2001R1207 — PL — 18.02.2008 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:









▼B

▼M1

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1207/2001

z dnia 11 czerwca 2001 r.

w sprawie procedur ułatwiających wystawianie lub sporządzanie we Wspólnocie dowodów pochodzenia i wydawanie zezwoleń niektórym upoważnionym eksporterom w ramach przepisów regulujących handel na warunkach preferencyjnych między Wspólnotą Europejską i niektórymi państwami

▼B







RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jej art. 133, uwzględniając wniosek Komisji, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3351/83 z dnia 14 listopada 1983 r. w sprawie procedury ułatwiającej wystawianie świadectw przewozowych EUR.1 i wystawianie formularzy EUR.2 w ramach przepisów regulujących handel na warunkach preferencyjnych między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a niektórymi krajami ( 1 ) zapewnia poprawne stosowanie reguł dotyczących preferencyjnego pochodzenia w stosunku do wywozu ze Wspólnoty do niektórych państw trzecich. (2) Od przyjęcia rozporządzenia (EWG) nr 3351/83 zaszło wiele zmian w sprawach celnych. (3) W kontekście jednolitego rynku stwierdzono, że firmy wywożące towary z jednego lub kilku Państw Członkowskich innych niż kraj, w którym mają swą siedzibę, a chcące zastosowania wobec nich procedur uproszczonych, dla wydania dowodu pochodzenia, muszą niekiedy zwracać się z wnioskiem o osobne zezwolenie w stosunku do każdego Państwa Członkowskiego wywozu. Pożądane jest uproszczenie procedury, a jednocześnie zapewnienie, by mechanizmy preferencyjnych ustaleń mogły nadal działać właściwie. (4) Organy odpowiedzialne za wystawienie lub sprawdzenie dowodów pochodzenia powinny być w stanie wypełnić zobowiązania Wspólnoty w ramach umów preferencyjnych w wymaganych terminach. (5) Z myślą o zapewnieniu jasności przepisów należy uchylić rozporządzenie (EWG) nr 3351/83 i zastąpić je niniejszym rozporządzeniem, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







Artykuł 1

Zakres

Niniejsze rozporządzenie ustanawia zasady mające ułatwić:

▼M1

a) wystawianie świadectw przewozowych EUR.1 przez organy Państw Członkowskich, sporządzanie deklaracji na fakturze lub formularzy EUR.2 przez eksporterów Wspólnoty;

▼B

b) wystawienie zezwoleń zatwierdzonego eksportera, ważnych w kilku Państwach Członkowskich;

c) funkcjonowanie metod współpracy administracyjnej między Państwami Członkowskimi.

Artykuł 2

Deklaracje dostawcy i ich stosowanie

1. Dostawcy dostarczają za pośrednictwem deklaracji informacje dotyczące statusu produktów w odniesieniu do preferencyjnych reguł pochodzenia towarów.

▼M1

2. Eksporterzy stosują deklaracje dostawcy jako dowód, w szczególności towarzyszący wnioskom o wystawienie lub sporządzenie we Wspólnocie dowodów pochodzenia w ramach przepisów regulujących handel na warunkach preferencyjnych pomiędzy Wspólnotą a niektórymi państwami.

▼B

Artykuł 3

Wypełnianie deklaracji dostawcy

Z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 4 dostawca dostarcza odrębną deklarację dla każdej przesyłki towarów.

Dostawca załącza tę deklarację na fakturze handlowej odnoszącej się do tej przesyłki lub na specyfikacji wysyłkowej albo na każdym innym dokumencie handlowym, który opisuje towar w dostatecznych szczegółach pozwalających na jego zidentyfikowanie.

Dostawca może dostarczyć deklarację w dowolnym czasie, nawet po zrealizowaniu dostawy towarów.

Artykuł 4

Długoterminowa deklaracja dostawcy

1. Jeżeli dostawca systematycznie zaopatruje określonego odbiorcę, którego towary, których status pochodzenia w odniesieniu do preferencyjnych reguł pochodzenia powinien pozostać stały przez dłuższy czas, może on przedłożyć jedną deklarację dostawcy obejmującą kolejne wysyłki tych towarów zwaną dalej „długoterminową deklaracją dostawcy”. Długoterminowa deklaracja dostawcy może zostać wystawiona na okres do jednego roku od dnia przedłożenia deklaracji.

2. Długoterminowa deklaracja dostawcy może zostać wystawiona z mocą wsteczną. W takich przypadkach jej ważność nie może przekroczyć okresu roku od chwili jej wprowadzenia.

3. Dostawca niezwłocznie informuje odbiorcę, jeśli długoterminowa deklaracja dostawcy odnosząca się do dostarczanych towarów utraciła ważność.

Artykuł 5

Forma i sporządzanie deklaracji dostawcy

1. Dla produktów pochodzących deklaracja dostawcy jest wystawiana w formie wymaganej na formularzu określonym w załączniku I lub, dla długoterminowych deklaracji, na formularzu określonym w załączniku II.

2. Dla produktów, które przeszły obróbkę lub przetwarzanie we Wspólnocie bez uzyskania statusu preferencyjnego pochodzenia towarów deklaracja dostawcy jest sporządzana w formie wymaganej na formularzu określonym w załączniku III, a w przypadku długoterminowych deklaracji dostawcy w sposób opisany w załączniku IV.

3. Na deklarację dostawcy nanoszony jest oryginalny własnoręczny podpis dostawcy i może być ona sporządzona w formie drukowanej. Jednak w przypadku gdy faktury i deklaracje dostawy są wystawiane za pomocą komputera, deklaracje nie muszą mieć własnoręcznego podpisu, pod warunkiem że dostawca wystawi odbiorcy pisemne zobowiązanie akceptujące pełną odpowiedzialność za każdą deklarację dostawcy, która go obciąża, tak jakby nosiła jego własnoręczny podpis.

Artykuł 6

Świadectwa informacyjne INF 4

1. W celu sprawdzenia dokładności lub autentyczności deklaracji dostawcy organy celne mogą wezwać eksportera, aby uzyskał od dostawcy świadectwo informacyjne INF 4, korzystając z formularza w załączniku V.

2. Świadectwo informacyjne INF 4 wystawiają organy celne Państwa Członkowskiego, w którym dostawca ma siedzibę. Powyższe organy mają prawo domagać się wszelkich dowodów i przeprowadzać kontrole dokumentów dostawcy lub dokonywać innych czynności kontrolnych, jakie uznają za odpowiednie.

3. Organy celne wystawiają świadectwo informacyjne INF 4 w ciągu trzech miesięcy od daty otrzymania wniosku od dostawcy, informując jednocześnie czy deklaracja dostarczona przez dostawcę była poprawna.

4. Wypełnione świadectwo jest doręczane dostawcy celem przesłania go eksporterowi, który przekazuje je odpowiednim organom celnym.

Artykuł 7

Przechowywanie deklaracji i dokumentów uzupełniających

1. Dostawca, który wypełnia deklarację dostawcy, przechowuje całą dokumentację dowodową potwierdzającą poprawność deklaracji przez okres co najmniej trzech lat.

2. Organy celne, do których został dostarczony wniosek o wystawienie świadectwa informacyjnego INF 4 przechowują ten wniosek przez okres co najmniej trzech lat.

Artykuł 8

Otrzymanie statusu zatwierdzonego eksportera

1. Eksporter, który często wywozi towary z Państwa Członkowskiego innego niż kraj, w którym ma swą siedzibę, może uzyskać status zatwierdzonego eksportera w zakresie wywozu tych towarów.

W tym celu przedkłada wniosek do właściwych organów celnych Państwa Członkowskiego, w którym ma zarówno siedzibę, jak i dokumentację zawierającą dowody pochodzenia.

2. Gdy organy określone w ust. 1 są przekonane, że warunki wymienione w protokołach pochodzenia do odpowiednich umów lub w prawodawstwie wspólnotowym w zakresie autonomicznych systemów preferencyjnych są spełnione oraz gdy wystawiają upoważnienie, to wówczas informują one administracje celne zainteresowanego Państwa Członkowskiego.

Artykuł 9

Wzajemna pomoc administracyjna

Organy celne Państw Członkowskich pomagają sobie wzajemnie przy sprawdzaniu poprawności informacji zawartych w deklaracjach dostawców oraz przy zapewnianiu, by system zatwierdzonych eksporterów działał właściwie.

Artykuł 10

Sprawdzanie deklaracji dostawcy

1. W przypadku gdy eksporter nie może przedstawić świadectwa informacyjnego INF 4 w ciągu czterech miesięcy od daty wystąpienia o to świadectwo przez organy celne, to organy celne Państwa Członkowskiego wywozu mogą bezpośrednio zwrócić się do organów Państwa Członkowskiego, gdzie siedzibę ma dostawca, o potwierdzenie statusu odnośnych produktów w odniesieniu do preferencyjnych reguł pochodzenia.

2. Do celów ust. 1 organy celne Państwa Członkowskiego wywozu przesyłają organom celnym Państwa Członkowskiego, do którego zapytanie jest adresowane wszelkie dostępne informacje i podają uzasadnienie swego zapytania.

Aby poprzeć swoje zapytanie, dostarczają wszelkie uzyskane dokumenty lub informacje, które sugerują, że deklaracja dostawcy nie jest poprawna.

3. Weryfikację przeprowadzają organy celne Państwa Członkowskiego, w którym została wystawiona deklaracja dostawcy. Powyższe organy mogą zażądać wszelkich dowodów, przeprowadzić kontrole ksiąg producenta lub przeprowadzić każdą inną weryfikację, jaką uznają za stosowną.

4. Organy celne występujące o weryfikację są jak najszybciej informowane o jej rezultatach za pośrednictwem świadectwa informacyjnego INF 4.

▼M1

5. W przypadku gdy organy celne kraju wywozu nie uzyskają odpowiedzi przed upływem pięciu miesięcy od daty zgłoszenia prośby o weryfikację lub w przypadku gdy odpowiedź nie zawiera informacji wystarczających do udowodnienia rzeczywistego pochodzenia produktów, organy te uznają dowód pochodzenia wystawiony na podstawie przedmiotowych dokumentów za nieważny.

▼B

Artykuł 11

Uchylenie

Rozporządzenie (EWG) nr 3351/83 niniejszym traci moc.

Odniesienia do uchylonego rozporządzenia należy traktować jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 12

Przepisy przejściowe

1. Deklaracje dostawcy, włączając długoterminowe deklaracje dostawcy, wystawione przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia pozostają ważne.

2. Deklaracje dostawcy, zgodne ze wzorami zawartymi w rozporządzeniu (EWG) nr 3351/83, mogą być nadal wystawiane przez okres 12 miesięcy od momentu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

3. Formularze świadectwa informacyjnego INF 4 określone w załączniku V do rozporządzenia (EWG) nr 3351/83 mogą być nadal używane przez okres 12 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 13

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

▼M1









ZAŁĄCZNIK I









ZAŁĄCZNIK II

▼M2









ZAŁĄCZNIK III

Deklaracja dostawcy dotycząca produktów nieposiadających statusu preferencyjnego pochodzenia

Deklaracja dostawcy, której tekst zamieszczony jest poniżej, musi zostać sporządzona zgodnie z przypisami. Nie jest jednak konieczne zamieszczanie tych przypisów.









ZAŁĄCZNIK IV

Długoterminowa deklaracja dostawcy dla produktów nieposiadających statusu preferencyjnego pochodzenia

Deklaracja dostawcy, której tekst zamieszczony jest poniżej, musi zostać sporządzona zgodnie z przypisami. Nie jest jednak konieczne zamieszczanie tych przypisów.

▼B









ZAŁĄCZNIK V

Świadectwo informacyjne INF 4 i wniosek o świadectwo informacyjne INF 4

1. INSTRUKCJE DRUKU

1.1. Formularz na jakim wystawiane jest świadectwo informacyjne INF 4 drukuje się na białym papierze niezawierającym mechanicznej masy celulozowej o rozmiarach materiału piśmienniczego i którego metr kwadratowy ma masę od 40 do 65 gramów.

1.2. Wymiary formularza 210 × 297 mm.

1.3. Za drukowanie formularzy odpowiedzialne są Państwa Członkowskie; na formularzu naniesiony jest numer seryjny, za pomocą którego może on zostać zidentyfikowany. Formularze mają być drukowane w jednym z urzędowych języków Wspólnoty.

Uwagi

1. Nic w świadectwach nie może być wymazane, nowy tekst nie może być umieszczany na starym. Wszystkie zmiany muszą być dokonywane przez skreślenie nieprawidłowych informacji i dodanie wszystkich koniecznych poprawek. Każda taka zmiana musi być potwierdzona przez osobę, która wypełniła świadectwo oraz przez organy celne kraju lub obszaru wystawienia.

2. Między pozycjami wpisanymi do świadectwa nie może być odstępów i każda pozycja musi być poprzedzona numerem. Bezpośrednio pod ostatnią pozycją musi być narysowana linia pozioma. Każde niewykorzystane miejsce musi być zakreślone w taki sposób, aby uniemożliwić późniejsze uzupełnienia.

3. Towary muszą być opisane zgodnie z praktyka handlową i podaniem wystarczającej ilości szczegółów, aby umożliwić ich zidentyfikowanie.

4. Formularze mają być wypełniane w jednym z urzędowych języków Wspólnoty. Organy celne Państw Członkowskich, które muszą dostarczyć informacji lub, które takiej informacji wymagają, mogą zwrócić się o tłumaczenie informacji zawartych w przedstawionych im dokumentach w języku lub w językach urzędowych tych Państw Członkowskich.