie informacje przekazane lub uzyskane zgodnie z niniejszym artykułem są wykorzystywane jedynie w celu, w jakim zostały przekazane lub uzyskane.

Artykuł 9

Zakazuje się świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie środków, o których mowa w art. 3.

Artykuł 10

1. Zamrożenie środków pieniężnych i zasobów gospodarczych lub odmowa ich udostępnienia, jeśli dokonane w dobrej wierze w oparciu o przekonanie, że działanie takie jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie skutkują żadnego rodzaju odpowiedzialnością osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu ani organu wykonującego takie działanie ani ich zarządu lub pracowników, chyba że udowodniono, że środki pieniężne i zasoby gospodarcze zostały zamrożone lub zablokowane na skutek zaniedbania.

2. Działania osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów nie stanowią podstawy do odpowiedzialności z ich strony, jeżeli nie wiedziały one i nie miały uzasadnionego powodu do przypuszczenia, że ich działania mogą naruszyć środki określone w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 11

1. Nie są zaspokajane żadne roszczenia w związku z jakąkolwiek umową lub transakcją, których wykonanie zostało zakłócone, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, przez środki nałożone niniejszym rozporządzeniem, w tym roszczenia odszkodowawcze lub wszelkie inne roszczenia tego rodzaju, takie jak roszczenia o odszkodowanie lub roszczenia wynikające z gwarancji, w szczególności roszczenia o przedłużenie terminu płatności lub o zapłatę obligacji, gwarancji lub zabezpieczeń, w szczególności gwarancji finansowych lub finansowych listów gwarancyjnych w jakiejkolwiek formie – o ile zostały one wniesione przez:

a) wskazane osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy wymienione w załączniku I;

b) jakiekolwiek osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy działające za pośrednictwem lub w imieniu osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a).

2. We wszelkich postępowaniach zmierzających do zaspokojenia roszczenia ciężar dowodu, że zaspokojenie roszczenia nie jest zakazane przepisami ust. 1, spoczywa na osobie fizycznej lub prawnej, podmiocie lub organie dochodzącym zaspokojenia tego roszczenia.

3. Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla prawa osób fizycznych lub prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w ust. 1, do wystąpienia o sądową kontrolę zgodności z prawem niewypełnienia zobowiązań umownych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Artykuł 12

1. Komisja i państwa członkowskie informują się wzajemnie o środkach przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia i dzielą się wszelkimi innymi dostępnymi im istotnymi informacjami w związku z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacjami dotyczącymi:

a) środków pieniężnych zamrożonych na mocy art. 3 oraz zezwoleń udzielonych na mocy art. 4,5 i 6; oraz

b) naruszeń przepisów i trudności z ich egzekwowaniem oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.

2. Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują sobie wzajemnie oraz Komisji wszelkie inne dostępne im istotne informacje, które mogłyby mieć wpływ na skuteczne wykonanie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 13

1. W przypadku gdy Rada podejmie decyzję o objęciu osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu środkami, o których mowa w art. 3, wprowadza ona stosowne zmiany w załączniku I.

2. Rada powiadamia zainteresowaną osobę fizyczną lub prawną, zainteresowany podmiot lub organ, o decyzji, o której mowa w ust. 1 wraz z uzasadnieniem bezpośrednio, jeżeli znany jest adres, lub poprzez opublikowanie powiadomienia, aby umożliwić przedstawienie uwag przez daną osobę fizyczną lub prawną, dany podmiot lub organ.

3. W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu decyzji, o której mowa w ust. 1 i odpowiednio informuje daną osobę fizyczną lub prawną, dany podmiot lub organ.

4. Wykaz w załączniku I jest poddawany regularnym przeglądom, które odbywają się co najmniej raz na 12 miesięcy.

5. Komisja jest upoważniona do zmiany załącznika II na podstawie informacji przekazywanych przez państwa członkowskie.

Artykuł 14

1. Załącznik I zawiera uzasadnienie umieszczenia w wykazie wymienionych w nim osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów.

2. Załącznik I zawiera - w przypadku gdy są one dostępne - informacje, które są niezbędne do zidentyfikowania danych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów. W przypadku osób fizycznych, takie informacje mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numery paszportu i dokumentu tożsamości, płeć, adres, jeśli jest znany, a także stanowisko lub zawód. W przypadku osób prawnych, podmiotów lub organów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę wpisu do rejestru, numer w rejestrze i miejsce prowadzenia działalności.

Artykuł 15

1. Państwa członkowskie przyjmują przepisy dotyczące sankcji nakładanych w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia oraz przyjmują wszelkie środki konieczne do zapewnienia ich wdrażania. Przewidziane sankcje są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o przepisach, o których mowa w ust. 1, niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, a następnie powiadamiają ją o ich wszelkich późniejszych zmianach mających wpływ na te przepisy.

Artykuł 16

1. Komisja przetwarza dane osobowe w celu realizacji zadań spoczywających na niej na mocy niniejszego rozporządzenia. Do zadań w tym zakresie należy:

a) dodanie treści załącznika I do elektronicznego skonsolidowanego wykazu osób, grup i podmiotów podlegających sankcjom finansowym Unii oraz na interaktywnej mapie sankcji, które są ogólnie dostępne;

b) przetwarzanie informacji na temat wpływu środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, takich jak wartość zamrożonych środków pieniężnych i informacje o zezwoleniach wydanych przez właściwe organy.

2. Na potrzeby niniejszego rozporządzenia służby Komisji określone w załączniku II są wyznaczone jako „administrator danych” z ramienia Komisji w rozumieniu art. 3 ust. 8 rozporządzenia (UE) 2018/1725 w celu zapewnienia, by zainteresowane osoby fizyczne mogły wykonywać swoje prawa zgodnie z tym rozporządzeniem.

Artykuł 17

1. Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, i podają ich nazwy na stronach internetowych wymienionych w załączniku II. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich zmianach swoich adresów stron internetowych wymienionych w załączniku II.

2. Państwa członkowskie zgłaszają Komisji swoje właściwe organy, w tym dane kontaktowe tych właściwych organów, niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.

3. W przypadku gdy niniejsze rozporządzenie określa wymóg powiadamiania, informowania lub innego porozumiewania się z Komisją, adres i inne dane kontaktowe na potrzeby takiego porozumiewania się wskazuje się w załączniku II.

Artykuł 18

Niniejsze rozporządzenie stosuje się:

a) na terytorium Unii, w tym w granicach jej przestrzeni powietrznej;

b) na pokładach statków powietrznych lub wodnych podlegających jurysdykcji państw członkowskich;

c) do każdej osoby fizycznej będącej obywatelem państwa członkowskiego i przebywającej na terytorium Unii lub poza nim;

d) do każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu, na terytorium Unii lub poza nim, zarejestrowanych lub utworzonych na mocy prawa państwa członkowskiego;

e) do osób prawnych, podmiotów lub organów w odniesieniu do dowolnej działalności gospodarczej prowadzonej, w całości lub częściowo, na terytorium Unii.

Artykuł 19

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.









ZAŁĄCZNIK I

Wykaz osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w art. 3

[…]









ZAŁĄCZNIK II

Strony internetowe zawierające informacje o właściwych organach oraz adresy na potrzeby powiadomień kierowanych do Komisji

BELGIA

https://diplomatie.belgium.be/nl/Beleid/beleidsthemas/vrede_en_veiligheid/sancties

https://diplomatie.belgium.be/fr/politique/themes_politiques/paix_et_securite/sanctions

https://diplomatie.belgium.be/en/policy/policy_areas/peace_and_security/sanctions

BUŁGARIA

https://www.mfa.bg/en/101

CZECHY

www.financnianalytickyurad.cz/mezinarodni-sankce.html

DANIA

http://um.dk/da/Udenrigspolitik/folkeretten/sanktioner/

NIEMCY

http://www.bmwi.de/DE/Themen/Aussenwirtschaft/aussenwirtschaftsrecht,did=404888.html

ESTONIA

http://www.vm.ee/est/kat_622/

IRLANDIA

http://www.dfa.ie/home/index.aspx?id=28519

GRECJA

http://www.mfa.gr/en/foreign-policy/global-issues/international-sanctions.html

HISZPANIA

http://www.exteriores.gob.es/Portal/en/PoliticaExteriorCooperacion/GlobalizacionOportunidadesRiesgos/Paginas/SancionesInternacionales.aspx

FRANCJA

http://www.diplomatie.gouv.fr/fr/autorites-sanctions/

CHORWACJA

http://www.mvep.hr/sankcije

WŁOCHY

https://www.esteri.it/mae/it/politica_estera/politica_europea/misure_deroghe

CYPR

http://www.mfa.gov.cy/mfa/mfa2016.nsf/mfa35_en/mfa35_en?OpenDocument

ŁOTWA

http://www.mfa.gov.lv/en/security/4539

LITWA

http://www.urm.lt/sanctions

LUKSEMBURG

https://maee.gouvernement.lu/fr/directions-du-ministere/affaires-europeennes/mesures-restrictives.html

WĘGRY

http://www.kormany.hu/download/9/2a/f0000/EU%20szankci%C3%B3s%20t%C3%A1j%C3%A9koztat%C3%B3_20170214_final.pdf

MALTA

https://foreignaffairs.gov.mt/en/Government/SMB/Pages/Sanctions-Monitoring-Board.aspx

NIDERLANDY

https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/internationale-sancties

AUSTRIA

http://www.bmeia.gv.at/view.php3?f_id=12750&LNG=en&version=

POLSKA

https://www.gov.pl/web/dyplomacja

PORTUGALIA

http://www.portugal.gov.pt/pt/ministerios/mne/quero-saber-mais/sobre-o-ministerio/medidas-restritivas/medidas-restritivas.aspx

RUMUNIA

http://www.mae.ro/node/1548

SŁOWENIA

http://www.mzz.gov.si/si/omejevalni_ukrepi

SŁOWACJA

https://www.mzv.sk/europske_zalezitosti/europske_politiky-sankcie_eu

FINLANDIA

http://formin.finland.fi/kvyhteistyo/pakotteet

SZWECJA

http://www.ud.se/sanktioner

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO

https://www.gov.uk/sanctions-embargoes-and-restrictions

Adres, na który należy przesyłać powiadomienia do Komisji Europejskiej:

European Commission

Service for Foreign Policy Instruments (FPI)

EEAS 07/99

B-1049 Bruxelles/Brussel, Belgia

E-mail: relex-sanctions@ec.europa.eu