02019R1715 — PL — 14.10.2019 — 000.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1715 z dnia 30 września 2019 r. ustanawiające przepisy dotyczące funkcjonowania systemu zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych oraz jego składników systemowych („rozporządzenie w sprawie systemu IMSOC”) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 261 z 14.10.2019, s. 37)





sprostowane przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1715

z dnia 30 września 2019 r.

ustanawiające przepisy dotyczące funkcjonowania systemu zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych oraz jego składników systemowych („rozporządzenie w sprawie systemu IMSOC”)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)







Rozdział 1

Przedmiot, zakres stosowania i definicje

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

1. W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się:

a) szczegółowe warunki i procedury mające zastosowanie do przekazywania powiadomień i informacji uzupełniających do systemu wczesnego ostrzegania o niebezpiecznej żywności i paszach (system RASFF), które należy ustanowić zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 178/2002;

b) procedury opracowania i korzystania z komputerowego systemu do celów powiadamiania unijnego i sprawozdawczości unijnej o chorobach, ustanowionego i zarządzanego przez Komisję zgodnie z art. 22 rozporządzenia (UE) 2016/429;

c) przepisy szczegółowe, w tym terminy, dotyczące przesyłania powiadomień, które należy ustanowić zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/2031;

d) przepisy dotyczące komputerowego przetwarzania i wymiany informacji, danych i dokumentów w systemie zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych (system IMSOC), niezbędnego do przeprowadzania kontroli urzędowych, o których mowa w rozporządzeniu (UE) 2017/625, jeżeli chodzi o: (i) formularz wspólnego zdrowotnego dokumentu wyjścia (dokument CHED), o którym mowa w art. 56 rozporządzenia (UE) 2017/625, w tym jego wersję elektroniczną, oraz instrukcje dotyczące jego przedkładania i stosowania; (ii) jednolite rozwiązania w zakresie współpracy między organami celnymi, właściwymi organami i innymi organami, o których mowa w art. 75 rozporządzenia (UE) 2017/625; (iii) wydawanie świadectw elektronicznych i stosowanie podpisów elektronicznych w świadectwach urzędowych, o których mowa w art. 87 rozporządzenia (UE) 2017/625; (iv) standardowe formaty wymiany informacji w ramach pomocy i współpracy administracyjnej, o których mowa w tytule IV rozporządzenia (UE) 2017/625, dotyczące: — wniosków o udzielenie pomocy, — wspólnych i powtarzających się powiadomień i odpowiedzi; (v) narzędzia techniczne i procedury w zakresie komunikacji między instytucjami łącznikowymi wyznaczonymi zgodnie z art. 103 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625; (vi) prawidłowe funkcjonowanie systemu IMSOC, o którym mowa w tytule VI rozdział IV rozporządzenia (UE) 2017/625.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1) „składnik” oznacza system elektroniczny zintegrowany z systemem IMSOC;

2) „sieć” oznacza grupę członków mających dostęp do konkretnego składnika;

3) „członek sieci” oznacza właściwy organ państwa członkowskiego, Komisję, agencję unijną, właściwy organ państwa trzeciego lub organizację międzynarodową, mające dostęp do co najmniej jednego składnika;

4) „punkt kontaktowy” oznacza punkt kontaktowy wyznaczony przez członka sieci, aby go reprezentował;

5) „system krajowy państwa członkowskiego” oznacza komputerowy system informacyjny należący do państwa członkowskiego i utworzony przed dniem wejścia w życie rozporządzenia (UE) 2017/625 w celu zarządzania danymi, informacjami i dokumentami dotyczącymi kontroli urzędowych oraz ich przetwarzania i wymiany, jak również umożliwiający elektroniczną wymianę danych z odpowiednim składnikiem;

6) „organizacja międzynarodowa” oznacza każdy z uznanych międzynarodowo organów wymienionych w art. 121 lit. g) rozporządzenia (UE) 2017/625 lub podobne organizacje międzyrządowe;

7) „system iRASFF” oznacza system elektroniczny wdrażający procedury systemu RASFF i systemu pomocy i współpracy administracyjnej opisane w art. 50 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 oraz odpowiednio art. 102–108 rozporządzenia (UE) 2017/625;

8) „ryzyko” oznacza wszelkie bezpośrednie lub pośrednie ryzyko dla zdrowia ludzi związane z żywnością, z materiałem do kontaktu z żywnością lub z paszą zgodnie z art. 50 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 lub poważne ryzyko dla zdrowia zwierząt lub dla środowiska związane z paszą, w tym także paszą dla zwierząt nieprzeznaczonych do produkcji żywności zgodnie z art. 29 rozporządzenia (WE) nr 183/2005;

9) „sieć systemu RASFF” oznacza system wczesnego ostrzegania o ryzyku zdefiniowanym w pkt 8, ustanowiony jako sieć na podstawie art. 50 rozporządzenia (WE) nr 178/2002;

10) „sieć systemu pomocy i współpracy administracyjnej” oznacza sieć, której zadaniem jest ułatwianie komunikacji między właściwymi organami, obejmującą Komisję i instytucje łącznikowe wyznaczone przez państwa członkowskie zgodnie z art. 103 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625;

11) „sieć na rzecz przeciwdziałania fałszowaniu żywności” oznacza sieć, której zadaniem jest ułatwianie wymiany informacji na temat powiadomień o fałszowaniu żywności zdefiniowanych w pkt 21, obejmującą Komisję, Europol i instytucje łącznikowe wyznaczone przez państwa członkowskie zgodnie z art. 103 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625;

12) „sieć powiadamiania i współpracy” oznacza sieć złożoną z systemu RASFF, systemu pomocy i współpracy administracyjnej oraz sieci na rzecz przeciwdziałania fałszowaniu żywności;

13) „pojedynczy punkt kontaktowy” oznacza punkt kontaktowy złożony z punktów kontaktowych systemu RASFF i systemu pomocy i współpracy administracyjnej w poszczególnych państwach członkowskich, niezależnie od tego, czy fizycznie mieszczą się one w tej samej jednostce administracyjnej;

14) „powiadomienie o niezgodności” oznacza powiadomienie w systemie iRASFF o niezgodności, która nie stanowi ryzyka w rozumieniu art. 50 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 oraz art. 106 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625, z wyjątkiem przypadków niestwarzających poważnego ryzyka dla zdrowia zwierząt oraz przypadków ryzyka dla zdrowia roślin lub dobrostanu zwierząt;

15) „powiadomienie o zagrożeniu” oznacza powiadomienie w systemie iRASFF o poważnym bezpośrednim lub pośrednim ryzyku dla zdrowia ludzi związanym z żywnością, z materiałem do kontaktu z żywnością lub z paszą w rozumieniu art. 50 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 oraz art. 29 rozporządzenia (WE) nr 183/2005, które to powiadomienie wymaga lub może wymagać szybkiego działania ze strony innego członka sieci systemu RASFF;

16) „powiadomienie informacyjne” oznacza powiadomienie w systemie iRASFF o bezpośrednim lub pośrednim ryzyku związanym z żywnością, z materiałem do kontaktu z żywnością lub z paszą zgodnie z art. 50 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 oraz art. 29 rozporządzenia (WE) nr 183/2005, które to powiadomienie nie wymaga szybkiego działania ze strony innego członka sieci systemu RASFF;

17) „powiadomienie informacyjne w celu działań następczych” oznacza powiadomienie informacyjne dotyczące produktu, który został lub może zostać wprowadzony do obrotu w innym państwie będącym członkiem sieci systemu RASFF;

18) „powiadomienie informacyjne w celu zwrócenia uwagi” oznacza powiadomienie informacyjne dotyczące produktu, który: (i) albo znajduje się jedynie w państwie powiadamiającego członka sieci; albo (ii) nie został wprowadzony do obrotu; albo (iii) nie znajduje się już w obrocie;

19) „powiadomienie o aktualnych zdarzeniach” oznacza powiadomienie w systemie iRASFF o ryzyku związanym z żywnością, z materiałem do kontaktu z żywnością lub z paszą w rozumieniu art. 50 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 oraz art. 29 rozporządzenia (WE) nr 183/2005, które to powiadomienie pochodzi z nieoficjalnego źródła, zawiera niezweryfikowane informacje lub dotyczy produktu, który nie został jeszcze zidentyfikowany;

20) „powiadomienie o odrzuceniu na granicy” oznacza powiadomienie w systemie iRASFF o odrzuceniu z uwagi na ryzyko zdefiniowane w pkt 8 związane z partią, kontenerem albo ładunkiem żywności, materiału do kontaktu z żywnością lub paszy, o których mowa w art. 50 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 178/2002;

21) „powiadomienie o fałszowaniu żywności” oznacza powiadomienie w systemie iRASFF o braku zgodności dotyczące podejrzewanego czynu umyślnego ze strony przedsiębiorstw lub osób w celu wprowadzenia w błąd nabywców oraz uzyskania z tego tytułu nienależnych korzyści, z naruszeniem przepisów, o których mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/625;

22) „powiadomienie pierwotne” oznacza powiadomienie o niezgodności, powiadomienie o zagrożeniu, powiadomienie informacyjne, powiadomienie o aktualnych zdarzeniach, powiadomienie o fałszowaniu żywności lub powiadomienie o odrzuceniu na granicy;

23) „powiadomienie uzupełniające” oznacza powiadomienie w systemie iRASFF zawierające dodatkowe informacje w stosunku do powiadomienia pierwotnego;

24) „wniosek” oznacza wniosek o pomoc administracyjną w systemie iRASFF na podstawie powiadomienia pierwotnego lub uzupełniającego, umożliwiający wymianę informacji zgodnie z art. 104–108 rozporządzenia (UE) 2017/625;

25) „odpowiedź” oznacza odpowiedź na wniosek o pomoc administracyjną w systemie iRASFF na podstawie powiadomienia pierwotnego lub uzupełniającego, umożliwiający wymianę informacji zgodnie z art. 104–108 rozporządzenia (UE) 2017/625;

26) „powiadamiający członek sieci lub punkt kontaktowy” oznacza członka sieci lub punkt kontaktowy, który kieruje powiadomienie do innego członka sieci lub punktu kontaktowego;

27) „powiadomiony członek sieci lub punkt kontaktowy” oznacza członka sieci lub punkt kontaktowy, do którego inny członek sieci lub punkt kontaktowy kierują powiadomienie;

28) „członek sieci lub punkt kontaktowy rozpatrujący wniosek” oznacza członka sieci lub punkt kontaktowy, do którego inny członek sieci lub punkt kontaktowy kierują powiadomienie w celu otrzymania odpowiedzi;

29) „system ADIS” oznacza komputerowy system informacyjny do celów powiadamiania i sprawozdawczości o chorobach, który ma zostać ustanowiony przez Komisję oraz przez nią zarządzany zgodnie z art. 22 rozporządzenia (UE) 2016/429;

30) „sieć ADIS” oznacza sieć do celów funkcjonowania systemu ADIS obejmującą Komisję i właściwe organy państw członkowskich;

31) „system EUROPHYT” oznacza elektroniczny system powiadamiania, który ma zostać ustanowiony przez Komisję oraz być połączony i kompatybilny z systemem IMSOC, służący do celów składania przez państwa członkowskie powiadomień EUROPHYT o pojawie agrofagów zgodnie z art. 103 rozporządzenia (UE) 2016/2031;

32) „powiadomienie EUROPHYT o pojawie agrofagów” oznacza powiadomienie, które należy złożyć za pośrednictwem systemu EUROPHYT, dotyczące którejkolwiek z poniższych sytuacji: a) urzędowo potwierdzonego występowania na terytorium Unii agrofagów kwarantannowych dla Unii, o którym mowa w art. 11 akapit pierwszy lit. a) i b) rozporządzenia (UE) 2016/2031; b) urzędowo potwierdzonego występowania na terytorium Unii agrofaga, który nie został włączony do wykazu agrofagów kwarantannowych dla Unii, o którym mowa w art. 29 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031; c) występowania lub bezpośredniego niebezpieczeństwa zawleczenia lub rozprzestrzenienia się na terytorium Unii agrofaga, który nie został włączony do wykazu agrofagów kwarantannowych dla Unii, o czym mowa w art. 30 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031; d) urzędowo potwierdzonego występowania agrofaga kwarantannowego dla strefy chronionej, o którym mowa w art. 33 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031;

33) „powiadomienie EUROPHYT o przechwyceniu przesyłek” oznacza powiadomienie, które należy wprowadzić do systemu TRACES w przypadku wystąpienia którejkolwiek z sytuacji opisanych w art. 11 akapit pierwszy lit. c), art. 40 ust. 4, art. 41 ust. 4, art. 46 ust. 4, art. 49 ust. 6 akapit drugi, trzeci i czwarty, art. 53 ust. 4, art. 54 ust. 4, art. 77 ust. 2 oraz art. 95 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2016/2031;

34) „sieć EUROPHYT ds. przechwyceń przesyłek” oznacza sieć do celów przekazywania powiadomień EUROPHYT o przechwyceniu przesyłek, obejmującą Komisję oraz właściwe organy państw członkowskich;

35) „sieć EUROPHYT ds. pojawów agrofagów” oznacza sieć do celów funkcjonowania systemu EUROPHYT, obejmującą Komisję oraz właściwe organy państw członkowskich;

36) „system TRACES” oznacza skomputeryzowany system, o którym mowa w art. 133 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/625, służący do wymiany danych, informacji i dokumentów;

37) „sieć TRACES” oznacza sieć do celów funkcjonowania systemu TRACES, obejmującą Komisję oraz właściwe organy państw członkowskich;

38) „podpis elektroniczny” oznacza podpis elektroniczny określony w art. 3 pkt 10 rozporządzenia (UE) nr 910/2014;

39) „zaawansowany podpis elektroniczny” oznacza podpis elektroniczny zgodny ze specyfikacjami technicznymi określonymi w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2015/1506;

40) „kwalifikowany podpis elektroniczny” oznacza podpis elektroniczny określony w art. 3 pkt 12 rozporządzenia (UE) nr 910/2014;

41) „zaawansowana pieczęć elektroniczna” oznacza pieczęć elektroniczną zgodną ze specyfikacjami technicznymi określonymi w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2015/1506;

42) „kwalifikowana pieczęć elektroniczna” oznacza pieczęć elektroniczną określoną w art. 3 pkt 27 rozporządzenia (UE) nr 910/2014;

43) „kwalifikowany elektroniczny znacznik czasu” oznacza elektroniczny znacznik czasu określony w art. 3 pkt 34 rozporządzenia (UE) nr 910/2014;

44) „punkt kontroli” oznacza punkt kontroli, o którym mowa w art. 53 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/625;

45) „jednostka kontrolna” oznacza jednostkę, która dysponuje technologią i sprzętem niezbędnym do skutecznego działania odpowiedniego składnika i została wyznaczona w tym celu w następujący sposób: a) „centralna jednostka kontrolna” w odniesieniu do właściwego organu centralnego państwa członkowskiego; b) „regionalna jednostka kontrolna” w odniesieniu do dowolnego właściwego organu państwa członkowskiego na szczeblu regionalnym; c) „lokalna jednostka kontrolna” w odniesieniu do dowolnego właściwego organu państwa członkowskiego na szczeblu lokalnym.

Rozdział 2

Zasady ogólne i ochrona danych osobowych

Artykuł 3

Składniki systemu IMSOC

1. System IMSOC składa się z następujących składników:

a) systemu iRASFF;

b) systemu ADIS;

c) systemu EUROPHYT;

d) systemu TRACES.

2. Składniki, o których mowa w ust. 1, funkcjonują zgodnie z zasadami ogólnymi i przepisami o ochronie danych osobowych określonymi w niniejszym rozdziale.

Artykuł 4

Składniki, sieci i punkty kontaktowe

1. Każdy składnik posiada sieć, do której należy Komisja.

2. Każdy z członków sieci wyznacza przynajmniej jeden punkt kontaktowy i powiadamia o takim wyznaczeniu punkt kontaktowy Komisji oraz przekazuje mu dane kontaktowe swojego punktu. Członkowie sieci niezwłocznie informują punkt kontaktowy Komisji o wszelkich zmianach w tym względzie.

3. Punkt kontaktowy Komisji prowadzi i aktualizuje wykaz punktów kontaktowych oraz udostępnia go wszystkim członkom sieci.

4. Komisja tworzy strukturę zarządzania w celu kierowania rozwojem, identyfikowania priorytetów oraz monitorowania poprawnego wdrażania systemu IMSOC. Na strukturę zarządzania składają się:

a) zarząd ds. działania systemu, który we współpracy z państwami członkowskimi co najmniej raz w roku omawia priorytety związane z poszczególnymi składnikami i ich rozwój;

b) podgrupy w ramach zarządu ds. działania systemu, które regularnie omawiają priorytety związane z poszczególnymi składnikami i rozwój ich określonych funkcji.

Artykuł 5

Własność danych, informacji i dokumentów i odpowiedzialność w tym zakresie

1. Każdy członek sieci jest właścicielem danych, informacji i dokumentów, które jego punkt kontaktowy lub podlegli mu użytkownicy wprowadzili do odpowiedniego składnika lub w nim sporządzili, i jest za nie odpowiedzialny.

2. Każdy podpisujący, właściwy organ, do którego należy podpisujący, lub właściwy organ tworzący pieczęć elektroniczną jest właścicielem części dokumentów, którą podpisuje lub opatruje pieczęcią w systemie TRACES, i jest za nią odpowiedzialny.

3. Jeżeli dokument w systemie TRACES podpisuje więcej niż jeden podpisujący, każdy podpisujący jest właścicielem części dokumentu, którą podpisuje, i jest za nią odpowiedzialny.

Artykuł 6

Powiązania między składnikami

1. Powiązania między składnikami mają na celu:

a) uzupełnienie danych, informacji lub dokumentów w co najmniej jednym składniku danymi, informacjami lub dokumentami, które już się znajdują w innym składniku; oraz

b) przekazanie odpowiednich i aktualnych informacji wszystkim członkom sieci na potrzeby wykonywania przez nich zadań zgodnie z przepisami określonymi w niniejszym rozporządzeniu dla poszczególnych składników; oraz

c) wspieranie i stosowanie procedur dotyczących: (i) określania i zmieniania poziomu częstotliwości kontroli identyfikacyjnych i kontroli bezpośrednich, które mają być przeprowadzane w odniesieniu do przesyłek zwierząt i towarów należących do kategorii, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia (UE) 2017/625; (ii) stosowania częstotliwości kontroli identyfikacyjnych i kontroli bezpośrednich, które mają być przeprowadzane w odniesieniu do przesyłek zwierząt lub towarów należących do kategorii, o których mowa w lit. d), e) i f) wspomnianego artykułu; (iii) skoordynowanego przeprowadzania przez właściwe organy wzmożonych kontroli urzędowych w przypadku podejrzeń niezgodności, o których mowa w art. 65 ust. 6 wspomnianego rozporządzenia.

2. Powiązania, o których mowa w ust. 1, polegają na powiązaniach między:

a) systemem iRASFF i systemem TRACES, umożliwiających wymianę danych dotyczących powiadomień o odrzuceniu na granicy oraz wspólnych zdrowotnych dokumentów wejścia;

b) systemem EUROPHYT i systemem TRACES, umożliwiających wymianę danych dotyczących powiadomień EUROPHYT o pojawie agrofagów i powiadomień EUROPHYT o przechwyceniu przesyłek;

c) systemem iRASFF, systemem EUROPHYT i systemem TRACES, umożliwiających wymianę danych dotyczących historii podmiotów w odniesieniu do zgodności z przepisami określonymi w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/625.

Artykuł 7

Elektroniczna wymiana danych między składnikami i innymi systemami elektronicznymi

1. Wymiana danych między systemem IMSOC i innymi systemami elektronicznymi, w tym systemami krajowymi państw członkowskich:

a) jest oparta na normach międzynarodowych mających zastosowanie do danego składnika i wykorzystuje formaty XML, CMS lub PDF;

b) wymaga stosowania określonych słowników danych oraz reguł biznesowych przewidzianych w odpowiednim składniku.

2. Komisja przekazuje państwom członkowskim:

a) informacje dotyczące częstotliwości kontroli identyfikacyjnych i kontroli bezpośrednich, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. c) ppkt (i);

b) informacje dotyczące poziomu częstotliwości oraz wyników skoordynowanego przeprowadzenia przez właściwe organy wzmożonych kontroli urzędowych, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. c) ppkt (iii);

c) słowniki danych oraz reguły biznesowe, o których mowa w ust. 1 lit. b).

3. Komisja sporządza we współpracy z państwami członkowskimi umowę o gwarantowanym poziomie usług regulującą obsługę wymiany danych elektronicznych między odpowiednimi składnikami i innymi systemami elektronicznymi, w tym systemami krajowymi państw członkowskich.

Artykuł 8

Obowiązki i prawa Komisji

1. Komisja zapewnia funkcjonowanie, obsługę, wsparcie oraz wszelkie niezbędne aktualizacje lub nowe rozwiązania w odniesieniu do oprogramowania składników i ich infrastruktury IT.

2. Komisja posiada dostęp do wszystkich danych, informacji oraz dokumentów w każdym ze składników, aby monitorować wymianę danych, informacji i dokumentów, które do nich wprowadzono lub w nich sporządzono, w celu zidentyfikowania działań, które są lub wydają się niezgodne z przepisami określonymi w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/625, oraz

a) mają albo mogą mieć konsekwencje dla więcej niż jednego państwa członkowskiego; albo

b) mają miejsce lub wydają się mieć miejsce w więcej niż jednym państwie członkowskim.

Artykuł 9

Warunki udzielenia częściowego dostępu do systemu IMSOC państwom trzecim i organizacjom międzynarodowym

1. Po otrzymaniu właściwie umotywowanego wniosku Komisja we współpracy z państwami członkowskimi może udzielić właściwemu organowi państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej częściowego dostępu do funkcji jednego składnika lub większej ich liczby oraz do określonych danych, informacji i dokumentów, które wprowadzono do tych składników lub w nich sporządzono, pod warunkiem że wnioskodawca wykaże, iż spełnia następujące wymogi w odniesieniu do danego składnika:

a) posiada zdolność prawną i operacyjną do udzielenia bez zbędnej zwłoki pomocy koniecznej, aby umożliwić prawidłowe funkcjonowanie składnika, którego dotyczy wniosek o częściowy dostęp;

b) wyznaczył w tym celu punkt kontaktowy.

2. Częściowy dostęp, o którym mowa w ust. 1, nie obejmuje dostępu do danych osobowych przetwarzanych w składniku, do którego udzielono częściowego dostępu.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 częściowy dostęp może obejmować dostęp do danych osobowych w przypadkach, gdy wnioskujące państwo trzecie lub wnioskująca organizacja międzynarodowa spełnia warunki dotyczące przekazywania danych osobowych zgodnie z prawem ustanowione rozporządzeniami (UE) 2016/679 oraz (UE) 2018/1725.

Artykuł 10

Przetwarzanie danych osobowych

1. Dane osobowe przetwarzane są w poszczególnych składnikach w celu przeprowadzenia kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych. W szczególności dane osobowe należą do jednej z następujących kategorii:

a) punkty kontaktowe, podmioty, importerzy, eksporterzy, przewoźnicy i technicy laboratoryjni, jeżeli dane osobowe są wymagane przez prawo Unii;

b) użytkownicy poszczególnych składników.

2. Przetwarzając dane osobowe zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, państwa członkowskie przestrzegają przepisów rozporządzenia (UE) 2016/679 oraz dyrektywy (UE) 2016/680, a Komisja – przepisów rozporządzenia (UE) 2018/1725.

Artykuł 11

Administratorzy danych i współadministrowanie

1. Komisja i właściwe organy państw członkowskich są współadministratorami operacji przetwarzania danych w poszczególnych składnikach.

2. Do obowiązków Komisji należy:

a) określanie i wdrażanie środków technicznych w celu umożliwienia osobom, których dane dotyczą, wykonywania przysługujących im praw oraz zapewnienia, aby prawa te były wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1725;

b) zapewnienie bezpieczeństwa przetwarzania danych w ramach poszczególnych składników zgodnie z art. 33 rozporządzenia (UE) 2018/1725;

c) określenie kategorii swoich pracowników i usługodawców zewnętrznych, którym można przyznać dostęp do składników;

d) przekazywanie powiadomień i informacji dotyczących wszelkich naruszeń ochrony danych osobowych w składnikach odpowiednio Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych na podstawie art. 34 rozporządzenia (UE) 2018/1725 oraz osobie, której dane dotyczą, na podstawie art. 35 wspomnianego rozporządzenia;

e) zapewnienie pracownikom i usługodawcom zewnętrznym odpowiednich szkoleń w zakresie wykonywania swoich zadań zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1725.

3. Do obowiązków właściwych organów państw członkowskich należy:

a) zapewnienie, aby prawa osoby, której dane dotyczą, były wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679 i niniejszym rozporządzeniem;

b) zapewnienie bezpieczeństwa i poufności danych osobowych zgodnie z rozdziałem IV sekcja 2 rozporządzenia (UE) 2016/679;

c) wyznaczenie pracowników, którzy mogą mieć dostęp do poszczególnych składników;

d) zapewnienie odpowiednich szkoleń pracownikom mającym dostęp do poszczególnych składników, aby wykonywali swoje zadania zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679 oraz, w stosownych przypadkach, z dyrektywą (UE) 2016/680.

4. Właściwe organy państw członkowskich mogą wyznaczyć różnych współadministratorów na terenie tego samego państwa członkowskiego w celu wywiązania się z jednego lub większej liczby obowiązków, o których mowa w ust. 3.

Rozdział 3

Składniki, sieci i punkty kontaktowe

Sekcja 1

System iRASFF

Artykuł 12

Instytucje łącznikowe odpowiedzialne za wymianę określonych rodzajów informacji

Państwa członkowskie wskazują, które z instytucji łącznikowych wyznaczonych zgodnie z art. 103 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625 są odpowiedzialne za wymianę informacji dotyczących powiadomień o fałszowaniu żywności.

Artykuł 13

Pojedynczy punkt kontaktowy

1. Do obowiązków pojedynczego punktu kontaktowego w każdym państwie członkowskim należy:

a) wprowadzanie skutecznych rozwiązań na potrzeby sprawnej wymiany istotnych informacji ze wszystkimi odpowiednimi właściwymi organami podlegającymi jego jurysdykcji, co umożliwia natychmiastowe przekazywanie powiadomień, wniosków lub odpowiedzi właściwym organom w celu podjęcia odpowiedniego działania, oraz odpowiednia archiwizacja powiadomień, wniosków lub odpowiedzi;

b) określanie swoich zadań i obowiązków, a także zadań i obowiązków odpowiednich właściwych organów podlegających jego jurysdykcji w odniesieniu do przygotowywania i przekazywania powiadomień, wniosków i odpowiedzi oraz w odniesieniu do oceny i rozpowszechniania powiadomień, wniosków i odpowiedzi od innych członków sieci powiadamiania i współpracy.

2. Państwa członkowskie mogą włączyć swój punkt kontaktowy sieci na rzecz przeciwdziałania fałszowaniu żywności do swojego pojedynczego punktu kontaktowego.

3. Komunikacja w ramach sieci RASFF ma miejsce za pośrednictwem pojedynczego punktu kontaktowego.

Artykuł 14

Obowiązki członków sieci powiadamiania i współpracy

1. Członkowie sieci powiadamiania i współpracy zapewniają skuteczne funkcjonowanie swoich sieci podlegających ich jurysdykcji.

2. Każdy wyznaczony punkt kontaktowy sieci powiadamiania i współpracy przekazuje punktowi kontaktowemu Komisji szczegółowe informacje dotyczące osób, które go prowadzą, oraz ich dane kontaktowe. W tym celu stosuje on formularz informacji o punkcie kontaktowym dostarczany przez Komisję.

3. Na wypadek nagłych powiadomień punkty kontaktowe sieci RASFF zapewniają całodobową dostępność dyżurnego urzędnika.

Artykuł 15

Informacje wymieniane w systemie iRASFF

1. Wymiana informacji między punktami kontaktowymi sieci powiadamiania i współpracy dla celów art. 50 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 oraz tytułu IV rozporządzenia (UE) 2017/625 odbywa się wyłącznie w systemie iRASFF i w formie powiadomień, wniosków i odpowiedzi.

2. Punkty kontaktowe sieci powiadamiania i współpracy wypełniają odpowiednie rubryki powiadomienia, aby umożliwić przejrzystą identyfikację danego produktu, ryzyka, przypadków niezgodności oraz podejrzeń popełnienia nadużycia, przekazywać informacje dotyczące identyfikowalności w możliwym zakresie oraz identyfikować punkty kontaktowe odpowiedzialne za wszelkie działania następcze w odniesieniu do powiadomienia lub odpowiedzi na wniosek.

3. Powiadomienia mogą być przekazywane w formie powiadomień pierwotnych lub uzupełniających.

4. We wnioskach i w odpowiedziach wskazuje się punkty kontaktowe sieci powiadamiania i współpracy, do których kieruje się ten wniosek lub tę odpowiedź.

Artykuł 16

Powiadomienia o niezgodności

1. Punkty kontaktowe sieci powiadamiania i współpracy wymieniają bez zbędnej zwłoki powiadomienia o niezgodności zawierające przynajmniej następujące elementy:

a) nazwę właściwego organu zajmującego się danym powiadomieniem, jeśli nie jest to punkt kontaktowy;

b) opis ewentualnej niezgodności;

c) dane identyfikacyjne, jeśli to możliwe, podmiotów związanych z ewentualną niezgodnością;

d) szczegółowe informacje na temat zwierząt lub towarów, których dotyczy niezgodność;

e) wszelkie informacje dotyczące podejrzewanego ryzyka;

f) wskazanie, czy powiadomienie dotyczy ewentualnego przypadku niezgodności wynikającej z nieuczciwych praktyk.

2. Punkt kontaktowy Komisji bez zbędnej zwłoki sprawdza każde powiadomienie o niezgodności, które było przedmiotem wymiany.

Artykuł 17

Powiadomienia o zagrożeniu

1. Punkty kontaktowe sieci RASFF przekazują powiadomienia o zagrożeniu punktowi kontaktowemu Komisji bez zbędnej zwłoki i w każdym przypadku w ciągu 48 godzin od momentu otrzymania informacji o wystąpieniu ryzyka.

2. Powiadomienia o zagrożeniu zawierają wszystkie dostępne informacje wymagane na podstawie art. 16 ust. 1 oraz wszelkie informacje dotyczące ryzyka i produktu, z którym się wiąże to ryzyko. Fakt, że nie wszystkie istotne informacje zostały zgromadzone, nie może jednak niepotrzebnie opóźniać przesłania powiadomienia o zagrożeniu.

3. Punkt kontaktowy Komisji sprawdza powiadomienia o zagrożeniu i przekazuje je punktom kontaktowym sieci powiadamiania i współpracy w ciągu 24 godzin od ich otrzymania.

4. Poza godzinami pracy Komisji punkty kontaktowe sieci RASFF zgłaszają, że przesłano powiadomienia o zagrożeniu lub o działaniach następczych podjętych w wyniku powiadomienia o zagrożeniu, telefonicznie na awaryjny numer telefoniczny punktu kontaktowego Komisji i informują, których państw członkowskich należących do sieci RASFF dotyczy to powiadomienie. Punkt kontaktowy Komisji informuje punkty kontaktowe sieci RASFF, których dotyczy powiadomienie, telefonicznie na ich awaryjne numery telefoniczne.

Artykuł 18

Powiadomienia informacyjne

1. Punkty kontaktowe sieci RASFF przekazują powiadomienia informacyjne punktowi kontaktowemu Komisji bez zbędnej zwłoki.

2. Powiadomienia informacyjne zawierają wszystkie dostępne informacje wymagane na podstawie art. 16 ust. 1 oraz wszelkie informacje dotyczące ryzyka i produktu, z którym się wiąże to ryzyko.

3. Punkt kontaktowy Komisji sprawdza powiadomienia informacyjne i bez zbędnej zwłoki po ich otrzymaniu przekazuje je punktom kontaktowym sieci powiadamiania i współpracy.

Artykuł 19

Powiadomienia o aktualnych zdarzeniach

1. Punkty kontaktowe sieci powiadamiania i współpracy mogą przekazywać punktowi kontaktowemu Komisji powiadomienia o aktualnych zdarzeniach.

2. Powiadomienia o aktualnych zdarzeniach zawierają wszystkie informacje wymagane zgodnie z art. 16 ust. 1, jeżeli są one dostępne.

3. Punkt kontaktowy Komisji sprawdza powiadomienia o aktualnych zdarzeniach i bez zbędnej zwłoki po ich otrzymaniu przekazuje je punktom kontaktowym sieci powiadamiania i współpracy.

Artykuł 20

Powiadomienia o odrzuceniu na granicy

1. Punkty kontaktowe sieci RASFF bez zbędnej zwłoki przekazują punktom kontaktowym sieci powiadamiania i współpracy powiadomienia o odrzuceniu na granicy.

2. Powiadomienia o odrzuceniu na granicy zawierają wszystkie informacje wymagane zgodnie z art. 16 ust. 1 oraz wszelkie informacje dotyczące ryzyka i produktu, z którym się wiąże to ryzyko.

3. Informacje, o których mowa w ust. 2, należy przekazać przez system TRACES wszystkim punktom kontroli granicznej.

4. Punkt kontaktowy Komisji sprawdza każde powiadomienie o odrzuceniu na granicy, jakie przekazano.

Artykuł 21

Powiadomienia o fałszowaniu żywności

1. Punkty kontaktowe sieci na rzecz przeciwdziałania fałszowaniu żywności wymieniają powiadomienia o fałszowaniu żywności zawierające co najmniej następujące elementy:

a) wszystkie informacje wymagane na podstawie art. 16 ust. 1;

b) opis podejrzenia nieuczciwych praktyk;

c) dane identyfikacyjne odnośnych podmiotów, jeśli jest to możliwe;

d) informacje dotyczące prowadzonego dochodzenia policyjnego lub sądowego w związku z podejrzeniem nieuczciwych praktyk;

e) informacje dotyczące wszelkich instrukcji od organów policyjnych lub sądowych, gdy tylko zostaną one udostępnione i będzie można je ujawnić.

2. Punkty kontaktowe sieci na rzecz przeciwdziałania fałszowaniu żywności bez zbędnej zwłoki przekazują swojemu punktowi kontaktowemu sieci RASFF wszelkie informacje dotyczące zagrożeń dla zdrowia.

3. Punkt kontaktowy Komisji bez zbędnej zwłoki sprawdza każde powiadomienie o fałszowaniu żywności, które było przedmiotem wymiany.

Artykuł 22

Powiadomienia uzupełniające

1. Jeżeli członek sieci powiadamiania i współpracy posiada dodatkowe informacje dotyczące powiadomienia pierwotnego, odpowiednie punkty kontaktowe bezzwłocznie przekazują tej sieci powiadomienie uzupełniające.

2. Jeżeli punkt kontaktowy, o którym mowa w ust. 1, zażądał dodatkowych informacji dotyczących powiadomienia pierwotnego, sieć powiadamiania i współpracy otrzymuje takie informacje w możliwym zakresie i bez zbędnej zwłoki.

3. Jeżeli członek sieci RASFF podejmuje działanie w związku z otrzymaniem powiadomienia pierwotnego zgodnie z art. 50 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, jego punkt kontaktowy niezwłocznie przekazuje szczegółowe powiadomienie uzupełniające do sieci powiadamiania i współpracy.

4. Jeżeli działanie, o którym mowa w ust. 3, polega na zatrzymaniu produktu oraz zwróceniu go wysyłającemu w państwie innego członka sieci RASFF:

a) członek sieci podejmujący działanie przekazuje właściwe informacje dotyczące zwróconego produktu w powiadomieniu uzupełniającym, chyba że informacje te w pełni uwzględniono już w powiadomieniu pierwotnym;

b) inny członek sieci przekazuje w powiadomieniu uzupełniającym informacje dotyczące działań podjętych w związku ze zwróconym produktem.

5. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, w przypadkach gdy powiadomienie uzupełniające zmienia klasyfikację powiadomienia pierwotnego na powiadomienie o zagrożeniu lub powiadomienie informacyjne, członek sieci powiadamiania i współpracy przekazuje je do punktu kontaktowego Komisji w celu jego weryfikacji i przekazania punktom kontaktowym sieci powiadamiania i współpracy w terminach określonych w art. 17 lub 18.

Artykuł 23

Dostęp do powiadomień iRASFF

1. Wszyscy członkowie sieci powiadamiania i współpracy mają dostęp do powiadomień o zagrożeniu, powiadomień informacyjnych, powiadomień o aktualnych zdarzeniach lub powiadomień o odrzuceniu na granicy.

2. Bez uszczerbku dla przysługującego Komisji prawa dostępu na podstawie art. 8 ust. 2 dostęp do powiadomień o niezgodności posiadają jedynie członkowie sieci powiadamiania i współpracy, którzy przekazują te powiadomienia, otrzymują te powiadomienia i do których kieruje się odnośne wnioski. Pozostali członkowie sieci posiadają jednak dostęp do informacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 lit. a), b) i e).

3. Bez uszczerbku dla przysługującego Komisji prawa dostępu na podstawie art. 8 ust. 2 dostęp do powiadomień o fałszowaniu żywności posiadają wyłącznie punkty kontaktowe sieci na rzecz przeciwdziałania fałszowaniu żywności, które przekazują te powiadomienia, otrzymują te powiadomienia i do których kieruje się odnośne wnioski.

Artykuł 24

Weryfikacja i publikacja powiadomień

1. Weryfikacja powiadomień przez punkt kontaktowy Komisji obejmuje:

a) sprawdzenie kompletności i czytelności powiadomienia;

b) sprawdzenie, czy podstawa prawna uzasadniającej powiadomienie jest właściwa; niewłaściwa podstawa prawna nie uniemożliwia jednak przekazania powiadomienia, jeżeli zidentyfikowano ryzyko;

c) sprawdzenie, czy powiadomienie wchodzi w zakres sieci RASFF;

d) sprawdzenie, czy istotne informacje w powiadomieniu przedstawiono w języku łatwo zrozumiałym dla punktu kontaktowego sieci powiadamiania i współpracy;

e) sprawdzenie zgodności z niniejszym rozporządzeniem;

f) sprawdzenie ewentualnych powtórzeń w powiadomieniach dotyczących tego samego podmiotu lub zagrożenia lub państwa pochodzenia.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 weryfikacja powiadomień o niezgodności, fałszowaniu żywności i odrzuceniu na granicy obejmuje lit. b), c) i e) wspomnianego ustępu.

3. Po weryfikacji powiadomienia zgodnie z ust. 1 lub 2 punkt kontaktowy Komisji może opublikować podsumowanie powiadomienia o zagrożeniu, powiadomienia informacyjnego, powiadomienia o odrzuceniu na granicy oraz powiadomienia o niezgodności, zawierające informacje dotyczące klasyfikacji i statusu powiadomienia, zidentyfikowanego produktu i ryzyka, państwa pochodzenia, państw, w których produkt ten był dystrybuowany, powiadamiającego członka sieci, podstawy powiadomienia oraz wprowadzonych środków.

4. Komisja publikuje sprawozdanie roczne dotyczące powiadomień przekazywanych przez system iRASFF.

Artykuł 25

Wycofanie i zmiana powiadomienia

1. W przypadku gdy działanie, które ma zostać podjęte, wydaje się nieuzasadnione lub jeżeli powiadomienie przekazano przez pomyłkę, dowolny punkt kontaktowy sieć powiadamiania i współpracy może zwrócić się do:

a) powiadamiającego punktu kontaktowego o wycofanie powiadomienia o niezgodności, powiadomienia o fałszowaniu żywności lub powiadomienia uzupełniającego;

b) punktu kontaktowego Komisji – za zgodą powiadamiającego punktu kontaktowego – o wycofanie powiadomienia o zagrożeniu, powiadomienia informacyjnego, powiadomienia o odrzuceniu na granicy lub powiadomienia o aktualnych zdarzeniach.

2. Dowolny punkt kontaktowy sieci powiadamiania i współpracy może za zgodą powiadamiającego punktu kontaktowego wystąpić z wnioskiem o wprowadzenie zmian w powiadomieniu.

3. Powiadomienia uzupełniającego nie uznaje się za zmianę powiadomienia i w związku z tym może być ono przekazywane bez zgody pozostałych członków sieci, o ile takie powiadomienie uzupełniające nie zmienia klasyfikacji powiadomienia.

Artykuł 26

Zamknięcie powiadomienia i okres przechowywania danych osobowych

1. Powiadomienie jest automatycznie zamykane w systemie iRASFF, jeśli:

a) nie są rozpatrywane żadne wnioski o dodatkowe informacje; albo

b) udzielono odpowiedzi na wszystkie wnioski; albo

c) w ciągu 6 miesięcy od jego przekazania nie udzielono żadnej odpowiedzi na ostatni wniosek.

2. Dane osobowe z zamkniętych powiadomień przechowuje się nie dłużej niż 10 lat.

Artykuł 27

Wymiana informacji z państwami trzecimi

1. W przypadku gdy powiadomienie o zagrożeniu, powiadomienie informacyjne lub powiadomienie o odrzuceniu na granicy dotyczy produktu pochodzącego z państwa trzeciego lub tam dystrybuowanego, które nie posiada dostępu do systemu iRASFF ani systemu TRACES, Komisja bez zbędnej zwłoki udziela temu państwu trzeciemu informacji.

2. Jeżeli powiadomienie o niezgodności lub fałszowaniu żywności dotyczy produktu pochodzącego z państwa trzeciego lub tam dystrybuowanego, które nie posiada dostępu do systemu iRASFF ani systemu TRACES, Komisja może udzielić informacji temu państwu trzeciemu.

Artykuł 28

Ustalenia awaryjne w odniesieniu do systemu iRASFF

1. W przypadku niedostępności systemu iRASFF:

a) punkty kontaktowe sieci RASFF zgłaszają, że przesłano wiadomość e-mail dotyczącą powiadomienia o zagrożeniu lub powiadomienia uzupełniającego powiadomienie o zagrożeniu, telefonicznie na awaryjny numer telefoniczny punktu kontaktowego Komisji. Punkt kontaktowy Komisji informuje punkty kontaktowe sieci RASFF, które muszą podjąć działania następcze, telefonicznie na ich awaryjne numery telefoniczne;

b) punkty kontaktowe sieci pomocy i współpracy administracyjnej wymieniają informacje za pośrednictwem poczty elektronicznej;

c) punkty kontaktowe sieci na rzecz przeciwdziałania fałszowaniu żywności wymieniają informacje dotyczące powiadomień o fałszowaniu żywności za pośrednictwem poczty elektronicznej;

d) wymiany, o których mowa w lit. b) i c), nie powodują uruchomienia mechanizmu wniosku i odpowiedzi.

2. Z chwilą ponownej dostępności systemu iRASFF punkty kontaktowe sieci powiadamiania i współpracy wprowadzają do niego informacje wymienione poza systemem.

Sekcja 2

SYSTEM ADIS

Artykuł 29

Sieć ADIS

1. Każdy członek sieci ADIS może wyznaczyć więcej niż jeden punkt kontaktowy do celów składania w systemie ADIS:

a) powiadomień o ogniskach choroby zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) 2016/429;

b) sprawozdań zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) 2016/429.

2. Każdy punkt kontaktowy sieci ADIS prowadzi i aktualizuje w systemie ADIS wykaz regionów, których dotyczą powiadomienia i sprawozdania, określonych przez państwa członkowskie do celów powiadamiania i przekazywania sprawozdań, o których mowa w art. 19 i 20 rozporządzenia (UE) 2016/429.

Sekcja 3

System EUROPHYT

Artykuł 30

Sieć EUROPHYT

Każdy członek sieci EUROPHYT wyznacza:

a) punkt kontaktowy odpowiedzialny za przekazywanie powiadomień EUROPHYT o pojawie agrofagów do sieci EUROPHYT ds. pojawów agrofagów;

b) punkt kontaktowy odpowiedzialny za: (i) nadzorowanie przekazywania do sieci EUROPHYT ds. przechwyceń przesyłek powiadomień EUROPHYT o przechwyceniu przesyłek zgodnie z art. 33 – w przypadku przesyłek zawierających rośliny, produkty roślinne oraz inne przedmioty wprowadzane do Unii; (ii) przekazywanie odpowiednim państwom trzecim i organizacjom międzynarodowym powiadomień EUROPHYT o przechwyceniu przesyłek – w przypadku przesyłek zawierających rośliny, produkty roślinne i inne przedmioty wprowadzane do Unii; (iii) przekazywanie do sieci EUROPHYT ds. przechwyceń przesyłek powiadomień EUROPHYT o przechwyceniu przesyłek – w przypadku przesyłek zawierających rośliny, produkty roślinne i inne przedmioty znajdujące się w obrocie w Unii.

Artykuł 31

Dostęp do powiadomień EUROPHYT o pojawie agrofagów oraz o przechwyceniu przesyłek

Bez uszczerbku dla przysługującego Komisji prawa dostępu na podstawie art. 8 ust. 2 dostęp do powiadomień EUROPHYT o pojawie agrofagów albo o przechwyceniu przesyłek ma wyłącznie sieć EUROPHYT, której dotyczą powiadomienia.

Artykuł 32

Przekazywanie powiadomień EUROPHYT o pojawie agrofagów do sieci EUROPHYT ds. pojawów agrofagów

1. Punkty kontaktowe sieci EUROPHYT składają w systemie EUROPHYT powiadomienie o pojawie agrofagów zawierające co najmniej informacje wskazane w pkt 1.1, 1.3, 2.1, 2.2, 3.1, 4.1, 5.1, 5.2, 6.4 oraz 8 załącznika I do niniejszego rozporządzenia nie później niż osiem dni roboczych od dnia urzędowego potwierdzenia przez odpowiedzialny organ urzędowy występowania agrofaga, o którym mowa w art. 11 akapit pierwszy lit. a) i b), art. 29 ust. 1, art. 30 ust. 1 oraz art. 33 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031.

2. Jeżeli występowanie agrofaga potwierdzono urzędowo zgodnie z ust. 1, powiadomienie to zawiera również informacje wskazane w załączniku I pkt 5.6.

3. Punkty kontaktowe sieci składają w systemie EUROPHYT powiadomienie zawierające informacje wskazane w załączniku I pkt 1.2, 3.2, 4.2, 4.3, 4.4, 5.3–5.6, 6.1, 6.2, 6.3, 6.5, 6.6, 6.7, 7.1–7.6, 9 oraz 10 nie później niż trzydzieści dni po odpowiedniej dacie, o której mowa w ust. 1.

4. Punkty kontaktowe sieci EUROPHYT aktualizują powiadomienia, o których mowa w ust. 1 i 3, gdy tylko zweryfikują odpowiednie nowe informacje, które im udostępniono, lub gdy właściwy organ wprowadzi nowe środki.

Artykuł 33

Wykorzystywanie systemu TRACES do przekazywania powiadomień EUROPHYT o przechwyceniu przesyłek do sieci EUROPHYT ds. przechwyceń przesyłek

1. Urzędowy inspektor ds. zdrowia roślin podejmujący decyzję dotyczącą przesyłek roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów wprowadzanych do Unii zgodnie z art. 55 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/625 składa powiadomienia EUROPHYT o przechwyceniu tych przesyłek w systemie TRACES w ciągu dwóch dni roboczych od przechwycenia.

2. Powiadomienia, o których mowa w ust. 1, zawierają następujące informacje:

a) informacje, które należy zawrzeć w dokumencie CHED i o których mowa w art. 40 ust. 1 lit. c).

b) dodatkowe informacje dotyczące środków wprowadzonych w odniesieniu do przesyłki;

c) informacje dotyczące nałożonej kwarantanny;

d) wszelkie dodatkowe informacje dotyczące przechwycenia, jeśli są one dostępne.

3. Punkty kontaktowe sieci EUROPHYT przekazują powiadomienia EUROPHYT o przechwyceniu przesyłek roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów znajdujących się w obrocie w Unii w systemie TRACES w ciągu dwóch dni roboczych od ich przechwycenia. Powiadomienia te zawierają informacje, o których mowa w ust. 2.

Artykuł 34

Okres przechowywania danych osobowych w przypadku powiadomień EUROPHYT o pojawie agrofagów

Dane osobowe z powiadomień EUROPHYT o pojawie agrofagów przechowuje się w systemie EUROPHYT nie dłużej niż 10 lat.

Sekcja 4

SYSTEM TRACES

Artykuł 35

Sieć TRACES

1. Nie naruszając przepisów art. 4 ust. 2, każdy członek sieci TRACES wyznacza co najmniej jeden punkt kontaktowy zajmujący się funkcjami, o których mowa w art. 132 lit. d) oraz art. 133 rozporządzenia (UE) 2017/625 lub w innych przepisach Unii, które odnoszą się do systemu TRACES.

2. Punkty kontaktowe wyznaczone do przekazywania powiadomień EUROPHYT o przechwyceniu przesyłek należy również uznawać za punkty kontaktowe zajmujące się tą funkcją w systemie TRACES.

Artykuł 36

Dostęp do danych, informacji i dokumentów w systemie TRACES

1. Każdy podmiot posiada dostęp do danych, informacji lub dokumentów, które przetwarza, sporządza lub przekazuje w systemie TRACES.

2. Każdy właściwy organ posiada dostęp do danych, informacji lub dokumentów, które przetwarza, sporządza lub przekazuje w obszarze, za który jest odpowiedzialny w systemie TRACES, czy to za pośrednictwem swoich pracowników, czy podmiotów, którymi zarządza w systemie TRACES.

3. Jeżeli dane, informacje lub dokumenty w systemie TRACES przetwarza, sporządza lub przekazuje więcej niż jeden właściwy organ, organy te powinny mieć dostęp do wszystkich tych danych, informacji i dokumentów.

4. Bez uszczerbku dla przysługującego Komisji prawa dostępu na podstawie art. 8 ust. 2, podmioty, które nie uczestniczyły w przetwarzaniu, sporządzaniu lub przekazywaniu danych, informacji lub dokumentów w systemie TRACES lub które nie biorą udziału we wprowadzaniu do obrotu lub przemieszczaniu, nie posiadają dostępu do takich danych, informacji lub dokumentów.

5. Na zasadzie odstępstwa od ust. 4 niniejszego artykułu właściwe organy posiadają dostęp do danych, informacji i dokumentów dotyczących decyzji o odmowie wprowadzenia przesyłki lub nakazie podjęcia działania, zarejestrowanych w systemie TRACES zgodnie z art. 66 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2017/625.

Artykuł 37

Wymiany między systemem TRACES a innymi systemami elektronicznymi

1. Wymiany danych między systemem TRACES a innymi systemami elektronicznymi, w tym systemami krajowymi państw członkowskich, są synchroniczne, wzajemne i oparte na normach ONZ/CEFACT, IPPC oraz OIE.

2. W ramach wymiany danych między systemem TRACES a systemami krajowymi państw członkowskich wykorzystuje się dane referencyjne znajdujące się w systemie TRACES.

Artykuł 38

Współpraca między organami w państwach członkowskich w odniesieniu do przesyłek wprowadzanych do Unii

1. Do celów współpracy, o której mowa w art. 75 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625, organy celne państw członkowskich posiadają dostęp do danych, informacji i dokumentów dotyczących zwierząt i towarów wprowadzanych do Unii z państw trzecich oraz do decyzji podjętych w oparciu o kontrole urzędowe przeprowadzone zgodnie z tytułem II rozdział V wspomnianego rozporządzenia poprzez:

a) system TRACES lub systemy krajowe ich państw członkowskich; albo

b) unijny system jednego okienka w dziedzinie ceł oparty na elektronicznych systemach celnych, o których mowa w decyzji nr 70/2008/WE, powiązany z systemem TRACES.

2. Jeżeli dostęp, o którym mowa w ust. 1, nie jest możliwy, państwa członkowskie zapewniają bez zbędnej zwłoki, aby ich organy celne i właściwe organy wzajemnie i w odpowiednich terminach wymieniały odpowiednie dane, informacje i dokumenty.

Artykuł 39

Wydawanie elektronicznych świadectw urzędowych i stosowanie podpisów elektronicznych

1. Elektroniczne świadectwa urzędowe dotyczące przesyłek zwierząt i towarów wprowadzanych do Unii spełniają wszystkie następujące wymogi:

a) są wydawane w jednym z następujących systemów: (i) systemie TRACES; (ii) systemie krajowym państwa członkowskiego; (iii) elektronicznym systemie wydawania świadectw państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej, który umożliwia wymianę danych z systemem TRACES; (iv) elektronicznym systemie wydawania świadectw państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej, który umożliwia wymianę danych z systemem krajowym państwa członkowskiego;

b) są podpisane przez upoważnionego urzędnika za pomocą zaawansowanego lub kwalifikowanego podpisu elektronicznego;

c) są opatrzone zaawansowaną lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną właściwego organu wydającego świadectwo lub zaawansowanym lub kwalifikowanym podpisem elektronicznym jego przedstawiciela prawnego;

d) stosują kwalifikowany elektroniczny znacznik czasu.

2. Jeżeli elektroniczne świadectwa urzędowe wydawane są zgodnie z ust. 1 lit. a) ppkt (iii) lub (iv), system TRACES lub system krajowy państwa członkowskiego potwierdza wymianę danych na podstawie zaawansowanej lub kwalifikowanej pieczęci elektronicznej właściwego organu wydającego świadectwo w państwie trzecim lub zaawansowanego lub kwalifikowanego podpisu elektronicznego jego przedstawiciela prawnego.

W takich przypadkach podpis upoważnionego urzędnika, o którym mowa w ust. 1 lit. b), nie jest wymagany.

3. Komisja jest powiadamiana z wyprzedzeniem o wydaniu elektronicznych świadectw urzędowych zgodnie z ust. 1 lit. a) ppkt (iv).

4. Właściwy organ przyjmuje elektroniczne świadectwa fitosanitarne wymagane do wprowadzenia roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów na terytorium Unii zgodnie rozdziałem VI sekcja 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031 wyłącznie wówczas, gdy są one wydane zgodnie z ust. 1 lit. a) ppkt (i) lub (iii) niniejszego artykułu.

Artykuł 40

Format dokumentu CHED oraz instrukcje dotyczące jego przedkładania i stosowania

1. Dokument CHED zawiera pozycje dotyczące informacji określonych w części 1 załącznika II do niniejszego rozporządzenia i jest stosowany przez podmiot i właściwe organy zgodnie z art. 56 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/625 w jednym z następujących formatów, w zależności od kategorii przesyłki określonej w art. 47 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia:

a) dokument CHED-A sporządzony zgodnie z formularzem w części 2 sekcja A załącznika II do niniejszego rozporządzenia w przypadku przesyłek zwierząt: (i) o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/625; albo (ii) które podczas wprowadzania do Unii podlegają środkom określonym w art. 47 ust. 1 lit. e) lub f) rozporządzenia (UE) 2017/625;

b) dokument CHED-P sporządzony zgodnie z formularzem w części 2 sekcja B załącznika II do niniejszego rozporządzenia w przypadku przesyłek zawierających produkty: (i) o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/625; albo (ii) które podczas wprowadzania do Unii podlegają środkom określonym w art. 47 ust. 1 lit. d), e) lub f) rozporządzenia (UE) 2017/625;

c) dokument CHED-PP sporządzony zgodnie z formularzem w części 2 sekcja C załącznika II do niniejszego rozporządzenia w przypadku przesyłek zawierających: (i) rośliny, produkty roślinne i inne przedmioty, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 2017/625; albo (ii) rośliny, produkty roślinne i inne przedmioty, które podczas wprowadzania do Unii podlegają jednemu ze środków lub warunków określonych w art. 47 ust. 1 lit. d), e) lub f) rozporządzenia (UE) 2017/625; albo (iii) konkretne rośliny, produkty roślinne i inne przedmioty z określonego źródła lub miejsca pochodzenia, w przypadku których minimalny poziom kontroli urzędowych jest niezbędny, by zareagować na znane jednolite zagrożenia i ryzyko dla zdrowia roślin, jak określono w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2019/66;

d) dokument CHED-D sporządzony zgodnie z formularzem w części 2 sekcja D załącznika II do niniejszego rozporządzenia w przypadku przesyłek pasz i żywności niepochodzącej od zwierząt, które to przesyłki podczas wprowadzania do Unii podlegają dowolnemu ze środków lub warunków określonych w art. 47 ust. 1 lit. d), e) lub f) rozporządzenia (UE) 2017/625.

2. Dokument CHED, o którym mowa w ust. 1, musi:

a) zostać sporządzony co najmniej w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego wprowadzenia;

b) zostać należycie wypełniony co najmniej w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego wprowadzenia zgodnie z notami wyjaśniającymi zawartymi w części 1 załącznika II do niniejszego rozporządzenia: (i) przez podmiot odpowiedzialny za przesyłkę, jeżeli chodzi o informacje na temat szczegółów dotyczących przesyłki, jak opisano w części I formularzy w części 2 sekcje A–D wspomnianego załącznika; (ii) przez właściwy organ w punkcie kontroli granicznej lub punkcie kontroli, jeżeli chodzi o informacje na temat decyzji podjętej w odniesieniu do przesyłki, jak opisano w części II formularzy w części 2 sekcje A–D wspomnianego załącznika; (iii) przez właściwy organ w punkcie kontroli granicznej wywozu lub miejsca ostatecznego przeznaczenia lub przez lokalny właściwy organ, jeżeli chodzi o informacje na temat działań następczych podjętych w sprawie przesyłki po podjęciu decyzji, jak opisano w części III formularzy w części 2 sekcje A–D wspomnianego załącznika.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 lit. a) państwo członkowskie może wyrazić zgodę na sporządzenie dokumentu CHED w innym języku urzędowym UE niż język państwa członkowskiego wprowadzenia.

Artykuł 41

Stosowanie elektronicznego dokumentu CHED

1. Podmiot lub właściwy organ stosuje dokument CHED w formie elektronicznej za pośrednictwem jednego z następujących systemów:

a) systemu TRACES, pod warunkiem że dokument CHED spełnia wszystkie następujące wymogi: (i) jest podpisany przez podmiot odpowiedzialny za daną przesyłkę za pomocą podpisu elektronicznego; (ii) jest podpisany przez urzędnika certyfikującego w punkcie kontroli granicznej lub w punkcie kontroli za pomocą zaawansowanego lub kwalifikowanego podpisu elektronicznego; (iii) jest opatrzony zaawansowaną lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną właściwego organu wydającego dokument; (iv) jest opatrzony zaawansowaną lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną za pośrednictwem systemu TRACES;

b) systemu krajowego państwa członkowskiego, pod warunkiem że dokument CHED spełnia wszystkie następujące wymogi: (i) jest podpisany przez podmiot odpowiedzialny za daną przesyłkę za pomocą podpisu elektronicznego; (ii) jest podpisany przez urzędnika certyfikującego w punkcie kontroli granicznej lub w punkcie kontroli za pomocą zaawansowanego lub kwalifikowanego podpisu elektronicznego; (iii) jest opatrzony zaawansowaną lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną właściwego organu wydającego dokument; (iv) jest przekazany do systemu TRACES najpóźniej z chwilą podjęcia decyzji na podstawie kontroli urzędowych a przekazanie jest opatrzone zaawansowaną lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną właściwego organu wydającego dokument;

2. System TRACES potwierdza przekazanie dokumentu, o którym mowa w ust. 1 lit. b) ppkt (iv), za pomocą swojej zaawansowanej lub kwalifikowanej pieczęci elektronicznej.

3. Wszystkie wymagane kroki, o których mowa w ust. 1 i 2, są opatrzone kwalifikowanym elektronicznym znacznikiem czasu.

Artykuł 42

Okres przechowywania świadectw elektronicznych i dokumentów CHED oraz danych osobowych zawartych w tych dokumentach

1. W celu zachowania integralności świadectw i dokumentów CHED wydanych odpowiednio zgodnie z art. 39 i 41 odpowiednie dane dotyczące podpisów elektronicznych, pieczęci elektronicznych, znaczników czasu i wymian elektronicznych przechowuje się w systemie TRACES oraz w systemach krajowych państw członkowskich przez co najmniej trzy lata.

2. Dane osobowe ze świadectw i dokumentów CHED, o których mowa w ust. 1, przechowuje się w systemie TRACES i w systemach krajowych państw członkowskich nie dłużej niż 10 lat.

3. Dane osobowe z powiadomień EUROPHYT o przechwyceniu przesyłek, o których mowa w art. 33 ust. 2, przechowuje się w systemie TRACES nie dłużej niż 10 lat.

Artykuł 43

Wykaz jednostek kontrolnych

Każdy punkt kontaktowy sieci TRACES prowadzi i aktualizuje w systemie TRACES wykaz jednostek kontrolnych, które jego państwo członkowskie wyznaczyło na potrzeby systemu TRACES.

Artykuł 44

Wykaz punktów kontroli granicznej i punktów kontroli

1. Każdy punkt kontaktowy sieci TRACES prowadzi i aktualizuje w systemie TRACES wykaz punktów kontroli granicznej i punktów kontroli, które państwo członkowskie wyznaczyło zgodnie z odpowiednio art. 59 ust. 1 i art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/625 do celów przeprowadzania kontroli urzędowych co najmniej jednej kategorii zwierząt i towarów, o których mowa w art. 47 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia.

2. Punkt kontaktowy, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, wprowadza do systemu TRACES informacje dotyczące każdego wyznaczonego punktu kontroli granicznej i punktu kontroli, stosując:

a) format określony w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1014 ( 1 ) w celu przekazywania informacji, o których mowa w art. 60 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2017/625;

b) skróty i specyfikacje określone w załączniku II do wspomnianego rozporządzenia wykonawczego.

Artykuł 45

Wykaz przedsiębiorstw

1. Każdy punkt kontaktowy sieci TRACES prowadzi i aktualizuje w systemie TRACES następujące wykazy przedsiębiorstw:

a) wykazy zakładów podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa spożywcze, które państwo członkowskie zatwierdziło zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 852/2004;

b) wykazy przedsiębiorstw, zakładów i podmiotów zajmujących się produktami ubocznymi pochodzenia zwierzęcego lub produktami pochodnymi, które państwo członkowskie zatwierdziło lub zarejestrowało zgodnie z art. 47 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

2. Punkt kontaktowy, o którym mowa w ust. 1, wprowadza do systemu TRACES informacje dotyczące każdego przedsiębiorstwa, o którym mowa we wspomnianym tym ustępie, stosując specyfikacje techniczne w odniesieniu do formatu wykazów przedsiębiorstw dostarczone przez Komisję.

3. Komisja wspiera państwa członkowskie w publicznym udostępnianiu wykazów, o których mowa w ust. 1, za pośrednictwem swojej strony internetowej lub systemu TRACES.

Artykuł 46

Ustalenia awaryjne dotyczące systemu TRACES i systemów krajowych państw członkowskich na wypadek nieplanowanej lub planowanej niedostępności

1. Punkty kontaktowe sieci TRACES prowadzą w internecie publiczne repozytorium zawierające przeznaczone do wypełnienia formularze wszystkich dokumentów, które można wydać w systemie TRACES lub w systemie krajowym państwa członkowskiego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

2. Jeżeli system krajowy państwa członkowskiego, system TRACES lub jedna z ich funkcji są niedostępne przez dłużej niż godzinę, ich użytkownicy mogą stosować wydrukowane lub elektroniczne formularze przeznaczone do wypełnienia, o których mowa w ust. 1, do celów zapisu i wymiany informacji.

3. Kiedy systemy lub funkcje, o których mowa w ust. 2, staną się ponownie dostępne, ich użytkownicy korzystają z informacji zapisanych zgodnie z ust. 2, aby stworzyć w formacie elektronicznym dokumenty wymagane na podstawie niniejszego rozporządzenia.

4. Jeżeli system TRACES, system krajowy państwa członkowskiego lub jedna z ich funkcji są niedostępne, państwo członkowskie może tymczasowo tworzyć i wymieniać drogą elektroniczną wszystkie niezbędne dokumenty w dostępnym systemie a obowiązki dotyczące funkcji systemu TRACES nie mają zastosowania. Komisja i właściciele systemów krajowych przeprowadzają doraźną zbiorczą wymianę tych dokumentów niezwłocznie po przywróceniu dostępności systemów.

5. Na dokumentach utworzonych zgodnie z ust. 2 i 4 umieszcza się sformułowanie „utworzono w trakcie awarii”.

6. Na dwa tygodnie przez każdą planowaną niedostępnością Komisja za pośrednictwem systemu TRACES informuje użytkowników o okresie niedostępności i jej przyczynie.

Rozdział 4

Przepisy końcowe

Artykuł 47

Przepisy uchylające

1. Dyrektywa 94/3/WE, decyzje 92/486/EWG, 2003/24/WE, 2003/623/WE, 2004/292/WE, 2004/675/WE i 2005/123/WE, rozporządzenie (UE) nr 16/2011 oraz decyzje wykonawcze 2014/917/UE, (UE) 2015/1918 i (UE) 2018/1553 tracą moc z dniem 14 grudnia 2019 r.

2. Odesłania do uchylonych aktów odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.

Artykuł 48

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 14 grudnia 2019 r., z wyjątkiem rozdziału 3 sekcja 2, który stosuje się od dnia 21 kwietnia 2021 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.









ZAŁĄCZNIK I

Treść powiadomień, o których mowa w art. 32

1. Informacje ogólne

1.1. Tytuł – należy wprowadzić nazwę systematyczną agrofaga, o którym mowa w art. 11 akapit pierwszy lit. a) i b), art. 29 ust. 1, art. 30 ust. 1 i art. 33 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031, miejsce występowania oraz wskazanie, czy jest to pierwszy przypadek występowania tego agrofaga. Nazwą systematyczną jest jedna z następujących nazw:

1) nazwa systematyczna agrofaga, w stosownych przypadkach obejmująca patowar; lub

2) w przypadku gdy pkt 1 nie ma zastosowania – nazwa systematyczna zatwierdzona przez organizację międzynarodową, w tym patowar, oraz nazwa tej organizacji; lub

3) jeżeli pkt 1 ani 2 nie mają zastosowania – nazwa systematyczna z najbardziej wiarygodnego źródła informacji, z podaniem odniesienia do tego źródła.

Można przedstawić uwagi wyjaśniające.

1.2. Streszczenie – streszczenie informacji w pkt 3–7.

1.3. Należy wprowadzić jeden z następujących wariantów:

1) częściowe powiadomienie zgodnie z art. 32 ust. 1 i 2;

2) powiadomienie zgodnie z art. 32 ust. 3;

3) aktualizacja powiadomienia zgodnie z art. 32 ust. 4;

4) uwaga zamykająca dotycząca zakończenia stosowania środków oraz przyczyny tego zakończenia.

2. Pojedynczy organ i osoby odpowiedzialne

2.1. Nazwa pojedynczego organu składającego powiadomienie – należy wprowadzić wyrażenie „Powiadomienie od”, po którym następuje nazwa pojedynczego organu oraz nazwa państwa członkowskiego tego organu.

2.2. Osoba urzędowo wyznaczona do kontaktów w pojedynczym organie – należy wprowadzić imię i nazwisko, numer telefonu i adres e-mail osoby wyznaczonej przez pojedynczy organ do kontaktów w sprawie danego powiadomienia. Jeżeli wskazano więcej niż jedną osobę, należy podać powody.

3. Miejsce występowania agrofaga

3.1. Należy możliwie najdokładniej podać miejsce występowania agrofaga z podaniem przynajmniej regionu administracyjnego (np. gmina, miasto, województwo).

3.2. Należy załączyć co najmniej jedną mapę lokalizacji.

4. Powody powiadomienia oraz status agrofaga na danym obszarze i w państwie członkowskim

4.1. Należy wprowadzić jeden z następujących wariantów:

1) pierwszy przypadek potwierdzonego lub podejrzewanego występowania agrofaga na terytorium danego państwa członkowskiego;

2) przypadek potwierdzonego lub podejrzewanego występowania agrofaga w części terytorium danego państwa członkowskiego, w której wcześniej nie odnotowano tego agrofaga. (W stosownych przypadkach należy wskazać, że agrofag pojawił się w części terytorium, w której kiedyś już występował, lecz został wtedy zwalczony).

4.2. Status agrofaga na obszarze ( 2 ), na którym stwierdzono jego występowanie, po urzędowym potwierdzeniu – należy wprowadzić, wraz z uwagą wyjaśniającą, jeden lub kilka z następujących wariantów:

1) występuje we wszystkich częściach obszaru;

2) występuje tylko w określonych częściach obszaru;

3) występuje w określonych częściach obszaru, w których nie uprawia się roślin żywicielskich;

4) występuje: objęty zwalczaniem;

5) występuje: ograniczono rozprzestrzenianie;

6) występuje: niska częstość występowania;

7) nie występuje: stwierdzono występowanie agrofaga, lecz został on zwalczony;

8) nie występuje: stwierdzono występowanie agrofaga, lecz nie występuje on już z przyczyn innych niż zwalczenie;

9) przejściowy (nie oczekuje się, by występowanie agrofaga spowodowało jego zadomowienie się): niedający podstaw do podjęcia działań;

10) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań, jest monitorowany;

11) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań, objęty zwalczaniem;

12) inny.

4.3. Status agrofaga w danym państwie członkowskim przed urzędowym potwierdzeniem występowania lub podejrzenia występowania agrofaga – należy wprowadzić, wraz z uwagą wyjaśniającą, jeden lub kilka z następujących wariantów:

1) obecny we wszystkich częściach państwa członkowskiego;

2) obecny tylko w niektórych częściach państwa członkowskiego;

3) obecny w określonych częściach państwa członkowskiego, w których nie są uprawiane rośliny żywicielskie;

4) występuje: sezonowo;

5) występuje: objęty zwalczaniem;

6) występuje: ograniczono rozprzestrzenianie (jeżeli zwalczenie nie jest możliwe);

7) występuje: niska częstość występowania;

8) nie występuje: brak zapisów archiwalnych dotyczących agrofaga;

9) nie występuje: agrofag został zwalczony;

10) nie występuje: agrofag już nie występuje z przyczyn innych niż zwalczenie;

11) nie występuje: zapisy archiwalne dotyczące agrofaga są nieważne;

12) nie występuje: zapisy archiwalne dotyczące agrofaga nie są wiarygodne;

13) nie występuje: jedynie przechwycony;

14) przejściowy: niedający podstaw do podjęcia działań;

15) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań, jest monitorowany;

16) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań, objęty zwalczaniem;

17) inny.

4.4. Status agrofaga w danym państwie członkowskim po urzędowym potwierdzeniu występowania agrofaga – należy wprowadzić, wraz z uwagą wyjaśniającą, jeden lub kilka z następujących wariantów:

1) obecny we wszystkich częściach państwa członkowskiego;

2) obecny tylko w niektórych częściach państwa członkowskiego;

3) obecny w określonych częściach państwa członkowskiego, w których nie są uprawiane rośliny żywicielskie;

4) występuje: sezonowo;

5) występuje: objęty zwalczaniem;

6) występuje: ograniczono rozprzestrzenianie (jeżeli zwalczenie nie jest możliwe);

7) występuje: niska częstość występowania;

8) nie występuje: agrofag został zwalczony;

9) nie występuje: agrofag już nie występuje z przyczyn innych niż zwalczenie;

10) nie występuje: zapisy archiwalne dotyczące agrofaga są nieważne;

11) nie występuje: zapisy archiwalne dotyczące agrofaga nie są wiarygodne;

12) nie występuje: jedynie przechwycony;

13) przejściowy: niedający podstaw do podjęcia działań;

14) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań, jest monitorowany;

15) przejściowy: dający podstawę do podjęcia działań, objęty zwalczaniem;

16) inny.

5. Stwierdzenie występowania, pobieranie próbek, badanie oraz potwierdzenie występowania agrofaga

5.1. W jaki sposób stwierdzono występowanie agrofaga lub w jaki sposób powzięto podejrzenie co do jego występowania – należy wprowadzić jeden z następujących wariantów:

1) badanie urzędowe dotyczące agrofaga;

2) badanie dotyczące aktualnego lub zwalczonego pojawu agrofaga;

3) inspekcje fitosanitarne dowolnego rodzaju;

4) inspekcja śledzenia pochodzenia i dróg rozprzestrzeniania w określonym przypadku występowania agrofaga;

5) inspekcja urzędowa do celów innych niż fitosanitarne;

6) informacje od podmiotów zawodowych, laboratoriów lub z innych źródeł;

7) informacje naukowe;

8) inny.

Można przedstawić dodatkowe uwagi tekstem dowolnym lub w formie załączonych dokumentów.

W przypadku wariantu 8 należy podać szczegółowe informacje.

W przypadku inspekcji należy podać daty inspekcji, opis metody (w tym szczegóły kontroli wzrokowej lub innych rodzajów kontroli) oraz krótki opis miejsca, w którym przeprowadzono inspekcję, oraz wyników inspekcji, a także załączyć zdjęcie lub zdjęcia.

W przypadku wariantów 3 i 4 należy podać daty inspekcji oraz opis metody inspekcji (w tym szczegóły kontroli wzrokowej lub innych rodzajów kontroli). Można podać krótki opis miejsca, w którym przeprowadzono inspekcję, oraz wyników inspekcji, a także załączyć zdjęcie lub zdjęcia.

5.2. Data stwierdzenia agrofaga – należy wprowadzić dzień, w którym odpowiedzialny organ urzędowy stwierdził występowanie agrofaga, powziął podejrzenia co do jego występowania bądź otrzymał pierwsze informacje dotyczące stwierdzenia takiego występowania. Jeżeli agrofag został stwierdzony przez osobę inną niż odpowiedzialny organ urzędowy, należy wprowadzić dzień stwierdzenia występowania agrofaga oraz dzień, w którym osoba ta poinformowała odpowiedzialny organ urzędowy.

5.3. Pobieranie próbek do badań laboratoryjnych – w stosownych przypadkach należy podać informacje dotyczące procedury pobierania próbek do badań laboratoryjnych, w tym datę, metodę i wielkość próbki. Można załączyć zdjęcia.

5.4. Laboratorium – w stosowanych przypadkach należy wprowadzić nazwy i adresy laboratoriów zaangażowanych w identyfikację agrofaga.

5.5. Metoda diagnostyczna – należy wprowadzić jeden z następujących wariantów:

1) metoda zgodna z protokołem poddanym wzajemnej ocenie – (należy jednoznacznie odesłać do danego protokołu, a w stosownych przypadkach podać wszelkie odstępstwa od protokołu);

2) inna (należy określić daną metodę).

5.6. Data urzędowego potwierdzenia tożsamości agrofaga.

6. Informacje dotyczące obszaru porażonego oraz intensywności i źródła pojawu

6.1. Rozmiar i granice obszaru porażonego – należy wprowadzić jeden lub kilka z następujących wariantów (można podać przybliżone dane liczbowe, jednak należy wówczas wyjaśnić, dlaczego nie można podać dokładnych danych):

1) obszar porażony (m2, ha, km2);

2) liczba roślin dotkniętych porażeniem (w sztukach);

3) ilość produktów roślinnych dotkniętych porażeniem (tony, m3);

4) współrzędne GPS lub inny dokładny opis (przykładowo z zastosowaniem jednostek terytorialnych Eurostatu [NUTS], kodów geograficznych [Geocodes], zdjęć lotniczych) granic obszaru porażonego.

6.2. Cechy obszaru porażonego i obszarów sąsiednich – należy wprowadzić jeden lub kilka z następujących wariantów:

1) obszar produkcji – na otwartej przestrzeni: 1.1) grunty (orne, pastwisko); 1.2) sad/winnica; 1.3) szkółka; 1.4) las.

2) inne – na otwartej przestrzeni: 2.1) ogród prywatny; 2.2) miejsca publiczne; 2.3) obszar ochrony; 2.4) rośliny dzikie na obszarach innych niż obszary ochrony; 2.5) inne (należy określić).

3) warunki zamknięte fizycznie: 3.1) szklarnia; 3.2) inne osłony; 3.3) miejsce prywatne (inne niż szklarnia); 3.4) miejsce publiczne (inne niż szklarnia); 3.5) inne (należy określić).

Dla każdego wariantu należy wskazać, czy dane porażenie dotyczy jednego lub kilku z wymienionych poniżej przypadków:

— rośliny do sadzenia;

— inne rośliny;

— produkty roślinne; lub

— inne przedmioty.

6.3. Rośliny żywicielskie na obszarze porażonym i obszarach sąsiednich – należy podać nazwy systematyczne roślin żywicielskich na tym obszarze zgodnie z pkt 6.4. Można podać dodatkowe informacje o gęstości występowania roślin żywicielskich – ze wzmianką o technikach uprawy i szczególnych cechach siedlisk – lub o podatnych produktach roślinnych produkowanych na tym obszarze.

6.4. Rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty dotknięte porażeniem – należy podać nazwy systematyczne porażonych roślin żywicielskich. W razie potrzeby można podać odmiany, a w przypadku produktów roślinnych – rodzaj towaru.

6.5. Wektory obecne na danym obszarze – w stosownych przypadkach należy wprowadzić jeden z następujących wariantów:

1) nazwa systematyczna wektorów co najmniej na poziomie rodzaju; lub

2) jeżeli pkt 1 nie ma zastosowania – nazwa systematyczna zatwierdzona przez organizację międzynarodową oraz nazwa tej organizacji; lub

3) jeżeli pkt 1 ani 2 nie mają zastosowania – nazwa systematyczna z najbardziej wiarygodnego źródła informacji, z podaniem odniesienia do tego źródła. Można podać dodatkowe informacje o gęstości występowania wektorów lub cechach roślin istotnych w odniesieniu do wektorów.

6.6. Intensywność pojawu – należy podać opis obecnego rozmiaru porażenia, objawów oraz szkód. W stosowanych przypadkach należy dołączyć prognozy, gdy tylko takie informacje będą dostępne.

6.7. Źródło porażenia – stosownie do przypadku, należy podać potwierdzoną drogę wprowadzenia agrofaga na obszar lub podejrzewaną drogę, jeżeli jeszcze nie uzyskano potwierdzenia. Można podać dodatkowe informacje dotyczące potwierdzonego lub przypuszczalnego pochodzenia agrofaga.

7. Urzędowe środki fitosanitarne

7.1. Wprowadzenie urzędowych środków fitosanitarnych – należy wprowadzić jeden z następujących wariantów wraz z uwagami wyjaśniającymi:

1) wprowadzono urzędowe środki fitosanitarne polegające na metodach chemicznych, biologicznych lub fizycznych;

2) wprowadzono urzędowe środki fitosanitarne inne niż środki polegające na metodach chemicznych, biologicznych lub fizycznych;

3) urzędowe środki fitosanitarne zostaną wprowadzone;

4) trwa proces decyzyjny dotyczący wprowadzenia urzędowych środków fitosanitarnych;

5) nie wprowadzono żadnych urzędowych środków fitosanitarnych (należy podać przyczyny).

Jeżeli ustanowiono obszar wyznaczony, w przypadku wariantów 1, 2 i 3 należy podać, czy środki te wprowadzono/będą wprowadzone na tym obszarze, czy poza jego obrębem.

7.2. Data przyjęcia urzędowych środków fitosanitarnych (należy podać przewidywany czas obowiązywania wszelkich środków tymczasowych).

7.3. Określenie obszaru objętego urzędowymi środkami fitosanitarnymi – należy podać metodę wykorzystaną do określenia obszaru objętego urzędowymi środkami fitosanitarnymi. Należy przedstawić wyniki przeprowadzonych badań.

7.4. Cele urzędowych środków fitosanitarnych – należy wprowadzić jeden z następujących wariantów:

1) zwalczenie;

2) ograniczenie rozprzestrzeniania (jeżeli zwalczenie nie jest możliwe).

7.5. Środki mające wpływ na przepływ towarów – należy wprowadzić jeden z następujących wariantów:

1) środki wpływają na przywóz towarów do Unii lub ich przepływ w Unii (należy podać opis środków);

2) środki nie wpływają na przywóz towarów do Unii ani na ich przepływ w Unii.

7.6. Badania szczegółowe – jeżeli prowadzone badania stanowią część urzędowych środków fitosanitarnych, należy podać ich metodykę, czas trwania i zakres.

8. Ocena zagrożenia agrofagiem

Należy wprowadzić jeden z następujących wariantów:

1) ocena zagrożenia agrofagiem nie jest wymagana (w przypadku agrofagów, o których mowa w art. 11 akapit pierwszy lit. a) i b), lub objętych środkami, o których mowa w art. 30 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) 2016/2031);

2) ocena zagrożenia agrofagiem lub wstępna ocena zagrożenia agrofagiem jest w trakcie opracowywania;

3) istnieje wstępna ocena zagrożenia agrofagiem – należy podać główne ustalenia oraz załączyć wstępną ocenę zagrożenia agrofagiem lub wskazać, gdzie można ją znaleźć;

4) istnieje ocena zagrożenia agrofagiem – należy podać główne ustalenia oraz załączyć ocenę zagrożenia agrofagiem lub wskazać, gdzie można ją znaleźć.

9. Należy dodać linki do odpowiednich stron internetowych oraz innych źródeł informacji.

10. Należy wskazać, czy niektóre lub wszystkie informacje w pkt 1.1, 1.3, 3.1, 4.1–4.4, 5.1–5.6, 6.1–6.7, 7.1–7.6 i 8 należy przekazać Europejskiej i Śródziemnomorskiej Organizacji Ochrony Roślin.









ZAŁĄCZNIK II

Wspólne zdrowotne dokumenty wejścia (CHED)

CZĘŚĆ 1

Pozycje w CHED i uwagi wyjaśniające

Informacje ogólne

Pozycje określone w części 1 stanowią słowniki danych dla wersji elektronicznej CHED.

Jeżeli przepisy Unii nie określają lub nie stanowią inaczej, wszystkie pozycje lub rubryki mają zastosowanie do formularzy CHED w części 2.

Papierowe kopie wersji elektronicznej CHED muszą być opatrzone niepowtarzalnym, nadającym się do odczytu maszynowego znakiem optycznym, zawierającym hiperłącza do wersji elektronicznej.

Należy wybrać jedną rubrykę z rubryk I.20–I.26 oraz rubryk II.9–II.16; w przypadku każdej rubryki należy wybrać jeden wariant.

Jeżeli rubryka umożliwia wybór jednego lub kilku z wariantów, w wersji elektronicznej CHED będą się wyświetlały tylko te warianty, które wybrano.

Jeżeli dana rubryka nie jest obowiązkowa, jej zawartość wyświetli się jako tekst przekreślony.

Sekwencje rubryk w formularzach CHED w części 2, jak również wielkość i kształt tych rubryk mają charakter orientacyjny.

W przypadku gdy wymagana jest pieczęć, jej elektronicznym odpowiednikiem jest pieczęć elektroniczna.

Podczas przetwarzania danych osobowych zawartych w CHED państwa członkowskie przestrzegają rozporządzenia (UE) 2016/679 oraz dyrektywy (UE) 2016/680, a Komisja – rozporządzenia (UE) 2018/1725.







CZĘŚĆ I – OPIS PRZESYŁKI Rubryka Opis I.1. Nadawca/eksporter Należy podać imię i nazwisko lub nazwę, adres, państwo i kod ISO państwa (1) osoby fizycznej lub prawnej wysyłającej przesyłkę. Osoba ta musi mieć siedzibę w państwie trzecim, poza pewnymi wyjątkami przewidzianymi w prawie Unii, w przypadku których siedziba może znajdować się w państwie członkowskim. I.2 Numer CHED Jest to niepowtarzalny kod alfanumeryczny przydzielany przez IMSOC (powtarza się w rubrykach II.2 i III.2). I.3 Lokalny numer referencyjny Należy podać niepowtarzalny kod alfanumeryczny przydzielony przez właściwy organ. I.4 Punkt kontroli granicznej/punkt kontroli/jednostka kontrolna W zależności od przypadku należy wybrać nazwę punktu kontroli granicznej (PKG) lub punktu kontroli. W stosownych przypadkach należy podać miejsce inspekcji. W przypadku kolejnego CHED-P w odniesieniu do przesyłki niezgodnej z przepisami należy podać nazwę jednostki kontrolnej odpowiedzialnej za nadzór nad wolnym obszarem celnym lub specjalnie zatwierdzonym składem celnym. I.5 Kod punktu kontroli granicznej/punktu kontroli/jednostki kontrolnej Jest to niepowtarzalny kod alfanumeryczny, który IMSOC przydziela PKG, punktowi kontroli lub jednostce kontrolnej. I.6 Odbiorca/importer Należy podać imię i nazwisko lub nazwę, adres, państwo i kod ISO państwa osoby fizycznej lub prawnej, do której zaadresowana jest przesyłka, które to dane znajdują się również przykładowo na świadectwach urzędowych, poświadczeniach urzędowych lub innych dokumentach, w tym dokumentach o charakterze handlowym wydanych w państwach trzecich. Jeżeli ta osoba jest identyczna z osobą podaną w rubryce I.8, rubrykę tę automatycznie uzupełnia IMSOC na podstawie informacji podanych w rubryce I.8. W przypadku przeładunku lub tranzytu rubryka ta jest nieobowiązkowa. I.7 Miejsce przeznaczenia Należy podać nazwę i adres, państwo i jego kod ISO miejsca, do którego dostarczana jest przesyłka w celu ostatecznego rozładunku. Jeżeli ten adres jest identyczny z adresem podanym w rubryce I.6, rubrykę tę automatycznie uzupełnia IMSOC na podstawie informacji podanych w rubryce I.6. Miejsce to musi znajdować się w państwie członkowskim, również w przypadku tranzytu, zgodnie z definicją podaną w art. 3 pkt 44 rozporządzenia (UE) 2017/625. W przypadku tranzytu bez składowania towarów państwo trzecie przeznaczenia należy podać w rubryce I.22. W stosownych przypadkach należy także podać numer rejestracyjny lub numer zatwierdzenia zakładu przeznaczenia. W przypadku przesyłek, które mają zostać podzielone w PKG, w pierwszym CHED jako miejsce przeznaczenia należy podać ten PKG. W kolejnych CHED należy podać miejsce przeznaczenia dla każdej z części przesyłki podzielonej. W przypadku przesyłek, które mają zostać przemieszczone do punktu kontroli, jako miejsce przeznaczenia należy podać ten punkt kontroli. Rubryka ta może zostać automatycznie uzupełniona przez IMSOC na podstawie informacji podanych w rubryce I.20. Jeżeli przesyłki są przemieszczane do magazynu na potrzeby dalszego transportu, miejsce przeznaczenia wymagane jest wyłącznie wówczas, gdy różni się ono od lokalizacji magazynu na potrzeby dalszego transportu. I.8 Podmiot odpowiedzialny za przesyłkę Należy podać imię i nazwisko lub nazwę, adres, państwo oraz kod ISO państwa osoby fizycznej lub prawnej w państwie członkowskim, odpowiedzialnej za przesyłkę w momencie jej przedstawienia w PKG, która przedkłada także niezbędne deklaracje właściwym organom jako importer lub w imieniu importera. Podmiot ten może być identyczny z podmiotem podanym w rubryce I.6 i musi być identyczny z podmiotem podanym w rubryce I.35. Rubryka ta może zostać automatycznie uzupełniona przez IMSOC. W przypadku kolejnego CHED należy podać imię i nazwisko lub nazwę oraz adres osoby odpowiedzialnej za przedstawienie przesyłki do celów dalszych kontroli urzędowych w kolejnych miejscach. W przypadku kolejnego CHED-P dla przesyłek niezgodnych z przepisami należy podać imię i nazwisko oraz adres osoby odpowiedzialnej za procedury stosowane po składowaniu w składzie celnym. I.9 Dokumenty towarzyszące Należy wybrać rodzaj wymaganych dokumentów towarzyszących: np. świadectwa urzędowe, poświadczenia urzędowe, zezwolenia, deklaracje lub inne dokumenty, w tym dokumenty o charakterze handlowym. Należy podać niepowtarzalny kod dokumentów towarzyszących i państwa wydającego. Określenie daty wydania jest jednak nieobowiązkowe. Jeżeli świadectwo urzędowe zostało wygenerowane w IMSOC, w rubryce I.2a świadectwa urzędowego należy podać niepowtarzalny kod alfanumeryczny. Numery dokumentów handlowych: należy podać np. numer lotniczego listu przewozowego, numer konosamentu lub numer handlowy pociągu lub pojazdu drogowego. I.10 Wcześniejsze powiadomienie Należy podać przewidywaną datę i godzinę dotarcia do miejsca wprowadzenia, w którym znajduje się PKG. CHED-D/CHED-PP W przypadku kolejnego CHED do celów przemieszczenia do punktu kontroli należy podać przewidywaną datę i godzinę dotarcia do punktu kontroli. I.11 Państwo pochodzenia Rubryka ta może zostać automatycznie uzupełniona przez IMSOC na podstawie informacji podanych w rubryce I.31. CHED-A Należy podać państwo pobytu w wymaganym okresie pobytu wskazanym w towarzyszącym świadectwie urzędowym. W przypadku zarejestrowanych koni powtórnie wprowadzanych do Unii po czasowym wywozie na okres krótszy niż 30, 60 lub 90 dni do celów udziału w wyścigach, konkursach i wydarzeniach kulturalnych w niektórych państwach trzecich należy podać ostatnie państwo, z którego zostały one wysłane. CHED-P Należy podać państwo, w którym produkty zostały wyprodukowane, wytworzone lub zapakowane (oznakowane znakiem identyfikacyjnym). W przypadku produktów powtórnie wprowadzanych do Unii, o których mowa w art. 77 ust. 1 lit. h) rozporządzenia (UE) 2017/625, lub ponownie wwożonych do Unii po przemieszczaniu tranzytem przez państwa trzecie (jak określono w art. 3 pkt 44 lit. b) tego rozporządzenia), należy podać państwo członkowskie pochodzenia. CHED-PP Należy podać państwa pochodzenia, w których rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty zostały wyhodowane, wyprodukowane, były przechowywane lub przetwarzane, jak wskazano w świadectwie fitosanitarnym. CHED-D Należy podać państwo pochodzenia towarów lub państwo, w którym zostały one wyhodowane, zebrane lub wyprodukowane. I.12 Region pochodzenia Jeżeli zgodnie z prawem Unii środki regionalizacji mają wpływ na zwierzęta lub towary, należy podać kod zatwierdzonych regionów, stref lub kompartmentów. Rubryka ta może zostać automatycznie uzupełniona przez IMSOC na podstawie informacji podanych w rubryce I.31. CHED-PP Jeżeli państwo pochodzenia oficjalnie uznało niektóre obszary za wolne od określonego agrofaga, należy podać obszar pochodzenia rośliny, produktu roślinnego lub innych przedmiotów. I.13 Środek transportu Należy wybrać jeden z poniższych środków transportu zwierząt lub towarów przybywających do PKG i podać ich dane identyfikacyjne: — samolot (należy podać numer lotu); — statek (należy podać nazwę i numer statku); — kolej (należy podać oznakowanie pociągu i numer wagonu); — pojazd drogowy (należy podać numer rejestracyjny, w stosownych przypadkach wraz z numerem przyczepy). W przypadku promu należy zaznaczyć „Statek” i oprócz nazwy promu rejsowego podać numer rejestracyjny pojazdów drogowych (w stosownych przypadkach wraz z numerem przyczepy). CHED-PP Określenie środka transportu nie jest wymagane. I.14 Państwo wysyłki CHED-P/CHED-PP/CHED-D Należy podać państwo, w którym towary zostały załadowane na środek transportu końcowego w celu przewozu do Unii. W niektórych przypadkach, w których przemieszczanie przed wprowadzeniem do Unii obejmuje więcej niż jedno państwo (przemieszczanie w trójkącie), może to być państwo trzecie, w którym wydano świadectwo urzędowe. Rubryka ta nie ma zastosowania do CHED-A. I.15 Zakład pochodzenia Jeżeli wymagają tego przepisy Unii, należy podać nazwę i adres, państwo i kod ISO państwa zakładu pochodzenia. Jeżeli wymagają tego przepisy Unii, należy podać jego numer rejestracyjny lub numer zatwierdzenia. Rubryka ta może zostać automatycznie uzupełniona przez IMSOC na podstawie informacji podanych w rubryce I.31. I.16 Warunki transportu CHED-P/CHED-D W stosownych przypadkach należy podać wymaganą temperaturę podczas transportu (temperatura otoczenia, chłodzenie, mrożenie). Można wybrać tylko jedną kategorię. Rubryka ta nie ma zastosowania do CHED-A i CHED-PP. I.17 Numer kontenera/Numer plomby W stosownych przypadkach należy podać numer kontenera i numer plomby (więcej niż jedna możliwość). W przypadku plomby urzędowej należy podać numer plomby urzędowe zgodnie ze świadectwem urzędowym oraz zaznaczyć „Plomba urzędowa” lub podać dowolną inną plombę wskazaną w dokumentach towarzyszących. I.18 Przedmiot lub cel określony w świadectwie Należy wybrać cel przemieszczania zwierząt, zamierzone wykorzystanie towarów lub kategorię określoną w świadectwie urzędowym (jeżeli jest to wymagane) lub w dokumencie handlowym: CHED-A: Hodowla/produkcja, tucz/opas, zakłady odizolowane, psy/koty/fretki domowe (lub jeżeli więcej niż pięć psów/kotów/fretek domowych jest przemieszczanych w celach innych niż handlowe), ozdobne zwierzęta wodne, rzeźnia, kwarantanna, zarejestrowane koniowate, przekazanie (jedynie w przypadku zwierząt akwakultury), cyrk objazdowy/grupa zwierząt tresowanych, wystawa, odnowa populacji lub inne. CHED-P: Spożycie przez ludzi, pasza, zastosowanie farmaceutyczne, zastosowanie techniczne, próbka handlowa, dalsze przetworzenie lub inne. CHED-D: Spożycie przez ludzi, spożycie przez ludzi po dalszej obróbce, pasza, próbka lub eksponat przeznaczony na wystawę lub inne. Rubryka ta nie ma zastosowania do CHED-PP. I.19 Zgodność towarów z przepisami Rubryka ta ma zastosowanie wyłącznie do CHED-P. Należy zaznaczyć „Zgodne z przepisami”, jeżeli towary są zgodne z przepisami, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a) i d) rozporządzenia (UE) 2017/625. Należy zaznaczyć „Niezgodne z przepisami”, jeżeli towary: — nie są zgodne z przepisami, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/625; oraz — są zgodne z przepisami, o których mowa w lit. d) tego artykułu; oraz — nie są przeznaczone do wprowadzenia do obrotu. I.20 Przeładunek/przemieszczenie/dalsza podróż do CHED-A (dalsza podróż) Należy podać nazwę kod ISO państwa trzeciego przeznaczenia, w którym zwierzęta pozostają na tym samym statku lub w tym samym samolocie i mają zostać wysłane bezpośrednio do państwa trzeciego bez przybijania do innego portu w Unii lub lądowania w innym porcie lotniczym w Unii. Należy podać nazwę następnego PKG w Unii, do którego zwierzęta są dalej przewożone na tym samym statku lub w tym samym samolocie do celów dalszych kontroli urzędowych. CHED-P (przeładunek) Należy podać nazwę i kod ISO państwa trzeciego przeznaczenia, w którym produkty są przeładowywane na inny statek lub samolot i mają zostać wysłane bezpośrednio do państwa trzeciego bez przybijania do innego portu w Unii lub lądowania w innym porcie lotniczym w Unii. Należy podać nazwę następnego PKG w Unii, w którym produkty mają zastać przeładowane do celów dalszych kontroli urzędowych. CHED-PP (przeładunek/przemieszczenie) Należy podać nazwę następnego PKG lub punktu kontroli w Unii, do którego towary mają zastać odpowiednio przeładowane lub przemieszczone do celów dalszych kontroli urzędowych. CHED-D (przemieszczenie) Należy podać nazwę następnego punktu kontroli w Unii, do którego towary mają zastać przemieszczone w celu dalszych kontroli urzędowych, jeżeli przesyłka została wybrana do celów kontroli identyfikacyjnych i kontroli bezpośrednich. I.21 Do dalszego transportu CHED-PP/CHED-D Należy podać zatwierdzony magazyn na potrzeby dalszego transportu, do którego przesyłka ma zostać przewieziona po jej wytypowaniu do kontroli identyfikacyjnych i kontroli bezpośrednich w PKG. I.22 Tranzyt Należy podać nazwę państwa trzeciego przeznaczenia i kod ISO państwa. Należy podać nazwę PKG wyjścia w przypadku przesyłek niezgodnych z przepisami, które przekraczają terytorium Unii drogą lądową, koleją lub drogą wodną (tranzyt zewnętrzny). Rubryka ta nie ma zastosowania do CHED-D. I.23 Rynek wewnętrzny Należy zaznaczyć tę rubrykę, jeżeli przesyłki są przeznaczone do wprowadzenia do obrotu na rynku Unii. I.24 Towary niezgodne z przepisami Rubryka ta ma zastosowanie wyłącznie do CHED-P. Należy wybrać rodzaj miejsca przeznaczenia, do którego przesyłka ma być dostarczona, i w stosownych przypadkach podać numer rejestracyjny: specjalnie zatwierdzony skład celny, wolny obszar celny lub statek (w tym jego nazwa i port dostawy). I.25 Powtórne wprowadzanie CHED-A: Rubrykę należy zaznaczyć w przypadku zarejestrowanych koni powtórnie wprowadzanych do Unii po czasowym wywozie na okres krótszy niż 30, 60 lub 90 dni w celu udziału w wyścigach, konkursach i wydarzeniach kulturalnych w niektórych państwach trzecich. Rubrykę należy zaznaczyć w przypadku powtórnego wprowadzania zwierząt pochodzących z Unii i powracających do Unii po odmowie wprowadzenia przez państwo trzecie. CHED-P/CHED-PP Rubrykę należy zaznaczyć w przypadku powtórnego wprowadzania towarów pochodzących z Unii i powracających do Unii po odmowie wprowadzenia przez państwo trzecie. Rubryka ta nie ma zastosowania do CHED-D. I.26 Tymczasowe przyjęcie Rubryka ta ma zastosowanie wyłącznie do CHED-A i jedynie w odniesieniu do zarejestrowanych koni. Punkt wyjścia – należy podać PKG wyjścia. Data wyjścia – należy podać datę wyjścia (musi to być mniej niż 90 dni po przyjęciu). I.27 Środek transportu po PKG/przechowywaniu Rubrykę tę można uzupełnić po wcześniejszym powiadomieniu i jest ona obowiązkowa w przypadku: — zwierząt podlegających przepisom rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 (2) (CHED-A); — towarów podlegających przeładunkowi, bezpośredniemu tranzytowi, monitorowaniu, powtórnemu wprowadzaniu lub dostawie do wszelkich miejsc przeznaczenia, w których prowadzi się kontrole, w tym do magazynu na potrzeby dalszego transportu lub do punktu kontroli, gdzie wymagane są dodatkowe kontrole urzędowe (CHED-P, CHED-PP, CHED-D); — towarów niezgodnych z przepisami przewożonych w tranzycie (CHED-P). Należy wybrać jeden z poniższych środków transportu: samolot, statek, kolej lub pojazd drogowy (zob. wytyczne w rubryce I.13). CHED-PP Jeżeli w rubryce I.17 podano numer kontenera, określenie środka transportu nie jest wymagane. I.28 Przewoźnik Rubryka ta jest obowiązkowa wyłącznie w przypadku CHED-A, jeżeli wypełniono rubrykę I.27. Należy podać imię i nazwisko lub nazwę, adres, państwo i kod ISO państwa osoby fizycznej lub prawnej odpowiedzialnej za transport. W stosownych przypadkach należy podać numer rejestracyjny lub numer zatwierdzenia. I.29 Data odjazdu Rubryka ta jest obowiązkowa wyłącznie w przypadku CHED-A, jeżeli wypełniono rubrykę I.27. Należy podać przewidywaną datę i godzinę wyjazdu z PKG. I.30 Dziennik podróży Rubryka ta ma zastosowanie wyłącznie do CHED-A i odnosi się do wymogów określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1/2005. I.31 Opis przesyłki Należy wypełnić na podstawie np. świadectw urzędowych, poświadczeń urzędowych, deklaracji lub innych dokumentów, w tym dokumentów o charakterze handlowym, tak aby przedstawić wystarczający opis towarów umożliwiający ich identyfikację i obliczenie opłat, np. kod i tytuł wg Nomenklatury scalonej (CN), kod TARIC, kod Europejskiej i Śródziemnomorskiej Organizacji Ochrony Roślin (kod EPPO), gatunek (informacje taksonomiczne), masa netto (kg). Należy podać liczbę słomek na nasienie, komórki jajowe i zarodki. Należy podać, zgodnie z wymogami, charakter i liczbę opakowań, rodzaj opakowania (zgodnie z normami UN/CEFACT), numer partii, indywidualny numer identyfikacyjny, numer paszportu, rodzaj produktu. W przypadku kolejnego CHED należy podać ilość towarów podaną w poprzednim CHED. CHED-P: Jeżeli produkty są pakowane dla konsumentów końcowych, należy zaznaczyć „Konsument końcowy”. I.32 Łączna liczba opakowań W stosownych przypadkach należy podać łączną liczbę opakowań w przesyłce. I.33 Łączna ilość CHED-A: W stosownych przypadkach należy podać łączną liczbę zwierząt. CHED-P: W stosownych przypadkach należy podać łączną liczbę słomek na nasienie, komórki jajowe i zarodki. CHED-PP/CHED-D: W stosownych przypadkach należy podać liczbę sztuk lub objętość. I.34 Łączna masa netto/łączna masa brutto (kg) Jest to łączna masa netto (tj. masa samych zwierząt lub towarów bez bezpośrednich pojemników i opakowań) automatycznie obliczana przez IMSOC na podstawie informacji podanych w rubryce I.31. Należy podać łączną masę brutto (tj. łączną masę zwierząt lub produktów i bezpośrednich pojemników oraz wszystkich opakowań, ale z wyłączeniem kontenerów i innych urządzeń transportowych). Informacja ta nie jest wymagana w przypadku CHED-PP. I.35 Oświadczenie Oświadczenie musi być podpisane przez osobę fizyczną odpowiedzialną za przesyłkę i może być dostosowane zgodnie ze stosowanym dokumentem CHED: Ja, niżej podpisany podmiot odpowiedzialny za przesyłkę, której szczegółowe dane podano powyżej, oświadczam, że zgodnie z moją najlepszą wiedzą i przekonaniem stwierdzenia zawarte w części I niniejszego dokumentu są prawdziwe i kompletne i że będę przestrzegać wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) 2017/625 w sprawie kontroli urzędowych, w tym wymogów dotyczących płatności za kontrole urzędowe, jak również za ponowną wysyłkę przesyłek, kwarantannę lub odizolowanie zwierząt, lub dotyczących kosztów uśmiercania i unieszkodliwiania, w stosownych przypadkach. Podpis (podpisujący zobowiązuje się do przyjęcia zwróconych przesyłek objętych tranzytem, w przypadku których państwo trzecie odmówiło ich wprowadzenia). CZĘŚĆ II – KONTROLE Rubryka Opis II.1. Poprzedni CHED Jest to niepowtarzalny kod alfanumeryczny przydzielany przez IMSOC dokumentowi CHED stosowanemu przed podzieleniem przesyłki lub przed przeładunkiem (kiedy to przeprowadzane są kontrole urzędowe), wymianą, anulowaniem lub przemieszczeniem do punktu kontroli. II.2 Numer CHED Jest to niepowtarzalny kod alfanumeryczny podany w rubryce I.2. II.3 Kontrola dokumentacji Obejmuje to kontrole zgodności z wymogami krajowymi dotyczącymi zwierząt i towarów, w odniesieniu do których nie wszystkie warunki wprowadzania do Unii są regulowane przez prawo Unii. II.4 Kontrola identyfikacyjna W zależności od przypadku należy zaznaczyć „Tak” lub „Nie”. CHED-A Jeżeli zwierzęta będą dalej przewożone na tym samym statku lub tym samym statkiem powietrznym w celu dalszej podróży z jednego PKG do innego PKG a kontrole urzędowe mają zostać zakończone w następnym PKG, należy zaznaczyć „Nie”. CHED-P Jeżeli towary są przeładowywane z jednego PKG do innego PKG, należy zaznaczyć „Nie”. CHED-PP Jeżeli towary są przemieszczane do punktu kontroli lub przeładowywane z jednego PKG do innego PKG, należy zaznaczyć „Nie”. Jeżeli wymagana jest ograniczona kontrola lub nie jest wymagana kontrola identyfikacyjna, należy zaznaczyć „Nie”. CHED-D Jeżeli towary są przemieszczane do punktu kontroli, należy zaznaczyć „Nie”. II.5 Kontrola bezpośrednia W zależności od przypadku należy zaznaczyć „Tak” lub „Nie”. CHED-A Obejmuje to wyniki badań fizykalnych oraz upadkowość i chorobowość zwierząt. Jeżeli zwierzęta będą dalej przewożone na tym samym statku lub tym samym statkiem powietrznym w celu dalszej podróży z jednego PKG do innego PKG zgodnie z odnośnym prawem Unii a kontrole urzędowe mają zostać zakończone w następnym PKG, należy zaznaczyć „Nie”. CHED-P Jeżeli zgodnie z przepisami, które mają zostać przyjęte na podstawie art. 54 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/625, przesyłka nie została wytypowana do kontroli bezpośredniej, ale uznaje się, że została skontrolowana w zadowalający sposób jedynie dzięki kontroli dokumentacji i kontroli identyfikacyjnej, należy zaznaczyć „Ograniczona kontrola”. W przypadku procedur dotyczących powtórnego wprowadzania, monitorowania, tranzytu, należy zaznaczyć „Inne”. Dotyczy to również zwierząt i towarów przeładowywanych z jednego PKG do innego PKG zgodnie z przepisami, które mają zostać przyjęte na podstawie art. 51 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/625. CHED-PP Jeżeli zgodnie z przepisami, które mają zostać przyjęte na podstawie art. 54 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2017/625, przesyłka nie została wytypowana do kontroli identyfikacyjnej i kontroli bezpośredniej, ale uznaje się, że została skontrolowana w zadowalający sposób jedynie dzięki kontroli dokumentacji, należy zaznaczyć „Ograniczona kontrola”. W przypadku procedur dotyczących powtórnego wprowadzania, monitorowania, tranzytu, należy zaznaczyć „Inne”. Dotyczy to również towarów przeładowywanych z jednego PKG do innego PKG zgodnie z przepisami, które mają zostać przyjęte na podstawie art. 51 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/625. CHED-D Jeżeli towary są przemieszczane do punktu kontroli, należy zaznaczyć „Nie”. II.6 Badania laboratoryjne Jeżeli przeprowadzono badanie, należy zaznaczyć „Tak”. Badanie: należy wybrać substancję lub patogen, w odniesieniu do którego przeprowadzono badanie laboratoryjne. — jeżeli przesyłka nie została zatrzymana w PKG do czasu uzyskania wyników badania, należy zaznaczyć „Losowe”. Nie należy zaznaczać, jeżeli z przesyłki pobiera się próbki do badań laboratoryjnych opisanych w innych wariantach w tej rubryce; — jeżeli istnieje podejrzenie, że zwierzęta i towary są niezgodne z prawem Unii i zostały zatrzymane w PKG do czasu uzyskania wyników badania, należy zaznaczyć „Podejrzenie”; — należy zaznaczyć „Środki nadzwyczajne”, jeżeli zwierzęta i towary są objęte szczególnymi środkami nadzwyczajnymi i zostały zatrzymane w PKG do czasu uzyskania wyników badania, chyba że zezwolono na dalszy transport. Wynik badań: — jeżeli przesyłka może opuścić PKG bez oczekiwania na wyniki badań, należy zaznaczyć „Badania w toku”. — jeżeli wynik badań jest dostępny, należy zaznaczyć „Wynik zadowalający” lub „Wynik niezadowalający”. CHED-P Jeżeli pobieranie próbek jest wymagane zgodnie z prawem Unii i przesyłka nie została zatrzymana w PKG do czasu uzyskania wyników badania, należy zaznaczyć „Wymagane”. Jeżeli zwierzęta i towary podlegają przepisom dotyczącym procedur w zakresie wzmożonych kontroli, które to przepisy mają zostać przyjęte na podstawie art. 65 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2017/625, i zostały zatrzymane w PKG do czasu uzyskania wyników badania, należy zaznaczyć „Wzmożone kontrole” CHED-PP Jeżeli pobieranie próbek jest wymagane zgodnie z prawem Unii i przesyłka nie została zatrzymana w PKG do czasu uzyskania wyników badania, należy zaznaczyć „Pobieranie próbek pod kątem zakażenia utajonego”. CHED-D Należy zaznaczyć „Tymczasowe zwiększenie liczby kontroli”, jeżeli towary podlegają środkom wymagającym tymczasowego zwiększenia liczby kontroli (art. 47 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/625) i zostały zatrzymane w PKG do czasu uzyskania wyników badania, chyba że zezwolono na dalszy transport. II.7 Kontrola dobrostanu Rubryka ta ma zastosowanie wyłącznie do CHED-A. Jeżeli żywe zwierzęta nie są wyładowywane w PKG podanym w rubryce I.4 ani nie są przeładowywane do innego PKG oraz nie przeszły kontroli dobrostanu, należy zaznaczyć „Nie”. Jeżeli wyniki kontroli dotyczącej zwierząt i warunków transportu są dostępne, należy zaznaczyć „Wynik zadowalający” lub „Wynik niezadowalający”. II.8 Wpływ transportu na zwierzęta Rubryka ta ma zastosowanie wyłącznie do CHED-A. Należy podać, ile zwierząt padło, ile zwierząt je