2012D0281 — PL — 28.01.2014 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:









▼B

DECYZJA RADY 2012/281/WPZiB

z dnia 29 maja 2012 r.

w ramach europejskiej strategii bezpieczeństwa wspierająca propozycję Unii odnoszącą się do międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej







RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 26 ust. 2, uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Działania w przestrzeni kosmicznej rozwijają się i mają istotne znaczenie. Przestrzeń kosmiczna jest zasobem, do którego prawo mają wszystkie państwa świata. Państwa, które nie prowadzą jeszcze działań w przestrzeni kosmicznej, będą to robić w przyszłości. Unia za jeden z ważnych celów uznaje zatem wzmacnianie bezpieczeństwa działań w przestrzeni kosmicznej jako wkład w przyszły rozwój i bezpieczeństwo państw. Cel ten jest elementem polityki kosmicznej Unii. (2) W dniu 12 grudnia 2003 r. Rada Europejska przyjęła europejską strategię bezpieczeństwa, w której wskazano globalne wyzwania i zagrożenia oraz zaapelowano o porządek oparty na zasadach, którego podstawą będą skuteczny multilateralizm i dobrze funkcjonujące instytucje międzynarodowe. (3) Europejska strategia bezpieczeństwa uznaje Kartę Narodów Zjednoczonych za podstawę stosunków międzynarodowych oraz opowiada się za wzmocnieniem Organizacji Narodów Zjednoczonych i dostarczeniem jej instrumentów, które pozwolą jej wypełniać jej obowiązki i skutecznie działać. Unia dąży do zapewnienia wysokiego stopnia współpracy we wszystkich dziedzinach stosunków międzynarodowych, co ma służyć, między innymi, utrzymaniu pokoju, zapobieganiu konfliktom i umacnianiu bezpieczeństwa międzynarodowego zgodnie z celami i zasadami Karty Narodów Zjednoczonych. (4) Unia zobowiązuje się do rozwijania i wdrażania środków w zakresie przejrzystości i budowy zaufania, dzięki którym można osiągnąć zwiększone bezpieczeństwo przestrzeni kosmicznej. Unia zwraca również szczególną uwagę na zagrożenie powodowane przez śmieci kosmiczne, niezależnie od ich pochodzenia, gdyż wpływa ono negatywnie na obecne i przyszłe działania. (5) W dniu 18 września 2007 r. w odpowiedzi na rezolucję Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych 61/75 z dnia 6 grudnia 2006 r. Unia podkreśliła, że temu celowi służyłyby dobrowolne przepisy dotyczące działań w przestrzeni kosmicznej, zatwierdzające wzorcowe rozwiązania stosowane wśród podmiotów biorących udział w tych działaniach. (6) W konkluzjach z dnia 8–9 grudnia 2008 r. Rada poparła pierwszy projekt międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej, przewidujący uczestnictwo państw na zasadzie dobrowolności i obejmujący środki w zakresie przejrzystości i budowy zaufania; projekt ten stanowił podstawę konsultacji z głównymi państwami trzecimi prowadzącymi działania w przestrzeni kosmicznej lub zainteresowanymi tymi działaniami, służącą wypracowaniu tekstu możliwego do zaakceptowania przez jak największą liczbę państw. (7) W świetle konsultacji z czołowymi państwami prowadzącymi działania w przestrzeni kosmicznej Unia Europejska opracowała zmienioną wersję projektu kodeksu postępowania, na podstawie której Rada w dniu 27 września 2010 r. upoważniła Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa do przeprowadzenia dalszych i szerzej zakrojonych konsultacji, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:







Artykuł 1

Aby uzyskać wsparcie dla propozycji Unii Europejskiej odnoszącej się do międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej, Unia będzie dążyć do:

— konsultacji z państwami, które prowadzą działania w przestrzeni kosmicznej, lub tymi, które jeszcze takich działań nie prowadzą, służących omówieniu propozycji i zebraniu opinii tych państw,

— uzyskania wsparcia ekspertów dla procesu opracowywania międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej.

Artykuł 2

1. W związku z powyższym projekty, które ma wesprzeć Unia, obejmują następujące konkretne działania:

a) współpraca zewnętrzna: promowanie propozycji odnoszącej się do międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej;

▼M1

b) zorganizowanie maksymalnie czterech wielostronnych posiedzeń ekspertów w celu omówienia propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania;

▼B

c) koordynowanie konsorcjum ekspertów pozarządowych.

2. Wspomniane projekty i konkretne działania opisane są w bardziej szczegółowy sposób w załączniku.

Artykuł 3

1. Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („Wysoki Przedstawiciel”).

2. Techniczna realizacja projektów, o których mowa w art. 2, zostaje powierzona Instytutowi Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Badań nad Rozbrojeniem („UNIDIR”). UNIDIR wykonuje swoje zadanie pod kierownictwem Wysokiego Przedstawiciela. W tym celu Wysoki Przedstawiciel dokonuje niezbędnych ustaleń z UNIDIR.

Artykuł 4

1. Finansowa kwota odniesienia na realizację projektów, o których mowa w art. 2, wynosi 1 490 000 EUR.

2. Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami Unii mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.

3. Komisja nadzoruje właściwą realizację wkładu Unii określonego w ust. 1. W tym celu Komisja zawiera umowę o finansowaniu z UNIDIR. Zgodnie z tą umową UNIDIR zobowiązany jest do odpowiedniego wyeksponowania wkładu Unii stosownie do jego wielkości.

4. Komisja dąży do zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, w jak najkrótszym terminie po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich trudnościach z tym związanych i o dacie zawarcia tej umowy o finansowaniu.

Artykuł 5

1. Wysoki Przedstawiciel składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez UNIDIR. Opierając się na tych sprawozdaniach, Rada dokonuje oceny.

2. Komisja dostarcza informacji na temat aspektów finansowych realizacji projektów, o których mowa w art. 2.

Artykuł 6

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

▼M1

Niniejsza decyzja traci moc 28 miesięcy po dniu zawarcia umowy o finansowaniu, o której mowa w art. 4 ust. 3, lub sześć miesięcy po dniu przyjęcia niniejszej decyzji, jeśli w tym okresie nie zawarto umowy o finansowaniu.

▼B









ZAŁĄCZNIK DO DECYZJI RADY WSPIERAJĄCEJ PROPOZYCJĘ UNII ODNOSZĄCĄ SIĘ DO MIĘDZYNARODOWEGO KODEKSU POSTĘPOWANIA DOTYCZĄCEGO DZIAŁAŃ W PRZESTRZENI KOSMICZNEJ

1. Ogólne ramy i cele

Działania w przestrzeni komicznej rozwijają się i mają istotne znaczenie. Przestrzeń kosmiczna jest wspólnym zasobem, do którego prawo mają wszystkie państw świata. Państwa, które nie prowadzą jeszcze działań w przestrzeni kosmicznej, będą to robić w przyszłości. Unia uznaje zatem, że konieczne jest zapewnienie większego bezpieczeństwa w przestrzeni kosmicznej, i jest przekonana, że realizacji tego celu może sprzyjać pragmatyczny i stopniowy proces. Unia zobowiązuje się do rozwijania i wdrażania środków w zakresie przejrzystości i budowy zaufania, dzięki którym można osiągnąć zwiększone bezpieczeństwo przestrzeni kosmicznej. Unia zwraca również szczególną uwagę na zagrożenie powodowane przez śmieci kosmiczne, niezależnie od ich pochodzenia, gdyż wpływa ono na obecne i przyszłe działania.

W dniu 18 września 2007 r. w odpowiedzi na rezolucję Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych 61/75 z dnia 6 grudnia 2006 r. Unia podkreśliła, że temu celowi służyłyby dobrowolne przepisy dotyczące działań w przestrzeni kosmicznej, zatwierdzające wzorcowe rozwiązania stosowane wśród podmiotów biorących udział w tych działaniach.

W konkluzjach z dnia 8–9 grudnia 2008 r. Rada Unii Europejskiej poparła pierwszy projekt międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej, przewidujący uczestnictwo państw na zasadzie dobrowolności i obejmujący środki w zakresie przejrzystości i budowy zaufania; projekt ten stanowił podstawę konsultacji z głównymi państwami trzecimi, prowadzącymi działania w przestrzeni kosmicznej lub zainteresowanymi tymi działaniami, służącą wypracowaniu tekstu możliwego do zaakceptowania przez jak największą liczbę państw. W świetle konsultacji z czołowymi państwami prowadzącymi działania w przestrzeni kosmicznej Unia opracowała zmienioną wersję projektu kodeksu postępowania, na podstawie której w dniu 27 września 2010 r. Rada Unii Europejskiej udzieliła Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa („Wysoki Przedstawiciel”) mandatu upoważniającego do przeprowadzenia dalszych i szerzej zakrojonych konsultacji.

Aby uzyskać wsparcie dla unijnej propozycji odnoszącej się do o międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej i w celu zrealizowania mandatu udzielonego Wysokiemu Przedstawicielowi, Unia dąży do:

▼M1

— konsultacji z jak największą liczbą państw, które prowadzą działania w przestrzeni kosmicznej lub tymi, które jeszcze takich działań nie prowadzą, służących omówieniu tej propozycji i zebraniu opinii tych państw, w szczególności przez zorganizowanie maksymalnie czterech wielostronnych posiedzeń ekspertów w celu przedyskutowania tej inicjatywy,

▼B

— zapewnienia wsparcia ekspertów dla procesu opracowania międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej.

Działanie Unii opiera się na następujących zasadach:

a) uznane znaczenie budowania – w wymiarze długofalowym – zrównoważoności, przewidywalności i wzmocnionego bezpieczeństwa środowiska przestrzeni kosmicznej;

b) konieczność wypracowania jednolitego rozumienia oraz wskazania wspólnych obszarów;

c) znaczenie krajowego i regionalnego zaakceptowania międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej w jakimkolwiek jego przyszłym kształcie.

2. Projekty

2.1. Projekt 1: Współpraca zewnętrzna: Promowanie propozycji odnoszącej się do międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej

2.1.1. Cel projektu

Nawiązywanie kontaktów – za pośrednictwem seminariów organizowanych na szczeblu regionalnym/subregionalnym – z potencjalnymi zainteresowanymi stronami międzynarodowego kodeksu postępowania, aby rozwijać obecną wiedzę i obecne rozumienie założeń proponowanego kodeksu.

2.1.2. Rezultaty projektu

a) Zwiększona świadomość, wiedza i zwiększone rozumienie proponowanego międzynarodowego kodeksu postępowania i ciągłe jego rozwijanie.

b) Lepsze warunki postępu politycznego.

c) Lepsze rozumienie przez zainteresowane strony obszarów wspólnego porozumienia w zakresie potrzeby większego bezpieczeństwa przestrzeni kosmicznej oraz zgoda co do dalszych działań.

d) Lepsza koordynacja między zainteresowanymi stronami.

e) Wskazanie zapotrzebowania na intensywniejsze krajowe i regionalne działania sprzyjające rozwijaniu międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działalności w przestrzeni kosmicznej.

2.1.3. Opis projektu

a) Planuje się maksymalnie sześć regionalnych lub subregionalnych seminariów, dla maksymalnie 30 uczestników, które w stosownych przypadkach byłyby organizowane we współpracy z międzynarodowymi, regionalnymi lub krajowymi organizacjami, zarówno rządowymi, jak i pozarządowymi.

b) Opracowywanie i prezentowanie Unii i w odpowiednich przypadkach innym zainteresowanym stronom wyników, również drogą elektroniczną.

2.2. Projekt 2: Zapewnienie ogólnego wsparcia Wysokiemu Przedstawicielowi podczas posiedzeń/konsultacji z państwami

2.2.1. Cel projektu

a) Zapewnienie Unii rozbudowanych informacji oraz analizy opinii i celów potencjalnych zainteresowanych stron międzynarodowego kodeksu postępowania.

b) Wspieranie/przygotowanie/dalsze działania w odniesieniu do konsultacji prowadzonych przez Wysokiego Przedstawiciela, organizowanie skoordynowanej kampanii indywidualnych konsultacji z głównymi zainteresowanymi stronami.

c) Dokonywanie oceny uwag zebranych dzięki udziałowi w konsultacjach prowadzonych przez Wysokiego Przedstawiciela.

2.2.2. Rezultaty projektu

a) Pisemne oceny tego, w jaki sposób najlepiej nawiązywać kontakty z potencjalnymi zainteresowanymi stronami kodeksu postępowania.

b) Pisemne oceny zebranych uwag oraz proponowanych zmian tekstu.

c) Pisemne wkłady w wielostronne posiedzenie (posiedzenia) ekspertów.

2.2.3. Opis projektu

a) Przygotowanie szeregu dokumentów pomocniczych/analiz w ramach wspierania/przygotowania/dalszych działań w odniesieniu do konsultacji prowadzonych przez Wysokiego Przedstawiciela oraz w odniesieniu do wielostronnego posiedzenia (wielostronnych posiedzeń) ekspertów.

b) Skoordynowana kampania indywidualnych konsultacji z głównymi zainteresowanymi stronami: — maksymalnie 20 indywidualnych posiedzeń i spotkań informacyjnych, — koordynowanie wkładów w proces, również drogą elektroniczną, — wybór państw i organizacji podlegających takiej koordynacji zostanie dokonany na podstawie poziomu zaangażowania w kwestie bezpieczeństwa przestrzeni kosmicznej, ich wcześniejszego zaangażowania na rzecz propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania oraz ich roli w ułatwianiu ogólnych postępów dyplomatycznych na szczeblu regionalnym i międzynarodowym.

c) Opracowywanie i przedstawianie Wysokiemu Przedstawicielowi i w odpowiednich przypadkach innym zainteresowanym stronom wyników, również drogą elektroniczną.

▼M1

2.3. Projekt 3: Zorganizowanie maksymalnie czterech wielostronnych posiedzeń ekspertów w celu omówienia propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania.

▼B

2.3.1. Cel projektu

Umożliwienie spotkania ekspertów w celu omówienia propozycji międzynarodowego kodeksu postępowania.

2.3.2. Rezultaty projektu

a) Stworzenie forum dyskusyjnego na potrzeby proponowanego międzynarodowego kodeksu postępowania.

b) Postępy dyplomatyczne w procesie omawiania międzynarodowego kodeksu postępowania.

▼M1

2.3.3. Opis projektu

Zorganizowanie maksymalnie czterech wielostronnych posiedzeń.

— Proponuje się, by dwa pierwsze posiedzenia odbyły się w Europie, a kolejne dwa – poza nią. Decyzję podejmie Wysoki Przedstawiciel na podstawie propozycji przedłożonych przez UNIDIR.

— Decyzję co do struktury, harmonogramu i uczestnictwa podejmie Wysoki Przedstawiciel na podstawie propozycji przedłożonych przez UNIDIR.

▼B

2.4. Projekt 4: Koordynowanie konsorcjum ekspertów pozarządowych

2.4.1. Cel projektu

a) Stworzenie niewielkiego konsorcjum – z udziałem maksymalnie 10 uczestników – uznanych ekspertów, które zapewniałoby wkład w proces rozwijania międzynarodowego kodeksu postępowania.

b) Zapewnienie zasobów internetowych umożliwiających koordynowanie tego konsorcjum.

c) Zapewnienie niezbędnych zasobów umożliwiających współpracę zewnętrzną, aby wspierać rozumienie kodeksu postępowania; propagowanie prowadzonych działań oraz rezultatów projektu 1 i 2.

2.4.2. Rezultaty projektu

a) Zwiększony wkład głównych międzynarodowych, regionalnych i krajowych ekspertów w zakresie międzynarodowego kodeksu postępowania.

b) Stworzenie wirtualnego forum koordynującego wkład i dyskusje ekspertów.

c) Stworzenie wirtualnego forum wspierającego posiedzenia wielostronne określone w projekcie 2.

d) Opracowanie niezbędnych materiałów wirtualnych i niewirtualnych.

2.4.3. Opis projektu

a) Identyfikowanie i koordynowanie wkładów odpowiednich ekspertów w dziedzinie przestrzeni kosmicznej oraz zwracanie się o takie wkłady: — O członkostwie w konsorcjum decyduje Wysoki Przedstawiciel na podstawie propozycji przedłożonej mu przez UNIDIR.

b) Stworzenie nowego wirtualnego forum koordynującego wkład tego konsorcjum: — Forum zostanie zaprojektowane tak, aby skupiało zasoby umożliwiające wspieranie projektu 2.

c) Maksymalnie osiem posiedzeń w celu omówienia sytuacji związanej z kodeksem postępowania oraz wkłady konsorcjum, również drogą elektroniczną oraz za pośrednictwem wideokonferencji i telekonferencji.

d) Opracowywanie i przedstawianie Wysokiemu Przedstawicielowi i w odpowiednich przypadkach innym zainteresowanym stronom wyników, również drogą elektroniczną.

e) Rozwijanie narzędzi współpracy zewnętrznej.

3. Aspekty proceduralne i koordynacja

Realizację projektów rozpocznie Komitet Sterujący z zamiarem ustalenia szczegółowych procedur i szczegółowych uzgodnień dotyczących współpracy. Komitet Sterujący będzie regularnie – co najmniej raz na sześć miesięcy – weryfikował realizację projektów, również drogą elektroniczną oraz za pośrednictwem wideokonferencji i telekonferencji.

W skład Komitetu Sterującego wejdą przedstawiciele Wysokiego Przedstawiciela oraz UNIDIR.

Udział państw i podmiotów niepaństwowych w wielostronnych posiedzeniach ekspertów koordynowany jest za pośrednictwem UNIDIR.

Decyzję o miejscu oraz strukturze warsztatów i posiedzeń w związku z niniejszym projektem będzie podejmował Wysoki Przedstawiciel na podstawie propozycji przedłożonej Komitetowi Sterującemu przez UNIDIR.

4. Sprawozdania i ocena

UNIDIR przedkłada Wysokiemu Przedstawicielowi sprawozdanie oraz sprawozdanie finansowe z końcem pierwszego roku realizacji projektu, starając się zsynchronizować to z cyklami sprawozdawczymi Organizacji Narodów Zjednoczonych.

UNIDIR przedłoży Wysokiemu Przedstawicielowi sprawozdanie końcowe po zakończeniu projektu.

UNIDIR przekaże Wysokiemu Przedstawicielowi i Komisji Europejskiej sprawozdanie z postępów i sprawozdanie dotyczące aktualnego stanu, gdy tylko zostaną sporządzone.

5. Czas trwania

▼M1

Przewidywany okres realizacji niniejszego projektu wynosi 28 miesięcy.

▼B

Wszystkie posiedzenia powinny zakończyć się trzy miesiące przed końcem realizacji projektu, tak aby w tym okresie możliwe było przeprowadzenie prac analitycznych.

6. Beneficjenci

Wszystkie państwa członkowskie ONZ, w szczególności państwa prowadzące działania w przestrzeni kosmicznej.

Zainteresowane strony pozarządowe, w tym społeczeństwo obywatelskie i przemysł.

7. Przedstawiciele stron trzecich

Aby propagować na szczeblu regionalnym poczucie odpowiedzialności w odniesieniu do międzynarodowego kodeksu postępowania dotyczącego działań w przestrzeni kosmicznej, niniejsza decyzja może finansować uczestnictwo ekspertów spoza Unii, w tym ekspertów z odnośnych organizacji regionalnych i międzynarodowych.

Sfinansowany zostanie udział UNIDIR we wszystkich warsztatach i posiedzeniach związanych z niniejszą decyzją.

8. Jednostka realizująca

Realizację techniczną niniejszej decyzji Rady powierza się UNIDIR.

W stosownych przypadkach UNIDIR współpracuje z instytucjami, takimi jak organizacje regionalne, ośrodki analityczne, organizacje pozarządowe i instytucje reprezentujące przemysł.

Do wdrożenia niniejszej decyzji będzie potrzebny dodatkowy personel.