2001D0509 — PL — 13.03.2006 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DECYZJA RADY z dnia 26 czerwca 2001 r. w sprawie przystąpienia Wspólnoty Europejskiej do regulaminu 108 Europejskiej Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych dotyczącego zatwierdzania do produkcji bieżnikowanych opon pneumatycznych do pojazdów silnikowych i ich przyczep (2001/509/EC) (Dz.U. L 183, 6.7.2001, p.37)

zmienione przez:









▼B

DECYZJA RADY

z dnia 26 czerwca 2001 r.

w sprawie przystąpienia Wspólnoty Europejskiej do regulaminu 108 Europejskiej Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych dotyczącego zatwierdzania do produkcji bieżnikowanych opon pneumatycznych do pojazdów silnikowych i ich przyczep

(2001/509/EC)







RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając decyzję Rady 97/836/EC z dnia 27 listopada 1997 r. w związku z przystąpieniem Wspólnoty Europejskiej do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych, dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („Rewidowane Porozumienie z 1958 r.”) ( 1 ), w szczególności jego art. 3 ust. 3 i art. 4 ust. 2 tiret drugie, uwzględniając wniosek Komisji ( 2 ), uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego ( 3 ), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Celem ujednoliconych przepisów regulaminu 108 Europejskiej Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych dotyczącego zatwierdzania produkcji bieżnikowanych opon pneumatycznych do pojazdów silnikowych i ich przyczep jest zniesienie technicznych barier w handlu pojazdami silnikowymi w stosunku do bieżnikowanych opon pneumatycznych z jednoczesnym zapewnieniem wysokiego poziomu bezpieczeństwa i ochrony środowiska. (2) Regulamin 108 zostało przekazane Umawiającym się Stronom i weszło w życie w stosunku do wszystkich Umawiających się Stron, które nie przekazały zawiadomienia o wyrażeniu braku zgody do dat wyszczególnionych w rozporządzeniu załączonym do Rewidowanego Porozumienia z 1958 r. (3) W celu umożliwienia operatorom ekonomicznym przedsięwzięcie właściwych środków dla dostosowania się we właściwym czasie do przepisów regulaminu 108, w taki sposób aby nie doprowadzić do przerwania operacji rynkowych na rynku bieżnikowanych opon pneumatycznych, a w szczególności poprzez daty jego wejścia w życie, które mogą być różne w różnych Państwach Członkowskich, ujednolicone stosowanie tego regulaminu na obszarze Wspólnoty zostanie uregulowane w drodze dyrektywy wspólnotowej w terminie późniejszym. Jednakże regulamin 108 nie będzie zintegrowane z systemem zatwierdzania typów pojazdów silnikowych i ich przyczep, a także mając na uwadze, co następuje: STANOWI, CO NASTĘPUJE:







▼M1

Artykuł

Wspólnota Europejska przystępuje do Regulaminu nr 108 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczącego homologacji produkcji bieżnikowanych opon pneumatycznych do pojazdów silnikowych i ich przyczep.

Począwszy od dnia 13 września 2006 r. przepisy Regulaminu nr 108 określone w Załączniku stosowane są jako warunek obowiązkowy wprowadzenia do obrotu we Wspólnocie opon bieżnikowanych objętych zakresem tego Regulaminu.









REGULAMIN NR 108

JEDNOLITE WYMAGANIA DOTYCZĄCE HOMOLOGACJI PRODUKCJI

BIEŻNIKOWANYCH OPON PNEUMATYCZNYCH DO POJAZDÓW SILNIKOWYCH I ICH PRZYCZEP

(Tekst ujednolicony)

SPIS TREŚCI REGULAMIN 1. Zakres 2. Definicje 3. Oznakowania 4. Wniosek o homologację 5. Homologacja 6. Wymogi 7. Specyfikacje 8. Zmiany homologacji 9. Zgodność produkcji 10. Sankcje za niezgodność produkcji 11. Ostateczne zaprzestanie produkcji 12. Nazwy i adresy placówek technicznych odpowiedzialnych za prowadzenie badań homologacyjnych, laboratoriów badawczych oraz służb administracyjnych ZAŁĄCZNIK I Załącznik 1 – Komunikat dotyczący homologacji lub rozszerzenia, odmowy lub wycofania homologacji lub ostatecznego zaprzestania produkcji przez jednostkę produkcyjną zajmującą się bieżnikowaniem zgodnie z Regulaminem nr 108 Załącznik 2 – Układ znaku homologacji Załącznik 3 – Układ oznakowań opony bieżnikowanej Załącznik 4 – Wykaz wskaźników nośności i odpowiadających im nośności Załącznik 5 – Oznaczenie rozmiaru opony i wymiary Załącznik 6 – Metoda pomiaru opony pneumatycznej Załącznik 7 – Procedura badania trwałości w warunkach nośności/prędkości Załącznik 8 – Rysunek poglądowy

1. ZAKRES

Niniejszy regulamin stosuje się do produkcji opon bieżnikowanych, przeznaczonych do użycia w samochodach prywatnych (osobowych) i ich przyczepach użytkowanych na drogach. Nie stosuje się on jednak do:

1.1. opon bieżnikowanych do pojazdów użytkowych i ich przyczep użytkowanych na drogach;

1.2. opon bieżnikowanych o maksymalnej dopuszczalnej prędkości poniżej 120 km/h lub powyżej 300 km/h;

1.3. opon do rowerów i motocykli;

1.4. opon wyprodukowanych pierwotnie bez symboli kategorii prędkości i wskaźników nośności;

1.5. opon wyprodukowanych pierwotnie bez homologacji oraz bez oznakowanie „E” lub „e”.

1.6. opon przeznaczonych do montowania w samochodach wyprodukowanych przed 1939 r.;

1.7. opon przeznaczonych wyłącznie do celów sportowych lub użytku w terenie, odpowiednio oznakowanych;

1.8. opon oznaczonych jako opony zapasowe tymczasowego zastosowania typu „T”.

2. DEFINICJE – Patrz również rysunek w załączniku 8

Do celów niniejszego regulaminu:

2.1. „asortyment bieżnikowanych opon pneumatycznych” – oznacza asortyment bieżnikowanych opon pneumatycznych w rozumieniu ppkt 4.1.4;

2.2. „budowa” opony pneumatycznej oznacza charakterystykę techniczną osnowy opony; wyróżnia się zasadniczo następujące budowy:

2.2.1. „diagonalna” określa budowę opony pneumatycznej, w której warstwy kordu rozciągają się do stopki i są ułożone na przemian pod kątami znacznie mniejszymi niż 90o w stosunku do linii środkowej bieżnika;

2.2.2. „diagonalna opasana” określa budowę opony pneumatycznej typu diagonalnego, w której osnowa jest ograniczona pasem składającym się z dwóch lub więcej warstw w zasadzie nierozciągliwego materiału kordu, ułożonych na przemian pod kątami podobnymi do kątów osnowy;

2.2.3. „radialna” określa budowę opony pneumatycznej, w której warstwy kordu rozciągają się do stopek i są ułożone w zasadzie pod kątem 90o w stosunku do osi bieżnika, przy czym osnowa jest stabilizowana przez okalający, w zasadzie nierozciągliwy, pas obwodowy;

2.3. „kategoria zastosowania”;

2.3.1. opona zwykła przeznaczona jest do użytkowania jedynie na zwykłych drogach;

2.3.2. opona śniegowa oznacza oponę, której rzeźba bieżnika i budowa są zaprojektowane przede wszystkim w celu zapewnienia lepszego funkcjonowania w błocie oraz świeżym lub topniejącym śniegu niż w przypadku opony zwykłej; rzeźba bieżnika opony śniegowej zasadniczo charakteryzuje się tym, że rowki (żebra) i bloki są rozmieszczone w większych odstępach niż w przypadku opony zwykłej;

2.3.3. opona zapasowa tymczasowego zastosowania oznacza oponę różniącą się od opon przeznaczonych do montowania w jakichkolwiek pojazdach przy normalnych warunkach drogowych, przeznaczoną jednak jedynie do tymczasowego zastosowania w określonych warunkach drogowych;

2.3.4. opona zapasowa tymczasowego zastosowania typu „T” oznacza oponę zapasową tymczasowego zastosowania przeznaczoną do zastosowania przy ciśnieniu wewnętrznym wyższym niż ciśnienie ustalone dla opon standardowych i wzmocnionych;

2.4. „stopka” oznacza część opony pneumatycznej, która jest takiego kształtu i budowy, aby pasować do obręczy i utrzymywać na niej oponę;

2.5. „kord” oznacza nitki, które tworzą tkaninę warstw opony pneumatycznej;

2.6. „warstwa osnowy” oznacza równoległe warstwy pokrytego gumą kordu;

2.7. „opasanie” występuje w oponach radialnych i diagonalnych opasanych i oznacza warstwę lub warstwy materiału lub materiałów pod bieżnikiem, ułożone zasadniczo w kierunku linii środkowej bieżnika w celu ograniczenia osnowy w kierunku obwodowym;

2.8. „podkład” występuje w oponach diagonalnych i oznacza warstwę znajdującą się pomiędzy osnową i bieżnikiem;

2.9. „czefer” oznacza materiał w okolicy stopki, chroniący osnowę przed ścieraniem się i obtarciami o obręcz koła;

2.10. „osnowa” oznacza część opony pneumatycznej, inną niż bieżnik i zewnętrzna część gumowych boków, przejmującą obciążenie w stanie napompowanym;

2.11. „bieżnik” oznacza część opony pneumatycznej wchodzącą w kontakt z podłożem, chroniącą osnowę przed uszkodzeniami mechanicznymi i zwiększającą przyczepność do podłoża;

2.12. „bok” oznacza część opony pneumatycznej między bieżnikiem i obszarem, który ma zakrywać kryza poręczy;

2.13. „bok dolny” oznacza obszar pomiędzy linią maksymalnej szerokości przekroju opony oraz obszarem, który ma zakrywać krawędź obręczy;

2.14. „rowek bieżnika” oznacza odstęp między sąsiadującymi żebrami lub blokami rzeźby bieżnika;

2.15. „główne rowki” oznaczają szerokie rowki w środkowej strefie bieżnika, pokrywające w przybliżeniu trzy czwarte szerokości bieżnika;

2.16. „szerokość przekroju” oznacza odległość liniową między zewnętrznymi krawędziami boków napompowanej opony umieszczonej na określonej obręczy pomiarowej, z wyjątkiem występów wynikających z oznakowania, elementów dekoracyjnych lub taśm względnie żeber ochronnych;

2.17. „szerokość całkowita” oznacza odległość liniową między zewnętrznymi krawędziami boków napompowanej opony umieszczonej na określonej obręczy pomiarowej, włączając oznakowanie, elementy dekoracyjne lub taśmy, względnie żebra ochronne;

2.18. „wysokość przekroju” oznacza odległość równą połowie różnicy między średnicą zewnętrzną opony i nominalną średnicą obręczy;

2.19. „wskaźnik nominalnego przekroju” oznacza stukrotność liczby otrzymanej przez podzielenie liczby wyrażającej nominalną wysokość przekroju przez liczbę wyrażającą nominalną szerokość przekroju, przy czym obie wartości podane są w tych samych jednostkach;

2.20. „średnica zewnętrzna” oznacza całkowitą średnicę napompowanej, nowo bieżnikowanej opony;

2.21. „oznaczenie rozmiaru opony” to oznaczenie wskazujące:

2.21.1. nominalną szerokość przekroju; szerokość ta musi być wyrażona w milimetrach, z wyjątkiem przypadku opon, dla których oznaczenie rozmiaru jest pokazane w pierwszej kolumnie tabel w załączniku 5 do niniejszego regulaminu;

2.21.2. wskaźnik nominalnego przekroju, z wyjątkiem przypadku opon, dla których oznaczenie rozmiaru jest pokazane w pierwszej kolumnie tabel w załączniku 5 do niniejszego regulaminu;

2.21.3. liczbę umowną „d” (symbol „d”) oznaczającą nominalną średnicę obręczy i odpowiadającą średnicy obręczy wyrażonej w kodach (liczby poniżej 100) albo w mm (liczby powyżej 100); w oznaczeniu mogą zostać użyte liczby odpowiadające obu typom pomiarów;

2.21.3.1. Wartości liczby „d” wyrażone w milimetrach podano w poniższej tabeli:



Kod nominalnej średnicy obręczy – „d” Wartość liczby „d” wyrażona w milimetrach 8 9 10 11 12 13 14 203 229 254 279 305 330 356 15 16 17 18 19 381 406 432 457 483 20 21 508 533

2.22. „nominalna średnica obręczy (d)” oznacza średnicę obręczy, do montażu na której zaprojektowana jest dana opona;

2.23. „obręcz” oznacza podporę dla zespołu opona-i-dętka lub dla opony bezdętkowej, na której osadzone są stopki opony;

2.24. „obręcz pomiarowa” oznacza obręcz określoną jako „obręcz o szerokości pomiarowej” lub „obręcz o szerokości projektowej” dla danego oznaczenia rozmiaru opony w dowolnej edycji jednej lub większej liczby Międzynarodowych Norm dotyczących Opon;

2.25. „obręcz do badań” oznacza dowolną obręcz zatwierdzoną, zalecaną lub dozwoloną w jednej z Międzynarodowych Norm dotyczących Opon w stosunku do opony o danym oznaczeniu rozmiaru i danego typu;

2.26. „Międzynarodowa Norma dotycząca Opon” oznacza każdy z następujących dokumentów normatywnych: a) The European Tyre and Rim Technical Organisation (ETRTO) ( 4 ) ( 5 ) : „Standards Manual”; b) The European Tyre and Rim Technical Organisation (ETRTO) (5) : „Engineering Design Information – obsolete data”; c) The Tire and Rim Association Inc. (TRA) ( 6 ): „Year Book”; d) Japan Automobile Tire Manufacturers Association (JATMA) ( 7 ): „Year Book”; e) Tyre and Rim Association of Australia (TRAA) ( 8 ): „Standards Manual”; f) The Associação Latino Americana de Pneus e Aros (ALAPA) ( 9 ): „Manual de Normal Technicas”; g) European Tyre and Rim Technical Organisation (ETRTO) ( 10 ): „Data Book”.

2.27. „wyłupywanie się elementów bieżnika” oznacza wyłamania kawałków gumy z bieżnika opony;

2.28. „oddzielenie kordu” oznacza rozdzielenie kordów od ich powłoki gumowej;

2.29. „rozwarstwienie” oznacza oddzielenie sąsiadujących ze sobą warstw;

2.30. „oddzielenie bieżnika” oznacza oderwanie bieżnika od osnowy;

2.31. „wskaźniki zużycia bieżnika” oznaczają elementy wystające w obrębie rowków bieżnika zaprojektowane w celu wizualnego wskazywania stopnia zużycia bieżnika;

2.32. „opis użytkowy” oznacza specyficzną kombinację wskaźnika nośności i symbolu kategorii prędkości danej opony;

2.33. „wskaźnik nośności” oznacza kod numeryczny wskazujący obciążenie, jakie opona może udźwignąć; wykaz wskaźników nośności i odpowiadających im obciążeń podano w załączniku 4 do niniejszego regulaminu;

2.34. „symbol kategorii prędkości” oznacza:

2.34.1. symbol alfabetyczny wskazujący prędkość, przy jakiej opona może unieść obciążenie, na które wskazuje właściwy jej wskaźnik nośności.

2.34.2. Symbole kategorii prędkości i odpowiadające im prędkości podano w tabeli poniżej:



Symbol kategorii prędkości Odpowiadająca prędkość (km/h) L M N P Q R S T U H V W Y 120 130 140 150 160 170 180 190 200 210 240 270 300

2.35. „maksymalna dopuszczalna nośność” oznacza maksymalną masę dopuszczoną do udźwignięcia przez oponę;

2.35.1. przy prędkościach nieprzekraczających 210 km/h, maksymalna dopuszczalna nośność nie może przekraczać określonej wartości związanej ze wskaźnikiem nośności opony;

2.35.2. przy prędkości przekraczającej 210 km/h, ale nieprzekraczającej 300 km/h, maksymalna dopuszczalna nośność nie może przekraczać określonego procentu wartości związanej ze wskaźnikiem nośności opony, wskazanym w poniższej tabeli w odniesieniu do prędkości możliwych do osiągania przez pojazd, w którym jest zamontowana opona;



Symbol kategorii prędkości Maksymalna prędkość – km/h Maksymalna dopuszczalna nośność – % V 210 215 220 225 230 235 240 100,0 98,5 97,0 95,5 94,0 92,5 91,0 W 240 250 260 270 100 95 90 85 Y 270 280 290 300 100 95 90 85 Dla maksymalnych prędkości pośrednich dopuszcza się interpolację liniową maksymalnych dopuszczalnych nośności.

2.36. „jednostka produkcyjna zajmująca się bieżnikowaniem” oznacza zakład lub grupę zakładów produkujących gotowe opony bieżnikowane;

2.37. „bieżnikowanie” to termin ogólny odnoszący się do odnawiania zużytych opon poprzez zastępowanie zużytego bieżnika nowym materiałem; może również obejmować renowację zewnętrznej powierzchni boku opony; termin ten obejmuje następujące metody obróbki:

2.37.1. wymiana bieżnika („top capping”);

2.37.2. wymiana bieżnika i rozciągnięcie nowego materiału częściowo na bok opony („re-capping”);

2.37.3. wymiana bieżnika i renowacja boku opony włącznie z częścią lub całością boku dolnego opony („bead to bead”);

2.38. „powłoka” oznacza zużytą oponą obejmującą osnowę i pozostający materiał bieżnika i boku;

2.39. „szorstkowanie” oznacza proces usuwania starego materiału w celu przygotowania powierzchni do nałożenia nowego materiału;

2.40. „naprawa” oznacza prace naprawcze prowadzone na uszkodzonych powłokach, w określonych granicach;

2.41. „materiał bieżnikowy” oznacza materiał będący w stanie odpowiednim do zastąpienia zużytego bieżnika; może występować w różnych postaciach, na przykład:

2.41.1. „taśma bieżnikowa” oznacza uprzednio pocięty materiał, wytłoczony w odpowiednim przekroju poprzecznym i następnie nałożony na zimno na przygotowaną powłokę; nowy materiał musi zostać poddany wulkanizacji;

2.41.2. „cienka wytłoczka” oznacza wstęgę materiału bieżnikowego wytłaczanego bezpośrednio i nawijanego na przygotowaną powłokę w celu uzyskania odpowiedniego przekroju poprzecznego; nowy materiał musi zostać poddany wulkanizacji;

2.41.3. „wytłoczka profilowana” oznacza materiał bieżnikowy wytłaczany w odpowiednim przekroju poprzecznym bezpośrednio na przygotowaną powłokę; nowy materiał musi zostać poddany wulkanizacji;

2.41.4. „taśma wstępnie wulkanizowana” oznacza uprzednio uformowaną i zwulkanizowaną taśmę nakładaną na przygotowaną powłokę; nowy materiał musi zostać spojony z powłoką;

2.42. „mieszanka boczna” to materiał używany do pokrywania boków opony, pozwalający na umieszczenie na nich wymaganych oznakowań;

2.43. „mieszanka podkładowa” oznacza materiał używany jako spoiwo łączące nowy bieżnik z powłoką oraz do naprawiania drobnych uszkodzeń;

2.44. „spoiwo” oznacza przyczepny roztwór używany do przyklejania nowego materiału w odpowiednim miejscu przed rozpoczęciem wulkanizacji;

2.45. „wulkanizacja” to termin oznaczający zmianę właściwości fizycznych nowego materiału, wywoływaną zazwyczaj poprzez zastosowanie wysokich temperatur i ciśnienia przez określony czas w kontrolowanych warunkach;

2.46. „bicie promieniowe” oznacza zmienność promienia opony mierzonej wzdłuż zewnętrznego obwodu powierzchni bieżnika;

2.47. „nierównowaga” oznacza pomiar zmienności rozmieszczenia masy wokół środkowej osi opony; nierównowaga może zostać ustalona jako „statyczna” lub „dynamiczna”.

3. OZNAKOWANIA

3.1. Przykładowy układ oznakowań opony bieżnikowanej przedstawiono w załączniku 3 do niniejszego regulaminu.

3.2. Na bokach opon bieżnikowanych (w przypadku opon symetrycznych na obu bokach, a w przypadku opon asymetrycznych co najmniej na boku zewnętrznym) umieszczone być muszą:

3.2.1. nazwa producenta lub znak handlowy;

3.2.2. oznaczenie rozmiaru opony, określone w ppkt 2.21;

3.2.3. identyfikacja budowy zgodnie z poniższymi zasadami:

3.2.3.1. na oponach diagonalnych żadnego oznakowania lub litera „D” umieszczona przed oznakowaniem średnicy obręczy;

3.2.3.2. na oponach radialnych litera „R” umieszczona przed oznakowaniem średnicy obręczy i, nieobowiązkowo, słowo „RADIAL”;

3.2.3.3. na oponach diagonalnych opasanych, litera „B” umieszczona przed oznakowaniem średnicy obręczy i dodatkowo, słowa „BIAS-BELTED”;

3.2.4. opis użytkowy, obejmujący:

3.2.4.1. wskazanie nominalnej nośności opony w formie wskaźnika określonego w ppkt 2.33;

3.2.4.2. wskazanie nominalnej maksymalnej prędkości dopuszczalnej dla opony w formie symbolu określonego w ppkt 2.34;

3.2.5. wyraz „TUBELESS”, jeżeli opona jest zaprojektowana do używania bez dętki;

3.2.6. napis „M + S”. „MS”, „M.S.” lub „M & S”) w przypadku opony śniegowej;

3.2.7. datę bieżnikowania zgodnie z poniższymi zasadami:

3.2.7.1. do dnia 31 grudnia 1999 r.; zgodnie ze wskazówkami zawartymi w ppkt 3.2.7.2 lub w postaci grupy trzech cyfr, przy czym pierwsze dwie wskazują numer tygodnia, zaś ostatnia rok (w dekadzie) produkcji; kod daty może obejmować okres produkcji od tygodnia wskazanego przez numer tygodnia aż do tygodnia wskazanego przez numer tygodnia plus trzy, włącznie z tym tygodniem; na przykład oznakowanie „253” może wskazywać, że opona była bieżnikowana w tygodniach 25, 26, 27 lub 28 roku 1993; dopuszczalne jest umieszczenie kodu daty tylko na jednym boku;

3.2.7.2. od dnia 1 stycznia 2000 r.; w postaci grupy czterech cyfr, przy czym pierwsze dwie pokazują numer tygodnia, zaś pozostałe dwie rok, w którym opona była bieżnikowana; kod daty może obejmować okres produkcji od tygodnia wskazanego przez numer tygodnia aż do tygodnia wskazanego przez numer tygodnia plus trzy, włącznie z tym tygodniem; na przykład oznakowanie „2503” może wskazywać, że opona była bieżnikowana w tygodniach 25, 26, 27 lub 28 roku 2003; dopuszczalne jest umieszczenie kodu daty tylko na jednym boku;

3.2.8. termin „RETREAD” lub „REMOULD” (po dniu 1 stycznia 1999 r. można używać jedynie wyrazu „RETREAD”); na życzenie podmiotu zajmującego się bieżnikowaniem można umieścić również ten sam termin w innych językach;

3.3. przed udzieleniem homologacji na powierzchni opony musi znajdować się wystarczająco dużo wolnego miejsca, aby zmieścił się w nim znak homologacji, o którym mowa w ppkt 5.8, przedstawiony w załączniku 2 do niniejszego regulaminu;

3.4. Po udzieleniu homologacji oznakowania, o których mowa w ppkt 5.8, przedstawione w załączniku 2 do niniejszego regulaminu zostają umieszczone w wolnym miejscu, o którym mowa w ppkt 3.3. Dopuszczalne jest umieszczenie takiego oznakowania tylko na jednym boku.

3.5. Oznakowania, o których mowa w ppkt 3.2, i znak homologacji określony w ppkt 3.4 i 5.8 wyraźne i wytłoczone wgłębnie lub wypukle na powierzchni opony lub umieszczone w sposób nieusuwalny.

3.6. W przypadku gdy pierwotne specyfikacje producenta pozostają widoczne po bieżnikowaniu, traktuje się je jako specyfikacje podmiotu zajmującego się bieżnikowaniem dotyczące opony bieżnikowanej. Jeżeli takie pierwotne specyfikacje nie mają zastosowania po bieżnikowaniu, należy je całkowicie usunąć.

3.7. Pierwotny znak homologacji „E” lub „e” i numer homologacji należy usunąć.

4. WNIOSEK O HOMOLOGACJĘ

Następujące procedury mają zastosowanie do homologacji jednostki produkcyjnej zajmującej się bieżnikowaniem opon:

4.1. Wniosek o homologację jednostki produkcyjnej zajmującej się bieżnikowaniem jest składany przez posiadacza nazwy handlowej lub znaku towarowego opon lub przez jego właściwie upoważnionego przedstawiciela. Wniosek taki zawiera:

4.1.1. zarys struktury przedsiębiorstwa produkującego opony bieżnikowane;

4.1.2. zwięzły opis systemu zarządzania jakością, zapewniającego skuteczną kontrolę nad procedurami bieżnikowania zgodnie z wymogami niniejszego regulaminu;

4.1.3. znaki towarowe lub oznakowania, jakie mają być umieszczane na produkowanych oponach bieżnikowanych;

4.1.4. następujące dane dotyczące asortymentu opon przeznaczonych do bieżnikowania:

4.1.4.1. przedział rozmiarów opon;

4.1.4.2. budowa opon (diagonalne, diagonalne opasane lub radialne);

4.1.4.3. kategoria zastosowania opon (opony zwykłe lub śniegowe itp.);

4.1.4.4. system bieżnikowania i metoda nakładania nowego materiału, określone w ppkt 2.37 i 2.41;

4.1.4.5. symbol maksymalnej kategorii prędkości opon do bieżnikowania;

4.1.4.6. wskaźnik maksymalnej nośności opon do bieżnikowania;

4.1.4.7. wybrana Międzynarodowa Norma dotycząca Opon, z którą zgodny jest asortyment opon.

5. HOMOLOGACJA

5.1. Bieżnikowanie opon wymaga homologacji jednostki produkcyjnej zajmującej się bieżnikowaniem przez władzę homologacyjną zgodnie z wymogami niniejszego regulaminu. Władza homologacyjna podejmuje niezbędne środki opisane w niniejszym regulaminie w celu zapewnienia zgodności opon bieżnikowanych w danej jednostce produkcyjnej z wymogami określonymi w niniejszym regulaminie. Jednostka produkcyjna zajmująca się bieżnikowaniem ponosi całkowitą odpowiedzialność za zapewnienie zgodności bieżnikowanych opon z wymogami określonymi w niniejszym regulaminie oraz ich właściwe działanie w normalnych warunkach użytkowania.

5.2. Oprócz normalnych wymogów dotyczących wstępnej oceny jednostki produkcyjnej zajmującej się bieżnikowaniem władza homologacyjna sprawdza, czy dokumentacja dotycząca procedur i eksploatacji oraz instrukcje i specyfikacje dostarczane przez dostawców materiałów napisane są językiem łatwo zrozumiałym dla osób zatrudnionych w jednostce produkcyjnej zajmującej się bieżnikowaniem.

5.3. Władza homologacyjna sprawdza, czy dokumentacja dotycząca procedur i eksploatacji dla każdej jednostki produkcyjnej zawiera specyfikacje odpowiednie do wykorzystywanych materiałów naprawczych i procesów, określające maksymalne, nadające się do naprawy uszkodzenia lub przebicie osnowy, bez względu na to, czy uszkodzenia takie istniały wcześniej, czy powstały w trakcie procesu przygotowania do bieżnikowania.

5.4. Przed udzieleniem homologacji władza musi sprawdzić, czy bieżnikowane opony są zgodne z niniejszym regulaminem i czy na liczbie przynajmniej pięciu i niekoniecznie większej niż dwudziestu próbek bieżnikowanych opon reprezentatywnych dla asortymentu opon produkowanych przez jednostkę produkcyjną zajmującą się bieżnikowaniem z powodzeniem przeprowadzono badania określone w ppkt 6.7 i 6.8.

5.5. W razie niespełnienia któregokolwiek z wymogów podczas badań, zbadane zostają dwie kolejne próbki opon o takiej samej specyfikacji. Jeżeli jedna lub żadna z kolejnych próbek nie spełnia wymogu zbadane zostają dwie próbki końcowe. Jeżeli jedna lub żadna z próbek końcowych nie spełnia wymogu, wniosek o homologację jednostki produkcyjnej zajmującej się bieżnikowaniem zostaje odrzucony.

5.6. W razie spełnienia wszystkich wymogów niniejszego regulaminu udzielona zostaje homologacja, a każda jednostka produkcyjna zajmująca się bieżnikowaniem, której udzielono homologacji, otrzymuje numer homologacji. Pierwsze dwie cyfry takiego numeru wskazują serię zmian odnoszących się do ostatnich poważniejszych zmian technicznych wprowadzonych do niniejszego regulaminu przed terminem udzielenia homologacji. Numer homologacji poprzedzają znaki „108R”, wskazujące, że homologacja odnosi się do opon bieżnikowanych zgodnych z niniejszym regulaminem. Ta sama władza nie może przydzielić tego samego numeru innej jednostce produkcyjnej objętej niniejszym regulaminem.

5.7. Powiadomienie o homologacji lub rozszerzeniu, odmowie lub wycofaniu homologacji, względnie ostatecznym zaprzestaniu produkcji zgodnie z niniejszym regulaminem zostaje przekazane w postaci formularza zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu Stronom Porozumienia z 1958 r. stosującym niniejszy regulamin.

5.8. Oprócz oznakowań określonych w ppkt 3.2 na każdej oponie bieżnikowanej zgodnie z niniejszym regulaminem, w miejscu, o którym mowa w ppkt 3.3, umieszcza się w sposób widoczny międzynarodowy znak homologacji składający się z:

5.8.1. okręgu otaczającego literę „E”, po której następuje numer wskazujący kraj, który udzielił homologacji; d ( 11 ) oraz

5.8.2. numeru homologacji określonego w ppkt 5.6.

5.9. W załączniku 2 do niniejszego regulaminu podano przykładowy układ znaku homologacji.

6. WYMOGI

6.1. Opony nie są dopuszczane do bieżnikowania, jeżeli nie posiadają homologacji typu i nie umieszczono na nich znaku „E” lub „e”, wymóg ten nie jest jednak obowiązkowy najpóźniej do dnia 1 stycznia 2000 r.

6.1.1. Nie bieżnikuje się opon przeznaczonych do szybkich samochodów, których oznaczenie rozmiaru opony składa się jedynie z napisu „ZR” i które nie posiadają opisu użytkowego.

6.2. Do bieżnikowania nie przyjmuje się opon bieżnikowanych uprzednio.

6.3. Wiek powłok dopuszczonych do bieżnikowania nie może przekraczać 7 lat i obliczany jest w oparciu o cyfry wskazujące rok produkcji oryginalnej opony, np. opony z kodem daty „253” mogą być przyjmowane do bieżnikowania do końca 2000 r.

6.4. Warunki przeprowadzenia bieżnikowania:

6.4.1. opony przed kontrolą muszą być czyste i suche;

6.4.2. przed szorstkowaniem każdą oponę należy dokładnie sprawdzić od wewnątrz i od zewnątrz w celu ustalenia zdatności do bieżnikowania;

6.4.3. nie bieżnikuje się opon z widocznymi uszkodzeniami powstałymi wskutek nadmiernego obciążenia lub niedopompowania;

6.4.4. nie dopuszcza się do bieżnikowania opon wykazujących którekolwiek z następujących uszkodzeń:

a) rozległe pęknięcie sięgające osnowy; b) przebicie osnowy lub uszkodzenie powłoki opony o symbolu kategorii prędkości wyższej niż „H”, z wyjątkiem przypadków, kiedy powłoce takiej nadano symbol odpowiednio niższej kategorii; c) wcześniejsze naprawy uszkodzeń przekraczających określone granice – patrz: ppkt 5.3; d) pęknięcie osnowy; e) wyraźne uszkodzenia chemiczne lub powstałe wskutek kontaktu z olejem; f) wielokrotne uszkodzenia zbyt blisko siebie; g) uszkodzona lub pęknięta stopka; h) niemożliwa do naprawy degradacja lub uszkodzenie wykładziny wewnętrznej; i) uszkodzenie stopki inne niż pomniejsze uszkodzenie ograniczone do „gumy”; j) odkrycie kordów spowodowane zużyciem bieżnika lub obtarciem boku opony; k) nienadające sie do naprawy oddzielenie materiału bieżnika lub boku opony od osnowy; l) strukturalne uszkodzenie na obszarze boku opony. 6.4.4.1.

6.4.5. Do bieżnikowania nie dopuszcza się osnów opon radialnych wykazujących oddzielenie opasania – dopuszczalne są jedynie lekko poluzowane krawędzie opasania.

6.5. Przygotowanie:

6.5.1. Po szorstkowaniu, a przed nałożeniem nowego materiału każdą oponę, należy ponownie sprawdzić, przynajmniej od zewnątrz, aby upewnić się co do jej dalszej zdatności do bieżnikowania.

6.5.2. Całą powierzchnię, na którą zostanie nałożony nowy materiał, należy uprzednio przygotować bez przegrzewania. Faktura wyszorstkowanej powierzchni nie może zawierać głębokich uszkodzeń powstałych wskutek szorstkowania ani luźnego materiału.

6.5.3. W przypadku użycia materiału wstępnie wulkanizowanego obrys przygotowanej powierzchni musi spełniać wymogi producenta materiału.

6.5.4. Niedopuszczalne są luźne końce nitek kordu.

6.5.5. Podczas procesu przygotowania nie można uszkodzić kordu osnowy.

6.5.6. Powstałe wskutek szorstkowania uszkodzenie opasania opon radialnych są ograniczone wyłącznie do obszaru zewnętrznej warstwy.

6.5.7. Ograniczenia uszkodzeń opon diagonalnych powstałych wskutek szorstkowania są następujące:

6.5.7.1. w przypadku konstrukcji dwuwarstwowych niedopuszczalne są jakiekolwiek uszkodzenia osnowy z wyjątkiem nieznacznego obtarcia na niewielkiej powierzchni uszczelki powłoki;

6.5.7.2. w przypadku bezdętkowych konstrukcji dwuwarstwowych z podkładem niedopuszczalne są jakiekolwiek uszkodzenia osnowy lub podkładu;

6.5.7.3. w przypadku dętkowych konstrukcji dwuwarstwowych z podkładem dopuszczalne jest uszkodzenie podkładu na ograniczonym obszarze;

6.5.7.4. w przypadku bezdętkowych konstrukcji czterowarstwowych lub o większej liczbie warstw z podkładem niedopuszczalne są jakiekolwiek uszkodzenia osnowy lub podkładu;

6.5.7.5. w przypadku dętkowych konstrukcji czterowarstwowych lub o większej ilości warstw dopuszczalne są uszkodzenia jedynie w zewnętrznej warstwie w obszarze czoła opony;

6.5.8. w razie odsłonięcia części stalowych należy w najkrótszym możliwym terminie zastosować odpowiedni materiał w sposób określony przez producenta takiego materiału;

6.6. Bieżnikowanie:

6.6.1. Podmiot zajmujący się bieżnikowaniem musi zapewnić odpowiedzialność producenta lub dostawcy materiałów naprawczych, w tym łat, za: a) określenie metod zastosowania i magazynowania, na życzenie podmiotu zajmującego się bieżnikowaniem w języku właściwym dla kraju, w którym materiały mają być użytkowane; b) określenie granic uszkodzeń, do których materiały mają być stosowane, na życzenie podmiotu zajmującego się bieżnikowaniem w języku właściwym dla kraju, w którym materiały mają być użytkowane; c) zapewnienie przydatności wzmocnionych łat do opon, jeżeli są stosowane w sposób odpowiedni w naprawach osnowy, do tego celu; d) zapewnienie wytrzymałości łat na ciśnienie dwukrotnie większe niż maksymalne ciśnienie wewnętrzne podane przez producenta opon; e) zapewnienie przydatności wszelkich innych materiałów naprawczych do określonego celu.

6.6.2. Podmiot zajmujący się bieżnikowaniem ponosi odpowiedzialność za właściwe zastosowanie materiału naprawczego oraz za dokonanie naprawy w sposób wolny od usterek mogących mieć niekorzystny wpływ na okres użyteczności opony.

6.6.3. Podmiot zajmujący się bieżnikowaniem upewnia się, że producent lub dostawca materiału na bieżnik i bok opony zapewnia specyfikacje dotyczące warunków magazynowania i użytkowania materiału umożliwiające zachowanie odpowiedniej jakości materiału. Na życzenie podmiotu zajmującego się bieżnikowaniem informacje przygotowuje się w języku właściwym dla kraju, w którym materiały mają być użytkowane.

6.6.4. Podmiot zajmujący się bieżnikowaniem upewnia się, czy materiał i/lub mieszanka jest udokumentowany/udokumentowana w certyfikacie producenta lub dostawcy. Mieszanka musi być odpowiednia do zamierzonego zastosowania opony.

6.6.5. Po dokonaniu wszystkich napraw i nałożeniu nowego bieżnika nie później niż w terminie określonym w specyfikacjach producenta materiału oponę należy poddać wulkanizacji.

6.6.6. Czas wulkanizacji oraz temperatura i ciśnienie powinny być odpowiednie do danego materiału i użytego sprzętu oraz zgodne z ich specyfikacjami.

6.6.7. Wymiary rzeźby muszą być odpowiednie do grubości nowego materiału oraz wielkości szorstkowanej opony. Bieżnikowane opony radialne należy wulkanizować jedynie w formach radialnych lub podzielonych radialnie.

6.6.8. Grubość pierwotnego materiału po szorstkowaniu i średnia grubość nowego materiału pod rzeźbą bieżnika po bieżnikowaniu muszą być zgodne z ppkt 6.6.8.1 i 6.6.8.2. Grubość materiału w każdym punkcie na całej szerokości bieżnika lub na obwodzie opony jest kontrolowana w sposób zapewniający spełnienie przepisów ppkt 6.7.5 i 6.7.6.

6.6.8.1. Dla opon radialnych i diagonalnych opasanych (mm): 1.5 ≤ (A+B) ≤ 5 (minimum 1,5 mm; maksimum 5,0 mm) A ≥ 1 (minimum 1,0 mm) B ≥ 0.5 (minimum 0,5 mm) P.D. = głębokość bieżnika X = linia szorstkowania A = średnia grubość nowego materiału pod rzeźbą B = minimalna grubość materiału nad pasem po szorstkowaniu

6.6.8.2. Dla opon diagonalnych: grubość pierwotnego materiału powyżej podkładu powinna wynosić ≥ 0,00 mm; średnia grubość nowego materiału ponad linią wyszorstkowanej powłoki powinna wynosić ≥ 2,00 mm; łączna grubość pierwotnego i nowego materiału pod podstawą rowków rzeźby bieżnika powinna wynosić ≥ 2,00 mm i ≤ 5,00 mm.

6.6.9. Opis użytkowy opony bieżnikowanej nie może zawierać symbolu wyższej kategorii prędkości ani wyższego wskaźnika nośności niż opis użytkowy opony z pierwszego okresu użytkowania.

6.6.10. Najniższa maksymalna dopuszczalna prędkość dla opony bieżnikowanej wynosi 120 km/h (symbol kategorii prędkości „L”), a najwyższa 300 km/h (symbol kategorii prędkości „Y”).

6.6.11. Wskaźniki zużycia bieżnika muszą spełniać poniższe wymogi:

6.6.11.1. Bieżnikowana opona pneumatyczna musi posiadać nie mniej niż sześć poprzecznych rzędów wskaźników zużycia bieżnika, w przybliżeniu równomiernie rozłożonych w głównych rowkach bieżnika. Wskaźniki zużycia bieżnika muszą być takie, aby nie mogły zostać pomylone z gumowymi grzbietami między żebrami lub blokami bieżnika.

6.6.11.2. Jednakże w przypadku opon o wymiarach właściwych do montażu na obręczach o nominalnej średnicy o kodzie 12 lub mniejszym dopuszcza się cztery rzędy wskaźników zużycia bieżnika.

6.6.11.3. Wskaźniki zużycia bieżnika wskazują, kiedy głębokość rowków bieżnika została zmniejszona do 1,6 mm z tolerancją + 0,60/- 0,00 mm.

6.6.11.4. Wysokość wskaźników zużycia bieżnika ustala się mierząc różnicę między głębokością mierzoną od powierzchni bieżnika do szczytu wskaźników zużycia bieżnika i do podstawy rowków bieżnika, w pobliżu nachylenia przy podstawie wskaźników zużycia bieżnika.

6.7. Kontrola:

6.7.1. Po wulkanizacji, kiedy opona zachowuje jeszcze część ciepła, każdą bieżnikowaną oponę należy poddać kontroli w celu sprawdzenia, czy wolna jest od widocznych wad. W czasie wulkanizacji lub po jej zakończeniu oponę należy napompować do co najmniej 1,5 bar w celu sprawdzenia. W przypadku wystąpienia widocznych wad w profilu opony (np. pęcherz, wgłębienie itp.) oponę należy zbadać w celu ustalenia przyczyny wystąpienia takiej wady.

6.7.2. Przed rozpoczęciem wulkanizacji, w jej trakcie lub po jej zakończeniu przy zastosowaniu odpowiedniej metody kontroli oponę należy skontrolować co najmniej raz pod kątem całości jej budowy.

6.7.3. Do celów kontroli jakości pewną liczbę bieżnikowanych opon poddaje się niszczącym i/lub nieniszczącym próbom lub badaniom. Należy odnotować liczbę skontrolowanych opon i wyniki kontroli.

6.7.4. Po bieżnikowaniu wymiary bieżnikowanej opony, mierzone zgodnie z załącznikiem 6 do niniejszego regulaminu, muszą być zgodne z wymiarami obliczonymi według procedur w pkt 7 lub procedur określonych w załączniku 5 do niniejszego regulaminu.

6.7.5. Bicie promieniowe bieżnikowanej opony nie powinno przekraczać 1,5 mm (+0,4 mm tolerancji pomiarowej).

6.7.6. Maksymalna statyczna nierównowaga bieżnikowanej opony, mierzonej w średnicy obręczy, nie powinna przekraczać 1,5 % masy opony.

6.7.7. Wskaźniki zużycia bieżnika są zgodne z wymogami ppkt 6.6.11.

6.8. Próba eksploatacyjna:

6.8.1. Opony poddane bieżnikowaniu w celu osiągnięcia zgodności z niniejszym regulaminem powinny być w stanie spełnić wymogi badania trwałości w warunkach nośności/prędkości, określonego w załączniku 7 do niniejszego regulaminu.

6.8.2. Uznaje się, że opona poddana bieżnikowaniu przeszła pomyślnie próbę, jeżeli po przeprowadzeniu badania trwałości w warunkach nośności/prędkości nie wykazuje ona oddzielenia bieżnika, rozwarstwienia, oddzielenia kordu, wyłupywania się elementów bieżnika ani zerwanego kordu.

6.8.3. Zewnętrzna średnica opony, mierzona sześć godzin po badaniu trwałości w warunkach nośności/prędkości nie może różnić się więcej niż ± 3,5 % od średnicy zewnętrznej opony mierzonej przed badaniem.

7. SPECYFIKACJE

7.1. Opony poddane bieżnikowaniu w celu osiągnięcia zgodności z niniejszym regulaminem odpowiadają następującym wymiarom:

7.1.1. Szerokość przekroju:

7.1.1.1. Szerokość przekroju jest obliczana przy pomocy następującego wzoru: S = S1 + K (A – A1) gdzie: S: rzeczywista szerokość przekroju w milimetrach zmierzona na obręczy do badań; S1: wartość „projektowej szerokości przekroju”, odnosząca się do obręczy pomiarowej, zgodnie z Międzynarodową Normą dotycząca Opon określoną przez podmiot zajmujący się bieżnikowaniem dla danego rozmiaru opon; A: szerokość obręczy do badań w milimetrach; A1: szerokość obręczy pomiarowej w milimetrach, zgodnie z Międzynarodową Normą dotyczącą Opon określoną przez podmiot zajmujący się bieżnikowaniem dla danego rozmiaru opon; K: współczynnik o zakładanej wartości 0,4.

7.1.2. Średnica zewnętrzna:

7.1.2.1. Teoretyczna średnica zewnętrzna opony bieżnikowanej jest obliczana za pomocą następującego wzoru: D = d + 2H gdzie: D: teoretyczna średnica zewnętrzna w milimetrach; d: liczba umowna określona w ppkt 2.21.3, wyrażona w milimetrach; H: nominalna wysokość przekroju w milimetrach, równa Sn pomnożonemu przez 0,01 Ra Sn: nominalna szerokość przekroju w milimetrach; Ra: wskaźnik nominalnego przekroju. Wszystkie powyższe symbole występują w takiej postaci w oznaczeniu rozmiaru opony umieszczonym na boku opony zgodnie z wymogami ppkt 3.2.2, a określonym w ppkt 2.21.

7.1.2.2. Jednak w przypadku opon, których oznaczenie podane jest w pierwszej kolumnie tabel w załączniku 5 do Regulaminu EKG nr 30 średnica zewnętrzna odpowiada średnicy podanej w tych tabelach.

7.1.3. Metoda pomiaru opon bieżnikowanych:

7.1.3.1. Wymiary opon bieżnikowanych mierzy się zgodnie z procedurami przedstawionymi w załączniku 6 do niniejszego regulaminu.

7.1.4. Specyfikacje szerokości przekroju:

7.1.4.1. Rzeczywista szerokość całkowita może być mniejsza niż szerokość lub szerokości przekroju określone w ppkt 7.1.

7.1.4.2. Rzeczywista szerokość całkowita może również przekraczać wartości ustalonej(-ych) w ppkt 7.1 o:

7.1.4.2.1. 4 % w przypadku opon radialnych; oraz

7.1.4.2.2. 6 % w przypadku opon diagonalnych lub diagonalnych opasanych.

7.1.4.2.3. Ponadto, jeżeli opona wyposażona jest w ekran ochronny, szerokość może być do 8 mm większa od wartości tolerancji podanych w ppkt 7.1.4.2.1 i 7.1.4.2.2.

7.1.5. Specyfikacje średnicy zewnętrznej:

7.1.5.1. Rzeczywista średnica zewnętrzna opony bieżnikowanej nie może przekraczać wartości Dmin i Dmax, otrzymanych z następujących wzorów: Dmin = d + (2H x a) Dmax = d + (2H x b) gdzie:

7.1.5.1.1. W przypadku rozmiarów nie podanych w załączniku 5 do niniejszego regulaminu, wartości „H” i „d” są zgodne z ppkt 7.1.2.1.

7.1.5.1.2. W przypadku rozmiarów, o których mowa w ppkt 7.1.2.2 powyżej: H = 0,5 (D – d) gdzie „D” to średnica zewnętrzna, a „d” to nominalna średnica obręczy podana we wspomnianych wyżej tabelach dotyczących rozmiaru, o którym mowa.

7.1.5.1.3. Współczynnik „a” = 0,97

7.1.5.1.4. Współczynnik „b” wynosi:



Opony radialne Opony diagonalne i diagonalne opasane do opon zwykłego zastosowania 1,04 1,08

7.1.5.2. W przypadku opon śniegowych maksymalna średnica zewnętrzna (Dmax) obliczona w ppkt 7.1.5.1 może być przekroczona o nie więcej niż 1 %.

8. ZMIANY HOMOLOGACJI

8.1. Każda modyfikacja dotycząca jednostki produkcyjnej zajmującej się bieżnikowaniem powodująca zmianę informacji podanej przez taką jednostkę we wniosku o homologację, patrz: pkt 4, jest notyfikowana władzy homologacyjnej, która udzieliła homologacji danej jednostce. Władza może wówczas:

8.1.1. uznać, że wprowadzone modyfikacje prawdopodobnie nie będą miały istotnego negatywnego skutku i że w każdym razie jednostka produkcyjna zajmująca się bieżnikowaniem nadal spełnia wymogi; lub

8.1.2. zażądać dalszego zbadania homologacji.

8.2. Potwierdzenie lub odmowa homologacji, wskazująca zmiany, zostaje notyfikowana Stronom Porozumienia stosującym niniejszy regulamin zgodnie z procedurą określoną w ppkt 5.7.

9. ZGODNOŚĆ PRODUKCJI

Zgodność procedur produkcji odpowiada następującym wymogom, zawartym w Porozumieniu, załącznik 2 (E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2):

9.1. Jednostka produkcyjna zajmująca się bieżnikowaniem, która uzyskała homologację zgodnie z niniejszym regulaminem, musi spełniać wymogi określone w pkt 6.

9.2. Posiadacz homologacji musi zapewnić w każdym roku produkcji i na przestrzeni całego takiego roku kontrolę i badanie zgodnie z niniejszym regulaminem co najmniej następującej liczby opon, reprezentatywnych dla produkowanego asortymentu:

9.2.1. 0,01 % całkowitej rocznej produkcji, ale w każdym razie nie mniej niż 5 i niekoniecznie więcej niż 20.

9.3. Jeżeli wymogi ppkt 9.2 są realizowane przez władzę homologacyjną lub pod jej kontrolą, wyniki mogą zostać potraktowane jako część wyników, o których mowa w ppkt 9.4 lub użyte zamiast nich.

9.4. Władza, która udzieliła homologacji jednostce produkcyjnej zajmującej się bieżnikowaniem, może w dowolnym czasie zweryfikować metody zgodności stosowane w każdym z obiektów produkcyjnych. W każdym roku produkcji, w każdym obiekcie produkcyjnym władza homologacyjna pobiera losowe próbki. Nie mniej niż następująca liczba opon, reprezentatywnych dla produkowanego asortymentu, musi zostać skontrolowana i zbadana zgodnie z niniejszym regulaminem:

9.4.1. 0,01 % całkowitej rocznej produkcji, ale w każdym razie nie mniej niż 5 i niekoniecznie więcej niż 20.

9.5. Badania i kontrole, o których mowa w ppkt 9.4, mogą zastępować badania i kontrole, o których mowa w ppkt 9.2.

10. SANKCJE ZA NIEZGODNOŚĆ PRODUKCJI

10.1. Homologacja udzielona jednostce produkcyjnej zajmującej się bieżnikowaniem zgodnie z niniejszym regulaminem może zostać cofnięta w razie niespełnienia wymogów pkt. 9 lub w razie niespełnienia przez jednostkę produkcyjną zajmującą się bieżnikowaniem lub opony bieżnikowane produkowane przez taką jednostkę wymogów określonych w pkt 9.

10.2. Jeżeli Strona Porozumienia stosująca niniejszy regulamin cofnie uprzednio udzieloną homologację, musi o tym bezzwłocznie powiadomić pozostałe Umawiające się Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin, za pomocą formularza komunikatu zgodnego z wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu.

11. OSTATECZNE ZAPRZESTANIE PRODUKCJI

Władza homologacyjna, która udzieliła homologacji jednostce produkcyjnej zajmującej się bieżnikowaniem, jest informowana o zaprzestaniu działalności lub produkcji opon bieżnikowanych, w odniesieniu do których udzielono homologacji objętej regulaminami niniejszego regulaminu. Po otrzymaniu takiej informacji władza przekazuje ją za pomocą formularza komunikatu zgodnego ze wzorem przedstawionym w załączniku 1 do niniejszego regulaminu pozostałym Stronom Porozumienia z 1958 r. stosującym niniejszy regulamin.

12. NAZWY I ADRESY PLACÓWEK TECHNICZNYCH ODPOWIEDZIALNYCH ZA PROWADZENIE BADAŃ HOMOLOGACYJNYCH, LABORATORIÓW BADAWCZYCH ORAZ SŁUŻB ADMINISTRACYJNYCH

12.1. Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin przekazują Sekretariatowi Organizacji Narodów Zjednoczonych nazwy i adresy placówek technicznych odpowiedzialnych za prowadzenie badań homologacyjnych oraz, w razie potrzeby, zatwierdzonych laboratoriów badawczych oraz służb administracyjnych udzielających homologacji, którym należy przesłać wydane w innych krajach formularze poświadczające homologację, odmowę lub cofnięcie homologacji.

12.2. Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące niniejszy regulamin mogą korzystać z laboratoriów producentów opon lub jednostek produkcyjnych zajmujących się bieżnikowaniem oraz mogą wyznaczać jako zatwierdzone laboratoria badawcze laboratoria znajdujące się na terytorium danej Strony lub na terytorium innej Strony Porozumienia z 1958 r., z zastrzeżeniem uzyskania wstępnej zgody na taką procedurę ze strony właściwej służby administracyjnej wymienionej innej Strony.

12.3. Strony Porozumienia z 1958 r. stosujące ppkt 12.2 mogą, jeżeli sobie tego zażyczą, być reprezentowane w trakcie badań.









ZAŁĄCZNIK 1

KOMUNIKAT

(maksymalny format: A4 (210 x 297 mm))









ZAŁĄCZNIK 2

UKŁAD ZNAKU HOMOLOGACJI

a = 12 mm min

Powyższy znak homologacji umieszczony na oponie bieżnikowanej wskazuje, że dana jednostka produkcyjna zajmująca się bieżnikowaniem uzyskała homologację w Niderlandach (E4), numer homologacji to 108R002439, a jednostka homologowana spełnia warunki niniejszego regulaminu w pierwotnej postaci (00).

Numer homologacji musi znajdować się blisko okręgu, poniżej lub powyżej litery „E” lub też na prawo albo na lewo od niej. Cyfry tworzące numer homologacji muszą znajdować się po tej samej stronie „E” i być zwrócone w tym samym kierunku. Należy unikać stosowania liczb rzymskich jako numerów homologacji, aby zapobiec pomyleniu ich z innymi symbolami.









ZAŁĄCZNIK 3

UKŁAD OZNAKOWAŃ OPONY BIEŻNIKOWANEJ

Przykład oznakowań wprowadzanej do obrotu opony bieżnikowanej po wejściu w życie niniejszego regulaminu.

Te oznakowania opisują oponę bieżnikowaną:

— posiadającą nominalną szerokość przekroju 185;

— posiadającą wskaźnik nominalnego przekroju 70;

— o budowie radialnej (R);

— posiadającą nominalną średnicę obręczy wyrażoną kodem 14;

— posiadającą opis użytkowy „89T”, wskazujący nośność 580 kg, odpowiadającą wskaźnikowi nośności „89” oraz o maksymalnej dopuszczalnej prędkości 190 km/h, odpowiadającej symbolowi kategorii prędkości „T”;

— przeznaczoną do zastosowania bez dętki („TUBELESS”);

— śniegową (M + S);

— bieżnikowaną w tygodniach 25, 26, 27 lub 28 roku 2003.

Położenie i kolejność oznakowań tworzących oznaczenie opony są następujące:

a) oznaczenie rozmiaru, składające się z nominalnej szerokości przekroju, wskaźnika nominalnego przekroju, symbolu typu budowy (jeżeli stosowne) i nominalnej średnicy obręczy, jest zgrupowane jak pokazano w powyższym przykładzie: 185/70 R 14;

b) opis użytkowy, obejmujący wskaźnik nośności i symbol kategorii prędkości, znajduje się obok oznaczenia rozmiaru; może on bądź poprzedzać, bądź następować po oznaczeniu rozmiaru lub być położony powyżej lub poniżej;

c) symbole „TUBELESS”, „REINFORCED” i „M + S” mogą znajdować się w pewnej odległości od oznaczenia rozmiaru;

d) symbol „RETREAD” może znajdować się w pewnej odległości od oznaczenia rozmiaru.









ZAŁĄCZNIK 4

WYKAZ WSKAŹNIKÓW NOŚNOŚCI I ODPOWIADAJĄCYCH IM NOŚNOŚCI







Wskaźnik nośności (LI) i nośność (kg) LI kg LI kg LI kg LI kg LI kg LI kg LI kg 0 45 40 140 80 450 120 1 400 160 4 500 200 14 000 240 45 000 1 46,2 41 145 81 462 121 1 450 161 4 625 201 14 500 241 46 250 2 47,5 42 150 82 475 122 1 500 162 4 750 202 15 000 242 47 500 3 48,7 43 155 83 487 123 1 550 163 4 875 203 15 500 243 48 750 4 50 44 160 84 500 124 1 600 164 5 000 204 16 000 244 50 000 5 51,5 45 165 85 515 125 1 650 165 5 150 205 16 500 245 51 500 6 53 46 170 86 530 126 1 700 166 5 300 206 17 000 246 53 000 7 54,5 47 175 87 545 127 1 750 167 5 450 207 17 500 247 54 500 8 56 48 180 88 560 128 1 800 168 5 600 208 18 000 248 56 000 9 58 49 185 89 580 129 1 850 169 5 800 209 18 500 249 58 000 10 60 50 190 90 600 130 1 900 170 6 000 210 19 000 250 60 000 11 61,5 51 195 91 615 131 1 950 171 6 150 211 19 500 251 61 500 12 63 52 200 92 630 132 2 000 172 6 300 212 20 000 252 63 000 13 65 53 206 93 650 133 2 060 173 6 500 213 20 600 253 65 000 14 67 54 212 94 670 134 2 120 174 6 700 214 21 200 254 67 000 15 69 55 218 95 690 135 2 180 175 6 900 215 21 800 255 69 000 16 71 56 224 96 710 136 2 240 176 7 100 216 22 400 256 71 000 17 73 57 230 97 730 137 2 300 177 7 300 217 23 000 257 73 000 18 75 58 236 98 750 138 2 360 178 7 500 218 23 600 258 75 000 19 77,5 59 243 99 775 139 2 430 179 7 750 219 24 300 259 77 500 20 80 60 250 100 800 140 2 500 180 8 000 220 25 000 260 80 000 21 82,5 61 257 101 825 141 2 575 181 8 250 221 25 750 261 82 500 22 85 62 265 102 850 142 2 650 182 8 500 222 26 500 262 85 000 23 87,5 63 272 103 875 143 2 725 183 8 750 223 27 250 263 87 500 24 90 64 280 104 900 144 2 800 184 9 000 224 28 000 264 90 000 25 92,5 65 290 105 925 145 2 900 185 9 250 225 29 000 265 92 500 26 95 66 300 106 950 146 3 000 186 9 500 226 30 000 266 95 000 27 97,5 67 307 107 975 147 3 075 187 9 750 227 30 750 267 97 500 28 100 68 315 108 1 000 148 3 150 188 10 000 228 31 500 268 100 000 29 103 69 325 109 1 030 149 3 250 189 10 300 229 32 500 269 103 000 30 106 70 335 110 1 060 150 3 350 190 10 600 230 33 500 270 106 000 31 109 71 345 111 1 090 151 3 450 191 10 900 231 34 500 271 109 000 32 112 72 355 112 1 120 152 3 550 192 11 200 232 35 500 272 112 000 33 115 73 365 113 1 150 153 3 650 193 11 500 233 36 500 273 115 000 34 118 74 375 114 1 180 154 3 750 194 11 800 234 37 500 274 118 000 35 121 75 387 115 1 215 155 3 875 195 12 150 235 38 750 275 121 500 36 125 76 400 116 1 250 156 4 000 196 12 500 236 40 000 276 125 000 37 128 77 412 117 1 285 157 4 125 197 12 850 237 41 250 277 128 500 38 132 78 425 118 1 320 158 4 250 198 13 200 238 42 500 278 132 000 39 136 79 437 119 1 360 159 4 375 199 13 600 239 43 750 279 136 000









ZAŁĄCZNIK 5

OZNACZENIE ROZMIARU OPONY I WYMIARY

(zgodnie z Regulaminem EKG nr 30)

Informacje te można znaleźć w załącznik u 5 do Regulaminu EKG nr 30









ZAŁĄCZNIK 6

METODA POMIARU OPONY PNEUMATYCZNEJ

1. Przygotowanie opony

1.1. Opona jest montowana na obręczy pomiarowej określonej przez podmiot zajmujący się bieżnikowaniem i pompowana do osiągnięcia ciśnienia 3 do 3,5 bar.

1.2. Ciśnienie jest regulowane w następujący sposób:

1.2.1. dla standardowych opon diagonalnych opasanych – do 1,7 bar;

1.2.2 dla opon diagonalnych – do:







Ciśnienie (bar) odpowiadające symbolowi kategorii prędkości Liczba PR L, M, N P, Q, R, S T, U, H, V 4 1,7 2,0 — 6 2,1 2,4 2,6 8 2,5 2,8 3,0

1.2.3. dla standardowych opon radialnych – do 1,8 bar;

1.2.4. dla opon wzmocnionych – to 2,3 bar.

2. Procedura pomiaru

2.1. Opona, zamontowana na obręczy, jest kondycjonowana w temperaturze otoczenia przez nie mniej niż 24 godziny, z wyjątkiem określonym w ppkt 6.8.3 niniejszego regulaminu.

2.2. Ciśnienie zostaje ponownie wyregulowane do poziomu określonego w ppkt 1.2 niniejszego Załącznika.

2.3. Szerokość całkowita jest mierzona w sześciu równo rozłożonych punktach, z uwzględnieniem grubości żeber ochronnych lub taśm. Najwyższy otrzymany w ten sposób pomiar zostaje przyjęty jako szerokość całkowita.

2.4. Średnica zewnętrzna jest określana poprzez zmierzenie maksymalnego obwodu napompowanej opony.









ZAŁĄCZNIK 7

PROCEDURA BADANIA TRWAŁOŚCI W WARUNKACH NOŚNOŚCI/PRĘDKOŚCI

(Zasadniczo zgodnie z załącznikiem 7 do Regulaminu nr 30)

1. Przygotowanie opony

1.1. Opona bieżnikowana umieszczana jest na obręczy do badań, określonej przez podmiot zajmujący się bieżnikowaniem.

1.2. Napompować oponę do właściwego ciśnienia podanego (w barach) w poniższej tabeli:



Kategoria prędkości Opony diagonalne Opony radialne Opony diagonalne opasane Liczba PR Standardowe Wzmocnione Standardowe 4 6 8 L, M, N 2,3 2,7 3,0 2,4 – – P, Q, R, S 2,6 3,0 3,3 2,6 3,0 2,6 T, U, H 2,8 3,2 3,5 2,8 3,2 2,8 V 3,0 3,4 3,7 3,0 3,4 – W i Y 3,2 3,6

1.3. Jednostka produkcyjna zajmująca się bieżnikowaniem może zażyczyć sobie, podając uzasadnienie, zastosowania próbnego ciśnienia wewnętrznego innego niż podane w ppkt 1.2 niniejszego Załącznika. W takim przypadku opona jest pompowana do wymaganego ciśnienia.

1.4. Kondycjonować oponę i zespół koła w temperaturze pomieszczenia badawczego przez nie mniej niż trzy godziny.

1.5. Ponownie wyregulować ciśnienie wewnętrzne do poziomu określonego w ppkt 1.2 lub 1.3 niniejszego Załącznika.

2. Procedura badania

2.1. Zespół opona i koło jest montowany na osi badawczej i dociśnięty do zewnętrznej powierzchni czołowej gładkiego koła o średnicy 1,70 m ± 1 % lub 2 m ± 1 %.

2.2. Do osi badawczej przykłada się obciążenie równe 80 %:

2.2.1. maksymalnej dopuszczalnej nośności odpowiadającej wskaźnikowi nośności dla opon o symbolach prędkości L do H włącznie;

2.2.2. maksymalnej dopuszczalnej nośności związanej z maksymalną prędkością (patrz: ppkt 2.35.2 niniejszego regulaminu): — 240 km/h w przypadku opon z symbolem prędkości „V”; — 270 km/h w przypadku opon z symbolem prędkości „W”; — 300 km/h w przypadku opon z symbolem prędkości „Y”.

2.3. Podczas całego badania ciśnienie wewnętrzne nie może być korygowane, zaś obciążenie badawcze musi być utrzymane na stałym poziomie.

2.4. Podczas badania temperatura w pomieszczeniu badawczym musi być utrzymywana między 20 a 30 oC lub na wyższym poziomie, jeżeli producent lub podmiot zajmujący się bieżnikowaniem wyrazi na to zgodę.

2.5. Badanie jest przeprowadzane bez przerwy zgodnie z następującymi zasadami:

2.5.1 czas wykorzystany na przejście od prędkości zerowej do początkowej prędkości badania: 10 minut;

2.5.2. początkowa prędkość badania: zalecana prędkość maksymalna dla danego typu opony mniej 40 km/h, w przypadku koła gładkiego o średnicy 1,70 m ± 1 % lub mniej niż 30 km/h w przypadku koła gładkiego o średnicy 2 m ± 1 %;

2.5.3. stopniowe zwiększenia prędkości: 10 km/h do maksymalnej prędkości badania;

2.5.4. czas trwania badania przy każdym stopniu prędkości, z wyjątkiem ostatniego: 10 minut;

2.5.5. czas trwania ostatniego stopnia prędkości: 20 minut;

2.5.6. maksymalna prędkość badania: zalecana prędkość maksymalna dla danego typu opony mniej 10 km/h, w przypadku koła gładkiego o średnicy 1,7 m ± 1 % lub równa zaleconej prędkości maksymalnej w przypadku koła gładkiego o średnicy 2 m ± 1 %.

3. Równoważna metoda badania Jeżeli zostaje zastosowana metoda badania inna od opisanej w pkt 2 niniejszego Załącznika, należy wykazać jej równoważność.









ZAŁĄCZNIK 8

RYSUNEK POGLĄDOWY

Patrz: pkt 2 niniejszego regulaminu