1.9.

Dodatkowe przepisy ogólne 1.9.1. W odniesieniu do bydła, owiec, kóz i koniowatych 1.9.1.1. Żywienie W odniesieniu do żywienia stosuje się następujące przepisy: a) co najmniej 60 % paszy pochodzi z tego samego gospodarstwa lub, w przypadku gdy nie jest to możliwe lub gdy taka pasza nie jest dostępna, produkowana jest we współpracy z innymi ekologicznymi jednostkami produkcyjnymi lub jednostkami produkcyjnymi w okresie konwersji oraz z podmiotami produkującymi pasze przy użyciu paszy i materiału paszowego z tego samego regionu. Odsetek ten zostanie zwiększony do 70 % od dnia ►M1 1 stycznia 2024 r. ◄ ; b) zwierzęta mają zapewniony dostęp do pastwisk, kiedy tylko pozwalają na to warunki; c) niezależnie od lit. b) zapewnia się dostęp do pastwisk lub obszarów na otwartej przestrzeni bykom w wieku powyżej jednego roku; d) w przypadku gdy zwierzęta mają dostęp do pastwisk w okresie wypasu, a system pomieszczeń zimowych daje zwierzętom swobodę ruchu, w miesiącach zimowych można odstąpić od obowiązku zapewnienia im obszarów na otwartej przestrzeni; e) system chowu opiera się na maksymalnym wykorzystaniu pastwisk, stosownie do ich dostępności w różnych porach roku; f) co najmniej 60 % suchej masy dziennej dawki pokarmowej stanowi pasza objętościowa, zielona, susz paszowy lub kiszonka. W odniesieniu do zwierząt przeznaczonych do produkcji mleka dopuszcza się obniżenie do 50 % udziału tych pasz maksymalnie przez okres trzech miesięcy podczas wczesnej laktacji. 1.9.1.2. Pomieszczenia i praktyki gospodarskie W odniesieniu do pomieszczeń i praktyk gospodarskich stosuje się następujące wymogi: a) w pomieszczeniach podłoga jest gładka, ale nie śliska; b) w pomieszczeniach jest wystarczająco dużo wygodnej, czystej i suchej powierzchni do leżenia lub wypoczynku o konstrukcji litej bez listew. Na powierzchni wypoczynkowej znajduje się obszerne, suche miejsce do leżenia wyłożone ściółką. Ściółka składa się ze słomy lub innego odpowiedniego naturalnego materiału. Ściółka może być ulepszona i wzbogacona dowolnymi produktami mineralnymi dopuszczonymi jako nawóz lub środek poprawiający żyzność gleby do stosowania w produkcji ekologicznej na podstawie art. 24; c) niezależnie od art. 3 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) oraz art. 3 ust. 1 akapit drugi dyrektywy Rady 2008/119/WE ( 27 ), trzymanie cieląt w wieku powyżej tygodnia w indywidualnych boksach jest zabronione, chyba że w odniesieniu do pojedynczych zwierząt przez ograniczony okres oraz w takim zakresie, w jakim jest to konieczne ze względów weterynaryjnych; d) jeżeli cielę z przyczyn weterynaryjnych przebywa w odosobnieniu, trzyma się je na obszarze o litym podłożu i zapewnia mu legowisko z wyściółką. Cielę musi mieć możliwość swobodnego obracania się i rozciągnięcia na całą swoją długość. 1.9.2. W odniesieniu do jeleniowatych 1.9.2.1. Żywienie W odniesieniu do żywienia stosuje się następujące przepisy: a) co najmniej 60 % paszy pochodzi z tego samego gospodarstwa lub, w przypadku gdy nie jest to możliwe lub gdy taka pasza nie jest dostępna, jest produkowane we współpracy z innymi ekologicznymi jednostkami produkcyjnymi lub jednostkami produkcyjnymi w okresie konwersji oraz z podmiotami produkującymi pasze przy użyciu paszy i materiału paszowego z tego samego regionu. Odsetek ten zostanie zwiększony do 70 % od dnia ►M1 1 stycznia 2024 r. ◄ ; b) zwierzęta mają zapewniony dostęp do pastwisk, kiedy tylko pozwalają na to warunki; c) w przypadku gdy zwierzęta mają dostęp do pastwisk w okresie wypasu, a system pomieszczeń zimowych daje zwierzętom swobodę ruchu, w miesiącach zimowych można odstąpić od obowiązku zapewnienia im obszarów na otwartej przestrzeni; d) system chowu opiera się na maksymalnym wykorzystaniu pastwisk, stosownie do ich dostępności w różnych porach roku; e) co najmniej 60 % suchej masy dziennej dawki pokarmowej stanowi pasza objętościowa, zielona, susz paszowy lub kiszonka. W odniesieniu do samic jeleniowatych produkujących mleko dopuszcza się obniżenie do 50 % udziału tych pasz maksymalnie przez okres trzech miesięcy podczas wczesnej laktacji; f) w okresie wegetacji na wybiegu musi być zapewniona możliwość naturalnego wypasu Utrzymywanie zwierząt na wybiegach, które nie są w stanie zapewnić paszy do wypasu, jest zakazane.; g) dokarmianie jest dozwolone wyłącznie w przypadku niewystarczających możliwości wypasu w związku ze złymi warunkami pogodowymi; h) zwierzętom trzymanym na wybiegach należy zapewnić czystą i świeżą wodę. W przypadku braku łatwo dostępnego dla zwierząt naturalnego źródła wody należy zapewnić miejsca pojenia zwierząt. 1.9.2.2. Pomieszczenia i praktyki gospodarskie W odniesieniu do pomieszczeń i praktyk gospodarskich stosuje się następujące przepisy: a) jeleniowate mają zapewnione kryjówki, schronienia i płoty, które nie stanowią zagrożenia dla zwierząt; b) na wybiegach jeleni zwierzęta muszą móc tarzać się w błocie, co umożliwia im czyszczenie sierści oraz regulację temperatury ciała; c) we wszystkich pomieszczeniach podłoga jest gładka, ale nie śliska; d) we wszystkich pomieszczeniach jest wystarczająco dużo wygodnej, czystej i suchej powierzchni do leżenia/wypoczynku o konstrukcji litej bez listew. Na powierzchni wypoczynkowej znajduje się obszerne, suche miejsce do leżenia wyłożone ściółką. Ściółka składa się ze słomy lub innego odpowiedniego naturalnego materiału. Ściółka może być ulepszona i wzbogacona dowolnymi produktami mineralnymi dopuszczonymi na podstawie art. 24 jako nawóz lub środek poprawiający żyzność gleby do stosowania w produkcji ekologicznej; e) miejsca żywienia zakłada się na obszarach osłoniętych przed działaniem warunków pogodowych i dostępnych zarówno dla zwierząt, jak i opiekujących się nimi ludzi. Podłoże w pobliżu miejsc żywienia jest utwardzone, natomiast paśnik na paszę musi być zadaszony; f) jeżeli nie można zapewnić stałego dostępu do paszy, miejsca żywienia są tak zaprojektowane, aby wszystkie zwierzęta mogły żywić się jednocześnie. 1.9.3. W przypadku świń 1.9.3.1. Żywienie W odniesieniu do żywienia stosuje się następujące wymogi: a) co najmniej 30 % paszy pochodzi z tego samego gospodarstwa lub, w przypadku gdy nie jest to możliwe lub taka pasza nie jest dostępna, jest produkowane we współpracy z innymi ekologicznymi jednostkami produkcyjnymi lub jednostkami produkcyjnymi w okresie konwersji oraz z podmiotami produkującymi pasze przy użyciu paszy i materiału paszowego z tego samego regionu; b) do dziennej dawki pokarmowej dodaje się paszę objętościową, zieloną, susz paszowy lub kiszonkę; c) w przypadku gdy rolnicy nie mogą pozyskać paszy białkowej wyłącznie z produkcji ekologicznej i właściwy organ potwierdził, że ekologiczna pasza białkowa nie jest dostępna w wystarczającej ilości, nieekologiczna pasza białkowa może być stosowana do dnia ►M1 31 grudnia 2026 r. ◄ , pod warunkiem że spełnione są następujące warunki: (i) jest ona niedostępna w postaci ekologicznej; (ii) została wyprodukowana lub przygotowana bez rozpuszczalników chemicznych; (iii) jej zastosowanie ogranicza się do żywienia prosiąt o wadze do 35 kg określonymi związkami białka; oraz (iv) maksymalny dozwolony odsetek w okresie 12 miesięcy w odniesieniu do tych zwierząt nie przekracza 5 %. Należy obliczyć odsetek suchej masy pasz pochodzenia rolnego. 1.9.3.2. Pomieszczenia i praktyki gospodarskie W odniesieniu do pomieszczeń i praktyk gospodarskich stosuje się następujące przepisy: a) w pomieszczeniach podłoga jest gładka, ale nie śliska; b) w pomieszczeniach jest wystarczająco dużo wygodnej, czystej i suchej powierzchni do leżenia lub wypoczynku o konstrukcji litej bez listew. Na powierzchni wypoczynkowej znajduje się obszerne, suche miejsce do leżenia wyłożone ściółką. Ściółka składa się ze słomy lub innego odpowiedniego naturalnego materiału. Ściółka może być ulepszona i wzbogacona dowolnymi produktami mineralnymi dopuszczonymi jako nawóz lub środek poprawiający żyzność gleby do stosowania w produkcji ekologicznej na podstawie art. 24; c) należy zawsze zapewnić legowisko ze ściółką zrobioną ze słomy lub innego odpowiedniego materiału na tyle duże, aby wszystkie świnie w zagrodzie mogły w tym samym czasie położyć się w sposób powodujący zajęcie przez każdą z nich możliwie największej przestrzeni; d) lochy utrzymuje się w grupach, z wyjątkiem końcowego okresu ciąży i w okresie karmienia, w którym lochy muszą mieć możliwość swobodnego poruszania się na swoich wybiegach a ich ruchy mogą być ograniczane tylko przez krótki czas; e) z zastrzeżeniem dodatkowych wymogów dotyczących słomy, kilka dni przed przewidywanym terminem oproszenia, lochom zapewnia się słomę lub inny odpowiedni naturalny materiał w wystarczającej ilości, aby umożliwić im zbudowanie gniazda; f) wybiegi umożliwiają świniom załatwianie potrzeb fizjologicznych i rycie. Do celów rycia można stosować różne podłoża. 1.9.4. W przypadku drobiu 1.9.4.1. Pochodzenie zwierząt Aby zapobiec stosowaniu intensywnych metod produkcji, drób chowa się do osiągnięcia minimalnego wieku ubojowego albo utrzymuje się wolno rosnące linie drobiu przystosowane do chowu na otwartej przestrzeni. Właściwy organ określa kryteria dotyczące linii wolno rosnących lub sporządza wykaz takich linii, a także udostępnia te informacje podmiotom, innym państwom członkowskim i Komisji. W przypadku gdy dany rolnik nie korzysta z wolno rosnących linii drobiu, obowiązuje następujący minimalny wiek ubojowy: a) 81 dni w przypadku kurczaków; b) 150 dni w przypadku kapłonów; c) 49 dni w przypadku kaczek rasy pekin; d) 70 dni w przypadku samic kaczki piżmowej; e) 84 dni w przypadku samców kaczki piżmowej; ▼C2 f) 92 dni w przypadku kaczek mulardów; ▼B g) 94 dni w przypadku perlic; h) 140 dni w przypadku samców indyka oraz gęsi przeznaczonych do pieczenia; oraz i) 100 dni w przypadku samic indyka. 1.9.4.2. Żywienie W odniesieniu do żywienia stosuje się następujące przepisy: a) co najmniej 30 % paszy pochodzi z samego gospodarstwa lub, w przypadku gdy nie jest to możliwe lub gdy taka pasza nie jest dostępna, jest produkowane we współpracy z innymi ekologicznymi jednostkami produkcyjnymi lub jednostkami produkcyjnymi w okresie konwersji oraz z podmiotami produkującymi pasze przy użyciu paszy i materiału paszowego z tego samego regionu; b) do dziennej dawki pokarmowej dodaje się paszę objętościową, zieloną, susz paszowy lub kiszonkę; c) w przypadku gdy rolnicy nie mogą uzyskać paszy białkowej wyłącznie z produkcji ekologicznej dla gatunków drobiu i właściwy organ potwierdził, że ekologiczna pasza białkowa nie jest dostępna w wystarczającej ilości, nieekologiczna pasza białkowa może być używana do dnia ►M1 31 grudnia 2026 r. ◄ , pod warunkiem że spełnione są następujące warunki: (i) jest ona niedostępna w postaci ekologicznej; (ii) została wyprodukowana lub przygotowana bez rozpuszczalników chemicznych; (iii) jej zastosowanie ogranicza się do żywienia młodego drobiu określonymi związkami białka; oraz (iv) maksymalny dozwolony odsetek w okresie 12 miesięcy w odniesieniu do tych zwierząt nie przekracza 5 %. Należy obliczyć odsetek suchej masy pasz pochodzenia rolnego. 1.9.4.3. Dobrostan zwierząt Skubanie żywego drobiu jest zakazane. 1.9.4.4. Pomieszczenia i praktyki gospodarskie W odniesieniu do pomieszczeń i praktyk gospodarskich stosuje się następujące wymogi: a) co najmniej jedna trzecia powierzchni podłogi jest lita, tj. nie jest zbudowana z listew ani krat, oraz jest pokryta ściółką, taką jak słoma, wióry drzewne, piasek lub torf; b) w kurnikach dla kur niosek dostępna jest wystarczająco duża powierzchnia do gromadzenia odchodów; c) budynki opróżnia się ze zwierząt gospodarskich przed wprowadzeniem nowej partii chowanego drobiu. W tym czasie budynki i urządzenia należy wyczyścić i zdezynfekować. Ponadto po zakończeniu chowu każdej partii drobiu zagrody pozostawia się puste przez okres ustalony przez państwa członkowskie w celu odtworzenia roślinności. Wymogi te nie dotyczą przypadków, gdy drób nie jest chowany w partiach, nie jest trzymany na wybiegach i porusza się swobodnie przez cały dzień; d) drób ma dostęp do terenów na otwartej przestrzeni co najmniej przez jedną trzecią życia. Jednakże kury nioski i drób do uboju muszą mieć dostęp do terenów na otwartej przestrzeni co najmniej przez jedną trzecią życia, z wyjątkiem okresowych ograniczeń nałożonych na podstawie przepisów Unii; e) w ciągu całego dnia zapewniony jest stały dostęp do otwartej przestrzeni od możliwie jak najwcześniejszego wieku oraz zawsze gdy pozwalają na to warunki fizjologiczne i fizyczne, z wyjątkiem okresowych ograniczeń nałożonych na podstawie przepisów Unii; f) na zasadzie odstępstwa od pkt 1.6.5 w przypadku ptaków hodowlanych i młodych kur w wieku poniżej 18 tygodni, gdy spełnione są warunki określone w pkt 1.7.3 w odniesieniu do ograniczeń i obowiązków związanych z ochroną zdrowia ludzi i zwierząt nałożone na podstawie przepisów Unii i gdy w związku z tym ptaki hodowlane i młode kury w wieku poniżej 18 tygodni nie mają dostępu do obszarów na otwartej przestrzeni, wiaty uznaje się za obszary na otwartej przestrzeni i w takich przypadkach są ogrodzone siatkami z drutu oddzielającymi od innych ptaków; g) obszary na otwartej przestrzeni dla drobiu umożliwiają ptakom łatwy dostęp do odpowiedniej liczby poideł; h) obszary na otwartej przestrzeni dla drobiu są pokryte głównie roślinnością; i) jeżeli dostępność pasz występujących na danym obszarze jest ograniczona, na przykład z powodu długoterminowej pokrywy śnieżnej lub suszy, dokarmianie za pomocą paszy objętościowej stanowi część diety drobiu; j) w przypadku gdy drób jest trzymany w pomieszczeniach zamkniętych w związku z ograniczeniami lub obowiązkami nałożonymi na podstawie przepisów Unii, ptaki mają stały dostęp do wystarczających ilości paszy objętościowej i odpowiedniego materiału pozwalającego na zaspokojenie ich potrzeb etologicznych; k) ptactwo wodne ma dostęp do strumienia, stawu, jeziora lub sadzawki w każdym przypadku, gdy pozwalają na to warunki pogodowe i higieniczne, tak aby możliwe było zaspokojenie potrzeb specyficznych dla określonych gatunków i spełnienie wymogów dotyczących dobrostanu zwierząt; gdy warunki pogodowe nie pozwalają na taki dostęp, ptactwo ma dostęp do wody, która umożliwia im zanurzenie głowy i wyczyszczenie upierzenia; l) światło naturalne może być uzupełnione światłem sztucznym, tak aby maksymalny czas oświetlenia w ciągu doby wynosił 16 godzin z nieprzerwanym co najmniej ośmiogodzinnym okresem odpoczynku nocnego bez światła sztucznego; m) całkowita powierzchnia użytkowa kurników dla drobiu rzeźnego w jednostce produkcyjnej nie przekracza 1 600 m2; n) w jednym pomieszczeniu kurnika nie dopuszcza się więcej niż 3 000 kur niosek. 1.9.5. W przypadku królików 1.9.5.1. Żywienie W odniesieniu do żywienia stosuje się następujące wymogi: a) co najmniej 70 % paszy pochodzi z samego gospodarstwa lub, w przypadku gdy nie jest to możliwe lub gdy taka pasza nie jest dostępna, jest produkowane we współpracy z innymi ekologicznymi jednostkami produkcyjnymi lub jednostkami produkcyjnymi w okresie konwersji oraz z podmiotami produkującymi pasze przy użyciu paszy i materiału paszowego z tego samego regionu; b) króliki mają zapewniony dostęp do pastwisk, kiedy tylko pozwalają na to warunki; c) system utrzymania opiera się na maksymalnym wykorzystaniu pastwisk, stosownie do ich dostępności w poszczególnych porach roku; d) gdy trawa nie jest dostępna w dostatecznej ilości, zapewnia się pasze włókniste, taki jak słoma lub siano. Rośliny pastewne stanowią co najmniej 60 % diety. 1.9.5.2. Pomieszczenia i praktyki gospodarskie W odniesieniu do pomieszczeń i praktyk gospodarskich stosuje się następujące wymogi: a) w pomieszczeniach jest wystarczająco dużo wygodnej, czystej i suchej powierzchni do leżenia/wypoczynku o konstrukcji litej bez listew. Na powierzchni wypoczynkowej znajduje się obszerne, suche miejsce do leżenia wyłożone ściółką. Ściółka składa się ze słomy lub innego odpowiedniego naturalnego materiału. Ściółka może być ulepszona i wzbogacona dowolnymi produktami mineralnymi dopuszczonymi jako nawóz lub środek poprawiający żyzność gleby do stosowania w produkcji ekologicznej na podstawie art. 24; b) króliki utrzymuje się w grupach; c) gospodarstwa utrzymują rasy odporne, dostosowane do warunków zewnętrznych; d) króliki mają dostęp do: (i) zadaszonego schronienia z ciemnymi kryjówkami; (ii) wybiegu zewnętrznego z roślinnością, najlepiej do pastwiska; (iii) podwyższonej platformy, na której mogą siadać, wewnątrz lub na zewnątrz; (iv) materiału do budowy gniazd dla wszystkich samic karmiących. 1.9.6. W przypadku pszczół 1.9.6.1. Pochodzenie zwierząt W przypadku pszczelarstwa pierwszeństwo nadaje się gatunkowi Apis mellifera i jego miejscowym ekotypom. 1.9.6.2. Żywienie W odniesieniu do żywienia stosuje się następujące przepisy: a) na zakończenie sezonu produkcyjnego ule pozostawia się z zapasem miodu i pyłku dla pszczół wystarczającym do przetrwania zimy; b) sztuczne dokarmianie rodzin pszczelich dopuszcza się wyłącznie, gdy przetrwanie uli jest zagrożone ze względu na warunki klimatyczne. W takim przypadku w dokarmianiu rodzin pszczelich stosuje się ekologiczny miód, ekologiczny syrop cukrowy lub ekologiczny cukier. 1.9.6.3. Ochrona zdrowia W odniesieniu do ochrony zdrowia stosuje się następujące przepisy: a) do celów ochrony ramek, uli i plastrów, w szczególności przed szkodnikami, dopuszcza się wyłącznie stosowanie środków gryzoniobójczych, używanych w pułapkach, i właściwych produktów i substancji dopuszczonych do stosowania w produkcji ekologicznej na podstawie art. 9 i 24; b) dopuszcza się stosowanie środków fizycznych do dezynfekcji pasiek, takich jak stosowanie gorącej pary oraz bezpośredniego opalania; c) dopuszcza się praktykę niszczenia czerwi wyłącznie w celu odizolowania zakażenia Varroa destructor; d) jeżeli pomimo środków zapobiegawczych rodziny zachorują lub zostaną zainfekowane, natychmiast przystępuje się do ich leczenia i, w razie konieczności, można umieścić je w izolowanych pasiekach; e) w przypadkach zarażenia Varroa destructor dopuszcza się stosowanie kwasu mrówkowego, mlekowego, octowego i szczawiowego, a także mentolu, tymolu, eukaliptolu lub kamfory; f) jeżeli stosuje się leczenie syntetyzowanymi chemicznie alopatycznymi produktami leczniczymi, w tym antybiotykami, innymi niż produkty i substancje dopuszczone do stosowania w produkcji ekologicznej na podstawie art. 9 i 24, na okres leczenia rodziny poddawane leczeniu umieszcza się w izolowanych pasiekach, a cały wosk wymienia się na wosk pochodzący z pasiek ekologicznych. Następnie dla takich rodzin stosuje się przez okres 12 miesięcy konwersję przewidzianą w pkt 1.2.2. 1.9.6.4. Dobrostan zwierząt W odniesieniu do pszczelarstwa stosuje się następujące dodatkowe przepisy ogólne: a) zabrania się niszczenia pszczół na plastrach jako metody związanej ze zbiorem produktów pszczelarskich; b) zabrania się okaleczania pszczół, takiego jak przycinanie skrzydeł matce pszczelej. 1.9.6.5. Pomieszczenia i praktyki gospodarskie W odniesieniu do pomieszczeń i praktyk gospodarskich stosuje się następujące przepisy: a) pasieki są umieszczane na obszarach, które zapewniają źródła nektaru i pyłku składające się zasadniczo z roślin uprawianych ekologicznie lub, odpowiednio, z roślinności naturalnej, lub lasów, które nie są zarządzane zgodnie z przepisami dotyczącymi produkcji ekologicznej, lub upraw poddawanych jedynie działaniu metod o niewielkim oddziaływaniu na środowisko; b) pasieki znajdują się w dostatecznej odległości od źródeł mogących prowadzić do zanieczyszczenia produktów pszczelich lub do niskiej zdrowotności pszczół; c) pasieka jest tak zlokalizowana, aby w promieniu 3 km od pasieki źródłami nektaru i pyłku były zasadniczo rośliny uprawiane metodami ekologicznymi lub roślinność naturalna lub uprawy poddawane jedynie działaniu metod o niewielkim oddziaływaniu na środowisko, odpowiadających metodom określonym w art. 28 i 30 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, które nie stanowią zagrożenia dla kwalifikacji pszczelarstwa jako ekologicznego. Wymogi te nie dotyczą obszarów, na których nie ma kwitnienia lub ule są w stanie uśpienia; d) ule i materiały stosowane w pszczelarstwie są wykonywane zasadniczo z naturalnych materiałów niestwarzających ryzyka zanieczyszczenia środowiska ani produktów pszczelarskich; e) wosk pszczeli stosowany do nowych węz pochodzi z ekologicznych jednostek produkcyjnych; f) w ulach dopuszcza się stosowanie wyłącznie produktów naturalnych, takich jak propolis, wosk i oleje roślinne; g) zabrania się stosowania syntetycznych repelentów podczas czynności pozyskiwania miodu; h) zabrania się pozyskiwania miodu z plastrów zawierających czerwie; i) pszczelarstwo nie jest uznawane za ekologiczne, jeżeli jest prowadzone w regionach lub obszarach wyznaczonych przez państwa członkowskie jako regiony lub obszary, na których pszczelarstwo ekologiczne nie jest możliwe.