1999D0382 — PL — 01.05.2004 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DECYZJA RADY z dnia 26 kwietnia 1999 r. ustanawiająca drugą fazę wspólnotowego programu działań w dziedzinie kształcenia zawodowego „Leonardo da Vinci” (1999/382/WE) (Dz.U. L 146, 11.6.1999, p.33)

zmienione przez:









▼B

DECYZJA RADY

z dnia 26 kwietnia 1999 r.

ustanawiająca drugą fazę wspólnotowego programu działań w dziedzinie kształcenia zawodowego „Leonardo da Vinci”

(1999/382/WE)







RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 127, uwzględniając wniosek Komisji ( 1 ), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ( 2 ), stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 189c Traktatu ( 3 ), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską zakłada, że działania wspólnotowe powinny między innymi przyczynić się do osiągnięcia wysokiej jakości edukacji i kształcenia zawodowego. (2) Rada, decyzją 94/819/WE ( 4 ), ustanowiła program działań na rzecz wdrożenia polityki Wspólnoty Europejskiej w zakresie szkolenia zawodowego; na bazie zdobytego w tym programie doświadczenia należy zapewnić jego rozszerzenie uwzględniając uzyskane do chwili obecnej wyniki. (3) Nadzwyczajna Rada Europejska ds. zatrudnienia, która zebrała się w Luksemburgu w dniach 20-21 listopada 1997 r., uznała, iż edukacja i kształcenie zawodowe trwające przez całe życie mogą wnieść do polityki zatrudnienia Państw Członkowskich istotny wkład w zakresie zwiększenia zdolności zatrudnienia, umiejętności adaptacji, wzrostu przedsiębiorczości oraz wspierania równych szans. (4) Należy umożliwić kształcenie trwające przez całe życie wszystkim osobom, niezależnie od ich wieku oraz kategorii zawodowych, nie tylko ze względu na zmiany technologiczne, lecz również na skutek ograniczenia liczby osób czynnie zatrudnionych w danej piramidzie wiekowej. (5) W komunikacie „Działania w kierunku Europy wiedzy” Komisja wysunęła propozycję utworzenia europejskiego obszaru edukacyjnego, umożliwiającego osiągnięcie celu, jakim jest edukacja i kształcenie zawodowe trwające przez całe życie, określając rodzaj środków, jakie należy podjąć na poziomie wspólnotowym w ramach procedur uproszczonych, z których wszystkie koncentrowałyby się na kwestii współpracy transnarodowej oraz miałyby na celu istotne uzupełnienie działań podjętych przez Państwa Członkowskie, z poszanowaniem zasady pomocniczości. (6) W Białej Księdze „Nauczanie i uczenie się — w kierunku uczącego się społeczeństwa” Komisja stwierdza, iż powstanie uczącego się społeczeństwa pociąga za sobą wspieranie zdobywania wiedzy, a przez to motywuje do wykorzystywania wszelkich szans na pogłębianie wiedzy; w Zielonej Księdze „Edukacja, kształcenie zawodowe, badania naukowe: przeszkody w mobilności transnarodowej” Komisja podkreśliła wynikające z mobilności korzyści dla ludzi i konkurencyjności w Unii Europejskiej. (7) Środki objęte niniejszym programem powinny mieć na celu poprawę jakości, sprzyjanie nowatorstwu oraz wspieranie europejskiego wymiaru w systemach oraz w praktyce kształcenia zawodowego w celu upowszechnienia idei kształcenia trwającego przez całe życie; podczas realizacji niniejszego programu należy zwrócić uwagę na zwalczanie wszelkich rodzajów wyłączenia, w szczególności tych, które są wynikiem rasizmu i ksenofobii; szczególnej uwagi wymaga zniesienie wszelkich form dyskryminacji oraz nierówności, odnoszących się między innymi do osób niepełnosprawnych oraz wspieranie równych szans dla kobiet i mężczyzn. (8) W celu umocnienia wartości dodanej działań wspólnotowych niezbędne jest zapewnienie, na wszystkich poziomach, spójności i komplementarności działań prowadzonych w ramach niniejszej decyzji oraz innych interwencji Wspólnoty. (9) Z uwagi na ich rolę w utrzymywaniu oraz tworzeniu miejsc pracy oraz we wspieraniu kształcenia, małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) oraz rzemiosło powinny zostać ściślej zaangażowane w realizację programu. (10) Komisja, we współpracy z Państwami Członkowskimi, dąży do zapewnienia spójności i komplementarności między działaniami objętymi niniejszym programem i innymi właściwymi politykami, instrumentami i działaniami Wspólnoty, w szczególności Europejskim Funduszem Społecznym, przez ułatwienie przekazywania oraz upowszechniania, na szerszą skalę, nowatorskich podejść i metod opracowanych na mocy niniejszego programu; Komisja, wspólnie z partnerami społecznymi stara się rozwinąć współpracę między programem i działaniami w zakresie dialogu społecznego Wspólnoty. (11) Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym („Porozumienie EOG”) przewiduje zacieśnienie współpracy w dziedzinie edukacji, kształcenia zawodowego oraz młodzieży między Wspólnotą Europejską oraz jej Państwami Członkowskimi z jednej strony i Państwami Członkowskimi Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) należącymi do Europejskiego Obszaru Gospodarczego („państwa EFTA/EOG”) z drugiej. (12) Należy stworzyć warunki w celu otwarcia niniejszego programu dla uczestnictwa: państw stowarzyszonych z Europy Środkowej i Wschodniej (CEEC), zgodnie z warunkami określonymi w Układach Europejskich, dodatkowych protokołach do tych Układów oraz w decyzjach odpowiednich Rad Stowarzyszeń; Cypru, na tych samych warunkach, które miały zastosowanie w przypadku państw EFTA/EOG, na podstawie dodatkowego przydziału środków i według procedur, podlegających uzgodnieniom z tymi państwami; Malty i Turcji, na podstawie dodatkowego przydziału środków, zgodnie z postanowieniami Traktatu. (13) Należy prowadzić stały nadzór i dokonywać regularnej oceny niniejszego programu, w ramach współpracy między Komisją i Państwami Członkowskimi, aby umożliwić wprowadzenie dalszych poprawek w priorytetach dotyczących stosowania środków. (14) Niniejsza decyzja zawiera kwotę referencyjną w rozumieniu pkt 2 deklaracji Parlamentu Europejskiego, Rady oraz Komisji z dnia 6 marca 1995 r. ( 5 ), odnoszącą się do całego czasu trwania programu, nie ma to jednak wpływu na kompetencje władz budżetowych określonych w Traktacie. (15) Zgodnie z zasadami pomocniczości i proporcjonalności określonymi w art. 3b Traktatu, ze względu na złożony charakter partnerstwa w dziedzinie kształcenia zawodowego, Państwa Członkowskie nie mogą w dostatecznym stopniu osiągnąć celów proponowanych działań w zakresie realizacji polityki edukacji i kształcenia zawodowego na poziomie wspólnotowym; w znacznie większym stopniu cele te mogą zostać osiągnięte przez Wspólnotę dzięki transnarodowemu wymiarowi wspólnotowych działań i środków; niniejsza decyzja ogranicza się do minimum wymaganego w celu osiągnięcia tych celów i nie wykracza poza elementy niezbędne do ich osiągnięcia, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:







Artykuł 1

Ustanowienie programu

1. Niniejsza decyzja ustanawia drugą fazę programu działań realizującego politykę w dziedzinie kształcenia zawodowego „Leonardo da Vinci”, zwanego dalej „niniejszym programem”.

2. Niniejszy program należy zrealizować w okresie od dnia 1 stycznia 2000 r. do dnia 31 grudnia 2006 r.

3. Niniejszy program powinien przyczynić się do promowania Europy wiedzyprzez rozwój współpracy w Europie w dziedzinie edukacji i kształcenia zawodowego. Powinien on wspierać politykę Państw Członkowskich w kwestii kształcenia trwającego przez całe życie oraz zdobywania wiedzy, umiejętności i kompetencji sprzyjających aktywnemu udziałowi w życiu obywatelskim oraz wzrostowi zdolności zatrudnienia.

4. Niniejszy program powinien wspierać i uzupełniać działania podejmowane przez Państwa Członkowskie, respektując w pełni ich odpowiedzialność za treść i organizację kształcenia zawodowego oraz ich różnorodność kulturową i językową.

Artykuł 2

Cele programu

1. W ramach celów określonych w art. 127 Traktatu, niniejszy program zmierza do podniesienia jakości, nowatorstwa oraz do nadania europejskiego wymiaru systemom i praktykom w dziedzinie kształcenia zawodowego przez współpracę transnarodową. Niniejszy program ma na celu:

a) podnoszenie umiejętności i kompetencji osób, w szczególności młodych osób, przez wstępne kształcenie zawodowe na wszystkich poziomach; można to osiągnąć między innymi przez kształcenie przemienne oraz praktyki zawodowe i zmierzające do wspierania zwiększania zdolności zatrudniania oraz ułatwiające integrację i reintegrację zawodową;

b) poprawę jakości i ułatwienie dostępu do ustawicznego kształcenia zawodowego oraz zdobywania nowych umiejętności i kompetencji trwającego przez całe życie, w celu zwiększenia i rozwinięcia zdolności adaptacyjnych, w szczególności do konsolidacji zmian technologicznych i organizacyjnych;

nowatorskie podejścia w dziedzinie doradztwa i poradnictwa zawodowego są szczególnie ważne do osiągnięcia celów określonych w lit. a) i b) i powinno się je wspierać;

c) wspieranie i zwiększenie wpływu kształcenia zawodowego na proces innowacyjności w związku z polepszeniem konkurencyjności i przedsiębiorczości, jak również stworzenie nowych możliwości zatrudnienia; szczególną uwagę należy więc zwrócić na wspieranie współpracy między instytucjami kształcenia zawodowego, uczelniami oraz przedsiębiorstwami, w szczególności średnimi i małymi.

2. Podczas realizacji celów określonych w ust. 1 należy zwrócić szczególną uwagę na osoby niekorzystnie usytuowane na rynku pracy oraz osoby niepełnosprawne, na działania zmierzające do ułatwienia im dostępu do kształcenia, na propagowanie równych szans dla kobiet i mężczyzn oraz na walkę z dyskryminacją.

Artykuł 3

Środki wspólnotowe

1. Cele niniejszego programu należy realizować przez podejmowanie następujących środków oraz przez ich treść operacyjną i procedury realizacji określone w załącznikach, a które można łączyć ze sobą:

a) wspieranie transnarodowej mobilności osób biorących udział w kształceniu zawodowym, w szczególności osób młodych, jak również osób odpowiedzialnych za kształcenie („mobilność”);

b) wspieranie projektów pilotażowych opartych na partnerstwie transnarodowym, mających na celu rozwój innowacyjności oraz podnoszenie jakości kształcenia zawodowego („projekty pilotażowe”);

c) promowanie znajomości języków, również języków rzadziej używanych i nauczanych, jak również zrozumienia innych kultur, w ramach kształcenia zawodowego („znajomość języków”);

d) wspieranie rozwoju sieci współpracy transnarodowej, sprzyjających wymianie doświadczeń i dobrej praktyce („sieci transnarodowe”);

e) tworzenie i aktualizacja materiałów wzorcowych przez wspieranie prowadzonych badań statystycznych i analiz, zdobywanie i aktualizację danych porównawczych, przestrzeganie i upowszechnianie zasad dobrej praktyki oraz szeroką wymianę informacji („materiały źródłowe”).

2. Podczas stosowania środków określonych w ust. 1, w szczególny sposób należy wspierać działania transnarodowe mające na celu wspieranie i wykorzystywanie technologii komunikacyjnych oraz informacyjnych (ICT) w kształceniu zawodowym.

Artykuł 4

Dostęp do programu

Zgodnie z warunkami realizacji programu określonymi w załącznikach, otwarty dostęp do niniejszego programu posiadają wszystkie instytucje sektora publicznego lub prywatnego jak również instytucje zajmujące się kształceniem zawodowym, a zwłaszcza:

a) zakłady, ośrodki i instytucje kształcenia zawodowego na wszystkich poziomach, łącznie z uczelniami;

b) ośrodki i instytucje badawcze;

c) przedsiębiorstwa, w szczególności małe i średnie oraz zakłady sektora rzemieślniczego, publicznego lub prywatnego, łącznie z instytucjami zajmującymi się kształceniem zawodowym;

d) organizacje handlowe, łącznie z izbami handlowymi itd.;

e) partnerzy społeczni;

f) instytucje i organizacje lokalne i regionalne;

g) organizacje niezarobkowe, instytucje ochotnicze oraz organizacje pozarządowe.

Artykuł 5

Realizacja programu i współpraca z Państwami Członkowskimi

1. Komisja zapewnia realizację działań wspólnotowych objętych niniejszym programem.

2. Państwa Członkowskie:

— podejmują niezbędne kroki zmierzające do zapewnienia, przy pomocy właściwych struktur, koordynacji, zintegrowanego zarządzania oraz kontynuowania realizacji niniejszego programu do osiągnięcia jego celów, przy udziale wszystkich stron zainteresowanych kształceniem zawodowym, zgodnie z praktyką krajową,

— zapewniają, iż działaniom objętym tym programem będą towarzyszyły odpowiednie akcje informacyjne oraz reklamowe,

— podejmują niezbędne kroki w celu zapewnienia skutecznej realizacji tego programu,

— podejmują w najszerszym możliwym zakresie wysiłki zmierzające do przyjęcia środków, które uznają za konieczne i pożądane w celu usunięcia przeszkód w dostępie do programu.

3. Komisja, we współpracy z Państwami Członkowskimi:

— podejmuje działania opisane w załącznikach w celu wykorzystania osiągnięć pierwszej fazy niniejszego programu oraz inicjatyw wspólnotowych w dziedzinie kształcenia zawodowego,

— zapewnia płynne przejście między działaniami podjętymi w ramach pierwszej fazy niniejszego programu oraz działaniami, które mają zostać podjęte w jego drugiej fazie.

Artykuł 6

Wspólne działania

W ramach procesu budowania Europy wiedzy, środki przewidziane w niniejszym programie mogą być podjęte, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7, jako wspólne działania z pokrewnymi programami i działaniami wspólnotowymi, w szczególności tymi, które związane są z edukacją i młodzieżą.

Artykuł 7

Komitet

▼M1

1. Komisję wspomaga Komitet.

▼B

2. Komitet wydaje opinie w następujących sprawach:

a) ogólne wytyczne dotyczące realizacji niniejszego programu oraz wsparcia finansowego, jakiego ma udzielić Wspólnota;

b) roczny plan prac nad realizacją programu, łącznie z priorytetami, tematami dla działań tematycznych oraz wspólnymi działaniami oraz wnioskami Komisji o wybór projektów łącznie z projektami objętymi wspólnymi działaniami;

c) roczny budżet oraz podział funduszy na poszczególne środki i wspólne działania towarzyszące środkom i działaniom podejmowanym przez organizacje europejskie;

d) kryteria stosowane w celu opracowania wstępnego planu podziału funduszy między Państwa Członkowskie w celu umożliwienia zarządzania działaniami zgodnie z procedurą selekcyjną A (załącznik I, sekcja III);

e) ustalenia dotyczące monitorowania i oceny programu oraz upowszechniania i przekazywania ich wyników.

▼M1

3. W przypadku punktów określonych w ust. 2 stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej art. 8.

Okres ustanowiony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na dwa miesiące.

▼B

4.

a) Komisja przyjmuje środki, które stosuje się niezwłocznie.

b) Jednakże jeżeli takie działania nie są zgodne z opinią Komitetu, Komisja natychmiast powiadamia o tym Radę. W takim wypadku, — Komisja odracza stosowanie podjętych środków o najwyżej dwa miesiące od daty takiego powiadomienia, — Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną może podjąć decyzję odmienną w terminie określonym w tiret poprzednim.

▼M1

5. Przedstawiciel Komisji zasięga opinii Komitetu w sprawie innych właściwych zagadnień dotyczących wprowadzenia programów. W przypadku odniesienia się do tego ustępu stosuje się art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, ( 6 ) uwzględniając przepisy jej art. 8.

6. Komitet uchwala swój regulamin wewnętrzny.

▼B

7. Komisja, we współpracy z Komitetem, uchwali zasady systematycznej i zorganizowanej współpracy z Komitetami utworzonymi dla potrzeb realizacji programów Wspólnoty Europejskiej dotyczących kształcenia oraz młodzieży.

8. W celu zapewnienia spójności niniejszego programu oraz innych środków określonych w art. 9, Komisja systematycznie informuje Komitet o inicjatywach wspólnotowych w dziedzinie edukacji i kształcenia zawodowego oraz młodzieży, łącznie ze współpracą z państwami trzecimi oraz organizacjami międzynarodowymi.

Artykuł 8

Partnerzy społeczni

Z zastrzeżeniem dla procedur określonych w art. 7 ust. 3, art. 4 i 5 Komisja może zasięgać opinii Komitetu we wszelkich sprawach dotyczących stosowania niniejszej decyzji.

Podczas każdej z takich konsultacji, przedstawiciele partnerów społecznych (mianowani przez Komisję na wniosek partnerów społecznych na poziomie wspólnotowym, w liczbie równej liczbie przedstawicieli Państw Członkowskich) uczestniczą w pracach Komitetu jako obserwatorzy.

Mają oni prawo żądać odnotowania ich stanowisk w protokole zebrań Komitetu.

Artykuł 9

Zgodność i komplementarność

1. Komisja, we współpracy z Państwami Członkowskimi, zapewnia ogólną zgodność i komplementarność niniejszego programu z innymi odpowiednimi politykami, instrumentami oraz działaniami Wspólnoty, w szczególności Europejskim Funduszem Społecznym, zwłaszcza tymi, które przyczyniają się do Europy wiedzy, szczególnie w dziedzinie edukacji, kształcenia zawodowego, młodzieży, badań i rozwoju technologii oraz innowacyjności.

2. Podczas stosowania środków objętych niniejszym programem, Komisja i Państwa Członkowskie uwzględniają priorytety wymienione w wytycznych dotyczących zatrudnienia i przyjętych przez Radę w ramach skoordynowanej strategii zatrudnienia.

3. Wspólnie ze wspólnotowymi partnerami społecznymi, Komisja podejmuje wysiłki zmierzające do rozwoju koordynacji między tym programem i dialogiem społecznym na poziomie wspólnotowym oraz na poziomach sektorowych.

4. Komisja zapewnia pomoc Europejskiego Centrum ds. Rozwoju Kształcenia Zawodowego (Cedefop) w realizacji niniejszego programu, zgodnie z ustaleniami zawartymi w rozporządzeniu (EWG) nr 337/75/EWG ( 7 ) ustanawiającym Cedefop. Na tych samych warunkach, na odpowiednich obszarach, należy ustanowić proces koordynacji pod auspicjami Komisji oraz Europejskiej Fundacji Szkoleniowej określonej w rozporządzeniu (EWG) nr 1360/90 ( 8 ).

5. Komisja regularnie informuje Komitet Doradczy ds. Kształcenia Zawodowego o postępach w realizacji niniejszego programu.

Artykuł 10

▼M2

Uczestnictwo państw EFTA/EOG, stowarzyszonych państw Europy Środkowej i Wschodniej (CEEC) oraz Turcji

▼B

Niniejszy program otwarty jest dla uczestnictwa:

— państw EFTA/EOG zgodnie z warunkami określonymi w Porozumieniu EOG,

— stowarzyszonych państw Europy Środkowej i Wschodniej (CEEC) zgodnie z warunkami określonymi w zawartych z tymi państwami układach europejskich, w dodatkowych protokołach do tych układów oraz w decyzjach odpowiednich Rad Stowarzyszeń,

▼M2 — Turcji, na podstawie dodatkowego przydziału środków, zgodnie z postanowieniami Traktatu. ▼B

Artykuł 11

Współpraca międzynarodowa

Zgodnie z niniejszym programem oraz z procedurą przewidzianą w art. 7 ust. 2, art. 3 i 4, Komisja powinna zacieśnić współpracę z państwami trzecimi oraz z właściwymi organizacjami międzynarodowymi.

Artykuł 12

Finansowanie

1. Finansowa kwota referencyjna dla realizacji niniejszego programu na okres 2000-2006 wynosi 1 150 mln EUR.

2. Roczne przydziały środków określają władze budżetowe w oparciu o przewidywaną sytuację finansową.

Artykuł 13

Monitorowanie i ocena

1. Komisja powinna regularnie monitorować niniejszy program we współpracy z Państwami Członkowskimi.

Monitorowanie powinno obejmować kontrolę sprawozdań określonych w ust. 4 oraz działania szczególne.

2. Komisja dokonuje regularnej oceny realizacji niniejszego programu we współpracy z Państwami Członkowskimi, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7 ust. 2, art. 3 i 4 oraz na podstawie kryteriów opracowanych we współpracy z Państwami Członkowskimi. Przede wszystkim należy dążyć do oceny skuteczności oraz wpływu przeprowadzonych działań w porównaniu z celami wyznaczonymi w art. 2. Ocena powinna również dotyczyć upowszechniania wyników działań objętych niniejszym programem, uzyskanych korzyści oraz efektów niniejszego programu, w odniesieniu do jego celów.

Ocena ta również obejmuje kwestię komplementarności działań objętych niniejszym programem oraz działań w ramach stosownych polityk, instrumentów oraz działań Wspólnoty.

Zgodnie z kryteriami ustalonymi według procedury opisanej w art. 7 ust. 2, art. 3 i 4, regularnie dokonuje się niezależnych zewnętrznych ocen wyników działań Wspólnoty.

3. Podczas realizacji programu należy uwzględniać wyniki prowadzanego monitorowania oraz oceny.

4. Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2003 r. oraz dnia 30 czerwca 2007 r., odpowiednio, Państwa Członkowskie przedstawią Komisji sprawozdania dotyczące realizacji oraz skuteczności niniejszego programu oraz dotyczące jego wpływu na istniejące systemy i rozwiązania kształcenia zawodowego w tych państwach. W sprawozdaniach tych należy także uwzględnić kwestię propagowania równości szans kobiet i mężczyzn.

5. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu, Radzie oraz Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu:

— do dnia 30 czerwca 2002 r. pierwsze okresowe sprawozdanie dotyczące wstępnej realizacji niniejszego programu,

— do dnia 30 czerwca 2004 r. drugie okresowe sprawozdanie dotyczące realizacji niniejszego programu,

— do dnia 31 grudnia 2004 r. zawiadomienie o kontynuowaniu realizacji niniejszego programu; w komunikacji tej powinien być zawarty odpowiedni wniosek,

— do dnia 31 grudnia 2007 r. końcowe sprawozdanie dotyczące realizacji niniejszego programu.

Artykuł 14

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.









ZAŁĄCZNIK I

DZIAŁANIA I ŚRODKI WSPÓLNOTY

SEKCJA I: ZASADY OGÓLNE

1. Cele określone w art. 2 niniejszej decyzji będą realizowane poprzez partnerstwa transnarodowe, które składają propozycje podjęcia działań w oparciu o środki Wspólnoty, określone w art. 3.

2. Każda z propozycji przedstawionych przez partnerstwo transnarodowe będzie służyła realizacji co najmniej jednego z celów programu. Będzie ona również określała środki, jakie należy podjąć w celu osiągnięcia tychże celów. Można przedstawiać także propozycje działań stanowiących połączenie różnorodnych środków zgodnie z art. 3 ust. 1, zaś sposób ich przedstawiania określi Komitet określony w art. 7 niniejszej decyzji. Z wyjątkiem środków nr 1 (mobilność) oraz 3 (znajomość języków) określonych w sekcji II, każdy projekt musi dotyczyć partnerów pochodzących, z co najmniej trzech uczestniczących krajów, z których przynajmniej jeden musi być Państwem Członkowskim Unii Europejskiej. W przypadku propozycji projektów określonych w ramach środków nr 1 i 3, każda propozycja musi obejmować partnerów, z co najmniej dwóch uczestniczących krajów, z których przynajmniej jeden musi być Państwem Członkowskim Unii Europejskiej.

3. Zaproszenia do składania propozycji ogłaszane przez Wspólnotę określą priorytety dla celów, harmonogram, warunki ich składania oraz ogólne kryteria kwalifikujące w szczególności w zakresie transnarodowości, oceny projektów i procedur selekcyjnych. Wstępny harmonogram będzie obejmował coroczne terminy przedstawiania, selekcji i zatwierdzania propozycji projektów przez Wspólnotę. Pierwsze zaproszenie do składania propozycji pozostanie obowiązujące przez trzy lata. Drugie zaproszenie do składania propozycji zostanie ogłoszone w 2002 r. na dwa lata, zaś trzecie — w 2004 r. na dwa następne lata, na podstawie sprawozdań okresowych określonych w art. 13 ust. 5 niniejszej decyzji. Wspólnotowe zaproszenia do składania propozycji ogłaszane będą przez Komisję po wydaniu przez Komitet opinii określonej w art. 7 niniejszej decyzji.

4. Propozycje działań muszą jasno określać wyznaczone cele, metody realizacji, przewidywane wyniki, mechanizmy oceny otrzymanych wyników, plan ich upowszechniania, beneficjentów oraz stowarzyszonych partnerów, jak również charakter i stopień uczestnictwa tychże partnerów, łącznie z ich wkładem finansowym oraz harmonogramem prac.

5. Propozycje można składać w okresach wyznaczonych na każdy rok w zaproszeniu do składania propozycji. Selekcja projektów będzie odbywała się, co najmniej raz do roku, zgodnie z procedurami określonymi w sekcji III.

6. Państwa Członkowskie podejmą właściwe kroki w celu wspierania współpracy między uczestnikami programu oraz programów dotyczących kształcenia i młodzieży.

7. Własne środki finansowe partnerów projektu nie mogą w żadnym wypadku pochodzić z innych funduszy Wspólnoty.

SEKCJA II: ŚRODKI

1. Mobilność

Wspieranie projektów dotyczących transnarodowej mobilności osób odbywających kształcenie zawodowe, w szczególności młodzieży oraz nauczycieli.

Wspólnoty będą udzielały wsparcia w następujących działaniach:

a) Przygotowaniu i realizacji projektów transnarodowych staży dla: — osób odbywających wstępne kształcenie zawodowe (staże trwają zwykle od trzech tygodni do dziewięciu miesięcy i prowadzone są w instytucjach kształcenia zawodowego i przedsiębiorstwach; staże te wiążą się integralnie z programem kształcenia zawodowego dla odbywających je osób), — studentów (staże w przedsiębiorstwach, trwające od trzech do dwunastu miesięcy), — młodych pracowników oraz niedawnych absolwentów (staże trwające od dwóch do dwunastu miesięcy w instytucjach kształcenia zawodowego lub przedsiębiorstwach); W każdym przypadku, gdy będzie to możliwe, staże te powinny obejmować sprawdzian umiejętności i kompetencji zdobytych podczas trwania stażu, zgodnie z praktyką stosowaną w kraju pochodzenia stażysty. Staże te mogą również obejmować projekty stanowiące część „Europejskich ścieżek kształcenia przemiennego i praktyk zawodowych” w rozumieniu decyzji 1999/51/WE ( 9 ). Projekty międzynarodowych staży dla osób odbywających kształcenie zawodowe, które obejmują pracę w średnich i małych przedsiębiorstwach oraz w sektorze rzemieślniczym, otrzymają specjalne wsparcie finansowe na podanych poniżej warunkach.

b) Organizacji transnarodowych projektów wymian: — między przedsiębiorstwami z jednej strony, oraz organizacjami kształcenia zawodowego lub uczelniami z drugiej, przeznaczonymi dla kierowników ds. zasobów ludzkich w sektorze przedsiębiorstw oraz osób zajmujących się planowaniem i zarządzaniem programami kształcenia zawodowego, w szczególności dla nauczycieli oraz specjalistów ds. poradnictwa zawodowego, — dla instruktorów i opiekunów w dziedzinie znajomości języków obcych (między sektorem przedsiębiorstw z jednej strony, a instytucjami kształcenia zawodowego w dziedzinie języka specjalistycznego, łącznie z uczelniami, lub instytucjami kształcenia zawodowego, z drugiej). Wymiany dla tych grup docelowych będą trwały przez okres od jednego tygodnia do maksymalnie sześciu tygodni.

c) Wizyt szkoleniowych dla osób odpowiedzialnych za kształcenie zawodowe dotyczących tematów zaproponowanych przez Komisję, które mogą być organizowane przez Cedefop.

Projekty staży i wymian transnarodowych mogą trwać nie dłużej niż dwa lata. W celu realizacji projektów staży i wymian transnarodowych, Komitet określony w art. 7 niniejszej decyzji, opracuje środki zmierzające do udzielenia specjalistycznej pomocy osobom niepełnosprawnym.

Finansowanie

Finansowy wkład Wspólnoty w projekty transnarodowych staży i wymian określonych w ramach niniejszego środka, nie może przekroczyć kwoty 5 000 EUR na jednego beneficjenta stażu lub wymiany. Maksymalna kwota tego wkładu odpowiada maksymalnemu czasowi trwania, określonemu w lit. a) i b). Kwota ta może zostać przekroczona jedynie w przypadku uczestników niepełnosprawnych.

Dla niniejszego środka, Komisja przyzna każdemu Państwu Członkowskiemu ogólne roczną dotację, której kwota zostanie określona zgodnie z procedurą opisaną w załączniku II.

Nie więcej niż 10 % tej kwoty zostanie odłożone jako rezerwa, zgodnie z procedurą uzgodnioną z odpowiednimi organami zarządzania, w celu wsparcia:

— promotorów z MŚP, którzy przedstawiają swój pierwszy wniosek o uczestnictwo w programie. Suma ta nie może przekroczyć kwoty 500 EUR na promotora,

— wszystkich promotorów przygotowujących grupy docelowe określone w lit. a). Suma przyznana w celu przygotowania pedagogicznego, kulturowego i językowego danej grupy docelowej, nie może przekroczyć kwoty 200 EUR w przeliczeniu na jeden staż trwający mniej niż trzy miesiące lub kwoty 500 EUR na staż trwający ponad trzy miesiące. Górna wartość tej kwoty wynosi 25 000 EUR na promotora.

Kwota ta powiększa kwotę rezerwy przeznaczonej dla instytucji wysyłającej do celów zarządzania i monitorowania projektów transnarodowych staży.

Każda niewykorzystana część danego dofinansowania może zostać decyzją organu zarządzania rozdysponowana w inny sposób w ramach danego środka. O przyczynach takiego rozdysponowania należy poinformować Komisję.

2. Projekty pilotażowe

Wsparcie dla międzynarodowych projektów pilotażowych mające na celu doskonalenie i upowszechnianie innowacji i jakości kształcenia zawodowego, łącznie z działaniami mającymi na celu wykorzystanie technologii komunikacyjnych oraz informacyjnych (ICT) w kształceniu zawodowym.

Wsparcie Wspólnota jest dostępne dla projektowania, doskonalenia, testowania oraz oceny projektów pilotażowych w celu doskonalenia lub upowszechniania nowatorstwa w kształceniu zawodowym.

Takie transnarodowe projekty pilotażowe mogą odnosić się do podnoszenia jakości i opracowywania nowych metod kształcenia zawodowego oraz do poradnictwa zawodowego w kontekście idei uczenia się przez całe życie.

Międzynarodowe projekty pilotażowe mogą również mieć na celu:

— wykorzystanie ICT w działaniach i produktach związanych ze kształceniem zawodowym,

— wspieranie dostępu do nowych narzędzi, usług oraz produktów kształcenia zawodowego wykorzystujących ICT dla osób odbywających kształcenie zawodowe,

— wspieranie rozwoju międzynarodowych sieci kształcenia zawodowego otwartego i zdalnego przez wykorzystanie ICT (produktów multimedialnych, stron internetowych, transmisji za pośrednictwem sieci itd.),

— projektowanie, testowanie oraz ocenę nowych rozwiązań w kształceniu zawodowym wynikających z powstawania nowych sytuacji na rynku pracy (np. telepraca).

Wsparcie Wspólnoty dla projektów w ramach tego środka może być dostępne przez okres nie dłuższy niż trzy lata.

Działania tematyczne

Specjalnego wsparcia Wspólnota udzieli niewielkiej liczbie projektów dotyczących tematów, które w szczególny sposób budzą zainteresowanie na poziomie wspólnotowym, jak na przykład:

— opracowanie nowych metod wspierania przejrzystości ze szczególnym naciskiem na nowe formy certyfikacji lub akredytowania kwalifikacji i umiejętności zdobytych w danej pracy,

— działania wspierające polityki i inicjatywy Państw Członkowskich zmierzające do wyposażenia w odpowiednie kwalifikacje osób niekorzystnie sytuowanych na rynku pracy, w szczególności młodych ludzi pozbawionych kwalifikacji lub których kwalifikacje należy zaktualizować,

— rozwinięcie europejskich rozwiązań dla poradnictwa i doradztwa zawodowego jak również kształcenia zawodowego w strefie usług związanych z przedsiębiorczością.

Finansowanie

Udział Wspólnoty w finansowaniu transnarodowych projektów pilotażowych nie może przekroczyć kwoty równej 75 % uprawnionych kosztów, lecz nie więcej niż 200 000 EUR rocznie na jeden projekt. Dla działań tematycznych, maksymalna wartość tej kwoty może być wyższa i wynosić 300 000 EUR rocznie na jeden projekt, jeśli uzasadnia to zakres projektu.

3. Znajomość języków

Wspieranie projektów mających na celu propagowanie znajomości języków obcych oraz kultur innych krajów w kształceniu zawodowym

Wsparcie Wspólnoty jest dostępne dla transnarodowych projektów pilotażowych w celu doskonalenia znajomości języków obcych w kontekście kształcenia zawodowego. Szczególną uwagę należy poświęcić projektom dotyczącym mniej powszechnie używanych i nauczanych języków.

Istotą takich projektów jest planowanie, testowanie, zatwierdzanie, ocena i upowszechnianie materiałów szkoleniowych, jak również nowatorskich metod pedagogicznych dostosowanych do szczególnych potrzeb każdego obszaru zawodowego oraz sektora gospodarki i obejmujących przeprowadzanie sprawdzianów językowych, nowatorskie metody pedagogiczne oparte na samodzielnym uczeniu się języków oraz upowszechnianie ich rezultatów.

Propozycje wsparcia językowego lub kulturowego można również składać w ramach innych działań i środków, mających w szczególności na celu doskonalenie znajomości języka i kultury wśród instruktorów i opiekunów odpowiedzialnych za nadzór pedagogiczny nad uczestnikami transnarodowych programów dotyczących mobilności.

Wsparcie Wspólnoty jest również dostępne dla transnarodowych programów między sektorem gospodarczym, z jednej strony, oraz instytucjami kształcenia zawodowego w dziedzinie języka specjalistycznego lub instytucjami kształcenia zawodowego, z drugiej.

Wsparcie Wspólnoty może być dostępne dla projektów objętych niniejszym środkiem przez okres nie dłuższy niż trzy lata.

Finansowanie

Udział Wspólnoty w finansowaniu projektów w ramach tego środka nie może przekroczyć kwoty 75 % uprawnionych kosztów, lecz nie więcej niż 200 000 EUR rocznie na jeden projekt.

4. Sieci międzynarodowe

Wspieranie międzynarodowych sieci służących europejskiej wiedzy fachowej oraz jej upowszechnianiu.

Wsparcie Wspólnoty jest dostępne dla działań sieci kształcenia zawodowego wykorzystywanych przez wielu uczestników, rozwijających w Państwach Członkowskich współpracę, na poziomie regionalnym lub sektorowym uczestników publicznych i prywatnych. Do uczestników tych należą władze lokalne, lokalne izby handlowe, organizacje związkowe pracodawców i pracowników, przedsiębiorstwa oraz ośrodki badawcze i kształcenia zawodowego — łącznie z uczelniami — pełniące funkcję świadczących usługi, doradców oraz źródeł informacji dotyczących dostępu do uznanych metod oraz produktów kształcenia zawodowego. Działania te mają na celu:

i) zebranie, wydzielenie oraz rozwijanie europejskiej wiedzy fachowej i metod działania innowacyjnego, nowatorskich podejść,

ii) doskonalenie metod analizowania i przewidywania wymogów w zakresie umiejętności,

iii) upowszechnianie wyników działania sieci oraz rezultatów projektów w odpowiednich kręgach w Unii.

Wsparcie Wspólnoty może być dostępne dla sieci transnarodowych przez okres nie dłuższy niż trzy lata.

Finansowanie

Udział Wspólnoty w finansowaniu działań sieci międzynarodowych nie może przekroczyć kwoty 50 % uprawnionych kosztów, lecz nie więcej niż 150 000 EUR rocznie na jedną sieć.

5. Materiały źródłowe

Wspieranie działań mających na celu tworzenie, aktualizację oraz upowszechnianie materiałów wzorcowych.

Wsparcie Wspólnoty może być dostępne dla działań o charakterze transnarodowym, podejmowanych w dziedzinach priorytetowych, będących obiektem powszechnego zainteresowania. Działania takie powinny przyczyniać się do:

— opracowania danych porównawczych dotyczących systemów i warunków kształcenia zawodowego, praktyki oraz różnorodnych podejść w kwestii kwalifikacji i kompetencji w Państwach Członkowskich, lub

— uzyskiwania informacji o charakterze ilościowym lub jakościowym, analiz oraz przestrzegania najlepszych praktyk wspierających polityki i praktykę kształcenia zawodowego w zakresie uczenia się przez całe życie, które nie mogą być dostarczone przez Eurostat czy Cedefop. Eurostat i Cedefop są ściśle związane z opracowywaniem instrumentów statystycznych objętych procedurami stosowanymi obecnie, a zwłaszcza tymi określonymi rozporządzeniem Rady (WE) nr 322/97 z dnia 17 lutego 1997 r. w sprawie statystyki Wspólnoty ( 10 ), z uwzględnieniem decyzji Rady 99/126/WE z dnia 22 grudnia 1998 r. w sprawie programu statystycznego na okres 1998-2002 ( 11 ).

Wsparcie Wspólnoty może być dostępne dla projektów w ramach tego środka przez okres nie dłuższy niż trzy lata.

Komisja oraz Państwa Członkowskie zapewnią jak najszersze upowszechnienie wyżej wymienionego materiału źródłowego, mając w szczególności na celu udostępnienie go prywatnym i publicznych decydentom w dziedzinie kształcenia zawodowego.

Finansowanie

Udział finansowy Wspólnoty wyniesie 50 %-100 % kwoty uprawnionych kosztów, lecz nie więcej niż 200 000 EUR rocznie na jeden projekt. Jeśli będzie to uzasadnione zakresem proponowanego projektu, pułap ten może zostać podniesiony do kwoty 300 000 EUR

6. Wspólne działania

1. W kwestii wspólnych działań opisanych w art. 6 niniejszej decyzji, Wspólnota może udzielać wsparcia dla działań przeprowadzanych wspólnie z innymi działaniami Wspólnoty wspierającymi Europę wiedzy, w szczególności dla programów wspólnotowych w dziedzinie edukacji i młodzieży.

2. Wymienione powyżej wspólne działania można prowadzić przez typowe zaproszenia do składania propozycji na wybrane tematy będące przedmiotem zainteresowania w dziedzinach, które nie są objęte jednym tylko programem. Tematy wspólnych działań uzgadniają odpowiednie komitety, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7 ust. 2, art. 3 i 4 niniejszej decyzji. Zaproszenia do składania propozycji mogą również odpowiadać nowym potrzebom wynikłym w czasie trwania danych programów. Wsparcie Wspólnoty może być dostępne dla projektów w ramach tego środka przez okres nie dłuższy niż trzy lata.

Wspólnota może udzielać wsparcia finansowego w wysokości nie przekraczającej 75 % uprawnionych kosztów.

7. Środki towarzyszące

1. W celu osiągnięcia celów określonych w art. 2 niniejszej decyzji, wsparcie Wspólnoty jest dostępne dla: — działań w zakresie zarządzania, koordynacji, monitorowania oraz oceny prowadzonych przez Państwa Członkowskie jak opisano w art. 5 i 13 niniejszej decyzji oraz w sekcji 1 pkt 6 niniejszego załącznika, — działań w zakresie informowania, monitorowania, oceny oraz upowszechniania prowadzonych przez Państwa Członkowskie i Komisję w celu ułatwienia dostępu do programu oraz konsolidacji przekazu metod, produktów oraz opracowanych narzędzi, jak również wyników otrzymanych w tym programie m.in. przez udostępnienie banków danych szerokiej publiczności, — transnarodowych sieci krajowych ośrodków informacyjnych do celów poradnictwa zawodowego, — działań w zakresie współpracy z państwami trzecimi oraz z właściwymi organizacjami międzynarodowymi, zgodnie z art. 11 niniejszej decyzji.

2. Wspólnota udzieli pomocy finansowej w celu wspierania działalności właściwych struktur ustanowionych przez Państwa Członkowskie, zgodnie z art. 5 niniejszej decyzji.

3. Podczas realizacji programu, Komisja może odwoływać się do organizacji pomocy technicznej, których finansowanie odbywa się w ramach ogólnych funduszy dla danego programu. Na tych samych warunkach może ona odwoływać się również do pomocy ekspertów. Ponadto Komisja będzie mogła organizować seminaria, kolokwia oraz innego typu spotkania ekspertami zmierzające do ułatwienia realizacji programu oraz do podjęcia działań o charakterze informacyjnym, do publikacji oraz upowszechniania.

4. Odpowiednie role oraz zadania operacyjne organizacji pomocy technicznej oraz krajowych struktur zarządzania należy jasno zdefiniować zgodnie z art. 5.

SEKCJA III: PROCEDURY SELEKCJI

Propozycje przedstawiane przez promotorów w odpowiedzi na zaproszenie do składania propozycji powinny podlegać selekcji zgodnie z jedną z następujących procedur:

1. Procedura A mająca zastosowanie w odniesieniu do działań związanych z mobilnością (środek 1);

2. Procedura B mająca zastosowanie w odniesieniu do: — projektów pilotażowych (środek 2) z wyjątkiem działań tematycznych, — znajomości języków (środek 3), — sieci międzynarodowych (środek 4);

3. Procedura C mająca zastosowanie do: — materiałów źródłowych (środek 5), — działań tematycznych (w ramach środka 2), — wspólne działania (środek 6), — projekty organizacji europejskich (w ramach wszystkich środków).

1. Procedura A

Niniejsza procedura selekcji składa się z następujących etapów:

i) Komisja przyzna każdemu z uczestniczących krajów ogólne dofinansowanie zgodnie z procedurą określoną w załączniku II, po uzyskaniu opinii Komitetu określonej w art. 7 niniejszej decyzji.

ii) Zgodnie z zasadami określonymi w zaproszeniach do składania propozycji, promotorzy przedstawią projekty organom zarządzania wyznaczonym przez dane Państwo Członkowskie.

iii) Organ zarządzania dokona oceny propozycji na podstawie specyfikacji opracowanych na poziomie wspólnotowym. Ustali ona wykaz wybranych programów związanych z mobilnością i udostępni ten wykaz w celach informacyjnych Komisji oraz organom zarządzania w innych Państwach Członkowskich.

iv) Państwa Członkowskie, z pomocą odpowiednich organów zarządzania ponoszą odpowiedzialność za zawieranie umów oraz przyznawanie dofinansowania indywidualnym promotorom.

v) Państwa Członkowskie przedstawią Komisji roczne sprawozdanie dotyczące wyników realizacji programów dotyczących mobilności. Sprawozdanie to obejmuje między innymi następujące informacje: — grupa docelowa danego programu, — treść i cele w zależności od umiejętności lub kwalifikacji, — czas trwania kształcenia lub praktyki zawodowej w ośrodku kształcenia zawodowego lub przedsiębiorstwie, — partnerzy stowarzyszeni z innego państwa lub Państw Członkowskich.

2. Procedura B

Niniejsza procedura selekcji składa się z dwuetapowego procesu selekcji:

— selekcja propozycji wstępnych,

— selekcja pełnych propozycji.

i) Zgodnie z zasadami określonymi w zaproszeniu do składania propozycji, promotorzy przedstawią propozycje wstępne organom zarządzania wyznaczonym przez Państwo Członkowskie.

ii) Państwa Członkowskie dokonają oceny i selekcji propozycji wstępnych. Promotorzy zostaną poinformowani o wyniku tej selekcji. Jedynie promotorzy tych propozycji wstępnych, które zostaną wybrane zostaną zaproszeni do przedstawienia pełnych wersji propozycji danemu organowi zarządzania w odpowiednim Państwie Członkowskim. Promotorzy prześlą również Komisji kopie pełnych wersji propozycji.

iii) Państwa Członkowskie dokonają oceny oraz rankingu pełnych wersji propozycji i przedstawią Komisji sprawozdanie, prezentując wynik wstępnej selekcji według celu i środka, procedury oceny, stron biorących udział w tej procedurze oraz sporządzonego według ważności opisowego i uzasadnionego wykazu propozycji, które mogą zostać przyjęte. W sprawozdaniu tym przedstawią także środki o charakterze informacyjnym i reklamowym, które zostały podjęte w celu ułatwienia uczestnictwa w programie.

iv) Komisja, z pomocą niezależnych ekspertów, dokona oceny propozycji w celu określenia i zapewnienia im charakteru transnarodowego i nowatorskiego. Niezależni eksperci zostaną wyznaczeni przez Komisję, która weźmie pod uwagę stanowiska Państw Członkowskich oraz partnerów społecznych. Komisja zbada sprawozdania krajowe i przeprowadzi stosowną konsultację z każdym z Państw Członkowskich.

v) Komisja przedstawi Komitetowi wniosek dotyczący podziału środków budżetowych między środki i Państwa Członkowskie, zaś Komitet wyda w tej sprawie opinię zgodnie z procedurą określoną w art. 7 niniejszej decyzji.

vi) Po uzyskaniu opinii Komitetu, Komisja ustanowi wykaz wybranych projektów dla każdego z Państw Członkowskich i przyzna dla tych państw fundusze na realizację wybranych projektów.

vii) Państwa Członkowskie, z pomocą odpowiednich struktur zarządzania, będą ponosiły odpowiedzialność za zawieranie umów i przyznawanie funduszy indywidualnym promotorom.

viii) Selekcja propozycji wstępnych musi zostać przeprowadzona w ciągu dwóch miesięcy po upływie okresu przeznaczonego na składanie propozycji i określonego w zaproszeniu do składania propozycji; proces ten na etapach iii) — vi) nie powinien trwać dłużej niż pięć miesięcy.

3. Procedura C

Niniejsza procedura składa się z dwustopniowego procesu selekcji:

— selekcji propozycji wstępnych,

— selekcji pełnych propozycji.

i) Zgodnie z zasadami określonymi w zaproszeniu do składania propozycji, promotorzy przedstawią propozycje wstępne Komisji. Promotorzy prześlą również kopie swoich propozycji organom zarządzania w swoich Państwach Członkowskich.

ii) Komisja dokona oceny wszystkich propozycji wstępnych i, po uzyskaniu opinii Komitetu programowego, dokona ich selekcji. Promotorzy zostaną poinformowani o wyniku tejże selekcji.

iii) Jedynie promotorzy tych propozycji, które zostaną wybrane zostaną zaproszeni do przedstawienia Komisji pełnej wersji propozycji. Prześlą oni również kopie pełnych wersji swoich propozycji organom zarządzania w swoich Państwach Członkowskich.

iv) Komisja, z pomocą niezależnych ekspertów, podejmie się transnarodowej oceny otrzymanych propozycji i opracuje skrócony wykaz projektów. Niezależni eksperci zostaną wyznaczeni przez Komisję, która weźmie pod uwagę stanowiska Państw Członkowskich oraz partnerów społecznych.

v) Zgodnie z procedurą określoną w art. 7 niniejszej decyzji, Komisja powinna uzyskać opinię Komitetu w sprawie powyższego wykazu skróconego.

vi) Komisja ustanowi ostateczny wykaz wybranych propozycji i poinformuje o tym Komitet. Określi ona warunki monitorowania tychże projektów wspólnie ze strukturami zarządzania w Państwach Członkowskich.

vii) Komisja, korzystając z odpowiedniej pomocy technicznej będzie odpowiedzialna za zawieranie umów i przyznawanie funduszy indywidualnym promotorom.

viii) Selekcja propozycji wstępnych musi zostać przeprowadzona w ciągu trzech miesięcy po upływie okresu przeznaczonego na składanie propozycji i określonego w zaproszeniu do składania propozycji; proces ten na etapach iii) — vi) nie powinien trwać dłużej niż pięć miesięcy.









ZAŁĄCZNIK II

SEKCJA I: OGÓLNY PODZIAŁ ŚRODKÓW BUDŻETOWYCH

1. Na początku swojej działalności i nie później niż dnia 1 marca każdego roku, Komisja przedstawi Komitetowi uprzedni podział środków budżetowych według środków, procedury oraz z uwzględnieniem celów określonych w art. 1 niniejszej decyzji, jak również uzyska jego opinię w tej sprawie. Na tej podstawie Komisja określi dla każdego z Państw Członkowskich budżet przewidywany na realizację działań objętych procedurą selekcji A określoną w załączniku I.

2. Dostępne fundusze zostaną wewnętrznie podzielone z zastrzeżeniem następujących ograniczeń: a) Fundusze przyznane na programy mobilności nie mogą stanowić mniej niż 39 % rocznego budżetu programu. b) Fundusze przyznane na wsparcie opracowywania, rozwoju i testowania transnarodowych programów pilotażowych nie mogą stanowić mniej niż 36 % rocznego budżetu programu. W ramach tego przydziału fundusze przyznane na projekty działań tematycznych nie powinny przekroczyć 5 %. c) Fundusze przyznane na wsparcie opracowywania, rozwoju i testowania projektów dotyczących znajomości języków nie mogą stanowić mniej niż 5 % rocznego budżetu programu. d) Wartość pozostałych wydatków nie może być mniejsza niż 15 %. W ramach tych wydatków, fundusze przyznane na środki towarzyszące nie powinny przekroczyć 9 %. Fundusze przyznane na działania na mocy art. 11 niniejszej decyzji nie powinny przekroczyć 0,2 % rocznego budżetu programu.

3. Wszystkie powyższe stawki procentowe funduszy są stawkami przewidywanymi i mogą zostać zmienione przez Komitet zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 7 ust. 2, art. 3 i 4 niniejszej decyzji.

SEKCJA II: REGULACJE SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE OGÓLNYCH DOTACJI DO CELÓW ROZWOJU MOBILNOŚCI

1. Przed rozpoczęciem programów transnarodowych wymian i staży Komisja przyzna ogólne dotacje ustanowione na podstawie kryteriów kalkulacji określonych w ramach procedur opisanych w art. 7 niniejszej decyzji, z uwzględnieniem: — zaludnienia, — różnicy w wysokości kosztów utrzymania między Państwem Członkowskim, w którym mieści się instytucja wysyłająca, i państwem, które przyjmuje uczestników programu, — położenia geograficznego i kosztów transportu, — znaczenia grupy docelowej w odniesieniu do ogółu ludności państwa, w zależności od tego czy dane te będą dostępne dla wszystkich Państw Członkowskich. W żadnym przypadku, zastosowanie tych kryteriów nie może spowodować wykluczenia żadnego z Państw Członkowskich z korzystania z funduszy na programy transnarodowych wymian i staży określonych w załączniku I.

2. Ogólna dotacja przyznawana jest każdemu z Państw Członkowskich na podstawie planu operacyjnego, który musi jasno określać: — warunki zarządzania wsparciem finansowym, — czynności jakie należy podjąć w celu zapewnienia organizatorom wymian i staży pomocy w wyszukiwaniu potencjalnych partnerów, — właściwe środki mające na celu trwałe przygotowanie, organizację oraz postęp w realizacji wymian i staży jak również wspieranie równości szans.

3. Nie później niż do dnia 31 marca 2000 r., Państwa Członkowskie przedstawią Komisji plan działań na pierwszy rok realizacji programu. Na tej podstawie, Komisja przyzna każdemu Państwu Członkowskiemu kwotę, na bazie której będzie ono w stanie realizować programy transnarodowe. Przyznane kwoty, które nie zostaną wykorzystane w ramach tego przydziału do dnia 1 października 2000 r., zostaną włączone do końcowej kwoty ogólnej dotacji.









ZAŁĄCZNIK III

DEFINICJE

Do celów niniejszej decyzji oraz z uwzględnieniem różnic między systemami oraz warunkami Państw Członkowskich określenie:

a) wstępne kształcenie zawodowe oznacza każdą z form wstępnego kształcenia zawodowego, w tym kształcenie techniczne i zawodowe, praktyki oraz kształcenie ukierunkowane zawodowo, która przyczynia się do osiągnięcia kwalifikacji zawodowych uznawanych przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, w którym odbywa się kształcenie,

b) kształcenie przemienne oznacza kształcenie zawodowe na dowolnym poziomie, w tym na poziomie szkolnictwa wyższego. Ten typ kształcenia zawodowego, uznany lub poświadczony przez właściwy organ Państwa Członkowskiego, w którym się ono odbywa, zgodnie z jego ustawodawstwem, procedurami lub praktyką, obejmuje usystematyzowane okresy szkoleń w przedsiębiorstwie oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, w instytucji lub ośrodku kształcenia zawodowego,

c) ustawiczne kształcenie zawodowe oznacza każdą formę kształcenia zawodowego podejmowanego przez pracownika we Wspólnocie w czasie trwania jego kariery zawodowej,

d) kształcenie trwające przez całe życie oznacza możliwości edukacji oraz kształcenia zawodowego oferowane poszczególnym osobom przez całe ich życie w celu umożliwienia im ciągłego zdobywania, aktualizowania oraz dostosowywania wiedzy, umiejętności i kompetencji,

e) kształcenie zawodowe otwarte i zdalne oznacza każdą formę elastycznego kształcenia zawodowego obejmującego: — wykorzystanie technik i usług ICT w tradycyjnej lub nowoczesnej formie, oraz — wsparcie w postaci zindywidualizowanego doradztwa i opieki,

f) europejskie ścieżki kształcenia przemiennego i praktyk zawodowych oznaczają każdy okres kształcenia przemiennego odbytego przez daną osobę w innym Państwie Członkowskim niż państwo, w którym odbyła ona swoje podstawowe kształcenie zawodowe,

g) poradnictwo zawodowe oznacza pewien zakres czynności, takich jak poradnictwo, informowanie, ocena oraz doradztwo, mających na celu pomoc w dokonywaniu wyborów związanych z programami wstępnej edukacji, kształcenia lub doskonalenia zawodowego oraz z możliwościami zatrudnienia,

h) przedsiębiorstwo oznacza wszelkie podmioty sektora publicznego bądź prywatnego, niezależnie od ich wielkości, statusu prawnego czy sektora gospodarki, w którym działają, oraz wszelkiego typu działalność gospodarczą, w tym w sektorach nieprodukcyjnych,

i) pracownicy oznaczają wszystkie osoby dostępne na rynku pracy zgodnie z krajowymi ustawami i praktyką, łącznie z osobami pracującymi na własny rachunek,

j) instytucje kształcenia zawodowego oznaczają wszelkiego typu instytucje publiczne, mieszane oraz prywatne, które zgodnie z krajowymi ustawami lub praktyką, przygotowują lub są zaangażowane w kształcenie zawodowe, doskonalenia lub aktualizowanie wiadomości oraz reedukację zawodową niezależnie od sposobu określania ich w Państwach Członkowskich,

k) uczelnia oznacza wszelkiego typu wyższe uczelnie wydające dyplomy oraz umożliwiające zdobywanie kwalifikacji na tym poziomie, zgodnie z krajowymi ustawami lub praktyką, niezależnie od nazewnictwa stosowanego w tej dziedzinie w Państwach Członkowskich,

l) studenci oznaczają osoby zarejestrowane na uczelniach, zgodnie z definicją zawartą w niniejszym Załączniku, niezależnie od kierunku ich studiów, w celu zdobycia wyższego wykształcenia prowadzącego do uzyskania stopnia lub dyplomu, aż do poziomu doktoratu włącznie,

m) partnerzy społeczni oznaczają, na poziomie krajowym, organizacje pracodawców i pracowników zgodnie z ustawodawstwem lub praktyką danego kraju oraz, na poziomie wspólnotowym, organizacje pracodawców i pracowników uczestniczące w dialogu społecznym na poziomie wspólnotowym,

n) partnerzy lokalni i regionalni oznaczają wszelkich uczestników życia na poziomie lokalnym lub regionalnym — władze lokalne, stowarzyszenia, lokalne izby i stowarzyszenia handlowe, konsorcja, instytucje doradcze, czy tez media — biorących udział we współpracy lokalnej lub regionalnej obejmującej kształcenie zawodowe,

o) organizacje europejskie oznaczają partnerów społecznych na poziomie wspólnotowym, europejskich pracodawców oraz federacje związków zawodowych w poszczególnych sektorach, jak również instytucje i organizacje posiadające europejski status lub zakres,

p) materiały źródłowe oznaczają wszelkie analizy, badania, badania statystyczne oraz określenie dobrej praktyki umożliwiające zlokalizowanie, na poziomie wspólnotowym, odpowiedniej pozycji różnych Państw Członkowskich oraz postępy poczynione w danym przedmiocie lub w danej dziedzinie.