2014R1333 — PL — 14.10.2015 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B ROZPORZĄDZENIE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) NR 1333/2014 z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie statystyki rynków pieniężnych (EBC/2014/48) (Dz.U. L 359 z 16.12.2014, s. 97)

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) NR 1333/2014

z dnia 26 listopada 2014 r.

w sprawie statystyki rynków pieniężnych

(EBC/2014/48)







RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO, uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 5, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny ( 1 ), w szczególności art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 4, uwzględniając opinię Komisji Europejskiej ( 2 ), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Na potrzeby wykonywania swoich zadań Europejski System Banków Centralnych (ESBC) wymaga sporządzania statystyk dotyczących transakcji rynku pieniężnego, tzn. transakcji rynku pieniężnego zabezpieczonych, niezabezpieczonych i dotyczących instrumentów pochodnych, określonych bardziej szczegółowo w niniejszym rozporządzeniu, zawieranych przez monetarne instytucje finansowe (MIF), z wyjątkiem banków centralnych i funduszy rynku pieniężnego (FRP), z innymi MIF, oraz pomiędzy MIF a innymi instytucjami finansowymi, jednostkami sektora instytucji rządowych i samorządowych lub przedsiębiorstwami niefinansowymi, z wyłączeniem transakcji wewnątrzgrupowych. (2) Głównym celem gromadzenia takich danych statystycznych jest zapewnienie Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC) pełnych, szczegółowych i zharmonizowanych informacji statystycznych o rynkach pieniężnych w strefie euro. Dane dotyczące transakcji gromadzone w odniesieniu do wymienionych wyżej segmentów rynku dostarczają informacji o mechanizmach transmisji decyzji dotyczących polityki pieniężnej. Tworzą zatem zestaw danych statystycznych koniecznych na potrzeby prowadzenia polityki pieniężnej w strefie euro. (3) Gromadzenie danych statystycznych jest również konieczne, by umożliwić EBC dostarczanie wsparcia o charakterze analitycznym i statystycznym Jednolitemu Mechanizmowi Nadzorczemu na podstawie rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013 ( 3 ). W tym kontekście gromadzenie danych statystycznych jest również niezbędne na potrzeby zadań wykonywanych przez EBC w dziedzinie stabilności finansowej. (4) Krajowe banki centralne (KBC) powinny zawiadamiać EBC, jeżeli podejmą decyzję o tym, aby nie gromadzić danych wymaganych na podstawie niniejszego rozporządzenia; w takim przypadku EBC przejmuje zadanie gromadzenia takich danych bezpośrednio od podmiotów sprawozdawczych. (5) Na mocy Traktatów oraz na warunkach określonych w Statucie Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwanym dalej „Statutem ESBC”) EBC jest zobowiązany do wydawania rozporządzeń w zakresie niezbędnym do realizacji zadań ESBC określonych w Statucie ESBC, a w niektórych przypadkach wynikających z przepisów określonych przez Radę zgodnie z postanowieniami art. 129 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. (6) W celu ograniczenia obciążeń sprawozdawczych spoczywających na MIF, zapewniając jednocześnie dostępność dostarczanych systematycznie wysokiej jakości danych statystycznych, EBC będzie w początkowym okresie wymagać przekazywania danych przez największe MIF strefy euro, na podstawie wielkości ogółem głównych aktywów bilansu w porównaniu do wielkości ogółem głównych aktywów bilansu wszystkich MIF strefy euro. Od dnia 1 stycznia 2017 r. Rada Prezesów EBC może rozszerzyć liczbę sprawozdających MIF biorąc pod uwagę również inne kryteria, takie jak znaczenie działań MIF na rynkach pieniężnych oraz ich wpływ na stabilność i funkcjonowanie systemu finansowego. EBC zapewni wyznaczenie co najmniej trzech sprawozdających MIF z każdego państwa członkowskiego, którego walutą jest euro (zwanego dalej „państwem członkowskim strefy euro”), aby zapewnić minimalny poziom reprezentacji geograficznej. KBC mogą również gromadzić dane od MIF, które nie są częścią rzeczywistej populacji sprawozdawczej na podstawie ich krajowych wymogów statystycznych, w którym to przypadku dane te będą przekazywane i weryfikowane w sposób określony w niniejszym rozporządzeniu. (7) W celu dalszej minimalizacji obciążeń sprawozdawczych spoczywających na MIF poprzez unikanie obciążania ich powielającymi się wymogami sprawozdawczymi, zapewniając jednocześnie dostępność dostarczanych systematycznie wysokiej jakości danych statystycznych, EBC powinien mieć możliwość zwolnienia tych podmiotów z obowiązku przekazywania danych dotyczących transakcji finansowania papierów wartościowych lub instrumentów pochodnych, o ile dane takie przekazywane są już repozytoriom transakcji, pod warunkiem że EBC posiada skuteczny dostęp do dostarczanych systematycznie i wystandaryzowanych danych stosownie do wymogów zawartych w niniejszym rozporządzeniu. (8) Art. 5 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 2533/98 przewiduje, że EBC może przyjmować rozporządzenia w celu określania i nakładania wymogów dotyczących sprawozdawczości statystycznej na rzeczywistą populację statystyczną państw członkowskich strefy euro. Art. 6 ust. 4 umożliwia EBC przyjmowanie rozporządzeń określających warunki wykonywania uprawnienia do weryfikowania lub obowiązkowego zbierania informacji statystycznych. (9) Artykuł 4 rozporządzenia (WE) nr 2533/98 przewiduje, że w celu zapewnienia realizacji zobowiązań wynikających z art. 5 Statutu ESBC państwa członkowskie wprowadzą odpowiednią organizację w dziedzinie statystyki oraz będą w pełni współpracowały z ESBC w celu zapewnienia wykonania zobowiązań wynikających z art. 5 Statutu ESBC. (10) W zakresie, w jakim dane gromadzone na podstawie niniejszego rozporządzenia zawierają poufne informacje statystyczne, zastosowanie znajdą standardy ochrony i wykorzystania takich informacji zawarte w art. 8 i art. 8c rozporządzenia (WE) nr 2533/98. (11) Artykuł 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2533/98 przyznaje EBC uprawnienia do nakładania sankcji na podmioty sprawozdawcze, które nie wypełniają obowiązków w zakresie sprawozdawczości statystycznej wynikających z rozporządzeń lub decyzji EBC. (12) Jakkolwiek rozporządzenia przyjęte na podstawie art. 34 ust. 1 Statutu ESBC nie przyznają praw ani nie nakładają obowiązków na państwa członkowskie, których walutą nie jest euro (zwane dalej „państwami członkowskimi spoza strefy euro”), to jednak art. 5 Statutu ESBC znajduje zastosowanie zarówno do państw członkowskich strefy euro, jak i państw członkowskich spoza strefy euro. Rozporządzenie (WE) nr 2533/98 wskazuje, że art. 5 Statutu ESBC, łącznie z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, zakłada istnienie zobowiązania do opracowania i wdrożenia na poziomie krajowym wszystkich środków uznanych przez państwa członkowskie spoza strefy euro za stosowne w celu gromadzenia informacji statystycznych potrzebnych do wypełniania wymogów ESBC w zakresie sprawozdawczości statystycznej i terminowych przygotowań w dziedzinie statystyki, aby mogły stać się państwami członkowskimi strefy euro. (13) Wymogi sprawozdawcze, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu pozostają bez uszczerbku dla wymogów sprawozdawczych zawartych w innych aktach i instrumentach prawnych EBC, które mogą, przynajmniej częściowo, obejmować również przekazywanie informacji statystycznych o rynkach pieniężnych na zasadzie transakcja po transakcji lub w sposób zagregowany, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







Artykuł 1

Definicje

Na potrzeby niniejszego rozporządzenia:

1) „podmioty sprawozdawcze”, „rezydent” i „będący rezydentem” mają znaczenie nadane im w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 2533/98;

2) „monetarna instytucja finansowa” (MIF) ma znaczenie nadane jej w art. 1 rozporządzenia Europejskiego Banku Centralnego (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33) ( 4 ), przy czym pojęcie to należy interpretować w taki sposób, aby uwzględniało wszystkie oddziały MIF zlokalizowane w Unii lub w krajach Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), o ile postanowienia niniejszego rozporządzenia wyraźnie nie przewidują inaczej;

3) „instytucje OFI” oznaczają pozostałe instytucje pośrednictwa finansowego z wyłączeniem instytucji ubezpieczeniowych oraz funduszy emerytalno-rentowych, o których mowa w znowelizowanym europejskim systemie rachunków (zwanym dalej „ESA 2010”), ustanowionym przez rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 ( 5 );

4) „instytucje ubezpieczeniowe” oznaczają przedsiębiorstwa finansowe i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe jako konsekwencja gromadzenia funduszy dla ochrony przed ryzykiem przede wszystkim w formie ubezpieczenia bezpośredniego lub reasekuracji, stosownie do ESA 2010;

5) „fundusze emerytalno-rentowe” oznaczają przedsiębiorstwa finansowe i jednostki typu przedsiębiorstwo, których podstawową działalnością jest pośrednictwo finansowe jako konsekwencja grupowania ryzyk i potrzeb społecznych osób ubezpieczonych (ubezpieczenia społeczne), stosownie do ESA 2010;

6) „przedsiębiorstwa niefinansowe” oznaczają sektor przedsiębiorstw niefinansowych stosownie do ESA 2010;

7) „sektor instytucji rządowych i samorządowych” oznacza jednostki instytucjonalne będące producentami nierynkowymi, których produkcja globalna przeznaczona jest na spożycie indywidualne i ogólnospołeczne oraz które finansowane są z obowiązkowych płatności dokonywanych przez jednostki należące do pozostałych sektorów, a także jednostki instytucjonalne, których podstawową działalnością jest redystrybucja dochodu i bogactwa narodowego stosownie do ESA 2010;

8) „główne aktywa bilansowe ogółem” oznaczają aktywa ogółem pomniejszone o pozostałe aktywa w znaczeniu nadanym tym terminom przez rozporządzenie (UE) nr 1071/2013 (EBC/2013/33);

9) „statystyka rynku pieniężnego” oznacza statystykę związaną z transakcjami na instrumentach rynku pieniężnego o charakterze zabezpieczonym, niezabezpieczonym oraz w formie transakcji pochodnych, które zawierane są pomiędzy MIF oraz pomiędzy MIF a instytucjami OFI, instytucjami ubezpieczeniowymi, funduszami emerytalno-rentowymi, bankami centralnymi, sektorem instytucji rządowych i samorządowych oraz przedsiębiorstwami niefinansowymi, z wyłączeniem jednak transakcji wewnątrzgrupowych w danym okresie sprawozdawczym;

10) „instrument rynku pieniężnego” oznacza instrument wymieniony w załączniku I, II lub III;

11) „fundusz rynku pieniężnego” oznacza przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania, które wymaga zezwolenia na prowadzenie działalności w formie przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE ( 6 ), lub przedsiębiorstwo będące alternatywnym funduszem inwestycyjnym w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE ( 7 ), inwestujące w aktywa krótkoterminowe, których bezpośrednim bądź skumulowanym celem działalności jest oferowanie stopy zwrotu na poziomie stóp rynku pieniężnego lub utrzymanie wartości inwestycji;

12) „bank centralny” oznacza każdy bank centralny bez względu na jego położenie;

13) „krajowe banki centralne” lub „KBC” oznaczają krajowe banki centralne państw członkowskich Unii;

14) „referencyjna populacja sprawozdawcza” oznacza MIF będące rezydentami strefy euro z wyłączeniem banków centralnych oraz funduszy rynku pieniężnego, które przyjmują depozyty denominowane w euro lub emitują inne instrumenty dłużne lub udzielają pożyczek lub kredytów denominowanych w euro wymienionych w załączniku I, II i III w stosunku do innych MIF lub instytucji OFI, instytucji ubezpieczeniowych, funduszy emerytalno-rentowych, jednostek sektora instytucji rządowych i samorządowych, banków centralnych na potrzeby inwestycyjne lub przedsiębiorstw niefinansowych;

15) „grupa” oznacza grupę jednostek, w tym grupę bankową, składającą się z jednostki dominującej oraz jednostek od niej zależnych, których sprawozdania finansowe podlegają konsolidacji na potrzeby dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE ( 8 );

16) „oddział” oznacza miejsce prowadzenia działalności, które prawnie stanowi zależną część instytucji i które realizuje bezpośrednio wszystkie bądź niektóre spośród transakcji nieodłącznie związanych z działalnością tej instytucji;

17) „oddział w Unii lub w EFTA” oznacza oddział położony i zarejestrowany w państwie członkowskim Unii lub w państwie EFTA;

18) „Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu” oznacza organizację międzyrządową ustanowioną w celu promowania wolnego handlu oraz integracji gospodarczej na rzecz jej państw członkowskich;

19) „transakcja wewnątrzgrupowa” oznacza transakcję na instrumentach rynku pieniężnego zawartą przez podmiot sprawozdający z inną jednostką, która objęta jest w pełni tym samym skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym. Jednostki będące stronami tej samej transakcji uznawane są za ujęte w tej samej konsolidacji w pełni, jeżeli są obydwie: a) ujęte w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym na podstawie dyrektywy 2013/34/UE lub Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) przyjętych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1606/2002 ( 9 ) lub w odniesieniu do grupy, której jednostka dominująca posiada siedzibę w kraju trzecim na podstawie powszechnie przyjętych standardów rachunkowości tego kraju trzeciego uznanych za równoważne MSSF na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1569/2007 ( 10 ) (lub standardów rachunkowości tego kraju trzeciego, na wykorzystanie których zezwala art. 4 tego rozporządzenia); albo b) objęte tym samym skonsolidowanym nadzorem na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE ( 11 ) lub w odniesieniu do jednostki dominującej posiadającej siedzibę w kraju trzecim ten sam nadzór skonsolidowany sprawowany jest przez właściwy organ kraju trzeciego uznany za równoważny do objętego postanowieniami, o których mowa w art. 127 dyrektywy 2013/36/UE;

20) „dzień roboczy” oznacza, w odniesieniu do każdego dnia określonego w umowie lub w potwierdzeniu transakcji z wykorzystaniem instrumentu rynku pieniężnego, dzień, w którym banki komercyjne oraz rynki walutowe prowadzą zwykłą działalność (w tym w zakresie transakcji na odpowiednich instrumentach rynku pieniężnego) oraz dokonują rozrachunku płatności w takiej walucie, w jakiej wyrażone jest zobowiązanie do zapłaty płatne w tym dniu lub obliczone przez odniesienie do tego dnia. W przypadku transakcji z wykorzystaniem instrumentów rynku pieniężnego, do których zastosowanie ma standardowa umowa ramowa opracowana przez Europejską Federację Bankową (European Banking Federation, EBF), Stowarzyszenie Rynku Kredytów (Loan Market Association, LMA) lub Międzynarodowe Stowarzyszenie Dealerów Swapowych (International Swaps and Derivatives Association, Inc., ISDA) lub inne wiodące stowarzyszenie europejskie lub międzynarodowe, zastosowanie znajduje definicja zawarta w tej umowie ramowej lub do niej włączona przez odniesienie do innego aktu. W odniesieniu do rozrachunku transakcji z wykorzystaniem instrumentów rynku pieniężnego, który następuje z wykorzystaniem odpowiedniego systemu rozrachunku, dzień roboczy oznacza dzień, w którym ten system prowadzi działalność wymaganą do rozrachunku takiej transakcji;

21) „dzień rozrachunku TARGET2” oznacza dzień, w którym TARGET2 (transeuropejski zautomatyzowany błyskawiczny system rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym) prowadzi działalność;

22) „umowa z przyrzeczeniem odkupu” oznacza umowę, na podstawie której strony tej umowy mogą zawierać transakcje, w których jedna ze stron („sprzedający”) zobowiązuje się do sprzedaży drugiej stronie („kupujący”) określonych „aktywów” („papiery wartościowe”, „towary” lub „inne aktywa finansowe”) w nieodległym terminie dacie w zamian za zapłatę ceny sprzedaży przez kupującego na rzecz sprzedającego, z jednoczesnym zobowiązaniem kupującego do odsprzedaży sprzedającemu aktywów w ustalonym dniu w przyszłości lub na żądanie w zamian za zapłatę ceny sprzedaży przez sprzedającego na rzecz kupującego. Transakcja taka może być transakcją z przyrzeczeniem odkupu lub transakcją zakupu z przyrzeczeniem odsprzedaży. „Umowa z przyrzeczeniem odkupu” może również oznaczać umowę zastawu na aktywach i udzielenia ogólnego prawa ich powtórnego wykorzystania w zamian za pożyczkę pieniężną w nieodległym terminie i zwrot tej pożyczki wraz z odsetkami w odległym terminie w zamian za zwrot aktywów. Transakcje z przyrzeczeniem odkupu mogą być zawierane z określonym z góry terminem zapadalności („terminowe transakcje z przyrzeczeniem odkupu”) lub bez określonego z góry terminu zapadalności, pozostawiając stronom możliwość rolowania lub zakończenia umowy w każdym terminie („otwarte transakcje z przyrzeczeniem odkupu”);

23) „trójstronna transakcja z przyrzeczeniem odkupu” oznacza transakcję z przyrzeczeniem odkupu, w której za wybór i zarządzanie zabezpieczeniem podczas trwania transakcji odpowiedzialna jest strona trzecia;

24) „swap walutowy” oznacza transakcję swap, w której jedna ze stron transakcji sprzedaje drugiej stronie określoną ilość waluty w zamian za zapłatę uzgodnionej kwoty w określonej innej walucie na podstawie uzgodnionego kursu walutowego (zwanego walutowym kursem kasowym (spot)), z jednoczesnym zobowiązaniem do odkupienia sprzedanej waluty w przyszłym terminie (zwanym terminem zapadalności) w zamian za sprzedaż pierwotnie zakupionej waluty po innym kursie walutowym (zwanym walutowym kursem terminowym (forward));

25) „transakcja swap indeksowana stopą overnight” (transakcja OIS) oznacza transakcję swap na stopę procentową, w której okresowa zmienna stopa procentowa jest równa średniej geometrycznej stopy overnight (lub indeksowanej stopy overnight) w określonym czasie. Płatność końcowa obliczana jest jako różnica pomiędzy stałą stopą procentową a skumulowaną stopą overnight obliczaną w czasie trwania transakcji OIS poprzez odniesienie do jej wartości nominalnej. Ponieważ niniejsze rozporządzenie dotyczy wyłącznie transakcji OIS denominowanych w euro, zastosowanie znajduje stopa procentowa EONIA;

26) „pakiet LCR Bazylea III” oznacza wskaźnik pokrycia płynności (LCR) przedstawiony przez Komitet Bazylejski oraz przejęty w dniu 7 stycznia 2013 r. przez grupę prezesów banków centralnych i szefów organów nadzoru, organ nadzorczy Bazylejskiego Komitetu Nadzoru Bankowego, jako minimalny globalny standard nadzorczy w stosunku do krótkoterminowych środków płynności w sektorze bankowym.

Artykuł 2

Rzeczywista populacja sprawozdawcza

1. Rzeczywista populacja sprawozdawcza składa się z MIF będących rezydentami strefy euro z referencyjnej populacji sprawozdawczej, które są wskazane przez Radę Prezesów jako podmioty sprawozdające na podstawie ust. 2 lub 3, lub MIF wskazanych jako podmioty sprawozdające na podstawie ust. 4 w oparciu o wskazane tam kryteria oraz które zostały powiadomione o swoich obowiązkach sprawozdawczych na podstawie ust. 5 (zwanych dalej „podmiotami sprawozdającymi”).

2. Po dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Rada Prezesów może podjąć decyzję o uznaniu danej MIF za podmiot sprawozdający, jeśli główne aktywa bilansowe ogółem tej MIF przekraczają 0,35 % głównych aktywów bilansowych ogółem wszystkich MIF strefy euro na podstawie najnowszych danych dostępnych EBC, tj.:

a) danych na koniec grudnia roku kalendarzowego poprzedzającego powiadomienie, o którym mowa w ust. 5; lub

b) jeżeli dane, o których mowa w lit. a), nie są dostępne, danych na koniec grudnia poprzedniego roku.

Na potrzeby tej decyzji obliczenie wartości głównych aktywów bilansowych ogółem właściwej MIF przeprowadza się z pominięciem oddziałów spoza kraju goszczącego tej MIF.

3. Od dnia 1 stycznia 2017 r. Rada Prezesów może podjąć decyzję o uznaniu każdej innej MIF za podmiot sprawozdający na podstawie rozmiaru jej głównych aktywów bilansowych ogółem w porównaniu do głównych aktywów bilansowych ogółem wszystkich MIF strefy euro, znaczenia działalności MIF w obrocie instrumentami rynku pieniężnego i jej znaczenia dla stabilności i funkcjonowania systemu finansowego w strefie euro lub w poszczególnych państwach członkowskich.

4. Od dnia 1 stycznia 2017 r. Rada Prezesów może również podjąć decyzję o wyznaczeniu przynajmniej trzech MIF z każdego państwa członkowskiego strefy euro jako podmiotów sprawozdających. W związku z powyższym jeżeli na podstawie decyzji Rady Prezesów podjętej na podstawie ust. 2 lub 3 w danym państwie członkowskim strefy euro wyznaczono mniej niż trzy MIF, rzeczywista populacja sprawozdawcza obejmie również inne MIF z tego państwa członkowskiego, które uznane zostaną przez KBC za reprezentatywne (zwane dalej „reprezentatywnymi podmiotami sprawozdającymi”), tak aby na podmioty sprawozdające z tego państwa członkowskiego strefy euro zostały wyznaczone co najmniej trzy podmioty sprawozdające.

Reprezentatywne podmioty sprawozdające wyznaczane są spośród największych instytucji kredytowych będących rezydentami w danym państwie członkowskim strefy euro na podstawie głównych aktywów bilansowych ogółem tej instytucji, chyba że KBC zaproponuje alternatywne kryteria i uzgodni je z EBC na piśmie.

5. EBC lub właściwy KBC powiadamiają zainteresowane MIF o decyzjach podjętych przez Radę Prezesów na podstawie ust. 2, 3 lub 4 i innych obowiązkach wynikających z niniejszego rozporządzenia. Powiadomienia należy przesyłać pisemnie, przynajmniej na cztery miesiące przed rozpoczęciem przekazywania danych.

6. Z zastrzeżeniem decyzji Rady Prezesów podjętych na podstawie ust. 2, 3 lub 4 KBC mogą również, na podstawie krajowych wymogów sprawozdawczych, gromadzić dane statystyczne dotyczące rynków pieniężnych od MIF będących rezydentami w ich państwach członkowskich, które to MIF nie są podmiotami sprawozdającymi stosownie do ust. 2, 3 lub 4 (zwanych dalej „dodatkowymi podmiotami sprawozdającymi”). Jeżeli KBC wyznaczy w ten sposób dodatkowe podmioty sprawozdające, powinien te podmioty niezwłocznie powiadomić.

Artykuł 3

Wymogi sprawozdawczości statystycznej

1. Na potrzeby tworzenia statystyk ryku pieniężnego podmioty sprawozdająca przekazują KBC państw członkowskich, w których są rezydentami, na zasadzie konsolidacji, w tym w odniesieniu do swoich oddziałów zlokalizowanych w Unii lub w krajach EFTA, dzienne dane statystyczne dotyczące instrumentów rynku pieniężnego. Wymagane informacje statystyczne określone są w załącznikach I, II i III. KBC przekazują otrzymane od podmiotów sprawozdających informacje statystyczne EBC na podstawie art. 4 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

2. KBC opracowują i wdrażają ustalenia sprawozdawcze dotyczące instrumentów rynku pieniężnego, do których przestrzegania zobowiązane są podmioty sprawozdające. Te ustalenia sprawozdawcze powinny zapewniać zbieranie wymaganych informacji statystycznych oraz umożliwiać dokładne sprawdzenie zgodności z określonymi w załączniku IV wymogami minimum w zakresie przekazywania danych, dokładności, zgodności z założeniami oraz wprowadzania korekt.

3. Z zastrzeżeniem wymogów sprawozdawczych, o których mowa w ust. 1, KBC mogą podjąć decyzję, aby podmioty sprawozdające wybrane na podstawie art. 2 ust. 2, 3 lub 4, będące rezydentami w państwie członkowskim danego KBC, przekazywały informacje statystyczne określone w załącznikach I, II i III EBC. O takiej decyzji KBC powiadamia w stosowny sposób EBC i podmiot sprawozdający, po czym EBC opracowuje i wdraża ustalenia sprawozdawcze, których przestrzegać będą podmioty sprawozdające, oraz przejmuje zadanie gromadzenia wymaganych danych bezpośrednio od podmiotów sprawozdających.

4. Jeżeli KBC wyznaczy dodatkowe podmioty sprawozdające i powiadomi je stosownie do art. 2 ust. 6, podmioty te zobowiązane są do przekazywania KBC dziennych informacji statystycznych dotyczących instrumentów rynku pieniężnego. Na wniosek EBC wystosowany na podstawie art. 4 ust. 2 niniejszego rozporządzenia KBC przekazuje EBC otrzymane od dodatkowych podmiotów sprawozdających informacje statystyczne.

5. KBC opracowują i wdrażają zgodnie z krajowymi wymogami sprawozdawczymi ustalenia sprawozdawcze, których przestrzegać będą dodatkowe podmioty sprawozdające. KBC zapewnią, aby krajowe wymogi sprawozdawcze nakładały na dodatkowe podmioty sprawozdające obowiązek postępowania zgodnie z wymogami równoważnymi do tych, o których mowa w art. 6–8, art. 10 ust. 3, art. 11 oraz art. 12 niniejszego rozporządzenia. KBC zapewnią, aby te ustalenia sprawozdawcze dostarczały wymaganych informacji statystycznych oraz pozwalały na dokładne sprawdzenie zgodności z określonymi w załączniku IV wymogami minimum w zakresie przekazywania danych, dokładności, zgodności z założeniami oraz wprowadzania korekt.

Artykuł 4

Terminy przekazywania danych

1. W przypadku, w którym KBC podejmie decyzję na podstawie art. 3 ust. 3 o tym, aby podmioty sprawozdające przekazywały informacje statystyczne, o których mowa w załącznikach I, II i III bezpośrednio do EBC, podmioty sprawozdające przekazują takie informacje EBC w następujący sposób:

a) dane zbierane od podmiotów sprawozdających wyznaczonych na podstawie art. 2 ust. 2 przekazywane są EBC raz dziennie pomiędzy 18.00 w dniu transakcji a 7.00 (czasu środkowoeuropejskiego) pierwszego dnia rozrachunkowego TARGET2 następującego po dniu transakcji;

b) dane zbierane od podmiotów sprawozdających wyznaczonych na podstawie art. 2 ust. 3 i 4 przekazywane są EBC raz dziennie pomiędzy 18.00 w dniu transakcji a 13.00 (czasu środkowoeuropejskiego) pierwszego dnia rozrachunkowego TARGET2 następującego po dniu transakcji;

c) dane, w odniesieniu do których KBC objęty jest wyłączeniem na podstawie art. 5 przekazywane są EBC raz na tydzień pomiędzy 18.00 w dniu transakcji a 13.00 (czasu środkowoeuropejskiego) pierwszego dnia rozrachunkowego TARGET2 następującego po końcu tygodnia, którego dane te dotyczą.

2. W przypadkach niewymienionych w ust. 1 KBC przekazują EBC otrzymane od podmiotów sprawozdających dzienne informacje statystyczne dotyczące rynku pieniężnego, o których mowa w załącznikach I, II i III, w następujący sposób:

a) dane zbierane od podmiotów sprawozdających wyznaczonych na podstawie art. 2 ust. 2 przekazywane są EBC raz dziennie przed 7.00 (czasu środkowoeuropejskiego) pierwszego dnia rozrachunkowego TARGET2 następującego po dniu transakcji;

b) dane zbierane od podmiotów sprawozdających wyznaczonych na podstawie art. 2 ust. 3 i 4 przekazywane są EBC raz dziennie przed 13.00 (czasu środkowoeuropejskiego) pierwszego dnia rozrachunkowego TARGET2 następującego po dniu transakcji;

c) dane zbierane od dodatkowych podmiotów sprawozdających wyznaczonych na podstawie art. 2 ust. 6 przekazywane są EBC raz dziennie przed 13.00 (czasu środkowoeuropejskiego) pierwszego dnia rozrachunkowego TARGET2 następującego po dniu transakcji, raz na tydzień przed 13.00 (czasu środkowoeuropejskiego) pierwszego dnia rozrachunkowego TARGET2 następującego po końcu tygodnia, którego dane te dotyczą, lub raz na miesiąc przed 13.00 (czasu środkowoeuropejskiego) pierwszego dnia rozrachunkowego TARGET2 następującego po końcu miesiąca, którego dane te dotyczą. KBC podejmują decyzję o częstotliwości przekazywania danych i powiadamiają o tym EBC bezzwłocznie. KBC mogą dokonać analizy częstotliwości przekazywania danych raz w roku;

d) dane, w odniesieniu do których KBC objęty jest wyłączeniem na podstawie art. 5 przekazywane są EBC raz na tydzień przed godziną 13.00 (czasu środkowoeuropejskiego) pierwszego dnia rozrachunkowego TARGET2 następującego po końcu tygodnia, którego dane te dotyczą.

3. KBC podejmują decyzję o terminie, w którym oczekują otrzymania danych od podmiotów sprawozdających tak, aby dochować nałożonych na nie terminów przekazywania informacji, o których mowa w ust. 2, i powiadamiają podmioty sprawozdające w stosowny sposób.

4. Jeżeli termin, o którym mowa w ust. 1 lub 2, przypada na dzień zamknięcia systemu TARGET2, termin podlega przedłużeniu na następny dzień działania systemu TARGET2, ogłaszany na stronie internetowej EBC.

Artykuł 5

Wyłączenia

W przypadku podmiotów sprawozdających wyznaczonych na podstawie art. 2 ust. 3 lub 4 KBC mogą umożliwić tym podmiotom sprawozdającym przekazywanie KBC dziennych danych statystycznych dotyczących rynku pieniężnego raz na tydzień przed godz. 13.00 (czasu środkowoeuropejskiego) pierwszego dnia rozrachunkowego TARGET2 następującego po końcu tygodnia, którego dane te dotyczą, jeżeli z przyczyn operacyjnych podmioty te nie mogą przekazywać danych z częstotliwością dzienną. EBC może określić warunki stosowania wyłączenia przez KBC.

Artykuł 6

Połączenia, podziały, reorganizacje i upadłość

1. W przypadku połączenia, podziału, wydzielenia lub innego rodzaju przekształcenia mogącego wpłynąć na wywiązywanie się z obowiązków statystycznych podmiot sprawozdający uczestniczący w tym procesie powiadamia EBC oraz właściwy KBC — po ogłoszeniu zamiaru przeprowadzenia takiego działania i z rozsądnym wyprzedzeniem przed jego przeprowadzeniem — o planowanych procedurach mających na celu spełnienie wymogów sprawozdawczych określonych w niniejszym rozporządzeniu. Podmiot sprawozdający powiadamia również EBC oraz właściwy KBC w terminie 14 dni od dnia zakończenia operacji.

2. W przypadku połączenia podmiotu sprawozdającego z innym podmiotem poprzez przejęcie w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/35/UE ( 12 ), gdzie jeden z łączonych podmiotów był podmiotem sprawozdającym, podmiot powstały po połączeniu kontynuuje przekazywanie danych na zasadach zawartych w niniejszym rozporządzeniu.

3. W przypadku połączenia podmiotu sprawozdającego z innym podmiotem poprzez utworzenie nowego podmiotu w rozumieniu dyrektywy 2011/35/UE, gdzie jeden z łączonych podmiotów był podmiotem sprawozdającym, podmiot powstały po połączeniu przekazuje dane na zasadach zawartych w niniejszym rozporządzeniu, o ile spełnia definicję podmiotu sprawozdającego.

4. W przypadku podziału podmiotu sprawozdającego na dwa lub więcej podmiotów poprzez przejęcie lub poprzez utworzenie nowych podmiotów w rozumieniu szóstej dyrektywy Rady 82/891/EWG ( 13 ), gdzie jeden z nowych podmiotów jest podmiotem sprawozdającym, podmiot powstały po połączeniu przekazuje dane na zasadach zawartych w niniejszym rozporządzeniu. Podział oznacza również operację wydzielenia, w ramach którego podmiot sprawozdający przenosi wszystkie lub część swoich aktywów i zobowiązań na nową spółkę w zamian za jej udziały.

5. W przypadku niewypłacalności podmiotu sprawozdającego, utraty przez ten podmiot licencji na prowadzenie działalności bankowej lub zaprzestania prowadzenia działalności bankowej z innych przyczyn — po potwierdzeniu przez właściwy organ nadzoru — podmiot ten przestaje być zobowiązany do przekazywania informacji na podstawie niniejszego rozporządzenia.

6. Na potrzeby ust. 5 podmiot sprawozdający uznaje się za niewypłacalny w przypadku wystąpienia co najmniej jednej z poniższych okoliczności:

a) dokonania przez podmiot sprawozdający ogólnego przelewu wierzytelności na rzecz wierzycieli lub na potrzeby reorganizacji, zawarcia ugody lub układu z wierzycielami;

b) przyznania przez podmiot sprawozdający na piśmie, że nie ma on możliwości regulowania zobowiązań w dacie ich wymagalności;

c) złożenia przez podmiot sprawozdający wniosku o wyznaczenie lub wyrażenia wyraźnej lub dorozumianej zgody na wyznaczenie syndyka, zarządcy, komisarza, likwidatora lub innego rodzaju podobnego podmiotu w stosunku do całości lub znaczącej części swojego majątku;

d) przedstawienia przed sądem lub złożenia do innego organu wniosku o ogłoszenie upadłości w odniesieniu do tego podmiotu (innego, niż wniosek kontrahenta w odniesieniu do zobowiązań tego podmiotu sprawozdającego wobec tego kontrahenta);

e) likwidacji lub niewypłacalności tego podmiotu (lub rozpoczęcia wobec niego analogicznej procedury) lub zgłoszenia przez ten podmiot albo wobec tego podmiotu przez inną instytucję publiczną, inny podmiot lub osobę wniosku o reorganizację, ugodę z wierzycielami, porozumienie, likwidację, rozwiązanie lub podobny środek na podstawie obecnego lub przyszłego aktu prawnego, pod warunkiem że taki wniosek (z wyjątkiem przypadków, gdy dotyczy on likwidacji lub analogicznej procedury, gdzie termin 30 dni nie ma zastosowania) nie został odrzucony w terminie 30 dni od jego złożenia;

f) wyznaczenia syndyka, zarządcy, komisarza, likwidatora lub innego podobnego organu w stosunku do całości lub znaczącej części jego majątku; lub

g) zwołania jakiegokolwiek zebrania wierzycieli w celu rozważenia zawarcia ugody (lub analogicznej procedury).

Artykuł 7

Przepisy dotyczące poufności

1. W przypadku otrzymania lub przetwarzania danych, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, a które zwierają informacje poufne, w tym udostępniania tych danych innym KBC strefy euro, EBC oraz KBC stosują standardy ochrony i wykorzystania statystycznych informacji poufnych zawarte w art. 8 i 8c rozporządzenia (WE) nr 2533/98.

2. Z zastrzeżeniem ust. 1 informacje poufne zawarte w danych statystycznych gromadzonych przez EBC lub KBC na podstawie niniejszego rozporządzenia nie powinny być przekazywane lub udostępniane w inny sposób organom lub podmiotom trzecim innym niż EBC i KBC strefy euro, z wyjątkiem sytuacji, w których podmiot sprawozdający, którego te dane dotyczą, udzielił uprzednio EBC lub właściwemu KBC wyraźnej pisemnej zgody, a EBC lub właściwy KBC zawarł z tym podmiotem sprawozdającym stosowną umowę o ochronie informacji poufnych (o ile ma to zastosowanie).

Artykuł 8

Weryfikacja i obowiązkowe gromadzenie danych

EBC oraz KBC mają prawo do weryfikacji oraz — w razie wystąpienia takiej konieczności — gromadzenia w sposób przymusowy informacji, które dostarczają podmioty sprawozdawcze w zgodzie z wymogami sprawozdawczości statystycznej, o których mowa w art. 3 oraz załącznikach I, II i III do niniejszego rozporządzenia. Powyższe uprawnienie może być wykorzystane w szczególności, gdy podmiot sprawozdający nie spełnia wymogów w zakresie przekazywania danych, dokładności, zgodności z założeniami oraz wprowadzania korekt. Zastosowanie znajduje również art. 6 rozporządzenia (WE) nr 2533/98.

Artykuł 9

Uproszczona procedura wprowadzania zmian

Uwzględniając uwagi Komitetu ds. Danych Statystycznych Zarząd EBC jest uprawniony do dokonywania zmian technicznych w załącznikach do niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem, że takie zmiany nie modyfikują podstawowej struktury pojęciowej oraz nie wpływają na obciążenia sprawozdawcze podmiotów sprawozdających. O wszelkich takich zmianach Zarząd bezzwłocznie zawiadamia Radę Prezesów.

Artykuł 10

Pierwsze przekazanie danych

1. W odniesieniu do podmiotów sprawozdających wyznaczonych na podstawie art. 2 ust. 2 pierwsze przekazanie danych na podstawie niniejszego rozporządzenia nastąpi z dniem 1 kwietnia 2016 r., z zastrzeżeniem przepisów przejściowych zawartych w art. 12.

2. W odniesieniu do podmiotów sprawozdających wyznaczonych na podstawie art. 2 ust. 3 i 4 pierwsze przekazanie danych na podstawie niniejszego rozporządzenia nastąpi w dniu wskazanym danemu podmiotowi sprawozdającemu przez EBC lub właściwy KBC na podstawie art. 2 ust. 5, nie wcześniej jednak niż 12 miesięcy po przyjęciu przez Radę Prezesów decyzji na podstawie art. 2 ust. 3 lub 4.

3. Ponadto po wskazaniu reprezentatywnych podmiotów sprawozdających na podstawie art. 2 ust. 4 reprezentatywny podmiot sprawozdający może wystąpić z pisemnym wnioskiem do EBC lub właściwego KBC o tymczasowe odroczenie daty pierwszego przekazania danych, podając powody takiego opóźnienia. Wnioskowane odroczenie może być przyznane na okres nie dłuższy niż sześć miesięcy, z możliwością przedłużenia na kolejny okres nie dłuższy niż sześć miesięcy. EBC lub właściwy KBC mogą wyrazić zgodę na odroczenie daty pierwszego przekazania danych w odniesieniu do wnioskującego o to reprezentatywnego podmiotu sprawozdającego, o ile uznają takie odroczenie za uzasadnione. Dodatkowo, jeżeli na dzień pierwszego przekazania danych reprezentatywny podmiot sprawozdający nie posiada danych podlegających przekazaniu lub posiada wyłącznie dane, które uznawane są za niereprezentatywne zarówno przez EBC, jak i KCB, KBC może podjąć decyzję o objęciu go zwolnieniem z zastosowania się do terminu pierwszego przekazania danych. Zwolnienie takie może być przyznane przez KBC w porozumieniu z EBC, jeżeli zarówno EBC, jak i KBC uznają wniosek za uzasadniony i o ile nie zagraża to reprezentatywności próby sprawozdawczej.

4. W odniesieniu do MIF wyznaczonych jako dodatkowe podmioty sprawozdające na podstawie art. 2 ust. 6 pierwsze przekazanie danych na podstawie niniejszego rozporządzenia następuje w dniu wskazanym przez EBC dodatkowemu podmiotowi sprawozdającemu na podstawie art. 2 ust. 6.

Artykuł 11

Klauzula okresowego przeglądu

12 miesięcy po dniu pierwszego przekazania danych EBC dokona przeglądu stosowania niniejszego rozporządzenia i opublikuje sprawozdanie w tym zakresie. Stosownie do rekomendacji zawartych w sprawozdaniu EBC może zwiększyć lub zmniejszyć liczbę podmiotów sprawozdających lub wymogów sprawozdawczości statystycznej. Okresowe aktualizacje populacji sprawozdawczej będą miały miejsce co drugi rok po wskazanym powyżej przeglądzie wstępnym.

Artykuł 12

Przepis przejściowy

W okresie od 1 kwietnia 2016 r. do 1 lipca 2016 r. podmioty sprawozdające mogą przekazywać EBC lub KBC dane statystyczne dotyczące rynku pieniężnego w odniesieniu do niektórych, a nie wszystkich odpowiednich dni. EBC oraz właściwe KBC mogą określić dni, w odniesieniu do których przekazywanie danych jest wymagane.

Artykuł 13

Przepisy końcowe

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.

Niniejsze rozporządzenie obowiązuje w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.

▼M1









ZAŁĄCZNIK I

Schemat sprawozdawczy statystki rynku pieniężnego dotyczącej transakcji zabezpieczonych

CZĘŚĆ 1

RODZAJE INSTRUMENTÓW

Podmioty sprawozdające dostarczają Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC) lub właściwemu krajowemu bankowi centralnemu (KBC) danych dotyczących transakcji z przyrzeczeniem odkupu oraz transakcji zawartych na ich podstawie, w tym trójstronnych transakcji repo, które są denominowane w euro i mają termin zapadalności do jednego roku włącznie (zdefiniowanych jako transakcje o terminie zapadalności nie dłuższym niż 397 dni po dacie rozrachunku), zawartych pomiędzy podmiotami sprawozdającymi a innymi monetarnymi instytucjami finansowymi (MIF), pozostałymi instytucjami pośrednictwa finansowego (instytucjami OFI), instytucjami ubezpieczeniowymi, funduszami emerytalno-rentowymi, jednostkami sektora instytucji rządowych i samorządowych lub bankami centralnymi na potrzeby inwestycyjne oraz z przedsiębiorstwami niefinansowymi określanymi w pakiecie LCR Bazylea III jako „hurtowe”.

CZĘŚĆ 2

RODZAJE DANYCH

1. Rodzaje danych transakcyjnych ( 14 )wykazywane w odniesieniu do każdej transakcji







Pole Opis danych Alternatywna opcja sprawozdawcza (jeżeli istnieje) oraz pozostałe wymogi Transaction identifier (Identyfikator transakcji) Wewnętrzny niepowtarzalny identyfikator transakcji wykorzystywany przez podmiot sprawozdający na potrzeby każdej transakcji. Identyfikator transakcji jest niepowtarzalny w odniesieniu do transakcji, których dane przekazywane są na dany dzień sprawozdawczy i w odniesieniu do każdego z segmentów rynku pieniężnego. Reporting date (Dzień sprawozdawczy) Dzień, w którym dane przekazywane są EBC lub KBC. Electronic time stamp (Elektroniczny znacznik czasu) Czas, w którym transakcja jest zawarta lub zaksięgowana. Counterparty code (Kod kontrahenta) Kod identyfikacyjny wykorzystywany do rozpoznania kontrahenta podmiotu sprawozdającego na potrzeby transakcji, której dane są przekazywane. W przypadku transakcji przeprowadzanych przez centralnych partnerów rozliczeniowych (CCP) należy podać właściwy dla CCP identyfikator podmiotu prawnego LEI. W przypadku transakcji zawieranych z przedsiębiorstwami niefinansowymi, instytucjami OFI, instytucjami ubezpieczeniowymi, funduszami emerytalno-rentowymi, podmiotami z sektora instytucji rządowych i samorządowych, bankami centralnymi oraz w przypadku wszelkich innych transakcji, w odniesieniu do których przekazywane są dane, a których strony nie posiadają identyfikatora podmiotu prawnego (LEI), należy przedstawić kategorię kontrahenta. Counterparty code ID (ID kodu kontrahenta) Atrybut określający rodzaj przekazywanego indywidualnego kodu kontrahenta. Pozycja stosowana w każdej sytuacji. Dostarczony zostanie indywidualny kod kontrahenta. Counterparty location (Siedziba kontrahenta) Kod kraju nadany przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) dla kraju siedziby kontrahenta. Wymagany w braku indywidualnego kodu kontrahenta. W innym przypadku fakultatywny. Transaction nominal amount (Wartość nominalna transakcji) Kwota pierwotnie pożyczona. Collateral nominal amount (Wartość nominalna zabezpieczenia) Wartość nominalna papierów wartościowych użytych jako zabezpieczenie. Z wyjątkiem trójstronnych transakcji repo oraz innych transakcji, w których papiery wartościowe złożone jako zabezpieczenie nie są identyfikowalne za pomocą pojedynczego Międzynarodowego Numeru Identyfikacyjnego Papierów Wartościowych (ISIN). Trade date (Data transakcji) Dzień, w którym strony zawierają transakcję finansową. Settlement date (Data rozrachunku) Data zakupu, tj. dzień, w którym środki pieniężne podlegają zapłacie przez pożyczkodawcę pożyczkobiorcy a papiery wartościowe podlegają przekazaniu pożyczkodawcy przez pożyczkobiorcę. W przypadku otwartych transakcji z przyrzeczeniem odkupu jest to dzień, w którym następuje rolowanie transakcji (nawet w przypadku gdy nie dochodzi do przelewu środków pieniężnych). Maturity date (Termin zapadalności) Data odkupu, tj. dzień, w którym środki pieniężne podlegają zwrotowi pożyczkodawcy przez pożyczkobiorcę. W przypadku otwartych transakcji z przyrzeczeniem odkupu jest to dzień, na który kwota główna oraz odsetki podlegają zapłacie, jeżeli transakcja nie jest dalej rolowana. Transaction sign (Znak transakcji) Zaciąganie pożyczki w gotówce w przypadku transakcji repo oraz udzielanie pożyczki w gotówce w przypadku transakcji reverse repo. ISIN of the collateral (Numer ISIN zabezpieczenia) Numer ISIN nadawany papierom wartościowym emitowanym na rynkach finansowych, składający się z 12 znaków alfanumerycznych, które w sposób niepowtarzalny identyfikują papier wartościowy (stosownie do ISO 6166). Podlega przekazaniu z wyjątkiem niektórych rodzajów zabezpieczeń. Collateral type (Rodzaj zabezpieczenia) Identyfikacja klasy aktywów złożonych jako zabezpieczenie w braku indywidualnego numeru ISIN. Należy podać w każdym przypadku gdy brak indywidualnego numeru ISIN. (Collateral issuer sector) Sektor emitenta zabezpieczeń Identyfikacja sektora emitenta zabezpieczenia w braku indywidualnego numeru ISIN. Należy podać gdy brak indywidualnego numeru ISIN. Special collateral flag (Szczególne oznaczenie zabezpieczenia) Identyfikacja transakcji z przyrzeczeniem odkupu zawartych za ogólnym zabezpieczeniem oraz tych zawartych za szczególnym zabezpieczeniem. Pole fakultatywne, którego wypełnienie uzależnione jest od możliwości podmiotu sprawozdającego. Wykazywanie danych w tym polu jest fakultatywne. Deal rate (Stopa transakcji) Wyrażona zgodnie z konwencją rynku pieniężnego ACT/360 stopa procentowa, po której zawarto transakcję repo i która znajduje zastosowanie do oprocentowania środków. Collateral haircut (Redukcja wartości zabezpieczenia) Środek kontroli ryzyka stosowany do aktywów zabezpieczających polegający na tym, że wartość aktywów zabezpieczających obliczana jest jako ich wartość rynkowa pomniejszona o pewien procent. Na potrzeby sprawozdawcze redukcja wartości zabezpieczenia obliczana jest jako 100 pomniejszone o stosunek środków pożyczonych do wartości rynkowej obejmującej odsetki od złożonego zabezpieczenia. Przekazywanie informacji w tym polu wymagane jest wyłącznie dla transakcji obejmujących pojedyncze zabezpieczenie. Counterparty code of the tri-party agent (Kod kontrahenta przyznany agentowi w transakcji trójstronnej) Identyfikator kodu kontrahenta przyznanego agentowi w transakcji trójstronnej Pozycja wykazywana dla trójstronnych transakcji repo. Tri-party agent code ID (ID kodu agenta transakcji trójstronnej) Atrybut określający rodzaj przekazywanego indywidualnego kodu agenta transakcji trójstronnej Pozycja stosowana w każdej sytuacji, gdy przekazywany jest indywidualny kod agenta transakcji trójstronnej.

2. Próg istotności

Dane dotyczące transakcji zawartych z przedsiębiorstwami niefinansowymi podlegają przekazaniu wyłącznie w przypadku transakcji zawartych z przedsiębiorstwami niefinansowymi określanymi w pakiecie LCR Bazylea III jako „hurtowe” ( 15 ).

3. Wyłączenia

Przekazaniu nie podlegają dane dotyczące transakcji wewnątrzgrupowych.

▼B









ZAŁĄCZNIK II

Schemat sprawozdawczy statystki rynku pieniężnego dotyczącej transakcji niezabezpieczonych

▼M1

CZĘŚĆ 1

RODZAJE INSTRUMENTÓW

1. Podmioty sprawozdające przekazują Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC) oraz właściwym krajowym bankom centralnym (KBC) dane dotyczące: a) pożyczek z wykorzystaniem instrumentów wymienionych w poniższej tabeli, które są denominowane w euro i mają termin zapadalności do jednego roku włącznie (zdefiniowanych jako transakcje o terminie zapadalności nie dłuższym niż 397 dni po dacie rozrachunku), zaciągniętych przez podmiot sprawozdający od innych monetarnych instytucji finansowych (MIF), pozostałych instytucji pośrednictwa finansowego (instytucji OFI), instytucji ubezpieczeniowych, funduszy emerytalno-rentowych, jednostek sektora instytucji rządowych i samorządowych lub banków centralnych na potrzeby inwestycyjne oraz od przedsiębiorstw niefinansowych określanych w pakiecie LCR Bazylea III jako „hurtowe”. b) pożyczek udzielonych innym instytucjom kredytowym o terminie zapadalności do jednego roku włącznie (zdefiniowanych jako transakcje o terminie zapadalności nie dłuższym niż 397 dni po dacie rozrachunku) za pośrednictwem depozytów niezabezpieczonych lub rachunków płatnych na żądanie albo poprzez zakup od emitującej instytucji kredytowej papierów komercyjnych, certyfikatów depozytowych, obligacji o zmiennym oprocentowaniu oraz innych instrumentów dłużnych o terminie zapadalności do jednego roku.

2. Poniższa tabela zawiera szczegółowy opis standardowy kategorii instrumentów dla transakcji, które podmioty sprawozdające zobowiązane są przekazywać EBC. Jeżeli podmioty sprawozdające zobowiązane są do przekazywania danych dotyczących transakcji swoim KBC, właściwy KBC dokonuje transpozycji tych opisów kategorii instrumentów na poziom krajowy na podstawie niniejszego rozporządzenia.



Instrument type (Rodzaj instrumentu) Opis Deposits (Depozyty) Niezabezpieczone depozyty oprocentowane (w tym rachunki płatne na żądanie, ale z wyłączeniem rachunków bieżących), które są wypłacane na żądanie lub o terminie zapadalności nieprzekraczającym jednego roku i które są przyjmowane (zaciągnięcia zobowiązania) lub składane przez podmiot sprawozdający. Call accounts (lokaty typu call) Rachunki pieniężne oprocentowane według stopy procentowej zmieniającej się z częstotliwością dzienną, skutkującej płatnościami odsetkowymi lub naliczeniem odsetek w regularnych odstępach, oraz wymagające zachowania okresu wypowiedzenia przed wypłaceniem środków. Certificate of deposit (Certyfikat depozytowy) Instrument dłużny o charakterze terminowym emitowany przez MIF uprawniający posiadacza do otrzymywania określonej stałej stopy procentowej przez określony czas nie dłuższy niż jeden rok. Commercial paper (Papier komercyjny) Instrument dłużny niezabezpieczony lub zabezpieczony w postaci zabezpieczenia złożonego przez emitenta, o terminie zapadalności do jednego roku, który jest oprocentowany lub emitowany z dyskontem. Floating rate note (Obligacja o zmiennym oprocentowaniu) Instrument dłużny, w którym okresowe płatności odsetkowe obliczane są na podstawie wartości, tj. poprzez fixing bazowej stopy odniesienia takiej jak Euribor w określonych wcześniej dniach, zwanych dniami fixingu, o terminie zapadalności do jednego roku. Other short-term debt securities (Pozostałe krótkoterminowe dłużne papiery wartościowe) Niepodporządkowane papiery wartościowe niebędące udziałami kapitałowymi z terminem zapadalności do jednego roku, wyemitowane przez podmioty sprawozdające, zwykle zbywalne i będące przedmiotem obrotu na rynkach wtórnych lub rozliczane na rynku, które nie dają posiadaczowi praw własności w stosunku do instytucji emitującej. Kategoria ta obejmuje: a) papiery wartościowe dające posiadaczowi bezwarunkowe prawo do stałego lub umownie ustalonego dochodu w formie płatności kuponowych lub określonej stałej kwoty w określonym terminie (lub terminach), lub począwszy od daty wskazanej w momencie emisji; b) niezbywalne instrumenty wyemitowane przez podmioty sprawozdające, które następnie stały się zbywalne i zostały przeniesione do kategorii „dłużne papiery wartościowe”.

▼B

CZĘŚĆ 2

RODZAJE DANYCH

1. Rodzaje danych transakcyjnych ( 16 ) wykazywane w odniesieniu do każdej transakcji:



Opis danych Definicja Alternatywna opcja sprawozdawcza (jeżeli istnieje) oraz dodatkowe wymogi Transaction identifier (Identyfikator transakcji) Wewnętrzny niepowtarzalny identyfikator transakcji wykorzystywany przez podmiot sprawozdający na potrzeby każdej transakcji. Identyfikator transakcji jest niepowtarzalny w odniesieniu do transakcji, których dane przekazywane są na dany dzień sprawozdawczy i w odniesieniu do każdego z segmentów rynku pieniężnego. Reporting date (Dzień sprawozdawczy) Dzień, w którym dane przekazywane są EBC lub KBC. Electronic time stamp (Elektroniczny znacznik czasu) Czas, w którym transakcja jest zawarta lub zaksięgowana. Counterparty code (Kod kontrahenta) Kod identyfikacyjny wykorzystywany do rozpoznania kontrahenta podmiotu sprawozdającego na potrzeby transakcji, której dane są przekazywane. W przypadku transakcji przeprowadzanych przez centralnych partnerów rozliczeniowych (CCP) należy podać właściwy dla CCP identyfikator podmiotu prawnego LEI. W przypadku transakcji zawieranych z przedsiębiorstwami niefinansowymi, instytucjami OFI, instytucjami ubezpieczeniowymi, funduszami emerytalno-rentowymi, podmiotami z sektora instytucji rządowych i samorządowych, bankami centralnymi oraz w przypadku wszelkich innych transakcji, w odniesieniu do których przekazywane są dane, a których strony nie posiadają identyfikatora podmiotu prawnego (LEI), należy przedstawić kategorię kontrahenta. Counterparty code ID (ID kodu kontrahenta) Atrybut określający rodzaj przekazywanego indywidualnego kodu kontrahenta. Pozycja wykorzystywana w każdej sytuacji. Dostarczony zostanie indywidualny kod kontrahenta. Counterparty location (Siedziba kontrahenta) Kod kraju nadany przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) dla kraju siedziby kontrahenta. Wymagany w braku indywidualnego kodu kontrahenta. W innym przypadku fakultatywny. Trade date (Data transakcji) Dzień, w którym strony zawierają transakcję finansową, której dane podlegają przekazaniu. Settlement date (Data rozrachunku) Dzień, w którym środki zostają przekazane przez pożyczkodawcę pożyczkobiorcy lub w którym następuje rozrachunek zakupu instrumentu dłużnego. W przypadku rachunków z opcją wykupu lub innych niezabezpieczonych pożyczek zaciągniętych lub udzielonych, które są płatne na żądanie, dzień, w którym depozyt jest rolowany (tj. dzień, w którym podlegałby wypłacie, gdyby nie był wykupiony/rolowany). Maturity date (Termin zapadalności) Dzień, w którym środki mają zostać zwrócone przez pożyczkobiorcę pożyczkodawcy lub w którym przypada termin zapadalności instrumentu dłużnego a środki, na jakie opiewa ten instrument, podlegają zwrotowi. W przypadku instrumentów z opcją wykupu konieczne jest podanie ostatecznego terminu zapadalności. W przypadku instrumentów z opcją sprzedaży konieczne jest podanie pierwszego dnia, w którym opcja sprzedaży może zostać wykonana. W przypadku rachunków z opcją wykupu lub innych niezabezpieczonych pożyczek i kredytów udzielonych lub otrzymanych, które są płatne na żądanie, pierwszy dzień, w którym instrument może zostać umorzony. First call/put date (Pierwszy termin wykupu lub sprzedaży) Pierwszy dzień, w którym możliwe jest wykonanie opcji wykupu lub sprzedaży. Pozycja wykazywana wyłącznie dla instrumentów z opcją wykupu lub sprzedaży, które posiadają pierwszy termin wykupu lub sprzedaży. Call/put notice period (Termin powiadomienia o wykupie lub sprzedaży) Dla instrumentów z opcją wykupu lub sprzedaży, liczba dni kalendarzowych okresu wypowiedzenia, z jakim posiadacz opcji musi powiadamiać posiadacza lub wystawcę instrumentu przed dniem, w którym opcja może zostać wykonana. Dla depozytów wypłacanych na żądanie, liczba dni kalendarzowych okresu wypowiedzenia, z jakim posiadacz depozytu musi powiadamiać pożyczkobiorcę przed dniem, w którym depozyt może zostać wypłacony. Pozycja wykazywana wyłącznie dla instrumentów z opcją wykupu lub sprzedaży z terminem wypowiedzenia oraz dla depozytów wypłacanych po uzgodnionym wcześniej terminie wypowiedzenia. Call/put (Wykup lub sprzedaż) Oznaczenie wskazujące, czy instrument posiada opcję wykupu lub sprzedaży. Transaction sign (Znak transakcji) Oznaczenie transakcji umożliwia określenie, czy środki, których wartość nominalna podlega przekazaniu, są pożyczką udzieloną, czy otrzymaną. Transaction nominal amount (Wartość nominalna transakcji) Kwota środków udzielonej lub zaciągniętej pożyczki w formie depozytu. W przypadku papierów wartościowych jest to wartość nominalna papieru wartościowego wyemitowanego lub zakupionego. Transaction price (Cena transakcyjna) Cena, po której papier wartościowy jest emitowany, tj. procentowo wyrażony stosunek pomiędzy wstępnym zyskiem a wartością nominalną. Wartość wykazywana jako 100 dla depozytów niezabezpieczonych. Instrument type (Rodzaj instrumentu) Pozycja stosowana do określenia instrumentu, przy użyciu którego dochodzi do zaciągnięcia lub udzielenia pożyczki, np. za pomocą niezabezpieczonych depozytów, innych niezabezpieczonych krótkoterminowych instrumentów dłużnych o stałym oprocentowaniu, innych niezabezpieczonych krótkoterminowych instrumentów dłużnych o zmiennym oprocentowaniu, papierów komercyjnych zabezpieczonych aktywami itp. Type of rate (Rodzaj oprocentowania) Pozycja stosowana do określenia, czy instrument posiada oprocentowanie stałe, czy zmienne. Deal rate (Stopa transakcji) Wyrażona zgodnie z konwencją rynku pieniężnego ACT/360 stopa procentowa, po której zawarto transakcję depozytową i która znajduje zastosowanie do oprocentowania środków. W przypadku instrumentów dłużnych jest to efektywna stopa procentowa (wyrażona zgodnie z konwencją rynku pieniężnego ACT/360), po której instrument był wyemitowany lub kupiony. Pozycja wykazywana wyłącznie dla instrumentów o oprocentowaniu stałym. Reference rate (Stopa referencyjna) Bazowa stopa referencyjna, na podstawie której obliczane są okresowe płatności odsetkowe. Pozycja wykazywana wyłącznie dla instrumentów o oprocentowaniu zmiennym. Spread (Spread (marża odsetkowa)) Liczba punktów bazowych dodanych (w przypadku liczby dodatniej) do bazowej stopy referencyjnej lub odjętych (w przypadku liczby ujemnej) od tej stopy w celu obliczenia rzeczywistej stopy procentowej mającej zastosowanie w danym okresie. Pozycja wykazywana wyłącznie dla instrumentów o oprocentowaniu zmiennym.

2. Próg istotności

Dane dotyczące transakcji zawartych z przedsiębiorstwami niefinansowymi podlegają przekazaniu wyłącznie w przypadku transakcji zawartych z przedsiębiorstwami niefinansowymi określanymi w pakiecie LCR Bazylea III jako „hurtowe”.

3. Wyłączenia

Przekazaniu nie podlegają dane dotyczące transakcji wewnątrzgrupowych.









ZAŁĄCZNIK III

Schemat sprawozdawczy statystki rynku pieniężnego dotyczącej transakcji na instrumentach pochodnych

▼M1

CZĘŚĆ 1

RODZAJE INSTRUMENTÓW

Podmioty sprawozdające przekazują Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC) oraz właściwym krajowym bankom centralnym (KBC) dane dotyczące:

a) swapów walutowych, w których dochodzi do zakupu lub sprzedaży euro po kursie kasowym w zamian za walutę zagraniczną oraz odsprzedaży lub odkupu po uzgodnionym wcześniej walutowym kursie terminowym o terminie zapadalności do jednego roku włącznie (zdefiniowanych jako transakcje o terminie zapadalności nie dłuższym niż 397 dni po dacie rozrachunku części kasowej (spot) swapa walutowego) pomiędzy podmiotami sprawozdającymi a innymi monetarnymi instytucjami finansowymi (MIF), pozostałymi instytucjami pośrednictwa finansowego (instytucjami OFI), instytucjami ubezpieczeniowymi, funduszami emerytalno-rentowymi, jednostkami sektora instytucji rządowych i samorządowych lub bankami centralnymi na potrzeby inwestycyjne oraz z przedsiębiorstwami niefinansowymi określanymi w pakiecie LCR Bazylea III jako „hurtowe”;

b) transakcji swap indeksowanych stopą overnight (OIS) denominowanych w euro, zawartych pomiędzy podmiotami sprawozdającymi a innymi monetarnymi instytucjami finansowymi (MIF), instytucjami OFI, instytucjami ubezpieczeniowymi, funduszami emerytalno-rentowymi, jednostkami sektora instytucji rządowych i samorządowych lub bankami centralnymi na potrzeby inwestycyjne oraz z przedsiębiorstwami niefinansowymi określanymi jako „hurtowe” w pakiecie LCR Bazylea III.

▼B

CZĘŚĆ 2

RODZAJE DANYCH

1. Rodzaje danych transakcyjnych ( 17 ) dotyczących swapów walutowych wykazywanych w odniesieniu do każdej transakcji:



Pole Opis danych Alternatywna opcja sprawozdawcza (jeżeli istnieje) oraz pozostałe wymogi Transaction identifier (Identyfikator transakcji) Wewnętrzny niepowtarzalny identyfikator transakcji wykorzystywany przez podmiot sprawozdający na potrzeby każdej transakcji. Identyfikator transakcji jest niepowtarzalny w odniesieniu do transakcji, których dane przekazywane są na dany dzień sprawozdawczy i w odniesieniu do każdego z segmentów rynku pieniężnego. Reporting date (Dzień sprawozdawczy) Dzień, w którym dane przekazywane są EBC lub KBC. Electronic time stamp (Elektroniczny znacznik czasu) Czas, w którym transakcja jest zawarta lub zaksięgowana. Counterparty code (Kod kontrahenta) Kod identyfikacyjny wykorzystywany do rozpoznania kontrahenta podmiotu sprawozdającego na potrzeby transakcji, której dane są przekazywane. W przypadku transakcji przeprowadzanych przez centralnych partnerów rozliczeniowych (CCP) należy podać właściwy dla CCP identyfikator podmiotu prawnego LEI. W przypadku transakcji zawieranych z przedsiębiorstwami niefinansowymi, instytucjami OFI, instytucjami ubezpieczeniowymi, funduszami emerytalno-rentowymi, podmiotami z sektora instytucji rządowych i samorządowych, bankami centralnymi oraz w przypadku wszelkich innych transakcji, w odniesieniu do których przekazywane są dane, a których strony nie posiadają identyfikatora podmiotu prawnego (LEI), należy przedstawić kategorię kontrahenta. Counterparty code ID (ID kodu kontrahenta) Atrybut określający rodzaj przekazywanego indywidualnego kodu kontrahenta. Pozycja stosowana w każdej sytuacji. Dostarczony zostanie indywidualny kod kontrahenta. Counterparty location (Siedziba kontrahenta) Kod kraju nadany przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) dla kraju siedziby kontrahenta. Wymagany w braku indywidualnego kodu kontrahenta. W innym przypadku fakultatywny. Trade date (Data transakcji) Dzień, w którym strony zawierają transakcję finansową, której dane podlegają przekazaniu. Spot value date (Data waluty spot) Dzień, w którym jedna strona sprzedaje drugiej stronie określoną kwotę we wskazanej walucie w zamian za zapłatę określonej kwoty w innej walucie w oparciu o uzgodniony kurs walutowy zwany kursem walutowym kasowym (spot). Maturity date (Termin zapadalności) Dzień, w którym swap walutowy wygasa, a waluta sprzedana w dacie waluty spot jest odkupowana. Transaction sign (Znak transakcji) Pozycja stosowana do określenia, czy kwota w euro wykazywana w wartości nominalnej transakcji jest zakupiona czy sprzedana w dacie waluty spot. Odnosi się do kursu kasowego euro, tj. określenia, czy euro jest kupowane czy sprzedawane w dacie waluty spot. Transaction nominal amount (Wartość nominalna transakcji) Kwota w euro zakupiona lub sprzedana w dacie waluty spot. Foreign currency code (Kod waluty obcej) Pierwotny, składający się z trzech znaków, kod ISO dla waluty zakupionej lub sprzedanej w zamian za euro. Foreign exchange spot rate (Kurs walutowy kasowy (spot)) Kurs walutowy pomiędzy euro a walutą obcą stosowany do części kasowej (spot) swapa walutowego. Foreign exchange forward points (Punkty terminowe transakcji walutowej) Różnica pomiędzy kursem walutowym kasowym (spot) a walutowym kursem terminowym (forward) wyrażona w punktach bazowych, podawana zgodnie ze zwykle stosowaną konwencją rynkową dla danej pary walut.

2. Rodzaje danych transakcyjnych dotyczących transakcji OIS wykazywanych w odniesieniu do każdej transakcji:



Pole Opis danych Alternatywna opcja sprawozdawcza (jeżeli istnieje) oraz pozostałe wymogi Transaction identifier (Identyfikator transakcji) Wewnętrzny niepowtarzalny identyfikator transakcji wykorzystywany przez podmiot sprawozdający na potrzeby każdej transakcji. Identyfikator transakcji musi być niepowtarzalny w odniesieniu do transakcji, których dane przekazywane są na dany dzień sprawozdawczy i w odniesieniu do każdego z segmentów rynku pieniężnego. Reporting date (Dzień sprawozdawczy) Dzień, w którym dane przekazywane są EBC lub KBC. Electronic time stamp (Elektroniczny znacznik czasu) Czas, w którym transakcja jest zawarta lub zaksięgowana. Fakultatywne. Counterparty code (Kod kontrahenta) Kod identyfikacyjny wykorzystywany do rozpoznania kontrahenta podmiotu sprawozdającego na potrzeby transakcji, której dane są przekazywane. W przypadku transakcji przeprowadzanych przez centralnych partnerów rozliczeniowych (CCP), należy podać właściwy dla CCP identyfikator podmiotu prawnego LEI. W przypadku transakcji zawieranych z przedsiębiorstwami niefinansowymi, OFI, instytucjami ubezpieczeniowymi, funduszami emerytalno-rentowymi, podmiotami z sektora instytucji rządowych i samorządowych, bankami centralnymi oraz w przypadku wszelkich innych transakcji w odniesieniu do których przekazywane są dane, a których strony nie posiadają identyfikatora podmiotu prawnego (LEI), należy przedstawić kategorię kontrahenta. Counterparty code ID (ID kodu kontrahenta) Atrybut określający rodzaj przekazywanego indywidualnego kodu kontrahenta. Pozycja stosowana w każdej sytuacji. Dostarczony zostanie indywidualny kod kontrahenta. Counterparty location (Siedziba kontrahenta) Kod ISO kraju siedziby kontrahenta. Wymagany w braku indywidualnego kodu kontrahenta. W innym przypadku fakultatywny. Trade date (Data transakcji) Dzień, w którym strony zawierają transakcję finansową. Start date (Data początkowa) Dzień, w którym obliczana jest stopa overnight dla okresowej zmiennej stopy procentowej. Maturity date (Termin zapadalności) Ostatni dzień okresu, w którym obliczana jest skumulowana stopa procentowa overnight. Fixed interest rate (Stała stopa procentowa) Stopa stała wykorzystywana do obliczania wypłat z tytułu transakcji OIS. Transaction sign (Znak transakcji) Oznaczenie wskazujące, czy stała stopa procentowa jest wypłacana, czy otrzymywana przez podmiot sprawozdający. Transaction nominal amount (Wartość nominalna transakcji) Wartość nominalna transakcji OIS.

3. Próg istotności

Dane dotyczące transakcji zawartych z przedsiębiorstwami niefinansowymi podlegają przekazaniu wyłącznie w przypadku transakcji zawartych z przedsiębiorstwami niefinansowymi określanymi w pakiecie LCR Bazylea III jako „hurtowe”.

4. Wyłączenia

Przekazaniu nie podlegają dane dotyczące transakcji wewnątrzgrupowych.









ZAŁĄCZNIK IV

Wymogi minimum obowiązujące rzeczywistą populację sprawozdawczą

W celu realizacji wymogów statystycznych Europejskiego Banku Centralnego (EBC) podmioty sprawozdające zobowiązane są do przestrzegania następujących wymogów minimum.

1. Wymogi minimum w zakresie przekazywania danych: (i) sprawozdania powinny być przekazywane w terminach wyznaczonych przez EBC oraz właściwy krajowy bank centralny (KBC); (ii) postać i format sprawozdań statystycznych powinny być zgodne z wymaganiami technicznymi ustalonymi przez EBC oraz właściwy KBC; (iii) podmiot sprawozdający przekazuje EBC i właściwemu KBC dane osoby (osób) do kontaktu; (iv) należy przestrzegać specyfikacji technicznych w zakresie sposobu przekazywania danych EBC oraz właściwemu KBC.

2. Wymogi minimum w zakresie dokładności: (i) przekazane informacje statystyczne muszą być poprawne; (ii) podmioty sprawozdające powinny być w stanie dostarczyć informacje na temat zmiany sytuacji wynikającej z dostarczonych danych; (iii) informacje statystyczne muszą być pełne i nie mogą zawierać luk ciągłych i strukturalnych; istniejące luki powinny być potwierdzone, wyjaśnione EBC oraz właściwemu KBC oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, możliwie szybko uzupełnione; (iv) przy technicznym przesyłaniu danych podmioty sprawozdające powinny stosować wymiary, zasady zaokrąglania i jednostki miary określone przez EBC i właściwy KBC.

3. Wymogi minimum w zakresie zgodności metodologicznej: (i) informacje statystyczne muszą być zgodne z definicjami i klasyfikacjami zawartymi w niniejszym rozporządzeniu; (ii) w przypadku rozbieżności w stosunku do tych definicji i klasyfikacji podmioty sprawozdające regularnie monitorują i mierzą różnice pomiędzy miarami stosowanymi a miarami zawartymi w niniejszym rozporządzeniu; (iii) podmioty sprawozdające powinny być w stanie wyjaśnić różnice pomiędzy dostarczonymi danymi a danymi za poprzednie okresy.

4. Wymogi minimum w zakresie wprowadzania korekt: Należy przestrzegać zasad i procedur w zakresie trybu wprowadzania korekt określonych przez EBC i właściwy KBC. Do korekt innych niż korekty standardowe należy dołączać noty wyjaśniające.