ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1997R1196 — PL — 04.01.2000 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1196/97

zmienione przez:

No

▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1196/97

z dnia 27 czerwca 1997 r.

dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury Scalonej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej ( 1 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1195/97 ( 2 ), w szczególności jego art. 9,

a także mając na uwadze, co następuje:

w celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej załączonej do wyżej wymienionego rozporządzenia konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towarów określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia;

rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 ustaliło ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej i te reguły stosuje się także do jakiejkolwiek innej nomenklatury, w całości lub w części opartej na Nomenklaturze Scalonej, bądź która dodaje do niej jakiekolwiek dodatkowe poddziały i która jest ustanowiona przez szczególne przepisy wspólnotowe w celu stosowania taryfy lub innych środków odnoszących się do obrotu towarowego;

na mocy wyżej wymienionych ogólnych reguł towary opisane w kolumnie 1 tabeli załączonej do niniejszego rozporządzenia muszą być klasyfikowane do odpowiednich kodów CN wskazanych w kolumnie 2, z przyczyn określonych w kolumnie 3;

przyjęte jest, że na wiążącą informację taryfową dotyczącą klasyfikacji towarów według Nomenklatury Scalonej, wydaną przez organy celne Państw Członkowskich, niezgodną z przepisami niniejszego rozporządzenia, posiadacz może się powoływać przez okres trzech miesięcy, zgodnie z przepisami art. 12 ust. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny ( 3 );

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Sekcji Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
1997D0517 — PL — 13.08.1997 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DECYZJA KOMISJI z dnia 1 sierpnia 1997 r. dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego pochodzących z Madagaskaru, z wyłączeniem produktów rybołówstwa (Tekst mający znaczenie dla EOG) (97/517/WE) (Dz.U. L 214, 6.8.1997, p.54)

zmienione przez:









▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 1 sierpnia 1997 r.

dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego pochodzących z Madagaskaru, z wyłączeniem produktów rybołówstwa

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(97/517/WE)







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 90/675/EWG z dnia 10 grudnia 1990 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnych produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich ( 1 ), ostatnio zmienioną dyrektywą 96/43/WE ( 2 ), w szczególności jej art. 19, a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: inspekcje przeprowadzone przez Wspólnotę na Madagaskarze wykazały, że istnieją poważne niedociągnięcia w odniesieniu do infrastruktury i higieny w zakładach mięsnych i nie ma wystarczających gwarancji skuteczności kontroli przeprowadzanych przez właściwe władze; zarządzanie zdrowiem zwierząt na Madagaskarze wykazuje poważne niedociągnięcia i niestosowanie reguł wspólnotowych; istnieje potencjalne ryzyko zagrożenia zdrowia publicznego w odniesieniu do produkcji i przetwarzania produktów zwierzęcych w tym kraju, z wyłączeniem produktów rybołówstwa; przywóz produktów pochodzenia zwierzęcego z Madagaskaru, z wyłączeniem produktów rybołówstwa, nie może zostać dopuszczony dopóki nie zostaną udzielone gwarancje, że nie występuje już ryzyko; niniejsza decyzja zostanie poddana przeglądowi do dnia 30 listopada 1997 r.; środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu Weterynaryjnego, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:







Artykuł 1

Niniejszą decyzję stosuje się do produktów pochodzenia zwierzęcego pochodzących z Madagaskaru, z wyłączeniem produktów rybołówstwa.

Artykuł 2

Bez uszczerbku dla decyzji Komisji 97/516/WE ( 3 ) Państwa Członkowskie zabraniają przywozu produktów pochodzenia zwierzęcego.

Jednakże przesyłki, które opuściły Madagaskar przed wejściem w życie niniejszej decyzji i które zostały zgłoszone do przywozu we wspólnotowych punktach kontrolni do ►M1 przed dniem 15 września 1997 r. ◄ , poddaje się bardziej starannemu badaniu fizycznemu i, w stosownym przypadku, badaniu mikrobiologicznemu, w szczególności w celu wykrycia Bacillus anthracis i Clostridium chauvoei.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostanie poddana przeglądowi do dnia 30 listopada 1997 r.

Artykuł 4

Państwa Członkowskie zmieniają środki stosowane w handlu w celu dostosowania ich do niniejszej decyzji. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.
(2)

Zgodnie z art. 105a ust. 2 Traktatu Państwa Członkowskie mogą emitować monety, gdy Europejski Bank Centralny (ECB) wyrazi zgodę co do wielkości emisji, a Rada może, działając zgodnie z procedurą określoną w art. 189c oraz po konsultacji z ECB, podjąć kroki mające na celu harmonizację nominałów i parametrów technicznych wszystkich monet przeznaczonych do obiegu w stopniu umożliwiającym ich sprawny obieg w obrębie Wspólnoty.
1998D0509 — PL — 08.10.2002 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DECYZJA RADY z dnia 18 czerwca 1998 r. w sprawie zawarcia między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią Porozumienia w sprawie wzajemnego uznawania w odniesieniu do oceny zgodności (98/509/WE) (Dz.U. L 229, 17.8.1998, p.61)

zmienione przez:









▼B

DECYZJA RADY

z dnia 18 czerwca 1998 r.

w sprawie zawarcia między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią Porozumienia w sprawie wzajemnego uznawania w odniesieniu do oceny zgodności

(98/509/WE)







RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113 wraz z art. 228 ust. 2 zdanie pierwsze i art. 228 ust. 3 akapit pierwszy oraz jego art. 228 ust. 4, uwzględniając wniosek Komisji, a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: Porozumienie między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie wzajemnego uznawania w odniesieniu do oceny zgodności zostało wynegocjowane i parafowane dnia 19 lipca 1996 r. i powinno zostać zatwierdzone; niektóre zagadnienia w zakresie wykonywania zostały powierzone Wspólnemu Komitetowi ustanowionemu przez to Porozumienie, w szczególności uprawnienie do zmiany niektórych aspektów załączników sektorowych; należy ustanowić właściwe procedury wewnętrzne niezbędne do zapewnienia sprawnego funkcjonowania Porozumienia i konieczne jest upoważnienie Komisji do przeprowadzenia niektórych technicznych zmian w zakresie Porozumienia i do podejmowania niektórych rodzajów decyzji dotyczących jego wykonywania, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:







Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Wspólnoty Porozumienie między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie wzajemnego uznawania w odniesieniu do oceny zgodności, włącznie z załącznikami i Wspólnymi Deklaracjami do tego Porozumienia.

Tekst Porozumienia, załączników i Wspólnych Deklaracji załączony jest do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osób umocowanych do podpisania Porozumienia, aby stało się wiążące dla Wspólnoty, oraz do przekazania w imieniu Wspólnoty noty przewidzianej w art. 14 Porozumienia ( 1 ).

▼M1

Artykuł 3

1. Komisja, wspierana przez Komitet specjalny wyznaczony przez Radę, reprezentuje Wspólnotę w ramach Wspólnego Komitetu przewidzianego w art. 12 Porozumienia. Komisja, po konsultacji z Komitetem specjalnym podejmuje działania w zakresie wyznaczania, powiadamiania, wymiany informacji i wniosków o informacje przewidziane w Porozumieniu.

2. Stanowisko Wspólnoty w ramach Wspólnego Komitetu jest ustalane przez Komisję, po konsultacjach z Komitetem specjalnym określonym w ust. 1.

▼B

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
AFSSA – Fougères (Laboratoire d'etudes et de recherches sur les médicaments vétérinaires et les désinfectants)La Haute Marche35133 Javené

AFSSA – Maisons-Alfort (Laboratoire d'etudes et de recherches sur la qualité des aliments et les procédés agro-alimentaires)23 avenue du Général de Gaulle94706 Maisons-Alfort Cedex

Ινστιτούτο Υγιεινής Τροφίμων ΑθηνώνInstitute of Food Hygiene of AthensNeapoleos 25, Athens 153 10Aghia ParaskeviΝεαπόλεως 2515310 Αγ. Παρασκευή, Αθήνα

Ινστιτούτο Βιοχημείας, Τοξικολογίας και Διατροφής των ΖώωνInstitute of Biochemistry, Toxicology and FeedNeapoleos 25153 10 Aghia Paraskevi, AthensΝεαπόλεως 2515310 Αγ. Παρασκευή, Αθήνα

Malta

Laboratorju Veterinarju Nazzjonali Dipartiment ta’ l-Ikel Alimentari u DjanjostikaTaqsima ta’ l-Ikel u Attivita’ VeterinarjaMinisteru għall-Affarijiet Rurali u l-AmbjentNational Veterinary Laboratory Department of Food Health and DiagnosticsFood and Veterinary Regulation Division,Ministry for Rural Affairs and the EnvironmentAlbertownMarsa
1998R1279 — PL — 01.08.2005 — 009.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

▼B

▼M6

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1279/98

z dnia 19 czerwca 1998 r.

ustanawiające szczegółowe zasady stosowania kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę, przewidzianych w decyzjach Rady (WE) nr 2003/286/WE i 2003/18/WE dla Bułgarii oraz Rumunii

▼B

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3066/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. ustanawiające niektóre koncesje w formie wspólnotowych kontyngentów taryfowych na niektóre produkty rolne i przewidujące dostosowanie, jako autonomicznego środka o charakterze przejściowym, niektórych koncesji rolnych przewidzianych w Układach Europejskich w celu uwzględnienia Porozumienia w sprawie Rolnictwa zawartego w trakcie wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej ( 1 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1595/97 ( 2 ), w szczególności jego art. 8,

a także mając na uwadze, co następuje:

rozporządzenie Komisji (WE) nr 3066/95 przewiduje otwarcie obniżonych kontyngentów taryfowych na wołowinę i cielęcinę; należy przyjąć szczegółowe zasady stosowania tych kontyngentów w kontekście wieloletnim; w tym celu podstawą powinny być przepisy ustanawiane co roku dla tych kontyngentów;

w celu zapewnienia przywozu ustalonych ilości towarów w sposób uporządkowany powinny być one rozłożone na poszczególne okresy;

należy przyjąć przepisy regulujące zarządzanie uzgodnieniami za pomocą pozwoleń na przywóz; w tym celu należy w szczególności ustanowić zasady składania wniosków oraz sposoby zamieszczania informacji we wnioskach i pozwoleniach, nie naruszając niektórych przepisów rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3719/88 z dnia 16 listopada 1988 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji do produktów rolnych ( 3 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1044/98 ( 4 ) oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1445/95 z dnia 26 czerwca 1995 r. w sprawie zasad stosowania pozwoleń na przywóz i wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny oraz uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2377/80 ( 5 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 759/98 ( 6 ); należy też ustalić, że pozwolenia są wydawane po upływie terminu do rozpatrzenia wniosku oraz, w odpowiednich przypadkach, po zastosowaniu jednolitej obniżki procentowej;

z uwagi na ryzyko spekulacji związane z uzgodnieniami dotyczącymi sektora mięsa wołowego i cielęciny należy określić jasne warunki przyznawania kontyngentów;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
(3)

Artykuł 7 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 stanowi, że Komisja powinna stosować przejrzyste procedury przy dokonywaniu przybliżonego podziału przydzielonych środków przypadających na Państwo Członkowskie, dostępnych dla tworzenia programów na lata 2000-2006, w pełni uwzględniając do celów 1 i 2 jedno obiektywne kryterium lub więcej, podobne do kryteriów stosowanych we wcześniejszym okresie, objętym rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2052/88 z dnia 24 czerwca 1988 r. w sprawie zadań funduszy strukturalnych i ich skuteczności oraz w sprawie koordynacji działań funduszy między sobą i z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi ( 2 ), ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 3193/94 ( 3 ), a mianowicie: liczba kwalifikującej się ludności, koniunktury w regionie, koniunktury w kraju i względnej dotkliwości problemów strukturalnych, w szczególności poziomu bezrobocia.
(1)

Groch wymieniony jest w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2200/96 jako produkt, w stosunku do którego należy przyjąć normy. Rozporządzenie Komisji nr 58 ustanawiające wspólne normy jakości na niektóre produkty wymienione w załączniku IB do rozporządzenia nr 23 ( 3 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 888/97 ( 4 ), było przedmiotem wielokrotnych zmian i przestało zapewniać przejrzystość prawną.
1999D0217 — PL — 24.06.2008 — 006.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

przyjmująca rejestr substancji aromatycznych używanych w lub na środkach spożywczych sporządzony w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 2232/96 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 października 1996 r.

zmienione przez:

No

▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 23 lutego 1999 r.

przyjmująca rejestr substancji aromatycznych używanych w lub na środkach spożywczych sporządzony w zastosowaniu rozporządzenia (WE) nr 2232/96 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 października 1996 r.

(notyfikowana jako dokument nr C(1999) 399)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(1999/217/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2232/96 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 października 1996 r. ustanawiające wspólnotową procedurę dla substancji aromatycznych używanych lub przeznaczonych do użycia w lub na środkach spożywczych ( 1 ), w szczególności jego art. 3 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

w zastosowaniu art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2232/96 Państwa Członkowskie w okresie jednego roku od wejścia w życie wyżej wymienionego rozporządzenia zgłaszają Komisji wykaz substancji aromatycznych dopuszczonych do użycia w lub na środkach spożywczych wprowadzanych do obrotu na ich terytorium;

stosownie do art. 3 ust. 2 wymienionego rozporządzenia zgłaszane substancje aromatyczne, których zgodne z prawem użycie w jednym Państwie Członkowskim musi być uznane przez inne Państwa Członkowskie, są wpisywane do rejestru przyjętego zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 7 tego rozporządzenia;

wiadomo, iż w niektórych Państwach Członkowskich pewne substancje aromatyczne podlegają obenie środkom ograniczającym lub zakazującym;

środki ograniczające lub zakazujące obowiązujące w dniu przyjęcia niniejszej decyzji mogą być nadal stosowane, do czasu zakończenia oceny danej substancji;

w każdym przypadku, gdy Państwo Członkowskie stwierdza, że substancja aromatyczna występująca w rejestrze może stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego, może odwołać się do procedury ochronnej przewidzianej w art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2232/96;

rejestr stanowi podstawę programu oceny przewidzianego w art. 4 wymienionego rozporządzenia, który ma zostać przyjęty w ciągu dziesięciu miesięcy od przyjęcia rejestru;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Środków Spożywczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
2.4.

Instalacje, urządzenia, systemy ochronne i każde zespolone urządzenie łącznikowe mogą być używane jedynie wtedy, kiedy dokument dotyczący ochrony przeciwwybuchowej określa, że mogą być one bezpiecznie używane w środowisku wybuchowym. Odnosi się to również do urządzeń do wykonywania pracy i zespolonych urządzeń łącznikowych, które nie są uważane za urządzenia lub systemy ochronne w rozumieniu dyrektywy 94/9/WE, jeśli włączenie ich do instalacji może być przyczyną niebezpieczeństwa zapłonu. Muszą także zostać podjęte odpowiednie środki, aby przeciwdziałać zakłóceniom między urządzeniami łącznikowymi.
Klasyfikacja ustalona przez przepisy ogólnych reguł 1, 3 lit. b) i 6 interpretacji Nomenklatury Scalonej, uwagą 2 lit. a) do działu 59 oraz treścią kodów CN 3926 , 3926 90 i 3926 90 91

Namiot ogrodowy 3 × 3 m, z tkaniny wykonanej z taśmy polietylenowej o szerokości mniejszej niż 5 mm, z obu stron pokryty materiałem z tworzywa sztucznego, co jest widoczne gołym okiem. Namiot ten posiada metalowe wsporniki, tworzące ramę jego konstrukcji, oraz urządzenia naciągające, za pomocą których jest mocowany do podłoża

2. Lekki luźny ubiór z dzianiny (100 % bawełny) pokrytej nadrukowanym wzorem, sięgający do połowy ud (całkowita długość 90 cm). Posiada okrągły wykrój szyjny ze ściągaczem z dzianiny i krótkie rękawy. Obrębiony u dołu i u wylotów rękawów, posiada boczne rozcięcia u dołu o długości około 10 cm (Sukienka) (Patrz zdjęcie nr 580) (1)

6104 42 00
(3)

Włączenie państwa trzeciego do wykazu państw trzecich, z których Państwa Członkowskie dopuszczają przywóz produktów pochodzenia zwierzęcego objętych dyrektywą 96/23/WE, przewidzianego przez prawodawstwo wspólnotowe i utrzymanie na nim tego państwa trzeciego związane jest z przedłożeniem przez nie planu ustanowienia gwarancji, które może ono zapewnić w odniesieniu do monitorowania grup pozostałości oraz substancji określonych w załączniku I do wspomnianej dyrektywy; plan ten musi być uzupełniany na wniosek Komisji, w szczególności wówczas, gdy kontrole określone w art. 29 ust. 3 wspomnianej dyrektywy wskazują, że jest to niezbędne.
(2)

Istnieje znaczny zakres różnic proceduralnych w traktowaniu obniżek cen oraz postrzeganiu związku pomiędzy obniżkami cen i ceną zakupu. Konieczne zatem staje się stosowanie zharmonizowanej metodologii do traktowania obniżek cen we wskaźniku ZWCK, aby zapewnić, że skalkulowane wskaźniki ZWCK spełniają wymóg porównywalności określony w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 2494/95. Poprawi to również ich wiarygodność i przydatność.
(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1254/1999 przewiduje wsparcie rynku w formie dopłat do prywatnego składowania wołowiny i cielęciny; jednakże z dniem 1 lipca 2002 r. dopłaty takie będą mogły być przydzielane, gdy średnia cena tusz byków we Wspólnocie spadnie poniżej poziomu 103 % ceny bazowej; dla uwzględnienia nowych ustaleń oraz dla zachowania jasności, niezbędne jest ponowne zredagowanie rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3445/90 z dnia 27 listopada 1990 r., ustanawiającego szczegółowe zasady przyznawania dopłat do prywatnego składowania wołowiny i cielęciny ( 2 ), zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 3533/93 ( 3 ).
(7)

Na mocy art. 11 ust. 4 lit. c) dyrektywy 91/493/EWG należy sporządzić wykaz zatwierdzonych przedsiębiorstw, statków przetwórni lub chłodni składowych oraz wykaz statków zamrażalni, wyposażonych zgodnie z załącznikiem II do dyrektywy Rady 92/48/EWG ( 3 ) pkt 1–7. Wykazy te muszą zostać sporządzone na podstawie komunikatu DNPM do Komisji. Z tego powodu w gestii DNPM leży zapewnienie zgodności z przepisami ustanowionymi w tym celu w art. 11 ust. 4 dyrektywy 91/493/EWG.
(1)

Zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia (WE) nr 2200/96 normy w odniesieniu do porów zostały przyjęte na mocy rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1076/89 ( 3 ), zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 888/97 ( 4 ).
(1)

Owoce cytrusowe znajdują się wśród produktów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2200/96, dla których należy przyjąć normy. Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 920/89 z dnia 10 kwietnia 1989 r. ustanawiające normy jakości marchwi, owoców cytrusowych oraz deserowych jabłek i gruszek oraz zmieniające rozporządzenie Komisji nr 58 ( 3 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1619/2001 ( 4 ), było często zmieniane i tym samym nie zapewnia już przejrzystości prawnej.
(1)

Sałata oraz cykoria karbowana i eskariola znajdują się wśród produktów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2200/96, dla których muszą być przyjęte normy. Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 79/88 z dnia 13 stycznia 1988 r. ustanawiające normy jakości w odniesieniu do sałaty, endywii o liściach karbowanych i endywii szerokolistnej (Batavian) ( 3 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1455/1999 ( 4 ) było wielokrotnie zmieniane i nie jest już w stanie zapewnić jasności z prawnego punktu widzenia.
(5)

Unia Europejska i Japonia podjęły decyzję o zintensyfikowaniu dialogu i wzmocnieniu współpracy i partnerstwa we Wspólnej Deklaracji z 1991 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję w sprawie Komunikatu Komisji do Rady zatytułowanego „Europa i Japonia: dalsze kroki” ( 3 ). Konkluzje Rady do komunikatu Komisji w sprawie Japonii uznawały odrębne i szczególne problemy związane z dostępem do rynku w Japonii. Rada uznała, że pierwszeństwo powinien mieć lepszy dostęp do rynku japońskiego. W świetle tego, Rada przyjęła rozporządzenie Rady (WE) nr 1035/1999 z dnia 11 maja 1999 r. w sprawie wykonania przez Komisję programu szczególnych środków i działań w celu poprawy dostępu towarów z Unii Europejskiej i usług transgranicznych do Japonii ( 4 ). Rozporządzenie to utraci moc dnia 31 grudnia 2001 r. Wyniki oceny wyżej opisanego programu Komisji wykazały jego użyteczność i skuteczność. Dlatego też uważa się za niezbędne dalsze wykonanie programów Komisji, opisanych w wymienionym rozporządzeniu. Niniejsze rozporządzenie nie narusza decyzji Rady 92/278/EWG z dnia 18 maja 1992 r. potwierdzająca konsolidację Centrum WE — Japonia ds. Współpracy Przemysłowej ( 5 ), która pozostaje w mocy. Rozporządzenie (WE) nr 1035/1999 powinno utracić moc i zostać zastąpione przez niniejsze rozporządzenie.
(8)

Różne substancje odżywcze można również stosować w środkach spożywczych jako dodatki do żywności. W tym kontekście przyjęto lub należy przyjąć dla nich kryteria czystości na poziomie Wspólnoty, zgodnie z dyrektywą Rady 89/107/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących dodatków do żywności dopuszczonych do użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi ( 7 ), zmienioną dyrektywą 94/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 8 ). Wspomniane kryteria czystości powinno stosować się w odniesieniu do takich substancji, bez względu na cel ich użycia w środkach spożywczych.
(5)

Podstawę prawną stanowią dwa akty: niniejsza decyzja oparta na art. 30 ust. 1 lit. a) i b), art. 31 lit. a) i b) oraz art. 34 ust. 2 lit. c) Traktatu o Unii Europejskiej oraz rozporządzenie Rady oparte na art. 66 (…) Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Wynika to z faktu, że zgodnie z art. 92 Konwencji z Schengen z 1990 r. System Informacyjny Schengen ma, dzięki zastosowaniu zautomatyzowanej procedury wyszukiwania danych, umożliwić wyznaczonym przez Państwa Członkowskie władzom dostęp do informacji o osobach i przedmiotach, służących do celów kontroli granicznej oraz innych kontroli policyjnych i celnych przeprowadzanych wewnątrz kraju zgodnie z prawem krajowym, jak również do celów wydawania wiz, dokumentów pobytowych i zarządzania regulacjami dotyczącymi cudzoziemców w kontekście stosowania odnoszących się do przepływu osób przepisów dorobku Schengen.