1994L0004 — PL — 01.01.1999 — 003.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:







NB: Niniejsza wersja skonsolidowana zawiera odniesienia do europejskiej jednostki rozliczeniowej i/lub ecu, które od dnia 1 stycznia 1999 r. należy rozumieć jako odniesienia do euro – rozporządzenie Rady (EWG) nr 3308/80 (Dz.U. L 345 z 20.12.1980, str. 1) i rozporządzenie Rady (WE) nr 1103/97 (Dz.U. L 162 z 19.6.1997, str. 1).









▼B

DYREKTYWA RADY 94/4/WE

z dnia 14 lutego 1994 r.

zmieniająca dyrektywy 69/169/EWG i 77/388/EWG oraz zwiększająca sumy niepodlegające opodatkowaniu dla podróżnych z państw trzecich i limity wolnocłowych zakupów w wewnątrzwspólnotowym ruchu pasażerskim







RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 99, uwzględniając wniosek Komisji ( 1 ), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego ( 2 ), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ( 3 ), a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: zgodnie z art. 1 ust. 1 dyrektywy Rady 69/169/EWG z dnia 28 maja 1969 r. w sprawie harmonizacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do zwolnienia z podatku obrotowego i podatku akcyzowego towarów przywożonych w międzynarodowym ruchu pasażerskim ( 4 ) zostanie przyznane zwolnienie od podatku dla towarów przewożonych w bagażu osobistym podróżnych przybywających z państw trzecich, pod warunkiem że przywóz taki nie ma charakteru handlowego; całkowita wartość towarów, które mogą zostać objęte tym zwolnieniem, nie może przekraczać 45 ECU na osobę; zgodnie z art. 1 ust. 2 dyrektywy 69/169/EWG Państwa Członkowskie mogą zmniejszyć wysokość limitu do 23 ECU w przypadku podróżnych w wieku poniżej 15 lat; zachodzi konieczność uwzględnienia środków na korzyść podróżnych, zalecanych przez specjalistyczne organizacje międzynarodowe, w szczególności środków wymienionych w załączniku F.3 Konwencji Międzynarodowej w Sprawie Uproszczenia oraz Harmonizacji Postępowania Celnego; cele te można osiągnąć poprzez zwiększenie sumy niepodlegającej opodatkowaniu; zachodzi konieczność czasowego zawieszenia stosowania przepisów dyrektywy w stosunku do Niemiec, uwzględniając trudności gospodarcze, które mogą zostać spowodowane przez sumy niepodlegającej opodatkowaniu, w szczególności w odniesieniu do podróżnych przybywających na terytorium suwerennego państwa, którzy przekraczają jego granice lądowe łączące Niemcy z krajami innymi niż Państwa Członkowskie oraz Państwa EFTA, lub też przybywają drogą morską z wyżej wymienionych państw; między lądem stałym Hiszpanii a wyspami Kanaryjskimi, Ceuta i Melilla istnieją szczególne stosunki; zachodzi konieczność zapewnienia w okresie, w którym dopuszczalna jest taka sprzedaż, zgodnie z art. 28k dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do podatków obrotowych – wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – ujednoliconej podstawy wymiaru podatku ( 5 ), utrzymania rzeczywistej wartości towarów, które mogą być sprzedane w sklepach wolnocłowych podróżnym rejsów lotniczych lub morskich na obszarze Wspólnoty, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:







Artykuł 1

W dyrektywie 69/169/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 ust. 1 kwotę „45 ECU” zastępuje się kwotą „175 ECU”;

2) w art. 1 ust. 2 kwotę „23 ECU” zastępuje się kwotą „90 ECU”;

3) art. 7b otrzymuje brzmienie: „Artykuł 7b 1. W drodze odstępstwa od art. 1 ust. 1 Hiszpania upoważniona jest do dnia 31 grudnia 2000 r. stosować sumę niepodlegającą opodatkowaniu w wysokości 600 ECU w odniesieniu do przywozu towarów przywożonych przez podróżnych z Wysp Kanaryjskich, Ceuty i Melilli, którzy przybywają na obszarze tego kraju zgodnie z przepisami określonymi w art. 3 ust. 2 i 3 dyrektywy 77/388/EWG. 2. W drodze odstępstwa od art. 1 ust. 2 Hiszpania może zmniejszyć sumę niepodlegającą opodatkowaniu w odniesieniu do podróżnych w wieku poniżej 15 lat do wysokości 150 ECU.”

Artykuł 2

W art. 28k dyrektywy 77/388/EWG ust. 2 lit. a) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„a) których całkowita wartość przypadająca na jedną osobę podczas podróży nie przekracza kwoty 90 ECU. W drodze odstępstwa od art. 28m Państwa Członkowskie określą w walutach narodowych ekwiwalent wyżej podanej kwoty, stosownie do art. 7 ust. 2 dyrektywy 69/169/EWG.”

Artykuł 3

1. Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy konieczne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia 1 kwietnia 1994 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

Przepisy te zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.

▼M2

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, Republika Federalna Niemiec i Republika Austrii są upoważnione do wprowadzenia w życie środków niezbędnych do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 1 stycznia 2003 r. w odniesieniu do towarów przywożonych przez podróżnych przybywających na terytorium Niemiec lub Austrii, przekraczając granicę lądową łączącą Niemcy lub Austrię z krajami innymi niż Państwa Członkowskie i Państwa Członkowskie EFTA, lub też, w stosownych przypadkach, środkami żeglugi przybrzeżnej z wymienionych krajów.

Jednakże te Państwa Członkowskie stosują limit nie mniejszy niż 100 ECU od dnia 1 stycznia 1999 r. w odniesieniu do przywozu przez podróżnych określonych w poprzednim akapicie. Wspólnie zwiększają stopniowo tę kwotę w celu zastosowania limitu obowiązującego we Wspólnocie w odniesieniu do wspomnianego przywozu najpóźniej do dnia 1 stycznia 2003 r.

▼B

3. Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych na podstawie niniejszej dyrektywy.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Artykuł 5

Niniejsza dyrektywa jest skierowana do Państw Członkowskich.