02010R1255 — PL — 15.08.2017 — 003.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:









▼B

▼M1

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1255/2010

z dnia 22 grudnia 2010 r.

ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych na produkty z młodej wołowiny pochodzącej z Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, byłej jugosłowiańskiej republiki Macedonii, Czarnogóry, Serbii i Kosowa ( 2 )

▼B







Artykuł 1

1. Niniejszym otwiera się następujące roczne kontyngenty taryfowe na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia:

a) 9 400 ton młodej wołowiny, wyrażonych masą tuszy, pochodzącej z Chorwacji;

b) 1 500 ton młodej wołowiny, wyrażonych masą tuszy, pochodzącej z Bośni i Hercegowiny;

c) 1 650 ton młodej wołowiny, wyrażonych masą tuszy, pochodzącej z Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii;

d) 8 700 ton młodej wołowiny, wyrażonych masą tuszy, pochodzącej z Serbii;

e) 800 ton młodej wołowiny, wyrażonych masą tuszy, pochodzącej z Czarnogóry;

▼M1

f) 475 ton młodej wołowiny, wyrażonych masą tuszy, pochodzącej z obszaru celnego Kosowa ( 3 ).

▼M1

Kontyngenty, o których mowa w akapicie pierwszym, mają odpowiednio numery porządkowe: 09.4503, 09.4504, 09.4505, 09.4198, 09.4199 i 09.4200.

▼B

Do celów obliczeniowych w kontyngentach tych przyjmuje się, że 100 kilogramów żywej wagi jest równoważne 50 kilogramom masy tuszy.

2. Cło stosowane w ramach kontyngentów, o których mowa w ust. 1, wynosi 20 % cła ad valorem i 20 % cła specyficznego określonego we Wspólnej Taryfie Celnej.

3. Przywóz w ramach kontyngentów, o których mowa w ust. 1, zastrzega się dla określonych żywych zwierząt i określonych mięs objętych następującymi kodami CN, o których mowa w załączniku III do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu zawartego z Chorwacją, w załączniku III do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu zawartego z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, w załączniku II do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu zawartego z Czarnogórą, w załączniku II do umowy przejściowej z Bośnią i Hercegowiną oraz w załączniku II do umowy przejściowej z Serbią:

— ex 0102 90 51 , ex 0102 90 59 , ex 0102 90 71 i ex 0102 90 79 ,

— ex 0201 10 00 i ex 0201 20 20 ,

— ex 0201 20 30 ,

— ex 0201 20 50 .

Artykuł 2

O ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, stosuje się przepisy rozdziału III rozporządzenia (WE) nr 1301/2006 i rozporządzeń (WE) nr 376/2008 oraz (WE) nr 382/2008.

Artykuł 3

1. W rubryce 8 wniosku o pozwolenie na przywóz i samego pozwolenia na przywóz należy podać kraj pochodzenia oraz krzyżykiem zaznaczyć rubrykę „tak”. Pozwolenia podlegają obowiązkowi przywozu ze wskazanego kraju.

Rubryka 20 wniosku o pozwolenie na przywóz i samego pozwolenia zawiera jeden z wpisów wymienionych w załączniku I.

2. Oryginał świadectwa autentyczności sporządzonego zgodnie z art. 4 wraz z kopią przedkłada się właściwym organom razem z wnioskiem o wydanie pierwszego pozwolenia na przywóz odnoszącego się do świadectwa autentyczności.

Świadectwa autentyczności mogą być wykorzystywane do wystawienia więcej niż jednego pozwolenia na przywóz na ilości nieprzekraczające ilości podanych na świadectwie. W przypadku wydania więcej niż jednego pozwolenia na przywóz, odnoszącego się do danego świadectwa autentyczności, właściwy organ:

a) potwierdza to świadectwo autentyczności, wskazując przydzieloną ilość;

b) dopilnowuje, aby wszystkie pozwolenia na przywóz wydane w odniesieniu do danego świadectwa zostały wystawione tego samego dnia.

3. Właściwe organy mogą wydawać pozwolenia na przywóz dopiero po upewnieniu się, że wszystkie informacje zamieszczone na świadectwie autentyczności są zgodne z informacjami dotyczącymi przedmiotowego przywozu, otrzymywanymi co tydzień z Komisji. Pozwolenia wystawia się niezwłocznie po sprawdzeniu tych informacji.

Artykuł 4

1. Wszystkim wnioskom o pozwolenia na przywóz w ramach kontyngentów, o których mowa w art. 1, towarzyszy świadectwo autentyczności wydane przez organy państwa wywozu wymienione w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, potwierdzające, że towary pochodzą z danego państwa oraz że odpowiadają definicji podanej odpowiednio w załączniku III do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu z Chorwacją, w załączniku III do układu o stabilizacji i stowarzyszeniu z Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, w załączniku II do umowy przejściowej z Czarnogórą, w załączniku II do umowy przejściowej z Bośnią i Hercegowiną lub w załączniku II do umowy przejściowej z Serbią.

2. Świadectwa autentyczności są sporządzane w jednym oryginale i dwóch kopiach drukowanych i wypełnianych w jednym z urzędowych języków Unii zgodnie z odpowiednim wzorem przedstawionym w załącznikach III–VII dla danych państw wywozu. Mogą być również drukowane i wypełniane w języku urzędowym lub jednym z języków urzędowych kraju wywozu.

Właściwe organy państwa członkowskiego, w którym składa się wniosek o pozwolenie na przywóz, mogą wymagać dostarczenia tłumaczenia świadectwa.

3. Oryginał i kopie świadectwa autentyczności mogą być wypełnione pismem drukowanym lub odręcznym. W tym ostatnim przypadku wypełnia się je czarnym atramentem i drukowanymi literami.

Świadectwo ma format 210 × 297 mm. Gramatura użytego papieru wynosi nie mniej niż 40 g/m2. Oryginał jest biały, pierwsza kopia – różowa, a druga – żółta.

4. Każde świadectwo ma indywidualny numer seryjny, po którym następuje nazwa kraju wystawiającego świadectwo.

Kopie noszą ten sam numer seryjny i tę samą nazwę, co oryginał.

5. Świadectwa są ważne, wyłącznie jeżeli są należycie potwierdzone przez organ wydający wymieniony w załączniku II.

6. Świadectwa uważa się za należycie potwierdzone, gdy zawierają datę i miejsce wydania i gdy posiadają pieczęć organu wydającego oraz podpis osoby lub osób upoważnionych do składania takiego podpisu.

Artykuł 5

1. Organy wystawiające świadectwo wymienione w załączniku II:

a) zostały uznane za takie przez zainteresowany kraj wywozu;

b) zobowiązują się do kontrolowania wpisów w świadectwach;

c) zobowiązują się do przesyłania do Komisji co najmniej raz w tygodniu każdej informacji umożliwiającej kontrolowanie wpisów w świadectwach autentyczności, w szczególności numeru świadectwa, eksportera, odbiorcy, państwa przeznaczenia, produktu (żywe zwierzę/mięso), wagi netto oraz daty podpisania.

2. Wykaz zamieszczony w załączniku II jest zmieniany przez Komisję, jeśli wymóg, o którym mowa w ust. 1 lit. a), przestaje być spełniany, jeśli organ wydający świadectwa nie wypełni jednego lub więcej z nałożonych na niego obowiązków lub jeśli wyznaczony zostaje nowy organ wydający.

Artykuł 6

Świadectwa autentyczności i pozwolenia na przywóz są ważne przez trzy miesiące od daty ich wystawienia.

Artykuł 7

Odnośne państwo wywozu przekazuje do Komisji wzory odcisków pieczęci używanych przez jego organy wydające oraz nazwiska i podpisy osób uprawnionych do podpisywania świadectw autentyczności. Komisja przekazuje te informacje właściwym organom państw członkowskich.

Artykuł 8

1. W drodze odstępstwa od art. 11 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1301/2006 państwa członkowskie powiadamiają Komisję:

a) nie później niż dnia 28 lutego następnego roku o ilościach produktów, dla których wydano pozwolenia na przywóz w poprzednim okresie obowiązywania przywozowego kontyngentu taryfowego, nawet jeżeli liczba wydanych pozwoleń równa jest zeru;

b) nie później niż dnia 30 kwietnia następnego roku o ilościach produktów objętych niewykorzystanymi lub wykorzystanymi częściowo pozwoleniami na przywóz, nawet jeżeli liczba wydanych pozwoleń równa jest zeru, i odpowiadających różnicy między ilościami wpisanymi na odwrocie pozwoleń na przywóz a ilościami, na które pozwolenia te zostały wydane.

▼M2

2. Państwa członkowskie przekazują Komisji szczegółowe informacje na temat ilości produktów wprowadzonych do swobodnego obrotu zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006.

3. Powiadomienia, o których mowa w ust. 1, są dokonywane zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009 ( 4 ) z zastosowaniem kategorii produktów określonych w załączniku V do rozporządzenia (WE) nr 382/2008.

▼B

Artykuł 9

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.









ZAŁĄCZNIK I

Wpisy, o których mowa w art. 3 ust. 1

w języku bułgarskim : „Baby beef” (Регламент (ЕC) № 1255/2010)

w języku hiszpańskim : „Baby beef” (Reglamento (UE) no 1255/2010)

w języku czeskim : „Baby beef” (Nařízení (EU) č. 1255/2010)

w języku duńskim : „Baby beef” (Forordning (EU) nr. 1255/2010)

w języku niemieckim : „Baby beef” (Verordnung (EU) Nr. 1255/2010)

w języku estońskim : „Baby beef” (Määrus (EL) nr 1255/2010)

w języku greckim : „Baby beef” (Κανονισμός (ΕΕ) αριθ 1255/2010)

w języku angielskim : „Baby beef” (Regulation (EU) No 1255/2010)

w języku francuskim : „Baby beef” (Règlement (UE) no 1255/2010)

w języku włoskim : „Baby beef” (Regolamento (UE) n. 1255/2010)

w języku łotewskim : „Baby beef” (Regula (ES) Nr. 1255/2010)

w języku litewskim : „Baby beef” (Reglamentas (ES) Nr. 1255/2010)

w języku węgierskim : „Baby beef” (1255/2010/EU rendelet)

w języku maltańskim : „Baby beef” (Regolament (UE) Nru 1255/2010)

w języku niderlandzkim : „Baby beef” (Verordening (EU) nr 1255/2010)

w języku polskim : „Baby beef” (Rozporządzenie (UE) nr 1255/2010)

w języku portugalskim : „Baby beef” (Regulamento (UE) no 1255/2010)

w języku rumuńskim : „Baby beef” (Regulamentul (UE) nr. 1255/2010)

w języku słowackim : „Baby beef” (Nariadenie (EU) č. 1255/2010)

w języku słoweńskim : „Baby beef” (Uredba (EU) št. 1255/2010)

w języku fińskim : „Baby beef” (Asetus (EU) N:o 1255/2010)

w języku szwedzkim : „Baby beef” (Förordning (EU) nr 1255/2010)









ZAŁĄCZNIK II

Organy wydające świadectwa:

— Republika Chorwacji: Croatian Agricultural Agency, Poljana Križevačka 185, 48260 Križevci, Chorwacja.

— Bośnia-Hercegowina:

— Była Jugosłowiańska Republika Macedonii: Univerzitet Sv. Kiril I Metodij, Institut za hrana, Fakultet za veterinarna medicina, „Lazar Pop-Trajkov 5-7”, 1000 Skopje.

— Serbia: „Jugosłowiański Instytut Higieny i Technologii Mięsa, Kacanskog 13, Belgrad, Serbia”.

— Czarnogóra: Dyrekcja ds. Weterynarii, Bulevar Svetog Petra Cetinjskog br.9, 81000 Podgorica, Czarnogóra.

▼M1

— Kosowo ( 5 )

▼B









ZAŁĄCZNIK III









ZAŁĄCZNIK IV









ZAŁĄCZNIK V









ZAŁĄCZNIK VI









ZAŁĄCZNIK VII

▼M1









ZAŁĄCZNIK VIIa

►(1) M3

▼M2 —————