ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
(5)

Artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 pozwala na zwolnienie z norm jakości, podczas gdy owoce albo warzywa z danego regionu są sprzedawane w handlu detalicznym w regionie do celów ustalonego tradycyjnego spożycia. Niektóre odmiany moreli, produkowane w Niemczech w regionie Süßer See, charakteryzują się mniejszą wielkością niż ta wymagana przez normy handlowe. Morele te są tradycyjnie wprowadzane do obrotu w regionie produkcyjnym i są objęte rozporządzeniem (WE) nr 1010/98 z dnia 14 maja 1998 r., dopuszczającym zwolnienie Niemiec z norm jakości w odniesieniu do moreli ( 5 ). Dla jasności oraz uproszczenia zasad wspólnotowych, zwolnienie to powinno zostać uwzględnione w niniejszym rozporządzeniu, a rozporządzenie (WE) nr 1010/98 traci moc.
(12)

Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) zawarte z państwami należącymi do EFTA/EOG oraz protokoły dodatkowe do układów o stowarzyszeniu zawartych z państwami Europy Środkowej i Wschodniej przewidują uczestnictwo tych państw w programach wspólnotowych. Należy również ustanowić przepisy przewidujące udział Cypru, Malty i Turcji w ramach układów o stowarzyszeniu zawartych z tymi państwami. Można byłoby rozważyć uczestnictwo innych państw, jeśli pozwalają na to umowy i procedury.
1. Rękawica z dzianiny bawełnianej, której zewnętrzna powierzchnia jest pokrywana przez zanurzenie kauczukiem naturalnym (lateks) Rękawica ta nadaje się do użytku w gospodarstwie domowym (Patrz zdjęcie nr 602) (*1)

6116 10 20
13.

Ochrona a) Jeżeli dokumenty nie są w użyciu, będą przechowywane w pojemnikach bezpieczeństwa, które są zatwierdzone do przechowywania krajowych dokumentów niejawnych o takim samym stopniu tajności. Pojemnik nie będzie nosił oznaczeń dotyczących jego zawartości, które będą dostępne wyłącznie osobom upoważnionym do korzystania z informacji niejawnych UE. W przypadku gdy używa się zamków szyfrowych, kombinacja szyfrowa będzie znana tylko tym urzędnikom w państwie lub organizacji, którzy posiadają upoważnienie do dostępu do informacji niejawnych UE przechowywanych w pojemniku i będzie zmieniana co sześć miesięcy, lub wcześniej, w przypadku przeniesienia urzędnika lub wycofania upoważnienia do dostępu jednego z urzędników znających kombinację szyfrową, lub jeżeli występuje ryzyko nieuprawnionego ujawnienia. b) Dokumenty niejawne UE będą wyjmowane z pojemnika bezpieczeństwa jedynie przez tych urzędników, którzy posiadają upoważnienie do dostępu do dokumentów niejawnych UE oraz potrzebę niezbędnej wiedzy. Urzędnicy ci będą odpowiedzialni za bezpieczne przechowywanie tych dokumentów tak długo, jak długo są w ich posiadaniu oraz, w szczególności, będą odpowiedzialni za zapewnienie, że nikt nieupoważniony nie będzie miał dostępu do dokumentów. Będą oni również zapewniać, że dokumenty są przechowywane w pojemniku bezpieczeństwa, po tym jak skończyli ich konsultację a także po godzinach pracy. c) Nie można sporządzać fotokopii dokumentów niejawnych oznaczonych klauzulą CONFIDENTIEL UE lub wyższą, ani dokonywać wyciągów, bez zezwolenia Biura ds. Bezpieczeństwa SGR. d) Procedurę na wypadek nagłej potrzeby szybkiego i całkowitego zniszczenia dokumentów, powinno się ustanowić i przedstawić do zatwierdzenia do Biura ds. Bezpieczeństwa SGR.
Od 1.10 do 31.10.2012

Od 1.10 do 31.10.2013

Od 1.10 do 31.10.2014

Od 1.10 do 31.10.2015 i dla każdego następnego okresu od 1.10 do 31.10

Od 1.11 do 30.11.2012

Od 1.11 do 30.11.2013

Od 1.11 do 30.11.2014

Od 1.11 do 30.11.2015 i dla każdego następnego okresu od 1.11 do 30.11

Od 1.12 do 31.12.2012

Od 1.12 do 31.12.2013

Od 1.12 do 31.12.2014

Od 1.12 do 31.12.2015 i dla każdego następnego okresu od 1.12 do 31.12

Od 1.1 do 31.1.2013

Od 1.1 do 31.1.2014

Od 1.1 do 31.1.2015

Od 1.1 do 31.1.2016 i dla każdego następnego okresu od 1.1 do 31.1

Od 1.2 do 28.2.2013

Od 1.2 do 28.2.2014

Od 1.2 do 28.2.2015

Od 1.2 do 29.2.2016 i dla każdego następnego okresu od 1.2 do 28/29.2

Od 1.3 do 31.3.2013

Od 1.3 do 31.3.2014

Od 1.3 do 31.3.2015

Od 1.3 do 31.3.2016 i dla każdego następnego okresu od 1.3 do 31.3

Od 1.4 do 30.4.2013

Od 1.4 do 30.4.2014

Od 1.4 do 30.4.2015

Od 1.4 do 30.4.2016 i dla każdego następnego okresu od 1.4 do 30.4

Od 1.5 do 31.5.2013

Od 1.5 do 31.5.2014

Od 1.5 do 31.5.2015

Od 1.5 do 31.5.2016 i dla każdego następnego okresu od 1.5 do 31.5

Od 1.11.2012 do 31.5.2013 i dla każdego następnego okresu od 1.11 do 31.5

Od 1.10 do 31.12.2012

Od 1.1 do 31.12.2013 i każdy następny rok

Od 1.11.2012 do 31.5.2013

Od 1.11.2013 do 31.5.2014

Od 1.11.2014 do 31.5.2015

Od 1.11.2015 do 31.5.2016

Od 1.11.2016 do 31.5.2017 i dla każdego następnego okresu od 1.11 do 31.5

Od 1.10.2012 do 20.4.2013

Od 1.10.2013 do 20.4.2014

Od 1.10.2014 do 20.4.2015

Od 1.10.2015 do 20.4.2016

Od 1.10.2016 do 20.4.2017 i dla każdego następnego okresu od 1.10 do 20.4

Od 1.11.2012 do 28.2.2013 i dla każdego następnego okresu od 1.11 do 28/29.2

Od 1.4 do 30.4.2013 i dla każdego następnego okresu od 1.4 do 30.4

Od 1.5 do 31.5.2013 i dla każdego następnego okresu od 1.5 do 31.5

Od 1.10 do 31.12.2012

Od 1.1 do 31.12.2013 i każdy następny rok
(5)

Instytucje Wspólnoty mogą uznać za właściwe odwołanie, wprowadzenie zmian lub przyjęcie wszelkich innych środków szczególnych w odniesieniu do środków podjętych na mocy rozporządzenia (WE) nr 384/96 lub rozporządzenia (WE) nr 2026/97, w tym środków, które nie podlegają procedurze rozstrzygania sporu na mocy PZRS, w celu wzięcia pod uwagę wykładni prawnych przedstawionych w sprawozdaniu przyjętym przez ORS. Ponadto, tam, gdzie jest to właściwe, instytucje Wspólnoty powinny mieć możliwość zawieszenia lub poddania takich środków rewizji.
(30)

W odniesieniu do pierwszego wniosku należy mieć na uwadze, że ze względu na negatywny wpływ na rentowność przemysłu wspólnotowego, wynikający ze skutku obniżenia cen, spowodowanego przez dumpingowy przywóz, tak jak określono w motywie 71 tymczasowego rozporządzenia, obliczenie ceny niepowodującej szkody było oparte na poziomie zysku, jaki przemysł wspólnotowy mógłby osiągnąć przy braku wyrządzającego szkodę dumpingu. Zgodnie z wyjaśnieniami zawartymi w motywie 114 tymczasowego rozporządzenia marża zysku równa 5 % została uznana za rozsądną, jako że ten poziom zysku odpowiada rzeczywistemu poziomowi zysku, jaki przemysł wspólnoty mógł osiągnąć w 1997 r. na rynku wspólnotowym wolnym od dumpingowego przywozu. W istocie, wówczas stosowane były środki przeciwko Chinom, Chorwacji i Tajlandii i udział w rynku towarów importowanych z rozważanych tu krajów był stosunkowo niski. Poza tym uważano, że ta marża zysku pozwoli przemysłowi wspólnotowemu poczynić niezbędne inwestycje. W odniesieniu do drugiego wniosku należy mieć na uwadze, że Komisja wyjaśniła dostatecznie szczegółowo w przekazanym dokumencie sposób, w jaki obliczyła poziom marży zysku stosowany do ceny niepowodującej szkody, co zostało wyjaśnione również w motywie 114 tymczasowego rozporządzenia. Wnioski zostały w związku z tym odrzucone.
(5)

Niemcy zwróciły się o włączenie fosforanu żelaza do załącznika II do rozporządzenia (EWG) nr 2092/91 tak, by wykorzystywać go jako muluskocyd w rolnictwie ekologicznym. Po rozpatrzeniu tego wniosku stwierdzono, że warunki ustanowione w art. 7 ust. 1 tego rozporządzenia są spełnione. Ponadto, fosforan żelaza oceniano ostatnio pod względem zgodności z kryteriami dotyczącymi zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego zgodnie z dyrektywą Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin ( 3 ), ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 2002/18/WE ( 4 ). Stosownie produkt ten powinno się włączyć do części B załącznika II.
1.

Numer homologacji typu składa się z: — czterech sekcji w przypadku homologacji typu pojazdu i — pięciu sekcji w przypadku homologacji układu, oddzielnego zespołu i części jak wyszczególniono poniżej. We wszystkich przypadkach poszczególne części rozdziela się znakiem „*”. — Sekcja 1 : ►A1 mała litera „e”, po której następuje wyróżniający kod (numer) Państwa Członkowskiego wydającego homologację typu pojazdu 1 w odniesieniu do Niemiec; 2 w odniesieniu do Francji; 3 w odniesieniu do Włoch; 4 w odniesieniu do Niderlandów; 5 w odniesieniu do Szwecji; 6 w odniesieniu do Belgii; 7 w odniesieniu do Węgier; 8 w odniesieniu do Republiki Czeskiej; 9 w odniesieniu do Hiszpanii; 11 w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa; 12 w odniesieniu do Austrii; 13 w odniesieniu do Luksemburga; 17 w odniesieniu do Finlandii; 18 w odniesieniu do Danii; ▼M3 19 dla Rumunii; ▼B 20 w odniesieniu do Polski; 21 w odniesieniu do Portugalii; 23 w odniesieniu do Grecji; 24 w odniesieniu do Irlandii; 26 w odniesieniu do Słowenii; 27 w odniesieniu do Słowacji; 29 w odniesieniu do Estonii; 32 w odniesieniu do Łotwy; ▼M3 34 dla Bułgarii; ▼B 36 w odniesieniu do Litwy; ►M2 49 w odniesieniu do Cypr ◄ ; ►M2 50 w odniesieniu do Malta ◄ . ◄ Sekcja 2 : numer podstawowej dyrektywy; Sekcja 3 : numer ostatniej zmieniającej dyrektywy stosowanej do homologacji typu; W przypadku homologacji typu pojazdu oznacza to ostatnią dyrektywę zmieniającą artykuły) niniejszej dyrektywy. W przypadku homologacji typu układu, oddzielnego zespołu i części oznacza to ostatnią odrębną dyrektywę zawierającą faktyczne przepisy, z którymi jest zgodny układ, oddzielny zespół lub część. Jednakże jeśli podstawowa dyrektywa nie została zmieniona, jej numer jest powtórzony w sekcji 3. Jeśli dyrektywa zawiera różne terminy wdrożenia odnoszące się do różnych norm technicznych, to dodaje się znak alfabetu celem określenia normy, zgodnie z którą dokonano zatwierdzenia. W przypadku gdy homologacja typu układu, części lub oddzielnego zespołu jest możliwe zgodnie z rozdziałami lub sekcjami tej samej odrębnej dyrektywy, to po numerze odrębnej dyrektywy następuje numer rozdziału 11, załącznika2 i dodatku3 w celu wskazania przedmiotu homologacji typu. We wszystkich przypadkach numery te należy przedzielić znakiem „/”. (1) : Cyframi arabskimi (2) : Cyframi rzymskimi (3) : Cyframi arabskimi i dużymi literami, w stosownych przypadkach; Sekcja 4 : czterocyfrowy kolejny numer (w razie konieczności z zerami na początku) dla oznaczenia podstawowego numeru identyfikacyjnego homologacji typu. Numeracja zaczyna się od 0001 dla każdej podstawowej dyrektywy; Sekcja 5 : dwucyfrowy kolejny numer (w razie konieczności z zerami na początku) dla oznaczenia przedłużenia. Numeracja zaczyna się od 00 dla każdego bazowego numeru identyfikacyjnego homologacji typu.
1.

Numer homologacji typu składa się z: — czterech sekcji w przypadku homologacji typu pojazdu i — pięciu sekcji w przypadku homologacji układu, oddzielnego zespołu i części jak wyszczególniono poniżej. We wszystkich przypadkach poszczególne części rozdziela się znakiem „*”. — Sekcja 1 : ►A1 mała litera „e”, po której następuje wyróżniający kod (numer) Państwa Członkowskiego wydającego homologację typu pojazdu 1 w odniesieniu do Niemiec; 2 w odniesieniu do Francji; 3 w odniesieniu do Włoch; 4 w odniesieniu do Niderlandów; 5 w odniesieniu do Szwecji; 6 w odniesieniu do Belgii; 7 w odniesieniu do Węgier; 8 w odniesieniu do Republiki Czeskiej; 9 w odniesieniu do Hiszpanii; 11 w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa; 12 w odniesieniu do Austrii; 13 w odniesieniu do Luksemburga; 17 w odniesieniu do Finlandii; 18 w odniesieniu do Danii; ►M3 19 dla Rumunii; ◄ 20 w odniesieniu do Polski; 21 w odniesieniu do Portugalii; 23 w odniesieniu do Grecji; 24 w odniesieniu do Irlandii; 26 w odniesieniu do Słowenii; 27 w odniesieniu do Słowacji; 29 w odniesieniu do Estonii; 32 w odniesieniu do Łotwy; ►M3 34 dla Bułgarii; ◄ 36 w odniesieniu do Litwy; ►M2 49 w odniesieniu do Cypr ◄ ; ►M2 50 w odniesieniu do Malta ◄ . ◄ Sekcja 2 : numer podstawowej dyrektywy; Sekcja 3 : numer ostatniej zmieniającej dyrektywy stosowanej do homologacji typu; W przypadku homologacji typu pojazdu oznacza to ostatnią dyrektywę zmieniającą artykuły) niniejszej dyrektywy. W przypadku homologacji typu układu, oddzielnego zespołu i części oznacza to ostatnią odrębną dyrektywę zawierającą faktyczne przepisy, z którymi jest zgodny układ, oddzielny zespół lub część. Jednakże jeśli podstawowa dyrektywa nie została zmieniona, jej numer jest powtórzony w sekcji 3. Jeśli dyrektywa zawiera różne terminy wdrożenia odnoszące się do różnych norm technicznych, to dodaje się znak alfabetu celem określenia normy, zgodnie z którą dokonano zatwierdzenia. W przypadku gdy homologacja typu układu, części lub oddzielnego zespołu jest możliwe zgodnie z rozdziałami lub sekcjami tej samej odrębnej dyrektywy, to po numerze odrębnej dyrektywy następuje numer rozdziału 11, załącznika2 i dodatku3 w celu wskazania przedmiotu homologacji typu. We wszystkich przypadkach numery te należy przedzielić znakiem „/”. (1) : Cyframi arabskimi (2) : Cyframi rzymskimi (3) : Cyframi arabskimi i dużymi literami, w stosownych przypadkach; Sekcja 4 : czterocyfrowy kolejny numer (w razie konieczności z zerami na początku) dla oznaczenia podstawowego numeru identyfikacyjnego homologacji typu. Numeracja zaczyna się od 0001 dla każdej podstawowej dyrektywy; Sekcja 5 : dwucyfrowy kolejny numer (w razie konieczności z zerami na początku) dla oznaczenia przedłużenia. Numeracja zaczyna się od 00 dla każdego bazowego numeru identyfikacyjnego homologacji typu.
(12)

Organy Wspólnoty, ponieważ otrzymują dotacje z budżetu Wspólnoty, muszą ściśle stosować się do tych samych wymagań co instytucje w udzielaniu zamówień publicznych i dotacji w zakresie, w jakim takie zamówienia i dotacje są dopuszczone przez instrumenty ustanawiające te organy; w tym przypadku wystarczy odniesienie do odpowiednich przepisów ogólnego rozporządzenia finansowego.
Wyroby do samokontroli spełniają te same wymagania WST odnośnie do czułości i swoistości, co odpowiednie wyroby do stosowania przez profesjonalistów. Odpowiednie elementy oceny działania są przeprowadzane (lub powtarzane) przez nieprofesjonalistów w celu sprawdzenia działania wyrobu i instrukcji użytkowania. Nieprofesjonaliści wybrani do celów oceny działania muszą być reprezentatywni dla docelowych grup użytkowników.

Ocena działania wyrobu do samokontroli obejmuje, w odniesieniu do każdego z płynów ustrojowych przeznaczonych do stosowania w danym wyrobie, np. krew pełna, mocz, ślina itd., co najmniej 200 nieprofesjonalistów, którzy wiedzą, że mają pozytywny wynik dla danego zakażenia oraz co najmniej 400 nieprofesjonalistów, którzy nie mają wiedzy co do swojego statusu, z czego co najmniej 200 jest narażonych na wysokie ryzyko zakażenia. Czułość i swoistość wyrobu do samokontroli używanego przez nieprofesjonalistów określa się w stosunku do potwierdzonego statusu zakażenia pacjenta.
6.

Artykuły 4–7 niniejszej dyrektywy nie mają zastosowania do żadnych ograniczeń w zakresie wykonywania uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych ani żadnych ograniczeń skutków uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych w formie gwarancji, przepisów dotyczących kompensowania sald na zamknięcie lub uzgodnień dotyczących kompensacji, obowiązujących w świetle tytułu IV rozdział V lub VI dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE ( 9 ), lub tytułu V rozdział III sekcja 3 lub rozdział IV rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/23 ( 10 ), ani do żadnych tego typu ograniczeń obowiązujących na mocy podobnych uprawnień przewidzianych w prawie państwa członkowskiego w celu ułatwienia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wszelkich podmiotów, o których mowa w ust. 2 lit. c) ppkt (iv) lub lit. d) niniejszego artykułu, stanowiącej przedmiot środków ochronnych odpowiadających co najmniej środkom ochronnym przewidzianym w tytule IV rozdział VII dyrektywy 2014/59/UE lub w tytule V rozdział V rozporządzenia (UE) 2021/23.
2.

Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do produktów leczniczych, jak to określa dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi ( 1 ).
3.2.

PROGRAMY PRZEDŁOŻONE PRZEZ WŁOCHY W ODNIESIENIU DO AUTONOMICZNEJ PROWINCJI TRENTO DNIA 23 GRUDNIA 1996 R. ORAZ 14 LIPCA 1997 R. OBEJMUJĄCE: Zona Val Di Sole e Val di Non — Obszar zlewisk od źródła strumienia Noce do zapory S. Giustina. Zona Val d’Adige – dolna część — Obszary zlewisk rzeki Adige i jej źródeł na terytorium autonomicznej prowincji Trento od granicy z prowincją Bolzano do zapory Ala (elektrownia wodna). — (Uwaga Górna część rzeki w strefie ZONA VAL D’ADIGE objęta jest zatwierdzonym programem prowincji Bolzano. Górną i dolną część tej strefy traktuje się jako wspólną jednostkę epidemiologiczną). Zona del torrente Arnò — Obszar zlewisk od źródeł potoku Arnò do zapór w dolnym jego biegu znajdujących się przed ujściem potoku Arnò do rzeki Sarca. Zona Val Banale — Obszar zlewisk dorzecza potoku Ambies do zapory elektrowni wodnej. Zona Varone — Obszar zlewisk od źródła strumienia Magnone do wodospadu. Zona Alto e Basso Chiese — Obszar zlewisk rzeki Chiese od źródła do zapory Condino, z wyjątkiem dorzeczy potoków Adanà i Palvico. Zona del torrente Palvico — Obszar zlewisk dorzecza potoku Palvico do zapory z betonu i kamieni.
(7)

Środki powinny być stosowane do kontroli rozprzestrzeniania się we Wspólnocie organizmu, wyznaczenia linii demarkacyjnych, przemieszczania się roślin żywicielskich, gleby i maszyn, jak również do rotacji upraw w strefach określonych liniami demarkacyjnymi.
(4)

Dlatego odpowiednie przepisy, jak również przepisy dotyczące odwołań od odmowy dostępu do dokumentów, powinny zostać włączone do rozporządzenia (WE) nr 1406/2002 w celu umożliwienia stosowania rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 w odniesieniu do Europejskiej Agencji ds. bezpieczeństwa na morzu.
(1)

Decyzja 2000/439/WE określa warunki, które muszą zostać spełnione, by Państwa Członkowskie mogły otrzymać wkład finansowy Wspólnoty na wydatki poniesione w związku z programami krajowymi przewidzianymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1543/2000 z dnia 29 czerwca 2000 r., ustanawiającym ramy wspólnotowe w zakresie zbierania i zarządzania danymi niezbędnymi do prowadzenia wspólnej polityki rybołówstwa ( 2 ). Na mocy wymienionej decyzji i na podstawie informacji dostarczonych przez Państwa Członkowskie, Komisja corocznie określa kryteria, jakie muszą spełniać prognozowane przez Państwa Członkowskie wydatki, oraz ustala wysokość pomocy finansowej udzielanej przez Wspólnotę na kolejny rok.
(1)

Rozporządzenie (WE) nr 639/2004 przewiduje, w odniesieniu do zarządzania flotą rybacką w regionach peryferyjnych, odstępstwa, które obowiązują do dnia 31 grudnia 2006 r.. Odstępstwa te dotyczą systemu wprowadzania do floty i wycofywania, o którym mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa, a także pomocy na odnowę floty oraz modernizację statków rybackich, o czym mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2792/1999 ( 3 ).
(2)

W przypadku dodatków, określonych w części II załącznika C do dyrektywy 70/524/EWG, obejmujących drobnoustroje, tymczasowe zezwolenie na nowe zastosowanie dodatku paszowego już zatwierdzonego może zostać udzielone, jeśli spełnione zostaną warunki ustanowione we wspomnianej dyrektywie i jeśli w świetle dostępnych wyników można założyć, że przy wykorzystaniu w żywieniu zwierząt wymieniony dodatek daje skutki, określone w art. 2 lit. a) wspomnianej dyrektywy. W przypadku dodatków określonych w części II załącznika C do tej dyrektywy, tymczasowe zezwolenie może zostać udzielone na okres nieprzekraczający czterech lat.
(1)

Zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG kokcydiostatyki objęte załącznikiem I do tej dyrektywy przed 1 stycznia 1988 r. zostały tymczasowo zatwierdzone, począwszy od 1 kwietnia 1998 r., i przeniesione do załącznika B rozdział I w celu przeprowadzenia ich ponownej oceny jako dodatków paszowych powiązanych z osobą odpowiedzialną za wprowadzenie ich do obrotu. Produkt narazyny, Monteban, jest dodatkiem należącym do grupy „Kokcydiostatyków i innych substancji leczniczych”, wymienionych w rozdziale I załącznika B do dyrektywy 70/524/EWG.
(12)

W świetle informacji przedłożonych Komisji okazuje się, że w sytuacji braku skutecznej alternatywy dla niektórych ograniczonych zastosowań w niektórych Państwach Członkowskich, zachodzi potrzeba dalszego stosowania tej substancji czynnej tak, aby umożliwić rozwój rozwiązań alternatywnych. Dlatego uzasadnione jest w obecnych okolicznościach ustanowienie, na rygorystycznych warunkach mających na celu zmniejszenie zagrożenia, dłuższego okresu na wycofanie istniejących zezwoleń w odniesieniu do ograniczonych zastosowań, uznanych za istotne, w stosunku do których brak jest obecnie skutecznej alternatywy dostępnej do celów zwalczania organizmów szkodliwych.
Możliwości

— Identyfikacja skażeń chemicznych i wykrywanie skażeń radiologicznych przy użyciu kombinacji urządzeń ręcznych, mobilnych i laboratoryjnych: — — zdolność do wykrywania promieniowania alfa, beta i gamma oraz powszechnie występujących izotopów; — zdolność do identyfikacji powszechnie występujących toksycznych, przemysłowych substancji chemicznych i rozpoznanych chemicznych środków bojowych oraz – w miarę możliwości – do przeprowadzenia ich analizy półilościowej. — Zdolność do gromadzenia biologicznych, chemicznych i radiologicznych próbek, do właściwego obchodzenia się z nimi oraz do ich przygotowywania w celu poddania ich analizom przeprowadzanym w innym miejscu (1). — Zdolność do zastosowania odpowiedniego modelu naukowego do celów prognozowania zagrożeń oraz do potwierdzania modelu poprzez stały proces monitorowania. — Zapewnienie wsparcia dla działań natychmiastowego zmniejszania ryzyka: — — zapobieganie rozprzestrzenianiu się skażenia; — likwidacja skażenia; — zapewnienie technicznego wsparcia innym zespołom lub modułom.
Isle of Man Company Registration M78647 – 1st Floor, Falcon Cliff, Palace Road, Douglas IM2 4LB, Isle of Man. Właściciel – John Arnold Bredenkamp.

Isle of Man Company Registration FC0021189 – Falcon Cliff, Palace Road, Douglas IM99 1ZW, Isle of Man; Hurst, Reading Berkshire RG10 0SQ, UK. Właściciel – John Arnold Bredenkamp.

Isle of Man Company Registration Q1962 – Cumbrae House, Market Street, Douglas IM1 2PQ, Isle of Man; 9 Columbus Centre, Pelican Drive, Road Town, Tortola, British Virgin Islands. Właściciel – John Arnold Bredenkamp.

Zimbank House, 46 Speke Avenue, PO Box 3198, Harare, Zimbabwe. Filia ZB Financial Holdings Ltd.

18. Jongwe Printing and Publishing Company (PVT) Ltd (alias Jongwe Printing and Publishing Co., alias Jongwe Printing and Publishing Company)
(1)

Artykuł 8 rozporządzenia Komisji (WE) nr 314/2002 z dnia 20 lutego 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu kwot w sektorze cukru ( 2 ) przewiduje, że do dnia 15 października, w odniesieniu do poprzedniego roku gospodarczego, dla cukru, izoglukozy i syropu inulinowego ustala się kwoty podstawowej opłaty produkcyjnej i opłaty B, jak również, jeśli zachodzi potrzeba, współczynnik określony w art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.
Nr WE

E 1608

Endo-1,4-beta-ksylanaza EC 3.2.1.8 Endo-1,4-beta-glukanaza EC 3.2.1.4

Preparat endo-1,4-beta-ksylanazy i endo-1,4-beta-glukanazy wytwarzany przez Humicola insolens (DSM 10442), o minimalnej aktywności: W formie powlekanej: Endo-1,4-beta-ksylanaza: 800 FXU (1)/g Endo-1,4-beta-glukanaza 75 FBG (2)/g W formie płynnej: Endo-1,4-beta-ksylanaza: 550 FXU/ml Endo-1,4-beta-glukanaza: 50 FBG/ml

Kurczęta rzeźne

—

400 FXU 36 FBG

1 000 FXU 94 FBG

1. We wskazówkach co do użycia dodatku i premiksu należy podać temperaturę przechowywania, maksymalną długość okresu przechowywania oraz podatność na granulację. 2. Zalecane dawkowanie na 1 kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej: 400-1 000 FXU. 36-94 FBG. 3. Do użycia w mieszankach paszowych bogatych w polisacharydy nieskrobiowe (głównie arabinoksylany i beta-glukany), np. zawierające więcej niż 40 % składników warzywnych (jęczmień, owies, pszenica, pszenżyto, sorgo lub łubin)