ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1981D0121 — PL — 12.07.2005 — 010.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DECYZJA RADY z dnia 3 marca 1981 r. w sprawie przyznawania dodatków dziennych i zwrotu kosztów podróży członkom Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, ich zastępcom i biegłym (81/121/EWG) (Dz.U. L 067, 12.3.1981, p.29)

zmienione przez:







(*) Akt ten nie został nigdy opublikowany w języku polskim.









▼B

DECYZJA RADY

z dnia 3 marca 1981 r.

w sprawie przyznawania dodatków dziennych i zwrotu kosztów podróży członkom Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, ich zastępcom i biegłym

(81/121/EWG)







RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Jedną Radę i Jedną Komisję Wspólnot Europejskich, w szczególności jego art. 6, a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: należy ustanowić procedury przyznawania dodatków dziennych i zwrotu kosztów podróży członkom Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, ich zastępcom i biegłym w rozumieniu regulaminu wewnętrznego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 13 czerwca 1974 r. ( 1 ), zmienionego dnia 22 lipca 1980 r. ( 2 ), PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:







Artykuł 1

Członkowie Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, ich zastępcy i biegli mają prawo do dziennych dodatków za czas spędzony na posiedzeniach i w podróży oraz do zwrotu kosztów podróży, zgodnie z poniższymi przepisami.

▼M9

Artykuł 2

1. Dzienna dieta za dzień w podróży wynosi:

— 130 EUR dla członków i zastępców członków.

2. Dzienna dieta za dzień posiedzenia wynosi:

— 208 EUR dla członków i zastępców członków.

3. W przypadku przedstawienia przez osobę uprawnioną wystarczającego dowodu poniesienia kosztów noclegu w miejscu pracy, otrzymuje ona dodatkową dietę dzienną w wysokości 30 EUR.

▼B

Artykuł 3

1. Czas brany pod uwagę przy zwrocie kosztów podróży ustala się na podstawie liczby dni podróży tam i z powrotem, na podstawie stawki ryczałtowej zgodnie z poniższym wyliczeniem:

— trzy czwarte dnia przy odległości ponad 100 do maksimum 200 kilometrów,

— jeden dzień przy odległości ponad 200 do maksimum 500 kilometrów,

— jeden i pół dnia przy odległości ponad 500 do maksimum 1 000 kilometrów,

— dwa dni przy odległości powyżej 1 000 kilometrów.

The daily allowance per travel day shall amount to:

— Bfrs 4 450 for members

— Bfrs 3 000 for alternates and experts.

◄

Artykuł 4

1. Wydatki na podróż zwracane są zgodnie z przepisami finansowymi Komitetu Ekonomiczno-Społecznego obowiązującymi w dniu 1 marca 1981 r., w związku z czym zastępcy traktowani są tak samo jak członkowie i biegli.

2. Jednakże koszty przelotu członków, zastępców i biegłych zwracane są na podstawie ceny biletu w klasie turystycznej, z wyjątkiem, z jednej strony, przewodniczącego, a z drugiej strony, jego zastępcy, będących w delegacji oficjalnej, którzy uprawnieni są do zwrotu kosztów za bilety w pierwszej klasie.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia 1 marca 1981 r.
1986D0414 — PL — 13.06.1997 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

w sprawie wykazu zakładów w Argentynie, które otrzymały zezwolenie na przywóz produktów mięsnych do Wspólnoty

zmienione przez:

No

▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 31 lipca 1986 r.

w sprawie wykazu zakładów w Argentynie, które otrzymały zezwolenie na przywóz produktów mięsnych do Wspólnoty

(86/414/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 77/99/EWG z dnia 21 grudnia 1976 r. w sprawie problemów zdrowotnych wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy produktami mięsnymi ( 1 ), ostatnio zmienioną rozporządzeniem (EWG) nr 3768/85 ( 2 ), w szczególności jej art. 17 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

stosownie do art. 17 ust. 1 dyrektywy 77/99/EWG, muszą zostać ustalone wykazy zakładów w państwach trzecich, które otrzymały zezwolenie na wywóz produktów mięsnych do Wspólnoty; zakłady te muszą spełniać warunki ustanowione w Załączniku do danej dyrektywy;

Argentyna przekazała wykaz zakładów, które otrzymały zezwolenie na wywóz do Wspólnoty mięsa wołowego w puszkach poddanego pełnej obróbce termicznej i mrożonego mięsa wołowego, które jest gotowane do temperatury, w środku, co najmniej 80 °C;

wizytacje z ramienia Wspólnoty wykazały, że normy higieny niektórych z tych zakładów są wystarczające; mogą one wobec tego zostać umieszczone na wstępnym wykazie zakładów, ustanowionym zgodnie z art. 17 ust. 1 wskazanej dyrektywy, z których przywóz produktów mięsnych może być dopuszczony;

sprawa innych zakładów wnioskowanych przez Argentynę musi zostać rozpatrzona ponownie na podstawie dodatkowych informacji dotyczących ich norm higieny i zdolności do szybkiego dostosowania się do prawodawstwa wspólnotowego;

tymczasem w celu uniknięcia jakiegokolwiek nagłego zakłócenia w obrotach handlowych, zakłady te mogą otrzymać tymczasowe zezwolenia na kontynuowanie wywozu produktów mięsnych do tych Państw Członkowskich, które są gotowe je zaakceptować;

konieczne będzie wobec tego ponowne zbadanie i w razie potrzeby zmiana niniejszej decyzji w świetle środków podjętych w tym celu i dokonanych ulepszeń;

obecna decyzja oparta jest na obecnych przepisach wspólnotowych mających zastosowanie do przywozu z państw trzecich; konieczne będzie wobec tego ponowne rozpatrzenie niniejszej decyzji, gdy tylko wyżej wskazane przepisy zostaną zmodyfikowane lub rozszerzone;

zgodnie z art. 17 ust. 1 dyrektywy 77/99/EWG przepisy stosowane w innych przypadkach przez Państwa Członkowskie, a dotyczące przywozu produktów mięsnych z państw trzecich, nie mogą być bardziej korzystne niż przepisy regulujące handel wewnątrzwspólnotowy; w odniesieniu do tego przywóz produktów mięsnych z zakładów wymienionych w wykazie zawartym w Załączniku do niniejszej decyzji podlega w dalszym ciągu innym przepisom weterynaryjnym, szczególnie w odniesieniu do wymogów zdrowotnych zwierząt, oraz ogólnym przepisom Traktatu;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
„j) w Grecji:

— »Το πτυχίο Νοσοκόμων του Τμήματος Αδελφών Νοσοκόμων των Παραϊατρικών Σχολών των Κέντρων Ανωτέρας Τεχνικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης« (degree in nursing from the nursing sections of the paramedical schools at the advanced centres of technical and vocational training) awarded by the Ministry of Education and Religious Affairs, or
1991L0692 — PL — 20.11.2003 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

normalizująca i racjonalizująca sprawozdania w sprawie wykonywania niektórych dyrektyw odnoszących się do środowiska

zmienione przez:

No

▼B

DYREKTYWA RADY

z dnia 23 grudnia 1991 r.

normalizująca i racjonalizująca sprawozdania w sprawie wykonywania niektórych dyrektyw odnoszących się do środowiska

(91/692/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 130s,

uwzględniając wniosek Komisji ( 1 ),

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego ( 2 ),

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ( 3 ),

a także mając na uwadze, co następuje:

niektóre dyrektywy Wspólnoty odnoszące się do środowiska wymagają od Państw Członkowskich sporządzenia sprawozdania w sprawie środków podjętych w celu ich wprowadzenia w życie; Komisja sporządza szkic skonsolidowanego sprawozdania; inne dyrektywy Wspólnoty odnoszące się do środowiska nie wymagają takich sprawozdań;

istniejące przepisy w sprawie sporządzania sprawozdań wymagają różnej częstotliwości sprawozdań i ustalają różne wymagania co do ich zawartości;

obowiązek taki powinien być wprowadzony w celu umożliwienia zarówno Państwom Członkowskim, jak i Komisji, dokonania oceny postępu osiągniętego we wprowadzaniu tych dyrektyw na całym terytorium Wspólnoty i jednocześnie dostarczenia ogółowi społeczeństwa źródeł informacji w tej dziedzinie;

istniejące przepisy powinny zostać zharmonizowane, po to by były bardziej spójne i bardziej pełne według podstawy sektorowej;

częstotliwość z jaką Państwa Członkowskie przedstawiają wymienione sprawozdania do Komisji powinna być wyznaczona na co trzy lata, z jednoroczną przerwą między sektorami; sprawozdania mają być sporządzane na podstawie kwestionariusza wydanego przez Komisję przy wsparciu komitetu i przesyłane do Państw Członkowskich na sześć miesięcy przed rozpoczęciem okresu określonego w sprawozdaniu; Komisja ma za zadanie opublikować sprawozdanie zbiorcze dotyczące określonego sektora w ciągu dziewięciu miesięcy od złożenia przez Państwa Członkowskie poszczególnych sprawozdań;

w szczególności sprawozdanie w sprawie wykonania dyrektywy Rady 76/160/EWG z dnia 8 grudnia 1975 r. dotyczącej jakości wody w kąpieliskach ( 4 ), ostatnio zmienionej Aktem Przystąpienia z 1985 r., powinno pojawiać się co roku i w odpowiednim czasie informować opinię publiczną o jakości wody kąpielowej w ostatnim okresie;

środki, które Państwa Członkowskie mają podjąć, nie pociągają za sobą przyjęcia przepisów ustawodawczych lub wykonawczych, ponieważ sporządzanie sprawozdań w sprawie wykonania dyrektyw wspólnotowych nie wymaga obecnie przyjęcia przez Państwa Członkowskie takich przepisów,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
d) posiadać, przy uwzględnieniu możliwości przechowywania zwierząt przez miejsce gromadzenia:

— odpowiednie obiekty i urządzenia do załadunku, wyładunku i odpowiednie pomieszczenia o właściwym standardzie dla zwierząt, do ich pojenia i karmienia, i do niezbędnego oporządzania; obiekty te muszą być łatwe do czyszczenia i dezynfekcji,
1.1.

Niniejszą dyrektywa stosuje się do urządzeń ograniczenia prędkości, którym udzielono homologacji EWG typu jako odrębnym jednostkom technicznym, jak opisano w art. 1, włączając te homologowane urządzenia lub podobne systemy ograniczenia prędkości spełniające wymagania załączników do niniejszej dyrektywy. Pojazdy silnikowe, których maksymalna prędkość konstrukcyjna jest niższa od prędkości ustalonej, przewidzianej dyrektywą Rady 92/6/EWG z dnia 10 lutego 1992 r. w sprawie montowania i zastosowania urządzeń ograniczenia prędkości w niektórych kategoriach pojazdów silnikowych we Wspólnocie ( 5 ), nie muszą być wyposażone w urządzenia lub systemy ograniczenia prędkości. ►M1 Cel niniejszej dyrektywy ogranicza wskazane wartości maksymalnej prędkości pojazdów ciężarowych kategorii N2 i N3 oraz pojazdów przeznaczonych do transportu osób kategorii M2 i M3. ◄ Jest to osiągnięte dzięki urządzeniu ograniczenia prędkości lub wewnętrznemu systemowi ograniczenia prędkości, którego najważniejszą funkcją jest kontrolowanie dopływu paliwa do silnika.
2.7.

„kluczyk” oznacza dowolne urządzenie zaprojektowane i produkowane do pobudzenia systemu blokowania, który to system został zaprojektowany i wyprodukowany tak, aby mogło go pobudzić wyłącznie to urządzenie.
01993D0195 — PL — 28.03.2018 — 036.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmieniona przez:

zmieniona przez:

▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 2 lutego 1993 r.

w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy powrotnym wwozie zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po wywozie czasowym

(93/195/EWG)

Artykuł 1

Bez uszczerbku dla decyzji 92/160/EWG, Państwa Członkowskie zezwalają na powrotny wwóz zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po wywozie czasowym, jeżeli:

— powracają z państw trzecich znajdujących się w części I oraz II specjalnej kolumny dla zwierząt z rodziny koniowatych w Załączniku do decyzji 79/542/EWG, do których były one czasowo wywiezione bezpośrednio bądź też tranzytem przez inne kraje należące do tej samej grupy znajdującej się w załączniku I do niniejszej decyzji,
1994R1267 — PL — 31.07.1997 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1267/94

zmienione przez:

No

▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1267/94

z dnia 1 czerwca 1994 r.

dotyczące stosowania umów między Unią Europejską a państwami trzecimi w sprawie wzajemnego uznawania niektórych napojów spirytusowych

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 z dnia 29 maja 1989 r. ustanawiające ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji napojów spirytusowych ( 1 ), zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 3280/92 ( 2 ), w szczególności jego art. 11 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Unia Europejska zawarła porozumienie w formie wymiany listów ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie wzajemnego uznawania i ochrony niektórych napojów spirytusowych; porozumienie to przewiduje stosowanie, w określonym terminie, przepisów ustawowych i administracyjnych niezbędnych do wypełnienia zobowiązań w nim zawartych; w celu zapewnienia niniejszym produktom gwarancji ustanowionych w odniesieniu do kontroli i ochrony, należy ustanowić wykaz produktów objętych umowami zawartymi przez Unię Europejską;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Wdrażającego ds. Napojów Spirytusowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
(1) W miarę potrzeb wytwórca może także zalecić użycie w razie czasowej niewydolności nerek. (2) Jeśli pasza jest zalecana do użycia w razie czasowej niewydolności nerek, zalecany okres stosowania powinien wynosić dwa lub cztery tygodnie. (3) W przypadku pasz dla kotów „choroba dolnego odcinka układu moczowego” lub „syndrom urologiczny — F. U. S.” może uzupełniać szczególny cel żywieniowy. (4) W przypadku pasz odniesienie poszczególnych odchyleń do szczególnych odchyleń może zastępować „składnik i składnik odżywczy”. (5) Producent może spełnić szczególny cel żywieniowy odniesieniem „zewnątrzwydzielniczy niedobór trzustkowy”. (6) Określenie „ketoza” może być zastąpione przez „acetonemia”. (7) Wytwórca może także zalecić użycie dla odzysku ketozy. (8) W przypadku pasz dla krów mlecznych. (9) W przypadku pasz dla owiec. (10) W przypadku pasz dla krów mlecznych: „maksymalnie dwa miesiące od rozpoczęcia laktacji”. (11) Wskazać właściwą kategorię przeżuwaczy. (12) W przypadku pasz dla kotów wytwórca może wypełnić szczególne cele żywieniowe przez odniesienie do:„lipidozy wątrobowej kotów”. (13) W przypadku pasz specjalnie przygotowanych celem spełnienia szczególnych warunków w odniesieniu do bardzo starych zwierząt (łatwostrawne składniki) odniesienie do:„starych zwierząt” uzupełnia wskazanie gatunku lub kategorii zwierząt.
1994R0399 — PL — 01.01.2005 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

▼B

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 339/94

z dnia 21 lutego 1997 r.

dotyczące szczególnych środków w odniesieniu do suszonych winogron

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 43,

uwzględniając wniosek Komisji ( 1 ),

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego ( 2 ),

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ( 3 ),

a także mając na uwadze, co następuje:

występują trudności w obrocie suszonymi winogronami, pomimo pomocy produkcyjnej i zastosowanych wobec nich granicznych środków ochronnych; trudności te powodują przede wszystkim stopniowe pogorszenie konkurencyjności tego produktu; aby zaradzić zaistniałej sytuacji, należy wprowadzić środki dla poprawy jakości i obrotu;

z punktu widzenia produkcji, składowania i warunków przetwarzania w głównym regionie produkcji suszonych winogron pierwszy z wyżej wymienionych celów może być osiągnięty tylko poprzez kształcenie zawodowe osób zatrudnionych w sektorze i poprzez wypracowanie bardziej skutecznych procedur prowadzenia operacji, które następują po zbiorach plonów produktu; ponadto lepsze poznanie kanałów sprzedaży rynkowej pomoże dokładnie określić czynniki hamujące wzrost sprzedaży suszonych winogron produkowanych we Wspólnocie;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu mają przyczynić się do osiągnięcia celów określonych w art. 39 Traktatu; dlatego też powinny one być uważane za środki interwencyjne zmierzające do regulacji rynku; środki obejmujące kształcenie zawodowe i działania promocyjne mają być finansowane z oszczędności uzyskanych w wyniku zastosowania stawek potrąceń określonych w art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1206/90 z dnia 7 maja 1990 r. ustanawiającego ogólne zasady systemu pomocy produkcyjnej w odniesieniu do przetworów owocowych i warzywnych ( 4 ),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
1994R2980 — PL — 15.07.2015 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2980/94

z dnia 7 grudnia 1994 r.

otwierające ilościowe kontyngenty przywozowe na wyroby włókiennicze z kategorii 146A i 146B z Chińskiej Republiki Ludowej i zmieniające załączniki IV i V rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94 w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 517/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu ( 1 ) ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2798/94 ( 2 ), w szczególności jego art. 3 ust. 3 i 5 wraz z art. 25 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 517/94 stanowi, że wyroby włókiennicze określone w załączniku V pochodzące z wymienionych krajów mogą zostać przywiezione jedynie wówczas, gdy ustalone zostały roczne limity ilościowe zgodnie z właściwą procedurą przewidzianą w art. 25;

do Komisji skierowany został wniosek dwóch Państw Członkowskich o wprowadzenie kontyngentów przywozowych obejmujących wyroby z kategorii 146A i 146B z Chińskiej Republiki Ludowej w celu zaspokojenia popytu na rynku; komitet powołany na mocy art. 25 uznał za stosowne zadecydować, po przedyskutowaniu tej kwestii, w świetle stanu branży wspólnotowej, że od dnia, w którym niniejsze rozporządzenie wejdzie w życie, odpowiednio 15 i 110 ton będzie przedmiotem rocznego limitu ilościowego, do którego będzie możliwy przywóz do Wspólnoty wyrobów z kategorii 146A i 146B pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej; jest wobec tego koniecznym zmienić załączniki IV i V do rozporządzenia (WE) nr 517/94 i postanowić, w interesie bezpieczeństwa prawnego, że kontyngent będzie zarządzany zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 17 wymienionego rozporządzenia;

środki te zgodne są z opinią komitetu powołanego na mocy rozporządzenia (WE) nr 517/94,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
(19)

Przez rozporządzenie (WE) nr 3290/94 ( 10 ) Rada przyjęła dostosowania i regulacje przejściowe wymagane w sektorze rolnym w celu wykonania porozumień zawartych w kontekście wielostronnych negocjacji handlowych w ramach Rundy Urugwajskiej, w szczególności nowych porozumień handlowych z państwami trzecimi w sektorze owoców i warzyw; do niniejszego rozporządzenia wprowadzone zostały przepisy załącznika XIII do rozporządzenia (WE) nr 3290/94; jednakże w przypadkach przywozu do Wspólnoty produktów w celu przetwórstwa przemysłowego nie są one przeznaczone do sprzedaży konsygnacyjnej; dlatego weryfikacja ceny przywozowej może być przeprowadzana w oparciu o inne podstawy niż jednorazowa zryczałtowana stawka; odpowiednie przepisy powinny być w związku z tym stosownie uzupełnione.
Dokument ten s łuży wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponosz ą żadnej odpowiedzialno ści za jego 
zawartość 
►B DECYZJA KOMISJI  
z dnia 16 stycznia 1997 r.  
ustanawiaj ąca specjalne warunki reguluj ące przywóz produktów rybo łówstwa i akwakultury 
pochodzących z Rosji  
(Tekst maj ący znaczenie dla EOG)  
(97/102/WE)  
(Dz.U. L 35 z 5.2.1997, str. 23)  
uchylona przez:  
Dziennik Urz ędowy  
nr strona  data  
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1664/2006 z dnia 6 listopada 2006 r.  L 320  13  18.11.2006  
Ostatnia wersja skonsolidowana przed uchyleniem dost ępna jest na stronie:  
http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CONSLEG:1997D9102:20050624:PL:PDF  1997D9102 — PL — 01.05.2007 — 003.001 — 1
(1)

a także mając na uwadze, że rozporządzenie Rady (WE) nr 2596/97 ( 1 ) przedłuża okres, w czasie którego można przyjmować środki przejściowe w celu ułatwienia zmiany od ustaleń stosowanych w Austrii, Finlandii i Szwecji w momencie przystąpienia do ustaleń wynikających ze stosowania wspólnych organizacji rynku; w odniesieniu do wymogów zawartości tłuszczu w mleku pitnym wyprodukowanym w Finlandii i Szwecji okres ten został przedłużony do dnia 31 grudnia 1999 roku;
1998R1506 — PL — 09.04.2014 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

▼B

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1506/98

z dnia 13 lipca 1998 r.

ustanawiające koncesję w formie wspólnotowego kontyngentu taryfowego dla Turcji na rok 1998 w odniesieniu do orzechów laskowych oraz zawieszające niektóre koncesje

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113,

uwzględniając Akt Przystąpienia z 1994 r.,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

na mocy Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją ( 1 ), zwanego dalej „Układem”, przyznano temu krajowi koncesje w odniesieniu do niektórych produktów rolnych;

po przystąpieniu Republiki Austrii, Republiki Finlandii oraz Królestwa Szwecji koncesja na orzechy laskowe powinna zostać dostosowana tak, by uwzględniała porozumienia handlowe dotyczące tego produktu, które istniały między Austrią, Finlandią i Szwecją, z jednej strony, a Turcją, z drugiej strony;

zgodnie z art. 76, 102 i 128 Aktu Przystąpienia z 1994 r. Wspólnota jest zobowiązana do podjęcia środków niezbędnych do zaradzenia tej sytuacji; środki te powinny przyjąć formę autonomicznych wspólnotowych kontyngentów taryfowych, obejmujących umowne preferencyjne ulgi celne stosowane przez Austrię, Finlandię i Szwecję;

decyzja Rady Stowarzyszenia WE-Turcja nr 1/98 z dnia 25 lutego 1998 r. dotycząca uzgodnień handlowych odnośnie do produktów rolnych przewiduje ulepszenie i konsolidację preferencji handlowych odnoszących się do przywozu do Wspólnoty produktów rolnych pochodzących z Turcji oraz ustanawia szereg preferencyjnych koncesji na wywóz ze Wspólnoty do Turcji mięsa i żywych zwierząt;

od 1996 r. Turcja stosuje zakaz przywozu żywego bydła (kod CN 0102) oraz ograniczenia przywozu wołowiny (kody CN 0201-0202); środki te, będące ograniczeniami ilościowymi, są niezgodne z Układem i uniemożliwiają Wspólnocie korzystanie z koncesji przyznanych jej na mocy decyzji nr 1/98; mimo rozmów prowadzonych od listopada 1997 r. do lutego 1998 r. w celu osiągnięcia wynegocjowanego z Turcją rozwiązania tego problemu, ograniczenia ilościowe nadal obowiązują;

w wyniku tych środków wywóz do Turcji przedmiotowych produktów pochodzących ze Wspólnoty jest zablokowany; w celu ochrony handlowych interesów Wspólnoty, sytuacja powinna zostać wyrównana za pomocą środków równoważnych; dlatego koncesje wymienione w załącznikach do niniejszego rozporządzenia powinny zostać zawieszone,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: