1999D0470 — PL — 02.08.2001 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DECYZJA KOMISJI z dnia 29 czerwca 1999 r. w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych na podstawie art. 20 ust. 2 dyrektywy Rady 89/106/EWG w zakresie spoiw budowlanych (notyfikowana jako dokument nr C(1999) 1478) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (1999/470/WE) (Dz.U. L 184, 17.7.1999, p.32)

zmienione przez:









▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 29 czerwca 1999 r.

w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych na podstawie art. 20 ust. 2 dyrektywy Rady 89/106/EWG w zakresie spoiw budowlanych

(notyfikowana jako dokument nr C(1999) 1478)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(1999/470/WE)







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych ( 1 ), zmienioną dyrektywą 93/68/EWG ( 2 ), w szczególności jej art. 13 ust. 4, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Komisja jest zobowiązana wybrać pomiędzy dwiema procedurami zaświadczania zgodności wyrobu, przewidzianymi w art. 13 ust. 3 dyrektywy nr 89/106/EWG, „możliwie najmniej uciążliwą procedurę zgodną z wymaganiami dotyczącymi bezpieczeństwa”; oznacza to, że niezbędne jest podjęcie decyzji dla danego wyrobu lub rodziny wyrobów, czy obecność systemu fabrycznej kontroli produkcji, za który odpowiedzialność ponosi producent, jest koniecznym i wystarczającym warunkiem do zaświadczania zgodności oraz czy z przyczyn dotyczących zachowania zgodności z kryteriami wspomnianymi w art. 13 ust. 4 wymagana jest interwencja zatwierdzonej jednostki certyfikującej. (2) Artykuł 13 ust. 4 wymaga, aby określona w ten sposób procedura była wskazana w mandatach i w specyfikacjach technicznych; z tego powodu wymagane jest zdefiniowanie wyrobu lub rodziny wyrobów w sposób wykorzystywany w mandatach i specyfikacjach technicznych. (3) Obydwie procedury przewidziane w art. 13 ust. 3 są opisane szczegółowo w załączniku III do dyrektywy 89/106/EWG; dlatego też niezbędne jest jasne zdefiniowanie metod, przy pomocy których te dwie procedury mają być wprowadzane w życie dla każdego wyrobu lub rodziny wyrobów, w odniesieniu do załącznika III, z uwagi na fakt, że załącznik III daje preferencje niektórym systemom. (4) Procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. a) odpowiada systemom przedstawionym w pierwszej możliwości, bez stałego nadzoru, oraz w możliwości drugiej i trzeciej przedstawionym w załączniku III sekcja pkt 2 ppkt ii), a procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. b) odpowiada systemom przedstawionym w załączniku III sekcja 2 ppkt i) oraz w pierwszej możliwości, z nadzorem stałym, w załączniku III sekcja 2 ppkt ii). (5) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Budownictwa, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:







Artykuł 1

Zgodność wyrobów i rodzin wyrobów wymienionych w załączniku I zaświadcza się z zastosowaniem procedury, na mocy której producent, jako jedyna osoba odpowiedzialna za system fabrycznej kontroli produkcji, zapewnia, że wyrób jest zgodny z odpowiednimi specyfikacjami technicznymi

Artykuł 2

Zgodność wyrobów wymienionych w załączniku II zaświadcza się z zastosowaniem procedury, zgodnie z którą, oprócz systemu fabrycznej kontroli produkcji przez producenta, w ocenę i nadzór nad kontrolą produkcji lub samym wyrobem zaangażowana jest zatwierdzona jednostka certyfikująca.

Artykuł 3

Procedurę zaświadczania zgodności określoną w załączniku III wskazuje się w mandatach dotyczących norm zharmonizowanych.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.









ZAŁĄCZNIK I

Spoiwa do płytek (w szczególności spoiwa hydrauliczne, spoiwa cementowe, polimery dyspersyjne, żywice reakcyjne)

Do zastosowania wewnętrznego i zewnętrznego w budynkach i innych obiektach budownictwa lądowego, z wyłączeniem tych podlegających przepisom przeciwpożarowym dla wyrobów wykonanych z materiałów należących do klas ►M1 A1 ( 3 ), A2 (3) , B (3) , C (3) ◄ .









ZAŁĄCZNIK II

Spoiwa do płytek (w szczególności spoiwa hydrauliczne, spoiwa cementowe, polimery dyspersyjne, żywice reakcyjne)

Do zastosowania podlegającego przepisom przeciwpożarowym dla wyrobów składających się z materiałów należących do klas ►M1 A1 ( 4 ), A2 (4) , B (4) , C (4) ◄ .

Spoiwa konstrukcyjne (w szczególności żywice epoksydowe, żywice poliuretanowe, żywice akrylowe, żywice aminoplastowe, żywice fenolowe).

Do wykorzystania konstrukcyjnego w budynkach i innych obiektach budownictwa lądowego.









ZAŁĄCZNIK III

Uwaga:

dla zestawów mających więcej niż jedno zamierzone zastosowanie określone w następujących rodzinach, zatwierdzona jednostka, w ramach odpowiednich systemów zaświadczania zgodności, wykonuje jednocześnie wszystkie zadania z nich wynikające.

RODZINA WYROBÓW

SPOIWA BUDOWLANE (1/2)

Systemy zaświadczania zgodności

Dla wyrobu(-ów) i jego(ich) zamierzonego(-ych) zastosowania(-ań), wyszczególnionych poniżej, wnosi się do Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego/Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego Elektrotechniki CEN/CENELEC o wyszczególnienie następujących systemów zaświadczania zgodności w stosownych normach zharmonizowanych:







Wyrób (wyroby) Zamierzone zastosowanie(-a) Poziom(-y) lub klasa(-y) System zaświadczania zgodności Spoiwa budowlane Do zastosowań konstrukcyjnych w budynkach i innych obiektach budownictwa lądowego — 2+ Spoiwa do płytek Do zastosowań wewnętrznych i zewnętrznych w budynkach i innych obiektach budownictwa lądowego — 3 System 2+: patrz dyrektywa 89/106/EWG załącznik III sekcja 2 ppkt ii), pierwsza możliwość, włącznie z certyfikacją fabrycznej kontroli produkcji przez zatwierdzoną jednostkę na podstawie wstępnej inspekcji fabryki i fabrycznej kontroli produkcji oraz stałym nadzorem, oceną i akceptacją fabrycznej kontroli produkcji. System 3: patrz dyrektywa 89/106/EWG załącznik III sekcja 2 ppkt ii), druga możliwość.

Specyfikacja systemu zaświadczania zgodności powinna być tak dobrana, aby system ten mógł być wprowadzany w życie nawet wówczas, gdy ustalenie niektórych właściwości użytkowych wyrobu nie jest konieczne, z uwagi na fakt, że co najmniej jedno Państwo Członkowskie w ogóle nie posiada wymogów prawnych dotyczących właściwości wyrobu (patrz art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/106/EWG oraz, gdy to właściwe, pkt 1.2.3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia charakterystyki wyrobu, jeśli nie życzy on sobie przedkładać deklaracji dotyczących właściwości produktu w tym zakresie.

RODZINA WYROBÓW

SPOIWA BUDOWLANE (2/2)

Systemy zaświadczania zgodności

Dla wyrobu(-ów) i jego(ich) zamierzonego(-ych) zastosowania(-ań), wyszczególnionych poniżej, wnosi się do Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego/Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego Elektrotechniki CEN/CENELEC o wyszczególnienie następujących systemów zaświadczania zgodności w stosownych normach zharmonizowanych:







Wyrób (wyroby) Zamierzone zastosowanie(-a) Poziom(-y) lub klasa(-y) (odporność na ogień) System(-y) zaświadczania zgodności Spoiwa budowlane Do zastosowań podlegających przepisom przeciwpożarowym ►M1 A1 (1), A2 (1), B (1), C (1) ◄ 1 Spoiwa do płytek ►M1 A1 (2), A2 (2), B (2), C (2), D, E ◄ 3 ►M1 (A1 to E) (3), F ◄ 4 (1) ►M1 Wyroby/materiały, dla których podwyższenie klasyfikacji reakcji na działanie ognia jest możliwe dzięki wyraźnie rozpoznawalnemu etapowi w procesie produkcji (np. dla zastosowania dodatków opóźniających działanie ognia lub ograniczenie materiału organicznego) ◄ . (2) ►M1 Wyroby/materiały nieobjęte przypisem 1. ◄ (3) ►M1 Wyroby/materiały które nie wymagają badania na reakcję na działanie ognia (np. Wyroby/materiały klas A1 zgodnie z decyzją Komisji 96/603/WE) ◄ . System 1: patrz dyrektywa 89/106/EWG załącznik III sekcja 2 ppkt i), bez kontroli próbek losowych. System 3: patrz dyrektywa 89/106/EWG załącznik III sekcja 2 ppkt ii), druga możliwość. System 4: patrz dyrektywa 89/106/EWG załącznik III sekcja 2 ppkt ii), trzecia możliwość.

Specyfikacja systemu zaświadczania zgodności powinna być tak dobrana, aby system ten mógł być wprowadzany w życie nawet wówczas, gdy ustalenie niektórych właściwości użytkowych wyrobu nie jest konieczne, z uwagi na fakt, że co najmniej jedno Państwo Członkowskie w ogóle nie posiada wymogów prawnych dotyczących właściwości wyrobu (patrz art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/106/EWG oraz, gdy to właściwe, pkt 1.2.3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia charakterystyki wyrobu, jeśli nie życzy on sobie przedkładać deklaracji dotyczących właściwości produktu w tym zakresie.