2005R2074 — PL — 03.06.2016 — 010.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B ROZPORZĄDZENIE KOMISJI WE NR 2074/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiające środki wykonawcze w odniesieniu do niektórych produktów objętych rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 i do organizacji urzędowych kontroli na mocy rozporządzeń (WE) nr 854/2004 oraz (WE) nr 882/2004, ustanawiające odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 852/2004 i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz (WE) nr 854/2004 (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 338 z 22.12.2005, s. 27)

zmienione przez:





sprostowane przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI WE NR 2074/2005

z dnia 5 grudnia 2005 r.

ustanawiające środki wykonawcze w odniesieniu do niektórych produktów objętych rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 i do organizacji urzędowych kontroli na mocy rozporządzeń (WE) nr 854/2004 oraz (WE) nr 882/2004, ustanawiające odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 852/2004 i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz (WE) nr 854/2004

(Tekst mający znaczenie dla EOG)







Artykuł 1

Wymogi w zakresie informacji dotyczących łańcucha żywnościowego do celów rozporządzeń (WE) nr 853/2004 oraz 854/2004

Wymogi w zakresie informacji dotyczących łańcucha żywnościowego, o których mowa w sekcji III załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz w rozdziale II część A sekcji I załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004, określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Wymogi w zakresie produktów rybołówstwa do celów rozporządzeń (WE) nr 853/2004 oraz 854/2004

Wymogi w zakresie produktów rybołówstwa, o których mowa w art. 11 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz w art. 18 ust. 14 i 15 rozporządzenia (WE) nr 854/2004, określono w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Uznane metody badania na obecność morskich biotoksyn do celów rozporządzeń (WE) nr 853/2004 oraz 854/2004

Uznane metody badania na obecność morskich biotoksyn, o których mowa w art. 11 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz w art. 18 ust. 13 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 854/2004, określono w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 4

Zawartość wapnia w mięsie odkostnionym mechanicznie do celów rozporządzenia (WE) nr 853/2004

Zawartość wapnia w mięsie odkostnionym mechanicznie, o której mowa w art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 853/2004, określono w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 5

Wykazy zakładów do celów rozporządzenia (WE) nr 882/2004

Wymogi dotyczące wykazów zakładów, o których mowa w art. 31 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 882/2004, określono w załączniku V do niniejszego rozporządzenia.

▼M6

Artykuł 6

Wzory świadectw zdrowia i dokumentów dla przywozu niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego do celów rozporządzeń (WE) nr 853/2004 i 854/2004

1. Wzory świadectw zdrowia i dokumentów, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 853/2004, stosowane dla przywozu produktów pochodzenia zwierzęcego wymienionych w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia, są określone w tym załączniku.

2. Wzór dokumentu podpisywanego przez kapitana, który może zastąpić dokument wymagany na podstawie art. 14 rozporządzenia (WE) nr 854/2004, w przypadku gdy produkty rybołówstwa przywożone są bezpośrednio ze statku zamrażalni, zgodnie z art. 15 ust. 3 tego rozporządzenia, określone są w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia.

▼M1

Artykuł 6a

Metody badania surowego mleka oraz mleka poddanego obróbce termicznej

Właściwe organy oraz, w odpowiednich przypadkach, przedsiębiorcy sektora spożywczego stosują metody analityczne określone w załączniku VIa do niniejszego rozporządzenia w celu sprawdzenia, czy przestrzegane są limity ustanowione w sekcji IX rozdział I część III załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, oraz zapewnienia właściwego stosowania procesu pasteryzacji produktów mleczarskich, zgodnie z sekcją IX rozdział II część II załącznika III do tego rozporządzenia.

▼M2

Artykuł 6 b

Wymogi dotyczące urzędowych kontroli badania mięsa dla celów rozporządzenia (WE) nr 854/2004

Wymogi dotyczące urzędowych kontroli w zakresie badania mięsa są ustanowione w załączniku VI b.

▼B

Artykuł 7

Odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 852/2004 w przypadku artykułów spożywczych o tradycyjnym charakterze

1. Dla celów niniejszego rozporządzenia pojęcie „artykuły spożywcze o tradycyjnym charakterze” oznacza, że w Państwie Członkowskim, w którym są one tradycyjnie wytwarzane, artykuły takie są:

a) historycznie uznane za produkty tradycyjne; lub

b) wytwarzane zgodnie ze skodyfikowanymi lub zarejestrowanymi zaleceniami technicznymi odnoszącymi się do tradycyjnego procesu lub zgodnie z tradycyjnymi metodami produkcji; lub

c) chronione prawem wspólnotowym, krajowym, regionalnym lub lokalnym jako tradycyjne produkty spożywcze.

2. Państwa Członkowskie mogą przyznać zakładom wytwarzającym artykuły spożywcze o tradycyjnym charakterze indywidualne lub ogólne odstępstwa od wymogów określonych w:

a) rozdziale II pkt 1 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 852/2004 w zakresie pomieszczeń, w których takie produkty są poddane działaniu otoczenia koniecznego w pewnym stopniu dla wytworzenia ich cech. Pomieszczenia takie mogą w szczególności zawierać ściany, sufity i drzwi, które nie są gładkie, nieprzepuszczalne, niepochłaniające lub odporne na korozję, oraz naturalne geologiczne ściany, sufity i podłogi;

b) rozdziale II pkt 1 lit. f) oraz w rozdziale V pkt 1 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 852/2004 w zakresie rodzaju materiałów, z których wykonane są przyrządy i sprzęt wykorzystywany do przygotowywania oraz pakowania zbiorczego i jednostkowego tych produktów. Środki dotyczące czyszczenia i dezynfekowania pomieszczeń określonych w lit. a) oraz częstotliwość ich stosowania są dostosowane do danej działalności w celu uwzględnienia charakterystycznej flory znajdującej się w otoczeniu tych pomieszczeń. Przyrządy i sprzęt określony w lit. b) są stale utrzymywane w zadowalającym stanie higieny oraz systematycznie czyszczone i dezynfekowane.

3. Państwa Członkowskie, które przyznają odstępstwa przewidziane w ust. 2, powiadamiają o nich Komisję oraz pozostałe Państwa Członkowskie najpóźniej 12 miesięcy po przyznaniu indywidualnego lub ogólnego odstępstwa. Każde powiadomienie zawiera:

a) krótki opis dostosowanych wymogów;

b) opis odnośnych środków spożywczych i zakładów; oraz

c) inne istotne informacje.

Artykuł 8

Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004

W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem VII do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 9

Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 854/2004

W załącznikach I, II i III do rozporządzenia (WE) nr 854/2004 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem VIII do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 10

Wejście w życie i zastosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r. z wyjątkiem rozdziałów II i III załącznika V, które stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.









ZAŁĄCZNIK I

INFORMACJE DOTYCZĄCE ŁAŃCUCHA ŻYWNOŚCIOWEGO

SEKCJA I

OBOWIĄZKI PRZEDSIĘBIORSTW SEKTORA SPOŻYWCZEGO

Przedsiębiorstwa sektora spożywczego, które hodują zwierzęta wysyłane do ubojni, zapewniają, że informacje dotyczące łańcucha żywnościowego, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004, są odpowiednio uwzględnione w dokumentacji związanej z wysyłanymi zwierzętami w sposób umożliwiający zainteresowanemu przedsiębiorstwu prowadzącemu ubojnię dostęp do tych informacji.

SEKCJA II

OBOWIĄZKI WŁAŚCIWYCH ORGANÓW

ROZDZIAŁ I

ZAPEWNIENIE INFORMACJI DOTYCZĄCYCH ŁAŃCUCHA ŻYWNOŚCIOWEGO

1. Właściwy organ w miejscu wysyłki informuje przedsiębiorstwo sektora spożywczego wysyłające zwierzęta o minimalnych wymaganych informacjach dotyczących łańcucha żywnościowego, które należy przedstawić ubojni zgodnie z sekcją III załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.

2. Właściwy organ miejsca uboju sprawdza, czy: a) między przedsiębiorstwem sektora spożywczego, które hodowało, chowało lub utrzymywało zwierzęta przed wysyłką, a przedsiębiorstwem prowadzącym ubojnię istnieje stały i skuteczny przepływ informacji dotyczących łańcucha żywnościowego; b) informacje dotyczące łańcucha żywnościowego są aktualne i wiarygodne; c) gospodarstwo, w stosownych przypadkach, otrzymuje odpowiednie informacje zwrotne.

3. W przypadku wysyłki zwierząt do innego Państwa Członkowskiego w celu uboju, właściwe organy w miejscu wysyłki i w miejscu uboju współpracują ze sobą w celu zagwarantowania, że informacje przedstawione przez przedsiębiorstwo sektora spożywczego są łatwo dostępne dla otrzymującego je przedsiębiorstwa prowadzącego ubojnię.

ROZDZIAŁ II

INFORMACJE ZWROTNE DLA GOSPODARSTWA POCHODZENIA

1. W celu powiadomienia gospodarstwa, w którym hodowano zwierzęta przed ubojem w tym samym Państwie Członkowskim, o odpowiednich wynikach inspekcji zgodnie z rozdziałem I sekcji II załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004 urzędowy lekarz weterynarii może wykorzystać wzór dokumentu ustanowiony w dodatku I.

2. Właściwy organ odpowiada za powiadomienie o odpowiednich wynikach inspekcji w przypadkach, kiedy zwierzęta są hodowane w gospodarstwie w innym Państwie Członkowskim i musi zastosować jedną z wersji wzoru dokumentu ustanowionego w dodatku zarówno w języku państwa wysyłki jak i w języku państwa odbioru.









Dodatek do załącznika I

WZÓR DOKUMENTU







1. Dane identyfikacyjne 1.1 gospodarstwo pochodzenia (np. właściciel lub kierownik) nazwa/numer pełny adres numer telefonu 1.2 numery identyfikacyjne (załączyć osobny wykaz) łączna liczba zwierząt (w podziale na gatunki) problemy z identyfikacją (jeżeli wystąpiły) 1.3 identyfikacja stada/klatki (jeżeli dotyczy) 1.4 gatunek zwierząt 1.5 numer referencyjny świadectwa zdrowia 2. Wyniki badania przedubojowego 2.1 dobrostan liczba zwierząt, których to dotyczy typ/klasa/wiek uwagi (np. gryzienie ogonów) 2.2 dostarczone zwierzęta były brudne 2.3 ustalenia kliniczne (choroby) liczba zwierząt, których to dotyczy typ/klasa/wiek uwagi data inspekcji 2.4 wyniki badań laboratoryjnych (1) 3. Wyniki badania poubojowego 3.1 wyniki (badania makroskopowego) liczba zwierząt, których to dotyczy typ/klasa/wiek organ lub część ciała zwierzęcia/zwierząt data uboju 3.2 choroba (można wpisać kody) (2) liczba zwierząt, których to dotyczy typ/klasa/wiek organ lub część ciała zwierzęcia/zwierząt tusza uznana za częściowo lub całkowicie niezdatną do spożycia (podać przyczyny) data uboju 3.3 wyniki badań laboratoryjnych (3) 3.4 inne wyniki (np. pasożyty, ciała obce itd) 3.5 ustalenia dotyczące dobrostanu (np. złamane kończyny) 4. Informacje dodatkowe 5. Dane kontaktowe 5.1 ubojnia (numer zatwierdzenia) nazwa pełny adres numer telefonu 5.2 adres e-mail (ewentualnie) 6. Urzędowy lekarz weterynarii (drukowanymi literami) podpis i pieczęć 7. Data 8. Liczba stron załączonych do niniejszego fomularza: (1) Mikrobiologicznych, chemicznych, serologicznych itd. (załączyć wyniki). (2) Właściwe organy mogą wprowadzić następujące kody: „A” dla chorób z wykazu Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt; „B100” i „B200” dla kwestii dobrostanu (rozdział II C sekcji I załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004); C100 do C290 dla decyzji dotyczących mięsa (rozdział V pkt 1 lit. a)–u) sekcji II załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004). W razie konieczności system kodów może obejmować dalsze podziały (np. C141 dla łagodnej powszechnej choroby, C142 dla poważniejszej choroby itp.). W przypadku stosowania kodów powinny być one łatwo dostępne dla przedsiębiorstw sektora spożywczego wraz z odpowiednim wyjaśnieniem znaczenia kodów. (3) Mikrobiologicznych, chemicznych, serologicznych itd. (załączyć wyniki).









ZAŁĄCZNIK II

PRODUKTY RYBOŁÓWSTWA

SEKCJA I

OBOWIĄZKI PRZEDSIĘBIORSTW SEKTORA SPOŻYWCZEGO

Niniejsza sekcja określa szczegółowe zasady związane z kontrolami wzrokowymi w celu wykrywania pasożytów w produktach rybołówstwa.

ROZDZIAŁ I

DEFINICJE

1. „Widoczny pasożyt” oznacza pasożyta bądź grupę pasożytów o rozmiarze, barwie i strukturze, które wyraźnie odróżniają się od tkanki rybnej.

2. „Kontrola wzrokowa” oznacza niedestrukcyjne badanie ryb lub produktów rybołówstwa za pomocą optycznych przyrządów powiększających lub bez nich, w dobrych warunkach oświetleniowych dla ludzkiego wzroku, w razie potrzeby obejmujące badanie pod światło.

3. „Badanie pod światło” oznacza w przypadku płastug lub filetów rybnych poddanie obserwacji przy równoczesnym umieszczeniu ryby pod światło w zaciemnionym pomieszczeniu w celu wykrycia pasożytów.

ROZDZIAŁ II

KONTROLA WZROKOWA

1. Kontrola wzrokowa jest przeprowadzana na reprezentatywnej liczbie próbek. Personel odpowiedzialny za zakłady na lądzie i wykwalifikowany personel na pokładzie statków-przetwórni określa skalę i częstotliwość kontroli biorąc pod uwagę typ produktów rybołówstwa, ich pochodzenie geograficzne oraz wykorzystanie. Podczas produkcji wykwalifikowany personel musi przeprowadzić kontrolę wzrokową wypatroszonych ryb obejmującą jamy brzuszne, wątroby i ikry przeznaczone do spożycia przez ludzi. W zależności od stosowanego systemu patroszenia należy przeprowadzić kontrolę wzrokową: a) w przypadku patroszenia ręcznego, w sposób ciągły przez osobę patroszącą w czasie patroszenia i mycia; b) w przypadku patroszenia mechanicznego, przez badanie próbek przeprowadzane na reprezentatywnej liczbie próbek nie mniejszej niż 10 ryb na partię.

2. Kontrola wzrokowa filetów rybnych lub płatów rybnych musi być przeprowadzana przez wykwalifikowany personel podczas wykrawania i po filetowaniu lub cięciu na płaty. Jeżeli badanie indywidualne nie jest możliwe z powodu wielkości filetów lub czynności związanych z filetowaniem, należy sporządzić plan pobierania próbek, do którego ma wgląd właściwy organ zgodnie z rozdziałem II pkt 4 sekcji VIII załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004. Jeżeli oświetlanie filetów sztucznym światłem jest konieczne z technicznego punktu widzenia, należy je ująć w planie pobierania próbek.

SEKCJA II

OBOWIĄZKI WŁAŚCIWYCH ORGANÓW

ROZDZIAŁ I

DOPUSZCZALNE WARTOŚCI CAŁKOWITEGO AZOTU LOTNYCH ZASAD AMONOWYCH (N-LZA) DLA NIEKTÓRYCH KATEGORII PRODUKTÓW RYBOŁÓWSTWA ORAZ METODY ANALIZY, KTÓRE NALEŻY STOSOWAĆ

▼M3

1. Nieprzetworzone produkty rybołówstwa uznaje się za niezdatne do spożycia przez ludzi, jeżeli ocena organoleptyczna budzi wątpliwości co do świeżości tych produktów, a badania chemiczne wykazują, że następujące poziomy N-LZA zostały przekroczone: a) 25 mg azotu/100 g mięsa w odniesieniu do gatunków określonych w pkt 1 rozdziału II; b) 30 mg azotu/100 g mięsa w odniesieniu do gatunków określonych w pkt 2 rozdziału II; c) 35 mg azotu/100 g mięsa w odniesieniu do gatunków określonych w pkt 3 rozdziału II; d) 60 mg azotu/100 g całych produktów rybołówstwa wykorzystywanych bezpośrednio do przygotowywania oleju rybnego do spożycia przez ludzi, jak określono w akapicie drugim pkt 1 części B rozdziału IV sekcji VIII załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; jeżeli jednak surowiec spełnia wymogi określone w lit. a), b) i c) pkt 1 części B tego rozdziału, w oczekiwaniu na uchwalenie szczegółowego prawodawstwa wspólnotowego państwa członkowskie mogą ustanowić wyższe dopuszczalne wartości dla niektórych gatunków. Metoda odniesienia, którą należy stosować do kontroli wartości N-LZA, obejmuje destylację ekstraktu odbiałczonego kwasem nadchlorowym określoną w rozdziale III.

▼B

2. Destylację określoną w pkt l należy przeprowadzić z zastosowaniem aparatury odpowiadającej schematowi w rozdziale IV.

3. Do kontroli poziomu N-LZA można stosować następujące rutynowe metody: — metoda mikrodyfuzji opisana przez Conwaya i Byrne’a (l 933), — metoda destylacji bezpośredniej opisana przez Antonacopoulosa (1968), — destylacja ekstraktu odbiałczonego kwasem trichlorooctowym (Komitet Codex Alimentarius ds. Ryb i Produktów Rybołówstwa (1968)).

4. Próbka musi zawierać około 100 gramów mięsa pobranego co najmniej z trzech różnych miejsc i zmieszanych razem w procesie rozcierania. Państwa Członkowskie jako metodę rutynową zalecają laboratoriom urzędowym metodę odniesienia określoną powyżej. W przypadku wątpliwości albo sporu dotyczącego wyników analiz wykonanych za pomocą jednej z rutynowych metod, do sprawdzania wyników badań można zastosować jedynie metodę odniesienia.

ROZDZIAŁ II

KATEGORIE GATUNKÓW, DLA KTÓRYCH USTALONO DOPUSZCZALNE WARTOŚCI N-LZA

1. Sebastes spp., Helicolenus dactylopterus, Sebastichthys capensis.

2. Gatunki z rodziny Pleuronectidae (z wyjątkiem halibuta: Hippoglossus spp.).

3. Salmo salar, gatunki z rodziny Merlucciidae, gatunki z rodziny Gadidae.

ROZDZIAŁ III

OZNACZANIE STĘŻENIA N-LZA W RYBACH I PRODUKTACH RYBOŁÓWSTWA

Procedura odniesienia

1. Cel i obszar zastosowania

Niniejsza metoda opisuje procedurę odniesienia stosowaną w celu określenia stężenia azotu lotnych zasad amonowych (N-LZA) w rybach i produktach rybołówstwa. Procedura ta ma zastosowanie w przypadku stężenia N-LZA od 5 mg/100 g do co najmniej 100 mg/100 g.

2. Definicja

Określenie „stężenie N-LZA” oznacza zawartość azotu lotnych zasad amonowych oznaczoną przy zastosowaniu opisanej procedury.

Stężenie jest wyrażone w mg/l00g.

3. Krótki opis

Lotne zasady amonowe ekstrahuje się z próbki przy pomocy 0,6 -molowego roztworu kwasu nadchlorowego. Po alkalinizacji ekstrakt poddaje się destylacji parowej, a składniki lotnych zasad są absorbowane w odbieralniku kwasowym. Stężenie N-LZA oznacza się za pomocą miareczkowania absorbowanych zasad.

4. Odczynniki

O ile nie wskazano inaczej, należy stosować odczynniki czyste do analizy. Używana woda musi być destylowana lub demineralizowana i o co najmniej równorzędnej czystości. O ile nie wskazano inaczej, „roztwór” oznacza jeden następujących roztworów wodnych:

a) roztwór kwasu nadchlorowego = 6 g/100 ml;

b) roztwór wodorotlenku sodu = 20 g/100 ml;

c) roztwór mianowany kwasu chlorowodorowego 0,05 mol/l ((0,05 N); Uwaga: W przypadku stosowania automatycznego aparatu destylacyjnego, miareczkowanie powinno się prowadzić przy pomocy mianowanego roztworu kwasu chlorowodorowego 0,01 mol/l ((0,01 N).

d) roztwór kwasu borowego = 3 g/100 ml;

e) silikonowy środek przeciwdziałający powstawaniu piany;

f) roztwór fenoloftaleiny = l g/100 ml 95 % alkohol etylowy;

g) roztwór wskaźnika (wskaźnik mieszany Tashiro) 2 g czerwieni metylowej i l g błękitu metylenowego rozpuszczone w 1 000 ml 95 % alkoholu etylowego.

5. Przyrządy i wyposażenie dodatkowe

a) Maszynka do mielenia mięsa pozwalająca uzyskać wystarczająco jednolite mielone mięso rybne.

b) Wysokoobrotowy mikser o prędkości od 8 000 do 45 000 obrotów na minutę.

c) Sączek karbowany o średnicy 150 mm, szybkofiltrujący.

d) Biureta 5 ml, skalowana do 0,01 ml.

e) Aparat do destylacji parowej. Aparat musi umożliwiać regulowanie różnych ilości pary oraz wytwarzanie stałej ilości pary w danym okresie. Musi on również gwarantować, że wolne zasady powstające podczas dodawania substancji alkalizujących nie ulatniają się.

6. Realizacja

Ostrzeżenie: Przy stosowaniu kwasu nadchlorowego, który jest substancją silnie korozyjną, należy zachować należytą ostrożność i podjąć stosowne środki zapobiegawcze. Próbki należy, o ile to możliwe, przygotować natychmiast po ich otrzymaniu zgodnie z następującymi wskazówkami:

a) Przygotowanie próbki Próbka przeznaczona do analizy powinna być dokładnie zmielona w maszynce do mięsa określonej w pkt 5 lit. a). Do odpowiedniego pojemnika należy odważyć dokładnie 10 g + 0,1 g zmielonej próbki. Próbkę należy następnie zmieszać z 90,0 ml roztworu kwasu nadchlorowego określonego w pkt 4 lit. a), homogenizować przez dwie minuty w mikserze opisanym w pkt 5 lit. b), a następnie przefiltrować. Tak otrzymany ekstrakt może być przechowywany przez co najmniej siedem dni w temperaturze od około 2 oC do 6 oC.

b) Destylacja parowa 50,0 ml ekstraktu otrzymanego zgodnie z lit. a) należy umieścić w aparacie do destylacji parowej określonym w pkt 5 lit. e). W celu późniejszego sprawdzenia alkalinizacji ekstraktu dodaje się kilka kropel fenoloftaleiny określonej w pkt 4 lit. f). Po dodaniu kilku kropel silikonowego środka przeciwdziałającego powstawaniu piany do ekstraktu dodaje się 6,5 ml roztworu wodorotlenku sodu określonego w pkt 4 lit. b) i natychmiast rozpoczyna się destylację parową. Destylację parową prowadzi się w taki sposób, aby w ciągu 10 minut otrzymać około 100 ml destylatu. Wylot rurki destylacyjnej jest zanurzony w odbieralniku z 100 ml roztworu kwasu borowego określonego w pkt 4 lit. d), do którego dodano od trzech do pięciu kropel roztworu wskaźnika określonego w pkt 4 lit. g). Dokładnie po 10 minutach zatrzymuje się proces destylacji. Wylot rurki destylacyjnej wyjmuje się z odbieralnika i przemywa wodą. Lotne zasady zawarte w roztworze odbieralnika oznacza się miareczkowaniem za pomocą mianowanego roztworu kwasu chlorowodorowego w sposób określony w pkt 4 lit. c). W punkcie końcowym wartość pH powinna wynosić 5,0 + 0,1 .

c) Miareczkowanie Wymagane są analizy podwójne. Zastosowana metoda jest poprawna, jeśli różnica pomiędzy analizami nie przekracza 2 mg/100 g.

d) Próba ślepa Próbę ślepą przeprowadza się w sposób określony w lit. b). Zamiast ekstraktu stosuje się 50,0 ml roztworu kwasu nadchlorowego określonego w pkt 4 lit. a).

7. Obliczanie N-LZA

Miareczkując roztwór kwasu chlorowodorowego z odbieralnika zgodnie z pkt 4 lit. c), stężenie N-LZA oblicza się za pomocą poniższego równania:

V1 = objętość 0,01 -molowego roztworu kwasu chlorowodorowego w ml dla próbki

V0 = objętość 0,01 -molowego roztworu kwasu chlorowodorowego w ml dla próby ślepej

M = masa próbki w g.

Uwagi

1. Wymagane są analizy podwójne. Zastosowana metoda jest poprawna, jeśli różnica pomiędzy analizami nie przekracza 2 mg/100 g.

2. Sprzęt należy sprawdzić poprzez destylację roztworów NH4Cl równoważnych 50 mg N-LZA-/100 g.

3. Standardowe odchylenie odtwarzalności Sr = 1,20 mg/100 g. Standardowe odchylenie porównywalności SR = 2,50 mg/100 g.

ROZDZIAŁ IV

APARAT DO DESTYLACJI PAROWEJ SŁUŻĄCY DO OZNACZANIA STĘŻENIA N-LZA









ZAŁĄCZNIK III

UZNANE METODY BADANIA NA OBECNOŚĆ MORSKICH BIOTOKSYN

Właściwe organy oraz, w stosownych przypadkach, przedsiębiorstwa sektora spożywczego stosują następujące metody analityczne w celu sprawdzenia zgodności z limitami ustanowionymi w rozdziale V pkt 2 sekcji VII załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 i 3 dyrektywy Rady 86/609/EWG ( 8 ) przy stosowaniu metod biologicznych należy uwzględniać możliwości zastępowania, udoskonalenia i ograniczania.

▼M1

ROZDZIAŁ I

METODA WYKRYWANIA TOKSYNY PARALITYCZNEJ (PSP)

1. Zawartość toksyny paralitycznej (PSP) w jadalnych częściach mięczaków (w całym ciele lub jakiejkolwiek jego jadalnej części oddzielnie) należy wykrywać zgodnie z biologiczną metodą badania lub inną międzynarodowo uznaną metodą. Alternatywnie można również stosować tak zwaną metodę Lawrenca, opublikowaną jako metoda urzędowa 2005.06 przez AOAC (Paralytic Shellfish Poisoning Toxins in Shellfish).

2. W przypadku kwestionowania wyników metodą referencyjną jest metoda biologiczna.

3. Punkty 1 i 2 zostaną ponownie zbadane przez laboratorium referencyjne Wspólnoty w świetle rezultatów harmonizacji działań wdrażających metodę Lawrence w odniesieniu do morskich biotoksyn.

▼M2

ROZDZIAŁ II

METODA WYKRYWANIA TOKSYNY POWODUJĄCEJ AMNEZJĘ (ASP)

Całkowitą zawartość toksyny powodującej amnezję (ASP) w jadalnych częściach mięczaków (w całym ciele lub jakiejkolwiek jego jadalnej części oddzielnie) należy wykrywać za pomocą metody wysokoczułej chromatografii cieczowej (HPLC) lub innej metody, uznanej w skali międzynarodowej.

Jednakże dla celów badań przesiewowych, w celu wykrycia całkowitej zawartości ASP w jadalnych częściach mięczaków, może być także stosowana metoda 2006.02 ASP ELISA, opublikowana w Dzienniku AOAC w czerwcu 2006 r.

Jeśli wyniki są wątpliwe, metodą odniesienia jest metoda HPLC.

▼M5

ROZDZIAŁ III

METODY WYKRYWANIA TOKSYNY LIPOFILOWEJ

A. Metody chemiczne

(1) Metoda LC-MS/MS laboratorium referencyjnego UE jest metodą referencyjną dla wykrywania toksyn morskich, o których mowa w sekcji VII rozdział V pkt 2 lit. c), d) i e) w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004. Metoda ta służy do oznaczania co najmniej następujących związków chemicznych: — toksyn z grupy kwasu okadaikowego : OA, DTX1, DTX2,DTX3 wraz z ich estrami, — toksyn z grupy pektenotoksyn : PTX1 oraz PTX2, — toksyn z grupy yessotoksyn : YTX, 45 OH YTX, homo YTX, oraz 45 OH homo YTX, — toksyn z grupy kwasów azaspirowych : AZA1, AZA2 oraz AZA3.

(2) Równoważnik toksyczności całkowitej oblicza się z wykorzystaniem współczynników toksyczności (TEF) zgodnie z zaleceniami EFSA.

(3) W przypadku odkrycia nowych analogów mających znaczenie dla zdrowia publicznego należy je uwzględnić w analizie. Równoważnik toksyczności całkowitej oblicza się z wykorzystaniem współczynników toksyczności (TEF) zgodnie z zaleceniami EFSA.

(4) Inne metody, takie jak chromatografia cieczowa (LC) ze spektrometrią masową (MS), wysokosprawna chromatografia cieczowa (HPLC) z odpowiednim detektorem, testy immunologiczne i testy czynnościowe, takie jak próba hamowania aktywności fosfatazy, można stosować jako metody alternatywne bądź uzupełniające w stosunku do metody LC-MS/MS laboratorium referencyjnego UE, pod warunkiem że: a) zastosowane same lub w połączeniu z innymi pozwalają wykryć przynajmniej analogi określone w części A pkt 1 niniejszego rozdziału; w razie potrzeby ustalane są stosowniejsze kryteria; b) spełniają kryteria skuteczności metod ustalone przez laboratorium referencyjne UE. ►C1 Metody takie powinny być poddane walidacji na poziomie wewnątrzlaboratoryjnym oraz pomyślnie przejść badania w ramach uznanego programu badania biegłości. Laboratorium referencyjne UE wspiera działania zmierzające w kierunku walidacji techniki na poziomie międzylaboratoryjnym umożliwiającej jej oficjalną normalizację; ◄ c) ich stosowanie zapewnia taki sam poziom ochrony zdrowia publicznego.

B. Metody biologiczne

(1) Aby umożliwić państwom członkowskim dostosowanie swoich metod do metody LC-MS/MS określonej w części A pkt 1 niniejszego rozdziału, do dnia 31 grudnia 2014 r. do wykrywania toksyn morskich określonych w sekcji VII rozdział V pkt 2 lit. c), d) i e) w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 można wykorzystać szereg procedur przeprowadzania prób biologicznych na myszach, różniących się pod względem materiału do analizy (gruczoł jelita środkowego lub całe zwierzę) i rozpuszczalników użytych do ekstrakcji i oczyszczania.

(2) Czułość i selektywność zależą od rodzaju rozpuszczalników użytych do ekstrakcji oraz oczyszczania i dlatego należy to uwzględnić przy wyborze metody, tak aby objęła ona pełny zakres toksyn.

(3) Próba biologiczna na jednej myszy, polegająca na przeprowadzeniu ekstrakcji przy użyciu acetonu, może być stosowana do wykrywania kwasu okadaikowego, dinofysistoksyn, kwasów azaspirowych, pektenotoksyn i yessotoksyn. W razie konieczności w tej próbie można dodatkowo wprowadzić etap rozdzielenia mieszaniny ciecz/ciecz za pomocą układu octan etylu/woda lub dichlorometan/woda, w celu wyeliminowania ewentualnych interferencji.

(4) Do każdej próby należy użyć trzech myszy. Śmierć dwóch z trzech myszy w ciągu 24 godzin po inokulacji ekstraktem odpowiadającym 5 g gruczołu jelita środkowego lub 25 g całego ciała uznaje się za wynik dodatni na obecność co najmniej jednej z toksyn określonych w sekcji VII rozdział V pkt 2 lit. c), d) i e) załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 w ilościach przekraczających określone poziomy.

(5) Próba biologiczna na myszach obejmująca ekstrakcję przy użyciu acetonu, po której następuje etap rozdzielenia mieszaniny ciecz/ciecz za pomocą eteru dietylowego, może być stosowana do wykrywania kwasu okadaikowego, dinofysistoksyn, pektenotoksyn i kwasów azaspirowych, natomiast nie może być zastosowana do wykrywania yessotoksyn, gdyż na etapie rozdzielenia mogą wystąpić straty tych toksyn. Do każdej próby należy użyć trzech myszy. Śmierć dwóch z trzech myszy w ciągu 24 godzin po inokulacji ekstraktem odpowiadającym 5 g gruczołu jelita środkowego lub 25 g całego ciała uznaje się za wynik dodatni na obecność kwasu okadaikowego, dinofysistoksyn, pektenotoksyn i kwasów azaspirowych w ilościach przekraczających poziomy określone w sekcji VII rozdział V pkt 2 lit. c) i e) załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.

(6) Za pomocą próby biologicznej na szczurach można wykryć kwas okadaikowy, dinofysistoksyny i kwasy azaspirowe. Do każdej próby należy użyć trzech szczurów. Wystąpienie biegunki u któregokolwiek z nich uznaje się za wynik dodatni na obecność kwasu okadaikowego, dinofysistoksyn i kwasów azaspirowych w ilościach przekraczających poziomy określone w sekcji VII rozdział V pkt 2 lit. c) i e) załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.

C. Po okresie ustanowionym w części B pkt 1 niniejszego rozdziału próba biologiczna na myszach jest stosowana wyłącznie podczas okresowego monitorowania obszarów produkcji i obszarów przejściowych w celu wykrycia nowych lub nieznanych toksyn morskich na podstawie krajowych programów kontroli opracowanych przez państwa członkowskie.

▼B









ZAŁACZNIK IV

ZAWARTOŚĆ WAPNIA W MIĘSIE ODKOSTNIONYM MECHANICZNIE

Zawartość wapnia w mięsie odkostnionym mechanicznie określona w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004:

1) nie przekracza 0,1 % (= 100 mg/100 g lub 1 000 ppm) świeżego produktu;

2) jest ustalana za pomocą znormalizowanej metody międzynarodowej.

▼M9









ZAŁĄCZNIK V

Wykazy zatwierdzonych zakładów

ROZDZIAŁ I

DOSTĘP DO WYKAZÓW ZATWIERDZONYCH ZAKŁADÓW

Aby pomóc państwom członkowskim w udostępnianiu aktualnych wykazów zatwierdzonych zakładów sektora spożywczego pozostałym państwom członkowskim i ogółowi społeczeństwa, Komisja udostępnia witrynę internetową, na której każde państwo członkowskie zamieszcza link do swojej krajowej witryny internetowej lub informuje, jeśli wykazy te publikowane są za pośrednictwem systemu TRACES.

ROZDZIAŁ II

FORMAT KRAJOWYCH WITRYN INTERNETOWYCH

A. Główny wykaz

1. Każde państwo członkowskie przedstawia Komisji link internetowy do jednej krajowej witryny internetowej zawierającej główny wykaz zatwierdzonych zakładów sektora spożywczego zajmujących się produktami pochodzenia zwierzęcego określonymi w pkt 8.1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.

2. Główny wykaz określony w pkt 1 mieści się na jednej stronie i jest sporządzony w co najmniej jednym języku urzędowym Unii.

B. Organizacja

1. Witrynę internetową zawierającą główny wykaz opracowuje właściwy organ lub, w stosownych przypadkach, jeden z właściwych organów, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 882/2004.

2. Główny wykaz zawiera linki do: a) innych stron internetowych umieszczonych w ramach tej samej witryny internetowej; b) witryn internetowych zarządzanych przez inne właściwe organy, jednostki lub, w stosownych przypadkach, instytucje, jeżeli niektóre wykazy zatwierdzonych zakładów sektora spożywczego nie są prowadzone przez właściwy organ określony w pkt 1.

C. Umieszczenie w wykazie za pośrednictwem systemu TRACES

Na zasadzie odstępstwa od części A i B państwa członkowskie mogą udostępnić wykazy za pośrednictwem systemu TRACES.

ROZDZIAŁ III

UKŁAD I KODY WYKAZÓW ZATWIERDZONYCH ZAKŁADÓW SEKTORA SPOŻYWCZEGO

W celu zagwarantowania szerokiego dostępu do informacji na temat zatwierdzonych zakładów sektora spożywczego oraz w celu poprawy czytelności wykazów określa się ich układ graficzny wraz z odpowiednimi informacjami i kodami.

ROZDZIAŁ IV

SPECYFIKACJE TECHNICZNE

Zadania i działania określone w rozdziałach II i III są realizowane zgodnie ze specyfikacjami technicznymi publikowanymi przez Komisję.

▼M1









ZAŁĄCZNIK VI

▼M6

WZORY ŚWIADECTW ZDROWIA I DOKUMENTÓW DLA PRZYWOZU NIEKTÓRYCH PRODUKTÓW POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO

SEKCJA I

▼M10 —————

▼M6

ROZDZIAŁ IV

PRODUKTY RYBOŁÓWSTWA

Świadectwo zdrowia, o którym mowa w art. 6 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 853/2004, dla przywozu produktów rybołówstwa, jest zgodne ze wzorem ustanowionym w dodatku IV do niniejszego załącznika.

ROZDZIAŁ V

ŻYWE MAŁŻE

Świadectwo zdrowia, o którym mowa w art. 6 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 853/2004, dla przywozu żywych małży, jest zgodne ze wzorem ustanowionym w dodatku V do niniejszego załącznika.

▼M10 —————

▼M6

SEKCJA II

WZÓR DOKUMENTU PODPISYWANEGO PRZEZ KAPITANA

Wzór dokumentu podpisywanego przez kapitana, który może zastąpić dokument wymagany na podstawie art. 14 rozporządzenia (WE) nr 854/2004, w przypadku gdy mrożone produkty rybołówstwa przywożone są bezpośrednio ze statku zamrażalni, zgodnie z art. 15 ust. 3 tego rozporządzenia, jest zgodny ze wzorem dokumentu określonym w dodatku VII do tego załącznika.

▼M10 —————

▼M7









Dodatek IV do załącznika VI

Wzór świadectwa zdrowia dla przywozu produktów rybołówstwa przeznaczonych do spożycia przez ludzi

►(1) C2

▼M4









Dodatek V do załącznika VI

CZĘŚĆ A

WZÓR ŚWIADECTWA ZDROWIA DLA PRZYWOZU ŻYWYCH MAŁŻY, SZKARŁUPNI, OSŁONIC I ŚLIMAKÓW MORSKICH PRZEZNACZONYCH DO SPOŻYCIA PRZEZ LUDZI

▼M1

CZĘŚĆ B

DODATKOWY WZRÓR POŚWIADCZENIA ZDROWOTNOŚCI DLA PRZETWORZONYCH MAŁŻY NALEŻĄCYCH DO GATUNKÓW ACANTHOCARDIA TUBERCULATUM

Urzędowy inspektor poświadcza niniejszym, że przetworzone małże należące do gatunków Acanthocardia tuberculatum, poświadczone w zaświadczeniu zdrowotnym nr ref …

1. zostały wyłowione na obszarach produkcji wyraźnie określonych, monitorowanych i objętych zezwoleniem przez właściwe organy dla celów decyzji Komisji 2006/766/WE rev. 7] ( 9 ), gdzie poziom PSP w jadalnych częściach małży jest niższy niż 300 μg na 100g;

2. zostały przetransportowane w kontenerach lub pojazdach zapieczętowanych przez właściwe organy, bezpośrednio do zakładu: … … (nazwa i numer urzędowego zatwierdzenia zakładu, posiadającego specjalne zezwolenie właściwego organu na przeprowadzanie obróbki małży);

3. w czasie transportu do tego zakładu towarzyszył im dokument wydany przez właściwy organ, zezwalający na transport, poświadczający rodzaj i ilość produktu, obszar z którego on pochodzi oraz zakład docelowy;

4. były poddane obróbce cieplnej zgodnie z Załącznikiem do decyzji 96/77/WE;

5. nie zawierają PSP na poziomie wykrywanym metodą próby biologicznej, co powinno być poświadczone w załączonym(-ych) sprawozdaniu(-ach) analitycznym(-ych) z badań przeprowadzanych na każdej partii będącej częścią wysyłki objętej niniejszym poświadczeniem.

Urzędowy inspektor poświadcza niniejszym, że właściwe organy dokonały weryfikacji tego, że „samokontrole zdrowotne” przeprowadzane w zakładzie, o którym mowa w pkt 2, mają szczególne zastosowanie do obróbki cieplnej, o której mowa w pkt 4.

Niżej podpisany urzędowy inspektor oświadcza niniejszym, że zna przepisy decyzji 96/77/WE i że załączone sprawozdanie(-a) analityczne odpowiada(-ją) badaniom przeprowadzonym po przetworzeniu produktu.







Urzędowy inspektor Nazwisko (drukowanymi literami): Data: Pieczęć: Uprawnienia i tytuł: Podpis:

▼M10 —————

▼M6









Dodatek VII do załącznika VI

WZÓR DOKUMENTU PODPISYWANEGO PRZEZ KAPITANA, KTÓRY TOWARZYSZY PRZYWOZOWI, W PRZYPADKU GDY MROŻONE PRODUKTY RYBOŁÓWSTWA PRZYWOŻONE SĄ BEZPOŚREDNIO DO UNII EUROPEJSKIEJ ZE STATKU ZAMRAŻALNI

▼M1









ZAŁĄCZNIK VIa

METODY BADANIA SUROWEGO MLEKA ORAZ MLEKA PODDANEGO OBRÓBCE TECHNICZNEJ

ROZDZIAŁ I

OKREŚLANIE LICZBY BAKTERII I LICZBY KOMÓREK SOMATYCZNYCH

1. Przy sprawdzaniu według kryteriów określonych w sekcji IX rozdział I część III załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 następujące normy mają zastosowanie jako metody referencyjne: a) EN/ISO 4833 dla liczby bakterii przy 30 oC; b) ISO 13366-1 dla liczby komórek somatycznych.

2. Dopuszczalne jest stosowanie alternatywnych metod analitycznych: a) dla liczby bakterii w temp. 30 oC, w przypadku gdy metody są potwierdzone metodą referencyjną, o której mowa w pkt 1 lit. a), zgodnie z protokołem ustanowionym w normie EN/ISO 16140 lub innym podobnym protokołem o zasięgu międzynarodowym. W szczególności, zgodnie z normą ISO 21187, określa się stosunek przeliczeniowy między metodą alternatywną a metodą referencyjną, o której mowa w pkt 1 lit. a). b) dla liczby komórek somatycznych, w przypadku gdy metody są potwierdzone metodą referencyjną, o której mowa w pkt 1 lit.b), zgodnie z protokołem ustanowionym w normie ISO 8196 oraz gdy stosuje się metody zgodnie z normą ISO 13366-2 lub innym podobnym protokołem o zasięgu międzynarodowym.

ROZDZIAŁ II

OKREŚLANIE AKTYWNOŚCI FOSFATAZY ALKALICZNEJ

1. Przy określaniu aktywności fosfatazy alkalicznej jako metodę referencyjną należy stosować normę ISO 11816-1.

2. Aktywność fosfatazy alkalicznej wyraża się w milijednostkach aktywności enzymu na 1 litr (mU/l). Jednostka fosfatazy alkalicznej to ilość enzymu fosfatazy alkalicznej, który przyspiesza przemianę 1 mikromola substratu na minutę.

3. Wynik badania fosfatazy alkalicznej uważa się za negatywny, jeżeli zmierzona aktywność w mleku krowim jest nie wyższa niż 350 mU/l.

4. Stosowanie alternatywnych metod analitycznych jest dopuszczalne, w przypadku gdy metody są potwierdzone metodą referencyjną, o której mowa w pkt 1, zgodnie z protokołami o zasięgu międzynarodowym.

▼M2









ZAŁĄCZNIK VI b

WYMOGI STOSOWANE DO URZĘDOWYCH KONTROLI W ZAKRESIE BADANIA MIĘSA

1. Do celów niniejszego załącznika stosuje się następujące definicje: a) „kontrolowane warunki przetrzymywania zwierząt oraz zintegrowane systemy produkcyjne” oznacza rodzaj utrzymywania zwierząt, gdzie zwierzęta trzymane są w warunkach odpowiadających kryteriom ustalonym w dodatku; b) „młode bydło” oznacza bydło dowolnej płci w wieku nieprzekraczającym 8 miesięcy; c) „młode owce” oznacza owce dowolnej płci, nieposiadające żadnego wykształconego stałego siekacza i w wieku nieprzekraczającym 12 miesięcy; d) „młode kozy” oznacza kozy dowolnej płci w wieku nieprzekraczającym 6 miesięcy; e) „stado” oznacza zwierzę lub grupę zwierząt trzymanych w gospodarstwie stanowiącym jednostkę epidemiologiczną; jeżeli w gospodarstwie znajduje się więcej niż jedno stado, każde z nich tworzy oddzielną jednostkę epidemiologiczną; f) „gospodarstwo” oznacza dowolny zakład, budowlę, a w przypadku gospodarstwa na otwartym powietrzu, każde miejsce na terytorium tego samego państwa członkowskiego, w którym zwierzęta są trzymane lub oporządzane; g) „zakład nie zajmujący się w sposób ciągły ubojem albo obróbką dziczyzny” oznacza rzeźnię albo zakład obróbki dziczyzny wyznaczony przez właściwy organ na podstawie analizy ryzyka, w którym w szczególności ubój zwierząt lub obróbka dziczyzny nie są przeprowadzane ani w czasie całego dnia pracy, ani w kolejnych dniach roboczych w tygodniu.

2. Badanie poubojowe w zakładach nieprowadzących w sposób ciągły uboju zwierząt lub obróbki dziczyzny. a) Zgodnie z sekcją III rozdział II pkt 2 lit. b) załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004 właściwy organ może zdecydować, że urzędowy lekarz weterynarii nie musi być obecny podczas całego badania poubojowego, pod warunkiem że zostały spełnione następujące warunki: i) dany zakład jest zakładem, który nie prowadzi w sposób ciągły uboju zwierząt lub obróbki dziczyzny oraz posiada wystarczające wyposażenie do składowania mięsa wykazującego nieprawidłowości do czasu przeprowadzenia ostatecznego badania poubojowego przez urzędowego lekarza weterynarii; ii) badanie poubojowe przeprowadza urzędowy pracownik pomocniczy; iii) urzędowy lekarz weterynarii jest obecny w zakładzie przynajmniej raz dziennie w trakcie dokonywania czynności związanych z ubojem lub po ich zakończeniu; iv) właściwy organ wdrożył procedurę regularnej oceny działania urzędowych pracowników pomocniczych w tych zakładach, łącznie z: — monitorowaniem działań indywidualnych, — sprawdzeniem dokumentacji w odniesieniu do wyników badania oraz porównanie ich z odpowiednimi tuszami, — kontrolą tusz w pomieszczeniach magazynowych. b) Analiza ryzyka przeprowadzana przez właściwy organ, o której mowa w pkt 1 lit. g) w celu określenia zakładów, które mogą korzystać z odstępstw wymienionych w pkt 2 lit. a) uwzględnia przynajmniej następujące elementy: i) liczbę zwierząt poddanych ubojowi lub obróbce w ciągu godziny lub dnia; ii) gatunki i klasy zwierząt poddanych ubojowi lub obróbce; iii) wydajność zakładu; iv) historyczne dane z przeprowadzonego uboju lub obróbki; v) efektywność wszystkich środków dodatkowych w łańcuchu żywnościowym zapewniających, że zwierzęta poddane ubojowi gwarantują bezpieczeństwo żywności; vi) efektywność stosowanego systemu opartego na HACCP; vii) dokumentację audytu; viii) historyczną dokumentację prowadzoną przez właściwy organ dotyczącą badań przedubojowych i poubojowych.

3. Wymogi dla badania mięsa opartego na ryzyku bez nacinań. ▼M8 ————— ▼M2 b) W drodze odstępstwa od szczególnych wymogów przewidzianych w rozdziale I i II sekcji IV załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004, procedury badania poubojowego młodego bydła, owiec i kóz mogą zostać uproszczone do oględzin z ograniczonym badaniem dotykowym, jeżeli spełnione są następujące warunki: i) podmiot działający na rynku spożywczym zapewni, że zwierzęta trzymane są w kontrolowanych warunkach oraz zintegrowanych systemach produkcyjnych, jak określono w dodatku do niniejszego załącznika; ii) podmiot działający na rynku spożywczym zapewni, że młode bydło jest utrzymywane w stadzie uznanym za urzędowo wolne od gruźlicy bydła; iii) podmiot działający na rynku spożywczym nie korzysta z okresów przejściowych w odniesieniu do informacji dotyczących łańcucha żywnościowego, jak określono w art. 8 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2076/2005; iv) właściwy organ wdraża lub zarządza wdrożenie regularnego monitoringu serologicznego i/lub mikrobiologicznego określonej liczby zwierząt w oparciu o analizę ryzyka zagrożenia bezpieczeństwa żywności występującego u żywych zwierząt i odpowiednio na poziomie gospodarstwa; v) badanie poubojowe młodego bydła obejmuje w każdym przypadku badanie dotykowe pozagardłowych, oskrzelowych i śródpiersiowych węzłów chłonnych. c) W przypadku wykrycia jakichkolwiek nieprawidłowości, tusze i podroby są przedmiotem kompletnego badania poubojowego, jak przewidziano w rozdziale I i II sekcji IV załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004. Jednakże właściwy organ, na podstawie analizy ryzyka, może zdecydować, że mięso z pewnymi niewielkimi nieprawidłowościami określonymi przez właściwy organ, które nie stanowią zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt, nie musi być przedmiotem kompletnych badań poubojowych. d) Młode bydło, owce i kozy oraz odsadzone od maciory prosięta, które nie zostają bezpośrednio przemieszczone z gospodarstwa do rzeźni, przed ich wysyłką do rzeźni mogą zostać przemieszczone do innego gospodarstwa (w celu utrzymywania lub tuczenia). W takich przypadkach: i) ustalone miejsca gromadzenia zwierząt mogą być wykorzystywane w odniesieniu do młodego bydła, owiec i kóz pomiędzy gospodarstwem pochodzenia a gospodarstwem służącym do chowu lub tuczenia oraz pomiędzy tymi gospodarstwami a rzeźnią; ii) w odniesieniu do pojedynczego zwierzęcia lub partii zwierząt należy zapewnić możliwość prześledzenia ich przemieszczania.

4. Dodatkowe wymogi dotyczące badania poubojowego zwierząt jednokopytnych. a) Świeże mięso zwierząt jednokopytnych utrzymywanych w krajach, w których występuje nosacizna zgodnie z art. 2.5.8.2. Kodeksu zdrowia zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt, nie jest wprowadzane do obrotu, chyba że mięso to pozyskano ze zwierząt jednokopytnych przebadanych w kierunku nosacizny zgodnie z lit. D rozdziału IX sekcji IV załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004. b) Świeże mięso zwierząt jednokopytnych, u których stwierdzono nosaciznę, należy uznać za niezdatne do spożycia przez ludzi zgodnie z lit. D rozdziału IX sekcji IV załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004.









Dodatek do załącznika VI b

Dla celów niniejszego załącznika termin „kontrolowane warunki przetrzymywania oraz zintegrowane systemy produkcyjne” oznacza, że podmiot działający na rynku spożywczym spełnia poniższe kryteria:

a) wszystkie pasze pochodzą z zakładu produkującego pasze zgodnie z wymogami określonymi w art. 4 i 5 rozporządzenia (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady ( 10 ); jeżeli pasze objętościowe lub zboża są podawane zwierzętom jako pasza, są one poddawane odpowiedniej obróbce i, jeżeli to możliwe, suszone i/lub granulowane;

b) w miarę możliwości stosuje się system polegający na wprowadzaniu/likwidowaniu stada w całości bez dodawania pojedynczych sztuk zwierząt. Jeżeli zwierzęta zostają wprowadzone do stada, zostają odizolowane na czas wymagany przez służby weterynaryjne w celu zapobieżenia zarażeniu chorobą;

c) żadne ze zwierząt nie ma dostępu do wyposażenia znajdującego się na zewnątrz, chyba że przedsiębiorca sektora spożywczego w drodze analizy ryzyka oraz przy aprobacie właściwego organu wykaże, że przedział czasowy, wyposażenie oraz okoliczności dostępu na zewnątrz nie stwarzają ryzyka zarażenia stada chorobą;

d) dostępne są szczegółowe informacje dotyczące zwierząt obejmujące okres od urodzenia do uboju oraz warunków zarządzania, jak określono w sekcji III załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004;

e) jeżeli zwierzęta trzymane są na ściółce, obecności choroby lub zarażeniu nią zapobiega się poprzez właściwe postępowanie z materiałem, z którego ściółka jest wykonana;

f) personel gospodarstwa przestrzega ogólnych warunków higieny ustalonych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 852/2004;

g) stosuje się procedury kontrolujące dostęp do pomieszczeń, w których trzymane są zwierzęta;

h) gospodarstwo nie posiada urządzeń przeznaczonych dla turystów lub kempingu, chyba że podmiot działający na rynku spożywczym w drodze analizy ryzyka i przy aprobacie właściwego organu wykaże, że urządzenia te oddzielone są od jednostek utrzymywania zwierząt oraz że bezpośredni i pośredni kontakt pomiędzy ludźmi a zwierzętami jest niemożliwy;

i) zwierzęta nie mają dostępu do wysypisk śmieci oraz odpadów gospodarstwa domowego;

j) stosuje się system zarządzania szkodnikami oraz plan kontroli;

k) nie stosuje się pasz kiszonych, chyba że podmiot działający na rynku spożywczym w drodze analizy ryzyka i przy akceptacji właściwego organu wykaże, że pasze te nie mogą stanowić żadnego zagrożenia dla zwierząt;

l) substancje płynne i osad z oczyszczalni ścieków nie są wypuszczane na obszary dostępne dla zwierząt ani stosowane jako nawóz gruntów przeznaczonych pod uprawę zbóż wykorzystywanych jako pasza dla zwierząt, chyba że są odpowiednio przetwarzane i uzyska to akceptację właściwego organu.

▼B









ZAŁĄCZNIK VII

ZMIANY W ROZPORZĄDZENIU (WE) NR 853/2004

W załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 wprowadza się następujące zmiany:

1) w sekcji I część B załącznika II wprowadza się następujące zmiany: a) w pkt 6 drugi akapit otrzymuje następujące brzmienie: „BE, CZ, DK, DE, EE, GR, ES, FR, IE, IT, CY, LV, LT, LU, HU, MT, NL, AT, PL, PT, SI, SK, FI, SE i UK.”; b) punkt 8 otrzymuje następujące brzmienie: „8. W przypadku nanoszenia znaku w zakładzie na terytorium Wspólnoty, znak ten musi być w kształcie owalnym oraz musi zawierać skrót CE, EC, EF, EG, EK, EY, ES, EÜ, EK, EB lub WE.”;

2) w załączniku III wprowadza się następujące zmiany: a) sekcja I rozdział IV pkt 8 otrzymuje następujące brzmienie: „8. Tuszę i inne części ciała przeznaczone do spożycia przez ludzi trzeba poddać całkowitemu oskórowaniu, z wyjątkiem świń, głów owiec, kóz i cieląt oraz kończyn poniżej stawu nadgarstkowego i skokowego bydła, owiec i kóz. Z głowami i kończynami poniżej stawu nadgarstkowego i skokowego należy obchodzić się w sposób uniemożliwiający zanieczyszczenie.”; b) w sekcji II dodaje się rozdział VII w następującym brzmieniu: „ROZDZIAŁ VII: ŚRODKI ZATRZYMUJĄCE WODĘ Przedsiębiorstwa sektora spożywczego zapewniają, że mięso drobiowe, które poddano działaniu zmierzającemu w szczególności do zatrzymania wody, nie jest wprowadzane do obrotu jako świeże mięso, ale jako przetwory mięsne lub jest wykorzystywane w celu produkcji produktów przetworzonych.”; c) sekcja VIII rozdział V część E pkt 1 otrzymuje następujące brzmienie: „1. Produkty rybołówstwa otrzymane z ryb trujących pochodzących z następujących rodzin nie mogą być wprowadzane do obrotu: Tetraodontidae, Molidae, Diodontidae oraz Canthigasteridae. Świeże, przygotowane i przetworzone produkty rybołówstwa z rodziny Gempylidae, w szczególności Ruvettus pretiosus oraz Lepidocybium flavobrunneum, mogą być wprowadzane do obrotu wyłącznie w formie opakowań jednostkowych/zbiorczych i muszą być odpowiednio oznakowane w celu zapewnienia konsumentom informacji na temat metod ich przygotowania/gotowania oraz ryzyka związanego z obecnością substancji wywierających szkodliwy wpływ na przewód pokarmowy. Oprócz nazwy zwyczajowej na etykiecie należy zamieścić nazwę naukową.”; d) w sekcji IX wprowadza się następujące zmiany: i) rozdział I część II B pkt 1 lit. e) otrzymuje następujące brzmienie: „e) stosowano jedynie płyny do kąpieli strzyków lub spryskiwacze zatwierdzone lub zarejestrowane zgodnie z procedurami określonymi w dyrektywie 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych ( 11 ).” ii) rozdział II część II pkt 1 otrzymuje następujące brzmienie: „1. W przypadku poddawania surowego mleka lub przetworów mlecznych obróbce cieplnej przedsiębiorstwa sektora spożywczego muszą zagwarantować, że spełnia ona wymogi określone w rozdziale XI załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 852/2004. Przedsiębiorstwa te w szczególności gwarantują zgodność z wymienionymi specyfikacjami podczas wykorzystywania następujących procesów: a) pasteryzację przeprowadza się za pomocą obróbki polegającej na stosowaniu: i) wysokiej temperatury w krótkim przedziale czasowym (co najmniej 72 oC przez 15 sekund); ii) niskiej temperatury w długim przedziale czasowym (co najmniej 63 oC przez 30 minut); lub iii) innej kombinacji warunków czasowych i termicznych w celu uzyskania równoważnego rezultatu, tak aby bezpośrednio po takiej obróbce produkty wykazywały, w stosownych przypadkach, ujemną reakcję w badaniu na obecność fosfatazy alkalicznej.”; b) obróbkę poprzez ultrawysoką temperaturę przeprowadza się za pomocą obróbki: i) obejmującej ciągły przepływ ciepła o wysokiej temperaturze w krótkim przedziale czasowym (nie mniej niż 135 oC w połączeniu z odpowiednim czasem utrzymywania się), tak aby w produkcie, który został poddany obróbce i jest przechowywany w zamkniętym aseptycznym pojemniku w temperaturze otoczenia, nie występowały zdolne do przeżycia mikroorganizmy lub przetrwalniki zdolne do wzrostu; oraz ii) wystarczającej do zapewnienia, że produkty zachowują stabilność mikrobiologiczną po inkubacji przez 15 dni w temperaturze 30 oC w zamkniętych pojemnikach lub przez 7 dni w temperaturze 55 oC w zamkniętych pojemnikach lub po zastosowaniu innej metody wykazującej, że przeprowadzono odpowiednią obróbkę cieplną.”; e) w sekcji X w rozdziale II wprowadza się następujące zmiany: i) część III pkt 5 otrzymuje następujące brzmienie: „5. Po wybiciu każda cząstka płynnej masy jajecznej musi zostać jak najszybciej poddana przetworzeniu w celu wyeliminowania zagrożeń mikrobiologicznych lub zmniejszenia ich do dopuszczalnego poziomu. Partia, która nie została wystarczająco przetworzona, może zostać niezwłocznie poddana ponownemu przetworzeniu w tym samym zakładzie, jeżeli w wyniku tego procesu staje się ona zdatna do spożycia przez ludzi. W przypadku uznania partii za niezdatną do spożycia przez ludzi należy ją poddać denaturacji dla zapewnienia, że nie zostanie wykorzystana w celu spożycia przez ludzi.”; ii) część V pkt 2 otrzymuje następujące brzmienie: „2. W przypadku płynnej masy jajecznej etykieta określona w pkt 1 musi także zawierać wyrażenie: ‘niepasteryzowana płynna masa jajeczna – do obróbki w miejscu przeznaczenia’ oraz musi wskazywać datę i godzinę wybicia.”; f) w sekcji XIV dodaje się rozdział V w następującym brzmieniu: „ROZDZIAŁ V: ZNAKOWANIE Jednostkowe i zbiorcze opakowania żelatyny muszą zawierać wyrażenie: ‘żelatyna zdatna do spożycia przez ludzi’ i muszą wskazywać datę wyprodukowania.”.









ZAŁĄCZNIK VIII

ZMIANY W ROZPORZĄDZENIU (WE) NR 854/2004

W załącznikach I, II i III do rozporządzenia (WE) nr 854/2004 wprowadza się następujące zmiany:

1) w załączniku I, sekcja I rozdział III pkt 3 wprowadza się następujące zmiany: a) w lit. a) akapit drugi otrzymuje następujące brzmienie: „BE, CZ, DK, DE, EE, GR, ES, FR, IE, IT, CY, LV, LT, LU, HU, MT, NL, AT, PL, PT, SI, SK, FI, SE i UK.”; b) litera c) otrzymuje następujące brzmienie: „c) w przypadku nanoszenia znaku w ubojni na terytorium Wspólnoty, znak ten musi i zawierać skrót CE, EC, EF, EG, EK, EY, ES, EÜ, EK, EB lub WE.”;

2) w rozdziale II część A załącznika II pkt 4 i 5 otrzymują następujące brzmienie: „4. Właściwy organ może zaliczyć do klasy B obszary, z których żywe małże można odławiać i wprowadzać do obrotu z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi tylko po obróbce w zakładach oczyszczania lub umieszczeniu w strefie sanitarnej, tak aby spełniały normy zdrowotne określone w pkt 3. Limit 4 600 E. Coli na 100 g mięsa i płynu międzyskorupowego w przypadku żywych małży z tych obszarów nie może być przekroczony. Metodą odniesienia dla tego badania jest badanie metodą najbardziej prawdopodobnej liczby (NPL) w pięciu probówkach w trzykrotnym rozcieńczeniu, określone w normie ISO 16649-3. Można stosować metody alternatywne, jeżeli są one poddane walidacji w stosunku do metody odniesienia zgodnie z kryteriami zawartymi w normie EN/ISO 16140. 5. Właściwy organ może zaliczyć do klasy C obszary, z których żywe małże można odławiać i wprowadzać do obrotu z przeznaczeniem do spożycia przez ludzi tylko po obróbce w zakładach oczyszczania lub umieszczeniu w strefie sanitarnej, tak aby spełniały normy zdrowotne określone w pkt 3. Limit 46 000 E. Coli na 100 g mięsa i płynu międzyskorupowego w przypadku żywych małży z tych obszarów nie może być przekroczony. Metodą odniesienia dla tego badania jest badanie metodą najbardziej prawdopodobnej liczby (NPL) w pięciu probówkach w trzykrotnym rozcieńczeniu, określone w normie ISO 16649-3. Można stosować metody alternatywne, jeżeli są one poddane walidacji w stosunku do metody odniesienia zgodnie z kryteriami zawartymi w normie EN/ISO 16140.”;

3) załącznik III rozdział II część G pkt 1 otrzymuje następujące brzmienie: „1. Produkty rybołówstwa otrzymane z ryb trujących pochodzących z następujących rodzin nie mogą być wprowadzane do obrotu: Tetraodontidae, Molidae, Diodontidae oraz Canthigasteridae. Świeże, przygotowane i przetworzone produkty rybołówstwa z rodziny Gempylidae, w szczególności Ruvettus pretiosus oraz Lepidocybium flavobrunneum, mogą być wprowadzane do obrotu wyłącznie w formie opakowań jednostkowych/zbiorczych i muszą być odpowiednio oznakowane w celu zapewnienia konsumentom informacji na temat metod ich przygotowania/gotowania oraz ryzyka związanego z obecnością substancji wywierających szkodliwy wpływ na przewód pokarmowy. Oprócz nazwy zwyczajowej na etykiecie należy zamieścić nazwę naukową.”.