02014R0806 — PL — 12.08.2022 — 003.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 806/2014

z dnia 15 lipca 2014 r.

ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010







CZĘŚĆ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podmiotów, o których mowa w art. 2, mających siedzibę w uczestniczących państwach członkowskich, o których mowa w art. 4.

Te jednolite zasady i jednolita procedura stosowane są przez Jednolitą Radę ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji ustanowioną w art. 42 („Jednolita Rada”) wraz z Radą i Komisją oraz krajowymi organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ustanowionego niniejszym rozporządzeniem. Jednolity mechanizm restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji jest wspierany jednolitym funduszem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji („fundusz”).

Wykorzystanie funduszu jest uzależnione od wejścia w życie umowy między uczestniczącymi państwami członkowskimi („Umowa”) o przekazywaniu do funduszu środków finansowych pobranych na szczeblu krajowym oraz o stopniowym łączeniu poszczególnych środków finansowych pobieranych na szczeblu krajowym i przydzielanych do krajowych pul funduszu.

Artykuł 2

Zakres

►M3 ◄ 1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do następujących podmiotów: a) instytucji kredytowych mających siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim; b) jednostek dominujących, w tym finansowych spółek holdingowych i finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej, mających siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim, jeśli są one objęte nadzorem skonsolidowanym prowadzonym przez EBC zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 1024/2013; c) firm inwestycyjnych i instytucji finansowych mających siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim, jeśli są one objęte nadzorem skonsolidowanym jednostki dominującej prowadzonym przez EBC zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.

▼M3

2. Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do podmiotów, które posiadają również zezwolenie zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr 648/2012.

▼B

Artykuł 3

Definicje

1. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: 1) „właściwy organ krajowy” oznacza dowolny właściwy organ krajowy zgodnie z definicją w art. 2 pkt 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013; 2) „właściwy organ” oznacza właściwy organ zgodnie z definicją w art. 4 pkt 2 ppkt (i) rozporządzenia (UE) nr 1093/2010; 3) „krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji” oznacza organ wyznaczony przez uczestniczące państwo członkowskie zgodnie z art. 3 dyrektywy 2014/59/UE; 4) „odpowiedni krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji” oznacza krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uczestniczącego państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę dany podmiot lub podmiot powiązany; 5) „warunki uruchomienia procedury restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji” oznaczają warunki, o których mowa w art. 18 ust. 1; 6) „plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji” oznacza plan sporządzony zgodnie z art. 8 lub 9; 7) „grupowy plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji” oznacza plan dotyczący grupowej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji sporządzony zgodnie z art. 8 i 9; 8) „cele restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji” oznaczają cele określone w art. 14; 9) „instrument restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji” oznacza instrument restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o którym mowa w art. 22 ust. 2; 10) „działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji” oznacza decyzję o objęciu podmiotu, o którym mowa w art. 2, restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją zgodnie z art. 18, zastosowanie instrumentu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub wykonanie co najmniej jednego uprawnienia w zakresie prowadzenia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; 11) „depozyty gwarantowane” oznaczają depozyty zgodnie z definicją w art. 2 ust. 1 pkt 5 dyrektywy 2014/49/UE; 12) „kwalifikujące się depozyty” oznaczają kwalifikujące się depozyty zgodnie z definicją w art. 2 ust. 1 pkt 4 dyrektywy 2014/49/UE; 13) „instytucja” oznacza instytucję kredytową lub firmę inwestycyjną objętą nadzorem skonsolidowanym zgodnie z art. 2 lit. c); 14) „instytucja objęta restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją” oznacza podmiot, o którym mowa w art. 2, w odniesieniu do którego podejmowane jest działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; 15) „instytucja finansowa” oznacza instytucję finansową zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; 16) „finansowa spółka holdingowa” oznacza finansową spółkę holdingową zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; 17) „finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej” oznacza finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; 18) „unijna dominująca finansowa spółka holdingowa” oznacza unijną dominującą finansową spółkę holdingową zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 31 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; 19) „unijna instytucja dominująca” oznacza unijną instytucję dominującą zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 29 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; 20) „jednostka dominująca” oznacza jednostkę dominującą zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 15 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; ▼M1 21) „jednostka zależna” oznacza jednostkę zależną zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, a do celów stosowania art. 8, art. 10 ust. 10, art. 12–12k, art. 21 i 53 niniejszego rozporządzenia do grup restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w pkt 24b lit. b) niniejszego ustępu obejmuje – w stosownych przypadkach oraz stosownie do przypadku – instytucje kredytowe, które są trwale powiązane z organem centralnym, sam organ centralny oraz ich odpowiednie jednostki zależne, z uwzględnieniem sposobu, w jaki takie grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji spełniają wymogi art. 12f ust. 3 niniejszego rozporządzenia; 21a) „istotna jednostka zależna” oznacza istotną jednostkę zależną zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 135 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; ▼B 22) „oddział” oznacza oddział zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; 23) „grupa” oznacza jednostkę dominującą i jej jednostki zależne, będące podmiotami, o których mowa w art. 2; 24) „grupa transgraniczna” oznacza grupę, do której należą podmioty, o których mowa w art. 2, mające siedzibę w więcej niż jednym uczestniczącym państwie członkowskim; ▼M1 24a) „podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji” oznacza osobę prawną mającą siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim, wskazaną przez Jednolitą Radę zgodnie z art. 8 jako podmiot, w odniesieniu do którego w planie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przewidziano działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; 24b) „grupa restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji” oznacza: a) podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jego jednostki zależne, które nie są: (i) same podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; (ii) jednostkami zależnymi innych podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; lub (iii) podmiotami mającymi siedzibę w państwie trzecim, które nie wchodzą w skład grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z planem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, ani ich jednostkami zależnymi; lub b) instytucje kredytowe, które są trwale powiązane z organem centralnym, oraz sam organ centralny, gdy co najmniej jedna z tych instytucji kredytowych lub organ centralny są podmiotem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, oraz ich odpowiednie jednostki zależne; 24c) „globalna instytucja o znaczeniu systemowym” oznacza globalną instytucję o znaczeniu systemowym zdefiniowaną w art. 4 ust. 1 pkt 133 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; ▼B 25) „na zasadzie skonsolidowanej” oznacza na podstawie skonsolidowanej sytuacji zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; 26) „organ sprawujący nadzór skonsolidowany” oznacza organ sprawujący nadzór skonsolidowany zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 41 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; 27) „grupowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji” oznacza organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w uczestniczącym państwie członkowskim, w którym mają siedzibę instytucja lub jednostka dominująca objęte nadzorem skonsolidowanym na najwyższym poziomie konsolidacji w uczestniczących państwach członkowskich zgodnie z art. 111 dyrektywy 2013/36/UE; 28) „instytucjonalny system ochrony” lub „IPS” oznacza porozumienie spełniające wymogi określone w art. 113 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; 29) „nadzwyczajne publiczne wsparcie finansowe” oznacza pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE lub wszelkie inne publiczne wsparcie finansowe na poziomie ponadnarodowym, które — jeśli byłoby udzielane na poziomie krajowym, stanowiłoby pomoc państwa — udzielane jest w celu utrzymania lub przywrócenia rentowności, płynności bądź wypłacalności podmiotu, o którym mowa w art. 2 niniejszego rozporządzenia, lub grupy, której częścią jest ten podmiot; 30) „instrument zbycia działalności” oznacza mechanizm służący do przeniesienia przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 24 instrumentów właścicielskich wyemitowanych przez instytucję objętą restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją bądź aktywów, praw lub zobowiązań instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją na rzecz nabywcy niebędącego instytucją pomostową; 31) „instrument instytucji pomostowej” oznacza mechanizm służący do przeniesienia zgodnie z art. 25 instrumentów właścicielskich wyemitowanych przez instytucję objętą restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją bądź aktywów, praw lub zobowiązań instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją na rzecz instytucji pomostowej; 32) „instrument wydzielenia aktywów” oznacza mechanizm służący do przeniesienia zgodnie z art. 26 aktywów, praw lub zobowiązań instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją na rzecz podmiotu zarządzającego aktywami; 33) „instrument umorzenia lub konwersji długu” oznacza mechanizm służący do wykonania zgodnie z art. 27 uprawnień do umorzenia i konwersji w odniesieniu do zobowiązań instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją; 34) „dostępne środki finansowe” oznaczają gotówkę, depozyty, aktywa i nieodwołalne zobowiązania płatnicze, którymi dysponuje fundusz, do celów wymienionych w art. 76 ust. 1; 35) „poziom docelowy” oznacza kwotę dostępnych środków finansowych, którą należy osiągnąć zgodnie z art. 69 ust. 1; 36) „Umowa” oznacza umowę o przekazywaniu i uwspólnianiu składek na rzecz funduszu; 37) „okres przejściowy” oznacza okres od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia, określonej w art. 99 ust. 2 i 6, do osiągnięcia przez fundusz poziomu docelowego lub do dnia 1 stycznia 2024 r., w zależności od tego, co nastąpi wcześniej; 38) „instrument finansowy” oznacza instrument finansowy zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 50 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; 39) „instrumenty dłużne” oznaczają obligacje i inne formy zbywalnych wierzytelności, instrumenty ustanawiające lub uznające wierzytelność oraz instrumenty dające prawa do nabycia instrumentów dłużnych; 40) „fundusze własne” oznaczają fundusze własne zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 pkt 118 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; 41) „wymogi w zakresie funduszy własnych” oznaczają wymogi określone w art. 92–98 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; 42) „likwidacja” oznacza upłynnienie aktywów podmiotu, o którym mowa w art. 2; 43) „instrumenty pochodne” oznaczają instrumenty pochodne zgodnie z definicją w art. 2 pkt 5 rozporządzenia (UE) nr 648/2012; 44) „uprawnienia do umorzenia i konwersji” oznaczają uprawnienia, o których mowa w art. 21; 45) „instrumenty w kapitale podstawowym Tier I” oznaczają instrumenty kapitałowe spełniające warunki określone w art. 28 ust. 1–4, art. 29 ust. 1–5 lub art. 31 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; ▼M1 45a) „kapitał podstawowy Tier I” oznacza kapitał podstawowy Tier I obliczony zgodnie z art. 50 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; ▼B 46) „instrumenty dodatkowe w Tier I” oznaczają instrumenty kapitałowe spełniające warunki określone w art. 52 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; 47) „instrumenty w Tier II” oznaczają instrumenty kapitałowe lub pożyczki podporządkowane spełniające warunki określone w art. 63 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; 48) „kwota łączna” oznacza łączną kwotę, oszacowaną przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 27 ust. 13, o jaką wartość ►M1 zobowiązań mogących podlegać umorzeniu lub konwersji ◄ ma zostać umorzona lub poddana konwersji; ▼M1 49) „zobowiązania mogące podlegać umorzeniu lub konwersji” oznaczają zobowiązania i instrumenty kapitałowe, które nie kwalifikują się do instrumentów w kapitale podstawowym Tier I, instrumentów dodatkowych w Tier I lub instrumentów w Tier II podmiotu, o którym mowa w art. 2, i które nie są wyłączone z zakresu stosowania instrumentu umorzenia lub konwersji długu zgodnie z art. 27 ust. 3; ▼M1 49a) „zobowiązania kwalifikowalne” oznaczają zobowiązania mogące podlegać umorzeniu lub konwersji, które spełniają - stosownie do przypadku - warunki określone w art. 12c lub w art. 12g ust. 2 lit. a) niniejszego rozporządzenia, oraz instrumenty w Tier II, które spełniają warunki określone w art. 72a ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; 49b) „podporządkowane instrumenty kwalifikowalne” oznaczają instrumenty, które spełniają wszystkie warunki, o których mowa w art. 72a rozporządzenia (UE) nr 575/2013, inne niż w art. 72b ust. 3–5 niniejszego rozporządzenia; ▼B 50) „system gwarancji depozytów” oznacza system gwarancji depozytów utworzony i urzędowo uznany przez państwo członkowskie zgodnie z art. 4 dyrektywy 2014/49/UE; 51) „odpowiednie instrumenty kapitałowe” oznaczają instrumenty dodatkowe w Tier I oraz instrumenty w Tier II; 52) „obligacja zabezpieczona” oznacza instrument, o którym mowa w art. 52 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE ( 1 ); 53) „deponent” oznacza deponenta zgodnie z definicją w art. 2 ust. 1 pkt 6 dyrektywy 2014/49/UE; 54) „inwestor” oznacza inwestora w rozumieniu art. 1 pkt 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 97/9/WE ( 2 ); ▼M1 55) „wymóg połączonego bufora” oznacza wymóg połączonego bufora zdefiniowany w art. 128 pkt 6 dyrektywy 2013/36/UE. ▼B

2. W przypadku braku odpowiedniej definicji w ust. 1 niniejszego artykułu zastosowanie mają definicje, o których mowa w art. 2 dyrektywy 2014/59/UE. W przypadku braku odpowiedniej definicji w ust. 1 niniejszego artykułu lub w art. 2 dyrektywy 2014/59/UE zastosowanie mają definicje, o których mowa w art. 3 dyrektywy 2013/36/UE.

Artykuł 4

Uczestniczące państwa członkowskie

1. Uczestniczące państwa członkowskie w rozumieniu art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 uznaje się za uczestniczące państwa członkowskie do celów niniejszego rozporządzenia.

2. Jeżeli bliska współpraca między państwem członkowskim a EBC zostaje zawieszona lub zakończona zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, niniejsze rozporządzenie przestaje obowiązywać w odniesieniu do podmiotów mających siedzibę w tym państwie członkowskim od dnia rozpoczęcia stosowania decyzji o zawieszeniu lub zakończeniu bliskiej współpracy.

3. Jeżeli bliska współpraca państwa członkowskiego, którego walutą nie jest euro, z EBC zostaje zakończona zgodnie z art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, Jednolita Rada — w terminie trzech miesięcy od daty przyjęcia decyzji o zakończeniu bliskiej współpracy i w porozumieniu z tym państwem członkowskim — podejmuje decyzję dotyczącą zasad odzyskania składek, które dane państwo członkowskie przekazało do funduszu, oraz wszelkich mających zastosowanie warunków.

Odzyskane środki obejmują część puli przyporządkowanej danemu państwu członkowskiemu, która nie podlega uwspólnieniu. Jeżeli w okresie przejściowym, określonym w Umowie, odzyskane środki pochodzące z części, która nie została uwspólniona, nie są wystarczające, by umożliwić sfinansowanie ustanowienia przez dane państwo członkowskie krajowego mechanizmu finansowania zgodnie z dyrektywą 2014/59/UE, odzyskane środki obejmują również całość lub udział w części puli przyporządkowanej temu państwu członkowskiemu, która podlega uwspólnieniu zgodnie z Umową lub też — po upływie okresu przejściowego — całość lub część składek przekazanych przez dane państwo członkowskie w trakcie bliskiej współpracy, w kwocie wystarczającej, by umożliwić sfinansowanie takiego krajowego mechanizmu finansowania.

Przy szacowaniu kwoty środków finansowych, które podlegają odzyskaniu z uwspólnionej części lub też — po upływie okresu przejściowego — z funduszu, pod uwagę bierze się następujące dodatkowe kryteria:

a) sposób, w jaki przebiegło zakończenie bliskiej współpracy z EBC, tj. czy nastąpiło dobrowolnie zgodnie z art. 7 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013, czy nie;

b) czy w dniu zakończenia współpracy trwają działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;

c) cykl koniunkturalny państwa członkowskiego, którego dotyczy zakończenie współpracy.

Odzyskane środki są rozdzielane przez ograniczony okres proporcjonalny do czasu trwania bliskiej współpracy. Przypadający na dane państwo członkowskie udział w składkach, które w trakcie bliskiej współpracy wypłacono z funduszu na rzecz działań w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, odlicza się od zwracanych kwot.

4. Niniejsze rozporządzenie ma nadal zastosowanie do procedur restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji będących w toku w dniu rozpoczęcia stosowania decyzji, o której mowa w ust. 2.

Artykuł 5

Związek z dyrektywą 2014/59/UE i z mającym zastosowanie prawem krajowym

1. W przypadku gdy, na mocy niniejszego rozporządzenia, Jednolita Rada wykonuje zadania i uprawnienia, które zgodnie z dyrektywą 2014/59/UE mają być wykonywane przez krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, Jednolitą Radę, do celów stosowania niniejszego rozporządzenia i dyrektywy 2014/59/UE, uznaje się za odpowiedni krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub, w przypadku restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji grupy transgranicznej, za odpowiedni grupowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

2. Jednolita Rada, Rada i Komisja oraz, w stosownych przypadkach, krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podejmują decyzje, z zastrzeżeniem właściwego prawa unijnego i zgodnie z tym prawem, w szczególności z wszelkimi aktami ustawodawczymi i nieustawodawczymi, w tym z aktami, o których mowa w art. 290 i 291 TFUE.

Jednolita Rada, Rada i Komisja są zobowiązane stosować się do wiążących regulacyjnych i wykonawczych standardów technicznych opracowanych przez EUNB i przyjętych przez Komisję zgodnie z art. 10–15 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 oraz do wszelkich wytycznych i zaleceń wydanych przez EUNB na mocy art. 16 tego rozporządzenia. Dokładają też wszelkich starań, by stosować się do wszelkich wytycznych i zaleceń EUNB dotyczących zadań, jakie mają wykonywać te organy. Jeżeli nie stosują się one lub nie zamierzają stosować się do takich wytycznych lub zaleceń, należy o tym poinformować EUNB zgodnie z art. 16 ust. 3 tego rozporządzenia. Jednolita Rada, Rada i Komisja współpracują z EUNB przy wykonywaniu przepisów art. 25 i 30 tego rozporządzenia. Jednolita Rada podlega też wszelkim decyzjom EUNB zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, w przypadku gdy dyrektywa 2014/59/UE przewiduje takie decyzje.

Artykuł 6

Zasady ogólne

1. Żadne działanie, propozycja lub polityka Jednolitej Rady, Rady, Komisji lub krajowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie mogą dyskryminować podmiotów, posiadaczy depozytów, inwestorów ani innych wierzycieli mających siedzibę w Unii ze względu na ich narodowość lub miejsce prowadzenia działalności.

2. Każde działanie, propozycja lub polityka Jednolitej Rady, Rady, Komisji lub krajowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji muszą być realizowane przy pełnym uwzględnieniu jedności i integralności rynku wewnętrznego oraz dotrzymaniu obowiązku dbania o jedność i integralność tego rynku.

3. Przy podejmowaniu decyzji lub działań, które mogą mieć skutki w więcej niż jednym państwie członkowskim, w szczególności przy podejmowaniu decyzji dotyczących grup mających siedzibę w co najmniej dwóch państwach członkowskich, trzeba należycie rozważyć cele restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w art. 14, oraz wszystkie następujące czynniki: a) interesy państw członkowskich, w których grupa prowadzi działalność, w szczególności wpływ ewentualnej decyzji, działania lub niepodjęcia działania na stabilność finansową, zasoby fiskalne, gospodarkę, mechanizmy finansowania, system gwarancji depozytów lub system rekompensat dla inwestorów w każdym z tych państw członkowskich, jak również na fundusz; b) cel polegający na zrównoważeniu interesów poszczególnych zaangażowanych państw członkowskich oraz unikaniu nieuczciwego szkodzenia interesom państw członkowskich lub nieuczciwej ochrony tych interesów; c) konieczność minimalizowania negatywnego wpływu na dowolną część grupy, do której należy podmiot, o którym mowa w art. 2, objęty restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją;

4. Przy podejmowaniu decyzji lub działań, zwłaszcza dotyczących podmiotów lub grup mających siedzibę zarówno w uczestniczącym państwie członkowskim, jak i nieuczestniczącym państwie członkowskim, należy brać pod uwagę ich ewentualny niekorzystny wpływ na nieuczestniczące państwa członkowskie, w tym na podmioty mające siedzibę w tych państwach członkowskich.

5. Jednolita Rada, Rada i Komisja równoważą czynniki, o których mowa w ust. 3, z celami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w art. 14, z uwzględnieniem charakteru i okoliczności każdej sprawy, oraz stosują się do decyzji podjętych przez Komisję zgodnie z art. 107 TFUE i art. 19 niniejszego rozporządzenia.

6. Decyzje lub działania Jednolitej Rady, Rady lub Komisji nie mogą wymagać od państw członkowskich udzielenia nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego, ani rzutować na suwerenność budżetową i obowiązki budżetowe państw członkowskich.

7. Jeżeli Jednolita Rada podejmuje decyzję skierowaną do krajowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji może doprecyzować środki, jakie należy podjąć. Takie doprecyzowanie musi być zgodne z odnośną decyzją Jednolitej Rady.

Artykuł 7

Podział zadań w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

1. Za skuteczne i spójne funkcjonowanie jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji odpowiada Jednolita Rada.

2. Z zastrzeżeniem przepisów, o których mowa w art. 31 ust. 1, Jednolita Rada jest odpowiedzialna za sporządzanie planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz przyjmowanie wszelkich decyzji związanych z restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją w odniesieniu do: a) podmiotów, o których mowa w art. 2 niebędących częścią grupy, oraz grup: (i) które uznaje się za istotne zgodnie z art. 6 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013; lub (ii) w odniesieniu do których EBC podjął zgodnie z art. 6 ust. 5 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 decyzję o tym, że będzie bezpośrednio wykonywał wszelkie stosowne uprawnienia; oraz b) innych grup transgranicznych.

3. W odniesieniu do podmiotów i grup innych niż te, o których mowa w ust. 2, bez uszczerbku dla odpowiedzialności Jednolitej Rady za zadania powierzone jej na mocy niniejszego rozporządzenia, krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji realizują następujące zadania i ponoszą za nie odpowiedzialność: a) przyjmowanie planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz dokonywanie oceny możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 8 i 10 oraz procedurą określoną w art. 9; b) przyjmowanie środków w czasie wczesnej interwencji zgodnie z art. 13 ust. 3; c) stosowanie uproszczonych obowiązków lub zniesienie obowiązku sporządzenia planu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 11; ▼M1 d) ustalenie poziomu minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, zgodnie z art. 12–12k; ▼B e) przyjmowanie decyzji w sprawie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz stosowanie instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji określonych w niniejszym rozporządzeniu, zgodnie z odpowiednimi procedurami i zabezpieczeniami, pod warunkiem że działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie wymaga skorzystania z funduszu i jest finansowane wyłącznie przez instrumenty, o których mowa w art. 21 i 24–27, lub przez system gwarancji depozytów, zgodnie z art. 79 i procedurą określoną w art. 31; f) umarzanie lub konwersja odpowiednich instrumentów kapitałowych, na mocy art. 21, zgodnie z procedurą określoną w art. 31.

Jeżeli działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wymaga skorzystania z funduszu, Jednolita Rada przyjmuje program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

Przyjmując decyzję o restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uwzględniają i realizują plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o którym mowa w art. 9, chyba że uznają, biorąc pod uwagę okoliczności w danym przypadku, że cele restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zostaną zrealizowane skuteczniej w wyniku podjęcia działań, których nie przewidziano w planie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

Realizując zadania, o których mowa w niniejszym ustępie, krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji stosują odpowiednie przepisy niniejszego rozporządzenia. Wszelkie odniesienia do Jednolitej Rady w art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 5, art. 8 ust. 6, 8, 12 i 13, art. 10 ust. 1–10, art. 11–14, art. 15 ust. 1, 2 i 3, art. 16, art. 18 ust. 1 akapit pierwszy, art. 18 ust. 2 i 6, art. 20, art. 21 ust. 1–7, art. 21 ust. 8 akapit drugi, art. 21 ust. 9 i 10, art. 22 ust. 1, 3 i 6, art. 23 i 24, art. 25 ust. 3, art. 27 ust. 1–15, art. 27 ust. 16 akapit drugi zdanie drugie oraz akapit trzeci i akapit czwarty zdanie pierwsze, trzecie i czwarte, oraz art. 32 uznaje się za odniesienia do krajowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji względem grup i podmiotów, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu. W tym celu krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wykonują uprawnienia przyznane im w prawie krajowym transponującym dyrektywę 2014/59/UE zgodnie z warunkami określonymi w prawie krajowym.

Krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji informują Jednolitą Radę o środkach określonych w niniejszym ustępie, które mają zostać podjęte, i ściśle koordynują z Jednolitą Radą swoje działania, gdy podejmują te środki.

Krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przedkładają Jednolitej Radzie plany restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w art. 9, oraz wszelkie aktualizacje, wraz z uzasadnioną oceną możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji danego podmiotu lub danej grupy zgodnie z art. 10.

4. Jeżeli jest to konieczne do zapewnienia konsekwentnego stosowania wysokich standardów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na mocy niniejszego rozporządzenia, Jednolita Rada może: a) w następstwie powiadomienia przez krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji o danym środku, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, dokonanego zgodnie z art. 31 ust. 1, wydać — w odpowiednim czasie i z uwzględnieniem pilnego charakteru okoliczności — ostrzeżenie pod adresem odpowiedniego krajowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jeżeli Jednolita Rada uzna, że projekt decyzji dotyczącej dowolnego podmiotu lub dowolnej grupy, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, jest niezgodny z niniejszym rozporządzeniem lub z jej ogólnymi wskazówkami, o których mowa w art. 31 ust. 1 lit. a); b) w dowolnym momencie, w szczególności jeżeli w związku z ostrzeżeniem, o którym mowa w lit. a), nie podjęto odpowiednich działań, podjąć decyzję, z własnej inicjatywy i po konsultacji z danym krajowym organem ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub na jego wniosek, o tym, że będzie bezpośrednio wykonywać wszelkie stosowne uprawnienia na mocy niniejszego rozporządzenia również w odniesieniu do dowolnego podmiotu lub dowolnej grupy, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu.

5. Niezależnie od przepisów ust. 3 niniejszego artykułu uczestniczące państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o wykonaniu przez Jednolitą Radę wszelkich stosownych uprawnień i obowiązków powierzonych jej na mocy niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do podmiotów i grup innych niż te, o których mowa w ust. 2, mających siedzibę na ich terytorium. W takim przypadku nie mają zastosowania ust. 3 i 4 niniejszego artykułu, art. 9, art. 12 ust. 2 i art. 31 ust. 1. Państwa członkowskie zamierzające skorzystać z tej możliwości powiadamiają o tym odpowiednio Jednolitą Radę i Komisję. Powiadomienie to staje się skuteczne z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .







CZĘŚĆ II

PRZEPISY SZCZEGÓŁOWE







TYTUŁ I

FUNKCJE W RAMACH JEDNOLITEGO MECHANIZMU RESTRUKTURYZACJI I UPORZĄDKOWANEJ LIKWIDACJI ORAZ PRZEPISY PROCEDURALNE







ROZDZIAŁ 1

Planowanie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

Artykuł 8

Plany restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji sporządzane przez Jednolitą Radę

1. Jednolita Rada sporządza i przyjmuje plany restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do podmiotów i grup, o których mowa w art. 7 ust. 2, oraz w odniesieniu do podmiotów i grup, o których mowa w art. 7 ust. 4 lit. b) i ust. 5, jeżeli spełnione są warunki dotyczące stosowania tych ustępów.

2. Jednolita Rada sporządza plany restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji po konsultacji z EBC lub odpowiednimi właściwymi organami krajowymi i krajowymi organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w tym z grupowym organem ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uczestniczących, państw członkowskich, w których mają siedziby te podmioty, oraz z organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nieuczestniczących państw członkowskich, w których zlokalizowane są istotne oddziały, w zakresie dotyczącym danego istotnego oddziału. W tym celu Jednolita Rada może wymagać od krajowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przygotowania projektów planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i przedłożenia ich Jednolitej Radzie, a od grupowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji — przygotowania projektu grupowego planu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i przedłożenia go Jednolitej Radzie.

3. Aby zapewnić skuteczne i spójne stosowanie niniejszego artykułu, Jednolita Rada wydaje wytyczne i kieruje wskazówki do krajowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dotyczące przygotowania projektów planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz projektów grupowych planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dotyczących konkretnych podmiotów lub grup.

4. Do celów ust. 1 niniejszego artykułu krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przedkładają Jednolitej Radzie wszystkie informacje niezbędne do sporządzenia i realizacji planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, otrzymane zgodnie z art. 11 i art. 13 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE, bez uszczerbku dla przepisów rozdziału 5 niniejszego tytułu.

▼M1

5. W planie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji określa się warianty zastosowania instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz wykonania uprawnień w zakresie prowadzenia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, wobec podmiotów, o których mowa w ust. 1.

▼B

6. ►M1 W planie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przewiduje się działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które Jednolita Rada może podjąć w przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 1, spełnia warunki uruchomienia procedury restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

Informacje, o których mowa w ust. 9 lit. a), ujawnia się zainteresowanemu podmiotowi. ◄

Przy sporządzaniu i aktualizowaniu planu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Jednolita Rada wskazuje wszelkie istotne przeszkody w możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz, jeżeli jest to niezbędne i proporcjonalne, przedstawia stosowne działania służące ograniczeniu tych przeszkód zgodnie z art. 10.

W planie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uwzględnia się odpowiednie scenariusze, w tym fakt, że upadłość może mieć charakter indywidualny lub może wystąpić w sytuacji ogólnej niestabilności finansowej lub zdarzeń mających wpływ na cały system.

Plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie zakłada żadnego z następujących elementów:

a) żadnego nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego poza wykorzystaniem funduszu ustanowionego zgodnie z art. 67;

b) żadnego awaryjnego wsparcia płynnościowego udzielanego przez bank centralny; ani

c) żadnego wsparcia płynnościowego udzielanego przez bank centralny na niestandardowych warunkach dotyczących zabezpieczenia, terminu i stóp procentowych.

7. Plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zawiera analizę tego, w jaki sposób i kiedy dana instytucja może wystąpić, na warunkach przewidzianych w planie, o skorzystanie z instrumentów banku centralnego, a także określa te aktywa, co do których oczekuje się, że zostałyby zakwalifikowane jako zabezpieczenia.

8. Jednolita Rada może zobowiązać instytucje do udzielania jej pomocy w sporządzaniu i aktualizowaniu planów.

9. Plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dla każdego podmiotu obejmuje, a jeżeli jest to stosowne i możliwe, określa ilościowo: a) streszczenie głównych elementów planu; b) streszczenie istotnych zmian w instytucji, które miały miejsce po przedłożeniu ostatnich informacji dotyczących restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; c) wykazanie, w jaki sposób można w koniecznym zakresie prawnie i gospodarczo oddzielić funkcje krytyczne i główne linie biznesowe od innych funkcji, tak aby zapewnić ciągłość z chwilą upadłości instytucji; d) prognozowany harmonogram realizacji każdego istotnego aspektu planu; e) szczegółowy opis oceny możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 10; f) opis wszelkich środków wymaganych zgodnie z art. 10 ust. 7 w celu ograniczenia lub usunięcia przeszkód w przeprowadzeniu skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, ustalonych w wyniku oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 10; g) opis procedur ustalenia wartości i zbywalności funkcji krytycznych, głównych linii biznesowych i aktywów odnośnej instytucji; h) szczegółowy opis uzgodnień zapewniających, by informacje wymagane zgodnie z art. 11 dyrektywy 2014/59/UE były aktualne i w każdym momencie do dyspozycji organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; i) wyjaśnienia dotyczące tego, jak poszczególne warianty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mogłyby być finansowane bez zakładania żadnego z następujących elementów: (i) żadnego nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego poza wykorzystaniem funduszu ustanowionego zgodnie z art. 67; (ii) żadnego awaryjnego wsparcia płynnościowego udzielanego przez bank centralny; ani (iii) żadnego wsparcia płynnościowego udzielanego przez bank centralny na niestandardowych warunkach dotyczących zabezpieczenia, terminu i stóp procentowych; j) szczegółowy opis różnych strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które mogłyby zostać zastosowane w zależności od poszczególnych możliwych scenariuszy, oraz mające zastosowanie terminy; k) opis krytycznych współzależności; l) opis wariantów zachowania dostępu do płatności i usług rozliczeniowych oraz innej infrastruktury, a także ocenę możliwości przeniesienia pozycji klientów; m) analizę wpływu planu na pracowników instytucji, w tym ocenę wszelkich związanych z tym kosztów, oraz opis przewidywanych procedur konsultacji z pracownikami podczas procesu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, z uwzględnieniem, w stosownych przypadkach, krajowych systemów dialogu z partnerami społecznymi; n) plan komunikacji z mediami i ogółem społeczeństwa; ▼M1 o) wymogi o których mowa w art. 12f i 12g, oraz termin osiągnięcia tego poziomu zgodnie z art. 12k; p) w przypadku gdy Jednolita Rada stosuje art. 12c ust. 4, 5 lub 7, termin osiągnięcia zgodności przez podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 12k; ▼B q) opis podstawowych operacji i systemów zapewniających ciągłość funkcjonowania procesów operacyjnych odnośnej instytucji; r) w stosownych przypadkach, ewentualną opinię wyrażoną przez daną instytucję w sprawie planu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

▼M1

10. Grupowy plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zawiera plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji grupy, o której mowa w ust. 1, prowadzonej przez unijną jednostkę dominującą mającą siedzibę w uczestniczącym państwie członkowskim oraz określa środki, które należy podjąć w odniesieniu do: a) unijnej jednostki dominującej; b) jednostek zależnych należących do grupy i mających siedzibę w Unii; c) podmiotów, o których mowa w art. 2 lit. b); oraz d) z zastrzeżeniem art. 33, jednostek zależnych należących do grupy i mających siedzibę poza Unią.

Zgodnie ze środkami, o których mowa w akapicie pierwszym, plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji określa w odniesieniu do każdej grupy podmioty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

▼B

11. Grupowy plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji: ▼M1 a) określa działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które należy podjąć w odniesieniu do podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w scenariuszach, o których mowa w ust. 6, oraz skutki tych działań w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do innych podmiotów powiązanych, jednostki dominującej oraz instytucji zależnych, o których mowa w ust. 1; aa) w przypadku gdy grupa, o której mowa w ust. 1, składa się z więcej niż jednej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, określa działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które należy podjąć w odniesieniu do podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji z każdej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz skutki tych działań dla obu poniższych: (i) innych podmiotów powiązanych należących do tej samej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; (ii) innych grup restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; b) zawiera analizę tego, w jakim zakresie można by w sposób skoordynowany zastosować instrumenty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz wykonać uprawnienia w zakresie prowadzenia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, wobec podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mających siedzibę w Unii, w tym środki ułatwiające nabycie przez osobę trzecią całej grupy lub odrębnych linii biznesowych lub obszarów działalności prowadzonej przez szereg podmiotów powiązanych, lub poszczególnych podmiotów powiązanych lub grup restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a także wskazuje wszelkie ewentualne przeszkody w przeprowadzeniu skoordynowanej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; ▼B c) zawiera szczegółowy opis oceny możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 10; d) jeżeli grupa obejmuje podmioty z siedzibą w państwach trzecich, wskazuje odpowiednie mechanizmy współpracy i koordynacji z odpowiednimi organami tych państw trzecich oraz konsekwencje dla restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w Unii; e) wskazuje środki, w tym dotyczące prawnego i ekonomicznego oddzielenia określonych funkcji lub linii biznesowych, niezbędne w celu ułatwienia grupowej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, gdy spełnione są warunki uruchomienia procedury restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; f) określa, jak można sfinansować działania w ramach grupowej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a jeśli niezbędne byłoby skorzystanie z funduszu i mechanizmów finansowania z nieuczestniczących państw członkowskich, ustanowionych zgodnie z art. 100 dyrektywy 2014/59/UE, określa zasady podziału odpowiedzialności za to finansowanie między źródłami finansowania w poszczególnych uczestniczących i nieuczestniczących państwach członkowskich. Plan nie zakłada żadnego z następujących elementów: (i) żadnego nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego, poza wykorzystaniem funduszu ustanowionego zgodnie z art. 67 niniejszego rozporządzenia i mechanizmów finansowania z nieuczestniczących państw członkowskich ustanowionych zgodnie z art. 100 dyrektywy 2014/59/UE; (ii) żadnego awaryjnego wsparcia płynnościowego udzielanego przez bank centralny; ani (iii) żadnego wsparcia płynnościowego udzielanego przez bank centralny na niestandardowych warunkach dotyczących zabezpieczenia, terminu i stóp procentowych.

Zasady te określa się na podstawie sprawiedliwych i wyważonych kryteriów; zasady te uwzględniają w szczególności przepisy art. 107 ust. 5 dyrektywy 2014/59/UE oraz wpływ na stabilność finansową we wszystkich zainteresowanych państwach członkowskich.

Grupowy plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie może wywierać nieproporcjonalnego wpływu na żadne państwo członkowskie.

12. Jednolita Rada ustala termin, w jakim należy sporządzić pierwsze plany restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Plany restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz grupowe plany restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji są poddawane przeglądom i, w stosownych przypadkach, są aktualizowane co najmniej raz w roku oraz po wszelkich istotnych zmianach w strukturze prawnej lub organizacyjnej, działalności bądź sytuacji finansowej danego podmiotu lub — w przypadku grupowych planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji — grupy, w tym dowolnego podmiotu powiązanego, które to zmiany mogłyby mieć istotny wpływ na skuteczność planu lub które w inny sposób powodują konieczność przeglądu planu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

Do celów przeglądu lub aktualizacji planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w akapicie pierwszym, instytucje, EBC lub właściwe organy krajowe bezzwłocznie powiadamiają Jednolitą Radę o wszelkich zmianach, które powodują konieczność przeglądu lub aktualizacji tych planów.

▼M1

Przeglądu, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, dokonuje się po zrealizowaniu działań w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub wykonaniu uprawnień, o których mowa w art. 21.

Przy ustalaniu terminów, o których mowa w ust. 9 lit. o) i p), w okolicznościach, o których mowa w akapicie trzecim niniejszego ustępu, Jednolita Rada uwzględnia termin spełnienia wymogu, o którym mowa w art. 104b dyrektywy 2013/36/UE.

▼B

13. Jednolita Rada przekazuje EBC lub odpowiednim właściwym organom krajowym plany restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wraz z wszelkimi zmianami w tych planach.

Artykuł 9

Plany restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji sporządzane przez krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

1. Zgodnie z art. 8 ust. 5–13 krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji sporządzają i przyjmują plany restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do podmiotów i grup innych niż te, o których mowa w art. 7 ust. 2, ust. 4 lit. b) i ust. 5.

2. Krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przygotowują plany restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji po konsultacji z odpowiednimi właściwymi organami krajowymi i krajowymi organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uczestniczących i nieuczestniczących państw członkowskich, w których zlokalizowane są istotne oddziały, w zakresie dotyczącym danego istotnego oddziału.

Artykuł 10

Ocena możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

1. Sporządzając i aktualizując plany restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 8, Jednolita Rada, po konsultacji z właściwymi organami, w tym z EBC, i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nieuczestniczących państw członkowskich, w których zlokalizowane są istotne oddziały, w zakresie dotyczącym danego istotnego oddziału, dokonują oceny zakresu, w jakim możliwe jest przeprowadzenie skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji i grup bez zakładania żadnego z następujących elementów: a) żadnego nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego poza wykorzystaniem funduszu ustanowionego zgodnie z art. 67; b) żadnego awaryjnego wsparcia płynnościowego udzielanego przez bank centralny; ani c) żadnego wsparcia płynnościowego udzielanego przez bank centralny na niestandardowych warunkach dotyczących zabezpieczenia, terminu i stóp procentowych.

2. EBC lub odpowiedni właściwy organ krajowy przedkładają Jednolitej Radzie plan naprawy lub grupowy plan naprawy. Jednolita Rada analizuje plan naprawy w celu ustalenia wszelkich zawartych w nim działań, które mogą negatywnie wpłynąć na możliwość przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji lub grupy, oraz wydaje w tej sprawie zalecenia dla EBC lub właściwego organu krajowego.

3. Sporządzając plan restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, Jednolita Rada ocenia, w jakim zakresie możliwe jest przeprowadzenie skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji takiego podmiotu zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Uznaje się, że możliwe jest przeprowadzenie skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podmiotu, jeśli dla Jednolitej Rady jest wykonalne i wiarygodne przeprowadzenie jego likwidacji w ramach standardowego postępowania upadłościowego albo przeprowadzenie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji poprzez zastosowanie instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz wykonanie uprawnień w zakresie prowadzenia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, przy jednoczesnym unikaniu w jak największym stopniu wszelkich znaczących negatywnych konsekwencji dla systemów finansowych, w tym sytuacji szerszej niestabilności finansowej lub zdarzeń mających wpływ na cały system, państwa członkowskiego, w którym podmiot ma siedzibę, lub innych państw członkowskich, lub Unii, oraz w celu zapewnienia ciągłości funkcji krytycznych wykonywanych przez dany podmiot.

Jeżeli przeprowadzenie skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji zostało uznane za niemożliwe, Jednolita Rada powiadamia o tym we właściwym czasie EUNB.

▼M1

4. Uznaje się, że przeprowadzenie skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji grupy jest możliwe, jeżeli dla Jednolitej Rady wykonalne i wiarygodne jest przeprowadzenie likwidacji podmiotów powiązanych w ramach standardowego postępowania upadłościowego albo przeprowadzenie ich restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji poprzez zastosowanie instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz wykonanie uprawnień w zakresie prowadzenia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wobec podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji tej grupy, przy jednoczesnym unikaniu w jak największym stopniu wszelkich znaczących negatywnych skutków dla systemów finansowych państw członkowskich, w których zlokalizowane są podmioty powiązane, lub innych państw członkowskich lub Unii, w tym szerszej niestabilności finansowej lub zdarzeń mających wpływ na cały system, z myślą o zapewnieniu ciągłości funkcji krytycznych wykonywanych przez te podmioty powiązane, w przypadku gdy możliwe jest ich łatwe rozdzielenie we właściwym czasie, lub w inny sposób.

Jednolita Rada powiadamia we właściwym czasie EUNB w przypadku gdy przeprowadzenie skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji grupy zostało uznane za niemożliwe.

W przypadku gdy grupa składa się z więcej niż jednej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, Jednolita Rada poddaje ocenie możliwość przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji każdej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z niniejszym artykułem.

Ocenę, o której mowa w akapicie pierwszym, przeprowadza się w uzupełnieniu do oceny możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji całej grupy.

▼B

5. Do celów ust. 3, 4 i 10 znaczące negatywne konsekwencje dla systemu finansowego lub zagrożenie dla stabilności finansowej odnoszą się do sytuacji, w której system finansowy jest faktycznie lub potencjalnie narażony na zakłócenia, które mogą spowodować trudną sytuację finansową mogącą zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu, wydajności i integralności rynku wewnętrznego, gospodarki lub systemu finansowego co najmniej jednego państwa członkowskiego. Określając znaczące negatywne konsekwencje, Jednolita Rada bierze pod uwagę odnośne ostrzeżenia i zalecenia ERRS, a także opracowane przez EUNB odpowiednie kryteria identyfikacji i mierzenia ryzyka systemowego.

6. Do celów oceny, o której mowa w niniejszym artykule, Jednolita Rada bada kwestie określone w sekcji C załącznika do dyrektywy 2014/59/UE.

7. Jeśli po dokonaniu oceny możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podmiotu lub grupy, zgodnie z ust. 3 lub 4, Jednolita Rada, po konsultacji z właściwymi organami, w tym z EBC, stwierdzi, że istnieją istotne przeszkody w przeprowadzeniu skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji odnośnego podmiotu lub grupy, Jednolita Rada, we współpracy z właściwymi organami, sporządza sprawozdanie skierowane do danej instytucji lub jednostki dominującej zawierające analizę istotnych przeszkód w skutecznym zastosowaniu instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i wykonaniu uprawnień w zakresie prowadzenia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. W sprawozdaniu analizuje się wpływ na model biznesowy danej instytucji oraz zaleca ewentualne proporcjonalne i ukierunkowane środki, które zdaniem Jednolitej Rady są niezbędne lub stosowne w celu usunięcia wspomnianych przeszkód zgodnie z ust. 10.

8. Sprawozdanie przekazuje się też właściwym organom i organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nieuczestniczących państw członkowskich, w których zlokalizowane są istotne oddziały instytucji niebędących częścią grupy. W sprawozdaniu podaje się uzasadnienie odnośnej oceny lub stwierdzenia oraz określa, w jaki sposób ta ocena lub stwierdzenie są zgodne z wymogiem proporcjonalnego stosowania określonym w art. 6.

9. W terminie czterech miesięcy od daty otrzymania sprawozdania podmiot lub jednostka dominująca proponują Jednolitej Radzie możliwe środki służące ograniczeniu lub usunięciu istotnych przeszkód wskazanych w sprawozdaniu. O wszelkich środkach zaproponowanych przez podmiot lub jednostkę dominującą Jednolita Rada informuje właściwe organy i EUNB, a w przypadku istotnych oddziałów instytucji, które nie należą do grupy i są zlokalizowane w nieuczestniczących państwach członkowskich, organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji tych państw członkowskich.

▼M1

W terminie dwóch tygodni od dnia otrzymania sprawozdania sporządzonego zgodnie z ust. 7 niniejszego artykułu podmiot przedstawia Jednolitej Radzie propozycje możliwych środków mających na celu zapewnienie przestrzegania przez podmiot lub jednostkę dominującą art. 12f lub 12g oraz spełnienie przez nie wymogu połączonego bufora, wraz z terminami wdrożenia tych środków, w przypadku gdy istotna przeszkoda w możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wynika z którejkolwiek z poniższych sytuacji:

(i) podmiot spełnia wymóg połączonego bufora, gdy jest on uznawany za uzupełnienie każdego z wymogów, o których mowa w art. 141a ust. 1 lit. a), b) i c) dyrektywy 2013/36/UE, lecz nie spełnia wymogu połączonego bufora, gdy jest on uznawany za uzupełnienie wymogów, o których mowa w art. 12d i 12e niniejszego rozporządzenia, gdy obliczeń dokonuje się zgodnie z art. 12a ust. 2 lit. a) niniejszego rozporządzenia; lub

(ii) podmiot nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 92a i 494 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub wymogów, o których mowa w art. 12d i 12e niniejszego rozporządzenia.

Przedstawiając propozycję terminu wdrożenia środków, o których mowa w akapicie drugim, podmiot uwzględnia przyczyny zaistnienia danej istotnej przeszkody. Po konsultacji z właściwymi organami, w tym z EBC, Jednolita Rada ocenia, czy środki te skutecznie ograniczają lub usuwają daną istotną przeszkodę.

▼B

10. Po konsultacjach z właściwymi organami Jednolita Rada ocenia, czy środki, o których mowa w ust. 9, pozwalają skutecznie ograniczyć lub usunąć wspomniane istotne przeszkody. Jeśli środki zaproponowane przez dany podmiot lub daną jednostkę dominującą skutecznie nie ograniczają ani nie usuwają przeszkód w przeprowadzeniu skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, Jednolita Rada, po konsultacji z właściwymi organami i, w stosownych przypadkach, z wyznaczonym organem makroostrożnościowym, podejmuje decyzję stwierdzającą, że zaproponowane środki skutecznie nie ograniczają ani nie usuwają przeszkód w przeprowadzeniu skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, i nakazującą krajowym organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zobowiązanie odnośnej instytucji, jednostki dominującej lub dowolnej jednostki zależnej danej grupy do podjęcia wszelkich środków wymienionych w ust. 11.

Wskazując alternatywne środki, Jednolita Rada musi dowieść, dlaczego środki zaproponowane przez daną instytucję nie byłyby w stanie usunąć przeszkód w możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i dlaczego zaproponowane alternatywne środki są proporcjonalne w kontekście usunięcia tych przeszkód. Jednolita Rada bierze pod uwagę zagrożenie, jakie stwarzają te przeszkody w możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dla stabilności finansowej, oraz wpływ tych środków na działalność instytucji, na jej stabilność i możliwość wnoszenia wkładu w gospodarkę, na wewnętrzny rynek usług finansowych oraz na stabilność finansową innych państw członkowskich i Unii jako całości.

Jednolita Rada uwzględnia też konieczność unikania wszelkiego wpływu na odnośną instytucję lub grupę, który wykraczałby poza zakres konieczny w celu usunięcia przeszkód w przeprowadzeniu skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub który byłby nieproporcjonalny.

11. Do celów ust. 10 Jednolita Rada, w stosownych przypadkach, zleca krajowym organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podjęcie dowolnego z następujących środków: a) zobowiązanie odnośnego podmiotu do przeprowadzenia przeglądu wszelkich umów dotyczących finansowania wewnątrz grupy, rozważenia zawarcia takich umów w przypadku ich braku lub sporządzenia umów dotyczących świadczenia usług (zarówno wewnątrz grupy, jak i z osobami trzecimi) w celu zagwarantowania świadczenia funkcji krytycznych; b) zobowiązanie odnośnego podmiotu do ograniczenia jego maksymalnych ekspozycji w ujęciu indywidualnym i zbiorczym; c) nałożenie wymogów dotyczących przekazywania określonych lub regularnych informacji dodatkowych, istotnych do celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; d) zobowiązanie odnośnego podmiotu do zbycia określonych aktywów; e) zobowiązanie odnośnego podmiotu do ograniczenia lub zaprzestania określonych istniejących lub proponowanych rodzajów działalności; f) ograniczenie lub uniemożliwienie rozwoju nowych lub istniejących linii biznesowych lub sprzedaży nowych lub istniejących produktów; g) zobowiązanie do wprowadzenia zmian w strukturze prawnej lub operacyjnej odnośnego podmiotu lub dowolnego podmiotu powiązanego, bezpośrednio lub pośrednio przez nie kontrolowanego, aby ograniczyć złożoność tych struktur w celu zapewnienia możliwości prawnego i operacyjnego oddzielenia funkcji krytycznych od innych funkcji poprzez zastosowanie instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; h) zobowiązanie określonego podmiotu do utworzenia dominującej finansowej spółki holdingowej z państwa członkowskiego lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej; i) zobowiązanie określonego podmiotu do emisji zobowiązań kwalifikowalnych w celu spełnienia wymogów ►M1 art. 12f i 12g ◄ ; j) zobowiązanie określonego podmiotu do podjęcia innych działań zmierzających do spełnienia wymogów, o których mowa w ►M1 art. 12f i 12g ◄ , w tym w szczególności poprzez podjęcie próby renegocjacji wszelkich zobowiązań kwalifikowalnych, wyemitowanego przez niego instrumentu dodatkowego w Tier I lub instrumentu w Tier II, w celu zapewnienia, by wszelkie decyzje Jednolitej Rady w sprawie umorzenia lub konwersji tych zobowiązań lub instrumentów były wykonywane zgodnie z prawem jurysdykcji, której podlegają te zobowiązania lub instrumenty; ▼M1 k) zobowiązanie podmiotu do przedstawienia planu przywrócenia zgodności z wymogami art. 12f i 12g niniejszego rozporządzenia, wyrażonymi jako odsetek łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko obliczonej zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz, w stosownych przypadkach, z wymogiem połączonego bufora oraz z wymogami art. 12f lub 12g niniejszego rozporządzenia, wyrażonymi jako odsetek miary ekspozycji całkowitej, o której mowa w art. 429 i 429a rozporządzenia (UE) nr 575/2013; l) w celu zapewnienia stałej zgodności z art. 12f lub 12g, zobowiązanie podmiotu do zmiany profilu zapadalności: (i) instrumentów funduszy własnych, po uzyskaniu zgody właściwych organów, w tym EBC; oraz (ii) zobowiązań kwalifikowalnych, o których mowa w art. 12c i art. 12g ust. 2 lit. a). ▼B

W stosownych przypadkach krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji bezpośrednio podejmują środki, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a)–j).

12. Krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wykonują instrukcje Jednolitej Rady zgodnie z art. 29.

13. Decyzja podjęta zgodnie z ust. 10 i 11 musi spełniać następujące wymogi: a) zawierać uzasadnienie danej oceny lub danego stwierdzenia; b) wskazywać, w jaki sposób ta ocena lub stwierdzenie są zgodne z wymogiem proporcjonalnego stosowania określonym w ust. 10.

▼M1

Artykuł 10a

Uprawnienie do zakazania wypłat niektórych zysków

1. W przypadku gdy podmiot znajduje się w sytuacji, gdy spełnia wymóg połączonego bufora, gdy jest on uznawany za uzupełnienie każdego z wymogów, o których mowa w art. 141a ust. 1 lit. a), b) i c) dyrektywy 2013/36/UE, lecz nie spełnia wymogu połączonego bufora, gdy jest on uznawany za uzupełnienie wymogów, o których mowa w art. 12d i 12e niniejszego rozporządzenia, gdy obliczeń dokonuje się zgodnie z art. 12a ust. 2 lit. a) niniejszego rozporządzenia, Jednolita Rada jest uprawniona – zgodnie z ust. 2 i 3 niniejszego artykułu – do zakazania temu podmiotowi wypłaty zysków powyżej maksymalnej kwoty podlegającej wypłacie związanej z minimalnym wymogiem w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (zwanej dalej „M-MDA”), obliczonej zgodnie z ust. 4 niniejszego artykułu, poprzez którekolwiek z następujących działań: a) dokonywanie wypłaty zysków związanej z kapitałem podstawowym Tier I; b) podejmowanie zobowiązań do wypłat zmiennych składników wynagrodzenia lub uznaniowych świadczeń emerytalnych, lub wypłat zmiennych składników wynagrodzenia, jeżeli zobowiązanie do wypłaty zostało podjęte w okresie, gdy podmiot nie spełniał wymogu połączonego bufora; lub c) dokonywanie płatności z tytułu instrumentów dodatkowych w Tier I.

W przypadku gdy podmiot znajduje się w sytuacji, o której mowa w akapicie pierwszym, niezwłocznie powiadamia o tym krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz Jednolitą Radę.

2. W sytuacji, o której mowa w ust. 1, Jednolita Rada, po konsultacji z właściwymi organami, w tym w stosownych przypadkach z EBC, bez zbędnej zwłoki ocenia, czy wykonać uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę wszystkie poniższe elementy: a) przyczynę, czas trwania i skalę niespełnienia wymogu oraz jego wpływ na możliwość przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; b) zmiany w sytuacji finansowej podmiotu oraz prawdopodobieństwo spełnienia, w najbliższej przyszłości, warunku, o którym mowa w art. 18 ust. 1 lit. a); c) szanse na to, że podmiot będzie w stanie zapewnić w rozsądnym terminie spełnienie wymogów, o których mowa w ust. 1; d) w przypadku gdy podmiot nie jest w stanie zastąpić zobowiązań, które nie spełniają już kryteriów kwalifikowalności lub zapadalności określonych w art. 72b i 72c rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub art. 12c lub art. 12g ust. 2 niniejszego rozporządzenia – czy ta niezdolność ma charakter indywidualny czy też wynika z zakłóceń na całym rynku; e) czy wykonanie uprawnienia, o którym mowa w ust. 1, jest najbardziej adekwatnym i proporcjonalnym sposobem na zaradzenie sytuacji podmiotu, biorąc pod uwagę jego ewentualny wpływ zarówno na warunki finansowania, jak i na możliwość przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji danego podmiotu.

Jednolita Rada przeprowadza kolejne oceny tego, czy należy wykonać uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, co najmniej raz na miesiąc i tak długo, jak podmiot znajduje się w sytuacji, o której mowa w ust. 1.

3. Jeżeli Jednolita Rada stwierdzi, że podmiot nadal znajduje się w sytuacji, o której mowa w ust. 1, dziewięć miesięcy po powiadomieniu o takiej sytuacji przez podmiot, wykonuje ona – po konsultacji z właściwymi organami, w tym w stosownych przypadkach z EBC – uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, z wyjątkiem przypadków gdy stwierdzi, po dokonaniu oceny, że spełnione są co najmniej dwa z następujących warunków: a) niespełnienie wymogu wynika z poważnych zakłóceń funkcjonowania rynków finansowych, co prowadzi do silnego napięcia na rynku w wielu segmentach rynków finansowych; b) zakłócenia, o których mowa w lit. a), powodują nie tylko zwiększoną zmienność cenową instrumentów funduszy własnych i instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych podmiotu lub większe koszty dla podmiotu, ale prowadzą też do całkowitego lub częściowego zamknięcia rynków, w związku z czym podmiot nie może emitować instrumentów funduszy własnych i instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych na tych rynkach; c) zamknięcie rynku, o którym mowa w lit. b), dotyczy nie tylko danego podmiotu, ale również wielu innych podmiotów; d) zakłócenia, o których mowa w lit. a), uniemożliwiają danemu podmiotowi emitowanie instrumentów funduszy własnych i instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych wystarczających, aby zaradzić niespełnieniu wymogu; lub e) wykonanie uprawnienia, o którym mowa w ust. 1, prowadzi do negatywnych skutków ubocznych dla części sektora bankowego, osłabiając w ten sposób potencjalnie stabilność finansową.

W przypadku gdy zastosowanie ma wyjątek, o którym mowa w akapicie pierwszym, Jednolita Rada powiadamia właściwe organy, w tym w stosownych przypadkach EBC, o swojej decyzji oraz podaje pisemne wyjaśnienie swojej oceny.

Jednolita Rada przeprowadza co miesiąc kolejną ocenę tego, czy zastosowanie ma wyjątek, o którym mowa w akapicie pierwszym.

4. M-MDA oblicza się jako iloczyn sumy obliczonej zgodnie z ust. 5 i współczynnika ustalonego zgodnie z ust. 6. Od M-MDA odlicza się każdą kwotę wynikającą ze wszelkich działań, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) lub c).

5. Kwota, która ma zostać pomnożona zgodnie z ust. 4, składa się z: a) wszelkich zysków z bieżącego okresu niewłączonych do kapitału podstawowego Tier I zgodnie z art. 26 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, po odliczeniu wszelkich wypłat zysków lub wszelkich płatności wynikających z działań, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) lub c) niniejszego artykułu; powiększonych o b) wszelkie zyski roczne niewłączone do kapitału podstawowego Tier I zgodnie z art. 26 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, po odliczeniu wszelkich wypłat zysków lub wszelkich płatności wynikających z działań, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) lub c) niniejszego artykułu; pomniejszonych o c) kwoty, które byłyby należne jako podatek, gdyby pozycje określone w lit. a) i b) niniejszego ustępu miały zostać zatrzymane.

6. Współczynnik, o którym mowa w ust. 4, ustala się w następujący sposób: a) w przypadku gdy utrzymywany przez podmiot kapitał podstawowy Tier I, który nie jest wykorzystywany do spełnienia któregokolwiek z wymogów określonych w art. 92a rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz w art. 12d i 12e niniejszego rozporządzenia, wyrażony jako odsetek łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko obliczonej zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, znajduje się w pierwszym (tzn. najniższym) kwartylu wymogu połączonego bufora, współczynnik ten wynosi 0; b) w przypadku gdy utrzymywany przez podmiot kapitał podstawowy Tier I, który nie jest wykorzystywany do spełnienia któregokolwiek z wymogów określonych w art. 92a rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz w art. 12d i 12e niniejszego rozporządzenia, wyrażony jako odsetek łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko obliczonej zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, znajduje się w drugim kwartylu wymogu połączonego bufora, współczynnik ten wynosi 0,2; c) w przypadku gdy utrzymywany przez podmiot kapitał podstawowy Tier I, który nie jest wykorzystywany do spełnienia wymogów określonych w art. 92a rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz w art. 12d i 12e niniejszego rozporządzenia, wyrażony jako odsetek łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko obliczonej zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, znajduje się w trzecim kwartylu wymogu połączonego bufora, współczynnik ten wynosi 0,4; d) w przypadku gdy utrzymywany przez podmiot kapitał podstawowy Tier I, który nie jest wykorzystywany do spełnienia wymogów określonych w art. 92a rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz w art. 12d i 12e niniejszego rozporządzenia, wyrażony jako odsetek łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko obliczonej zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, znajduje się w czwartym (tzn. najwyższym) kwartylu wymogu połączonego bufora, współczynnik ten wynosi 0,6.

Dolne i górne kresy poszczególnych kwartyli wymogu połączonego bufora obliczane są w następujący sposób:

gdzie „Qn” = numer porządkowy danego kwartyla.

▼B

Artykuł 11

Uproszczone obowiązki w odniesieniu do niektórych instytucji

1. Jednolita Rada, z własnej inicjatywy po konsultacji z krajowym organem ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub na wniosek krajowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, może zastosować uproszczone obowiązki w odniesieniu do sporządzenia planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w art. 8, lub może znieść obowiązek sporządzenia tych planów zgodnie z ust. 3–9 niniejszego artykułu.

2. Krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mogą zaproponować Jednolitej Radzie zastosowanie uproszczonych obowiązków w odniesieniu do instytucji lub grup na mocy ust. 3 i 4 lub zniesienie obowiązku sporządzenia planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z ust. 7. Odnośny wniosek musi być uzasadniony i poparty wszelką odpowiednią dokumentacją.

3. Po otrzymaniu wniosku o zastosowanie uproszczonych obowiązków na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu lub w przypadku działania z własnej inicjatywy Jednolita Rada przeprowadza ocenę odnośnej instytucji lub grupy i stosuje uproszczone obowiązki, jeżeli upadłość odnośnej instytucji lub grupy nie powinna spowodować znaczących negatywnych konsekwencji dla systemu finansowego ani stać się zagrożeniem dla stabilności finansowej w rozumieniu art. 10 ust. 5.

W tych celach Jednolita Rada bierze pod uwagę:

a) charakter działalności instytucji lub grupy, jej strukturę udziałową, formę prawną, profil ryzyka, wielkość, status prawny i wzajemne powiązania z innymi instytucjami lub z systemem finansowym ogółem, a także zakres i złożoność jej działalności;

b) jej przynależność do instytucjonalnego systemu ochrony lub do innych wzajemnych systemów solidarności, o których mowa w art. 113 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

c) wykonywanie przez tę instytucję usług lub działalności inwestycyjnej, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE ( 3 ); oraz

d) czy upadłość danej instytucji i przeprowadzona w jej następstwie likwidacja w drodze standardowego postępowania upadłościowego mogłyby mieć istotny negatywny wpływ na rynki finansowe, inne instytucje, warunki finansowania lub na gospodarkę w szerszym ujęciu.

Jednolita Rada przeprowadza ocenę, o której mowa w akapicie pierwszym, po konsultacji w stosownych przypadkach, z krajowym organem makroostrożnościowym i, w stosownych przypadkach, z ERRS.

4. Stosując uproszczone wymogi, Jednolita Rada określa: a) treść i szczegóły planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przewidzianych w art. 8; b) termin, w którym należy sporządzić pierwsze plany restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, oraz częstotliwość ich aktualizacji, przy czym może ona być mniejsza od częstotliwości przewidzianej w art. 8 ust. 12; c) treść i szczegóły informacji wymaganych od instytucji, jak przewidziano w art. 8 ust. 9 niniejszego rozporządzenia oraz w sekcji B załącznika do dyrektywy 2014/59/UE; d) stopień szczegółowości oceny możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przewidzianej w art. 10 niniejszego rozporządzenia i w sekcji C załącznika do dyrektywy 2014/59/UE.

5. Stosowanie uproszczonych obowiązków samo w sobie nie wpływa na uprawnienia Jednolitej Rady do podejmowania wszelkich działań w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

6. Jeżeli w dowolnym czasie w trakcie stosowania uproszczonych obowiązków nie występują już okoliczności, które uzasadniały ich wprowadzenie, Jednolita Rada nakłada pełne, nieuproszczone obowiązki.

7. Bez uszczerbku dla art. 9 i 31, po otrzymaniu wniosku o zwolnienie z obowiązku sporządzenia planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu lub działając z własnej inicjatywy, Jednolita Rada, na mocy ust. 3 niniejszego artykułu, uchyla stosowanie obowiązku sporządzenia planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji powiązanych z organem centralnym oraz całkowicie lub częściowo zwolnionych z wymogów ostrożnościowych według prawa krajowego zgodnie z art. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Jeżeli zwolnienie przyznaje się zgodnie z akapitem pierwszym, obowiązek sporządzenia planu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ma zastosowanie na zasadzie skonsolidowanej do organu centralnego i powiązanych z nim instytucji w rozumieniu art. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. W tym celu wszelkie odniesienia do grupy zawarte w niniejszym rozdziale obejmują organ centralny i powiązane z nim instytucje w rozumieniu art. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz ich jednostki zależne, a wszelkie odniesienia do jednostek lub instytucji dominujących objętych nadzorem skonsolidowanym na mocy art. 111 dyrektywy 2013/36/UE obejmują organ centralny.

8. Instytucje podlegające bezpośredniemu nadzorowi EBC zgodnie z art. 6 ust. 4 rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013 lub stanowiące istotną część systemu finansowego uczestniczącego państwa członkowskiego podlegają indywidualnym planom restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

Do celów niniejszego ustępu działalność instytucji uznaje się za stanowiącą istotną część systemu finansowego danego uczestniczącego państwa członkowskiego, jeżeli:

a) całkowita wartość jej aktywów przekracza 30 000 000 000 EUR; lub

b) stosunek całkowitej wartości jej aktywów do PKB państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę, przekracza 20 %, chyba że całkowita wartość jej aktywów jest niższa niż 5 000 000 000 EUR.

9. Jeśli krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, który zaproponował zastosowanie uproszczonych obowiązków lub przyznanie zwolnienia zgodnie z ust. 2, stwierdzi, że decyzja o zastosowaniu uproszczonych obowiązków lub o przyznaniu zwolnienia musi zostać wycofana, przedkłada w tym celu Jednolitej Radzie odpowiedni wniosek. W takim przypadku Jednolita Rada podejmuje decyzję w sprawie proponowanego wycofania z pełnym uwzględnieniem uzasadnienia wycofania przedłożonego przez krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w kontekście czynników lub okoliczności, o których mowa w ust. 3 lub w ust. 7 i 8.

10. Jednolita Rada informuje EUNB o zastosowaniu przez siebie niniejszego artykułu.

▼M1

Artykuł 12

Minimalny wymóg w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych

1. Jednolita Rada, po konsultacji z właściwymi organami, w tym z EBC, ustala wymogi w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, o których mowa w art. 12a–12i, objętych uprawnieniami do umorzenia i konwersji, które to wymogi mają być stale spełniane przez podmioty i grupy, o których mowa w art. 7 ust. 2, oraz przez podmioty i grupy, o których mowa w art. 7 ust. 4 lit. b) oraz w art. 7 ust. 5, gdy spełnione są warunki zastosowania tych ustępów.

2. Podmioty, o których mowa w ust. 1, w tym podmioty wchodzące w skład grup, przekazują informacje zgodnie z art. 45i ust. 1, 2 i 4 dyrektywy 2014/59/UE krajowemu organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uczestniczącego państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę.

Krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji bez zbędnej zwłoki przekazuje Jednolitej Radzie informacje, o których mowa w akapicie pierwszym.

3. Sporządzając plany restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 9, po konsultacji z właściwymi organami, krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, ustalają wymogi w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, o których mowa w art. 12a–12i, objętych uprawnieniami do umorzenia i konwersji, które to wymogi mają być stale spełniane przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 3. W tym przypadku zastosowanie ma procedura ustanowiona w art. 31.

4. Jednolita Rada dokonuje wszelkich ustaleń, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, równolegle z opracowywaniem i utrzymywaniem planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 8.

5. Jednolita Rada kieruje swoje ustalenia do krajowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wykonują instrukcje Jednolitej Rady zgodnie z art. 29. Jednolita Rada zobowiązuje krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji do sprawdzania i zapewnienia, aby podmioty i grupy utrzymywały wymogi w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych określone w ust. 1 niniejszego artykułu.

6. Jednolita Rada informuje EBC i EUNB o wymogach w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, które ustaliła dla poszczególnych podmiotów i grup zgodnie z ust. 1.

7. Aby zapewnić skuteczne i spójne stosowanie niniejszego artykułu, Jednolita Rada wydaje wytyczne oraz kieruje instrukcje do krajowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, dotyczące konkretnych podmiotów lub grup.

Artykuł 12a

Stosowanie i obliczanie minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych

1. Jednolita Rada i krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zapewniają, aby podmioty, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 3, stale spełniały wymogi w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, gdy jest to wymagane na mocy niniejszego artykułu i art. 12b–12i oraz zgodnie z tymi artykułami.

2. Wymóg, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, oblicza się – stosownie do przypadku – zgodnie z art. 12d ust. 3, 4 lub 6 jako kwotę funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych oraz wyraża jako odsetek: a) łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko odnośnego podmiotu, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, obliczonej zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; oraz b) miary ekspozycji całkowitej odnośnego podmiotu, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, obliczonej zgodnie z art. 429 i 429a rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

▼M2

3. Zgodnie z art. 65 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 ( 4 ) odniesienia do art. 92 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wymogów w zakresie funduszy własnych na zasadzie indywidualnej dla firm inwestycyjnych, o których mowa w art. 2 lit. c) niniejszego rozporządzenia, i które nie są firmami inwestycyjnymi, o których mowa w art. 1 ust. 2 lub art. 1 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2019/2033, traktuje się w następujący sposób: a) odniesienia do art. 92 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wymogu łącznego współczynnika kapitałowego w niniejszym rozporządzeniu oznaczają odniesienie do art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033; b) odniesienia do art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko w niniejszym rozporządzeniu oznaczają odniesienie do mającego zastosowanie wymogu w art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2019/2033, pomnożonego przez 12,5.

Zgodnie z art. 65 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 ( 5 ) odniesienia do art. 104a dyrektywy 2013/36/UE w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do dodatkowych wymogów w zakresie funduszy własnych dla firm inwestycyjnych, o których mowa w art. 2 lit. c) niniejszego rozporządzenia, i które nie są firmami inwestycyjnymi, o których mowa w art. 1 ust. 2 lub art. 1 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2019/2033, traktuje się jako odniesienie do art. 40 dyrektywy (UE) 2019/2034.

▼M1

Artykuł 12b

Wyłączenie ze stosowania minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych

1. Niezależnie od art. 12a Jednolita Rada zwalnia z wymogu określonego w art. 12a ust. 1 instytucje zajmujące się udzielaniem kredytów hipotecznych finansowane z obligacji zabezpieczonych, którym zgodnie z prawem krajowym nie wolno przyjmować depozytów, o ile spełnione zostały wszystkie następujące warunki: a) instytucje te zostaną zlikwidowane w ramach krajowych postępowań upadłościowych lub innego typu postępowań ustanowionych dla tych instytucji i stosowanych zgodnie z art. 38, 40 lub 42 dyrektywy 2014/59/UE; oraz b) postępowania, o których mowa w lit. a), zapewniają, aby wierzyciele tych instytucji, w tym w stosownych przypadkach posiadacze obligacji zabezpieczonych, ponieśli straty w sposób zgodny z celami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

2. Instytucje zwolnione z wymogu ustanowionego w art. 12 ust. 1 nie mogą być częścią konsolidacji, o której mowa w art. 12f ust. 1.

Artykuł 12c

Zobowiązania kwalifikowalne podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

1. Zobowiązania włącza się do kwoty funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wyłącznie w przypadku, gdy spełniają one warunki, o których mowa w następujących artykułach rozporządzenia (UE) nr 575/2013: a) art. 72a; b) art. 72b, z wyjątkiem ust. 2 lit. d); oraz c) art. 72c.

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego artykułu, w przypadku gdy w niniejszym rozporządzeniu jest mowa o wymogach określonych w art. 92a lub 92b rozporządzenia (UE) nr 575/2013, do celu tych artykułów, na zobowiązania kwalifikowalne składają się zobowiązania kwalifikowalne zdefiniowane w art. 72k tego rozporządzenia i ustalone zgodnie z częścią drugą tytuł I rozdział 5a tego rozporządzenia.

2. Zobowiązania wynikające z instrumentów dłużnych zawierających wbudowane instrumenty pochodne – takich jak strukturyzowane papiery wartościowe – które spełniają warunki określone w ust. 1 akapit pierwszy, z wyjątkiem art. 72a ust. 2 lit. l) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, włącza się do kwoty funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych wyłącznie w przypadku gdy spełniony jest jeden z następujących warunków: a) kwota główna zobowiązania wynikającego z instrumentu dłużnego jest znana w momencie emisji, jest stała lub rosnąca, i nie ma na nią wpływu wbudowana cecha instrumentu pochodnego, a całkowita kwota zobowiązania wynikającego z instrumentu dłużnego, w tym wbudowanego instrumentu pochodnego, może być wyceniana codziennie poprzez odniesienie do aktywnego i płynnego rynku dwustronnego w przypadku równoważnego instrumentu bez ryzyka kredytowego, zgodnie z art. 104 i 105 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; lub b) instrument dłużny zawiera postanowienie umowne, które określa, że wartość roszczenia w przypadku upadłości emitenta oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji emitenta jest stała lub rosnąca oraz nie przekracza opłaconej początkowo kwoty zobowiązania.

Instrumenty dłużne, o których mowa w akapicie pierwszym, w tym zawarte w nich wbudowane instrumenty pochodne, nie mogą być przedmiotem jakiejkolwiek umowy o kompensowaniu zobowiązań, a wycena takich instrumentów nie podlega art. 49 ust. 3 dyrektywy 2014/59/UE.

Zobowiązania, o których mowa w akapicie pierwszym, włącza się do kwoty funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych wyłącznie w odniesieniu do części zobowiązania odpowiadającej kwocie głównej, o której mowa w lit. a) tego ustępu, lub kwocie stałej lub rosnącej, o której mowa w lit. b) tego akapitu.

3. W przypadku gdy zobowiązania zostały wyemitowane przez jednostkę zależną mającą siedzibę w Unii na rzecz jednego z obecnych akcjonariuszy, który nie jest częścią tej samej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji jako podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, zobowiązania te włącza się do kwoty funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych tego podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o ile spełniono wszystkie następujące warunki: a) zobowiązania te zostały wyemitowane zgodnie z art. 12g ust. 2 lit. a); b) wykonanie uprawnienia do umorzenia lub konwersji w odniesieniu do tych zobowiązań zgodnie z art. 21 nie ma wpływu na kontrolę sprawowaną nad jednostką zależną przez podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; c) zobowiązania te nie przekraczają kwoty ustalonej w wyniku odliczenia: (i) sumy zobowiązań wyemitowanych na rzecz podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i nabytych przez niego bezpośrednio lub pośrednio poprzez inne podmioty w tej samej grupie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz kwoty funduszy własnych wyemitowanych zgodnie z art. 12g ust. 2 lit. b); od (ii) kwoty wymaganej zgodnie z art. 12g ust. 1.

4. Bez uszczerbku dla minimalnego wymogu określonego w art. 12d ust. 4 lub art. 12e ust. 1 lit. a), Jednolita Rada zapewnia, z własnej inicjatywy po konsultacji z krajowym organem ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub na wniosek krajowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, aby część wymogu, o którym mowa w art. 12f, równa 8 % całkowitych zobowiązań, w tym funduszy własnych, została spełniona przez podmioty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji będące globalnymi instytucjami o znaczeniu systemowym lub podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podlegającymi art. 12d ust. 4 lub 5 za pomocą funduszy własnych i podporządkowanych instrumentów kwalifikowalnych, lub zobowiązań, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu. Jednolita Rada może zezwolić, aby poziom niższy niż 8 % całkowitych zobowiązań, w tym funduszy własnych, lecz wyższy niż kwota wynikająca z zastosowania wzoru (1-(X1/X2)) x 8 % całkowitych zobowiązań, w tym funduszy własnych, został spełniony przez podmioty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji będące globalnymi instytucjami o znaczeniu systemowym lub podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podlegającymi art. 12d ust. 4 lub 5 za pomocą funduszy własnych, podporządkowanych instrumentów kwalifikowalnych, lub zobowiązań, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, o ile spełnione są wszystkie warunki określone w art. 72b ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w przypadku gdy, z uwagi na wartość obniżenia możliwego na podstawie art. 72b ust. 3 tego rozporządzenia: X1 = 3,5 % łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko obliczonej zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013; oraz X2 = sumie 18 % łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko obliczonej zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz kwoty wynikającej z wymogu połączonego bufora.

W odniesieniu do podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podlegających art. 12d ust. 4, w przypadku gdy zastosowanie akapitu pierwszego niniejszego ustępu prowadzi do wymogu większego niż 27 % łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko, Jednolita Rada ogranicza – w odniesieniu do danego podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji – część wymogu, o którym mowa w art. 12f, i który należy spełnić za pomocą funduszy własnych, podporządkowanych instrumentów kwalifikowalnych, lub zobowiązań, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, do kwoty równej 27 % łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko, jeżeli Jednolita Rada oceniła że:

a) dostępu do funduszu nie uznano w planie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji za możliwe rozwiązanie służące restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji tego podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; oraz

b) w przypadku gdy lit. a) nie ma zastosowania – wymóg, o którym mowa w art. 12f, pozwala temu podmiotowi restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na spełnienie wymogu, o którym mowa w art. 27 ust. 7.

Przy przeprowadzaniu oceny, o której mowa w akapicie drugim, Jednolita Rada bierze również pod uwagę ryzyko wywarcia nieproporcjonalnego wpływu na model biznesowy danego podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

W odniesieniu do podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podlegających art. 12d ust. 5 akapit drugi niniejszego ustępu nie ma zastosowania.

5. W przypadku podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które nie są globalnymi instytucjami o znaczeniu systemowym ani podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podlegającymi art. 12d ust. 4 lub 5, Jednolita Rada – z własnej inicjatywy po konsultacji z krajowym organem ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji albo na wniosek krajowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji – może zadecydować, że część wymogu, o którym mowa w art. 12f, do wysokości 8 % całkowitych zobowiązań, w tym funduszy własnych, podmiotu i do kwoty wynikającej z zastosowania wzoru, o którym mowa w ust. 7 niniejszego artykułu, w zależności od tego, która z tych wartości jest wyższa – musi zostać spełniona za pomocą funduszy własnych i podporządkowanych instrumentów kwalifikowalnych, lub zobowiązań, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, o ile spełnione są następujące warunki: a) zobowiązania niepodporządkowane, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, mają taki sam stopień uprzywilejowania w hierarchii roszczeń w krajowym postępowaniu upadłościowym jak niektóre zobowiązania, które są wyłączone ze stosowania uprawnień do umorzenia i konwersji zgodnie z art. 27 ust. 3 lub art. 27 ust. 5; b) istnieje ryzyko, że w wyniku planowanego stosowania uprawnień do umorzenia i konwersji wobec zobowiązań niepodporządkowanych, które nie są wyłączone ze stosowania uprawnień do umorzenia i konwersji zgodnie z art. 27 ust. 3 lub art. 27 ust. 5, wierzyciele, których roszczenia wynikają z tych zobowiązań, poniosą większe straty niż straty, które ponieśliby w przypadku likwidacji w drodze standardowego postępowania upadłościowego; c) kwota funduszy własnych i innych zobowiązań podporządkowanych nie przekracza kwoty niezbędnej do zapewnienia, aby wierzyciele, o których mowa w lit. b), nie ponieśli strat wyższych niż straty, które ponieśliby w przypadku likwidacji w drodze standardowego postępowania upadłościowego.

W przypadku gdy Jednolita Rada stwierdzi, że w ramach danej klasy zobowiązań obejmującej zobowiązania kwalifikowalne kwota zobowiązań, które są wyłączone lub mogą z dużym prawdopodobieństwem zostać wyłączone ze stosowania uprawnień do umorzenia i konwersji zgodnie z art. 27 ust. 3 lub art. 27 ust. 5, wynosi łącznie ponad 10 % tej klasy, Jednolita Rada dokonuje oceny ryzyka, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. b) niniejszego ustępu.

6. Do celów ust. 4, 5 i 7 do całkowitej kwoty zobowiązań włącza się zobowiązania wynikające z instrumentów pochodnych, przy założeniu, że w pełni uznaje się prawo kontrahenta do rekompensaty.

Fundusze własne podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, które wykorzystuje się do celów spełnienia wymogu połączonego bufora, są kwalifikowalne do celów spełnienia wymogów, o których mowa w ust. 4, 5 i 7.

7. W drodze odstępstwa od ust. 3 niniejszego artykułu, Jednolita Rada może zadecydować, że wymóg, o którym mowa w art. 12f niniejszego rozporządzenia, musi zostać spełniony przez podmioty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji będące globalnymi instytucjami o znaczeniu systemowym lub będące podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podlegającymi art. 12d ust. 4 lub 5 niniejszego rozporządzenia za pomocą funduszy własnych, podporządkowanych instrumentów kwalifikowalnych, lub zobowiązań, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, w zakresie, w jakim – z uwagi na obowiązek spełnienia przez podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wymogu połączonego bufora i wymogów, o których mowa w art. 92a rozporządzenia (UE) nr 575/2013, art. 12d ust. 4 i art. 12f niniejszego rozporządzenia – suma tych funduszy własnych, instrumentów i zobowiązań nie przekracza wyższej z następujących wartości: a) 8 % całkowitych zobowiązań, w tym funduszy własnych, podmiotu; lub b) kwoty wynikającej z zastosowania wzoru Ax2+Bx2+C, gdzie A, B i C oznaczają następujące kwoty: A = kwota wynikająca z wymogu, o którym mowa w art. 92 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013; B = kwota wynikająca z wymogu, o którym mowa w art. 104a dyrektywy 2013/36/UE; C = kwota wynikająca z wymogu połączonego bufora.

8. Jednolita Rada może wykonywać uprawnienie, o którym mowa w ust. 7 niniejszego artykułu, w odniesieniu do podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji będących globalnymi instytucjami o znaczeniu systemowym lub podlegających art. 12d ust. 4 lub 5, i które spełniają jeden z warunków określonych w akapicie drugim niniejszego ustępu, do wysokości limitu 30 % całkowitej liczby wszystkich podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji będących globalnymi instytucjami o znaczeniu systemowym lub podlegających art. 12d ust. 4 lub 5, w odniesieniu do których Jednolita Rada ustala wymóg, o którym mowa w art. 12f.

Jednolita Rada uwzględnia następujące warunki:

a) w ramach uprzednio przeprowadzonej oceny możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wskazano istotne przeszkody w możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, oraz: (i) po zastosowaniu środków, o których mowa w art. 10 ust. 11, w terminie wymaganym przez Jednolitą Radę nie podjęto jakichkolwiek działań naprawczych; albo (ii) wskazanych istotnych przeszkód nie można wyeliminować poprzez użycie któregokolwiek ze środków, o których mowa w art. 10 ust. 11, a wykonanie uprawnień, o których mowa w ust. 7 niniejszego artykułu, częściowo lub w pełni skompensowałoby negatywny wpływ istotnych przeszkód w możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;

b) Jednolita Rada uważa, że wykonalność i wiarygodność preferowanej dla podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji są ograniczone, mając na uwadze wielkość tego podmiotu, jego wzajemne powiązania, charakter, zakres, profil ryzyka i złożoność prowadzonej przez ten podmiot działalności, jego status prawny i strukturę własnościową; lub

c) wymóg, o którym mowa w art. 104a dyrektywy 2013/36/UE, odzwierciedla fakt, że podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji będący globalną instytucją o znaczeniu systemowym lub podlegający art. 12d ust. 4 lub 5 niniejszego rozporządzenia znajduje się, pod względem ryzyka, pośród 20 % największych instytucji, w odniesieniu do których Jednolita Rada ustala wymóg, o którym mowa w art. 12a ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

Do celów wartości procentowych, o których mowa w akapitach pierwszym i drugim, Jednolita Rada zaokrągla liczbę wynikającą z obliczeń w górę do najbliższej liczby całkowitej.

9. Po konsultacji z właściwymi organami, w tym z EBC, Jednolita Rada podejmuje decyzje, o których mowa w ust. 5 lub 7.

Podejmując te decyzje, Jednolita Rada bierze również pod uwagę:

a) głębokość rynku dla instrumentów funduszy własnych i podporządkowanych instrumentów kwalifikowalnych podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, wycenę takich instrumentów, o ile istnieją, oraz czas potrzebny do zrealizowania wszelkich transakcji niezbędnych do celów zastosowania się do decyzji;

b) kwotę instrumentów zobowiązań kwalifikowalnych, które spełniają wszystkie warunki, o których mowa w art. 72a rozporządzenia (UE) nr 575/2013, o rezydualnym terminie zapadalności wynoszącym mniej niż rok od daty decyzji, z myślą o dokonaniu korekt ilościowych względem wymogów, o których mowa w ust. 5 i 7 niniejszego artykułu;

c) dostępność i kwotę instrumentów, które spełniają wszystkie warunki, o których mowa w art. 72a rozporządzenia (UE) nr 575/2013, inne niż w art. 72b ust. 2 lit. d) tego rozporządzenia;

d) czy kwota zobowiązań, które są wyłączone ze stosowania uprawnień do umorzenia i konwersji zgodnie z art. 27 ust. 3 lub 5 i które – w ramach standardowego postępowania upadłościowego – mają taki sam stopień uprzywilejowania jak zobowiązania kwalifikowalne o najwyższym stopniu uprzywilejowania lub niższy, jest istotna w porównaniu z funduszami własnymi i zobowiązaniami kwalifikowalnymi podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. W przypadku gdy kwota wyłączonych zobowiązań nie przekracza 5 % kwoty funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, uznaje się, że wyłączona kwota nie jest istotna. Powyżej tego progu istotność kwoty zobowiązań wyłączonych ocenia Jednolita Rada;

e) model biznesowy podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jego model finansowania, profil ryzyka, a także jego stabilność i zdolność wnoszenia wkładu w gospodarkę; oraz

f) wpływ ewentualnych kosztów restrukturyzacji na dokapitalizowanie podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

Artykuł 12d

Ustalenie minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych

1. Po konsultacji z właściwymi organami, w tym z EBC, Jednolita Rada ustala wymóg, o którym mowa w art. 12a ust. 1, na podstawie następujących kryteriów: a) konieczność zapewnienia możliwości przeprowadzenia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w drodze zastosowania do podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w tym, w stosownych przypadkach, instrumentu umorzenia lub konwersji długu, w sposób służący osiągnięciu celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji; b) konieczność zapewnienia – w stosownych przypadkach – aby podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jego jednostki zależne będące instytucjami lub podmiotami, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 3, lecz niebędące podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, posiadały fundusze własne i zobowiązania kwalifikowalne wystarczające do zapewnienia, aby – w przypadku zastosowania wobec nich, odpowiednio, instrumentu umorzenia lub konwersji długu lub uprawnień do umorzenia i konwersji – można było pokryć straty oraz przywrócić łączny współczynnik kapitałowy oraz, stosownie do przypadku, wskaźnik dźwigni odpowiednich podmiotów do poziomu niezbędnego do umożliwienia im dalszego spełniania warunków uzyskania zezwolenia oraz kontynuowania działalności, na którą uzyskały zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE lub dyrektywą 2014/65/UE; c) konieczność zapewnienia, aby – jeżeli w planie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przewidziano możliwość wyłączenia określonych klas zobowiązań kwalifikowalnych z umorzenia lub konwersji długu na mocy art. 27 ust. 5 niniejszego rozporządzenia lub możliwość przeniesienia ich w całości na odbiorcę w ramach częściowego przeniesienia – ten podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji posiadał fundusze własne i inne zobowiązania kwalifikowalne wystarczające do pokrycia strat oraz przywrócenia jego łącznego współczynnika kapitałowego oraz, stosownie do przypadku, jego wskaźnika dźwigni do poziomu niezbędnego do umożliwienia mu dalszego spełniania warunków uzyskania zezwolenia oraz kontynuowania działalności, na którą uzyskał zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE lub dyrektywą 2014/65/UE; d) wielkość, model biznesowy, model finansowania oraz profil ryzyka podmiotu; e) zakres, w jakim upadłość podmiotu miałaby niekorzystny wpływ na stabilność finansową – w tym poprzez efekt domina względem innych instytucji lub podmiotów – z powodu wzajemnych powiązań podmiotu z tymi innymi instytucjami lub podmiotami lub z resztą systemu finansowego.

2. W przypadku gdy w planie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przewidziano, że przeprowadzone ma zostać działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub że wykonane ma być uprawnienie do umorzenia i konwersji odpowiednich instrumentów kapitałowych i zobowiązań kwalifikowalnych zgodnie z art. 21, zgodnie z odpowiednim scenariuszem, o którym mowa w art. 8 ust. 6, wymóg, o którym mowa w art. 12a ust. 1, równa się kwocie wystarczającej do zapewnienia, aby: a) spodziewane straty, które może ponieść podmiot, zostały w pełni pokryte („pokrycie strat”); b) podmiot restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i jego jednostki zależne będące instytucjami lub podmiotami, o których mowa w art. 12 ust. 1 lub 3, lecz niebędące podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, zostały dokapitalizowane do poziomu niezbędnego do