2007E0140 — PL — 23.04.2007 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B WSPÓLNE STANOWISKO RADY 2007/140/WPZiB z dnia 27 lutego 2007 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 061, 28.2.2007, p.49)

zmienione przez:









▼B

WSPÓLNE STANOWISKO RADY 2007/140/WPZiB

z dnia 27 lutego 2007 r.

w sprawie środków ograniczających wobec Iranu







RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 15, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Dnia 23 grudnia 2006 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję nr 1737 (2006) („rezolucja RB ONZ 1737 (2006)”), w której wzywa Iran do niezwłocznego wstrzymania niektórych działań wrażliwych z punktu widzenia rozprzestrzeniania materiałów jądrowych oraz w której wprowadza pewne środki ograniczające wobec Iranu. (2) Dnia 22 stycznia 2007 r. Rada Unii Europejskiej z zadowoleniem przyjęła środki zawarte w rezolucji RB ONZ 1737 (2006) i wezwała wszystkie kraje do ich pełnego i niezwłocznego wdrożenia. (3) Rezolucja RB ONZ 1737 (2006) zakazuje bezpośredniego lub pośredniego dostarczania, sprzedawania lub przekazywania Iranowi produktów, materiałów, sprzętu, towarów i technologii, które mogłyby wesprzeć działania Iranu związane ze wzbogacaniem, utylizacją czy ciężką wodą lub opracowywanie systemów przenoszenia broni jądrowej. Te produkty, materiały, sprzęt, towary i technologie są wymienione w wykazach grupy dostawców jądrowych (NSG) i reżimu kontroli technologii rakietowych (MTCR). (4) Rezolucja RB ONZ 1737 (2006) zakazuje również świadczenia pomocy technicznej, prowadzenia szkoleń technicznych, dostarczania pomocy finansowej, dokonywania inwestycji, świadczenia usług pośrednictwa lub innych usług związanych z produktami objętymi zakazem wywozu. Rada uważa za właściwe rozszerzenie tego zakazu na wszystkie produkty wymienione w wykazach grupy dostawców jądrowych i reżimu kontroli technologii rakietowych i uważa, że zakazy te powinny również obejmować finansowanie. (5) Rezolucja RB ONZ 1737 (2006) przewiduje, że powinno się również zakazać wywozu niektórych innych produktów w przypadku stwierdzenia, że mogłyby one wesprzeć działania związane ze wzbogacaniem, utylizacją czy ciężką wodą lub opracowywanie systemów przenoszenia broni jądrowej lub wesprzeć prowadzenie działań, co do których MAEA wyraziła zaniepokojenie; wywóz takich produktów powinien zatem wymagać zezwolenia właściwych organów państw członkowskich. (6) Rezolucja RB ONZ 1737 (2006) zakazuje również nabywania od Iranu produktów objętych wyżej wymienionym zakazem wywozu. (7) Rezolucja RB ONZ 1737 (2006) wzywa państwa członkowskie do zachowania czujności wobec wjazdu na ich terytorium lub przejazdu przez nie osób zaangażowanych w działania Iranu wrażliwe z punktu widzenia rozprzestrzeniania materiałów jądrowych lub zaangażowanych w opracowywanie systemów przenoszenia broni jądrowej, a także osób bezpośrednio związanych z takimi działaniami lub udzielających im wsparcia, wskazanych w rezolucji RB ONZ 1737 (2006) oraz dodatkowych osób wskazanych przez Radę Bezpieczeństwa lub komitet ustanowiony na mocy pkt 18 rezolucji RB ONZ 1737 (2006) („komitet”). (8) Zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 22 stycznia 2007 r. i z celami rezolucji RB ONZ 1737 (2006) ograniczenia dotyczące wjazdu należy stosować wobec osób wskazanych przez Radę Bezpieczeństwa lub komitet oraz wobec dodatkowych osób na podstawie tych samych kryteriów co kryteria stosowane przez Radę Bezpieczeństwa lub komitet w celu określenia zainteresowanych osób. (9) Ponadto rezolucja RB ONZ 1737 (2006) nakazuje zamrożenie funduszy, innych aktywów finansowych i zasobów gospodarczych, których właścicielami są osoby lub podmioty – lub posiadanych, przechowywanych lub kontrolowanych, bezpośrednio lub pośrednio, przez osoby lub podmioty – wskazane przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub przez komitet jako zaangażowane w działania Iranu wrażliwe z punktu widzenia rozprzestrzeniania materiałów jądrowych lub w opracowywanie systemów przenoszenia broni jądrowej, a także osoby bezpośrednio związane z takimi działaniami lub udzielające im wsparcia, lub przez osoby lub podmioty działające w ich imieniu lub pod ich kierunkiem, lub przez podmioty będące ich własnością lub przez nie kontrolowane, także w nielegalny sposób; rezolucja ta wprowadza także obowiązek nieudostępniania tym osobom lub podmiotom lub na rzecz tych osób lub podmiotów jakichkolwiek funduszy, aktywów finansowych lub zasobów gospodarczych. (10) Zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 22 stycznia 2007 r. oraz aby osiągnąć cele rezolucji RB ONZ 1737 (2006) środki ograniczające, o których mowa w motywie 9, powinny również mieć zastosowanie wobec dodatkowych osób i podmiotów określonych przez Radę na podstawie tych samych kryteriów, co kryteria stosowane przez Radę Bezpieczeństwa lub komitet, w celu określenia osób lub podmiotów, o których mowa. (11) Rezolucja RB ONZ 1737 (2006) wzywa państwa członkowskie do zachowania czujności i zapobiegania specjalistycznemu kształceniu lub szkoleniu obywateli Iranu w dziedzinach, które mogą wesprzeć wrażliwe z punktu widzenia rozprzestrzeniania materiałów jądrowych działania Iranu lub opracowywanie systemów przenoszenia broni jądrowej. (12) Działanie ze strony Wspólnoty jest niezbędne w celu zastosowania określonych środków, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO:







Artykuł 1

1. Bezpośrednie lub pośrednie dostarczanie, sprzedawanie lub przekazywanie następujących produktów, materiałów, sprzętu, towarów i technologii, w tym oprogramowania, do Iranu, do użytku w Iranie lub na rzecz Iranu, przez obywateli państw członkowskich lub poprzez terytoria państw członkowskich lub przy użyciu statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych jest zakazane, niezależnie od tego, czy dane produkty, materiały, sprzęt, towary i technologie pochodzą z ich terytoriów:

a) produktów, materiałów, sprzętu, towarów i technologii wymienionych w wykazach grupy dostawców jądrowych i reżimu kontroli technologii rakietowych;

b) wszelkich dodatkowych produktów, materiałów, sprzętu, towarów i technologii, określonych przez Radę Bezpieczeństwa lub komitet, które mogłyby wesprzeć działania związane ze wzbogacaniem, utylizacją czy ciężką wodą lub opracowywanie systemów przenoszenia broni jądrowej;

▼M1

c) broni i wszelkiego rodzaju pokrewnych zasobów materiałowych, w tym broni i amunicji, pojazdów wojskowych i sprzętu wojskowego, sprzętu paramilitarnego i części zapasowych do wyżej wymienionych produktów. Zakazu tego nie stosuje się do pojazdów niebojowych, które zostały wyprodukowane lub wyposażone w materiały w celu zapewnienia ochrony przed pociskami balistycznymi i które przeznaczone są wyłącznie do wykorzystania w Iranie dla celów obronnych przez personel UE i jej państw członkowskich.

▼B

2. Zakazuje się ponadto:

a) świadczenia pomocy technicznej, prowadzenia szkoleń technicznych, dokonywania inwestycji lub świadczenia usług pośrednictwa związanych z produktami, materiałami, sprzętem, towarami i technologiami, o których mowa w ust. 1, oraz związanych z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i z wykorzystywaniem tych produktów, materiałów, sprzętu, towarów i technologii – bezpośrednio lub pośrednio na rzecz jakiejkolwiek osoby, podmiotu lub organu w Iranie lub do użytku na terytorium Iranu;

b) finansowania lub zapewniania pomocy finansowej związanej z produktami i technologiami, o których mowa w ust. 1, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczenia kredytów eksportowych na wszelkiego rodzaju sprzedaż, dostarczanie, przekazywanie lub wywóz tych produktów i technologii lub też na zapewnianie związanych z powyższymi działaniami szkoleń technicznych, usług lub pomocy – bezpośrednio lub pośrednio na rzecz jakiejkolwiek osoby, podmiotu lub organu w Iranie lub do użytku na terytorium Iranu;

c) świadomego lub celowego uczestniczenia w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazów, o których mowa w lit. a) i b).

3. Nabywanie przez obywateli państw członkowskich, lub przy użyciu statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych, produktów, materiałów, sprzętu, towarów i technologii, o których mowa w ust. 1, od Iranu jest zakazane – niezależnie od tego, czy dane produkty, materiały, sprzęt, towary i technologie pochodzą z terytorium Iranu.

Artykuł 2

1. Bezpośrednie lub pośrednie dostarczanie, sprzedawanie lub przekazywanie produktów, materiałów, sprzętu, towarów i technologii, w tym oprogramowania, nieobjętych art. 1, które mogłyby wesprzeć działania Iranu związane ze wzbogacaniem, utylizacją czy ciężką wodą lub opracowywanie systemów przenoszenia broni jądrowej, lub też prowadzenie działań związanych z innymi zagadnieniami, co do których MAEA wyraziła zaniepokojenie lub określiła je jako nierozstrzygnięte, do Iranu, do użytku w Iranie lub na rzecz Iranu, przez obywateli państw członkowskich lub przez terytoria państw członkowskich lub przy użyciu statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych, wymaga zezwolenia wydawanego po rozpatrzeniu danego przypadku przez właściwy organ państwa członkowskiego wywozu. Wspólnota Europejska przyjmuje środki niezbędne do określenia stosownych produktów, które należy objąć niniejszym przepisem.

2. Dostarczanie:

a) pomocy technicznej, prowadzenie szkoleń technicznych, dokonywanie inwestycji lub świadczenie usług pośrednictwa związanych z produktami, materiałami, sprzętem, towarami i technologiami, o których mowa w ust. 1, oraz związanych z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i z wykorzystywaniem tych produktów – bezpośrednio lub pośrednio na rzecz jakiejkolwiek osoby, podmiotu lub organu w Iranie lub do użytku na terytorium Iranu;

b) finansowania lub pomocy finansowej związanej z produktami i technologiami, o których mowa w ust. 1, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczenia kredytów eksportowych na wszelkiego rodzaju sprzedaż, dostarczanie, przekazywanie lub wywóz tych produktów lub też na świadczenie związanych z powyższymi działaniami szkoleń technicznych, usług lub pomocy – bezpośrednio lub pośrednio na rzecz jakiejkolwiek osoby, podmiotu lub organu w Iranie lub do użytku na terytorium Iranu;

wymaga również zezwolenia wydawanego przez właściwy organ państwa członkowskiego wywozu.

3. Właściwe organy państw członkowskich nie wydają zezwolenia na jakiekolwiek dostarczanie, sprzedawanie lub przekazywanie produktów, materiałów, sprzętu, towarów i technologii, o których mowa w ust. 1, jeżeli stwierdzą, że dostarczanie, sprzedaż, przekazywanie lub wywóz lub świadczenie danej usługi mogłoby wesprzeć działania, o których mowa w ust. 1.

Artykuł 3

Środki nałożone na mocy art. 1 ust. 1 i 2 nie mają zastosowania w przypadkach, gdy komitet określi z wyprzedzeniem i po rozpatrzeniu danego przypadku, że takie dostarczanie, sprzedaż, przekazywanie takich produktów lub świadczenie takiej pomocy z pewnością nie wesprze opracowywania w Iranie technologii wspomagających działania wrażliwe z punktu widzenia rozprzestrzeniania materiałów jądrowych lub opracowywania systemów przenoszenia broni jądrowej, w tym jeśli takie produkty lub pomoc służą do celów związanych z żywnością, rolnictwem, medycznych lub innych celów humanitarnych, pod warunkiem że:

a) umowy na dostarczanie takich produktów lub świadczenie pomocy zawierają odpowiednie gwarancje w odniesieniu do użytkownika końcowego; i że

b) Iran zobowiązał się nie używać tych produktów w działaniach wrażliwych z punktu widzenia rozprzestrzeniania materiałów jądrowych lub w opracowywaniu systemów przenoszenia broni jądrowej.

▼M1

Artykuł 3a

Państwa członkowskie nie podejmują wobec rządu Iranu nowych zobowiązań dotyczących dotacji, pomocy finansowej i pożyczek na zasadach preferencyjnych, w tym poprzez ich uczestnictwo w międzynarodowych instytucjach finansowych, z wyjątkiem zobowiązań dla celów humanitarnych i związanych z rozwojem.

▼B

Artykuł 4

1. Państwa członkowskie stosują niezbędne środki w celu uniemożliwienia wjazdu na swoje terytoria lub przejazd przez nie:

a) osób wymienionych w załączniku do rezolucji RB ONZ 1737 (2006), jak również dodatkowych osób wskazanych przez Radę Bezpieczeństwa lub przez komitet zgodnie z pkt 10 rezolucji RB ONZ 1737. Osoby te są wymienione w załączniku I;

b) innych osób nieobjętych załącznikiem I, które są zaangażowane w działania Iranu wrażliwe z punktu widzenia rozprzestrzeniania materiałów jądrowych lub w opracowywanie systemów przenoszenia broni jądrowej, bezpośrednio związane z takimi działaniami, lub które wspierają te działania, w tym poprzez zaangażowanie w nabywanie zakazanych produktów, towarów, sprzętu, materiałów i technologii, wymienionych w załączniku II.

2. Przepisy ust. 1 nie zobowiązują państwa członkowskiego do odmowy swoim obywatelom wjazdu na jego terytorium.

3. Przepisy ust. 1 stosuje się bez uszczerbku dla sytuacji, gdy państwo członkowskie związane jest zobowiązaniem wynikającym z prawa międzynarodowego, a mianowicie gdy:

i) jest ono państwem goszczącym międzynarodową organizację międzyrządową;

ii) jest ono państwem organizującym międzynarodową konferencję zwołaną przez ONZ lub odbywającą się pod jej auspicjami;

iii) zastosowanie ma wielostronna umowa nadająca przywileje i immunitety;

iv) zastosowanie ma traktat pojednawczy (traktat laterański) z 1929 r. zawarty między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.

4. Przepisy ust. 3 uznaje się za mające zastosowanie również w przypadkach, gdy państwo członkowskie jest państwem goszczącym Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE).

5. Rada jest odpowiednio informowana o wszelkich przypadkach zastosowania przez państwo członkowskie wyłączenia na mocy ust. 3 lub 4.

6. Państwa członkowskie mogą przyznawać wyłączenia ze stosowania środków przewidzianych w ust. 1, jeżeli stwierdzą, że podróż jest uzasadniona:

i) pilnymi potrzebami humanitarnymi, w tym zobowiązaniami o charakterze religijnym;

ii) koniecznością realizacji celów rezolucji RB ONZ 1737 (2006), w tym w przypadkach gdy zastosowanie ma art. XV statutu MAEA,

iii) udziałem w spotkaniach międzyrządowych, w tym w spotkaniach wspieranych przez Unię Europejską lub organizowanych przez państwo członkowskie przewodniczące pracom OBWE, podczas których prowadzony jest dialog polityczny służący bezpośredniemu propagowaniu demokracji, praw człowieka i praworządności w Iranie.

7. Państwo członkowskie, które zamierza przyznać wyłączenia określone w ust. 6, powiadamia o tym Radę na piśmie. Wyłączenie uznaje się za przyznane, jeżeli żaden członek Rady nie wniesie pisemnego sprzeciwu w ciągu dwóch dni roboczych od otrzymania informacji o proponowanym wyłączeniu. W przypadku gdy co najmniej jeden członek Rady zgłosi sprzeciw, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może postanowić o przyznaniu proponowanego wyłączenia.

8. W przypadku gdy zgodnie z ust. 3, 4 i 6 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osobom wymienionym w załączniku I lub II, zezwolenie ograniczone jest do celu, w którym zostało udzielone i do osób, których dotyczy.

9. Jeżeli przyznano wyłączenie, państwa członkowskie powiadamiają komitet o wjeździe na ich terytorium lub przejazd przez nie osób określonych w załączniku I.

Artykuł 5

1. Wszelkie fundusze i zasoby gospodarcze, których właścicielami są, lub które są posiadane, przechowywane lub kontrolowane, bezpośrednio lub pośrednio, przez:

a) osoby i podmioty wskazane w załączniku do rezolucji RB ONZ 1737 (2006), jak również dodatkowe osoby i podmioty wskazane przez Radę Bezpieczeństwa lub komitet zgodnie z pkt 12 rezolucji RB ONZ 1737 (2006); te osoby i podmioty wymienione są w załączniku I;

b) osoby i podmioty nieobjęte załącznikiem I, które są zaangażowane w działania Iranu wrażliwe z punktu widzenia rozprzestrzeniania materiałów jądrowych lub w opracowywanie systemów przenoszenia broni jądrowej, a także osoby bezpośrednio związane z takimi działaniami lub udzielające im wsparcia, lub osoby albo podmioty działające w ich imieniu lub pod ich kierunkiem, lub podmioty, będące ich własnością lub przez nie kontrolowane, także w nielegalny sposób, wymienione w załączniku II,

zostają zamrożone.

2. Żadne fundusze ani zasoby gospodarcze nie są udostępniane, bezpośrednio lub pośrednio, osobom i podmiotom, o których mowa w ust. 1, lub na rzecz tych osób i podmiotów.

3. Możliwe jest zastosowanie odstępstw w odniesieniu do funduszy i zasobów gospodarczych, które są:

a) konieczne do zaspokojenia podstawowych potrzeb, w tym do opłacenia artykułów spożywczych, czynszu lub kredytu hipotecznego, leków i leczenia, podatków, składek ubezpieczeniowych i opłat na rzecz przedsiębiorstw użyteczności publicznej;

b) przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotu poniesionych wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych;

c) przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub należności za usługi, zgodnie z przepisami prawa krajowego, związane z rutynowym przechowywaniem i utrzymaniem zamrożonych funduszy i zasobów gospodarczych;

po powiadomieniu komitetu przez zainteresowane państwo członkowskie o zamiarze udzielenia, w stosownych przypadkach, zezwolenia na dostęp do tych funduszy i zasobów gospodarczych oraz niepodjęciu przez komitet decyzji odmownej w terminie pięciu dni roboczych od takiego powiadomienia.

4. Możliwe jest zastosowanie odstępstwa wobec funduszy i zasobów gospodarczych, które są:

a) konieczne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, po powiadomieniu komitetu przez zainteresowane państwo członkowskie i po uzyskaniu zgody komitetu;

b) przedmiotem zastawu albo orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego, w którym to przypadku fundusze i zasoby gospodarcze mogą być wykorzystane do zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub do wykonania orzeczenia, po powiadomieniu komitetu przez zainteresowane państwo członkowskie, z zastrzeżeniem, że zastaw ten został ustanowiony lub orzeczenie zostało wydane przed datą przyjęcia rezolucji RB ONZ 1737 (2006) i zastaw ten nie został ustanowiony ani orzeczenie nie zostało wydane na rzecz osoby lub podmiotu, o których mowa w ust. 1.

5. Przepisów ust. 2 nie stosuje się w odniesieniu do dodawania do zamrożonych rachunków:

a) odsetek lub innych dochodów z tych rachunków; lub

b) płatności na zamrożone rachunki należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań zawartych lub powstałych przed 23 grudnia 2006 r.,

pod warunkiem że wszystkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają przepisom ust. 1.

6. Przepisy ust. 1 nie uniemożliwiają wskazanej osobie lub podmiotowi dokonania płatności należnej zgodnie z umową zawartą przed umieszczeniem takiej osoby lub podmiotu w wykazie, pod warunkiem ustalenia przez odpowiednie państwo członkowskie, że:

a) umowa nie jest powiązana z jakimikolwiek zakazanymi produktami, materiałami, sprzętem, towarami, technologiami, pomocą, szkoleniami, pomocą finansową, inwestycjami, pośrednictwem lub usługami, o których mowa w art. 1;

b) płatność nie jest bezpośrednio lub pośrednio dokonywana na rzecz osoby lub podmiotu, o których mowa w ust. 1;

oraz po powiadomieniu komitetu przez odpowiednie państwo członkowskie o zamiarze dokonania lub otrzymania takich płatności lub zezwolenia, w odpowiednich przypadkach, na odmrożenie funduszy lub zasobów gospodarczych do tego celu, dziesięć dni roboczych przed udzieleniem takiego zezwolenia.

Artykuł 6

Państwa członkowskie, zgodnie z ich ustawodawstwem krajowym, podejmują niezbędne środki w celu zapobiegania specjalistycznemu kształceniu lub szkoleniu obywateli Iranu, na ich terytoriach lub przez ich obywateli, w dziedzinach, które mogą wesprzeć działania Iranu wrażliwe z punktu widzenia rozprzestrzeniania materiałów jądrowych lub opracowywanie systemów przenoszenia broni jądrowej.

Artykuł 7

1. Rada wprowadza zmiany do załącznika I na podstawie ustaleń dokonanych przez Radę Bezpieczeństwa lub przez komitet.

2. Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek państw członkowskich lub Komisji, określa wykaz w załączniku II i przyjmuje zmiany do niego.

Artykuł 8

1. Niniejsze wspólne stanowisko jest poddawane przeglądom, zmieniane lub uchylane stosownie do potrzeb, w szczególności w świetle odpowiednich rezolucji RB ONZ.

2. Środki, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. b) i art. 5 ust. 1 lit. b), poddawane są przeglądom regularnie, co najmniej raz na 12 miesięcy. Przestają one obowiązywać w odniesieniu do zainteresowanych osób i podmiotów po ustaleniu przez Radę, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 7 ust. 2, że warunki ich stosowania nie są już spełniane.

Artykuł 9

Niniejsze wspólne stanowisko staje się skuteczne w dniu jego przyjęcia.

Artykuł 10

Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

▼M1









ZAŁĄCZNIK I

Lista osób, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a) oraz osób i podmiotów, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a)

A. PODMIOTY:

(1) Grupa przemysłowa ds. amunicji i metalurgii (AMIG) (zwana też grupą przemysłową ds. amunicji). Inne informacje: AMIG kontroluje grupę przemysłową 7th of Tir, która wymieniona jest w rezolucji nr 1737 (2006) ze względu na swoją rolę w irańskim programie dotyczącym wirówek. Z kolei AMIG jest własnością Organizacji Przemysłu Obronnego (Defence Industries Organisation – DIO) i jest przez nią kontrolowana; DIO została wymieniona w rezolucji nr 1737 (2006).

(2) Organizacja Energii Jądrowej w Iranie (Atomic Energy Organisation of Iran – AEOI). Inne informacje: zaangażowana w program jądrowy Iranu.

(3) Bank Sepah oraz Bank Sepah International. Inne informacje: Bank Sepah zapewnia wsparcie AIO i podmiotom podległym AIO, w tym grupie przemysłowej Shahid Hemmad (SHIG) i grupie przemysłowej Shahid Bagheri (SBIG); obie grupy zostały wymienione w RB ONZ nr 1737 (2006).

(4) Grupa przemysłowa ds. pocisków samosterujących (znana również jako grupa przemysłowa ds. okrętowych pocisków rakietowych). Inne informacje: wytwarzanie i rozwój pocisków samosterujących. Odpowiedzialna za okrętowe pociski rakietowe, w tym za pociski samosterujące.

(5) Organizacja Przemysłu Obronnego (Defence Industries Organisation – DIO). Inne informacje: a) podmiot nadrzędny – kontrolowany przez MODAFL – niektóre podlegające mu podmioty uczestniczą w programie dotyczącym wytwarzania części składowych do wirówek, jak również w programie rakietowym, b) zaangażowana w program jądrowy Iranu.

(6) Centrum badań nad paliwem jądrowym i centrum wytwarzania paliwa jądrowego w Isfahanie (NFRPC) oraz centrum technologii jądrowej w Isfahanie (ENTC). Inne informacje: są one częścią należącego do AEOI przedsiębiorstwa zajmującego się wytwarzaniem i pozyskiwaniem paliwa jądrowego; zaangażowane jest ono w działania związane ze wzbogacaniem. AEOI jest wymieniona w rezolucji nr 1737 (2006).

(7) Grupa przemysłowa Fajr (Fajr Industrial Group). Inne informacje: a) dawniej Instrumentation Factory Plant, b) podmiot podległy AIO, c) zaangażowana w irański program pocisków rakietowych.

(8) Farayand Technique. Inne informacje: a) zaangażowana w program jądrowy Iranu (program dotyczący wirówek), b) wspomniana w sprawozdaniach Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA).

(9) Kala-Electric (alias Kalaye Electric). Inne informacje: a) dostawca dla PFEP – Natanz, b) zaangażowany w program jądrowy Iranu.

(10) Karaj Nuclear Research Centre. Inne informacje: część działu badawczego AEOI.

(11) Kavoshyar Company. Inne informacje: firma zależna od AEOI, która poszukiwała włókien szklanych, pieców do komór próżniowych oraz wyposażenia laboratoryjnego dla programu jądrowego Iranu.

(12) Mesbah Energy Company. Inne informacje: a) dostawca dla reaktora badawczego A40 w Araku, b) zaangażowany w program jądrowy Iranu.

(13) Novin Energy Company (znana również jako Pars Novin). Inne informacje: działa w ramach AEOI i przekazywała w imieniu AEOI fundusze podmiotom związanym z programem jądrowym Iranu.

(14) Parchin Chemical Industries. Inne informacje: oddział DIO, który wytwarza amunicję, materiały wybuchowe, jak też stałe paliwo napędowe dla rakiet i pocisków rakietowych.

(15) Pars Aviation Services Company. Inne informacje: firma ta zajmuje się konserwacją różnych samolotów, w tym MI-171, używanych przez siły powietrzne IRGC.

(16) Pars Trash Company. Inne informacje: a) zaangażowana w program jądrowy Iranu (program dotyczący wirówek), b) wspomniana w sprawozdaniach MAEA.

(17) Qods Aeronautics Industries. Inne informacje: zajmuje się wytwarzaniem bezzałogowych statków powietrznych, spadochronów, paralotni, paramotorów itd. IRGC chełpiła się stosowaniem tych produktów jako części swojej doktryny dotyczącej asymetrycznego prowadzenia działań wojennych.

(18) Sanam Industrial Group. Inne informacje: podmiot podległy AIO, nabywał w imieniu AIO wyposażenie do celów programu rakietowego.

(19) 7th of Tir. Inne informacje: a) podmiot podległy DIO, o którym powszechnie wiadomo, że jest bezpośrednio zaangażowany w program jądrowy Iranu, b) zaangażowany w program jądrowy Iranu.

(20) Shahid Bagheri Industrial Group (SBIG). Inne informacje: a) podmiot podległy AIO, b) zaangażowany w irański program pocisków rakietowych.

(21) Shahid Hemmat Industrial Group (SHIG). Inne informacje: a) podmiot podległy AIO, b) zaangażowany w irański program pocisków rakietowych.

(22) Sho’a’ Aviation. Inne informacje: wytwarza samoloty ultra lekkie; IRGC twierdzi, że stosuje je jako część swojej doktryny dotyczącej asymetrycznego prowadzenia działań wojennych.

(23) Ya Mahdi Industries Group. Inne informacje: podmiot podległy AIO, zaangażowany w zakupy wyposażenia rakietowego na rynku światowym.

B. OSOBY FIZYCZNE

(1) Fereidoun Abbasi-Davani. Inne informacje: starszy pracownik naukowy ministerstwa obrony i logistyki sił zbrojnych (MODAFL), związany z Instytutem Fizyki Stosowanej, ściśle współpracujący z Mohsenem Fakhrizadehem-Mahabadim.

(2) Dawood Agha-Jani. Pełniona funkcja: szef eksperymentalnego zakładu wzbogacania paliwa (PFEP) w Natanz. Inne informacje: osoba zaangażowana w program jądrowy Iranu.

(3) Ali Akbar Ahmadian. Tytuł: wiceadmirał. Pełniona funkcja: szef wspólnego sztabu irańskiego korpusu strażników rewolucji (IRGC).

(4) Behman Asgarpour. Pełniona funkcja: kierownik operacyjny (Arak). Inne informacje: osoba zaangażowana w program jądrowy Iranu.

(5) Bahmanyar Morteza Bahmanyar. Pełniona funkcja: szef Departamentu Finansowego i Budżetowego, AIO. Inne informacje: osoba zaangażowana w program pocisków rakietowych Iranu.

(6) Ahmad Vahid Dastjerdi. Pełniona funkcja: szef AIO. Inne informacje: osoba zaangażowana w program pocisków rakietowych Iranu.

(7) Ahmad Derakhshandeh. Pełniona funkcja: prezes i dyrektor Bank Sepah. Inne informacje: Bank Sepah. zapewnia wsparcie AIO i podmiotom podległym AIO, w tym grupie przemysłowej Shahid Hemmad (SHIG) i grupie przemysłowej Shahid Bagheri (SBIG); obie grupy zostały wymienione w rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006).

(8) Reza-Gholi Esmaeli. Pełniona funkcja: szef Departamentu Handlu i Spraw Zagranicznych, AIO. Inne informacje: osoba zaangażowana w program pocisków rakietowych Iranu.

(9) Mohsen Fakhrizadeh-Mahabadi. Inne informacje: starszy pracownik naukowy MODAFL i były szef Centrum Badań ds. Fizyki (PHRC). MAEA zwróciła się o jego przesłuchanie w związku z działaniami PHRC w okresie, gdy był szefem tego centrum; Iran odmówił jednak spełnienia tej prośby.

(10) Mohammad Hejazi. Tytuł: generał brygady. Pełniona funkcja: dowódca oddziałów oporu Bassij.

(11) Mohsen Hojati. Pełniona funkcja: szef grupy przemysłowej Fajr (Fajr Industrial Group). Inne informacje: Fajr Industrial Group jest wymieniona w rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006) ze względu na rolę, jaką pełni w programie pocisków rakietowych Iranu.

(12) Mehrdada Akhlaghi Ketabachi. Pełniona funkcja: szef SBIG. Inne informacje: SBIG jest wymieniona w rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006) ze względu na rolę, jaką pełni w programie pocisków rakietowych Iranu.

(13) Ali Hajinia Leilabadi. Pełniona funkcja: dyrektor naczelny przedsiębiorstwa energetycznego Mesbah. Inne informacje: osoba zaangażowana w program jądrowy Iranu.

(14) Naser Maleki. Pełniona funkcja: szef SHIG. Inne informacje: SHIG jest wymieniona w rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006) ze względu na rolę, jaką pełni w programie pocisków rakietowych Iranu. Naser Maleki jest również urzędnikiem MODAFL nadzorującym pracę nad programem pocisków rakietowych Shahab-3. Shahab-3 to znajdujący się obecnie w użyciu irański pocisk rakietowy dalekiego zasięgu.

(15) Jafar Mohammadi. Pełniona funkcja: doradca techniczny Irańskiej Agencji Energii Atomowej (AEOI) (odpowiedzialny za zarządzanie produkcją zaworów do wirówek). Inne informacje: osoba zaangażowana w program jądrowy Iranu.

(16) Ehsan Monajemi. Pełniona funkcja: kierownik projektu budowy, Natanz. Inne informacje: osoba zaangażowana w program jądrowy Iranu.

(17) Mohammad Mehdi Nejad Nouri. Tytuł: generał broni. Pełniona funkcja: rektor Malek Ashtar University of Defence Technology. Inne informacje: wydział chemii Ashtar University of Defence Technology jest związany z MODALF i przeprowadzał doświadczenia z berylem. Osoba zaangażowana w program jądrowy Iranu.

(18) Mohammad Qannadi. Pełniona funkcja: wicedyrektor AEOI ds. badań i rozwoju. Inne informacje: osoba zaangażowana w program jądrowy Iranu.

(19) Amir Rahimi. Pełniona funkcja: szef centrum badań nad paliwem jądrowym i centrum wytwarzania paliwa jądrowego w Isfahanie. Inne informacje: centrum badań nad paliwem jądrowym i centrum wytwarzania paliwa jądrowego w Isfahanie jest częścią należącego do AEOI przedsiębiorstwa zajmującego się wytwarzaniem i pozyskiwaniem paliwa jądrowego; zaangażowane jest ono w działania związane ze wzbogacaniem.

(20) Morteza Rezaie. Tytuł: generał brygady. Pełniona funkcja: zastępca dowódcy IRGC.

(21) Morteza Safari. Tytuł: kontradmirał. Pełniona funkcja: dowódca marynarki wojennej IRGC.

(22) Yahya Rahim Safavi. Tytuł: generał major. Pełniona funkcja: dowódca, IRGC (Pasdaran). Inne informacje: osoba zaangażowana w program jądrowy i w program pocisków rakietowych Iranu.

(23) Seyed Jaber Safdari. Inne informacje: kierownik zakładu wzbogacania w Natanz.

(24) Hosein Salimi. Tytuł: generał. Pełniona funkcja: dowódca sił powietrznych, IRGC (Pasdaran). Inne informacje: osoba zaangażowana w program pocisków rakietowych Iranu.

(25) Qasem Soleimani. Tytuł: generał brygady. Pełniona funkcja: dowódca sił Qods.

(26) Mohammad Reza Zahedi. Tytuł: generał brygady. Pełniona funkcja: dowódca sił lądowych IRGC.

(27) General Zolqadr. Pełniona funkcja: zastępca ministra spraw wewnętrznych ds. zagadnień związanych z bezpieczeństwem, oficer IRGC.









ZAŁĄCZNIK II







A. Osoby fizyczne Nazwisko Dane identyfikacyjne Uzasadnienie 1. Reza AGHAZADEH Data urodzenia: 15.3.1949. Numer paszportu: S4409483, okres ważności paszportu: 26.4.2000–27.4.2010, miejsce wydania: Teheran. Miejsce urodzenia: Khoy Szef Organizacji Energii Jądrowej w Iranie (Atomic Energy Organisation of Iran – AEOI). AEOI nadzoruje program jądrowy Iranu i została wymieniona w rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006). 2. Amir Moayyed ALAI Uczestniczy w zarządzaniu montażem i konstrukcją wirówek. Rada MAEA oraz Rada Bezpieczeństwa domagają się, aby Iran zawiesił wszelkie działania związane ze wzbogacaniem. Dotyczy to także wszystkich prac związanych z wirówkami. W dniu 27 sierpnia 2006 r. Alai otrzymał z rąk prezydenta Ahmadinedżada specjalne odznaczenie za rolę, jaką odegrał w zarządzaniu montażem i konstrukcją wirówek. 3. Mohammed Fedai ASHIANI Zaangażowany w wytwarzanie uranylowego węglanu amonu (ammonium uranyl carbonate – AUC) oraz kierowanie kompleksem prowadzącym wzbogacanie w Natanz. Iranowi nakazano zawiesić wszelkie działania związane ze wzbogacaniem. W dniu 27 sierpnia 2006 r. Ashiani otrzymał z rąk prezydenta Ahmadinedżada specjalne odznaczenie za rolę, jaką odegrał w procesie wytwarzania AUC oraz w zarządzaniu i w sporządzeniu projektu technicznego kompleksu prowadzącego wzbogacanie w Natanz (Kashan). 4. Haleh BAKHTIAR Zaangażowana w wytwarzanie magnezu o stężeniu 99,9 %. W dniu 27 sierpnia 2006 r. Bakhtiar otrzymała z rąk prezydenta Ahmadinedżada specjalne odznaczenie za rolę, jaką odegrała w procesie produkcji magnezu o stężeniu 99,9 %. Magnezu o tej czystości używa się do wytwarzania metalicznego uranu, który może być przetapiany na materiał stosowany w broni jądrowej. Iran odmówił zapewnienia MAEA dostępu do dokumentu dotyczącego wytwarzania półkul metalicznego uranu, które wykorzystuje się jedynie do konstrukcji broni jądrowej. 5. Morteza BEHZAD Zaangażowany w wytwarzanie części składowych wirówek. Iranowi nakazano zawiesić wszelkie działania związane ze wzbogacaniem. Dotyczy to także wszystkich prac związanych z wirówkami. W dniu 27 sierpnia 2006 r. Behzad otrzymał z rąk prezydenta Ahmadinedżada specjalne odznaczenie za rolę, jaką odegrał w wytwarzaniu złożonych i precyzyjnych części składowych wirówek. 6. Dr Hoseyn (Hossein) FAQIHIAN Adres NFPC: AEOI-NFPD, P.O.Box: 11365-8486, Teheran/Iran Zastępca dyrektora i dyrektor naczelny przedsiębiorstwa zajmującego się wytwarzaniem i pozyskiwaniem paliwa jądrowego (NFPC), będącego częścią AEOI. AEOI nadzoruje program jądrowy Iranu i została wymieniona w rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006). NFPC uczestniczy w działaniach związanych ze wzbogacaniem, których zawieszenia przez Iran domagają się Rada MAEA i Rada Bezpieczeństwa. 7. Seyyed Hussein (Hossein) HUSSEINI (HOSSEINI) Urzędnik AEOI uczestniczący w projekcie dotyczącym doświadczalnego reaktora ciężkowodnego (IR40) w Araku. W rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006) wezwano Iran do zawieszenia wszelkich prac nad projektami związanymi z ciężką wodą. 8. Javad KARIMI SABET Prezes Novin Energy Company Karimi Sabet został odznaczony przez prezydenta Ahmadinedżada w sierpniu 2006 r. za rolę, jaką odegrał w opracowaniu, produkcji, instalacji i uruchomieniu urządzeń jądrowych w Natanz. 9. Said Esmail KHALILIPOUR Zastępca szefa AEOI. AEOI nadzoruje program jądrowy Iranu i została wymieniona w rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006). 10. Ali Reza KHANCHI Adres NRC: AEOI-NRC P.O.Box: 11365-8486, Teheran/Iran; Nr faksu: (+9821) 8021412 Szef Centrum Badań Jądrowych AEOI w Teheranie. MAEA nadal domaga się od Iranu wyjaśnień na temat eksperymentów z rozdzielaniem plutonu przeprowadzanych w tym centrum, w tym na temat obecności cząsteczek wysoko wzbogaconego uranu (HEU) w próbkach środowiskowych pobranych w zakładzie składowania odpadów w Karaj, gdzie rozmieszczone są kontenery stosowane do przechowywania celów wojskowych, na których testowano pociski zawierające zubożony uran. AEOI nadzoruje program jądrowy Iranu i została wymieniona w rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006). 11. Hamid-Reza MOHAJERANI Uczestniczy w zarządzaniu produkcją w zakładzie konwersji uranu (UCF) w Isfahanie. W dniu 27 sierpnia 2006 r. Mohajerani otrzymał z rąk prezydenta Ahmadinedżada specjalne odznaczenie za rolę, jaką odegrał w zarządzaniu produkcją w UCF oraz w planowaniu, budowie i w instalacji jednostki UF6 (UF6 to materiał zasilający wykorzystywany w procesie wzbogacania). 12. Houshang NOBARI Uczestniczy w kierowaniu kompleksem prowadzącym wzbogacanie w Natanz. Rada MAEA oraz Rada Bezpieczeństwa domagają się, aby Iran zawiesił wszelkie działania związane ze wzbogacaniem. Dotyczy to także wszystkich działań prowadzonych w kompleksie wzbogacania w Natanz (Kashan). W dniu 27 sierpnia 2006 r. Nobari otrzymał z rąk prezydenta Ahmadinedżada specjalne odznaczenie za rolę, jaką odegrał w skutecznym zarządzaniu i pomyślnej realizacji planu budowy zakładu w Natanz (Kashan). 13. Dr Javad RAHIQI Szef Centrum Technologii Jądrowej AEOI w Isfahanie. Nadzoruje ono zakład konwersji uranu w Isfahanie. Rada MAEA oraz Rada Bezpieczeństwa domagają się, aby Iran zawiesił wszelkie działania związane ze wzbogacaniem. Dotyczy to wszystkich prac związanych z konwersją uranu. AEOI nadzoruje program jądrowy Iranu i została wymieniona w rezolucji RB ONZ nr 1737 (2006). 14. Abbas RASHIDI Zaangażowany w prace związane ze wzbogacaniem w Natanz. Rada MAEA oraz Rada Bezpieczeństwa domagają się, aby Iran zawiesił wszelkie działania związane ze wzbogacaniem. W dniu 27 sierpnia 2006 r. Rashidi otrzymał z rąk prezydenta Ahmadinedżada specjalne odznaczenie za zarządzanie i za szczególną rolę w pomyślnym uruchomieniu kaskady 164 wirówek wzbogacających w Natanz. 15. Abdollah SOLAT SANA Dyrektor naczelny zakładu konwersji uranu (UCF) w Isfahanie. Jest to zakład, który wytwarza dla zakładu prowadzącego wzbogacanie w Natanz materiał zasilający służący do wzbogacania (UF6). W dniu 27 sierpnia 2006 r. Solat Sana otrzymał z rąk prezydenta Ahmadinedżada specjalne odznaczenie za pełnioną przez siebie rolę.