02019R0817 — PL — 03.08.2021 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:





sprostowane przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2019/817

z dnia 20 maja 2019 r.

w sprawie ustanowienia ram interoperacyjności systemów informacyjnych UE w obszarze granic i polityki wizowej oraz zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008, (UE) 2016/399, (UE) 2017/2226, (UE) 2018/1240, (UE) 2018/1726, (UE) 2018/1861 oraz decyzje Rady 2004/512/WE i 2008/633/WSiSW







ROZDZIAŁ I

Przepisy ogólne

Artykuł 1

Przedmiot

1. Niniejsze rozporządzenie, wraz z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/818 ( 1 ), ustanawia ramy zapewniające interoperacyjność systemu wjazdu/wyjazdu (EES), wizowego systemu informacyjnego (VIS), europejskiego systemu informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż (ETIAS), systemu Eurodac, Systemu Informacyjnego Schengen (SIS) oraz europejskiego systemu przekazywania informacji z rejestrów karnych o obywatelach państw trzecich (ECRIS-TCN).

2. Ramy te obejmują następujące elementy interoperacyjności: a) europejski portal wyszukiwania; b) wspólny system porównywania danych biometrycznych; c) wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację; d) detektor wielokrotnych tożsamości.

3. Niniejsze rozporządzenie określa także przepisy dotyczące wymogów odnoszących się do jakości danych, uniwersalnego formatu wiadomości (UMF) oraz centralnego repozytorium sprawozdawczo-statystycznego, a także obowiązków państw członkowskich i Europejskiej Agencji ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (eu-LISA) w odniesieniu do projektowania, rozwijania i działania elementów interoperacyjności.

4. Rozporządzenie dostosowuje także procedury i warunki dostępu wyznaczonych organów i Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol) do EES, VIS, ETIAS oraz systemu Eurodac na potrzeby zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom oraz ich wykrywania lub prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych.

5. Rozporządzenie określa też ramy weryfikacji tożsamości i identyfikacji osób.

Artykuł 2

Cele

1. Poprzez zapewnienie interoperacyjności niniejsze rozporządzenie służy następującym celom: a) poprawie skuteczności i wydajności kontroli granicznych na granicach zewnętrznych; b) przyczynieniu się do zapobiegania nielegalnej imigracji i jej zwalczania; c) zapewnianiu wysokiego poziomu bezpieczeństwa w ramach przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości Unii Europejskiej, w tym utrzymaniu bezpieczeństwa publicznego i polityki publicznej oraz zagwarantowania bezpieczeństwa na terytoriach państw członkowskich; d) poprawie wdrażania wspólnej polityki wizowej; e) pomocy w rozpatrywaniu wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej; f) przyczynianiu się do zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych; g) ułatwianiu w identyfikacji nieznanych osób, które nie są w stanie potwierdzić swojej tożsamości, lub niezidentyfikowanych szczątków ludzkich w przypadku klęski żywiołowej, wypadku lub zamachu terrorystycznego.

2. Cele, o których mowa w ust. 1, są osiągane przez: a) zapewnienie poprawnej identyfikacji osób; b) wspieranie walki z oszustwami dotyczącymi tożsamości; c) poprawę jakości danych i harmonizację wymogów jakościowych w odniesieniu do danych przechowywanych w systemach informacyjnych UE przy jednoczesnym poszanowaniu wymogów dotyczących przetwarzania danych zawartych w aktach prawnych regulujących poszczególne systemy, a także norm i zasad ochrony danych; d) ułatwianie i wspieranie technicznego i operacyjnego wdrożenia przez państwa członkowskie systemów informacyjnych UE; e) wzmocnienie, uproszczenie i ujednolicenie warunków bezpieczeństwa danych i ochrony danych regulujących odpowiednie systemy informacyjne UE, bez wpływu na specjalną ochronę i gwarancje zapewnione dla pewnych kategorii danych; f) usprawnienie warunków dostępu wyznaczonych organów do systemów EES, VIS, ETIAS i Eurodac przy zapewnieniu niezbędnych i proporcjonalnych warunków tego dostępu; g) wspieranie celów systemów EES, VIS, ETIAS, Eurodac, SIS i ECRIS-TCN.

Artykuł 3

Zakres

1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do EES, VIS, ETIAS i SIS.

2. Niniejsze rozporządzenie obowiązuje w stosunku do osób, których dane osobowe mogą być przetwarzane za pomocą systemów informacyjnych UE, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu i których dane są gromadzone do celów określonych w art. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 767/2008, art. 1 rozporządzenia (UE) 2017/2226, art. 4 rozporządzenia (UE) 2018/1240, art. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1860 oraz art. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1861.

Artykuł 4

Definicje

Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1) „granice zewnętrzne” oznaczają granice zewnętrzne zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 2 rozporządzenia (UE) 2016/399;

2) „odprawa graniczna” oznacza czynności kontrolne przeprowadzane na przejściach granicznych zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 11 rozporządzenia (UE) 2016/399;

3) „służba graniczna” oznacza straż graniczną wyznaczoną zgodnie z przepisami prawa krajowego do przeprowadzania odpraw granicznych;

4) „organy nadzorcze” oznaczają organ nadzorczy, o którym mowa w art. 51 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/679, oraz organ nadzorczy, o którym mowa w art. 41 ust. 1 dyrektywy (UE) 2016/680;

5) „weryfikacja” oznacza proces porównywania zestawów danych w celu ustalenia autentyczności podawanej tożsamości (kontrola jeden do jednego);

6) „identyfikacja” oznacza proces ustalania tożsamości osoby poprzez przeszukiwanie bazy danych w oparciu o różne zestawy danych (kontrola jeden do wielu);

7) „dane alfanumeryczne” oznaczają dane wyrażone literami, cyframi, znakami specjalnymi, odstępami i znakami przestankowymi;

8) „dane dotyczące tożsamości” oznaczają dane, o których mowa w art. 27 ust. 3, lit. a)–e);

9) „dane daktyloskopijne” oznaczają odwzorowania odcisków palców i śladów palców, które ze względu na ich niepowtarzalny charakter i układ cech szczególnych linii papilarnych umożliwiają dokładne i jednoznaczne ustalenie tożsamości danej osoby;

10) „wizerunek twarzy” oznacza cyfrowe wizerunki twarzy osoby;

11) „dane biometryczne” oznaczają dane daktyloskopijne lub wizerunki twarzy lub oba te elementy;

12) „wzorzec biometryczny” oznacza matematyczną reprezentację uzyskaną przez ekstrakcję cech z danych biometrycznych ograniczoną do właściwości koniecznych do dokonywania identyfikacji i weryfikacji;

13) „dokument podróży” oznacza paszport lub inny równoważny dokument, który upoważnia jego posiadacza do przekraczania granic zewnętrznych i w którym może być umieszczona wiza;

14) „dane dokumentu podróży” oznaczają rodzaj, numer i państwo wydania dokumentu podróży, datę upływu ważności dokumentu podróży i trzyliterowy kod państwa wydającego dokument podróży;

15) „systemy informacyjne UE” oznaczają EES, VIS, ETIAS, Eurodac, SIS i ECRIS-TCN;

16) „dane Europolu” oznaczają dane osobowe przetwarzane przez Europol do celów, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. a), b) i c) rozporządzenia (UE) 2016/794;

17) „bazy danych Interpolu” oznaczają bazę Interpolu zawierającą dane skradzionych lub utraconych dokumentów podróży (zwaną dalej „bazą danych SLTD”) i bazę danych dokumentów podróży powiązanych z notami Interpolu (zwaną dalej „bazą danych TDAWN”);

18) „dopasowanie” oznacza istnienie zgodności ustalone w wyniku automatycznego porównania danych osobowych zarejestrowanych lub będących w trakcie rejestrowania w systemie informacyjnym lub bazie danych;

19) „organ policji” oznacza właściwy organ zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 7 dyrektywy (UE) 2016/680;

20) „wyznaczone organy” oznaczają wyznaczone przez państwo członkowskie organy zdefiniowane w art. 3 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia (UE) 2017/2226, art. 2 ust. 1 lit. e) decyzji 2008/633/WSiSW i art. 3 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia (UE) 2018/1240;

21) „przestępstwo terrorystyczne” oznacza określone w prawie krajowym przestępstwo odpowiadające lub równoważne jednemu z przestępstw, o których mowa w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/541 ( 2 );

22) „poważne przestępstwo” oznacza przestępstwo odpowiadające lub równoważne jednemu z przestępstw, o których mowa w art. 2 ust. 2 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW ( 3 ), jeżeli zgodnie z prawem krajowym podlega ono karze pozbawienia wolności lub środkowi zabezpieczającemu polegającemu na pozbawieniu wolności o maksymalnym wymiarze co najmniej trzech lat;

23) „system wjazdu/wyjazdu” lub „EES” oznacza system wjazdu/wyjazdu ustanowiony w rozporządzeniu (UE) 2017/2226;

24) „wizowy system informacyjny” lub „VIS” oznacza wizowy system informacyjny ustanowiony w rozporządzeniu (WE) nr 767/2008;

25) „europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż” lub „ETIAS” oznacza europejski system informacji o podróży oraz zezwoleń na podróż ustanowiony w rozporządzeniu (UE) 2018/1240;

26) „Eurodac” oznacza system Eurodac ustanowiony w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 ( 4 );

27) „System Informacyjny Schengen” lub „SIS” oznacza system informacyjny Schengen ustanowiony w rozporządzeniach (UE) 2018/1860, (UE) 2018/1861 i (UE) 2018/1862;

28) „ECRIS-TCN” oznacza scentralizowany system identyfikacji państw członkowskich posiadających informacje o wyrokach skazujących w odniesieniu do obywateli państw trzecich i bezpaństwowców ustanowiony w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/816 ( 5 ).

Artykuł 5

Zakaz dyskryminacji i prawa podstawowe

Przetwarzanie danych osobowych do celów niniejszego rozporządzenia nie może prowadzić do dyskryminacji ze względów takich jak płeć, rasa, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religia lub przekonania, poglądy polityczne lub jakiekolwiek inne, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność, wiek czy orientacja seksualna. Odbywa się ono z pełnym poszanowaniem godności ludzkiej i integralności osoby oraz praw podstawowych, w tym prawa do poszanowania życia prywatnego i do ochrony danych osobowych. Szczególną uwagę poświęca się dzieciom, osobom starszym, niepełnosprawnym, a także osobom wymagającym ochrony międzynarodowej. Dobro dziecka ma wagę nadrzędną.







ROZDZIAŁ II

Europejski portal wyszukiwania

Artykuł 6

Europejski portal wyszukiwania

1. Europejski portal wyszukiwania ustanawia się, aby ułatwić organom państw członkowskich i agencjom unijnym uzyskiwanie szybkiego, sprawnego, wydajnego, systematycznego i kontrolowanego dostępu do systemów informacyjnych UE, danych Europolu i baz danych Interpolu w celu pełnienia przez nie ich funkcji oraz zgodnie z przysługującymi im prawami dostępu, a także celami i zamierzeniami systemów EES, VIS, ETIAS, Eurodac, SIS oraz ECRIS-TCN.

2. Europejski portal wyszukiwania składa się z: a) infrastruktury centralnej obejmującej portal wyszukiwania umożliwiający jednoczesną konsultację systemów EES, VIS, ETIAS, Eurodac, SIS, ECRIS-TCN oraz danych Europolu i baz danych Interpolu; b) bezpiecznego kanału komunikacji między europejskim portalem wyszukiwania a państwami członkowskimi i agencjami unijnymi uprawnionymi do korzystania z europejskiego portalu wyszukiwania; c) bezpiecznej infrastruktury łączności między europejskim portalem wyszukiwania a systemami EES, VIS, ETIAS, Eurodac, systemem centralnym SIS, systemem ECRIS-TCN, danymi Europolu i bazami danych Interpolu, a także między europejskim portalem wyszukiwania a infrastrukturą centralną wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację i detektorem wielokrotnych tożsamości.

3. Europejski portal wyszukiwania opracowuje eu-LISA, która zarządza nim również od strony technicznej.

Artykuł 7

Korzystanie z europejskiego portalu wyszukiwania

1. Korzystanie z europejskiego portalu wyszukiwania jest zarezerwowane dla organów państw członkowskich i agencji unijnych mających dostęp do przynajmniej jednego z systemów informacyjnych UE, zgodnie z instrumentami prawnymi regulującymi funkcjonowanie tych systemów, do wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację i detektora wielokrotnych tożsamości zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, do danych Europolu zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/794 lub do baz danych Interpolu zgodnie z prawem Unii lub prawem krajowym regulującym taki dostęp.

Powyższe organy państw członkowskich i agencje unijne mogą korzystać z europejskiego portalu wyszukiwania i danych przekazanych przez ten portal tylko do celów ustanowionych w aktach prawnych regulujących te systemy informacyjne UE, w rozporządzeniu (UE) 2016/794 i w niniejszym rozporządzeniu.

2. Organy państw członkowskich i agencje unijne, o których mowa w ust. 1, korzystają z europejskiego portalu wyszukiwania, aby wyszukiwać dane dotyczące osób lub ich dokumentów podróży przechowywane w systemach centralnych EES, VIS i ETIAS zgodnie z prawami dostępu, o których mowa w aktach prawnych regulujących te systemy informacyjne UE oraz w prawie krajowym. Korzystają one także z europejskiego portalu wyszukiwania, aby konsultować wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację zgodnie z prawami dostępu przysługującymi im na mocy niniejszego rozporządzenia do celów, o których mowa w art. 20, 21 i 22.

3. Organy UE, o których mowa w ust. 1, mogą z niego korzystać, aby wyszukiwać dane dotyczące osób lub ich dokumentów podróży w systemie centralnym SIS, o których mowa w rozporządzeniach (UE) 2018/1860 i (UE) 2018/1861.

4. W przypadkach gdy przewiduje to prawo Unii, agencje unijne, o których mowa w ust. 1, korzystają z europejskiego portalu wyszukiwania, aby wyszukiwać dane dotyczące osób lub ich dokumentów podróży w systemie centralnym SIS.

5. Organy państw członkowskich lub agencje unijne, o których mowa w ust. 1, mogą korzystać z europejskiego portalu wyszukiwania, aby wyszukiwać dane dokumentów podróży przechowywane w bazach danych Interpolu, jeżeli jest to przewidziane i zgodnie z prawami dostępu przysługującymi im na mocy prawa Unii i prawa krajowego.

Artykuł 8

Profile użytkowników europejskiego portalu wyszukiwania

1. Aby umożliwić korzystanie z europejskiego portalu wyszukiwania, eu-LISA, we współpracy z państwami członkowskimi, opracowuje odrębny profil w oparciu o każdą kategorię użytkownika europejskiego portalu wyszukiwania i o cele zapytań, zgodnie ze szczegółowymi informacjami technicznymi i prawami dostępu, o których mowa w ust. 2. Każdy profil zgodnie z prawem Unii i prawem krajowym obejmuje następujące informacje: a) pola danych, które mają być wykorzystywane w zapytaniach; b) systemy informacyjne UE, dane Europolu i bazy danych Interpolu, które mają być przeglądane, które mogą być przeglądane oraz te, które powinny zapewnić udzielenie odpowiedzi użytkownikowi; c) konkretne dane w systemach informacyjnych UE, dane Europolu i bazy danych Interpolu, które mogą być przeszukiwane; d) kategorie danych, które mogą być przekazywane w każdej odpowiedzi.

2. Komisja przyjmuje akty wykonawcze, aby określić szczegóły techniczne profili, o których mowa w ust. 1, zgodnie z prawami dostępu przysługującymi użytkownikom europejskiego portalu wyszukiwania, na mocy aktów prawnych regulujących systemy informacyjne UE i prawa krajowego. Akty te przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 74 ust. 2.

3. Profile, o których mowa w ust. 1, są poddawane regularnym przeglądom przez eu-LISA we współpracy z państwami członkowskimi co najmniej raz w roku i w razie konieczności uaktualniane.

Artykuł 9

Zapytania

1. Użytkownicy europejskiego portalu wyszukiwania mogą dokonać zapytania, wprowadzając do niego dane alfanumeryczne lub biometryczne. Po dokonaniu zapytania europejski portal wyszukiwania przeszukuje równocześnie systemy EES, ETIAS, VIS, SIS, Eurodac, ECRIS-TCN, wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację, dane Europolu i bazy danych Interpolu, za pomocą danych wprowadzonych przez użytkownika, zgodnie z jego profilem.

2. Kategorie danych stosowane w celu dokonania zapytania za pośrednictwem europejskiego portalu wyszukiwania odpowiadają kategoriom danych związanych z osobami fizycznymi lub dokumentami podróży, których można użyć, aby dokonać zapytania w różnych systemach informacyjnych UE, danych Europolu i bazach danych Interpolu, zgodnie z aktami prawnymi, którym te podlegają.

3. eu-LISA we współpracy z państwami członkowskimi wdraża dokument kontroli interfejsu oparty na uniwersalnym formacie wiadomości, o którym mowa w art. 38, w odniesieniu do europejskiego portalu wyszukiwania.

4. W przypadku dokonania zapytania przez użytkownika europejskiego portalu wyszukiwania, systemy EES, ETIAS, VIS, SIS, Eurodac, system ECRIS-TCN, wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację, detektor wielokrotnych tożsamości, dane Europolu i bazy danych Interpolu dostarczają w odpowiedzi przechowywane w nich dane.

Bez uszczerbku dla art. 20 odpowiedź udzielana przez europejski portal wyszukiwania wskazuje, do którego systemu informacyjnego lub do której bazy należą dane.

W ramach europejskiego portalu wyszukiwania nie są udzielane żadne informacje dotyczące danych w systemach informacyjnych UE, danych Europolu i baz danych Interpolu, do których użytkownik nie ma dostępu na mocy mającego zastosowanie prawa Unii i prawa krajowego.

5. Przeszukiwania baz danych Interpolu dokonywane za pośrednictwem europejskiego portalu wyszukiwania są realizowane w taki sposób, by żadne informacje nie zostały ujawnione właścicielowi wpisu w bazie Interpolu.

6. Europejski portal wyszukiwania przekazuje odpowiedzi użytkownikowi niezwłocznie po udostępnieniu danych z jednego z systemów informacyjnych UE, danych Europolu lub baz danych Interpolu. Odpowiedzi te zawierają wyłącznie dane, do których użytkownik ten ma dostęp na mocy prawa Unii i prawa krajowego.

7. Komisja przyjmuje akt wykonawczy w celu szczegółowego określenia procedury technicznej dotyczącej przeszukiwania systemów informacyjnych UE, danych Europolu i baz danych Interpolu za pomocą europejskiego portalu wyszukiwania oraz formatu odpowiedzi udzielanych przez europejski portal wyszukiwania. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 74 ust. 2.

Artykuł 10

Prowadzenie rejestrów

1. Bez uszczerbku dla art. 46 rozporządzenia (UE) 2017/2226, art. 34 rozporządzenia (WE) nr 767/2008, art. 69 rozporządzenia (UE) 2018/1240 oraz art. 12 i 18 rozporządzenia (UE) 2018/1861, eu-LISA prowadzi rejestry dotyczące wszystkich operacji przetwarzania danych w ramach europejskiego portalu wyszukiwania. Rejestry te obejmują: a) państwo członkowskie lub agencję Unii dokonujące zapytania i zastosowany profil użytkownika europejskiego portalu wyszukiwania; b) datę i godzinę zapytania; c) przeszukiwane systemy informacyjne UE i bazy danych Interpolu.

2. Każde państwo członkowskie prowadzi rejestry zapytań dokonywanych przez jego organy i personel tych organów należycie upoważniony do korzystania z europejskiego portalu wyszukiwania. Każda agencja unijna prowadzi rejestry zapytań dokonywanych przez jej należycie upoważniony personel.

3. Rejestry, o których mowa w ust. 1 i 2, można wykorzystywać wyłącznie w celu monitorowania ochrony danych, w tym sprawdzania dopuszczalności wniosku i zgodności z prawem przetwarzania danych, oraz w celu zapewniania bezpieczeństwa i integralności danych. Rejestry są chronione za pomocą odpowiednich środków przed nieuprawnionym dostępem i usuwane jeden rok po utworzeniu. Jeżeli jednak są one konieczne do prowadzenia już rozpoczętych procedur monitorowania, są one usuwane, gdy tylko przestają być konieczne do celu tych procedur.

Artykuł 11

Procedury awaryjne w razie braku technicznej możliwości korzystania z europejskiego portalu wyszukiwania

1. Jeśli korzystanie z europejskiego portalu wyszukiwania w celu przeszukania jednego lub większej liczby systemów informacyjnych UE lub wspólnego repozytorium tożsamości nie jest technicznie możliwe z powodu awarii europejskiego portalu wyszukiwania, eu-LISA automatycznie powiadamia o tym użytkowników europejskiego portalu wyszukiwania.

2. Jeśli korzystanie z europejskiego portalu wyszukiwania w celu przeszukiwania jednego lub większej liczby systemów informacyjnych UE lub wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację, nie jest technicznie możliwe z powodu awarii infrastruktury krajowej w jednym z państw członkowskich, to państwo członkowskie automatycznie powiadamia o tym fakcie eu-LISA i Komisję.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 lub 2 niniejszego artykułu, do czasu rozwiązania problemu technicznego obowiązek, o którym mowa w art. 7 ust. 2 i 4, nie obowiązuje, a państwa członkowskie mają dostęp do systemów informacyjnych UE lub do wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację, jeżeli są do tego zobowiązane na mocy prawa Unii lub prawa krajowego.

4. Jeśli korzystanie z europejskiego portalu wyszukiwania w celu przeszukiwania co najmniej jednego systemu informacyjnego UE lub wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację nie jest technicznie możliwe z powodu awarii infrastruktury agencji Unii, agencja ta automatycznie powiadamia o tym fakcie eu-LISA i Komisję.







ROZDZIAŁ III

Wspólny system porównywania danych biometrycznych

Artykuł 12

Wspólny system porównywania danych biometrycznych

1. Wspólny system porównywania danych biometrycznych gromadzący wzorce biometryczne uzyskane z danych biometrycznych, o których mowa w art. 13, przechowywane we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację i w SIS oraz umożliwiający jednoczesne wyszukiwanie za pomocą danych biometrycznych w różnych systemach informacyjnych UE ustanawia się, aby wspierać wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację i detektor wielokrotnych tożsamości oraz realizację celów systemów EES, VIS, Eurodac, SIS i systemu ECRIS-TCN.

2. Wspólny system porównywania danych biometrycznych składa się z następujących elementów: a) infrastruktury centralnej, która zastępuje systemy centralne, odpowiednio, systemów EES, VIS, SIS, Eurodac i ECRIS-TCN w zakresie przechowywania wzorców biometrycznych i umożliwiania wyszukiwania przy użyciu danych biometrycznych; b) bezpiecznej infrastruktury łączności między wspólnym systemem porównywania danych biometrycznych, systemem centralnym SIS i wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację.

3. Wspólny system porównywania danych biometrycznych opracowuje eu-LISA, która zarządzani nim też od strony technicznej.

Artykuł 13

Przechowywanie wzorców biometrycznych we wspólnym systemie porównywania danych biometrycznych

1. We wspólnym systemie porównywania danych biometrycznych przechowuje się wzorce biometryczne, uzyskane na podstawie następujących danych biometrycznych: a) dane, o których mowa w art. 16 ust. 1 lit. d), art. 17 ust. 1 lit. b) i c) oraz w art. 18 ust. 2 lit. a), b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/2226; b) dane, o których mowa w art. 9 pkt 6 rozporządzenia (WE) nr 767/2008; c) dane, o których mowa w art. 20 ust. 2 lit. w) i x), z wyłączeniem danych dotyczących odcisków dłoni, rozporządzenia (UE) 2018/1861; d) dane, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. u) i v), z wyłączeniem danych dotyczących odcisków dłoni, rozporządzenia (UE) 2018/1860.

Wzorce biometryczne przechowywane we wspólnym systemie porównywania danych biometrycznych są logicznie oddzielone w zależności od systemu informacyjnego UE, z którego te dane pochodzą.

2. Dla każdego zestawu danych, o których mowa w ust. 1, wspólny system porównywania danych biometrycznych zawiera w każdym wzorcu biometrycznym odniesienie do systemów informacyjnych UE, w którym są przechowywane powiązane z nim dane biometryczne, oraz odniesienie do rzeczywistego zapisu w tych systemach informacyjnych UE.

3. Wzorce biometryczne są wprowadzane do serwisu dopiero po przeprowadzeniu automatycznej kontroli jakości danych biometrycznych dodanych do jednego z systemów informacyjnych UE, której dokonuje wspólny system porównywania danych biometrycznych, aby zapewnić spełnienie minimalnych norm jakości danych.

4. Przechowywanie danych, o których mowa w ust. 1, jest zgodne z normami jakości, o których mowa w art. 37 ust. 2.

5. Komisja określa w drodze aktów wykonawczych wymogi dotyczące wydajności oraz praktyczne ustalenia dotyczące monitorowania wydajności wspólnego systemu porównywania danych biometrycznych, aby zapewnić skuteczność przeszukiwania danych biometrycznych w przypadku procedur, w których czynnikiem krytycznym jest czas, takich jak odprawa graniczna i identyfikacja. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 74 ust. 2.

Artykuł 14

Przeszukiwanie danych biometrycznych za pomocą wspólnego systemu porównywania danych biometrycznych

Aby przeszukiwać dane biometryczne zgromadzone we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację i w SIS, wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację i SIS korzystają z wzorców biometrycznych przechowywanych we wspólnym systemie porównywania danych biometrycznych. Zapytań zawierających dane biometryczne dokonuje się zgodnie z celami określonymi w niniejszym rozporządzeniu oraz w rozporządzeniach (WE) nr 767/2008, (UE) 2017/2226, (UE) 2018/1860, (UE) 2018/1861, (UE) 2018/1862 i (UE) 2019/816.

Artykuł 15

Zatrzymywanie danych we wspólnym systemie porównywania danych biometrycznych

Dane, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2, są przechowywane we wspólnym systemie porównywania danych biometrycznych tak długo, jak długo odpowiadające im dane biometryczne są przechowywane we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację lub w SIS. Dane te są automatycznie usuwane ze wspólnego systemu porównywania danych biometrycznych.

Artykuł 16

Prowadzenie rejestrów

1. Bez uszczerbku dla art. 46 rozporządzenia (UE) 2017/2226, art. 34 rozporządzenia (WE) nr 767/2008 oraz art. 12 i 18 rozporządzenia (UE) 2018/1861, eu-LISA prowadzi rejestry dotyczące wszystkich operacji przetwarzania danych w ramach wspólnego systemu porównywania danych biometrycznych. Rejestry te obejmują: a) państwo członkowskie lub agencję Unii dokonujące zapytania; b) historię tworzenia i przechowywania wzorców biometrycznych; c) systemy informacyjne UE przeszukiwane za pomocą wzorców biometrycznych przechowywanych we wspólnym systemie porównywania danych biometrycznych; d) datę i godzinę zapytania; e) rodzaj danych biometrycznych użytych przy dokonywaniu zapytania; f) wyniki zapytania oraz datę i godzinę ich uzyskania.

2. Każde państwo członkowskie prowadzi rejestry zapytań dokonywanych przez jego organy i personel tych organów należycie upoważniony do korzystania ze wspólnego systemu porównywania danych biometrycznych. Każda agencja unijna prowadzi rejestry zapytań dokonywanych przez jej należycie upoważniony personel.

3. Rejestry, o których mowa w ust. 1 i 2, można wykorzystywać wyłącznie w celu monitorowania ochrony danych, w tym sprawdzania dopuszczalności wniosku i zgodności przetwarzania danych z prawem, oraz w celu zapewniania bezpieczeństwa i integralności danych. Rejestry są chronione za pomocą odpowiednich środków przed nieuprawnionym dostępem i usuwane jeden rok po utworzeniu. Jeżeli jednak są one konieczne do prowadzenia już rozpoczętych procedur monitorowania, są one usuwane, gdy tylko przestają być konieczne do celu tych procedur.







ROZDZIAŁ IV

Wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację

Artykuł 17

Wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację

1. Wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację, tworzące indywidualne akta osobowe dla każdej osoby zarejestrowanej w systemach EES, VIS, ETIAS, Eurodac lub ECRIS-TCN, zawierające dane, o których mowa w art. 18, ustanawia się po to, aby ułatwiać i wspomagać poprawną identyfikację osób zarejestrowanych w systemach EES, VIS, ETIAS, Eurodac i ECRIS-TCN zgodnie z art. 20, wspierać funkcjonowanie detektora wielokrotnych tożsamości zgodnie z art. 21 oraz, w stosownych przypadkach, ułatwiać i usprawniać dostęp wyznaczonych organów i Europolu do systemów EES, VIC, ETIAS i Eurodac w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, wykrywania ich lub prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych zgodnie z art. 22.

2. Wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację składa się z: a) infrastruktury centralnej, która zastępuje systemy centralne, odpowiednio, systemów EES, VIS, ETIAS, Eurodac i ECRIS-TCN w zakresie przechowywania danych, o których mowa w art. 18; b) bezpiecznego kanału komunikacji między wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację, państwami członkowskimi i agencjami Unii uprawnionymi do korzystania ze wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację zgodnie z prawem Unii i prawem krajowym; c) bezpiecznej infrastruktury łączności między wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację a systemami EES, VIS, ETIAS, Eurodac i ECRIS-TCN oraz wspólną infrastrukturą europejskiego portalu wyszukiwania, wspólnego systemu porównywania danych biometrycznych i detektora wielokrotnych tożsamości.

3. Wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację opracowuje eu-LISA, która zarządzani nim też od strony technicznej.

4. Jeżeli dokonanie zapytania we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację do celów identyfikacji osoby fizycznej zgodnie z art. 20 w celu wykrywania wielokrotnych tożsamości zgodnie z art. 21 lub w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, wykrywania ich lub prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych zgodnie z art. 22 nie jest technicznie możliwe z powodu awarii wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację, eu-LISA automatycznie powiadamia o tym fakcie użytkowników wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację.

5. eu-LISA we współpracy z państwami członkowskimi wdraża dokument kontroli interfejsu oparty na uniwersalnym formacie wiadomości, o którym mowa w art. 38, w odniesieniu do wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację.

Artykuł 18

Dane we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację

1. We wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację przechowuje się następujące, oddzielone logicznie dane, według systemu informacyjnego, z którego dane te pierwotnie pochodzą: a) dane, o których mowa w art. 16 ust. 1 lit. a)–d), art. 17 ust. 1 lit. a), b) i c) oraz art. 18 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) 2017/2226; b) dane, o których mowa w art. 9 pkt 4 lit. a)–c) oraz w art. 9 pkt 5 i 6 rozporządzenia (WE) nr 767/2008; c) dane, o których mowa w art. 17 ust. 2 lit. a)-e) rozporządzenia (EU) 2018/1240.

2. Dla każdego zestawu danych, o których mowa w ust. 1, wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację zawiera odniesienie do systemów informacyjnych UE, z których dane te pochodzą.

3. Organy korzystające z dostępu do wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację czynią to zgodnie z ich prawami dostępu na mocy aktów prawnych regulujących systemy informacyjne UE i prawa krajowego oraz zgodnie z przysługującymi im prawami dostępu na mocy niniejszego rozporządzenia do celów, o których mowa w art. 20, 21 i 22.

4. Dla każdego zestawu danych, o których mowa w ust. 1, wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację zawiera odniesienie do rzeczywistego zapisu w systemach informacyjnych UE, z których dane te pochodzą.

5. Przechowywanie danych, o których mowa w ust. 1, jest zgodne z normami jakości, o których mowa w art. 37 ust. 2.

Artykuł 19

Dodawanie, zmiana i usuwanie danych we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację

1. W przypadku dodawania, zmiany lub usuwania danych w systemach EES, VIS i ETIAS dane, o których mowa w art. 18, przechowywane w aktach osobowych wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację są odpowiednio dodawane, zmieniane lub usuwane w sposób automatyczny.

2. W razie utworzenia powiązania białego lub czerwonego przez detektor wielokrotnych tożsamości zgodnie z art. 32 lub 33 między danymi z dwóch lub większej liczby systemów informacyjnych UE składających się na wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację, zamiast tworzyć nowe akta osobowe, repozytorium dodaje nowe dane do akt osobowych, z których pochodzą powiązane ze sobą dane.

Artykuł 20

Dostęp do wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację w celu identyfikacji

1. Zapytania we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację dokonywane jest przez organ policji zgodnie z ust. 2 i 5 wyłącznie w następujących przypadkach: a) gdy organ policji nie jest w stanie zidentyfikować osoby z powodu braku dokumentu podróży lub innego wiarygodnego dokumentu potwierdzającego tożsamość tej osoby; b) gdy istnieją wątpliwości co do danych dotyczących tożsamości dostarczonych przez osobę; c) gdy istnieją wątpliwości co do autentyczności dokumentu podróży lub innego wiarygodnego dokumentu przedstawionego przez osobę; d) gdy istnieją wątpliwości co do tożsamości posiadacza dokumentu podróży lub innego wiarygodnego dokumentu; lub e) gdy osoba nie jest w stanie współpracować lub odmawia współpracy.

Dokonywanie takich zapytań nie jest dozwolone w odniesieniu do osób małoletnich, które nie ukończyły 12. roku życia, chyba że odbywa się to dla dobra dziecka.

2. W którymkolwiek z przypadków wymienionych w ust. 1, gdy organ policji został do tego upoważniony na mocy krajowych środków ustawodawczych, o których mowa w ust. 5, może on, wyłącznie w celu identyfikacji osoby fizycznej, dokonać zapytania we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację, posługując się danymi biometrycznymi tej osoby pobranymi bezpośrednio podczas kontroli tożsamości, pod warunkiem że procedurę tę uruchamia się w obecności tej osoby.

3. Jeśli wynik zapytania wskaże, że dane tej osoby są przechowywane we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację, organ policji powinien mieć możliwość sprawdzania danych, o których mowa w art. 18 ust. 1.

Jeśli nie można użyć danych biometrycznych danej osoby lub jeśli zapytanie przy użyciu tych danych zakończy się niepowodzeniem, wyszukiwanie należy przeprowadzić za pomocą danych dotyczących tożsamości tej osoby w połączeniu z danymi dokumentu podróży lub danymi dotyczącymi tożsamości podanymi przez tę osobę.

4. W przypadku katastrofy, wypadku lub zamachu terrorystycznego i wyłącznie w celu identyfikacji nieznanych osób, które nie są w stanie potwierdzić swojej tożsamości, lub niezidentyfikowanych szczątków ludzkich organ policji może przeszukiwać wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację za pomocą danych biometrycznych tych osób, gdy został do tego upoważniony na mocy krajowych środków ustawodawczych, o których mowa w ust. 6.

5. Państwa członkowskie, które pragną skorzystać z możliwości przewidzianej w ust. 2, przyjmują odpowiednie krajowe środki ustawodawcze. Państwa członkowskie uwzględniają przy tym potrzebę unikania dyskryminacji wobec obywateli państw trzecich. Takie środki ustawodawcze precyzują cele identyfikacji na potrzeby określone w art. 2 ust. 1 lit. b) i c). Wyznaczają one właściwe organy policji i określają procedury, warunki i kryteria takich kontroli.

6. Państwa członkowskie, które chcą skorzystać z możliwości przewidzianej w ust. 4, przyjmują krajowe środki ustawodawcze określające procedury, warunki i kryteria.

Artykuł 21

Dostęp do wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację w celu wykrywania wielokrotnych tożsamości

1. Jeśli wynikiem zapytania we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację jest powiązanie żółte określone w art. 28 ust. 4 organ odpowiedzialny za ręczną weryfikację różniących się tożsamości zgodnie z art. 29 ma dostęp, wyłącznie w celu przeprowadzenia tej weryfikacji, do danych, o których mowa w wart. 18 ust. 1 i 2, przechowywanych we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację i połączonych powiązaniem żółtym.

2. Jeśli wynikiem zapytania we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację jest powiązanie czerwone określone w art. 32 organy, o których mowa w art. 26 ust. 2, mają dostęp, wyłącznie w celu zwalczania oszustw dotyczących tożsamości, do danych, o których mowa w art. 18 ust. 1 i 2, przechowywanych we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację i połączonych powiązaniem czerwonym.

Artykuł 22

Przeszukiwanie wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, wykrywania ich lub prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych

1. Jeżeli w konkretnym przypadku istnieją uzasadnione podstawy pozwalające uważać, że dokonanie sprawdzeń w systemach informacyjnych UE przyczyni się do zapobiegania przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania lub prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych, zwłaszcza gdy zachodzi podejrzenie, że sprawca lub ofiara przestępstwa terrorystycznego lub innego poważnego przestępstwa lub osoba podejrzana o jego popełnienie to osoba, której dane są przechowywane w EES, VIS lub ETIAS, wyznaczone organy i Europol mogą dokonać sprawdzenia we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację, aby uzyskać informację, czy dane dotyczące konkretnej osoby znajdują się w EES, VIS lub ETIAS.

2. Jeśli odpowiedź na zapytanie we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację wskaże, że dane dotyczące tej osoby znajdują się w EES, VIS lub ETIAS, wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację udziela odpowiedzi tym wyznaczonym organom i Europolowi w postaci odniesienia, o którym mowa w art. 18 ust. 2, wskazującego, który z systemów informacyjnych UE zawiera dane odpowiadające zapytaniu. Wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację udziela odpowiedzi w sposób nienaruszający bezpieczeństwa danych.

Odpowiedź wskazująca, że dane dotyczące danej osoby znajdują się w jednym z systemów informacyjnych UE, o których mowa w ust. 1, może być wykorzystywana jedynie w celu złożenia wniosku o pełny dostęp z zastrzeżeniem warunków i procedur ustanowionych w odpowiednich aktach prawnych regulujących taki dostęp.

W przypadku przynajmniej jednego dopasowania wyznaczony organ lub Europol zwraca się z wnioskiem o pełny dostęp do co najmniej jednego z systemów informacyjnych, z których uzyskano dopasowanie.

W przypadku gdy wyjątkowo nie zwrócono się z wnioskiem o pełny dostęp, wyznaczone organy rejestrują powód, dla którego nie złożono takiego wniosku, identyfikowalny w dokumentacji krajowej. Europol odnotowuje ten powód w odpowiedniej dokumentacji wewnętrznej.

3. Pełen dostęp do danych zawartych w systemach EEAS, VIS lub ETIAS w celach zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania lub prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych nadal podlega warunkom i procedurom określonym w odpowiednich aktach prawnych regulujących taki dostęp.

Artykuł 23

Zatrzymywanie danych we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację

1. Dane, o których mowa w art. 18 ust. 1, 2 i 4, są automatycznie usuwane ze wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację zgodnie z przepisami dotyczącymi zatrzymywania danych w, odpowiednio, rozporządzeniach (UE) 2017/2226, (WE) nr 767/2008 i (UE) 2018/1240.

2. Akta osobowe są przechowywane we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację jedynie tak długo, jak długo są one przechowywane w co najmniej jednym systemie informacyjnym UE, którego dane są zawarte w repozytorium. Stworzenie powiązania nie wpływa na okres zatrzymywania żadnej z pozycji wchodzącej w skład powiązanych ze sobą danych.

Artykuł 24

Prowadzenie rejestrów

1. Bez uszczerbku dla art. 46 rozporządzenia (UE) 2017/2226, art. 34 rozporządzenia (WE) nr 767/2008 oraz art. 69 rozporządzenia (UE) 2018/1240, eu-LISA prowadzi rejestry dotyczące wszystkich operacji przetwarzania danych w ramach wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację zgodnie z ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu.

2. eu-LISA prowadzi rejestry dotyczące wszystkich operacji przetwarzania danych zgodnie z art. 20 w ramach wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację. Rejestry te obejmują: a) państwo członkowskie lub agencję unijną dokonujące zapytania; b) cel dostępu użytkownika dokonującego zapytania za pośrednictwem wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację; c) datę i godzinę zapytania; d) rodzaj danych użytych przy dokonywaniu zapytania; e) wyniki zapytania.

3. eu-LISA prowadzi rejestry dotyczące wszystkich operacji przetwarzania danych zgodnie z art. 21 w ramach wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację. Rejestry te obejmują: a) państwo członkowskie lub agencję unijną dokonujące zapytania; b) cel dostępu użytkownika dokonującego zapytania za pośrednictwem wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację; c) datę i godzinę zapytania; d) w razie utworzenia powiązania dane użyte w zapytaniu i wyniki zapytania wskazujący system informacyjny UE, z którego pochodzą dane.

4. eu-LISA prowadzi rejestry dotyczące wszystkich operacji przetwarzania danych zgodnie z art. 22 w ramach wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację. Rejestry te obejmują: a) datę i godzinę zapytania; b) dane użyte przy dokonywaniu zapytania; c) wyniki zapytania; d) państwo członkowskie lub agencję Unii dokonujące zapytania we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację.

Rejestry dostępu podlegają regularnej weryfikacji przez właściwy organ nadzorczy zgodnie z art. 41 dyrektywy (UE) 2016/680 lub przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych zgodnie z art. 43 rozporządzenia (UE) 2016/794, w odstępach czasowych nieprzekraczających sześciu miesięcy, w celu sprawdzenia, czy procedury i warunki określone w art. 22 ust. 1 i 2 niniejszego rozporządzenia zostały spełnione.

5. Każde państwo członkowskie prowadzi rejestry zapytań dokonywanych przez jego organy i personel tych organów należycie upoważniony do korzystania z europejskiego portalu wyszukiwania na mocy art. 20, 21 i 22. Każda agencja unijna prowadzi rejestr zapytań dokonywanych przez jej należycie upoważniony personel na mocy art. 21 i 22.

Ponadto w przypadku każdego dostępu do wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację na mocy art. 22 każde państwo członkowskie prowadzi następujące rejestry:

a) dane referencyjne rejestru krajowego;

b) cel dostępu;

c) zgodnie z przepisami krajowymi niepowtarzalny identyfikator użytkownika należący do urzędnika, który dokonał zapytania, i do urzędnika, który je zlecił.

6. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/794 w przypadku dostępu do wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację zgodnie z art. 22 niniejszego rozporządzenia Europol prowadzi rejestry niepowtarzalnego identyfikatora użytkownika należącego do urzędnika, który dokonał zapytania, i do urzędnika, który je zlecił.

7. Rejestry, o których mowa w ust. 2-6, można wykorzystywać wyłącznie w celu monitorowania ochrony danych, w tym sprawdzania dopuszczalności zapytania i zgodności przetwarzania danych z prawem, oraz w celu zapewniania bezpieczeństwa i integralności danych. Rejestry te są chronione za pomocą odpowiednich środków przed nieuprawnionym dostępem i usuwane rok po utworzeniu. Jeżeli jednak są one konieczne do prowadzenia już rozpoczętych procedur monitorowania, są one usuwane, gdy tylko przestają być konieczne do celu tych procedur.

8. eu-LISA przechowuje rejestry dotyczące historii danych w aktach osobowych. eu-LISA automatycznie usuwa takie rejestry po usunięciu tych danych.







ROZDZIAŁ V

Detektor wielokrotnych tożsamości

Artykuł 25

Detektor wielokrotnych tożsamości

1. Detektor wielokrotnych tożsamości, tworzący i przechowujący pliki potwierdzające tożsamość, o którym mowa w art. 34, zawierające powiązania między danymi zgromadzonymi w systemach informacyjnych UE, w tym we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację i SIS oraz umożliwiające wykrywanie wielokrotnych tożsamości, co służy podwójnemu celowi ułatwienia kontroli tożsamości i zwalczania oszustw dotyczących tożsamości, ustanawia się po to, aby wspierać funkcjonowanie wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację i realizację celów systemów EES, VIS, ETIAS, Eurodac, SIS i ECRIS-TCN.

2. Detektor wielokrotnych tożsamości składa się z: a) infrastruktury centralnej przechowującej powiązania i odniesienia do systemów informacyjnych UE; b) bezpiecznej infrastruktury łączności między detektorem wielokrotnych tożsamości a SIS i infrastrukturą centralną europejskiego portalu wyszukiwania i wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację.

3. Detektor wielokrotnych tożsamości opracowuje eu-LISA, która zarządza nim też od strony technicznej.

Artykuł 26

Dostęp do detektora wielokrotnych tożsamości

1. W celu ręcznej weryfikacji różniących się tożsamości, o której mowa w art. 29, dostęp do danych określonych w art. 34 przechowywanych w detektorze wielokrotnych tożsamości mają: a) właściwe organy wyznaczone zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/2226, podczas tworzenia lub aktualizacji akt osobowych w EES zgodnie z art. 14 tego rozporządzenia; b) organy wizowe, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 767/2008, podczas tworzenia lub aktualizacji akt osobowych w systemie VIS zgodnie z art. tym rozporządzeniem; c) jednostka centralna ETIAS i jednostki krajowe ETIAS, podczas dokonywania przetwarzania, o którym mowa w art. 22 i 26 rozporządzenia (UE) 2018/1240; d) biuro SIRENE państwa członkowskiego, które utworzyło lub uaktualniło wpis w SIS zgodnie z rozporządzeniami (UE) 2018/1860 i (UE) 2018/1861.

2. Organy państw członkowskich i agencje UE mające dostęp do co najmniej jednego systemu informacyjnego UE objętego wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację lub do SIS mają dostęp do danych, o których mowa w art. 34 lit. a) i b), w odniesieniu do powiązań czerwonych, o których mowa w art. 32.

3. Organy państw członkowskich i agencje Unii mają dostęp do powiązań białych, o których mowa w art. 33, jeżeli mają dostęp do dwóch systemów informacyjnych UE zawierających dane, między którymi zostało utworzone powiązanie białe.

4. Organy państw członkowskich i agencje Unii mają dostęp do powiązań zielonych, o których mowa w art. 31, jeżeli mają dostęp do dwóch systemów informacyjnych UE zawierających dane, między którymi zostało utworzone powiązanie zielone, a zapytanie dokonane w tych systemach informacyjnych ujawniło dopasowanie z dwoma zestawami powiązanych ze sobą danych.

Artykuł 27

Wykrywanie wielokrotnych tożsamości

1. Proces wykrywania wielokrotnych tożsamości we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację i SIS należy uruchomić w następujących sytuacjach: a) tworzenie lub aktualizacja akt osobowych w EES zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) 2017/2226; b) tworzenie lub aktualizacja pliku danych dotyczących wniosku w systemie VIS zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 767/2008; c) tworzenie lub aktualizacja pliku danych dotyczących wniosku w systemie ETIAS zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) 2018/1240; d) tworzenie lub aktualizacja wpisu dotyczącego danej osoby w SIS zgodnie z art. 3 rozporządzenia (UE) 2018/1860 i rozdziałem V rozporządzenia (UE) 2018/1861;

2. Jeśli dane zawarte w systemie informacyjnym UE, o którym mowa w ust. 1, zawierają dane biometryczne, wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację i system centralny SIS korzystają ze wspólnego systemu porównywania danych biometrycznych w celu wykrycia wielokrotnych tożsamości. Wspólny system porównywania danych biometrycznych porównuje wzorce biometryczne pochodzące z nowych danych biometrycznych z wzorcami biometrycznymi już znajdującymi się we wspólnym systemie porównywania danych biometrycznych, aby sprawdzić, czy dane należące do tej samej osoby już znajdują się we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację i w systemie centralnym SIS.

3. Obok procesu, o którym mowa w ust. 2, wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację i system centralny SIS korzystają z europejskiego portalu wyszukiwania, aby przeszukiwać dane przechowywane odpowiednio w systemie centralnym SIS i we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację, posługując się następującymi danymi: a) nazwisko; imię lub imiona; data urodzenia; obywatelstwo lub obywatelstwa; i płeć, o których mowa w art. 16 ust. 1 lit. a), art. 17 ust. 1 i art. 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/2226; b) nazwisko; imię lub imiona; data urodzenia; płeć; miejsce i państwo urodzenia; obywatelstwo lub obywatelstwa, o których mowa w art. 9 pkt 4 lit. a) i aa) rozporządzenia (WE) nr 767/2008; c) nazwisko; imię (imiona); nazwisko nadane przy urodzeniu; pseudonim (pseudonimy), data urodzenia, miejsce urodzenia, płeć i obecne obywatelstwo, o których mowa w art. 17 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/1240; d) nazwiska; imiona; imiona i nazwiska nadane przy urodzeniu, poprzednio używane imiona i nazwiska oraz pseudonimy; miejsce urodzenia; data urodzenia; płeć i posiadane obywatelstwa, o których mowa w art. 20 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2018/1861; e) nazwiska; imiona; imiona i nazwiska nadane przy urodzeniu, poprzednio używane imiona i nazwiska oraz pseudonimy; miejsce urodzenia; data urodzenia, płeć i posiadane obywatelstwa, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (UE) 2018/1860.

4. Obok procesu, o którym mowa w ust. 2 i 3, wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację i system centralny SIS korzystają z europejskiego portalu wyszukiwania, aby przeszukiwać dane przechowywane odpowiednio w systemie centralnym SIS i we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację, posługując się danymi dokumentu podróży.

5. Wykrywanie wielokrotnych tożsamości należy przeprowadzić wyłącznie w celu porównania danych dostępnych w jednym systemie informacyjnym UE z danymi dostępnymi w pozostałych systemach.

Artykuł 28

Wyniki wykrywania wielokrotnych tożsamości

1. Jeśli zapytania, o których mowa w art. 27 ust. 2, 3 i 4, nie wykażą żadnego dopasowania, procedury, o których mowa w art. 27 ust. 1, są prowadzone dalej zgodnie z regulującymi je aktami prawymi.

2. Jeśli zapytanie, o którym mowa w art. 27 ust. 2, 3 i 4, wykaże jedno lub kilka dopasowań, we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację oraz, w stosownych przypadkach, w SIS tworzone jest powiązanie między danymi użytymi w zapytaniu a danymi, które doprowadziły do wystąpienia dopasowania.

W wypadku wystąpienia kilku dopasowań tworzone jest powiązanie między wszystkimi danymi, które doprowadziły do wystąpienia dopasowania. Jeśli dane te już uprzednio były powiązane, istniejące powiązanie należy rozszerzyć o dane użyte w zapytaniu.

3. Jeśli zapytanie, o którym mowa w art. 27 ust. 2, 3 i 4, wykaże jedno lub kilka dopasowań, a dane dotyczące tożsamości zawarte w powiązanych ze sobą aktach indywidualnych są tożsame lub zbliżone, tworzone jest powiązanie białe zgodnie z art. 33.

4. Jeśli zapytanie, o którym mowa w art. 27 ust. 2, 3 i 4, wykaże jedno lub kilka dopasowań, a danych dotyczących tożsamości zawartych w powiązanych ze sobą aktach indywidualnych nie można uznać za zbliżone, tworzy się powiązanie żółte zgodnie z art. 30; obowiązuje wówczas procedura, o której mowa w art. 29.

5. Komisja przyjmuje zgodnie z art. 73 akty delegowane ustanawiające procedury ustalania przypadków, w których dane dotyczące tożsamości można uznać za tożsame lub zbliżone.

6. Powiązania te są zapisywane w plikach potwierdzających tożsamość, o których mowa w art. 34.

7. Komisja, we współpracy z eu-LISA, określa za pomocą aktów wykonawczych zasady techniczne tworzenia powiązań między danymi z różnych systemów informacyjnych UE. Akty te przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 74 ust. 2.

Artykuł 29

Ręczna weryfikacja różniących się tożsamości i odpowiedzialne organy

1. Bez uszczerbku dla ust. 2, organem odpowiedzialnym za ręczną weryfikację różniących się tożsamości jest: a) właściwy organ wyznaczony zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/2226, w przypadku dopasowań, które wystąpiły przy tworzeniu lub aktualizacji akt osobowych w systemie EES zgodnie z tym rozporządzeniem; b) organy wizowe, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 767/2008, w przypadku dopasowań, które wystąpiły podczas tworzenia lub aktualizacji pliku danych dotyczących wniosku w systemie VIS zgodnie z tym rozporządzeniem; c) jednostka centralna ETIAS i jednostki krajowe ETIAS w przypadku dopasowań, które wystąpiły podczas tworzenia lub aktualizacji pliku danych dotyczących wniosku zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1240; d) biuro SIRENE państwa członkowskiego, w przypadku dopasowań, które wystąpiły podczas tworzenia lub aktualizacji wpisu w SIS zgodnie z rozporządzeniami (UE) 2018/1860 i (UE) 2018/1861.

Detektor wielokrotnych tożsamości wskazuje organ odpowiedzialny za ręczną weryfikację różniących się tożsamości w pliku potwierdzającym tożsamość.

2. Organem odpowiedzialnym za ręczną weryfikację różniących się tożsamości w pliku potwierdzającym tożsamość jest biuro Sirene państwa członkowskiego, które stworzyło wpis, jeśli utworzono powiązanie do danych zawartych we wpisie: a) dotyczącym osób poszukiwanych w celu aresztowania i wydania lub ekstradycji, o których mowa w art. 26 rozporządzenia (UE) 2018/1862; b) dotyczącym osób zaginionych lub narażonych na zagrożenia, o których mowa w art. 32 rozporządzenia (UE) 2018/1862; c) dotyczącym osób, których obecność jest wymagana do celów postępowania sądowego, o których mowa w art. 34 rozporządzenia (UE) 2018/1862; d) dotyczącym osób, wobec których prowadzone są kontrole niejawne, rozpytania kontrolne lub kontrole szczególne, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (UE) 2018/1862.

3. Bez uszczerbku dla ust. 4 niniejszego artykułu, organ odpowiedzialny za ręczną weryfikację różniących się tożsamości ma dostęp do powiązanych ze sobą danych zawartych w odpowiednich plikach potwierdzających tożsamość i w danych dotyczących tożsamości powiązanych we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację oraz, w stosownych przypadkach, w SIS. Ocenia on niezwłocznie różniące się tożsamości. Po dokonaniu takiej oceny aktualizuje on powiązanie zgodnie z art. 31, 32 i 33, a także niezwłocznie dodaje je do pliku potwierdzającego tożsamość.

4. Jeśli organem odpowiedzialnym za ręczną weryfikację różniących tożsamości w pliku potwierdzającym tożsamość jest właściwy organ wyznaczony zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/2226, który tworzy lub aktualizuje akta osobowe w EES zgodnie z art. 14 tego rozporządzenia, a także w razie utworzenia powiązania żółtego, organ ten przeprowadza dodatkowe weryfikacje. Organ ten ma jedynie w tym celu dostęp do powiązanych danych dotyczących tożsamości zawartych w odpowiednim pliku potwierdzającym tożsamość. Analizuje on różne tożsamości, aktualizuje powiązanie zgodnie z art. 31, 32 i 33 niniejszego rozporządzenia i niezwłocznie dodaje je do pliku potwierdzającego tożsamość.

Taką ręczną weryfikację różniących się tożsamości rozpoczyna się w obecności zainteresowanej osoby, której zapewnia się możliwość wyjaśnienia okoliczności organowi odpowiedzialnemu, który bierze te wyjaśnienia pod uwagę.

W przypadkach, w których ręczna weryfikacja różniących się tożsamości ma miejsce na granicy, odbywa się ona, w miarę możliwości, w ciągu 12 godzin od utworzenia powiązania żółtego zgodnie z art. 28 ust. 4.

5. W razie utworzenia więcej niż jednego powiązania organ odpowiedzialny za ręczną weryfikację różniących się tożsamości ocenia każde powiązanie oddzielnie.

6. Jeśli dane prowadzące do wystąpienia dopasowania już uprzednio były ze sobą powiązane, organ odpowiedzialny za ręczną weryfikację różniących się tożsamości uwzględnia istniejące powiązania podczas oceny, czy należy utworzyć nowe powiązania.

Artykuł 30

Powiązanie żółte

1. Jeżeli nie przeprowadzono jeszcze ręcznej weryfikacji różniących się tożsamości, powiązanie między danymi z dwóch lub większej liczby systemów informacyjnych UE klasyfikuje się jako powiązanie żółte w każdym z poniższych przypadków: a) powiązane ze sobą dane zawierają tożsame dane biometryczne, lecz zbliżone lub różne dane dotyczące tożsamości; b) powiązane ze sobą dane zawierają różne dane dotyczące tożsamości, lecz tożsame dane dokumentu podróży, a co najmniej jeden z systemów informacyjnych UE nie zawiera danych biometrycznych danej osoby; c) powiązane ze sobą dane zawierają tożsame dane dotyczące tożsamości, lecz różne dane biometryczne; d) powiązane ze sobą dane zawierają zbliżone lub różniące się dane dotyczące tożsamości i tożsame dane dokumentu podróży, lecz różne dane biometryczne.

2. W razie sklasyfikowania powiązania jako żółtego zgodnie z ust. 1 obowiązuje procedura opisana w art. 29.

Artykuł 31

Powiązanie zielone

1. Powiązanie między danymi zawartymi w dwóch lub większej liczbie systemów informacyjnych UE klasyfikuje się jako zielone, jeśli: a) powiązane ze sobą dane zawierają różne dane biometryczne, lecz tożsame dane dotyczące tożsamości, a organ odpowiedzialny za ręczną weryfikację różniących się tożsamości stwierdzi, że powiązane ze sobą dane odnoszą się do dwóch różnych osób; b) powiązane ze sobą dane zawierają różne dane biometryczne, lecz zbliżone lub różne dane dotyczące tożsamości i tożsame dane dokumentu podróży, a organ odpowiedzialny za ręczną weryfikację różniących się tożsamości stwierdzi, że powiązane ze sobą dane odnoszą się do dwóch różnych osób; c) powiązane ze sobą dane zawierają różne dane dotyczące tożsamości, lecz tożsame dane dokumentu podróży, co najmniej jeden z systemów informacyjnych UE nie zawiera danych biometrycznych na temat danej osoby, a organ odpowiedzialny za ręczną weryfikację różniących się tożsamości stwierdzi, że powiązane ze sobą dane odnoszą się do dwóch różnych osób.

2. Jeśli po przeszukaniu wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację lub SIS stwierdzone zostanie istnienie powiązania zielonego między danymi w dwóch systemach informacyjnych UE, detektor wielokrotnych tożsamości wskazuje, że dane dotyczące tożsamości stanowiące część powiązanych ze sobą danych nie należą do tej samej osoby.

3. W przypadku gdy organ państwa członkowskiego posiada dowody sugerujące, że powiązanie zielone zostało niepoprawnie zapisane w detektorze wielokrotnych tożsamości, że powiązanie zielone jest nieaktualne lub że dane zostały przetworzone w detektorze wielokrotnych tożsamości lub systemach informacyjnych UE z naruszeniem niniejszego rozporządzenia, organ ten sprawdza odpowiednie dane przechowywane we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację i w SIS, a w razie konieczności niezwłocznie koryguje lub usuwa powiązanie z detektora wielokrotnych tożsamości. Organ państwa członkowskiego niezwłocznie informuje o tym państwo członkowskie odpowiedzialne za ręczną weryfikację różniących się tożsamości.

Artykuł 32

Powiązanie czerwone

1. Powiązanie między danymi z dwóch lub większej liczby systemów informacyjnych UE klasyfikuje się jako powiązanie czerwone w każdym z poniższych przypadków: a) powiązane ze sobą dane zawierają tożsame dane biometryczne, lecz zbliżone lub różne dane dotyczące tożsamości, a organ odpowiedzialny za ręczną weryfikację różniących się tożsamości stwierdził, że powiązane ze sobą dane w sposób nieuzasadniony odnoszą się do tej samej osoby; b) powiązane ze sobą dane zawierają tożsame, zbliżone lub różne dane dotyczące tożsamości oraz tożsame dane dokumentu podróży, lecz różne dane biometryczne, a organ odpowiedzialny za ręczną weryfikację różniących się tożsamości stwierdził, że powiązane ze sobą dane odnoszą się one do dwóch różnych osób, z których przynajmniej jedna korzystają w sposób nieuzasadniony z tego samego dokumentu podróży; c) powiązane ze sobą dane zawierają tożsame dane dotyczące tożsamości, lecz różne dane biometryczne i różne dane dokumentu podróży lub nie zawierają danych dokumentu podróży, a organ odpowiedzialny za ręczną weryfikację różniących się tożsamości stwierdził, że powiązane ze sobą dane w sposób nieuzasadniony odnoszą się do dwóch różnych osób; d) powiązane ze sobą dane zawierają różne dane dotyczące tożsamości, lecz tożsame dane dokumentu podróży, co najmniej jeden z systemów informacyjnych UE nie zawiera danych biometrycznych na temat danej osoby, a organ odpowiedzialny za ręczną weryfikację różniących się tożsamości stwierdził, że powiązane ze sobą dane w sposób nieuzasadniony odnoszą się do tej samej osoby.

2. Jeśli w wyniku przeszukania wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację lub SIS stwierdzona zostanie obecność powiązania czerwonego między danymi w dwóch lub większej liczbie systemów informacyjnych UE, detektor wielokrotnych tożsamości wskazuje dane, o których mowa w art. 34. Działania następcze w związku z wystąpieniem powiązania czerwonego są prowadzone zgodnie z przepisami prawa Unii i prawa krajowego, przy czym konsekwencje prawne dla danej osoby opierają się jedynie na odpowiednich danych dotyczących tej osoby. Skutki prawne dla danej osoby nie mogą wynikać z samego zaistnienia powiązania czerwonego.

3. W razie utworzenia powiązania czerwonego między danymi z systemów EES, VIS, ETIAS, Eurodac lub ECRIS-TCN, akta osobowe przechowywane we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację są aktualizowane zgodnie z art. 19 ust. 2.

4. Bez uszczerbku dla przepisów dotyczących rozpatrywania wpisów w SIS zawartych w rozporządzeniach (UE) 2018/1860, (UE) 2018/1861 i (UE) 2018/1862, oraz bez uszczerbku dla ograniczeń koniecznych do ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, zapobiegania przestępstwom i zagwarantowania, aby żadne prowadzone krajowe postępowanie przygotowawcze nie było zagrożone, w razie utworzenia powiązania czerwonego organ odpowiedzialny za ręczną weryfikację różniących się tożsamości powiadamia osobę, której to dotyczy, o stwierdzeniu obecności niezgodnych z prawem różnych danych dotyczących tożsamości, a także przekazuje tej osobie pojedynczy numer identyfikacyjny, o którym mowa w art 34 lit. c) niniejszego rozporządzenia, odniesienie do organu odpowiedzialnego za ręczną weryfikację różniących się tożsamości, o którym mowa w art. 34 lit. d), oraz adres strony internetowej utworzonej zgodnie z art. 49 niniejszego rozporządzenia.

5. Informacje, o których mowa w ust. 4, są przekazywane na piśmie przy pomocy standardowego formularza przez organ odpowiedzialny za ręczną weryfikację różniących się tożsamości. Komisja określa treść formularza i jego format w drodze aktów wykonawczych. Akty te przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 74 ust. 2.

6. W razie utworzenia powiązania czerwonego detektor wielokrotnych tożsamości automatycznie powiadamia o tym organy odpowiedzialne za powiązane ze sobą dane.

7. W przypadku gdy organ państwa członkowskiego lub agencja unijna, które mają dostęp do wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację lub SIS, posiada dowody wykazujące, że powiązanie czerwone zostało nieprawidłowo zarejestrowane w detektorze wielokrotnych tożsamości lub że dane były przetwarzane w detektorze wielokrotnych tożsamości, wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację lub w SIS z naruszeniem niniejszego rozporządzenia, ten organ lub ta agencja sprawdzają odpowiednie dane przechowywane we wspólnym repozytorium danych i SIS oraz: a) jeżeli powiązanie odnosi się do jednego z wpisów w SIS, o którym mowa w art. 29 ust. 2, natychmiast informuje o tym fakcie właściwe biuro SIRENE państwa członkowskiego, które utworzyło wpis w SIS; b) we wszystkich innych przypadkach, natychmiast koryguje lub usuwa powiązanie z detektora wielokrotnych tożsamości.

Jeżeli biuro SIRENE zostaje poinformowane zgodnie z akapitem pierwszym lit. a) weryfikuje ono dowody dostarczone przez organ państwa członkowskiego lub agencję unijną, a następnie w odpowiednim przypadku niezwłocznie poprawia lub usuwa powiązanie z detektora wielokrotnych tożsamości;

Organ państwa członkowskiego, który uzyskał dowody, niezwłocznie informuje organ państwa członkowskiego odpowiedzialny za ręczną weryfikację różniących się tożsamości o stosownej korekcie lub usunięciu powiązania czerwonego.

Artykuł 33

Powiązanie białe

1. Powiązanie między danymi z dwóch lub większej liczby systemów informacyjnych UE klasyfikuje się jako powiązanie białe w każdym z poniższych przypadków: a) powiązane ze sobą dane zawierają tożsame dane biometryczne i tożsame lub zbliżone dane dotyczące tożsamości; b) powiązane ze sobą dane zawierają tożsame lub zbliżone dane dotyczące tożsamości, tożsame dane dokumentu podróży, a co najmniej jeden z systemów informacyjnych UE nie zawiera danych biometrycznych danej osoby; c) powiązane ze sobą dane zawierają tożsame dane biometryczne, tożsame dane dokumentu podróży i zbliżone dane dotyczące tożsamości; d) powiązane ze sobą dane zawierają tożsame dane biometryczne, lecz zbliżone lub różne dane dotyczące tożsamości, a organ odpowiedzialny za ręczną weryfikację różniących się tożsamości stwierdził, że powiązane ze sobą dane w sposób uzasadniony odnoszą się do tej samej osoby;

2. Jeśli po przeszukaniu wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację lub SIS stwierdzone zostanie istnienie powiązania białego między danymi w co najmniej dwóch systemach informacyjnych UE, detektor wielokrotnych tożsamości wskazuje, że dane dotyczące tożsamości należą do tej samej osoby. Wynikiem przeszukiwania systemów informacyjnych UE jest odpowiedź, która w stosownych przypadkach wskazuje wszystkie powiązane ze sobą dane dotyczące danej osoby, co powoduje powstanie dopasowania w stosunku do danych objętych powiązaniem białym, jeśli organ, który dokonał zapytania, ma dostęp do tych powiązanych ze sobą danych na mocy przepisów prawa Unii lub prawa krajowego.

3. W razie utworzenia powiązania czerwonego między danymi z systemów EES, VIS, ETIAS, Eurodac lub ECRIS-TCN, akta osobowe przechowywane we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację są aktualizowane zgodnie z art. 19 ust. 2.

4. Bez uszczerbku dla przepisów związanych z rozpatrywaniem wpisów w SIS zawartych w rozporządzeniach (UE) 2018/1860, (UE) 2018/1861 i (UE) 2018/1862, oraz bez uszczerbku dla ograniczeń koniecznych do ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, zapobiegania przestępstwom i zagwarantowania, aby żadne prowadzone krajowe postępowanie przygotowawcze nie było zagrożone, w razie utworzenia powiązania białego w wyniku ręcznej weryfikacji różniących się tożsamości, organ odpowiedzialny za ręczną weryfikację różniących się tożsamości powiadamia osobę, której to dotyczy, o stwierdzeniu zbliżonych lub różnych danych dotyczących tożsamości oraz przekazuje tej osobie pojedynczy numer identyfikacyjny, o którym mowa w art 34 lit. c) niniejszego rozporządzenia, odniesienie do organu odpowiedzialnego za ręczną weryfikację różniących się tożsamości, o którym mowa w art. 34 lit. d) niniejszego rozporządzenia, oraz adres strony internetowej utworzonej zgodnie z art. 49 niniejszego rozporządzenia.

5. W przypadku gdy organ państwa członkowskiego posiada dowody wskazujące, że powiązanie białe zostało niepoprawnie zarejestrowane w detektorze wielokrotnych tożsamości, że powiązanie białe jest nieaktualne lub że dane zostały przetworzone w detektorze wielokrotnych tożsamości lub w systemach informacyjnych UE z naruszeniem niniejszego rozporządzenia, organ ten sprawdza odpowiednie dane przechowywane we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację i w SIS, i w razie konieczności niezwłocznie koryguje lub usuwa powiązanie detektora wielokrotnych tożsamości. Ten organ państwa członkowskiego niezwłocznie informuje o tym państwo członkowskie odpowiedzialne za ręczną weryfikację różniących się tożsamości.

6. Informacje, o których mowa w ust. 4, są przekazywane na piśmie przy pomocy standardowego formularza przez organ odpowiedzialny za ręczną weryfikację różniących się tożsamości. Komisja określa treść formularza i jego format w drodze aktów wykonawczych. Akty te przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 74 ust. 2.

Artykuł 34

Plik potwierdzający tożsamość

Plik potwierdzający tożsamość zawiera następujące dane:

a) powiązania, o których mowa w art. 30–33;

b) odniesienie do systemów informacyjnych UE, w których są przechowywane powiązane ze sobą dane;

c) pojedynczy numer identyfikacyjny umożliwiający pobranie powiązanych ze sobą danych z odpowiednich systemów informacyjnych UE;

d) organ odpowiedzialny za ręczną weryfikację różniących się tożsamości;

e) datę utworzenia powiązania lub wszelkich jego aktualizacji.

Artykuł 35

Zatrzymywanie danych w detektorze wielokrotnych tożsamości

Pliki potwierdzające tożsamość i zawarte w nich dane, w tym powiązania, są przechowywane w detektorze wielokrotnych tożsamości tylko tak długo, jak długo powiązane ze sobą dane są przechowywane w dwóch lub większej liczbie systemów informacyjnych UE. Są one automatycznie usuwane z detektora wielokrotnych tożsamości.

Artykuł 36

Prowadzenie rejestrów

1. eu-LISA prowadzi rejestry dotyczące wszystkich operacji przetwarzania danych w detektorze wielokrotnych tożsamości. Rejestry te obejmują: a) państwo członkowskie dokonujące zapytania; b) cel dostępu użytkownika; c) datę i godzinę zapytania; d) rodzaj danych użytych w zapytaniu; e) odniesienie do powiązanych ze sobą danych; f) historię pliku potwierdzającego tożsamość.

2. Każde państwo członkowskie prowadzi rejestry zapytań dokonywanych przez jego organy i personel tych organów należycie upoważniony do korzystania z detektora wielokrotnych tożsamości. Każda agencja unijna prowadzi rejestry zapytań dokonywanych przez jej należycie upoważniony personel.

3. Rejestry, o których mowa w ust. 1 i 2, można wykorzystywać wyłącznie w celu monitorowania ochrony danych, w tym sprawdzania dopuszczalności zapytania i zgodności przetwarzania danych z prawem, oraz w celu zapewniania bezpieczeństwa i integralności danych. Rejestry te są chronione przed nieuprawnionym dostępem za pomocą odpowiednich środków i usuwane rok po utworzeniu. Jeżeli jednak są one konieczne do prowadzenia już rozpoczętych procedur monitorowania, są one usuwane, gdy tylko przestają być konieczne do celu tych procedur.







ROZDZIAŁ VI

Środki wspierające interoperacyjność

Artykuł 37

Jakość danych

1. Bez uszczerbku dla obowiązków państw członkowskich w odniesieniu do jakości danych wprowadzonych do systemów eu-LISA ustanawia automatyczne mechanizmy kontroli jakości danych i procedury dotyczące danych przechowywanych w systemach EES, VIS, ETIAS, SIS, wspólnym systemie porównywania danych biometrycznych i wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację.

2. eu-LISA wdraża mechanizmy oceny dokładności wspólnego systemu porównywania danych biometrycznych, wspólne wskaźniki jakości danych i minimalne normy jakości przechowywania danych w systemach EES, VIS, ETIAS, SIS, wspólnym systemie porównywania danych biometrycznych i wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację.

Tylko dane spełniające minimalne normy jakości mogą być wprowadzane do systemów EES, VIS, ETIAS, SIS, wspólnego systemu porównywania danych biometrycznych, wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację i detektora wielokrotnych tożsamości.

3. eu-LISA regularnie przedstawia państwom członkowskim sprawozdania z mechanizmów i procedur automatycznej kontroli jakości danych oraz wspólnych wskaźników jakości danych. eu-LISA regularnie przedstawia też Komisji sprawozdania ze zidentyfikowanych problemów i tego, których państw członkowskich dotyczą. eu-LISA przedstawia to sprawozdanie na żądanie także Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Żadne sprawozdania, o których mowa w niniejszym ustępie, nie zawierają danych osobowych.

4. Szczegóły tych mechanizmów i procedur automatycznej kontroli jakości danych, wspólnych wskaźników jakości danych oraz minimalnych norm jakości przechowywania danych w systemach EES, VIS, ETIAS, SIS, wspólnym systemie porównywania danych biometrycznych i wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację, zwłaszcza w odniesieniu do danych biometrycznych, określają akty wykonawcze. Akty te przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 74 ust. 2.

5. Jeden rok po ustanowieniu mechanizmów i procedur automatycznej kontroli jakości danych, wspólnych wskaźników jakości danych i minimalnych standardów jakości danych oraz co roku od tej daty Komisja ocenia wdrożenie jakości danych w państwach członkowskich i sporządza odpowiednie zalecenia. Państwa członkowskie przedstawiają Komisji plan działania mający na celu rozwiązanie problemów zidentyfikowanych w sprawozdaniu oceniającym, a w szczególności kwestii jakości danych wynikających z błędnych danych w systemach informacyjnych UE. Państwa członkowskie regularnie składają Komisji sprawozdania z postępów w realizacji tego planu działania do czasu jego pełnego wdrożenia.

Komisja przekazuje powyższe sprawozdanie oceniające Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Inspektorowi Danych Osobowych, Europejskiej Radzie Ochrony Danych i Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej ustanowionej na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 168/2007 ( 6 ).

Artykuł 38

Uniwersalny format wiadomości

1. Niniejszym ustanawia się uniwersalny format wiadomości (UMF). Uniwersalny format wiadomości określa standardy dla niektórych elementów treści transgranicznej wymiany informacji między systemami informacyjnymi, organami lub organizacjami działającymi w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych.

2. Standard UMF jest stosowany przy opracowywaniu systemów EES, ETIAS, europejskiego portalu wyszukiwania, wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację, detektora wielokrotnych tożsamości, jeśli to możliwe, oraz, w stosownych przypadkach, przy opracowywaniu przez eu-LISA lub inną agencję Unii nowych modeli wymiany informacji i systemów informacyjnych w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych.

3. Komisja przyjmuje akt wykonawczy, aby określić i rozwijać standard UMF, o którym mowa w ust. 1 niniejszego ustępu. Akty te przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 74 ust. 2.

Artykuł 39

Centralne repozytorium sprawozdawczo-statystyczne

1. Centralne repozytorium sprawozdawczo-statystyczne ustanawia się, aby wspierać realizację celów systemów EES, VIS, ETIAS i SIS zgodnie z odpowiednimi aktami prawnymi regulującymi te systemy oraz zapewniać międzysystemowe dane statystyczne i sprawozdania analityczne służące strategiom politycznym, celom operacyjnym i związanym z jakością danych.

2. eu-LISA ustanawia, wdraża i obsługuje centralne repozytorium sprawozdawczo-statystyczne w swoich centrach technicznych zawierających dane i statystyki, o których mowa w art. 63 rozporządzenia (UE) 2017/2226, art. 17 rozporządzenia (WE) nr 767/2008, art. 84 rozporządzenia (UE) 2018/1240, art. 60 rozporządzenia (UE) 2018/1861 oraz art. 16 rozporządzenia (UE) 2018/1860, logicznie oddzielone według systemu informacyjnego UE. Dostęp do centralnego repozytorium sprawozdawczo-statystycznego w postaci kontrolowanego, bezpiecznego dostępu i określonych profili użytkowników przyznaje się – wyłącznie w celach sprawozdawczo-statystycznych – organom, o których mowa w art. 63 rozporządzenia (UE) 2017/2226, art. 17 rozporządzenia (WE) nr 767/2008, art. 84 rozporządzenia (UE) 2018/1240 i art. 60 rozporządzenia (UE) 2018/1861.

3. eu-LISA poddaje dane anonimizacji i rejestruje takie zanonimizowane dane w repozytorium. Proces anonimizacji danych odbywa się automatycznie.

Dane zawarte w centralnym repozytorium sprawozdawczo-statystycznym nie umożliwiają identyfikacji osób fizycznych.

4. Centralne repozytorium sprawozdawczo-statystyczne składa się z: a) narzędzi niezbędnych do anonimizacji danych; b) infrastruktury centralnej, obejmującej repozytorium danych z anonimowymi danymi; c) bezpiecznej infrastruktury łączności między repozytorium a systemami EES, VIS, ETIAS i SIS oraz infrastrukturą centralną wspólnego systemu porównywania danych biometrycznych, wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację i detektora wielokrotnych tożsamości.

5. Komisja przyjmuje zgodnie z art. 73 akt delegowany określający szczegółowe zasady działania centralnego repozytorium sprawozdawczo-statystycznego, w tym szczegółowe zabezpieczenia dotyczące przetwarzania danych osobowych na mocy ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, oraz zasady bezpieczeństwa obowiązujące w stosunku do repozytorium.







ROZDZIAŁ VII

Ochrona danych

Artykuł 40

Administrator danych

1. W stosunku do przetwarzania danych za pośrednictwem wspólnego systemu porównywania danych biometrycznych organy państw członkowskich będące administratorami danych w odniesieniu do, odpowiednio, systemów EES, VIS i SIS są administratorami zgodnie z art.4 pkt 7 rozporządzenia (UE) 2016/679 lub art. 3 pkt 8 dyrektywy (UE) 2016/680 w stosunku do wzorców biometrycznych uzyskanych na podstawie danych, o których mowa w art.13 niniejszego rozporządzenia, które wprowadzają do odpowiednich systemów, oraz odpowiadają za przetwarzanie wzorców biometrycznych we wspólnym systemie porównywania danych biometrycznych.

2. W stosunku do przetwarzania danych za pośrednictwem wspólnego repozytorium danych umożliwiających identyfikację organy państw członkowskich będące administratorami danych w odniesieniu do, odpowiednio, systemów EES, VIS i ETIAS są administratorami zgodnie z art. 4 pkt 7 rozporządzenia (UE) 2016/679 w stosunku do danych, o których mowa w art. 18 niniejszego rozporządzenia, które wprowadzają do odpowiednich systemów, oraz odpowiadają za przetwarzanie danych osobowych we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację.

3. W stosunku do przetwarzania danych za pośrednictwem detektora wielokrotnych tożsamości: a) Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej jest administratorem danych w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia (UE) 2018/1725 w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez jednostkę centralną ETIAS. b) organy państw członkowskich, które dodają lub modyfikują dane w pliku potwierdzającym tożsamość, także są administratorami danych zgodnie z art. 4 pkt 7 rozporządzenia (UE) 2016/679 lub art. 3 pkt 8 dyrektywy (UE) 2016/680 i odpowiadają za przetwarzanie danych osobowych w detektorze wielokrotnych tożsamości.

4. Na potrzeby monitorowania ochrony danych, w tym sprawdzania dopuszczalności zapytania oraz zgodności przetwarzania danych z prawem, administratorzy danych mają dostęp do rejestrów, o których mowa w art. 10, 16, 24 i 36, w celu monitorowania własnej działalności, o którym mowa w art. 44.

Artykuł 41

Przetwarzający dane

W przypadku przetwarzania danych osobowych we wspólnym systemie porównywania danych biometrycznych, wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację i detektorze wielokrotnych tożsamości eu-LISA jest przetwarzającymi dane w rozumieniu art. 3 pkt 12 lit. a) rozporządzenia (UE) 2018/1725.

Artykuł 42

Bezpieczeństwo przetwarzania danych

1. eu-LISA, jednostka centralna ETIAS, Europol i organy państw członkowskich zapewniają bezpieczeństwo przetwarzania danych osobowych odbywającego się na mocy niniejszego rozporządzenia. eu-LISA, jednostka centralna ETIAS, Europol i organy państw członkowskich współpracują w zakresie realizacji zadań związanych z bezpieczeństwem.

2. Bez uszczerbku dla art. 33 rozporządzenia (UE) 2018/1725 eu-LISA podejmuje konieczne środki, aby zapewnić bezpieczeństwo elementów interoperacyjności i związanej z nimi infrastruktury łączności.

3. W szczególności eu-LISA przyjmuje konieczne środki, w tym plan bezpieczeństwa, plan ciągłości działania i plan przywrócenia gotowości do pracy po wystąpieniu sytuacji nadzwyczajnej, w celach: a) fizycznej ochrony danych, w tym poprzez opracowywanie planów awaryjnych służących ochronie infrastruktury krytycznej; b) odmowy dostępu osobom nieuprawnionym do sprzętu do przetwarzania danych i do obiektów; c) uniemożliwienia nieuprawnionego odczytywania, kopiowania, zmieniania lub usuwania nośników danych; d) zapobiegania nieuprawnionemu wprowadzaniu danych i nieuprawnionej inspekcji, zmianie i nieuprawnionemu usuwaniu zarejestrowanych danych osobowych; e) zapobiegania nieuprawnionemu przetwarzaniu danych i nieuprawnionemu kopiowaniu, modyfikacji lub usuwaniu danych; f) uniemożliwienia wykorzystywania systemów zautomatyzowanego przetwarzania danych przez nieuprawnione osoby korzystające ze sprzętu do przekazywania danych; g) zapewnienia, aby osoby upoważnione do dostępu do elementów interoperacyjności miały dostęp jedynie do danych objętych ich upoważnieniem dostępu, wyłącznie za pomocą niepowtarzalnych identyfikatorów użytkownika oraz poufnych haseł; h) zapewnienia możliwości sprawdzenia i ustalenia, którym organom można przesyłać dane osobowe przy użyciu sprzętu do przekazywania danych; i) zapewnienia możliwości sprawdzenia i ustalenia, które dane zostały przetworzone w elementach interoperacyjności, kiedy, przez kogo i w jakim celu; j) uniemożliwienia nieuprawnionego odczytu, kopiowania, modyfikowania lub usuwania danych osobowych w trakcie przekazywania danych osobowych do lub z elementów interoperacyjności lub podczas transportu nośników danych, w szczególności za pomocą odpowiednich technik szyfrowania; k) zapewnienia, by w przypadku przerwy w działaniu zainstalowane systemy można było przywrócić do normalnego funkcjonowania; l) zapewnienia niezawodności dzięki zapewnieniu właściwego zgłaszanie błędów w funkcjonowaniu elementów interoperacyjności; m) monitorowania skuteczności środków bezpieczeństwa, o których mowa w niniejszym ustępie, a także podejmowania niezbędnych środków organizacyjnych w obszarze kontroli wewnętrznej, aby zapewnić zgodność z niniejszym rozporządzeniem i ocenić te środki bezpieczeństwa w świetle rozwoju nowych technologii.

4. Państwa członkowskie, Europol i jednostka centralna ETIAS podejmują środki równoważne tym, o których mowa w ust. 3, w zakresie bezpieczeństwa w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez organy mające prawo dostępu do któregoś z elementów interoperacyjności.

Artykuł 43

Incydenty bezpieczeństwa

1. Zdarzenie, które ma lub może mieć wpływ na bezpieczeństwo elementów interoperacyjności i może spowodować uszkodzenie lub utratę przechowywanych w nich danych, uznaje się za incydent bezpieczeństwa, w szczególności gdy mogło dojść do nieuprawnionego dostępu do danych lub gdy zostały lub mogły zostać naruszone dostępność, integralność i poufność danych.

2. Incydentami bezpieczeństwa zarządza się w sposób zapewniający szybkie, skuteczne i właściwe reagowanie.

3. Niezależnie od zgłaszania i zawiadamiania w odniesieniu do naruszenia ochrony danych osobowych zgodnie z art. 33 rozporządzenia (UE) 2016/679 lub art. 30 dyrektywy (UE) 2016/680 lub obu z nich państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają o incydentach bezpieczeństwa Komisję, eu-LISA, właściwe organy nadzorcze i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.

Bez uszczerbku dla art. 34 i 35 rozporządzenia (UE) 2018/1725 i art. 34 rozporządzenia (UE) 2016/794 jednostka centralna ETIAS i Europol niezwłocznie powiadamiają o incydentach bezpieczeństwa Komisję, eu-LISA i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.

W przypadku incydentu bezpieczeństwa związanego z infrastrukturą elementów interoperacyjności eu-LISA niezwłocznie powiadamia Komisję i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.

4. Informacja o incydencie bezpieczeństwa, który ma lub może mieć wpływ na funkcjonowanie elementów interoperacyjności lub na dostępność, integralność i poufność danych, zostaje niezwłocznie przekazana państwom członkowskim, jednostce centralnej ETIAS oraz Europolowi i zgłoszona zgodnie z zapewnionym przez eu-LISA planem zarządzania na wypadek incydentów bezpieczeństwa.

5. W przypadku incydentu bezpieczeństwa zainteresowane państwa członkowskie, jednostka centralna ETIAS, Europol i eu-LISA współpracują ze sobą. Komisja określa specyfikację tej procedury współpracy za pomocą aktów wykonawczych. Akty te przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 74 ust. 2.

Artykuł 44

Monitorowanie własnej działalności

Państwa członkowskie i odpowiednie agencje unijne zapewniają, aby każdy organ uprawniony do dostępu do elementów interoperacyjności podejmował środki niezbędne do monitorowania własnego przestrzegania przepisów niniejszego rozporządzenia oraz aby w razie potrzeby współpracował z organem nadzorczym.

Administratorzy danych, o których mowa w art. 40, podejmują konieczne środki, aby monitorować zgodność przetwarzania danych z niniejszym rozporządzeniem, w tym poprzez częstą weryfikację zapisów w rejestrach, o których mowa w art. 10, 16, 24 i 36, oraz w razie potrzeby współpracę z organami nadzorczymi oraz z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych.

Artykuł 45

Kary

Państwa członkowskie dopilnowują, by wykorzystanie danych niezgodnie z przeznaczeniem, przetwarzanie danych lub wymiana danych niezgodnie z niniejszym rozporządzeniem podlegało karze zgodnie z prawem krajowym. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Artykuł 46

Odpowiedzialność

1. Bez uszczerbku dla prawa do odszkodowania od administratora lub podmiotu przetwarzającego i odpowiedzialności tych podmiotów na mocy rozporządzenia (UE) 2016/679, dyrektywy (UE) 2016/680 i rozporządzenia (WE) 2018/1725: a) osoba lub państwo członkowskie, które poniosły materialną lub niematerialną szkodę w wyniku niezgodnej z prawem operacji przetwarzania danych osobowych lub innego działania niezgodnego z niniejszym rozporządzeniem przeprowadzonych przez państwo członkowskie, są uprawnione do otrzymania odszkodowania od tego państwa członkowskiego; b) osoba lub państwo członkowskie, które poniosły szkodę majątkową lub niemajątkową w wyniku działania niezgodnego z niniejszym rozporządzeniem ze strony Europolu, Europejskiej Agencji Straży Granicznej i Przybrzeżnej lub eu-Lisa, są uprawnione do otrzymania odszkodowania od danej agencji.

Dane państwo członkowskie, Europol, Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej lub eu-Lisa są zwolnione z odpowiedzialności na mocy akapitu pierwszego, w całości lub w części, jeżeli udowodnią, że nie ponoszą odpowiedzialności za zdarzenie, które spowodowało szkodę.

2. Jeżeli niewypełnienie przez państwo członkowskie obowiązków spoczywających na nim zgodnie z niniejszym rozporządzeniem spowoduje wyrządzenie szkody elementom interoperacyjności, wówczas państwo to ponosi odpowiedzialność za tę szkodę, chyba że – i w zakresie, w jakim – eu-LISA lub inne państwo członkowskie związane niniejszym rozporządzeniem nie podjęły uzasadnionych środków zapobiegających wystąpieniu takiej szkody lub ograniczających jej skutki.

3. Roszczenia odszkodowawcze wobec państwa członkowskiego za szkody, o których mowa w ust. 1 i 2, są regulowane prawem krajowym pozwanego państwa członkowskiego. Roszczenia odszkodowawcze wnoszone przeciwko administratorowi lub eu-LISA z tytułu szkody, o której mowa w ust. 1 i 2, podlegają warunkom przewidzianym z Traktatach.

Artykuł 47

Prawo do informacji

1. Organ gromadzący dane osobowe, które mają być przechowywane we wspólnym systemie porównywania danych biometrycznych, we wspólnym repozytorium danych umożliwiających identyfikację lub w detektorze wielokrotnych tożsamości, przekazuje osobom, których dane są gromadzone, informacje wymagane zgodnie z art. 13 i 14 rozporządzenia (UE) 2016/679, art. 12 i 13 dyrektywy (UE) 2016/680 oraz art. 15 i 16 rozporządzenia (UE) 2018/1725. Organ ten przekazuje informacje w momencie pobierania takich danych.

2. Wszystkie informacje są udostępniane, przy użyciu jasnego i prostego języka, w wersji językowej, którą dana osoba rozumie lub co do której można zasadnie oczekiwać, że jest dla niej zrozumiała. Obejmuje to przekazywanie informacji w sposób odpowiedni dla wieku w przypadku osób małoletnich, których dotyczą dane.

3. Osoby, których dane są przechowywane w systemach EES, VIS lub ETIAS, informuje się o przetwarzaniu ich danych osobowych w celach związanych z niniejszym rozporządzeniem zgodnie z ust. 1 w następujących sytuacjach: a) tworzenie lub aktualizacja akt osobowych w EES zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) 2017/2226; b) tworzenie lub aktualizacja pliku danych dotyczących wniosku w systemie VIS zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 767/2008; c) tworzenie lub aktualizacja pliku danych dotyczących wniosku w systemie ETIAS zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) 2018/1240.

Artykuł 48

Prawo do dostępu do danych osobowych przechowywanych w detektorze wielokrotnych tożsamości oraz żądania ich sprostowania i usunięcia oraz ograniczenia ich przetwarzania

1. W celu wykonywania swoich praw na mocy art. 15-8 rozporządzenia (UE) 2016/679, art. 17- 20 rozporządzenia (UE) 2018/1725 oraz art. 14, 15 i 16 dyrektywy (UE) 2016/680 każda osoba ma prawo zwrócić się do właściwego organu dowolnego państwa członkowskiego, a organ ten bada jej wniosek i odpowiada na niego.

2. Państwo członkowskie, które rozpatruje taki wniosek, udziela odpowiedzi bez zbędnej zwłoki, a w każdym razie w ciągu 45 dni od otrzymania wniosku. W razie potrzeby termin ten można przedłużyć o kolejnych 15 dni z uwagi na skomplikowany charakter wniosku lub liczbę wniosków. Państwo członkowskie, które rozpatruje taki wniosek, w ciągu 45 dni od otrzymania wniosku informuje osobę, której dane dotyczą, o takim przedłużeniu terminu z podaniem przyczyn opóźnienia. Państwa członkowskie mogą zdecydować, że odpowiedzi te mają być przekazywane przez jednostki centralne.

3. Jeżeli wniosek o sprostowanie lub usunięcie danych osobowych skierowano do państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie odpowiedzialne za ręczną weryfikację różniących się tożsamości, wówczas państwo członkowskie, do którego skierowano wniosek, w ciągu siedmiu dni kontaktuje się z organami państwa członkowskiego odpowiedzialnymi za ręczną weryfikację różniących się tożsamości. Państwo członkowskie odpowiedzialne za ręczną weryfikację różniących się tożsamości sprawdza poprawność danych i zgodność ich przetwarzania z prawem bez zbędnej zwłoki, a w każdym razie w ciągu 30 dni od nawiązania takiego kontaktu. W razie potrzeby termin ten można przedłużyć o kolejnych 15 dni z uwagi na skomplikowany charakter wniosku lub liczbę wniosków. Państwo członkowskie odpowiedzialne za ręczną weryfikację różniących się tożsamości informuje państwo członkowskie, które skontaktowało się z nim o wszelkich takich przedłużeniach terminu podając powody opóźnienia. Państwo członkowskie, które skontaktowało się z organem państwa członkowskiego odpowiedzialnym za ręczną weryfikację różniących się tożsamości, informuje zainteresowaną osobę o dalszej procedurze.

4. Jeżeli wniosek o sprostowanie lub usunięcie danych osobowych skierowano do państwa członkowskiego, w przypadku gdy za ręczną weryfikację różniących się tożsamości odpowiadała jednostka centralna ETIAS, wówczas państwo członkowskie, do którego skierowano wniosek, zwraca się w ciągu siedmiu dni do jednostki centralnej ETIAS o wydanie opinii bez zbędnej zwłoki, a w każdym razie w ciągu 30 dni od takiego kontaktu. W razie potrzeby termin ten można przedłużyć o kolejnych 15 dni z uwagi na skomplikowany charakter wniosku lub liczbę wniosków. Państwo członkowskie, które skontaktowało się z jednostką centralną ETIAS, powiadamia zainteresowaną osobę o dalszej procedurze.

5. W przypadku stwierdzenia, że dane zarejestrowane w detektorze wielokrotnych tożsamości są nieprawidłowe lub zostały zarejestrowane niezgodnie z prawem, państwo członkowskie odpowiedzialne za ręczną weryfikację różniących się tożsamości lub, w przypadkach gdy nie było państwa członkowskiego odpowiedzialnego za weryfikację ręczną lub gdy za ręczną weryfikację różniących się tożsamości odpowiadała jednostka centralna ETIAS, państwo członkowskie, do którego skierowano wniosek, koryguje lub usuwa te dane bez zbędnej zwłoki. Osoba zainteresowana jest informowana na piśmie o tym, że jej dane zostały poprawione lub usunięte.

6. W przypadku gdy państwo członkowskie sprostuje dane przechowywane w detektorze wielokrotnych tożsamości w okresie ich przechowywania, państwo to dokonuje przetwarzania określonego w art. 27 oraz, w stosownych przypadkach, w art. 29, aby ustalić, czy zmienione dane mają być ze sobą powiązane. Jeśli przetwarzanie nie doprowadzi do żadnego dopasowania, dane państwo członkowskie usuwa dane z pliku potwierdzającego tożsamość. Jeśli przetwarzanie automatyczne doprowadzi do wystąpienia jednego dopasowania lub kilku dopasowań, dane państwo członkowskie tworzy lub aktualizuje powiązanie między danymi zgodnie z odpowiednimi przepisami niniejszego rozporządzenia.

7. Jeżeli państwo członkowskie odpowiedzialne za ręczną weryfikację różniących się tożsamości lub, w stosownych przypadkach, państwo członkowskie, do którego skierowano wniosek, nie zgadza się z argumentem, że dane zarejestrowane w detektorze wielokrotnych tożsamości są nieprawidłowe lub że zostały zarejestrowane niezgodnie z prawem, wówczas to państwo członkowskie wydaje decyzję administracyjną, w której niezwłocznie wyjaśnia na piśmie osobie zainteresowanej, dlaczego nie jest gotowe sprostować lub usunąć dotyczących jej danych osobowych.

8. Decyzja, o której mowa w ust. 7, zawiera też informacje dla osoby zainteresowanej wyjaśniające możliwość odwołania się od decyzji podjętej w odniesieniu do wniosku o dostęp do danych osobowych, sprostowanie lub usunięcie danych osobowych lub ograniczenie ich przetwarzania, a w stosownych przypadkach informacje dotyczące sposobu wniesienia sprawy lub skargi do właściwych organów lub sądów oraz informacje dotyczące pomocy, w tym ze strony organów nadzorczych.

9. Wnioski o dostęp do danych osobowych, sprostowanie lub usunięcie danych osobowych lub ograniczenie ich przetwarzania zawierają informacje niezbędne do zidentyfikowania osoby zainteresowanej. Informacje te wykorzystuje się wyłącznie w celu zapewnienia możliwości wykonywania praw, o których mowa w niniejszym artykule, po czym natychmiast się je usuwa.

10. Państwo członkowskie odpowiedzialne za ręczną weryfikację różniących się tożsamości lub, w stosownych przypadkach, państwo członkowskie, do którego skierowano wniosek, prowadzi pisemny rejestr złożonych wniosków o udostępnienie, sprostowanie lub usunięcie danych osobowych lub ograniczenie ich przetwarzania, oraz sposób jego rozpatrzenia, a następnie niezwłocznie udostępniają ten rejestr organom nadzorczym.

11. Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla ograniczeń praw określonych w niniejszym artykule na mocy rozporządzenia (UE) 2016/679 i dyrektywy (UE) 2016/680.

Artykuł 49

Portal internetowy

1. Portal internetowy tworzy się w celu ułatwienia korzystania z praw dostępu do danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia ich przetwarzania.

2. Portal internetowy zawiera informacje na temat praw i procedur, o których mowa w art. 47 i 48, oraz interfejs użytkownika umożliwiający osobom, których dane są przetwarzane w detektorze wielokrotnych tożsamości i które zostały poinformowane o wykazaniu połączenia czerwonego zgodnie z art. 32 ust. 4, uzyskanie danych kontaktowych właściwego organu państwa członkowskiego odpowiedzialnego za ręczną weryfikację różniących się tożsamości.

3. W celu uzyskania danych kontaktowych właściwego organu państwa członkowskiego odpowiedzialnego za ręczną weryfikację różniących się tożsamości osoba, której dane są przetwarzane w detektorze wielokrotnych tożsamości, powinna wprowadzić odniesienie do organu odpowiedzialnego za ręczną weryfikację różniących się tożsamości, o których mowa w art. 34 lit. d). Portal internetowy wykorzystuje to odniesienie do wyszukania danych kontaktowych właściwego organu państwa członkowskiego odpowiedzialnego za ręczną weryfikację różniących się tożsamości. Portal internetowy zawiera także wzór wiadomości elektronicznej w celu ułatwienia komunikacji między użytkownikiem portalu a właściwym organem państwa członkowskiego odpowiedzialnym za ręczną weryfikację różniących się tożsamości. Taka wiadomość elektroniczna zawiera pole dla pojedynczego numeru identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 34 lit. c), aby umożliwić właściwemu organowi państwa członkowskiego odpowiedzialnego za ręczną weryfikację różniących się tożsamości identyfikację określonych danych.

4. Państwa członkowskie przekazują eu-LISA dane kontaktowe wszystkich organów, które są właściwe do rozpatrywania i odpowiadania na wnioski, o których mowa w art. 47 i 48, oraz dokonują regularnych przeglądów w celu ustalenia, czy te dane kontaktowe są aktualne.

5. eu-LISA rozwija portal internetowy i zarządza nim od strony technicznej.

6. Komisja przyjmuje akt delegowany zgodnie z art. 73 w celu określenia szczegółowych przepisów dotyczących funkcjonowania portalu internetowego, w tym interfejsu użytkownika, języków, w których portal internetowy jest dostępny, oraz wzoru wiadomości elektronicznej.

Artykuł 50

Przekazywanie danych osobowych państwom trzecim, organizacjom międzynarodowym i podmiotom prywatnym

Bez uszczerbku dla art. 65 rozporządzenia (UE) 2018/1240, art. 25 i 26 rozporządzenia (UE) 2016/794, art. 41 rozporządzenia (UE) 2017/2226, art. 31 rozporządzenia (WE) nr 767/2008 oraz przeszukiwania baz danych Interpolu za pomocą europejskiego portalu wyszukiwania zgodnie z art. 9 ust. 5 niniejszego rozporządzenia, które są zgodne z przepisami rozdziału V rozporządzenia (UE) 2018/1725 i rozdziału V rozporządzenia (UE) 2016/679, dane osobowe przechowywane lub udostępniane za pomocą elementów interoperacyjności nie są przekazywane ani udostępniane państwom trzecim, organizacjom międzynarodowym ani podmiotom prywatnym.

Artykuł 51

Nadzór ze strony organów nadzorczych

1. Każde państwo członkowskie zapewnia, by organy nadzorcze monitorowały w sposób niezależny, czy przetwarzanie danych osobowych na mocy niniejszego rozporządzenia przez dane państwo członkowskie – w tym przekazywanie takich danych do i z elementów interoperacyjności – jest zgodne z prawem.

2. Każde państwo członkowskie zapewnia stosowanie krajowych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych przyjętych na mocy dyrektywy (UE) 2016/680 również, w stosownych przypadkach, w kwestiach związanych z dostępem do elementów interoperacyjności przez organy policji i wyznaczone organy, w tym w odniesieniu do praw osób, których danych dostęp ten dotyczy.

3. Organy nadzorcze zapewniają przeprowadzenie co najmniej raz na cztery lata kontroli operacji przetwarzania danych przez właściwe organy krajowe w celach związanych z niniejszym rozporządzeniem zgodnie z odpowiednimi międzynarodowymi standardami kontroli.

Organy nadzorcze publikują co roku informacje na temat liczby wniosków o sprostowanie, usunięcie lub ograniczenie przetwarzania danych, działań podjętych w odpowiedzi na wnioski i liczby sprostowań, usunięć i ograniczeń przetwarzania dokonanych w odpowiedzi na wnioski zainteresowanych osób.

4. Państwa członkowskie zapewniają, aby ich organy nadzorcze dysponowały zasobami i wiedzą fachową wystarczającymi do wykonania zadań powierzonych im na podstawie niniejszego rozporządzenia.

5. Państwa członkowskie dostarczają informacji żądanych przez organy nadzorcze, o których mowa w