2011D0621 — PL — 20.10.2011 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:









▼B

DECYZJA RADY 2011/621/WPZiB

z dnia 21 września 2011 r.

przedłużająca mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej przy Unii Afrykańskiej







RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 28, art. 31 ust. 2 i art. 33, uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W dniu 6 grudnia 2007 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2007/805/WPZiB ( 1 ) w sprawie mianowania Koena VERVAEKEGO Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej („SPUE”) przy Unii Afrykańskiej („UA”). Jego mandat wygasł w dniu 31 sierpnia 2011 r. (2) Należy zatem przedłużyć mandat SPUE od dnia 1 września 2011 r. do dnia 30 czerwca 2012 r. (3) SPUE będzie wykonywał swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:







▼M1

Artykuł 1

Specjalny Przedstawiciel Unii Europejskiej

1. Mandat Koena VERVAEKEGO jako SPUE przy UA zostaje niniejszym przedłużony do dnia 31 października 2011 r.

2. Niniejszym na okres od dnia 1 listopada 2011 r. do dnia 30 czerwca 2012 r. SPUE przy UA mianuje się Gary’ego QUINCE’A.

3. Mandat SPUE może zostać skrócony, jeżeli Rada podejmie taką decyzję na wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).

▼B

Artykuł 2

Cele polityki

Podstawą mandatu SPUE są wszechstronne cele polityki UE wspierające wysiłki Afryki na rzecz budowy pokojowej, demokratycznej i dostatniej przyszłości, określone we wspólnej strategii Afryka–UE. Cele te obejmują:

a) ożywienie dialogu politycznego UE i szersze stosunki z UA;

b) wzmocnienie partnerstwa UE–UA we wszystkich obszarach przedstawionych we wspólnej strategii Afryka–UE, co przyczyni się do rozwoju i wdrożenia wspólnej strategii Afryka–UE we współpracy partnerskiej z UA, z poszanowaniem zasady odpowiedzialności Afryki za własny rozwój, przy ściślejszej współpracy z przedstawicielami Afryki na forach wielostronnych i w koordynacji z partnerami wielostronnymi;

c) współpracę z UA oraz udzielanie jej wsparcia poprzez pomoc w rozwoju instytucjonalnym i wzmacnianie stosunków między instytucjami UE a instytucjami UA – w tym poprzez pomoc rozwojową, co ma służyć propagowaniu: — pokoju i bezpieczeństwa: przez przewidywanie konfliktów, zapobieganie im, zarządzanie nimi, prowadzenie mediacji w ich sprawie i ich rozwiązywanie, wspieranie wysiłków na rzecz pokoju i stabilności, wspieranie odbudowy po konflikcie; — praw człowieka i dobrych rządów: przez promowanie i ochronę praw człowieka; działania na rzecz podstawowych wolności i poszanowania praworządności; wspieranie – w drodze dialogu politycznego oraz w postaci pomocy finansowej i technicznej – wysiłków Afryki zmierzających do monitorowania i ulepszania dobrych rządów; wspieranie rozwoju demokracji uczestniczącej i zwiększenia odpowiedzialności; wspieranie walki z korupcją i przestępczością zorganizowaną oraz dalsze propagowanie wysiłków zmierzających do rozwiązania wszystkich problemów związanych z kwestią dzieci w konflikcie zbrojnym; — zrównoważonego rozwoju, integracji regionalnej i handlu regionalnego: przez wspieranie wysiłków na rzecz zapewnienia łączności i ułatwienia dostępu ludności do wody i urządzeń sanitarnych, energii i technologii informacyjnych; promowanie stabilnych, skutecznych i zharmonizowanych ram prawnych dla przedsiębiorstw; pomoc w zintegrowaniu Afryki ze światowym systemem handlu, pomoc krajom afrykańskim w przestrzeganiu zasad i spełnianiu standardów UE; wspieranie Afryki w procesie przeciwdziałania skutkom zmiany klimatu; — inwestowania w ludzi: przez wspieranie wysiłków w kwestiach równości płci, zdrowia, bezpieczeństwa żywnościowego i edukacji; promowanie programów wymiany, sieci uczelni wyższych i centrów doskonałości; zajęcie się pierwotnymi przyczynami migracji.

Ponadto SPUE będzie odgrywał kluczową rolę we wdrażaniu wspólnej strategii Afryka–UE, której celem jest rozwinięcie i umocnienie partnerstwa strategicznego Afryki i UE.

Artykuł 3

Mandat

Aby można było zrealizować te aspekty celów, o których mowa w art. 2, które związane są ze wspólną polityką zagraniczną i bezpieczeństwa (WPZiB) / wspólną polityką bezpieczeństwa i obrony (WPBiO), mandat SPUE obejmuje:

a) umocnienie ogólnego wpływu UE na prowadzony w Addis Abebie dialog z UA i jej Komisją, jak również koordynacji tego dialogu, który obejmuje cały zakres kwestii związanych z WPZiB/WPBiO w ramach stosunków UE–UA, w szczególności partnerstwo dla pokoju i bezpieczeństwa oraz wsparcie umożliwiające wdrożenie struktury pokoju i bezpieczeństwa w Afryce;

b) zapewnienie odpowiedniego poziomu przedstawicielstwa politycznego, odzwierciedlającego znaczenie UE jako politycznego, finansowego i instytucjonalnego partnera UA oraz zasadniczą zmianę charakteru tego partnerstwa, wynikającą z coraz większej wagi politycznej UA na arenie światowej;

c) reprezentowanie, o ile Rada tak zadecyduje, stanowisk i polityk UE w sytuacjach kryzysowych, w których główną rolę odgrywa UA i w odniesieniu do których nie został mianowany SPUE;

d) pomoc w osiąganiu większej spójności, konsekwencji i koordynacji polityk i działań UE wobec UA oraz wkład we wzmocnienie koordynacji poszerzonej grupy partnerów oraz jej stosunków z UA;

e) wkład w realizację dotyczącej UA polityki UE w dziedzinie praw człowieka, w tym we wdrażanie wytycznych UE dotyczących praw człowieka, w szczególności wytycznych UE w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych, a także wytycznych w sprawie aktów przemocy wobec kobiet i dziewcząt oraz zwalczania wszystkich form dyskryminacji kobiet i dziewcząt, jak również w realizację unijnej polityki dotyczącej kobiet, pokoju i bezpieczeństwa;

f) dokładne śledzenie wszystkich istotnych wydarzeń na szczeblu UA i składanie odnośnych sprawozdań;

g) utrzymywanie bliskich kontaktów z Komisją UA, innymi organami UA, misjami subregionalnych organizacji afrykańskich przy UA i misjami państw członkowskich UA przy UA;

h) ułatwianie stosunków i współpracy między UA a subregionalnymi organizacjami afrykańskimi, zwłaszcza w obszarach, w których UE zapewnia wsparcie;

i) zapewnianie, na wniosek, doradztwa i pomocy UA w obszarach określonych we wspólnej strategii Afryka–UE;

j) zapewnianie, na wniosek, doradztwa i pomocy w budowie zdolności UA w zakresie zarządzania kryzysowego;

k) koordynowanie i wspieranie działań SPUE, których mandaty dotyczą państw członkowskich / regionów UA, oparte na jasnym podziale zadań; oraz

l) utrzymywanie bliskich kontaktów i promowanie koordynacji z kluczowymi partnerami międzynarodowymi UA obecnymi w Addis Abebie, zwłaszcza z Organizacją Narodów Zjednoczonych, ale również z podmiotami niepaństwowymi, w odniesieniu do całego zakresu kwestii dotyczących WPZiB/WPBiO objętych partnerstwem UE–UA.

Artykuł 4

Wykonywanie mandatu

1. SPUE jest odpowiedzialny za wykonywanie mandatu i działa pod zwierzchnictwem WP.

2. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa („KPiB”) utrzymuje uprzywilejowane stosunki ze SPUE i jest podstawowym punktem kontaktowym SPUE z Radą. KPiB ukierunkowuje działania wykonywane przez SPUE w ramach mandatu pod względem strategicznym i politycznym, bez uszczerbku dla uprawnień WP.

3. SPUE ściśle współpracuje z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych („ESDZ”).

Artykuł 5

Finansowanie

1. Finansowa kwota odniesienia przewidziana na pokrycie wydatków związanych z mandatem SPUE w okresie od dnia 1 września 2011 r. do dnia 30 czerwca 2012 r. wynosi 715 000 EUR.

2. Wydatkami zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.

3. Zarządzanie wydatkami podlega umowie między SPUE a Komisją. SPUE odpowiada przed Komisją za wszystkie wydatki.

Artykuł 6

Powołanie i skład zespołu

1. W granicach swojego mandatu i odpowiednich dostępnych środków finansowych SPUE jest odpowiedzialny za powołanie swojego zespołu. Zespół dysponuje wiedzą fachową na temat konkretnych kwestii politycznych związanych z mandatem. SPUE niezwłocznie informuje Radę i Komisję o składzie swojego zespołu.

2. Państwa członkowskie, instytucje Unii i ESDZ mogą zaproponować oddelegowanie personelu do pracy ze SPUE. Wynagrodzenie takiego oddelegowanego personelu jest pokrywane odpowiednio przez dane państwo członkowskie, instytucję Unii lub przez ESDZ. Eksperci oddelegowani przez państwa członkowskie do instytucji Unii lub do ESDZ również mogą być zatrudniani przy SPUE. Zatrudniani na podstawie umów członkowie personelu międzynarodowego muszą mieć obywatelstwo państwa członkowskiego.

3. Cały oddelegowany personel nadal podlega administracyjnie wysyłającemu państwu członkowskiemu, wysyłającej instytucji Unii lub ESDZ; personel ten wypełnia swoje obowiązki i podejmuje działania w interesie mandatu SPUE.

Artykuł 7

Przywileje i immunitety SPUE i jego personelu

Przywileje, immunitety i dalsze gwarancje niezbędne do realizacji i sprawnego działania misji SPUE i jego personelu ustala się odpowiednio ze stroną przyjmującą lub stronami przyjmującymi. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają w tym celu wszelkie niezbędne wsparcie.

Artykuł 8

Bezpieczeństwo informacji niejawnych UE

SPUE i członkowie jego zespołu przestrzegają zasad i minimalnych norm bezpieczeństwa ustanowionych decyzją Rady 2011/292/UE z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE ( 2 ).

Artykuł 9

Dostęp do informacji i wsparcie logistyczne

1. Państwa członkowskie, Komisja oraz Sekretariat Generalny Rady zapewniają SPUE dostęp do wszelkich stosownych informacji.

2. Delegatury Unii lub państwa członkowskie, w zależności od przypadku, zapewniają wsparcie logistyczne w regionie.

Artykuł 10

Bezpieczeństwo

Zgodnie z polityką Unii dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium Unii w ramach zadań operacyjnych zgodnie z tytułem V Traktatu, SPUE podejmuje wszystkie uzasadnione, możliwe do realizacji środki zgodne z jego mandatem oraz odpowiadające stanowi bezpieczeństwa na obszarze geograficznym, za który jest odpowiedzialny, służące zapewnieniu bezpieczeństwa wszystkim członkom personelu bezpośrednio mu podlegającego, a w szczególności:

a) sporządza plan bezpieczeństwa dostosowany do potrzeb misji, przewidujący fizyczne, organizacyjne i proceduralne środki bezpieczeństwa dostosowane do potrzeb misji, zarządzanie bezpiecznym przemieszczaniem się personelu na obszar misji i w jego obrębie oraz kontrolowanie zdarzeń zagrażających bezpieczeństwu, a także przewidujący plan awaryjny i plan ewakuacji misji;

b) zapewnia objęcie wszystkich członków personelu rozmieszczonych poza terytorium Unii ubezpieczeniem od wysokiego ryzyka odpowiednio do warunków panujących na obszarze prowadzenia misji;

c) zapewnia, aby wszyscy członkowie jego zespołu rozmieszczeni poza terytorium Unii, w tym zatrudniony na podstawie umów personel miejscowy, odbyli przed przyjazdem na obszar misji lub niezwłocznie po przyjeździe odpowiednie szkolenie w zakresie bezpieczeństwa, na podstawie wskaźników ryzyka określonych dla obszaru prowadzenia misji;

d) zapewnia wdrażanie wszystkich uzgodnionych zaleceń wydawanych po regularnych ocenach bezpieczeństwa oraz dostarczanie Radzie, Komisji i WP pisemnych sprawozdań z wdrażania tych zaleceń i sprawozdań dotyczących innych kwestii związanych z bezpieczeństwem w ramach sprawozdań śródokresowych oraz sprawozdań z wykonania mandatu.

Artykuł 11

Sprawozdawczość

SPUE regularnie przedstawia WP i KPiB sprawozdania ustne i pisemne. W razie potrzeby SPUE składa również sprawozdania grupom roboczym Rady. Regularne sprawozdania pisemne są rozprowadzane w sieci COREU. SPUE może – na zalecenie WP lub KPiB – składać sprawozdania Radzie do Spraw Zagranicznych.

Artykuł 12

Koordynacja

1. SPUE wspiera całościową koordynację polityczną ze strony Unii. Pomaga w zapewnieniu spójnego wykorzystania wszystkich instrumentów Unii w terenie, aby zrealizować cele polityczne Unii. SPUE koordynuje zatem swoje działania z działaniami Komisji, jak również – w stosownych przypadkach – z działaniami innych SPUE aktywnych w regionie. SPUE regularnie przekazuje informacje misjom państw członkowskich i delegaturom Unii.

2. Szefowie delegatur Unii w regionie i szefowie misji państw członkowskich utrzymują ścisłą współpracę ze SPUE w terenie i dokładają wszelkich starań, aby wspierać go w wykonywaniu mandatu. SPUE kontaktuje się również z innymi podmiotami międzynarodowymi i regionalnymi obecnymi w terenie.

Artykuł 13

Przegląd

Wdrażanie niniejszej decyzji i jej spójność z innymi działaniami Unii w regionie są przedmiotem regularnego przeglądu. Pod koniec stycznia 2012 roku SPUE przedstawi Radzie, Komisji i WP sprawozdanie z postępu prac, a na zakończenie mandatu – szczegółowe sprawozdanie z jego wykonania.

Artykuł 14

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 września 2011 r.