01997A0716(01) — PL — 01.09.2021 — 003.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmieniona przez:









▼B

EUROŚRÓDZIEMNOMORSKI PRZEJŚCIOWY UKŁAD STOWARZYSZENIOWY

w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą Europejską z jednej strony a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy z drugiej strony







WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, zwana dalej „Wspólnotą”, z jednej strony, oraz ORGANIZACJA WYZWOLENIA PALESTYNY (OWP) NA RZECZ AUTONOMII PALESTYŃSKIEJ ZACHODNIEGO BRZEGU I STREFY GAZY, zwana dalej „Autonomią Palestyńską”, z drugiej strony, UWZGLĘDNIAJĄC znaczenie więzi istniejących między Wspólnotą a narodem palestyńskim Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, a także wspólnie uznawane wartości, UWZGLĘDNIAJĄC, że Wspólnota i OWP pragną zacieśnić te więzi i ustanowić trwałe stosunki opierające się na partnerstwie i wzajemności, UWZGLĘDNIAJĄC znaczenie, jakie Strony przywiązują do przestrzegania zasad Karty Narodów Zjednoczonych, w szczególności do przestrzegania praw człowieka, zasad demokratycznych oraz swobód politycznych i gospodarczych, które stanowią fundament ich stosunków, PRAGNĄC umocnienia stosunków między Wspólnotą Europejską a Bliskim Wschodem oraz regionalnej integracji gospodarczej krajów Środkowego Wschodu jako celu, który ma być osiągnięty, jak tylko warunki na to pozwolą, UWZGLĘDNIAJĄC istniejące między Stronami różnice w rozwoju gospodarczym i społecznym oraz potrzebę wzmocnienia obecnych wysiłków we wspieraniu gospodarczego i społecznego rozwoju w Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, PRAGNĄC ustanowić współpracę popartą regularnym dialogiem w sprawach gospodarczych, kulturalnych, naukowych i edukacyjnych mającą na celu poprawę wzajemnej wiedzy i zrozumienia, UWZGLĘDNIAJĄC zobowiązanie Stron do wolnego handlu, w szczególności do przestrzegania postanowień Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 roku, PRAGNĄC wzmocnienia istniejących między Stronami autonomicznych zasad wymiany handlowej oraz prowadzenia ich na zasadach umownych i wzajemności, PRZEKONANI o potrzebie wspierania tworzenia nowego klimatu dla stosunków gospodarczych w celu poprawy warunków dla przepływu inwestycji, UWZGLĘDNIAJĄC prawa i obowiązki Stron wynikające z umów międzynarodowych, których są stronami, PRZEKONANI, że pełen udział Autonomii Palestyńskiej w Eurośródziemnomorskim Partnerstwie ustanowionym na konferencji w Barcelonie jest ważnym krokiem w normalizacji stosunków między Stronami, który na obecnym etapie powinien, na tymczasowych podstawach, znaleźć odzwierciedlenie w Układzie, ŚWIADOMI politycznego znaczenia wyborów w Palestynie dnia 20 stycznia 1996 roku dla procesu prowadzącego do stałego porozumienia opartego na rezolucjach 242 i 338 Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, UZNAJĄC, że niniejszy Układ powinien zostać, tak szybko jak tylko warunki na to pozwolą, zastąpiony Eurośródziemnomorskim układem stowarzyszeniowym, UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:







Artykuł 1

1. Niniejszym ustanawia się Przejściowy układ stowarzyszeniowy w sprawie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą a Autonomią Palestyńską.

2. Niniejszy Układ ma na celu: — zapewnienie odpowiednich ram dla wszechstronnego dialogu, umożliwiającego rozwój bliskich stosunków między Stronami, — ustalenie warunków sprzyjających stopniowej liberalizacji wymiany handlowej, — sprzyjanie rozwojowi zrównoważonych stosunków gospodarczych i społecznych między Stronami na drodze dialogu i współpracy, — uczestnictwo w rozwoju społecznym i gospodarczym Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, — popieranie współpracy regionalnej w celu wzmocnienia pokojowego współistnienia oraz stabilności politycznej i gospodarczej, — promowanie współpracy w innych obszarach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania.

Artykuł 2

Stosunki między Stronami, jak również wszystkie postanowienia niniejszego Układu, opierają się na przestrzeganiu zasad demokratycznych i podstawowych praw człowieka, określonych w powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, które wywierają wpływ na ich politykę wewnętrzną i międzynarodową oraz stanowią istotny element niniejszego Układu.







TYTUŁ I

SWOBODNY PRZEPŁYW TOWARÓW







ZASADY PODSTAWOWE

Artykuł 3

Wspólnota i władze Palestyny ustanawiają stopniowo strefę wolnego handlu w okresie przejściowym niewykraczającym poza datę 31 grudnia 2001 roku, zgodnie z zasadami wyrażonymi w niniejszym tytule i zgodnie z postanowieniami Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z roku 1994 oraz innych porozumień wielostronnych w sprawie handlu towarami, załączonych do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO), zwanego dalej „GATT”.







ROZDZIAŁ 1

PRODUKTY PRZEMYSŁOWE

Artykuł 4

▼M3

Postanowienia niniejszego rozdziału mają zastosowanie do produktów pochodzących z Unii Europejskiej oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, innych niż produkty wymienione w rozdziałach 1 do 24 Nomenklatury scalonej (CN) i taryfy celnej Autonomii Palestyńskiej oraz innych niż produkty wymienione w załączniku 1 pkt 1 ppkt (ii) do Porozumienia w sprawie rolnictwa GATT. Niniejszy rozdział stosuje się jednak nadal do chemicznie czystej laktozy objętej kodem CN 1702 11 00 oraz glukozy i syropu glukozowego, zawierających w stanie suchym 99 % lub więcej masy glukozy objętych kodami CN ex 1702 30 50 oraz ex 1702 30 90 .

▼B

Artykuł 5

W wymianie handlowej między Wspólnotą a Zachodnim Brzegiem i Strefą Gazy nie wprowadza się żadnych nowych ceł przywozowych ani opłat o równoważnym skutku.

Artykuł 6

Produkty pochodzące z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy są w przywozie do Wspólnoty zwolnione z ceł i opłat o skutku równoważnym oraz nie stosuje się wobec nich ograniczeń ilościowych i środków o równoważnym skutku.

Artykuł 7

1. Postanowienia niniejszego rozdziału nie wyłączają możliwości zachowania przez Wspólnotę składnika rolnego w odniesieniu do towarów pochodzących z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy i wymienionych w załączniku 1.

Postanowienia rozdziału 2 znajdujące zastosowanie do produktów rolnych stosuje się do składnika rolnego mutatis mutandis.

2. Dla pochodzących ze Wspólnoty produktów wymienionych w załączniku 2 Autonomia Palestyńska może zachować, na czas obowiązywania niniejszego Układu, należności celne przywozowe oraz opłaty o skutku równoważnym nie większe niż te, które obowiązywały w dniu 1 lipca 1996 roku.

3. Wspólny Komitet ustanowiony na mocy art. 63 może zadecydować o dalszych ustępstwach, jakie Strony przyznają sobie w drodze wzajemnych ustaleń.

Artykuł 8

1. Cła i opłaty o skutku równoważnym stosowane w przywozie do Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy produktów pochodzących ze Wspólnoty, innych niż wymienione w załącznikach 2 i 3, zostają zniesione z chwilą wejścia w życie niniejszego Układu.

2. Od dnia wejścia w życie niniejszego Układu Autonomia Palestyńska może nałożyć na produkty pochodzące ze Wspólnoty, wymienione w załączniku 3, przywożone do Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, opłaty skarbowe nieprzekraczające 25 % ich wartości. Opłaty te będą stopniowo znoszone zgodnie z następującym harmonogramem: rok od dnia wejścia w życie niniejszego Układu – każda opłata zostaje zredukowana do 90 % stawki podstawowej; dwa lata od dnia wejścia w życie niniejszego Układu – każda opłata zostaje zredukowana do 80 % stawki podstawowej; trzy lata od dnia wejścia w życie niniejszego Układu – każda opłata zostaje zredukowana do 70 % stawki podstawowej; cztery lata od dnia wejścia w życie niniejszego Układu – każda opłata zostaje zredukowana do 60 % stawki podstawowej; pięć lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu – zostają zniesione pozostałe opłaty.

3. W przypadku poważnych trudności w odniesieniu do danego produktu harmonogram określony w ustępie 2 może zostać zmieniony za wspólnym porozumieniem przez Wspólny Komitet, mając na uwadze, że stosowanie harmonogramu nie może być zawieszone ponad maksymalny okres przejściowy pięciu lat. Jeżeli Wspólny Komitet nie podjął decyzji w terminie 30 dni od złożenia wniosku o przegląd harmonogramu, Autonomia Palestyńska może tymczasowo zawiesić jego stosowanie na okres nieprzekraczający jednego roku.

4. Jeśli opłata zostaje zredukowana erga omnes , zredukowana opłata zastępuje opłatę podstawową, opisaną w ustępie 2, od dnia, w którym zastosowano obniżkę.

5. Autonomia Palestyńska powiadamia Wspólnotę o swoich podstawowych cłach i opłatach.

Artykuł 9

Postanowienia dotyczące znoszenia należności celnych przywozowych mają także zastosowanie do należności celnych o charakterze fiskalnym.

Artykuł 10

1. W drodze odstępstwa od postanowień artykułów 5 i 8 Autonomia Palestyńska może przyjąć wyjątkowe środki o ograniczonym okresie obowiązywania mające na celu wprowadzenie, podwyższenie lub przywrócenie należności celnych.

2. Środki takie mogą być stosowane jedynie w odniesieniu do nowo powstających gałęzi przemysłu lub niektórych sektorów w fazie restrukturyzacji, bądź też przeżywających poważne trudności, w szczególności, gdy trudności te powodują istotne problemy społeczne.

3. Należności celne przywozowe stosowane w Zachodnim Brzegu i Strefie Gazy dotyczące produktów pochodzących ze Wspólnoty, które są wprowadzone przez takie środki, nie mogą przekraczać 25 % ich wartości i powinny zachować margines preferencji w odniesieniu do produktów pochodzących ze Wspólnoty. Całkowita wartość przywozu produktów podlegających takim środkom nie może przekraczać 15 % całkowitego przywozu produktów przemysłowych pochodzących ze Wspólnoty w trakcie ostatniego roku, dla którego dostępne są dane statystyczne.

4. Środki takie stosuje się nie dłużej niż pięć lat, o ile Wspólny Komitet nie zezwoli na dłuższy okres.

5. Autonomia Palestyńska informuje Wspólny Komitet o każdym wyjątkowym środku, który zamierza przyjąć oraz, na wniosek Wspólnoty, przeprowadzane są konsultacje dotyczące tych środków i sektorów, w których omawiane środki znajdują zastosowanie, przed ich wprowadzeniem. Przy podejmowaniu takich środków Autonomia Palestyńska przedstawia Komitetowi harmonogram znoszenia ceł wprowadzonych na mocy niniejszego artykułu. Harmonogram przewiduje stopniowe znoszenie ceł w równych ratach rocznych, rozpoczynające się najpóźniej od końca drugiego roku po ich wprowadzeniu. Wspólny Komitet może podjąć decyzję w sprawie innego harmonogramu.







ROZDZIAŁ 2

▼M3

PRODUKTY ROLNE, PRZETWORZONE PRODUKTY ROLNE ORAZ RYBY I PRODUKTY RYBOŁÓWSTWA

▼B

Artykuł 11

▼M3

Postanowienia niniejszego rozdziału mają zastosowanie do produktów pochodzących z Unii Europejskiej oraz Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, wymienionych w rozdziałach 1 do 24 Nomenklatury scalonej (CN) i taryfy celnej Autonomii Palestyńskiej oraz wymienionych w załączniku 1 pkt 1 ppkt (ii) do Porozumienia w sprawie rolnictwa GATT, z wyłączeniem chemicznie czystej laktozy objętej kodem CN 1702 11 00 oraz glukozy i syropu glukozowego, zawierających w stanie suchym 99 % lub więcej masy glukozy, objętych kodami CN ex 1702 30 50 oraz ex 1702 30 90 , których bezcłowy dostęp do rynku został przyznany w ramach rozdziału 1.

▼B

Artykuł 12

▼M3

Unia Europejska i Autonomia Palestyńska wprowadzają stopniowo większą liberalizację wzajemnej wymiany handlowej produktów rolnych, przetworzonych produktów rolnych, ryb i produktów rybołówstwa, stanowiących przedmiot zainteresowania obu Stron.

▼B

Artykuł 13

▼M3

1. Produkty rolne, przetworzone produkty rolne oraz ryby i produkty rybołówstwa, pochodzące z Zachodniego Brzegu oraz Strefy Gazy, wymienione w protokole 1 w sprawie przywozu do Unii Europejskiej podlegają uzgodnieniom określonym w tym protokole.

2. Produkty rolne, przetworzone produkty rolne oraz ryby i produkty rybołówstwa, pochodzące z Unii Europejskiej, wymienione w protokole 2 w sprawie przywozu do Zachodniego Brzegu oraz Strefy Gazy podlegają uzgodnieniom określonym w tym protokole.

▼B

Artykuł 14

1. Od dnia 1 stycznia 1999 roku Wspólnota i Autonomia Palestyńska badają sytuację w celu ustalenia środków liberalizacyjnych, które mają być zastosowane przez Wspólnotę i Autonomię Palestyńską od dnia 1 stycznia 2000 roku zgodnie z celem wyrażonym w artykule 12.

2. Bez uszczerbku dla postanowień ustępu 1 oraz mając na uwadze strukturę handlu produktami rolnymi między Stronami oraz szczególną wrażliwość tych produktów, Wspólnota i Autonomia Palestyńska badają we Wspólnym Komitecie, produkt po produkcie, systematycznie i na zasadzie wzajemności, możliwość przyznania sobie nawzajem dalszych koncesji.







ROZDZIAŁ 3

WSPÓLNE POSTANOWIENIA

Artykuł 15

1. Żadne nowe ograniczenie ilościowe w przywozie ani środki o równoważnym skutku nie zostaną wprowadzone w wymianie handlowej między Wspólnotą a Zachodnim Brzegiem i Strefą Gazy.

2. Ograniczenia ilościowe i środki o równoważnym skutku stosowane w przywozie w wymianie handlowej między Wspólnotą a Zachodnim Brzegiem i Strefą Gazy zostają zniesione wraz z wejściem w życie niniejszego Układu.

3. Wspólnota i Autonomia Palestyńska nie stosują w wywozie między sobą ceł i opłat o skutku równoważnym ani ograniczeń ilościowych i środków o skutku równoważnym.

Artykuł 16

1. Produkty pochodzące z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy nie korzystają w przywozie do Wspólnoty z traktowania korzystniejszego od stosowanego przez Państwa Członkowskie między sobą.

2. Postanowienia niniejszego Układu stosuje się bez uszczerbku dla rozporządzenia Rady (EWG) nr 1911/91 z dnia 26 czerwca 1991 roku w sprawie stosowania przepisów prawa wspólnotowego w odniesieniu do Wysp Kanaryjskich.

Artykuł 17

1. W przypadku wprowadzenia szczególnych zasad będących wynikiem realizacji jej polityki rolnej lub zmiany istniejących zasad bądź też w przypadku zmiany lub poszerzenia postanowień wykonawczych dotyczących jej polityki rolnej zainteresowana Strona może zmienić, w odniesieniu do danych produktów, uzgodnienia wynikające z niniejszego Układu.

2. W tym przypadku zainteresowana Strona informuje Wspólny Komitet. Na wniosek drugiej Strony Wspólny Komitet zbiera się w celu odpowiedniego uwzględnienia interesów drugiej Strony.

3. W przypadku gdy Wspólnota lub Autonomia Palestyńska, stosując postanowienia ustępu 1, dokonuje zmiany uzgodnień przewidzianych w niniejszym Układzie dla produktów rolnych, przyznają w odniesieniu do przywozu towarów pochodzących z terytorium drugiej Strony ulgę porównywalną do przewidzianej w niniejszym Układzie.

4. Stosowanie niniejszego artykułu może stanowić przedmiot konsultacji we Wspólnym Komitecie.

Artykuł 18

1. Strony powstrzymują się od stosowania jakichkolwiek środków lub praktyk o wewnętrznym charakterze fiskalnym powodujących, bezpośrednio lub pośrednio, dyskryminację między produktami jednej Strony a podobnymi produktami pochodzącymi z terytorium drugiej Strony.

2. Produkty wywożone na terytorium jednej ze Stron nie mogą korzystać ze zwrotu wewnętrznych podatków pośrednich wyższego od kwoty opodatkowania pośredniego nałożonego na nie bezpośrednio lub pośrednio.

Artykuł 19

1. Niniejszy Układ nie wyklucza utrzymania lub ustanowienia unii celnych, stref wolnego handlu lub uzgodnień dotyczących handlu przygranicznego, o ile ich skutkiem nie jest zmiana uzgodnień handlowych przewidzianych w niniejszym Układzie.

2. Strony odbywają konsultacje w ramach Wspólnego Komitetu dotyczące uzgodnień ustanawiających unie celne lub strefy wolnego handlu oraz, gdy się o to zwrócono, wszystkich istotnych problemów związanych z ich odpowiednią polityką handlową wobec państw trzecich. W szczególności w kontekście przystąpienia jednego z państw trzecich do Wspólnoty konsultacje takie są przeprowadzane w celu zapewnienia uwzględnienia wspólnych interesów Stron.

Artykuł 20

Jeżeli jedna ze Stron stwierdzi istnienie praktyk dumpingowych w wymianie handlowej z drugą Stroną w rozumieniu artykułu VI GATT, może ona podjąć stosowne kroki przeciw tym praktykom zgodnie z Porozumieniem w sprawie stosowania artykułu VI GATT i zgodnie z odpowiednim ustawodawstwem wewnętrznym, na warunkach i zgodnie z procedurami ustanowionymi w artykule 23 niniejszego Układu.

Artykuł 21

W przypadku gdy zwiększenie przywozu danego produktu odbywa się w ilościach i na warunkach takich, że powoduje ono lub może powodować:

— poważną szkodę krajowym producentom podobnych lub bezpośrednio konkurencyjnych produktów na terytorium jednej ze Stron, lub

— poważne zakłócenia w jakimkolwiek sektorze gospodarki, lub

— trudności, które mogą przynieść poważne pogorszenie sytuacji gospodarczej w regionie,

zainteresowana Strona może podjąć właściwe środki na warunkach i zgodnie z procedurami ustanowionymi w artykule 23.

Artykuł 22

W przypadku gdy przestrzeganie postanowień artykułu 15 ustęp 3 prowadzi do:

i) powrotnego wywozu do państwa trzeciego produktu, w stosunku do którego Strona wywozu utrzymuje, w odniesieniu do danego produktu, wywozowe ograniczenia ilościowe, cła wywozowe lub środki, lub opłaty o skutku równoważnym; lub

ii) poważnych niedoborów lub zagrożenia wystąpienia niedoborów produktu ważnego dla Strony wywozu,

oraz w przypadku gdy sytuacje określone powyżej powodują lub mogą spowodować poważne trudności dla Strony wywozu, Strona ta może podjąć właściwe środki zgodnie z warunkami i procedurami ustanowionymi w artykule 23. Środki te są niedyskryminacyjne i zostają zniesione, jeżeli ustaną warunki uzasadniające ich utrzymywanie.

Artykuł 23

1. W przypadku gdy Wspólnota lub Autonomia Palestyńska poddaje przywóz produktów mogących powodować trudności, określone w artykule 21, procedurze administracyjnej, mającej na celu szybkie dostarczenie informacji na temat tendencji przepływów handlowych, informuje ona o tym drugą Stronę.

2. W przypadkach wymienionych w artykułach 20, 21 i 22 przed podjęciem przewidzianych tam środków lub w przypadkach, do których ma zastosowanie ustęp 3 litera d) niniejszego artykułu, dana Strona dostarcza jak najszybciej Wspólnemu Komitetowi wszelkie odpowiednie informacje potrzebne do dokładnego zbadania sytuacji w celu znalezienia rozwiązania możliwego do przyjęcia przez obie Strony.

Środki, które przynoszą najmniej zakłóceń w funkcjonowaniu Układu, powinny być wybrane w pierwszym rzędzie.

Wspólny Komitet jest bezzwłocznie informowany o środkach ochronnych, które stanowią przedmiot okresowych konsultacji, w szczególności w celu ich zniesienia, jeśli tylko okoliczności na to pozwolą.

3. W celu wykonania ustępu 2 stosuje się następujące postanowienia: a) w odniesieniu do artykułu 20 Strona wywozu powiadamiana jest o przypadku dumpingu, tak szybko, jak tylko organy Strony przywozu rozpoczną dochodzenie. Jeżeli praktyki dumpingowe trwają nadal w rozumieniu artykułu VI GATT lub jeżeli nie znaleziono żadnego innego satysfakcjonującego rozwiązania w ciągu trzydziestu dni od przedstawienia sprawy, Strona przywozu może przyjąć odpowiednie środki. b) W odniesieniu do artykułu 21 trudności wynikające z sytuacji określonej w tym artykule są kierowane do badania przez Wspólny Komitet, który może podjąć każdą decyzję niezbędną do usunięcia takich trudności. Jeżeli Wspólny Komitet lub Strona wywozu nie podjęły decyzji kładącej kres trudnościom lub jeżeli w ciągu trzydziestu dni od przedstawienia sprawy nie znaleziono żadnego zadowalającego rozwiązania, Strona przywozu może przyjąć odpowiednie środki w celu rozwiązania problemu. Podejmowane środki nie wykraczają poza to, co jest konieczne dla zaradzenia pojawiającym się trudnościom. c) W odniesieniu do artykułu 22 informacja o trudnościach wynikających z sytuacji określonej w tym artykule przekazywana jest w celu zbadania Wspólnemu Komitetowi. Komitet może podjąć każdą decyzję niezbędną, aby położyć kres trudnościom. Jeżeli nie podjął on takiej decyzji w ciągu trzydziestu dni od dnia przedstawienia mu sprawy, Strona wywozu może zastosować właściwe środki dotyczące wywozu danego produktu. d) W przypadku gdy nadzwyczajne okoliczności wymagające natychmiastowego działania powodują, że wstępne powiadomienie lub zbadanie jest niemożliwe, zainteresowana Strona, w zależności od przypadku, w sytuacjach określonych w artykułach 20, 21 i 22, może natychmiast zastosować środki ostrożności niezbędne, aby stawić czoło sytuacji i bezzwłocznie informuje o tym drugą Stronę.

▼M3

Artykuł 23a

Tymczasowe wycofanie preferencji

1. Strony uzgadniają, że współpraca i pomoc administracyjna są niezbędne do wdrażania i kontroli traktowania preferencyjnego przyznanego w niniejszym porozumieniu i podkreślają swoje zobowiązanie do zwalczania nieprawidłowości i nadużyć finansowych w sprawach celnych i związanych z cłami.

2. W przypadku gdy Strona stwierdziła na podstawie obiektywnych informacji brak współpracy/pomocy administracyjnej lub nieprawidłowości lub nadużycia finansowe, o których mowa w niniejszym porozumieniu, Strona ta może tymczasowo zawiesić stosowane traktowanie preferencyjne danego produktu lub produktów zgodnie z niniejszym artykułem.

3. Do celów niniejszego artykułu brak współpracy/pomocy administracyjnej oznacza między innymi: a) powtarzające się przypadki niedopełnienia obowiązku weryfikacji statusu pochodzenia danego produktu lub produktów; b) powtarzające się przypadki odmowy lub nieuzasadnionego opóźnienia w przeprowadzaniu późniejszych weryfikacji dowodów pochodzenia lub przekazywaniu ich wyników; c) powtarzające się przypadki odmowy lub nieuzasadnionego opóźnienia w wydawaniu zezwolenia na przeprowadzenie misji służących weryfikacji autentyczności dokumentów lub prawidłowości informacji mających znaczenie dla przyznania danego traktowania preferencyjnego.

4. Do celów niniejszego artykułu wykrycie nieprawidłowości lub nadużyć może mieć miejsce jeśli, między innymi, bez wystarczającego wyjaśnienia nastąpił gwałtowny wzrost wielkości przywozu towarów, przekraczający zwykłe możliwości produkcyjne i wywozowe drugiej Strony, powiązany z obiektywnymi informacjami dotyczącymi nieprawidłowości lub nadużyć.

5. Zastosowanie czasowego zawieszenia podlega następującym warunkom: a) Strona, która stwierdziła na podstawie obiektywnych informacji brak współpracy/pomocy administracyjnej lub nieprawidłowości lub nadużycia finansowe, niezwłocznie powiadamia o tym wspólny komitet, przekazując jednocześnie obiektywne informacje, oraz rozpoczyna konsultacje w ramach wspólnego komitetu w oparciu o wszelkie stosowne informacje i obiektywne wnioski, celem znalezienia rozwiązania odpowiadającego obu Stronom. b) W przypadku gdy Strony rozpoczęły konsultacje w ramach wspólnego komitetu i nie znalazły zadowalającego rozwiązania w ciągu 3 miesięcy od przekazania informacji, Strona, której to dotyczy, może tymczasowo zawiesić zastosowane traktowanie preferencyjne danego produktu lub produktów. Takie czasowe zawieszenie zostaje niezwłocznie zgłoszone wspólnemu komitetowi. c) Tymczasowe zawieszenia określone w niniejszym artykule ograniczają się do środków niezbędnych do ochrony interesów finansowych zainteresowanej Strony. Nie przekraczają one okresu sześciu miesięcy, który może być odnowiony, jeżeli do dnia jego wygaśnięcia nie wystąpiły żadne zmiany odnośnie do warunków, które doprowadziły do pierwotnego zawieszenia. Są one przedmiotem okresowych konsultacji ze wspólnym komitetem, w szczególności w celu zniesienia tych tymczasowych zawieszeń niezwłocznie po ustaniu warunków, które były powodem ich zastosowania. Każda ze Stron publikuje, zgodnie ze swoimi procedurami wewnętrznymi, a w przypadku Unii Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, zawiadomienia skierowane do importerów, zawierające: powiadomienie, o którym mowa w ust. 5 lit. a); decyzję, o której mowa w ust. 5 lit. b); oraz odnowienie lub zakończenie, o którym mowa w ust. 5 lit. c).

▼B

Artykuł 24

Układ nie wyłącza zakazów lub ograniczeń przywozowych, wywozowych lub dotyczących towarów znajdujących się w tranzycie, uzasadnionych względami moralności publicznej, porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego, ochrony zdrowia i życia ludzi, zwierząt lub roślin, ochrony narodowych dóbr kultury o wartości artystycznej, historycznej lub archeologicznej; ochrony własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej, lub zasad dotyczących złota lub srebra. Jednakże takie zakazy lub ograniczenia nie stanowią środka arbitralnej dyskryminacji ani ukrytego ograniczenia w wymianie handlowej między Stronami.

Artykuł 25

Pojęcie „produkty pochodzące” do celu stosowania postanowień niniejszego tytułu oraz odnoszące się do nich metody współpracy administracyjnej określone są w Protokole 4. Wspólny Komitet może zdecydować o wprowadzeniu koniecznych dostosowań do tego protokołu w celu zastosowania kumulacji pochodzenia, uzgodnionej w deklaracji przyjętej na konferencji w Barcelonie.

Artykuł 26

Nomenklatura Scalona używana jest do klasyfikacji towarów w wymianie handlowej między Stronami.







TYTUŁ II

PŁATNOŚCI, KAPITAŁ, KONKURENCJA, WŁASNOŚĆ INTELEKTUALNA I ZAMÓWIENIA PUBLICZNE







ROZDZIAŁ 1

PŁATNOŚCI BIEŻĄCE I PRZEPŁYW KAPITAŁU

Artykuł 27

Z zastrzeżeniem postanowień artykułu 29 Strony zobowiązują się nie nakładać żadnych ograniczeń przy dokonywaniu płatności bieżących dotyczących transakcji bieżących.

Artykuł 28

1. W odniesieniu do transakcji na rachunkach kapitałowych bilansu płatniczego Strony zobowiązują się nie nakładać żadnych ograniczeń w przepływie kapitału dotyczącym inwestycji bezpośrednich na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, dokonywanych w spółkach utworzonych zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem kraju ani przy dokonywaniu likwidacji lub repatriacji zysku z tych inwestycji lub jakichkolwiek korzyści z nich wynikających.

2. Strony przeprowadzają wzajemne konsultacje w celu ułatwienia przepływu kapitału między Wspólnotą a Zachodnim Brzegiem i Strefą Gazy.

Artykuł 29

Jeżeli jedno lub więcej Państw Członkowskich Wspólnoty lub Autonomia Palestyńska napotyka poważne trudności w zrównoważeniu bilansu płatniczego lub jeżeli zaistnieje ryzyko wystąpienia takich trudności, Wspólnota lub Autonomia Palestyńska, w zależności od przypadku, zgodnie z warunkami określonymi w ramach Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu oraz w artykułach VIII i XIV statutu Międzynarodowego Funduszu Walutowego, może przyjąć na określony czas ograniczenia w odniesieniu do transakcji bieżących, niezbędne do zrównoważenia bilansu płatniczego. Wspólnota lub, w zależności od przypadku, Autonomia Palestyńska bezzwłocznie zawiadamia o tym drugą Stronę i, tak szybko jak to możliwe, przedstawia jej harmonogram znoszenia tych środków.







ROZDZIAŁ 2

KONKURENCJA, WŁASNOŚĆ INTELEKTUALNA I ZAMÓWIENIA PUBLICZNE

Artykuł 30

1. Poniższe uznaje się za niezgodne ze sprawnym funkcjonowaniem Układu w stopniu, w jakim mogą wpływać na wymianę handlową między Wspólnotą a Autonomią Palestyńską: i) wszelkie porozumienia między przedsiębiorstwami, decyzje związków przedsiębiorstw i praktyki uzgodnione między przedsiębiorstwami, które mają na celu lub których skutkiem jest zapobieganie, ograniczanie lub zniekształcanie wolnej konkurencji; ii) nadużywanie przez jedno lub kilka przedsiębiorstw pozycji dominującej na całym terytorium Wspólnoty lub Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, lub na istotnej części tych terytoriów; iii) jakakolwiek pomoc publiczna, która zniekształca lub grozi zniekształceniem konkurencji, popierając niektóre przedsiębiorstwa lub produkcję niektórych towarów.

2. Każda praktyka niezgodna z niniejszym artykułem oceniana jest przez Strony w zależności od potrzeby na podstawie kryteriów wynikających ze stosowania wspólnotowych reguł konkurencji.

3. Wspólny Komitet przyjmie w drodze decyzji do dnia 31 grudnia 2001 roku przepisy wykonawcze do ustępów 1 i 2.

Do czasu przyjęcia tych przepisów postanowienia Porozumienia w sprawie subwencji i środków wyrównawczych stosuje się jako przepisy wykonawcze do ustępu 1 ppkt iii) oraz odpowiednich części ustępu 2.

4. W odniesieniu do stosowania postanowień ustępu 1 ppkt iii) Strony uznają, że Autonomia Palestyńska może zechcieć wykorzystać, w okresie biegnącym do dnia 31 grudnia 2001 roku, pomoc publiczną udzielaną przedsiębiorstwom jako instrumentu rozwiązania jego szczególnych problemów rozwojowych.

5. Każda ze Stron zapewnia przejrzystość w zakresie pomocy publicznej, między innymi przez coroczne składanie sprawozdań drugiej Stronie na temat ogólnej sumy oraz podziału udzielonej pomocy oraz przez dostarczanie na wniosek informacji dotyczących systemów pomocy. Na wniosek jednej ze Stron druga Strona dostarcza informacji na temat szczególnych indywidualnych przypadków pomocy publicznej.

6. W odniesieniu do produktów określonych w tytule I rozdział 2: — postanowień ustępu 1 ppkt iii) nie stosuje się, — jakakolwiek praktyka niezgodna z ustępem 1 ppkt i) oceniania jest zgodnie z kryteriami ustalonymi przez Wspólnotę na podstawie artykułów 42 i 43 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w szczególności kryteriami ustalonymi w rozporządzeniu Rady nr 26/62.

7. Jeśli Wspólnota lub Autonomia Palestyńska uważają, że dana praktyka jest niezgodna z warunkami ustępu 1 niniejszego artykułu oraz: — nie jest poprawnie ujęta w przepisach wykonawczych, określonych w ustępie 3, lub — jeżeli takich postanowień nie ma i jeżeli taka praktyka powoduje lub może spowodować poważny uszczerbek dla interesów drugiej Strony lub szkodę majątkową w przemyśle krajowym, łącznie z sektorem usług, mogą one podjąć właściwe środki po konsultacji ze Wspólnym Komitetem lub po upływie 30 dni roboczych od zwrócenia się do wspomnianego Komitetu.

W odniesieniu do praktyk niezgodnych z ustępem 1 ppkt iii) niniejszego artykułu takie właściwe środki, jeśli GATT znajduje do nich zastosowanie, mogą być podjęte tylko zgodnie z procedurami i na warunkach ustalonych przez Układ Ogólny w sprawie Taryf Celnych i Handlu lub przez jakikolwiek inny odpowiedni dokument wynegocjowany pod jego auspicjami, który ma zastosowanie między Stronami.

8. Nie naruszając odmiennych postanowień przyjętych zgodnie z ustępem 3, Strony wymieniają informacje z uwzględnieniem ograniczeń nałożonych wymogami zachowania tajemnicy zawodowej i handlowej.

Artykuł 31

Bez uszczerbku, w odpowiednim przypadku, dla zobowiązań przyjętych na mocy GATT Państwa Członkowskie i Autonomia Palestyńska dostosowują stopniowo wszystkie monopole państwowe o charakterze handlowym w sposób zapewniający, że do dnia 31 grudnia 2001 roku dyskryminacja między obywatelami Państw Członkowskich i Palestyńczykami z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, dotycząca warunków nabywania i sprzedaży towarów, zostanie zniesiona. Wspólny Komitet zostanie poinformowany o środkach podejmowanych dla osiągnięcia niniejszego celu.

Artykuł 32

W odniesieniu do przedsiębiorstw publicznych oraz przedsiębiorstw, którym przyznano specjalne lub wyłączne prawa, Wspólny Komitet zapewnia, że do dnia 31 grudnia 2001 roku nie zostanie przyjęty ani utrzymany żaden środek zakłócający wymianę handlową między Wspólnotą a Autonomią Palestyńską niezgodny z interesami Stron. Postanowienie to nie stanowi przeszkody dla wykonywania, faktycznie lub zgodnie z prawem, szczególnych zadań powierzonych tym przedsiębiorstwom.

Artykuł 33

1. Strony udzielają i zapewniają odpowiednią i skuteczną ochronę praw własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej, zgodnie z najwyższymi normami międzynarodowymi, włączając skuteczne środki wykonywania takich praw.

2. Wykonywanie niniejszego artykułu jest regularnie sprawdzane przez Strony. W przypadku pojawienia się trudności w obszarze własności intelektualnej, przemysłowej i handlowej wpływających na wymianę handlową każda ze Stron może zażądać przeprowadzenia natychmiastowych konsultacji w ramach Wspólnego Komitetu w celu znalezienia wspólnych zadowalających rozwiązań.

Artykuł 34

1. Strony stawiają sobie za cel wzajemną i stopniową liberalizację zamówień publicznych.

2. Wspólny Komitet podejmuje środki niezbędne do wykonywania postanowień ustępu 1.







TYTUŁ III

WSPÓŁPRACA GOSPODARCZA I ROZWÓJ SPOŁECZNY

Artykuł 35

Cele

1. Strony zobowiązują się zacieśniać współpracę gospodarczą we wspólnym interesie i zgodnie z ogólnymi celami niniejszego Układu.

2. Celem współpracy gospodarczej jest wspieranie wysiłków Autonomii Palestyńskiej na rzecz jej stałego rozwoju gospodarczego i społecznego.

Artykuł 36

Zakres

1. Współpraca koncentruje się głównie na sektorach dotkniętych trudnościami wewnętrznymi lub poddanych ogólnemu wpływowi procesu liberalizacji gospodarki Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, w szczególności liberalizacji wymiany handlowej między Zachodnim Brzegiem i Strefą Gazy a Wspólnotą.

2. Podobnie współpraca koncentruje się na obszarach mogących ułatwić zbliżenie gospodarki Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy z gospodarką wspólnotową, w szczególności na obszarach, które mogą zapewnić stały wzrost i miejsca pracy.

3. Współpraca zachęca do wprowadzenia środków mających na celu rozwój współpracy międzyregionalnej.

4. Ochrona środowiska i równowaga ekologiczna uwzględniane są przy realizacji dotyczących różnych obszarów współpracy gospodarczej, której stanowią istotny składnik.

5. Strony mogą uzgodnić rozszerzenie współpracy gospodarczej na inne sektory nieobjęte postanowieniami niniejszego tytułu.

Artykuł 37

Środki i sposoby

Współpraca gospodarcza realizowana jest w szczególności przez:

a) regularny dialog gospodarczy między Stronami, który obejmuje wszystkie obszary polityki makroekonomicznej, w szczególności polityki budżetowej, bilansu płatniczego i polityki pieniężnej;

b) regularną wymianę informacji i poglądów w każdym obszarze współpracy, włączając spotkania urzędników i ekspertów;

c) działania doradcze, ekspertyzy i szkolenia;

d) realizację wspólnych działań, takich jak seminaria i warsztaty;

e) pomoc techniczną, administracyjną i prawną;

f) zachętę do tworzenia wspólnych przedsięwzięć;

g) rozpowszechnianie informacji na temat współpracy.

Artykuł 38

Współpraca przemysłowa

Głównym celem współpracy będzie:

— wsparcie Autonomii Palestyńskiej w jej wysiłkach modernizacji i zróżnicowaniu przemysłu oraz, w szczególności, tworzenia sprzyjających warunków dla sektora prywatnego i rozwoju przemysłowego,

— wzmocnienie współpracy między podmiotami gospodarczymi obu Stron,

— wzmocnienie współpracy w zakresie polityki przemysłowej, konkurencyjności w otwartej gospodarce i modernizacji oraz rozwoju przemysłu,

— wsparcie polityk zmierzających do dywersyfikacji produkcji, wywozu i zewnętrznych rynków zbytu,

— wspieranie badań i rozwoju, innowacji i transferu technologii, o ile przynoszą one korzyści dla przemysłu,

— rozwijanie i docenienie zasobów ludzkich, których przemysł potrzebuje,

— ułatwienie dostępu do systemów finansowania kapitału i operacji obarczonych podwyższonym ryzykiem na korzyść przemysłu palestyńskiego.

Artykuł 39

Inwestycje i wspieranie inwestycji

Współpraca ma na celu stworzenie sprzyjającego i stabilnego klimatu dla inwestycji w Zachodnim Brzegu i Strefie Gazy.

Współpraca przybiera formę wspierania inwestycji. Wiąże się to z rozwojem:

— zharmonizowanych i uproszczonych procedur administracyjnych,

— mechanizmów wspólnego inwestowania, w szczególności w odniesieniu do małych i średnich przedsiębiorstw (MSP) obu Stron,

— kanałów informacji i środków identyfikacji możliwości dokonywania inwestycji,

— środowiska sprzyjającego inwestycjom na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy.

Współpraca może także rozciągnąć się na tworzenie i realizację projektów opierających się na skutecznym nabywaniu i wykorzystywaniu technologii bazowych, stosowaniu norm, rozwoju zasobów ludzkich (np. w obszarze technologii i zarządzania) oraz tworzeniu miejsc pracy.

Artykuł 40

Normalizacja i ocena zgodności

Celem współpracy jest zmniejszenie różnic dotyczących norm i procedur certyfikacji.

W praktyce współpraca przybierze formę:

— popierania i korzystania z technicznych przepisów wspólnotowych oraz europejskich norm i procedur oceny zgodności,

— podnoszenia poziomu oceny zgodności dokonywanej przez palestyńskie organy certyfikujące i akredytujące,

— opracowania, w odpowiednim przypadku, porozumień o wzajemnym uznawaniu,

— współpracy w dziedzinie zarządzania jakością,

— doskonalenia struktur odnoszących się do ochrony własności intelektualnej, indywidualnej i handlowej, normalizacji oraz ustalania norm jakości.

Artykuł 41

Zbliżenie ustawodawstw

Celem współpracy będzie zbliżenie ustawodawstwa Rady Palestyńskiej z prawodawstwem Wspólnoty w obszarach objętych Układem.

Artykuł 42

Małe i średnie przedsiębiorstwa

Celem współpracy będzie tworzenie sprzyjającego klimatu dla rozwoju MŚP na rynkach lokalnych i eksportowych, między innymi poprzez:

— wspieranie kontaktów między przedsiębiorstwami, w szczególności przez odniesienie do wspólnotowych sieci oraz instrumentów wspierania współpracy przemysłowej i partnerstwa,

— łatwiejszy dostęp do finansowania inwestycji,

— usługi informacyjne i pomocnicze,

— wzmocnienie zasobów ludzkich w celu pobudzania innowacji i tworzenia projektów oraz przedsięwzięć gospodarczych.

Artykuł 43

Usługi finansowe

Współpraca ma na celu usprawnienie i rozwój usług finansowych.

Przybierze ona formę:

— zachęcania do wzmocnienia i restrukturyzacji palestyńskiego sektora finansowego,

— usprawnienia palestyńskich systemów księgowania, bankowych systemów nadzoru i regulacji, ubezpieczeń i innych części sektora finansowego.

Artykuł 44

Rolnictwo i rybołówstwo

Celem współpracy będzie głównie w ramach niniejszej pozycji modernizacja i restrukturyzacja, gdzie konieczne, rolnictwa i rybołówstwa.

Obejmuje to modernizację infrastruktury i urządzeń; rozwój technik pakowania, składowania i marketingowych oraz usprawnienia kanałów dystrybucji.

Jest ona szczególnie ukierunkowana na:

— rozwój stabilnych rynków,

— wsparcie polityki zmierzającej do zróżnicowania produkcji, wywozu i zewnętrznych rynków zbytu,

— zmniejszenie zależności żywnościowej,

— wspieranie rolnictwa przyjaznego dla środowiska i rybołówstwa, uwzględniającego w szczególności potrzebę ochrony i rozsądnego zarządzania rybołówstwem,

— dobrowolne zacieśnianie relacji między grupami i organizacjami gospodarczymi zrzeszającymi przedstawicieli różnych zawodów,

— pomoc techniczną i kształcenie,

— harmonizację norm fitosanitarnych i weterynaryjnych,

— zintegrowany rozwój obszarów wiejskich, łącznie z usprawnieniem usług podstawowych i rozwojem powiązanych rodzajów działalności gospodarczej,

— współpracę między obszarami wiejskimi oraz wymianę doświadczeń i know-how w zakresie rozwoju wiejskiego.

Artykuł 45

Rozwój społeczny

Strony uznają znaczenie rozwoju społecznego, który powinien iść w parze z rozwojem gospodarczym. Zwracają one szczególną uwagę na przestrzeganie podstawowych praw socjalnych.

Strony przyznają pierwszeństwo środkom mającym na celu:

— popieranie równości między mężczyznami i kobietami oraz zrównoważonego udziału obu płci w procesie podejmowania decyzji w sferach gospodarczych i społecznych, w szczególności przez edukację i środki masowego przekazu,

— rozwój planowania rodziny i ochrony matek i dzieci,

— poprawę systemu ochrony socjalnej,

— usprawnienia zaspokojenia potrzeb zdrowotnych,

— poprawę warunków życia na obszarach o dużym zaludnieniu, położonych w regionach mniej uprzywilejowanych,

— wspieranie przestrzegania praw człowieka i zasad demokratycznych, między innymi przez dialog społeczno-zawodowy.

Artykuł 46

Transport

Celem współpracy będzie:

— pomoc dla restrukturyzacji i modernizacji dróg, portów i portów lotniczych,

— usprawnione usługi przewozu pasażerów i ładunków na poziomie dwustronnym i regionalnym, oraz

— ustalenie i zastosowanie norm operacyjnych porównywalnych z normami obowiązującymi we Wspólnocie.

Obszary priorytetowej współpracy obejmują:

— transport drogowy, łącznie ze stopniowym łagodzeniem warunków tranzytu,

— zarządzanie kolejami, portami i portami lotniczymi, łącznie z systemami nawigacji i współpracą między właściwymi organami krajowymi,

— modernizację infrastruktury drogowej, kolejowej, portowej i portów lotniczych na głównych szlakach stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania,

— połączenia transeuropejskie i szlaki o znaczeniu regionalnym, oraz

— ulepszenie wyposażenia technicznego w celu osiągnięcia standardów wspólnotowych, w odniesieniu do transportu drogowego/kolejowego, przewozu i przeładunku kontenerów.

Artykuł 47

Infrastruktura informacyjna i telekomunikacja

Celem współpracy jest pobudzenie rozwoju gospodarczego i społecznego, jak również rozwijanie społeczeństwa informacyjnego.

Priorytetowe obszary współpracy dotyczyć będą:

— ułatwienia współpracy w dziedzinie polityki telekomunikacyjnej, rozwoju sieci i infrastruktur niezbędnych dla społeczeństwa informacyjnego,

— prowadzenia dialogu w kwestiach dotyczących społeczeństwa informacyjnego oraz promocji wymiany informacji i organizowania seminariów i konferencji w tym zakresie,

— wspierania i realizacji wspólnych projektów mających na celu wprowadzenie nowych usług telekomunikacyjnych i zastosowań związanych ze społeczeństwem informacyjnym,

— umożliwienia wymiany informacji na temat normalizacji, testów zgodności i certyfikacji w zakresie technologii informacyjnych i telekomunikacyjnych,

— wzajemnych połączeń oraz współdziałania sieci i usług telematycznych.

Artykuł 48

Energia

Celem współpracy w zakresie energii jest pomoc Zachodniemu Brzegowi i Strefie Gazy w nabyciu technologii i infrastruktur istotnych dla ich rozwoju, w szczególności w celu ułatwienia powiązań między gospodarką Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy a gospodarką wspólnotową.

Priorytetowymi obszarami współpracy są:

— popieranie energii odnawialnej,

— popieranie oszczędności energii i skuteczności energetycznej,

— wsparcie działań mających ułatwić tranzyt gazu, ropy i elektryczności, oraz badań stosowanych, dotyczących sieci banków danych w sektorze gospodarczym i społecznym, łączących w szczególności podmioty wspólnotowe i palestyńskie,

— wsparcie modernizacji i rozwoju sieci energetycznych i ich połączeń z sieciami wspólnotowymi.

Artykuł 49

Współpraca naukowa i technologiczna

Strony starają się popierać współpracę dotyczącą rozwoju naukowego i technologicznego.

Współpraca ma na celu:

a) popieranie tworzenia stałych związków między wspólnotami naukowymi obu Stron, w szczególności poprzez: — zapewnienie palestyńskim instytucjom dostępu do wspólnotowych programów badań i rozwoju technologicznego zgodnie z regułami wspólnotowymi regulującymi udział w tych programach państw trzecich, — udział palestyński w sieciach współpracy zdecentralizowanej, — popieranie synergii w zakresie badań i szkolenia;

b) polepszenie palestyńskich zdolności badawczych;

c) pobudzanie innowacji technologicznej, transferu nowych technologii i know-how;

d) popieranie wszelkich działań mających na celu ustanawianie współdziałania na poziomie regionalnym.

Artykuł 50

Środowisko

Współpraca ma na celu zapobieganie degradacji środowiska, kontroli zanieczyszczenia, ochronę zdrowia ludzi oraz zapewnienie racjonalnej eksploatacji zasobów naturalnych w celu wspierania stałego rozwoju.

Pierwszeństwo przyznaje się kwestiom związanym z: pustynnieniem, zarządzaniem zasobami wody, zasalaniem, wpływem rolnictwa na jakość gleby i wody, właściwym wykorzystaniem energii, ogólnym wpływem rozwoju przemysłowego, w szczególności bezpieczeństwem zakładów przemysłowych, zarządzaniem odpadami, zintegrowanym zarządzaniem obszarami wrażliwymi, jakością wód morskich oraz zapobieganiem i kontrolowaniem zanieczyszczenia morza, edukacji i świadomości związanych z ochroną środowiska.

Współpraca sprzyja wykorzystywaniu zaawansowanych narzędzi zarządzania środowiskiem, metod monitoringu środowiska oraz nadzoru, włączając zastosowanie systemu informacji o środowisku (EIS) i ocenę wpływu na środowisko (EIE).

Artykuł 51

Turystyka

Priorytetami dotyczącymi współpracy są:

— popieranie inwestycji w turystyce,

— poszerzenie wiedzy o przemyśle turystycznym i zapewnienie większej spójności polityk mających wpływ na turystykę,

— popieranie sprawnej dystrybucji sezonowej turystyki,

— popieranie współpracy między regionami i miastami krajów sąsiadujących,

— zwiększenie znaczenia dziedzictwa kulturowego dla turystyki,

— wprowadzenie konkurencyjności turystyki poprzez wspieranie większego profesjonalizmu, zapewniającego zrównoważony i stały rozwój turystyki.

Artykuł 52

Współpraca celna

Współpraca celna ma na celu zapewnienie przestrzegania postanowień dotyczących wymiany handlowej oraz zagwarantowanie uczciwej wymiany handlowej.

Mogłaby ona umożliwić następujące rodzaje współpracy:

— wymiana informacji i programy szkolenia w różnych formach,

— upraszczanie kontroli i procedur dotyczących odprawy celnej towarów,

— wprowadzenie jednolitego dokumentu administracyjnego i powiązanie systemów tranzytowych Wspólnoty i Autonomii Palestyńskiej, oraz

— pomoc techniczna zapewniana przez ekspertów ze Wspólnoty.

Bez uszczerbku dla innych form współpracy przewidzianej w niniejszym Układzie organy administracyjne Stron udzielają sobie wzajemnej pomocy w sprawach celnych.

Artykuł 53

Współpraca w dziedzinie statystyki

Głównym celem współpracy w tym obszarze powinno być zapewnienie porównywalności i użyteczności statystyk dotyczących handlu zagranicznego, finansów i bilansu płatniczego, demografii, migracji, transportu i komunikacji, i ogólnie wszystkich obszarów objętych niniejszym Układem, dla których mogą być zbierane dane statystyczne.

Artykuł 54

Współpraca w zakresie polityki gospodarczej

Celem współpracy jest:

— wymiana informacji na temat sytuacji makroekonomicznej i perspektyw oraz strategii rozwoju,

— wspólna analiza kwestii gospodarczych będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, oraz

— zachęcanie do współpracy między ekonomistami i decydentami z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy i ze Wspólnoty.

Artykuł 55

Współpraca regionalna

W ramach wprowadzenia współpracy gospodarczej w różnych dziedzinach Strony zachęcają, przez pomoc techniczną, do działań mających rozwinąć współpracę między Autonomią Palestyńską a innymi partnerami śródziemnomorskimi.

Współpraca ta stanowi ważny element wspólnotowego wsparcia rozwoju regionu jako całości.

Pierwszeństwo przyznaje się działaniom mającym na celu:

— popieranie handlu intraregionalnego,

— rozwijanie współpracy regionalnej w zakresie środowiska,

— wspieranie rozwoju infrastruktury komunikacyjnej niezbędnej do rozwoju gospodarczego regionu,

— wzmocnienie rozwoju współpracy organizacji młodzieżowych z krajami sąsiadującymi.

Ponadto Strony wzmocnią współpracę dotyczącą rozwoju regionalnego i zagospodarowania przestrzennego.

W tym celu można podjąć następujące środki:

— wspólne działania władz regionalnych i lokalnych w dziedzinie rozwoju gospodarczego, oraz

— wprowadzenie mechanizmów wymiany informacji i doświadczeń.







TYTUŁ IV

WSPÓŁPRACA W SEKTORZE AUDIOWIZUALNYM ORAZ W SEKTORACH KULTURY, INFORMACJI I KOMUNIKACJI

Artykuł 56

Strony popierają współpracę w sektorze audiowizualnym we wspólnym interesie. Starają się włączyć Autonomię Palestyńską do wspólnotowych inicjatyw w tym sektorze, umożliwiając w ten sposób współpracę w obszarach, takich jak: koprodukcja, szkolenia, rozwój i dystrybucja.

Artykuł 57

Strony popierają współpracę kulturalną. W tym obszarze współpraca może obejmować działalność wspólnotową dotyczącą w szczególności tłumaczenia, wymiany artystów i dzieł sztuki, konserwacji i restauracji miejsc i zabytków historycznych i kulturowych, szkolenia osób pracujących w dziedzinie kultury, organizacji imprez kulturalnych na poziomie europejskim, wspólne zwiększanie świadomości i przyczynianie się do rozpowszechniania informacji dotyczących ważniejszych wydarzeń kulturalnych.

Artykuł 58

Strony podejmą zobowiązanie do określenia środków mających na celu poprawienie w znaczący sposób sytuacji w zakresie edukacji i szkolenia zawodowego. W tym celu dostęp kobiet do edukacji, włączając wykształcenie techniczne, szkolnictwo wyższe i szkolenie zawodowe, jest przedmiotem szczególnej uwagi.

Dla podniesienia poziomu kwalifikacji personelu wyższego szczebla w sektorze publicznym i prywatnym Strony wzmocnią współpracę w zakresie edukacji i kształcenia zawodowego, jak również współpracę między uniwersytetami i przedsiębiorstwami.

Przygotowanie młodzieży do roli aktywnego obywatela w społeczeństwie demokratycznym powinno być czynnie promowane. Dlatego współpraca dotycząca młodzieży, łącznie z kształceniem młodych pracowników i liderów, wymianą młodzieży i wolontariatem, powinna być wspierana i rozwijana.

Szczególną uwagę należy przywiązywać do działań i programów umożliwiających tworzenie stałych związków (np. Med-Campus) między wyspecjalizowanymi organizacjami we Wspólnocie i na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, mogących zachęcić do upowszechnienia i wymiany doświadczeń oraz środków technicznych.

Artykuł 59

Strony popierają działania będące przedmiotem wspólnego zainteresowania w sektorze informacji i komunikacji.

Artykuł 60

Współpraca jest realizowana głównie poprzez:

a) stały dialog między Stronami;

b) regularną wymianę informacji i poglądów w każdym sektorze współpracy, włączając spotkania urzędników i ekspertów;

c) działania doradcze oraz przekazywanie doświadczeń i kształcenie młodych absolwentów palestyńskich;

d) wprowadzanie wspólnych działań, takich jak seminaria i warsztaty;

e) pomoc techniczną, administracyjną i prawną;

f) rozpowszechnianie informacji na temat działań dotyczących współpracy.







TYTUŁ V

WSPÓŁPRACA FINANSOWA

Artykuł 61

Dla pełnego osiągnięcia celów niniejszego Układu pakiet współpracy finansowej zostaje udostępniony Autonomii Palestyńskiej zgodnie z odpowiednimi procedurami i wymaganymi środkami finansowymi.

Strony uzgadniają te procedury przy wykorzystaniu najbardziej odpowiednich instrumentów po wejściu w życie niniejszego Układu.

Współpraca finansowa koncentruje się na:

— odpowiedzi na gospodarcze reperkusje wynikające dla Zachodniego Brzegu Jordanu i Strefy Gazy ze stopniowego wprowadzania strefy wolnego handlu, w szczególności z usprawnienia i restrukturyzacji przemysłu,

— instytucjach handlowych, które wspierają powiązania handlowe z rynkami zagranicznymi,

— środkach towarzyszących politykom wprowadzanym w sektorze społecznym,

— ulepszeniu infrastruktury gospodarczej i społecznej,

— popieraniu inwestycji prywatnych i działań mających na celu tworzenie miejsc pracy w sektorach produkcyjnych,

— popieraniu reform mających na celu modernizację gospodarki,

— usługach,

— rozwoju obszarów miejskich i wiejskich,

— środowisku,

— tworzeniu i ulepszaniu instytucji niezbędnych do sprawnego funkcjonowania palestyńskiej administracji publicznej i postępu w demokracji i prawach człowieka.

Artykuł 62

W celu zapewnienia przyjęcia skoordynowanego podejścia w odniesieniu do wyjątkowych problemów makroekonomicznych i finansowych, które mogą wyniknąć z wykonywania niniejszego Układu, Strony wykorzystują stały dialog gospodarczy przewidziany w tytule V w celu zwrócenia szczególnej uwagi na monitorowanie tendencji handlowych i finansowych w stosunkach między nimi.







TYTUŁ VI

POSTANOWIENIA INSTYTUCJONALNE, OGÓLNE I KOŃCOWE

Artykuł 63

1. Niniejszym ustanawia się Wspólny Komitet działający w zakresie wymiany handlowej i współpracy między Wspólnotą a Autonomią Palestyńską, zwany w niniejszym Układzie „Wspólnym Komitetem”. Posiada on prawo podejmowania decyzji w przypadkach przewidzianych w niniejszym Układzie oraz w innych przypadkach, gdy decyzja jest niezbędna do realizacji celów określonych w niniejszym Układzie.

Podjęte decyzje są wiążące dla Stron, które zobowiązane są do podjęcia środków niezbędnych do ich wykonania.

2. Wspólny Komitet może również formułować wszelkie rezolucje, zalecenia lub opinie, które uzna za stosowne dla osiągnięcia wspólnych celów i sprawnego funkcjonowania niniejszego Układu.

3. Wspólny Komitet przyjmuje swój regulamin.

Artykuł 64

1. Wspólny Komitet składa się z przedstawicieli Wspólnoty i Autonomii Palestyńskiej.

2. Wspólny Komitet działa za wspólnym porozumieniem między Wspólnotą a Autonomią Palestyńską.

Artykuł 65

1. Urząd przewodniczącego Wspólnego Komitetu przyznaje się kolejno przedstawicielowi Wspólnoty oraz Autonomii Palestyńskiej zgodnie z warunkami ustanowionymi w regulaminie.

2. Wspólny Komitet zbiera się raz do roku oraz, jeśli wymagają tego okoliczności, z inicjatywy swojego przewodniczącego.

Artykuł 66

1. Wspólny Komitet może decydować o utworzeniu każdego innego komitetu wspierającego go w wykonywaniu jego obowiązków.

2. Wspólny Komitet określa skład, obowiązki i sposób działania takich komitetów.

Artykuł 67

1. Każda Strona może przedstawić Wspólnemu Komitetowi jakikolwiek spór dotyczący stosowania lub interpretacji niniejszego Układu.

2. Wspólny Komitet może rozstrzygać spory w trybie decyzji.

3. Każda ze Stron jest zobowiązana do podjęcia środków związanych z wykonywaniem decyzji określonej w ustępie 2.

4. W przypadku gdy nie jest możliwe rozstrzygnięcie sporu zgodnie z ustępem 2, każda ze Stron może powiadomić drugą Stronę o wyznaczeniu arbitra; druga Strona musi wówczas wyznaczyć drugiego arbitra w terminie dwóch miesięcy.

Wspólny Komitet wyznacza trzeciego arbitra.

Decyzje arbitrów podejmowane są większością głosów.

Każda ze Stron sporu zobowiązana jest do podjęcia kroków niezbędnych do wykonania decyzji arbitrów.

Artykuł 68

Żadne z postanowień Układu nie wyłącza możliwości podjęcia przez Stronę środków, które:

a) uzna ona za konieczne w celu zapobieżenia ujawnieniu informacji naruszających jej podstawowe interesy bezpieczeństwa;

b) dotyczą produkcji lub handlu bronią, amunicją lub materiałami wojskowymi, lub też do badań, rozwoju lub produkcji niezbędnych dla jej obronności, o ile środki te nie naruszają warunków konkurencji w zakresie produktów nieprzeznaczonych do celów ściśle wojskowych;

c) uzna ona za istotne dla własnego bezpieczeństwa w przypadku poważnych zaburzeń wewnętrznych zagrażających porządkowi publicznemu, w przypadku wojny albo poważnego napięcia międzynarodowego grożącego wybuchem wojny lub w celu wypełnienia zobowiązań przyjętych na rzecz utrzymania pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego.

Artykuł 69

W dziedzinach objętych niniejszym Układem oraz bez uszczerbku dla jakichkolwiek postanowień szczególnych w nim zawartych:

— uregulowania stosowane przez Autonomię Palestyńską w odniesieniu do Wspólnoty nie mogą prowadzić do jakiejkolwiek dyskryminacji między Państwami Członkowskimi, ich obywatelami lub spółkami,

— uregulowania stosowane przez Wspólnotę w stosunku do Autonomii Palestyńskiej nie mogą prowadzić do jakiejkolwiek dyskryminacji między osobami narodowości palestyńskiej, spółkami z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy.

Artykuł 70

1. Strony podejmują wszelkie środki ogólne lub szczególne niezbędne do wypełnienia ich zobowiązań z tytułu niniejszego Układu. Zapewniają one, że cele określone w niniejszym Układzie zostaną osiągnięte.

2. Jeśli jedna ze Stron uzna, iż druga Strona nie wywiązuje się ze swoich zobowiązań nałożonych na nią na mocy Układu, może podjąć odpowiednie środki. Przedtem jednak, z wyjątkiem szczególnie nagłych przypadków, dostarcza Wspólnemu Komitetowi wszelkie istotne informacje niezbędne do dokładnego zbadania sytuacji w celu znalezienia rozwiązania możliwego do przyjęcia przez obie Strony.

Przy wyborze środków należy przyznać pierwszeństwo tym, które w najmniejszym stopniu zakłócają funkcjonowanie Układu. Wspólny Komitet jest niezwłocznie powiadamiany o podjęciu tych środków, jeżeli zażąda tego druga Strona.

Artykuł 71

Załączniki 1–3 oraz Protokoły 1–3 stanowią integralną część niniejszego Układu.

Deklaracje znajdujące się w Akcie końcowym stanowią integralną część niniejszego Układu.

Artykuł 72

Do celów niniejszego Układu termin „Strony” oznacza OWP, działającą na rzecz Autonomii Palestyńskiej i Wspólnotę, z których każda działa zgodnie z jej odpowiednimi uprawnieniami.

Artykuł 73

Niniejszy Układ stosuje się z jednej strony do terytoriów, na których stosowany jest Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską i zgodnie z warunkami w nim określonymi, a z drugiej strony do terytorium Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy.

Artykuł 74

Niniejszy Układ, sporządzony w dwóch egzemplarzach w językach duńskim, niderlandzkim, angielskim, fińskim, francuskim, niemieckim, greckim, włoskim, portugalskim, hiszpańskim, szwedzkim i arabskim – teksty w każdym z tych języków są na równi autentyczne, złożony zostaje do depozytu w sekretariacie generalnym Rady Unii Europejskiej.

Artykuł 75

1. Niniejszy Układ zostanie zatwierdzony przez Strony zgodnie z ich właściwymi procedurami.

Niniejszy Układ wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu, w którym Strony powiadamiają się wzajemnie o zakończeniu procedur określonych w akapicie pierwszym.

2. Najpóźniej do dnia 4 maja 1999 roku rozpoczynają się negocjacje przygotowujące do zawarcia Eurośródziemnomorskiego układu stowarzyszeniowego. Do chwili podpisania tego układu niniejszy Układ pozostaje w mocy, z zastrzeżeniem jakichkolwiek zmian uzgadnianych między Stronami.

3. Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszy Układ, powiadamiając o tym drugą Stronę. Układ przestaje być stosowany sześć miesięcy od daty takiej notyfikacji.

Hecho en Bruselas, el veinticuatro de febrero de mil novecientos noventa y siete.

Udfærdiget i Bruxelles den fireogtyvende februar nitten hundrede og syv og halvfems.

Geschehen zu Brüssel am vierundzwanzigsten Februar neunzehnhundertsiebenundneunzig.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι τέσσερις Φεβρουαρίου χίλια εννιακόσια ενενήντα επτά.

Done at Brussels on the twenty-fourth day of February in the year one thousand nine hundred and ninety-seven.

Fait à Bruxelles, le vingt-quatre février mille neuf cent quatre-vingt-dix-sept.

Fatto a Bruxelles, addì ventiquattro febbraio millenovecentonovantasette.

Gedaan te Brussel, de vierentwintigste februari negentienhonderd zevenennegentig.

Feito em Bruxelas, em vinte e quatro de Fevereiro de mil novecentos e noventa e sete.

Tehty Brysselissä kahdentenakymmenentenäneljäntenä päivänä helmikuuta vuonna tuhatyhdeksänsataayhdeksänkymmentäseitsemän.

Som skedde i Bryssel den tjugofjärde februari nittonhundranittiosju.

Por la Comunidad Europea

For Det Europæiske Fællesskab

Für die Europäische Gemeinschaft

Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα

For the European Community

Pour la Communauté européenne

Per la Comunità europea

Voor de Europese Gemeenschap

Pela Comunidade Europeia

Euroopan yhteisön puolesta

På Europeiska gemenskapens vägnar

Wykaz załączników







Załącznik 1: Produkty określone w artykule 7 ustęp 1 Załącznik 2: Produkty określone w artykule 7 ustęp 2 Załącznik 3: Produkty określone w artykule 8 ustęp 2

ZAŁĄCZNIK 1

PRODUKTY OKREŚLONE W ARTYKULE 7 USTĘP 1







Kod CN Wyszczególnienie 0403 Maślanka, mleko zsiadłe i śmietana kwaśna, jogurt, kefir i inne sfermentowane lub zakwaszone mleko i śmietana, także zagęszczone lub zawierające dodatek cukru albo innego środka słodzącego lub aromatycznego, lub zawierające dodatek owoców, orzechów lub kakao: od 0403 10 51 do 0403 10 99 Jogurt, aromatyzowany lub zawierający dodatek owoców, orzechów lub kakao od 0403 90 71 do 0403 90 99 Pozostałe, aromatyzowane lub zawierające dodatek owoców, orzechów lub kakao 0710 40 00 Kukurydza cukrowa (niegotowana lub gotowana na parze albo w wodzie) mrożona 0711 90 30 Kukurydza cukrowa, zakonserwowana tymczasowo (na przykład w gazowym ditlenku siarki, w solance, wodzie siarkowej lub innych roztworach konserwujących), ale nienadająca się w tym stanie do bezpośredniego spożycia ex 15 17 Margaryna; jadalne mieszaniny lub wyroby z tłuszczów lub olejów zwierzęcych, lub roślinnych, lub z frakcji różnych tłuszczów, lub olejów z niniejszego działu, inne niż jadalne tłuszcze lub oleje, lub ich frakcje objęte pozycją 1516: 1517 10 10 Margaryna, z wyjątkiem margaryny płynnej, zawierająca więcej niż 10 %, ale nie więcej niż 15 % masy tłuszczów z mleka 1517 90 10 Pozostałe, zawierające więcej niż 10 %, ale nie więcej niż 15 % masy tłuszczów z mleka ex 17 04 Wyroby cukiernicze (włączając białą czekoladę), niezawierające kakao, z wyjątkiem wyciągu (ekstraktu) z lukrecji zawierającego w masie więcej niż 10 % sacharozy, ale niezawierającego innych dodanych substancji, z kodem CN 1704 90 10 1806 Czekolada i inne przetwory spożywcze zawierające kakao ex 19 01 Ekstrakt słodowy; przetwory spożywcze z mąki, kasz, mączki, skrobi lub ekstraktu słodowego, niezawierające proszku kakaowego lub zawierające mniej niż 50 % wagowo proszku kakaowego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; przetwory spożywcze z towarów objętych pozycjami 0401–0404, niezawierające proszku kakaowego lub zawierające mniej niż 10 % wagowo proszku kakaowego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, z wyjątkiem przetworów objętych CN 1901 90 91 ex 19 02 Makarony, z wyjątkiem makaronów nadziewanych objętych CN 1902 20 10 i 1902 20 30 ; kuskus, takodami kże przygotowany 1903 Tapioka i jej namiastki przygotowane ze skrobi, w postaci płatków, ziaren, perełek, odsiewu lub w podobnych postaciach 1904 Przetwory spożywcze otrzymane przez spęcznianie lub prażenie zbóż lub produktów zbożowych (na przykład płatki kukurydziane); zboża inne niż kukurydza, w postaci ziarna, wstępnie obgotowane lub inaczej przygotowane 1905 Chleb, bułki, pieczywo cukiernicze, ciasta i ciastka, herbatniki (biskwity) i inne wyroby piekarskie, także zawierające kakao; opłatki sakralne, puste kapsułki stosowane do celów farmaceutycznych, wafle wytłaczane, papier ryżowy i podobne wyroby 2001 90 30 Słodka kukurydza (Zea mays var. saccharata), przetworzona lub zakonserwowana za pomocą octu lub kwasu octowego 2001 90 40 Ignamy, słodkie ziemniaki i podobne jadalne części roślin, zawierające w masie 5 % lub więcej skrobi, przetworzone lub zakonserwowane za pomocą octu lub kwasu octowego 2004 10 91 Ziemniaki, w postaci mąki, mączki lub płatków, przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż za pomocą octu lub kwasu octowego, mrożone 2004 90 10 Słodka kukurydza (Zea mays var. saccharata), przetworzona lub zakonserwowana inaczej niż za pomocą octu, mrożona 2005 20 10 Ziemniaki, w postaci mąki, mączki lub płatków, przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż za pomocą octu lub kwasu octowego, niemrożone 2005 80 00 Słodka kukurydza (Zea mays var. saccharata), przetworzona lub zakonserwowana inaczej niż za pomocą octu, niemrożona 2008 92 45 Preparaty typu muesli na bazie nieprażonych płatków zbożowych 2008 99 85 Kukurydza inna niż kukurydza słodka (Zea mays var. saccharata), inaczej przetworzona lub zakonserwowana, niezawierająca dodatku cukru ani alkoholu 2008 99 91 Ignamy, słodkie ziemniaki i podobne jadalne części roślin zawierające w masie 5 % lub więcej skrobi, inaczej przetworzone lub zakonserwowane, niezawierające dodatku cukru ani alkoholu 2101 10 98 Przetwory na bazie kawy 2101 20 98 Przetwory na bazie herbaty lub herbaty paragwajskiej 2101 30 19 Palone namiastki kawy, z wyjątkiem cykorii palonej 2101 30 99 Ekstrakty, esencje i koncentraty palonych namiastek kawy, z wyjątkiem ekstraktów, esencji i koncentratów z cykorii palonej 2102 10 31 do 2102 10 39 Drożdże piekarnicze ex 21 03 Sosy i przetwory z nich: — Majonez 2105 Lody śmietankowe i inne lody jadalne, także zawierające kakao ex 21 06 Przetwory spożywcze gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, z wyjątkiem przetworów objętych kodami CN 2106 10 20 i 2106 90 92 i aromatyzowanych lub barwionych syropów cukrowych 22029091 22029095 22029099 Napoje bezalkoholowe, z wyjątkiem soków owocowych i warzywnych objętych kodem CN2009 , zawierające produkty objęte pozycjami 0401 –0404 lub tłuszcze uzyskane z produktów objętych kodami CN 0401 –0404 2905 43 00 Mannit 2905 44 D-sorbit (sorbitol) ex 3505 10 Dekstryny i pozostałe skrobie modyfikowane, z wyjątkiem skrobi, estryfikowanych lub eteryfikowanych, objętych kodem CN 3505 10 50 3505 20 Kleje oparte na skrobiach lub na dekstrynach, lub pozostałych modyfikowanych skrobiach 3809 10 Środki wykańczalnicze, nośniki barwników przyśpieszające barwienie, utrwalacze barwników i inne preparaty (np. klejonki i zaprawy) w rodzaju stosowanych w przemysłach włókienniczym, papierniczym, skórzanym i podobnych, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone 3823 60 Sorbit inny niż objęty kodem CN 2905 44

ZAŁĄCZNIK 2

PRODUKTY OKREŚLONE W ARTYKULE 7 USTĘP 2







Kod CN Wyszczególnienie 1902 Makarony i kuskus: A — z pszenicy durum B — pozostałe 1905 10 Chleb chrupki 1905 20 90 Piernik z dodatkiem imbiru i podobne, nieprzeznaczony specjalnie dla diabetyków A — zawierający w masie ponad 15 % mąki ze zbóż innych niż pszenica wyższa porównaniu z całkowitą zawartością mąki B — pozostałe ex 30 00 A Wafle i opłatki A1 — bez nadzienia, także pokryte A1a — zawierające w masie ponad 15 % mąki ze zbóż innych niż pszenica w porównaniu z całkowitą zawartością mąki A1b — pozostałe A2 — pozostałe A2a — zawierające w masie co najmniej 1,5 % tłuszczu z mleka lub nie mniej niż 2,5 % protein mleka A2b — pozostałe 1905 40 10 Sucharki, zawierające dodatek cukru, miodu, innych substancji słodzących, jajek, tłuszczów, sera, owoców, kakao lub podobnych produktów: A — zawierające w masie ponad 15 % mąki ze zbóż innych niż pszenica wyższa w porównaniu z całkowitą zawartością mąki B — pozostałe 1905 ex 30 00 ) + 9019) B Pozostałe wyroby piekarnicze, zawierające dodatek cukru, miodu, innych substancji słodzących, jajek, tłuszczów, sera, owoców, kakao lub podobnych produktów: B1 — z dodatkiem jaj, co najmniej 2,5 % w masie B2 — z dodatkiem suszonych owoców lub orzechów: B2a — zawierające w masie nie mniej niż 1,5 % tłuszczów z mleka i nie mniej niż 2,5 % protein mleka: patrz załącznik V B2b — pozostałe B3 — o zawartości cukru w masie powyżej 10 % i bez dodatku jaj, suszonych owoców lub orzechów

ZAŁĄCZNIK 3

PRODUKTY OKREŚLONE W ARTYKULE 8 USTĘP 2







Kod CN Wyszczególnienie 1704 90 39/05 Cukierki i lizaki 1806 32 00/2 Czekolada 1905 90 90/7 Słodkie herbatniki (biskwity) i wafelki 2005 20 90/6 Chipsy i snaki 6208 51 00/2 Płaszcze kąpielowe z tkanin ręcznikowych 6302 60 00 Ręczniki

Wykaz protokołów







Protokół 1 dotyczący przejściowych ustaleń stosowanych do przywozu do Unii Europejskiej produktów rolnych, przetworzonych produktów rolnych oraz ryb i produktów rybołówstwa pochodzących z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy Protokół 2 w sprawie ustaleń stosowanych do przywozu do Zachodniego Brzegu oraz Strefy Gazy produktów rolnych, przetworzonych produktów rolnych oraz ryb i produktów rybołówstwa pochodzących z Unii Europejskiej Protokół 3 dotyczący definicji pojęcia „produkty pochodzące” oraz metod współpracy administracyjnej

▼M3

PROTOKÓŁ 1

dotyczący przejściowych ustaleń stosowanych do przywozu do Unii Europejskiej produktów rolnych, przetworzonych produktów rolnych oraz ryb i produktów rybołówstwa pochodzących z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy







1. Cła i opłaty o skutku równoważnym (włączając w to ich składnik rolny), które stosuje się do przywozu do Unii Europejskiej produktów pochodzących z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, wymienionych w rozdziałach 1 do 24 Nomenklatury scalonej (CN) oraz taryfy celnej Autonomii Palestyńskiej oraz wymienione w załączniku 1 pkt 1 ppkt (ii) Porozumienia w sprawie rolnictwa GATT z wyłączeniem chemicznie czystej laktozy objętej kodem CN 1702 11 00 oraz glukozy i syropu glukozowego, zawierających w stanie suchym 99 % lub więcej masy glukozy, objętych kodami CN ex 1702 30 50 oraz ex 1702 30 90 , w ramach rozdziału 1, znosi się tymczasowo zgodnie z postanowieniami punktu C.1 lit. a) porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Unią Europejską a Autonomią Palestyńską w celu dalszej liberalizacji handlu produktami rolnymi, przetworzonymi produktami rolnymi, oraz rybami i produktami rybołówstwa, zmieniającego niniejszy układ, podpisanego w 2011 r.

2. Niezależnie od warunków określonych w pkt 1 niniejszego protokołu w odniesieniu do produktów, które podlegają cenie wejścia zgodnie z art. 140a rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 ( 1 ) i w odniesieniu do których we Wspólnej Taryfie Celnej przewidziano stosowanie stawki celnej ad valorem oraz ceł specyficznych, zniesienie ma zastosowanie jedynie do części stawki celnej ad valorem.

▼M1

ZAŁĄCZNIK DO PROTOKOŁU NR 1







Kod CN (1) Opis (2) Obniżka cła poza kontyngentem taryfowym (3) (%) Kontyngent taryfowy (t, o ile nie ma innych wskazań) Obniżka cła poza bieżącym lub możliwym kontyngentem taryfowym (3) (%) Ilość referencyjna (t, o ile nie ma innych wskazań) Przepisy szczegółowe a b c d e 0409 00 00 Miód naturalny 100 500 0 punkt 4 – roczny wzrost 250 t ex 0603 10 Kwiaty cięte i pąki kwiatowe, świeże 100 2 000 0 punkt 4 – roczny wzrost 250 t 0702 00 00 Pomidory, świeże lub schłodzone, w okresie od 1.12 do 31.3 100 60 2 000 ex 0703 10 Cebula, świeża lub schłodzona, w okresie od 15.2 do 15.5 100 60 0709 30 00 Bakłażan, świeży lub schłodzony, w okresie od 15.1 do 30.4 100 60 3 000 ex 0709 60 Owoce z rodzaju Capsicum lub Pimenta, świeże lub schłodzone 0709 60 10 Słodka papryka 100 40 1 000 0709 60 99 Pozostałe 100 80 0709 90 70 Cukinia, świeża lub schłodzona, w okresie od 1.12 do końca lutego 100 60 300 ex 0709 90 90 Dzika cebula z gatunku Muscari comosum, świeża lub schłodzona, w okresie od 15.2 do 15.5 100 60 0710 80 59 Owoce z rodzaju Capsicum lub Pimenta, z wyjątkiem słodkiej papryki, niegotowane lub gotowane na parze lub w wodzie, zamrożone 100 80 0711 90 10 Owoce z rodzaju Capsicum lub Pimenta, z wyjątkiem słodkiej papryki, tymczasowo zakonserwowane, ale w stanie nienadającym się do natychmiastowego spożycia 100 80 0712 31 00 0712 32 00 0712 33 00 0712 39 00 Grzyby, uszaki (Auricularia spp.), trzęsaki (Tremella spp.) i trufle, suszone 100 500 0 ex 0805 10 Pomarańcze, świeże 100 60 25 000 ex 0805 20 Mandarynki (w tym tangeryny i satsuma); klementynki, wilkingi i podobne hybrydy cytrusowe, świeże 100 60 500 0805 40 00 Grejpfruty 100 80 ex 0805 50 10 Cytryny (Citrus limon, Citrus limonum), świeże 100 40 800 0806 10 10 Świeże winogrona deserowe, w okresie od 1.2 do 14.7 100 1 000 0 punkt 4 – roczny wzrost 500 t 0807 19 00 Melony (oprócz arbuzów) świeże, w okresie od 1.11 do 31.5 100 50 10 000 0810 10 00 Świeże truskawki w okresie od 1.11 do 31.3 100 2 000 0 punkt 4 – roczny wzrost 500 t 0812 90 20 Pomarańcze tymczasowo zakonserwowane, ale w stanie nienadającym się do natychmiastowego spożycia 100 80 0904 20 30 Owoce z rodzaju Capsicum lub Pimenta, z wyjątkiem słodkiej papryki, suszone, nierozgniatane i niemielone 100 80 1509 10 Oliwa z oliwek pierwszego tłoczenia 100 2 000 0 punkt 4 – roczny wzrost 500 t 2001 90 20 Owoce z rodzaju Capsicum, z wyjątkiem słodkiej papryki i papryki rocznej, przetworzone lub konserwowane w occie lub kwasie octowym 100 80 2005 90 10 Owoce z rodzaju Capsicum, z wyjątkiem słodkiej papryki i papryki rocznej, przetworzone lub konserwowane inaczej niż w occie lub kwasie octowym, niezmrożone 100 80 ( 1 ) Kody CN odpowiadają rozporządzeniu (WE) nr 1789/2003 (Dz.U. L 281 z 30.10.2003, str. 1). ( 2 ) Bez uszczerbku dla zasad interpretacji Nomenklatury Scalonej przedstawione opisy produktów mają charakter wyłącznie orientacyjny. Dla celów niniejszego załącznika system preferencyjny określany jest przez zastosowanie kodu CN. Jeśli wskazany jest kod CN, system preferencyjny należy określić poprzez łączne zastosowanie kodu CN i odpowiedniego wyszczególnienia. ( 3 ) Obniżka cła stosuje się wyłącznie do ceł ad valorem. Jednakże w odniesieniu do produktu wymienionego pod numerem kodu 1509 10 zniesienie cła stosuje się do cła specyficznego.

▼M3

PROTOKÓŁ 2

w sprawie ustaleń stosowanych do przywozu do Zachodniego Brzegu oraz Strefy Gazy produktów rolnych, przetworzonych produktów rolnych oraz ryb i produktów rybołówstwa pochodzących z Unii Europejskiej







1. Produkty wymienione w załącznikach pochodzące z Unii Europejskiej dopuszcza się do przywozu do Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy zgodnie z warunkami zawartymi poniżej oraz w załącznikach.

2. Należności celne przywozowe znosi się lub obniża do poziomu wskazanego w kolumnie „a”, w granicach rocznych kontyngentów taryfowych wymienionych w kolumnie „b” i na warunkach szczegółowych wskazanych w kolumnie „c”.

3. W odniesieniu do ilości przywożonych poza kontyngentami stosuje się ogólne należności celne mające zastosowanie w odniesieniu do państw trzecich, na warunkach szczegółowych wskazanych w kolumnie „c”.

4. Podczas pierwszego roku stosowania wielkości kontyngentów taryfowych i wielkości referencyjne oblicza się proporcjonalnie do wielkości podstawowych, uwzględniając okres, który upłynął przed wejściem w życie niniejszego protokołu.

ZAŁĄCZNIK 1 DO PROTOKOŁU 2







Kod CN Opis Stawka celna (%) Kontyngent taryfowy (w tonach, o ile nie wskazano inaczej) Przepisy szczególne a b c 0102 90 71 Żywe bydło o wadze przekraczającej 300 kg, do uboju, oprócz jałówek i krów 0 300 0202 30 90 Mięso z bydła bez kości z wyjątkiem ćwierćtuszy przednich, ćwierci „kompensowanych”, kawałki ćwierci przednich oraz kawałków klatki piersiowej, zamrożone 0 200 0206 22 00 Wątroba jadalna z bydła, zamrożona 0 100 0406 Ser i twaróg 0 200 0407 00 19 Jaja wylęgowe drobiu, oprócz jaj indyczych i gęsich 0 120 000 sztuk 1101 00 15 Mąka z pszenicy zwyczajnej i orkiszu 0 13 000 2309 90 99 Pozostałe preparaty, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt 2 100

ZAŁĄCZNIK 2 DO PROTOKOŁU 2







PRODUKTY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 7 UST. 2 EUROŚRÓDZIEMNOMORSKIEGO PRZEJŚCIOWEGO UKŁADU STOWARZYSZENIOWEGO Kod CN Opis 1902 Makaron i kuskus: A — z pszenicy durum B — pozostałe 1905 10 Pieczywo chrupkie 1905 20 90 Piernik z dodatkiem imbiru i podobne, nieprzeznaczone dla chorych na cukrzycę: A — zawierające ponad 15 %, w ujęciu wagowym, mąki ze zbóż innych niż pszenica w stosunku do całkowitej zawartości mąki B — pozostałe ex 1905 32 A Gofry i wafle: Al — bez nadzienia, z polewą lub bez Ala — zawierające powyżej 15 %, w ujęciu wagowym, mąki ze zbóż innych niż pszenica w stosunku do całkowitej zawartości mąki Alb — pozostałe A2 — pozostałe A2a — zawierające nie mniej niż 1,5 % tłuszczów mlecznych i nie mniej niż 2,5 % białka mleka A2b — pozostałe 1905 40 10 Suchary zawierające dodatek cukru, miodu, innych substancji słodzących, jaj, tłuszczu, sera, owoców, kakao lub podobnych substancji: A — zawierające ponad 15 %, w ujęciu wagowym, mąki ze zbóż innych niż pszenica w stosunku do całkowitej zawartości mąki B — pozostałe 1905 ex 31) B + ex 90) Inne wypieki zawierające dodatek cukru, miodu, innych substancji słodzących, jaj, tłuszczu, sera, owoców, kakao lub podobnych substancji: Bl — zawierające dodatek jaj, nie mniejszy niż 2,5 % w ujęciu wagowym B2 — zawierające dodatek suszonych owoców lub orzechów: B2a — zawierające nie mniej niż 1,5 % tłuszczów mlecznych oraz nie mniej niż 2,5 % białka mleka; zob. załącznik V B2b — pozostałe В3 — zawierające mniej niż 10 % dodatku cukru w ujęciu wagowym i nie zawierające dodatku jaj, suszonych owoców ani orzechów

▼M6

PROTOKÓŁ 3

DOTYCZĄCY DEFINICJI POJĘCIA „PRODUKTY POCHODZĄCE” I METOD WSPÓŁPRACY ADMINISTRACYJNEJ







Artykuł 1

Obowiązujące reguły pochodzenia

1. Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej . Na potrzeby wykonania układu stosuje się dodatek I oraz odpowiednie postanowienia dodatku II do Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia ( 2 ) (zwanej dalej „konwencją”) z uwzględnieniem ostatnich zmian opublikowanych w

2. Wszystkie odniesienia do „odpowiedniej umowy” zawarte w dodatku I oraz w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji interpretuje się jako odniesienia do układu.

Artykuł 2

Obowiązujące alternatywne reguły pochodzenia

1. Niezależnie od postanowień art. 1 niniejszego protokołu, do celów wykonania układu produkty, które uzyskują preferencyjne pochodzenie zgodnie z obowiązującymi alternatywnymi regułami pochodzenia określonymi w dodatku A do niniejszego protokołu (zwanymi dalej „regułami przejściowymi”), również uważa się za pochodzące z Unii Europejskiej lub z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy.

2. Reguły przejściowe stosuje się do momentu wejścia w życie zmiany konwencji, na której opierają się reguły przejściowe.

Artykuł 3

Rozstrzyganie sporów

1. Spory zaistniałe w związku z procedurami weryfikacji określonymi w art. 32 dodatku I do konwencji lub art. 34 dodatku A do niniejszego protokołu, których nie można rozstrzygnąć pomiędzy organami celnymi wnioskującymi o przeprowadzenie weryfikacji a organami celnymi odpowiedzialnymi za przeprowadzenie weryfikacji, przekazuje się Wspólnemu Komitetowi.

2. We wszystkich przypadkach rozstrzyganie sporów pomiędzy importerem a organami celnymi kraju przywozu podlega prawodawstwu tego kraju.

Artykuł 4

Zmiany w protokole

Wspólny Komitet może zadecydować o wprowadzeniu zmian do niniejszego protokołu.

Artykuł 5

Wystąpienie z konwencji

1. Jeżeli Unia Europejska lub Organizacja Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy zawiadomi na piśmie depozytariusza konwencji o zamiarze wystąpienia z konwencji zgodnie z jej art. 9, Unia Europejska i Organizacja Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy niezwłocznie rozpoczną negocjacje w sprawie reguł pochodzenia w celu wykonania układu.

2. Do czasu wejścia w życie takich nowo wynegocjowanych reguł pochodzenia do niniejszego układu nadal mają zastosowanie reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji, mające zastosowanie w momencie wystąpienia. Jednakże począwszy od momentu wystąpienia reguły pochodzenia zawarte w dodatku I oraz, w stosownych przypadkach, w odpowiednich postanowieniach dodatku II do konwencji interpretuje się w taki sposób, aby umożliwić dwustronną kumulację wyłącznie między Unią Europejską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy.

DODATEK A

OBOWIĄZUJĄCE ALTERNATYWNE REGUŁY POCHODZENIA

Reguły przeznaczone do fakultatywnego stosowania między Umawiającymi się Stronami Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia do czasu zawarcia i wejścia w życie zmiany konwencji

(zwane dalej „regułami” lub „regułami przejściowymi”)

DEFINICJA POJĘCIA „PRODUKTY POCHODZĄCE” I METODY WSPÓŁPRACY ADMINISTRACYJNEJ

SPIS TREŚCI CELE TYTUŁ I POSTANOWIENIA OGÓLNE Artykuł 1 Definicje TYTUŁ II DEFINICJA POJĘCIA „PRODUKTY POCHODZĄCE” Artykuł 2 Wymogi ogólne Artykuł 3 Produkty całkowicie uzyskane Artykuł 4 Wystarczająca obróbka lub przetworzenie Artykuł 5 Reguła tolerancji Artykuł 6 Niewystarczająca obróbka lub przetworzenie Artykuł 7 Kumulacja pochodzenia Artykuł 8 Warunki stosowania kumulacji pochodzenia Artykuł 9 Jednostka kwalifikacyjna Artykuł 10 Zestawy Artykuł 11 Elementy neutralne Artykuł 12 Rozróżnienie księgowe TYTUŁ III WYMOGI TERYTORIALNE Artykuł 13 Zasada terytorialności Artykuł 14 Zasada niemanipulacji Artykuł 15 Wystawy TYTUŁ IV ZWROT LUB ZWOLNIENIE Artykuł 16 Zwrot ceł lub zwolnienie z ceł TYTUŁ V DOWÓD POCHODZENIA Artykuł 17 Wymogi ogólne Artykuł 18 Warunki sporządzania deklaracji pochodzenia Artykuł 19 Upoważniony eksporter Artykuł 20 Procedura wystawiania świadectwa przewozowego EUR.1 Artykuł 21 Świadectwa przewozowe EUR.1 wystawione retrospektywnie Artykuł 22 Wystawianie duplikatu świadectwa przewozowego EUR.1 Artykuł 23 Termin ważności dowodu pochodzenia Artykuł 24 Wolne obszary celne Artykuł 25 Wymogi dotyczące przywozu Artykuł 26 Przywóz partiami Artykuł 27 Zwolnienie z dowodu pochodzenia Artykuł 28 Niezgodności i pomyłki formalne Artykuł 29 Deklaracje dostawcy Artykuł 30 Kwoty wyrażone w euro TYTUŁ VI ZASADY WSPÓŁPRACY I DOWODY W POSTACI DOKUMENTÓW Artykuł 31 Dowody w postaci dokumentów, przechowywanie dowodów pochodzenia i dokumentów uzupełniających Artykuł 32 Rozstrzyganie sporów TYTUŁ VII WSPÓŁPRACA ADMINISTRACYJNA Artykuł 33 Powiadamianie i współpraca Artykuł 34 Weryfikacja dowodów pochodzenia Artykuł 35 Weryfikacja deklaracji dostawcy Artykuł 36 Sankcje TYTUŁ VIII STOSOWANIE DODATKU A Artykuł 37 Europejski Obszar Gospodarczy Artykuł 38 Liechtenstein Artykuł 39 Republika San Marino Artykuł 40 Księstwo Andory Artykuł 41 Ceuta i Melilla Wykaz załączników ZAŁĄCZNIK I Uwagi wstępne do wykazu w załączniku II ZAŁĄCZNIK II Wykaz procesów obróbki lub przetwarzania, którym należy poddać materiały niepochodzące, aby wytworzony produkt mógł uzyskać status pochodzenia ZAŁĄCZNIK III Tekst deklaracji pochodzenia ZAŁĄCZNIK IV Wzory świadectwa przewozowego EUR.1 i wniosku o wystawienie świadectwa przewozowego EUR.1 ZAŁĄCZNIK V Szczególne warunki dotyczące produktów pochodzących z Ceuty i Melilli ZAŁĄCZNIK VI Deklaracja dostawcy ZAŁĄCZNIK VII Długoterminowa deklaracja dostawcy

CELE

Reguły te są fakultatywne. Są one przeznaczone do tymczasowego stosowania, do czasu zawarcia i wejścia w życie zmiany Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia (zwanej dalej „konwencją PEM” lub „konwencją”). Reguły te będą mieć dwustronne zastosowanie w handlu między tymi Umawiającymi się Stronami, które tak uzgodnią i zawrą te reguły lub odniesienie do nich w swoich dwustronnych umowach preferencyjnych. Reguły te mają być stosowane jako alternatywa do reguł konwencji, które, jak przewidziano w konwencji, nie naruszają zasad określonych w odpowiednich umowach i innych powiązanych umowach dwustronnych między Umawiającymi się Stronami. W związku z tym reguły te nie będą obowiązkowe, ale fakultatywne. Mogą być one stosowane przez podmioty gospodarcze, które chcą ubiegać się o preferencje oparte na tych regułach, a nie na regułach konwencji.

Reguły te nie mają na celu zmiany konwencji. Konwencja jest nadal w pełni stosowana przez Umawiające się Strony konwencji. Reguły te nie zmienią wynikających z konwencji praw i obowiązków Umawiających się Stron.

TYTUŁ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

Definicje

Na potrzeby niniejszych reguł:

a) „stosująca Umawiająca się Strona” oznacza Umawiającą się Stronę konwencji PEM, która włącza niniejsze reguły do dwustronnych umów preferencyjnych z inną Umawiającą się Stroną konwencji PEM i obejmuje Strony układu;

b) „działy”, „pozycje” i „podpozycje” oznaczają działy, pozycje i podpozycje (kody cztero- lub sześciocyfrowe)stosowane w nomenklaturze, która tworzy Zharmonizowany system oznaczania i kodowania towarów (zwany dalej „Systemem zharmonizowanym”), wraz ze zmianami zgodnie z zaleceniem Rady Współpracy Celnej z dnia 26 czerwca 2004 r.;

c) „klasyfikowany” oznacza klasyfikację towaru do poszczególnej pozycji lub podpozycji Systemu zharmonizowanego;

d) „przesyłka” oznacza produkty, które są: (i) wysłane w tym samym czasie od jednego eksportera do jednego odbiorcy; albo (ii) objęte jednolitym dokumentem przewozowym obejmującym ich transport od eksportera do odbiorcy lub, w przypadku braku takiego dokumentu, jedną fakturą;

e) „organy celne Strony lub stosującej Umawiającej się Strony” w odniesieniu do Unii Europejskiej oznaczają dowolne organy celne państw członkowskich Unii Europejskiej;

f) „wartość celna” oznacza wartość określoną zgodnie z Porozumieniem w sprawie stosowania artykułu VII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. (Porozumienie WTO w sprawie ustalania wartości celnej);

g) „cena ex-works” oznacza cenę zapłaconą za produkt ex-works producentowi na terytorium Strony, w którego przedsiębiorstwie dokonuje się ostatecznej obróbki lub przetworzenia, pod warunkiem że cena ta zawiera wartość wszystkich użytych materiałów i wszystkie inne koszty związane z wytworzeniem produktu, z wyłączeniem wszystkich podatków wewnętrznych, które są lub mogą być zwrócone w momencie wywozu uzyskanego produktu. W przypadku gdy ostatnią obróbkę lub przetworzenie zlecono podwykonawcy producenta, pojęcie „producent” odnosi się do przedsiębiorstwa, które zatrudnia podwykonawcę. W przypadku gdy cena faktycznie zapłacona nie odzwierciedla wszystkich kosztów związanych z wytworzeniem produktu, które to koszty zostały rzeczywiście poniesione na terytorium Strony, cena ex-works oznacza sumę wszystkich tych kosztów pomniejszoną o wszelkie podatki wewnętrzne, które zostaną lub mogą zostać zwrócone w momencie wywozu uzyskanego produktu;

h) „materiał zamienny” lub „produkt zamienny” oznacza materiał lub produkt tego samego rodzaju i jakości handlowej, charakteryzujący się identycznymi cechami technicznymi i fizycznymi, oraz niemożliwy do rozróżnienia;

i) „towary” oznaczają zarówno materiał, jak i produkt;

j) „wytwarzanie” oznacza każdy rodzaj obróbki lub przetworzenia łącznie z montażem;

k) „materiał” oznacza każdy składnik, surowiec, komponent lub część itp. użyte do wytworzenia produktu;

l) „najwyższa dopuszczalna zawartość materiałów niepochodzących” oznacza maksymalną zawartość materiałów niepochodzących, jaka pozwala na uznanie procesu wytwarzania za operację obróbki lub przetworzenia wystarczającą dla nadania produktowi statusu pochodzenia. Może być ona wyrażona w postaci wartości procentowej ceny ex-works produktu lub jako procent masy netto wspomnianych wykorzystanych materiałów, objętych określoną grupą działów, działem, pozycją lub podpozycją;

m) „produkt” oznacza wytwarzany produkt, nawet jeśli jest on przeznaczony do użycia w innym procesie wytwarzania;

n) „terytorium” obejmuje terytorium lądowe, wody wewnętrzne i morze terytorialne Strony;

o) „wartość dodana” oznacza cenę ex-works produktu pomniejszoną o wartość celną każdego z użytych materiałów, które pochodzą z terytorium pozostałych stosujących Umawiających się Stron, do których ma zastosowanie kumulacja lub, w przypadku gdy wartość celna nie jest znana lub nie może zostać ustalona – pierwszą możliwą do ustalenia cenę zapłaconą za materiały na terytorium Strony wywozu;

p) „wartość materiałów” oznacza wartość celną w momencie przywozu użytych materiałów niepochodzących lub, jeśli ta wartość nie jest znana i nie może zostać ustalona – pierwszą możliwą do ustalenia cenę zapłaconą za materiały na terytorium Strony wywozu. W przypadku gdy należy ustalić wartość użytych materiałów pochodzących, niniejszą literę stosuje się odpowiednio.

TYTUŁ II

DEFINICJA POJĘCIA „PRODUKTY POCHODZĄCE”

Artykuł 2

Wymogi ogólne

Na potrzeby wykonania układu następujące produkty uważa się za pochodzące z terytorium Strony przy ich wywozie do drugiej Strony:

a) produkty całkowicie uzyskane na terytorium Strony w rozumieniu art. 3;

b) produkty uzyskane na terytorium Strony zawierające materiały, które nie zostały całkowicie tam uzyskane, pod warunkiem że materiały te zostały poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu na terytorium tej Strony w rozumieniu art. 4.

Artykuł 3

Produkty całkowicie uzyskane

1. Następujące produkty uważa się za całkowicie uzyskane na terytorium Strony przy ich wywozie do drugiej Strony: a) produkty mineralne i woda naturalna wydobyte na jej terytorium z ziemi lub z dna morskiego; b) rośliny, w tym rośliny wodne, i produkty roślinne tam uprawiane lub zebrane; c) żywe zwierzęta tam urodzone i chowane; d) produkty uzyskane od żywych zwierząt tam chowanych; e) produkty pochodzące z ubitych zwierząt tam urodzonych i chowanych; f) produkty uzyskane przez polowanie lub połowy tam przeprowadzone; g) produkty akwakultury, w przypadkach gdy ryby, skorupiaki, mięczaki i pozostałe bezkręgowce były tam urodzone lub chowane z jaj, larw, narybku lub palczaków; h) produkty rybołówstwa morskiego i inne produkty wydobyte z morza poza wodami terytorialnymi przez jej statki; i) produkty wytworzone na pokładzie jej statków przetwórni wyłącznie z produktów, o których mowa w lit. h); j) używane artykuły tam zebrane, nadające się tylko do odzysku surowców; k) odpady i złom powstające w wyniku działalności wytwórczej tam prowadzonej; l) produkty wydobyte z dna morskiego lub gruntu pod dnem morskim, które znajduje się poza jej morzami terytorialnymi, lecz do którego strona ta posiada wyłączne prawa eksploatacji; m) towary tam wytworzone wyłącznie z produktów wymienionych w lit. a)–l).

2. Pojęcia „jej statki” i „jej statki przetwórnie” odpowiednio w ust. 1 lit. h) oraz i) odnoszą się tylko do statków i statków przetwórni, które spełniają każdy z następujących wymogów: a) są wpisane do rejestru na terytorium Strony wywozu lub przywozu; b) pływają pod banderą Strony wywozu lub przywozu; c) spełniają jeden z następujących warunków: (i) w części wynoszącej co najmniej 50 % są własnością obywateli Strony wywozu lub przywozu lub (ii) są własnością spółek: — których główna siedziba i główne miejsce prowadzenia działalności znajduje się na terytorium Strony wywozu lub przywozu oraz — które są co najmniej w 50 % własnością Strony wywozu lub przywozu lub podmiotów publicznych lub obywateli tych Stron.

3. Na potrzeby ust. 2, jeżeli Stroną wywozu lub przywozu jest Unia Europejska, oznacza to państwa członkowskie Unii Europejskiej.

4. Na potrzeby ust. 2 państwa EFTA uznaje się za jedną stosującą Umawiającą się Stronę.

Artykuł 4

Wystarczająca obróbka lub przetworzenie

1. Bez uszczerbku dla ust. 3 niniejszego artykułu i art. 6 produkty, które nie są całkowicie uzyskane na terytorium Strony, uważa się za poddane wystarczającej obróbce lub przetworzeniu, gdy spełnione są warunki określone dla przedmiotowych towarów w wykazie zawartym w załączniku II.

2. Jeśli produkt, który uzyskał status pochodzenia na terytorium Strony zgodnie z ust. 1 artykułu, jest użyty jako materiał do wytworzenia innego produktu, nie bierze się pod uwagę materiałów niepochodzących, które mogły zostać użyte w procesie jego wytworzenia.

3. Ustalenie, czy spełniono wymogi określone w ust. 1, przeprowadza się dla każdego produktu.

Jeśli jednak odpowiednia reguła opiera się na zgodności z najwyższą dopuszczalną zawartością materiałów niepochodzących, organy celne Stron mogą zezwolić eksporterom na obliczanie ceny ex-works produktu i wartości materiałów niepochodzących na podstawie średniej, jak określono w ust. 4, w celu uwzględnienia wahań kosztów i kursów wymiany walut.

4. W przypadku gdy zastosowanie ma ust. 3 akapit drugi, średnią cenę ex-works produktu i średnią wartość użytych materiałów niepochodzących oblicza się odpowiednio na podstawie sumy naliczonych cen ex-works dla całej sprzedaży tych samych produktów dokonanej w poprzednim roku budżetowym i sumy wartości wszystkich materiałów niepochodzących użytych w procesie wytworzenia tych samych produktów w poprzednim roku budżetowym, określonej na terytorium Strony wywozu, lub, w przypadku gdy dane liczbowe dotyczące pełnego roku budżetowego nie są dostępne, w krótszym okresie, który nie powinien być krótszy niż trzy miesiące.

5. Eksporterzy, którzy wybrali obliczanie na podstawie średniej, konsekwentnie stosują taką metodę w roku następującym po roku budżetowym odniesienia lub, w stosownych przypadkach, w roku następującym po krótszym okresie wykorzystanym jako okres odniesienia. Mogą zaprzestać stosowania takiej metody, jeżeli w danym roku budżetowym lub w krótszym reprezentatywnym okresie trwającym nie krócej niż trzy miesiące odnotują, że ustały wahania kosztów lub kursów wymiany walut uzasadniające zastosowanie takiej metody.

6. Średnie, o których mowa w ust. 4, stosuje się odpowiednio jako cenę ex-works i wartość materiałów niepochodzących w celu ustalenia zgodności z najwyższą dopuszczalną zawartością materiałów niepochodzących.

Artykuł 5

Reguła tolerancji

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 4 i z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, materiały niepochodzące, których zgodnie z warunkami określonymi w wykazie w załączniku II nie można używać w procesie wytworzenia danego produktu, mogą jednak zostać użyte, pod warunkiem że ich całkowita masa lub wartość netto oceniona dla produktu nie przekracza: a) 15 % masy netto produktu objętego działami 2 i 4 do24, innego niż przetworzone produkty rybołówstwa objęte działem 16; b) 15 % ceny ex-works produktu w przypadku produktów innych niż objęte lit. a).

Niniejszego ustępu nie stosuje się do produktów objętych działami 50 do 63 Systemu zharmonizowanego, w odniesieniu do których stosuje się tolerancje wymienione w uwagach 6 i 7 załącznika I.

2. Ust. 1 niniejszego artykułu nie dopuszcza przekraczania żadnego z udziałów procentowych najwyższej dopuszczalnej zawartości materiałów niepochodzących, jak wskazano w regułach określonych w wykazie w załączniku II.

3. Ust. 1 i 2 niniejszego artykułu nie stosuje się do produktów całkowicie uzyskanych na terytorium Strony w rozumieniu art. 3. Bez uszczerbku dla art. 6 i art. 9 ust. 1, tolerancję przewidzianą w tych postanowieniach stosuje się jednak do produktu, w przypadku którego reguła ustanowiona w wykazie w załączniku II wymaga, aby materiały użyte w procesie wytworzenia tego produktu były całkowicie uzyskane.

Artykuł 6

Niewystarczająca obróbka lub przetworzenie

1. Bez uszczerbku dla ust. 2 niniejszego artykułu, następujące czynności uważa się za niewystarczającą obróbkę lub przetworzenie do nadania produktowi statusu produktu pochodzącego, niezależnie od tego, czy wymogi art. 4 zostały spełnione: a) czynności służące zachowaniu produktów w dobrym stanie podczas transportu i składowania; b) rozdzielanie i łączenie opakowań; c) mycie, czyszczenie; usuwanie kurzu, rdzy, oleju, farby lub innych pokryć; d) prasowanie wyrobów włókienniczych; e) proste czynności malowania i polerowania; f) łuskanie i częściowe lub całkowite bielenie ryżu; polerowanie i glazurowanie zbóż oraz ryżu; g) czynności polegające na barwieniu lub aromatyzowaniu cukru lub formowaniu kostek cukru; częściowe lub całkowite mielenie cukru krystalicznego; h) obieranie ze skóry, drylowanie lub łuskanie owoców, orzechów i warzyw; i) ostrzenie, proste szlifowanie lub przycinanie; j) przesiewanie, przeglądanie, sortowanie, klasyfikowanie, dobieranie (łącznie z kompletowaniem zestawów artykułów); k) proste umieszczanie w butelkach, puszkach, flakonach, torbach, skrzynkach, pudełkach, umieszczanie na kartach lub tablicach oraz wszelkie inne proste czynności związane z pakowaniem; l) umieszczanie lub drukowanie na produktach lub ich opakowaniach znaków, etykiet, logo i innych podobnych znaków odróżniających; m) proste mieszanie produktów, nawet różnych rodzajów; n) mieszanie cukru z dowolnymi materiałami; o) proste dodawanie wody, rozcieńczanie albo odwadnianie lub skażanie produktów; p) prosty montaż części artykułów w celu otrzymania kompletnego artykułu lub demontaż produktów na części; q) ubój zwierząt; r) połączenie co najmniej dwóch czynności spośród wymienionych w lit. a) do q).

2. Przy określaniu, czy obróbkę lub przetworzenie, jakim został poddany dany produkt, należy uznać za niewystarczające w rozumieniu ust. 1, uwzględnia się wszystkie czynności wykonane na terytorium Strony wywozu w odniesieniu do danego produktu.

Artykuł 7

Kumulacja pochodzenia

1. Bez uszczerbku dla art. 2, w przypadku wywozu na terytorium drugiej Strony produkty uważa się za materiały pochodzące z terytorium Strony wywozu, jeżeli zostały tam uzyskane z wykorzystaniem materiałów pochodzących z terytorium dowolnej stosującej Umawiającej się Strony innej niż Strona wywozu, pod warunkiem że obróbka lub przetworzenie, któremu zostały one poddane na terytorium Strony wywozu, wykracza poza zakres czynności określonych w art. 6. Nie jest konieczne poddanie takich materiałów wystarczającej obróbce lub przetworzeniu.

2. W przypadku gdy obróbka lub przetworzenie na terytorium Strony wywozu nie wykracza poza zakres czynności, o których mowa w art. 6, produkt uzyskany z wykorzystaniem materiałów pochodzących z terytorium dowolnej innej stosującej Umawiającej się Strony uważa się za pochodzący z terytorium Strony wywozu tylko wtedy, gdy wartość dodana na jej terytorium jest wyższa niż wartość użytych materiałów pochodzących z terytorium dowolnej innej stosującej Umawiającej się Strony. W przeciwnym wypadku uzyskany produkt uważa się za pochodzący z terytorium stosującej Umawiającej się Strony, której wkład w materiały pochodzące użyte do produkcji na terytorium Strony wywozu ma najwyższą wartość.

3. Bez uszczerbku dla art. 2, z wyłączeniem produktów objętych działami 50–63, obróbkę lub przetworzenie na terytorium stosującej Umawiającej się Strony innej niż Strona wywozu uważa się za przeprowadzone na terytorium Strony wywozu, jeżeli uzyskane produkty poddaje się dalszej obróbce lub przetworzeniu na terytorium tej Strony wywozu.

4. Bez uszczerbku dla art. 2, w przypadku produktów objętych działami 50–63 i wyłącznie na potrzeby handlu dwustronnego między Stronami, obróbkę lub przetworzenie na terytorium Strony przywozu uważa się za przeprowadzone na terytorium Strony wywozu, jeżeli uzyskane produkty poddaje się dalszej obróbce lub przetworzeniu na terytorium tej Strony wywozu.

Na potrzeby niniejszego ustępu uczestników procesu stabilizacji i stowarzyszenia Unii Europejskiej oraz Republikę Mołdawii uznaje się za jedną stosującą Umawiającą się Stronę.

5. Strony mogą postanowić o jednostronnym rozszerzeniu stosowania ust. 3 niniejszego artykułu na przywóz produktów objętych działami 50–63. Strona postanawiająca o takim rozszerzeniu powiadamia o tym drugą Stronę i informuje Komisję Europejską zgodnie z art. 8 ust. 2.

6. Na potrzeby kumulacji w rozumieniu ust. 3 do 5 niniejszego artykułu produkty pochodzące uważa się za pochodzące z terytorium Strony wywozu tylko wówczas, gdy obróbka lub przetworzenie, któremu zostały tam poddane, wykraczają poza zakres czynności określonych w art. 6.

7. Produkty pochodzące z terytorium stosujących Umawiających się Stron, o których to produktach mowa w ust. 1, których nie poddaje się obróbce ani przetwarzaniu na terytorium Strony wywozu, zachowują swoje pochodzenie w przypadku wywozu na terytorium jednej z pozostałych stosujących Umawiających się Stron.

Artykuł 8

Warunki stosowania kumulacji pochodzenia

1. Kumulacja przewidziana w art. 7 ma zastosowanie wyłącznie, gdy spełnione są następujące warunki: a) pomiędzy stosującymi Umawiającymi się Stronami zaangażowanymi w uzyskanie statusu pochodzenia a stosującą Umawiającą się Stroną przeznaczenia ma zastosowanie umowa preferencyjna zgodna z art. XXIV Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (GATT); oraz b) towary uzyskały status pochodzenia poprzez zastosowanie reguł pochodzenia identycznych z niniejszymi regułami.

2. Powiadomienia wskazujące na wypełnienie wszelkich wymogów niezbędnych do zastosowania kumulacji publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C) oraz w urzędowej publikacji w Zachodnim Brzegu i Strefie Gazy zgodnie z ich własnymi procedurami.

Kumulację przewidzianą w art. 7 stosuje się od dnia wskazanego w powiadomieniu.

Strony informują Komisję Europejską szczegółowo o odpowiednich umowach zawartych z innymi stosującymi Umawiającymi się Stronami, w tym o datach wejścia w życie niniejszych reguł.

3. W przypadku gdy produkty uzyskały status pochodzenia przez zastosowanie kumulacji pochodzenia zgodnie z art. 7, dowód pochodzenia powinien zawierać stwierdzenie w języku angielskim „CUMULATION APPLIED WITH (nazwa odpowiedniej stosującej Umawiającej się Strony/ odpowiednich stosujących Umawiających się Stron w języku angielskim)”.

W przypadku wykorzystywania jako dowodu pochodzenia świadectwa przewozowego EUR.1 stwierdzenie to należy umieścić w polu 7 świadectwa przewozowego EUR.1.

4. Strony mogą podjąć decyzję, w odniesieniu do wywożonych na ich terytorium produktów, które uzyskały status pochodzenia na terytorium Strony wywozu przez zastosowanie kumulacji pochodzenia zgodnie z art. 7, o odstąpieniu od obowiązku umieszczania na dowodzie pochodzenia stwierdzenia, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu ( 3 ).

Strony powiadamiają Komisje Europejską o takim odstąpieniu zgodnie z art. 8 ust. 2.

Artykuł 9

Jednostka kwalifikacyjna

1. Jednostką kwalifikacyjną na p