ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
01987A0720(01) — PL — 01.01.1988 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmieniona przez:

▼B

MIĘDZYNARODOWA KONWENCJA

w sprawie Zharmonizowanego Systemu Określania i Kodowania Towarów

(sporządzona w Brukseli, dnia 14 czerwca 1983 roku )

Artykuł 1

Definicje

Dla celów niniejszej Konwencji:

Artykuł 2

Załącznik

Załącznik do niniejszej Konwencji tworzy integralną jej część i każde powołanie się na Konwencję stanowi powołanie się na ten Załącznik.

Artykuł 3

Obowiązki Umawiających się Stron

Artykuł 4

Częściowe stosowanie przez kraje rozwijające się

Artykuł 5

Pomoc techniczna dla krajów rozwijających się

Kraj rozwinięty, będący Umawiającą się Stroną, dostarcza krajom rozwijającym się, które o to wystąpią, pomocy technicznej na warunkach wspólnie uzgodnionych, w zakresie, między innymi, szkolenia personelu, przestawienia posiadanych przez nie nomenklatur na System Zharmonizowany oraz doradztwa w sprawie utrzymania aktualności tak przestawionych systemów stosowanie do zmian w Systemie Zharmonizowanym lub stosowania postanowień niniejszej Konwencji.

Artykuł 6

Komitet Systemu Zharmonizowanego

Artykuł 7

Funkcje Komitetu

Artykuł 8

Rola Rady

Artykuł 9

Stawki celne

Niniejsza Konwencja nie nakłada na Umawiające się Strony żadnych obowiązków odnośnie do stawek celnych.

Artykuł 10

Rozstrzyganie sporów

Artykuł 11

Warunki zostania Umawiającą się Stroną

Warunki do zostania Umawiającymi się Stronami niniejszej Konwencji spełniają:

Artykuł 12

Tryb postępowania przy zostawaniu Umawiającą się Stroną

Artykuł 13

Wejście w życie

▼M1

1.

This Convention shall enter into force on the earliest 1 January which falls at least three months after the date on which a minimum of 17States or Customs or Economic Unions referred to in Article 11 have signed it without reservation of ratification or have deposited their instruments of ratification or accession, but not before 1 January 1988.
1988R0700 — PL — 03.11.1997 — 004.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

No

▼B

▼M3

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 700/88

z dnia 17 marca 1988 r.

ustanawiające szczegółowe zasady stosowania uzgodnień dotyczących przywozu do Wspólnoty niektórych produktów upraw kwiatowych pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii, Maroka i Zachodniego Brzegu Jordanu i Strefy Gazy.

▼B

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 4088/87 z dnia 21 grudnia 1987 r. ustalające warunki stosowania preferencyjnych stawek celnych w przywozie niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela i Jordanii ( 1 ), w szczególności jego art. 5 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

rozporządzenie (EWG) nr 4088/87 wyszczególnia uzgodnienia taryfowe w odniesieniu do następujących czterech produktów: goździki jednokwiatowe (bloom), goździki wielokwiatowe (spray), róże wielkokwiatowe oraz róże drobnokwiatowe pochodzące z Cypru, Izraela i Jordanii, zapewniając odnośnie do każdego z nich zastosowanie preferencyjnego cła, gdy cena importowa odpowiada cenie minimalnej określonej w odniesieniu do wspólnotowych cen producenta;

do celów ustanowienia szczegółowych zasad stosowania, powinien zostać zdefiniowany każdy z przedmiotowych produktów oraz powinien zostać określony sposób, w jaki ustalane są ceny wspólnotowe producenta i ceny importowe;

jeśli chodzi o róże, biorąc pod uwagę ilość odmian produkowanych we Wspólnocie oraz fakt, iż ilości te różnią się znacznie w zależności od rodzaju rynku i sezonu, ceny producenta powinny być ustalane w odniesieniu do średniej ceny ustalonej na podstawie rejestrowanych dla odmian pilotowych uważanych za najbardziej reprezentatywne dla produkcji wspólnotowej;

większość kwiatów ciętych przywożonych z wyżej wymienionych krajów jest produktami bardzo wysokiej jakości generalnie spełniającymi normy wspólnotowe ustanowione dla produktów klasy I; jeśli chodzi o określenie cen producenta, należy odnieść się do cen danych produktów I klasy jakości;

przy ustalaniu cen producenta, wahaniami, które muszą być uznane za nadmierne i nie mogą być brane pod uwagę, zgodnie z art. 3 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 4088/87, są odchylenia cen o 40 % lub więcej powyżej lub poniżej średniej ceny zaobserwowanej na tym samym rynku w ciągu trzech poprzednich lat;

przy ustalaniu rynków reprezentatywnych, powinny być brane pod uwagę wspólnotowe rynki producenta i wspólnotowe rynki przywozowe, na których zawierana jest większość transakcji i dostępna jest większość notowań cen;

należy przewidzieć, aby dane Państwa Członkowskie musiały przekazywać Komisji wszystkie informacje wymagane dla określenia wyżej wymienionych cen;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Żywych Roślin,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
6.5.

Pomiar przy użyciu testera żywności Instron Wyjąć ugotowany ryż z każdej zlewki i przy użyciu łopatki (5.10) odrzucić najniższe i najwyższe warstwy. Przygotować osiem próbek, każdą o wadze 2 gramy, po cztery z każdej zlewki, zważyć z dokładnością do 0,1 grama, przechowując je w plastikowych torebkach (5.11) aż do chwili dokonania pomiaru. Umieścić jedną próbkę osiowo względem tłoka (5.2) na stalowym talerzu (5.3), układając ryż najściślej jak to możliwe, ale bez naciskania. Sprawić, aby tłok opuszczał się ze stałą prędkością 0,5 cm/min aż do momentu, w którym siła ściskania ryżu dojdzie do 640 gramów. Zatrzymać ruch tłoka na 10 sekund, a następnie podnieść go z powrotem z tą samą prędkością. Obliczyć powierzchnię poniżej krzywej wyznaczonej (na rzędnej) przez siłę pociągową w gramach oraz (na odciętej) przez odległość pokonaną przez tłok w centymetrach podczas fazy, w której była wywierana dodatnia wartość siły pociągowej. Powierzchnia określa siłę wyrażoną w gramach na cm.
3.

Zabawki nie mogą zawierać niebezpiecznych substancji lub ►M2 mieszanin ◄ w rozumieniu dyrektywy 67/548/EWG oraz 88/379/EWG ( 9 ) w ilościach, które mogą być szkodliwe dla zdrowia dzieci, które ich używają. We wszystkich przypadkach zabrania się, aby zabawki zawierały substancje lub ►M2 mieszaniny ◄ niebezpieczne, jeżeli są one zamierzone do użycia jako takie, podczas gdy zabawka jest używana. Jednakże w przypadku gdy ograniczona ilość substancji lub ►M2 mieszanin ◄ jest niezbędna do funkcjonowania niektórych zabawek, w szczególności materiały i preparaty do eksperymentów chemicznych, montażu modeli, modelowania plastycznego lub ceramicznego, emaliowania, fotografowania lub podobnych czynności, są one dozwolone do maksymalnego poziomu stężenia, który zostanie określony dla każdej substancji lub ►M2 mieszaniny ◄ przez Europejski Komitet Normalizacji (CEN), zgodnie z procedurą Komitetu, ustanowioną w dyrektywie 83/189/EWG, pod warunkiem że dopuszczone substancje i ►M2 mieszaniny ◄ będą zgodne z zasadami klasyfikacji Wspólnoty w odniesieniu do etykietowania, bez uszczerbku dla pkt 4 załącznika IV.
1989R3537 — PL — 01.07.1995 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

No

▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 3537/89

z dnia 27 listopada 1989 r.

w sprawie etapu handlu, do którego odnosi się przeciętna cena tusz wieprzowych

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2759/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wieprzowiny ( 1 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1249/89 ( 2 ), w szczególności jego art. 4 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

dla każdego państwa rynki reprezentatywne obejmują wszystkie rynki wyszczególnione w Załączniku do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2123/89 ( 3 );

zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75 do oceny, czy sytuacja na rynku uzasadnia użycie środków interwencyjnych, należy ustalić średnią ważoną cenę tusz wieprzowych na rynkach reprezentatywnych Wspólnoty;

dla potrzeb ustalenia takiej przeciętnej ceny tusz wieprzowych potrzebne są porównywalne ceny we Wspólnocie; przy takim ustalaniu należy posługiwać się jednakową jakością tusz wieprzowych, zgodną z normą jakości określoną w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75 i jednoznacznie zdefiniowanym etapem handlu; jako że tusze wieprzowe zwykle sprzedaje się na etapie zakładu ubojowego, należy przyjąć właśnie ten etap;

odtąd notowania tusz wieprzowych należy ustalać w całej Wspólnocie, posługując się wspólnotową poubojową klasyfikacją tusz wieprzowych, ustanowioną w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3220/84 ( 4 ), zmienionym rozporządzeniem (EWG) nr 3530/86 ( 5 ), i szczegółowymi zasadami stosowania, ustanowionymi w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2967/85 ( 6 ); w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1250/89 z dnia 3 maja 1989 r. ustanawiającym cenę podstawową i normę jakości świń po uboju na okres od dnia 1 lipca 1989 r. do dnia 30 czerwca 1990 r. ( 7 ) uproszczono definicję normy jakości według art. 2 ust. 2 i 3 rozporządzenia (EWG) nr 3220/84; ponadto listę rynków reprezentatywnych wieprzowiny we Wspólnocie, określoną w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 43/81 ( 8 ), ostatnio zmienionym rozporządzeniem (EWG) nr 3553/88 ( 9 ), zastąpiła lista z rozporządzenia (EWG) nr 2123/89; z tych przyczyn należy zmienić zasady dotyczące etapu handlu, do którego odnosi się przeciętna cena tusz wieprzowych;

dla jasności należy przyjąć nowe rozporządzenie zawierające wszystkie zasady dotyczące etapu handlu, do którego odnosi się przeciętna cena tusz wieprzowych; rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2342/86 ( 10 ), zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 2847/87 ( 11 ), należy zgodnie z powyższym uchylić;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wieprzowiny,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
6.1.

Weryfikacja WE jest procedurą, według której producent lub jego upoważniony przedstawiciel mający siedzibę we Wspólnocie, zapewnia i oświadcza, że dane urządzenie, co do którego zostało wydane świadectwo określone w pkt 2 jest zgodne z wymogami niniejszej dyrektywy, stosującymi się do tego urządzenia. Producent lub jego upoważniony przedstawiciel umieszcza oznakowanie CE na urządzeniu i sporządza pisemną deklarację zgodności, którą musi przechowywać.
Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung (BLE)Postfach 180203D-60083Frankfurt am MainAdickesallee 40D-60322 Frankfurt am MainTel.: (49)69-1 56 4 App. 704Telefax: (49) 69-1 56 4 790Telex: 411727

IRELAND:
1992D0452 — PL — 24.02.2007 — 028.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

ustanawiająca wykazy zespołów pobierania zarodków ►M9 i zespoły produkcji zarodków ◄ zatwierdzonych w państwach trzecich do wywozu do Wspólnoty zarodków bydlęcych

zmienione przez:

zmienione przez:

▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 30 lipca 1992 r.

ustanawiająca wykazy zespołów pobierania zarodków ►M9 i zespoły produkcji zarodków ◄ zatwierdzonych w państwach trzecich do wywozu do Wspólnoty zarodków bydlęcych

(92/452/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/556/EWG z dnia 25 września 1989 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących handel wewnątrzwspólnotowy oraz przywóz z państw trzecich zarodków bydła domowego ( 1 ), ostatnio zmienioną dyrektywą Rady 90/425/EWG ( 2 ), w szczególności jej art. 8,

a także mając na uwadze, co następuje:

wykaz państw trzecich, z których Państwa Członkowskie mogą przywozić zarodki bydlęce, został ustalony w decyzji Komisji 91/270/EWG ( 3 );

obecnie zachodzi konieczność sporządzenia wykazu zatwierdzonych zespołów pobierania zarodków w każdym państwie trzecim znajdującym się w wykazie ustalonym w decyzji Komisji 91/270/EWG;

ustalono, że służby weterynaryjne państw trzecich znajdujących się w wykazie ustalonym w decyzji Komisji 91/270/EWG wykonują odpowiednie uprawnienia i prawidłową kontrolę nad zespołami pobierania zarodków działającymi na ich terytoriach oraz te same służby weterynaryjne zobowiązały się zatwierdzać do pobierania, przetwarzania i składowania zarodków przeznaczonych na przywóz do Wspólnoty wyłącznie te zespoły, które w pełnym zakresie spełniają wymogi rozdziałów I i II załącznika A do dyrektywy 89/556/EWG;

służby weterynaryjne państw trzecich znajdujących się w wykazie zobowiązały się wycofać udzielone zatwierdzenie zespołowi pobierania zarodków w przypadku, gdy stwierdzone zostanie nieprzestrzeganie jednego lub więcej warunków zatwierdzenia, i powiadamiają one Komisję o zaistniałych zmianach;

właściwe władze weterynaryjne niektórych państw trzecich znajdujących się w wykazie nie przekazały wykazu zatwierdzonych zespołów pobierania zarodków i nowe informacje mogą zostać przekazane Komisji; konieczne będzie powtórne zbadanie i wprowadzenie zmian do niniejszej decyzji;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu. Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
1992D0452 — PL — 01.12.2007 — 031.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

ustanawiająca wykazy zespołów pobierania zarodków ►M9 i zespoły produkcji zarodków ◄ zatwierdzonych w państwach trzecich do wywozu do Wspólnoty zarodków bydlęcych

zmienione przez:

zmienione przez:

▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 30 lipca 1992 r.

ustanawiająca wykazy zespołów pobierania zarodków ►M9 i zespoły produkcji zarodków ◄ zatwierdzonych w państwach trzecich do wywozu do Wspólnoty zarodków bydlęcych

(92/452/EWG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/556/EWG z dnia 25 września 1989 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulujących handel wewnątrzwspólnotowy oraz przywóz z państw trzecich zarodków bydła domowego ( 1 ), ostatnio zmienioną dyrektywą Rady 90/425/EWG ( 2 ), w szczególności jej art. 8,

a także mając na uwadze, co następuje:

wykaz państw trzecich, z których Państwa Członkowskie mogą przywozić zarodki bydlęce, został ustalony w decyzji Komisji 91/270/EWG ( 3 );

obecnie zachodzi konieczność sporządzenia wykazu zatwierdzonych zespołów pobierania zarodków w każdym państwie trzecim znajdującym się w wykazie ustalonym w decyzji Komisji 91/270/EWG;

ustalono, że służby weterynaryjne państw trzecich znajdujących się w wykazie ustalonym w decyzji Komisji 91/270/EWG wykonują odpowiednie uprawnienia i prawidłową kontrolę nad zespołami pobierania zarodków działającymi na ich terytoriach oraz te same służby weterynaryjne zobowiązały się zatwierdzać do pobierania, przetwarzania i składowania zarodków przeznaczonych na przywóz do Wspólnoty wyłącznie te zespoły, które w pełnym zakresie spełniają wymogi rozdziałów I i II załącznika A do dyrektywy 89/556/EWG;

służby weterynaryjne państw trzecich znajdujących się w wykazie zobowiązały się wycofać udzielone zatwierdzenie zespołowi pobierania zarodków w przypadku, gdy stwierdzone zostanie nieprzestrzeganie jednego lub więcej warunków zatwierdzenia, i powiadamiają one Komisję o zaistniałych zmianach;

właściwe władze weterynaryjne niektórych państw trzecich znajdujących się w wykazie nie przekazały wykazu zatwierdzonych zespołów pobierania zarodków i nowe informacje mogą zostać przekazane Komisji; konieczne będzie powtórne zbadanie i wprowadzenie zmian do niniejszej decyzji;

środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu. Weterynaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
1993L0091 — PL — 12.12.1994 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

▼B

DYREKTYWA KOMISJI NR 93/91/EWG

z dnia 29 października 1993

dostosowująca do postępu technicznego dyrektywę Rady 78/316/EWG dotyczącą wyposażenia wnętrza pojazdów silnikowych (identyfikacja urządzeń do sterowania i kontroli, urządzeń ostrzegawczych oraz wskaźników)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep ( 1 ), ostatnio zmienioną dyrektywą 92/53/EWG ( 2 ), w szczególności jej art. 13 ust. 2,

uwzględniając dyrektywę Rady 78/316/EWG z dnia 21 grudnia 1977 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących wewnętrznego wyposażenia pojazdów silnikowych (oznaczenia urządzeń do sterowania i kontroli, urządzeń ostrzegawczych oraz wskaźników) ( 3 ), w szczególności jej art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

dyrektywa 78/316/EWG jest jedną ze szczegółowych dyrektyw dotyczących procedury homologacji typu EWG, która została ustanowiona dyrektywą Rady 70/156/EWG; w związku z tym, przepisy ustanowione dyrektywą 70/156/EWG dotyczące układów pojazdu, części i oddzielnych zespołów technicznych stosują się do niniejszej dyrektywy;

w szczególności art. 3 ust. 4 i art. 4 ust. 3 dyrektywy 70/156/EWG wymagają, aby do każdej szczegółowej dyrektywy dołączony był dokument informacyjny zawierający właściwe pozycje załącznika I do tej dyrektywy, a także świadectwo homologacji sporządzone w oparciu o załącznik VI do tej dyrektywy, w celu umożliwienia włączenia homologacji do systemu komputerowego;

dyrektywa Rady 76/756/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do instalacji urządzeń oświetleniowych i sygnalizacji świetlnej w pojazdach silnikowych i ich przyczepach ( 4 ), ostatnio zmieniona dyrektywą 91/663/EWG ( 5 ), ustanowiła symbol wykorzystywany do identyfikacji urządzenia sterowania i kontroli urządzeniami poziomującymi światła i ta identyfikacja zostanie utrzymana;

praktyczne doświadczenie wykazało, że niektóre wymagania muszą być zmienione lub wyjaśnione, w szczególności poprzez wykorzystywanie nowych symboli, które są w chwili obecnej uznawane na poziomie międzynarodowym i normalizowane przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) oraz poprzez usunięcie niektórych symboli, które nie są już stosowane; należy wziąć pod uwagę nowe techniki identyfikacyjne, które powinny być szeroko stosowane, na które składa się wykorzystywanie słów lub skrótów zamiast symboli urządzeń do sterowania i kontroli, urządzeń ostrzegawczych i wskaźników; będą musiały być wprowadzone szczególne wymagania z chwilą umożliwienia wykonywania wzorów w oparciu o te nowe techniki identyfikacyjne;

przepisy niniejszej dyrektywy są zgodne z opinią Komitetu ds. Przystosowania do Postępu Technicznego ustanowionego dyrektywą 70/156/EWG,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
1993D0016 — PL — 01.11.1993 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

▼B

DECYZJA RADY

z dnia 21 grudnia 1992 r.

w sprawie rozszerzenia ochrony prawnej topografii produktów półprzewodnikowych na osoby ze Stanów Zjednoczonych Ameryki i niektórych terytoriów

(93/16/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając dyrektywę Rady 87/54/EWG z dnia 16 grudnia 1986 r. w sprawie ochrony prawnej topografii produktów półprzewodnikowych ( 1 ), w szczególności jej art. 3 ust. 7,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

prawo do ochrony prawnej topografii produktów półprzewodnikowych we Wspólnocie, stosuje się do osób kwalifikujących się do ochrony na mocy art. 3 ust. 1-5 dyrektywy 87/54/EWG;

prawo to może być rozszerzone decyzją Rady na osoby, które nie korzystają z ochrony na mocy wymienionych przepisów;

rozszerzenie ochrony, której to dotyczy, powinno być w możliwie najszerszym zakresie, przyjęte dla Wspólnoty jako całości;

taka ochrona była wcześniej rozszerzona w odniesieniu do niektórych państw oraz terytoriów, jedynie na zasadach tymczasowych, zgodnie z decyzją 90/511/EWG ( 2 ), która wygasa z dniem 31 grudnia 1992 r.;

ochrona ta została rozszerzona na spółki oraz inne osoby prawne w odniesieniu do Stanów Zjednoczonych Ameryki, jako decyzja Komisji 90/541/EWG ( 3 ), pod warunkiem że Stany Zjednoczone spełnią, do dnia 31 grudnia 1992 r., warunek wzajemności ustanowiony w art. 1 ust. 2 decyzji 90/511/EWG;

Stany Zjednoczone posiadają odpowiednie przepisy i oczekuje się, iż będą nadal chroniły topografię produktów półprzewodnikowych na mocy ich prawa krajowego oraz uczynią tę ochronę dostępną dla tych osób z Państw Członkowskich Wspólnoty, które korzystają z prawa do ochrony na mocy dyrektywy 87/54/EWG;

oczekuje się, iż określone terytoria, które jeszcze nie posiadają odpowiednich przepisów, przyjmą takie oraz udostępnią je jak najszybciej wspomnianym osobom z Państw Członkowskich Wspólnoty;

wszystkie Państwa Członkowskie Wspólnoty przyjęły środki krajowe wykonujące dyrektywę 87/54/EWG;

właściwe jest dalsze rozszerzanie przedmiotowej ochrony na Stany Zjednoczone jedynie na okres jednego roku, aby przyznać czas na dopełnienie procedury udzielania wzajemnej nieograniczonej ochrony;

właściwym jest również dalsze rozszerzanie takiej ochrony na zasadach tymczasowych na wyżej wymienione terytoria, aby przyznać dłuższy okres na ustanowienie warunków wzajemnej nieograniczonej ochrony,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: