2004R0795 — PL — 17.11.2008 — 008.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:





sprostowane przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 795/2004

z dnia 21 kwietnia 2004 r.

ustanawiające szczegółowe zasady w celu wdrożenia systemu jednolitych płatności określonego w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 ( 1 ), a w szczególności jego art. 40 ust. 5 akapit drugi, 42 ust. 4 i 9, 46 ust. 3, 52 ust. 2, 54 ust. 5, 145 lit. c) i d) oraz 155, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Należy ustanowić szczegółowe zasady w celu wykonania tytułu III rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego system płatności jednolitych dla rolników. (2) W celu uzyskania przejrzystości, należy wprowadzić określone definicje. W przypadku gdy jest to stosowne, należy zastosować definicje, które są już stosowane w podobnych sytuacjach i/lub, które są już stosowane od lat. (3) W celu ułatwienia obliczania wartości jednostkowej uprawnień do płatności, należy wprowadzić jasno określone reguły zaokrąglania liczb, a także zapewnić możliwość podziału istniejących uprawnień do płatności w przypadku gdy wielkość działki, która została zgłoszona lub, do której prawa zostały przeniesione wraz z uprawnieniami do płatności wynosi jedynie ułamek hektara. (4) Należy zarówno ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące tworzenia rezerwy krajowej, a w szczególności obliczania zmniejszeń kwot referencyjnych lub uprawnień do płatności jak i zapewnić możliwość stosowania zmniejszeń w przypadku pełnego lub częściowego rozdzielenia od produkcji premii mlecznych i możliwość wdrożenia systemu płatności dodatkowych, o którym mowa w art. 95 i 96 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. (5) Artykuł 42 ust. 3 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 określa przypadki fakultatywnego przyznawania uprawnień do płatności z rezerwy krajowej. Należy ustanowić zasady obliczania liczby i wartości uprawnień do płatności, które mają zostać przyznane w ten sposób. W celu umożliwienia Państwom Członkowskim będącym w lepszej pozycji, aby dokonać oceny sytuacji każdego rolnika ubiegającego się o przyznanie takich środków pewnej elastyczności, maksymalna liczba uprawnień, które mają zostać przyznane nie powinna być większa niż liczba zgłoszonych hektarów, a ich wartość nie powinna być większa niż kwota, która ma zostać określona przez Państwo Członkowskie zgodnie z obiektywnymi kryteriami. Zgodnie z art. 42 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w przypadku zwiększenia wartości jednostkowej istniejących uprawnień do płatności, należy przestrzegać średniej krajowej. Państwom Członkowskim należy zezwolić na określanie tej wartości regionalnej na odpowiednim poziomie terytorialnym. Jednakże w żadnym razie, ze względu na rodzaj pomocy oddzielonej od produkcji, dana kwota nie może być różnicowana lub obliczana według wielkości produkcji w poszczególnych sektorach. (6) W określonych okolicznościach, rolnicy mogliby znaleźć się w sytuacji, w której mają więcej uprawnień niż gruntów, dla których mogliby te uprawnienia wykorzystać, na przykład w przypadku wspólnego wykorzystywania pastwisk, ze względu na wygaśnięcie dzierżawy, przystąpienie do programu zalesiania lub nabycie, zgodnie z przepisami prawa krajowego, ilości referencyjnych dla mleka, które w okresie referencyjnym dzierżawione były wraz z gruntami. A zatem, należy wprowadzić mechanizm, który winien gwarantować rolnikowi wsparcie poprzez koncentrację tego wsparcia na pozostałych dostępnych hektarach. Jednakże w celu uniknięcia nadużywania tego mechanizmu, należy określić określone warunki dostępu do tego mechanizmu. (7) Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003, rezerwa krajowa jest uzupełniania niewykorzystanymi uprawnieniami lub fakultatywnie, poprzez zatrzymanie w odniesieniu do sprzedaży uprawnień do płatności lub sprzedaży, które miały miejsce przed określoną datą. A zatem, należy wyznaczyć datę, po której niewykorzystane uprawnienia wracają do rezerwy krajowej. Ze względów administracyjnych, należy również postanowić, aby uprawnienia do płatności związane z zezwoleniem na uprawę owoców i warzyw lub ziemniaków konsumpcyjnych lub uprawnienia z tytułu odłogowania, traciły związany z nimi obowiązek lub zezwolenie z chwilą ponownego włączenia ich do rezerwy krajowej. Co więcej, jest to uzasadnione również ze względu na fakt, że takie obowiązki lub zezwolenia określane są na podstawie historycznych danych referencyjnych, a kiedy system płatności jednolitych zostanie już wdrożony, określenie, kto winien otrzymać z rezerwy uprawnienia z tytułu odłogowania związane z zezwoleniami nie będzie już możliwe, ponieważ wsparcie będzie już wtedy oddzielone od produkcji. (8) W przypadku wdrożenia systemu zatrzymania w odniesieniu do sprzedaży uprawnień do płatności, maksymalne wartości procentowe i kryteria wdrażania winny być określane i różnicowane biorąc pod uwagę rodzaj przeniesień i uprawnień do płatności, które mają zostać przeniesione. W przypadku wystąpienia ryzyka spekulacji w pierwszych latach wdrażania systemu płatności jednolitych, Państwu Członkowskiemu można zezwolić na zwiększenie wartości procentowej zatrzymań w odniesieniu do sprzedaży bez gruntów. W żadnym razie, stosowanie takich zatrzymań nie może skutkować występowaniem poważnych przeszkód lub zakazem przenoszenia uprawnień do płatności. (9) W celu ułatwienia zarządzania rezerwą krajową, należy zapewnić możliwość zarządzania rezerwą krajową na poziomie regionalnym z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 42 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w przypadku gdy jest to odpowiednie, oraz art. 42 ust. 4 tego rozporządzenia w przypadku gdy Państwa Członkowskie zobowiązane są do przyznawania uprawnień do płatności. (10) W celu ułatwienia wdrożenia systemu płatności jednolitych, należy zezwolić Państwom Członkowskim na przystąpienie, już w roku poprzedzającym pierwszy rok wdrażania systemu, w szczególności do identyfikacji potencjalnych beneficjentów systemu w przypadku zmian w gospodarstwie ze względu na dziedziczenie lub zmiany prawne, oraz do wstępnego określenia uprawnień do płatności. (11) Artykuł 33 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zezwala rolnikom na przystępowanie do systemu płatności jednolitych w określonych okolicznościach. W celu uniknięcia sytuacji, w których takie okoliczności mogą być wykorzystywane w celu uniknięcia stosowania zasad dotyczących zwykłych przeniesień praw do gospodarstw wraz ze związanymi z nimi kwotami referencyjnymi, należy określić określone warunki i ustanowić określone definicje, niezbędne do zastosowania takich okoliczności. (12) Artykuł 46 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 stanowi, że rolnik może przenieść swoje uprawnienia do płatności bez gruntów dopiero po wykorzystaniu przez siebie, w rozumieniu art. 44 tego rozporządzenia, co najmniej 80 % swoich uprawnień do płatności w trakcie, co najmniej jednego roku kalendarzowego. W celu wzięcia pod uwagę przeniesień praw do gruntów, które miały miejsce w okresie poprzedzającym wdrożenie systemu płatności jednolitych, uzasadnionym jest uznawać przeniesienia praw do gospodarstw lub ich części, wraz z przyszłymi uprawnieniami do płatności, za ważne przeniesienia uprawnień do płatności wraz z gruntami w rozumieniu art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, z zachowaniem określonych warunków, a w szczególności faktu, że zbywający winien ubiegać się o określenie uprawnień do płatności w zakresie, w jakim to rozporządzenie stanowi wyraźnie, że tylko osoby, które otrzymały płatności bezpośrednie w okresie referencyjnym mają dostęp do systemu. (13) Artykuł 42 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zezwala Komisji na zdefiniowanie specyficznych sytuacji, w których dopuszczalne jest określanie kwot referencyjnych dla określonych rolników, którzy znaleźli się w sytuacjach, które uniemożliwiły im, w całości lub w części otrzymanie płatności bezpośrednich w okresie referencyjnym. A zatem, należy wymienić takie specyficzne sytuacje poprzez ustanowienie zasad w celu uniknięcia kumulacji korzyści z innego przyznania temu samemu rolnikowi uprawnień do płatności, pozostawiając Komisji możliwość dodawania kolejnych przypadków, stosownie do przypadku. Ponadto, Państwom Członkowskim należy zapewnić elastyczność w określaniu kwoty referencyjnej, która ma być przyznawana. (14) W przypadku gdy dane Państwo Członkowskie, działając zgodnie z przepisami swojego prawa krajowego lub zgodnie z w pełni utrwaloną zwykłą praktyką włącza do definicji dzierżawy długoterminowej również dzierżawę na okres pięciu lat, należy zezwolić temu Państwu Członkowskie na stosowanie tego krótszego okresu, stosownie do przypadku. (15) Ze względu na fakt, że premie mleczne i płatności dodatkowe zostaną włączone do systemu płatności jednolitych na podstawie innego okresu referencyjnego niż ten, o którym mowa w art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do celów określenia kwoty referencyjnej, należy wziąć pod uwagę rolników prowadzących gospodarstwa mleczarskie, którzy znajdują się w sytuacji, o której mowa w art. 40 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i ze względu na tą sytuację, dzierżawią swoją indywidualną ilość referencyjną lub jej część, zgodnie z art. 16 rozporządzenia (WE) nr 1788/2003, w trakcie okresu dwunastu miesięcy, upływającego z dniem 31 marca pierwszego roku wdrażania systemu płatności jednolitych. (16) W przypadku gdy rolnik przechodzi na emeryturę lub umiera, przewidując możliwość przeniesienia prawa do swojego gospodarstwa lub jego części na członka rodziny lub spadkobiercę, którzy zamierza kontynuować działalność rolniczą w tym gospodarstwie, należy zapewnić, aby przeniesienie prawa do gospodarstwa lub jego części w rodzinie mogło łatwo zostać dokonane w szczególności w przypadku gdy grunty, do których prawa zostały przeniesione były w trakcie okresu referencyjnego wydzierżawiane osobie trzeciej nie przesądzając o możliwości kontynuacji przez spadkobiercę działalności rolniczej. (17) Rolnicy, którzy dokonali inwestycji skutkujących potencjalnym wzrostem kwoty płatności bezpośrednich, które winny zostać im przyznane jeżeliby system płatności jednolitych nie został wprowadzony, winni również korzystać z przyznawania uprawnień. Należy ustanowić szczegółowe zasady obliczania uprawnień do płatności w przypadku rolników mających już uprawnienia do płatności lub rolników nie mających żadnych gruntów. W takich samych okolicznościach, rolnicy, którzy nabyli lub dzierżawili grunty lub uczestniczyli w krajowych programach konwersji produkcji, dla których w okresie referencyjnym mogła zostać przyznana płatność bezpośrednia w ramach systemu płatności jednolitych, znaleźliby się w sytuacji bez uprawnień do płatności, podczas gdy nabyli grunty lub uczestniczyli w takich programach w celu wykonywania działalności rolniczej, która w przyszłości mogłaby nadal korzystać z określonych płatności bezpośrednich. A zatem, należy również zapewnić możliwość przyznawania uprawnień do płatności w takich przypadkach. (18) W celu zapewnienia dobrego zarządzania systemem, należy ustanowić zasady w przypadku przeniesień uprawnień do płatności. (19) Artykuł 46 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 stanowi, że Państwo Członkowskie może postanowić, że uprawnienia do płatności mogą być przenoszone lub wykorzystywane wyłącznie w jednym i tym samym regionie. W celu uniknięcia problemów praktycznych, należy ustanowić szczegółowe zasady dla gospodarstw usytuowanych jednocześnie w dwóch lub większej liczbie regionów. (20) Artykuł 43 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 stanowi, że wszystkie powierzchnie pastwiskowe, wykorzystywane w okresie referencyjnym winny być brane pod uwagę przy obliczaniu uprawnień do płatności. W celu ułatwienia organom administracji krajowej ustalania liczby hektarów pastwisk, należy zapewnić tym organom możliwość brania pod uwagę wielkości powierzchni pastwiskowych zgłoszonych we wniosku o pomoc obszarową przed wprowadzeniem systemu płatności jednolitych, jednocześnie pozostawiając rolnikowi możliwość wykazania, że w okresie referencyjnym, jego powierzchnia pastwiskowa była mniejsza. (21) Artykuł 52 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 dopuszcza produkcję konopi na określonych warunkach. Należy ustanowić zarówno listę kwalifikujących się odmian jak i system ich kwalifikacji. (22) Należy ustanowić szczegółowe zasady obliczania jednostek żywego inwentarza w przypadku określania uprawnień podlegających specjalnym warunkom poprzez odniesienie do istniejącej tabeli przeliczeniowej, ustanowionej dla sektora wołowiny. (23) Niezbędne są również szczegółowe zasady w celu ułatwienia określania uprawnień do płatności w przypadku planowanego oddzielenia od produkcji płatności w sektorze mleczarskim. (24) Zgodnie z art. 54 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, każde uprawnienie z tytułu odłogowania, związane z hektarem kwalifikującym do uprawnienia z tytułu odłogowania daje prawo do płatności kwoty określonej uprawnieniem z tytułu odłogowania. Minimalny okres, przez jaki grunty muszą być odłogowane winien obejmować, co najmniej cykl uprawy roślin uprawnych. Jednakże aby wziąć pod uwagę określone specjalne warunki, należy umożliwić wykorzystywanie gruntów przeznaczonych do odłogowania przed upływem minimalnego okresu odłogowania. Należy również ustanowić przepisy dotyczące ochrony środowiska oraz utrzymywania i wykorzystywania powierzchni odłogowanych. (25) W przypadku gdy Państwo Członkowskie postanawia skorzystać z możliwości regionalizacji systemu płatności jednolitych, należy ustanowić szczególne przepisy zarówno w celu ułatwienia obliczenia regionalnej kwoty referencyjnej dla gospodarstw usytuowanych jednocześnie w dwóch lub większej liczbie regionów, jak i zagwarantowania przyznania całej kwoty regionalnej w pierwszym roku wdrażania systemu. Niektóre przepisy zawarte w tym rozporządzeniu, mianowicie te dotyczące tworzenia rezerwy krajowej, wstępnego przyznawania uprawnień do płatności i przenoszenia uprawnień do płatności należy dostosować, aby umożliwić stosowanie tych przepisów w ramach modelu regionalnego. (26) Artykuł 69 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zezwala Państwom Członkowskim, w ramach limitu budżetowego, na wprowadzanie systemu płatności dodatkowych dla określonych rodzajów gospodarowania o istotnym znaczeniu dla ochrony lub poprawy środowiska naturalnego, lub dla poprawy jakości i sprzedaży produktów rolnych. A zatem, należy określić, którzy rolnicy winni zostać objęci, jak takie płatności winny być zgodne ze środkami stosowanymi w kontekście rozwoju obszarów wiejskich oraz jakie rodzaje gospodarowania winny zostać objęte takim środkiem. (27) Artykuł 58 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 stanowi, że Państwa Członkowskie zdefiniują regiony zgodnie z obiektywnymi kryteriami, a art. 59 tego rozporządzenia stanowi, że Państwa Członkowskie mogą przystąpić do regionalizacji systemu płatności jednolitych w należycie uzasadnionych przypadkach i zgodnie z obiektywnymi kryteriami. A zatem należy wprowadzić wymóg przekazywania wszelkich danych i informacji niezbędnych do przystąpienia do oceny takich kryteriów. (28) W celu oceny wdrażania systemu płatności jednolitych, należy określić procedury i wyznaczyć ostateczne terminy wymiany informacji między Komisją i Państwami Członkowskimi oraz podawania do wiadomości Komisji powierzchni, dla których pomoc została wypłacona na poziomie krajowym, i stosownie do przypadku, na poziomie regionalnym. (29) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Płatności Bezpośrednich, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







ROZDZIAŁ 1

ZAKRES I PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe zasady wdrażania systemu płatności jednolitych określonego w tytule III rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Artykuł 2

Definicje

Do celów tytułu III rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i niniejszego rozporządzenia, mają zastosowanie następujące definicje:

a) „powierzchnia użytków rolnych” oznacza łączną powierzchnię gruntów ornych, pastwisk trwałych i plantacji trwałych;

b) „grunty orne” oznacza „grunty orne” w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr ►M1 796/2004 ◄ ( 2 );

▼M14

c) „plantacje trwałe” oznaczają uprawy niepodlegające rotacji inne niż trwałe użytki zielone, które zajmują grunty przez okres pięciu lub dłużej i dają powtarzające się zbiory, w tym szkółki, i zagajniki o krótkiej rotacji (kod CN ex060290 41), z wyjątkiem upraw wieloletnich i szkółek takich upraw wieloletnich;

▼M5

d) „uprawy wieloroczne” oznaczają uprawy następujących produktów oraz szkółki takich upraw wielorocznych:



Kod CN 0709 10 00 Karczochy 0709 20 00 Szparagi 0709 90 90 Rabarbar 0810 20 Maliny, jeżyny, morwy oraz skrzyżowanie maliny z jeżyną 0810 30 Czarne, białe lub czerwone porzeczki oraz agrest 0810 40 Żurawina, borówka czarna i inne owoce z rodzaju Vaccinium ▼M11 1212 99 20 trzcina cukrowa ▼M5

▼B

e) „pastwiska trwałe” oznacza „pastwiska trwałe” w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr ►M1 796/2004 ◄ ;

f) „użytki zielone” oznacza grunty orne wykorzystywane do produkcji trawy (wysiewanej lub naturalnej); do celów art. 61 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, wyrażenie „użytki zielone” obejmuje pastwiska trwałe;

g) „sprzedaż” oznacza sprzedaż lub jakiekolwiek inne ostateczne przeniesienie prawa własności gruntów lub prawa do uprawnień do płatności. Definicja nie obejmuje sprzedaży gruntów w przypadku gdy prawa do gruntów przenoszone są na rzecz władz publicznych i/lub w celu wykorzystania odnośnych gruntów dla dobra publicznego, a przeniesienie dokonywane jest w celach nierolniczych;

h) „dzierżawa” oznacza dzierżawę lub podobne rodzaje transakcji tymczasowych;

i) „przeniesienie lub sprzedaż, lub dzierżawa uprawnień do płatności wraz z gruntami” oznacza sprzedaż lub dzierżawę uprawnień do płatności wraz z, odpowiednio, sprzedażą lub dzierżawą odpowiedniej liczby kwalifikujących się hektarów gruntów, w rozumieniu art. 44 ust. 2, będących własnością cedenta. W przypadku dzierżawy, uprawnienia do płatności i hektary dzierżawione są przez ten sam okres czasu. Przypadki, w których przenoszone są wszystkie uprawnienia do płatności podlegające specjalnym warunkom, o których mowa w art. 49 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, należy uznawać za przypadki przeniesienia uprawnień do płatności wraz z gruntami; Przypadek przeniesienia uprawnień do płatności bez gruntu, określony w art. 46 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, uznaje się za przypadek sprzedaży uprawnień do płatności bez gruntu;

j) „jednostka produkcyjna” oznacza, co najmniej jedną powierzchnię, która w okresie referencyjnym dała prawo do płatności bezpośrednich, w tym powierzchnię pastwiskową w rozumieniu art. 43 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, lub jedno zwierzę, które w okresie referencyjnym dawałoby prawo do płatności bezpośrednich związane, stosownie do przypadku, z odpowiednim prawem do premii;

k) do celów art. 37 ust. 2 i 42 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, „rolnicy rozpoczynający działalność rolniczą” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która nie prowadziła jakiejkolwiek działalności rolniczej w swoim własnym imieniu i na własne ryzyko, lub która nie miała kontroli nad osobą prawną prowadzącą działalność rolniczą w okresie pięciu lat poprzedzających rozpoczęcie nowej działalności rolniczej. W przypadku osoby prawnej, osobay) fizycznay), którae) ma(ją) kontrolę nad osobą prawną, nie mogła prowadzić jakiejkolwiek działalności rolniczej w swoim własnym imieniu i na własne ryzyko lub nie mogła mieć kontroli nad osobą prawną prowadzącą działalność rolniczą w okresie pięciu lat poprzedzających rozpoczęcie działalności rolniczej przez osobę prawną;

▼M14

l) „szkółki” oznaczają szkółki zdefiniowane w pkt G/5 załącznika I do decyzji Komisji 2000/115/WE ( 3 ) odnoszącej się do definicji cech charakterystycznych, listy produktów rolnych, wyjątków od definicji oraz regionów i okręgów, odnoszących się do badań statystycznych w zakresie struktury gospodarstw rolnych.

▼B

Artykuł 3

Obliczanie wartości jednostkowej uprawnień do płatności

1. Uprawnienia do płatności obliczane są z dokładnością do trzeciego miejsca po przecinku i zaokrąglane do góry lub w dół, do najbliższego drugiego miejsca po przecinku. Jeżeli obliczenie da wynik, który wypada dokładnie w połowie, otrzymana suma zaokrąglana jest do góry, do najbliższego drugiego miejsca po przecinku.

▼C2

2. W przypadku gdy rolnik, po zadeklarowaniu zgodnie art. 44 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wszystkich możliwych całkowitych uprawnień do płatności, potrzebuje zadeklarować uprawnienie do płatności towarzyszące działce o wielkości ułamka hektara, wówczas to ostatnie uprawnienie do płatności upoważnia do płatności obliczanej proporcjonalnie do wielkości działki i jest uważane za w pełni wykorzystane do celów art. 45 tego rozporządzenia.

▼M9

3. W przypadku gdy wielkość działki, do której prawa zostały przeniesione wraz z uprawnieniem zgodnie z art. 46 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, wynosi ułamek hektara, rolnik może przenieść część odnośnego uprawnienia wraz z gruntami według wartości obliczonej dla tego ułamka. Pozostała część uprawnienia pozostaje do dyspozycji rolnika, według odpowiednio obliczonej wartości.

Bez uszczerbku dla art. 46 ust. 2 tego rozporządzenia, jeśli rolnik przenosi ułamek uprawnienia bez gruntów, wartość dwóch ułamków obliczana jest proporcjonalnie.

▼M9 —————

▼M1

Artykuł 3a

Ustalenie liczby hektarów i zwierząt

Bez uszczerbku dla stosowania załącznika VII do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 liczba hektarów lub zwierząt, dla których przyznano lub powinno się przyznać płatność bezpośrednią w okresie referencyjnym, który należy wziąć pod uwagę w celu ustalenia kwoty referencyjnej określonej w art. 37 ust. 1 tego rozporządzenia, stanowi liczbę hektarów lub zwierząt ustaloną w rozumieniu art. 2 lit. r) oraz s) rozporządzenia (WE) nr 2419/2001 dla każdej z płatności bezpośrednich, o których mowa w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

▼M5

Artykuł 3b

Kryteria kwalifikowania

1. Do celów art. 44 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 za hektary kwalifikujące się do ustanowienia i wykorzystania uprawnień do płatności uważa się:

a) obszary obsadzone zagajnikami o krótkiej rotacji (kod CN ex060290 41), Miscanthus sinensis (kod CN ex060290 51) lub Phalaris arundicea (kod CN ex121490 90) między dniem 30 kwietnia 2004 r. a dniem 10 marca 2005 r.;

b) obszary obsadzone zagajnikami o krótkiej rotacji (kod CN ex060290 41), Miscanthus sinensis (kod CN ex060290 51) lub Phalaris arundicea (kod CN ex121490 90) przed dniem 30 kwietnia 2004 r. a następnie wydzierżawione lub kupione między dniem 30 kwietnia 2004 r. a dniem 10 marca 2005 r. w celu stosowania systemu jednolitych płatności.

2. Do celów art. 51 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 grunty ugorowane, które zostały obsadzone uprawami stałymi wykorzystywanymi do celów określonych w art. 55 lit. b) tego rozporządzenia oraz grunty, które zostały obsadzone uprawami stałymi i które są również przedmiotem wniosku dotyczącego pomocy dla upraw energetycznych, złożonego na podstawie art. 88 tego rozporządzenia, uważane są za hektary kwalifikujące się do wykorzystania, odpowiednio, uprawnień z tytułu ugorowania oraz uprawnień do płatności.

3. Do celów art. 54 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 grunty ugorowane, które zostały obsadzone uprawami stałymi, i mają być wykorzystane do celów określonych w art. 6 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 ( 4 ), oraz które korzystały z płatności obszarowej na rok 2003, określonej w art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia, uważane są za hektary kwalifikujące się do wykorzystania uprawnień z tytułu ugorowania określonych w art. 53 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

4. Bez uszczerbku dla art. 51 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do celów art. 54 ust. 2 tego rozporządzenia, grunty, które zostały obsadzone uprawami wielorocznymi w dniu przewidzianym na składanie wniosków o pomoc obszarową na rok 2003, uważane są za hektary kwalifikujące się do wykorzystania uprawnień z tytułu ugorowania określonych w art. 53 tego rozporządzenia.

5. Bez uszczerbku dla art. 60 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jeśli Państwo Członkowskie wykorzystuje opcję określoną w art. 59 tego rozporządzenia,

a) do celów art. 63 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, grunty ugorowane, które zostały obsadzone uprawami stałymi, i mają być wykorzystane do celów określonych w art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999, oraz które korzystały z płatności obszarowej na rok 2003, określonej w art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia, uważane są za hektary kwalifikujące się do ustanowienia uprawnień z tytułu ugorowania;

b) do celów art. 63 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, grunty, które zostały obsadzone uprawami stałymi wykorzystywanymi do celów określonych w art. 55 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, uważane są za hektary kwalifikujące się do ustanowienia uprawnień z tytułu ugorowania;

c) do celów art. 59 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, grunty, które zostały obsadzone uprawami stałymi, i które są również przedmiotem wniosku dotyczącego pomocy dla upraw energetycznych, złożonego na podstawie art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, uważane są za hektary kwalifikujące się do ustanowienia uprawnień do płatności;

d) do celów art. 59 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, grunty, które zostały obsadzone uprawami wielorocznymi, uważane są za hektary kwalifikujące się do ustanowienia uprawnień do płatności.

6. Rolnicy, których dotyczy zastosowanie ust. 2–5 niniejszego artykułu w roku 2005, mogą dokonywać zmian w swoich pojedynczych wnioskach w terminie czterech tygodni od dnia 19 października 2005 r. lub z dniem, który maja ustalić zainteresowane Państwa Członkowskie.

▼B







ROZDZIAŁ 2

REZERWA KRAJOWA







Sekcja 1

Utworzenie rezerwy krajowej

Artykuł 4

Zmniejszenia

1. Zmniejszenie przewidziane w art. 42 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ma zastosowanie do wszystkich kwot referencyjnych po każdym możliwym zmniejszeniu dokonanym na podstawie art. 41 ust. 2 tego rozporządzenia i, stosownie do przypadku, po każdym możliwym zmniejszeniu dokonanym na podstawie art. 65 ust. 1 i art. 70 ust. 2 akapit drugi tego rozporządzenia.

2. W przypadku dokonania zmniejszenia, o którym mowa w art. 42 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, wartość jednostkowa wszystkich uprawnień do płatności, które zostały określone z dniem dokonania zmniejszenia liniowego, zmniejszana jest proporcjonalnie.

▼M7

3. W przypadku gdy kwoty znajdujące się w rezerwie krajowej okazują się być wyższe niż niezbędne do pokrycia przypadków, o których mowa w art. 42 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, państwa członkowskie mogą proporcjonalnie zwiększyć wartość jednostkową wszystkich uprawnień do płatności. Łączna kwota wykorzystana na to zwiększenie nie powinna być wyższa niż łączna kwota wynikająca ze zmniejszenia liniowego zastosowanego zgodnie z art. 42 ust. 1 i 7 niniejszego rozporządzenia.

▼B

Artykuł 5

Premie mleczne i płatności dodatkowe

1. Wartość procentowa zmniejszenia, określona przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 42 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ma zastosowanie w 2007 r. do kwot wynikających z premii mlecznych i płatności dodatkowych, które mają zostać włączone do systemu płatności jednolitych.

2. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 62 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, polegającej na pełnym włączeniu kwot wynikających z premii mlecznych i płatności dodatkowych do systemu płatności jednolitych, w roku, w którym korzysta z tej możliwości stosuje wartość procentową zmniejszenia, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. W kolejnych latach, zainteresowane Państwo Członkowskie dokonuje zmniejszenia w ramach limitu zwiększenia kwot określonych w art. 95 ust. 2 i 96 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

3. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 62 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) No 1782/2003, polegającej na częściowym włączeniu kwot wynikających z premii mlecznych i płatności dodatkowych do systemu płatności jednolitych, w roku, w którym korzysta ono z tej możliwości, stosuje wartość procentową zmniejszenia, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu do odpowiednich kwot włączonych do systemu płatności jednolitych, uwzględniając zwiększenie kwot określonych w art. 95 ust. 2 i 96 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.







Sekcja 2

Określanie uprawnień do płatności z rezerwy krajowej

Artykuł 6

Określanie uprawnień do płatności

1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianych w art. 42 ust. 3 i 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, rolnicy mogą, zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej sekcji i zgodnie z obiektywnymi kryteriami określonymi przez zainteresowane Państwo Członkowskie, otrzymywać uprawnienia do płatności z rezerwy krajowej.

2. W przypadku gdy rolnik nie mający żadnych uprawnień do płatności ubiega się o uprawnienia do płatności z rezerwy krajowej, może on otrzymać liczbę uprawnień do płatności nie większą niż liczba hektarów, które ma (własne lub dzierżawione) w tym czasie.

3. W przypadku gdy rolnik mający uprawnienia do płatności ubiega się o uprawnienia do płatności z rezerwy krajowej, może on otrzymać liczbę uprawnień do płatności nie większą niż liczba hektarów, które ma, ale dla których nie ma żadnych uprawnień do płatności.

Wartość jednostkowa każdego uprawnienia do płatności, które już ma może zostać zwiększona w ramach limitu średniej regionalnej, o której mowa w akapicie czwartym.

▼M9

Artykuł 42 ust. 8 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ma zastosowanie do uprawnień do płatności, których wartość jednostkowa zwiększona została o więcej niż 20 %, zgodnie z akapitem drugim niniejszego ustępu. Artykuł 42 ust. 8 akapit drugi tego rozporządzenia stosuje się jedynie, w zakresie zwiększonej wartości, do uprawnień do płatności, których wartość jednostkowa zwiększona została o więcej niż 20 %, zgodnie z akapitem drugim niniejszego ustępu.

▼B

4. Średnia regionalna określana jest przez Państwa Członkowskie na odpowiednim poziomie terytorialnym, zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zniekształceń konkurencji. Jest ona określana w terminie, który zostanie wyznaczony przez Państwa Członkowskie. Może ona być rewidowana corocznie. Jest ona oparta na wartości uprawnień do płatności przyznanych rolnikom w odnośnym regionie. Nie jest ona różnicowana według poszczególnych sektorów produkcji.

5. Wartość każdego uprawnienia do płatności, otrzymanego zgodnie z ust. 2 lub 3, z wyjątkiem ust. 3 akapit drugi, obliczana jest przez podział kwoty referencyjnej, określonej przez Państwo Członkowskie zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zniekształceń konkurencji, przez liczbę hektarów nie większą niż liczba hektarów, o której mowa w ust. 2.

Artykuł 7

Zastosowanie art. 42 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w przypadku liczby hektarów mniejszej niż liczba odpowiadająca uprawnieniom do płatności

1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 42 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, może ono, w szczególności przyznać, na wniosek, zgodnie z niniejszym artykułem, uprawnienia do płatności rolnikom w odnośnych obszarach, którzy zgłosili liczbę hektarów mniejszą niż liczba odpowiadająca uprawnieniom do płatności, które byłyby lub zostałyby przyznane zgodnie z art. 43 tego rozporządzenia.

W takim przypadku rolnik rezygnuje na rzecz rezerwy krajowej z wszystkich uprawnień, które ma, lub które winny mu zostać przyznane, z wyjątkiem uprawnień z tytułu odłogowania i uprawnień do płatności podlegających specjalnym warunkom, o których mowa w art. 49 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

▼M1

Do celów niniejszego artykułu „uprawnienia do płatności” oznaczają wyłącznie uprawnienia do płatności przyznane przez Państwo Członkowskie w pierwszym roku stosowania systemu płatności jednolitych.

▼B

2. Liczba uprawnień do płatności przyznanych z rezerwy krajowej jest równa liczbie hektarów zgłoszonych przez rolnika.

3. Okres pięciu lat, przewidziany w art. 42 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ma zastosowanie lub, stosownie do przypadku, ma ponownie zastosowanie do wszystkich przyznanych uprawnień do płatności.

4. Wartość jednostkowa uprawnień do płatności przyznanych z rezerwy krajowej obliczana jest przez podzielenie kwoty referencyjnej rolnika przez liczbę hektarów, które zgłasza, pomniejszoną o liczbę hektarów równą liczbie uprawnień z tytułu odłogowania, które ma. Średnia regionalna przewidziana w art. 6 ust. 4 nie ma zastosowania.

5. Ustępy 1, 2, 3 i 4 nie mają zastosowania do rolnika, który zgłasza mniej niż 50 % łącznej liczby hektarów w rozumieniu art. 43 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, które miał (własne lub dzierżawione) w okresie referencyjnym.

▼C1

6. Do celów ust. 1, 2, 3 i 4 hektary przeniesione w drodze sprzedaży lub dzierżawy i niezastąpione odpowiednią liczbą hektarów zostają włączone do liczby hektarów zadeklarowanych przez rolnika.

▼B

7. Zainteresowany rolnik zgłasza łączną liczbę hektarów, które ma w czasie składania swojego wniosku.







Sekcja 3

Uzupełnianie rezerwy krajowej

Artykuł 8

Niewykorzystane uprawnienia do płatności

1. Bez uszczerbku dla art. 34 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, niewykorzystane uprawnienia do płatności powracają do rezerwy krajowej z dniem następującym po ostatnim dniu na zmianę wniosku złożonego w ramach systemu płatności jednolitych w roku kalendarzowym, w którym upływa termin, o którym mowa w art. 42 ust. 8 akapit drugi lub art. 45 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Do celów niniejszego artykułu, wyrażenie „niewykorzystane uprawnienie do płatności” oznacza, że nie przyznano żadnej płatności na podstawie tego uprawnienia w trakcie okresu, o którym mowa w akapicie pierwszym. Uprawnienia do płatności stanowiące przedmiot złożonego wniosku i związane z powierzchnią określoną w rozumieniu art. 2 pkt 22 ►M1 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 ◄ uznawane są za wykorzystywane.

2. Z chwilą powrotu do rezerwy krajowej, uprawnienia z tytułu odłogowania i uprawnienia do płatności związane z zezwoleniem przewidzianym w art. 60 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 tracą związany z nimi obowiązek lub zezwolenie.

Artykuł 9

Zatrzymanie w odniesieniu do sprzedaży uprawnień do płatności

1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 46 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, to Państwo Członkowskie może podjąć decyzję o jego powrocie do rezerwy krajowej:

a) w przypadku sprzedaży uprawnień do płatności bez gruntów, do 30 % wartości każdego uprawnienia do płatności lub równowartości wyrażonej liczbą uprawnień do płatności. Jednakże w trakcie okresu trzech pierwszych lat wdrażania systemu płatności jednolitych, wartość procentowa 30 % może zostać zastąpiona wartością 50 %; i/lub

b) w przypadku sprzedaży uprawnień do płatności wraz z gruntami, do 10 % wartości każdego uprawnienia do płatności lub równowartości wyrażonej liczbą uprawnień do płatności; i/lub

c) w przypadku sprzedaży uprawnień z tytułu odłogowania bez gruntów, do 30 % wartości każdego uprawnienia do płatności. Jednakże w trakcie okresu trzech pierwszych lat wdrażania systemu płatności jednolitych, wartość procentowa 30 % może zostać zastąpiona wartością 50 %; i/lub

d) w przypadku sprzedaży uprawnień do płatności wraz z całym gospodarstwem, do 5 % wartości każdego uprawnienia do płatności i/lub równowartości wyrażonej liczbą uprawnień do płatności; i/lub

e) w przypadku sprzedaży uprawnień do płatności związanych z zezwoleniem, o którym mowa w art. 60 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do 10 % wartości każdego uprawnienia do płatności.

W przypadku sprzedaży uprawnień do płatności wraz z gruntami lub bez gruntów, rolnikowi rozpoczynającemu działalność rolniczą, i w przypadku rzeczywistego lub przewidywanego powołania do dziedziczenia uprawnień do płatności, nie ma zastosowania jakiekolwiek zatrzymanie.

2. Określając wartości procentowe, o których mowa w ust. 1, Państwo Członkowskie może różnicować daną wartość procentową w którymkolwiek z przypadków, o których mowa w ust. 1 lit. a) do e) zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zniekształceń konkurencji.

Artykuł 10

Klauzula nieoczekiwanego zysku

1. W przypadkach, o których mowa w art. 42 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do rezerwy krajowej wraca:

a) w przypadku sprzedaży, do 90 % kwoty referencyjnej, która ma zostać określona zgodnie z art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 dla zbywającego w odniesieniu do jednostek produkcyjnych i hektarów gospodarstwa lub części gospodarstwa, do których prawa są przenoszone ►M1 lub przeniesionych praw do premii ◄ ;

b) w przypadku dzierżawy na okres sześciu lat, do 50 % kwoty referencyjnej, która ma zostać określona zgodnie z art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 dla wydzierżawiającego w odniesieniu do jednostek produkcyjnych i hektarów gospodarstwa lub części gospodarstwa, do których prawa są przenoszone ►M1 lub przeniesionych praw do premii ◄ ;

c) w przypadku dzierżawy na okres dłuższy niż sześciu lat, 5 % rocznie, po upływie okresu sześciu lat, ale odpowiednio do nie więcej niż 20 % kwoty referencyjnej, która ma zostać określona zgodnie z art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 dla wydzierżawiającego w odniesieniu do jednostek produkcyjnych i hektarów gospodarstwa lub części gospodarstwa, do których prawa są przenoszone ►M1 lub przeniesionych praw do premii ◄ .

2. Uprawnienia do płatności, które mają zostać określone dla zbywającego lub wydzierżawiającego obliczane są zgodnie z art. 43 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 na podstawie pozostałej kwoty referencyjnej i ►M1 ►C2 hektary z okresu referencyjnego odpowiadające tej pozostałej kwocie referencyjnej ◄ ◄ .

3. ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku gdy w terminie jednego roku od daty zbycia lub wydzierżawienia, ale najpóźniej do dnia ►M1 15 maja 2004 r. ◄ , zbywający lub wydzierżawiający nabył lub dzierżawił na okres sześciu lub większej liczby lat inne gospodarstwo lub jego część. W takich przypadkach, zbywający lub wydzierżawiający zatrzymuje liczbę uprawnień do płatności, co najmniej równą liczbie uprawnień do płatności, które rolnik może wykorzystywać w nowym gospodarstwie zgodnie z art. 44 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

4. Ustęp 1 nie ma zastosowania w przypadku, gdy rolnik wykaże, zgodnie z wymogami Państwa Członkowskiego, że cena sprzedaży lub dzierżawy odpowiada wartości odnośnego gospodarstwa, lub w przypadku częściowego przeniesienia praw do części gospodarstwa bez uprawnień do płatności.

▼M1

5. Bez uszczerbku dla stosowania ust. 4, ustępu 1 nie stosuje się w przypadku, gdy klauzula umowna określona w art. 17 i, gdzie stosowne, w art. 27, została wprowadzona do umowy przed 15 maja 2004 r.

▼M2

6. Państwa Członkowskie mogą ustalić pułap, powyżej którego ust. 1 znajduje zastosowanie.

▼B







Sekcja 4

Zarządzanie regionalne

Artykuł 11

Rezerwy regionalne

1. Państwa Członkowskie mogą zarządzać rezerwami krajowymi na poziomie regionalnym.

W takim przypadku Państwa Członkowskie mogą przyznać, w całości lub w części, kwoty dostępne na poziomie krajowym zgodnie z art. 4, 5, 8, 9 i 10.

2. Kwoty przyznane dla każdego poziomu regionalnego mogą być uznawane za przeznaczone do przyznawania wyłącznie w odnośnym regionie, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 42 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub, według wyboru Państwa Członkowskiego, lub przypadku zastosowania art. 42 ust. 3 tego rozporządzenia.







ROZDZIAŁ 3

PRZYZNAWANIE UPRAWNIEŃ DO PŁATNOŚCI







Sekcja 1

Wstępne przyznawanie uprawnień do płatności

Artykuł 12

Wnioski

1. Począwszy od roku kalendarzowego poprzedzającego pierwszy rok wdrażania systemu płatności jednolitych, Państwa Członkowskie mogą przystąpić do identyfikacji kwalifikujących się rolników, o których mowa w art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do wstępnego określenia kwot i liczb hektarów, o których mowa, odpowiednio w art. 34 ust. 1 lit. a) i b) tego rozporządzenia, oraz do wstępnej weryfikacji warunków, o której mowa w ust. 5 niniejszego artykułu.

2. W celu wstępnego określenia uprawnień do płatności, Państwa Członkowskie mogą przesłać formularz wniosku, o którym mowa w art. 34 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w terminie, który zostanie wyznaczony przez Państwa Członkowskie, ale najpóźniej do dnia 15 kwietnia pierwszego roku wdrażania systemu płatności jednolitych, rolnikom, o których mowa w art. 33 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia lub, stosownie do przypadku, rolnikom zidentyfikowanym zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu. W takim przypadku i w tym samym terminie, rolnicy inni niż ci, o których mowa w art. 33 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 składają wniosek o określenie swoich uprawnień do płatności.

3. W przypadku gdy Państwo Członkowskie nie korzysta z możliwości przewidzianej w ust. 2, to Państwo Członkowskie przesyła formularz wniosku, o którym mowa w art. 34 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w terminie, który zostanie wyznaczony przez to Państwo Członkowskie, ale najpóźniej na jeden miesiąc przez ostatecznym terminem na złożenie wniosku w ramach systemu płatności jednolitych.

4. Ostateczne określenie uprawnień do płatności, które mają zostać przyznane w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych uzależnione jest od złożenia wniosku w ramach systemu płatności jednolitych, zgodnie z art. 34 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

▼M1

Przeniesienie o charakterze ostatecznym uprawnień do płatności przed ostatecznym ustaleniem uprawnień do płatności jest niedozwolone.

W każdym przypadku ostateczne uprawnienia do płatności zostaną ustalone najpóźniej do 5 sierpnia pierwszego roku stosowania systemu płatności jednolitych. O ile wymagają tego szczególne względy administracyjne, Państwo Członkowskie może zadecydować, że data ostatecznego ustalenia pokrywa się z datą notyfikacji płatności za pierwszy rok stosowania systemu płatności jednolitych, lecz w każdym razie przypada nie później niż 31 grudnia pierwszego roku stosowania.

Na podstawie tymczasowych uprawnień do płatności ustalonych przez Państwa Członkowskie lub nabytych na mocy klauzuli umownej, o której mowa w art. 17 lub 27, rolnicy mogą składać wnioski w ramach płatności jednolitych, z zastrzeżeniem ich ostatecznie ustalonych uprawnień.

▼B

5. Wnioskujący wykazuje zgodnie z wymogami Państwa Członkowskiego, że z dniem złożenia wniosku o uprawnienia do płatności jest rolnikiem w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

6. Państwo Członkowskie może podjąć decyzję o określeniu minimalnej wielkości gospodarstwa ►M1 według powierzchni użytków rolnych ◄ , dla którego możliwe jest ubieganie się o określenie uprawnień do płatności. Jednakże minimalna wielkość nie może być większa niż 0,3 ha.

Minimalna wielkość nie może być określona do celów określenia uprawnień do płatności podlegających specjalnym warunkom, o których mowa w art. 47 do 50 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

7. Państwo Członkowskie może postanowić, że wniosek o ostateczne określenie uprawnień do płatności, o którym mowa w ust. 4 może zostać złożony w tym samym terminie, co wniosek o płatność w ramach systemu płatności jednolitych.

▼M1

8. Działek nie należy zgłaszać w celu ustalenia uprawnień do płatności, chyba że w celu ustalenia uprawnień do płatności z rezerwy krajowej określonej w art. 6, 7 i 18 — 23a i bez uszczerbku dla ust. 5 i 6 niniejszego artykułu. ►C2 Zgłoszenie działek, o którym mowa w art. 44 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, stosuje się w celu wnioskowania o płatność na podstawie uprawnień do płatności w ramach systemu płatności jednolitych. ◄

▼B







Sekcja 2

Przyznawanie uprawnień do płatności spoza rezerwy krajowej

Artykuł 13

Powołane do dziedziczenia i przewidywane powołanie do dziedziczenia

1. W przypadkach, o których mowa w art. 33 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, rolnik, który otrzymał gospodarstwo lub część gospodarstwa ubiega się, we własnym imieniu o obliczenie uprawnień do płatności dla gospodarstwa lub części gospodarstwa, które otrzymał.

Liczba i wartość uprawnień do płatności określane są na podstawie kwoty referencyjnej i liczby hektarów związanych z odziedziczonymi jednostkami produkcyjnymi.

2. W przypadkach przewidywanego powołania do dziedziczenia, które może zostać odwołane, prawo dostępu do systemu płatności jednolitych przyznawane jest tylko jeden raz spadkobiercy ustanowionemu z dniem wyznaczonym jako ostateczny termin na złożenie wniosku o płatność w ramach systemu płatności jednolitych.

Następstwo na podstawie dzierżawy umownej, powołania do dziedziczenia lub przewidywanego powołania do dziedziczenia, po rolniku, który jest osobą fizyczną i w okresie referencyjnym był dzierżawcą gospodarstwa lub jego części, które dawałoby prawo do uprawnień do płatności, uznawane jest za dziedziczenie tego gospodarstwa.

3. W przypadku gdy rolnik, o którym mowa w ust. 1, ma już prawo do uprawnień do płatności, liczba i wartość jego uprawnień do płatności określane są na podstawie, odpowiednio, sumy kwot referencyjnych i sumy liczby hektarów związanych z jego pierwotnym gospodarstwem i odziedziczonymi jednostkami produkcyjnymi.

4. W przypadku gdy rolnik, o którym mowa w ust. 1, spełnia warunki zastosowania co najmniej jednego z artykułów od 19 do 23 niniejszego rozporządzenia lub zastosowania art. 37 ust. 2, 40, 42 ust. 3 lub 42 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, ten rolnik otrzymuje liczbę uprawnień do płatności nie większą niż największa liczba spośród liczby hektarów, które odziedziczył i liczby hektarów, którą zgłosił w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych, a których wartość jest największą wartością, jaką może uzyskać poprzez odrębne zastosowanie każdego artykułu, dla zastosowania którego spełnia warunki.

5. Do celów art. 33 ust. 1 lit b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i niniejszego rozporządzenia, stosowane są definicje „dziedziczenia”, „powołania do dziedziczenia” i „przewidywanego powołania do dziedziczenia”, ustanowione przepisami prawa krajowego.

Artykuł 14

Zmiany statusu prawnego lub nazwy

1. Do celów art. 33 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w przypadkach zmian statusu prawnego lub nazwy, rolnik ma dostęp do systemu płatności jednolitych na tych samych warunkach jak rolnik, który pierwotnie zarządzał tym gospodarstwem, i w granicach uprawnień do płatności, które mają zostać przyznane dla pierwotnego gospodarstwa na następujących warunkach:

a) liczba i wartość uprawnień do płatności określane są na podstawie kwoty referencyjnej i liczby hektarów związanych z pierwotnym gospodarstwem;

b) w przypadku zmiany statusu prawnego osoby prawnej lub zmiany z osoby fizycznej na osobę prawną lub zmiany z osoby prawnej na osobę fizyczną, rolnik zarządzający nowym gospodarstwem jest rolnikiem, który kontrolował pierwotne gospodarstwo pod względem zarządzania, korzyści i ryzyka finansowego.

2. W przypadku gdy okoliczności, o których mowa w art. 33 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, występują w okresie od 1 stycznia do dnia wyznaczonego jako ostateczny termin na złożenie wniosku w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych, zastosowanie ma ust. 1 niniejszego artykułu.

Artykuł 15

Łączenia i podziały

1. Do celów art. 33 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, „łączenie” oznacza łączenie się dwóch lub większej liczby odrębnych rolników w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w jednego nowego rolnika w rozumieniu art. 2 lit a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, kontrolowanego pod względem zarządzania, korzyści i ryzyk finansowych przez rolników, którzy pierwotnie zarządzali odnośnymi gospodarstwami lub jednym z nich.

Liczba i wartość uprawnień do płatności określane są na podstawie kwoty referencyjnej i liczby hektarów związanych z pierwotnymi gospodarstwami.

2. Do celów art. 33 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, „podział” znaczy podział jednego rolnika w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 na co najmniej dwóch odrębnych rolników w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, z których co najmniej jeden pozostaje rolnikiem kontrolowanym pod względem zarządzania, korzyści i ryzyk finansowych przez, co najmniej jedną osobę prawną lub fizyczną, która pierwotnie zarządzała tym gospodarstwem, lub podział jednego rolnika w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 na, co najmniej jednego odrębnego rolnika w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, z których pozostały pozostaje rolnikiem kontrolowanym pod względem zarządzania, korzyści i ryzyk finansowych, przez rolnika, który pierwotnie zarządzał tym gospodarstwem.

Liczba i wartość uprawnień do płatności określane są na podstawie kwoty referencyjnej i liczby hektarów związanych z jednostkami produkcyjnymi pierwotnego gospodarstwa, do których prawa zostały przeniesione.

3. W przypadku gdy okoliczności, o których mowa w art. 33 ust. 3 akapit pierwszy lub drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, występują w okresie od 1 stycznia do dnia wyznaczonego jako ostateczny termin na złożenie wniosku w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych, ust. 1 lub 2 niniejszego artykułu stosuje się odpowiednio.

Artykuł 16

Okoliczności nadzwyczajne

1. W okolicznościach, o których mowa w art. 40 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w przypadku gdy zobowiązania rolno-środowiskowe, o których mowa w tym artykule wygasają z upływem ostatecznego terminu na złożenie wniosku o płatność w ramach systemu płatności jednolitych w pierwszym roku wdrażania, Państwo Członkowskie określa, w pierwszym roku wdrażania system płatności jednolitych, kwoty referencyjne dla każdego zainteresowanego rolnika, zgodnie z art. 40 ust. 1, 2, 3 lub 5 akapit drugi tego rozporządzenia, pod warunkiem że wykluczone są jakiekolwiek podwójne płatności w ramach tych zobowiązań rolno-środowiskowych.

Kwoty mniejsze niż 10 EUR na uprawnienie do płatności lub mniejsze niż łączna kwota 100 EUR na rolnika nie są uznawane za podwójną płatność.

W przypadku gdy zainteresowane Państwo Członkowskie nie może zmienić kwot, które mają zostać wypłacone w ramach tych zobowiązań rolno-środowiskowych, zainteresowany rolnik może:

a) otrzymać zmniejszoną kwotę referencyjną i ubiegać się, w ramach programu, który ma zostać ustanowiony przez Państwo Członkowskie zgodnie z art. 42 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, po wygaśnięciu swojego zobowiązania rolno-środowiskowego, o dostosowanie wartości jednostkowej swojego uprawnienia do płatności w terminie, który zostanie wyznaczony przez Państwo Członkowskie, ale najpóźniej do dnia wyznaczonego jako ostateczny termin na złożenie wniosku w ramach systemu płatności jednolitych, w następnym roku, lub alternatywnie

b) otrzymać pełną kwotę referencyjną pod warunkiem że zaakceptuje on zmianę kwot, które mają zostać wypłacone z tytułu wypełnienia tych zobowiązań rolno-środowiskowych.

2. W przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, rolnik otrzymuje uprawnienia do płatności obliczone przez podzielenie kwoty referencyjnej, określonej przez Państwo Członkowskie zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku oraz zniekształcenia konkurencji, przez liczbę hektarów nie większą niż liczba hektarów, które zgłosił w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych.

▼M1

3. Artykuł 40 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 stosuje się na podstawie poszczególnych płatności bezpośrednich, określonych w załączniku VI do tego rozporządzenia.

▼B

Artykuł 17

Klauzula umowy prywatnej w przypadku sprzedaży

1. W przypadku gdy umowa sprzedaży, zawarta lub zmieniona najpóźniej do dnia wyznaczonego jako ostateczny termin na złożenie wniosku w ramach systemu płatności jednolitych w pierwszym roku wdrażana stanowi, że sprzedawane jest całe gospodarstwo lub część gospodarstwa, w całości lub w części, wraz z uprawnieniami do płatności, które mają zostać określone zgodnie z art. 43 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w odniesieniu do hektarów gospodarstwa lub części gospodarstwa, do którego prawa są przenoszone, umowa sprzedaży uznawana jest za akt przeniesienia uprawnień do płatności wraz z gruntami w rozumieniu art. 46 tego Rozporządzenia, z zachowaniem warunków określonych w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu.

2. Artykuł 42 ust. 9 i 46 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 mają zastosowanie, stosownie do przypadku, do uprawnień do płatności, które mają zostać obliczone na podstawie jednostek produkcyjnych i hektarów, które stanowiły przedmiot odnośnej umowy.

3. Zbywający ubiega się o określenie uprawnień do płatności zgodnie z art. 12, załączając do swojego wniosku kopię umowy sprzedaży i wskazując jednostki produkcyjne i liczbę hektarów, dla których zamierza przenieść uprawnienia do płatności.

Państwo Członkowskie może zezwolić nabywającemu na ubieganie się w imieniu zbywającego i za wyraźną zgodą zbywającego, o określenie uprawnień do płatności zgodnie z art. 12. W takim przypadku Państwo Członkowskie sprawdza, czy zbywający spełnia kryteria kwalifikujące określone w art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, a w szczególności warunek, o którym mowa w art. 12 ust. 5 niniejszego rozporządzenia.

4. Nabywca ubiega się o płatność w ramach systemu płatności jednolitych zgodnie z art. 12, załączając do swojego wniosku kopię umowy sprzedaży.

5. Państwo Członkowskie może wymagać, aby wnioski nabywającego i zbywającego złożone zostały razem lub, aby drugi wniosek zawierał odniesienie do pierwszego wniosku.







Sekcja 3

Przyznawanie uprawnień do płatności w ramach rezerwy krajowej

Artykuł 18

Przepisy ogólne dla rolników znajdujących się w specyficznych sytuacjach

1. Do celów art. 42 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, „rolnicy znajdujący się w specyficznej sytuacji” oznacza rolników, o których mowa w art. 19 do ►M1 23a ◄ niniejszego rozporządzenia.

2. W przypadku gdy rolnik znajdujący się w specyficznej sytuacji spełnia warunki zastosowania dwóch lub większej liczby art. 19 do ►M1 23a ◄ niniejszego rozporządzenia lub art. 37 ust. 2, 40, 42 ust. 3 lub 42 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, otrzymuje on liczbę uprawnień do płatności nie większą niż liczba hektarów, którą zgłosił w pierwszym roku wdrażania system płatności jednolitych, a których wartość jest największą wartością, jaką może uzyskać poprzez odrębne zastosowanie każdego artykułu, dla zastosowania którego spełnia warunki.

3. Artykuł 6 nie ma zastosowania do rolników znajdujących się w specyficznej sytuacji, z wyjątkiem art. 6 ust. 3 akapit trzeci.

4. W przypadku gdy dzierżawa, o której mowa w art. 20 i 22 lub programy, o których mowa w art. 23, wygasły po upływie ostatecznego terminu na złożenie wniosku w ramach systemu płatności jednolitych w pierwszym roku wdrażania, zainteresowany rolnik może ubiegać się o określenie swoich uprawnień do płatności, po wygaśnięciu dzierżawy lub programu, w terminie, który ma zostać wyznaczony przez Państwa Członkowskie, ale najpóźniej do dnia wyznaczonego jako ostateczny termin na złożenie wniosku w ramach systemu płatności jednolitych w następnym roku.

5. W przypadku gdy, zgodnie z przepisami swojego prawa krajowego lub zgodnie z w pełni utrwaloną zwykłą praktyką, definicja dzierżawy długoterminowej obejmuje także dzierżawę na okres pięciu lat, Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję o zastosowaniu art. 20, 21 i 22 w odniesieniu do tej dzierżawy.

Artykuł 19

Rolnicy prowadzący gospodarstwa mleczarskie

Do celów określenia kwoty referencyjnej dla rolnika prowadzącego gospodarstwo mleczarskie, znajdującego się w sytuacji, o której mowa w art. 40 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, który, ze względu na tą sytuację, dzierżawi swoją indywidualną ilość referencyjną lub jej część zgodnie z art. 16 rozporządzenia (WE) nr 1788/2003 w trakcie okresu dwunastu miesięcy, upływającego z dniem 31 marca pierwszego roku wdrażania systemu płatności jednolitych w odniesieniu do premii mlecznych i płatności dodatkowych, ta indywidualna ilość referencyjna uznawana jest za dostępną w gospodarstwie tego rolnika w tym roku kalendarzowym.

Artykuł 20

Przenoszenie praw do dzierżawionych gruntów

1. Rolnik, który ►M1 w drodze przeniesienia, w przypadku sprzedaży lub wydzierżawienia na okres sześciu lub więcej lat, bezpłatnie lub za cenę symboliczną ◄ liczby lat lub drogą rzeczywistego lub przewidywanego powołania do dziedziczenia otrzymał gospodarstwo lub część gospodarstwa, które w trakcie okresu referencyjnego wydzierżawiane było osobie trzeciej przez rolnika, który przeszedł na emeryturę ►M1 z działalności rolniczej ◄ lub zmarł przed dniem wyznaczonym jako termin na złożenie wniosku w ramach systemu płatności jednolitych w pierwszym roku wdrażania, otrzymuje uprawnienia do płatności obliczone przez podzielenie kwoty referencyjnej określonej przez Państwo Członkowskie zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zniekształceń konkurencji, przez liczbę hektarów nie większą niż liczba hektarów gospodarstwa lub części gospodarstwa, które otrzymał.

2. Rolnikiem, o którym mowa w ust. 1, jest dowolna osoba, która może otrzymać gospodarstwo lub część gospodarstwa, o którym mowa w ust. 1, drogą rzeczywistego lub przewidywanego powołania do dziedziczenia.

Artykuł 21

Inwestycje

1. Rolnik, który dokonał inwestycji w celu zwiększenia swojej zdolności produkcyjnej lub nabył grunty zgodnie z warunkami określonymi w ust. 2 do 6, najpóźniej do dnia ►M1 15 maja 2004 r. ◄ , otrzymuje uprawnienia do płatności obliczone przez podzielenie kwoty referencyjnej określonej przez Państwo Członkowskie zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zniekształceń konkurencji, przez liczbę hektarów nie większą niż liczba hektarów, którą nabył.

▼M6

Jednakże w odniesieniu do inwestycji polegających na sadzeniu drzew oliwnych w ramach programów zatwierdzonych przez Komisję, datą określoną w akapicie pierwszym jest 31 grudnia 2006 r.

▼M7

W przypadku inwestycji w sektorze cukru datą, o której mowa w akapicie pierwszym, jest 3 marca 2006 r.

▼M12

W przypadku inwestycji w sektorze bananów datą, o której mowa w akapicie pierwszym, jest dzień 1 stycznia 2007 r.

▼M14

W przypadku inwestycji w sektorze owoców i warzyw, datą, o której mowa w akapicie pierwszym, jest 1 listopada 2007 r.

▼B

2. Inwestycje są przewidziane w planie lub programie, którego realizacja została rozpoczęta najpóźniej do dnia ►M1 15 maja 2004 r. ◄ Plan lub program jest podawany przez rolnika do wiadomości właściwego organu Państwa Członkowskiego.

W przypadku gdy nie istnieje jakikolwiek plan lub program na piśmie, Państwo Członkowskie może wziąć pod uwagę inny obiektywny dowód dokonania odnośnej inwestycji.

▼M6

Jednakże w odniesieniu do inwestycji określonych w ust. 1 akapit drugi, wprowadzenie planu lub programu kończy się najpóźniej dnia 31 grudnia 2006 r.

▼M7

W przypadku inwestycji w sektorze cukru datą, o której mowa w akapicie pierwszym, jest 3 marca 2006 r.

▼M12

W przypadku inwestycji w sektorze bananów datą, o której mowa w akapicie pierwszym, jest dzień 1 stycznia 2007 r.

▼M14

W przypadku inwestycji w sektorze owoców i warzyw, datą, o której mowa w akapicie pierwszym, jest 1 listopada 2007 r.

▼B

3. Zwiększenie zdolności produkcyjnej dotyczy wyłącznie tych sektorów, dla których płatność bezpośrednia wymieniona w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 byłaby przyznana w okresie referencyjnym, uwzględniając skorzystanie z możliwości przewidzianych w art. 66 do 70 tego rozporządzenia.

Nabycie gruntów dotyczy wyłącznie nabycia kwalifikujących się gruntów w rozumieniu art. 44 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

W każdym razie, do celów zastosowania niniejszego artykułu nie jest brana pod uwagę ta część wzrostu zdolności produkcyjnej i/lub nabycia gruntów, dla których rolnik ma już prawo do przyznania uprawnień do płatności i/lub kwot referencyjnych dla okresu referencyjnego.

▼M2

4. Długoterminowe, zawarte na sześć lub więcej lat, umowy dzierżawy, które zaczęły obowiązywać najpóźniej z dniem 15 maja 2004 r., traktowane są przy stosowaniu ust. 1 jako zakup ziemi lub inwestycja w zdolność produkcyjną.

▼M7

W przypadku inwestycji w sektorze cukru datą, o której mowa w akapicie pierwszym, jest 3 marca 2006 r.

▼M12

W przypadku długoterminowych umów dzierżawy w sektorze bananów datą, o której mowa w akapicie pierwszym, jest dzień 1 stycznia 2007 r.

▼M14

W przypadku długoterminowych umów dzierżawy w sektorze owoców i warzyw, datą, o której mowa w akapicie pierwszym, jest 1 listopada 2007 r.

▼B

5. Gdy rolnik ma już uprawnienia do płatności, w przypadkach dotyczących nabycia lub dzierżawy długoterminowej, liczba uprawnień do płatności obliczana jest na podstawie nabytych lub dzierżawionych hektarów, a w przypadkach dotyczących innych inwestycji, łączna wartość istniejących uprawnień do płatności może ulec zwiększeniu w granicach kwoty referencyjnej, o której mowa w ust. 1.

6. W przypadku gdy rolnik nie ma żadnych hektarów lub nie ma żadnych uprawnień do płatności, liczba uprawnień do płatności obliczana jest przez podzielenie kwoty referencyjnej, o której mowa w ust. 1, przez wartość jednostkową, która nie może być większa niż 5000 EUR.

Wartością każdego uprawnienia do płatności jest odnośna wartość jednostkowa.

Uprawnienia do płatności podlegają warunkom, o których mowa w art. 49 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Wartość procentowa 50 % działalności rolniczej, o której mowa w ust. 2 tego artykułu, określana jest przez Państwo Członkowskie zgodnie z obiektywnymi kryteriami.

Artykuł 22

Dzierżawa i zakup dzierżawionych gruntów

1. Rolnik, który w okresie od upływu okresu referencyjnego do najpóźniej ►M1 15 maja 2004 r. ◄ dzierżawił przez okres sześciu lub większej liczby lat gospodarstwo lub jego część, którego warunki dzierżawy nie mogą zostać zmienione otrzymuje uprawnienia do płatności obliczone przez podzielenie kwoty referencyjnej określonej przez Państwo Członkowskie zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku oraz zniekształcenia konkurencji, przez liczbę hektarów nie większą niż liczba hektarów, którą dzierżawił.

2. ust. 1 ma zastosowanie do rolnika, który w okresie referencyjnym lub wcześniej, lub najpóźniej do dnia ►M1 15 maja 2004 r. ◄ , nabył gospodarstwo lub jego część, którego grunty były dzierżawione w trakcie okresu referencyjnego, w celu rozpoczęcia lub rozwinięcia swojej działalności rolniczej w terminie jednego roku od wygaśnięcia dzierżawy.

▼M2

Do celów stosowania niniejszego ustępu, „ziemia będąca przedmiotem umowy dzierżawy” oznacza ziemię, która w momencie zakupu lub po nim była przedmiotem umowy dzierżawy, która to umowa nigdy nie została przedłużona, za wyjątkiem sytuacji, kiedy przedłużenie to było nałożone przez przepis prawny.

▼B

Artykuł 23

Rekonwersja produkcji

1. Rolnik, który w trakcie okresu referencyjnego, ale najpóźniej do dnia ►M1 15 maja 2004 r. ◄ , uczestniczył w krajowych programach reorientacji produkcji, dla których w ramach systemu płatności jednolitych mogła zostać przyznana płatność bezpośrednia, tak jak, w szczególności w programach rekonwersji produkcji, otrzymuje uprawnienia do płatności obliczone przez podzielenie kwoty referencyjnej, określonej przez Państwo Członkowskie zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zniekształceń konkurencji, przez liczbę hektarów nie większą niż liczba hektarów, którą zgłosił w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych.

2. ust. 1 ma zastosowanie do rolnika, który w trakcie okresu referencyjnego, ale najpóźniej do dnia ►M1 15 maja 2004 r. ◄ , przestawił swoją produkcję mleczną na jakikolwiek inny rodzaj produkcji sektora, o którym mowa w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

▼M1

Artykuł 23a

Akty administracyjne i orzeczenia sądu

Rolnicy, którzy na mocy ostatecznego orzeczenia sądu lub aktu administracyjnego o charakterze wiążącym, wydanym przez właściwe władze Państwa Członkowskiego, ►C2 są upoważnieni do otrzymania uprawnień do płatności lub zwiększenia wartości posiadanych uprawnień, otrzymują określoną w tym orzeczeniu lub akcie liczbę i wartość uprawnień do płatności w terminie ustalonym przez państwo członkowskie, ◄ lecz nie później niż w dniu stanowiącym nieprzekraczalny termin składania wniosków w ramach systemu płatności jednolitych, przypadającym po dacie wydania orzeczenia lub aktu, z uwzględnieniem zastosowania art. 44 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. ►M9 Artykułu 42 ust. 8 tego rozporządzenia nie stosuje się do uprawnień do płatności przyznanych na mocy tego artykułu. ◄

▼B







ROZDZIAŁ 4

PRZEPISY SZCZEGÓLNE







Sekcja 1

Zgłaszanie i przenoszenie uprawnień do płatności

Artykuł 24

Zgłaszanie i wykorzystywanie uprawnień do płatności

▼M7

1. Uprawnienia do płatności mogą być zgłaszane do celów płatności raz do roku, wyłącznie przez rolnika, który je ma z dniem upływu ostatecznego terminu na złożenie pojedynczego wniosku zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.

Tym niemniej jeżeli rolnik korzysta z możliwości wprowadzenia poprawek do wniosku zgodnie z art. 15 wspomnianego rozporządzenia, może on również zgłosić uprawnienia do płatności, które ma z dniem powiadomienia o zmianach właściwego organu, pod warunkiem że wspomniane uprawnienia do płatności nie zostały zgłoszone przez innego rolnika w tym samym roku.

Jeżeli rolnik nabywa uprawnienia do płatności w drodze przeniesienia z innego rolnika i jeżeli ten drugi rolnik już wykazał te uprawnienia do płatności, dodatkowe zgłoszenie tych uprawnień do płatności jest przyjmowane wyłącznie wtedy, gdy cedent poinformował właściwy organ o przeniesieniu zgodnie z art. 25 ust. 2 niniejszego rozporządzenia i wycofa wspomniane uprawnienia do płatności ze swojego pojedynczego wniosku w terminach określonych w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.

▼M15 —————

▼M9

3. Rolnik może dobrowolne przenieść uprawnienia do płatności do rezerwy krajowej, z wyjątkiem uprawnień do płatności z tytułu odłogowania.

▼B

Artykuł 25

Przenoszenie uprawnień do płatności

1. Uprawnienia do płatności mogą zostać przeniesione w dowolnym momencie roku.

2. Cedent podaje przeniesienie do wiadomości właściwego organu Państwa Członkowskiego w terminie, który zostanie wyznaczony przez Państwo Członkowskie

▼M7

3. Państwo członkowskie może wymagać, aby cedent podał przeniesienie do wiadomości właściwego organu państwa członkowskiego, w przypadku gdy przeniesienie stanie się skuteczne, w terminie, który zostanie wyznaczony przez to państwo członkowskie, ale nie wcześniej niż na sześć tygodni przed dniem dokonania przeniesienia i biorąc pod uwagę ostateczny termin na złożenie wniosku w ramach systemu jednolitych płatności. Przeniesienie dokonywane jest w terminie przewidzianym w komunikacie, chyba że właściwy organ sprzeciwi się przeniesieniu i zawiadomi cedenta o tym fakcie w tym okresie. Właściwy organ może sprzeciwić się przeniesieniu wyłącznie w przypadku gdy przeniesienie nie jest zgodne z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz niniejszego rozporządzenia.

▼M2

4. Dla stosowania art. 46 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, wielkość procentowa wykorzystanych przez rolnika uprawnień do płatności jest obliczana na podstawie liczby uprawnień do płatności przyznanych mu w pierwszym roku obwiązywania systemu płatności jednolitych, z wyłączeniem uprawnień do płatności sprzedanych łącznie z ziemią, i musi zostać wykorzystana w ciągu jednego roku kalendarzowego.

▼B

Artykuł 26

Ograniczenie regionalne

1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 46 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwa Członkowskie definiują region na odpowiednim poziomie terytorialnym zgodnie z obiektywnymi kryteriami oraz w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku oraz zniekształcenia konkurencji.

Państwo członkowskie definiuje region, o którym mowa w ust. 1, najpóźniej na jeden miesiąc przed datą ustanowioną przez państwo członkowskie na mocy art. 44 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003..

◄

Rolnik, którego gospodarstwo usytuowane jest w odnośnym regionie, nie może przenosić lub wykorzystywać poza tym regionem uprawnień do płatności odpowiadających liczbie hektarów, które zgłosił w pierwszym roku wykorzystywania możliwości przewidzianej w art. 46 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Rolnik, którego gospodarstwo usytuowane jest częściowo w odnośnym regionie, może przenosić lub wykorzystywać poza tym regionem swoje uprawnienia do płatności odpowiadające liczbie hektarów usytuowanych w tym regionie, które zgłosił w pierwszym roku wykorzystywania przedmiotowej możliwości.

3. Ograniczenie przenoszenia uprawnień do płatności, o którym mowa w art. 46 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 nie ma zastosowania w przypadku rzeczywistego lub przewidywanego powołania do dziedziczenia uprawnień do płatności bez równoważnej liczby kwalifikujących się hektarów.

4. Państwo Członkowskie może podjąć decyzję o zastosowaniu ograniczenia przenoszenia uprawnień do płatności, o którym mowa w art. 46 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wyłącznie w odniesieniu do uprawnień do płatności z tytułu odłogowania.

Artykuł 27

Klauzula umowy prywatnej w przypadku dzierżawy

1. Z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, klauzula zawarta w umowie dzierżawy, przewidująca możliwość przeniesienia liczby uprawnień nie większej niż liczba dzierżawionych hektarów, uznawana jest za dzierżawę uprawnień do płatności wraz z gruntami w rozumieniu art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w przypadku gdy:

a) rolnik wydzierżawił innemu rolnikowi swoje gospodarstwo lub jego część najpóźniej do dnia wyznaczonego jako ostateczny termin na złożenie wniosku w ramach systemu płatności jednolitych w pierwszym roku wdrażania,

b) umowa dzierżawy wygasa po upływie ostatecznego terminu na złożenie wniosku w ramach systemu płatności jednolitych, i

c) podejmuje on decyzję o wydzierżawieniu swoich uprawnień do płatności rolnikowi, któremu wydzierżawił gospodarstwo lub jego część.

2. Wydzierżawiający ubiega się o określenie uprawnień do płatności zgodnie z art. 12, załączając do wniosku kopię umowy dzierżawy i wskazując liczbę hektarów, dla których zamierza wydzierżawić uprawnienia do płatności. Artykuł 42 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 stosuje się stosownie do przypadku.

3. Dzierżawca ubiega się o płatność w ramach systemu płatności jednolitych zgodnie z art. 12, załączając do wniosku kopię umowy dzierżawy.

4. Państwo Członkowskie może wymagać, aby wnioski dzierżawcy i wydzierżawiającego złożone zostały razem lub, aby drugi wniosek zawierał odniesienie do pierwszego wniosku.







Sekcja 2

Pozostałe przepisy szczególne

Artykuł 28

Powierzchnia pastwiskowa

▼M1

1. Do celów art. 34 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 Państwo Członkowskie może zadecydować, gdzie stosowne, o wykorzystaniu:

a) ►C2 powierzchni paszowej ◄ zgłoszonej przez rolnika we wniosku o pomoc obszarową na 2004 r. lub w roku poprzedzającym pierwszy rok stosowania systemu płatności jednolitych; lub

b) ►C2 powierzchni paszowej ◄ zgłoszonej w ramach stosowania art. 12 ust. 1 lub 2 niniejszego rozporządzenia.

▼C2

2. W celu ustalenia ostatecznych uprawnień do płatności rolnik może udowodnić wobec właściwych władz, że jego powierzchnia paszowa w okresie referencyjnym była mniejsza lub, w przypadku gdy powierzchnia wykorzystywana przez państwo członkowskie jest mniejsza, powinien on, zgodnie z art. 43 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, zgłosić wszystkie powierzchnie paszowe, które posiadał w okresie referencyjnym.

▼C3

Artykuł 28a

Okres trzech miesięcy, o którym mowa w art. 51 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003

Państwa członkowskie wymienione w załączniku są upoważnione do zezwalania na uprawę roślin wtórnych na hektarach uprawnionych do płatności w okresie najwyżej trzech miesięcy, zaczynającym się każdego roku w terminie określonym dla każdego państwa członkowskiego w załączniku.

▼M16

Artykuł 29

Produkcja konopi

Dla celów art. 52 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, dokonywanie płatności z tytułu uprawnień przyznanych dla powierzchni upraw konopi uzależnione jest od wykorzystywania nasion odmian wymienionych we „Wspólnym katalogu odmian gatunków roślin rolniczych” dnia 15 marca roku, na który płatność została przyznana i opublikowana zgodnie z art. 17 dyrektywy Rady 2002/53/WE, za wyjątkiem odmian Finola i Tiborszallasi. Nasiona kwalifikowane są zgodnie z dyrektywą Rady 2002/57/WE ( 5 ).

▼B

Artykuł 30

Uprawnienia podlegające specjalnym warunkom

▼M1

1. Do celów obliczenia działalności rolniczej wyrażonej w jednostkach inwentarza żywego ( ►C2 j.i. ◄ ), określonych w art. 49 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, tabelę konwersji zamieszczoną w art. 131 ust. 2 lit. a) tego rozporządzenia stosuje się wobec średniej z trzech lat liczby zwierząt, dla których w okresie referencyjnym przyznano płatności bezpośrednie, o których mowa w art. 47 tego rozporządzenia.

▼B

2. Samce i samice z gatunku bydła, w wieku poniżej sześciu miesięcy, przeliczane są na jednostki przeliczeniowe przez zastosowanie współczynnika wynoszącego 0,2.

▼M1

W przypadku premii mlecznej oraz płatności dodatkowych ►C2 j.i. ◄ oblicza się przez podzielenie ilości referencyjnej użytej do obliczenia wysokości premii mlecznej i płatności dodatkowej (jeśli są one objęte systemem płatności jednolitych) przez średnią ►C2 wydajność mleczną ◄ przewidzianą w załączniku XVI do rozporządzenia (WE) nr 1973/2004 ( 6 ) mającego zastosowanie w tym czasie lub przez indywidualną ►C2 wydajność mleczną ◄ , jeśli jest onawyższa niż średnia. Jeśli Państwo Członkowskie skorzysta z możliwości przewidzianej w art. 62 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, liczba ►C2 j.i. ◄ jest odpowiednio zmieniana.

W przypadku premii ubojowej, jeśli brakuje niezbędnych danych dotyczących wieku zwierząt, Państwo Członkowskie może przeliczyć ►C2 buhaje ◄ , ►C2 wolce ◄ , krowy i jałówki na ►C2 j.i. ◄ , stosując współczynnik 0,7, a cielęta — stosując współczynnik 0,25.

W przypadku skorzystania z kilku premii dla tego samego zwierzęcia, stosuje się współczynnik stanowiący średnią współczynników stosowanych względem różnych premii.

▼B

3. W celu sprawdzenia, czy wypełniany jest obowiązek prowadzenia minimalnej działalności rolniczej wyrażonej w jednostkach przeliczeniowych, zgodnie z ust. 1, Państwa Członkowskie ustalają liczbę zwierząt stosując jedną z następujących metod:

a) Państwa Członkowskie zwracają się do każdego producenta, aby przed dniem, który zostanie wyznaczony przez Państwo Członkowskie, ale najpóźniej do dnia wyznaczonego jako termin płatności, zgłosić liczbę swoich jednostek przeliczeniowych na podstawie swojej księgi rejestracji zwierząt w gospodarstwie; i/lub

b) do celów ustalenia liczby jednostek przeliczeniowych, Państwa Członkowskie wykorzystują komputerową bazę danych stworzoną zgodnie z dyrektywą Rady 92/102/EWG ( 7 ) i rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady ( 8 ), pod warunkiem że taka baza danych zapewnia możliwość odpowiedniego potwierdzenia, zgodnie z wymogami Państwa Członkowskiego, dokładności danych w niej zawartych do celów systemu płatności jednolitych.

▼M1

3a. Liczbę ►C2 j.i. ◄ oblicza się proporcjonalnie do uprawnień do płatności, dla których rolnik nie posiadał hektarów w okresie referencyjnym i dla których wnioskuje o zastosowanie specjalnych warunków. Zasada ta obowiązuje począwszy od uprawnień do płatności według najniższej wartości.

Wniosek składa się wyłącznie w pierwszym roku stosowania systemu płatności jednolitych. Państwo Członkowskie ustala datę wniosku. Wniosek można odnowić w następnych latach dla tej samej liczby uprawnień do płatności podlegających specjalnym warunkom w ubiegłym roku lub, w przypadku przeniesienia części tych uprawnień lub ich zgłoszenia z podaniem odpowiedniej liczby hektarów, dla pozostałych uprawnień do płatności.

W tych przypadkach liczbę JIŻ oblicza się ponownie, proporcjonalnie do pozostałych uprawnień, dla których rolnik wnioskuje o zastosowanie specjalnych warunków.

Bez uszczerbku dla art. 49 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 nie wolno wnioskować o ponowne ustalenie specjalnego warunku dla tych uprawnień, gdy już zostały one zgłoszone z podaniem odpowiedniej liczby hektarów lub przeniesione.

▼B

4. Obowiązek prowadzenia minimalnej działalności rolniczej uznawany jest za wypełniany, kiedy w trakcie okresu lub w określonych terminach, które zostaną wyznaczone przez Państwa Członkowskie, liczba jednostek przeliczeniowych osiąga 50 %. Brane są pod uwagę wszystkie zwierzęta sprzedane lub ubite w trakcie odnośnego roku kalendarzowego.

▼M11

5. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zastosowania art. 29 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w przypadku producentów, którzy poprzez nienormalnie dużą liczbę zwierząt w trakcie części roku sztucznie stwarzają warunki wymagane w celu wypełniania obowiązku prowadzenia minimalnej działalności rolniczej.

▼B

Artykuł 31

Premia mleczna i płatności dodatkowe

1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 62 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w 2005 r. lub, w przypadku zastosowania art. 71 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych:

a) w przypadku gdy w okresie referencyjnym rolnik prowadzący gospodarstwo mleczarskie otrzymał inne płatności bezpośrednie: — jeżeli w okresie referencyjnym miał hektary, uprawnienia do płatności obliczane są, zgodnie z art. 43 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, na podstawie łącznej liczy hektarów, które w okresie referencyjnym dały prawo do tych płatności bezpośrednich, w tym powierzchni pastwiskowej; — jeżeli w okresie referencyjnym nie miał żadnych hektarów, otrzymuje uprawnienia do płatności podlegające specjalnym warunkom, obliczone zgodnie z art. 48 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

b) w przypadku gdy w okresie referencyjnym rolnik prowadzący gospodarstwo mleczarskie nie otrzymał innych płatności bezpośrednich: — jeżeli ma hektary, uprawnienia do płatności obliczane są przez podzielenie kwoty, która ma zostać przyznana na podstawie art. 95 i 96 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przez liczbę hektarów, którą ma w 2005 r. lub, w przypadku zastosowania art. 71 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych; — jeżeli nie ma żadnych hektarów, otrzymuje uprawnienia do płatności podlegające specjalnym warunkom, obliczone zgodnie z art. 48 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

2. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 62 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w 2006 r., zastosowanie ma art. 50 tego rozporządzenia.

▼M1

Artykuł 31a

Płatności z tytułu wołowiny i cielęciny oraz mięsa owiec i kóz

1. Aby obliczyć kwotę referencyjną dotyczącą płatności z tytułu ekstensyfikacji i płatności dodatkowych w sektorach wołowiny i cielęciny oraz mięsa owiec i kóz, o których mowa w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwo Członkowskie uwzględnia, zgodnie z obiektywnymi kryteriami i w sposób zapewniający równe traktowanie rolników oraz aby uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zniekształcenia konkurencji, warunki kwalifikujące oraz kwoty określone przez dane Państwo Członkowskie w momencie przyznawania takich płatności w okresie referencyjnym, pod warunkiem nieprzekroczenia składowej tych płatności w pułapie, o którym mowa w załączniku VIII do tego rozporządzenia.

2. Aby obliczyć kwotę referencyjną dotyczącą premii ubojowej w sektorze wołowiny i cielęciny, o którym mowa w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwo Członkowskie uwzględnia zastosowanie art. 11 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999.

▼M6

Artykuł 31b

Określenie i wykorzystanie uprawnień do płatności w sektorze oliwy z oliwek

1. Liczba hektarów uwzględniana w określaniu liczby uprawnień do płatności określonej w art. 43 i w załączniku VII pkt H rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 jest obliczana przez Państwa Członkowskie posiadających hektary upraw oliwek objęte systemem GIS według wspólnej metody określonej w załączniku XXIV do rozporządzenia (WE) nr 1973/2004.

2. W odniesieniu do działek zajętych w części przez drzewa oliwne i w części przez inne uprawy objęte systemem jednolitych płatności, łącznie z gruntami ugorowanymi, metoda, która ma być używana do obliczania powierzchni zajętej przez drzewa oliwne, jest określona w ust. 1. Powierzchnia części działki zajętej przez inne uprawy objęte systemem jednolitych płatności określana jest zgodnie ze zintegrowanym systemem określonym w rozdziale 4 tytuł II rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Wynikiem stosowania tych dwóch metod obliczania nie może być powierzchnia większa niż powierzchnia użytków rolnych działki.

3. W drodze odstępstwa od ust. 1 wspólna metoda określona w załączniku XXIV nie ma zastosowania jeżeli:

a) działka z drzewami oliwnymi jest minimalnych rozmiarów, określonych przez Państwo Członkowskie w granicach nie przekraczających 0,1 hektara;

b) działka z drzewami oliwnymi znajduje się w jednostce administracyjnej, dla której Państwo Członkowskie ustanowiło alternatywny system GIS dla upraw oliwek.

W tych przypadkach Państwo Członkowskie określa powierzchnię kwalifikującą się do pomocy według obiektywnych kryteriów i w sposób gwarantujący równe traktowanie rolników.

4. Powierzchnią braną pod uwagę w celu wykorzystania uprawnień do płatności w rozumieniu art. 44 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 jest ta, która jest obliczana zgodnie z ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu.

▼B







ROZDZIAŁ 5

ODŁOGOWANIE

Artykuł 32

Warunki odłogowania

1. Powierzchnie odłogowane muszą pozostawać powierzchniami odłogowanymi przez okres rozpoczynający się najpóźniej od dnia 15 stycznia i upływający najwcześniej z dniem 31 sierpnia. Jednakże Państwa Członkowskie określają warunki, na których producenci mogą otrzymać zezwolenie na obsianie od dnia 15 lipca w celu uzyskania plonów w następnym roku, oraz określają warunki, które muszą zostać spełnione w celu wypasu, który ma zostać dozwolony od dnia 15 lipca lub, w przypadku szczególnych warunków klimatycznych, od dnia 15 czerwca w Państwach Członkowskich, w których tradycyjnie prowadzony jest okresowy wypas zwierząt.

2. Państwa Członkowskie stosują odpowiednie środki, zgodnie ze specyficzną sytuacją odnośnych powierzchni odłogowanych, w celu zapewnienia, że takie powierzchnie utrzymywane są zgodnie z zasadami dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, a także, że chronione jest środowisko naturalne.

Takie środki mogą obejmować pokrywę zieloną. W takim przypadku środki zapewniają, że pokrywa zielona nie może być wykorzystywana do celów produkcji nasiennej, a także, że nie może być wykorzystywana do celów rolnych przed dniem 31 sierpnia lub od tego czasu przed dniem 15 stycznia w celu produkcji roślin na sprzedaż.

3. ust. 2 nie ma zastosowania do powierzchni odłogowanych lub zalesionych zgodnie z art. 22, 23, 24 i 31 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 ( 9 ) i branych pod uwagę do celów odłogowania obowiązkowego, w przypadku gdy środki, o których mowa w ust. 2 okażą się niezgodne z wymogami ochrony środowiska lub wymogami zalesieniowymi, określonymi w tych artykułach.

▼M1

4. Do celów art. 54 ust. 2 i art. 61 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 trwałe użytki zielone w 2003 r. oznaczają:

a) grunty zadeklarowane przez rolnika we wniosku o pomoc na 2003 r. jako trwałe użytki zielone; oraz

b) grunty niezadeklarowane przez rolnika we wniosku o pomoc na 2003 r., chyba że można wykazać, że grunt ten nie był trwałym użytkiem zielonym w 2003 r.

▼C2

Jednakże, państwa członkowskie mogą przewidzieć, że powierzchnia trwałych użytków zielonych w 2003 r. oznacza powierzchnię zadeklarowaną jako powierzchnia wykorzystywana do uprawy traw i innych upraw zielnych we wniosku o pomoc za rok 2003 oraz we wnioskach o pomoc w ciągu co najmniej 5 kolejnych lat poprzedzających rok 2003.

▼M4

W przypadku gdy obszary zostały ponownie rozdzielone w ramach krajowego programu scalania między datą wniosku o pomoc na rok 2003 a datą wniosku o płatność jednolitą w pierwszym roku wdrażania, zainteresowane Państwo Członkowskie określa, które obszary mają zostać uznane za trwałe użytki zielone do celów art. 54 ust. 2 i art. 61 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. W tych przypadkach Państwa Członkowskie biorą pod uwagę sytuację rolnika przed scaleniem poprzez maksymalne ograniczenie wszelkiego wpływu na możliwości korzystania przez rolnika z uprawnień do płatności. W tym celu Państwa Członkowskie podejmują w odniesieniu do obszarów objętych programem scalania działania zapobiegające wszelkiemu znaczącemu zwiększaniu całkowitej powierzchni kwalifikującej się do dopłaty do odłogowania oraz znaczącemu zmniejszaniu trwałych użytków zielonych.

▼M14

Bez uszczerbku dla art. 33 niniejszego rozporządzenia, w przypadku gdy nowe państwa członkowskie w rozumieniu art. 2 lit. g) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 napotkały trudności techniczne przy określaniu granic niektórych działek rolnych w wyniku przejścia z systemu identyfikacji działek obowiązującego w dniu, o którym mowa w art. 54 ust. 2 tego rozporządzenia, na system identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 20 tego rozporządzenia, mogą one odstąpić od stosowania art. 54 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 poprzez ustalenie odniesienia do daty przewidzianej dla wniosków o pomoc obszarową za rok 2003 na dzień 30 czerwca 2006 r. Podejmują one działania w celu zapobieżenia jakiemukolwiek znaczącemu zwiększeniu łącznej powierzchni kwalifikującej się do uprawnień z tytułu odłogowania. Bułgaria i Rumunia mogą ustalić tę datę na 30 czerwca 2007 r.

▼M10

5. W przypadkach, o których mowa w art. 40 ust. 4 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 państwa członkowskie mogą upoważnić wszystkich producentów do wykorzystywania gruntów zgłoszonych jako odłogowane do celów żywienia zwierząt w odniesieniu do roku, w którym został złożony wniosek o dopłaty. Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, że odłogowane grunty objęte upoważnieniem nie są używane do celów zarobkowych, a w szczególności, że żadne pasze wyprodukowane na tym odłogowanym gruncie nie zostały sprzedane.

Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o swojej decyzji dotyczącej upoważnienia i jej uzasadnieniu.

▼B

Artykuł 33

Zmiana kwalifikujących się gruntów na odłogowanie

Do celów stosowania art. 54 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwa Członkowskie mogą wprowadzić odstępstwo od akapitu pierwszego ustępu drugiego tego artykułu wyłącznie w następujących okolicznościach i na następujących warunkach:

a) w przypadku powierzchni objętych programem restrukturyzacji, określonych jako „zmiana struktury i/lub kwalifikującej się powierzchni gospodarstwa, nakazana przez władze publiczne”,

b) w przypadku jakiejkolwiek formy interwencji publicznej, gdy taka interwencja powoduje, że w celu dalszego prowadzenia normalnej działalności rolniczej, rolnik odłoguje grunty uznawane wcześniej za niekwalifikujące się, a odnośna interwencja oznacza, że na skutek tej interwencji, grunty pierwotnie kwalifikujące się przestają być takimi gruntami,

c) w przypadku gdy rolnicy są w stanie przedstawić istotne i obiektywne powody zmiany niekwalifikujących się gruntów swojego gospodarstwa na kwalifikujące się grunty swojego gospodarstwa.

W takich przypadkach, Państwa Członkowskie podejmują działania w celu zapobieżenia jakiemukolwiek znaczącemu zwiększeniu łącznej powierzchni kwalifikującej się do uprawnień z tytułu odłogowania. Może to, w szczególności obejmować uznanie, jako środek wyrównawczy, powierzchni uznawanych wcześniej za kwalifikujące się za niekwalifikujące się. Powierzchnie nowo uznane przez Państwa Członkowskie za kwalifikujące się nie mogą przekraczać powierzchni nowo uznanych za niekwalifikujące się o więcej niż 5 %. Państwa Członkowskie mogą wprowadzić system wcześniejszego podawania do wiadomości i zatwierdzania takich zmian.

Artykuł 34

Produkcja ekologiczna

1. Zwolnienie z obowiązku odłogowania, przewidziane w art. 55 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ma zastosowanie w odniesieniu do liczby hektarów nie większej niż liczba uprawnień z tytułu odłogowania, które rolnik otrzymał w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych.

2. W przypadku przeniesienia uprawnień z tytułu odłogowania wraz z gruntami, ust. 1 nie ma zastosowania, pod warunkiem że przestrzegany jest art. 55 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.







ROZDZIAŁ 6

WDRAŻANIE REGIONALNE I FAKULTATYWNE







Sekcja 1

Wdrażanie regionalne

Artykuł 35

Przepisy ogólne

W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianych w art. 58 ust. 1 i 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, z zastrzeżeniem odmiennych przepisów niniejszej sekcji, zastosowanie mają pozostałe przepisy niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 36

Obliczanie pułapu regionalnego

1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianych w art. 58 ust. 1 i 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w przypadku rolników, których gospodarstwa usytuowane są częściowo w odnośnym regionie, i bez uszczerbku dla art. 58 ust. 3 tego rozporządzenia, pułap regionalny obliczany jest na podstawie kwoty referencyjnej odpowiadającej jednostkom produkcyjnym usytuowanym w odnośnym regionie, które w okresie referencyjnym dały prawo do płatności bezpośrednich, lub obliczany jest zgodnie z obiektywnymi kryteriami ustanowionymi przez Państwo Członkowskie.

2. W przypadku o którym mowa w ust. 1, indywidualną kwotą referencyjną, o której mowa w art. 59 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 jest kwota referencyjna odpowiadająca jednostkom produkcyjnym usytuowanym w odnośnym regionie, które w okresie referencyjnym dały prawo do płatności bezpośrednich, lub kwota referencyjna określona zgodnie z obiektywnymi kryteriami ustanowionymi przez Państwo Członkowskie.

3. Artykuł 26 ust. 2 stosuje się mutatis mutandis.

Artykuł 37

Utworzenie rezerwy krajowej

W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 58 i 59 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do celów utworzenia rezerwy krajowej, zmniejszenie, o którym mowa w art. 42 ust. 1 tego rozporządzenia ma zastosowanie do pułapu, o którym mowa w załączniku VIII do tego rozporządzenia, a stosownie do przypadku, dostosowywane jest przed ostatecznym określeniem uprawnień do płatności, o którym mowa w art. 38 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 38

Wstępne przyznawanie uprawnień do płatności

1. Do celów art. 59 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwa Członkowskie określają liczbę kwalifikujących się hektarów, o których mowa w tych ustępach, w tym użytków zielonych, wykorzystując liczbę hektarów zgłoszonych w celu określenia uprawnień do płatności w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1, Państwa Członkowskie mogą określić liczbę kwalifikujących się hektarów, o których mowa w art. 59 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w tym użytków zielonych, wykorzystując liczbę hektarów zgłoszonych w zgłoszeniach do celów pomocy obszarowej na 2004 r. lub na rok poprzedzający pierwszy rok wdrażania systemu płatności jednolitych. W przypadku gdy liczba kwalifikujących się hektarów zgłoszonych przez rolników w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych jest mniejsza niż liczba kwalifikujących się hektarów uznanych zgodnie z akapitem pierwszym, Państwo Członkowskie może przyznać ponownie, w całości lub w części, kwoty odpowiadające hektarom, które nie zostały zgłoszone jako uzupełnienie do każdego uprawnienia do płatności przyznanego w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych. Uzupełnienie obliczane jest przez podzielenie odnośnej kwoty przez liczbę przyznanych uprawnień do płatności.

3. Wartość i liczba uprawnień do płatności przyznanych na podstawie zgłoszeń rolników w celu określenia uprawnień do płatności w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych są wartością i liczbą wstępną. Ostateczna wartość i ostateczna liczba określana jest najpóźniej do dnia 31 grudnia pierwszego roku wdrażania systemu płatności jednolitych, po przeprowadzeniu kontroli dokonanych stosownie do przepisów ►M1 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 ◄ .

▼M1

4. Artykuł 40 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i art. 16 tego rozporządzenia stosuje się mutatis mutandis.

5. Do celu niniejszego artykułu odniesienie do „powierzchni użytków rolnych” w art. 12 ust. 6 rozumiane jest jako odniesienie do „kwalifikującej się powierzchni w rozumieniu art. 44 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.”

▼B

Artykuł 39

Wstępne przyznawanie uprawnień z tytułu odłogowania

1. Do celów art. 63 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, Państwa Członkowskie ustanawiają wskaźnik odłogowania, wykorzystując dostępne dane dotyczące odnośnych gruntów.

2. Margines wahań liczby hektarów odpowiadających uprawnieniom z tytułu odłogowania, przyznanym w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych, jest nie większy niż 5 % średniej liczby hektarów odłogowanych w okresie referencyjnym.

W przypadku gdy margines, o którym mowa w akapicie pierwszym ulega przekroczeniu, liczba odnośnych hektarów dostosowywana jest najpóźniej do dnia 1 sierpnia pierwszego roku wdrażania systemu płatności jednolitych. Jednakże obowiązek odłogowania, związany z nowymi uprawnieniami do płatności z tytułu odłogowania, ma zastosowanie do odnośnego rolnika dopiero od następnego roku.

Artykuł 40

Zastosowanie art. 42 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w przypadku liczby hektarów mniejszej niż liczba uprawnień do płatności

W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 59 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i postanawia zastosować art. 7 tego rozporządzenia w celu przyznania uprawnień do płatności zgodnie z tym art. 7, liczba uprawnień do płatności, z którymi związane jest zezwolenie, o którym mowa w art. 60 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 jest równa pierwotnej liczbie uprawnień do płatności z zezwoleniem i, stosownie do przypadku, nie większa niż liczba przyznanych uprawnień do płatności.

Artykuł 41

Określanie i przenoszenie uprawnień do płatności z zezwoleniem

1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, zezwolenia ustanowione zgodnie z art. 60 tego rozporządzenia ulegają powiązaniu z każdym poszczególnym uprawnieniem do płatności, które ma zostać przyznane odnośnemu rolnikowi.

2. W przypadku gdy liczba zezwoleń jest mniejsza niż liczba uprawnień do płatności, zezwolenia wiązane są z uprawnieniami do płatności, począwszy od tych, których, wartość jednostkowa jest największa. W przypadkach przenoszenia uprawnień do płatności, zezwolenie ulega automatycznemu przeniesieniu z uprawnieniem do płatności, z którym jest związane.

3. Państwo Członkowskie może zezwolić, na wniosek rolnika, na zamianę zezwolenia związanego z uprawnieniem z tytułu odłogowania na uprawnienie do płatności.

▼M1

4. Do celów art. 60 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 art. 20-23 tego rozporządzenia stosuje się z niezbędnymi zmianami wobec rolników produkujących wyroby określone w art. 60 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

▼M4

5. Średnia liczba hektarów na poziomie krajowym i regionalnym, o której mowa w art. 60 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 jest ustalona w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

▼B

Artykuł 42

Premia mleczna i płatności dodatkowe

1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzystające z możliwości przewidzianej w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 postanawia skorzystać z możliwości przewidzianej w art. 62 akapit drugi tego rozporządzenia w 2005 r. lub, w przypadku zastosowania art. 71 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitych, art. 59 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

2. W przypadku gdy rolnik nie ma żadnych hektarów, otrzymuje on uprawnienia do płatności podlegające specjalnym warunkom, obliczone zgodnie z art. 48 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003

3. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzystające z możliwości przewidzianej w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 postanawia skorzystać z możliwości przewidzianej w art. 62 akapit pierwszy w 2006 r. lub 2007 r., art. 48, 49 i 50 tego rozporządzenia stosuje się mutatis mutandis.

Artykuł 43

Odłogowanie

1. W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, ustanawia ono i podaje do wiadomości rolnikom wskaźnik odłogowania, o którym mowa w art. 63 ust. 2 tego rozporządzenia do dnia 1 sierpnia roku poprzedzającego pierwszy rok wdrażania systemu płatności jednolitych.

2. W przypadku rolników, których gospodarstwo jest usytuowane częściowo w regionie objętym stosowaniem art. 59 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, wskaźnik odłogowania ma zastosowanie do kwalifikujących się gruntów rolnika, o których mowa w art. 63 ust. 2 akapit drugi tego rozporządzenia, usytuowanych w odnośnym regionie.

Artykuł 44

Zatrzymanie w odniesieniu do sprzedaży uprawnień do płatności

W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzystające z możliwości przewidzianej w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 postanawia skorzystać z możliwości przewidzianej w art. 46 ust. 3 tego rozporządzenia, wartości procentowe zmniejszenia określonego w art. 9 niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie po odliczeniu od wartości uprawnień do płatności ulgi równej regionalnej wartości jednostkowej obliczonej zgodnie z art. 59 ust. 2 lub 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Artykuł 45

Klauzula nieoczekiwanego zysku

W przypadku gdy Państwo Członkowskie korzystające z możliwości przewidzianej w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 postanawia skorzystać z możliwości przewidzianej w art. 42 ust. 9 tego rozporządzenia, wartości procentowe zmniejszenia określonego w art. 10 tego rozporządzenia mają zastosowanie w odniesieniu do wartości każdego uprawnienia do płatności i/lub do równowartości wyrażonej l