02018D0299 — PL — 16.04.2021 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmieniona przez:









▼B

DECYZJA RADY (WPZiB) 2018/299

z dnia 26 lutego 2018 r.

w sprawie propagowania europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rozbrojeniem, wspierających realizację strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia







Artykuł 1

1. Aby przyczynić się do efektywniejszej realizacji strategii UE dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR, która jest oparta na zasadach skutecznych działań wielostronnych, zapobiegania i współpracy z krajami trzecimi, przedłuża się o 42 miesiące stałe propagowanie i wspieranie działań europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rozbrojeniem prowadzonych przez europejską sieć, z myślą o osiągnięciu następujących celów: a) wspieranie – w ramach społeczeństw obywatelskich, a w szczególności wśród ekspertów, badaczy i pracowników naukowych – dialogu politycznego związanego z bezpieczeństwem oraz długoterminowych dyskusji na temat środków, które mają służyć zwalczaniu rozprzestrzeniania BMR i systemów jej przenoszenia; b) zapewnienie osobom uczestniczącym w pracach odpowiednich organów przygotowawczych Rady możliwości konsultacji z siecią w kwestiach związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem oraz umożliwienie przedstawicielom państw członkowskich uczestnictwa w posiedzeniach organizowanych w ramach sieci; c) ustanowienie przydatnego etapu pośredniego w działaniach na rzecz nieproliferacji i rozbrojenia prowadzonych przez Unię i społeczność międzynarodową, w szczególności przez przygotowywanie sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „WP”); d) przyczynienie się do poszerzania w państwach trzecich wiedzy o wyzwaniach związanych z proliferacją i rozbrojeniem oraz o potrzebie współpracy z Unią i współpracy na forach wielostronnych, w szczególności na forum Organizacji Narodów Zjednoczonych, z myślą o tym, by zapobiegać programom proliferacyjnym budzącym niepokój na całym świecie, jak również powstrzymywać, blokować oraz, tam gdzie jest to możliwe, eliminować takie programy; e) przyczynienie się do rozwoju wiedzy fachowej i zdolności instytucjonalnych w kwestiach dotyczących nieproliferacji i rozbrojenia – wśród ośrodków analitycznych oraz na szczeblu rządowym w Unii i państwach trzecich.

2. W świetle strategii UE dotyczącej BSiL, zakresu działalności europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rozbrojeniem nie można ograniczać do zagadnień związanych z zagrożeniami, które wynikają z rozprzestrzeniania BMR i systemów jej przenoszenia – działalność ta musi również obejmować kwestie związane z bronią konwencjonalną, w tym z BSiL. Włączenie kwestii związanych z bronią konwencjonalną do obszaru działalności tej sieci stworzy doskonałe narzędzie prowadzenia dialogu i przedstawiania zaleceń dotyczących działań Unii w tej dziedzinie w ramach realizacji strategii UE dotyczącej BSiL oraz polityki Unii w zakresie broni konwencjonalnej.

3. Projekty wspierane przez Unię obejmują następujące konkretne działania: a) zapewnianie środków, które umożliwią przeprowadzanie dorocznych głównych konferencji z udziałem państw trzecich i przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego poświęconych nieproliferacji i rozbrojeniu, aby omawiać i określać dalsze działania służące zwalczaniu rozprzestrzeniania BMR i środków jej przenoszenia oraz powiązane z nimi cele dotyczące rozbrojenia, jak również wyzwania związane z bronią konwencjonalną, w tym przeciwdziałanie nielegalnemu handlowi i nadmiernemu gromadzeniu BSiL i amunicji do tych rodzajów broni. Konferencja będzie również propagować na forum międzynarodowym strategię UE dotyczącą nierozprzestrzeniania BMR i strategię UE dotyczącą BSiL, jak również rolę, jaką w tym zakresie mają do odegrania instytucje Unii i ośrodki analityczne w Unii – co powinno przyczynić do większego wyeksponowania polityk Unii w przedmiotowej dziedzinie oraz powinno pomóc w przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli WP; b) zapewnianie środków na rzecz organizowania dorocznych posiedzeń konsultacyjnych z udziałem przedstawicieli instytucji unijnych, przedstawicieli państw członkowskich oraz ekspertów akademickich w celu wymiany poglądów na temat głównych problemów i wydarzeń w dziedzinie rozbrojenia, nieproliferacji i kontroli eksportu broni, z myślą o przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli WP; c) zapewnienie środków umożliwiających zorganizowanie maksymalnie dziewięciu seminariów ad hoc skierowanych do ekspertów i praktyków; spotkania te mają dotyczyć wszelkich kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zarówno w odniesieniu do broni konwencjonalnej, jak i niekonwencjonalnej, i powinny pomóc w przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli WP; d) zapewnienie środków na przygotowanie i publikację maksymalnie 20 dokumentów strategicznych na tematy objęte mandatem konsorcjum oraz przedstawienie rozwiązania politycznego lub rozwiązania w zakresie strategii działania; e) zapewnienie środków dla dalszego zarządzania i dalszego rozwoju punktu informacyjnego w ramach konsorcjum, w którym można będzie uzyskać ad hoc, w terminie dwóch do trzech tygodni, popartą fachową wiedzą odpowiedź na pytania dotyczące wszelkich kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zarówno w odniesieniu do broni konwencjonalnej, jak i niekonwencjonalnej, a także w którym eksperci przygotują maksymalnie 18 dokumentów; f) zapewnienie środków służących stałemu upowszechnianiu informacji, edukacji oraz rozwojowi wiedzy fachowej i zdolności instytucjonalnej w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia – wśród ośrodków analitycznych i na szczeblu rządowym w Unii i w państwach trzecich poprzez: — utrzymanie i dalszy rozwój kursu e-uczenia się obejmującego wszystkie stosowne aspekty nieproliferacji i rozbrojenia, — stworzenie maksymalnie 36 staży poświęconych nieproliferacji i rozbrojeniu dla studentów studiów magisterskich lub młodych dyplomatów z Unii i państw trzecich, — organizowanie dorocznych wizyt studyjnych w Brukseli dla uczestników oenzetowskiego programu stypendialnego poświęconego rozbrojeniu, by promować i zwiększać eksponowanie polityk Unii w dziedzinie nieproliferacji, rozbrojenia i kontroli eksportu broni, — opracowanie pilotażowego szkolenia w celu podniesienia poziomu świadomości zagrożeń związanych z proliferacją, w tym tych związanych z nauką i technologią, wśród studentów studiów magisterskich i podyplomowych w dziedzinie nauk przyrodniczych; g) zapewnienie środków umożliwiających dalsze utrzymywanie i rozwijanie platformy internetowej i powiązanych sieci społecznościowych – oraz zarządzanie nimi – w celu: ułatwienia kontaktów, zapewnienia jedynego w swoim rodzaju forum umożliwiającego europejskie badania w dziedzinie rozbrojenia i nieproliferacji, promowania europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rozbrojeniem, docierania do wspólnoty zajmującej się nieproliferacją i rozbrojeniem na całym świecie i propagowania oferty edukacyjnej konsorcjum zarówno w odniesieniu do szkolenia na miejscu, jak i e-uczenia się.

Szczegółowy opis wspomnianych projektów jest przedstawiony w załączniku.

Artykuł 2

1. Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada WP.

2. Realizację techniczną projektów obejmujących działania, o których mowa w art. 1 ust. 3, przeprowadza konsorcjum, którego podstawą są Fundacja na rzecz Badań Strategicznych (Fondation pour la Recherche Stratégique (FRS)), Frankfurcki Instytut Badań nad Pokojem (Peace Research Institute Frankfurt (HSFK/PRIF)), Międzynarodowy Instytut Badań Strategicznych (International Institute for Strategic Studies (IISS)), Sztokholmski Międzynarodowy Instytut Badań nad Pokojem (Stockholm International Peace Research Institute (SIPRI)), Instytut Spraw Międzynarodowych w Rzymie (International Affairs Institute (IAI)) i Wiedeńskie Centrum ds. Rozbrojenia i Nieproliferacji (Vienna Center for Disarmament and Non-Proliferation (VCDNP)). Konsorcjum wykonuje to zadanie pod kierownictwem WP. W tym celu WP zawiera z konsorcjum niezbędne porozumienia.

3. Państwa członkowskie i Europejska Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ) proponują priorytety i tematy, które mogą wymagać szczegółowej analizy w programach badawczych prowadzonych przez konsorcjum; takie priorytety i tematy powinny być uwzględniane w dokumentach roboczych i podczas seminariów zgodnie z politykami Unii.

Artykuł 3

1. Finansowa kwota odniesienia na realizację projektów obejmujących działania, o których mowa w art. 1 ust. 3, wynosi 4 507 004,70 EUR.

2. Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.

3. Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 1. W tym celu zawiera z konsorcjum umowę o finansowaniu. Umowa ta zobowiązuje konsorcjum do zapewnienia, aby wkład Unii był wyeksponowany stosownie do jego wielkości.

4. Komisja dokłada starań, aby umowę o finansowaniu, o której mowa w ust. 3, zawarto możliwie szybko po wejściu w życie niniejszej decyzji. Informuje ona Radę o wszelkich trudnościach w tym procesie oraz o dacie zawarcia umowy.

Artykuł 4

1. WP składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie sprawozdań regularnie przygotowywanych przez konsorcjum. Na podstawie tych sprawozdań Rada dokonuje oceny.

2. Komisja składa sprawozdania dotyczące aspektów finansowych projektów, o których mowa w art. 1 ust. 3.

Artykuł 5

1. Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

▼M1

2. Niniejsza decyzja wygasa w dniu 17 maja 2022 r.

▼B









ZAŁĄCZNIK

EUROPEJSKA SIEĆ NIEZALEŻNYCH OŚRODKÓW ANALITYCZNYCH ZAJMUJĄCYCH SIĘ NIEPROLIFERACJĄ I ROZBROJENIEM, WSPIERAJĄCYCH REALIZACJĘ STRATEGII UE PRZECIW ROZPRZESTRZENIANIU BRONI MASOWEGO RAŻENIA (STRATEGII UE DOTYCZĄCEJ NIEROZPRZESTRZENIANIA BMR)

1. Cele

Niniejsza decyzja ma na celu dalsze wdrażanie „nowych kierunków działań Unii Europejskiej na rzecz zwalczania rozprzestrzeniania broni masowego rażenia i systemów jej przenoszenia” (zwane dalej „nowymi kierunkami działań”), przedstawionych w konkluzjach Rady z 8 grudnia 2008 r., jako dokumentu wdrażającego strategię Unii z 2003 r. przeciw rozprzestrzenianiu BMR. Zgodnie z „Nowymi kierunkami działań” w swojej walce przeciwko rozprzestrzenianiu BMR Unia może odnieść korzyści ze wsparcia oferowanego przez pozarządową sieć niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją. Sieć powinna skupiać instytucje zajmujące się polityką zagraniczną i ośrodki badawcze specjalizujące się w dziedzinach strategicznych dla Unii. Sieć taką można rozszerzyć na instytucje w państwach trzecich, z którymi Unia prowadzi konkretny dialog w związku z rozbrojeniem i nieproliferacją.

Taka sieć niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rozbrojeniem (zwana dalej „siecią”) nadal powinna wspierać – w ramach społeczeństw obywatelskich, a w szczególności wśród ekspertów, badaczy i pracowników naukowych – dialog polityczny związany z bezpieczeństwem oraz długoterminowe dyskusje na temat środków, które mają służyć zwalczaniu rozprzestrzeniania BMR i systemów jej przenoszenia.

Prace sieci są poszerzone o kwestie związane z bronią konwencjonalną, w tym BSiL, a szczególny nacisk kładzie się na środki gwarantujące ciągłą realizację strategii UE dotyczącej BSiL. Sieć pomoże zapewnić nowe pomysły dotyczące działań Unii związanych z bronią konwencjonalną, w tym nielegalnego handlu i nadmiernego gromadzenia BSiL i amunicji do tych rodzajów broni. Obejmuje to nie tylko reaktywny wymiar kwestii bezpieczeństwa, lecz również wymiar prewencyjny. Zapobieganie nielegalnemu i nieuregulowanemu handlowi bronią konwencjonalną, w tym BSiL, zostało uznane za priorytet Unii w ramach traktatu o handlu bronią (ATT).

Sieć powinna również zająć się wszystkimi aspektami związanymi z kontrolą eksportu BMR lub broni konwencjonalnej, w tym produktami podwójnego zastosowania, a także kwestiami bezpieczeństwa przestrzeni kosmicznej.

Sieć ma na celu zwiększenie świadomości w państwach trzecich w zakresie wyzwań związanych z rozprzestrzenianiem BMR i broni konwencjonalnej, w tym nielegalnym handlem i nadmiernym gromadzeniem BSiL i amunicji do tych rodzajów broni poprzez publikacje, spotkania, konferencje oraz specjalne projekty edukacyjne i informacyjne. Kolejnym jej celem jest informowanie o potrzebie współpracy z Unią oraz na forach wielostronnych, w szczególności Organizacji Narodów Zjednoczonych, aby zapobiegać programom proliferacyjnym budzącym niepokój na całym świecie oraz nielegalnemu handlowi i nadmiernemu gromadzeniu BSiL i amunicji do tych rodzajów broni, jak również powstrzymywać, blokować oraz, tam gdzie jest to możliwe, eliminować takie programy, handel i gromadzenie.

Unia pragnie wesprzeć tę sieć w sposób następujący:

— organizując trzy doroczne główne konferencje i, przy ich okazji, „warsztaty nowej generacji”, z myślą o przygotowaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „WP”),

— organizując trzy posiedzenia konsultacyjne z udziałem przedstawicieli instytucji Unii, przedstawicieli państw członkowskich Unii oraz ekspertów akademickich w celu wymiany poglądów na temat głównych problemów i wydarzeń w dziedzinie rozbrojenia, nieproliferacji i kontroli eksportu broni, z myślą o przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli WP,

— organizując maksymalnie dziewięć seminariów ad hoc skierowanych do ekspertów i praktyków; spotkania te mają dotyczyć wszelkich kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zarówno w odniesieniu do broni konwencjonalnej, jak i niekonwencjonalnej, i powinny pomóc w przygotowywaniu sprawozdań lub zaleceń dla przedstawicieli WP,

— przygotowując i publikując maksymalnie 20 dokumentów strategicznych na tematy objęte mandatem konsorcjum oraz przedstawiając rozwiązania polityczne lub rozwiązania w zakresie strategii działania,

— dalej zarządzając punktem informacyjnym w ramach konsorcjum, w którym można będzie uzyskać ad hoc , w terminie dwóch do trzech tygodni, popartą fachową wiedzą odpowiedź na pytania dotyczące wszelkich kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zarówno w odniesieniu do broni konwencjonalnej, jak i niekonwencjonalnej, a także w którym eksperci przygotują maksymalnie 18 dokumentów, oraz dalej rozwijając działalność takiego punktu,

— utrzymując i dalej rozwijając kurs e-uczenia się obejmujący wszystkie stosowne aspekty nieproliferacji i rozbrojenia,

— tworząc do 36 staży poświęconych nieproliferacji i rozbrojeniu dla studentów studiów magisterskich lub młodych dyplomatów z Unii i państw trzecich,

— organizując doroczne wizyty studyjne w Brukseli dla uczestników oenzetowskiego programu stypendialnego poświęconego rozbrojeniu, by promować i zwiększać wyeksponowanie polityk UE w dziedzinie nieproliferacji, rozbrojenia i kontroli eksportu broni,

— rozwijając pilotażowe szkolenie w celu podniesienia poziomu świadomości w zakresie zagrożeń związanych z proliferacją, w tym tych związanych z nauką i technologią, wśród studentów studiów magisterskich i podyplomowych w dziedzinie nauk przyrodniczych,

— dalej utrzymując i rozwijając platformę internetową i powiązane sieci społecznościowe – oraz zarządzając nimi – w celu: ułatwienia kontaktów, zapewnienia jedynego w swoim rodzaju forum umożliwiającego europejskie badania w dziedzinie rozbrojenia i nieproliferacji, promowania sieci, docierania do wspólnoty zajmującej się nieproliferacją i rozbrojeniem na całym świecie i propagowania oferty edukacyjnej konsorcjum zarówno w odniesieniu do szkolenia na miejscu, jak i e-uczenia się.

2. Organizacja sieci

Sieć jest otwarta dla wszystkich odnośnych ośrodków analitycznych i instytutów badawczych działających w Unii i w państwach stowarzyszonych oraz zapewnia pełne poszanowanie różnorodności opinii w UE. Będzie również zaangażowana we wszystkie działania konsorcjum w największym możliwym stopniu, w celu zapewnienia jej członkom samodzielności, a ich działaniom – widoczności.

Sieć będzie nadal propagować bezpośrednie kontakty w europejskiej społeczności badawczej w zakresie nieproliferacji i rozbrojenia, a w szczególności ułatwiać dotarcie do naukowców z dziedziny nauk przyrodniczych zajmujących się bezpieczeństwem CBRJ. Będzie ona nadal ułatwiać kontakty między ekspertami pozarządowymi, przedstawicielami państw członkowskich i instytucjami Unii. Sieć będzie gotowa do współpracy z podmiotami pozarządowymi z państw trzecich zgodnie ze strategią dotyczącą nierozprzestrzeniania BMR i strategią dotyczącą BSiL.

Mandat sieci obejmuje nierozprzestrzenianie BMR i systemów jej przenoszenia, rozbrojenie oraz kwestie związane z bronią konwencjonalną, w tym BSiL, oraz kontrolę eksportu broni i bezpieczeństwo przestrzeni kosmicznej.

Osoby uczestniczące w pracach odpowiednich organów przygotowawczych Rady (takich jak CONOP/CODUN i COARM) będą mogły sprawdzać w ramach sieci kwestie związane z rozbrojeniem i nieproliferacją broni niekonwencjonalnej i konwencjonalnej, w tym BSiL, a jej przedstawiciele będą mogli uczestniczyć w posiedzeniach w ramach sieci. Posiedzenia w ramach sieci mogą być organizowane bezpośrednio przed posiedzeniami grup roboczych lub bezpośrednio po nich, o ile będzie to wykonalne.

Siecią będzie nadal zarządzać konsorcjum UE ds. nieproliferacji, które jest utworzone z FRS, HSFK/PRIF, IISS, SIPRI, IAI oraz VCDNP i któremu zostanie powierzone zarządzanie projektami, w ścisłej współpracy z przedstawicielami WP.

Konsorcjum – po konsultacjach z przedstawicielami WP i państwami członkowskimi – będzie zapraszać uczestników mających wiedzę fachową na temat polityk dotyczących nieproliferacji i rozbrojenia w odniesieniu do BMR i broni konwencjonalnej na seminaria eksperckie i doroczne główne konferencje, zachęcając ich do zamieszczania publikacji i informacji o prowadzonych działaniach na specjalnej stronie internetowej. Będzie ono również przyczyniać się do rozwijania kompetencji urzędników i pracowników akademickich zarówno w Unii, jak i poza nią, w kwestiach dotyczących nieproliferacji i rozbrojenia.

3. Opis projektów

3.1. Projekt 1: Organizacja dorocznej głównej konferencji wraz ze sprawozdaniem lub zaleceniami

3.1.1. Cel projektu

Na dorocznych głównych konferencjach poświęconych nieproliferacji i rozbrojeniu, z udziałem ekspertów rządowych i niezależnych ośrodków analitycznych oraz innych specjalistów z ośrodków akademickich w Unii, krajów stowarzyszonych i państw trzecich, będą omawiane i określane dalsze działania służące zwalczaniu rozprzestrzeniania BMR i środków jej przenoszenia oraz powiązane z nimi cele dotyczące rozbrojenia, jak również wyzwania związane z bronią konwencjonalną, w tym przeciwdziałanie nielegalnemu handlowi i nadmiernemu gromadzeniu BSiL i amunicji do tych rodzajów broni. Jako najważniejsze wydarzenie w ramach projektu coroczna konferencja będzie w dalszym ciągu działać na rzecz pogłębiania świadomości na temat strategii dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR i strategii dotyczącej BSiL oraz „Nowych kierunków działań” i związanych z nimi prac wdrożeniowych wykonywanych przez instytucje.

Doroczne konferencje będą również służyć wspieraniu roli europejskich ośrodków analitycznych specjalizujących się w dziedzinach związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zwiększą spójność ich działań oraz zwiększą zdolności tych i innych instytucji, szczególnie w regionach świata, gdzie brakuje pogłębionej wiedzy fachowej na temat rozbrojenia i nieproliferacji.

Podczas dorocznych konferencji i wszelkich spotkań przygotowawczych poruszane będą kwestie związane z rozbrojeniem i nieproliferacją należące do zakresu tematycznego działań Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ). Na podstawie tych dyskusji i innych prac prowadzonych pod nadzorem konsorcjum przygotowywane będą przeznaczone dla przedstawicieli WP sprawozdania dotyczące polityki wraz z zestawem zaleceń ukierunkowanych na działania. Sprawozdanie będzie rozprowadzane w odnośnych instytucjach Unii oraz państwach członkowskich i udostępniane w internecie.

3.1.2. Wyniki projektu

— Dalsze organizowanie z inicjatywy europejskiej dużej konferencji poświęconej nieproliferacji i rozbrojeniu, która będzie nadal głównym forum służącym propagowaniu strategicznych dyskusji nad środkami służącymi zwalczaniu rozprzestrzeniania BMR i środków jej przenoszenia oraz powiązanych z nimi celów dotyczących rozbrojenia, a także sprostaniu wyzwaniom związanym z bronią konwencjonalną, także tym związanym z przeciwdziałaniem nielegalnemu handlowi i nadmiernemu gromadzeniu BSiL i amunicji do tych rodzajów broni.

— Zwiększenie wyeksponowania unijnych polityk w dziedzinie nierozprzestrzeniania BMR i BSiL oraz działań dotyczących broni chemicznej, biologicznej, radiologicznej i jądrowej, a także wiedzy o tych politykach i działaniach wśród urzędników rządowych, pracowników naukowych i społeczeństw obywatelskich w państwach trzecich.

— Wspieranie roli europejskiej sieci, spójności ich działań oraz roli Unii w tej dziedzinie, a także pogłębienie wiedzy fachowej na temat nieproliferacji w państwach, w których jest ona niewystarczająca, w tym w państwach trzecich.

— Przedstawianie sprawozdań dotyczących polityki lub zaleceń ukierunkowanych na działania, które ugruntowałyby realizację strategii UE dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR i strategii dotyczącej BSiL oraz stanowiłyby przydatny etap pośredni dla działań dotyczących nieproliferacji i broni konwencjonalnej prowadzonych przez Unię i społeczność międzynarodową.

— Zwiększenie świadomości i poziomu wiedzy instytucji Unii, państw członkowskich, społeczeństwa obywatelskiego i państw trzecich w związku z zagrożeniami związanymi z BMR i systemami jej przenoszenia, co umożliwi im lepsze planowanie.

3.1.3. Opis projektu

Projekt przewiduje organizowanie trzech dorocznych głównych konferencji, w razie potrzeby wraz ze spotkaniami przygotowawczymi, oraz przygotowywanie odnośnych sprawozdań lub zaleceń:

— doroczna 1,5-dniowa konferencja w Brukseli z udziałem maksymalnie 300 ekspertów z ośrodków analitycznych i środowisk naukowych oraz instytucji rządowych z Unii i krajów stowarzyszonych oraz państw trzecich, specjalizujących się w zagadnieniach nieproliferacji, rozbrojenia, kontroli zbrojeń i broni konwencjonalnej, w tym BSiL,

— należy zwrócić uwagę na przygotowanie specjalistów „nowej generacji”, także z krajów spoza Europy i Ameryki Północnej, którzy zostaną zaproszeni na dodatkowe specjalistyczne szkolenie teoretyczne i praktyczne do właściwych instytucji Unii dzień przed konferencją lub po jej zakończeniu,

— sprawozdania dotyczące polityki lub zalecenia ukierunkowane na działania, które pobudziłyby realizację strategii UE dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR i strategii dotyczącej BSiL.

3.2. Projekt 2: Organizacja dorocznych unijnych posiedzeń konsultacyjnych

3.2.1. Cel projektu

Projekt przewiduje zorganizowanie trzech dorocznych posiedzeń konsultacyjnych oraz przygotowanie na ich podstawie sprawozdań lub zaleceń. Podczas seminariów należy zająć się zarówno krótko-, jak i średnioterminowymi wyzwaniami, jakie stoją przed Unią w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia, w szczególności BMR i systemami jej przenoszenia, bronią konwencjonalną, w tym BSiL, nowymi rodzajami broni i systemami jej przenoszenia. Powinny one stanowić również okazję do tego, by unijni decydenci mogli skupić się na bardziej długoterminowych wyzwaniach i tendencjach związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem oraz jak również na innych zagadnieniach wykraczających poza sprawy, którymi zajmują się w ramach standardowych obowiązków.

Posiedzenia konsultacyjne będą również służyć wzmacnianiu spójności europejskich ośrodków analitycznych specjalizujących się w dziedzinach związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, pomogą zwiększyć ich zdolności w tych dziedzinach, szczególnie w tych regionach Unii, gdzie brakuje pogłębionej wiedzy fachowej na temat rozbrojenia i nieproliferacji.

3.2.2. Wyniki projektu

— Wymiana informacji i analiz dotyczących bieżących tendencji w zakresie proliferacji – między politykami i pracownikami naukowymi z państw członkowskich, a także pracownikami ESDZ i innych instytucji Unii specjalizującymi się w przedmiotowej dziedzinie.

— Dyskusja na temat najskuteczniejszych sposobów i środków wdrażania polityk Unii dotyczących zwalczania proliferacji.

— Przedstawienie przez niezależne unijne ośrodki analityczne konstruktywnych informacji zwrotnych – istotnych z punktu widzenia Unii – na temat strategii UE dotyczącej zwalczania rozprzestrzeniania BMR i dotyczącej BSiL; ponadto przedstawienie ośrodkom analitycznym przez praktyków propozycji politycznie najistotniejszych tematów wymagających dalszej analizy.

— Określenie zagadnień w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia mogących mieć duże znacznie przy przygotowywaniu sprawozdań dotyczących kierunków polityki.

— Przygotowanie dla przedstawicieli WP sprawozdań dotyczących kierunków polityki wraz z zestawem zaleceń dotyczących kierunków działań.

3.2.3. Opis projektu

Projekt przewiduje zorganizowanie trzech dorocznych posiedzeń konsultacyjnych oraz przygotowanie na ich podstawie sprawozdań lub zaleceń. Program tych spotkań należy przygotować w ścisłej współpracy z działającymi w Radzie grupami roboczymi zajmującymi się WPZiB i prowadzącymi prace w następujących dziedzinach: nieproliferacja i rozbrojenie (CODUN/CONOP) i kontrola eksportu broni (COARM). Podczas posiedzeń należy zająć się zarówno krótko-, jak i średnioterminowymi wyzwaniami, jakie stoją przed Unią w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia w odniesieniu do następujących rodzajów broni: BMR i systemy jej przenoszenia, broń konwencjonalna, w tym BSiL, oraz nowe rodzaje broni i systemów przenoszenia.

Doroczne posiedzenia konsultacyjne powinny trwać półtora dnia, a udział w nich może wziąć maksymalnie 100 osób reprezentujących unijne ośrodki analityczne, państwa członkowskie Unii i unijne instytucje; powinny to być osoby specjalizujące się w kwestiach związanych z nieproliferacją i bronią konwencjonalną, w tym BSiL. Seminaria takie powinny służyć przede wszystkich jako forum prowadzenia konsultacji między unijnymi ośrodkami analitycznymi zajmującymi się nieproliferacją i rozbrojeniem, Unią oraz jej państwami członkowskimi. Doroczne posiedzenia konsultacyjne powinny odbywać się w Brukseli.

3.3. Projekt 3: Organizacja seminariów ad hoc

3.3.1. Cel projektu

Projekt przewiduje organizowanie maksymalnie dziewięciu seminariów eksperckich ad hoc oraz przygotowanie na ich podstawie sprawozdań lub zaleceń. Seminaria te powinny, w szczególności służyć jako forum prowadzenia konsultacji między unijnymi ośrodkami analitycznymi zajmującymi się nieproliferacją, Unią oraz państwami członkowskimi Unii; mają być one zwoływane ad hoc w celu omawiania najważniejszych wydarzeń i opcji dotyczących polityki unijnej, a ponadto dzięki nim ośrodki analityczne, państwa członkowskie Unii i unijne instytucje będą mieć możliwość zainteresowania omawianą tematyką określonych kręgów odbiorców w Unii i poza jej granicami.

3.3.2. Wyniki projektu

— Wymiana informacji i analiz dotyczących bieżących tendencji w zakresie proliferacji – między politykami i pracownikami naukowymi z państw członkowskich, a także pracownikami ESDZ i innych instytucji Unii specjalizującymi się w przedmiotowej dziedzinie.

— Dyskusja na temat najskuteczniejszych sposobów i środków wdrażania polityk Unii dotyczących zwalczania proliferacji.

— Przedstawienie przez niezależne unijne ośrodki analityczne konstruktywnych informacji zwrotnych – istotnych z punktu widzenia Unii – na temat strategii UE dotyczącej zwalczania rozprzestrzeniania BMR i dotyczącej BSiL; ponadto przedstawienie ośrodkom analitycznym przez praktyków propozycji w sprawie politycznie najistotniejszych tematów wymagających dalszej analizy.

— Określenie zagadnień w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia mogących mieć duże znacznie przy przygotowywaniu sprawozdań dotyczących kierunków polityki.

— Przygotowanie dla przedstawicieli WP sprawozdań dotyczących kierunków polityki wraz z zestawem zaleceń dotyczących kierunków działań. Sprawozdania będą rozprowadzane w odnośnych instytucjach Unii oraz państwach członkowskich.

3.3.3. Opis projektu

Projekt przewiduje zorganizowanie maksymalnie dziewięciu seminariów eksperckich ad hoc oraz przygotowanie na ich podstawie sprawozdań lub zaleceń. Seminaria zwoływane ad hoc nie mogą trwać dłużej niż dwa dni, a udział w nich może wziąć maksymalnie 45 osób; skład tych seminariów ustala się każdorazowo w zależności od okoliczności.

3.4. Projekt 4: Publikacje

3.4.1. Cel projektu

— Zapewnienie informacji i analiz na tematy związane z nierozprzestrzenianiem BMR, ich systemami przenoszenia, bronią konwencjonalną, w tym BSiL, oraz rozbrojeniem, które przyczyniają się do dialogu politycznego i związanego z bezpieczeństwem na temat tych kwestii, prowadzonego głównie przez ekspertów, badaczy i pracowników naukowych.

— Udostępnienie zasobów, z których mogą korzystać uczestnicy właściwych organów przygotowawczych Rady w celu zgromadzenia informacji służących za podstawę dyskusji na temat unijnej polityki i działań praktycznych w zakresie polityki nieproliferacji, kontroli zbrojeń i rozbrojenia.

— Dostarczanie pomysłów, informacji i analiz, które mogą pomóc w opracowywaniu działań w zakresie nieproliferacji, kontroli broni i rozbrojenia na szczeblu Unii.

3.4.2. Wyniki projektu

— Pogłębienie dialogu politycznego i związanego z bezpieczeństwem na temat środków walki z rozprzestrzenianiem BMR i jej systemów przenoszenia, środków kontroli broni i rozbrojenia – głównie przez ekspertów, badaczy i pracowników naukowych.

— Zwiększenie świadomości, wiedzy i zrozumienia wśród społeczeństwa obywatelskiego, w szczególności szerszej europejskiej sieci niezależnych ośrodków analitycznych zajmujących się nieproliferacją i rządów w zakresie kwestii związanych z unijnymi politykami nieproliferacji, kontroli zbrojeń i rozbrojenia.

— Zapewnienie WP, instytucjom Unii i państwom członkowskim opcji politycznych lub związanych ze strategią działania.

— Rozwój działań z zakresu nieproliferacji, kontroli zbrojeń i rozbrojenia na szczeblu Unii, wspomagany poprzez pomysły, informacje i analizy.

3.4.3. Opis projektu

Projekt przewiduje przygotowanie i publikację maksymalnie 20 dokumentów strategicznych. Opracowaniem lub zleceniem opracowania tych dokumentów zajmie się konsorcjum; nie muszą one odzwierciedlać poglądów instytucji Unii ani państw członkowskich. Dokumenty te będą poświęcone tematom objętym mandatem konsorcjum. W każdym dokumencie przedstawione zostaną rozwiązania polityczne lub rozwiązania z zakresu strategii działania. Wszystkie dokumenty strategiczne będą publikowane na portalu konsorcjum.

3.5. Projekt 5: Zarządzanie punktem informacyjnym i jego dalsze rozwijanie

3.5.1. Cel projektu

Ciągłe zarządzanie utworzonym w ramach konsorcjum punktem informacyjnym, w którym można będzie uzyskać ad hoc popartą fachową wiedzą odpowiedź na pytania dotyczące wszelkich kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem, zarówno w odniesieniu do broni konwencjonalnej, jak i niekonwencjonalnej; działalność punktu ułatwi kształtowanie działań politycznych Unii w odniesieniu do konkretnych i pilnych zagadnień oraz dostarczy informacji potrzebnych w ramach tego procesu, jak również dalsze rozwijanie działalności tego punktu.

3.5.2. Wyniki projektu

— Udzielanie – w terminie dwóch do trzech tygodni – odpowiedzi na wysyłane przez ESDZ wnioski ad hoc o wyszukanie informacji na temat konkretnych zagadnień.

— Promowanie dialogu tematycznego ad hoc między ośrodkami analitycznymi należącymi do konsorcjum a ESDZ.

— Zwiększanie w ten sposób podstaw wiedzy potrzebnej w zmieniających się dyskusjach w Unii na temat kwestii związanych z nieproliferacją.

— Zapewnienie ESDZ kompleksowego dostępu do wiedzy fachowej i zasobów badawczych konsorcjum w odpowiedzi na krótkoterminowe i okazjonalne wnioski.

3.5.3. Opis projektu

Celem projektu jest zapewnienie ESDZ i właściwym grupom roboczym Rady maksymalnie osiemnaście 5-10-stronicowych dokumentów przygotowanych przez ekspertów i dotyczących bieżących kwestii związanych z nieproliferacją i rozbrojeniem w ciągu dwóch do trzech tygodni od otrzymania wniosku ESDZ. Dokumenty będą opracowywane na podstawie istniejących źródeł naukowych i podstawowych dokumentów (nie badań własnych). Potencjalne tematy będą określane na podstawie agendy międzynarodowej, nadchodzących wydarzeń w Unii i unijnych dokumentów w zakresie polityki w drodze rozmów z ESDZ. ESDZ może zwrócić się o tę pomoc: a) w formie dokumentu; lub b) w formie briefingu przed posiedzeniem CONOP lub COARM; lub c) w formie informacji od eksperta zewnętrznego, gdy potrzebna jest pilna porada.

3.6. Projekt 6: E-uczenie się

3.6.1. Cel projektu

— Ukształtowanie zdolności nowej generacji naukowców i praktyków w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia.

— Pogłębienie wiedzy specjalistycznej w Unii i w państwach trzecich na temat unijnej polityki w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia.

— Przyczynianie się do realizacji globalnych inicjatyw mających na celu edukację w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia.

— Odświeżenie i pogłębienie wiedzy fachowej w Unii i krajach partnerskich na temat zagadnień dotyczących BMR i BSiL.

— Zapewnienie unijnym instytucjom, państwom członkowskim Unii i europejskiej sieci ośrodków analitycznych dostosowanych i zaktualizowanych informacji o całym spektrum kwestii związanych z kontrolą zbrojeń w przypadku broni niekonwencjonalnej i konwencjonalnej.

3.6.2. Wyniki projektu

— Utrzymanie i optymalizacja kursu e-uczenia się obejmującego wszystkie stosowne aspekty nieproliferacji i rozbrojenia.

— Działania informacyjne i pomoc dla nauczycieli i szkoleniowców w postaci gotowych do wykorzystania europejskich zasobów edukacyjnych dotyczących nieproliferacji i rozbrojenia.

— Wsparcie dla zintegrowania unijnych zasobów e-uczenia się z uniwersyteckimi programami studiów magisterskich.

— Połączenie e-uczenia się i szkoleń teoretycznych w przypadku przygotowywanego przez konsorcjum szkolenia na temat proliferacji („nauczanie mieszane”).

— Dalsze pogłębienie wiedzy specjalistycznej w Unii i w państwach trzecich na temat unijnej polityki w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia.

— Zapewnienie stale aktualizowanych otwartych zasobów edukacyjnych dla wszystkich stron zaangażowanych w badania i programowanie w zakresie nieproliferacji.

— Opracowanie kolejnych treści internetowych, które mają wzbogacić program kursu i zapewnić wiedzę, która będzie decydującym wsparciem dla praktyków i naukowców zajmujących się nieproliferacją.

3.6.3. Opis projektu

Projekt będzie koncentrował się na upowszechnianiu i wykorzystywaniu na całym świecie narzędzia e-uczenia się, które zostało opracowane na mocy decyzji 2014/129/WPZiB.

W tym celu wciąż zwiększany będzie stopień przyjazności portalu e-uczenia się dla użytkownika i powiązany z nim dział certyfikatów, w oparciu o informacje zwrotne od użytkowników i na podstawie oceny zachowania użytkowników dokonywanej za pomocą różnych narzędzi statystycznych. Szczególny nacisk zostanie położony na unowocześnianie oferty e-uczenia się dla użytkowników z upośledzeniem wzroku lub słuchu, tak aby z kursu można było korzystać bez barier i aby z kursu korzystać mogła maksymalna liczba potencjalnych użytkowników. Ponadto cały kurs zostanie poprawiony, tak aby był bardziej zrozumiały, dzięki kompleksowej weryfikacji językowej, której dokonają wyspecjalizowani rodzimi użytkownicy języka angielskiego.

Uaktualnionych zostanie wszystkich 15 jednostek kursu, aby zapewnić uczącym się najbardziej aktualne fakty i dane liczbowe. Działania informacyjne i wsparcie dla instytucji edukacyjnych umożliwią łatwą integrację e-uczenia się z uniwersyteckimi programami magisterskimi i inną ofertą edukacyjną, co ułatwi korzystanie z kursu e-uczenia się na całym świecie.

W latach 2018–2020 przygotowanych zostanie i uruchomionych do 5 dodatkowych jednostek kursu. Dodatkowe treści e-uczenia się będą opracowywane w ścisłej współpracy z ESDZ i państwami członkowskimi UE, i będą należały do jednej z następujących kategorii:

a) jednostka – wiedza zaawansowana, przygotowana w oparciu o istniejącą treść kursu i zapewniająca pogłębioną wiedzę;

b) jednostka – wiedza praktyczna, koncentrująca się na kwestiach praktycznej realizacji w zakresie systemów nieproliferacji lub kontroli eksportu;

c) jednostka – wiedza akademicka, zapewniająca teoretyczne rozważania na temat nieproliferacji i rozważania na temat nieproliferacji i rozbrojenia;

d) jednostka – wsparcie procesu uczenia się, zapewniająca wiedzę niezbędną do lepszego zrozumienia szerszej problematyki nieproliferacji i rozbrojenia (np. aspektów prawnych, finansowych lub etycznych).

e) jednostka – proces uczenia się dostosowany do indywidualnych potrzeb, wspierająca konkretne szkolenia teoretyczne i stosowana w połączeniu z tymi szkoleniami (zwane dalej „nauczaniem mieszanym”).

3.7. Projekt 7: Staże

3.7.1. Cel projektu

— Ukształtowanie zdolności nowej generacji naukowców i praktyków w zakresie polityki i programowania w dziedzinie nieproliferacji.

— Pogłębienie zrozumienia i zakresu odpowiedzialności w przypadku unijnych polityk w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia w całej Unii.

— Upowszechnienie i zwiększenie w państwach trzecich poziomu wiedzy na temat unijnych polityk w zakresie BSiL i BMR.

— Utworzenie sieci nowych ekspertów na szczeblach regionalnych, gdzie nieproliferacja ma dla Unii duże znaczenie.

— Wzmocnienie rozwoju potencjału w ramach sieci.

— Odświeżenie i pogłębienie wiedzy fachowej w Unii i krajach partnerskich na temat zagadnień dotyczących BMR i BSiL.

3.7.2. Wyniki projektu

— Rozwinięcie zdolności nowej generacji naukowców i praktyków w zakresie polityki i programowania w dziedzinie nieproliferacji.

— Dalsze pogłębienie wiedzy specjalistycznej w Unii na temat unijnej polityki w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia.

— Lepsze zrozumienie w państwach trzecich unijnych strategii, polityk i podejść do nieproliferacji.

— Utworzenie sieci młodych praktyków i pracowników akademickich oraz ułatwienie praktycznej współpracy.

— Wzmocnienie rozwoju potencjału w zakresie polityk Unii w obszarze BMR i SALW w ramach sieci.

3.7.3. Opis projektu

Projekt przewiduje europejskie staże poświęcone nieproliferacji i rozbrojeniu dla grupy do 36 studentów studiów magisterskich lub młodych dyplomatów na okres do trzech miesięcy. Staże będą przygotowywane, nadzorowane i dokumentowane przez konsorcjum. Także konsorcjum połączy je z wykładami, sesjami dyskusyjnymi, ustrukturyzowanymi lekturami i projektami.

Instytucjami przyjmującymi mogą być wszystkie instytucje należące do europejskiej sieci. 30 spośród 36 staży jest zarezerwowanych dla kandydatów europejskich, natomiast pozostałych 6 staży jest zarezerwowanych dla kandydatów spoza Europy, najlepiej z Azji Południowej, Azji Wschodniej, Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej.

Wszyscy stażyści są – w miarę możliwości – zapraszani na konferencje i seminaria organizowane przez konsorcjum w czasie ich stażu.

3.8. Projekt 8: Unijna wizyta studyjna dla uczestników oenzetowskiego programu stypendialnego poświęconego rozbrojeniu

3.8.1. Cel projektu

— Pogłębienie zrozumienia i zapewnienie odpowiedniego wyeksponowania w państwach trzecich unijnych polityk w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia.

— Odnowienie i rozszerzenie wiedzy fachowej na temat kwestii związanych z BMR i BSiL w państwach trzecich, w szczególności poprzez podnoszenie świadomości na temat możliwości, jakie dają programy unijne na rzecz budowania zdolności w obszarach takich, jak kontrola eksportu broni, nieproliferacja i rozbrojenie oraz ograniczanie zagrożeń związanych z CBRJ.

— Wspieranie wysiłków ONZ zmierzających do ulepszenia edukacji w zakresie rozbrojenia i do propagowania multilateralizmu.

3.8.2. Wyniki projektu

— Dalsze pogłębienie wiedzy specjalistycznej w państwach trzecich na temat unijnych polityk w dziedzinie nieproliferacji i rozbrojenia oraz zapewnienie ich odpowiedniego wyeksponowania,

— Zwiększenie poziomu wiedzy na temat BMR i BSiL w krajach partnerskich,

— Wsparcie oenzetowskich szkoleń poświęconych rozbrojeniu.

3.8.3. Opis projektu

Projekt obejmuje coroczne dwu-, trzydniowe wizyty studyjne w Brukseli dla stypendystów oenzetowskiego programu stypendialnego poświęconego rozbrojeniu, w tym seminarium z udziałem prelegentów z instytucji unijnych i ekspertów z sieci konsorcjum oraz wycieczka po stosownych miejscach. Wizyta będzie zaplanowana w taki sposób, by uzupełniła europejski komponent programu stypendialnego, zazwyczaj będzie się zatem odbywać przed posiedzeniem Zgromadzenia Ogólnego ONZ.

3.9. Projekt 9: Szkolenia zwiększające wiedzę na temat proliferacji

3.9.1. Cel projektu

— Krzewienie wśród osób zajmujących się naukami przyrodniczymi i innymi odpowiednimi dziedzinami wiedzy o zakresie ryzyka rozprzestrzeniania BMR w odniesieniu do pewnych materiałów, oprogramowania i technologii, oraz wiedzy o odpowiednich międzynarodowych traktatach i mechanizmach.

— Budowanie potencjału wśród tych grup, by stworzyć w ich instytucjach wewnętrzne mechanizmy zgodności w celu kontroli newralgicznych przepływów technologii oraz bezpieczeństwa i ochrony materiałów.

— Dostarczanie instytucjom Unii, państwom członkowskim i unijnej sieci na rzecz nieproliferacji nowych pomysłów dotyczących rozwoju technologii i jej potencjalnego wpływu na nieproliferację.

3.9.2. Wyniki projektu

— Zwiększenie zdolności w zakresie instrumentów i polityki dotyczących nierozprzestrzeniania w przypadku nowej generacji naukowców z dziedziny nauk przyrodniczych i innych odpowiednich dziedzin.

— Wkład w realizację celów unijnej polityki nieproliferacji poprzez zwiększenie świadomości co do zagrożeń związanych z proliferacją wśród przedstawicieli dyscyplin, w których występują główne zagrożenia związane z proliferacją i gdzie występuje rozwój technologiczny.

— Połączenie kształcenia na odległość (e-uczenia się) i szkoleń na miejscu („nauczanie mieszane”).

3.9.3. Opis projektu

W ramach projektu opracowany zostanie kurs pilotażowy w celu podniesienia świadomości na temat zagrożeń związanych z proliferacją dla studentów studiów magisterskich i podyplomowych w dziedzinie nauk przyrodniczych i w innych odpowiednich dziedzinach. Będzie on obejmował opracowanie specjalnego programu dla dwóch odrębnych grup (takich jak studenci nauk biomedycznych, inżynierii lub inżynierii jądrowej) i przedstawienie jednego kursu pilotażowego dla każdej z tych grup docelowych.

3.10. Projekt 10: Zarządzanie platformą internetową

3.10.1. Cel projektu

Utrzymanie i rozwój strony internetowej ułatwi kontakty między sesjami i posiedzeniami sieci oraz pobudzi dialog na temat badań prowadzony przez ośrodki analityczne zajmujące się nieproliferacją. Instytucje Unii i państwa członkowskie również mogłyby skorzystać ze specjalnej strony internetowej, za pośrednictwem której uczestnicy sieci mogliby swobodnie wymieniać się informacjami, ideami oraz publikować swoje analizy dotyczące nierozprzestrzeniania BMR i systemów jej przenoszenia oraz kwestii broni konwencjonalnej, w tym BSiL. Projekt ten będzie obejmował dalsze działania prowadzone on-line oraz stworzy możliwości dla badań europejskich. Przyczyni się do skutecznego rozpowszechniania wyników badań wśród osób z ośrodków analitycznych oraz w kołach rządowych. To z kolei doprowadzi do lepszego przewidywania i poszerzenia wiedzy co do zagrożeń związanych z rozprzestrzenianiem BMR i systemów jej przenoszenia, jak również broni konwencjonalnej, w tym z nielegalnym handlem i nadmiernym gromadzeniem BSiL i amunicji do tych rodzajów broni.

3.10.2. Wyniki projektu

— Zarządzanie platformą, za pośrednictwem której ośrodki analityczne zajmujące się nieproliferacją mogą stale prowadzić niezależną wymianę poglądów i analiz dotyczących rozprzestrzeniania BMR i kwestii broni konwencjonalnej, w tym BSiL.

— Poszerzanie i aktualizacja istniejącej sieci niezależnych ośrodków analitycznych oraz zarządzanie tą siecią.

— Propagowanie lepszego zrozumienia przez społeczeństwo obywatelskie strategii UE dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR i strategii dotyczącej BSiL oraz pośredniczenie między Unią a siecią ośrodków analitycznych.

— Umożliwienie stałego darmowego pobierania dokumentów z posiedzeń sieci oraz dokumentów pochodzących z niezależnych ośrodków analitycznych, których życzeniem może być nieodpłatne udostępnienie swoich wyników badań.

— Zwiększenie świadomości i poziomu wiedzy instytucji Unii, państw członkowskich, społeczeństwa obywatelskiego i państw trzecich w związku z zagrożeniami związanymi z bronią konwencjonalną, BMR i systemami jej przenoszenia, co umożliwi im lepsze planowanie.

3.10.3. Opis projektu

— O ile jest to wykonalne i wskazane, możliwe byłoby opracowanie sposobu wykorzystania technologii typu sieć społecznościowa, tak aby umożliwić aktywną komunikację i wymianę informacji on-line między uczestnikami sieci w znanym im środowisku.

— Konsorcjum, któremu powierzono ten projekt, będzie odpowiadać za umieszczenie tej strony internetowej na serwerze, jej projekt oraz serwis techniczny.

— Polityki Unii dotyczące nierozprzestrzeniania BMR i zagadnień broni konwencjonalnej, w tym BSiL, będą regularnie monitorowane i wspierane odpowiednią dokumentacją.

— Publikacje konsorcjum będą promowane i wspierane konkretnymi tekstami źródłowymi.

— Konferencje organizowane przez konsorcjum będą promowane, a informacje o nich zamieszczane na stronie internetowej (dokumenty referencyjne, porządek obrad, prezentacje, w stosownych przypadkach zapis wideo posiedzeń otwartych).

— Przygotowany przez konsorcjum kurs e-uczenia się będzie udostępniany na stronie internetowej. Kurs zostanie udostępniony członkom sieci i urzędnikom Unii poprzez intranet (zintegrowane narzędzie e-uczenia się).

— Co dwa miesiąc publikowane będą specjalne dokumenty tematyczne poświęcone rozprzestrzenianiu BMR i zagadnieniom związanym z bronią konwencjonalną, w tym BSiL.

▼M1

4. Czas trwania

Całkowity szacowany czas realizacji projektów wynosi 48 miesięcy. Projekty zakończą się w dniu 17 maja 2022 r.

▼B

5. Beneficjenci

5.1. Beneficjenci bezpośredni

Proponowane projekty służą celom WPZiB oraz przyczyniają się do osiągania celów strategicznych zawartych w strategii UE dotyczącej nierozprzestrzeniania BMR i strategii dotyczącej BSiL.

5.2. Beneficjenci pośredni

Beneficjenci pośredni tego projektu to:

a) niezależne ośrodki analityczne i pracownicy akademiccy z Unii i państw trzecich, wyspecjalizowani w kwestiach nieproliferacji, rozbrojenia i broni konwencjonalnej, w tym BSiL;

b) instytucje Unii, w tym instytucje edukacyjne, studenci i inne osoby korzystające z kursu e-uczenia się;

c) państwa członkowskie;

d) państwa trzecie.

6. Uczestniczące strony trzecie

Projekty będą finansowane w całości na podstawie niniejszej decyzji. Eksperci z sieci mogą być uważani za uczestniczące strony trzecie. Będą oni pracować zgodnie ze swoimi standardowymi zasadami.

7. Komitet Sterujący

W skład Komitetu Sterującego dla niniejszego projektu będą wchodzić: przedstawiciele WP oraz przedstawiciel jednostki realizującej projekt, o której mowa w pkt 8 niniejszego załącznika. Komitet Sterujący będzie regularnie dokonywać przeglądu realizacji niniejszej decyzji, co najmniej raz w roku, w tym przy pomocy elektronicznych środków łączności.

8. Jednostka realizująca projekt

Realizację techniczną niniejszej decyzji powierza się konsorcjum, które będzie wykonywać swoje zadanie pod kontrolą WP. Prowadząc swe działania, konsorcjum będzie stosownie do okoliczności współpracować z WP, państwami członkowskimi, innymi państwami stronami i organizacjami międzynarodowymi.