01999R1257 — PL — 01.05.2004 — 002.007

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:





zmienione przez:





sprostowane przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1257/1999

z dnia 17 maja 1999 r.

w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia







TYTUŁ I

ZAKRES I CELE

Artykuł 1

1. Niniejsze rozporządzenie określa ramy wsparcia wspólnotowego dla ►C1 zrównoważonego rozwoju ◄ ►C1 obszarów wiejskich ◄ .

2. Działania na rzecz ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ będą towarzyszyć innym instrumentom wspólnej polityki rolnej oraz je uzupełniać i mieć przez to udział w osiąganiu celów zapisanych w art. 33 Traktatu.

3. Działania na rzecz ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ :

— są zintegrowane ►C1 z działaniami wspierającymi rozwój ◄ i dostosowanie strukturalne regionów opóźnionych w rozwoju (Cel 1), oraz

— towarzyszą działaniom ►C1 wspierającym gospodarczą i społeczną konwersję obszarów stojących w obliczu problemów strukturalnych ◄ (Cel 2)

w danych regionach, uwzględniając szczególne cele wsparcia wspólnotowego zgodnie z celami ustanowionymi w art. 158 i 160 Traktatu oraz w rozporządzeniu (WE) nr 1260/1999 i zgodnie z warunkami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 2

Wsparcie rozwoju obszarów wiejskich, związane z działalnością gospodarki rolnej i jej ►C1 konwersją ◄ , może dotyczyć:

— poprawy struktur gospodarstw rolnych i struktur służących ►C1 przetwórstwu ◄ i wprowadzaniu do obrotu produktów rolnych,

— ►C1 konwersji ◄ i reorientacji potencjału produkcji rolniczej, wprowadzenia nowych technologii i poprawy jakości produktów,

— zachęcania do prowadzenia produkcji innej niż produkcja żywności,

— ►C1 zrównoważonego rozwoju ◄ lasów,

— zróżnicowania działalności w celu wprowadzenia uzupełniających bądź alternatywnych form działalności,

— utrzymania i ►C1 wzmocnienia żywotnych struktur ◄ społecznych na obszarach wiejskich,

— rozwoju działalności gospodarczej, utrzymania i tworzenia miejsc pracy w celu zapewnienia lepszego wykorzystania istniejącego potencjału,

— poprawy warunków pracy i życia,

— utrzymania i promocji niskonakładowych systemów gospodarki rolnej,

— zachowania i ►C1 promocji wysokich wartości przyrodniczych oraz ◄ zrównoważonego rolnictwa respektującego wymagania w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego,

— zlikwidowania nierówności i promocji równych szans dla kobiet i mężczyzn, w szczególności poprzez wspieranie projektów zainicjowanych i wdrażanych przez kobiety.

Artykuł 3

Wsparcie jest udzielane działaniom na rzecz ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ , które zostały zdefiniowane w tytule II na warunkach w nim określonych.







TYTUŁ II

DZIAŁANIA NA RZECZ ►C1 ROZWOJU OBSZARÓW WIEJSKICH ◄







ROZDZIAŁ I

▼C1

INWESTYCJE W GOSPODARSTWACH ROLNYCH

▼B

Artykuł 4

Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych służy wzrostowi dochodów z rolnictwa oraz poprawie warunków życia, pracy i produkcji.

Takie inwestycje służą realizacji co najmniej jednego z następujących celów:

— zmniejszenie kosztów produkcji,

— poprawa i przebazowanie produkcji,

— poprawa jakości,

— zachowanie i poprawa środowiska naturalnego, warunków higienicznych oraz warunków utrzymania zwierząt,

— wspieranie zróżnicowania działalności gospodarstwach rolnych.

Artykuł 5

►M2 1. ◄ Wsparcie inwestycji jest udzielane gospodarstwom rolnym:

— których rentowność można wykazać,

— które spełniają ►C1 minimalne wymogi dotyczące ◄ środowiska, higieny i warunków utrzymania zwierząt, oraz

— kiedy rolnik posiada odpowiednią wiedzę i umiejętności zawodowe.

▼M2

2. Warunki uzyskania wsparcia dla inwestycji przewidziane w ust. 1 muszą być spełnione do czasu podjęcia decyzji indywidualnej w sprawie przyznania wsparcia.

3. Jeśli inwestycje są dokonywane w celu spełnienia nowo wdrożonych norm minimalnych dotyczących środowiska, higieny i warunków utrzymania zwierząt, może zostać przyznane wsparcie w celu ich spełnienia. W takich przypadkach, jeśli rozwiązanie szczególnych problemów wynikających ze spełnienia norm minimalnych wymaga czasu, rolnikom może zostać przyznany okres karencji, aby mogli oni spełnić te normy. Rolnicy spełniają odpowiednie normy przed upłynięciem okresu inwestycyjnego.

▼B

Artykuł 6

Wsparcie nie jest udzielane inwestycjom, które mają za cel wzrost produkcji, dla której nie można znaleźć żadnego normalnego rynku zbytu.

Artykuł 7

Państwa Członkowskie ustalają całkowitą sumę inwestycji kwalifikujących się do wsparcia.

▼M2

Całkowita kwota wsparcia, wyrażona w procentach wielkości kwalifikującej się inwestycji jest ograniczona do maksymalnie 40 % lub 50 % na obszarach mniej uprzywilejowanych.

▼M2

Jeśli inwestycje są podejmowane przez młodych rolników w rozumieniu w rozdziału II, te wielkości procentowe mogą wynosić maksymalnie 50 % lub, na obszarach mniej uprzywilejowanych, 60 % przez okres nie dłuższy niż pięć lat od rozpoczęcia prowadzenia przez nich gospodarstwa. Warunek wieku ustanowiony w art. 8 ust. 1 tiret pierwsze musi być spełniony w momencie podejmowania działalności.

▼B







ROZDZIAŁ II

PODEJMOWANIE DZIAŁALNOŚCI PRZEZ MŁODYCH ROLNIKÓW

Artykuł 8

1. Pomoc młodym rolnikom w celu ułatwienia im podejmowania działalności w rolnictwie będzie przyznawana pod następującymi warunkami:

— rolnik ma mniej niż 40 lat,

— rolnik posiada odpowiednią wiedzę i umiejętności zawodowe,

— rolnik rozpoczyna prowadzenie gospodarstwa rolnego po raz pierwszy,

— w zakresie gospodarstwa: — i) można wykazać jego rentowność; oraz ii) spełnione są ►C1 minimalne wymogi dotyczące ◄ środowiska, higieny i warunków utrzymania zwierząt, — oraz

— rolnik ten jest kierownikiem gospodarstwa.

Szczególne warunki mogą zostać zastosowane w sytuacji, gdy młody rolnik nie jest wyłącznym kierownikiem gospodarstwa. Warunki te muszą być jednak równoważne z tymi, które musi spełnić młody rolnik, który zaczyna prowadzić gospodarstwo i jest jego wyłącznym kierownikiem.

▼M2

2. Pomoc na podjęcie działalności może obejmować:

a) jednorazową premię do wysokości nie wyższej niż określona w ► Załącznik I ◄ , i

b) dotację na spłatę pożyczki zaciągniętej w celu pokrycia kosztów, które pojawiły się w związku z rozpoczęciem prowadzenia gospodarstwa; skapitalizowana wartość dotacji na spłatę oprocentowania nie może przekraczać wartości premii.

Wsparcie wyższe niż maksymalna kwota określona w lit. a) ale nieprzekraczające kwoty 30 000 EUR może zostać przyznane młodym rolnikom korzystającym z usług doradztwa rolniczego związanych podjęciem przez nich działalności przez okres trzech lat od podjęcia działalności.

▼B







ROZDZIAŁ III

SZKOLENIE

Artykuł 9

Wsparcie kształcenia zawodowego przyczynia się do zwiększenia wiedzy i umiejętności zawodowych rolników i innych osób zaangażowanych w działalność rolną lub leśną oraz ich przekwalifikowania.

Szkolenia są szczególnie nastawione na:

▼M2

— przygotowanie rolników i innych osób zaangażowanych w działalność związaną z rolnictwem do jakościowej reorientacji produkcji, stosowania praktyk produkcji zgodnych z zasadami utrzymania i poprawy stanu krajobrazu, ochrony środowiska naturalnego, normami higieny i warunkami utrzymania zwierząt, a także do nabycia umiejętności potrzebnych im do zarządzania rentownym gospodarstwem, oraz

▼B

— przygotowanie właścicieli lasów i inne osoby zaangażowane w działalność leśną do stosowania praktyk zarządzania lasem, służących poprawie funkcji gospodarczych, ekologicznych i społecznych lasów.







ROZDZIAŁ IV

WCZEŚNIEJSZE EMERYTURY

Artykuł 10

1. Wsparcie przechodzenia na wcześniejszą emeryturę w gospodarce rolnej przyczynia się do realizacji następujących celów:

— zapewnienia dochodu starszym rolnikom, którzy decydują się na zaprzestanie gospodarowania,

— zachęcenia do zastępowania takich starszych rolników przez rolników, którzy mogą poprawić, w miarę potrzeb, rentowność pozostawionych im gospodarstw rolnych,

— wydzielenia użytków rolnych dla produkcji nierolniczej, tam gdzie gospodarka rolna przy zachowaniu rentowności nie jest możliwa.

2. Wsparcie przechodzenia na wcześniejszą emeryturę może obejmować również działania służące ►C1 zapewnieniu dochodu robotnikom rolnym. ◄

Artykuł 11

1. Osoba przekazująca gospodarstwo:

— zaprzestaje całkowicie prowadzenia komercyjnej gospodarki rolnej; może ona jednak kontynuować niekomercyjną gospodarkę rolną i utrzymać użytkowanie budynków,

— ma nie mniej niż 55 lat, ale nie osiągnęła jeszcze normalnego wieku emerytalnego w momencie przekazywania gospodarstwa, oraz

— prowadziła gospodarstwo rolne przez 10 lat poprzedzających przekazanie gospodarstwa.

2. Przejmujący gospodarstwo:

— zastępuje przekazującego gospodarstwo i staje się kierownikiem tego gospodarstwa lub przejmuje całość lub część przekazywanego gruntu. Rentowność przekazywanego gospodarstwa musi ulec poprawie w czasie i zgodnie z warunkami, które zostaną określone, uwzględniając w szczególności wiedzę i umiejętności zawodowe przejmującego gospodarstwo, wielkość areałów, ►C1 nakład pracy ◄ lub dochód, zależnie od regionu i rodzaju produkcji,

— posiada odpowiednią wiedzę i umiejętności zawodowe, oraz

— podejmuje się prowadzić działalność rolniczą w gospodarstwie przez co najmniej 5 lat.

3. Robotnik rolny:

— zaprzestaje całkowicie pracy na roli,

— ma nie mniej niż 55 lat, ale nie jest jeszcze w normalnym wieku emerytalnym,

— poświęcił co najmniej połowę swego czasu pracy w ciągu poprzednich pięciu lat na pomoc rodzinie w prowadzeniu gospodarstwa lub na pracę jako robotnik rolny,

— pracował w gospodarstwie rolnym osoby przekazującej gospodarstwo przez okres równoważny co najmniej dwóm latom pracy w pełnym wymiarze czasu, w ciągu ostatnich czterech lat poprzedzających przejście na wcześniejszą emeryturę osoby przekazującej gospodarstwo, oraz

— objęty jest systemem zabezpieczenia społecznego.

4. Przejmujący gospodarstwo, który nie jest rolnikiem, może być dowolną osobą lub organem, który przejmie całość lub część ziemi i będzie ją użytkował do celów nierolniczych, takich jak leśnictwo, tworzenie rezerwatów ekologicznych w sposób zgodny z zasadami ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego terenów wiejskich.

5. Warunki określone w niniejszym artykule mają zastosowanie przez okres, w którym osoba przekazująca gospodarstwo otrzymuje wsparcie w postaci wcześniejszej emerytury.

Artykuł 12

1. ►C1 Maksymalne kwoty kwalifikujące się do wsparcia wspólnotowego zostały ◄ ustanowione w ► Załącznik I ◄ .

2. Okres udzielania wsparcia w przejściu na wcześniejszą emeryturę nie przekracza 15 lat dla osoby przekazującej gospodarstwo i 10 lat dla robotnika rolnego. Wsparcie takie jest udzielane osobom, które przekazały gospodarstwo rolne nie dłużej niż do ukończenia przez nie 75 lat i robotnikom rolnym nie dłużej niż do osiągnięcia przez nich normalnego wieku emerytalnego.

W przypadku gdy osoba, która przekazała gospodarstwo rolne, otrzymuje od Państwa Członkowskiego normalną emeryturę, wsparcie w postaci wcześniejszej emerytury zostaje przyznane jako dodatek, uwzględniwszy wysokość krajowej emerytury w tym państwie.







ROZDZIAŁ V

►C1 OBSZARY O NIEKORZYSTNYCH WARUNKACH GOSPODAROWANIA ◄ I OBSZARY Z ►C1 OGRANICZENIAMI ROLNOŚRODOWISKOWYMI ◄

Artykuł 13

Wsparcie dla ►C1 obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania ◄ i obszarów z ►C1 ograniczeniami rolnośrodowiskowymi ◄ będzie przyczyniać się do realizacji następujących celów.

a) Rekompensata dla ►C1 obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania ◄ z przyczyn naturalnych:

— w celu zapewnienia korzystania z użytków rolnych i przyczynienia się przez to ►C1 do utrzymania żywotnej społeczności wiejskiej, ◄

— w celu utrzymania terenów wiejskich,

— w celu utrzymania i wspierania systemów gospodarki rolnej, która w szczególności uwzględnia wymagania związane z ochroną środowiska.

b) Rekompensata dla obszarów podlegających ►C1 ograniczeniom rolnośrodowiskowym ◄ :

— w celu zapewnienia prowadzenia gospodarstwa rolnego w sposób uwzględniający wymagania w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego na obszarach z ►C1 ograniczeniami rolnośrodowiskowymi ◄ .

Artykuł 14

1. Rolnicy na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania mogą uzyskać wsparcie w postaci dodatków wyrównawczych.

2. Dodatki wyrównawcze są przyznawane na każdy hektar gruntów użytkowanych rolniczo przez rolników, którzy:

— prowadzą działalność rolniczą na minimalnym areale, który zostanie określony,

— podejmują się prowadzić działalność rolniczą na ►C1 obszarze o niekorzystnych warunkach gospodarowania ◄ , przez przynajmniej pięć lat od pierwszej wypłaty dodatku wyrównawczego, oraz

— ►C1 stosują zwykłą dobrą praktykę rolniczą, zgodną ◄ z potrzebą ochrony środowiska naturalnego i utrzymania terenów wiejskich, w szczególności poprzez zrównoważoną gospodarkę rolną.

3. Tam gdzie w zastosowaniu odpowiednich przepisów dyrektywy Rady 96/23/WE ( 1 ) zostaną wykryte w zwierzętach ze stada bydła należącego do producenta pozostałości substancji zakazanych przez dyrektywę 96/22/WE ( 2 ) lub pozostałości substancji, które ta dyrektywa dopuszcza, ale zastosowanych w sposób nieuprawniony, lub tam gdzie substancja lub produkt niedozwolone przez dyrektywę 96/22/WE lub też dozwolone przez tę dyrektywę, ale przechowywane w sposób nieuprawniony, zostaną znalezione w dowolnej formie w gospodarstwie producenta, wówczas producent nie otrzymuje dodatków wyrównawczych przez jeden rok kalendarzowy od momentu wykrycia substancji określonych powyżej.

W przypadku powtarzającego się naruszenia tych zasad rolnik może nie otrzymywać dodatków przez okres do pięciu lat od momentu, w którym zostało wykryte powtórne naruszenie, długość tego okresu jest uzależniona od tego, jak poważne jest to naruszenie.

W przypadku utrudnień ze strony właściciela zwierząt lub ich zarządcy podczas dokonywania inspekcji i pobierania próbek niezbędnych dla realizacji krajowych planów monitorowania pozostałości różnych substancji, a także podczas wykonywania kontroli zgodnie z dyrektywą 96/23/WE, stosuje się kary przewidziane w pierwszym akapicie.

Artykuł 15

1. Dodatki wyrównawcze ustala się na poziomie, który:

— jest wystarczający dla skutecznego kompensowania istniejących utrudnień, oraz

— nie prowadzi do nadmiernej kompensacji.

2. Dodatki wyrównawcze są należycie zróżnicowane, uwzględniając:

— sytuację i cele rozwoju poszczególnych regionów,

— dotkliwość każdej trwałej naturalnej przeszkody utrudniającej prowadzenie gospodarstwa rolnego,

— poszczególne problemy środowiskowe, które należy rozwiązać,

— rodzaj produkcji oraz, w miarę potrzeb, strukturę ekonomiczną gospodarstwa.

3. Dodatki wyrównawcze zostają ustalone na poziomie między najwyższymi i najniższymi kwotami, które są przedstawione w ► Załącznik I ◄ .

▼M2

Dodatki wyrównawcze wyższe niż maksymalna kwota mogą być przyznane pod warunkiem że średnia kwota wszystkich dodatków wyrównawczych przyznanych na poziomie programowania nie przekracza kwoty maksymalnej. Państwa Członkowskie mogą przedstawić łącznie kilka programów regionalnych, w celu wyliczenia średniej kwoty. Jednakże w przypadkach odpowiednio uzasadnionych przez obiektywne okoliczności, średnia kwota może zostać zwiększona do wysokości najwyższej średniej kwoty określonej w niniejszym ► Załącznik I ◄ .

▼B

Artykuł 16

▼M2

1. Płatności w celu zrekompensowania poniesionych kosztów lub utraconych dochodów mogą zostać przyznane rolnikom, którzy podlegają ograniczeniom przy prowadzeniu działalności rolnej na obszarach, na których istnieją ►C1 ograniczenia rolnośrodowiskowe ◄ w wyniku wykonania dyrektyw 79/409/EWG ( 3 ) i 92/43/EWG ( 4 ), jeśli i w takim zakresie, w jakim płatności są niezbędne dla rozwiązania specyficznych problemów wynikających z wykonania tych dyrektyw.

▼B

2. Płatności ustala się na poziomie, który zapobiegnie nadmiernej kompensacji; jest to szczególnie istotne w przypadku płatności na ►C1 obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania ◄ .

▼M2

3. Najwyższa kwota kwalifikująca się do wsparcia wspólnotowego jest określona w ► Załącznik I ◄ . Kwota ta może zostać zwiększona w odpowiednio uzasadnionych przypadkach dla uwzględnienia szczególnych problemów.

Wsparcie wyższe od kwoty maksymalnej może zostać przyznane w okresie nieprzekraczającym pięciu lat od dnia, w którym postanowienie o nałożeniu ograniczeń staje się obowiązkowe zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym. Wsparcie to jest przyznawane corocznie w sposób degresywny i nie przekracza kwoty określonej w niniejszym ► Załącznik I ◄ .

▼B

Artykuł 17

►C1 Obszary o niekorzystnych warunkach gospodarowania ◄ to:

— tereny górskie (art. 18),

— inne ►C1 obszary o niekorzystnych warunkach gospodarowania ◄ (art. 19), oraz

— obszary podlegające specyficznym utrudnieniom (art. 20).

Artykuł 18

1. Tereny górskie to takie, które charakteryzują się znacznymi ograniczeniami możliwości użytkowania ziemi i znacznym wzrostem kosztów pracy w związku z:

— istnieniem, z powodu wysokości, trudnych warunków klimatycznych, co skutkuje skróceniem okresu wegetacji,

— występowaniem, na niższych wysokościach, stromych pochyłości obejmujących większą część terenów uprawnych, uniemożliwiających użytkowanie normalnych maszyn lub wymagających bardzo drogiego specjalistycznego sprzętu, lub

— kombinacją dwóch powyższych czynników, gdzie każdy z tych czynników osobno jest mniej uciążliwy, ale istnienie obu równocześnie powoduje zwiększenie utrudnień.

2. Obszary na północ od 62 równoleżnika i niektóre obszary sąsiadujące będą traktowane w taki sam sposób jak obszary górskie.

Artykuł 19

►C1 Obszary o niekorzystnych warunkach gospodarowania ◄ , którym grozi zaprzestanie użytkowania ziemi i gdzie konieczna jest ochrona terenów wiejskich, obejmą obszary rolnicze, które są jednorodne z punktu widzenia naturalnych warunków uprawy i których dotyczą wszystkie poniższe charakterystyki:

— obecność terenów o małej produktywności, trudnych w uprawie i z ograniczonym potencjałem produkcyjnym, który nie może być zwiększony, chyba że przy poniesieniu nadmiernych kosztów i które są odpowiednie przede wszystkim dla ekstensywnej hodowli zwierząt gospodarskich,

— produkcja, która wynika z małej produktywności środowiska naturalnego, jest znacznie niższa od przeciętnej w odniesieniu do głównych dokonań gospodarczych w rolnictwie,

— niska lub zmniejszająca się populacja zależna od działalności rolniczej; przyspieszenie wyludnienia ►C1 zagroziłoby żywotności tego terenu ◄ i ciągłości zaludnienia.

Artykuł 20

►M2 1. ◄ Obszary o niekorzystnych warunkach gospodarowania mogą obejmować też inne obszary, na których istnieją pewne specyficzne utrudnienia, a na których działalność rolnicza powinna być kontynuowana; w miarę potrzeb i z zastrzeżeniem niektórych warunków, w celu zachowania lub poprawy stanu środowiska, utrzymania terenów wiejskich, zachowania potencjału turystycznego tych obszarów lub w celu ochrony linii brzegowej.

▼M2

2. Obszary określone w ust. 1 nie mogą przekraczać 10 % obszaru danego Państwa Członkowskiego.

▼M2 —————

▼M2







ROZDZIAŁ Va

SPEŁNIANIE NORM

Artykuł 21a

Wsparcie dla rolników w celu pomocy przy dostosowywaniu do surowych norm wynikających z prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie środowiska, zdrowia publicznego, zwierząt i roślin, warunków utrzymania zwierząt i bezpieczeństwa pracy przyczynia się do osiągnięcia następujących celów:

a) szybszego tempa wdrożenia surowych norm wspólnotowych przez Państwa Członkowskie;

b) poszanowania tych norm przez rolników;

c) korzystania przez rolników z usług doradztwa rolniczego, przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej oraz systemów wsparcia dla producentów niektórych upraw ( 5 ), przy ocenie ich działalności i określaniu ulepszeń wymaganych w odniesieniu do ustawowych wymogów dotyczących zarządzania określonych w tym rozporządzeniu.

Artykuł 21b

1. Tymczasowe wsparcie przeznaczone na częściowe pokrycie poniesionych kosztów i utraconych dochodów może zostać przyznane rolnikom, którzy muszą stosować surowe normy wynikające z prawodawstwa wspólnotowego i nowo wdrożonych do ustawodawstwa krajowego.

W przypadku Państw Członkowskich stosujących się do przepisów art. 16, wsparcie wynikające z niniejszego rozdziału nie może zostać przyznane rolnikowi na stosowanie norm wynikających z prawodawstwa wspólnotowego określonego w art. 16.

2. Wsparcie może zostać przyznane na okres nieprzekraczający pięciu lat od dnia, w którym norma zaczyna obowiązywać zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym.

Aby móc ubiegać się o wsparcie, norma powinna nakładać nowe obowiązki lub ograniczenia na praktykę gospodarki rolnej, mające znaczący wpływ na typowe koszty operacyjne gospodarstwa oraz dotyczące znacznej liczby rolników.

W odniesieniu do dyrektyw, których nieprzekraczalny termin wykonania został przekroczony i które wciąż nie zostały właściwie wykonane przez Państwo Członkowskie, wsparcie może zostać przyznane przez okres nie dłuższy niż pięć lat od dnia 25 października 2003 r.

3. Wsparcie nie jest wypłacane, jeśli niestosowanie normy przez wnioskującego rolnika jest spowodowane brakiem poszanowania wobec norm już przetransponowanych do ustawodawstwa krajowego.

Artykuł 21c

1. Wsparcie przyznawane jest corocznie w postaci jednolitej stawki o charakterze degresywnym, w równych ratach. Państwa Członkowskie ustalają poziom płatności dla danej normy w odniesieniu do poziomu obowiązków wynikających ze stosowania jej normy. Poziom płatności ustalany jest tak, aby zapobiegał nadmiernej kompensacji. Koszty związane z inwestycjami nie są brane pod uwagę przy określaniu poziomu rocznego wsparcia.

2. Maksymalna kwalifikowana roczna kwota wsparcia dla gospodarstwa rolnego jest określona w niniejszym Załączniku.

Artykuł 21 d

1. Wsparcie może być przyznane rolnikom dla ułatwienia ponoszenia kosztów wynikających z korzystania z usług doradztwa rolniczego, które określają i, w miarę potrzeby, proponują ulepszenia dotyczące stosowania przez rolników norm ustawowych dotyczących środowiska, zdrowia publicznego, zwierząt i roślin i warunków utrzymania zwierząt.

2. Usługi doradztwa rolniczego, za które może być przyznawane wsparcie, są zgodne z rozdziałem III tytuł II rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i przepisami przyjętymi przy jego wykonaniu.

3. Całkowita kwota wsparcia za korzystanie z usług doradztwa określonych w ust. 1 ograniczona jest maksymalnie do 80 % kosztów kwalifikowanych, nie przekraczając maksymalnej kwalifikowanej kwoty określonej w niniejszym Załączniku.

▼M2







ROZDZIAŁ VI

►C1 PRZEDSIĘWZIĘCIA ROLNOŚRODOWISKOWE ◄ I WARUNKI UTRZYMANIA ZWIERZĄT

Artykuł 22

Wsparcie metod produkcji rolniczej zaprojektowanych w celu ochrony środowiska i utrzymania terenów wiejskich (agrośrodowisko) lub poprawy warunków utrzymania zwierząt przyczynia się do osiągania celów polityki wspólnotowej dotyczących rolnictwa, środowiska naturalnego i warunków utrzymania zwierząt gospodarskich.

Wsparcie takie promuje:

a) sposoby użytkowania gruntów rolnych zgodne z zasadami ochrony i poprawy jakości środowiska, krajobrazu i jego elementów, zasobów naturalnych, gleby i różnorodności genetycznej;

b) przyjazną dla środowiska ekstensyfikację rolnictwa i niskointensywne systemy wypasania;

c) zachowanie środowisk rolnych o wysokiej wartości przyrodniczej, które są zagrożone;

d) utrzymanie krajobrazu i cech historycznych gruntów rolnych;

e) stosowanie planowania środowiskowego w praktyce rolniczej;

f) poprawę warunków utrzymania zwierząt.

Artykuł 23

1. Wsparcie jest przyznawane rolnikom, którzy zobowiążą się do stosowania praktyk ►C1 rolnośrodowiskowych ◄ lub związanych z warunkami utrzymania zwierząt przez okres co najmniej pięciu lat. W miarę potrzeby dla szczególnych rodzajów zobowiązań określany jest dłuższy okres, uwzględniający ich wpływ na środowisko lub warunki utrzymania zwierząt.

2. Zobowiązania ►C1 rolnośrodowiskowe ◄ i dotyczące warunków utrzymania zwierząt obejmują więcej niż tylko stosowanie zwyczajnej dobrej praktyki rolniczej obejmującej dobrą praktykę hodowli zwierząt.

Zobowiązania ►C1 rolnośrodowiskowe ◄ zapewniają usługi, których nie wspierają inne środki, takie jak wsparcie rynkowe lub dodatki wyrównawcze.

Artykuł 24

1. Wsparcie w zakresie zobowiązań ►C1 rolnośrodowiskowych ◄ i warunków utrzymania zwierząt przydziela się corocznie i obliczane jest na podstawie:

a) utraconych dochodów;

b) dodatkowych kosztów wynikających z tego zobowiązania; oraz

c) potrzeby zapewnienia zachęty finansowej.

Koszty związane z inwestycjami nie są brane pod uwagę przy obliczaniu poziomu corocznego wsparcia. Koszty niedochodowych inwestycji niezbędnych dla wypełnienia zobowiązania mogą być uwzględniane przy obliczaniu poziomu corocznego wsparcia.

2. Maksymalne roczne kwoty wsparcia Wspólnoty są określone w Załączniku. W przypadku gdy wsparcie obliczane jest w oparciu o powierzchnię, kwoty te wyliczane są w oparciu o powierzchnię gospodarstwa, do której stosuje się zobowiązanie ►C1 rolnośrodowiskowe ◄ .

▼M2







ROZDZIAŁ VIa

JAKOŚĆ ŻYWNOŚCI

Artykuł 24a

Wsparcie dla metod produkcji rolnej opracowanych w celu poprawy jakości produktów rolnych i ich promocji przyczynia się do osiągnięcia następujących celów:

a) zapewnienie konsumentów o jakości produktu lub procesu produkcyjnego poprzez udział rolników w systemach jakości żywności w rozumieniu art. 24b;

b) osiągnięcie wartości dodanej dla podstawowych produktów rolnych i zwiększeniu ich możliwości na rynku;

c) poprawa sposobów informowania konsumentów o dostępności i specyfikacji takich produktów.

Artykuł 24b

1. Wsparcie przyznawane jest rolnikom, którzy na zasadzie dobrowolności biorą udział we wspólnotowych lub krajowych systemach jakości żywności, nakładających szczególne wymagania produkcyjne na produkty rolne wymienione w załączniku I do Traktatu, z wyjątkiem produktów rybołówstwa, oraz stosują się do przepisów ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.

Wsparcie obejmuje jedynie produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi.

2. Do uzyskania wsparcia uprawnione są wspólnotowe systemy jakości zgodnie z następującymi rozporządzeniami i przepisami:

a) rozporządzenie Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych ( 6 );

b) rozporządzenie Rady (EWG) nr 2082/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie zaświadczeń o szczególnych cechach produktów rolnych i środków spożywczych ( 7 );

c) rozporządzenie Rady (EWG) nr 2092/91 z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych ( 8 );

d) tytuł VI w sprawie jakości wina produkowanego w określonych regionach rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina ( 9 ).

3. Aby uzyskać uprawnienie do wsparcia, programy jakości żywności uznane przez Państwa Członkowskie spełniają kryteria wymienione w lit. a)–e):

a) specyfika produktu końcowego wyprodukowanego w ramach takich systemów wynika ze szczegółowych obowiązków dotyczących metod rolnictwa, które gwarantują:

i) szczególne cechy łącznie z procesem produkcyjnym; lub

ii) jakość produktu końcowego, która w sposób znaczący przewyższa handlową jakość produktów w zakresie zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt i roślin, warunków utrzymania zwierząt i ochrony środowiska naturalnego;

b) systemy obejmują obowiązujące specyfikacje produktów, a zgodność z tymi specyfikacjami weryfikowana jest przez niezależną jednostkę kontrolującą;

c) systemy są otwarte dla wszystkich producentów;

d) systemy są przejrzyste i zapewniają pełną możliwość podążania śladem produktów;

e) systemy odpowiadają bieżącym lub przewidywanym możliwościom rynkowym.

4. Systemy których jedynym celem jest zapewnienie wyższego poziomu kontroli przestrzegania obowiązkowych norm prawodawstwa wspólnotowego lub krajowego nie są uprawnione do uzyskania wsparcia.

Artykuł 24c

1. Wsparcie jest wypłacane jako coroczna zachęta finansowa nieprzekraczająca maksymalnej kwalifikowanej sumy na gospodarstwo rolne, jak określono w niniejszym Załączniku. Poziom płatności ustalany jest w odniesieniu do poziomu kosztów stałych wynikających z udziału we wspieranych systemach i ustalany jest na poziomie zapobiegającym nadmiernej kompensacji.

2. Okres wypłacania takiego wsparcia nie przekracza pięciu lat.

Artykuł 24d

1. Wsparcie jest przyznawane grupom producentów na działalność mającą na celu informowanie konsumentów i promowanie produktów rolnych lub środków spożywczych wskazanych w ramach wspólnotowych lub krajowych systemów jakości żywności, jak zostało to określone w art. 24b, i wybranych przez Państwo Członkowskie do uzyskania wsparcia na mocy środków przewidzianych w art. 24a, 24b i 24c.

2. Wsparcie obejmuje działalność związaną z informowaniem, promocją i reklamą.

3. Całkowita kwota wsparcia ograniczona jest maksymalnie do 70 % kwalifikowanych kosztów działań.

▼B







ROZDZIAŁ VII

POPRAWA ►C1 PRZETWÓRSTWA ◄ I WPROWADZENIA DO OBROTU PRODUKTÓW ROLNYCH

Artykuł 25

1. Wsparcie dla inwestycji ułatwia poprawę i racjonalizację ►C1 przetwórstwa ◄ i wprowadzenia do obrotu produktów rolnych i przez to przyczynia się do wzrostu konkurencyjności i wartości dodanej tych produktów.

2. Wsparcie to przyczyni się do realizacji co najmniej jednego z poniższych celów:

— zorientowanie produkcji zgodnie z przewidywalnymi trendami rynkowymi lub zachęcenie rozwinięcia nowych rynków zbytu na produkty rolne,

— poprawa lub racjonalizacja kanałów wprowadzających do obrotu lub procedur przetwórczych,

— poprawa przedstawienia i przygotowania produktów albo zachęcenie do lepszego wykorzystania lub zlikwidowania produktów ubocznych lub odpadów,

▼M2

— opracowanie i zastosowanie nowych technologii,

▼B

— uprzywilejowanie innowacyjnych inwestycji,

— poprawa i monitorowanie jakości,

— poprawa i monitorowanie warunków zdrowotnych,

— ochrona środowiska.

Artykuł 26

1. Wsparcie jest udzielane osobom ostatecznie odpowiedzialnym za finansowanie inwestycji w przedsiębiorstwach:

— których rentowność można wykazać, oraz

— które spełniają ►C1 minimalne wymogi dotyczące ◄ środowiska, higieny i warunków utrzymania zwierząt.

▼M2

W sytuacji, gdy dokonywane są inwestycje w celu spełnienia nowo wdrożonych minimalnych norm odnoszących się do środowiska naturalnego, higieny i warunków utrzymania zwierząt, wsparcie może zostać przyznane w celu spełnienia tych norm. W takich przypadkach, ze względu na czas potrzebny na rozwiązanie szczególnych problemów napotkanych przy spełnianiu norm minimalnych, małym jednostkom przetwórczym może zostać przyznany okres karencji. Małe jednostki przetwórcze spełniają stosowne normy przed końcem okresu inwestycyjnego.

▼B

2. Inwestycja musi służyć poprawie sytuacji w sektorze podstawowej produkcji rolnej, którego to dotyczy. Musi też gwarantować producentom takich podstawowych produktów odpowiedni udział w wynikających z niej korzyściach gospodarczych.

3. Muszą zostać wykazane wystarczające dowody potwierdzające, że można znaleźć normalny rynek zbytu dla tych produktów.

Artykuł 27

1. Inwestycja dotyczy ►C1 przetwórstwa ◄ i obrotu produktami objętymi załącznikiem I do Traktatu, ►C1 z wyłączeniem produktów rybołówstwa. ◄

2. Inwestycje odpowiadają kryteriom selekcji ustalającym priorytety i wskazującym, jakie rodzaje inwestycji nie są uprawnione do wsparcia.

Artykuł 28

1. Następujące rodzaje inwestycji są wyłączone ze wsparcia:

— inwestycje na poziomie handlu detalicznego,

— inwestycje w zakresie ►C1 przetwórstwa ◄ i wprowadzania do obrotu produktów pochodzących z państw trzecich.

2. Całkowita kwota wsparcia, ►C1 wyrażona w procentach wielkości kwalifikującej ◄ się inwestycji, jest ograniczona do maksymalnie:

a) 50 % w regionach objętych Celem 1;

b) 40 % w innych regionach.







ROZDZIAŁ VIII

LEŚNICTWO

Artykuł 29

1. Wsparcie dla leśnictwa przyczynia się do utrzymania i rozwoju gospodarczych, ekologicznych i społecznych funkcji lasów na terenach wiejskich.

2. Wsparcie takie promuje w szczególności jeden lub więcej z poniższych celów:

— zrównoważona gospodarka leśna oraz rozwój leśnictwa,

— utrzymanie i poprawa stanu zasobów leśnych,

— powiększenie powierzchni obszarów leśnych.

▼M2

3. Wsparcie tego rodzaju, przewidziane w art. 30 i 32, udzielane jest tylko dla lasów i obszarów znajdującymi się w posiadaniu właścicieli prywatnych, ich stowarzyszeń, gmin lub stowarzyszeń gmin. Ograniczenie to nie ma zastosowania w odniesieniu do działań przewidzianych w art. 30 ust. 1 tiret drugie, dla inwestycji w lasy mających na celu znaczne zwiększenie ich wartości ekologicznej i społecznej, oraz do działań przewidzianych w art. 30 ust. 1 tiret szóste.

▼B

4. Wsparcie takie przyczynia się do realizacji przedsięwzięć podejmowanych przez Wspólnotę i Państwa Członkowskie na poziomie międzynarodowym. Opiera się ono na programach leśnych na poziomie krajowym lub niższym lub na innych równoważnych narzędziach, które powinny uwzględniać zobowiązania podjęte na Konferencjach Ministerialnych w sprawie ochrony lasów w Europie.

▼M2

5. Działania proponowane na podstawie niniejszego rozporządzenia na obszarach zaklasyfikowanych jako obszary o wysokim lub średnim ryzyku pożarów leśnych w ramach działania Wspólnoty w sprawie ochrony lasów przed pożarami muszą stosować się do planów ochrony lasów ustanowionych przez Państwa Członkowskie dla tych obszarów.

▼B

Artykuł 30

1. Wsparcie dla leśnictwa dotyczy jednego lub więcej z poniższych działań:

— zalesienie terenu niekwalifikującego się na mocy art. 31, pod warunkiem że takie zalesienie jest dostosowane do lokalnych warunków, także środowiskowych,

— inwestycje w lasach mające na celu znaczne zwiększenie ich wartości gospodarczej, ekologicznej i społecznej,

— inwestycje w celu poprawienia i racjonalizacji zbiorów, ►C1 przetwórstwa ◄ i wprowadzania do obrotu produktów leśnych; inwestycje związane z użyciem drewna jako surowca będą ograniczone do prac poprzedzających przetwórstwo przemysłowe,

— promocja nowych rynków zbytu dla zastosowania i wprowadzenia do obrotu produktów leśnych,

— zakładanie stowarzyszeń właścicieli lasów w celu pomocy ich członkom w prowadzeniu zrównoważonej i efektywnej gospodarki leśnej,

▼M2

— przywracanie potencjału produkcji leśnej, zniszczonej przez klęski żywiołowe i pożary oraz wprowadzanie działań zapobiegawczych.

▼B

2. Przepisy ustanowione w rozdziałach I i VII, z wyjątkiem art. 7 akapit drugi stosuje się odpowiednio do inwestycji.

Artykuł 31

1. Udziela się wsparcia na zalesianie użytków rolnych, pod warunkiem że takie zalesienie będzie dostosowane do lokalnych warunków, w tym także środowiskowych.

▼M2

Wsparcie takie, oprócz kosztów założenia, może obejmować:

— roczną dopłatę do hektara zalesionej ziemi dla pokrycia kosztów utrzymania, przez okres do pięciu lat,

— roczną dopłatę do hektara w celu pokrycia utraty dochodu wynikającego z zalesienia, przez okres maksymalnie do 20 lat dla rolników lub ich zrzeszeń, którzy uprawiali tę ziemię przed jej zalesieniem lub dla każdej innej osoby prawa prywatnego.

2. Wsparcie dla zalesiania gruntów rolnych należących do władz publicznych obejmuje jedynie koszty założenia. Jeśli zalesione grunty dzierżawione są przez osobę prawa prywatnego, może zostać przyznana roczna premia określona w ust. 1 akapit drugi.

▼B

3. Wsparcie dla zalesiania terenów rolniczych nie jest przyznawane:

— rolnikom korzystającym ze wsparcia w postaci wcześniejszej emerytury,

— w odniesieniu do sadzenia choinek świątecznych.

▼M2

W przypadku gatunków szybko rosnących uprawianych w krótkim okresie, wsparcie na zalesianie obejmuje wyłącznie koszty założenia.

▼B

4. Najwyższa kwota wsparcia wspólnotowego na rok w postaci rocznej premii przyznawanej dla pokrycia utraty przychodu zawarta jest w ► Załącznik I ◄ .

Artykuł 32

1. W celu:

— utrzymania i poprawy stabilności ekologicznej lasów, tam gdzie rola ochronna i ekologiczna tych lasów stanowi interes publiczny i gdzie koszty działań na rzecz utrzymania i odnowy lasów przekraczają dochód z leśnictwa,

— utrzymania pasów przeciwpożarowych poprzez działania rolnicze,

►C1 płatności dla poszczególnych działań będą ◄ przyznawane beneficjentom, pod warunkiem że w sposób trwały zostaną zapewnione wartości ochronne i ekologiczne lasów, a działania, które mają zostać zrealizowane, zostaną przewidziane w umowie zawierającej także specyfikację kosztów.

2. Płatności są ustalane między maksymalnymi i minimalnymi kwotami wyszczególnionymi w Załączniku, przy uwzględnieniu rzeczywistych kosztów działań, jak wcześniej zastrzeżono to w umowie.







ROZDZIAŁ IX

WSPIERANIE DOSTOSOWANIA I ROZWOJU OBSZARÓW WIEJSKICH

Artykuł 33

Wsparcie zostaje ►C1 udzielone na działania, które odnoszą się do działalności rolniczej i jej konwersji oraz do działalności wiejskiej, której nie dotyczą inne działania określone ◄ w niniejszym tytule.

▼C1

Działania takie dotyczą:

▼B

— melioracji gruntów,

▼M2

— tworzenia systemów doradztwa rolniczego, określonego w rozdziale III tytuł II rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jak również usług związanych z obsługą i prowadzeniem gospodarstwa rolnego,

— wprowadzania do obrotu produktów rolnych dobrej jakości łącznie z tworzeniem systemów jakości, określonych w art. 24b ust. 2 i 3,

▼B

— podstawowych usług na rzecz gospodarki i ludności wiejskiej,

— ►C1 odnowy i rozwoju wsi oraz ochrony i zachowania dziedzictwa wiejskiego, ◄

— zróżnicowania działalności rolniczych i działalności zbliżonych do rolniczych w ►C1 celu zapewnienia różnorodności działań lub ◄ dochodów alternatywnych,

— ►C1 gospodarowania rolniczymi zasobami wodnymi, ◄

— rozwoju i poprawy infrastruktury związanej z ►C1 rozwojem obszarów wiejskich ◄ ,

— zachęcania do prowadzenia działalności związanej z turystką i rzemiosłem,

— ochrony środowiska w powiązaniu z rolnictwem, leśnictwem i zachowaniem krajobrazu, a także z poprawy warunków utrzymania zwierząt,

— przywrócenia rolniczego potencjału produkcyjnego zniszczonego klęskami żywiołowymi oraz wprowadzenia odpowiednich instrumentów zapobiegawczych,

— techniki finansowej,

▼M2

— zarządzanie zintegrowanymi strategiami rozwoju obszarów wiejskich przez partnerstwa lokalne.

▼M4

Środek przewidziany w ostatnim tiret drugiego akapitu nie ma zastosowania do Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji.

▼







ROZDZIAŁ IXa

SZCZEGÓLNE ŚRODKI DLA NOWYCH PAŃSTW CZŁONKOWSKICH







PODROZDZIAŁ I

DODATKOWE WSPARCIE MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO WSZYSTKICH NOWYCH PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

Artykuł 33a

Postanowienia ogólne

Niniejszy podrozdział ustanawia warunki udzielania tymczasowego dodatkowego wsparcia uzupełniającego wsparcie udzielane zgodnie z rozdziałami I do IX na rzecz środków przejściowych w dziedzinie rozwoju obszarów wiejskich w Republice Czeskiej, Estonii, na Cyprze, Łotwie, Litwie, Węgrzech, Malcie, w Polsce, Słowenii i na Słowacji (dalej jako

„nowe Państwa Członkowskie”

) w celu zaspokojenia szczególnych potrzeb nowych Państw Członkowskich w okresie programowania w latach 2004-2006.

Artykuł 33b

Wsparcie dla gospodarstw niskotowarowych, w trakcie restrukturyzacji

1. Wsparcie dla gospodarstw niskotowarowych, w trakcie restrukturyzacji sprzyjać będzie osiągnięciu następujących celów:

a) zmniejszeniu problemów okresu przejściowego wynikających z faktu, iż sektor rolniczy oraz gospodarka wiejska nowych Państw Członkowskich wystawione są na konkurencję w ramach jednolitego rynku;

b) ułatwienia i zachęcania do restrukturyzacji gospodarstw, które nie są jeszcze ekonomicznie żywotne.

Dla celów niniejszego artykułu pojęcie „gospodarstw niskotowarowych” oznacza gospodarstwa, produkujące głównie na własne potrzeby ale również sprzedające część swojej produkcji.

2. Warunkiem uzyskania wsparcia jest przedstawienie przez rolnika biznes planu, który:

a) wykazuje przyszłą ekonomiczną żywotność gospodarstwa;

b) zawiera szczegółowy opis wymaganych inwestycji;

c) zawiera określenie celów pośrednich i końcowych.

3. Zgodność z biznes planem, o którym mowa w ust. 2 sprawdzana jest po upływie trzech lat. Jeżeli cele określone w planie nie zostały osiągnięte w chwili kontroli po trzech latach, dalsza pomoc nie zostanie udzielona. Nie wymaga się jednak zwrotu środków już otrzymanych.

4. Wsparcie jest wypłacane corocznie w formie stałych płatności, do maksymalnej dopuszczalnej kwoty określonej w załączniku II, przez okres nieprzekraczający pięciu lat.

▼M1 —————

▼

Artykuł 33d

Grupy producentów

1. Wsparcie o jednolitej stawce udzielone jest w celu ułatwienia tworzenia i administracyjnego funkcjonowania grup producentów, których celem jest:

(a) przystosowanie produkcji i jej wielkości, producentów, którzy są członkami takich grup, do wymogów rynku;

(b) wspólne wprowadzanie produktów na rynek, w tym przygotowanie do sprzedaży, centralizację sprzedaży i dostawę do odbiorców hurtowych; oraz

(c) ustanowienie wspólnych zasad w sprawie informacji o produkcji, w szczególności o zbiorach i jej dostępności.

2. Wsparcie udzielane jest wyłącznie grupom producentów formalnie uznanych przez właściwe organy nowych Państw Członkowskich pomiędzy dniem przystąpienia a końcem okresu programowania, na mocy prawa krajowego lub prawa wspólnotowego.

3. Wsparcie udzielane jest w formie rocznych płatności przez okres pierwszych pięciu lat od dnia uznania grupy producentów. Jest ono obliczane na podstawie rocznej sprzedanej produkcji grupy i nie przekracza:

(a) 5 %, 5 %, 4 %, 3 % oraz 2 % wartości produkcji do wysokości 1 000 000 EUR, wprowadzonej do obrotu odpowiednio w pierwszym, drugim, trzecim, czwartym i piątym roku, oraz

(b) 2,5 %, 2,5 %, 2,0 %, 1,5 % oraz 1,5 % wartości produkcji przekraczającej 1 000 000 EUR, wprowadzonej do obrotu odpowiednio w pierwszym, drugim, trzecim, czwartym i piątym roku.

W każdym przypadku, wsparcie nie przekracza maksymalnych dopuszczalnych kwot wyszczególnionych w załączniku II.

W przypadku Malty możliwe jest ustanowienie minimalnej pomocy dla sektora produkcji gdzie całkowita produkcja jest niezmiernie mała. Komisja określa sektor, do którego powyższa pomoc ma zastosowanie oraz jej wysokość.

Artykuł 33e

Pomoc techniczna

1. Możliwe jest udzielenie wsparcia dla przygotowania, monitorowania, oceny i kontroli, które są niezbędne do wprowadzenia w życie zapisów zawartych w dokumentach dotyczących programowania rozwoju obszarów wiejskich.

2. Środki, o których mowa w ust. 1 obejmują w szczególności:

(a) badania;

(b) działania w zakresie pomocy technicznej, wymiany doświadczeń oraz informacji skierowanych do partnerów, beneficjentów i całego społeczeństwa;

(c) instalację, eksploatację i interoperacyjność skomputeryzowanych systemów zarządzania, monitorowania i oceny;

(d) doskonalenie metod oceny i wymianę informacji dotyczących praktyki w tej dziedzinie.

Artykuł 33f

Środki typu Leader+

1. Wsparcie może być udzielone na rzecz środków związanych z nabywaniem umiejętności mających na celu przygotowanie społeczności wiejskich do tworzenia i wprowadzania w życie strategii ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ .

Środki te mogą obejmować w szczególności:

(a) wsparcie techniczne dla tworzenia opracowań dotyczących obszarów lokalnych oraz rozpoznania stanu określonego terytorium biorących pod uwagę potrzeby wyrażane przez społeczność lokalną;

(b) informowanie i szkolenie społeczeństwa celem zachęcania do wzięcia aktywnego udziału w procesie rozwoju;

(c) tworzenie reprezentatywnego partnerstwa na rzecz lokalnego rozwoju;

(d) sporządzanie zintegrowanych strategii rozwoju;

(e) finansowanie badań i przygotowanie wniosków o otrzymanie wsparcia.

2. Wsparcie może byćudzielane na rzecz przyjmowania zintegrowanych strategii rozwoju obszarów wiejskich, o charakterze pilotażowym, przygotowanych przez lokalne grupy działania, zgodnie z zasadami ustanowionymi w pkt 12 i 14 noty Komisji skierowanej do Państw Członkowskich z dnia 14 kwietnia 2000 r., ustanawiającej wytyczne dla Inicjatywy Wspólnoty na rzecz rozwoju obszarów wiejskich (Leader +) ( 10 ) Wsparcie to ogranicza się do regionów, w których już istnieje wystarczający potencjał administracyjny i doświadczenie związane z rozwojem lokalnych obszarów wiejskich.

3. Lokalne grupy działania, o których mowa w ust. 2, mogą kwalifikować się do uczestnictwa we współpracy międzyterytorialnej i transgranicznej zgodnie z zasadami ustanowionymi w pkt 15 do 18 noty Komisji, o której mowa w ust. 2.

4. Nowym Państwom Członkowskim oraz lokalnym grupom działania przyznaje się dostęp do Obserwatorium Obszarów Wiejskich, o którym mowa w pkt. 23 noty Komisji wymienionej w ust.

Artykuł 33g

Doradztwo rolnicze i upowszechnianie wiedzy rolniczej

Oprócz środka, o którym mowa w trzecim tiret art. 33, udziela się wsparcia na rzecz świadczenia usług doradczych oraz usług upowszechniania wiedzy rolniczej.

Artykuł 33h

Uzupełnienia do płatności bezpośrednich

1. Na zasadzie wyjątkowej i tymczasowej, wsparcie może być udzielane na rzecz rolników kwalifikujących się do uzyskania dodatkowych krajowych bezpośrednich płatności lub pomocy zgodnie z art. 1c rozporządzenia (WE) nr 1259/1999 ( 11 ) wyłącznie w latach 2004-2006.

2. Wsparcie udzielone rolnikowi odnośnie do lat 2004, 2005, 2006 nie przekroczy różnicy pomiędzy:

(a) poziomem płatności bezpośrednich mających zastosowanie w nowych Państwach Członkowskich na odpowiedni rok zgodnie z art. 1a rozporządzenia (WE) nr 1259/1999 lub art. 1b ust. 2 tego rozporządzenia; oraz

(b) 40 % poziomu płatności bezpośrednich mających zastosowanie we Wspólnocie, w kształcie na dzień 30 kwietnia 2004 r., w odpowiednim roku.

3. Udział Wspólnoty we wsparciu udzielonym na mocy niniejszego artykułu w nowym Państwie Członkowskim odnośnie do każdego z lat 2004, 2005 i 2006 nie przekroczy 20 % odpowiedniej rocznej przydzielonej dla tego państwa kwoty. Jednakże nowe Państwo Członkowskie może zastąpić tę 20 % roczną stawkę następującymi stawkami: 25 % na rok 2004, 20 % na rok 2005 oraz 15 % na rok 2006.

4. Wsparcie udzielone rolnikowi na mocy niniejszego artykułu liczy się:

(a) w przypadku Cypru, jako dodatkową krajową pomoc bezpośrednią dla celów stosowania całkowitych kwot, o których mowa w art. 1c ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1259/1999;

(b) w przypadku każdego innego Państwa Członkowskiego, jako dodatkowe krajowe płatności bezpośrednie lub pomoc, w zależności od tego co ma zastosowanie, dla celów stosowania maksymalnych poziomów wyznaczonych w art. 1c ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1259/1999.







PODROZDZIAŁ II

DODATKOWE WSPARCIE MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO MALTY

Artykuł 33i

Uzupełnienie pomocy państwa na Malcie

1. Na Malcie wsparcie może być udzielone na rzecz beneficjentów szczególnej tymczasowej pomocy państwa zgodnie ze Specjalnym Programem Polityki Rynkowej dla Rolnictwa Maltańskiego (SMPPMA) ustanowionym w pkt 1 sekcja A rozdział 4 „Rolnictwo” załącznika XI do niniejszego Aktu.

2. W drodze odstępstwa od art. 33h ust. 3, całkowity udział Wspólnoty we wsparciu udzielonym na rzecz Malty na mocy niniejszego artykułu i art. 33h odnośnie do każdego z lat 2004, 2005 i 2006 nie przekroczy 20 % rocznej kwoty przydzielonej na ten rok. Jednakże Malta może zastąpić tę 20 % roczną stawkę następującymi stawkami: 25 % na rok 2004, 20 % na rok 2005 oraz 15 % na rok 2006.

3. Wsparcie udzielone na mocy niniejszego artykułu liczy się jako specjalna tymczasowa pomoc państwa w ramach SMPPMA dla celów stosowania maksymalnych kwot ustanowionych w tym programie.

Artykuł 33j

Rolnicy pracujący w pełnym wymiarze czasu na Malcie:

Udziela się szczególnego tymczasowego wsparcia na rzecz rolników pracujących w pełnym wymiarze czasu, aby umożliwić im dostosowanie się do zmian na rynku wynikających ze zniesienia systemu opłat z dniem przystąpienia.

Wsparcie wypłacane jest co roku według stawki malejącej przez okres pięciu lat. Przewiduje się trzy rodzaje płatności:

(a) płatność na hektar gruntów nawadnianych;

(b) płatność na hektar gruntów nienawadnianych;

(c) płatność według sztuki zwierząt w gospodarstwach hodowlanych.

Płatność ustanawia się w stosunku do oczekiwanego spadku dochodów gospodarstw wynikającego ze zniesienia systemu opłat, a co za tym idzie obniżenia cen produktów rolnych. Płatność ustala się na poziomie niepowodującym nadmiernej kompensacji, w szczególności w odniesieniu do pomocy państwa na rzecz poszczególnych produktów udzielonej w ramach SMPPMA.

Komisja przyjmuje maksymalne dopuszczalne kwoty na gospodarstwo rolne w trzech kategoriach płatności.







PODROZDZIAŁ III

ODSTĘPSTWA

Artykuł 33k

Postanowienia ogólne

W niniejszym podrozdziale ustanawia się przypadki, w których nowe Państwa Członkowskie mogą odstąpić od kryteriów kwalifikacji otrzymania wsparcia w stosunku do środków określonych w rozdziałach I, IV, V i VII.

Artykuł 33l

Odstępstwa mające zastosowanie do wszystkich nowych Państw Członkowskich

1. W drodze odstępstwa od przepisów pierwszego tiret art. 5, udziela się wsparcia gospodarstwom rolnym, w stosunku do których jest możliwe wykazanie uzyskania trwałej konkurencyjności z końcem okresu realizacji inwestycji.

2. W drodze odstępstwa od przepisów drugiego akapitu art. 7, całkowita kwota wsparcia dla inwestycji w gospodarstwach rolnych, wyrażona jako procent wielkości kwalifikującej się inwestycji, jest ograniczona do maksymalnie 50 % oraz, w mniej uprzywilejowanych obszarach, do 60 %. Jeżeli inwestycje są podejmowane przez młodych rolników, w rozumieniu rozdziału II, ten udział procentowy może osiągnąć maksymalnie 55 % oraz w mniej uprzywilejowanych obszarach 65 %.

▼M3

2b. W drodze odstępstwa od art. 21a, 21b oraz 21c koszty związane z inwestycjami koniecznymi do spełnienia norm ustanowionych przez Wspólnotę przed dniem przystąpienia oraz wiążących rolników od tego dnia lub dnia późniejszego mogą zostać uwzględnione przy ustalaniu poziomu rocznego wsparcia. Ta możliwość jest ograniczona do pierwszych trzech lat okresu wsparcia, do rocznego pułapu 25 000 EUR na gospodarstwo. Podczas okresu inwestycyjnego degresja przewidziana w art. 21c nie ma zastosowania. Straty dochodu oraz dodatkowe koszty wynikające ze zgodności z normami mogą nie zostać uwzględnione do końca okresu inwestycyjnego.

Instrumenty wspierane na mocy akapitu pierwszego nie kwalifikują się do wsparcia przewidzianego w rozdziale I.

▼

3. W drodze odstępstwa od drugiego tiret art. 26 ust. 1, udziela się wsparcia na rzecz inwestycji dokonywanych przez przedsiębiorstwa, którym przyznano okresy przejściowe po przystąpieniu celem dostosowania do minimalnych standardów dotyczących środowiska naturalnego, higieny oraz warunków utrzymania zwierząt. W tym wypadku, przedsiębiorstwo osiągnie zgodność ze standardami do końca określonego okresu przejściowego lub też z końcem okresu inwestycji, cokolwiek nastąpi wcześniej.

4. W drodze odstępstwa od art. 29 ust. 5, klasyfikacja obszarów z punktu widzenia ryzyka wystąpienia pożarów lasów zostanie przedstawiona jako część strategii rozwoju obszarów wiejskich.

Artykuł 33m

Odstępstwa mające zastosowanie do poszczególnych nowych Państw Członkowskich

1. W drodze odstępstwa od drugiego tiret art. 11 ust. 1, rolnicy na Litwie, którym przyznano kwoty mleczne, kwalifikują się do skorzystania z programu wcześniejszej emerytury, pod warunkiem, iż mają mniej niż 70 lat w chwili przekazania.

Do wielkości wsparcia mają zastosowanie maksymalne kwoty wskazane w załączniku I do niniejszego rozporządzenia a wsparcie to oblicza się w stosunku do wielkości kwoty mlecznej oraz całkowitej działalności rolnej gospodarstwa.

Kwoty mleczne przyznane osobie przekazującej przenosi się do krajowej rezerwy kwot mlecznych bez żadnych dodatkowych płatności wyrównawczych.

2. W drodze odstępstwa od art. 21, Malta może przekroczyć 10 % limit ustanowiony w stosunku do łącznej powierzchni obszarów, o których mowa w art. 20.

W drodze odstępstwa od przepisów art. 24 ust. 2, maksymalne kwoty roczne wyznaczone dla wsparcia wspólnotowego ustanowione w załączniku I mogą zostać podwyższone w przypadku środka mającego na celu utrzymanie i zachowanie murów z kamieni na Malcie. Komisja ustanawia maksymalną kwotę na hektar płatne zgodnie z tym odstępstwem.

3. W drodze odstępstwa od art. 31 ust. 1, wsparcie może być udzielone Estonii na rzecz zalesiania porzuconych gruntów rolniczych pod warunkiem iż grunty te użytkowane były w ciągu ostatnich pięciu lat. W takim wypadku, wsparcie może jedynie obejmować, oprócz kosztów sadzenia, roczną premię na hektar, o której mowa w pierwszym tiret drugiego akapitu art. 31 ust. 1.

▼B







ROZDZIAŁ X

PRZEPISY WYKONAWCZE

Artykuł 34

Szczegółowe zasady stosowania tego tytułu przyjmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 50 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999.

Zasady te mogą w szczególności definiować:

— warunki wsparcia inwestycji w gospodarstwach rolnych (art. 4–7), uwzględniając konieczne ograniczenia wynikające z zastosowania art. 6.

— okres i warunki poprawiania rentowności gospodarstwa rolnego oraz warunki użytkowania i przekazywania ziemi w przypadku wcześniejszej emerytury (art. 11 ust. 2),

— warunki przyznawania i obliczania dodatków wyrównawczych dla ►C1 obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania, uwzględniając przypadek komunalnego użytkowania gruntów rolnych (art. 14 i 15) oraz płatności wyrównawczych na obszarach z ograniczeniami rolnośrodowiskowymi (art. 16), ◄

— zasady regulujące przyznawanie zobowiązań ►C1 rolnośrodowiskowych ◄ (art. 23 i 24),

— kryteria selekcji dla inwestycji mających na celu poprawę ►C1 przetwórstwa ◄ i wprowadzania do obrotu produktów rolnych (art. 27 ust. 2),

— zasady regulujące działania dotyczące leśnictwa (rozdział VIII),

▼M2

— zasady regulujące spełnianie norm (rozdział Va),

— zasady regulujące jakość żywności (rozdział VIa),

▼

— warunki dotyczące szczególnych środków dla nowych Państw Członkowskich (rozdział IXa).

▼B

Zgodnie z tą samą procedurą Komisja może odstąpić, w stosunku do najbardziej odległych regionów, od przepisów art. 28 ust. 1 tiret drugie, pod warunkiem że przetwarzane produkty są przeznaczone na rynek w tym regionie.







TYTUŁ III

ZASADY OGÓLNE, PRZEPISY ADMINISTRACYJNE I FINANSOWE







ROZDZIAŁ I

ZASADY OGÓLNE







Podrozdział I

Wsparcie z EFOGR

Artykuł 35

▼M2

1. Wsparcie Wspólnoty dotyczące wcześniejszych emerytur (art. 10, 11 i 12) ►C1 obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania ◄ i obszarów podlegających ►C1 ograniczeniom rolnośrodowiskowym ◄ (art. 13–21), spełniania norm (art. 21a–21d), agrośrodowiska i warunków otrzymania zwierząt (art. 22, 23 i 24), jakości żywności (art. 24a–24d) i zalesiania (art. 31), finansowane jest z EFOGR Sekcji Gwarancji w całej Wspólnocie.

▼B

2. Wsparcie Wspólnoty dla innych działań na rzecz ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ finansowane jest przez EFOGR:

— Sekcję Orientacji na obszarach objętych Celem 1,

— Sekcję Gwarancji na obszarach nieobjętych Celem 1.

3. Wsparcie dla działań określonych w art. 33 tiret siódme i dziewiąte jest finansowane przez EFOGR na obszarach zakwalifikowanych jako obszary Celu 1 i 2 oraz obszary przejściowe, o ile finansowanie ich nie jest zapewnione przez Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR).

Artykuł 36

1. W odniesieniu do wsparcia na rzecz ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ działania określone w art. 35 ust. 2:

— na obszarach objętych Celem 1 rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 stosuje się jako uzupełnione szczegółowymi zasadami zawartymi w niniejszym rozporządzeniu,

— na obszarach objętych Celem 2 rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 stosuje się jako uzupełnione szczegółowymi zasadami zawartymi w niniejszym rozporządzeniu, chyba że niniejsze rozporządzenie stanowi inaczej.

2. W odniesieniu do wsparcia działań na rzecz rozwoju obszarów wiejskich finansowanych przez EFOGR Sekcję Gwarancji stosuje się szczegółowe zasady rozporządzenia (WE) nr 1258/1999 ( 12 ) i przepisy przyjęte przy jego wykonywaniu, chyba że niniejsze rozporządzenie stanowi inaczej.







Podrozdział II

Zgodność i spójność

Artykuł 37

1. Wsparcie na rzecz rozwoju obszarów wiejskich przyznawane jest jedynie dla działań zgodnych z prawem wspólnotowym.

2. Działania takie są zgodne z innymi politykami wspólnotowymi i przedsięwzięciami realizowanymi w ramach tych polityk.

W szczególności żadne działanie, które podlega zakresowi niniejszego rozporządzenia, nie jest uprawnione do wsparcia z innych systemów wsparcia wspólnotowego, jeżeli jest to niezgodne z warunkami szczegółowymi zawartymi w niniejszym rozporządzeniu.

3. Zapewnia się spójność z innymi wdrażanymi działaniami w ramach innych instrumentów wspólnej polityki rolnej, w szczególności ►C1 między działaniami wspierającymi rozwój obszarów wiejskich, z jednej strony, a działaniami wdrażanymi w ramach wspólnych organizacji rynku oraz działaniami na rzecz poprawy jakości w rolnictwie oraz zdrowia, z drugiej strony, jak również między różnymi działaniami wspierającymi rozwój obszarów wiejskich. ◄

Zatem żadne wsparcie w ramach niniejszego rozporządzenia nie może być przyznane na rzecz:

— działań podlegających zakresowi systemu wsparcia w ramach organizacji wspólnego rynku, poza wyjątkami, uzasadnionymi kryteriami celu, które mogą być określone zgodnie z art. 50,

▼M2

— działań wspierających projekty badawcze lub działań uprawniających do finansowania wspólnotowego na mocy decyzji Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii ( 13 ).

▼B

4. Państwa Członkowskie mogą ustanowić dalsze lub bardziej restrykcyjne warunki przyznawania wsparcia Wspólnoty na rzecz rozwoju obszarów wiejskich, pod warunkiem jednak, że warunki te będą zgodne z celami i wymaganiami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 38

1. Płatności nie mogą być dokonywane w odniesieniu do tego samego działania na mocy niniejszego rozporządzenia oraz innego systemu wsparcia wspólnotowego.

2. Wsparcie kilku działań na mocy niniejszego rozporządzenia może być połączone jedynie pod warunkiem, że działania te są ze sobą spójne i zgodne. Jeżeli jest to konieczne, poziom wsparcia zostaje odpowiednio dostosowany.

Artykuł 39

1. Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędna kroki dla zapewnienia zgodności i ►C1 spójności działań wspierających rozwój obszarów wiejskich zgodnie ◄ z przepisami ustanowionymi w niniejszym rozdziale.

2. Plany ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ przedłożone przez Państwa Członkowskie zawierają ocenę zgodności i spójności wsparcia przewidzianych działań na rzecz rozwoju obszarów wiejskich oraz wskazanie jakie działania zostały podjęte w celu zapewnienia zgodności i spójności.

3. W miarę potrzeby wsparcie działań podlega przeglądowi w celu zapewnienia zgodności i spójności.







ROZDZIAŁ II

PRZYGOTOWYWANIE PROGRAMÓW

Artykuł 40

1. Działania na rzecz ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ finansowane przez Sekcję Orientacji EFOGR stanowią część programów dla regionów Celu 1 zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1260/1999.

2. Działania na rzecz ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ inne niż te określone w art. 35 ust. 1 mogą tworzyć część programów dla regionów Celu 2 zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1260/1999

3. Inne działania na rzecz ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ , które nie tworzą części programów zgodnie z ust. 1 i 2, stanowią przedmiot programów ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ zgodnie z art. 41–44.

4. Odnośnie do właściwych działań na rzecz ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ Państwa Członkowskie mogą przekazać do zatwierdzenia ogólne przepisy ramowe, które tworzą część programów zgodnie z ust. 1–3, tak dalece, jak jest to właściwe w celu utrzymania jednolitych warunków.

Artykuł 41

1. Plany ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ są opracowane na poziomie geograficznym uznanym za najbardziej właściwy. Plany są przygotowywane przez właściwe władze wyznaczone i przedkładane Komisji przez Państwo Członkowskie po skonsultowaniu ich z właściwymi władzami i organizacjami na właściwym szczeblu terytorialnym.

2. Działania na rzecz wsparcia ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ , które mają być podejmowane na jednym obszarze, są zintegrowane, w każdym przypadku, gdy będzie możliwe, w jeden plan. Tam gdzie potrzebne będzie ustanowienie kilku planów, wskazane są związki między działaniami zawartymi w tych planach, a także zapewniona zostanie ich zgodność i spójność.

Artykuł 42

Plany ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ obejmują okres siedmiu lat, począwszy od dnia 1 stycznia 2000 r.

▼

Dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji plany rozwoju obszarów wiejskich obejmują okres trzech lat począwszy od 1 stycznia 2004 r.

▼B

Artykuł 43

1. Plany ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ zawierają:

— opis ilościowy obecnej sytuacji, pokazujący różnice, luki i potencjał rozwoju, zmobilizowane środki finansowe oraz główne wyniki działalności realizowanych w poprzednim okresie programowania w odniesieniu ►C1 do dostępnych wyników ewaluacji, ◄

— opis proponowanej strategii, jej cele ilościowe, wybrane priorytety ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ oraz objęty obszar geograficzny,

— ocenę pokazującą oczekiwane skutki ekonomiczne, środowiskowe i społeczne, a także wpływ na zatrudnienie,

— ogólne, indykatywne zestawienie finansowe przedstawiające przewidywane środki finansowe krajowe lub wspólnotowe, odpowiadające każdemu priorytetowi ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ , przedłożone w kontekście planu, oraz tam, gdzie plan obejmuje tereny rolnicze objęte Celem 2, wyszczególniającym kwoty indykatywne dla działań na rzecz ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ na tych obszarach z tytułu przepisów art. 33,

— ►C1 opis działań rozważanych w ◄ celu wykonania planów, w szczególności systemów wsparcia, w tym punkty niezbędne dla oceny zasad konkurencji,

— w miarę potrzeb informację o potrzebach działań obejmujących badania, projekty pokazowe, szkolenia lub pomoc techniczną, odnoszących się do przygotowania, wdrażania lub dostosowania danych działań,

— wyznaczanie właściwych władz i odpowiedzialnych organów,

— przepisy w celu zapewnienia skutecznego i właściwego wykonania planów, ►C1 w tym monitorowania i ewaluacji; definicję wskaźników ilościowych ewaluacji; ustalenia ◄ dotyczące kontroli, sankcji i odpowiednie upowszechnianie,

— wyniki konsultacji i wyznaczenia stowarzyszonych władz i organów, jak również partnerów społecznych i ekonomicznych na właściwych szczeblach.

2. W swoich planach, Państwa Członkowskie:

— przygotują dla swoich terytoriów środki ►C1 rolnośrodowiskowe ◄ , zgodnie ze swoimi specyficznymi potrzebami,

— zapewnią istnienie koniecznej równowagi między różnymi działaniami na rzecz wspierania.

Artykuł 44

1. Plany ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ przedkładane są nie później niż sześć miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

▼

Dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji plany rozwoju obszarów wiejskich przedstawiane są przed upływem sześciu miesięcy po dniu przystąpienia.

▼B

2. Komisja ocenia zaproponowane plany, aby ustalić, czy są one zgodne z niniejszym rozporządzeniem. Na podstawie tych planów Komisja ►C1 przyjmie dokumenty programujące rozwój obszarów wiejskich zgodnie z procedurą ◄ określoną w art. 50 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 w ciągu sześciu miesięcy od przekazania planów.

▼

Dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, Komisja zatwierdzi dokumenty dotyczące programów rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 50 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 w ciągu sześciu miesięcy od przedstawienia planów, z zastrzeżeniem, iż koniec okresu półrocznego przypada po dniu przystąpienia.

▼B







ROZDZIAŁ III

DZIAŁANIA DODATKOWE ORAZ INICJATYWY WSPÓLNOTOWE

Artykuł 45

1. Na podstawie art. 21 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 Komisja, zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 50 ust. 2 tego rozporządzenia, może rozszerzyć zakres wsparcia z Sekcji Orientacji EFOGR poza ten przewidziany w art. 35 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, oraz zakres ►C1 finansowania działań, uprawnionych na podstawie rozporządzeń Rady (WE) nr 1783/1999 ( 14 ), (WE) nr 1784/1999 ( 15 ) oraz (WE) nr 1263/1999 ( 16 ), mając na celu realizację wszystkich działań w ramach inicjatywy wspólnotowej na rzecz rozwoju obszarów wiejskich. ◄

2. Z inicjatywy Komisji, EFOGR Sekcja Gwarancji może sfinansować badania związane z programowaniem ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ .







ROZDZIAŁ IV

PRZEPISY FINANSOWE

Artykuł 46

1. Wsparcie wspólnotowe na rzecz rozwoju obszarów wiejskich z Sekcji ►C1 Gwarancji EFOGR stanowi ◄ przedmiot planowania finansowego i księgowości w ujęciu rocznym. Planowanie finansowe stanowi część programowania rozwoju obszarów wiejskich (art. 40 ust. 3) lub programowania związanego z Celem 2.

2. Komisja ►C1 dokonuje wstępnej alokacji na państwa członkowskie, w podziale ◄ rocznym i stosując kryteria celu, które uwzględniają szczegółową sytuację oraz potrzeby, a także wysiłki, które mają być podjęte, w szczególności na rzecz środowiska, tworzenia miejsc pracy i zachowania krajobrazu.

3. ►C1 Wstępna alokacja jest dostosowana na podstawie rzeczywistych wydatków oraz zweryfikowanych prognoz wydatków przedkładanych przez Państwa Członkowskie, uwzględniając cele programu oraz uwzględnia także dostępne środki finansowe, a także będzie zgodny z intensywnością pomocy dla obszarów wiejskich objętych celem 2. ◄

Artykuł 47

1. Przepisy finansowe ustanowione w art. 31, 32 (z wyjątkiem ust. 1 akapit piąty tego artykułu), 34, 38 i 39 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 nie mają zastosowania do wsparcia działań na rzecz rozwoju obszarów wiejskich w odniesieniu do Celu 2.

Komisja podejmuje konieczne działania w celu zapewnienia skutecznego i spójnego wykonywania ►C1 tych działań, które osiągają przynajmniej takie same normy jak te ustanowione w akapicie pierwszym, w tym zasadę jednej instytucji zarządzającej. ◄

2. W przypadku przedsięwzięć objętych programowaniem ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ Wspólnota uczestniczy w finansowaniu, w zastosowaniu zasad ustalonych w art. 29 i 30 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999

Do celów niniejszego rozporządzenia:

— wkład Wspólnoty nie przekracza 50 % ►C1 całkowitych kosztów kwalifikowalnych i, w zasadzie, jest równy przynajmniej 25 % kwalifikowalnych wydatków publicznych ◄ na obszarach nie objętych Celem 1 i Celem 2,

— dla inwestycji dochodowych stosuje się wielkości zawarte w art. 29 ust. 4 lit. a) ppkt ii) oraz iii), a także lit. b) ppkt ii) oraz iii) rozporządzenia (WE) nr 1260/1999. Gospodarstwa rolne i leśne oraz przedsiębiorstwa zaangażowane w ►C1 przetwórstwo ◄ i wprowadzanie do obrotu produktów rolnych i leśnych są w tym zakresie przedsiębiorstwami w rozumieniu art. 29 ust. 4 lit. b) ppkt iii),

▼M2

— wkład Wspólnoty w programowanie działań ustanowionych w art. 22–24 niniejszego rozporządzenia nie przekracza 85 % na obszarach objętych Celem 1 oraz 60 % na innych obszarach.

▼B

Do takich płatności stosuje się art. 32 ust. 1 akapit piąty rozporządzenia (WE) nr 1260/1999.

3. Wypłaty pomocy finansowej z Sekcji Gwarancji EFOGR mogą mieć formę zaliczek na wdrażanie programów lub wypłat na pokrycie rzeczywiście poniesionych wydatków.

▼







ROZDZIAŁ IVa

SZCZEGÓLNE PRZEPISY DLA NOWYCH PAŃSTW CZŁONKOWSKICH

Artykuł 47a

1. Wsparcie Wspólnoty udzielane w nowych Państwach Członkowskich na rzecz:

(a) środków, o których mowa w art. 35 ust. 1 oraz w drugim tiret art. 35 ust. 2;

(b) gospodarstw niskotowarowych (art. 33b);

(c) zgodności ze standardami wspólnotowymi (art. 33c);

(d) grup producentów (art. 33d);

(e) pomocy technicznej (art. 33e);

(f) uzupełnienia płatności bezpośrednich (art. 33h);

(g) uzupełnienia pomocy państwa na Malcie (art. 33i);

(h) rolników pracujących w pełnym wymiarze czasu na Malcie (art. 33j);

finansowane jest z Sekcji Gwarancji (EFOGR), na warunkach określonych w niniejszym artykule.

2. Wsparcie wspólnotowe udzielone na rzecz środków typu Leader+ (art. 33f) w obszarach objętych celem 2 jest finansowane z Sekcji Orientacji EFOGR.

3. Następujących przepisów nie stosuje się:

(a) Art. 149 do 153 rozporządzenia Rady (WE) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich ( 17 ),

▼M5

b) Art. 35 ust. 1, art. 35 ust. 2 tiret drugie, art. 36 ust. 2 i art. 47, z wyjątkiem ust. 2 akapit drugi, niniejszego rozporządzenia.

▼

Artykuł 47b

1. Wspólnota bierze udział w finansowaniu zgodnie przepisami ustanowionymi w art. 29 do 32 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999.

Jednakże finansowy udział Wspólnoty może wynieść 80 % w obszarach objętych celem 1.

W drodze odstępstwa od art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999, wydatki kwalifikują się do otrzymania wsparcia jedynie w przypadku gdy zostały rzeczywiście wypłacone na rzecz beneficjenta jednego ze środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich po 31 grudnia 2003 r. i po dacie przedstawienia Komisji planu rozwoju obszarów wiejskich. Późniejsza z tych dat stanowi punkt początkowy względem kwalifikowania się wydatków.

2. Stosuje się przepisy rozporządzenia (WE) nr 1258/1999 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej ( 18 )z wyjątkiem art. 5 i art. 7 ust. 2.

▼B







ROZDZIAŁ V

▼C1

MONITOROWANIE I EWALUACJA

▼B

Artykuł 48

1. Komisja i Państwa Członkowskie zapewniają skuteczne monitorowanie wykonywania programów ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ .

2. Takie monitorowanie przeprowadzane jest poprzez wspólnie uzgodnione procedury.

Monitorowanie przeprowadzane jest przez odniesienie do szczególnych wskaźników rzeczowych i finansowych wcześniej uzgodnionych i ustalonych.

Państwa Członkowskie przedstawiają Komisji ►C1 roczne sprawozdania z postępów w realizacji programów. ◄

3. W miarę potrzeb ustanawia się komitety monitorujące.

Artykuł 49

1. ►C1 Ewaluacja działań w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich ◄ jest wykonywane na podstawie zasad ustalonych w art. 40–43 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999.

2. Sekcja Gwarancji EFOGR może, w ramach środków finansowych przeznaczonych na programy, ►C1 uczestniczyć w finansowaniu ewaluacji dotyczących rozwoju obszarów wiejskich w Państwach Członkowskich. Sekcja Gwarancji EFOGR może także z inicjatywy Komisji finansować ewaluacje na poziomie wspólnotowym. ◄

▼

Dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji, Sekcja Gwarancji EFOGR może uczestniczyć w finansowaniu ocen związanych z rozwojem obszarów wiejskich zgodnie z przepisami rozdziału IVa. Wydatki związane z oceną „ex ante” kwalifikują się do otrzymania wsparcia wyłącznie pod warunkiem, iż były dokonywane począwszy od 1 stycznia 2004 r.

▼B







ROZDZIAŁ VI

PRZEPISY WYKONAWCZE

Artykuł 50

Szczegółowe zasady stosowania niniejszego tytułu zostają przyjęte zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 50 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999.

Zasady te mogą w szczególności określać szczegóły:

— przedstawiania planów ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ (art. 41–44),

— ►C1 przeglądu dokumentów programujących rozwój obszarów wiejskich, ◄

— planowania finansowego, w szczególności dla zapewnienia dyscypliny budżetowej (art. 46) i udziału w finansowaniu (art. 47 ust. 2),

— ►C1 monitorowania i ewaluacji (art. 48–49), ◄

— sposobów zapewniania spójności między działaniami na rzecz ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ a działaniami wspierającymi wprowadzonymi przez organizacje rynku (art. 37).

▼

W drodze odstępstwa od przepisów pierwszego akapitu, szczególne przepisy finansowe mające zastosowanie do nowych Państw Członkowskich, jak również mechanizmy wymagane do ułatwienia wprowadzenia tych przepisów finansowych, w tym takie, które są wymagane, aby rozwiązać szczególne problemy praktyczne, przyjmuje się zgodnie z procedurą wynikającą z art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1258/1999.

▼B







TYTUŁ IV

POMOC PAŃSTWA

Artykuł 51

1. Z zastrzeżeniem innych przepisów przewidzianych w niniejszym tytule, dla pomocy przyznawanej przez Państwa Członkowskie na działania wspierające ►C1 rozwój obszarów wiejskich ◄ stosuje się art. 87–89 Traktatu.

Jednakże art. 87–89 Traktatu nie mają zastosowania do wkładów finansowych dostarczonych przez Państwa Członkowskie na działania objęte wsparciem wspólnotowym w zakresie art. 36 Traktatu, zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.

2. Pomoc dla inwestycji w gospodarstwach rolnych przekraczająca wielkości procentowe, określone w art. 7, jest zakazana.

Zakaz ten nie ma zastosowania do pomocy inwestycjom odnoszących się do:

— inwestycji podejmowanych w przeważającym stopniu w interesie publicznym, odnoszącym się do zachowania tradycyjnego krajobrazu ukształtowanego przez działalność rolniczą i leśną lub przeniesienia zabudowań gospodarskich,

— ochrony i poprawy stanu środowiska,

— poprawy warunków higieny w gospodarstwach hodowlanych oraz poprawy warunków utrzymania zwierząt.

3. ►C1 Pomoc państwa ◄ przyznana rolnikom w celu zrekompensowania naturalnych utrudnień na ►C1 obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania ◄ zakazana jest, jeśli nie spełnia warunków ustanowionych w art. 14 i 15.

4. ►C1 Pomoc państwa ◄ w celu wsparcia rolników, którzy podejmują zobowiązania ►C1 rolnośrodowiskowe ◄ niespełniające warunków ustanowionych w art. 22–24, jest zakazana. Jednakże dodatkowa pomoc, przekraczająca najwyższe stawki ustalone zgodnie z art. 24 ust. 2, może być przyznana, jeśli jest to uzasadnione stosownie do ust. 1 niniejszego artykułu. W odpowiednio uzasadnionych, wyjątkowych przypadkach, może być udzielone odstępstwo w odniesieniu do minimalnego czasu trwania tych zobowiązań, jak ustanowiono w art. 23 ust. 1.

▼M2

5. Pomoc państwa mająca na celu wsparcie rolników, którzy dostosowują się do surowych norm wynikających z prawodawstwa wspólnotowego dotyczących środowiska, zdrowia publicznego, zwierząt i roślin, warunków utrzymania zwierząt i bezpieczeństwa pracy, jest zakazana, jeśli nie są spełnione warunki określone w art. 21a, 21b i 21c. Jednakże dodatkowa pomoc przekraczająca maksymalną kwotę ustaloną zgodnie z art. 21c może zostać przyznana rolnikom w celu ułatwienia dostosowania do ustawodawstwa krajowego bardziej restrykcyjnego niż normy wspólnotowe.

W razie braku prawodawstwa wspólnotowego pomoc państwa mająca na celu wsparcie rolników, którzy dostosowują się do wysokich norm wynikających z ustawodawstwa krajowego dotyczących środowiska naturalnego, zdrowia publicznego, zwierząt i roślin, warunków utrzymania zwierząt i bezpieczeństwa pracy jest zakazana, jeśli nie spełnia odpowiednich warunków ustanowionych w art. 21a, 21b i 21c. Pomoc dodatkowa przekraczająca maksymalne kwoty ustawowe zgodnie z art. 21c może zostać przyznana jedynie, jeśli jest uzasadniona na mocy ust. 1 wyżej wymienionego artykułu.

▼B

Artykuł 52

W zakresie art. 36 Traktatu ►C1 pomoc państwa ◄ , która ma na celu dostarczenie dodatkowych środków finansowych na rzecz ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ , którym zostało przyznane wsparcie wspólnotowe, jest podawana do wiadomości przez Państwa Członkowskie i zatwierdzana przez Komisję zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia, jako część programowania, określonego w art. 40. Artykuł 88 ust. 3 zdanie pierwsze nie ma zastosowania do pomocy tak ogłoszonej.







TYTUŁ V

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

Artykuł 53

1. Jeżeli szczególne środki są konieczne w celu ułatwienia przejścia od obowiązującego systemu do systemu ustanowionego niniejszym rozporządzeniem, środki takie są przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurami zawartymi w art. 50 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999.

2. Środki takie są w szczególności przyjmowane w celu zintegrowania istniejących działań wsparcia wspólnotowego, przyjętych przez Komisję na okres kończący się po dniu 1 stycznia 2000 r. lub bez żadnego ograniczenia czasowego, w ramach wsparcia na rzecz ►C1 rozwoju obszarów wiejskich ◄ przewidzianego niniejszym rozporządzeniem.

Artykuł 54

1. Artykuł 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1696/71 z dnia 26 lipca 1971 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku chmielu ( 19 ) otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 17

1. Rozporządzenie w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej stosuje się do rynku produktów określonych w art. 1 ust. 1 od daty wdrożenia zawartych tu przepisów.

2. Pomoc określona w art. 8 jest przedmiotem częściowego finansowania przez Wspólnotę.

3. Państwa Członkowskie wypłacają producentom pomoc określoną w art. 12 między dniem 16 października a dniem 31 grudnia roku gospodarczego, w odniesieniu do którego wystąpiono o pomoc.

4. Komisja, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 20, przyjmuje przepisy dla stosowania niniejszego artykułu”

.

2. Artykuł 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 404/93 z dnia 13 lutego 1993 w sprawie wspólnej organizacji rynku bananów ( 20 ) otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 6

1. Przez pięć kolejnych lat od daty uznania Państwa Członkowskie przyznają uznanym organizacjom producentów pomoc w celu zachęcenia ich tworzenia i wspierania w ich działalności administracyjnej.

2.2. Pomoc taka:

— w pierwszym, drugim, trzecim, czwartym i piątym roku stanowi odpowiednio 5 %, 5 %, 4 %, 3 % i 2 % wartości produkcji wprowadzonej do obrotu pod auspicjami organizacji producentów,

— nie przekracza rzeczywistych kosztów utworzenia i działalności administracyjnej danej organizacji,

— wypłacana jest w ratach rocznych przez najwyżej siedem kolejnych lat od daty uznania.

Wartość produkcji w każdym roku jest określana na podstawie:

— rocznej wielkości rzeczywistego wprowadzenia do obrotu,

— średniej uzyskanej przez producenta.

3. Organizacje producentów wywodzące się z organizacji, których działalność jest już w dużym stopniu zgodna z warunkami stawianymi przez niniejsze rozporządzenie, są uprawnione do pomocy w ramach niniejszego artykułu tylko wówczas, jeśli powstały one z połączenia w celu bardziej skutecznego osiągania celów określonych w art. 5. Jednakże w takim przypadku pomoc jest udzielona jedynie w odniesieniu do kosztów stworzenia organizacji (wydatki poniesione w związku z pracami przygotowawczymi i sporządzeniem podstawowego aktu założycielskiego i umowy spółki).

4. Pomoc określona w niniejszym artykule zgłaszana jest Komisji w sprawozdaniu Państw Członkowskich na zakończenie każdego roku finansowego”

.

3. Rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw ( 21 ) wprowadza się następujące zmiany:

a) artykuł 15 ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„ ►C1 6. W regionach Wspólnoty, w których stopień organizacji producentów jest szczególnie niski, Państwa Członkowskie mogą być upoważnione, na podstawie należycie uzasadnionego wniosku, do wypłacenia organizacjom producentów krajowej pomocy finansowej równej połowie wkładów finansowych producentów. Pomoc ta ma dla funduszu operacyjnego charakter uzupełniający. ◄

W przypadku Państw Członkowskich, w których organizacje producentów sprzedają mniej niż 15 % produkcji owoców i warzyw i których produkcja owoców i warzyw stanowi przynajmniej 15 % ich całkowitej produkcji rolnej, pomoc określona w akapicie pierwszym może być częściowo zwrócona przez Wspólnotę na wniosek zainteresowanego Państwa Członkowskiego”

;

b) artykuł 52 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 52

►C1 1. Wydatki odnoszące się do wypłat rekompensat wspólnotowych z tytułu wycofywania produktów z rynku oraz do wspólnotowego finansowania funduszu operacyjnego, szczególne środki określone w art. 17 i art. 53, 54 i 55, oraz kontrole ekspertów Państw Członkowskich udostępnianych Komisji z zastosowaniem art. 40 ust. 1 są uważane za interwencję mającą na celu stabilizację rynków ◄ rolnych w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 ( *1 ).

2. Wydatki związane z pomocą przyznaną przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 14 oraz z art. 15 ust. 6 akapit drugi uważa się za interwencję w celu ustabilizowania rynków rolnych w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1257/1999. Są one uprawnione do częściowego finansowania przez Wspólnotę.

3. Komisja, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 46, przyjmuje zasady stosowania ust. 2 niniejszego artykułu.

4. Przepisy tytułu VI stosuje się bez ►C1 uszczerbku dla stosowania rozporządzenia ◄ Rady (EWG) nr 4045/89 z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie kontroli przez Państwa Członkowskie transakcji stanowiących część systemu finansowania przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz uchylającego dyrektywę 77/435/EWG ( *2 ).

Artykuł 55

1. Następujące rozporządzenia tracą moc:

— rozporządzenie (EWG) nr 4256/88,

— rozporządzenia (WE) nr 950/97, (WE) nr 951/97, (WE) nr 952/97 oraz rozporządzenie (EWG) nr 867/90,

— rozporządzenia (EWG) nr 2078/92, (EWG) nr 2079/92, (EWG) nr 2080/92,

— rozporządzenie (EWG) nr 1610/89.

2. Niniejszym uchyla się następujące przepisy:

— art. 21 rozporządzenia (EWG) nr 3763/91 ( 22 ),

— art. 32 rozporządzenia (EWG) nr 1600/92 ( 23 ),

— art. 27 rozporządzenia (EWG) nr 1601/92 ( 24 ),

— art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 2019/93 ( 25 ).

3. Rozporządzenia i przepisy uchylone w ust. 1 i 2 są nadal stosowane do działań zatwierdzonych przez Komisję w ramach tych rozporządzeń przed dniem 1 stycznia 2000 r.

4. Dyrektywy Rady i Komisji przyjmujące wykazy ►C1 obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania ◄ lub zmieniające takie wykazy zgodnie z art. 21 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 950/97, pozostają w mocy, chyba że zostaną dalej zmienione w ramach programów.

Artykuł 56

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się w odniesieniu do wsparcia wspólnotowego od dnia 1 stycznia 2000 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.









▼

ZAŁĄCZNIK I

▼M2

TABELA KWOT







Artykuł Temat Euro 8 ust. 2 Pomoc przy rozpoczynaniu prowadzenia gospodarstwa 25 000 12 ust. 1 Wcześniejsze przejście na emeryturę 15 000 (*1) na osobę przekazującą gospodarstwo na rok 150 000 całkowita kwota na osobę przekazującą gospodarstwo 3 500 na pracownika na rok 35 000 całkowita kwota na pracownika 15 ust. 3 Najniższy dodatek wyrównawczy 25 (*2) na hektar ziemi użytkowanej rolniczo Najwyższy dodatek wyrównawczy 200 na hektar ziemi użytkowanej rolniczo Najwyższy średni dodatek wyrów- nawczy 250 na hektar ziemi użytkowanej rolniczo 16 Najwyższa wypłata. Początkowa najwyższa wypłata 200 na hektar Początkowa najwyższa wypłata 500 na hektar 21c Najwyższa wypłata 10 000 na gospodarstwo 21d Usługi doradztwa rolniczego 1 500 na usługę doradczą 24 ust. 2 Uprawy jednoroczne 600 na hektar Specjalistyczne uprawy wieloletnie 900 na hektar Inne użytkowanie gruntów 450 na hektar Rasy lokalne zagrożone wyginięciem do celów hodowlanych 200 (*3) na jednostkę żywego inwentarza Warunki utrzymania zwierząt 500 na jednostkę żywego inwentarza 24c Najwyższa wypłata 3 000 na gospodarstwo 31 ust. 4 Najwyższa roczna premia dla pokrycia dochodów utraconych z powodu zalesiania — dla rolników i ich stowarzyszeń 725 na hektar — dla każdej innej osoby prawa prywatnego 185 na hektar 32 ust. 2 Najniższa wypłata 40 na hektar Najwyższa wypłata 120 na hektar (*1) W zależności od całkowitej maksymalnej kwoty na osobę przekazującą gospodarstwo, najwyższa roczna wypłata może być zwiększona maksymalnie dwukrotnie, uwzględniając strukturę ekonomiczną gospodarstwa i cel przyspieszenia dostosowania struktur rolniczych. (*2) Kwota ta może być zmniejszona, uwzględniając szczególne położenie geograficzne lub strukturę ekonomiczną gospodarstw na określonych obszarach, oraz w celu uniknięcia nadmiernej kompensacji i zgodnie z art. 15 ust. 1 tiret drugie. (*3) Kwota ta może być zwiększona w wyjątkowych przypadkach, biorąc pod uwagę szczególne wymagania niektórych ras, które powinny być uzasadnione w planach rozwoju obszarów wiejskich.

▼









ZAŁĄCZNIK II







Tabela z kwotami szczególnych środków dla nowych Państw Członkowskich Artykuł Dotyczy: EUR Artykuł 33b Gospodarstwa niskotowarowe 1 000 (1) na gospodarstwo/na rok Artykuł 33c Zgodność ze standardami wspólnotowymi 200 na hektar w pierwszym roku Artykuł 33d Grupy producentów 100 000 w pierwszym roku 100 000 w drugim roku 80 000 w trzecim roku 60 000 w czwartym roku 50 000 w piątym roku (1) W przypadku Polski maksymalna dopuszczalna kwota nie może przekroczyć 1 250 EUR.