1990R1014 — PL — 10.10.1998 — 008.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 1014/90

z dnia 24 kwietnia 1990 r.

ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze dla definicji, opisu i prezentacji napojów spirytusowych







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 z dnia 29 maja 1989 r. ustanawiające ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji napojów spirytusowych ( 1 ), w szczególności jego art. 1 ust. 4 lit. f) pkt 1 lit. a), art. 1 ust. 4 lit. g), i) pkt 1 lit. d), lit. i) pkt 2, lit. i) pkt 1, lit. i) pkt 1 lit. b) i lit. r) pkt 1, a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (EWG) nr 1576/89 muszą zostać przyjęte w celu dostarczenia niezbędnych wyjaśnień zasad ustanowionych w wyżej wymienionym rozporządzeniu i przepisach uzupełniających do niego; wyjaśnienia i przepisy dodatkowe powinny brać przede wszystkim pod uwagę kryteria zastosowane kiedy samo rozporządzenie (EWG) nr 1576/89 zostało przyjęte; właściwe jest także uwzględnianie tradycji i obyczajów praktykowanych w różnych regionach Wspólnoty, przynajmniej w takim stopniu, w jakim jest to możliwe do pogodzenia z jednolitym rynkiem; kolejnym kryterium powinno być unikanie wszelkich możliwych źródeł niezgodności w informacji podawanej na etykietach i gwarantowanie, że konsument otrzyma jak najbardziej pełne i klarowne informacje w drodze etykietowania; rozporządzenie powinno stosować się bez uszczerbku dla przejściowych przepisów przewidzianych w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3773/89 z dnia 14 grudnia 1989 r. ustanawiającym środki przejściowe odnoszące się do napojów spirytusowych ( 2 ); środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Wykonawczego ds. Napojów Spirytusowych, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







Artykuł 1

Dla celów określonych w art. 1 ust. 4 lit. f) pkt. 1 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 1576/89 ilość osadu, który może być dodany do wytłoczyn winogronowych w przygotowywaniu spirytusu z wytłoczyn winogronowych nie może przekraczać 25 kilogramów osadu na 100 kilogramów użytych wytłoczyn winogronowych. Ilość alkoholu otrzymanego z tego osadu nie może przekraczać 35 % całkowitej ilości alkoholu w produkcie końcowym.

Artykuł 2

Dla celów określonych w art. 1 ust. 4 lit. g) rozporządzenia (EWG) nr 1576/89 spirytus z wytłoczyn owocowych jest napojem spirytusowym uzyskanym wyłącznie przez fermentację i destylację przynajmniej do mocy 86 % obj. alkoholu dla wytłoczyn owocowych, z wyjątkiem wytłoczyn winogronowych. Redestylacja przy takich samych mocach alkoholowych jest dozwolona.

Minimalna ilość substancji lotnych wynosi 200 gramów na hektolitr w alkoholu o mocy 100 % obj.

Maksymalna zawartość alkoholu metylowego wynosi 1 500 gramów na hektolitr w alkoholu o mocy 100 % obj.

Maksymalna zawartość kwasu wodorocjanowego wynosi 10 gramów na hektolitr w alkoholu o mocy 100 % obj. w wypadku spirytusu z wytłoków z owoców pestkowych.

Nazwa handlowa to nazwa owocu następująca po wyrazach „spirytus z wytłoczyn”. Jeśli użyto wytłoczyn z kilku różnych owoców, nazwa handlowa zawiera „spirytus z wytłoczyn owocowych”.

Artykuł 3

Dla celów art. 1 ust. 4 lit. i) pkt 1 lit. d) rozporządzenia (EWG) nr 1576/89 nazwa owoców może być zastąpiona wyrazem „spirytus” poprzedzanym jedynie przez nazwę owocu w przypadku następujących owoców:

— śliwa mirabela (Prunus domestica L. var. syriaca),

— śliwa domowa (Prunus domestica L.),

— śliwka quetsch (Prunus domestica L.),

— chróścina jagodna zwana też: „poziomkowe drzewo” (Arbutus unedo L.),

— jabłko odmiany Golden Delicious.

W celu uniknięcia ryzyka, że konsument ostateczny nie zrozumie jednej z tych nazw, etykietowanie zawiera wyraz „spirytus” możliwie uzupełniony wyjaśnieniem.

Artykuł 4

Napoje spirytusowe określone w art. 1 ust. 4 lit. i) i ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1576/89 mogą być określone przez wyraz „spirytus” poprzedzony przez nazwę owocu, jeśli etykieta zawiera także wyrazy „produkowany w drodze macerowania i destylowania”.

Powyższy akapit obejmuje napoje spirytusowe uzyskane z następujących owoców:

— jeżyna (Rubus frutiocosus L.),

— truskawka (Fragaria L.),

— borówka czarna (Vaccinium myrtillus L.),

— malina (Rubus idaeus L.),

— czerwona porzeczka (Ribes vulgare),

— tarnina (Prunus spinosa L.),

— jarząb domowy (Sorbus domestica L.),

— jarząb domowy — odmiana service-berry (Sorbus domestica L.),

— ostrokrzew (Ilex cassine L.),

— gaulteria rozesłana (Sorbus turminalis L.),

— bez czarny (Sambucus nigra L.),

— dzika róża (Rosa canina L.),

— porzeczka czarna (Ribes nigrum L.).

▼M4

W odniesieniu do wyrobów produkowanych na francuskich terytoriach zamorskich i w departamentach ustęp pierwszy obejmuje również napoje spirytusowe uzyskiwane z następujących owoców:

— banan (Musa paradisiaca),

— owoc męczennicy (Passiflora edulis),

— śliwiec słodki (Spondias dulcis),

— ubos (spondias mombin).

▼B

Artykuł 5

Dla celów określonych w art. 1 ust. 4 lit. i) pkt 1 rozporządzenia (EWG) nr 1576/89, ilość użytych owoców wynosi minimalnie pięć kilogramów na 20 litrów użytego 100 % obj. alkoholu.

▼M3

Artykuł 6

1. Stosownie do art. 1 ust. 4 lit. i) pkt 1 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 1576/89, maksymalną zawartość alkoholu metylowego w spirytusach owocowych ustala się na 1500 gramów na hektolitr alkoholu 100 % obj. uzyskanego z następujących owoców:

— śliwa domowa (Prunus domestica L.),

— śliwa mirabelka (Prunus domestica L. var syriaca),

— śliwka quetsch (Prunus domestica L.),

— jabłoń domowa (Malus domestica Borkh.),

— grusza pospolita (Pyrus communis L.).

▼M6

2. Maksymalna zawartość alkoholu metylowego w spirytusach owocowych, otrzymywanych z owoców wymienionych w ust. 1, wynosi:

— 1350 gramów na hektolitr alkoholu 100 % objętościowo, od dnia 1 stycznia 1998 r., oraz

— 1200 gramów na hektolitr alkoholu 100 % objętościowo, od dnia 1 stycznia 2000 r., z wyjątkiem spirytusu otrzymywanego z gruszek odmiany Williams (Pyrus communis Williams).

▼M6

3. Produkty pochodzące ze Wspólnoty oraz przywożone, określone w ust. 1, zabutelkowane przed dniem 1 stycznia 1998 r. lub dniem 1 stycznia 2000 r., które odpowiadały zasadom dotyczącym zawartości alkoholu metylowego obowiązującym przed wymienionymi wyżej datami, można przechowywać w celu sprzedaży, wprowadzać do obrotu oraz wywozić.

▼M7

4. Zgodnie z art. 1 ust. 4 i) pkt 1 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 1576/89, maksymalna zawartość alkoholu metylowego w spirytusach owocowych wyprodukowanych z czerwonych i czarnych porzeczek(gatunek Ribes), jagód jarzębiny (Sorbus aucuparia) oraz jagód czarnego bzu (Sambucus nigra) wynosi 1350 g na hektolitr alkoholu o stężeniu 100 %, a maksymalna zawartość alkoholu metylowego w spirytusach owocowych produkowanych z malin (Rubusidaeus L.) oraz jeżyn (Rubus fruticosus L.) wynosi 1200 g na hektolitr alkoholu o stężeniu 100 %.

5. Spirytusy owocowe określone w ust. 4 wyprodukowane w Austrii i przechowywane w dniu 31 grudnia 1997 r. z przeznaczeniem do sprzedaży dla użytkownika końcowego, zgodnie z obowiązującymi tego dnia w Austrii przepisami dotyczącymi zawartości metanolu, mogą być wprowadzone do obrotu oraz mogą być wywożone aż do wyczerpania zapasów.

▼B

Artykuł 7

W drodze odstępstwa od art. 1 ust. 4 lit. r) pkt 1 rozporządzenia (EWG) nr 1576/89, minimalna zawartość 100 gramów cukru na litr ustanowiona dla likierów jest niniejszym zredukowana do:

— 80 gramów na litr dla likierów goryczkowych przygotowywanych z goryczki jako jedynej substancji aromatycznej;

— 70 gramów na litr dla likierów wiśniowych alkoholu etylowego zawierającego jedynie spirytus wiśniowy.

▼M1

Artykuł 7a

Dodatkowe terminy do nazw handlowych, które są wskazane w Załączniku do niniejszego rozporządzenia są zastrzeżone do produktów poniżej określonych.

Napoje spirytusowe niespełniające norm specyfikacji, przyjętej dla produktów określonych w Załączniku, nie mogą być nazwane przy pomocy terminów wskazanych dla definiowanego produktu.

▼M2

Artykuł 7b

1. Na mocy art. 6 ust. 1 tiret drugie rozporządzenia (EWG) nr 1576/89, używanie nazwy rodzajowej w nazwie złożonej jest zakazane przy prezentacji napoju spirytusowego, chyba że alkohol w tym napoju pochodzi wyłącznie z przytoczonego napoju.

2. Zgodnie jednak z sytuacją zaistniałą w czasie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, przy prezentacji likierów produkowanych we Wspólnocie mogą być stosowane wyłącznie następujące nazwy złożone:

prune brandy,

orange brandy,

apricot brandy,

cherry brandy,

solbaerrom znany jako blackcurrant rum.

3. Jeżeli chodzi o etykietowanie i prezentację likierów wymienionych w ust. 2, nazwy złożone muszą być podane na etykiecie w jednym wierszu, tą samą czcionką tego samego koloru, a słowo likier („liqueur”) musi być podane tuż obok literami nie mniejszymi niż ta czcionka.

▼M4

Artykuł 7c

W przypadku gdy napój spirytusowy wymieniony w art. 9 rozporządzenia (EWG) nr 1576/89 jest zmieszany z:

— jednym lub więcej napojami spirytusowymi, zdefiniowanymi lub niezdefiniowanymi w art. 1 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 1576/89, i/lub

— z jednym lub więcej destylatami pochodzenia rolniczego,

specyfikacja handlowa „alkohol” lub „napój spirytusowy” musi być umieszczona w sposób wyraźny i widoczny w widocznym miejscu na etykiecie i bez żadnego innego terminu określającego.

Akapitu pierwszego nie stosuje się do opisu i prezentacji takich mieszanek, w przypadku gdy odpowiadają one jednej z definicji ustanowionych w art. 1 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 1576/89, o ile przepisy art. 7b nie stanowią inaczej.

Bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy Rady 79/112/EWG ( 3 ) w sprawie etykietowania składników napojów spirytusowych na etykiecie i przy prezentacji produktów uzyskanych w wyniku wymienionych wyżej mieszanek można jedynie umieścić termin ogólny wymieniony w art. 1 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 1576/89 poza specyfikacją handlową, ale w tym samym polu w wykazie przedstawiającym proporcje wszystkich składników alkoholowych w mieszance, poprzedzonym wyrażeniem „mieszany napój spirytusowy” Powyższe napisy są sporządzone jednolitą czcionką tego samego rodzaju i koloru co czcionka stosowana przy specyfikacji handlowej. Nie mogą one przekraczać swoim rozmiarem połowy rozmiaru czcionek w specyfikacji handlowej.

Proporcja każdego składnika alkoholowego jest równa procentowemu udziałowi czystego alkoholu liczonemu według objętości w całkowitej objętościowej zawartości czystego alkoholu w mieszance. Wyraża się ją za pomocą „% obj.”, malejąco według wykorzystanych ilości.

▼B

Artykuł 8

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 maja 1990 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

▼M1









ZAŁĄCZNIK

1. Vruchtenjenever lub „Jenever met vruchten”: likier lub inny napój spirytusowy — uzyskany poprzez przyprawienie „jenever” owocami, roślinami lub ich częściami lub poprzez dodanie soku owocowego, destylatów skoncentrowanych aromatów ekstrahowanych z owoców lub roślin lub innych destylatów, — któremu mogą zostać nadane dodatkowy aromat poprzez przyprawienie naturalnymi lub identycznymi z naturalnymi aromatami, — który może być słodzony, — który posiada cechy organoleptyczne danego owocu, — którego minimalna, rzeczywista objętościowa moc alkoholu wynosi 20 % obj. Nazwa danego owocu może zastąpić „vruchten”.

2. „Berenburg” lub „Beerenburg”: napój spirytusowy — wyprodukowany przy wykorzystaniu alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego, — macerowany owocami lub roślinami lub ich częściami, — zawierający specyficzny destylat aromatuz korzenia goryczki żółtej (Gentiana Intea L.), lub jagód jałowca (Juniperus communis L.) oraz liści laurowych (Laurus nobilis L), — o kolorze zmieniającym się od jasnego do ciemnego brązu, — który może być słodzony do maksymalnej zawartości równoważnej 20 gramom na litr cukru inwertowanego, — którego minimalna, rzeczywista objętościowa moc alkoholu wynosi 30 % obj.

3. „Guignolet”: likier uzyskany w wyniku maceracji wiśni w alkoholu etylowym pochodzenia rolniczego.

4. „Punch au rhum”: likierz zawartością alkoholu dostarczaną wyłącznie przez „rhum”.

5. „Pastis de Marseille”: pastis o zawartości anetolu 2 gramy na litr oraz o rzeczywistej, objętościowego stężenia alkoholu 45 %.

6. „Sloe gin”: likier wyprodukowany w wyniku maceracji owoców tarniny w ginie z możliwym dodatkiem soku z tarniny, — wyprodukowany przy wykorzystaniu wyłącznie naturalnych aromatów, — którego minimalne, rzeczywiste objętościowe stężenie alkoholu wynosi 25 %.

7. „Topinambur”: napój spirytusowy wyprodukowany wyłącznie w drodze fermentacji bulw topinambura (Heliantbus tuberosus L.), którego minimalne, rzeczywiste objętościowe stężenie alkoholu wynosi 38 %.

8. „Hefebrand”: napój spirytusowy wyprodukowany ze osadu winnego lub z fermentowanych owoców, którego minimalne, rzeczywiste objętościowe stężenie alkoholu wynosi 38 %. Wyrażenie „Hefebrand” może zostać uzupełnione o nazwę użytego surowca podstawowego.

9. „Sambuca”: bezbarwny likier przyprawiany anyżkiem — zawierający destylat z anyżku (Pimpinella anisum L.), anyżku gwiazdkowatego (Illicium verum L.) lub innych ziół aromatycznych, — którego minimalne, rzeczywiste objętościowe stężenie alkoholu wynosi 38 %, — o minimalnej zawartości cukru równej 350 gramom na litr cukru inwertowanego, — o naturalnej zawartości anetolu nie mniejszej niż 1 gram i nie większej niż 2 gramy na litr.

10. „Mistrà”: bezbarwny likier aromatyzowany anyżkiem lub naturalnym anetolem — o naturalnej zawartości anetolu nie mniejszej niż 1 gram i nie większej niż 2 gramy na litr, — który może zawierać również destylat z ziół aromatycznych, — o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 40 %, ale nieprzekraczającej 47 % obj., — nie zawierający dodanego cukru.

11. „Maraschino” lub „Marrasquino”: bezbarwny likier, którego aromat został głównie nadany przez destylat z wiśni maraska lub przez produkt maceracji wiśni lub części wiśni w alkoholu — którego minimalne, rzeczywiste objętościowe stężenie alkoholu wynosi 24 %, — o minimalnej zawartości cukru równej 250 gramom na litr cukru inwertowanego.

12. „Nocino”: likier, którego aromat został nadany przez macerację i/lub destylację całych zielonych jąder orzecha włoskiego (Jugians regia L.). — którego minimalne, rzeczywiste objętościowe stężenie alkoholu wynosi 30 %, — o minimalnej zawartości cukru równej 100 gramom na litr cukru inwertowanego.

▼M8

13. „Bierbrand” lub „eau de vie de bière”: napój spirytusowy: — otrzymywany wyłącznie w wyniku bezpośredniej destylacji świeżego piwa, o stężeniu alkoholu wynoszącym mniej niż 86 % objętościowych, takiego że otrzymany destylat posiada właściwości organoleptyczne pochodzące z piwa, — o minimalnym stężeniu alkoholu 38 % objętościowych, z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi we Wspólnocie.