1965R0019 — PL — 01.05.2004 — 006.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:





zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE RADY NR 19/65/EWG

z dnia 2 marca 1965 r.

w sprawie stosowania art. 85 ust. 3 Traktatu do pewnych kategorii porozumień i praktyk uzgodnionych







RADA EUROPEJSKIEJ WSPÓLNOTY GOSPODARCZEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 87, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego ( 2 ), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ( 3 ), a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: artykuł 85 ust. l zgodnie z art. 81 ust. 3 Traktatu może być uznany za niemający zastosowania do pewnych kategorii porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych, spełniających warunki ustalone w art. 85 ust. 3; przepisy wykonawcze do art. 85 ust. 3 muszą być przyjęte w drodze rozporządzenia wydanego na podstawie art. 87; uwzględniając dużą liczbę zgłoszeń dokonanych zgodnie z rozporządzeniem nr 17 ( 4 ), pożądane jest, aby Komisja, w celu ułatwienia wykonywania swoich zadań, mogła uznać, w drodze rozporządzenia, że przepisów art. 85 ust. l nie stosuje się do pewnych kategorii porozumień i praktyk uzgodnionych; należy określić, na jakich warunkach Komisja, w ścisłej i stałej współpracy z właściwymi władzami Państw Członkowskich, może wykonywać to uprawnienie po tym, jak zostały zgromadzone wystarczające doświadczenia w świetle decyzji indywidualnych oraz stało się możliwe określenie kategorii porozumień i praktyk uzgodnionych, odnośnie do których można uznać, że warunki art. 85 ust. 3 są spełnione; Komisja wskazała w drodze swych działań, w szczególności rozporządzeniem nr 153 ( 5 ), że nie będzie żadnego złagodzenia procedur przewidzianych w rozporządzeniu nr 17 odnośnie do pewnych kategorii porozumień i praktyk uzgodnionych, które są w stanie w szczególny sposób ograniczyć konkurencję na wspólnym rynku; na podstawie art. 6 rozporządzenia nr 17 Komisja może postanowić, że decyzja podjęta zgodnie z art. 85 ust. 3 Traktatu może mieć moc wsteczną; pożądane jest, aby przepisy o podobnym skutku mogły być podejmowane przez Komisję także w drodze rozporządzenia; na podstawie art. 7 rozporządzenia nr 17 porozumienia, decyzje i praktyki uzgodnione mogą być wyłączone spod zakazu przez Komisję w drodze decyzji, w szczególności wtedy, gdy zostały one zmienione w taki sposób, że spełniają przesłanki art. 85 ust. 3. Pożądane jest, aby Komisja mogła przyznać, w drodze rozporządzenia, takie samo wyłączenie porozumieniom, decyzjom i praktykom uzgodnionym, które zostały zmienione w taki sposób, że podlegają jednej z kategorii określonych w rozporządzeniu wyłączającym; ponieważ nie można przyznać wyłączenia, jeżeli warunki określone w art. 85 ust. 3 nie są spełnione, Komisja musi mieć prawo ustanowienia, w drodze decyzji, warunków, jakie musi spełniać porozumienie lub praktyka uzgodniona, która z uwagi na szczególne okoliczności wywołuje określone skutki niezgodne z art. 85 ust. 3, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







Artykuł 1

▼M1

1. Bez uszczerbku dla stosowania rozporządzenia nr 17 i zgodnie z art. 81 ust. 3 Traktatu, Komisja może uznać w drodze rozporządzenia, że art. 81 ust. 1 nie ma zastosowania do:

a) kategorii porozumień zawieranych przez co najmniej dwa przedsiębiorstwa, z których każde działa, zgodnie z celami porozumienia, na różnym szczeblu łańcucha produkcji lub dystrybucji, i które odnoszą się do warunków, na jakich strony mogą kupować, sprzedawać lub odsprzedawać niektóre produkty lub usługi;

b) kategorii porozumień, których stronami są tylko dwa przedsiębiorstwa i które obejmują ograniczenia nałożone w związku z nabywaniem i wykorzystywaniem praw własności przemysłowej, w szczególności w zakresie patentów, wzorów użytkowych, wzorów lub znaków towarowych lub w związku z prawami wynikającymi z umów przeniesienia — lub prawa do wykorzystania — metod wytwarzania lub wiedzy dotyczącej korzystania lub stosowania procesów przemysłowych.

▼B

2. Rozporządzenie określa kategorie porozumień, do których stosuje się jego przepisy, w szczególności określa:

a) ograniczenia lub klauzule, które nie mogą być zawarte w porozumieniach;

b) ►M1 ————— ◄ inne warunki, które muszą być spełnione.

▼M1

3. Ustęp 1 i 2 stosuje się odpowiednio do praktyk uzgodnionych.

▼M1

Artykuł 1a

Rozporządzenie wydawane na podstawie z art. 1 może określać warunki, które mogą prowadzić do wyłączenia z zakresu jego stosowania niektórych równoległych sieci podobnych porozumień lub praktyk uzgodnionych funkcjonujących na danym rynku; Komisja może, jeżeli spełnione są te warunki, ustalić to w drodze rozporządzenia i wyznaczyć termin, z końcem którego rozporządzenie wydawane na podstawie art. 1 przestanie być stosowane w odniesieniu do danych przedsiębiorstw lub praktyk uzgodnionych na tym rynku; termin ten nie może być krótszy niż sześć miesięcy.

▼B

Artykuł 2

1. Rozporządzenie wydane na mocy art. l uchwala się na czas określony.

2. Może ono zostać uchylone lub zmienione, gdy uległy zmianie okoliczności w zakresie jakiegokolwiek czynnika, który był istotny dla jego wydania; w takim przypadku ustala się okres na zmianę porozumień i praktyk uzgodnionych, objętych pierwotnym rozporządzeniem.

Artykuł 3

Rozporządzenie wydane na mocy art. l może przewidywać, że stosowane będzie z mocą wsteczną do porozumień i praktyk uzgodnionych, w stosunku do których, w dniu wejścia w życie tego rozporządzenia, mogłaby zostać wydana decyzja z mocą wsteczną na podstawie art. 6 rozporządzenia nr 17.

Artykuł 4

1. Rozporządzenie wydane na mocy art. l może przewidywać, że zakaz przewidziany w art. 81 ust. l Traktatu nie ma zastosowania, przez okres ustalony w tym rozporządzeniu, do porozumień, decyzji i praktyk uzgodnionych już istniejących w dniu 13 marca 1962 r., które nie spełniały warunków art. 81 ust. 3, jeżeli:

— w terminie trzech miesięcy od wejścia w życie tego rozporządzenia, zostaną one zmienione w taki sposób, że będą spełniały wymienione warunki stosownie do przepisów rozporządzenia, i

— zmiany te zostaną zgłoszone Komisji w terminie ustalonym w rozporządzeniu.

▼A1

Rozporządzenie uchwalone zgodnie z art. 1 może regulować, że zakaz ogłoszony w art. 85 ust. 1 Traktatu nie ma zastosowania na okres czasu, który ustala, do porozumień, ustalonej praktyki, które istniały w dacie przystąpienia i, z uwagi na przystąpienie, wchodzą w obszar stosowania art. 85, i które nie wypełniają warunków w art. 85 ust. 3.

▼A3

Postanowienia poprzedniego akapitu stosuje się w ten sam sposób w przypadku przystąpienia Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej.

▼A4

Postanowienia powyższych akapitów stosuje się odpowiednio w przypadku przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji.

▼B

2. Ustęp l stosuje się do porozumień i praktyk uzgodnionych, które zgodnie z art. 5 rozporządzenia nr 17 musiały być zgłoszone przed dniem l lutego 1963 r. tylko wówczas, gdy zostały one zgłoszone przed tym terminem.

▼A1

Ust. 1 ma zastosowanie do porozumień i ustalonej praktyki, które z uwagi na przystąpienie, wchodzą w obszar zastosowania art. 85 ust. 1 Traktatu, i które mają być notyfikowane przed dniem 1 lipca 1973 r., zgodnie z art. 5 i art. 25 rozporządzenia nr 17, jedynie w przypadku, gdy były przed tą datą.

▼A2

Postanowienia ust. 1 nie mają zastosowania do umów (porozumień) i uzgodnionych praktyk, w odniesieniu do których będzie miał zastosowanie art. 85 ust. 1 Traktatu z tytułu przystąpienia Republiki Greckiej oraz które muszą być notyfikowane w terminie do dnia 1 lipca 1981, zgodnie z postanowieniami art. 5 i 25, rozporządzeniem nr 17, o ile nie zostały one notyfikowane wcześniej przed tą datą.

▼A3

Przepisów ust. 2 nie stosuje się do umów i praktyk uzgodnoinych, do których ma zastosowanie art. 85 ust. 1 Traktatu z mocy przystąpienia Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej, oraz które powinny zostać notyfikowane do dnia 1 lipca 1986 roku, zgodnie z artykułami 5 i 25 rozporządzenia nr 17, o ile nie zostały w ten sposób notyfikowane przed tą datą.

▼A4

Ustęp 1 nie ma zastosowania do porozumień i praktyk uzgodnionych, do których art. 85 ustęp 1 Traktatu stosuje się na mocy przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji i które muszą być zgłoszone w ciągu sześciu miesięcy od przystąpienia, zgodnie z art. 5 i 25 rozporządzenia nr 17, chyba że zostały zgłoszone w ciągu tego okresu. Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do porozumień i praktyk uzgodnionych, które w dniu przystąpienia były objęte artykułem 53 ustęp 1 Porozumienia EOG.

▼B

3. Przywileju wynikającego z przepisów ust. l nie można domagać się w sprawach będących w toku w dniu wejścia w życie rozporządzenia wydanego zgodnie z ust. 1; nie można się na nie powoływać także w roszczeniach odszkodowawczych przeciwko stronom trzecim.

Artykuł 5

Przed przyjęciem rozporządzenia Komisja publikuje jego projekt i wzywa wszystkie zainteresowane osoby do przedstawienia swoich uwag w terminie ustalonym przez Komisję, nie krótszym niż jeden miesiąc.

Artykuł 6

▼M1

1. Komisja zasięga opinii Komitetu Doradczego ds. Porozumień Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominującej:

a) w sprawie rozporządzenia wydawanego na podstawie art. 1 przed opublikowaniem projektu rozporządzenia i przed przyjęciem rozporządzenia;

b) w sprawie rozporządzenia wydawanego na podstawie art. 1a przed opublikowaniem projektu rozporządzenia, jeżeli wnosi o to Państwo Członkowskie i przed przyjęciem rozporządzenia.

▼B

2. Artykuł 10 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 17, dotyczące konsultacji z Komitetem Doradczym, stosuje się odpowiednio w taki sposób, że wspólne posiedzenia z Komisją odbywają się najwcześniej po miesiącu od wysłania zawiadomienia o ich zwołaniu.

▼M2 —————

▼B

Artykuł 8

Komisja przed dniem l stycznia 1970 r. przedłoży Radzie wniosek w sprawie rozporządzenia dotyczącego zmiany niniejszego rozporządzenia, jeśli będzie to konieczne w świetle zdobytego doświadczenia.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.