02018R1862 — PL — 11.06.2019 — 001.002

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:





sprostowane przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2018/1862

z dnia 28 listopada 2018 r.

w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) w dziedzinie współpracy policyjnej i współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, zmiany i uchylenia decyzji Rady 2007/533/WSiSW oraz uchylenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1986/2006 i decyzji Komisji 2010/261/UE







ROZDZIAŁ I

Przepisy ogólne

Artykuł 1

Cel ogólny SIS

Celem SIS jest zapewnienie – przy wykorzystaniu informacji przekazywanych za pośrednictwem tego systemu – wysokiego poziomu bezpieczeństwa w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości Unii, w tym utrzymywanie bezpieczeństwa publicznego i porządku publicznego oraz zagwarantowanie bezpieczeństwa na terytorium państw członkowskich, a także zapewnienie stosowania postanowień rozdziału 4 i rozdziału 5 tytułu V części trzeciej TFUE w odniesieniu do przepływu osób na terytorium państw członkowskich.

Artykuł 2

Przedmiot

1. Niniejsze rozporządzenie określa warunki i procedury wprowadzania do SIS i przetwarzania wpisów w SIS dotyczących osób i przedmiotów oraz wymiany informacji uzupełniających i danych dodatkowych w celach związanych ze współpracą policyjną i współpracą wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych.

2. Niniejsze rozporządzenie ustanawia również przepisy dotyczące architektury technicznej SIS, obowiązków państw członkowskich i Agencji Unii Europejskiej ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (zwanej dalej „eu-LISA”), przetwarzania danych, praw odnośnych osób oraz odpowiedzialności.

Artykuł 3

Definicje

Na użytek niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1) „wpis” oznacza zestaw danych wprowadzonych do SIS, które umożliwiają właściwym organom zidentyfikowanie osoby lub przedmiotu w celu podjęcia konkretnego działania;

2) „informacje uzupełniające” oznaczają informacje, które nie są częścią danych zawartych we wpisach przechowywanych w SIS, ale są związane z wpisami w SIS, i które podlegają wymianie za pośrednictwem biur SIRENE: a) w celu umożliwienia państwom członkowskim wzajemnej konsultacji lub wzajemnego informowania się podczas wprowadzania wpisu; b) w celu umożliwienia podjęcia odpowiedniego działania po uzyskaniu trafienia; c) w przypadku niemożności podjęcia wymaganego działania; d) w przypadku rozwiązywania kwestii jakości danych w SIS; e) w przypadku rozwiązywania kwestii zgodności i priorytetu wpisów; f) w przypadku rozwiązywania kwestii związanych z prawami do dostępu;

3) „dane dodatkowe” oznaczają dane przechowywane w SIS – i związane z wpisami w SIS – które mają być natychmiast dostępne dla właściwych organów, gdy osobę, w odniesieniu do której wprowadzono dane do SIS, zlokalizowano w wyniku wyszukiwania przeprowadzonego w SIS;

4) „dane osobowe” oznaczają dane osobowe zdefiniowane w art. 4 pkt 1 rozporządzenia (UE) 2016/679;

5) „przetwarzanie danych osobowych” oznacza operację lub zestaw operacji wykonywanych na danych osobowych lub zestawach danych osobowych w sposób zautomatyzowany lub niezautomatyzowany, takich jak gromadzenie, utrwalanie, rejestrowanie, organizowanie, porządkowanie, przechowywanie, adaptowanie lub modyfikowanie, pobieranie, przeglądanie, wykorzystywanie, ujawnianie poprzez przesłanie, rozpowszechnianie lub innego rodzaju udostępnianie, dopasowywanie lub łączenie, ograniczanie, usuwanie lub niszczenie;

6) „dopasowanie” oznacza łączne wystąpienie następujących elementów: a) wyszukiwanie w SIS przeprowadza użytkownik końcowy; b) w wyniku wyszukiwania znaleziono wpis wprowadzony do SIS przez inne państwo członkowskie; oraz c) dane dotyczące wpisu w SIS pasują do danych wprowadzonych na potrzeby wyszukiwania;

7) „trafienie” oznacza dopasowanie, które spełnia następujące kryteria: a) zostało potwierdzone przez: (i) użytkownika końcowego; lub (ii) właściwy organ zgodnie z procedurami krajowymi, w przypadku gdy dane dopasowanie opierało się na porównaniu danych biometrycznych; oraz b) wymagane jest podjęcie dalszych działań;

8) „zastrzeżenie” oznacza zawieszenie ważności wpisu na poziomie krajowym, które można umieścić przy wpisach mających doprowadzić do aresztowania, wpisach dotyczących osób zaginionych i osób narażonych na niebezpieczeństwo oraz wpisach wykorzystywanych do prowadzenia kontroli niejawnych, rozpytań kontrolnych i kontroli szczególnych;

9) „państwo członkowskie dokonujące wpisu” oznacza państwo członkowskie, które wprowadziło wpis do SIS;

10) „wykonujące państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie, które podejmuje lub podjęło wymagane działania po uzyskaniu trafienia;

11) „użytkownik końcowy” oznacza członka personelu właściwego organu uprawnionego do przeprowadzenia wyszukiwania bezpośrednio w CS-SIS, N.SIS lub ich kopii technicznej;

12) „dane biometryczne” oznaczają dane osobowe, które wynikają ze specjalnego przetwarzania technicznego, dotyczą cech fizycznych lub fizjologicznych osoby fizycznej oraz umożliwiają lub potwierdzają jednoznaczną identyfikację tej osoby fizycznej, a mianowicie fotografie, wizerunki twarzy, dane daktyloskopijne i profile DNA;

13) „dane daktyloskopijne” oznaczają dane dotyczące odbitek linii papilarnych palców i odbitek linii papilarnych dłoni, które z powodu ich niepowtarzalnego charakteru i układu cech szczególnych umożliwiają przeprowadzenie dokładnych i dających jednoznaczne wyniki porównań odnośnie do tożsamości danej osoby;

14) „wizerunek twarzy” oznacza cyfrowe obrazy twarzy mające dostateczną rozdzielczość i jakość, aby można je było wykorzystywać na potrzeby zautomatyzowanego dopasowywania biometrycznego;

15) „profil DNA” oznacza kod literowy lub numeryczny reprezentujący zestaw charakterystycznych cech identyfikacyjnych niekodującej części przeanalizowanej próbki ludzkiego DNA, a mianowicie szczególną strukturę molekularną w różnych loci DNA;

16) „przestępstwa terrorystyczne” oznaczają przestępstwa w rozumieniu prawa krajowego, o których mowa w art. 3–14 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/541 ( 1 ), lub – w przypadku państw członkowskich niezwiązanych tą dyrektywą – które są równoważne jednemu z przestępstw wymienionych w tej dyrektywie;

17) „zagrożenie dla zdrowia publicznego” oznacza zagrożenie dla zdrowia publicznego zdefiniowane w art. 2 pkt 21 rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/399 ( 2 );

▼M1

18) „europejski portal wyszukiwania” oznacza europejski portal wyszukiwania (ESP) ustanowiony na mocy art. 6 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/818 ( 3 );

19) „wspólny system porównywania danych biometrycznych” oznacza wspólny system porównywania danych biometrycznych ustanowiony na mocy art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/818;

20) „wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację” oznacza wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację ustanowione na mocy art. 17 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/818;

21) „detektor wielokrotnych tożsamości” oznacza detektor wielokrotnych tożsamości ustanowiony na mocy art. 25 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/818.

▼B

Artykuł 4

Architektura techniczna i sposoby funkcjonowania SIS

1. SIS składa się z:

a) systemu centralnego (zwanego dalej „systemem centralnym SIS”) składającego się z: (i) funkcji wsparcia technicznego (CS-SIS), zawierającej bazę danych (zwaną dalej „bazą danych SIS”) oraz wersję zapasową CS-SIS; (ii) jednolitego interfejsu krajowego (NI-SIS);

▼M1

b) systemu krajowego (N.SIS) w każdym państwie członkowskim, składającego się z krajowych systemów danych, które łączą się z systemem centralnym SIS w tym co najmniej jednej krajowej lub wspólnej wersji zapasowej N.SIS;

c) infrastruktury łączności pomiędzy CS-SIS, wersją zapasową CS-SIS i NI-SIS (zwanej dalej „infrastrukturą łączności”), która zapewnia zaszyfrowaną wirtualną sieć na potrzeby danych SIS oraz wymiany danych między biurami SIRENE, o której mowa w art. 7 ust. 2; oraz

d) bezpiecznej infrastruktury komunikacji między systemem centralnym CS-SIS a infrastrukturą centralną europejskiego portalu wyszukiwania, wspólnego systemu porównywania danych biometrycznych i detektora wielokrotnych tożsamości.

▼B

N.SIS, o którym mowa w lit. b), może zawierać plik danych (zwany dalej „kopią krajową”), zawierający pełną lub częściową kopię bazy danych SIS. Dwa państwa członkowskie lub większa ich liczba mogą utworzyć w jednym ze swoich N.SIS wspólną kopię, z której mogą wspólnie korzystać. Taka wspólna kopia uważana jest za kopię krajową każdego z tych państw członkowskich.

Ze wspólnej wersji zapasowej N.SIS, o której mowa w lit. b), mogą wspólnie korzystać dwa państwa członkowskie lub większa ich liczba. W takich przypadkach wspólną wersję zapasową N.SIS traktuje się jako wersję zapasową N.SIS każdego z tych państw członkowskich. Aby zapewnić użytkownikom końcowym niezakłóconą dostępność, istnieje możliwość jednoczesnego korzystania z N.SIS i jego wersji zapasowej.

Państwa członkowskie zamierzające utworzyć wspólną kopię lub wspólną wersję zapasową N.SIS, z których mogą wspólnie korzystać, uzgadniają na piśmie swoje odpowiednie obowiązki. O uzgodnieniach tych informują one Komisję.

Infrastruktura łączności wspiera i pomaga zapewnić niezakłóconą dostępność SIS. Obejmuje ona redundantne i rozdzielne ścieżki dla połączeń między CS-SIS i wersją zapasową CS-SIS, a także redundantne i rozdzielne ścieżki dla połączeń między każdym krajowym punktem dostępu do sieci SIS oraz CS-SIS i wersją zapasową CS-SIS.

2. Państwa członkowskie wprowadzają, aktualizują, usuwają i wyszukują dane SIS, korzystając ze swoich N.SIS. Państwa członkowskie korzystające z częściowej lub pełnej krajowej kopii lub częściowej lub pełnej wspólnej kopii udostępniają tę kopię do celów przeprowadzania zautomatyzowanych wyszukiwań na terytorium każdego z tych państw członkowskich. Częściowa krajowa lub wspólna kopia zawiera co najmniej dane wymienione w art. 20 ust. 3 lit. a)–v). Przeszukiwanie plików danych przechowywanych w N.SIS innych państw członkowskich nie jest możliwe, z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczy to wspólnych kopii.

3. CS-SIS wykonuje techniczne funkcje nadzorcze i administracyjne i posiada wersję zapasową CS-SIS, która jest w stanie zapewnić wszystkie funkcje głównego CS-SIS w przypadku jego awarii. CS-SIS i wersja zapasowa CS-SIS znajdują się w dwóch centrach technicznych eu-LISA.

4. eu-LISA wdraża rozwiązania techniczne mające na celu zwiększenie niezakłóconej dostępności SIS poprzez jednoczesne funkcjonowanie CS-SIS i wersji zapasowej CS-SIS, o ile taka wersja zapasowa CS-SIS jest w stanie zagwarantować funkcjonowanie SIS w przypadku awarii, albo poprzez duplikację systemu lub jego komponentów. Niezależnie od wymogów proceduralnych określonych w art. 10 rozporządzenia (UE) 2018/1726, eu-LISA przygotuje, nie później niż dnia 28 grudnia 2019 r., opracowanie dotyczące opcji w zakresie rozwiązań technicznych, zawierające niezależną ocenę skutków oraz analizę kosztów i korzyści.

5. Jeżeli jest to konieczne w wyjątkowych okolicznościach, eu-LISA może przygotować, jako tymczasowe rozwiązanie, dodatkową kopię bazy danych SIS.

6. CS-SIS zapewnia usługi niezbędne do wprowadzania i przetwarzania danych SIS, w tym do prowadzenia wyszukiwań w bazie danych SIS. CS-SIS zapewnia państwom członkowskim korzystającym z krajowej lub wspólnej kopii:

a) aktualizację kopii krajowych w trybie online;

b) synchronizację i spójność kopii krajowych z bazą danych SIS; oraz

c) czynności związane z inicjalizacją i odtwarzaniem kopii krajowych.

7. CS-SIS zapewnia niezakłóconą dostępność.

▼M1

8. Bez uszczerbku dla ust. 1–5 dane SIS dotyczące osób i dokumentów tożsamości można również wyszukiwać za pośrednictwem europejskiego portalu wyszukiwania.

9. Bez uszczerbku dla ust. 1–5 dane SIS dotyczące osób i dokumentów tożsamości można również przekazywać za pośrednictwem bezpiecznej infrastruktury łączności, o której mowa w ust. 1 lit. d). Takie przekazywanie odbywa się tylko w takim zakresie, w jakim dane te są wymagane do celów rozporządzenia (UE) 2019/818.

▼B

Artykuł 5

Koszty

1. Koszty funkcjonowania, utrzymania i dalszego rozwijania systemu centralnego SIS i infrastruktury łączności są pokrywane z budżetu ogólnego Unii. Koszty te obejmują także koszty prac przeprowadzanych w odniesieniu do CS-SIS, w celu zapewnienia usług, o których mowa w art. 4 ust. 6.

2. Koszty utworzenia, funkcjonowania, utrzymania i dalszego rozwijania każdego N.SIS ponosi odnośne państwo członkowskie.







ROZDZIAŁ II

Obowiązki państw członkowskich

Artykuł 6

Systemy krajowe

Każde państwo członkowskie odpowiada za utworzenie, funkcjonowanie, utrzymanie i dalsze rozwijanie swojego N.SIS oraz za przyłączenie go do NI-SIS.

Każde państwo członkowskie odpowiada za zapewnienie użytkownikom końcowym niezakłóconej dostępności danych SIS.

Każde państwo członkowskie przekazuje swoje wpisy za pośrednictwem swojego N.SIS.

Artykuł 7

Urząd N.SIS i biuro SIRENE

1. Każde państwo członkowskie wyznacza organ (zwany dalej „urzędem N.SIS”), który na szczeblu centralnym odpowiada za N.SIS tego państwa.

Organ ten odpowiada za sprawne funkcjonowanie i bezpieczeństwo N.SIS, zapewnia właściwym organom dostęp do SIS i stosuje niezbędne środki, aby zapewnić przestrzeganie niniejszego rozporządzenia. Odpowiada on za zapewnienie, aby wszystkie funkcje SIS były we właściwy sposób udostępniane użytkownikom końcowym.

2. Każde państwo członkowskie wyznacza organ krajowy, który działa przez 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, oraz zapewnia wymianę i dostępność wszelkich informacji uzupełniających (zwany „biurem SIRENE”) zgodnie z podręcznikiem SIRENE. Każde biuro SIRENE pełni w swoim państwie członkowskim rolę jedynego punktu kontaktowego właściwego do wymiany informacji uzupełniających dotyczących wpisów oraz do ułatwiania podejmowania wymaganych działań, w przypadku gdy do SIS wprowadzono wpisy dotyczące osób lub przedmiotów, które następnie zostały zlokalizowane po uzyskaniu trafienia.

Każde biuro SIRENE musi mieć, zgodnie z prawem krajowym, łatwy bezpośredni lub pośredni dostęp do wszelkich stosownych informacji krajowych, w tym krajowych baz danych i wszelkich informacji dotyczących wpisów swojego państwa członkowskiego, a także do fachowego doradztwa, tak by móc podejmować działania w odpowiedzi na wnioski o informacje uzupełniające w szybki sposób i w terminach określonych w art. 8.

Biura SIRENE koordynują weryfikację jakości informacji wprowadzonych do SIS. W tym celu mają dostęp do danych przetwarzanych w SIS.

▼M1

2a. Biura SIRENE zapewniają również ręczną weryfikację różniących się tożsamości zgodnie z art. 29 rozporządzenia (UE) 2019/818. W zakresie niezbędnym do wypełnienia tego zadania biura SIRENE mają dostęp do danych przechowywanych we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację i w detektorze wielokrotnych tożsamości w celach określonych w art. 21 i 26 rozporządzenia (UE) 2019/818.

▼B

3. Państwa członkowskie przekazują eu-LISA informacje o swoim urzędzie N.SIS i swoim biurze SIRENE. eu-LISA publikuje wykaz urzędów N.SIS i biur SIRENE wraz z wykazem, o którym mowa w art. 56 ust. 7.

Artykuł 8

Wymiana informacji uzupełniających

1. Wymiana informacji uzupełniających prowadzona jest zgodnie z zasadami zawartymi w podręczniku SIRENE, i za pośrednictwem infrastruktury łączności. Państwa członkowskie zapewniają niezbędne zasoby techniczne i ludzkie w celu zapewnienia ciągłej dostępności oraz terminowej i skutecznej wymiany informacji uzupełniających. W przypadku gdy infrastruktura łączności jest niedostępna, państwa członkowskie wykorzystują inne odpowiednio zabezpieczone środki techniczne do prowadzenia wymiany informacji uzupełniających. Wykaz odpowiednio zabezpieczonych środków technicznych ustanawia się w podręczniku SIRENE.

2. Informacje uzupełniające są wykorzystywane wyłącznie w celu, w którym zostały przekazane zgodnie z art. 64, chyba że uzyskana zostanie uprzednia zgoda państwa członkowskiego dokonującego wpisu na inne wykorzystanie.

3. Biura SIRENE realizują swoje zadanie w sposób szybki i skuteczny, w szczególności udzielając odpowiedzi na wniosek o informacje uzupełniające w jak najszybszym terminie, lecz nie później niż 12 godzin od jego otrzymania. W przypadku wpisów dotyczących przestępstw terrorystycznych, wpisów dotyczących osób poszukiwanych w celu ich aresztowania i wydania lub aresztowania i ekstradycji oraz w przypadkach wpisów dotyczących dzieci, o których mowa w art. 32 ust. 1 lit. c), biura SIRENE natychmiast podejmują działania.

Wnioski o informacje uzupełniające mające najwyższy priorytet oznacza się w formularzach SIRENE jako „PILNE”, podając przy tym uzasadnienie pilnego charakteru danej sprawy.

4. Komisja przyjmuje akty wykonawcze w celu określenia szczegółowych zasad dotyczących zadań biur SIRENE wynikających z niniejszego rozporządzenia oraz zasad wymiany informacji uzupełniających – w formie podręcznika zatytułowanego „Podręcznik SIRENE”. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 76 ust. 2.

Artykuł 9

Zgodność pod względem technicznym i funkcjonalnym

1. Tworząc swój N.SIS, każde państwo członkowskie przestrzega wspólnych norm, protokołów i procedur technicznych mających na celu zapewnienie kompatybilności jego N.SIS z systemem centralnym SIS na potrzeby szybkiego i skutecznego przesyłania danych.

2. Jeżeli państwo członkowskie korzysta z kopii krajowej, zapewnia ono – wykorzystując usługi zapewniane przez CS-SIS i dzięki zautomatyzowanym aktualizacjom, o których mowa w art. 4 ust. 6 – by dane przechowywane w kopii krajowej były identyczne i spójne z danymi w bazie danych SIS oraz by wyszukiwanie przeprowadzane w jego kopii krajowej prowadziło do wyniku równoważnego wynikowi wyszukiwania w bazie danych SIS.

3. Użytkownicy końcowi otrzymują dane niezbędne do wykonania swoich zadań, w szczególności i w razie potrzeby, wszelkie dostępne dane umożliwiające identyfikację osoby, której dane dotyczą, oraz podjęcie wymaganego działania.

4. Państwa członkowskie i eu-LISA przeprowadzają regularne testy w celu zweryfikowania technicznej zgodności kopii krajowych, o której mowa w ust. 2. Wyniki tych testów są uwzględniane jako część mechanizmu ustanowionego na mocy rozporządzenia Rady (UE) nr 1053/2013 ( 4 ).

5. Komisja przyjmuje akty wykonawcze w celu określenia i rozwijania wspólnych norm, protokołów i procedur technicznych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 76 ust. 2.

Artykuł 10

Bezpieczeństwo – państwa członkowskie

1. W odniesieniu do swojego N.SIS każde państwo członkowskie przyjmuje niezbędne środki, obejmujące plan bezpieczeństwa, plan ciągłości działania i plan przywrócenia gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej, aby:

a) zapewnić fizyczną ochronę danych, w tym poprzez sporządzenie planów awaryjnych służących ochronie infrastruktury krytycznej;

b) uniemożliwić osobom nieuprawnionym dostęp do infrastruktury przetwarzania danych, wykorzystywanej do przetwarzania danych osobowych (kontrola dostępu do infrastruktury);

c) zapobiegać nieuprawnionemu odczytywaniu, kopiowaniu, zmienianiu lub usuwaniu nośników danych (kontrola nośników danych);

d) zapobiegać nieuprawnionemu wprowadzaniu danych oraz nieuprawnionemu oglądaniu, zmienianiu lub usuwaniu przechowywanych danych osobowych (kontrola przechowywania);

e) zapobiegać korzystaniu z systemów zautomatyzowanego przetwarzania danych przez osoby nieuprawnione, używające sprzętu do przesyłu danych (kontrola użytkowników);

f) zapobiegać nieuprawnionemu przetwarzaniu danych w SIS oraz wszelkiemu nieuprawnionemu zmienianiu lub usuwaniu danych przetwarzanych w SIS (kontrola wprowadzania danych);

g) zapewnić, by osoby uprawnione do korzystania z systemu zautomatyzowanego przetwarzania danych miały dostęp wyłącznie do danych objętych posiadanym przez nie uprawnieniem, wyłącznie pomocą indywidualnych i niepowtarzalnych identyfikatorów użytkownika oraz poufnego trybu dostępu (kontrola dostępu do danych);

h) zapewnić, by wszystkie organy mające prawo dostępu do SIS lub do infrastruktury przetwarzania danych stworzyły profile z opisem funkcji i zadań osób, które są uprawnione do dostępu do danych oraz do ich wprowadzania, aktualizowania, usuwania i wyszukiwania, oraz by profile te były niezwłocznie udostępniane organom nadzorczym, o których mowa w art. 69 ust. 1, na ich wniosek (profile personelu);

i) zapewnić możliwość weryfikacji i stwierdzania, którym podmiotom można przesyłać dane osobowe za pośrednictwem sprzętu do przesyłu danych (kontrola przesyłu danych);

j) zapewnić możliwość późniejszej weryfikacji i stwierdzania, które dane osobowe zostały wprowadzone do systemów zautomatyzowanego przetwarzania danych oraz kiedy, przez kogo i w jakim celu (kontrola wprowadzania danych);

k) zapobiegać nieuprawnionemu odczytywaniu, kopiowaniu, zmienianiu lub usuwaniu danych osobowych podczas ich przekazywania lub podczas transportu nośników danych, w szczególności poprzez zastosowanie odpowiednich technik szyfrowania (kontrola transportu);

l) monitorować skuteczność środków bezpieczeństwa, o których mowa w niniejszym ustępie, oraz stosować konieczne środki organizacyjne dotyczące monitorowania wewnętrznego, aby zapewnić przestrzeganie niniejszego rozporządzenia (kontrolowanie własnej działalności);

m) zapewnić w razie przerwy w działaniu możliwość przywrócenia normalnego funkcjonowania zainstalowanych systemów (odzyskiwanie); oraz

n) zapewnić, by SIS wykonywał właściwie swoje funkcje, by błędy były zgłaszane (niezawodność) i by dane osobowe przechowywane w SIS nie mogły ulec uszkodzeniu w wyniku nieprawidłowego funkcjonowania systemu (integralność).

2. Państwa członkowskie stosują środki równoważne środkom, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do bezpieczeństwa przetwarzania i wymiany informacji uzupełniających, w tym zabezpieczenia pomieszczeń biura SIRENE.

3. Państwa członkowskie stosują środki równoważne środkom, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, w odniesieniu do bezpieczeństwa przetwarzania danych SIS przez organy, o których mowa w art. 44.

4. Środki opisane w ust. 1, 2 i 3 mogą stanowić część ogólnego podejścia i planu w zakresie bezpieczeństwa na szczeblu krajowym obejmującego różne systemy informatyczne. W takich przypadkach wymogi przewidziane w niniejszym artykule i ich stosowanie do SIS muszą zostać wyraźnie wskazane w tym planie, który musi zapewniać ich spełnianie.

Artykuł 11

Poufność – państwa członkowskie

1. Każde państwo członkowskie stosuje, zgodnie ze swoim prawem krajowym, swoje przepisy dotyczące tajemnicy zawodowej lub innych równoważnych obowiązków w zakresie poufności do wszystkich osób i podmiotów, od których wymaga się pracy z danymi SIS i informacjami uzupełniającymi. Wymóg ten ma zastosowanie również po zakończeniu pełnienia urzędu przez te osoby lub po ustaniu ich zatrudnienia, lub po zakończeniu działalności tych podmiotów.

2. W przypadku gdy dane państwo członkowskie współpracuje z wykonawcami zewnętrznymi przy zadaniach związanych z SIS, ściśle monitoruje ono działania wykonawcy, by zapewnić przestrzeganie wszystkich przepisów niniejszego rozporządzenia, w szczególności dotyczących bezpieczeństwa, poufności i ochrony danych.

3. Zarządzania operacyjnego N.SIS lub kopiami technicznymi nie powierza się przedsiębiorstwom prywatnym ani organizacjom prywatnym.

Artykuł 12

Prowadzenie rejestrów na szczeblu krajowym

1. Państwa członkowskie zapewniają rejestrowanie w swoich N.SIS każdego dostępu do danych osobowych w CS-SIS oraz wszelkiej wymiany takich danych w ramach CS-SIS – w celu sprawdzania, czy dane wyszukiwanie jest zgodne z prawem, monitorowania zgodności przetwarzania danych z prawem, monitorowania własnej działalności, zapewnienia należytego działania N.SIS oraz integralności i bezpieczeństwa danych. Wymóg ten nie ma zastosowania do zautomatyzowanych procesów, o których mowa w art. 4 ust. 6 lit. a), b) i c).

▼M1

Państwa członkowskie zapewniają rejestrowanie każdego przypadku uzyskania dostępu do danych osobowych za pośrednictwem europejskiego portalu wyszukiwania w celu sprawdzenia, czy dane wyszukiwanie jest zgodne z prawem, monitorowania przetwarzania danych, aby stwierdzić, czy było ono zgodne z prawem, monitorowania własnej działalności, zapewnienia integralności i bezpieczeństwa danych.

▼B

2. Zapisy w rejestrze wskazują w szczególności historię wpisu, datę i godzinę przetwarzania danych, dane wykorzystane do wyszukiwania, odniesienie do przetwarzanych danych oraz indywidualne i niepowtarzalne identyfikatory użytkownika dotyczące właściwego organu i osoby przetwarzającej dane.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 niniejszego artykułu, jeżeli wyszukiwanie przeprowadza się z wykorzystaniem danych daktyloskopijnych lub wizerunku twarzy zgodnie z art. 43, zapisy w rejestrze zamiast danych rzeczywistych wskazują rodzaj danych wykorzystanych do wyszukiwania.

4. Zapisy w rejestrze są wykorzystywane wyłącznie do celu, o którym mowa w ust. 1, i są usuwane po upływie trzech lat od ich utworzenia. Zapisy w rejestrze obejmujące historię wpisów są usuwane po upływie trzech lat od usunięcia wpisów.

5. Zapisy w rejestrze są przechowywane dłużej niż przez okresy, o których mowa w ust. 4, jeśli są niezbędne do dalszego prowadzenia procedur monitorowania, które już się rozpoczęły.

6. Właściwe organy krajowe odpowiedzialne za sprawdzanie, czy dane wyszukiwanie jest zgodne z prawem, za monitorowanie zgodności przetwarzania danych z prawem i monitorowanie własnej działalności oraz za zapewnianie należytego działania N.SIS oraz integralności i bezpieczeństwa danych muszą mieć, w granicach swoich uprawnień i na swój wniosek, dostęp do rejestrów do celów wykonywania swoich obowiązków.

7. Jeżeli państwa członkowskie przeprowadzają zgodnie z prawem krajowym zautomatyzowane wyszukiwania oparte na skanowaniu tablic rejestracyjnych pojazdów silnikowych, korzystając z systemów automatycznego rozpoznawania tablic rejestracyjnych, państwa członkowskie prowadzą rejestr wyszukiwania zgodnie z prawem krajowym. W razie konieczności można przeprowadzić w SIS pełne wyszukiwanie w celu sprawdzenia, czy uzyskano trafienie. Ust. 1–6 stosuje się do każdego przypadku pełnego wyszukiwania.

8. Komisja przyjmuje akty wykonawcze w celu określenia treści rejestru, o którym mowa w ust. 7 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 76 ust. 2.

Artykuł 13

Monitorowanie własnej działalności

Państwa członkowskie zapewniają, aby każdy organ uprawniony do dostępu do danych SIS podejmował niezbędne środki w celu zapewniania przestrzegania niniejszego rozporządzenia oraz w razie potrzeby współpracował z organem nadzorczym.

Artykuł 14

Szkolenie personelu

1. Przed otrzymaniem upoważnienia do przetwarzania danych przechowywanych w SIS i okresowo po przyznaniu dostępu do danych SIS personel organów mających prawo dostępu do SIS przechodzi odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa danych, praw podstawowych, w tym zasad dotyczących ochrony danych, oraz procedur regulujących przetwarzanie danych określonych w podręczniku SIRENE. Członkowie personelu zostają poinformowani o wszelkich stosownych przepisach dotyczących przestępstw i sankcji, w tym sankcji przewidzianych w art. 73.

2. Państwa członkowskie przyjmują krajowe programy szkoleń w zakresie SIS, które obejmują szkolenia skierowane do użytkowników końcowych oraz do personelu biur SIRENE.

Taki program szkoleń może stanowić część ogólnego programu szkoleniowego na szczeblu krajowym, obejmującego szkolenia w innych odpowiednich dziedzinach.

3. W celu zacieśnienia współpracy między biurami SIRENE co najmniej raz w roku organizuje się na szczeblu Unii wspólne kursy szkoleniowe.







ROZDZIAŁ III

Obowiązki eu-LISA

Artykuł 15

Zarządzanie operacyjne

1. eu-LISA odpowiada za zarządzanie operacyjne systemem centralnym SIS.eu-LISA – we współpracy z państwami członkowskimi – zapewnia, by w systemie centralnym SIS stosowane były zawsze najlepsze dostępne rozwiązania technologiczne w oparciu o analizę kosztów i korzyści.

2. eu-LISA odpowiada również za następujące zadania związane z infrastrukturą łączności:

a) nadzór;

b) bezpieczeństwo;

c) koordynowanie stosunków między państwami członkowskimi a dostawcą;

d) zadania związane z wykonywaniem budżetu;

e) zakupy i odnawianie; oraz

f) kwestie dotyczące umów.

3. eu-LISA odpowiada również za następujące zadania związane z biurami SIRENE i łącznością między biurami SIRENE:

a) koordynowanie działań w zakresie testowania, zarządzanie tymi działaniami i ich wspieranie;

b) utrzymanie i aktualizowanie specyfikacji technicznych dotyczących wymiany informacji uzupełniających między biurami SIRENE a infrastrukturą łączności; oraz

c) zarządzanie wpływem zmian technicznych, gdy dotyczy on zarówno SIS, jak i wymiany informacji uzupełniających między biurami SIRENE.

4. eu-LISA opracowuje i utrzymuje mechanizm i procedury na potrzeby przeprowadzania kontroli jakości danych w CS-SIS. Przekazuje ona w tym zakresie regularne sprawozdania państwom członkowskim.

eu-LISA przekazuje Komisji regularne sprawozdania, w których uwzględnia napotkane problemy i państwa członkowskie, których problemy te dotyczą.

Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie regularne sprawozdania na temat napotkanych problemów związanych z jakością danych.

5. eu-LISA wykonuje także zadania związane z organizacją szkoleń na temat technicznego użytkowania SIS oraz środków służących poprawie jakości danych SIS.

6. Zarządzanie operacyjne systemem centralnym SIS obejmuje wszystkie zadania niezbędne do zapewnienia funkcjonowania systemu centralnego SIS zgodnie z niniejszym rozporządzeniem przez 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu – w szczególności prace konserwacyjne oraz udoskonalenia techniczne niezbędne do sprawnego działania systemu. Zadania te obejmują również koordynowanie działań w zakresie testowania, zarządzanie tymi działaniami i ich wspieranie w odniesieniu do systemu centralnego SIS i N.SIS, które zapewniają funkcjonowanie systemu centralnego SIS i N.SIS zgodnie z wymogami zgodności pod względem technicznym i funkcjonalnym określonymi w art. 9.

7. Komisja przyjmuje akty wykonawcze w celu określenia wymogów technicznych dotyczących infrastruktury łączności. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 76 ust. 2.

Artykuł 16

Bezpieczeństwo – eu-LISA

1. W odniesieniu do systemu centralnego SIS i infrastruktury łączności eu-LISA przyjmuje niezbędne środki, obejmujące plan bezpieczeństwa, plan ciągłości działania i plan przywrócenia gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej, aby:

a) zapewnić fizyczną ochronę danych, w tym poprzez sporządzenie planów awaryjnych służących ochronie infrastruktury krytycznej;

b) uniemożliwić osobom nieuprawnionym dostęp do infrastruktury przetwarzania danych, wykorzystywanej do przetwarzania danych osobowych (kontrola dostępu do infrastruktury);

c) zapobiegać nieuprawnionemu odczytywaniu, kopiowaniu, zmienianiu lub usuwaniu nośników danych (kontrola nośników danych);

d) zapobiegać nieuprawnionemu wprowadzaniu danych oraz nieuprawnionemu oglądaniu, zmienianiu lub usuwaniu przechowywanych danych osobowych (kontrola przechowywania);

e) zapobiegać korzystaniu z systemów zautomatyzowanego przetwarzania danych przez osoby nieuprawnione, używające sprzętu do przesyłu danych (kontrola użytkowników);

f) zapobiegać nieuprawnionemu przetwarzaniu danych w SIS oraz nieuprawnionemu zmienianiu lub usuwaniu danych przetwarzanych w SIS (kontrola wprowadzania danych);

g) zapewnić, by osoby uprawnione do korzystania z systemu zautomatyzowanego przetwarzania danych miały dostęp wyłącznie do danych objętych posiadanym przez nie uprawnieniem, wyłącznie za pomocą indywidualnych i niepowtarzalnych identyfikatorów użytkownika oraz poufnego trybu dostępu (kontrola dostępu do danych);

h) stworzyć profile z opisem funkcji i zadań osób, które są uprawnione do dostępu do danych lub do infrastruktury przetwarzania danych, i niezwłocznie udostępniać te profile Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych na jego wniosek (profile personelu);

i) zapewnić możliwość weryfikacji i stwierdzania, którym podmiotom można przesyłać dane osobowe za pośrednictwem sprzętu do przesyłu danych (kontrola przesyłu danych);

j) zapewnić możliwość późniejszej weryfikacji i stwierdzania, które dane osobowe zostały wprowadzone do systemów zautomatyzowanego przetwarzania danych oraz kiedy i przez kogo (kontrola wprowadzania danych);

k) zapobiegać nieuprawnionemu odczytywaniu, kopiowaniu, zmienianiu lub usuwaniu danych osobowych podczas ich przekazywania lub podczas transportu nośników danych, w szczególności poprzez zastosowanie odpowiednich technik szyfrowania (kontrola transportu);

l) monitorować skuteczność środków bezpieczeństwa, o których mowa w niniejszym ustępie, oraz stosować konieczne środki organizacyjne dotyczące monitorowania wewnętrznego, aby zapewnić przestrzeganie niniejszego rozporządzenia (kontrolowanie własnej działalności);

m) zapewnić w razie przerwy w działaniu możliwość przywrócenia normalnego funkcjonowania zainstalowanych systemów (odzyskiwanie);

n) zapewnić, by SIS wykonywał właściwie swoje funkcje, by błędy były zgłaszane (niezawodność) i by dane osobowe przechowywane w SIS nie mogły ulec uszkodzeniu w wyniku nieprawidłowego funkcjonowania systemu (integralność); oraz

o) zapewnić bezpieczeństwo swoich centrów technicznych.

2. eu-LISA stosuje środki równoważne środkom, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do bezpieczeństwa przetwarzania i wymiany informacji uzupełniających przy użyciu infrastruktury łączności.

Artykuł 17

Poufność – eu-LISA

1. Bez uszczerbku dla art. 17 regulaminu pracowniczego, eu-LISA stosuje odpowiednie przepisy dotyczące tajemnicy zawodowej lub innych równoważnych obowiązków w zakresie poufności – o standardzie porównywalnym do tych ustanowionych w art. 11 niniejszego rozporządzenia – do wszystkich swoich pracowników, od których wymaga się pracy z danymi SIS. Wymóg ten ma zastosowanie również po zakończeniu pełnienia urzędu przez te osoby lub po ustaniu ich zatrudnienia, lub po zakończeniu ich działalności.

2. eu-LISA stosuje środki równoważne środkom, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do poufności w zakresie wymiany informacji uzupełniających przy użyciu infrastruktury łączności.

3. W przypadku gdy eu-LISA współpracuje z wykonawcami zewnętrznymi przy zadaniach związanych z SIS, monitoruje ona ściśle działania wykonawcy, by zapewnić przestrzeganie wszelkich przepisów niniejszego rozporządzenia, w szczególności przepisów dotyczących bezpieczeństwa, poufności i ochrony danych.

4. Zarządzania operacyjnego CS-SIS nie powierza się przedsiębiorstwom prywatnym ani organizacjom prywatnym.

Artykuł 18

Prowadzenie rejestrów na szczeblu centralnym

1. eu-LISA zapewnia rejestrowanie każdego dostępu do danych osobowych w CS-SIS oraz wszelkiej wymiany takich danych w ramach CS-SIS w celach, o których mowa w art. 12 ust. 1.

2. Zapisy w rejestrze wskazują w szczególności historię wpisu, datę i godzinę przetwarzania danych, dane wykorzystane do wyszukiwania, odniesienie do przetwarzanych danych oraz indywidualne i niepowtarzalne identyfikatory użytkownika dotyczące właściwego organu przetwarzającego dane.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 niniejszego artykułu, jeżeli wyszukiwanie przeprowadza się z wykorzystaniem danych daktyloskopijnych lub wizerunków twarzy zgodnie z art. 43, zapisy w rejestrze zamiast danych rzeczywistych wskazują rodzaj danych wykorzystanych do wyszukiwania.

4. Zapisy w rejestrze są wykorzystywane wyłącznie do celów, o których mowa w ust. 1, i są usuwane po upływie trzech lat od ich utworzenia. Zapisy w rejestrze obejmujące historię wpisów są usuwane po upływie trzech lat od usunięcia wpisów.

5. Zapisy w rejestrze mogą być przechowywane dłużej niż przez okresy, o których mowa w ust. 4, jeśli są niezbędne do dalszego prowadzenia procedur monitorowania, które już się rozpoczęły.

6. Do celów monitorowania własnej działalności i zapewnienia należytego działania CS-SIS oraz integralności i bezpieczeństwa danych eu-LISA ma dostęp do rejestrów w granicach swoich uprawnień.

Europejski Inspektor Ochrony Danych ma dostęp do tych rejestrów na swój wniosek, w granicach swoich uprawnień i do celów wykonywania swoich zadań.







ROZDZIAŁ IV

Informowanie opinii publicznej

Artykuł 19

Kampanie informacyjne dotyczące SIS

W momencie rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia Komisja – we współpracy z krajowymi organami nadzorczymi i Europejskim Inspektorem Ochrony Danych – przeprowadza kampanię informacyjną, w ramach której informuje opinię publiczną o celach SIS, danych przechowywanych w SIS, organach mających dostęp do SIS oraz prawach przysługujących osobom, których dane dotyczą. Komisja regularnie powtarza takie kampanie, we współpracy z organami nadzorczymi i Europejskim Inspektorem Ochrony Danych. Komisja prowadzi ogólnodostępną stronę internetową poświęconą wszelkim stosownym informacjom związanym z SIS. Państwa członkowskie – we współpracy ze swoimi organami nadzorczymi – opracowują i wprowadzają w życie niezbędne strategie służące ogólnemu informowaniu obywateli i rezydentów o SIS.







ROZDZIAŁV

Kategorie danych i umieszczanie zastrzeżeń

Artykuł 20

Kategorie danych

1. Bez uszczerbku dla art. 8 ust. 1 lub dla przepisów niniejszego rozporządzenia dotyczących przechowywania danych dodatkowych, SIS zawiera wyłącznie te kategorie danych dostarczanych przez każde państwo członkowskie, których wymagają cele określone w art. 26, 32, 34, 36, 38 i 40.

2. Kategorie danych są następujące:

a) informacje na temat osób, w odniesieniu do których został wprowadzony wpis;

b) informacje na temat przedmiotów, o których mowa w art. 26, 32, 34, 36 i 38.

3. Każdy wpis w SIS, który zawiera informacje na temat osób, obejmuje wyłącznie następujące dane:

a) nazwiska;

b) imiona;

c) imiona i nazwiska nadane przy urodzeniu;

d) poprzednio używane imiona i nazwiska oraz pseudonimy;

e) wszelkie szczególne obiektywne cechy fizyczne niepodlegające zmianom;

f) miejsce urodzenia;

g) data urodzenia;

h) płeć;

i) wszelkie posiadane obywatelstwa;

j) informacje o tym, czy dana osoba: (i) jest uzbrojona; (ii) jest agresywna; (iii) ukryła się lub uciekła; (iv) wykazuje skłonności samobójcze; (v) stanowi zagrożenie dla zdrowia publicznego; lub (vi) jest zaangażowana w działalność, o której mowa w art. 3–14 dyrektywy (UE) 2017/541;

k) podstawa wpisu;

l) organ, który utworzył wpis;

m) odesłanie do decyzji będącej podstawą wpisu;

n) działanie, które należy podjąć w przypadku trafienia;

o) odsyłacze do innych wpisów zgodnie z art. 63;

p) rodzaj przestępstwa;

q) numer rejestracyjny danej osoby w rejestrze krajowym;

r) w odniesieniu do wpisów, o których mowa w art. 32 ust. 1 – kategoryzacja rodzaju spraw;

s) kategoria dokumentów identyfikacyjnych danej osoby;

t) państwo wydania dokumentów identyfikacyjnych danej osoby;

u) numer lub numery dokumentów identyfikacyjnych danej osoby;

v) data wydania dokumentów identyfikacyjnych danej osoby;

w) fotografie i wizerunki twarzy;

x) zgodnie z art. 42 ust. 3 – odpowiednie profile DNA;

y) dane daktyloskopijne;

z) kopia, w miarę możliwości w kolorze, dokumentów identyfikacyjnych.

4. Komisja przyjmuje akty wykonawcze w celu określenia i rozwijania przepisów technicznych niezbędnych do wprowadzania, aktualizowania, usuwania i wyszukiwania danych, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, a także wspólnych norm, o których mowa w ust. 5 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 76 ust. 2.

5. Przepisy techniczne są podobne dla wyszukiwań w CS-SIS, w kopiach krajowych lub wspólnych kopiach oraz w kopiach technicznych sporządzanych na podstawie art. 56 ust. 2. Ich podstawę stanowią wspólne normy.

Artykuł 21

Proporcjonalność

1. Przed wprowadzeniem wpisu i przy przedłużeniu okresu ważności wpisu państwa członkowskie oceniają, czy dany przypadek jest wystarczająco adekwatny, odpowiedni i ważny, by uzasadnić wpis w SIS.

2. Jeżeli dana osoba lub dany przedmiot są poszukiwane na podstawie wpisu dotyczącego przestępstwa terrorystycznego, dany przypadek uznaje się za wystarczająco adekwatny, odpowiedni i ważny, by uzasadnić wpis w SIS. Ze względu na bezpieczeństwo publiczne lub narodowe państwa członkowskie mogą wyjątkowo nie wprowadzać wpisu, jeśli istnieje prawdopodobieństwo, że utrudniłby on prowadzenie dochodzeń urzędowych lub sądowych, postępowań przygotowawczych lub innych postępowań.

Artykuł 22

Wymóg warunkujący wprowadzenie wpisu

1. Minimalny zestaw danych niezbędnych do wprowadzenia wpisu do SIS obejmuje dane, o których mowa w art. 20 ust. 3 lit. a), g), k) i n), z wyjątkiem sytuacji, o których mowa w art. 40. Inne dane, o których mowa w tym ustępie, także wprowadza się do SIS, jeśli są dostępne.

2. Dane, o których mowa w art. 20 ust. 3 lit. e) niniejszego rozporządzenia, wprowadza się wyłącznie w przypadkach gdy jest to bezwzględnie niezbędne do identyfikacji danej osoby. Jeżeli takie dane zostaną wprowadzone, państwa członkowskie zapewniają przestrzeganie art. 10 dyrektywy (UE) 2016/680.

Artykuł 23

Zgodność wpisów

1. Przed wprowadzeniem wpisu państwo członkowskie sprawdza, czy w SIS istnieje już wpis dotyczący danej osoby lub danego przedmiotu. Aby sprawdzić, czy istnieje już wpis dotyczący danej osoby, przeprowadza się również sprawdzanie przy użyciu danych daktyloskopijnych, jeżeli dane takie są dostępne.

2. Państwo członkowskie wprowadza do SIS tylko jeden wpis dotyczący danej osoby lub danego przedmiotu. W razie potrzeby inne państwa członkowskie mogą wprowadzić nowe wpisy dotyczące tej samej osoby lub tego samego przedmiotu, zgodnie z ust. 3.

3. Jeżeli istnieje już w SIS wpis dotyczący danej osoby lub danego przedmiotu, państwo członkowskie, które chce wprowadzić nowy wpis, sprawdza, czy między wpisami nie ma niezgodności. Jeżeli niezgodności nie ma, państwo członkowskie może wprowadzić nowy wpis. Jeżeli wpisy są ze sobą niezgodne, odpowiednie biura SIRENE państw członkowskich konsultują się ze sobą, dokonując wymiany informacji uzupełniających w celu osiągnięcia porozumienia. Zasady dotyczące zgodności wpisów określa się w podręczniku SIRENE. Po przeprowadzeniu między państwami członkowskimi konsultacji można odstąpić od zasad dotyczących zgodności wpisów z uwagi na istotny interes narodowy.

4. Jeżeli uzyskano trafienia w następstwie wielokrotnych wpisów dotyczących tej samej osoby lub tego samego przedmiotu, wykonujące państwo członkowskie przestrzega zasad dotyczących priorytetu poszczególnych wpisów, które to zasady określono w podręczniku SIRENE.

Jeżeli danej osoby dotyczą wielokrotne wpisy wprowadzone przez różne państwa członkowskie, w pierwszej kolejności wykonywane są wpisy mające doprowadzić do aresztowania wprowadzone zgodnie z art. 26, z zastrzeżeniem art. 25.

Artykuł 24

Przepisy ogólne o umieszczaniu zastrzeżeń

1. Jeżeli państwo członkowskie uzna, że wykonanie działania wymaganego we wpisie wprowadzonym zgodnie z art. 26, 32 lub 36 jest niezgodne z jego prawem krajowym, jego zobowiązaniami międzynarodowymi lub istotnym interesem narodowym, państwo to może zażądać umieszczenia przy wpisie zastrzeżenia wskazującego, że działanie, które należy podjąć na podstawie wpisu, nie zostanie podjęte na jego terytorium. Zastrzeżenie jest umieszczane przez biuro SIRENE państwa członkowskiego dokonującego wpisu.

2. W celu umożliwienia państwom członkowskim występowania z żądaniem wprowadzenia zastrzeżenia przy wpisie dokonanym zgodnie z art. 26, wszystkie państwa członkowskie są automatycznie informowane – w drodze wymiany informacji uzupełniających – o każdym nowym wpisie tej kategorii.

3. Jeżeli w szczególnie pilnych i poważnych przypadkach państwo członkowskie dokonujące wpisu zażąda wykonania danego działania, wykonujące państwo członkowskie bada, czy jest w stanie zezwolić na usunięcie zastrzeżenia umieszczonego przy wpisie na jego żądanie. Jeżeli wykonujące państwo członkowskie jest w stanie na to zezwolić, podejmuje niezbędne środki w celu zapewnienia, by działanie, które ma zostać podjęte, zostało natychmiast przeprowadzone.

Artykuł 25

Zastrzeżenia przy wpisach mających doprowadzić do aresztowania osób w celu ich wydania

1. Jeżeli zastosowanie ma decyzja ramowa 2002/584/WSiSW, państwo członkowskie zwraca się do państwa członkowskiego dokonującego wpisu o umieszczenie we wpisie mającym doprowadzić do aresztowania osoby w celu jej wydania zastrzeżenia zapobiegającego aresztowaniu w przypadku, gdy organ wymiaru sprawiedliwości właściwy na mocy prawa krajowego w sprawach wykonania europejskiego nakazu aresztowania odmówił wykonania nakazu w oparciu o podstawę do odmowy wykonania i gdy zażądano umieszczenia zastrzeżenia.

Państwo członkowskie może również zażądać umieszczenia przy wpisie zastrzeżenia, jeżeli podczas procedury wydawania właściwy organ wymiaru sprawiedliwości tego państwa zwolni osobę, której dotyczy wpis.

2. Niemniej na wniosek organu wymiaru sprawiedliwości właściwego na mocy prawa krajowego, na podstawie ogólnej instrukcji lub w konkretnej sprawie, państwo członkowskie może również zwrócić się do państwa dokonującego wpisu o umieszczenie zastrzeżenia przy wpisie mającym doprowadzić do aresztowania osoby w celu jej wydania, jeżeli jest oczywiste, że konieczna będzie odmowa wykonania europejskiego nakazu aresztowania.







ROZDZIAŁ VI

Wpisy dotyczące osób poszukiwanych w celu ich aresztowania i wydania lub aresztowania i ekstradycji

Artykuł 26

Cele i warunki dokonywania wpisów

1. Wpisy dotyczące osób poszukiwanych w celu ich aresztowania i wydania na podstawie europejskiego nakazu aresztowania lub wpisy dotyczące osób poszukiwanych w celu ich aresztowania i ekstradycji są wprowadzane na wniosek organu wymiaru sprawiedliwości państwa członkowskiego dokonującego wpisu.

2. Wpisy mające doprowadzić do aresztowania w celu wydania są również wprowadzane na podstawie nakazów aresztowania wydawanych zgodnie z umowami, które Unia zawarła na podstawie Traktatów z państwami trzecimi w celu wydawania osób na podstawie nakazu aresztowania i które przewidują przekazywanie takiego nakazu aresztowania za pośrednictwem SIS.

3. W przypadku odesłania w niniejszym rozporządzeniu do przepisów decyzji ramowej 2002/584/WSiSW uznaje się, że zastosowanie mają także odpowiednie postanowienia umów, które Unia zawarła na podstawie Traktatów z państwami trzecimi w celu wydawania osób na podstawie nakazu aresztowania i które przewidują przekazywanie takiego nakazu aresztowania za pośrednictwem SIS.

4. W przypadku trwającej operacji państwo członkowskie dokonujące wpisu może tymczasowo uniemożliwić użytkownikom końcowym w państwach członkowskich uczestniczących w danej operacji dostęp do wyszukiwania istniejącego wpisu mającego doprowadzić do aresztowania, wprowadzonego zgodnie z niniejszym artykułem. W takim przypadku dostęp do wpisu mają wyłącznie biura SIRENE. Państwa członkowskie uniemożliwiają dostęp do wyszukiwania wpisu, gdy:

a) celu operacji nie można osiągnąć przy zastosowaniu innych środków;

b) właściwy organ wymiaru sprawiedliwości państwa członkowskiego dokonującego wpisu udzielił uprzedniej zgody; oraz

c) wszystkie państwa członkowskie uczestniczące w operacji zostały poinformowane w drodze wymiany informacji uzupełniających.

Z funkcji przewidzianej w akapicie pierwszym korzysta się wyłącznie przez okres nieprzekraczający 48 godzin. Jeżeli jednak jest to niezbędne z operacyjnego punktu widzenia, okres ten można przedłużyć o kolejne 48-godzinne okresy. Państwa członkowskie prowadzą statystyki dotyczące liczby wpisów, w odniesieniu do których zastosowano tę funkcję.

5. Jeżeli istnieje wyraźna przesłanka wskazująca, że przedmioty, o których mowa w art. 38 ust. 2 lit. a), b), c), e), g), h), j) i k), są powiązane z osobą, której dotyczy wpis dokonany zgodnie z ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, można wprowadzić wpisy dotyczące tych przedmiotów w celu zlokalizowania tej osoby. W takich przypadkach pomiędzy wpisem dotyczącym osoby i wpisem dotyczącym przedmiotu zostaje utworzony odsyłacz zgodnie z art. 63.

6. Komisja przyjmuje akty wykonawcze w celu określenia i rozwijania przepisów niezbędnych do wprowadzania, aktualizowania, usuwania i wyszukiwania danych, o których mowa w ust. 5 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 76 ust. 2.

Artykuł 27

Dane dodatkowe dotyczące osób poszukiwanych w celu ich aresztowania i wydania

1. Jeżeli dana osoba jest poszukiwana w celu jej aresztowania i wydania na podstawie europejskiego nakazu aresztowania, państwo członkowskie dokonujące wpisu wprowadza do SIS kopię oryginału europejskiego nakazu aresztowania.

Państwo członkowskie może wprowadzić do wpisu mającego doprowadzić do aresztowania osoby w celu jej wydania kopię więcej niż jednego europejskiego nakazu aresztowania.

2. Państwo członkowskie dokonujące wpisu może wprowadzić kopię tłumaczenia europejskiego nakazu aresztowania na co najmniej jeden z języków urzędowych instytucji Unii.

Artykuł 28

Informacje uzupełniające o osobach poszukiwanych w celu ich aresztowania i wydania

Państwo członkowskie wprowadzające wpis mający doprowadzić do aresztowania osoby w celu jej wydania, przekazuje informacje, o których mowa w art. 8 ust. 1 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW, pozostałym państwom członkowskim w drodze wymiany informacji uzupełniających.

Artykuł 29

Informacje uzupełniające o osobach poszukiwanych w celu ich aresztowania i ekstradycji

1. Państwo członkowskie wprowadzające wpis do celów ekstradycji, przekazuje pozostałym państwom członkowskim w drodze wymiany informacji uzupełniających następujące dane:

a) informację o organie, który wydał wniosek o aresztowanie;

b) informację, czy istnieje nakaz aresztowania lub dokument mający taki sam skutek prawny lub wyrok podlegający wykonaniu;

c) rodzaj i kwalifikację prawną przestępstwa;

d) opis okoliczności, w których przestępstwo zostało popełnione, w tym czas, miejsce oraz formę udziału osoby, w odniesieniu do której wpis został wprowadzony, w popełnieniu przestępstwa;

e) w zakresie, w jakim jest to możliwe, informacje o skutkach przestępstwa; oraz

f) wszelkie inne informacje przydatne lub niezbędne do tego, by wykonać wpis.

2. Dane wymienione w ust. 1 niniejszego artykułu nie są przekazywane, jeżeli dane, o których mowa w art. 27 lub art. 28, zostały już dostarczone i uznane za wystarczające do wykonania wpisu przez wykonujące państwo członkowskie.

Artykuł 30

Przekształcanie działania, które ma zostać podjęte w związku z wpisami dotyczącymi aresztowania w celu wydania lub ekstradycji

Jeżeli aresztowanie nie może dojść do skutku z uwagi na to, że wezwane do tego państwo członkowskie odmówiło aresztowania zgodnie z procedurami dotyczącymi umieszczania zastrzeżeń określonymi w art. 24 lub 25, lub z uwagi na to, że w przypadku wpisu mającego doprowadzić do aresztowania w celu ekstradycji postępowanie przygotowawcze nie zostało zakończone, państwo członkowskie wezwane do dokonania aresztowania realizuje wpis poprzez podanie informacji o miejscu pobytu danej osoby.

Artykuł 31

Wykonanie działania na podstawie wpisu dotyczącego aresztowania w celu wydania lub ekstradycji

1. Wpis wprowadzony do SIS zgodnie z art. 26 oraz dodatkowe dane, o których mowa w art. 27, stanowią łącznie europejski nakaz aresztowania wydany zgodnie z decyzją ramową 2002/584/WSiSW i mają taki sam skutek jak ten nakaz – w przypadkach, w których ta decyzja ramowa ma zastosowanie.

2. Jeżeli decyzja ramowa 2002/584/WSiSW nie ma zastosowania, wpis wprowadzony do SIS zgodnie z art. 26 i art. 29 ma taki sam skutek prawny jak wniosek o tymczasowe aresztowanie wydany na podstawie art. 16 Europejskiej konwencji o ekstradycji z dnia 13 grudnia 1957 r. lub art. 15 przyjętego w Beneluksie Traktatu o ekstradycji oraz pomocy prawnej w sprawach karnych z dnia 27 czerwca 1962 r.







ROZDZIAŁ VII

Wpisy dotyczące osób zaginionych lub osób narażonych na niebezpieczeństwo, którym należy uniemożliwić podróżowanie

Artykuł 32

Cele i warunki wprowadzania wpisów

1. Na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego dokonującego wpisu, do SIS wprowadzane są wpisy dotyczące następujących kategorii osób:

a) osoby zaginione, które muszą zostać objęte ochroną (i) dla ich własnej ochrony; (ii) w celu zapobieżenia zagrożeniu dla porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego;

b) osoby zaginione, które nie muszą zostać objęte ochroną;

c) dzieci, które są zagrożone uprowadzeniem przez rodzica, członka rodziny lub opiekuna i którym należy uniemożliwić podróżowanie;

d) dzieci, którym należy uniemożliwić podróżowanie ze względu na konkretne i realne zagrożenie, że zostaną wywiezione z terytorium państwa członkowskiego lub opuszczą to terytorium oraz że (i) staną się ofiarami handlu ludźmi lub ofiarami przymusowego małżeństwa, okaleczenia żeńskich narządów płciowych lub innych form przemocy warunkowanej płcią; (ii) staną się ofiarami przestępstw terrorystycznych lub wezmą udział w popełnianiu takich przestępstw; lub (iii) zostaną zwerbowane lub zaciągnięte do ugrupowań zbrojnych lub zmuszone do aktywnego udziału w działaniach wojennych;

e) osoby narażone na niebezpieczeństwo, które są pełnoletnie i którym dla ich własnej ochrony należy uniemożliwić podróżowanie, ze względu na konkretne i realne zagrożenie, że zostaną wywiezione z terytorium państwa członkowskiego lub opuszczą to terytorium i że staną się ofiarami handlu ludźmi lub przemocy warunkowanej płcią.

2. Ust. 1 lit. a) ma zastosowanie w szczególności do dzieci i osób, które w następstwie decyzji właściwego organu należy przymusowo umieścić w odpowiedniej placówce.

3. Wpis dotyczący dziecka, o którym mowa w ust. 1 lit. c), wprowadza się w następstwie decyzji właściwych organów, w tym organów wymiaru sprawiedliwości państw członkowskich właściwych w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, jeżeli istnieje konkretne i realne zagrożenie, że dziecko może niezgodnie z prawem zostać wkrótce wywiezione z państwa członkowskiego, w którym znajdują się właściwe organy.

4. Wpis dotyczący osób, o których mowa w ust. 1 lit. d) i e), wprowadza się w następstwie decyzji właściwych organów, w tym organów wymiaru sprawiedliwości.

5. Państwo członkowskie dokonujące wpisu regularnie weryfikuje, czy istnieje potrzeba utrzymywania wpisów, o których mowa w ust. 1 lit. c), d) i e) niniejszego artykułu, zgodnie z art. 53 ust. 4.

6. Państwo członkowskie dokonujące wpisu zapewnia spełnienie następujących wymogów:

a) dane, które wprowadza ono do SIS wskazują, do której z kategorii wymienionych w ust. 1 należy osoba, której dotyczy wpis;

b) dane, które wprowadza ono do SIS wskazują, o jaki rodzaj sprawy chodzi, o ile rodzaj sprawy jest znany; oraz

c) w odniesieniu do wpisów wprowadzanych zgodnie z ust. 1 lit. c), d) i e) wszystkie istotne informacje są dostępne w jego biurze SIRENE od momentu utworzenia wpisu.

7. Cztery miesiące przed tym jak dziecko, którego dotyczy wpis na mocy niniejszego artykułu, osiągnie pełnoletność zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego dokonującego wpisu, CS-SIS automatycznie powiadamia państwo członkowskie dokonujące wpisu o konieczności aktualizacji podstaw wpisu oraz działania, które ma zostać podjęte, lub o konieczności usunięcia wpisu.

8. Jeżeli istnieje wyraźna przesłanka wskazująca, że przedmioty, o których mowa w art. 38 ust. 2 lit. a), b), c), e), g), h) i k), są powiązane z osobą, której dotyczy wpis dokonany zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, można wprowadzić wpisy dotyczące tych przedmiotów w celu zlokalizowania tej osoby. W takich przypadkach pomiędzy wpisem dotyczącym osoby i wpisem dotyczącym przedmiotu zostaje utworzony odsyłacz zgodnie z art. 63.

9. Komisja przyjmuje akty wykonawcze w celu określenia i rozwijania przepisów dotyczących kategoryzacji rodzajów spraw i wprowadzania danych, o których mowa w ust. 6. Poszczególne rodzaje spraw odnoszących się do osób zaginionych będących dziećmi dotyczą, między innymi, dzieci, które uciekły z domu, dzieci pozbawionych opieki w kontekście migracji oraz dzieci zagrożonych uprowadzeniem przez rodzica.

Komisja przyjmuje również akty wykonawcze w celu określenia i rozwijania przepisów technicznych niezbędnych do wprowadzania, aktualizowania, usuwania i wyszukiwania danych, o których mowa w ust. 8.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 76 ust. 2.

Artykuł 33

Wykonanie działania na podstawie wpisu

1. W przypadku zlokalizowania osoby, o której mowa w art. 32, właściwe organy wykonującego państwa członkowskiego powiadamiają o miejscu pobytu tej osoby – z zastrzeżeniem wymogów przewidzianych w ust. 4 – państwo członkowskie dokonujące wpisu.

2. W przypadku osób, które należy objąć ochroną zgodnie z art. 32 ust. 1 lit. a), c), d) i e), wykonujące państwo członkowskie natychmiast konsultuje się – w drodze wymiany informacji uzupełniających – ze swoimi właściwymi organami i właściwymi organami państwa członkowskiego dokonującego wpisu w celu niezwłocznego uzgodnienia środków, które należy zastosować. Właściwe organy wykonującego państwa członkowskiego mogą, zgodnie z prawem krajowym, umieścić takie osoby w bezpiecznym miejscu, aby uniemożliwić im kontynuowanie podróży.

3. W sprawach dotyczących dzieci przy podejmowaniu – zgodnie z ust. 2 – decyzji o środkach, które należy zastosować, lub decyzji o umieszczeniu dziecka w bezpiecznym miejscu, należy kierować się najlepszym interesem dziecka. Decyzje takie podejmuje się natychmiast i nie później niż 12 godzin od momentu, gdy dziecko zostało zlokalizowane, po przeprowadzeniu konsultacji z odpowiednimi organami odpowiedzialnymi za ochronę dzieci, stosownie do sytuacji.

4. Dane dotyczące osoby zaginionej, która została zlokalizowana i która jest pełnoletnia, są przekazywane między jednostkami innymi niż właściwe organy wyłącznie za zgodą tej osoby. Właściwe organy mogą jednak przekazać informację o tym, że z powodu zlokalizowania osoby zaginionej wpis został usunięty, osobie, która zgłosiła jej zaginięcie.







ROZDZIAŁ VIII

Wpisy dotyczące osób poszukiwanych, których obecność jest wymagana do celów postępowania prowadzonego przez organy wymiaru sprawiedliwości

Artykuł 34

Cele i warunki wprowadzania wpisów

1. W celu zapewnienia informacji o miejscu zamieszkania lub pobytu osób państwa członkowskie wprowadzają na wniosek właściwego organu wpisy do SIS dotyczące:

a) świadków;

b) osób wezwanych do stawiennictwa przed organami wymiaru sprawiedliwości w związku z postępowaniem karnym w celu złożenia wyjaśnień w sprawie czynów, za które są ścigane, lub osób poszukiwanych w celu wezwania do takiego stawiennictwa;

c) osób, którym ma zostać doręczony wyrok w sprawie karnej lub inne dokumenty związane z postępowaniem karnym, aby złożyły wyjaśnienia w sprawie czynów, za które są ścigane;

d) osób, którym ma zostać doręczone wezwanie do stawienia się w celu odbycia kary pozbawienia wolności.

2. Jeżeli istnieje wyraźna przesłanka wskazująca, że przedmioty, o których mowa w art. 38 ust. 2 lit. a), b), c), e), g), h) i k), są powiązane z osobą, której dotyczy wpis dokonany zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, można wprowadzić wpisy dotyczące tych przedmiotów w celu zlokalizowania tej osoby. W takich przypadkach pomiędzy wpisami dotyczącymi osoby i wpisem dotyczącym przedmiotu zostaje utworzony odsyłacz zgodnie z art. 63.

3. Komisja przyjmuje akty wykonawcze w celu określenia i rozwijania przepisów technicznych niezbędnych do wprowadzania, aktualizowania, usuwania i wyszukiwania danych, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 76 ust. 2.

Artykuł 35

Wykonanie działania na podstawie wpisu

Żądane informacje są przekazywane w drodze wymiany informacji uzupełniających państwu członkowskiemu dokonującemu wpisu.







ROZDZIAŁ IX

Wpisy dotyczące osób i przedmiotów wprowadzane w celu przeprowadzania kontroli niejawnych, rozpytań kontrolnych lub kontroli szczególnych

Artykuł 36

Cele i warunki wprowadzania wpisów

▼C1

1. Wpisy dotyczące osób, przedmiotów, o których mowa w art. 38 ust. 2 lit. a), b), c), e), g), h), j), k) oraz l), i bezgotówkowych środków płatniczych są wprowadzane zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego dokonującego wpisu, do celów kontroli niejawnych, rozpytań kontrolnych lub kontroli szczególnych zgodnie z art. 37 ust. 3, 4 i 5.

▼B

2. W przypadku wprowadzania wpisów w celu przeprowadzenia kontroli niejawnych, rozpytań kontrolnych lub kontroli szczególnych i jeżeli informacje poszukiwane przez państwo członkowskie dokonujące wpisu są informacjami dodatkowymi w stosunku do informacji przewidzianych w art. 37 ust. 1 lit. a)–h), państwo członkowskie dokonujące wpisu umieszcza we wpisie wszystkie informacje, których poszukuje. Jeżeli informacje te dotyczą szczególnych kategorii danych osobowych, o których mowa w art. 10 dyrektywy (UE) 2016/680, są one poszukiwane wyłącznie wtedy, gdy jest to ściśle niezbędne do konkretnego celu wpisu oraz w związku z przestępstwem, w odniesieniu do którego wpis został wprowadzony.

3. Wpisy dotyczące osób w celu przeprowadzania kontroli niejawnych, rozpytań kontrolnych lub kontroli szczególnych może zostać wprowadzony w celu zapobiegania przestępstwom, ich wykrywania, prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych lub ich ścigania, w celu wykonania wyroku w sprawach karnych oraz w celu zapobiegania zagrożeniom dla bezpieczeństwa publicznego, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z następujących okoliczności:

a) jeżeli istnieje wyraźna przesłanka, że dana osoba ma zamiar popełnić lub popełnia którekolwiek z przestępstw, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW;

b) jeżeli informacje, o których mowa w art. 37 ust. 1, są niezbędne do wykonania kary pozbawienia wolności lub środka zabezpieczającego polegającego na pozbawieniu wolności w odniesieniu do osoby skazanej za popełnienie któregokolwiek z przestępstw, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW;

c) jeżeli ogólna ocena danej osoby, w szczególności w świetle wcześniej popełnionych przestępstw, pozwala przypuszczać, że osoba ta może w przyszłości popełniać przestępstwa, o których mowa w art. 2 ust. 1 i art. 2 ust. 2 decyzji ramowej 2002/584/WSiSW.

4. Ponadto wpisy dotyczące osób w celu przeprowadzania kontroli niejawnych, rozpytań kontrolnych lub kontroli szczególnych może zostać wprowadzony zgodnie z prawem krajowym na wniosek organów odpowiedzialnych za bezpieczeństwo narodowe, jeżeli istnieje konkretna przesłanka wskazująca, że informacje, o których mowa w art. 37 ust. 1, są niezbędne do zapobieżenia poważnemu zagrożeniu stwarzanemu przez daną osobę lub innym poważnym zagrożeniom dla wewnętrznego lub zewnętrznego bezpieczeństwa narodowego. Państwo członkowskie, które wprowadziło wpis zgodnie z niniejszym ustępem powiadamia o tym wpisie pozostałe państwa członkowskie. Każde państwo członkowskie określa, którym organom należy przekazywać takie informacje. Informacje są przekazywane za pośrednictwem biur SIRENE.

5. Jeżeli istnieje wyraźna przesłanka wskazująca, że przedmioty, o których mowa w art. 38 ust. 2 lit. a), b), c), e), g), h), j), k) oraz l), lub bezgotówkowe środki płatnicze są związane z poważnymi przestępstwami, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, lub z poważnymi zagrożeniami, o których mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, można wprowadzić wpisy dotyczące tych przedmiotów i utworzyć odsyłacz do wpisów wprowadzonych zgodnie z ust. 3 i 4 niniejszego artykułu.

6. Komisja przyjmuje akty wykonawcze w celu określenia i rozwijania przepisów technicznych niezbędnych do wprowadzania, aktualizowania, usuwania i wyszukiwania danych, o których mowa w ust. 5 niniejszego artykułu, a także informacji dodatkowych, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 76 ust. 2.

Artykuł 37

Wykonanie działania na podstawie wpisu

1. Do celów kontroli niejawnych, rozpytań kontrolnych lub kontroli szczególnych, wykonujące państwo członkowskie gromadzi i przekazuje państwu członkowskiemu dokonującemu wpisu wszystkie lub niektóre z poniższych informacji:

a) fakt zlokalizowania osoby, której dotyczy wpis, albo przedmiotów, o których mowa w art. 38 ust. 2 lit. a), b), c), e), g), h), j), k) oraz l), lub bezgotówkowych środków płatniczych, w odniesieniu do których dokonano wpisu;

b) miejsce, godzina i podstawy kontroli;

c) trasa i cel podróży;

d) osoby towarzyszące osobie, której dotyczy wpis, lub osoby przewożone pojazdem, jednostką pływającą lub statkiem powietrznym lub osoby towarzyszące osobie posiadającej blankiet dokumentu urzędowego lub wydany dokument tożsamości, co do których można w uzasadniony sposób przypuszczać, że pozostają one w związku z osobą, której dotyczy wpis;

e) ujawniona tożsamość i opis osoby korzystającej z blankietu dokumentu urzędowego lub wydanego dokumentu tożsamości, których dotyczy wpis;

f) przedmioty, o których mowa w art. 38 ust. 2 lit. a), b), c), e), g), h), j), k) oraz l), lub wykorzystywane bezgotówkowe środki płatnicze;

g) przewożone przedmioty, w tym dokumenty podróży;

h) okoliczności zlokalizowania osoby lub przedmiotów, o których mowa w art. 38 ust. 2 lit. a), b), c), e), g), h), j), k) oraz l), lub bezgotówkowych środków płatniczych;

i) wszelkie inne informacje poszukiwane zgodnie z art. 36 ust. 2 przez państwo członkowskie dokonujące wpisu.

Jeżeli informacje, o których mowa w akapicie pierwszym lit. i) niniejszego ustępu, dotyczą szczególnych kategorii danych osobowych, o których mowa w art. 10 dyrektywy (UE) 2016/680, są one przetwarzane zgodnie z warunkami określonymi w tym artykule i wyłącznie wtedy, gdy stanowią uzupełnienie innych danych osobowych przetwarzanych w tym samym celu.

2. Wykonujące państwo członkowskie przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1 w drodze wymiany informacji uzupełniających.

3. Kontrola niejawna obejmuje niejawne gromadzenie jak największej liczby informacji, o których mowa w ust. 1, podczas przeprowadzania rutynowych czynności przez właściwe organy krajowe państwa wykonującego. Gromadzenie tych informacji pozostaje bez wpływu na niejawny charakter kontroli, a osoby, której dotyczy wpis, w żadnym przypadku nie można powiadomić o istnieniu wpisu.

4. Rozpytanie kontrolne obejmuje rozpytanie danej osoby, w tym na podstawie informacji lub szczegółowych pytań zamieszczonych we wpisie zgodnie z art. 36 ust. 2 przez państwo członkowskie dokonujące wpisu. Rozpytanie przeprowadza się zgodnie z prawem krajowym wykonującego państwa członkowskiego.

5. Podczas kontroli szczególnych osoby, pojazdy, jednostki pływające, statki powietrzne, kontenery oraz przewożone przedmioty mogą zostać przeszukane w celach, o których mowa w art. 36. Przeszukanie przeprowadza się zgodnie z prawem krajowym państwa wykonującego.

6. Jeżeli kontrole szczególne nie są dopuszczalne w świetle prawa krajowego państwa wykonującego, są one zastępowane w danym państwie członkowskim rozpytaniami kontrolnymi. Jeżeli rozpytania kontrolne nie są dopuszczalne w świetle prawa krajowego państwa wykonującego, są one zastępowane w danym państwie członkowskim kontrolami niejawnymi. Jeżeli zastosowanie ma dyrektywa 2013/48/UE, państwa członkowskie zapewniają, by przestrzegane było prawo osób podejrzanych i oskarżonych do dostępu do adwokata na warunkach określonych w tej dyrektywie.

7. Ust. 6 pozostaje bez uszczerbku dla spoczywającego na państwach członkowskich obowiązku udostępniania użytkownikom końcowym informacji poszukiwanych na mocy art. 36 ust. 2.







ROZDZIAŁ X

Wpisy dotyczące przedmiotów podlegających zajęciu lub przeznaczonych do wykorzystania jako dowód w postępowaniu karnym

Artykuł 38

Cele i warunki wprowadzania wpisów

1. Państwa członkowskie wprowadzają do SIS wpisy dotyczące przedmiotów poszukiwanych w celu ich zajęcia lub w celu ich wykorzystania jako dowód w postępowaniu karnym.

2. Wpisy wprowadza się w następujących kategoriach łatwych do zidentyfikowania przedmiotów:

a) pojazdy silnikowe niezależnie od układu napędowego;

b) przyczepy o masie własnej przekraczającej 750 kg;

c) przyczepy turystyczne;

d) urządzenia przemysłowe;

e) jednostki pływające;

f) silniki jednostek pływających;

g) kontenery;

h) statki powietrzne;

i) silniki statków powietrznych;

j) broń palna;

k) blankiety dokumentów urzędowych, które zostały skradzione, przywłaszczone, utracone lub które mają charakter takich dokumentów, ale są fałszywe;

l) wydane dokumenty tożsamości, takie jak paszporty, dowody tożsamości, dokumenty pobytowe, dokumenty podróży oraz prawa jazdy, które zostały skradzione, przywłaszczone, utracone lub unieważnione lub które mają charakter takich dokumentów, ale są fałszywe;

m) dowody rejestracyjne pojazdów i tablice rejestracyjne pojazdów, które zostały skradzione, przywłaszczone, utracone lub unieważnione lub które mają charakter takich dokumentów lub tablic rejestracyjnych, ale są fałszywe;

n) banknoty (o spisanych numerach) i banknoty fałszywe;

o) sprzęt informatyczny;

p) możliwe do zidentyfikowania części pojazdów silnikowych;

q) możliwe do zidentyfikowania części urządzeń przemysłowych;

r) inne możliwe do zidentyfikowania przedmioty o znacznej wartości, zdefiniowane zgodnie z ust. 3.

W odniesieniu do dokumentów, o których mowa w lit. k), l) i m), państwo członkowskie dokonujące wpisu może wskazać, czy dokumenty takie zostały skradzione, przywłaszczone, utracone, unieważnione lub czy są fałszywe.

3. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 75 w celu zmiany niniejszego rozporządzenia poprzez zdefiniowanie nowych podkategorii przedmiotów wymienionych w ust. 2 lit. o), p), q) i r) niniejszego artykułu.

4. Komisja przyjmuje akty wykonawcze w celu określenia i rozwijania przepisów technicznych niezbędnych do wprowadzania, aktualizowania, usuwania i wyszukiwania danych, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 76 ust. 2.

Artykuł 39

Wykonanie działania na podstawie wpisu

1. Jeżeli wyszukiwanie wykaże istnienie wpisu dotyczącego przedmiotu, który został zlokalizowany, właściwy organ zajmuje ten przedmiot zgodnie ze swoim prawem krajowym i kontaktuje się z organem państwa członkowskiego dokonującego wpisu, tak aby ustalić środki, które należy zastosować. W tym celu dopuszcza się także przekazywanie danych osobowych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

2. Informacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane w drodze wymiany informacji uzupełniających.

3. Wykonujące państwo członkowskie stosuje środki, o które wniesiono, zgodnie z prawem krajowym.







ROZDZIAŁ XI

Wpisy dotyczące nieznanych osób poszukiwanych do celów identyfikacji zgodnie z prawem krajowym

Artykuł 40

Wpisy dotyczące nieznanych osób poszukiwanych do celów identyfikacji zgodnie z prawem krajowym

Państwa członkowskie mogą wprowadzić do SIS wpisy dotyczące nieznanych osób, które są poszukiwane, zawierające jedynie dane daktyloskopijne. Takie dane daktyloskopijne stanowią kompletne lub niekompletne zestawy – znalezionych na miejscu popełnienia przestępstw terrorystycznych lub innych poważnych przestępstw będących przedmiotem postępowania przygotowawczego – odbitek linii papilarnych palców lub odbitek linii papilarnych dłoni. Wprowadza się je do SIS wyłącznie wtedy, gdy z bardzo dużym prawdopodobieństwem można stwierdzić, że należą do sprawcy danego przestępstwa.

Jeżeli właściwy organ państwa członkowskiego dokonującego wpisu nie może ustalić tożsamości osoby podejrzanej przy użyciu innej stosownej krajowej, unijnej lub międzynarodowej bazy danych, dane daktyloskopijne, o których mowa w akapicie pierwszym, mogą być wprowadzane w tej kategorii wpisów wyłącznie do zbioru „nieznana osoba poszukiwana” do celów identyfikacji tej osoby.

Artykuł 41

Wykonanie działania na podstawie wpisu

W przypadku trafienia dotyczącego danych wprowadzonych zgodnie z art. 40 tożsamość osoby ustala się zgodnie z prawem krajowym, weryfikując z pomocą eksperta, czy dane daktyloskopijne w SIS należą do danej osoby. Wykonujące państwa członkowskie przekazują państwu członkowskiemu dokonującemu wpisu informacje o tożsamości i miejscu pobytu danej osoby w drodze wymiany informacji uzupełniających, tak aby ułatwić odpowiednio szybkie przeprowadzenie postępowania przygotowawczego w danej sprawie.







ROZDZIAŁ XII

Przepisy szczegółowe dotyczące danych biometrycznych

Artykuł 42

Przepisy szczegółowe dotyczące wprowadzania fotografii, wizerunków twarzy, danych daktyloskopijnych i profili DNA

1. Do SIS wprowadzane są wyłącznie fotografie, wizerunki twarzy, dane daktyloskopijne, o których mowa w art. 20 ust. 3 lit. w) i y), które spełniają minimalne normy i specyfikacje techniczne dotyczące jakości danych. Przed wprowadzeniem takich danych przeprowadza się kontrolę jakości w celu ustalenia, czy spełniają one minimalne normy i specyfikacje techniczne dotyczące jakości danych.

2. Dane daktyloskopijne wprowadzane do SIS mogą składać się z jednej do dziesięciu płaskich odbitek linii papilarnych palców i jednej do dziesięciu przetoczonych odbitek linii papilarnych palców. Mogą one również zawierać do dwóch odbitek linii papilarnych dłoni.

3. Profil DNA można dodać do wpisów wyłącznie w sytuacjach przewidzianych w art. 32 ust. 1 lit. a), wyłącznie po przeprowadzeniu kontroli jakości w celu ustalenia, czy spełnione są minimalne normy i specyfikacje techniczne dotyczące jakości danych, oraz wyłącznie w przypadku, gdy fotografie, wizerunki twarzy lub dane daktyloskopijne nie są dostępne lub nie umożliwiają identyfikacji. Profile DNA osób będących bezpośrednimi wstępnymi lub zstępnymi lub rodzeństwem osoby, której dotyczy wpis, mogą zostać dodane do wpisu, pod warunkiem że osoby te udzielą wyraźnej zgody. W przypadku gdy do wpisu dodany zostaje profil DNA, zawiera on minimalne informacje ściśle niezbędne do celów identyfikacji zaginionej osoby.

4. Ustanawia się minimalne normy i specyfikacje techniczne dotyczące jakości danych zgodnie z ust. 5 niniejszego artykułu w odniesieniu do przechowywania danych biometrycznych, o których mowa w ust. 1 i 3 niniejszego artykułu. Te minimalne normy i specyfikacje techniczne dotyczące jakości danych określają poziom jakości wymagany do wykorzystywania danych w celu weryfikacji tożsamości osoby zgodnie z art. 43 ust. 1 i do wykorzystywania danych w celu zidentyfikowania osoby zgodnie z art. 43 ust. 2–4.

5. Komisja przyjmuje akty wykonawcze w celu określenia minimalnych norm i specyfikacji technicznych dotyczących jakości danych, o których mowa w ust. 1, 3 i 4 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 76 ust. 2.

Artykuł 43

Przepisy szczegółowe dotyczące weryfikacji lub wyszukiwania przy użyciu fotografii, wizerunków twarzy, danych daktyloskopijnych i profili DNA

1. Jeżeli fotografie, wizerunki twarzy, dane daktyloskopijne i profile DNA są dostępne we wpisie w SIS, takie fotografie, wizerunki twarzy, dane daktyloskopijne i profile DNA wykorzystuje się w celu potwierdzenia tożsamości osoby, która została zlokalizowana w wyniku wyszukiwania alfanumerycznego przeprowadzonego w SIS.

2. Wyszukiwanie przy użyciu danych daktyloskopijnych może być przeprowadzone we wszystkich przypadkach w celu identyfikacji danej osoby. Jeżeli jednak tożsamości danej osoby nie można ustalić w żaden inny sposób, w celu identyfikacji przeprowadza się wyszukiwanie przy użyciu danych daktyloskopijnych. W tym celu centralny SIS posiada Automatyczny System Identyfikacji Daktyloskopijnej.

3. Dane daktyloskopijne w SIS związane z wpisami wprowadzonymi zgodnie z art. 26, 32, 36 i 40 można wyszukiwać również przy użyciu kompletnych lub niekompletnych zestawów odbitek linii papilarnych palców lub odbitek linii papilarnych dłoni, które znaleziono na miejscu popełnienia poważnych przestępstw lub przestępstw terrorystycznych będących przedmiotem postępowania przygotowawczego i w przypadku których z dużym prawdopodobieństwem można stwierdzić, że te zestawy odbitek linii papilarnych należą do sprawcy danego przestępstwa i pod warunkiem że wyszukiwanie przeprowadzane jest równolegle w odpowiednich bazach danych państwa członkowskiego zawierających odbitki linii papilarnych palców.

4. Gdy tylko stanie się to technicznie możliwe oraz przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiego stopnia wiarygodności identyfikacji, można będzie wykorzystywać fotografie i wizerunki twarzy do identyfikacji danej osoby na stałych przejściach granicznych.

Zanim funkcja ta zostanie wdrożona w SIS, Komisja przedstawi sprawozdanie dotyczące dostępności, gotowości i niezawodności wymaganych rozwiązań technologicznych. Sprawozdanie to zostanie skonsultowane z Parlamentem Europejskim.

Po tym, jak funkcja ta zacznie być wykorzystywana na stałych przejściach granicznych, Komisja będzie uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 75 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w zakresie określenia innych warunków, w których fotografie i wizerunki twarzy mogą być wykorzystywane do identyfikacji osób.







ROZDZIAŁ XIII

Prawo do dostępu i weryfikacja wpisów

Artykuł 44

Właściwe organy krajowe mające prawo do dostępu do danych w SIS

1. Właściwe organy krajowe mają dostęp do danych wprowadzonych do SIS oraz prawo do wyszukiwania takich danych bezpośrednio lub w kopii bazy danych SIS do celów:

a) kontroli granicznej, zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/399;

b) kontroli policyjnych i celnych przeprowadzanych na terytorium danego państwa członkowskiego oraz koordynowania takich kontroli przez wyznaczone organy;

c) zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania, prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych lub ich ścigania lub wykonywania kar w danym państwie członkowskim, o ile zastosowanie ma dyrektywa (UE) 2016/680;

d) badania warunków i podejmowania decyzji dotyczących wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich na terytorium państw członkowskich, w tym dokumentów pobytowych i wiz długoterminowych, oraz dotyczących powrotu obywateli państw trzecich, jak również przeprowadzania kontroli obywateli państw trzecich, którzy nielegalnie wjeżdżają lub przebywają na terytorium państw członkowskich;

e) kontroli bezpieczeństwa w odniesieniu do obywateli państw trzecich, którzy ubiegają się o ochronę międzynarodową, o ile organy przeprowadzajace kontrole nie są „organami rozstrzygającymi” zdefiniowanymi w art. 2 lit. f) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE ( 5 ), oraz w stosownych przypadkach do celów wydawania opinii zgodnie z rozporządzeniem Rady nr (WE) 377/2004 ( 6 );

▼M1

f) weryfikacji różniących się tożsamości i zwalczania oszustw dotyczących tożsamości zgodnie z rozdziałem V rozporządzenia (UE) 2019/818.

▼B

2. Prawo do dostępu do danych w SIS oraz prawo do bezpośredniego wyszukiwania takich danych może być wykonywane przez właściwe organy krajowe odpowiedzialne za naturalizację, określone w prawie krajowym, do celów rozpatrywania wniosków o naturalizację.

3. Prawo do dostępu do danych wprowadzonych do SIS oraz prawo do bezpośredniego wyszukiwania takich danych może być wykonywane również przez krajowe organy wymiaru sprawiedliwości, w tym organy odpowiedzialne za wszczynanie postępowań karnych z oskarżenia publicznego i prowadzenie postępowań przygotowawczych przed wniesieniem aktu oskarżenia, w ramach wykonywania ich zadań określonych w prawie krajowym, a także przez organy koordynujące ich działania.

4. Właściwe organy, o których mowa w niniejszym artykule, są uwzględniane w wykazie, o którym mowa w art. 56 ust. 7.

Artykuł 45

Służby rejestrujące pojazdy

1. Służby państw członkowskich odpowiedzialne za wydawanie dowodów rejestracyjnych pojazdów, o których mowa w dyrektywie Rady 1999/37/WE ( 7 ), mają dostęp do danych wprowadzonych do SIS zgodnie z art. 38 ust. 2 lit. a), b), c), m) i p) niniejszego rozporządzenia wyłącznie w celu sprawdzenia, czy pojazdy oraz towarzyszące im dowody rejestracyjne i tablice rejestracyjne, o których rejestrację zwrócono się do tych służb, zostały skradzione, przywłaszczone, utracone, mają charakter takich dokumentów, ale są fałszywe, lub są poszukiwane jako dowód w postępowaniu karnym.

Dostęp służb, o których mowa w akapicie pierwszym, do danych regulowany jest prawem krajowym i jest ograniczony do kompetencji szczególnej danych służb.

2. Służby, o których mowa w ust. 1, będące służbami państwowymi, mają prawo do bezpośredniego dostępu do danych w SIS.

3. Służby, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, niebędące służbami państwowymi, mają dostęp do danych w SIS wyłącznie za pośrednictwem organu, o którym mowa w art. 44. Organ ten ma prawo do bezpośredniego dostępu do danych i przekazywania ich odpowiednim służbom. Dane państwo członkowskie zapewnia, by przedmiotowe służby i ich pracownicy byli zobowiązani do przestrzegania wszelkich ograniczeń dotyczących dozwolonego wykorzystywania danych przekazywanych im przez ten organ.

4. Art. 39 nie ma zastosowania do dostępu do SIS uzyskanego zgodnie z niniejszym artykułem. Przekazywanie policji lub organom wymiaru sprawiedliwości przez służby, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, informacji uzyskanych w wyniku dostępu do SIS regulowane jest prawem krajowym.

Artykuł 46

Służby rejestrujące jednostki pływające i statki powietrzne

1. Służby państw członkowskich odpowiedzialne za wydawanie dowodów rejestracyjnych lub za zapewnianie zarządzania ruchem w odniesieniu do jednostek pływających, w tym silników jednostek pływających, i statków powietrznych, w tym silników statków powietrznych, mają dostęp do następujących danych wprowadzonych do SIS zgodnie z art. 38 ust. 2 wyłącznie w celu sprawdzenia, czy jednostki pływające, w tym silniki jednostek pływających, oraz statki powietrzne, w tym silniki statków powietrznych, o których rejestrację zwrócono się do tych służb lub które podlegają zarządzaniu ruchem, zostały skradzione, przywłaszczone, utracone lub są poszukiwane jako dowód w postępowaniu karnym:

a) dane dotyczące jednostek pływających;

b) dane dotyczące silników jednostek pływających;

c) dane dotyczące statków powietrznych;

d) dane dotyczące silników statków powietrznych.

Dostęp służb, o których mowa w akapicie pierwszym, do danych regulowany jest prawem krajowym i jest ograniczony do kompetencji szczególnej danych służb.

2. Służby, o których mowa w ust. 1, będące służbami państwowymi, mają prawo do bezpośredniego dostępu do danych w SIS.

3. Służby, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, niebędące służbami państwowymi, mają dostęp do danych w SIS wyłącznie za pośrednictwem organu, o którym mowa w art. 44. Organ ten ma prawo do bezpośredniego dostępu do danych i przekazywania ich odpowiednim służbom. Dane państwo członkowskie zapewnia, by przedmiotowe służby i ich pracownicy byli zobowiązani do przestrzegania wszelkich ograniczeń dotyczących dozwolonego wykorzystywania danych przekazywanych im przez ten organ.

4. Art. 39 nie ma zastosowania do dostępu do SIS uzyskanego zgodnie z niniejszym artykułem. Przekazywanie policji lub organom wymiaru sprawiedliwości przez służby, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, informacji uzyskanych w wyniku dostępu do SIS regulowane jest prawem krajowym.

Artykuł 47

Służby rejestrujące broń palną

1. Służby w państwach członkowskich odpowiedzialne za wydawanie zaświadczeń dotyczących rejestracji broni palnej mają dostęp do danych dotyczących osób, wprowadzonych do SIS zgodnie z art. 26 i 36, oraz do danych dotyczących broni palnej, wprowadzonych do SIS zgodnie z art. 38 ust. 2. Z dostępu korzysta się na potrzeby sprawdzenia, czy osoba ubiegająca się o rejestrację jest osobą poszukiwaną w celu aresztowania i wydania lub aresztowania i ekstradycji albo do celów kontroli niejawnej, rozpytania kontrolnego lub kontroli szczególnej lub czy broń palna, o której zarejestrowanie wystąpiono, jest poszukiwana w celu zajęcia lub w celu wykorzystania jako dowód w postępowaniu karnym.

2. Dostęp służb, o których mowa w ust. 1, do danych regulowany jest prawem krajowym i jest ograniczony do kompetencji szczególnej danych służb.

3. Służby, o których mowa w ust. 1, będące służbami państwowymi, mają prawo do bezpośredniego dostępu do danych w SIS.

4. Służby, o których mowa w ust. 1, niebędące służbami państwowymi, mają dostęp do danych w SIS wyłącznie za pośrednictwem organu, o którym mowa w art. 44. Ten organ pośredniczący ma prawo do bezpośredniego dostępu do danych i informuje zainteresowane służby o tym, czy dana broń palna może zostać zarejestrowana. Dane państwo członkowskie zapewnia, by przedmiotowe służby i ich pracownicy byli zobowiązani do przestrzegania wszelkich ograniczeń dotyczących dozwolonego wykorzystywania danych przekazywanych im przez organ pośredniczący.

5. Art. 39 nie ma zastosowania do dostępu do SIS uzyskanego zgodnie z niniejszym artykułem. Przekazywanie policji lub organom wymiaru sprawiedliwości przez służby, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, informacji uzyskanych w wyniku dostępu do SIS regulowane jest prawem krajowym.

Artykuł 48

Dostęp Europolu do danych SIS

1. Jeżeli jest to niezbędne do wykonywania jej mandatu, Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol), ustanowiona rozporządzeniem (UE) 2016/794, ma prawo do dostępu do danych w SIS i do ich wyszukiwania. Europol może także dokonywać wymiany informacji uzupełniających i występować z wnioskami o dalsze informacje uzupełniające zgodnie z zasadami zawartymi w podręczniku SIRENE.

2. Jeżeli podczas wyszukiwania Europol stwierdzi istnienie wpisu w SIS, informuje o tym – w drodze wymiany informacji uzupełniających przy użyciu infrastruktury łączności i zgodnie z zasadami zawartymi w podręczniku SIRENE – państwo członkowskie dokonujące wpisu. Dopóki Europol nie będzie w stanie korzystać z funkcji przewidzianych do wymiany informacji uzupełniających, w celu przekazywania informacji państwom członkowskim dokonującym wpisu wykorzystuje kanały określone w rozporządzeniu (UE) 2016/794.

3. Europol może przetwarzać informacje uzupełniające, które przekazały mu państwa członkowskie, do celów przeprowadzania porównań ze swoimi bazami danych i projektami analitycznymi, mających służyć wskazaniu powiązań lub innych odpowiednich związków, oraz do celów analiz strategicznych, tematycznych lub operacyjnych, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. a), b) i c) rozporządzenia (UE) 2016/794. Europol przetwarza informacje uzupełniające do celów niniejszego artykułu zgodnie z tym rozporządzeniem.

4. Wykorzystanie przez Europol informacji uzyskanych w wyniku wyszukiwania w SIS lub w wyniku przetwarzania informacji uzupełniających wymaga zgody państwa członkowskiego dokonującego wpisu. Jeżeli to państwo członkowskie zezwoli na wykorzystanie takich informacji, posługiwanie się nimi przez Europol regulowane jest rozporządzeniem (UE) 2016/794. Europol przekazuje takie informacje państwom trzecim i podmiotom trzecim wyłącznie za zgodą państwa członkowskiego dokonującego wpisu i z pełnym poszanowaniem prawa Unii dotyczącego ochrony danych.

5. Europol:

a) bez uszczerbku dla ust. 4 i 6 nie podłącza części SIS ani nie przekazuje danych, które są w tych częściach zawarte i do których ma dostęp, do systemu gromadzenia i przetwarzania danych stosowanego przez Europol lub w Europolu, a także nie pobiera ani w inny sposób nie kopiuje części SIS;

b) niezależnie od art. 31 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/794 usuwa informacje uzupełniające zawierające dane osobowe najpóźniej rok po usunięciu związanego z nimi wpisu. Na zasadzie odstępstwa, jeżeli Europol posiada w swoich bazach danych lub projektach analitycznych informacje o sprawie, której dotyczą informacje uzupełniające, w celu wykonywania swoich zadań Europol może wyjątkowo w razie potrzeby nadal przechowywać te informacje uzupełniające. Europol informuje państwo członkowskie dokonujące wpisu i wykonujące państwo członkowskie o dalszym przechowywaniu takich informacji uzupełniających i przedstawia jego uzasadnienie;

c) ogranicza dostęp do danych w SIS, w tym do informacji uzupełniających, tak by korzystali z niego tylko specjalnie uprawnieni pracownicy Europolu, którym dostęp do tych danych jest potrzebny do wykonywania ich zadań;

d) przyjmuje i stosuje środki służące zapewnieniu bezpieczeństwa, poufności i monitorowania własnej działalności zgodnie z art. 10, 11 i 13;

e) zapewnia, by pracownicy uprawnieni do przetwarzania danych SIS przeszli odpowiednie szkolenie i zostali odpowiednio poinformowani zgodnie z art. 14 ust. 1; oraz

f) bez uszczerbku dla rozporządzenia (UE) 2016/794 zapewnia Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych możliwość monitorowania i kontrolowania działań podejmowanych przez Europol w ramach wykonywania prawa do dostępu do danych w SIS i ich wyszukiwania oraz w ramach wymiany i przetwarzania informacji uzupełniających.

6. Europol kopiuje dane z SIS wyłącznie do celów technicznych, jeżeli takie kopiowanie jest niezbędne do przeprowadzenia bezpośredniego wyszukiwania przez należycie uprawnionych pracowników Europolu. Do takich kopii zastosowanie ma niniejsze rozporządzenie. Kopię techniczną wykorzystuje się do przechowywania danych SIS w trakcie przeprowadzania ich wyszukiwania. Po przeprowadzeniu wyszukiwania danych dane te są usuwane. Takich przypadków wykorzystywania danych nie uznaje się za niezgodne z prawem pobieranie lub kopiowanie danych SIS. Europol nie kopiuje do innych systemów Europolu danych zawartych we wpisach lub danych dodatkowych wprowadzonych przez państwa członkowskie lub pochodzących z CS-SIS.

7. Do celów weryfikacji zgodności przetwarzania danych z prawem, monitorowania własnej działalności oraz zapewniania należytego bezpieczeństwa i integralności danych Europol rejestruje zgodnie z przepisami art. 12 każdy dostęp do SIS oraz każde wyszukiwanie w SIS. Prowadzenia takiej rejestracji i dokumentacji nie uznaje się za niezgodne z prawem pobieranie lub kopiowanie części SIS.

8. Państwa członkowskie informują Europol w drodze wymiany informacji uzupełniających o każdym trafieniu odnoszącym się do wpisów dotyczących przestępstw terrorystycznych. Państwa członkowskie mogą w wyjątkowych okolicznościach nie przekazywać Europolowi takich informacji, jeżeli takie przekazanie mogłoby spowodować zagrożenie dla realizowanych czynności lub bezpieczeństwa osób lub byłoby sprzeczne z istotnymi interesami w zakresie bezpieczeństwa państwa członkowskiego dokonującego wpisu.

9. Ust. 8 stosuje się od daty, z którą Europol będzie w stanie otrzymywać informacje uzupełniające zgodnie z ust. 1.

Artykuł 49

Dostęp Eurojustu do danych w SIS

1. Wyłącznie przedstawiciele krajowi w Eurojuście oraz ich asystenci w ramach swojego mandatu mają prawo, jeśli jest to niezbędne do wykonywania ich mandatu, do dostępu do danych w SIS zgodnie z art. 26, 32, 34, 38 i 40 oraz do wyszukiwania tych danych.

2. Jeżeli w wyniku wyszukiwania przedstawiciel krajowy w Eurojuście stwierdzi istnienie wpisu w SIS, ów przedstawiciel krajowy powiadamia o tym państwo członkowskie dokonujące wpisu. Eurojust przekazuje informacje uzyskane w wyniku takiego wyszukiwania państwom trzecim i podmiotom trzecim wyłącznie za zgodą państwa członkowskiego dokonującego wpisu i z pełnym poszanowaniem prawa Unii dotyczącego ochrony danych.

3. Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1727 ( 8 ) i rozporządzenia (UE) 2018/1725 dotyczących ochrony danych i odpowiedzialności za nieuprawnione lub nieprawidłowe przetwarzanie takich danych przez przedstawicieli krajowych w Eurojuście i ich asystentów oraz dla uprawnień Europejskiego Inspektora Ochrony Danych przewidzianych w tych rozporządzeniach.

4. Do celów weryfikacji zgodności przetwarzania danych z prawem, monitorowania własnej działalności oraz zapewniania należytego bezpieczeństwa i integralności danych Eurojust rejestruje zgodnie z przepisami art. 12 każdy dostęp do SIS oraz każde wyszukiwanie w SIS przez przedstawiciela krajowego w Eurojuście lub przez jego asystenta.

5. Żadnych części SIS nie podłącza się do systemu gromadzenia i przetwarzania danych stosowanego przez Eurojust lub w Eurojuście, a danych w SIS, do których dostęp mają przedstawiciele krajowi lub ich asystenci, nie przekazuje się do takiego systemu. Nie można pobierać ani kopiować żadnych części SIS. Rejestrowania dostępu i wyszukiwania nie uznaje się za niezgodne z prawem pobieranie lub kopiowanie danych SIS.

6. Eurojust przyjmuje i stosuje środki mające na celu zapewnienie bezpieczeństwa, poufności i monitorowania własnej działalności zgodnie z art. 10, 11 i 13.

Artykuł 50

Dostęp zespołów Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej, zespołów składających się z personelu realizującego zadania w dziedzinie powrotów oraz członków zespołów wspierających zarządzanie migracjami do danych w SIS

1. Zgodnie z art. 40 ust. 8 rozporządzenia (UE) 2016/1624 członkowie zespołów, o których mowa w art. 2 pkt 8 i 9 tego rozporządzenia, mają – w ramach swojego mandatu oraz pod warunkiem że są uprawnieni do przeprowadzania kontroli zgodnie z art. 44 ust. 1 niniejszego rozporządzenia i przeszli wymagane szkolenie zgodnie z art. 14 ust. 1 niniejszego rozporządzenia – prawo do dostępu do danych w SIS oraz do wyszukiwania takich danych w zakresie, w jakim jest to niezbędne do wykonywania ich zadań i zgodnie z wymogami planu operacyjnego dla danej operacji. Pozostali członkowie zespołów nie są uprawnieni do dostępu do danych w SIS.

2. Członkowie zespołów, o których mowa w ust. 1, wykonują prawo do dostępu do danych w SIS oraz do wyszukiwania takich danych zgodnie z ust. 1, korzystając z interfejsu technicznego. Interfejsu techniczny zostanie utworzony i będzie prowadzony przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej i będzie umożliwiał bezpośrednie połączenie z systemem centralnym SIS.

3. Jeżeli w wyniku wyszukiwania członek zespołów, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, stwierdzi istnienie wpisu w SIS, powiadamia się o tym fakcie państwo członkowskie dokonujące wpisu. Zgodnie z art. 40 rozporządzenia (UE) 2016/1624 członkowie zespołów podejmują działania w odpowiedzi na wpis w SIS wyłącznie na polecenie i – co do zasady – w obecności funkcjonariuszy straży granicznej lub personelu realizującego zadania w dziedzinie powrotów z przyjmującego państwa członkowskiego, w którym działają. Przyjmujące państwo członkowskie może upoważnić członków zespołów do działania w jego imieniu.

4. Do celów weryfikacji zgodności przetwarzania danych z prawem, monitorowania własnej działalności oraz zapewniania należytego bezpieczeństwa i integralności danych Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej rejestruje zgodnie z przepisami art. 12 każdy dostęp do SIS oraz każde wyszukiwanie w SIS.

5. Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej przyjmuje i stosuje środki służące zapewnieniu bezpieczeństwa, poufności i monitorowania własnej działalności zgodnie z art. 10, 11 i 13 oraz zapewnia, by zespoły, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, stosowały te środki.

6. Przepisów niniejszego artykułu nie można interpretować jako mających wpływ na przepisy rozporządzenia (UE) 2016/1624 dotyczące ochrony danych i odpowiedzialności Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej za nieuprawnione lub nieprawidłowe przetwarzanie danych.

7. Bez uszczerbku dla ust. 2 żadnych części SIS nie podłącza się do systemu gromadzenia i przetwarzania danych stosowanego przez zespoły, o których mowa w ust. 1, lub przez Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej, a danych w SIS, do których dostęp mają te zespoły, nie przekazuje się do takiego systemu. Nie można pobierać ani kopiować żadnych części SIS. Rejestrowania dostępu i wyszukiwania nie uznaje się za niezgodne z prawem pobieranie lub kopiowanie danych SIS.

8. Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej zapewnia Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych możliwość monitorowania i kontrolowania działań prowadzonych przez zespoły, o których mowa w niniejszym artykule, w ramach wykonywania ich prawa do dostępu do danych w SIS i wyszukiwania takich danych. Pozostaje to bez uszczerbku dla dalszych przepisów rozporządzenia (UE) 2018/1725.

Artykuł 51

Ocena użytkowania SIS przez Europol, Eurojust oraz Europejską Agencję Straży Granicznej i Przybrzeżnej

1. Co najmniej raz na pięć lat Komisja przeprowadza ocenę eksploatowania i użytkowania SIS przez Europol, przedstawicieli krajowych w Eurojuście i ich asystentów oraz zespoły, o których mowa w art. 50 ust. 1.

2. Europol, Eurojust i Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej zapewniają podjęcie odpowiednich działań następczych w związku z ustaleniami i zaleceniami wynikającymi z tej oceny.

3. Sprawozdanie na temat wyników oceny i podjętych działań następczych przekazuje się Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Artykuł 52

Zakres dostępu

Użytkownicy końcowi, w tym Europol, przedstawiciele krajowi w Eurojuście i ich asystenci oraz członkowie zespołów, o których mowa w art. 2 pkt 8 i 9 rozporządzenia (UE) 2016/1624, mają dostęp wyłącznie do tych danych, które są im niezbędne do wykonywania ich zadań.

Artykuł 53

Termin weryfikacji wpisów dotyczących osób

1. Wpisy dotyczące osób utrzymywane są wyłącznie przez czas konieczny do osiągnięcia celów, do których zostały wprowadzone.

2. Państwo członkowskie może wprowadzić wpis dotyczący osoby do celów art. 26 i art. 32 ust. 1 lit. a) i b)na okres pięciu lat. W tym pięcioletnim okresie państwo członkowskie dokonujące wpisu weryfikuje, czy istnieje potrzeba jego dalszego utrzymywania.

3. Państwo członkowskie może wprowadzić wpis dotyczący osoby do celów art. 34 i 40 na okres trzech lat. W tym trzyletnim okresie państwo członkowskie dokonujące wpisu weryfikuje, czy istnieje potrzeba jego dalszego utrzymywania.

4. Państwo członkowskie może wprowadzić wpis dotyczący osoby do celów art. 32 ust. 1 lit. c), d) i e) oraz art. 36 na okres jednego roku. W tym rocznym okresie państwo członkowskie dokonujące wpisu weryfikuje, czy istnieje potrzeba jego dalszego utrzymywania.

5. Każde państwo członkowskie ustanawia w stosownych przypadkach krótsze terminy weryfikacji, zgodnie ze swoim prawem krajowym.

6. Przed upływem terminu weryfikacji, o którym mowa w ust. 2, 3 i 4, państwo członkowskie dokonujące wpisu może, na podstawie wszechstronnej indywidualnej oceny, która podlega zarejestrowaniu, podjąć decyzję o utrzymywaniu wpisu po upływie terminu weryfikacji, jeżeli jest to niezbędne i proporcjonalne do celów, do których wprowadzono ten wpis. W takich przypadkach ust. 2, 3 lub 4 mają zastosowanie również do przedłużenia okresu utrzymywania wpisu. Informacje o takim przedłużeniu są przekazywane do CS-SIS.

7. Po upływie terminu weryfikacji, o którym mowa w ust. 2, 3 i 4, wpisy dotyczące osób usuwane są automatycznie, z wyjątkiem przypadków, gdy państwo członkowskie dokonujące wpisu p