ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1991R3922 — PL — 28.09.2002 — 004.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

▼B

ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) NR 3922/91

z dnia 16 grudnia 1991 r.

w sprawie harmonizacji wymagań technicznych i procedur administracyjnych w dziedzinie lotnictwa cywilnego

stosowne jest upoważnienie Komisji, wspomaganej przez komitet ekspertów nominowanych przez Państwa Członkowskie, do wprowadzania poprawek, opracowanych przez JAA, do wspólnych wymagań technicznych i procedur administracyjnych, przyjętych przez Radę,

Wspólne Władze Lotnicze (JAA), stowarzyszony organ Europejskiej Konferencji Lotnictwa Cywilnego (ECAC), opracowały uzgodnienia w sprawie współpracy przy rozwoju i wprowadzania wspólnych wymagań lotniczych (JAR-ów) we wszystkich dziedzinach odnoszących się do bezpieczeństwa statków powietrznych i ich eksploatacji;

bezpieczeństwo stanowi kluczowy czynnik transportu lotniczego we Wspólnocie; należy uwzględnić Konwencję o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, podpisaną w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r., która przewiduje wdrożenie środków koniecznych do zapewnienia bezpiecznej eksploatacji statków powietrznych;

należy zachować wysoki ogólny poziom bezpieczeństwa w lotnictwie cywilnym w Europie, a obecne wymagania techniczne i procedury administracyjne w Państwach Członkowskich należy podnieść do najwyższych standardów, osiąganych obecnie we Wspólnocie;

Artykuł 1

1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do harmonizacji wymagań technicznych oraz procedur administracyjnych w dziedzinie bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego, określonych w załączniku II, w szczególności w odniesieniu do:

2. Zharmonizowane wymagania techniczne i procedury administracyjne określone w ust. 1 stosuje się do wszystkich statków powietrznych, eksploatowanych przez operatorów określonych w art. 2 lit. a), zarejestrowanych w Państwie Członkowskim, czy też w państwie trzecim.

Artykuł 2

Do celów niniejszego rozporządzenia:

c) „wyposażenie” oznacza każdy przyrząd, sprzęt, mechanizm, aparat lub osprzęt używany lub przeznaczony do użycia do eksploatacji statku powietrznego w locie, czy to zainstalowany, czy też mający być zainstalowany w cywilnym statku latającym lub na nim, ale niestanowiący części płatowca, silnika lub śmigła;

d) „składnik” oznacza materiał, część lub podzespół, nieobjęte definicjami pod lit. b) lub c), przeznaczony do użycia w cywilnych statkach powietrznych, silnikach, śmigłach lub wyposażeniu;

f) „obsługa” oznacza wszelkie inspekcje, obsługę, modyfikacje i naprawy w okresie eksploatacji statku powietrznego, konieczne do zapewnienia, by statek powietrzny pozostawał w zgodności z certyfikatem typu i zapewniał wysoki stopień bezpieczeństwa we wszelkich okolicznościach; obejmuje to w szczególności modyfikacje, nakazane przez władze w stosunku do porozumień określonych pod lit. h), zgodnie z koncepcją kontroli zdatności do lotu;
1992D0452 — PL — 10.06.2006 — 026.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

ustanawiająca wykazy zespołów pobierania zarodków ►M9 i zespoły produkcji zarodków ◄ zatwierdzonych w państwach trzecich do wywozu do Wspólnoty zarodków bydlęcych

zmienione przez:

zmienione przez:

▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 30 lipca 1992 r.

ustanawiająca wykazy zespołów pobierania zarodków ►M9 i zespoły produkcji zarodków ◄ zatwierdzonych w państwach trzecich do wywozu do Wspólnoty zarodków bydlęcych

(92/452/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/556/EWG z dnia 25 września 1989 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących handel wewnątrzwspólnotowy oraz przywóz z państw trzecich zarodków bydła domowego ( 1 ), ostatnio zmienioną dyrektywą Rady 90/425/EWG ( 2 ), w szczególności jej art. 8,

a także mając na uwadze, co następuje:

wykaz państw trzecich, z których Państwa Członkowskie mogą przywozić zarodki bydlęce, został ustalony w decyzji Komisji 91/270/EWG ( 3 );

obecnie zachodzi konieczność sporządzenia wykazu zatwierdzonych zespołów pobierania zarodków w każdym państwie trzecim znajdującym się w wykazie ustalonym w decyzji Komisji 91/270/EWG;

ustalono, że służby weterynaryjne państw trzecich znajdujących się w wykazie ustalonym w decyzji Komisji 91/270/EWG wykonują odpowiednie uprawnienia i prawidłową kontrolę nad zespołami pobierania zarodków działającymi na ich terytoriach oraz te same służby weterynaryjne zobowiązały się zatwierdzać do pobierania, przetwarzania i składowania zarodków przeznaczonych na przywóz do Wspólnoty wyłącznie te zespoły, które w pełnym zakresie spełniają wymogi rozdziałów I i II załącznika A do dyrektywy 89/556/EWG;

służby weterynaryjne państw trzecich znajdujących się w wykazie zobowiązały się wycofać udzielone zatwierdzenie zespołowi pobierania zarodków w przypadku, gdy stwierdzone zostanie nieprzestrzeganie jednego lub więcej warunków zatwierdzenia, i powiadamiają one Komisję o zaistniałych zmianach;

właściwe władze weterynaryjne niektórych państw trzecich znajdujących się w wykazie nie przekazały wykazu zatwierdzonych zespołów pobierania zarodków i nowe informacje mogą zostać przekazane Komisji; konieczne będzie powtórne zbadanie i wprowadzenie zmian do niniejszej decyzji;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu. Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
1992D0452 — PL — 01.10.2007 — 030.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

ustanawiająca wykazy zespołów pobierania zarodków ►M9 i zespoły produkcji zarodków ◄ zatwierdzonych w państwach trzecich do wywozu do Wspólnoty zarodków bydlęcych

zmienione przez:

zmienione przez:

▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 30 lipca 1992 r.

ustanawiająca wykazy zespołów pobierania zarodków ►M9 i zespoły produkcji zarodków ◄ zatwierdzonych w państwach trzecich do wywozu do Wspólnoty zarodków bydlęcych

(92/452/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/556/EWG z dnia 25 września 1989 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących handel wewnątrzwspólnotowy oraz przywóz z państw trzecich zarodków bydła domowego ( 1 ), ostatnio zmienioną dyrektywą Rady 90/425/EWG ( 2 ), w szczególności jej art. 8,

a także mając na uwadze, co następuje:

wykaz państw trzecich, z których Państwa Członkowskie mogą przywozić zarodki bydlęce, został ustalony w decyzji Komisji 91/270/EWG ( 3 );

obecnie zachodzi konieczność sporządzenia wykazu zatwierdzonych zespołów pobierania zarodków w każdym państwie trzecim znajdującym się w wykazie ustalonym w decyzji Komisji 91/270/EWG;

ustalono, że służby weterynaryjne państw trzecich znajdujących się w wykazie ustalonym w decyzji Komisji 91/270/EWG wykonują odpowiednie uprawnienia i prawidłową kontrolę nad zespołami pobierania zarodków działającymi na ich terytoriach oraz te same służby weterynaryjne zobowiązały się zatwierdzać do pobierania, przetwarzania i składowania zarodków przeznaczonych na przywóz do Wspólnoty wyłącznie te zespoły, które w pełnym zakresie spełniają wymogi rozdziałów I i II załącznika A do dyrektywy 89/556/EWG;

służby weterynaryjne państw trzecich znajdujących się w wykazie zobowiązały się wycofać udzielone zatwierdzenie zespołowi pobierania zarodków w przypadku, gdy stwierdzone zostanie nieprzestrzeganie jednego lub więcej warunków zatwierdzenia, i powiadamiają one Komisję o zaistniałych zmianach;

właściwe władze weterynaryjne niektórych państw trzecich znajdujących się w wykazie nie przekazały wykazu zatwierdzonych zespołów pobierania zarodków i nowe informacje mogą zostać przekazane Komisji; konieczne będzie powtórne zbadanie i wprowadzenie zmian do niniejszej decyzji;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu. Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
—

być oznaczone kodami CN 1604 14 90 , ex 1604 20 50 , 1604 19 30 , ex 1604 20 70 , ex 1604 19 99 oraz 1604 20 90 ,
1993R3393 — PL — 01.02.1995 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 3393/93

z dnia 10 grudnia 1993 r.

ustanawiające szczegółowe zasady regulujące przyznawanie pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania niektórych serów wyprodukowanych na mniejszych wyspach Morza Egejskiego

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2019/93 z dnia 19 lipca 1993 r. wprowadzające szczególne środki dla mniejszych wysp Morza Egejskiego dotyczące niektórych produktów rolnych ( 1 ), w szczególności jego art. 6 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 6 ust. 2 wymienionego rozporządzenia przewiduje przyznawanie pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania czterech rodzajów sera produkowanego na mniejszych wyspach Morza Egejskiego; szczegółowe zasady stosowania tego przepisu powinny we wszystkich głównych punktach być identyczne z podobnymi środkami w odniesieniu do innych serów; kwota pomocy powinna być ustalana w oparciu o takie same kryteria jak w przypadku tych środków;

artykuł 1 ust. 1 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1756/93 z dnia 30 czerwca 1993 r. ustalającego terminy operacyjne dla rolniczych kursów przeliczeniowych stosowanych w odniesieniu do mleka i przetworów mlecznych ( 2 ), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 2866/93 ( 3 ), ustanawia kurs przeliczeniowy, jaki ma być stosowany do celów pomocy w odniesieniu do prywatnego składowania w sektorze mleka;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
1993D0195 — PL — 05.11.2005 — 022.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

zmienione przez:

▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 2 lutego 1993 r.

w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy powrotnym wwozie zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po wywozie czasowym

(93/195/EWG)

różne kategorie koni mają swoje własne cechy i ich przywóz jest zatwierdzony do różnych celów; co za tym idzie, należy ustanowić szczególne wymagania zdrowotne dla powrotnego wwozu zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych;

Artykuł 1

Bez uszczerbku dla decyzji 92/160/EWG, Państwa Członkowskie zezwalają na powrotny wwóz zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po wywozie czasowym, jeżeli:

— powracają z państw trzecich znajdujących się w części I oraz II specjalnej kolumny dla zwierząt z rodziny koniowatych w Załączniku do decyzji 79/542/EWG, do których były one czasowo wywiezione bezpośrednio bądź też tranzytem przez inne kraje należące do tej samej grupy znajdującej się w załączniku I do niniejszej decyzji,
3.1.

numer identyfikacyjny pojazdu musi znajdować się na tabliczce znamionowej producenta. Musi być wybity lub wytłoczony w sposób niepodatny na starcie lub zniekształcenia na nadwoziu lub ramie pojazdu w łatwo dostępnym miejscu, musi znajdować się po prawej stronie pojazdu; 3.1.1. numer identyfikacyjny pojazdu musi składać się z trzech części, jak wskazano poniżej: 3.1.1.1. pierwsza część składa się z kodu producenta pojazdu, umożliwiającego identyfikację producenta. Kod musi składać się z trzech znaków (liter lub cyfr) wydanych przez powołane do tego instytucje w kraju, w którym producent jest zarejestrowany zgodnie z praktyką międzynarodowej agencji autoryzacji przy Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO). Pierwszy znak oznacza rejon geograficzny, drugi - kraj w obrębie tego rejonu, a trzeci - danego producenta. Jeśli producent wytwarza mniej niż 500 pojazdów rocznie, trzecim znakiem jest zawsze cyfra 9. W celu identyfikacji producenta, instytucje wymienione powyżej wydają również trzeci, czwarty lub piąty znak do trzeciej części znaku identyfikacji pojazdu; ▼M2 3.1.1.2. druga część składa się z sześciu znaków (liter lub cyfr), które opisują ogólne właściwości pojazdu (typ, wariant, a w przypadku motorowerów wersję); każda właściwość może być przedstawiona za pomocą kilku znaków. Jeśli producent nie stosuje jednego lub więcej z tych znaków, pusta przestrzeń może zostać wypełniona literami lub cyframi, przy czym wybór pozostawia się producentowi; ▼B 3.1.1.3. trzecia część składa się z ośmiu znaków, z których cztery ostatnie muszą być cyframi, i w połączeniu z dwiema poprzednimi częściami umożliwia jasną identyfikację danego pojazdu. Każda niewykorzystana przestrzeń musi być wypełniona cyfrą 0 w celu uzyskania pożądanej całkowitej liczby znaków; ▼M1 3.1.2. we wszystkich wypadkach, gdy jest to możliwe, numer identyfikacyjny pojazdu powinien mieścić się w jednej linii. Początek i zakończenie tej linii musi być oznaczone znakiem, który nie jest ani cyfrą arabską, ani literą alfabetu łacińskiego. Musi to być znak, którego pomylenie z jakąkolwiek taką cyfrą lub literą jest wykluczone; w drodze wyjątku, z powodów technicznych numer ten może zajmować dwie linie, jednak w takim wypadku w żadnej z trzech części nie mogą występować przerwy, a początek i zakończenie obu linii muszą być oznaczone znakiem, który nie jest ani cyfrą arabską, ani literą alfabetu łacińskiego. Musi to być znak, którego pomylenie z jakąkolwiek taką cyfrą lub literą jest wykluczone; dopuszczalne jest także wprowadzenie określonego powyżej znaku w ramach samej linii, między trzema częściami numeru (ppkt 3.1.1); między znakami nie może występować przerwa. ▼B
01993D0195 — PL — 19.05.2017 — 034.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:

zmienione przez:

▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 2 lutego 1993 r.

w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy powrotnym wwozie zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po wywozie czasowym

(93/195/EWG)

Artykuł 1

Bez uszczerbku dla decyzji 92/160/EWG, Państwa Członkowskie zezwalają na powrotny wwóz zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po wywozie czasowym, jeżeli:

— powracają z państw trzecich znajdujących się w części I oraz II specjalnej kolumny dla zwierząt z rodziny koniowatych w Załączniku do decyzji 79/542/EWG, do których były one czasowo wywiezione bezpośrednio bądź też tranzytem przez inne kraje należące do tej samej grupy znajdującej się w załączniku I do niniejszej decyzji,
1994R3168 — PL — 01.01.2007 — 003.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

zmienione przez:

NB: Niniejsza wersja skonsolidowana zawiera odniesienia do europejskiej jednostki rozliczeniowej i/lub ecu, które od dnia 1 stycznia 1999 r. należy rozumieć jako odniesienia do euro – rozporządzenie Rady (EWG) nr 3308/80 (Dz.U. L 345 z 20.12.1980, str. 1) i rozporządzenie Rady (WE) nr 1103/97 (Dz.U. L 162 z 19.6.1997, str. 1).

▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 3168/94

z dnia 21 grudnia 1994 r.

ustanawiające wspólnotowe pozwolenia przywozowe w ramach stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94 w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z państw trzecich nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami, lub innymi szczegółowymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu ►M1 ————— ◄

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 517/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich, nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu ( 1 ) ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2798/94, ( 2 ) w szczególności jego art. 21,

a także mając na uwadze, co następuje:

w wyniku ustanowienia rynku wewnętrznego, właściwe jest, aby różne formularze, używane do tej pory przez właściwe władze Państw Członkowskich w sektorze włókienniczym i odzieżowym w odniesieniu do wystawiania zezwoleń na przywóz do Wspólnoty wyrobów podlegających limitom ilościowym, na mocy rozporządzenia (WE) nr 517/94, zostały zastąpione przez jednolity dokument, który może byc używany na całym obszarze celnym Wspólnoty, bez względu na to, w którym Państwie Członkowskim został wystawiony, lub narodowość i miejsce zamieszkania zainteresowanego operatora;

w tym celu niezbędne jest spowodowanie, aby wspólnotowe pozwolenie na przywóz zostało sporządzone przez właściwe władze Państw Członkowskich na wspólnym formularzu spełniającym jednolite kryteria, w celu określenia, jakie informacje powinien zawierac taki dokument oraz wniosek o wystawienie takiego dokumentu ►M1 ————— ◄ ;

w celu ułatwienia wprowadzenie takiego wspólnotowego pozwolenia na przywóz we wszystkich Państwach Członkowskich, wydaje się stosowne upoważnienie właściwych władz Państw Członkowskich podczas okresu przejściowego, który zakończy się najpóźniej dnia 31 grudnia 1995 r., do kontynuowania wystawiania formularzy krajowych, które używane były przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, służących do wystawiania zezwoleń na przywóz i dokumentów nadzoru, chyba wnioskodawca w czasie składania przez niego wniosku zwrócił się o wystawienie wspólnotowego pozwolenia na przywóz;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Tekstylnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
b) sekcja 20 wniosku o wydanie zezwolenia oraz zezwolenia zawiera jedno z następujących wskazań:

— Sugar used in one or more products as listed in Article 1(1)(b) of Regulation (EEK) No 426/86,
1995R1683 — PL — 01.01.2007 — 003.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1683/95

zmienione przez:

No

zmienione przez:

▼B

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1683/95

z dnia 29 maja 1995 r.

ustanawiające jednolity formularz wizowy

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100c ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 100c ust. 3 Traktatu wymaga aby Rada przyjęła środki dotyczące jednolitego formularza wizowego przed dniem 1 stycznia 1996 r.;

wprowadzenie jednolitego formularza wizowego jest ważnym krokiem zmierzającym w kierunku harmonizacji polityki wizowej; art. 7a Traktatu przewiduje, że rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w obrębie którego zapewniony jest swobodny przepływ osób; krok ten jest uważany za posunięcie tworzące spójną całość z działaniami mieszczącymi się w ramach tytułu VI Traktatu o Unii Europejskiej;

ważne jest aby jednolity formularz wizowy zawierał wszystkie niezbędne informacje i spełniał surowe normy techniczne, szczególnie w zakresie zabezpieczeń przed podrabianiem i fałszerstwem; musi on być także tak opracowany, aby mogły go wykorzystywać wszystkie Państwa Członkowskie oraz aby był rozpoznawalny dzięki oznaczeniom widocznym gołym okiem;

niniejsze rozporządzenie określa jedynie specyfikacje niestanowiące tajemnicy; specyfikacje te należy uzupełnić dalszymi specyfikacjami, które muszą pozostać tajne, aby uchronić je przed podrabianiem i fałszerstwem, nie mogą one też zawierać danych osobowych ani odniesienia do nich; kompetencje do określania dalszych specyfikacji powinny zostać przyznane Komisji;

aby zapewnić, że informacje określone nie są dostępne większej liczbie osób niż jest to niezbędne, każde Państwo Członkowskie powinno wyznaczyć nie więcej niż jeden organ odpowiedzialny za druk jednolitego formularza wizowego, w razie potrzeby Państwa Członkowskie mogą ten organ zmienić; ze względów bezpieczeństwa, każde Państwo Członkowskie musi podać Komisji oraz pozostałym Państwom Członkowskim nazwę właściwego organu;

aby niniejsze rozporządzenie było skuteczne, powinno ono mieć zastosowanie do wszystkich wiz wymienionych w art. 5; Państwa Członkowskie powinny móc używać jednolitego formularza wizowego dla wydawania wiz do celów innych niż wymienione w art. 5 o ile wprowadzono oznaczenia widoczne gołym okiem, które zapobiegłyby myleniu formularzy;

w odniesieniu do danych osobowych, które mają zostać wprowadzone do jednolitego formularza wizowego zgodnie z Załącznikiem, należy zapewnić zgodność tych działań z przepisami Państw Członkowskich dotyczącymi ochrony danych, jak również z odpowiednim ustawodawstwem wspólnotowym,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
(1) Ponieważ od dnia 15 lutego do dnia 15 czerwca stawka należności celnej stosowana względem kraju najbardziej uprzywilejowanego („KNU”) wynosi zero, z kontyngentu taryfowego nie mogą korzystać towary zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu w tym okresie. (2) Ponieważ w odniesieniu do towarów o kodzie CN 0304 99 23 od dnia 15 lutego do dnia 15 czerwca stawka celna KNU wynosi zero, z kontyngentu taryfowego nie mogą korzystać towary zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu w tym okresie. (3) Ponieważ w odniesieniu do towarów o kodzie CN 0304 59 50 od dnia 15 lutego do dnia 15 czerwca stawka celna KNU wynosi zero, z kontyngentu taryfowego nie mogą korzystać towary zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu w tym okresie. (4) Objęcie niniejszą podpozycją podlega warunkom ustanowionym w odpowiednich przepisach Unii Europejskiej [zob. art. 254 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1)].
(1) Ponieważ od dnia 15 lutego do dnia 15 czerwca stawka należności celnej stosowana względem kraju najbardziej uprzywilejowanego („KNU”) wynosi zero, z kontyngentu taryfowego nie mogą korzystać towary zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu w tym okresie. (2) Ponieważ w odniesieniu do towarów objętych kodem CN 0304 99 23 od dnia 15 lutego do dnia 15 czerwca stawka celna KNU wynosi zero, z kontyngentu taryfowego nie mogą korzystać towary zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu w tym okresie. (3) Ponieważ w odniesieniu do towarów objętych kodem CN 0304 59 50 od dnia 15 lutego do dnia 15 czerwca stawka celna KNU wynosi zero, z kontyngentu taryfowego nie mogą korzystać towary zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu w tym okresie. (4) Objęcie niniejszą podpozycją podlega warunkom ustanowionym w odpowiednich przepisach Unii Europejskiej [zob. art. 254 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1)]. (5) Stosuje się specjalne cło dodatkowe.