2013R0211 — PL — 16.07.2014 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 211/2013 z dnia 11 marca 2013 r. w sprawie wymogów dotyczących świadectw przy przywozie do Unii kiełków i nasion przeznaczonych do produkcji kiełków (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 068, 12.3.2013, p.26)

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 211/2013

z dnia 11 marca 2013 r.

w sprawie wymogów dotyczących świadectw przy przywozie do Unii kiełków i nasion przeznaczonych do produkcji kiełków

(Tekst mający znaczenie dla EOG)







KOMISJA EUROPEJSKA, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt ( 1 ), w szczególności jego art. 48 ust. 1, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 ustanowiono ogólne zasady przeprowadzania kontroli urzędowych służących sprawdzeniu zgodności z przepisami mającymi na celu, w szczególności, zapobieganie zagrożeniom dla ludzi i zwierząt, eliminowanie tych zagrożeń lub ich ograniczanie do dopuszczalnych poziomów, bezpośrednio lub przez środowisko naturalne. (2) Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności ( 2 ) ustanawia ogólne zasady w odniesieniu do żywności i paszy, w szczególności w odniesieniu do bezpieczeństwa żywności i paszy na poziomie unijnym i krajowym. Rozporządzenie to stanowi, że żywność i pasza przywożone do Unii w celu wprowadzenia na rynek w Unii powinny być zgodne z wymogami prawa żywnościowego lub warunkami uznanymi przez Unię za przynajmniej im odpowiadające. (3) Rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych ( 3 ) ustanawia ogólne zasady dla przedsiębiorstw sektora spożywczego w zakresie higieny środków spożywczych. Rozporządzenie to stanowi, że przedsiębiorstwa sektora spożywczego mają obowiązek dopilnowania, aby na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji żywności odbywających się pod ich kontrolą spełnione były właściwe wymogi higieny ustanowione w tym rozporządzeniu. W szczególności rozporządzenie (WE) nr 852/2004 stanowi, że przedsiębiorstwa sektora spożywczego prowadzące produkcję podstawową oraz te powiązane działania, które są wymienione w załączniku I do tego rozporządzenia, muszą postępować zgodne z ogólnymi przepisami dotyczącymi higieny ustanowionymi w części A tego załącznika. (4) Po wystąpieniu w Unii Europejskiej w maju 2011 r. ognisk szczepu E. coli (STEC) wytwarzającego toksynę Shiga konsumpcja nasion skiełkowanych została uznana za najbardziej prawdopodobne źródło ognisk. (5) W dniu 20 października 2011 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („EFSA”) przyjął opinię naukową na temat ryzyka stwarzanego przez szczep Escherichia coli wytwarzający toksynę Shiga i inne bakterie chorobotwórcze obecne w nasionach oraz nasionach skiełkowanych ( 4 ). W swojej opinii EFSA stwierdza, że zanieczyszczenie suchych nasion bakteryjnymi czynnikami chorobotwórczymi jest najbardziej prawdopodobnym pierwotnym źródłem ognisk związanych z kiełkami. W opinii stwierdzono ponadto, że ze względu na wysoką wilgotność i korzystne temperatury podczas kiełkowania bakteryjne czynniki chorobotwórcze obecne w suchych nasionach mogą się rozmnażać podczas kiełkowania i powodować zagrożenie dla zdrowia publicznego. (6) W celu zapewnienia ochrony zdrowia publicznego w Unii i w związku z opinią EFSA przyjęto rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 208/2013 ( 5 ). Wspomniane rozporządzenie wykonawcze ustanawia przepisy dotyczące możliwości śledzenia przesyłek kiełków i nasion przeznaczonych do produkcji kiełków. (7) W celu zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony zdrowia publicznego właściwe jest, aby przywożone do Unii kiełki i nasiona przeznaczone do produkcji kiełków również spełniały wymogi ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 852/2004 oraz, w przypadku kiełków, wymogi dotyczące możliwości śledzenia ustanowione w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 208/2013 i kryteria mikrobiologiczne ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 2073/2005 ( 6 ). Należy zatem ustanowić odpowiednie wymogi dotyczące świadectw w odniesieniu do takich towarów przywożonych do Unii. (8) Obecnie przepisy Unii nie przewidują świadectw w przypadku przywozu do Unii kiełków i nasion przeznaczonych do produkcji kiełków. Właściwe jest zatem określenie w niniejszym rozporządzeniu wzoru świadectwa dla przywozu takich towarów do Unii. (9) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły wobec nich sprzeciwu, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







Artykuł 1

Zakres

Niniejsze rozporządzenie stosuje się do przywożonych do Unii przesyłek kiełków lub nasion przeznaczonych do produkcji kiełków, z wyłączeniem kiełków, które poddano obróbce eliminującej zagrożenia mikrobiologiczne, zgodne z prawodawstwem Unii Europejskiej.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia:

a) stosuje się definicję „kiełków” z art. 2 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 208/2013;

b) „przesyłka” oznacza pewną ilość kiełków lub nasion przeznaczonych do produkcji kiełków, która: (i) pochodzi z tego samego państwa trzeciego; (ii) jest objęta tym samym świadectwem (świadectwami); (iii) jest przewożona tym samym środkiem transportu.

▼M1

Artykuł 3

Wymóg dotyczący świadectw

1. W przypadku przywozu do Unii przesyłek kiełków lub nasion przeznaczonych do produkcji kiełków pochodzących lub wysyłanych z państw trzecich do przesyłek dołącza się świadectwo zgodne ze wzorem znajdującym się w załączniku poświadczające, że kiełki lub nasiona zostały wyprodukowane w warunkach, które odpowiadają ogólnym przepisom dotyczącym higieny dla produkcji podstawowej i powiązanych działań określonym w części A załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 852/2004 oraz że kiełki zostały wyprodukowane w warunkach zgodnych z wymogami dotyczącymi możliwości śledzenia ustanowionymi w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 208/2013 ( 7 ), zostały wyprodukowane w zakładach zatwierdzonych zgodnie z wymogami ustanowionymi w art. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 210/2013 ( 8 ) i spełniają kryteria mikrobiologiczne ustanowione w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2073/2005.

Świadectwo oraz, w stosownych przypadkach, wyniki badań mikrobiologicznych pod kątem enterobakterii, o których to badaniach mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, muszą być sporządzone w języku urzędowym (językach urzędowych) państwa trzeciego wysyłki i państwa członkowskiego, w którym ma miejsce ten przywóz do UE, lub musi być do nich dołączone poświadczone tłumaczenie na ten język (te języki). Jeśli zażąda tego państwo członkowskie przeznaczenia, do świadectw należy również dołączyć poświadczone tłumaczenie na język urzędowy (języki urzędowe) tego państwa członkowskiego. Państwo członkowskie może jednak wyrazić zgodę na stosowanie języka urzędowego Unii innego niż jego własny.

2. Oryginał świadectwa musi pozostawać dołączony do przesyłki do momentu, gdy trafi ona do miejsca przeznaczenia określonego w świadectwie.

3. W przypadku podziału przesyłki kopia świadectwa musi być dołączona do każdej jej części.

4. Na zasadzie odstępstwa od wymogu zawartego w ust. 1, by oficjalnie poświadczać, że nasiona zostały wyprodukowane zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 852/2004, oraz do dnia 1 lipca 2015 r. przesyłki nasion do kiełkowania przeznaczone do wywozu do Unii mogą być jednak poddawane badaniom mikrobiologicznym pod kątem enterobakterii w celu weryfikacji warunków higienicznych produkcji przed wywozem. Wyniki tych badań mikrobiologicznych nie mogą przekraczać 1 000 CFU/g.

5. Świadectwo oraz, w stosownych przypadkach, wyniki takich badań muszą być na żądanie właściwych organów udostępniane przez przedsiębiorstwa sektora spożywczego produkujące kiełki z przywożonych nasion.

▼M1 —————

▼B

Artykuł 5

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.









ZAŁĄCZNIK

▼M1

WZÓR ŚWIADECTWA DLA PRZYWOZU KIEŁKÓW LUB NASION PRZEZNACZONYCH DO PRODUKCJI KIEŁKÓW