2.2.

Pomoc dla ofiar: wsparcie realizacji działań w zakresie pomocy dla ofiar z planu działania z Maputo w nie więcej niż pięciu państwach-stronach, których dotyczy problem min. 2.2.1. Cel projektu Plan działania z Maputo przewiduje, że pomoc dla ofiar powinna zostać włączona w szersze krajowe strategie polityczne, plany i ramy prawne w zakresie praw osób niepełnosprawnych, zdrowia, edukacji, zatrudnienia, rozwoju i ograniczania ubóstwa. Projekt ten pomoże nie więcej niż pięciu państwom-stronom we włączeniu tych aspektów pomocy dla ofiar z planu działania z Maputo, które dotyczą pomocy dla ofiar, w szerszy kontekst krajowych strategii w zakresie praw człowieka oraz praw osób niepełnosprawnych. Celem projektu jest wzmocnienie pozycji osób rannych w wyniku wybuchu min lub innych wybuchowych pozostałości wojennych, osób, które przeżyły wybuch, ofiar pośrednich takich jak rodzina osób zabitych przez miny przeciwpiechotne, oraz osób mieszkających na obszarach zaminowanych, aby mogły one być aktywnymi podmiotami w swoim rozwoju. W krajowych dialogach zainteresowanych stron uwzględnione zostaną aspekty płci i różnorodności związane z pomocą ofiarom na szczeblu planowania, zarządzania i wdrażania. 2.2.2. Opis projektu — ISU zapewni maksymalnie pięciu państwom-stronom, których dotyczy problem min, pomoc w zorganizowaniu dialogów między zainteresowanymi stronami na poziomie krajowym, które: a) w niewielkim stopniu zaangażowały się w pomoc dla ofiar, a zatem korzystne byłoby dostarczenie im bodźca do rozpoczęcia takiego działania; lub b) podjęły wysiłki w celu realizacji działań w zakresie pomocy dla ofiar, określonych w planie działania z Maputo, oraz odniosłyby korzyści z dialogu między zainteresowanymi stronami na poziomie krajowym służącemu promowaniu tych wysiłków wdrożeniowych. Komitet ds. Pomocy na rzecz Ofiar działający w ramach konwencji będzie uczestniczyć w procesie wyboru państw-stron mających otrzymać wsparcie. — ISU będzie ułatwiać dialog między zainteresowanymi stronami na poziomie krajowym, we współpracy z kluczowymi podmiotami, takimi jak właściwi urzędnicy państwowi, darczyńcy, w tym odpowiednie jednostki organizacyjne Unii, agencje ONZ, Biuro Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka (OHCHR), Międzynarodowa kampania na rzecz zakazu stosowania min przeciwpiechotnych oraz – Koalicja przeciwko Broni Kasetowej oraz organizacje zrzeszające osoby niepełnosprawne. Dialogi między zainteresowanymi stronami na poziomie krajowym będzie również skutkować zredagowaniem szczegółowego dokumentu końcowego sporządzonego w porozumieniu z zainteresowanymi stronami, w którym określone zostaną wyzwania i niedociągnięcia w wypełnianiu zawartych w planie działania z Maputo zobowiązań w zakresie pomocy dla ofiar, przedstawione zostaną zalecenia służące pokonaniu stwierdzonych problemów, a także wyznaczone zostaną cele. — W odpowiedzi na zalecenia zawarte w dokumentach końcowych podejmowane będą działania następcze w maksymalnie pięciu przypadkach. W ramach tych działań ISU może zapewniać dodatkową pomoc techniczną, na przykład przy przeglądzie planów krajowych, przy opracowywaniu wniosku projektowego lub wniosków projektowych itp. — Na podstawie decyzji 2012/700/WPZiB udzielono wsparcia światowej konferencji zatytułowanej „Bridges between Worlds” („Mosty między światami”), która odbyła się w Medellín w Kolumbii w kwietniu 2014 r. i której celem było zwiększenie wiedzy wspólnoty międzynarodowej na temat statusu pomocy dla ofiar w szerszych kontekstach. W ramach kontynuacji tych działań niniejsza decyzja umożliwi zorganizowanie międzynarodowej konferencji dla ekspertów krajowych przez jednostkę wspierającą we współpracy z kluczowymi podmiotami, takimi jak OHCHR, właściwe jednostki organizacyjne Unii oraz Międzynarodowa kampania na rzecz zakazu stosowania min przeciwpiechotnych – Koalicja przeciwko Broni Kasetowej oraz organizacje zrzeszające osoby niepełnosprawne; konferencja ta posłuży przeanalizowaniu wyzwań i dobrych praktyk w zakresie włączania pomocy dla ofiar do szerszego kontekstu niepełnosprawności i rozwoju na poziomie krajowym. W szczególności ta międzynarodowa konferencja będzie miała na celu wzmocnienie powiązań z wysiłkami służącymi wdrożeniu Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych i procesami planowania z myślą o realizacji celów ONZ w zakresie zrównoważonego rozwoju. Konferencja ta będzie się opierać na pracach Komitetu ds. Pomocy na rzecz Ofiar działającego w ramach konwencji o zakazie stosowania min przeciwpiechotnych, oraz przedstawicieli innych właściwych organów takich jak koordynatorów pomocy dla ofiar Konwencji o amunicji kasetowej oraz Protokołu V w sprawie wybuchowych pozostałości wojennych do Konwencji o zakazie lub ograniczeniu użycia pewnych broni konwencjonalnych, które mogą być uważane za powodujące nadmierne cierpienia lub mające niekontrolowane skutki (konwencji CCW). 2.2.3. Wyniki projektu — Rezultatem dialogów zainteresowanych stron na poziomie krajowym będzie szczegółowy dokument końcowy określający wyzwania i niedociągnięcia; w dokumencie tym wybrane państwa znajdą zalecenia i konkretne działania, które mogą podjąć w celu zajęcia się stwierdzonymi problemami w wypełnianiu zawartych w planie działania z Maputo zobowiązań w zakresie pomocy dla ofiar. — Dokument końcowy będzie wspierać rozwój polityki krajowej oraz ułatwiać dialog i współpracę z darczyńcami i agencjami wykonawczymi. — Działania następcze prowadzone w maksymalnie pięciu państwach-stronach w celu wsparcia wysiłków zmierzających do rozwiązania problemów i wyeliminowania niedociągnięć stwierdzonych w trakcie dialogów zainteresowanych stron na poziomie krajowym będą skutkować zwiększeniem zdolności państw stron do wypełnienia ich zobowiązań wynikających z planu działania z Maputo, na przykład w odniesieniu do przeglądu planów krajowych, opracowania wniosku projektowego lub wniosków projektowych itp.). — Dialogi zainteresowanych stron na poziomie krajowym sprawią, że powstanie świadomość globalnego działania i najlepszych praktyk służących zaspokojeniu potrzeb osób, które przeżyły wybuch miny, oraz zagwarantowaniu ich praw poprzez szersze ramy. — Wybrane państwa będą w stanie precyzyjniej określić stan realizacji planu działania z Maputo, jak również sprawniej sporządzać sprawozdania dotyczące stosownych planów wdrożeniowych. — Eksperci krajowi biorący udział w międzynarodowej konferencji lepiej zrozumieją status pomocy dla ofiar w działaniach służących wdrażaniu Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych oraz planowaniu z myślą o realizacji celów ONZ na rzecz zrównoważonego rozwoju. 2.2.4. Beneficjenci — Państwa-strony konwencji, które poinformowały, że muszą zająć się znaczną liczbą osób, które przeżyły wybuch min przeciwpiechotnych. — Kobiety, dziewczęta, chłopcy i mężczyźni (a także ich rodziny i społeczności, w których żyją) – ofiary wybuchu min przeciwpiechotnych oraz innych wybuchowych pozostałości wojennych. — Eksperci krajowi pracujący nad zagadnieniami dotyczącymi pomocy dla ofiar.