2013R1370 — PL — 30.06.2016 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:





sprostowane przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 1370/2013

z dnia 16 grudnia 2013 r.

określające środki dotyczące ustalania niektórych dopłat i refundacji związanych ze wspólną organizacją rynków produktów rolnych







Artykuł 1

Zakres zastosowania

▼C1

W niniejszym rozporządzeniu określa się środki dotyczące ustalania cen, opłat, pomocy i ograniczeń ilościowych związanych ze wspólną organizacją rynków rolnych ustanowioną rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013.

▼B

Artykuł 2

Ceny interwencyjne

1. Poziom cen interwencyjnych:

a) w odniesieniu do pszenicy zwyczajnej, jęczmienia, kukurydzy, ryżu niełuskanego i odtłuszczonego mleka w proszku jest równy odpowiednim progom referencyjnym określonym w art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w przypadku zakupu po ustalonych cenach, a w przypadku zakupu w drodze procedury przetargowej nie przekracza odpowiednich progów referencyjnych;

b) w odniesieniu do masła jest równy 90 % progu referencyjnego określonego w art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w przypadku zakupu po ustalonych cenach, a w przypadku zakupu w drodze procedury przetargowej nie przekracza 90 % tego progu referencyjnego;

c) w odniesieniu do wołowiny i cielęciny nie przekracza poziomu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

2. Ceny interwencyjne w odniesieniu do pszenicy zwyczajnej, jęczmienia, kukurydzy i ryżu niełuskanego, o których mowa w ust. 1, są dostosowywane w drodze podwyższania lub obniżania cen na podstawie głównych kryteriów jakościowych dla tych produktów.

3. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające podwyższenie lub obniżenie cen interwencyjnych produktów, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, na warunkach tam określonych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2.

Artykuł 3

Ceny zakupu i mające zastosowanie ograniczenia ilościowe

1. Gdy interwencja publiczna jest otwarta zgodnie z art. 13ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zakup prowadzony jest po ustalonych cenach, o których mowa w art. 2 niniejszego rozporządzenia, i nie przekracza następujących ograniczeń ilościowych dla każdego okresu, o którym mowa w art. 12 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, odpowiednio:

a) w odniesieniu do pszenicy zwyczajnej – 3 mln ton;

b) w odniesieniu do masła – 50 000 ton;

c) w odniesieniu do odtłuszczonego mleka w proszku – 109 000 ton.

▼M2

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego, w 2016 r. ograniczenia ilościowe na zakup masła i odtłuszczonego mleka w proszku po ustalonych cenach wynoszą 100 000 ton w przypadku masła i 350 000 ton w przypadku odtłuszczonego mleka w proszku. Wszelkie ilości zakupione w ramach procedury przetargowej, która trwała w dniu 29 czerwca 2016 r., nie są odejmowane od wspomnianych ograniczeń ilościowych.

▼B

2. Gdy interwencja publiczna jest otwarta zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013:

a) w odniesieniu do pszenicy zwyczajnej, masła i odtłuszczonego mleka w proszku ponad ograniczenia ilościowe, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, oraz

b) w odniesieniu do pszenicy zwyczajnej, jęczmienia, kukurydzy, ryżu niełuskanego, wołowiny i cielęciny,

zakup jest dokonywany w drodze procedury przetargowej, by ustalić maksymalną cenę zakupu.

Maksymalna cena zakupu nie może przekraczać odpowiedniego poziomu, o którym mowa w art. 2 ust. 1 niniejszego rozporządzenia i jest ustalana w drodze aktów wykonawczych.

3. W szczególnych i należycie uzasadnionych przypadkach Komisja może przyjąć akty wykonawcze:

a) ograniczające procedury przetargowe do danego państwa członkowskiego lub regionu danego państwa członkowskiego, lub

b) z zastrzeżeniem art. 2 ust. 1, określające ceny zakupu w przypadku interwencji publicznej dla państwa członkowskiego lub regionu państwa członkowskiego na podstawie zarejestrowanych średnich cen rynkowych.

4. Ceny zakupu pszenicy zwyczajnej, pszenicy durum, jęczmienia, kukurydzy i ryżu niełuskanego, o których mowa w ust. 2 i 3, są dostosowywane w drodze podwyższenia lub obniżania cen na podstawie głównych kryteriów jakościowych dla tych produktów.

Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające takie podwyższenie lub obniżenie cen.

5. Akty wykonawcze, o których mowa w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2.

6. Komisja przyjmuje – bez zastosowania procedury, o której mowa w art. 15 ust. 2 – akty wykonawcze, jakie są niezbędne w celu:

a) przestrzegania ograniczeń dotyczących interwencji określonych w ust. 1 niniejszego artykułu; oraz

b) stosowania procedury przetargowej, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, w odniesieniu do pszenicy zwyczajnej, masła i odtłuszczonego mleka w proszku ponad ograniczenia ilościowe określone w ust. 1 niniejszego artykułu.

Artykuł 4

Pomoc na prywatne przechowywanie

▼C1

1. W celu określenia wysokości dopłat do prywatnego przechowywania produktów wymienionych w art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w przypadku gdy dopłaty są przyznawane zgodnie z art. 18 ust. 2 tego rozporządzenia, uruchamia się na określony okres procedurę przetargową albo ustala się wysokość dopłat z wyprzedzeniem. Pomoc może być ustalona na państwo członkowskie lub na region państwa członkowskiego.

2. Komisja przyjmuje akty wykonawcze:

a) w przypadku gdy ma zastosowanie procedura przetargowa – określające maksymalną wysokość dopłaty do prywatnego przechowywania;

b) w przypadku gdy dopłaty są ustalane z wyprzedzeniem – określające wysokość dopłat na podstawie kosztów przechowywania lub innych odpowiednich czynników rynkowych.

▼B

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2.

Artykuł 5

Pomoc na dostarczanie dzieciom owoców i warzyw

1. Pomoc unijna dotycząca dostarczania dzieciom owoców i warzyw, przetworzonych owoców i warzyw oraz produktów z bananów, o której mowa w art. 23 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013:

a) ani nie przekracza żadnego z następujących ograniczeń: (i) kwoty 150 mln EUR na rok szkolny; (ii) 75 % kosztów dostarczania i związanych z nim kosztów, o których mowa w art. 23 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, lub 90 % takich kosztów w regionach słabiej rozwiniętych oraz w regionach najbardziej oddalonych, o których mowa w art. 349 Traktatu; ani

b) nie obejmuje kosztów innych niż koszty dostarczania i związane z nimi koszty, o których mowa w art. 23 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Na użytek akapitu pierwszego lit. a) ppkt (ii), "regiony słabiej rozwinięte" oznaczają regiony określone jako takie w art. 90 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 ( 4 )

2. Każde państwo członkowskie uczestniczące w programie „Owoce i warzywa w szkole” otrzymuje co najmniej 290 000 EUR w ramach pomocy unijnej.

Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające orientacyjny sposób przydziału pomocy, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, każdemu państwu członkowskiemu na podstawie kryteriów, o których mowa w art. 23 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Komisja ocenia przynajmniej raz na trzy lata, czy orientacyjny przydział jest spójny z kryteriami, o których mowa w art. 23 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. W razie konieczności Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające nowy orientacyjny przydział.

W następstwie wniosków państw członkowskich złożonych zgodnie z art. 23 ust. 5 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 Komisja co roku przyjmuje akty wykonawcze określające ostateczny przydział pomocy, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, pomiędzy uczestniczące państwa członkowskie zgodnie z warunkami określonymi w tym ustępie.

Akty wykonawcze, o których mowa w niniejszym ustępie, przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 6

Pomoc dotycząca dostarczania dzieciom mleka i przetworów mlecznych

1. Pomoc unijna dotycząca dostarczania dzieciom mleka i przetworów mlecznych, o której mowa w art. 26 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, przyznawana jest do maksymalnej ilości 0,25 litra ekwiwalentu mleka na dziecko na dzień nauki szkolnej.

2. Pomoc unijna wynosi 18,15 EUR za 100 kg w odniesieniu do wszystkich kategorii mleka.

3. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające kwoty pomocy dla kwalifikujących się przetworów mlecznych innych niż mleko, mając na uwadze składniki mleczne w tych przetworach. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2.

Artykuł 7

Opłata produkcyjna w sektorze cukru

1. Opłatę produkcyjną w odniesieniu do kwoty cukru, kwoty izoglukozy i kwoty syropu inulinowego, o której to opłacie mowa w art. 128 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, ustala się na 12,00 EUR za tonę dla kwoty cukru i kwoty syropu inulinowego. Opłata produkcyjna dla izoglukozy wynosi 50 % opłaty stosowanej w przypadku cukru.

2. Państwa członkowskie pobierają od przedsiębiorstw na ich terytorium całość opłaty produkcyjnej wnoszonej zgodnie z ust. 1, której wysokość jest uzależniona od wysokości kwoty przyznanej w danym roku gospodarczym.

Przedsiębiorstwa uiszczają opłatę produkcyjną najpóźniej do końca lutego danego roku gospodarczego.

3. Unijni producenci cukru i syropu inulinowego mogą zażądać od plantatorów buraków cukrowych, trzciny cukrowej lub dostawców cykorii poniesienia do 50 % odnośnej opłaty produkcyjnej.

▼C1

Artykuł 8

Refundacja produkcyjna w sektorze cukru

▼B

Refundację produkcyjną dla produktów sektora cukru, przewidzianą w art. 129 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 ustala Komisja w drodze aktów wykonawczych na podstawie:

a) kosztów wynikających z wykorzystywania cukru importowanego, które przemysł musiałby ponieść w przypadku zaopatrywania się na rynku światowym; oraz

b) ceny nadwyżki cukru dostępnej na rynku unijnym lub progu referencyjnego dla cukru określonego w art. 7 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w przypadku gdy na rynku nie ma nadwyżki cukru.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 9

Minimalna cena buraków

►C1 1. Minimalna cena za buraki kwotowe, o której mowa w art. 135 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, wynosi 26,29 EUR za tonę ◄ do zakończenia roku gospodarczego 2016/2017 dla cukru w dniu 30 września 2017 r.

2. Cena minimalna, o której mowa w ust. 1, dotyczy buraków cukrowych o standardowej jakości określonej w części B załącznika III do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

3. Przedsiębiorstwa cukrownicze skupujące buraki kwotowe nadające się do przetworzenia na cukier i przeznaczone do przetworzenia na cukier kwotowy są zobowiązane do zapłaty co najmniej ceny minimalnej skorygowanej o wielkość podwyższenia lub obniżenia ceny w celu uwzględnienia odchyleń od jakości standardowej. Podwyższenie lub obniżenie ceny ustalane jest przez Komisję w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2.

►C1 4. W odniesieniu do ilości buraków cukrowych odpowiadającej ilościom cukru przemysłowego lub nadwyżek cukru, które podlegają opłacie z tytułu nadwyżek określonej w art. 11, ◄ dane przedsiębiorstwo cukrownicze koryguje cenę zakupu, tak by była ona co najmniej równa cenie minimalnej buraków kwotowych.

Artykuł 10

Dostosowanie krajowej kwoty na cukier

Rada może, zgodnie z art. 43 ust. 3 Traktatu, na wniosek Komisji, dostosować kwoty określone w załączniku XII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w wyniku decyzji państw członkowskich podejmowanych zgodnie z art. 138 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

▼C1

Artykuł 11

Opłata z tytułu nadwyżek w sektorze cukru

▼B

►C1 1. Opłata z tytułu nadwyżek, łącznie z przewidzianą w art. 142 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, ustalana jest na poziomie, który jest wystarczająco wysoki, by uniknąć akumulacji ilości, o których mowa w tym artykule. Opłata ta jest ustalana przez Komisję w drodze aktów wykonawczych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

2. Państwo członkowskie pobiera od przedsiębiorstw na swoim terytorium opłatę z tytułu nadwyżek, o której mowa w ust. 1, ◄ w wysokości zależnej od ilości produkcji, o której mowa w tym ustępie, stwierdzonej w tych przedsiębiorstwach w danym roku gospodarczym.

Artykuł 12

Mechanizm tymczasowego zarządzania rynkiem w sektorze cukru

Z myślą o zapewnieniu sprawnego i zrównoważonego dostarczania cukru na rynek unijny do zakończenia roku gospodarczego 2016/2017 dla cukru w dniu 30 września 2017 r., niezależnie od art. 142 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, Komisja może, ►C1 w odniesieniu do koniecznej kwoty i przez konieczny okres, zastosować w drodze aktów wykonawczych opłatę z tytułu nadwyżek w stosunku do produkcji pozakwotowej, o której mowa w art. 139 ust. 1 lit. e) tego rozporządzenia. ◄

Komisja określa kwotę takiej opłaty w drodze aktów wykonawczych.

Akty wykonawcze, o których mowa w niniejszym artykule, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 13

Ustalanie refundacji wywozowych

1. Na warunkach określonych w art. 196 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i jak przewidziano w art. 198 tego rozporządzenia Komisja może przyjmować akty wykonawcze określające refundacje wywozowe:

a) w regularnych odstępach czasu w odniesieniu produktów wymienionych w wykazie zawartym w art. 196 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;

b) w drodze procedur przetargowych – w przypadku zbóż, ryżu, cukru, mleka i przetworów mlecznych.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

2. Przy ustalaniu wysokości refundacji wywozowych dla danego produktu uwzględnia się co najmniej jeden z następujących aspektów:

a) sytuację bieżącą i tendencje w odniesieniu do: (i) cen i dostępności tego produktu na rynku unijnym, (ii) cen tego produktu na rynku światowym;

b) cele wspólnej organizacji rynków, czyli zapewnienie równowagi oraz naturalnego rozwoju cen i handlu na tych rynkach;

c) konieczność unikania zakłóceń mogących powodować przedłużającą się nierównowagę między podażą i popytem na rynku unijnym;

d) aspekty gospodarcze proponowanego wywozu;

e) ograniczenia wynikające z umów międzynarodowych zawartych zgodnie z Traktatem;

f) konieczność zapewnienia równowagi między stosowaniem podstawowych produktów unijnych przy wytwarzaniu towarów przetworzonych przeznaczonych na wywóz do państw trzecich, a stosowaniem produktów pochodzących z państw trzecich sprowadzanych w ramach procedury uszlachetniania;

g) najbardziej korzystne koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu z rynków Unii do portów Unii lub innych miejsc wywozu wraz z kosztami wysyłki do państw przeznaczenia;

h) popyt na rynku unijnym;

i) w odniesieniu do sektorów wieprzowiny, jaj i mięsa drobiowego – różnicę między cenami w Unii a cenami na rynku światowym odnośnie do ilości zboża paszowego potrzebnego do wytworzenia produktów tych sektorów w Unii.

3. W razie konieczności, by zapewnić szybką reakcję na dynamicznie zmieniającą się sytuację na rynku, Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – dostosować kwotę refundacji na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy. Te akty wykonawcze przyjmowane są bez stosowania procedury, o której mowa w art. 15 ust. 2.

Artykuł 14

Środki szczególne dotyczące refundacji wywozowych dla zboża i ryżu

1. Komisja może przyjmować akty wykonawcze określające kwoty korygujące mające zastosowanie do refundacji wywozowych w odniesieniu do sektorów zbóż i ryżu. Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2.

W razie konieczności, by zapewnić szybką reakcję na dynamicznie zmieniającą się sytuację na rynku, Komisja może przyjmować akty wykonawcze – bez stosowania procedury, o której mowa w art. 15 ust. 2 – zmieniające takie kwoty korygujące.

Komisja może stosować niniejszy akapit do produktów z sektora zbóż i ryżu wywożonych w formie towarów przetworzonych zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1216/2009 ( 5 ).

2. W okresie pierwszych trzech miesięcy roku gospodarczego refundacja stosowana w odniesieniu do wywozu słodu, zmagazynowanego na koniec poprzedniego roku gospodarczego lub wytworzonego z jęczmienia, który znajdował się w zapasach w tym samym okresie, jest równa refundacji, jaką zastosowano by w odniesieniu do przedmiotowego pozwolenia na wywóz dotyczącego wywozów dokonanych w okresie ostatniego miesiąca poprzedniego roku gospodarczego.

3. Komisja może – w drodze aktów wykonawczych – dostosować wysokość refundacji za produkty wymienione w załączniku I część I lit. a) i b) do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, ustanowionej zgodnie z art. 199 ust. 2 tego rozporządzenia, do wszelkich zmian poziomu ceny interwencyjnej.

Akapit pierwszy może być stosowany, w całości lub części, do produktów wymienionych w części I lit. c) i d) załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz do produktów wymienionych w części I tego załącznika, które są wywożone w postaci towarów przetworzonych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1216/2009. W takim przypadku Komisja koryguje – w drodze aktów wykonawczych – dostosowanie, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, przez zastosowanie współczynnika wyrażającego stosunek między ilością produktu podstawowego i jego ilością zawartą w produkcie przetworzonym, który został wywieziony lub wykorzystany w produktach wywiezionych.

Akty wykonawcze, o których mowa w niniejszym ustępie, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 15 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 15

Procedura komitetowa

1. Komisję wspomaga Komitet ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych ustanowiony na mocy art. 229 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 16

Tabela korelacji

Odesłania do odpowiednich przepisów rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 po jego uchyleniu przez rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 należy traktować jako odesłania do niniejszego rozporządzenia i odczytywać zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 17

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.

Art. 7–12 mają zastosowanie do zakończenia roku gospodarczego 2016/2017 w odniesieniu do cukru, w dniu 30 września 2017 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.









ZAŁĄCZNIK

TABELA KORELACJI

o której mowa w art. 16







Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 Niniejsze rozporządzenie art. 18 ust. 1 i 3 art. 2 art. 18 ust. 2 lit. a) art. 3 ust. 1 lit. a) art. 13 ust. 1 lit. c) art. 3 ust. 1 lit. b) art. 13 ust. 1 lit. d) art. 3 ust. 1 lit. c) art. 18 ust. 2 akapit pierwszy art. 3 ust. 2 art. 18 ust. 2 akapit drugi art. 3 ust. 3 art. 18 ust. 4 art. 3 ust. 4 ▼C1 art. 43(aa) art. 3 ust. 6 ▼B art. 31 ust. 2. art. 4 art. 103ga ust. 4 art. 5 ust. 1 art. 103ga ust. 5 art. 5 ust. 2 art. 102 ust. 4 art. 6 ust. 1 art. 102 ust. 3 art. 6 ust. 2 i 3 art. 51 ust. 2 art. 7 ust. 1 art. 51 ust. 3 art. 7 ust. 2 art. 51 ust. 4 art. 7 ust. 3 Art. 97 art. 8 art. 49 art. 9 art. 64 ust. 2. art. 11 ust. 1 art. 64 ust. 3. art. 11 ust. 2 art. 164 ust. 2 art. 13 ust. 1 i 3 art. 164 ust. 3 art. 13 ust. 2 art. 164 ust. 4 art. 14 ust. 1 art. 165 art. 14 ust. 2 art. 166 art. 14 ust. 3