2008R0800 — PL — 01.12.2013 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 214, 9.8.2008, p.3)

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 800/2008

z dnia 6 sierpnia 2008 r.

uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 994/98 z dnia 7 maja 1998 r. dotyczące stosowania art. 92 i 93 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa ( 1 ), w szczególności jego art. 1 ust. 1 lit. a) i b), po opublikowaniu projektu niniejszego rozporządzenia ( 2 ), po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Pomocy Państwa, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie (WE) nr 994/98 upoważnia Komisję do uznania, zgodnie z art. 87 Traktatu, że w określonych warunkach pomoc dla małych i średnich przedsiębiorstw („MŚP”), pomoc na działalność badawczo-rozwojową, pomoc na ochronę środowiska, pomoc szkoleniowa i na zatrudnienie oraz pomoc zgodna z zatwierdzoną przez Komisję dla każdego państwa członkowskiego mapą pomocy regionalnej jest zgodna ze wspólnym rynkiem i nie podlega wymogowi zgłoszenia na mocy art. 88 ust. 3 Traktatu. (2) Komisja stosowała art. 87 i 88 Traktatu w licznych decyzjach i zdobyła wystarczające doświadczenie pozwalające jej określić ogólne kryteria zgodności pomocy państwa ze wspólnym rynkiem w odniesieniu do pomocy dla MŚP przyznawanej w formie pomocy inwestycyjnej na obszarach objętych pomocą i poza nimi, w formie programów z wykorzystaniem kapitału podwyższonego ryzyka oraz pomocy na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną, szczególnie w kontekście wykonania rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw ( 3 ), oraz w odniesieniu do rozszerzenia zakresu tego rozporządzenia w celu włączenia pomocy dla badań i rozwoju, wykonania rozporządzenia Komisji (WE) nr 364/2004 z dnia 25 lutego 2004 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 70/2001 ( 4 ), wprowadzenia w życie komunikatu Komisji „Pomoc państwa a kapitał podwyższonego ryzyka” ( 5 ) i Wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach ( 6 ) oraz wprowadzenia w życie wspólnotowych zasad ramowych dotyczących pomocy państwa na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną ( 7 ). (3) Komisja zdobyła również wystarczające doświadczenie w stosowaniu art. 87 i 88 Traktatu w obszarze pomocy szkoleniowej, pomocy na zatrudnienie, pomocy na ochronę środowiska, pomocy na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną oraz pomocy regionalnej w odniesieniu zarówno do MŚP, jak i dużych przedsiębiorstw, szczególnie w kontekście wykonania rozporządzenia Komisji (WE) nr 68/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy szkoleniowej ( 8 ), rozporządzenia Komisji (WE) nr 2204/2002 z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa w zakresie zatrudnienia ( 9 ), rozporządzenia Komisji (WE) nr 1628/2006 z dnia 24 października 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do regionalnej pomocy inwestycyjnej ( 10 ), Wspólnotowych zasad ramowych dotyczących pomocy państwa na działalność badawczo-rozwojową ( 11 ), Wspólnotowych zasad ramowych dotyczących pomocy państwa na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną, Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego z 2001 r. ( 12 ), Wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska z 2008 r. ( 13 ) i Wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013 ( 14 ). (4) W świetle zdobytego doświadczenia uznano, że konieczne są zmiany niektórych warunków określonych w rozporządzeniach (WE) nr 68/2001, nr 70/2001, nr 2204/2002 oraz nr 1628/2006. Dla uproszczenia przepisów oraz w celu zapewnienia bardziej skutecznego monitorowania pomocy przez Komisję należy je zastąpić jednym rozporządzeniem. Uproszczenie powinno wynikać między innymi ze wspólnych, zharmonizowanych definicji i wspólnych przepisów horyzontalnych zawartych w rozdziale 1 niniejszego rozporządzenia. Aby zapewnić spójność prawodawstwa dotyczącego pomocy państwa, definicje pomocy i programu pomocy odpowiadają definicjom tych pojęć zawartym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE ( 15 ). Uproszczenie to jest konieczne, aby strategia lizbońska na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia mogła przynieść efekty, szczególnie dla MŚP. (5) Wyłączenie na mocy niniejszego rozporządzenia powinno dotyczyć każdej pomocy spełniającej wszystkie odpowiednie warunki niniejszego rozporządzenia oraz każdego programu pomocy pod warunkiem, że każda pomoc indywidualna, jaka mogłaby zostać przyznana w ramach tego programu, spełnia wszystkie odpowiednie warunki niniejszego rozporządzenia. Aby zapewnić przejrzystość oraz bardziej skuteczne monitorowanie pomocy, każdy indywidualny środek pomocy przyznany na mocy niniejszego rozporządzenia powinien zawierać wyraźne odesłanie do odpowiednich przepisów rozdziału II oraz do aktu prawa krajowego będącego podstawą prawną tego środka pomocy. (6) W celu monitorowania procesu wprowadzania w życie niniejszego rozporządzenia Komisja powinna mieć również możliwość otrzymywania od państw członkowskich wszystkich niezbędnych informacji dotyczących środków wprowadzonych na mocy niniejszego rozporządzenia. W przypadku niedostarczenia przez państwo członkowskie w rozsądnym terminie informacji na temat takich środków pomocy można będzie zatem uznać, że nie spełniono warunków niniejszego rozporządzenia. W takim przypadku Komisja może zdecydować, że w przyszłości niniejsze rozporządzenie lub jego odpowiednia część nie będą stosowane w odniesieniu do danego państwa członkowskiego oraz że wszelkie kolejne środki pomocy, w tym nowe środki pomocy indywidualnej przyznane na podstawie programów pomocy wcześniej objętych niniejszym rozporządzeniem, należy zgłaszać Komisji zgodnie z art. 88 Traktatu. Po otrzymaniu odpowiednich i kompletnych informacji od państwa członkowskiego Komisja powinna przywrócić pełne stosowanie rozporządzenia w odniesieniu do danego państwa członkowskiego. (7) Pomoc w rozumieniu art. 87 ust. 1 Traktatu, której nie dotyczy niniejsze rozporządzenie, powinna nadal podlegać wymogowi zgłoszenia na mocy art. 88 ust. 3 Traktatu. Niniejsze rozporządzenie nie powinno ograniczać możliwości zgłaszania przez państwa członkowskie pomocy, której cele odpowiadają celom w nim określonym. Pomoc taka będzie oceniana przez Komisję przede wszystkim w oparciu o warunki określone w niniejszym rozporządzeniu i zgodnie z kryteriami, o których mowa w poszczególnych wytycznych lub zasadach ramowych przyjętych przez Komisję, jeśli dany środek pomocy wchodzi w zakres stosowania takiego instrumentu. (8) Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do pomocy wywozowej ani pomocy preferującej produkty krajowe względem produktów przywożonych. Nie powinno mieć zwłaszcza zastosowania do pomocy na tworzenie i funkcjonowanie sieci dystrybucyjnej w innych państwach. Pomoc na pokrycie kosztów uczestnictwa w targach handlowych bądź kosztów badań lub usług doradczych potrzebnych do wprowadzenia nowego lub już istniejącego produktu na nowy rynek nie powinna zwykle stanowić pomocy wywozowej. (9) Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie praktycznie do wszystkich sektorów. W sektorze rybołówstwa i akwakultury wyłączenie na mocy niniejszego rozporządzenia powinno dotyczyć tylko pomocy w obszarze działalności badawczo-rozwojowej i innowacyjnej, pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka, pomocy szkoleniowej, pomocy na ochronę środowiska oraz pomocy dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i pracowników niepełnosprawnych. (10) W związku ze specjalnymi zasadami obowiązującymi w sektorze rolnictwa w odniesieniu do produkcji podstawowej produktów rolnych, wyłączenie na mocy niniejszego rozporządzenia powinno dotyczyć tylko pomocy w obszarze działalności badawczo-rozwojowej, pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka, pomocy szkoleniowej, pomocy na ochronę środowiska oraz pomocy dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i pracowników niepełnosprawnych w takim stopniu, aby te kategorie pomocy nie były objęte rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1857/2006 z 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw prowadzących działalność związaną z wytwarzaniem produktów rolnych oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 70/2001 ( 16 ). (11) W związku z podobieństwami, jakie istnieją między przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu produktów rolnych i nierolnych, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie do przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych, z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków. (12) Za przetwarzanie lub wprowadzanie do obrotu dla celów niniejszego rozporządzenia nie powinno się uznawać czynności wykonywanych w gospodarstwach jako niezbędny element przygotowania produktu do pierwszej sprzedaży, ani też pierwszej sprzedaży na rzecz podmiotów zajmujących się odsprzedażą lub przetwórstwem. Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich orzekł, że z dniem przyjęcia przez Wspólnotę aktów prawnych w celu ustanowienia wspólnej organizacji rynku w danym sektorze rolnictwa, państwa członkowskie mają obowiązek powstrzymania się od wszelkich działań mogących zaszkodzić tej organizacji lub wprowadzających od niej odstępstwa. Z tego względu niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do pomocy, której wysokość ustalana jest na podstawie ceny lub ilości produktów nabytych lub wprowadzonych na rynek, ani do pomocy, która wiąże się z obowiązkiem podzielenia się nią z producentami surowców. (13) W kontekście rozporządzenia Rady (WE) nr 1407/2002 z dnia 23 lipca 2002 r. w sprawie pomocy państwa dla przemysłu węglowego ( 17 ) niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do pomocy na działania w sektorze węglowym z wyjątkiem pomocy szkoleniowej, pomocy na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną oraz pomocy na ochronę środowiska. (14) W przypadkach, gdy cele programu pomocy regionalnej określono jako regionalne, lecz pomoc jest przeznaczona dla konkretnych sektorów gospodarki, cel i spodziewane skutki takiego programu będą raczej sektorowe niż horyzontalne. W związku z tym programy pomocy regionalnej przeznaczone dla konkretnych sektorów działalności gospodarczej, jak również pomoc regionalna przyznawana na działania w sektorze hutnictwa żelaza i stali, sektorze budownictwa okrętowego – zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie przedłużenia okresu obowiązywania wspólnotowych zasad ramowych dotyczących pomocy państwa dla przemysłu stoczniowego ( 18 ) – oraz w sektorze włókien syntetycznych nie powinny być wyłączone z wymogu zgłoszenia. Turystyka odgrywa jednak ważną rolę w gospodarce krajowej poszczególnych państw i generalnie wywiera szczególnie pozytywny wpływ na rozwój regionalny. Programy pomocy regionalnej dotyczące turystyki powinny być więc wyłączone z wymogu zgłoszenia. (15) Pomoc przyznawana przedsiębiorstwom zagrożonym w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw ( 19 ) powinna być oceniana na podstawie tych wytycznych, aby uniknąć ich obchodzenia. Pomoc na rzecz tych przedsiębiorstw należy zatem wyłączyć z zakresu obowiązywania niniejszego rozporządzenia. Aby ograniczyć swoje obciążenie administracyjne, państwa członkowskie, przyznając MŚP pomoc objętą niniejszym rozporządzeniem, powinny zastosować uproszczoną, w porównaniu z wytycznymi, definicję zagrożonego przedsiębiorstwa. Ponadto, dla celów niniejszego rozporządzenia MŚP, które działają krócej niż trzy lata, nie powinny być w tym okresie uważane za zagrożone, chyba że zgodnie z ustawodawstwem krajowym podlegają zbiorowemu postępowaniu w sprawie niewypłacalności. Zastosowane uproszczenia nie powinny wpływać na fakt kwalifikowania się tych MŚP do otrzymania na mocy przywołanych wytycznych pomocy nieobjętej niniejszym rozporządzeniem ani na fakt kwalifikowania się, na mocy niniejszego rozporządzenia, dużych przedsiębiorstw jako przedsiębiorstw zagrożonych, do których stosuje się pełną definicję zawartą w wytycznych. (16) Komisja musi zadbać o to, aby zatwierdzona pomoc nie wpłynęła na warunki wymiany handlowej w sposób sprzeczny ze wspólnym interesem. Pomoc na rzecz beneficjenta, na którym ciąży obowiązek zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji uznającej pomoc za niezgodną z prawem oraz ze wspólnym rynkiem, należy więc wyłączyć z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia. W związku z powyższym każda pomoc ad hoc wypłacona takiemu beneficjentowi i każdy program pomocy niezawierający wyraźnego przepisu wyłączającego takich beneficjentów nadal powinien podlegać wymogowi zgłoszenia na mocy art. 88 ust. 3 Traktatu. Przepis ten nie powinien wpłynąć na uzasadnione oczekiwania tych beneficjentów, na których nie ciąży obowiązek zwrotu pomocy. (17) W celu zapewnienia jednolitego stosowania wspólnotowych zasad dotyczących pomocy państwa i uproszczenia procedur administracyjnych należy ujednolicić definicje terminów, które mają znaczenie dla różnych kategorii pomocy objętych niniejszym rozporządzeniem. (18) Do celów obliczania intensywności pomocy powinno się stosować kwoty przed potrąceniem podatku lub innych opłat. Do celów obliczania intensywności pomocy wartość pomocy płatnej w kilku ratach należy dyskontować na dzień jej przyznania. Jako stopę procentową stosowaną do dyskontowania oraz do obliczenia kwoty pomocy w przypadku pomocy udzielanej w innej formie niż dotacja należy stosować stopę referencyjną mającą zastosowanie w dniu przyznania pomocy zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych ( 20 ). (19) W przypadkach gdy pomoc udzielana jest w postaci zwolnień podatkowych lub obniżenia podatków należnych w przyszłości, z zastrzeżeniem przestrzegania określonej intensywności pomocy zdefiniowanej w postaci ekwiwalentu dotacji brutto, dyskontowanie rat pomocy powinno następować na podstawie stóp referencyjnych obowiązujących w czasie, gdy poszczególne przywileje podatkowe stają się skuteczne. W przypadku zwolnień podatkowych lub obniżenia podatków należnych w przyszłości stopa referencyjna oraz dokładna wysokość rat pomocy mogą nie być znane z wyprzedzeniem. W związku z tym, państwa członkowskie powinny z góry określić pułap zdyskontowanej wartości pomocy, przestrzegając progów intensywności pomocy. Następnie, kiedy znana już jest kwota pomocy danej raty na dany rok, można przeprowadzić dyskontowanie na podstawie stopy referencyjnej mającej wówczas zastosowanie. Ogólną kwotę ustalonego pułapu należy pomniejszyć o zdyskontowaną wartość każdej raty pomocy. (20) W trosce o przejrzystość, równe traktowanie i możliwość skutecznego monitorowania niniejsze rozporządzenie powinno stosować się jedynie do pomocy o przejrzystym charakterze. Za pomoc o przejrzystym charakterze uważa się taką pomoc, w przypadku której możliwe jest wcześniejsze dokładne obliczenie ekwiwalentu dotacji brutto bez konieczności przeprowadzania oceny ryzyka. Szczególnie pomoc w formie pożyczek należy uznać za przejrzystą, wtedy gdy ekwiwalent dotacji brutto oblicza się na podstawie stopy referencyjnej zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych. Pomoc w formie środków fiskalnych należy uznać za przejrzystą, w przypadku gdy środek przewiduje pewien maksymalny poziom uniemożliwiający przekroczenie progu mającego zastosowanie. Aby środek pomocy w formie ulg podatkowych w zakresie podatków na ochronę środowiska, do którego na mocy niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania progi pomocy indywidualnej powodujące obowiązek powiadomienia, mógł zostać uznany za przejrzysty, nie musi on przewidywać maksymalnego poziomu. (21) Pomoc przyznawaną w ramach programów gwarancyjnych należy uznać za przejrzystą, jeżeli metoda obliczania ekwiwalentu dotacji brutto została zaakceptowana po uprzednim zgłoszeniu jej Komisji, a w przypadku regionalnej pomocy inwestycyjnej również pod warunkiem zaakceptowania tej metody przez Komisję po przyjęciu rozporządzenia (WE) nr 1628/2006. Komisja będzie badać takie zgłoszenia w oparciu o obwieszczenie Komisji w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy państwowej w formie gwarancji ( 21 ). Pomoc przyznawaną w ramach programów gwarancyjnych należy uznać za przejrzystą również wtedy, gdy beneficjentem jest MŚP, a ekwiwalent dotacji brutto obliczono na podstawie bezpiecznych stawek, o których mowa w pkt 3.3 i 3.5 tego obwieszczenia. (22) W związku z trudnościami w obliczaniu ekwiwalentu dotacji pomocy w formie zaliczek zwrotnych, pomoc taka powinna być objęta niniejszym rozporządzeniem tylko pod warunkiem, że całkowita kwota zaliczek zwrotnych nie przekracza progu pomocy indywidualnej powodującego obowiązek zgłoszenia ani progu maksymalnej intensywności pomocy mających zastosowanie na mocy niniejszego rozporządzenia. (23) Ze względu na większe ryzyko zakłócenia konkurencji w przypadku dużych kwot pomocy Komisja powinna nadal oceniać taką pomoc indywidualnie. Dla każdej kategorii pomocy należy więc określić progi w zakresie stosowania niniejszego rozporządzenia na takim poziomie, który uwzględni kategorię pomocy i jej prawdopodobny wpływ na konkurencję. Każda pomoc przekraczająca takie progi nadal podlega obowiązkowi zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu. (24) Aby pomoc była proporcjonalna i ograniczona do niezbędnej kwoty, progi należy w miarę możliwości przedstawiać w postaci intensywności pomocy w stosunku do ogółu kosztów kwalifikowalnych. Ponieważ w przypadku pomocy udzielanej w formie kapitału podwyższonego ryzyka trudno jest określić koszy kwalifikowalne, progi dotyczące takiej pomocy należy przedstawiać w postaci maksymalnych kwot pomocy. (25) W świetle doświadczenia Komisji progi intensywności pomocy lub kwot pomocy należy ustalić na poziomie, który wprowadza odpowiednią równowagę między zminimalizowaniem zakłóceń konkurencji w sektorze objętym pomocą a celem, jakim jest naprawienie nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku lub kwestia spójności. W przypadku regionalnej pomocy inwestycyjnej próg ten należy określić na poziomie uwzględniającym intensywność pomocy przewidzianą w mapach pomocy regionalnej. (26) Aby ustalić, czy przestrzegane są określone w niniejszym rozporządzeniu progi pomocy indywidualnej powodujące obowiązek zgłoszenia oraz progi maksymalnej intensywności pomocy, należy uwzględnić całkowitą kwotę pomocy ze środków publicznych dla projektu lub działalności objętych pomocą, niezależnie od tego, czy pomoc pochodzi ze źródeł lokalnych, regionalnych, krajowych czy wspólnotowych. (27) Niniejsze rozporządzenie powinno również określać, w jakich okolicznościach możliwe jest kumulowanie różnych rodzajów pomocy objętej niniejszym rozporządzeniem. W odniesieniu do kumulacji pomocy objętej niniejszym rozporządzeniem z pomocą nieobjętą niniejszym rozporządzeniem należy uwzględnić decyzję Komisji zatwierdzającą pomoc nieobjętą niniejszym rozporządzeniem oraz zasady dotyczące pomocy państwa, będące podstawą takiej decyzji. Specjalne przepisy powinny obowiązywać w odniesieniu do kumulacji pomocy dla pracowników niepełnosprawnych z innymi kategoriami pomocy, głównie z pomocą na inwestycje, którą można obliczyć na podstawie danych kosztów płacy. W niniejszym rozporządzeniu powinny również znaleźć się przepisy dotyczące kumulacji tych środków pomocy, w których można określić koszty kwalifikowalne, z tymi, w których nie jest to możliwe. (28) Aby mieć pewność, że pomoc jest niezbędna i zachęca do rozwoju dalszej działalności lub projektów, niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania do pomocy dla działalności, którą beneficjent mógłby prowadzić w istniejących warunkach rynkowych. W przypadku jakiejkolwiek pomocy objętej niniejszym rozporządzeniem i przyznanej MŚP należy przyjąć, że efekt zachęty występuje, jeżeli przed rozpoczęciem jakichkolwiek działań dotyczących realizacji projektu lub działań objętych pomocą małe lub średnie przedsiębiorstwo złożyło wniosek do państwa członkowskiego. W przypadku pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka na rzecz MŚP warunki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, szczególnie w odniesieniu do wysokości rat inwestycyjnych na przedsiębiorstwo, stopnia zaangażowania inwestorów prywatnych oraz rozmiaru przedsiębiorstwa i etapu działalności objętego finansowaniem, gwarantują efekt zachęty tego środka pomocy. (29) W przypadku jakiejkolwiek pomocy objętej niniejszym rozporządzeniem i przyznanej dużemu przedsiębiorstwu państwo członkowskie, oprócz uwzględnienia warunków obowiązujących w przypadku MŚP, powinno również zadbać o to, by beneficjent sporządził, w formie dokumentu wewnętrznego, analizę wykonalności projektu lub działań objętych pomocą na wypadek otrzymania pomocy oraz bez jej udziału. Państwo członkowskie powinno sprawdzić, czy ww. dokument wewnętrzny potwierdza istotne zwiększenie rozmiaru lub zakresu projektu lub działania, istotne zwiększenie całkowitej kwoty, jaką beneficjent przeznacza na projekt lub działanie objęte pomocą, lub też znaczące przyspieszenie zakończenia projektu lub działania. W przypadku pomocy regionalnej za podstawę istnienia efektu zachęty można również uznać fakt, że w danym regionie objętym pomocą nie przeprowadzono by projektu inwestycyjnego w takiej formie bez udziału pomocy. (30) W przypadku pomocy dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub niepełnosprawnych należy uznać efekt zachęty za obecny poprzez fakt, że środek danej pomocy prowadzi do zwiększenia netto liczby pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub niepełnosprawnych zatrudnionych przez dane przedsiębiorstwo, bądź też pociąga za sobą dodatkowe wydatki związane z koniecznością nabywania urządzeń lub sprzętu przeznaczonego dla niepełnosprawnych pracowników. W przypadku, gdy beneficjent pomocy w formie subsydiów płacowych na zatrudnianie pracowników niepełnosprawnych skorzystał z pomocy na zatrudnianie pracowników niepełnosprawnych – spełniającej warunki rozporządzenia (WE) nr 2204/2002 lub indywidualnie zatwierdzonej przez Komisję – przyjmuje się, że warunek wzrostu netto w liczbie pracowników niepełnosprawnych, który został spełniony dla istniejących uprzednio środków pomocy, nadal jest spełniany do celów niniejszego rozporządzenia. (31) Pomoc w formie środków fiskalnych powinna podlegać specjalnym warunkom efektu zachęty, ponieważ procedury jej przyznawania różnią się od procedur stosowanych w przypadku innych kategorii pomocy. Pomoc na ochronę środowiska w formie ulg podatkowych spełniająca warunki określone w dyrektywie Rady 2003/96/WE z dnia 27 paździenrika 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej ( 22 ) i objętą niniejszym rozporządzeniem należy uznać za wywierającą efekt zachęty, ponieważ przyczynia się ona – przynajmniej pośrednio – do poprawy ochrony środowiska, umożliwiając przyjęcie lub kontynuację danego programu podatkowego, zachęcając tym samym przedsiębiorstwa objęte podatkiem na ochronę środowiska do ograniczenia zanieczyszczeń. (32) Ponadto z uwagi na fakt, że trudno jest określić efekt zachęty, jaki może wywrzeć pomoc ad hoc przyznawana dużym przedsiębiorstwom, należy wyłączyć tę formę pomocy z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia. Komisja zweryfikuje istnienie efektu zachęty w kontekście zgłoszenia danego środka pomocy w oparciu o kryteria określone w odpowiednich wytycznych, zasadach ramowych lub innych wspólnotowych instrumentach prawnych. (33) W celu zapewnienia przejrzystości i skutecznego monitorowania zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 994/98 właściwe jest ustanowienie standardowego formularza, za pomocą którego państwa członkowskie powinny dostarczać Komisji informacje zbiorcze w przypadku przyznania pomocy w formie programu pomocy lub pomocy ad hoc zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Formularz informacji zbiorczych należy wykorzystać przy publikacji informacji o środku pomocy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i w Internecie. Informacje te należy przesłać do Komisji drogą elektroniczną, korzystając z odpowiedniego programu komputerowego. Dane państwo członkowskie powinno opublikować w Internecie pełen tekst informacji o danym środku pomocy. W przypadku środków pomocy ad hoc możliwe jest usunięcie z tekstu tajemnicy handlowej, za którą nie powinno się uznawać kwoty pomocy ani nazwy beneficjenta. Państwa członkowskie powinny zapewnić dostępność tekstu w Internecie przez cały okres obowiązywania środka pomocy. Z wyjątkiem pomocy w formie środków fiskalnych dokument będący podstawą przyznania pomocy powinien zawierać również odniesienie do konkretnych przepisów rozdziału II niniejszego rozporządzenia mających zastosowanie do tego dokumentu. (34) W celu zapewnienia przejrzystości i skutecznego monitorowania Komisja powinna ustalić szczegółowe wymagania dotyczące formy i treści sprawozdań rocznych, które państwa członkowskie mają jej przedkładać. Należy również ustalić zasady dotyczące dokumentacji pomocy w formie programów i pomocy indywidualnej wyłączonej na mocy niniejszego rozporządzenia, jaką powinny prowadzić państwa członkowskie, z uwagi na przepisy art. 15 rozporządzenia (WE) nr 659/1999. (35) Konieczne jest ustalenie dalszych warunków, które powinien spełniać każdy środek pomocy wyłączony na mocy niniejszego rozporządzenia. Uwzględniając art. 87 ust. 3 lit. a) i art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu, pomoc taka powinna być proporcjonalna do nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku lub przeszkód, które należy pokonać, aby zachować zgodność z interesem Wspólnot. W odniesieniu do pomocy inwestycyjnej właściwe jest więc ograniczenie zakresu niniejszego rozporządzenia do pomocy przyznawanej na cele związane z niektórymi inwestycjami w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne. W świetle niewykorzystanych mocy Wspólnoty w sektorze transportu i specyficznych problemów związanych z zakłóceniem konkurencji w sektorach transportu drogowego i lotniczego, jeżli chodzi o przedsiębiorstwa, które prowadzą podstawową działalność gospodarczą w tych sektorach transportu, koszty kwalifikowalne inwestycji, nie powinny obejmować środków transportu i urządzeń transportowych. W odniesieniu do definicji rzeczowych aktywów trwałych dla celów pomocy na ochronę środowiska mają zastosowanie przepisy szczególne. (36) Zgodnie z zasadami regulującymi kwestie dotyczące pomocy objętej zakresem art. 87 ust. 1 Traktatu za datę przyznania pomocy należy uznać dzień, w którym beneficjent nabył prawo przyjęcia pomocy zgodnie z obowiązującym krajowym systemem prawnym. (37) Aby czynnik kapitałowy inwestycji nie zdominował czynnika siły roboczej, należy umożliwić obliczanie pomocy na inwestycje dla MŚP i pomocy regionalnej na podstawie albo kosztów inwestycji, albo kosztów nowych miejsc pracy powstałych bezpośrednio w wyniku realizacji projektu inwestycyjnego. (38) Programy pomocy na ochronę środowiska w formie ulg podatkowych, pomoc dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, regionalna pomoc inwestycyjna, pomoc dla nowo utworzonych małych przedsiębiorstw, pomoc dla nowych przedsiębiorstw założonych przez kobiety lub pomoc w formie kapitału podwyższonego ryzyka przyznana beneficjentowi na zasadzie ad hoc może znacząco wpłynąć na konkurencję na odnośnym rynku, ponieważ daje beneficjentowi przewagę nad innymi przedsiębiorstwami, które nie otrzymały pomocy. Jako że pomoc otrzymuje tylko jedno przedsiębiorstwo, pozytywny wpływ strukturalny pomocy ad hoc na środowisko, zatrudnienie pracowników niepełnosprawnych lub znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, spójność regionalną lub nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku kapitału podwyższonego ryzyka będzie najprawdopodobniej ograniczony. Z tego względu programy pomocy obejmujące wymienione kategorie pomocy powinny być wyłączone z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia, przy czym pomoc ad hoc należy zgłaszać Komisji. Z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia należy jednak wyłączyć pomoc regionalną ad hoc, jeżeli jest ona uzupełnieniem pomocy przyznanej w ramach programu regionalnej pomocy inwestycyjnej, gdzie maksymalny udział elementu pomocy ad hoc w całkowitej pomocy przyznanej dla danej inwestycji wynosi 50 %. (39) Przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące pomocy inwestycyjnej i pomocy na zatrudnienie dla MŚP nie przewidują, jak miało to miejsce w przypadku rozporządzenia (WE) nr 70/2001, możliwości podwyższenia progu maksymalnej intensywności pomocy poprzez premię regionalną. Jednak małym i średnim przedsiębiorstwom można przyznać pomoc w formie regionalnej pomocy inwestycyjnej o maksymalnym progu intensywności przewidzianym w sekcji dotyczącej pomocy regionalnej, jeżeli spełnione są warunki dotyczące przyznawania regionalnej pomocy inwestycyjnej i pomocy na zatrudnienie. Przepisy dotyczące pomocy inwestycyjnej na ochronę środowiska również nie przewidują możliwości podwyższenia progu maksymalnej intensywności pomocy poprzez premię regionalną. Jednak progi maksymalnej intensywności pomocy, które przewidziano w sekcji dotyczącej pomocy regionalnej, mogą mieć zastosowanie również do projektów mających pozytywny wpływ na środowisko, jeżeli spełnione są warunki przyznania regionalnej pomocy inwestycyjnej. (40) Reagując na problemy istniejące w regionach znajdujących się w niekorzystnym położeniu, krajowa pomoc regionalna promuje gospodarczą, społeczną i terytorialną spójność państw członkowskich oraz Wspólnoty jako całości. Celem krajowej pomocy regionalnej jest pomoc w rozwoju regionów znajdujących się w najbardziej niekorzystnym położeniu poprzez wspieranie inwestycji i tworzenie miejsc pracy w kontekście zrównoważonego rozwoju. Pobudza ona tworzenie nowych i rozbudowę istniejących zakładów, dywersyfikację produkcji zakładu poprzez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów lub zasadniczą zmianę dotyczącą całościowego procesu produkcyjnego istniejącego zakładu. (41) Dla uniknięcia sytuacji, w której duży regionalny projekt inwestycyjny zostałby sztucznie podzielony na podprojekty, aby obniżyć w ten sposób progi powodujące obowiązek zgłoszenia przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, duży projekt inwestycyjny należy uznać za jednostkowy projekt inwestycyjny, jeśli inwestycja jest prowadzona na przestrzeni trzech lat przez to samo przedsiębiorstwo (te same przedsiębiorstwa) i składa się ze środków trwałych połączonych w sposób ekonomicznie niepodzielny. W ramach oceny, czy inwestycja jest ekonomicznie niepodzielna, Komisja powinna wziąć pod uwagę powiązania techniczne, funkcjonalne i strategiczne oraz bezpośrednią bliskość geograficzną. Niepodzielność ekonomiczna powinna być oceniania niezależnie od stosunku własnościowego. Oznacza to, że dla ustalenia, czy duży projekt inwestycyjny stanowi jednostkowy projekt inwestycyjny, powinno się zastosować tę samą procedurę oceny niezależnie od tego, czy projekt jest realizowany przez jedno przedsiębiorstwo, kilka przedsiębiorstw dzielących się kosztami inwestycji, czy kilka przedsiębiorstw ponoszących koszty odrębnych inwestycji w ramach tego samego projektu inwestycyjnego (np. w przypadku spółki stanowiącej wspólne przedsiębiorstwo (ang. joint venture)). (42) W przeciwieństwie do pomocy regionalnej, która powinna ograniczać się jedynie do obszarów objętych pomocą, pomoc inwestycyjna i na zatrudnienie dla MŚP nie jest ograniczona do tych obszarów. Państwa członkowskie powinny zatem przyznawać pomoc inwestycyjną na obszarach objętych pomocą, o ile spełnione są wszystkie warunki dotyczące regionalnej pomocy inwestycyjnej i pomocy na zatrudnienie albo wszystkie warunki dotyczące pomocy inwestycyjnej i pomocy na zatrudnienie dla MŚP. (43) Rozwój gospodarczy regionów objętych pomocą utrudnia stosunkowo niski poziom przedsiębiorczości, a szczególnie dużo niższa od średniej liczba nowych przedsiębiorstw. Konieczne jest więc włączenie do niniejszego rozporządzenia kategorii pomocy, którą przyznawano by obok regionalnej pomocy inwestycyjnej, w celu zachęty do wspierania nowych małych przedsiębiorstw na początkowym etapie ich rozwoju w obszarach objętych pomocą. Aby zapewnić skuteczność przyznawania pomocy nowym przedsiębiorstwom w obszarach objętych pomocą, ta kategoria pomocy powinna mieć charakter progresywny, zgodny ze stopniem trudności, z jakimi borykają się poszczególne kategorie regionów. Aby uniknąć niedopuszczalnego ryzyka zakłócenia konkurencji, w tym ryzyka wyparcia z rynku działających przedsiębiorstw, pomoc powinna być dostępna jedynie dla małych przedsiębiorstw, ograniczona w wysokości i degresywna. Przyznawanie pomocy wyłącznie nowym małym przedsiębiorstwom lub nowym przedsiębiorstwom założonym przez kobiety może spowodować, że istniejące małe przedsiębiorstwa zdecydują się zamknąć dotychczasową działalność i otworzyć ją ponownie, aby otrzymać taką pomoc. Państwa członkowskie powinny być świadome tego ryzyka i powinny opracowywać programy pomocy w taki sposób, aby uniknąć tego problemu, np. ograniczając liczbę wniosków o pomoc składanych przez właścicieli niedawno zamkniętych przedsiębiorstw. (44) Na przeszkodzie rozwojowi gospodarczemu Wspólnoty może stać niski poziom przedsiębiorczości pośród pewnych kategorii społeczeństwa znajdujących się w trudnej sytuacji, np. w kontekście dostępu do finansowania. Komisja sprawdziła możliwość istnienia w tym przypadku nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku pod kątem wielu kategorii osób i obecnie uważa, że wskaźnik przedsiębiorstw zakładanych przez kobiety jest dużo niższy od średniej, co potwierdzają między innymi dane statystyczne Eurostatu. Konieczne jest więc włączenie do niniejszego rozporządzenia kategorii pomocy zachęcającej kobiety do zakładania nowych przedsiębiorstw w celu zlikwidowania szczególnych nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, jakie napotykają kobiety, przede wszystkim w odniesieniu do dostępu do finansowania. Udziałem kobiet są również szczególne trudności związane z ponoszeniem kosztów opieki nad członkami rodziny. Pomoc taka powinna umożliwić osiągnięcie faktycznej, a nie formalnej równości kobiet i mężczyzn poprzez ograniczenie różnic istniejących w obszarze przedsiębiorczości, zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich. Wraz z wygaśnięciem niniejszego rozporządzenia Komisja będzie musiała rozważyć, czy zakres tego wyłączenia i kategorie beneficjentów są nadal uzasadnione. (45) Obok konkurencyjności oraz bezpieczeństwa dostaw energii, zrównoważony rozwój to jeden z filarów strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. Jednym z jego elementów jest wysoki poziom ochrony środowiska i poprawa jego jakości. Wspieranie zrównoważonego rozwoju w zakresie ochrony środowiska naturalnego i walka ze zmianami klimatu przyczyniają się również do poprawy bezpieczeństwa energetycznego, a także zapewniają konkurencyjność gospodarek państw członkowskich i dostępność niedrogiej energii. W obszarze ochrony środowiska często występują nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku w formie negatywnego oddziaływania zewnętrznego. W normalnych warunkach rynkowych przedsiębiorstwa mogą nie być zainteresowane ograniczaniem zanieczyszczeń, ponieważ oznacza to dla nich wzrost kosztów. Jeżeli przedsiębiorstwa nie mają obowiązku internalizować kosztów zanieczyszczeń, ponosi je całe społeczeństwo. Taką internalizację można zapewnić, ustanawiając przepisy dotyczące ochrony środowiska i podatki na ochronę środowiska. Brak pełnej harmonizacji standardów ochrony środowiska na poziomie Wspólnoty oznacza nierówne szanse. Co więcej, jeszcze wyższy poziom ochrony środowiska mogą zapewnić inicjatywy z zastosowaniem norm surowszych niż obowiązujące normy wspólnotowe, które mogą jednak odbić się negatywnie na konkurencyjności podejmujących je przedsiębiorstw. (46) W oparciu o doświadczenie zdobyte podczas stosowania Wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego z wymogu zgłoszenia powinno się wyłączyć następujące rodzaje pomocy: pomoc inwestycyjną umożliwiającą przedsiębiorstwom zastosowanie norm surowszych niż normy wspólnotowe w zakresie ochrony środowiska lub podniesienie poziomu ochrony środowiska w przypadku braku norm wspólnotowych, pomoc na zakup pojazdów transportowych spełniających normy surowsze niż normy wspólnotowe lub podnoszących poziom ochrony środowiska w przypadku braku norm wspólnotowych, pomoc na szybkie przystosowanie MŚP do przyszłych norm wspólnotowych, pomoc w obszarze ochrony środowiska na inwestycje zwiększające oszczędność energii, pomoc w obszarze ochrony środowiska na inwestycje w układy kogeneracji o wysokiej sprawności, pomoc w obszarze ochrony środowiska na inwestycje w odnawialne źródła energii, w tym pomoc inwestycyjną dotyczącą biopaliw produkowanych w sposób zrównoważony, pomoc na badania środowiska oraz niektóre środki pomocy na ochronę środowiska w postaci ulg podatkowych. (47) Pomoc w postaci ulg podatkowych wspierająca ochronę środowiska objęta niniejszym rozporządzeniem, zgodnie z Wytycznymi wspólnotowymi w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska naturalnego, powinna być przyznawana maksymalnie na okres 10 lat. Po upływie tego okresu państwa członkowskie powinny ponownie ocenić, czy dane ulgi podatkowe są właściwe. Nie powinno to wpłynąć na możliwość ponownego przyjęcia przez państwa członkowskie, po przeprowadzeniu takiej ponownej oceny, tych lub podobnych środków na mocy niniejszego rozporządzenia. (48) Poprawne obliczenie dodatkowych kosztów inwestycyjnych lub produkcyjnych związanych z ochroną środowiska jest konieczne, aby ocenić, czy pomoc jest zgodna z art. 87 ust. 3 Traktatu. Zgodnie z Wytycznymi wspólnotowymi w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska naturalnego koszty kwalifikowalne muszą być ograniczone do dodatkowych kosztów inwestycyjnych koniecznych do osiągnięcia wyższego poziomu ochrony środowiska. (49) W związku ze spodziewanymi trudnościami, szczególnie w odniesieniu do odliczania korzyści związanych z dodatkową inwestycją, należy przewidzieć uproszczoną metodę obliczania dodatkowych kosztów inwestycyjnych. Koszty takie należy zatem obliczać, na potrzeby stosowania niniejszego rozporządzenia, nie uwzględniając zysków operacyjnych, oszczędności kosztów ani dodatkowej produkcji pomocniczej, a także nie uwzględniając kosztów operacyjnych powstałych w trakcie realizacji inwestycji. Progi maksymalnej intensywności pomocy dla różnych kategorii pomocy inwestycyjnej na ochronę środowiska określone w niniejszym rozporządzeniu były zatem systematycznie obniżane w porównaniu z progami maksymalnej intensywności pomocy określonymi w wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa na ochronę środowiska. (50) Jeśli chodzi o pomoc w obszarze ochrony środowiska na inwestycje zwiększające oszczędność energii należy dać państwom członkowskim wybór między uproszczoną metodą obliczeń a metodą obliczania kosztów całkowitych, jaką przewidziano we wspólnotowych wytycznych dotyczących pomocy państwa na rzecz ochrony środowiska naturalnego. W związku ze szczególnymi trudnościami praktycznymi, jakie mogą wiązać się ze stosowaniem metody obliczania kosztów całkowitych, takie obliczenia powinny być poświadczone przez zewnętrznego audytora. (51) Jeśli chodzi o pomoc w obszarze ochrony środowiska na inwestycje w układy kogeneracji oraz w odnawialne źródła energii, koszty dodatkowe należy obliczać, na potrzeby stosowania niniejszego rozporządzenia, nie uwzględniając innych środków pomocy przyznanych w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych, z wyjątkiem innej pomocy inwestycyjnej na ochronę środowiska. (52) W odniesieniu do inwestycji w elektrownie wodne należy zauważyć, że ich wpływ na środowisko może być dwojaki. Ich zaletą jest niewątpliwie niski poziom emisji gazów cieplarnianych, jednak z drugiej strony mogą mieć one również negatywny wpływ np. na systemy wodne i bioróżnorodność. (53) Aby wyeliminować różnice, które mogłyby spowodować zakłócenia konkurencji, oraz aby ułatwić koordynację różnych krajowych i wspólnotowych inicjatyw dotyczących MŚP, a także ze względu na przejrzystość administracyjną i pewność prawną definicja MŚP stosowana na potrzeby niniejszego rozporządzenia powinna opierać się na definicji zawartej w zaleceniu Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. dotyczącym definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw ( 23 ). (54) Małe i średnie przedsiębiorstwa odgrywają decydującą rolę w tworzeniu miejsc pracy, a w znaczeniu bardziej ogólnym są również czynnikiem stabilności społecznej i rozwoju gospodarczego. Ich rozwój mogą jednak ograniczać nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, powodujące pewne typowe problemy. MŚP często mają trudności z uzyskaniem kapitału, kapitału podwyższonego ryzyka lub kredytów z uwagi na niechęć niektórych rynków finansowych do podejmowania ryzyka oraz ograniczone zabezpieczenia, jakie MŚP mogą zaoferować. Ograniczone zasoby mogą im również ograniczyć dostęp do informacji dotyczącej w szczególności nowych technologii i potencjalnych rynków. Aby ułatwić rozwój działalności gospodarczej MŚP niektóre kategorie pomocy powinny być zatem wyłączone z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia, jeżeli są przyznawane na rzecz takich przedsiębiorstw. Uzasadnione jest zatem wyłączenie takiej pomocy z wymogu zgłoszenia oraz założenie jedynie do celów stosowania niniejszego rozporządzenia, że – o ile kwota pomocy nie przekracza odpowiedniego progu powodującego obowiązek jej zgłoszenia – beneficjent, który spełnia warunki definicji MŚP przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, boryka się z typowymi problemami rozwoju wywołanymi nieprawidłowościami w funkcjonowaniu rynku. (55) Ze względu na różnice między małymi a średnimi przedsiębiorstwami dla obu tych rodzajów przedsiębiorstw należy ustalić różne podstawowe progi intensywności pomocy i różne premie. Nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, które odbijają się negatywnie na wszystkich MŚP, włącznie z dostępem do finansowania, powodują, w porównaniu ze średnimi przedsiębiorstwami, szczególnie wiele problemów w rozwoju małych przedsiębiorstw. (56) W oparciu o doświadczenie zdobyte podczas stosowania Wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach wydaje się, że we Wspólnocie występuje wiele specyficznych nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku kapitału podwyższonego ryzyka w odniesieniu do niektórych rodzajów inwestycji na niektórych etapach rozwoju przedsiębiorstw. Wynikają one z niedopasowania popytu i podaży kapitału podwyższonego ryzyka. Powoduje to nadmierne ograniczenie dostępnego na rynku kapitału podwyższonego ryzyka i brak funduszy dla przedsiębiorstw, nawet mimo ich ciekawego modelu działalności gospodarczej i szans na rozwój. Główna przyczyna nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku w odniesieniu do rynków kapitału podwyższonego ryzyka, która szczególnie wpływa na dostęp MŚP do kapitału i która może uzasadniać interwencję państwa, tkwi w niepełnych lub niesymetrycznych informacjach. Programy pomocy z wykorzystaniem kapitału podwyższonego ryzyka w formie funduszy inwestycyjnych zarządzanych na zasadach rynkowych, gdzie wystarczającą część środków stanowią środki pochodzące od inwestorów prywatnych w formie inwestycji na niepublicznym rynku kapitałowym, wspierające nastawione na zysk środki pomocy z wykorzystaniem kapitału podwyższonego ryzyka na rzecz przedsiębiorstw docelowych, powinny być więc, pod pewnymi warunkami, wyłączone z wymogu zgłoszenia. Warunki polegające na tym, że fundusze powinny być zarządzane na zasadach rynkowych, a środki pomocy z wykorzystaniem kapitału podwyższonego ryzyka być nastawione na zysk, nie powinny powstrzymać funduszy inwestycyjnych przed dokładnym adresowaniem swoich działań, szczególnie do konkretnych segmentów rynku, takich jak przedsiębiorstw zakładanych przez kobiety. Niniejsze rozporządzenie nie powinno wpłynąć na status Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego i Europejskiego Banku Inwestycyjnego w rozumieniu wytycznych wspólnotowych w sprawie kapitału podwyższonego ryzyka. (57) Pomoc na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną może przyczynić się do wzrostu gospodarczego, wzmocnienia konkurencyjności i zwiększenia zatrudnienia. W oparciu o doświadczenie zdobyte podczas stosowania rozporządzenia (WE) nr 364/2004, Wspólnotowych zasad ramowych dotyczących pomocy państwa na działalność badawczo-rozwojową oraz Wspólnotowych zasad ramowych dotyczących pomocy państwa na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną wydaje się, że, uwzględniając dostępny potencjał MŚP i dużych przedsiębiorstw w zakresie badań i rozwoju, nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku mogą uniemożliwiać osiągnięcie optymalnej produkcji na rynku i prowadzić do braku efektywności. Taki brak efektywności najczęściej wiąże się z pozytywnymi efektami czynników zewnętrznych w stosunku do transferu wiedzy, związkami między dobrem publicznym i transferem wiedzy, niepełnymi lub niesymetrycznymi informacjami oraz problemami z koordynacją i tworzeniem sieci. (58) Pomoc na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną jest sprawą szczególnie istotną przede wszystkim dla MŚP, ponieważ jedną ze strukturalnych słabości małych i średnich przedsiębiorstw są trudności, jakich mogą one doświadczyć, starając się o dostęp do nowych wynalazków technologicznych, transferu technologii oraz wysoko wykwalifikowanego personelu. W związku z tym pomoc na projekty badawczo-rozwojowe, pomoc na techniczne studia wykonalności, pomoc na pokrycie kosztów praw własności przemysłowej dla MŚP jak również pomoc dla młodych, innowacyjnych małych przedsiębiorstw, pomoc na usługi doradcze w zakresie innowacji i usługi wsparcia innowacji oraz pomoc na tymczasowe zatrudnienie wysoko wykwalifikowanego personelu powinny być, pod pewnymi warunkami, wyłączone z wymogu zgłoszenia. (59) Jeśli chodzi o pomoc na projekty badawczo-rozwojowe, część projektu objęta pomocą powinna w pełni należeć do jednej z następujących kategorii: badania podstawowe, badania przemysłowe albo eksperymentalne prace rozwojowe. Jeżeli projekt składa się z różnych zadań, każde zadanie należy zaklasyfikować do kategorii badań podstawowych, badań przemysłowych albo eksperymentalnych prac rozwojowych, bądź też stwierdzić, że nie zalicza się do żadnej z tych kategorii. Klasyfikacja ta nie musi być chronologiczna i nie musi przechodzić sekwencyjnie od badań podstawowych do działalności zbliżonej do rynku. Zatem zadanie realizowane na późniejszym etapie projektu można zakwalifikować do kategorii badań przemysłowych. Podobnie nie wyklucza się możliwości zakwalifikowania zadania realizowanego na wcześniejszym etapie do kategorii eksperymentalnych prac rozwojowych. (60) W sektorze rolnictwa, niektóre środki pomocy na działalność badawczo-rozwojową w sektorze rolnictwa powinny być wyłączone, jeśli spełnione są warunki podobne do tych przewidzianych w szczególnych przepisach obowiązujących w sektorze rolnictwa na podstawie wspólnotowych zasad ramowych dotyczących pomocy państwa na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną. Jeśli nie są spełnione warunki szczególne, wówczas pomoc może zostać wyłączona, jeśli spełnia warunki określone w przepisach ogólnych niniejszego rozporządzenia dotyczących działalności badawczo-rozwojowej. (61) Wspieranie szkolenia i rekrutacji pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub niepełnosprawnych oraz rekompensata dodatkowych kosztów zatrudnienia pracowników niepełnosprawnych to niezwykle istotne cele polityki gospodarczej i społecznej Wspólnoty i państw członkowskich. (62) Pozytywne efekty szkoleń przekładają się zwykle na korzyści dla całego społeczeństwa, ponieważ szkolenia zwiększają zasoby wykwalifikowanych pracowników, z których czerpać mogą również inne przedsiębiorstwa, podnoszą konkurencyjność przemysłu wspólnotowego oraz odgrywają ważną rolę we wspólnotowej strategii zatrudnienia. Szkolenia, w tym e-learning, są również ważne z punktu widzenia budowania, zdobywania i rozpowszechniania wiedzy, niezwykle istotnego dobra publicznego. Ponieważ przedsiębiorstwa we Wspólnocie zasadniczo przeznaczają zbyt mało środków na szkolenia pracowników, szczególnie jeśli chodzi o szkolenia ogólne i nieprowadzące do natychmiastowych i konkretnych korzyści dla danego przedsiębiorstwa, pomoc państwa może skorygować tę nieprawidłowość w funkcjonowaniu rynku. Taka pomoc powinna być więc, pod pewnymi warunkami, wyłączona z obowiązku zgłoszenia. W związku ze szczególnymi problemami dotyczącymi MŚP oraz relatywnie wyższymi kosztami, jakie muszą one ponosić, inwestując w szkolenia, należy podwyższyć progi intensywności pomocy dla MŚP, powyżej których jest ona wyłączona z obowiązku zgłoszenia na mocy niniejszego rozporządzenia. Szczególny charakter szkoleń w sektorze transportu morskiego uzasadnia specjalne podejście w stosunku do tego sektora. (63) Szkolenia specjalistyczne różnią się od szkoleń ogólnych. Dozwolone progi intensywności pomocy powinny więc różnić się w zależności od rodzaju szkolenia i wielkości przedsiębiorstwa. Szkolenia ogólne zapewniają zdobycie kwalifikacji o szerokim zastosowaniu i znacznie zwiększają szanse zatrudnienia tak wyszkolonego pracownika. Zakłócenie konkurencji wywołane przez pomoc na ten cel jest stosunkowo niewielkie, stąd próg intensywności pomocy, powyżej którego jest ona wyłączona z obowiązku zgłoszenia, może być w tym przypadku wyższy. Szkolenia specjalistyczne, z których korzyści czerpie głównie dane przedsiębiorstwo, grożą poważniejszym zakłóceniem konkurencji, zatem próg intensywności pomocy, powyżej którego jest ona wyłączona z obowiązku zgłoszenia, powinien być w tym przypadku dużo niższy. Szkolenia należy uznać za ogólne również wtedy, gdy dotyczą zarządzania środowiskiem, innowacji ekologicznych lub odpowiedzialności społecznej przedsiębiorstw i w ten sposób zwiększają możliwości zrealizowania przez beneficjenta celów ogólnych w obszarze ochrony środowiska. (64) Niektóre kategorie pracowników niepełnosprawnych lub znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji wciąż mają trudności z wejściem na rynek pracy. W związku z tym uzasadnione jest stosowanie przez organy publiczne środków mających na celu zachęcenie przedsiębiorstw do zwiększenia zatrudnienia, szczególnie pracowników należących do wspomnianych kategorii. Koszty zatrudnienia stanowią część kosztów operacyjnych każdego przedsiębiorstwa. Jest zatem szczególnie istotne, aby pomoc na zatrudnienie pracowników niepełnosprawnych lub znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji miała pozytywny wpływ na poziom zatrudnienia wspomnianych kategorii pracowników, a nie tylko umożliwiała przedsiębiorstwom ograniczenie kosztów, które musiałyby ponieść w przypadku nieotrzymania pomocy. Pomoc taka powinna być więc wyłączona z obowiązku zgłoszenia jeśli istnieje prawdopodobieństwo, że przyczyni się ona do ponownego wejścia tych kategorii pracowników na rynek pracy lub, w przypadku pracowników niepełnosprawnych, do ponownego wejścia na ten rynek i utrzymania się na nim. (65) Pomoc na zatrudnianie pracowników niepełnosprawnych w formie subsydiów płacowych może być obliczana na podstawie szczególnego stopnia niepełnosprawności danego pracownika niepełnosprawnego lub przewidziana jako kwota ryczałtowa, pod warunkiem że żadna z tych metod nie prowadzi do uzyskania pomocy przekraczającej maksymalną intensywność pomocy dla każdego z danych pracowników indywidualnych. (66) Właściwe jest ustalenie przepisów przejściowych dla pomocy indywidualnej, która została przyznana przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia i nie została zgłoszona, co stanowi naruszenie zobowiązania przewidzianego w art. 88 ust. 3 Traktatu. Wraz z uchyleniem rozporządzenia (WE) nr 1628/2006 możliwa będzie dalsza realizacja istniejących wyłączonych programów regionalnej pomocy inwestycyjnej na warunkach przewidzianych w tym rozporządzeniu, zgodnie z jego art. 9 ust. 2 akapit drugi. (67) W świetle doświadczenia Komisji w tej dziedzinie, a w szczególności częstotliwości, z jaką powszechnie niezbędne jest korygowanie polityki w zakresie pomocy państwa, właściwe jest ograniczenie okresu stosowania niniejszego rozporządzenia. W przypadku wygaśnięcia niniejszego rozporządzenia i nieprzedłużenia okresu jego stosowania, programy pomocy już wyłączone na mocy niniejszego rozporządzenia powinny być nadal wyłączone przez okres sześciu miesięcy, aby państwa członkowskie miały czas na dostosowanie. (68) Rozporządzenia (WE) nr 70/2001, (WE) nr 68/2001 oraz (WE) nr 2204/2002 wygasły dnia 30 czerwca 2008 r., a rozporządzenie (WE) nr 1628/2006 powinno zostać uchylone, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







SPIS TREŚCI Rozdział I PRZEPISY OGÓLNE Artykuł 1 Zakres stosowania Artykuł 2 Definicje Artykuł 3 Warunki wyłączenia Artykuł 4 Intensywność pomocy i koszty kwalifikowalne Artykuł 5 Przejrzystość pomocy Artykuł 6 Progi pomocy indywidualnej powodujące obowiązek powiadomienia Artykuł 7 Kumulacja Artykuł 8 Efekt zachęty Artykuł 9 Przejrzystość Artykuł 10 Monitorowanie Artykuł 11 Sprawozdania roczne Artykuł 12 Szczególne warunki mające zastosowanie do pomocy inwestycyjnej Rozdział II PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE RÓŻNYCH KATEGORII POMOCY Sekcja 1 Pomoc regionalna Artykuł 13 Regionalna pomoc inwestycyjna i pomoc na zatrudnienie Artykuł 14 Pomoc dla nowo utworzonych małych przedsiębiorstw Sekcja 2 Pomoc inwestycyjna i na zatrudnienie dla małych i średnich przedsiębiorstw Artykuł 15 Pomoc inwestycyjna i pomoc na zatrudnienie dla małych i średnich przedsiębiorstw Sekcja 3 Pomoc na przedsiębiorczość kobiet Artykuł 16 Pomoc na rzecz małych przedsiębiorstw nowo utworzonych przez kobiety Sekcja 4 Pomoc na ochronę środowiska Artykuł 17 Definicje Artykuł 18 Pomoc inwestycyjna umożliwiająca przedsiębiorstwom zastosowanie norm surowszych niż normy wspólnotowe w zakresie ochrony środowiska lub podniesienie poziomu ochrony środowiska w przypadku braku norm wspólnotowych Artykuł 19 Pomoc na nabycie nowych środków transportu spełniających normy surowsze niż normy wspólnotowe lub podnoszących poziom ochrony środowiska w przypadku braku norm wspólnotowych Artykuł 20 Pomoc na szybkie przystosowanie małych i średnich przedsiębiorstw do przyszłych norm wspólnotowych Artykuł 21 Pomoc w obszarze ochrony środowiska na inwestycje zwiększające oszczędność energii Artykuł 22 Pomoc inwestycyjna w obszarze ochrony środowiska na układy kogeneracji o wysokiej sprawności Artykuł 23 Pomoc inwestycyjna w obszarze ochrony środowiska na propagowanie energii ze źródeł odnawialnych Artykuł 24 Pomoc na badania środowiska Artykuł 25 Pomoc na ochronę środowiska w formie ulg podatkowych Sekcja 5 Pomoc na usługi doradcze dla małych i średnich przedsiębiortsw oraz udział małych i średnich przedsiębiorstw w targach Artykuł 26 Pomoc na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw na usługi doradcze Artykuł 27 Pomoc na udział małych i średnich przedsiębiorstw w targach Sekcja 6 Pomoc w formie kapitału podwyższonego ryzyka Artykuł 28 Definicje Artykuł 29 Pomoc w formie kapitału podwyższonego ryzyka Sekcja 7 Pomoc na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną Artykuł 30 Definicje Artykuł 31 Pomoc na projekty badawczo-rozwojowe Artykuł 32 Pomoc na techniczne studia wykonalności Artykuł 33 Pomoc na pokrycie kosztów praw własności przemysłowej dla małych i średnich przedsiębiorstw Artykuł 34 Pomoc na działalność badawczo-rozwojową w sektorach rolnictwa i rybołówstwa Artykuł 35 Pomoc dla młodych innowacyjnych przedsiębiorstw Artykuł 36 Pomoc na usługi doradcze w zakresie innowacji i usługi wsparcia innowacji Artykuł 37 Pomoc na tymczasowe zatrudnienie wysoko wykwalifikowanego personelu Sekcja 8 Pomoc szkoleniowa Artykuł 38 Definicje Artykuł 39 Pomoc szkoleniowa Sekcja 9 Pomoc dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji oraz pracowników niepełnosprawnych Artykuł 40 Pomoc w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji Artykuł 41 Pomoc w formie subsydiów płacowych na zatrudnianie pracowników niepełnosprawnych Artykuł 42 Pomoc na rekompensatę dodatkowych kosztów związanych z zatrudnianiem pracowników niepełnosprawnych Rozdział III PRZEPISY KOŃCOWE Artykuł 43 Uchylenie Artykuł 44 Przepisy przejściowe Artykuł 45 Wejście w życie i stosowanie Załącznik I Definicja małych i średnich przedsiębiorstw Załącznik II Formularz informacji zbiorczych dotyczących pomocy na działalność badawczo-rozwojową w ramach rozszerzonego obowiązku sprawozdawczego, o którym mowa w art. 9 ust. 4 Formularz informacji zbiorczych dotyczących pomocy na duże projekty inwestycyjne w ramach rozszerzonego obowiązku sprawozdawczego, o którym mowa w art. 9 ust. 4 Załącznik III Formularz informacji zbiorczych w ramach obowiązku sprawozdawczego określonego w art. 9 ust. 1







ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Zakres stosowania

1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do następujących kategorii pomocy:

a) pomoc regionalna;

b) pomoc inwestycyjna i na zatrudnienie dla MŚP;

c) pomoc na zakładanie przedsiębiorstw przez kobiety;

d) pomoc na ochronę środowiska;

e) pomoc na usługi doradcze dla MŚP i udział MŚP w targach;

f) pomoc w formie kapitału podwyższonego ryzyka;

g) pomoc na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną;

h) pomoc szkoleniowa;

i) pomoc dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub niepełnosprawnych.

2. Rozporządzenie nie ma zastosowania do:

a) pomocy przyznawanej na działalność związaną z wywozem, tj. pomocy bezpośrednio związanej z ilością wywożonych produktów, z tworzeniem i funkcjonowaniem sieci dystrybucyjnej lub z innymi wydatkami bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej;

b) pomocy uwarunkowanej pierwszeństwem użycia towarów produkcji krajowej w stosunku do towarów sprowadzanych z zagranicy.

3. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do pomocy we wszystkich sektorach gospodarki z wyjątkiem:

a) pomocy wspierającej działalność w sektorach rybołówstwa i akwakultury objętych rozporządzeniem Rady (WE) nr 104/2000 ( 24 ) z wyjątkiem pomocy szkoleniowej, pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka, pomocy na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną oraz pomocy dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i pracowników niepełnosprawnych;

b) pomocy wspierającej produkcję podstawową produktów rolnych z wyjątkiem pomocy szkoleniowej, pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka, pomocy na działalność badawczo-rozwojową, pomocy na ochronę środowiska oraz pomocy dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i pracowników niepełnosprawnych, w zakresie w jakim wymienione kategorie pomocy nie są objęte rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1857/2006;

c) pomocy wspierającej przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu produktów rolnych w następujących przypadkach: (i) kiedy wysokość pomocy ustalana jest na podstawie ceny lub ilości takich produktów nabytych od producentów surowców lub wprowadzonych na rynek przez przedsiębiorstwa objęte pomocą, lub (ii) kiedy przyznanie pomocy zależy od faktu jej przekazania w części lub w całości producentom surowców;

d) pomocy wspierającej działalność w sektorze węglowym, z wyjątkiem pomocy szkoleniowej, pomocy na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną oraz pomocy na ochronę środowiska;

e) pomocy regionalnej wspierającej działalność w sektorze hutnictwa żelaza i stali;

f) pomocy regionalnej wspierającej działalność w sektorze budownictwa okrętowego;

g) pomocy regionalnej wspierającej działalność w sektorze włókien syntetycznych.

4. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do programów pomocy regionalnej przeznaczonych dla konkretnych sektorów działalności gospodarczej w obszarze produkcji bądź usług. Programów dotyczących turystyki nie uważa się za przeznaczone dla konkretnych sektorów.

5. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do pomocy ad hoc przyznawanej dużym przedsiębiorstwom, z wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 1.

6. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:

a) programów pomocy, które nie wykluczają wyraźnie możliwości przekazania pomocy indywidualnej na rzecz przedsiębiorstwa, na którym ciąży obowiązek zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji uznającej pomoc za niezgodną z prawem i ze wspólnym rynkiem;

b) pomocy ad hoc na rzecz przedsiębiorstwa, na którym ciąży obowiązek zwrotu pomocy wynikający z wcześniejszej decyzji Komisji uznającej pomoc za niezgodną z prawem i ze wspólnym rynkiem;

c) pomocy dla zagrożonych przedsiębiorstw.

7. Dla celów ust. 6 lit. c), MŚP uważa się za zagrożone przedsiębiorstwo, jeżeli spełnia następujące warunki:

a) w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – jeżeli ponad połowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy; lub

b) w przypadku spółki, której przynajmniej niektórzy członkowie są w sposób nieograniczony odpowiedzialni za długi spółki – jeżeli ponad połowa jej kapitału według sprawozdania finansowego została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy; lub

c) bez względu na rodzaj spółki, jeżeli zgodnie z prawodawstwem krajowym podlega zbiorowemu postępowaniu w sprawie niewypłacalności.

Dla celów niniejszego rozporządzenia, MŚP, które działają krócej niż trzy lata nie uważa się za zagrożone odnośnie tego okresu, chyba, że MŚP spełnia warunek określony w akapicie pierwszym lit. c).

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia przyjmuje się następujące definicje:

1) „pomoc” oznacza każdy środek spełniający wszystkie kryteria, o których mowa w art. 87 ust. 1 Traktatu;

2) „program pomocy” oznacza każdy akt prawny, na podstawie którego, bez dodatkowych środków wykonawczych, można przyznać pomoc indywidualną przedsiębiorstwom, określonym w sposób ogólny w tym akcie, oraz każdy akt prawny, na podstawie którego przedsiębiorstwu lub przedsiębiorstwom można przyznać pomoc niezwiązaną z konkretnym projektem na czas nieokreślony i/lub o nieokreślonej wysokości;

3) „pomoc indywidualna” oznacza: a) pomoc ad hoc; oraz b) pomoc podlegającą zgłoszeniu na podstawie programu pomocy;

4) „pomoc ad hoc” oznacza pomoc indywidualną przyznawaną poza programem pomocy;

5) „intensywność pomocy” oznacza kwotę pomocy wyrażoną jako odsetek kosztów kwalifikowalnych;

6) „pomoc przejrzysta” oznacza pomoc, w przypadku której można dokładnie obliczyć z wyprzedzeniem ekwiwalent dotacji brutto bez konieczności przeprowadzania oceny ryzyka;

7) „małe i średnie przedsiębiorstwa” lub „MŚP” oznaczają przedsiębiorstwa spełniające kryteria, o których mowa w załączniku I;

8) „duże przedsiębiorstwa” oznaczają przedsiębiorstwa niespełniające kryteriów, o których mowa w załączniku I;

9) „obszary objęte pomocą” oznaczają regiony kwalifikujące się do objęcia pomocą regionalną zgodnie z mapą pomocy regionalnej zatwierdzoną dla danego państwa członkowskiego na lata 2007–2013;

10) „rzeczowe aktywa trwałe” oznaczają, bez uszczerbku dla przepisów art. 17 ust. 12, aktywa w postaci gruntów, budynków, zakładu, urządzeń i wyposażenia. W sektorze transportowym, środków transportu i urządzeń transportowych nie uznaje się za aktywa kwalifikujące się do pomocy, chyba że chodzi o pomoc regionalną i z wyłączeniem transportu drogowego i lotniczego;

11) „wartości niematerialne i prawne” oznaczają aktywa pochodzące z transferu technologii poprzez nabycie praw patentowych, licencji, know-how lub nieopatentowanej wiedzy technicznej;

12) „duży projekt inwestycyjny” oznacza inwestycję w środki trwałe, której koszty kwalifikowalne przekraczają 50 mln EUR, według obliczeń na podstawie cen i kursów wymiany obowiązujących w dniu przyznania pomocy;

13) „liczba pracowników” oznacza liczbę rocznych jednostek roboczych (RJR), to jest liczbę pracowników zatrudnionych na pełnych etatach w ciągu jednego roku, przy czym praca w niepełnym wymiarze godzin oraz praca sezonowa wyrażone są ułamkowymi częściami jednostek RJR;

14) „miejsca pracy powstałe bezpośrednio w wyniku realizacji projektu inwestycyjnego” oznaczają miejsca pracy związane z działalnością, której dotyczy inwestycja, w tym miejsca pracy utworzone w wyniku wzrostu stopnia wykorzystania zdolności produkcyjnych stworzonych wskutek inwestycji;

15) „koszty płacy” oznaczają pełen koszt, jaki faktycznie ponosi beneficjent pomocy z tytułu zatrudnienia pracowników i obejmują: a) wynagrodzenie brutto, przed opodatkowaniem; b) składki obowiązkowe, takie jak składki na ubezpieczenie społeczne; oraz c) koszty opieki nad dziećmi i nad rodzicami;

16) „pomoc inwestycyjna i na zatrudnienie dla MŚP” oznacza pomoc spełniającą warunki, o których mowa w art. 15;

17) „pomoc inwestycyjna” oznacza regionalną pomoc inwestycyjną i pomoc na zatrudnienie zgodnie z art. 13, pomoc inwestycyjną i pomoc na zatrudnienie dla MŚP zgodnie z art. 15 oraz pomoc inwestycyjną na ochronę środowiska zgodnie z art. 18–23;

18) „pracownik znajdujący się w szczególnie niekorzystnej sytuacji” oznacza każdą osobę, która: a) jest bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie ostatnich sześciu miesięcy; lub b) nie ma wykształcenia ponadgimnazjalnego lub zawodowego (ISCED 3); lub c) jest w wieku ponad 50 lat; lub d) jest osobą dorosłą mieszkającą samotnie, mającą na utrzymaniu co najmniej jedną osobę; lub e) pracuje w sektorze lub zawodzie w państwie członkowskim, w którym dysproporcja kobiet i mężczyzn jest co najmniej o 25 % większa niż średnia dysproporcja we wszystkich sektorach gospodarki w tym państwie członkowskim i należy do tej grupy stanowiącej mniejszość; lub f) jest członkiem mniejszości etnicznej w państwie członkowskim, który w celu zwiększenia szans na uzyskanie dostępu do stałego zatrudnienia musi poprawić znajomość języka, uzupełnić szkolenia zawodowe lub zwiększyć doświadczenie zawodowe;

19) „pracownik znajdujący się w bardzo niekorzystnej sytuacji” oznacza każdą osobę, która jest bezrobotna przez co najmniej 24 miesiące;

20) „pracownik niepełnosprawny” oznacza każdą osobę, a) która została uznana za osobę niepełnosprawną na mocy prawa krajowego; lub b) u której rozpoznano ograniczenie wynikające z upośledzenia sprawności fizycznej, umysłowej lub psychicznej;

21) „zatrudnienie chronione” oznacza zatrudnienie w przedsiębiorstwie, w którym co najmniej 50 % pracowników jest niepełnosprawnych;

22) „produkt rolny” oznacza: a) produkty wymienione w załączniku I do Traktatu, z wyjątkiem produktów rybołówstwa i akwakultury objętych rozporządzeniem (WE) nr 104/2000; b) produkty objęte kodami CN 4502, 4503 i 4504 (korek i artykuły z korka); c) produkty mające imitować lub zastępować mleko i przetwory mleczne, o których mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1234/2007 ( 25 );

23) „przetwarzanie produktu rolnego” oznacza czynności dokonywane na produkcie rolnym, w wyniku których powstaje produkt będący również produktem rolnym, z wyjątkiem czynności wykonywanych w gospodarstwach, niezbędnych do przygotowania produktów zwierzęcych lub roślinnych do pierwszej sprzedaży;

24) „obrót produktem rolnym” oznacza przechowywanie lub wystawianie produktu w celu sprzedaży, oferowanie go na sprzedaż, dostawę lub każdy inny sposób wprowadzania produktu na rynek, z wyjątkiem jego pierwszej sprzedaży przez producenta surowców na rzecz podmiotów zajmujących się odsprzedażą lub przetwórstwem oraz czynności przygotowujących produkt do pierwszej sprzedaży; sprzedaż produktu przez producenta surowców konsumentowi końcowemu uznaje się za wprowadzanie do obrotu, jeśli następuje w odpowiednio wydzielonym do tego celu miejscu;

25) „turystyka” obejmuje następujące obszary działalności zgodnie z klasyfikacją NACE Rev. 2: a) NACE 55: Zakwaterowanie; b) NACE 56: Działalność usługowa związana z wyżywieniem; c) NACE 79: Działalność organizatorów turystyki, pośredników i agentów turystycznych oraz pozostała działalność usługowa w zakresie rezerwacji i działalności z nią związane; d) NACE 90: Działalność twórcza związana z kulturą i rozrywką; e) NACE 91: Działalność bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostała działalność związana z kulturą; f) NACE 93: Działalność sportowa, rozrywkowa i rekreacyjna;

26) „zaliczka zwrotna” oznacza pożyczkę na realizację projektu, wypłacaną w jednej lub kilku ratach, której warunki spłaty zależą od wyników realizacji projektu badawczo-rozwojowo-innowacyjnego;

27) „kapitał podwyższonego ryzyka” oznacza finansowanie kapitałowe lub quasi-kapitałowe zapewniane przedsiębiorstwom na początkowych etapach rozwoju (faza zalążkowa, rozruch i ekspansja);

28) „nowe przedsiębiorstwo utworzone przez kobietę” oznacza małe przedsiębiorstwo spełniające następujące warunki: a) jedna lub więcej kobiet jest w posiadaniu co najmniej 51 % kapitału danego małego przedsiębiorstwa lub są one zarejestrowane jako właścicielki danego małego przedsiębiorstwa; oraz b) osobą odpowiedzialną za zarządzanie danym małym przedsiębiorstwem jest kobieta;

29) „sektor hutnictwa żelaza i stali” oznacza wszystkie działania związane z produkcją co najmniej jednego z poniższych produktów: a) surówka i stopy żelaza: surówka do produkcji stali, surówka odlewnicza i inna surówka, surówka zwierciadlista oraz stal żelazowo-manganowa wysokowęglowa, bez innych stopów żelaza; b) produkty z żelaza surowe lub półprodukty, stal węglowa lub stal specjalna: stal ciekła odlewana lub nieodlewana we wlewki, wraz z wlewkami do kucia, półprodukty: kęsiska kwadratowe, kęsy i kęsiska płaskie; blachówka i blachówka do wyrobu blachy białej; szerokie zwoje walcowane na gorąco, z wyjątkiem produkcji stali ciekłej do odlewów z małych i średnich odlewni; c) obrabiane na gorąco produkty z żelaza, stal węglowa lub stal specjalna: szyny, podkłady, nakładki stykowe, podkładki pod szyny, dwuteowniki, kształtowniki o dużym przekroju 80 mm i więcej, kształtowniki grodzicowe, pręty i kształtowniki o przekroju do 80 mm i elementy płaskie do 150 mm, walcówka, rury o przekroju okrągłym i prostokątnym, taśmy i blachy walcowane na gorąco (wraz z taśmą rurową), blacha gruba walcowana na gorąco (powleczona lub nie), blacha cienka i gruba o grubości 3 mm i więcej, uniwersalna blacha gruba o grubości 150 mm i więcej, z wyjątkiem drutu i wyrobów z drutu, prętów ciągnionych i szlifowanych lub polerowanych oraz odlewów żeliwnych; d) produkty wykończone na zimno: blacha biała, blacha biała matowa, blacha czarna, blacha ocynkowana, inne blachy powlekane, blacha walcowana na zimno, blacha elektrotechniczna i taśma na blachę białą, blacha gruba walcowana na zimno, w zwojach i w pasach; e) rury: wszystkie rury stalowe bez szwu, rury stalowe spawane o przekroju większym niż 406,4 mm;

30) „sektor włókien syntetycznych” oznacza: a) ekstruzję/teksturyzację wszystkich głównych rodzajów włókien oraz przędzy na bazie poliestru, poliamidu, akrylu lub polipropylenu, niezależnie od ich końcowego przeznaczenia; lub b) polimeryzację (w tym także polikondensację), gdy stanowi ona integralny element ekstruzji na poziomie wykorzystywanych urządzeń; lub c) każdy dodatkowy proces związany z jednoczesną instalacją mocy produkcyjnych do ekstruzji/teksturyzacji przez przyszłego beneficjenta lub przez inne przedsiębiorstwo z grupy, do której należy beneficjent, który to proces, w ramach danej działalności gospodarczej, jest zintegrowany z taką zdolnością produkcyjną na poziomie wykorzystanych urządzeń.

Artykuł 3

Warunki wyłączenia

1. Programy pomocy spełniające wszystkie warunki przewidziane w rozdziale I oraz w odpowiednich przepisach rozdziału II niniejszego rozporządzenia są zgodne ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączone z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile każda pomoc indywidualna przyznana w ramach takiego programu spełnia wszystkie warunki niniejszego rozporządzenia, a program zawiera wyraźne odesłanie do niniejszego rozporządzenia przez zamieszczenie jego tytułu i danych dotyczących publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2. Pomoc indywidualna udzielana w ramach programu, o którym mowa w ust. 1, jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile pomoc taka spełnia wszystkie warunki przewidziane w rozdziale I oraz w odpowiednich przepisach rozdziału II niniejszego rozporządzenia, a indywidualny środek pomocy zawiera wyraźne odesłanie do odpowiednich przepisów niniejszego rozporządzenia przez przywołanie odpowiednich przepisów, tytułu niniejszego rozporządzenia i danych dotyczących jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

3. Pomoc ad hoc spełniająca wszystkie warunki przewidziane w rozdziale I oraz w odpowiednich przepisach rozdziału II niniejszego rozporządzenia jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, pod warunkiem że zawiera wyraźne odesłanie do odpowiednich przepisów niniejszego rozporządzenia przez przywołanie odpowiednich przepisów, tytułu niniejszego rozporządzenia i danych dotyczących jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Intensywność pomocy i koszty kwalifikowalne

1. Do celów obliczania intensywności pomocy stosuje się kwoty przed potrąceniem podatku lub innych opłat. W przypadkach, gdy pomoc udzielana jest w formie innej niż dotacja jako kwotę pomocy przyjmuje się ekwiwalent dotacji. Wartość pomocy wypłacanej w kilku ratach jest dyskontowana na dzień jej przyznania. Jako stopę procentową stosowaną do dyskontowania stosuje się stopę referencyjną mającą zastosowanie w momencie przyznania pomocy.

2. W przypadkach gdy pomoc udzielana jest w postaci zwolnień podatkowych lub obniżenia podatków należnych w przyszłości, z zastrzeżeniem przestrzegania określonej intensywności pomocy zdefiniowanej w postaci ekwiwalentu dotacji brutto, dyskontowanie rat pomocy następuje na podstawie stóp referencyjnych obowiązujących w czasie, gdy poszczególne przywileje podatkowe stają się skuteczne.

3. Dokumentacja dotycząca kosztów kwalifikowalnych jest klarowna i rozpisana na poszczególne pozycje.

Artykuł 5

Przejrzystość pomocy

1. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie wyłącznie do pomocy przejrzystej.

Za przejrzyste uznaje się w szczególności następujące kategorie pomocy:

a) pomoc w formie dotacji oraz dopłat do oprocentowania;

b) pomoc w formie pożyczek, gdzie ekwiwalent dotacji brutto oblicza się na podstawie stopy referencyjnej obowiązującej w dniu przyznania pomocy;

c) pomoc w formie programów gwarancyjnych: (i) gdzie metoda obliczania ekwiwalentu dotacji brutto została zaakceptowana po uprzednim zgłoszeniu jej Komisji w kontekście stosowania niniejszego rozporządzenia lub rozporządzenia (WE) nr 1628/2006, a zaakceptowana metoda wyraźnie odnosi się do tego rodzaju gwarancji i tego rodzaju transakcji podstawowych, jakie w danym przypadku wchodzą w grę; lub (ii) jeżeli beneficjentem jest małe lub średnie przedsiębiorstwo i ekwiwalent dotacji brutto obliczono na podstawie bezpiecznych stawek, o których mowa w obwieszczeniu Komisji w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy państwowej w formie gwarancji;

d) pomoc w formie środków fiskalnych, gdzie środek przewiduje pewien maksymalny poziom, tak aby nie przekroczono poziomu mającego zastosowanie.

2. Następujących kategorii pomocy nie uznaje się za przejrzyste:

a) pomocy w formie dokapitalizowania, bez uszczerbku dla przepisów szczególnych dotyczących kapitału podwyższonego ryzyka;

b) pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka, z wyjątkiem pomocy spełniającej warunki art. 29.

3. Pomoc w formie zaliczek zwrotnych uznaje się za przejrzystą tylko wówczas, gdy całkowita kwota zaliczki nie przekracza poziomów mających zastosowanie zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Jeśli poziom wyrażony jest jako intensywność pomocy, wówczas całkowita kwota zaliczki zwrotnej, wyrażona jako odsetek kosztów kwalifikowalnych, nie przekracza intensywności pomocy mającej zastosowanie w danym przypadku.

Artykuł 6

Progi pomocy indywidualnej powodujące obowiązek powiadomienia

1. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do żadnej pomocy indywidualnej, przyznanej ad hoc lub w ramach programu pomocy, której ekwiwalent dotacji brutto przekracza następujące progi:

a) w przypadku pomocy inwestycyjnej i pomocy na zatrudnienie dla MŚP: 7,5 mln EUR dla jednego przedsiębiorstwa na jeden projekt inwestycyjny;

b) w przypadku pomocy inwestycyjnej na ochronę środowiska: 7,5 mln EUR dla jednego przedsiębiorstwa na jeden projekt inwestycyjny;

c) w przypadku pomocy na rzecz MŚP na usługi doradcze: 2 mln EUR dla jednego przedsiębiorstwa na jeden projekt;

d) w przypadku pomocy na udział MŚP w targach: 2 mln EUR dla jednego przedsiębiorstwa na jeden projekt;

e) w przypadku pomocy na projekty badawczo-rozwojowe i studia wykonalności: (i) jeżeli projekt obejmuje głównie badania podstawowe: 20 milionów EUR dla jednego przedsiębiorstwa na jeden projekt/studium wykonalności; (ii) jeżeli projekt obejmuje głównie badania przemysłowe: 10 milionów EUR dla jednego przedsiębiorstwa na jeden projekt/studium wykonalności; (iii) dla wszystkich innych projektów: 7,5 mln EUR dla jednego przedsiębiorstwa na jeden projekt/studium wykonalności; (iv) w przypadku projektów EUREKA kwoty określone w punktach (i), (ii) i (iii) ulegają podwojeniu;

f) w przypadku pomocy na pokrycie kosztów praw własności przemysłowej dla MŚP: 5 mln EUR dla jednego przedsiębiorstwa na jeden projekt;

g) w przypadku pomocy szkoleniowej: 2 mln EUR na jeden projekt szkoleniowy;

h) w przypadku pomocy na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji: 5 mln EUR dla jednego przedsiębiorstwa rocznie;

i) w przypadku pomocy na zatrudnienie pracowników niepełnosprawnych obejmującej pokrycie kosztów płacy: 10 mln EUR dla jednego przedsiębiorstwa rocznie;

j) w przypadku pomocy w formie rekompensaty dodatkowych kosztów związanych z zatrudnieniem pracowników niepełnosprawnych: 10 mln EUR dla jednego przedsiębiorstwa rocznie.

Do celów określenia odpowiedniego progu mającego zastosowanie do pomocy na projekty badawczo-rozwojowe i studia wykonalności zgodnie z lit. e) uznaje się, że projekt obejmuje „głównie” badania podstawowe lub „głównie” badania przemysłowe, jeśli działania należące odpowiednio do kategorii badań podstawowych lub badań przemysłowych pochłaniają ponad połowę kosztów kwalifikowalnych projektu. Jeśli określenie przeważającego charakteru projektu na podstawie tych kategorii jest niemożliwe, zastosowanie ma niższy próg.

2. Regionalna pomoc inwestycyjna na duże projekty inwestycyjne podlega zgłoszeniu Komisji, jeśli całkowita kwota pomocy ze wszystkich źródeł przekracza 75 % maksymalnej kwoty pomocy, jaką otrzymałaby inwestycja, której koszty kwalifikowalne wynoszą 100 mln EUR, przy zastosowaniu standardowego progu pomocy obowiązującego w przypadku dużych przedsiębiorstw zgodnie z zatwierdzoną mapą pomocy regionalnej w dniu przyznania pomocy.

Artykuł 7

Kumulacja

1. Do celów ustalenia, czy przestrzegane są określone w art. 6 progi pomocy indywidualnej powodujące obowiązek powiadomienia oraz określone w Rozdziale II progi maksymalnej intensywności pomocy, uwzględnia się całkowitą kwotę pomocy ze środków publicznych dla projektu lub działań objętych pomocą, niezależnie od tego, czy pomoc pochodzi ze źródeł lokalnych, regionalnych, krajowych czy wspólnotowych.

2. Pomoc wyłączoną na mocy niniejszego rozporządzenia można kumulować z inną pomocą wyłączoną na mocy niniejszego porozumienia pod warunkiem, że oba środki pomocy dotyczą różnych, możliwych do określenia, kosztów kwalifikowalnych.

3. Pomocy wyłączonej na mocy niniejszego rozporządzenia nie można kumulować z żadną inną pomocą wyłączoną na mocy niniejszego rozporządzenia ani z pomocą de minimis spełniającą warunki, o których mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1998/2006 ( 26 ), ani z inną pomocą finansowaną przez Wspólnotę w odniesieniu do tych samych – częściowo lub w całości – kosztów kwalifikowalnych, jeżeli wynikiem tej kumulacji byłoby przekroczenie najwyższego progu intensywności pomocy lub kwoty pomocy mającej zastosowanie do tej pomocy na mocy niniejszego rozporządzenia.

4. Tytułem odstępstwa od przepisów ust. 3, pomoc dla pracowników niepełnosprawnych, zgodnie z art. 41 i 42, można kumulować z pomocą wyłączoną na mocy niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowalnych, przekraczając najwyższe progi mające zastosowanie na mocy niniejszego rozporządzenia pod warunkiem, że w wyniku tej kumulacji intensywność pomocy nie przekroczy 100 % odpowiednich kosztów w okresie zatrudnienia danych pracowników.

5. W odniesieniu do kumulacji środków pomocy wyłączonych na mocy niniejszego rozporządzenia, w których można określić koszty kwalifikowalne, oraz środków pomocy wyłączonych na mocy niniejszego rozporządzenia, w których nie można określić kosztów kwalifikowalnych, mają zastosowanie następujące warunki:

a) w przypadku przedsiębiorstwa, które otrzymało pomoc w ramach środka pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka w rozumieniu art. 29, i które w ciągu trzech lat od pierwszej inwestycji z udziałem kapitału podwyższonego ryzyka ubiega się o pomoc w zakresie stosowania niniejszego rozporządzenia, odpowiednie progi pomocy lub maksymalne kwoty dopuszczalne na mocy niniejszego rozporządzenia zasadniczo zmniejsza się o 50 %, a w przypadku przedsiębiorstw działających na obszarach objętych pomocą o 20 %. Kwota zmniejszenia pomocy nie przekracza całkowitej kwoty otrzymanego kapitału podwyższonego ryzyka. Zmniejszenie nie ma zastosowania do pomocy na działalność badawczą, rozwojową i innowacyjną objętej wyłączeniem na mocy art. 31–37;

b) pomocy dla młodych innowacyjnych przedsiębiorstw nie można kumulować, w ciągu pierwszych trzech lat od jej przyznania, z inną pomocą wyłączoną na mocy niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem pomocy wyłączonej na mocy art. 29 oraz pomocy wyłączonej na mocy art. 31–37.

Artykuł 8

Efekt zachęty

1. Wyłączenie na mocy niniejszego rozporządzenia ma zastosowanie wyłącznie do pomocy wywołującej efekt zachęty.

2. Uznaje się, że pomoc przyznana MŚP i objęta niniejszym rozporządzeniem wywołuje efekt zachęty, jeśli beneficjent przed rozpoczęciem prac nad projektem lub działaniem złożył do danego państwa członkowskiego wniosek o przyznanie pomocy.

3. Uznaje się, że pomoc przyznana dużym przedsiębiorstwom i objęta niniejszym rozporządzeniem wywołuje efekt zachęty jeśli oprócz spełnienia warunku określonego w ust. 2, państwo członkowskie, przed przyznaniem pomocy indywidualnej, sprawdziło, że dokumentacja przygotowana przez beneficjenta zakłada spełnienie jednego lub więcej z poniższych kryteriów:

a) znaczące zwiększenie rozmiaru projektu/działania dzięki środkowi pomocy;

b) znaczące zwiększenie zasięgu projektu/działania dzięki środkowi pomocy;

c) znaczące zwiększenie całkowitej kwoty wydanej przez beneficjenta na projekt/działanie dzięki środkowi pomocy;

d) znaczące przyspieszenie zakończenia projektu lub działania;

e) w przypadku regionalnej pomocy inwestycyjnej, o której mowa w art. 13, fakt, że w przypadku braku pomocy projekt nie zostałby zrealizowany w danym obszarze objętym pomocą.

4. Warunki, o których mowa w ust. 2 i 3, nie mają zastosowania do środków fiskalnych, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a) środek fiskalny daje uprawnienia do uzyskania pomocy zgodnie z obiektywnymi kryteriami i bez korzystania ze swobody decyzyjnej przez państwo członkowskie; oraz

b) środek fiskalny przyjęto przed rozpoczęciem jakichkolwiek działań dotyczących realizacji projektu lub działań objętych pomocą. Ten warunek nie ma zastosowania w przypadku kolejnych wersji programu pomocy fiskalnej.

5. W odniesieniu do pomocy na rekompensatę dodatkowych kosztów zatrudnienia pracowników niepełnosprawnych zgodnie z art. 42, warunki określone w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu uznaje się za spełnione, jeżeli spełnione są warunki, o których mowa w art. 42 ust. 3.

W odniesieniu do pomocy w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji oraz pomoc w formie subsydiów płacowych na zatrudnienie pracowników niepełnosprawnych zgodnie z art. 40 i 41, warunki określone w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu uznaje się za spełnione, jeżeli pomoc prowadzi do zwiększenia liczby netto zatrudnionych pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji/pracowników niepełnosprawnych.

W odniesieniu do pomocy na ochronę środowiska w formie ulg podatkowych zgodnie z art. 25, warunki określone w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu uznaje się za spełnione.

W odniesieniu do pomocy w formie kapitału podwyższonego ryzyka zgodnie z art. 29, warunki określone w ust. 2 uznaje się za spełnione.

6. W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 2 i 3, cały środek pomocy nie jest objęty wyłączeniem na mocy niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 9

Przejrzystość

1. W terminie 20 dni roboczych od wejścia w życie programu pomocy lub przyznania pomocy ad hoc, podlegających wyłączeniu na mocy niniejszego rozporządzenia, państwo członkowskie przesyła Komisji informacje zbiorcze dotyczące takiego środka pomocy. Informacje te przesyłane są do Komisji drogą elektroniczną z wykorzystaniem odpowiedniego programu komputerowego udostępnionego przez Komisję, w formie przewidzianej w załączniku III.

Komisja niezwłocznie potwierdza otrzymanie informacji zbiorczych.

Komisja publikuje informacje zbiorcze w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz na stronie internetowej Komisji.

2. Po wejściu w życie programu pomocy lub przyznaniu pomocy ad hoc, objętych wyłączeniem zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, dane państwo członkowskie publikuje w Internecie pełen tekst takiego środka pomocy. W przypadku programu pomocy w tekście tym określone są warunki przewidziane w ustawodawstwie krajowym zapewniające przestrzeganie odnośnych przepisów niniejszego rozporządzenia. Państwo członkowskie zapewnia dostępność pełnego tekstu środka pomocy w Internecie przez cały okres obowiązywania środka pomocy. W informacjach zbiorczych przekazanych przez dane państwo członkowskie zgodnie z ust. 1 podany jest bezpośredni adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy.

3. W przypadku przyznawania pomocy indywidualnej objętej wyłączeniem zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, z wyjątkiem pomocy w formie środków fiskalnych, dokument będący podstawą przyznania pomocy zawiera wyraźne odesłanie do konkretnych, dotyczących go przepisów rozdziału II, do ustawodawstwa krajowego gwarantującego przestrzeganie odnośnych przepisów niniejszego rozporządzenia oraz odniesienie do adresu internetowego pełnego tekstu środka pomocy.

4. Bez uszczerbku dla zobowiązań przewidzianych w ust. 1–3, w przypadku przyznania pomocy indywidualnej w ramach istniejącego programu pomocy na projekty badawczo-rozwojowe objęte art. 31, gdzie kwota tej pomocy przekracza 3 mln EUR, oraz w przypadku przyznania indywidualnej regionalnej pomocy inwestycyjnej na podstawie istniejącego programu pomocy dla dużych projektów inwestycyjnych, która nie podlega obowiązkowi indywidualnego zgłoszenia zgodnie z art. 6, w ciągu 20 dni roboczych od dnia przyznania pomocy przez właściwe organy, państwo członkowskie przesyła Komisji wymagane informacje zbiorcze, korzystając ze standardowego formularza zamieszczonego w załączniku II i za pośrednictwem odpowiedniego programu komputerowego udostępnionego przez Komisję.

Artykuł 10

Monitorowanie

1. Komisja regularnie monitoruje środki pomocy, o których została poinformowana zgodnie z art. 9.

2. Państwa członkowskie przechowują szczegółową dokumentację dotyczącą każdej pomocy indywidualnej lub programu pomocy wyłączonego na mocy niniejszego rozporządzenia. Zawiera ona wszystkie informacje niezbędne do stwierdzenia, że spełnione są warunki określone w niniejszym rozporządzeniu, w tym także informacje na temat statusu spółki, w przypadku której prawo do pomocy lub premii zależy od jej przynależności do kategorii małych i średnich przedsiębiorstw, informacje o efekcie zachęty wywołanym przez dany środek pomocy oraz informacje umożliwiające ustalenie dokładnej kwoty kosztów kwalifikowalnych do celów stosowania niniejszego rozporządzenia.

Dokumentację dotyczącą pomocy indywidualnej przechowuje się przez 10 lat od daty przyznania pomocy. Dokumentację dotyczącą programu pomocy przechowuje się przez 10 lat od daty przyznania ostatniej pomocy indywidualnej w ramach takiego programu.

3. Na pisemny wniosek, państwo członkowskie przekazuje Komisji w terminie 20 dni roboczych lub takim dłuższym terminie, jaki ustalono we wniosku, wszelkie informacje, które Komisja uzna za niezbędne do monitorowania tego, jak stosowane jest niniejsze rozporządzenie.

Jeżeli dane państwo członkowskie nie przekaże wymaganych informacji w terminie ustalonym przez Komisję lub innym wspólnie uzgodnionym terminie, lub jeżeli przekazane informacje okażą się niekompletne, Komisja wysyła upomnienie wraz z nowym terminem ich przekazania. Jeśli pomimo wysłanego upomnienia dane państwo członkowskie nie przekaże wymaganych informacji, Komisja może, po umożliwieniu państwu członkowskiemu przedstawienia swojego stanowiska, przyjąć decyzję, zgodnie z którą w przyszłości wszystkie środki pomocy lub ich część, do których ma zastosowanie niniejsze rozporządzenie, będą objęte wymogiem zgłoszenia do Komisji zgodnie z art. 88 ust. 3 Traktatu.

Artykuł 11

Sprawozdania roczne

Zgodnie z rozdziałem III rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 ( 27 ), państwa członkowskie sporządzają sprawozdania w formie elektronicznej na temat stosowania niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do całego roku lub każdej części roku obowiązywania niniejszego rozporządzenia. W takim sprawozdaniu rocznym podaje się również adres internetowy pełnego tekstu środka pomocy.

Artykuł 12

Szczególne warunki mające zastosowanie do pomocy inwestycyjnej

1. Aby koszt inwestycji został uznany za kwalifikowalny do celów niniejszego rozporządzenia, inwestycja powinna obejmować:

a) inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowej jednostki, rozbudową istniejącej jednostki, dywersyfikacją produkcji jednostki poprzez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącej jednostki; lub

b) nabycie środków trwałych bezpośrednio związanych z jednostką, która została zamknięta lub zostałaby zamknięta, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym środki nabywane są przez niezależnego inwestora. W przypadku przekazania małego przedsiębiorstwa rodzinie pierwotnego właściciela (pierwotnych właścicieli) lub byłym pracownikom warunek nabycia środków przez niezależnego inwestora nie ma zastosowania.

Samo nabycie akcji lub udziałów przedsiębiorstwa nie jest uważane za inwestycję.

2. Aby wartości niematerialne i prawne zostały uznane za koszt kwalifikowalny do celów niniejszego rozporządzenia, spełniają one wszystkie następujące warunki:

a) korzysta się z nich wyłącznie w przedsiębiorstwie otrzymującym pomoc. W przypadku regionalnej pomocy inwestycyjnej korzysta się z nich wyłącznie w jednostce otrzymującej pomoc;

b) traktuje się je jako aktywa podlegające amortyzacji;

c) nabywane są od osób trzecich na warunkach rynkowych, przy czym kupujący nie sprawuje kontroli nad sprzedającym w rozumieniu art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 ( 28 ), ani odwrotnie;

d) w przypadku pomocy inwestycyjnej dla MŚP wchodzą one w skład aktywów przedsiębiorstwa przynajmniej przez trzy lata. W przypadku regionalnej pomocy inwestycyjnej wchodzą w skład aktywów przedsiębiorstwa i pozostają w jednostce otrzymującej pomoc przez co najmniej pięć lat albo, w przypadku MŚP, trzy lata.

3. Aby koszt nowych miejsc pracy powstałych bezpośrednio w wyniku realizacji projektu inwestycyjnego został uznany za kwalifikowalny do celów niniejszego rozporządzenia, takie miejsca pracy spełniają wszystkie następujące warunki:

a) miejsca pracy powstają w okresie trzech lat od daty zakończenia inwestycji;

b) projekt inwestycyjny prowadzi do wzrostu netto liczby zatrudnionych w danej jednostce w porównaniu ze średnią za poprzednie dwanaście miesięcy;

c) powstałe miejsca pracy są utrzymane przez okres co najmniej pięciu lat w przypadku dużych przedsiębiorstw i co najmniej trzech lat w przypadku MŚP.







ROZDZIAŁ II

PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE RÓŻNYCH KATEGORII POMOCY







SEKCJA 1

Pomoc regionalna

Artykuł 13

Regionalna pomoc inwestycyjna i pomoc na zatrudnienie

1. Programy regionalnej pomocy inwestycyjnej i pomocy na zatrudnienie są zgodne ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączone z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są wszystkie warunki, o których mowa w niniejszym artykule.

Pomoc ad hoc, która jest tylko uzupełnieniem pomocy przyznanej w ramach programów regionalnej pomocy inwestycyjnej i pomocy na zatrudnienie i która nie przekracza 50 % całkowitej kwoty pomocy przyznanej danej inwestycji, jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnia wszystkie warunki, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu.

2. Pomoc przyznaje się w regionach kwalifikujących się do pomocy regionalnej zgodnie z mapą pomocy regionalnej zatwierdzoną dla danego państwa członkowskiego na lata 2007–2013. Inwestycja musi być utrzymana w regionie otrzymującym pomoc przez co najmniej pięć lat lub, w przypadku MŚP, co najmniej trzy lata od dnia zakończenia jej realizacji. Powyższa zasada nie wyklucza wymiany przestarzałych instalacji lub sprzętu w związku z szybkim rozwojem technologicznym pod warunkiem, że działalność gospodarcza zostanie utrzymana w danym regionie przez minimalny wymagany okres.

3. Intensywność pomocy wyrażona w postaci ekwiwalentu dotacji brutto nie przekracza progu pomocy regionalnej obowiązującego w dniu przyznania pomocy w danym regionie objętym pomocą.

4. Z wyjątkiem pomocy przyznanej na rzecz dużych projektów inwestycyjnych i pomocy regionalnej dla sektora transportowego progi ustalone w ust. 3 mogą zostać podniesione o 20 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz małego przedsiębiorstwa i o 10 punktów procentowych w przypadku pomocy na rzecz średniego przedsiębiorstwa.

5. Progi ustalone w ust. 3 mają zastosowanie do intensywności pomocy obliczonej albo jako odsetek kwalifikowalnych kosztów inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, albo jako odsetek kosztów płacy pracownika za okres dwóch lat dla miejsc pracy powstałych bezpośrednio w wyniku realizacji projektu inwestycyjnego, albo jako kombinacja dwóch powyższych metod pod warunkiem, że pomoc nie przekracza najbardziej korzystnej kwoty będącej wynikiem zastosowania jednej z dwóch metod obliczania.

6. Jeśli pomoc jest obliczana na podstawie kosztów inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne lub kosztów ponoszonych w związku z przejęciem przedsiębiorstwa, wkład finansowy beneficjenta musi wynosić co najmniej 25 % kosztów kwalifikowalnych i pochodzić ze środków własnych albo finansowania zewnętrznego, bez udziału środków publicznych. Jeśli jednak próg maksymalnej intensywności pomocy zatwierdzonej zgodnie z krajową mapą pomocy regionalnej dla danego państwa członkowskiego, podniesiony zgodnie z ust. 4, przekroczy 75 %, wówczas wkład finansowy beneficjenta jest odpowiednio mniejszy. Jeśli pomoc jest obliczana na podstawie kosztów inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, zastosowanie mają również warunki ustalone w ust. 7.

7. W przypadku przejęcia jednostki uwzględnia się jedynie koszty nabycia aktywów od osób trzecich, o ile transakcję przeprowadzono na warunkach rynkowych. W przypadku, gdy nabyciu towarzyszy inna inwestycja, wydatki z nią związane powiększają koszty nabycia.

Koszty związane z nabyciem aktywów objętych najmem/dzierżawą, innych niż grunty i budynki, uwzględnia się jedynie w przypadku, gdy najem/dzierżawa ma postać leasingu finansowego oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu/dzierżawy. W odniesieniu do najmu/dzierżawy gruntów i budynków najem/dzierżawa musi trwać przez okres co najmniej pięciu lat od przewidywanego terminu zakończenia projektu inwestycyjnego lub trzech lat w przypadku MŚP.

Nabywane aktywa są aktywami nowymi, przy czym zasada ta nie dotyczy MŚP oraz przejęć. W przypadku przejęć odejmuje się aktywa, na których nabycie przyznano pomoc zanim nastąpiło przejęcie. W przypadku MŚP istnieje możliwość uwzględnienia pełnych kosztów inwestycji w wartości niematerialne i prawne. W przypadku dużych przedsiębiorstw koszty takie są kwalifikowalne jedynie do wysokości 50 % całkowitych kosztów inwestycji kwalifikowalnych na dany projekt.

8. W przypadku obliczania pomocy na podstawie kosztów płacy miejsca pracy muszą być bezpośrednim wynikiem realizacji projektu inwestycyjnego.

9. Tytułem odstępstwa od przepisów ust. 3 i 4 progi maksymalnej intensywności pomocy na inwestycje dotyczące przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych można ustalić na poziomie:

a) 50 % inwestycji kwalifikowalnych w regionach kwalifikujących się do objęcia pomocą na mocy art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu oraz 40 % inwestycji kwalifikowalnych w innych regionach kwalifikujących się do objęcia pomocą regionalną zgodnie z mapą pomocy regionalnej zatwierdzoną dla danego państwa członkowskiego na lata 2007–2013, jeśli beneficjentem jest MŚP;

b) 25 % inwestycji kwalifikowalnych w regionach kwalifikujących się do objęcia pomocą na mocy art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu oraz 20 % inwestycji kwalifikowalnych w innych regionach kwalifikujących się do objęcia pomocą regionalną zgodnie z mapą pomocy regionalnej zatwierdzoną dla danego państwa członkowskiego na lata 2007–2013, jeśli beneficjent zatrudnia mniej niż 750 pracowników, a/lub jego obroty nie przekraczają 200 mln EUR na podstawie obliczeń wykonanych zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

10. Dla uniknięcia sytuacji, w której duży projekt inwestycyjny zostałby sztucznie podzielony na podprojekty, duży projekt inwestycyjny uznaje się za jednostkowy projekt inwestycyjny, jeśli inwestycja prowadzona jest na przestrzeni trzech lat przez tę samą firmę lub te same firmy i składają się ze środków trwałych połączonych w sposób ekonomicznie niepodzielny.

Artykuł 14

Pomoc dla nowo utworzonych małych przedsiębiorstw

1. Programy pomocy na rzecz nowo utworzonych małych przedsiębiorstw są zgodne ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i wyłączone z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, o ile spełnione są warunki, o których mowa w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu.

2. Beneficjentem je