1991R1911 — PL — 01.01.2001 — 003.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

▼B

ROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) NR 1911/91

z dnia 26 czerwca 1991 r.

w sprawie stosowania przepisów prawa wspólnotowego na Wyspach Kanaryjskich

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając Akt Przystąpienia Hiszpanii i Portugalii, w szczególności art. 25 ust. 4 akapit pierwszy,

uwzględniając zmieniony wniosek Komisji ( 1 ),

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego ( 2 ),

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ( 3 ),

a także mając na uwadze, co następuje:

na mocy art. 25 Aktu Przystąpienia Traktaty oraz akty instytucji Wspólnot Europejskich stosuje się do Wysp Kanaryjskich z zastrzeżeniem odstępstw wymienionych w art. 25, 155 i w protokole 2 do tego Aktu;

na podstawie tych uzgodnień Wyspy Kanaryjskie są w szczególności wyłączone z obszaru celnego Wspólnoty, zastosowania wspólnej polityki handlowej, wspólnej polityki rolnej oraz wspólnej polityki rybołówstwa. Doświadczenie pokazało jednak, że do rozwoju Wysp Kanaryjskich lepiej przyczyni się pełna integracja ze wspólnotowymi politykami i proces urzeczywistniania rynku wewnętrznego; uzgodnienia przyjęte w Akcie Przystąpienia powinny zostać zmienione, a Wyspy Kanaryjskie zintegrowane ze wspólnotowym obszarem celnym;

na podstawie art. 25 ust. 4 akapit pierwszy Aktu Przystąpienia Rada, na wniosek Hiszpanii, działając zgodnie z wnioskiem Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, może jednogłośnie zadecydować o włączeniu Wysp Kanaryjskich do obszaru celnego Wspólnoty i określić właściwe środki w celu odpowiedniego stosowania przepisów prawa wspólnotowego; Hiszpania złożyła taki wniosek, zgodnie z przepisem wyżej wymienionego art. w dniu 7 marca 1990 r.;

integracja Wysp Kanaryjskich ze wszystkimi wspólnotowymi politykami wymaga stopniowego procesu, przebiegającego w czasie trwania właściwego okresu przejściowego, bez uszczerbku dla specjalnych środków uwzględniających specyficzne ograniczenia wynikające z odległości Wysp Kanaryjskich, ich wyspiarskiego położenia oraz zawartych przez nie w przeszłości umów gospodarczych i podatkowych; ze względu na te środki należy przyjąć, na podstawie niniejszego rozporządzenia, program, w którym w szczególności uwzględniony zostanie peryferyjny i odległy charakter Wysp Kanaryjskich;

zastosowanie wspólnej polityki rolnej do Wysp Kanaryjskich umożliwi w szczególności wolny przepływ towarów na warunkach obowiązujących w kontynentalnej części Hiszpanii (koniec okresu przejściowego w dniu 31 grudnia 1995 r.), z wyjątkiem uzupełniających regulacji handlowych dotyczących zaopatrzenia Wysp Kanaryjskich. W ich ramach gwarantuje się wolny przepływ towarów między Wyspami Kanaryjskimi a pozostałą częścią Hiszpanii. Nieograniczone stosowanie wspólnej polityki rolnej zależy od wejścia w życie konkretnych uzgodnień w sprawie dostaw; polityce takiej muszą ponadto towarzyszyć szczególne środki w zakresie produkcji rolnej Wysp Kanaryjskich; dlatego należy utrzymać w mocy postanowienia Aktu Przystąpienia dotyczące stosowania wspólnej polityki rolnej do Wysp Kanaryjskich, z wyjątkiem przepisów regulujących dostęp towarów pochodzących z Wysp Kanaryjskich do pozostałych obszarów Wspólnoty, aż do dnia wejścia w życie wspomnianych uzgodnień w sprawie dostaw; w odniesieniu do bananów pozostają nadal w mocy postanowienia protokołu 2;

z zastrzeżeniem środków szczególnych, które należy ustalić w ramach obowiązujących przepisów prawnych, stosuje się wspólną politykę rybołówstwa od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia na warunkach obowiązujących w kontynentalnej części Hiszpanii (koniec okresu przejściowego w dniu 31 grudnia 1995 r.) do Wysp Kanaryjskich;

położenie Wysp Kanaryjskich miało wpływ w ciągu ich historii na takie traktowanie, które wskutek wprowadzanych stopniowo specjalnych gospodarczych i podatkowych regulacji miało kompensować niekorzystne efekty geograficznego oddalenia archipelagu;

szersze włączenie Wysp Kanaryjskich do Wspólnoty jest przy tym możliwe do pogodzenia z utrzymaniem w mocy postanowień szczególnych dotyczących podatków pośrednich, w szczególności z dalszym wyłączeniem Wysp Kanaryjskich z terytorialnego zakresu stosowania wspólnego systemu podatkowego VAT na podstawie art. 26 w związku z załącznikiem I, V, 2 Aktu Przystąpienia zmieniającego art. 3 ust. 2 szóstej dyrektywy 77/388/EWG ( 4 ), oraz z dalszym wyłączeniem Wysp Kanaryjskich z terytorialnego zakresu stosowania dyrektyw dotyczących wyrobów tytoniowych na podstawie art. 26 w związku z załącznikiem I, V, 3 i 4 Aktu Przystąpienia;

Wspólnota z satysfakcją odnotowuje cele, do jakich dąży Hiszpania, wprowadzając reformę przepisów gospodarczych oraz fiskalnych Wysp Kanaryjskich w aspektach podatkowych; reforma ta przewiduje stopniowe wprowadzenie aktualnego opodatkowania pośredniego jako instrumentu rozwoju gospodarczego i społecznego oraz finansowania budżetów lokalnych, co pozwoli stworzyć warunki całkowitego włączenia do Wspólnoty po upływie maksymalnie dziesięcioletniego okresu przejściowego;

najpóźniej do dnia 31 grudnia 2000 r. należy przyznać w odniesieniu do określonych produktów miejscowych w dwóch pięcioletnich etapach, w ramach dynamicznego procesu, zgodnie ze stopniowym włączaniem Wysp Kanaryjskich do unii celnej, zwolnienia z nowej opłaty przywozowej i produkcyjnej (APIM), pod warunkiem że będzie to wspierać rozwój miejscowej działalności gospodarczej; jednakże zniesienie przytoczonej opłaty w odniesieniu do produktów podlegających wspólnej polityce rolnej musi być odroczone do czasu stosowania tej polityki, przy czym przy przywozie tych produktów z krajów trzecich należy utrzymać w mocy do tego samego czasu przepisy obowiązujące Wyspy Kanaryjskie w handlu z tymi krajami;

równolegle ze znoszeniem nowej opłaty przywozowej i produkcyjnej (APIM) należy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, w tym samym okresie przejściowym, wprowadzić Wspólną Taryfę Celną, w celu całkowitego włączenia Wysp Kanaryjskich do unii celnej do dnia 31 grudnia 2000 r.;

w przypadku produktów podlegających wspólnej polityce rolnej stosowanie Wspólnej Taryfy Celnej i pozostałych opłat przywozowych zależy od wejścia w życie specjalnych regulacji dotyczących zaopatrywania Wysp Kanaryjskich w podstawowe produkty rolne; w każdym wypadku stopniowemu stosowaniu Wspólnej Taryfy Celnej do Wysp Kanaryjskich mogą towarzyszyć w razie potrzeby szczególne regulacje celne, bądź też regulacje, w których ustala się odstępstwa od wspólnej polityki handlowej dla niektórych produktów wrażliwych. Działania takiego rodzaju można przedsięwziąć także w odniesieniu do regulacji obowiązujących w strefach wolnocłowych;

opłata „arbitrio insular-tarifa especial”, którą stosuje się na warunkach przewidzianych w art. 6 ust. 3 protokołu 2 do produktów dostarczonych z innych części Wspólnoty, po dniu 31 grudnia 1992 r. nie jest stosowana, z zastrzeżeniem jej stosowania w określonych przypadkach najpóźniej do dnia 31 grudnia 2000 r., zgodnie z decyzją Rady; niniejsza opłata dotycząca produktów przywożonych z państw trzecich na Wyspy Kanaryjskie powinna być stopniowo zmniejszana od dnia 1 stycznia 1996 r., tak aby znieść ją do dnia 31 grudnia 2000 r., bez uszczerbku dla zobowiązań wynikających z obowiązujących porozumień;

należy przewidzieć możliwość stosowania regulacji ochronnych w okresie nie dłuższym niż do dnia 31 grudnia 1999 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: