02013A1024(01) — PL — 19.10.2021 — 001.002

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmieniona przez:









▼B

▼M1

UMOWA

Między unią europejską a republiką zielonego przylądka w sprawie ułatwień w wydawaniu wiz krótkoterminowych

▼B







UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią”, oraz REPUBLIKA ZIELONEGO PRZYLĄDKA, zwane dalej „Stronami”, PRAGNĄC ułatwiać kontakty między ludźmi, będące ważnym warunkiem stałego rozwoju związków gospodarczych, humanitarnych, kulturalnych, naukowych i innych, poprzez wprowadzenie na zasadzie wzajemności ułatwień w wydawaniu wiz obywatelom Unii Europejskiej i Republiki Zielonego Przylądka, UWZGLĘDNIAJĄC wspólną deklarację z dnia 5 czerwca 2008 r. w sprawie partnerstwa na rzecz mobilności pomiędzy Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka, zgodnie z którą Strony dążą do rozwijania dialogu dotyczącego kwestii wiz krótkoterminowych z myślą o ułatwieniu mobilności niektórych kategorii osób, PRZYPOMINAJĄC umowę o partnerstwie z Kotonu oraz szczególne partnerstwo między Unią Europejską a Republiką Zielonego Przylądka zatwierdzone przez Radę Unii Europejskiej w dniu 19 listopada 2007 r., UZNAJĄC, że ułatwienia wizowe nie powinny prowadzić do nielegalnej migracji oraz przykładając szczególną wagę do kwestii bezpieczeństwa i readmisji, BIORĄC POD UWAGĘ Protokół w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz potwierdzając, że postanowienia niniejszej Umowy nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej ani do Irlandii, BIORĄC POD UWAGĘ Protokół w sprawie stanowiska Danii, załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz potwierdzając, że postanowienia niniejszej Umowy nie mają zastosowania do Królestwa Danii, UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:







Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

Celem niniejszej Umowy jest wprowadzenie na zasadzie wzajemności ułatwień w wydawaniu wiz obywatelom Republiki Zielonego Przylądka i Unii planującym pobyt nie dłuższy niż 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.

▼M1

Artykuł 2

Postanowienia ogólne

1. Ułatwienia w wydawaniu wiz określone w niniejszej Umowie mają zastosowanie do obywateli Unii i obywateli Republiki Zielonego Przylądka, o ile nie są oni zwolnieni z obowiązku wizowego na mocy przepisów ustawowych i wykonawczych Unii lub jej państw członkowskich, przepisów ustawowych i wykonawczych Republiki Zielonego Przylądka, postanowień niniejszej Umowy lub innych umów międzynarodowych.

2. W razie ponownego wprowadzenia przez Republikę Zielonego Przylądka obowiązku wizowego dla obywateli Unii lub niektórych ich kategorii w przypadku planowanych pobytów nie dłuższych niż 30 dni w stosunku do zainteresowanych obywateli Unii stosuje się automatycznie – na zasadzie wzajemności – co najmniej takie same ułatwienia przewidziane w niniejszej Umowie w stosunku do obywateli Republiki Zielonego Przylądka.

3. W przypadku planowanych pobytów dłuższych niż 30 dni, ale nieprzekraczających 90 dni, w stosunku do zainteresowanych obywateli Unii stosuje się co najmniej takie same ułatwienia przewidziane w stosunku do obywateli Republiki Zielonego Przylądka w niniejszej Umowie.

4. Do spraw nieobjętych niniejszą Umową stosuje się prawo krajowe Republiki Zielonego Przylądka oraz prawo krajowe państw członkowskich lub prawo Unii.

▼B

Artykuł 3

Definicje

Na potrzeby niniejszej Umowy:

▼M1

a) „państwo członkowskie” oznacza każde państwo członkowskie Unii, z wyjątkiem Królestwa Danii oraz Irlandii;

▼B

b) „obywatel Unii” oznacza każdego obywatela państwa członkowskiego w rozumieniu lit. a);

c) „obywatel Republiki Zielonego Przylądka” oznacza każdą osobę posiadającą obywatelstwo Republiki Zielonego Przylądka;

d) „wiza” oznacza zezwolenie wydane lub decyzję podjętą przez jedno z państw członkowskich lub Republikę Zielonego Przylądka konieczne do wjazdu na terytorium tego państwa członkowskiego lub kilku państw członkowskich lub na terytorium Republiki Zielonego Przylądka w celu tranzytu lub z zamiarem pobytu nie dłuższego niż 90 dni łącznie;

▼M1

e) „osoba zamieszkująca legalnie” oznacza każdego obywatela Republiki Zielonego Przylądka, który został upoważniony lub uprawniony na podstawie prawa Unii lub prawa krajowego do pobytu na terytorium jednego z państw członkowskich przez okres dłuższy niż 90 dni;

▼M1

f) „unijny dokument laissez-passer” oznacza dokument wydawany przez Unię pracownikom instytucji Unii zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr 1417/2013 ( 1 ).

▼M1

Artykuł 4

Wydawanie wiz wielokrotnego wjazdu

1. Misje dyplomatyczne oraz urzędy konsularne państw członkowskich wydają pięcioletnie wizy wielokrotnego wjazdu następującym kategoriom obywateli Republiki Zielonego Przylądka: a) członkom rządów i parlamentów krajowych i lokalnych, trybunałów konstytucyjnych, sądu najwyższego lub trybunału obrachunkowego w zakresie pełnionych przez nich obowiązków, o ile nie są oni zwolnieni z obowiązku wizowego na mocy niniejszej Umowy; b) stałym członkom oficjalnych delegacji, którzy na oficjalne zaproszenie wystosowane do Republiki Zielonego Przylądka odbywają podróż do państwa członkowskiego, aby uczestniczyć w spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach, programach wymiany lub wydarzeniach organizowanych z inicjatywy organizacji międzyrządowych; c) przedsiębiorcom i przedstawicielom przedsiębiorstw, którzy odbywają regularne podróże do państw członkowskich; d) małżonkom, dzieciom (w tym dzieciom przysposobionym) poniżej 21 roku życia lub pozostającym na utrzymaniu oraz rodzicom obywateli Republiki Zielonego Przylądka legalnie zamieszkujących na terytorium jednego z państw członkowskich albo obywateli Unii przebywających w państwie członkowskim, którego są obywatelami. Jeśli jednak konieczność częstego lub regularnego odbywania podróży jest wyraźnie ograniczona do krótszego okresu, ważność wizy wielokrotnego wjazdu ogranicza się do tego okresu, w szczególności, gdy krótszy niż pięć lat jest: — mandat, w odniesieniu do osób, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a); — okres ważności statusu stałego członka oficjalnej delegacji, w odniesieniu do osób, o których mowa w akapicie pierwszym lit. b); — okres ważności statusu przedsiębiorcy lub przedstawiciela przedsiębiorstwa, w odniesieniu do osób, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c); lub — okres ważności zezwolenia na pobyt obywateli Republiki Zielonego Przylądka zamieszkujących na terytorium jednego z państw członkowskich, w odniesieniu do osób, o których mowa w akapicie pierwszym lit. d).

2. Nie naruszając postanowień ust. 1, misje dyplomatyczne oraz urzędy konsularne państw członkowskich wydają innym osobom ubiegającym się o wizę wizy wielokrotnego wjazdu o okresie ważności: a) roku, pod warunkiem że osoba ubiegająca się o wizę uzyskała i zgodnie z prawem wykorzystała wizę w ciągu ostatnich 18 miesięcy; b) dwóch lat, pod warunkiem że osoba ubiegająca się o wizę uzyskała i zgodnie z prawem wykorzystała jednoroczną wizę wielokrotnego wjazdu w ciągu ostatnich 30 miesięcy; c) trzech do pięciu lat, pod warunkiem że osoba ubiegająca się o wizę uzyskała i zgodnie z prawem wykorzystała dwuletnią wizę wielokrotnego wjazdu w ciągu ostatnich 42 miesięcy.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2, w indywidualnych przypadkach można skrócić okres ważności wizy w razie uzasadnionych wątpliwości dotyczących spełnienia warunków wjazdu przez cały okres ważności lub gdy ważność wizy przekraczałby okres ważności dokumentu podróży osoby ubiegającej się o wizę.

4. Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, nie mogą przebywać na terytorium państw członkowskich dłużej niż 90 dni łącznie w każdym 180-dniowym okresie.

Artykuł 5

Opłaty wizowe i opłaty za usługę

1. Opłata za rozpatrzenie wniosku wizowego wynosi 75 % kwoty pobieranej zgodnie z obowiązującym prawodawstwem krajowym.

Powyższa wartość może ulec zmianie zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 12 ust. 4.

2. Nie naruszając postanowień ust. 1, państwa członkowskie nie pobierają opłaty wizowej od następujących kategorii osób: a) członków oficjalnych delegacji, którzy na oficjalne zaproszenie wystosowane do Republiki Zielonego Przylądka odbywają podróż do państwa członkowskiego, aby uczestniczyć w spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach, programach wymiany lub wydarzeniach organizowanych z inicjatywy organizacji międzyrządowych; b) dzieci poniżej 12 roku życia; c) uczniów, studentów, studentów podyplomowych i towarzyszących im nauczycieli, którzy odbywają podróż w celu podjęcia nauki lub odbycia szkoleń; d) badaczy podróżujących w związku z prowadzeniem badań naukowych; e) uczestników seminariów, konferencji lub imprez sportowych, kulturalnych lub edukacyjnych organizowanych przez organizacje nienastawione na zysk, w wieku do 25 lat; f) małżonków, dzieci (w tym przysposobionych) poniżej 21 roku życia lub pozostających na utrzymaniu oraz rodziców obywateli Republiki Zielonego Przylądka legalnie zamieszkujących na terytorium jednego z państw członkowskich albo obywateli Unii przebywających w państwie członkowskim, którego są obywatelami.

3. Nie naruszając postanowień ust. 2 lit. f), w przypadku dzieci w wieku co najmniej 12 lat, ale poniżej 18 lat, pobiera się 50 % opłaty mającej zastosowanie na mocy ust. 1.

4. Jeżeli państwa członkowskie współpracują z usługodawcą zewnętrznym, może zostać pobrana opłata za usługę. Opłata za usługę musi być proporcjonalna do kosztów ponoszonych przez usługodawcę zewnętrznego z tytułu wykonywania zadań i nie może przekraczać 30 EUR.

▼M1

Artykuł 5a

Dowody w postaci dokumentów

1. W przypadku następujących kategorii obywateli Republiki Zielonego Przylądka do zweryfikowania celu podróży wystarczające są następujące dokumenty: a) w przypadku członków rządów i parlamentów krajowych lub lokalnych, trybunałów konstytucyjnych, sądu najwyższego lub trybunału obrachunkowego w zakresie pełnionych przez nich obowiązków, o ile nie są oni zwolnieni z obowiązku wizowego na mocy niniejszej Umowy: nota werbalna wystosowana przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Republiki Zielonego Przylądka potwierdzająca, że osoba ubiegająca się o wizę odbywa oficjalną podróż służbową do państwa członkowskiego; b) w przypadku członków oficjalnych delegacji, którzy na oficjalne zaproszenie wystosowane do Republiki Zielonego Przylądka odbywają podróż do państwa członkowskiego, aby uczestniczyć w spotkaniach, konsultacjach, negocjacjach, programach wymiany lub wydarzeniach organizowanych z inicjatywy organizacji międzyrządowych: pismo sporządzone przez właściwy organ Republiki Zielonego Przylądka, potwierdzające, że osoba ubiegająca się o wizę jest członkiem jego delegacji udającej się na terytorium państwa członkowskiego lub państw członkowskich, aby uczestniczyć w danym wydarzeniu lub wydarzeniach, wraz z kopią oficjalnego zaproszenia lub potwierdzenia rejestracji wystawionego przez organizację przyjmującą; c) w przypadku przedsiębiorców i przedstawicieli organizacji przedsiębiorstw: pisemne zaproszenie wystosowane przez przedsiębiorstwo lub organizację z siedzibą w państwie członkowskim przeznaczenia; d) w przypadku małżonków, dzieci (w tym przysposobionych) poniżej 21 roku życia lub pozostających na utrzymaniu oraz rodziców obywateli Republiki Zielonego Przylądka legalnie zamieszkujących na terytorium jednego z państw członkowskich albo obywateli Unii przebywających w państwie członkowskim, którego są obywatelami: pisemne zaproszenie otrzymane od osoby przyjmującej; e) w przypadku uczniów, studentów, studentów podyplomowych i towarzyszących im nauczycieli, którzy odbywają podróż w celu podjęcia nauki lub odbycia szkoleń, w tym w ramach programów uniwersyteckich lub innych programów wymiany (w przypadku pobytów nieprzekraczających 90 dni w każdym okresie 180-dniowym): pisemne zaproszenie lub zaświadczenie o wpisaniu na listę uczniów/studentów wydane przez przyjmującą szkołę, kolegium lub uniwersytet, lub zaświadczenia z kursów, na które uczęszczać będzie dana osoba; f) w przypadku uczestników badań naukowych lub akademickich, szkoleń, w tym szkoleń zawodowych (w przypadku pobytów nieprzekraczających 90 dni w każdym okresie 180-dniowym): zaświadczenie o wpisaniu na listę pracowników naukowych/studentów wydane przez instytucję edukacyjną lub pisemny wniosek wystosowany przez organizację przyjmującą; g) w przypadku uczestników seminariów, konferencji, imprez kulturalnych lub religijnych organizowanych przez organizacje nienastawione na zysk zarejestrowane w państwie członkowskim: pisemne zaproszenie do uczestnictwa w tych działaniach otrzymane od organizacji przyjmującej; h) w przypadku osób podróżujących w celach medycznych i niezbędnych osób towarzyszących: dokument urzędowy wystawiony przez zakład opieki zdrowotnej, potwierdzający potrzebę korzystania w nim z opieki medycznej oraz dowód posiadania wystarczających środków na pokrycie kosztów leczenia lub dowód uiszczenia przedpłaty na opiekę medyczną oraz, w stosownych przypadkach, dowód na konieczność obecności osoby towarzyszącej; i) w przypadku uczestników międzynarodowych imprez sportowych i osób im towarzyszących w ramach swoich obowiązków zawodowych: pisemne zaproszenie otrzymane od organizacji przyjmującej, właściwych organów, krajowych związków sportowych lub narodowych komitetów olimpijskich państw członkowskich; j) w przypadku dziennikarzy i ekip technicznych towarzyszących im w ramach swoich obowiązków zawodowych: zaświadczenie lub inny dokument wydany przez organizację zawodową lub pracodawcę osoby ubiegającej się o wizę, stanowiący dowód na to, że osoba ta jest zawodowym dziennikarzem, a celem podróży jest wykonanie zadania dziennikarskiego, lub że osoba ta jest członkiem ekipy technicznej towarzyszącej dziennikarzowi w ramach swoich obowiązków zawodowych.

2. Do celów niniejszego artykułu pisemne zaproszenie lub odpowiednie dokumenty urzędowe muszą zawierać następujące informacje: a) imię i nazwisko, datę urodzenia, płeć, obywatelstwo, numer paszportu, czas i cel podróży oraz wymaganą liczbę wjazdów osoby zapraszanej, a także w stosownych przypadkach imiona i nazwiska małżonka i dzieci towarzyszących tej osobie; oraz b) jeżeli strona zapraszająca jest osobą fizyczną: imię, nazwisko oraz adres osoby zapraszającej, a także w stosownych przypadkach dowód jej legalnego pobytu w państwie członkowskim zgodnie z ustawodawstwem krajowym; lub c) jeżeli strona zapraszająca jest osobą prawną, przedsiębiorstwem lub organizacją, w tym organizacją nienastawioną na zysk, z siedzibą na terytorium państwa członkowskiego lub państw członkowskich: pełną nazwę oraz adres osoby zapraszającej, imię i nazwisko oraz stanowisko przedstawiciela podpisującego wniosek, a także numer rejestrowy osoby zapraszającej, zgodnie z przepisami prawa krajowego danego państwa członkowskiego; lub d) jeżeli stosowny dokument urzędowy jest wydawany przez organ publiczny: imię i nazwisko oraz stanowisko osoby podpisującej wniosek oraz status osoby ubiegającej się o wizę.

3. Osoby ubiegające się o wizę, które uzyskały i zgodnie z prawem wykorzystały w ciągu ostatnich 30 miesięcy wizę wielokrotnego wjazdu ważną przez co najmniej rok, są co do zasady zwolnione z obowiązku przedstawienia dokumentów potwierdzających zakwaterowanie lub dowodu posiadania wystarczających środków na pokrycie kosztów zakwaterowania.

▼B

Artykuł 6

Wyjazd w przypadku zgubienia lub kradzieży dokumentów

Obywatel Republiki Zielonego Przylądka lub Unii, który zgubił swój dowód tożsamości, lub któremu taki dokument skradziono podczas pobytu na terytorium państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka, może opuścić to terytorium na podstawie ważnego dowodu tożsamości wydanego przez misję dyplomatyczną lub urząd konsularny Republiki Zielonego Przylądka lub danego państwa członkowskiego, uprawniającego do przekroczenia granicy bez konieczności posiadania wizy lub innego rodzaju upoważnienia.

Artykuł 7

Przedłużenie wizy w wyjątkowych okolicznościach

Obywatelowi Republiki Zielonego Przylądka lub Unii, który nie może opuścić terytorium państwa członkowskiego lub Republiki Zielonego Przylądka przed terminem określonym w jego wizie z powodu działania siły wyższej, bezpłatnie przedłuża się wizę zgodnie z przepisami państwa przyjmującego na okres konieczny do powrotu do państwa zamieszkania.

▼M1

Artykuł 8

Paszporty dyplomatyczne i służbowe

1. Obywatele Republiki Zielonego Przylądka, którzy posiadają ważny paszport dyplomatyczny lub służbowy wydany przez Republikę Zielonego Przylądka, mogą wjechać na terytorium państw członkowskich, opuścić to terytorium lub przejechać przez nie bez wizy.

2. Obywatele Unii, którzy posiadają ważny paszport dyplomatyczny lub służbowy wydany przez jedno z państw członkowskich oraz posiadacze ważnego unijnego dokumentu laissez-passer , mogą wjechać na terytorium Republiki Zielonego Przylądka, opuścić to terytorium lub przejechać przez nie bez wizy.

3. Obywatele, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, mogą pozostać na terytorium odpowiednio państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka przez okres nieprzekraczający 90 dni w ciągu każdego 180-dniowego okresu.

▼B

Artykuł 9

Ważność terytorialna wiz

Z zastrzeżeniem krajowych zasad i uregulowań dotyczących bezpieczeństwa narodowego obowiązujących w państwach członkowskich i w Republice Zielonego Przylądka oraz z zastrzeżeniem unijnych zasad dotyczących wiz z ograniczoną ważnością terytorialną, obywatele Republiki Zielonego Przylądka i Unii są uprawnieni do podróżowania w granicach terytorium państw członkowskich lub Republiki Zielonego Przylądka na takich samych zasadach co, odpowiednio, obywatele Unii lub obywatele Republiki Zielonego Przylądka.

Artykuł 10

Wspólny komitet ds. zarządzania umową

▼M1

1. Strony powołują Wspólny Komitet ds. zarządzania Umową (zwany dalej „komitetem”), w skład którego wchodzą przedstawiciele Unii i Republiki Zielonego Przylądka.

▼B

2. Komitet wykonuje w szczególności zadania polegające na: a) kontroli wykonania niniejszej Umowy; b) proponowaniu zmian lub uzupełnień do niniejszej Umowy; c) rozstrzyganiu sporów dotyczących interpretacji lub stosowania postanowień niniejszej Umowy.

3. Posiedzenia komitetu odbywają się w miarę potrzeby na wniosek jednej ze Stron, przynajmniej raz w roku.

4. Komitet przyjmuje własny regulamin.

▼M1

Artykuł 11

Niniejsza Umowa w kontekście umów zawartych między państwami członkowskimi a Republiką Zielonego Przylądka

Od momentu wejścia w życie niniejsza Umowa staje się nadrzędna wobec postanowień umów lub ustaleń dwustronnych lub wielostronnych zawartych między państwami członkowskimi a Republiką Zielonego Przylądka w zakresie, w jakim postanowienia tych umów i ustaleń mogą wpływać na zakres niniejszej Umowy lub go zmieniać.

▼B

Artykuł 12

Postanowienia końcowe

1. Niniejsza Umowa zostaje ratyfikowana lub zatwierdzona przez Strony zgodnie z ich wewnętrznymi procedurami i wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym Strony dokonają wzajemnej notyfikacji o zakończeniu wyżej wymienionych procedur.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu niniejsza Umowa wchodzi w życie dopiero w dniu wejścia w życie umowy o readmisji między Unią a Republiką Zielonego Przylądka, jeśli dzień ten przypada po dniu, o którym mowa w ust. 1.

3. Niniejszą Umowę zawiera się na czas nieokreślony z zastrzeżeniem możliwości jej wypowiedzenia zgodnie z ust. 6 niniejszego artykułu.

4. Niniejsza umowa może zostać zmieniona za pisemnym porozumieniem Stron. Zmiany wchodzą w życie po dokonaniu przez Strony wzajemnej notyfikacji o zakończeniu koniecznych w tym celu procedur wewnętrznych.

▼M1

5. Każda ze Stron może zawiesić, całkowicie lub częściowo, stosowanie niniejszej Umowy. Drugą Stronę należy zawiadomić o decyzji w sprawie zawieszenia nie później niż 48 godzin przed jej wejściem w życie. Strona, która zawiesiła stosowanie niniejszej Umowy, bezzwłocznie zawiadamia o tym drugą Stronę z chwilą ustania powodów zawieszenia.

▼B

6. Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę w drodze pisemnego zawiadomienia drugiej Strony. Niniejsza Umowa przestaje obowiązywać po 90 dniach od dnia otrzymania takiego zawiadomienia.

Sporządzono w dwóch egzemplarzach w każdym z następujących języków: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, rumuńskim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest tak samo autentyczny.

Съставено в Прая на двадесет и шести октомври две хиляди и дванадесета година.

Hecho en Praia, el veintiséis de octubre de dos mil doce.

V Praie dne dvacátého šestého října dva tisíce dvanáct.

Udfærdiget i Praia den seksogtyvende oktober to tusind og tolv.

Geschehen zu Praia am sechsundzwanzigsten Oktober zweitausendzwölf.

Kahe tuhande kaheteistkümnenda aasta oktoobrikuu kahekümne kuuendal päeval Praias.

′Εγινε στην Πράια, στις είκοσι έξι Οκτωβρίου δύο χιλιάδες δώδεκα.

Done at Praia on the twenty-sixth day of October in the year two thousand and twelve.

Fait à Praia, le vingt-six octobre deux mille douze.

Fatto a Praia, addì ventisei ottobre duemiladodici.

Prajā, divi tūkstoši divpadsmitā gada divdesmit sestajā oktobrī.

Priimta du tūkstančiai dvyliktų metų spalio dvidešimt šeštą dieną Prajoje.

Kelt Praiában, a kétezer-tizenkettedik év október havának huszonhatodik napján.

Magħmul fi Praja, fis-sitta u għoxrin jum ta’ Ottubru tas-sena elfejn u tnax.

Gedaan te Praia, de zesentwintigste oktober tweeduizend twaalf.

Sporządzono w Prai dnia dwudziestego szóstego października roku dwa tysiące dwunastego.

Feito em Praia, em vinte e seis de outubro de dois mil e doze.

Întocmit la Praia la douăzeci și șase octombrie două mii doisprezece.

V Praii dňa dvadsiateho šiesteho októbra dvetisícdvanásť.

V Praii, dne šestindvajsetega oktobra leta dva tisoč dvanajst.

Tehty Praiassa kahdentenakymmenentenäkuudentena päivänä lokakuuta vuonna kaksituhattakaksitoista.

Som skedde i Praia den tjugosjätte oktober tjugohundratolv.

За Европейския съюз

Por la Unión Europea

Za Evropskou unii

For Den Europæiske Union

Für die Europäische Union

Euroopa Liidu nimel

Για την Ευρωπαϊκή Ένωση

For the European Union

Pour l'Union européenne

Per l'Unione europea

Eiropas Savienības vārdā –

Europos Sąjungos vardu

Az Európai Unió részéről

Għall-Unjoni Ewropea

Voor de Europese Unie

W imieniu Unii Europejskiej

Pela União Europeia

Pentru Uniunea Europeană

Za Európsku úniu

Za Evropsko unijo

Euroopan unionin puolesta

För Europeiska unionen

За Република Кабо Верде

Por la República de Cabo Verde

Za Kapverdskou republiku

For Republikken Kap Verde

Für die Republik Kap Verde

Cabo Verde Vabariigi nimel

Για τη Δημοκρατία του Πράσινου Ακρωτηρίου

For the Republic of ►M1 Cabo Verde ◄

Pour la République du Cap-Vert

Per la Repubblica del Capo Verde

Kaboverdes Republikas vārdā –

Žaliojo Kyšulio Respublikos vardu

A Zöld-foki Köztársaság részéről

Għar-Repubblika tal-Kap Verde

Voor de Republiek Kaapverdië

W imieniu Republiki Zielonego Przylądka

Pela República de Cabo Verde

Pentru Republica Capului Verde

Za Kapverdskú republiku

Za Republiko Zelenortski otoki

Kap Verden tasavallan puolesta

För Republiken Kap Verde

PROTOKÓŁ

do umowy dotyczący państw członkowskich, które nie w pełni stosują dorobek Schengen

Państwa członkowskie, które są związane dorobkiem Schengen, lecz jeszcze nie wydają wiz Schengen, w oczekiwaniu na stosowne decyzje Rady w tej kwestii, wydają wizy krajowe, których ważność terytorialna ogranicza się do ich własnego terytorium.

▼M1

Zgodnie z decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 565/2014/UE ( 2 ) wprowadzono środki harmonizujące mające na celu uproszczenie przejazdu tranzytem lub pobytów krótkoterminowych posiadaczy wiz Schengen i dokumentów pobytowych Schengen przez terytorium lub na terytorium państw członkowskich, które jeszcze nie w pełni stosują dorobek Schengen. Decyzja nr 565/2014/UE upoważnia jednostronnie Bułgarię, Chorwację, Cypr i Rumunię do uznawania następujących dokumentów za równorzędne z ich wizami krajowymi, nie tylko na przejazd tranzytem przez ich terytorium, ale również na planowane pobyty nieprzekraczające 90 dni w każdym okresie 180-dniowym:

— jednolitych wiz krótkoterminowych upoważniających do dwukrotnego lub wielokrotnego wjazdu;

— wiz długoterminowych i dokumentów pobytowych wydawanych przez państwa członkowskie, które w pełni wprowadzają w życie dorobek Schengen, w tym wiz o ograniczonej ważności terytorialnej wydanych zgodnie z art. 25 ust. 3 zdanie pierwsze rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 ( 3 ); oraz

— wiz krajowych i dokumentów pobytowych wydawanych przez Bułgarię, Chorwację, Cypr i Rumunię.

WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE ART. 12 UST. 5 UMOWY DOTYCZĄCA POWODÓW ZAWIESZENIA STOSOWANIA UMOWY

Każda ze Stron może zawiesić, całkowicie lub częściowo, stosowanie Umowy, a w szczególności może zawiesić stosowanie art. 8, ze względów takich jak porządek publiczny, ochrona bezpieczeństwa narodowego lub zdrowia publicznego, brak współpracy w zakresie readmisji lub kwestie praw człowieka i demokracji. Zawieszenia takiego dokonuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 12 ust. 5.

Jeżeli stosowanie wszystkich lub niektórych postanowień Umowy zostaje zawieszone, Strony rozpoczynają konsultacje na forum komitetu powołanego na mocy art. 10, celem rozwiązania problemów, które doprowadziły do zawieszenia.

Niniejsza Wspólna deklaracja zastępuje Wspólną deklarację w sprawie art. 8 umowy dotyczącą paszportów dyplomatycznych i służbowych.

▼B

Wspólna deklaracja dotycząca harmonizacji informacji o procedurach wydawania wiz krótkoterminowych i o dokumentach, jakie należy złożyć wraz z wnioskiem o wizę krótkoterminową

Uznając znaczenie przejrzystości dla osób składających wnioski wizowe, Strony niniejszej Umowy uważają, że należy podjąć stosowne działania:

— ogólnie w celu przygotowania podstawowych informacji dla wnioskodawców na temat procedur i warunków, jakie należy spełnić, by uzyskać wizę, samych wiz oraz ich ważności,

— w zakresie każdej Strony z osobna, w celu sporządzenia wykazu minimalnych wymogów, zapewniając wnioskodawcom uzyskanie spójnych i jednolitych informacji oraz stosując wobec nich zasadniczo te same wymogi dotyczące niezbędnych zaświadczeń.

Informacje, o których mowa powyżej, należy szeroko rozpowszechnić (na tablicach informacyjnych w urzędach konsularnych, w ulotkach, na stronach internetowych itp.).

▼M1

WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE ZASAD PRZYZNAWANIA OBYWATELOM UNII WIZ REPUBLIKI ZIELONEGO PRZYLĄDKA NA POBYT DŁUŻSZY NIŻ 30 DNI I NIEPRZEKRACZAJĄCY 90 DNI

Zgodnie z prawodawstwem Republiki Zielonego Przylądka obywatele Unii są zwolnieni z obowiązku wizowego w przypadku wjazdów i pobytów na terytorium Republiki Zielonego Przylądka nieprzekraczających 30 dni. W przypadku planowanych pobytów dłuższych niż 30 dni obywatele ci są zobowiązani do uzyskania zezwolenia od władz Republiki Zielonego Przylądka. Zgodnie z ustawą Republiki Zielonego Przylądka nr 66/VIII/2014 z późniejszymi zmianami obywatele Unii mogą ubiegać się o wizę ważną przez okres maksymalnie 90 dni i uzyskać ją w urzędach konsularnych Republiki Zielonego Przylądka lub mogą ubiegać się o przedłużenie swojego pobytu u właściwych organów na terytorium Republiki Zielonego Przylądka.

Na mocy art. 2 ust. 3 Umowy w przypadku planowanych pobytów dłuższych niż 30 dni, ale nieprzekraczających 90 dni, w stosunku do zainteresowanych obywateli Unii stosuje się co najmniej takie same ułatwienia przewidziane w stosunku do obywateli Republiki Zielonego Przylądka.

Strony uznają, że Wspólny Komitet utworzony na podstawie art. 10 będzie monitorował wykonywanie tego postanowienia.

▼B

Wspólna Deklaracja Dotycząca Królestwa Danii

Strony przyjmują do wiadomości, że niniejsza Umowa nie stosuje się do procedur wydawania wiz przez misje dyplomatyczne i urzędy konsularne Królestwa Danii.

W związku z tym wskazane jest, aby władze Królestwa Danii i Republiki Zielonego Przylądka zawarły niezwłocznie dwustronną umowę o ułatwieniach w wydawaniu wiz krótkoterminowych na warunkach podobnych do zawartych w umowie między Unią a Republiką Zielonego Przylądka.

Wspólna deklaracja dotycząca Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Irlandii

Strony przyjmują do wiadomości, że niniejsza Umowa nie stosuje się do terytorium Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej ani do terytorium Irlandii.

W związku z tym wskazane jest, aby władze Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Irlandii i Republiki Zielonego Przylądka zawarły niezwłocznie dwustronne umowy o ułatwieniach w wydawaniu wiz.

Wspólna deklaracja dotycząca Republiki Islandii, Królestwa Norwegii, Konfederacji Szwajcarskiej i Księstwa Liechtensteinu

Strony przyjmują do wiadomości ścisłe związki między Unią z jednej strony a Republiką Islandii, Królestwem Norwegii, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu z drugiej strony, w szczególności na mocy umów z dnia 18 maja 1999 r. oraz 26 października 2004 r. dotyczących włączenia tych krajów we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen.

W związku z powyższym wskazane jest, aby władze Republiki Islandii, Królestwa Norwegii, Konfederacji Szwajcarskiej, Księstwa Liechtensteinu i Republiki Zielonego Przylądka zawarły niezwłocznie dwustronne umowy o ułatwieniach w wydawaniu wiz krótkoterminowych na warunkach podobnych do zawartych w niniejszej Umowie.

▼M1

WSPÓLNA DEKLARACJA W SPRAWIE WSPÓŁPRACY W ZAKRESIE DOKUMENTÓW PODRÓŻY

Strony są zgodne, że Wspólny Komitet ustanowiony na mocy art. 10 ocenia, w ramach kontroli wykonywania Umowy, wpływ poziomu zabezpieczeń odpowiednich dokumentów podróży na funkcjonowanie Umowy. W tym celu Strony postanawiają regularnie informować się nawzajem o:

— środkach podejmowanych, aby zapobiegać mnożeniu dokumentów podróży;

— środkach podejmowanych, aby rozwijać techniczne aspekty zabezpieczeń dokumentów podróży; oraz

— środkach podejmowanych w odniesieniu do procesu personalizacji wydawania dokumentów podróży.

Obie Strony deklarują w pierwszym rzędzie gotowość zapewnienia wysokiego poziomu zabezpieczeń paszportów dyplomatycznych i służbowych, w szczególności poprzez zastosowanie identyfikatorów biometrycznych. Unia dokona tego zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2252/2004 ( 4 ). Republika Zielonego Przylądka dokona tego zgodnie z dekretem z mocą ustawy nr 21/2014 z dnia 17 marca 2014 r. ustanawiającym specyfikacje techniczne, warunki dotyczące zabezpieczeń i wydawania paszportów biometrycznych przez Republikę Zielonego Przylądka.

Niniejsza Wspólna deklaracja zastępuje Wspólną deklarację w sprawie współpracy w zakresie dokumentów podróży.