2004D0793 — PL — 13.11.2006 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DECYZJA RADY z dnia 15 listopada 2004 r. w sprawie zakończenia procedury konsultacji z Republiką Togijską na mocy art. 96 Porozumienia z Cotonou (2004/793/WE) (Dz.U. L 349, 25.11.2004, p.17)

zmienione przez:









▼B

DECYZJA RADY

z dnia 15 listopada 2004 r.

w sprawie zakończenia procedury konsultacji z Republiką Togijską na mocy art. 96 Porozumienia z Cotonou

(2004/793/WE)







RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając Porozumienie o partnerstwie AKP–WE podpisane w Cotonou dnia 23 czerwca 2000 r. ( 1 ), („Porozumienie z Cotonou”), w szczególności jej art. 96, uwzględniając porozumienie wewnętrzne dotyczące środków, jakie należy przedsięwziąć i procedur, według których należy postępować w zastosowaniu Porozumienia o partnerstwie AKP–WE ( 2 ), w szczególności jego art. 3, uwzględniając wniosek Komisji, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Istotne postanowienia Porozumienia z Cotonou ujęte w art. 9 zostały pogwałcone przez rząd Republiki Togijskiej. (2) Zgodnie z art. 96 Porozumienia z Cotonou 14 kwietnia 2004 r. podjęto konsultacje z krajami AKP i Republiką Togijską, przy których okazji władze Togo podjęły specjalne zobowiązania mające rozwiązać problemy przedstawione przez Unię Europejską i mające wprowadzić w życie te zobowiązania podczas trzymiesięcznego okresu gruntownych rozmów. (3) Po upływie tego okresu wydaje się, że niektóre wyżej wspomniane zobowiązania dały początek konkretnym inicjatywom; niemniej jednak pozostają jeszcze do wdrożenia środki najbardziej istotne w stosunku do zasadniczych elementów Porozumienia z Cotonou, a także mając na uwadze, co następuje: STANOWI, CO NASTĘPUJE:







Artykuł 1

Konsultacje wszczęte z Republiką Togijską zgodnie z art. 96 ust. 2 lit. a) Porozumienia z Cotonou są zakończone.

Artykuł 2

Środki wyszczególnione w projekcie pisma zamieszczonego w Załączniku przyjęte są na mocy właściwych środków przewidzianych w art. 96 ust. 2 lit. c) Porozumienia z Cotonou.

Artykuł 3

Decyzja dotycząca wystosowania do rządu togijskiego pisma Rady i Komisji z dnia 14 grudnia 1998 r. zostaje uchylona.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja wchodzi w życie w dniu jej przyjęcia. Zostaje ona opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Decyzja jest ważna dwadzieścia cztery miesiące począwszy od daty jej przyjęcia przez Radę. Będzie ona poddawana przeglądowi co najmniej co trzy miesiące.









ZAŁĄCZNIK

DO WIADOMOŚCI PREMIERA, SZEFA RZĄDU REPUBLIKI TOGIJSKIEJ

Szanowny Panie Premierze,

Unia Europejska przywiązuje duże znaczenie do postanowień art. 9 Porozumienia z Cotonou. Poszanowanie praw człowieka i zasady demokracji i państwa prawnego, na których opiera się partnerstwo AKP–UE, stanowią zasadnicze elementy tego porozumienia, a zatem również podstawę naszych stosunków.

Unia uznała, iż obecna sytuacja polityczna w Togo charakteryzuje się zastojem oraz że deficyt demokracji i słabe poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności nadal stanowią pogwałcenie istotnych postanowień ujętych w art. 9 Porozumienia.

W świetle tego artykułu i sytuacji politycznego zastoju w Togo, w dniu 30 marca 2004 r. Unia podjęła decyzję o podjęciu konsultacji na mocy art. 96 Porozumienia celem dogłębnego zbadania sytuacji i, w poszczególnych przypadkach, uzdrowienia jej.

Konsultacje te odbyły się w Brukseli 14 kwietnia 2004 r. Przy tej okazji poruszono wiele zasadniczych kwestii i miał Pan sposobność przedstawić punkt widzenia władz togijskich oraz analizę sytuacji tych władz. Unia Europejska z zadowoleniem odnotowała fakt, że strona togijska podjęła pewne zobowiązania i wskazała pozytywne elementy dla utrwalenia demokratycznej tendencji i zasad państwa prawa w kraju.

Uzgodniono również, że gruntowne rozmowy dotyczące różnych kwestii poruszonych we wstępnym okresie trzech miesięcy będą odbywały się w Togo oraz że pod koniec tego okresu dokonana zostanie ocena stanu faktycznego.

Te prowadzone regularnie gruntowne rozmowy opierają się na wykazie środków, jakie należy przedsięwziąć w celu realizacji uzgodnionych zobowiązań.

Z tego zestawienia wynika, że władze togijskie podjęły godne uwagi inicjatywy. Odnotowano zwłaszcza, że:

— władze zorganizowały spotkania informacyjne z prefektami i siłami porządkowymi celem uwrażliwienia na różne aspekty praw człowieka i podstawowych wolności. Władze rozprowadziły materiały instruktażowe i pisma okólne przypominające o istniejących dyrektywach i przepisach. Zdołano odnotować kilka pozytywnych rezultatów potwierdzonych przez opozycję,

— władze poinstruowały sędziów, by wszystkie tymczasowo aresztowane osoby, w których przypadku zamknięto śledztwo, zostały osądzone w najbliższym czasie. To wezwanie do przyspieszenia pozwoliło na przygotowanie w 214 przypadkach postępowań sądowych, w tym pewnej liczby spraw dotyczących więźniów uznanych za politycznych. Rząd zagwarantował adwokatom dostęp do klientów w okresie dochodzenia przygotowawczego. W sierpniu wskutek złagodzenia kary oraz zwolnienia tymczasowego, zwolniono blisko 500 więźniów,

— dostęp do mediów państwowych, do niedawna zarezerwowany dla rządu i partii rządzącej, wyjąwszy czas kampanii wyborczej, został rozszerzony w ostatnich tygodniach o partie opozycyjne, mimo iż nie jest on jeszcze zrównoważony,

— rząd zapoczątkował reformę Narodowej Komisji Praw Człowieka i Wysokiego Urzędu ds. Sektora Audiowizualnego i Komunikacji,

— Zgromadzenie Narodowe przyjęło dnia 24 sierpnia nowy Kodeks Prasy,

— przy wsparciu ze strony Programu Narodów Zjednoczonych na rzecz rozwoju przygotowano raport zawierający ocenę systemu sądowego,

— rząd nadal prowadzi działania w dziedzinie decentralizacji i w tej kwestii przyjął ostatnio dokument polityczny,

— pierwsze spotkanie z tradycyjną opozycją odbyło się 25 sierpnia, w celu ustanowienia przejrzystych ram strukturalnych narodowego dialogu.

Nie ulega wątpliwości, że te inicjatywy przyczyniły się do umocnienia poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w Waszym kraju. Niemniej jednak mocno niepokoją pewne aspekty, w szczególności w zakresie odbudowy demokracji.

W tym kontekście Unia Europejska w szczególności oczekuje podjęcia konkretnych niżej określonych środków, które będą zgodne ze zobowiązaniami umieszczonymi w Załączniku do Załącznika:

— zdefiniowania przejrzystych ram strukturalnych narodowego dialogu zgodnego ze zobowiązaniem nr 1.1,

— w związku z tym dialogiem – rewizji ram wyborczych gwarantujących przejrzysty i demokratyczny przebieg wyborów zgodnie ze zobowiązaniem nr 1.3,

— zdefiniowania ram prawnych systemu finansowania partii politycznych zgodnie ze zobowiązaniem nr 1.4,

— zorganizowania głosowania podczas wyborów legislacyjnych i lokalnych zgodnie ze zobowiązaniami nr 1.5 i 1.6,

— dalszego przeprowadzania decentralizacji stosownie do zobowiązania nr 1.7,

— dalszego podejmowania starań w zakresie uregulowania kwestii więźniów politycznych i, w poszczególnych przypadkach, ich uwolnienia, jak określono w zobowiązaniu nr 2.2,

— rewizji mandatów i statutów Narodowej Komisji Praw Człowieka i Wysokiego Urzędu ds. Sektora Audiowizualnego i Komunikacji zgodnie ze zobowiązaniami nr 2.5 i 3.6,

— dalszego przeprowadzania reformy sektora prawnego i sądowego zgodnie z zaleceniami diagnostycznego raportu sporządzonego przez PNUD.

Unia Europejska przywiązuje również duże znaczenie do dalszego prowadzenia i wzmożenia już podjętych działań w ramach zobowiązań nr 1.2, 1.4, 2.1, 2.3, 2.4, 2.6, 3.2, 3.3, 3.4 i 3.5.

W następstwie konsultacji, uznając zobowiązania zrealizowane na tym etapie i biorąc pod uwagę ważne działania, jakie należy jeszcze podjąć, postanowiono uchwalić odpowiednie niżej wymienione środki na mocy art. 96 ust. 2 lit. c) Porozumienia z Cotonou:

1) wdrażanie projektów finansowych na podstawie salda szóstego i siódmego Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR), mających na celu zaspokojenie potrzeb ludności, a także wspierających respektowanie istotnych postanowień Porozumienia z Cotonou, a mianowicie: poszanowanie praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa jest nadal kontynuowane. Ponadto zostanie wprowadzony narodowy program działań decentralizacyjnych w zakresie gospodarki środowiskiem, jak również Konwencja o wzajemnych zobowiązaniach na rzecz funduszy Stabex 1990–1994;

2) wsparcie dla instytucji umożliwiające wdrażanie środków dotyczących wypełniania zobowiązań zawartych w ramach konsultacji może być udzielone na podstawie salda szóstego i siódmego EFR. Z tego tytułu Komisja przystąpi m.in. do uchwalenia decyzji o finansowaniu programu „czwartego powszechnego spisu ludności i warunków mieszkaniowych”;

3) zawiadomienie o przyznaniu środków z tytułu dziewiątego EFR-u nastąpi, gdy tylko ramy wyborcze gwarantujące przejrzysty i demokratyczny przebieg wyborów, możliwe do zaakceptowania przez wszystkie partie oraz termin wyborów legislacyjnych zostaną ustalone. Od tego momentu rozpocznie się planowanie wykorzystania zasobów pieniężnych;

4) według notyfikacji dziewiątego EFR-u wsparcie dla przygotowania wyborów będzie mogło zostać przydzielone, pod warunkiem że zostaną wypełnione wyżej określone warunki ram wyborczych;

5) po przeprowadzeniu wolnych i prawidłowych wyborów legislacyjnych, współpraca z Unią Europejską zostanie ponownie w pełni wznowiona wraz z wejściem w życie dziewiątego EFR-u i Konwencji o wzajemnych zobowiązaniach na rzecz funduszy Stabex 1995–1999;

6) wkłady odnośnie do projektów regionalnych zostaną rozpatrzone odrębnie;

7) powyższe nie dotyczy działań o charakterze humanitarnym, współpracy handlowej i uprzywilejowań w dziedzinach związanych z handlem.

Prezydencja Unii Europejskiej wspólnie z Komisją Europejską przeprowadzi okresowe przeglądy, o okresowości nieprzekraczającej sześciu miesięcy.

Unia Europejska będzie przez okres dwudziestu czterech miesięcy bacznie śledzić rozwój sytuacji w Togo, a intensywny dialog polityczny z Waszym rządem zostanie podtrzymany w celu upewnienia się co do kierunku działań już podjętych w zakresie przywrócenia demokracji i państwa prawa, a także co do dalszych wzmożonych wysiłków w zakresie poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności.

W przypadku przyspieszenia procesu wdrażania zobowiązań podjętych przez władze togijskie lub, przeciwnie, w przypadku przerwania tego procesu, Unia Europejska zastrzega sobie prawo do zmiany odpowiednich środków.

Zechce Pan przyjąć, Panie Premierze, wyrazy naszego szacunku.

Sporządzono w Brukseli, dnia 15 listopada 2004 r.

W imieniu Komisji

W imieniu Rady









ZAŁĄCZNIK DO ZAŁĄCZNIKA

LISTA ZOBOWIĄZAŃ PODJĘTYCH PRZEZ REPUBLIKĘ TOGIJSKĄ

Rząd Republiki Togijskiej podjął następujące zobowiązania wobec Unii Europejskiej w ramach konsultacji prowadzonych w zastosowaniu art. 96 Porozumienia z Cotonou.

Zobowiązanie nr 1.1:

Bezzwłoczna zapowiedź otwartego i wiarygodnego wznowienia dialogu narodowego z tradycjonalistyczną opozycją i ludnością cywilną w przejrzystych ramach strukturalnych w celu zapewnienia pełnego poszanowania zasad demokracji.

Zobowiązanie nr 1.2:

Zobowiązanie bezzwłocznego zagwarantowania swobodnego działania wszelkich partii politycznych, niezagrożonego żadnymi aktami nękania, zastraszania lub cenzury.

Zobowiązanie nr 1.3:

Zobowiązanie przystąpienia w terminie sześciu miesięcy zgodnie z Umową ramową z Lomé do rewizji ram wyborczych gwarantujących przejrzysty i demokratyczny przebieg wyborów, do zaakceptowania przez wszystkie partie.

Zobowiązanie nr 1.4:

Zobowiązanie zagwarantowania wszystkim ugrupowaniom politycznym równego dostępu do publicznych mediów i ustanowienia wyważonego systemu dostępu do państwowych funduszy przeznaczonych na finansowanie partii politycznych.

Zobowiązanie nr 1.5:

Zobowiązanie zorganizowania możliwie najszybciej nowych wyborów legislacyjnych – w przejrzystych warunkach i z dopuszczeniem udziału obserwatorów międzynarodowych na wszystkich etapach procesu wyborczego – w ramach przewidzianych w wyżej wymienionym zobowiązaniu 1.3.

Zobowiązanie nr 1.6:

Zobowiązanie zorganizowania w terminie 12 miesięcy wyborów do władz lokalnych – w przejrzystych warunkach i z dopuszczeniem udziału obserwatorów na wszystkich etapach procesu wyborczego.

Zobowiązanie nr 1.7:

Zobowiązanie ustanowienia w terminie 12 miesięcy warunków koniecznych, by wybrane demokratycznie zgromadzenia gminne dysponowały mandatem i środkami koniecznymi do zapewnienia skutecznego działania administracji lokalnej, demokratycznie uznanej za wiarygodną.

Zobowiązanie nr 2.1:

Zobowiązanie zagwarantowania stałego niestosowania egzekucji pozasądowych, tortur i innych nieludzkich i poniżających aktów na terytorium Togo, a także odpowiedniego przeszkolenia kadr sił porządkowych i systemu sądowego.

Zobowiązanie nr 2.2:

Zobowiązanie uwolnienia wszystkich więźniów politycznych przetrzymywanych otwarcie z racji ich opozycyjnych poglądów politycznych, wyrażania krytycznych uwag pod adresem rządu lub z innych powodów nieuzasadniających zatrzymania. Lista uwięzionych, których dotyczy to zobowiązanie, powinna zostać sporządzona przy współpracy z jedną lub kilkoma organizacjami pozarządowymi uznanymi, kompetentnymi w tym zakresie i zaakceptowanymi przez wszystkie partie. To zobowiązanie powinno zostać wypełnione w terminie nieprzekraczającym sześciu tygodni.

Zobowiązanie nr 2.3:

Zobowiązanie przekazania prokuraturze w terminie trzech miesięcy wszystkich akt dotyczących osób tymczasowo aresztowanych lub tymczasowo pozostających na wolności, z zamiarem wyjaśnienia tych przypadków zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi.

Zobowiązanie nr 2.4:

Zobowiązanie, przed zakończeniem konsultacji, umożliwienia obrońcom, pozarządowym organizacjom humanitarnym i organizacjom praw człowieka wolnego dostępu, w towarzystwie wybranego przez nich lekarza, do uwięzionych, bez względu na miejsce pobytu tych ostatnich (więzienia, posterunki żandarmerii, policji itp.) dla stwierdzenia niestosowania tortur i innych nieludzkich praktyk.

Zobowiązanie nr 2.5:

Zobowiązanie dokonania w terminie dziewięciu miesięcy rewizji mandatu i statutu Komisji Narodowej Praw Człowieka w celu zagwarantowania rzeczywistej niezawisłości tej ostatniej względem władz administracyjnych.

Zobowiązanie nr 2.6:

Zobowiązanie ścigania, za pomocą środków prawnych lub dyscyplinarnych, prawdziwych sprawców pozasądowych egzekucji, aktów tortur i nieludzkiego, poniżającego traktowania. To zobowiązanie winno również obejmować nowelizację odpowiednich tekstów prawnych i normatywnych, w przypadkach, gdy jest to konieczne.

Zobowiązanie nr 2.7:

Zobowiązanie zapewnienia za pomocą odpowiednich środków, które zostaną określone później, bezstronnego i niezależnego od władzy wykonawczej funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości. Przed zakończeniem konsultacji oczekuje się diagnozy sytuacji, która umożliwi sporządzenie planu działania.

Zobowiązanie nr 3.1:

Zobowiązanie dokonania w terminie sześciu miesięcy rewizji kodeksu prasy i komunikacji, tak by osiągnąć stan rzeczy zgodny z międzynarodowymi kryteriami. W szczególności oczekuje się, aby kary więzienia za przestępstwa „zniesławienia i uwłaczania czci”, obecnie przewidziane w kodeksie prasy, zostały zniesione.

Zobowiązanie nr 3.2:

Zobowiązanie bezzwłocznego zagwarantowania mediom, organizacjom pozarządowym i społeczeństwu całkowitego zaniechania nękania, cenzury czy zastraszania.

Zobowiązanie nr 3.3:

Zobowiązanie bezzwłocznego zagwarantowania wszystkim uczestnikom sceny politycznej, społeczeństwu i każdemu obywatelowi prawa do wolności słowa, publicznego uczestnictwa w zgromadzeniach i pacyfistycznych manifestacjach na całym terytorium państwa, przy całkowitym zaniechaniu nękania, cenzury lub zastraszania.

Zobowiązanie nr 3.4:

Zobowiązanie zagwarantowania wszystkim uczestnikom sceny politycznej i społeczeństwu prawa do swobodnego poruszania się przynależnego im jako obywatelom i w ramach pełnienia funkcji politycznych lub reprezentowania społeczeństwa.

Zobowiązanie nr 3.5:

Zobowiązanie zagwarantowania każdemu obywatelowi przed zakończeniem konsultacji wolnego dostępu do informacji dostarczanych przez media, w tym do stron internetowych partii opozycyjnych, organizacji pozarządowych itp.

Zobowiązanie nr 3.6:

Zobowiązanie poddania rewizji w terminie 6 miesięcy mandatu i statutu Wysokiego Urzędu ds. Sektora Audiowizualnego i Komunikacji w celu zagwarantowania jego rzeczywistej niezależności względem władz administracyjnych i wszystkich sił politycznych.

Zobowiązanie nr 4.1:

Zobowiązanie dostarczenia instancjom Unii Europejskiej raportów w dniach 1 czerwca i 1 lipca 2004 r. odnośnie do postępu osiągniętego w różnych dziedzinach będących tematem rozmów i odnośnie do wykonania podjętych zobowiązań.

Zobowiązanie nr 4.2:

Gotowość uczestnictwa władz togijskich w rozmowach na miejscu i ułatwiania ewentualnych misji urzędników Komisji i prezydencji w Togo w ramach rozpoczętego dialogu.