ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1.

Numer homologacji typu składa się z: — czterech sekcji w przypadku homologacji typu pojazdu i — pięciu sekcji w przypadku homologacji układu, oddzielnego zespołu i części jak wyszczególniono poniżej. We wszystkich przypadkach poszczególne części rozdziela się znakiem „*”. — Sekcja 1 : ►A1 mała litera „e”, po której następuje wyróżniający kod (numer) Państwa Członkowskiego wydającego homologację typu pojazdu 1 w odniesieniu do Niemiec; 2 w odniesieniu do Francji; 3 w odniesieniu do Włoch; 4 w odniesieniu do Niderlandów; 5 w odniesieniu do Szwecji; 6 w odniesieniu do Belgii; 7 w odniesieniu do Węgier; 8 w odniesieniu do Republiki Czeskiej; 9 w odniesieniu do Hiszpanii; 11 w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa; 12 w odniesieniu do Austrii; 13 w odniesieniu do Luksemburga; 17 w odniesieniu do Finlandii; 18 w odniesieniu do Danii; 20 w odniesieniu do Polski; 21 w odniesieniu do Portugalii; 23 w odniesieniu do Grecji; 24 w odniesieniu do Irlandii; 26 w odniesieniu do Słowenii; 27 w odniesieniu do Słowacji; 29 w odniesieniu do Estonii; 32 w odniesieniu do Łotwy; 36 w odniesieniu do Litwy; ►M2 49 w odniesieniu do Cypr ◄ ; ►M2 50 w odniesieniu do Malta ◄ . ◄ Sekcja 2 : numer podstawowej dyrektywy; Sekcja 3 : numer ostatniej zmieniającej dyrektywy stosowanej do homologacji typu; W przypadku homologacji typu pojazdu oznacza to ostatnią dyrektywę zmieniającą artykuły) niniejszej dyrektywy. W przypadku homologacji typu układu, oddzielnego zespołu i części oznacza to ostatnią odrębną dyrektywę zawierającą faktyczne przepisy, z którymi jest zgodny układ, oddzielny zespół lub część. Jednakże jeśli podstawowa dyrektywa nie została zmieniona, jej numer jest powtórzony w sekcji 3. Jeśli dyrektywa zawiera różne terminy wdrożenia odnoszące się do różnych norm technicznych, to dodaje się znak alfabetu celem określenia normy, zgodnie z którą dokonano zatwierdzenia. W przypadku gdy homologacja typu układu, części lub oddzielnego zespołu jest możliwe zgodnie z rozdziałami lub sekcjami tej samej odrębnej dyrektywy, to po numerze odrębnej dyrektywy następuje numer rozdziału 11, załącznika2 i dodatku3 w celu wskazania przedmiotu homologacji typu. We wszystkich przypadkach numery te należy przedzielić znakiem „/”. (1) : Cyframi arabskimi (2) : Cyframi rzymskimi (3) : Cyframi arabskimi i dużymi literami, w stosownych przypadkach; Sekcja 4 : czterocyfrowy kolejny numer (w razie konieczności z zerami na początku) dla oznaczenia podstawowego numeru identyfikacyjnego homologacji typu. Numeracja zaczyna się od 0001 dla każdej podstawowej dyrektywy; Sekcja 5 : dwucyfrowy kolejny numer (w razie konieczności z zerami na początku) dla oznaczenia przedłużenia. Numeracja zaczyna się od 00 dla każdego bazowego numeru identyfikacyjnego homologacji typu.
(5)

Aby ułatwić wypełnianie zobowiązań fiskalnych podmiotom gospodarczym świadczącym usługi drogą elektroniczną, które nie posiadają siedziby ani nie stosuje się do nich wymogu identyfikacji do celów podatkowych we Wspólnocie, należy ustanowić specjalny system. W zastosowaniu tego systemu każdy podmiot gospodarczy świadczący takie usługi środkami elektronicznymi osobom niepodlegającym opodatkowaniu na terytorium Wspólnoty może, jeżeli nie jest inaczej zidentyfikowany do celów podatkowych we Wspólnocie, ubiegać się o identyfikację podatkową w jednym z Państw Członkowskich.
—

wszędzie tam, gdzie w aktach prawnych wymienionych w niniejszym załączniku znajdują się odniesienia do państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej, zastąpionej Unią Europejską, lub wymóg nawiązania do nich, odniesienia te rozumiane są do celów Umowy jako mające zastosowanie jednakowo do Szwajcarii lub do wymogu nawiązania do Szwajcarii;
02002F0465 — PL — 10.03.2022 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:

▼B

DECYZJA RAMOWA RADY

z dnia 13 czerwca 2002 r.

w sprawie wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych

(2002/465/WSiSW)

Artykuł 1

Wspólne zespoły dochodzeniowo-śledcze

Wspólny zespół dochodzeniowo-śledczy można w szczególności utworzyć w przypadku gdy:

Z wnioskiem o utworzenie wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego może wystąpić każde z zainteresowanych Państw Członkowskich. Zespół powstaje w tym z Państw Członkowskich, w którym przewiduje się prowadzenie śledztwa.

W uzupełnieniu do informacji wymienionych odpowiednio w postanowieniach art. 14 Europejskiej konwencji o wzajemnej pomocy w sprawach karnych oraz art. 37 Traktatu z Beneluksu z dnia 27 czerwca 1962 r., zmienionego protokołem z dnia 11 maja 1974 r., wnioski o utworzenie wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego zawierają propozycje składu zespołu.

c)

c)

Członkowie wspierający wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego zostają uprawnieni do obecności w toku podejmowania działań śledczych w Państwie Członkowskim, na terytorium którego zespół prowadzi działania. Jednakże z przyczyn szczególnych kierujący zespołem może zdecydować inaczej, zgodnie z prawem obowiązującym w Państwie Członkowskim, na terytorium którego zespół prowadzi działania.

Kierujący zespołem może powierzyć członkom wspierającym wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego, zgodnie z prawem Państwa Członkowskiego, na terytorium którego zespół prowadzi działania, zadanie podjęcia niektórych działań śledczych, jeśli zostaje to zatwierdzone uprzednio przez właściwe organy Państwa Członkowskiego, na terytorium którego zespół prowadzi działania, i Państwa Członkowskiego wspierającego je w tych działaniach.

7.

W przypadku gdy dla prowadzenia działań przez wspólny zespół dochodzeniowo-śledczy niezbędne jest podjęcie działań śledczych w jednym z Państw Członkowskich współtworzących zespół, wyznaczeni przez to Państwo członkowie wspierający zespół mogą wystąpić z wnioskiem do właściwych organów swojego państwa o podjęcie tych działań. Działania te zostają rozpatrzone w tym Państwie Członkowskim zgodnie z warunkami, z uwzględnieniem których prowadzone byłoby w tym Państwie postępowanie, jeśli wystąpiono by z wnioskiem o podjęcie tego rodzaju środków śledczych podczas prowadzenia śledztwa krajowego.
(1)

Na mocy art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 świeże owoce i warzywa objęte normami handlowymi przyjętymi na mocy art. 2 tego rozporządzenia mogą zostać wystawione na sprzedaż, sprzedane, dostarczone lub wprowadzone do obrotu, wyłącznie w przypadku gdy są one zgodne tymi normami handlowymi. Wszystkie te normy stanowią, że wszystkie produkty umieszczone w tym samym opakowaniu muszą być jednakowego rodzaju.
(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 753/2002 z 29 kwietnia 2002 r. ustanawiające niektóre zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 w odniesieniu do opisu, oznaczania, prezentacji i ochrony niektórych produktów sektora wina ( 2 ) zawiera pewne odstępstwa w odniesieniu do etykietowania wina przywożonego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki które wygasają dnia 31 grudnia 2003 r.
(2)

Rozporządzenie (WE) nr 2376/2002 otwiera kontyngent taryfowy w wysokości 300 000 ton na przywóz jęczmienia objętego kodem CN 1003 00 z państw trzecich oraz wprowadza odstępstwo od rozporządzenia (WE) nr 1766/92. Po wprowadzeniu zmiany do art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1766/92 rozporządzeniem (WE) nr 1104/2003 w odniesieniu do obliczania należności przywozowych na niektóre zboża, kontyngent taryfowy został ustalony w ostatecznej formie. W wyniku tego, rozporządzenie (WE) nr 2376/2002 nie może już wprowadzać odstępstwa. W celu osiągnięcia jasności i przejrzystości, rozporządzenie to powinno zostać uchylone i zastąpione nowym rozporządzeniem.
(4)

Do czasu, kiedy więcej będzie wiadomo o dynamice populacji rekinów oraz o ich reakcji na eksploatowanie, co umożliwiłoby zaprojektowanie dopasowanych oraz wyczerpujących planów zarządzania, wszelkie środki zapobiegające rozwojowi nietrwałych praktyk lub prowadzące do zmniejszenia wykorzystania rekinów wpłyną pozytywnie na ich ochronę.
(2)

Decyzja Komisji 2004/111/WE ( 2 ) przewiduje wprowadzenie w roku 2004 r. badań influenzy drobiu u drobiu i dzikiego ptactwa w Państwach Członkowskich, zgodnie z planami badań zatwierdzonymi przez Komisję; badania te będą sprawdzały obecność infekcji u drobiu, co może prowadzić do przeglądu obecnego prawodawstwa i przyczynić się do poznania możliwych zagrożeń dla ludzi i zwierząt, których źródłem są dzikie zwierzęta.
(2)

Dlatego właściwe jest odstąpienie dla 2004 r. od tych przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 2808/98 z dnia 22 grudnia 1998 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania agromonetarnego systemu dla EUR w rolnictwie ( 1 ), rozporządzenia Komisji (WE) nr 2342/1999 z dnia 28 października 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny w odniesieniu do systemu premii ( 2 ) oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 2550/2001 z dnia 21 grudnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2529/2001 w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa baraniego i koziego w odniesieniu do systemu premii oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2419/2001 ( 3 ),które dotyczą kursu walutowego dla sektorów wołowiny i cielęciny, mięsa baraniego i koziego oraz roślin energetycznych, oraz dotyczących środków strukturalnych i środowiskowych. Termin operacyjny dla kursu walutowego użyty w nowych Państwach Członkowskich do celów tych systemów wsparcia powinien być ustalony na dzień wejścia w życie Traktatu o Przystąpieniu z 2003 r. Odpowiednio kurs walutowy musi być ustalony przez Komisję na podstawie średnich pro rata temporis kursów mających zastosowanie w miesiącu poprzedzającym wspomniany dzień wejścia w życie.
(1)

Zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2377/90 maksymalne limity pozostałości należy określić dla wszystkich substancji farmakologicznie czynnych, stosowanych w weterynaryjnych produktach leczniczych we Wspólnocie, przeznaczonych do podania zwierzętom służącym do produkcji żywności.
(1)

Artykuł 1 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 174/1999 z dnia 26 stycznia 1999 r. ustanawiającego specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 w odniesieniu do pozwoleń wywozowych i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych ( 1 ) stanowi, że w celu przyznania refundacji, produkty muszą spełniać wymogi ustalone w dyrektywie Rady 92/46/EWG z dnia 16 czerwca 1992 r. ustanawiającej przepisy zdrowotne dla produkcji i wprowadzania do obrotu surowego mleka, mleka poddanego obróbce cieplnej i produktów na bazie mleka ( 2 ). W szczególności produkty muszą być przygotowane w zatwierdzonym zakładzie i spełniać warunki znakowania znakiem jakości zdrowotnej określone w załączniku C, rozdział IV pkt A, do tej dyrektywy.
(10)

Możliwości połowowe powinny być wykorzystywane zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym dotyczącym tego zagadnienia, w szczególności zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 1381/87 z dnia 20 maja 1987 r. ustanawiającym szczególne zasady dotyczące oznakowania i dokumentacji statków rybackich ( 5 ), rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2807/83 z dnia 22 września 1983 r. ustanawiającym szczegółowe zasady dla zapisu informacji dotyczących połowów dokonywanych przez Państwa Członkowskie ( 6 ), rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiającym system kontroli mający zastosowanie do wspólnej polityki rybołówstwa ( 7 ), rozporządzeniem Rady (WE) nr 88/98 z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającym niektóre środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych w wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund ( 8 ), rozporządzeniem Rady (WE) nr 1627/94 z dnia 27 czerwca 1994 r. ustanawiającym ogólne przepisy dotyczące specjalnych zezwoleń połowowych ( 9 ) oraz rozporządzeniem Rady (WE) nr 850/98 z dnia 30 marca 1998 r. w sprawie zachowania zasobów połowowych poprzez środki techniczne dla ochrony niedojrzałych organizmów morskich ( 10 ).
(1)

Jabłka są ujęte w spisie produktów uwzględnionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2200/96, dla których należy przyjąć normy. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1619/2001 z dnia 6 sierpnia 2001 r. ustanawiające normy handlowe w odniesieniu do jabłek i gruszek oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 920/89 ( 2 ) ustanawia wspólną normę handlową dla jabłek i gruszek.
(2)

W dziedzinach objętych Traktatem UE relacje pomiędzy nowymi Państwami Członkowskimi a UE będą, z dniem 1 maja 2004 r., po przystąpieniu tych Państw do UE, podlegały prawu UE. Zasadniczo, umowy dwustronne niewymagające szczególnych aktów prawnych, ciągle są stosowane w zakresie, w jakim nie są one sprzeczne z obowiązkowym prawem UE ogólnie, a w szczególności prawem WE. W określonych dziedzinach MAFA i AFA ustanawiają zasady odmienne od prawa WE, które nie są jednakże sprzeczne z żadnymi wiążącymi przepisami. Niemniej jednak wskazane jest, aby przewidzieć, że w zakresie SAPARD nowe Państwa Członkowskie powinny, w możliwie najszerszym zakresie, stosować te same zasady, które stosują się do innych obszarów prawa WE.
7

4.1.1

Wymagania funkcjonalne MMI interfejsu maszynisty.

Funkcjonalna specyfikacja łączności między maszynistą a zespołem pokładowym. Na wyświetlaczach maszynisty pojawia się informacja na temat tego, co jest potrzebne do prowadzenia pociągu, np. sygnalizacja w przedziale maszynisty, ostrzeżenie o interwencji. Obejmuje to funkcje wejściowe, np. właściwości pociągu, funkcje pierwszeństwa, wymagane do celów kontrolno-dyspozycyjnych inertoperacyjności. Obejmuje to również wyświetlanie komunikatów tekstowych. Sygnalizacja w przedziale maszynisty określa minimalny zakres parametrów udostępnianych w tym przedziale, które razem wzięte spełniają wszelkie warunki, jakie mogą wystąpić na liniach kolejowych europejskiej sieci kolei dużych prędkości i które w ten sposób tworzą wspólny system dla całej sieci. Parametrami tymi mogłyby być: dozwolona prędkość, prędkość docelowa, odległość docelowa, które stanowią podstawę sygnalizacji przedziału maszynisty i ATP. Dokumentacja informacyjna: CENELEC WGA9D V21.DOC 12/04/2000, CENELEC WGA9D V05 DOC 27/03/2000, CENELEC WGA9D V11.DOC 12/04/2000, CENELEC-WGA9D V06.DOC 12/01/2000, CENELEC WGA9D V08NS.DOC 27/03/2000 i CENELEC WGA9D V04.DOC 27/03/2000.
(3)

Biorąc pod uwagę stosunkową wagę sektora rybołówstwa w.tych regionach, jest uzasadnione wzięcie pod uwagę szczególnej strukturalnej, społecznej i.gospodarczej sytuacji ►C1 najbardziej oddalonych regionów ◄ Wspólnoty ( ►C1 najbardziej oddalone regiony ◄ ) w.odniesieniu do zarządzania flotami połowowymi. W tym celu, przepisy w.sprawie zarządzania planami wejścia/wyjścia i.przymusowego wycofania zdolności, w.rozporządzeniu (WE) nr.2371/2002, oraz zasady dostępu do pomocy publicznej dla modernizacji i.dla odnowienia statków rybackich powinny być dostosowane do potrzeb tych regionów.
2004R2183 — PL — 11.02.2009 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 2183/2004

z dnia 6 grudnia 2004 r.

rozszerzające na nieuczestniczące Państwa Członkowskie stosowanie rozporządzenia (WE) nr 2182/2004 dotyczącego medali i żetonów podobnych do monet euro







RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 308, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego ( 1 ), a także mając na uwadze, co następuje: (1) W przyjętym rozporządzeniu (WE) nr 2182/2004 ( 2 ) Rada zaznaczyła, że rozporządzenie powinno mieć zastosowanie w uczestniczących Państwach Członkowskich, określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 974/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie wprowadzenia euro ( 3 ). (2) Jednakże istotnym jest, by zasady dotyczące medali i żetonów podobnych do monet euro były jednolite na terenie całej Wspólnoty i w tym celu należy przyjąć wymagane przepisy, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







▼M1

Artykuł 1

Zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 2182/2004 zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 46/2009 ( 4 ) zostaje rozszerzony na państwa członkowskie inne niż uczestniczące państwa członkowskie wskazane w art. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 974/98.

▼B

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
(5)

Do wykazu chemikaliów, podlegających tymczasowej procedurze PIC, dodano aktynolit, antofilit oraz tremolit, które są amfibolowymi postaciami włókien azbestu. Komisja otrzymała od tymczasowego sekretariatu informację w formie wytycznych dla decyzji (obejmujących również krokidolit, który już wcześniej podlegał tymczasowej procedurze PIC i był przedmiotem ostatecznej decyzji Wspólnoty w sprawie przywozu, załączonej w formie sprawozdania do okólnika IV PIC, odzwierciedlającego stan na 31 grudnia 1994 r.). Stosowanie wszystkich wymienionych chemikaliów zostało stopniowo zakazane lub znacząco ograniczone na szczeblu Wspólnoty poprzez przyjęcie szeregu środków wykonawczych, z których ostatni to dyrektywa Komisji 1999/77/WE z dnia 26 lipca 1999 r. ( 3 ) dostosowująca po raz szósty do postępu technicznego załącznik I do dyrektywy 76/769/EWG w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych ( 4 ). Skutkiem tego, należy przyjąć ostateczną decyzję w sprawie przywozu aktynolitu, amozytu, antofilitu oraz tremolitu, a także zmienioną i uaktualnioną ostateczną decyzję w odniesieniu do krokidolitu.
(2)

Komisja jest upoważniona do wprowadzania zmian do wymienionego załącznika, uwzględniając decyzje wykonawcze Rady w odniesieniu do wspólnego stanowiska Rady 2004/694/WPZiB z dnia 11 października 2004 r. w sprawie dalszych środków wspierających skuteczne wykonanie mandatu Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii (MTKJ) ( 2 ). Decyzja Rady 2005/…/WPZiB ( 3 ) z dnia 6 czerwca 2005 r. wdraża wymienione wspólne stanowisko. Należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany do załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1763/2004.
B.

Nasienie musi zostać pobrane od dawcy, który: 1) został zabezpieczony przed atakiem owadów z gatunku Culicoides przynajmniej 100 dni przed rozpoczęciem pobierania nasienia oraz w jego trakcie; lub 2) został poddany testowi serologicznemu w celu wykrycia przeciwciał wirusa BTV, takiemu jak test ELISA lub AGID, z wynikiem negatywnym, przynajmniej co 60 dni w ciągu całego okresu pobierania nasienia oraz między 28 a 60 dniem po ostatnim pobraniu dla danej wysyłki; lub 3) został poddany testowi izolacji wirusa lub testowi łańcuchowej reakcji polimerazy (PCR), z wynikiem negatywnym, wykonanym na próbkach krwi pobranych na początku i końcu pobierania nasienia dla tejże wysyłki, i przynajmniej co siedem dni (dla testu izolacji wirusa) lub co 28 dni (dla testu PCR) podczas pobierania nasienia.
(5)

Decyzja Komisji 2005/432/WE ( 3 ) zawiera listę państw trzecich, z których Państwa Członkowskie mogą zezwolić na przywóz wyrobów mięsnych, oraz ustanawia systemy obróbki w celu uniknięcia ryzyka przenoszenia chorób za pośrednictwem tych wyrobów. Obróbka, którą należy zastosować do wyrobu, zależy od statusu zdrowotnego kraju pochodzenia w odniesieniu do gatunku, z którego pochodzi mięso; w celu uniknięcia niepotrzebnego obciążenia dla handlu należy podtrzymać zezwolenie na przywóz wyrobów z mięsa drobiowego pochodzących z Bułgarii, poddanych całościowej obróbce w temperaturze co najmniej 70 °C.
(1)

Dyrektywa Komisji 80/723/EWG ( 1 ) stanowi, że Państwa Członkowskie mają obowiązek zapewnić przejrzystość stosunków finansowych między Państwami Członkowskimi a przedsiębiorstwami publicznymi oraz wewnątrz określonych przedsiębiorstw. Przedsiębiorstwa zobowiązane do prowadzenia oddzielnych ksiąg są to przedsiębiorstwa, którym zgodnie z art. 86 ust. 1 Traktatu przyznane zostały przez Państwo Członkowskie prawa specjalne lub wyłączne, lub którym powierzone zostało świadczenie usług w ogólnym interesie gospodarczym zgodnie z art. 86 ust. 2 Traktatu i które otrzymują pomoc państwa w jakiejkolwiek formie w odniesieniu do takiej usługi, a które prowadzą także inną działalność.
(6)

Zarówno załącznik 37 c, jak i załącznik 38 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 zawierają listę kodów opakowań opartą na załączniku do V zalecenia Europejskiej Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych nr 21 /wersja 1 z sierpnia 1994 r. (zwanym dalej „Zalecenie NZ/EKG”). Załącznik V do zalecenia NZ/EKG, który zawiera listę kodów, był wielokrotnie zmieniany w celu dostosowania go do praktyk handlowych i transportowych, ostatni raz w maju 2002 r. (wersja 4). Aby umożliwić podmiotom gospodarczym posługiwanie się najbardziej rozpowszechnionym standardem i jednocześnie w jak największym stopniu ujednolicić praktyki handlowe i administracyjne we Wspólnocie, należy przyjąć, że kody opakowań wpisywane w zgłoszeniach celnych powinny być zgodne z przepisami ostatniej wersji załącznika do V zalecenia NZ/EKG.
1)

Przed wysyłką żywe przeżuwacze muszą być zabezpieczone przed atakiem owadów z gatunku Culicoides, które są prawdopodobnie wektorem przenoszenia wirusa choroby niebieskiego języka przez co najmniej: a) 60 dni; lub b) 28 dni i poddane w tym okresie testowi serologicznemu zgodnemu z Podręcznikiem badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych (Manual of Diagnostic Tests and Vaccines for Terrestrial Animals) Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE) w celu wykrycia przeciwciał wirusa choroby niebieskiego języka z wynikiem negatywnym, przeprowadzonemu w okresie nie krótszym niż 28 dni od dnia rozpoczęcia okresu zabezpieczania przed atakiem wektorów; lub c) 14 dni i poddane w tym okresie badaniu identyfikującemu czynnik zgodnemu z Podręcznikiem badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych OIE z wynikiem negatywnym, przeprowadzonemu w okresie nie krótszym niż 14 dni od dnia rozpoczęcia okresu zabezpieczania przed atakiem wektorów.
(91)

Na podstawie powyższego ostateczne stawki celne powinny być następujące:



Kraj Producent eksportujący Stawka celna antydumpingowa ChRL Tengzhou Tengda Stainless Steel Product Co., Ltd, Tengzhou City 11,4 % Tong Ming Enterprise (Jiaxing) Co. Ltd., Zhejiang 12,2 % Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa 27,4 % Indonezja PT. Shye Chang Batam Indonesia, Batam 9,8 % Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa 24,6 % Tajwan Arrow Fasteners Co. Ltd., Tajpej 15,2 % Jin Shing Stainless Ind. Co. Ltd, Tao Yuan 8,8 % Min Hwei Enterprise Co. Ltd, Pingtung 16,1 % Tong Hwei Enterprise, Co. Ltd., Kaohsiung 16,1 % Yi Tai Shen Co. Ltd., Tajnan 11,4 % Współpracujący producenci eksportujący nieuwzględnieni w próbie 15,8 % Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa 23,6 % Tajlandia A.B.P. Stainless Fasteners Co. Ltd, Ayutthaya 11,1 % Bunyat Industries 1998 Co. Ltd, Samutsakorn 10,8 % Dura Fasteners Company Ltd., Samutprakarn 14,6 % Siam Screws (1994) Co. Ltd., Samutsakorn 11,0 % Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa 14,6 % Wietnam Wszystkie przedsiębiorstwa 7,7 %
(1)

Protokół nr 1 do Układu Eurośródziemnomorskiego zmieniony protokołem do Układu Eurośródziemnomorskiego pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Arabską Republiką Egiptu z drugiej strony biorący pod uwagę przystąpienie Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej ( 2 ), dołączony do decyzji Rady 2005/89/WE ( 3 ), przewiduje nowy kontyngent taryfowy na przywóz do Wspólnoty 5 605 ton ryżu pochodzącego z Egiptu po obniżonej o 100 % wartości stawce celnej obliczonej zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1785/2003. Konieczne jest zatem otwarcie tego kontyngentu oraz ustalenie szczegółowych zasad zarządzania nim.