02017R2063 — PL — 12.11.2022 — 012.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2017/2063

z dnia 13 listopada 2017 r.

w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli







Artykuł 1

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „roszczenie” oznacza każde roszczenie, niezależnie od tego, czy jest dochodzone w postępowaniu sądowym, zgłoszone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, w dniu lub po tym dniu, wynikające z umowy lub transakcji, lub pozostające w związku z umową lub transakcją, w szczególności obejmujące: (i) roszczenie o wykonanie zobowiązania wynikającego z umowy lub transakcji lub pozostającego w związku z umową lub transakcją; (ii) roszczenie o przedłużenie terminu płatności lub spłatę obligacji, gwarancji finansowej lub zabezpieczenia w jakiejkolwiek formie; (iii) roszczenie o odszkodowanie z tytułu umowy lub transakcji; (iv) powództwo wzajemne; (v) roszczenie uznania lub wykonania, łącznie z uznaniem na podstawie procedury exequatur, wyroku, orzeczenia arbitrażowego lub równoważnej decyzji, niezależnie od miejsca ich wydania;

b) „umowa lub transakcja” oznacza każdą transakcję, niezależnie od jej formy i mającego zastosowanie prawa, obejmującą jedną lub kilka umów lub podobnych zobowiązań zawartych przez te same lub różne strony; do celów niniejszej definicji „umowa” obejmuje obligacje, gwarancje lub zabezpieczenia, w szczególności gwarancje finansowe lub finansowe listy gwarancyjne, oraz kredyty, prawnie niezależne lub nie, a także wszelkie postanowienia z nimi związane, których źródłem jest taka transakcja lub które są z nią związane;

c) „właściwe organy” oznaczają właściwe organy państw członkowskich wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku III;

d) „zasoby gospodarcze” oznaczają aktywa wszelkiego rodzaju, rzeczowe i niematerialne, ruchome i nieruchome, które nie są środkami finansowymi, ale mogą być użyte do pozyskania środków finansowych, towarów lub usług;

e) „zamrożenie zasobów gospodarczych” oznacza uniemożliwienie wykorzystania zasobów gospodarczych do uzyskiwania środków finansowych, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, między innymi poprzez ich sprzedaż, wynajem lub obciążenie hipoteką;

f) „zamrożenie środków finansowych” oznacza zapobieganie wszelkim ruchom tych środków, ich przenoszeniu, zmianom lub wykorzystaniu, udostępnianiu lub dokonywaniu nimi transakcji w jakikolwiek sposób, który powodowałby jakąkolwiek zmianę ich wielkości, wartości, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru lub przeznaczenia lub inną zmianę, która umożliwiłaby korzystanie z nich, w tym zarządzanie portfelem;

g) „środki finansowe” oznaczają aktywa finansowe i wszelkiego rodzaju korzyści, w tym między innymi: (i) gotówkę, czeki, roszczenia pieniężne, polecenia zapłaty, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze; (ii) depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda na rachunkach, długi i zobowiązania dłużne; (iii) papiery wartościowe i papiery dłużne w obrocie publicznym lub niepublicznym, w tym akcje i udziały, certyfikaty papierów wartościowych, obligacje, weksle, warranty, skrypty dłużne, kontrakty na instrumenty pochodne; (iv) odsetki, dywidendy lub inne przychody z aktywów oraz wartości narosłe z aktywów lub wytwarzane przez aktywa; (v) kredyty, prawa do potrącenia, gwarancje, gwarancje należytego wykonania umów lub inne zobowiązania pieniężne; (vi) akredytywy, listy przewozowe (konosamenty), kwity zastawne; oraz (vii) dokumenty poświadczające udział w środkach finansowych lub zasobach finansowych;

h) „pomoc techniczna” oznacza wszelkie wsparcie techniczne związane z naprawami, pracami rozwojowymi, produkcją, montażem, testowaniem i konserwacją oraz wszelką inną obsługę techniczną, mogące przyjmować formy takie jak instruktaż, doradztwo, szkolenia, przekazanie praktycznej wiedzy i umiejętności lub usługi konsultingowe; pomoc techniczna obejmuje także werbalne formy pomocy;

i) „usługi pośrednictwa” oznaczają: (i) negocjowanie lub zawieranie transakcji zakupu, sprzedaży lub dostawy towarów i technologii lub usług o charakterze technicznymi finansowym z państwa trzeciego do jakiegokolwiek innego państwa trzeciego; lub (ii) sprzedaż lub zakup towarów i technologii lub usług o charakterze technicznym i finansowym znajdujących się w państwie trzecim w celu ich przekazania do innego państwa członkowskiego;

j) „terytorium Unii” obejmuje terytoria państw członkowskich, do których ma zastosowanie Traktat, na warunkach ustalonych w tym Traktacie, w tym ich przestrzeń powietrzną.

Artykuł 2

1. Zabrania się: a) świadczenia bezpośrednio lub pośrednio pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług związanych z towarami lub technologią wymienionymi we wspólnym wykazie uzbrojenia UE (zwanego dalej „wspólnym wykazem uzbrojenia”) oraz dostaczaja, wytwarzania, konserwcji i użytkowaniem towarów i technologii wymienionych we wspólnym wykazie uzbrojenia jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Wenezueli, lub do wykorzystania w tym kraju; b) zapewniania bezpośrednio lub pośredniofinansowania lub pomocy finansowej związanej z towarami lub technologią wymienionymi we wspólnym wykazie uzbrojenia, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczenia kredytów wywozowych, ubezpiecznia jak i reasekuracji, na wszelkiego rodzaju sprzedaż, dostawy, przekazywanie lub wywóz takich rzeczy, lub też na potrzeby zapewniania związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług, bezpośrednio lub pośrednio, na rzecz jakiejkolwiek osoby, podmiotu lub organu w Wenezueli lub do wykorzystania w tym kraju.

2. Zakazy przewidziane w art. 1 nie mają wpływają na wykonanie umowy zawartej przed dniem 13 listopada 2017 r. lub umów dodatkowych niezbędnych do wykonania takich umów, pod warunkiem, że zakazy te są zgodne ze Wspólnym Stanowiskiem Rady 2008/944/WPZiB ( 1 ), w szczególności z kryteriami określonymi w jego art. 2 oraz gdy osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ zmierzający wykonać umowę zgłosiła umowę do właściwego organu państwa członkowskiego – w którym mają siedzibę – w ciągu 5 dni roboczych od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Zabrania się:

a) sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu, bezpośrednio lub pośrednio, sprzętu, który może zostać wykorzystany do represji wewnętrznych, wyszczególnionego w załączniku I – niezależnie od tego, czy pochodzi on z Unii – na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Wenezueli lub do wykorzystania w tym kraju;

b) udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej, pośrednictwa czy innych usług w związku ze sprzętem określonym w lit. a), na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Wenezueli lub do wykorzystania w tym kraju;

c) udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej, w tym w szczególności dotacji, pożyczek czy ubezpieczenia kredytów wywozowych, ubezpieczenia jak i reasekuracji, w związku ze sprzętem określonym w lit. a), na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Wenezueli lub do wykorzystania w tym kraju.

Artykuł 4

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 2 i 3, właściwe organy państw członkowskich wymienione w załączniku III mogą, na warunkach, jakie uznają za stosowne, zezwolić na: a) finansowanie oraz udzielanie pomocy finansowej i technicznej związanej z: (i) nieśmiercionośnym sprzętem wojskowym, przeznaczonym wyłącznie do celów humanitarnych lub ochronnych, bądź na potrzeby programów rozwoju instytucjonalnego realizowanych przez Organizację Narodów Zjednoczonych (ONZ) i Unię lub tego państwa członkowskiego lub organizacje regionalne i subregionalne; (ii) materiałami przeznaczonymi do wykorzystania w operacjach zarządzania kryzysowego przeprowadzanych przez ONZ i Unię lub materiałami organizacji regionalnych i subregionalnych; b) sprzedaż, dostawę, przekazywanie lub wywóz sprzętu, który może zostać wykorzystany do celów represji wewnętrznych oraz ….w powiązaniu z powiązanym finansowaniem, pomocą finansową lub techniczną, przeznaczonych wyłącznie do celów humanitarnych lub ochronnych, bądź na potrzeby programów rozwoju instytucjonalnego realizowanych przez Organizację Narodów Zjednoczonych lub Unię Europejską, albo na potrzeby operacji zarządzania kryzysowego Unii Europejskiej i Organizacji Narodów Zjednoczonych lub organizacji regionalnych i subregionalnych; c) sprzedaż, dostawę, przekazywanie lub wywóz sprzętu i materiału przeznaczonego do wykorzystania w ramach operacji rozminowywania czy powiązanym finansowaniem lub z pomocą finansową lub techniczną;

2. Zezwolenia, o których mowa w ust. 1, mogą zostać udzielone jedynie przed podjęciem działalności, w odniesieniu do której wniesiono o zezwolenie.

Artykuł 5

Artykułów 2 i 3 nie stosuje się do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wywożonych do Wenezueli przez personel ONZ, personel Unii lub jej państw członkowskich, przedstawicieli środków masowego przekazu oraz pracowników organizacji humanitarnych i organizacji działających na rzecz rozwoju oraz personel pomocniczy, wyłącznie na ich własny użytek.

Artykuł 6

1. Zakazuje się sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu, bezpośrednio lub pośrednio, sprzętu, technologii lub oprogramowania określonych w załączniku II, niezależnie od tego, czy pochodzą one z Unii, na rzecz jakiejkolwiek osoby, podmiotu lub organu w Wenezueli lub w celu ich wykorzystania w tym kraju, chyba że właściwy organ danego państwa członkowskiego, wskazany na stronach internetowych wymienionych w załączniku III, wydał na to wcześniej zezwolenie.

2. Właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku III, nie wydają jakiegokolwiek zezwolenia na mocy ust. 1, jeżeli mają uzasadnione powody, aby stwierdzić, że odnośny sprzęt, technologia lub oprogramowanie byłyby stosowane w celu represji wewnętrznych przez rząd, organy publiczne, przedsiębiorstwa i urzędy Wenezueli, lub jakiekolwiek osoby lub podmioty działające w ich imieniu lub na ich zlecenie.

3. Załącznik II obejmuje sprzęt, technologię lub oprogramowanie, przeznaczone głównie do użycia w celumonitorowania lub przechwytywania połączeń internetowych lub telefonicznych.

4. Odnośne państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu wydanym na mocy niniejszego artykułu w terminie czterech tygodni od wydania zezwolenia.

Artykuł 7

1. O ile właściwy organ danego państwa członkowskiego, wskazany na stronach internetowych wymienionych w załączniku III, nie wydał na to wcześniej zezwolenia, zgodnie art. 6 ust. 2., zabrania się: a) świadczenia, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej lub usług pośrednictwa związanych ze sprzętem, technologią i oprogramowaniem określonymi w załączniku II, lub związanych z instalacja, dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem sprzętu i technologii określonych w załączniku II, lub z dostarczaniem, instalacją, obsługą lub aktualizacją jakiegokolwiek oprogramowania określonego w załączniku II, na rzecz jakiejkolwiek osoby, podmiotu lub organu w Wenezueli lub w celu ich wykorzystania w tym kraju; b) udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanych ze sprzętem, technologią i oprogramowaniem wyszczególnionymi w załączniku II, na rzecz jakiejkolwiek osoby, podmiotu lub organu lub w celu ich wykorzystania w tym kraju; c) świadczenia wszelkich usług jakiegokolwiek rodzaju w zakresie monitorowania lub przechwytywania połączeń telekomunikacyjnych lub internetowych, rządowi Wenezueli, jego organom, przedsiębiorstwom i urzędom publicznym lub jakimkolwiek osobom lub podmiotom działającym w ich imieniu lub na ich zlecenie, lub na ich bezpośrednią lub pośrednią korzyść.

2. Na użytek ust. 1 lit. c), „usługi w zakresie monitorowania lub przechwytywania połączeń telekomunikacyjnych lub internetowych” oznaczają te usługi, które umożliwiają – w szczególności przy użyciu sprzętu, technologii lub oprogramowania określonych w załączniku II – dostęp do oraz dostarczanie przychodzących oraz wychodzących przekazów telekomunikacyjnych podmiotu, a także powiązanych z telefonią danych, w celu ich wydobycia, rozkodowania, zapisu, przetwarzania, analizy lub przechowywania lub jakiekolwiek inne powiązane działania.

Artykuł 8

1. Zamraża się wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze będące własnością lub pozostające w posiadaniu, w faktycznym władaniu lub pod kontrolą osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów ujętych w wykazie w załącznikach IV i V.

2. Nie udostępnia się osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom ujętym w załącznikach IV i V ani na ich rzecz – bezpośrednio lub pośrednio – żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych.

3. W załączniku IV wymieniono: a) osoby fizyczne lub prawne, podmioty i organy, odpowiedzialne za poważne pogwałcenia lub naruszenia praw człowieka oraz represje wobec społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji w Wenezueli; b) osoby fizyczna lub prawne, podmioty lub organy, których działania, polityka lub działalność w inny sposób zagraża demokracji i praworządności w Wenezueli;

4. W załączniku V wymieniono osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy powiązane z osobami i podmiotami, o których mowa w ust. 3.

5. W załącznikach IV i V określa się powody umieszczenia w wykazie osób, podmiotów i organów.

6. W załącznikach IV i V umieszcza się także informacje, o ile są one dostępne, niezbędne do identyfikacji danych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów oraz organów. W przypadku osób fizycznych informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres – o ile jest znany – oraz funkcję lub zawód. W przypadku osób prawnych, podmiotów oraz organów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę wpisu do rejestru, numer w rejestrze i miejsce prowadzenia działalności.

Artykuł 9

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 8 właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku III, mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub udostępnienie określonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznają za stosowne, jeżeli stwierdzą, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze, o których mowa, są: a) niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób fizycznych lub prawnych wymienionych w załącznikach IV lub V oraz członków rodzin pozostających na utrzymaniu takich osób fizycznych, w tym opłat za żywność, z tytułu najmu lub kredytu hipotecznego, za leki i leczenie, podatków, składek ubezpieczeniowych oraz opłat za usługi użyteczności publicznej; b) przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów lub na zwrot poniesionych wydatków związanych z usługami prawniczymi; c) przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat i należności za usługi związane ze zwykłym przechowywaniem lub utrzymywaniem zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; d) niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że właściwy organ przekazał do wiadomości właściwych organów pozostałych państw członkowskich i Komisji uzasadnienie stosowności wydania specjalnego zezwolenia najpóźniej dwa tygodnie przed jego wydaniem; lub e) przedmiotem wpłaty na rachunek lub wypłaty z rachunku misji dyplomatycznej lub konsularnej lub organizacji międzynarodowej posiadającej immunitet na mocy prawa międzynarodowego, w zakresie, w jakim wpłaty te są przeznaczone na oficjalne cele misji dyplomatycznej lub konsularnej lub organizacji międzynarodowej.

2. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję o każdym zezwoleniu wydanym na podstawie ust. 1.

Artykuł 10

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 8 właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku III, mogą zezwolić na zwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki: a) dane środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem arbitralnej decyzji wydanej przed datą umieszczenia w załącznikach IV lub V osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w art. 8, orzeczenia sądowego lub decyzji administracyjnej wydanych w Unii lub orzeczenia sądowego wykonalnego w danym państwie członkowskim przed tą datą, w dacie lub po tej dacie; b) środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim orzeczeniem lub decyzją lub uznanych za zasadne w takim orzeczeniu lub decyzji, w granicach określonych przez mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób, którym takie roszczenia przysługują; c) orzeczenie lub decyzja nie zostały wydane na korzyść osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu wymienionych w załącznikach IVlub V; oraz d) uznanie takiego orzeczenia lub decyzji nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego.

2. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję o każdym zezwoleniu wydanym na podstawie ust. 1.

Artykuł 11

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 8 i pod warunkiem, że płatność dokonywana przez osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ ujęty w wykazie w załącznikach IV lub V jest należna na mocy umowy lub porozumienia zawartego przez daną osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ lub na mocy zobowiązania je obciążającego, zanim ta osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ zostały ujęte w wykazie w załącznikach IV lub V, właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki: a) środki finansowe lub zasoby gospodarcze mają zostać wykorzystane do dokonania płatności przez osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ ujęte w wykazie w załącznikach IV lub V; b) dokonanie płatności nie narusza art. 8 ust. 2.

2. Odnośne państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu wydanym na mocy ust. 1 w terminie czterech tygodni od wydania zezwolenia.

3. Art. 8 ust. 2 nie stanowi przeszkody dla zasilania zamrożonych rachunków przez instytucje finansowe lub kredytowe otrzymujące środki finansowe przekazywane im przez strony trzecie na rachunek ujętych w wykazie osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, o ile wszelkie kwoty dodatkowe na takich rachunkach zostają również zamrożone. Instytucja finansowa lub kredytowa niezwłocznie informuje właściwy organ o takich transakcjach.

4. O ile wszelkie takie odsetki, inne dochody oraz płatności są zamrożone zgodnie z art. 8, art. 8 ust. 2 nie ma zastosowania do księgowania na zamrożonych rachunkach: a) odsetek ani innych dochodów z tych rachunków; b) płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą umieszczenia w wykazie w załącznikach IV lub V osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w art. 8; lub c) płatności należnych na podstawie orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego w państwie członkowskim lub wykonalnego w danym państwie członkowskim.

Artykuł 12

1. Bez uszczerbku dla obowiązujących zasad dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy zawodowej, osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy: a) niezwłocznie dostarczają wszelkie informacje, które ułatwiłyby przestrzeganie przepisów niniejszego rozporządzenia, takie jak informacje dotyczące rachunków lub kwot zamrożonych zgodnie z art. 8, właściwemu organowi państwa członkowskiego, w którym te osoby fizyczne i prawne, podmioty lub organy mają miejsce zamieszkania lub siedzibę, i przekazują takie informacje Komisji, bezpośrednio albo za pośrednictwem państw członkowskich; oraz b) współpracują z właściwym organem przy weryfikacji informacji, o których mowa w lit. a).

2. Wszelkie dodatkowe informacje uzyskane bezpośrednio przez Komisję są udostępniane państwom członkowskim.

3. Wszelkie informacje przekazane lub uzyskane zgodnie z niniejszym artykułem są wykorzystywane jedynie w celu, w jakim zostały przekazane lub uzyskane.

Artykuł 13

1. Zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych lub odmowa ich udostępnienia, jeśli dokonane w dobrej wierze w oparciu o przekonanie, że działanie takie jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie skutkują żadnego rodzaju odpowiedzialnością osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu wykonującego takie działanie ani ich zarządu lub pracowników, chyba że udowodniono, że środki finansowy i zasoby gospodarcze zostały zamrożone lub zablokowane na skutek zaniedbania.

2. Działania osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów nie stanowią podstawy do odpowiedzialności z ich strony, jeżeli nie wiedziały one i nie miały uzasadnionego powodu do przypuszczenia, że ich działania mogą naruszyć środki określone w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 14

Zakazuje się świadomego i umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie środków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 15

1. Nie są zaspokajane żadne roszczenia w związku z jakąkolwiek umową lub transakcją, których wykonanie zostało zakłócone, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, przez środki nałożone niniejszym rozporządzeniem, w tym roszczenia odszkodowawcze lub wszelkie inne roszczenia tego rodzaju, takie jak roszczenia o odszkodowanie lub roszczenia wynikające z gwarancji, w szczególności roszczenia o przedłużenie terminu płatności lub o zapłatę obligacji, gwarancji lub zabezpieczeń, w szczególności gwarancji finansowych lub finansowych listów gwarancyjnych w jakiejkolwiek formie – o ile zostały one wniesione przez: a) wskazane osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy ujęte w wykazie w załącznikach IV i V; b) jakiekolwiek osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy działające za pośrednictwem lub w imieniu osób, podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a).

2. We wszelkich postępowaniach zmierzających do zaspokojenia roszczenia ciężar dowodu, że zaspokojenie roszczenia nie jest zakazane przepisami ust. 1, spoczywa na osobie fizycznej lub prawnej, podmiocie lub organie dochodzącym zaspokojenia tego roszczenia.

3. Niniejszy artykuł pozostaje bez uszczerbku dla prawa osób fizycznych lub prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w ust. 1, do wystąpienia o sądową kontrolę zgodności z prawem niewypełnienia zobowiązań umownych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Artykuł 16

1. Komisja i państwa członkowskie informują się wzajemnie o środkach podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia i dzielą się wszelkimi innymi dostępnymi im istotnymi informacjami w związku z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacjami dotyczącymi: a) środków finansowych zamrożonych na podstawie art. 8 oraz zezwoleń udzielonych na podstawie art. 9–11; b) naruszeń przepisów i trudności z ich egzekwowaniem oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.

2. Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują sobie wzajemnie oraz Komisji wszelkie inne dostępne im istotne informacje, które mogłyby mieć wpływ na skuteczne wykonanie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 17

1. W przypadku gdy Rada zdecyduje o objęciu osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu środkami, o których mowa w art. 8, wprowadza odpowiednie zmiany w załącznikach IV lub V.

2. Rada powiadamia osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ, o których mowa w ust. 1, o swojej decyzji wraz z uzasadnieniem bezpośrednio, jeżeli znany jest adres, lub poprzez opublikowanie powiadomienia, aby umożliwić przedstawienie uwag przez daną osobę fizyczną lub prawną, dany podmiot lub organ.

3. W przypadku przedstawienia uwag lub nowych istotnych dowodów, Rada dokonuje przeglądu swojej decyzji i odpowiednio informuje daną osobę fizyczną lub prawną, dany podmiot lub organ.

4. Wykaz zamieszczony w załącznikach IV i V jest poddawany regularnym przeglądom, które mają miejsce co najmniej raz na 12 miesięcy.

5. Komisja jest upoważniona do zmiany załącznika III na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie.

Artykuł 18

1. Państwa członkowskie przyjmują przepisy określające sankcje mające zastosowanie w przypadkach naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia oraz wprowadzają wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich stosowania. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

2. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o przepisach, o których mowa w ust. 1, niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.

▼M7

Artykuł 18a

1. a) jeśli chodzi o Radę, przygotowywanie i wprowadzanie zmian do załączników IV i V; b) jeśli chodzi o Wysokiego Przedstawiciela, przygotowywanie zmian do załączników IV i V; c) jeśli chodzi o Komisję: (i) dodawanie treści załączników IV i V do elektronicznego skonsolidowanego wykazu osób, grup i podmiotów podlegających unijnym środkom ograniczającym o charakterze finansowym oraz do interaktywnej mapy sankcji, przy czym zarówno wykaz, jak i mapa są ogólnie dostępne; (ii) przetwarzanie informacji na temat wpływu środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, takich jak wartość zamrożonych środków finansowych i informacje o zezwoleniach wydanych przez właściwe organy. Rada, Komisja i Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwany dalej „Wysokim Przedstawicielem”) mogą przetwarzać dane osobowe w celu realizacji swoich zadań na mocy niniejszego rozporządzenia. Do zadań w tym zakresie należy:

2. Rada, Komisja i Wysoki Przedstawiciel mogą w stosownych przypadkach przetwarzać odpowiednie dane dotyczące przestępstw popełnionych przez osoby fizyczne ujęte w wykazie, wyroków skazujących lub środków bezpieczeństwa dotyczących takich osób, jedynie w zakresie, w jakim przetwarzanie to jest niezbędne do przygotowania załączników IV i V.

3. Na potrzeby niniejszego rozporządzenia Rada, służba Komisji określona w załączniku III do niniejszego rozporządzenia oraz Wysoki Przedstawiciel są wyznaczeni jako „administratorzy” w rozumieniu art. 3 ust. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 ( 2 ) w celu zapewnienia, by zainteresowane osoby fizyczne mogły wykonywać swoje prawa zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/1725.

▼B

Artykuł 19

1. Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, i podają ich nazwy na stronach internetowych wymienionych w załączniku III. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich zmianach swoich adresów stron internetowych wymienionych w załączniku III.

2. Państwa członkowskie zgłaszają Komisji swoje właściwe organy, w tym dane kontaktowe tych właściwych organów, niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.

3. W przypadku gdy niniejsze rozporządzenie określa wymóg powiadamiania, informowania lub innego porozumiewania się z Komisją, adres i inne dane kontaktowe na potrzeby takiego porozumiewania się wskazuje się w załączniku III.

Artykuł 20

Niniejsze rozporządzenie stosuje się:

a) na terytorium Unii, w tym także w jej przestrzeni powietrznej;

b) na pokładach wszystkich statków powietrznych lub wodnych podlegających jurysdykcji państw członkowskich;

c) wobec każdej osoby będącej obywatelem jednego z państw członkowskich, przebywającej na terytorium Unii lub poza nim;

d) wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu, na terytorium Unii lub poza nim, zarejestrowanych lub utworzonych na mocy prawa państwa członkowskiego;

e) wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu w odniesieniu do wszelkiego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej całkowicie lub częściowo na terytorium Unii.

Artykuł 21

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.









ZAŁĄCZNIK I

Wykaz sprzętu, który może zostać wykorzystany do represji wewnętrznych, o którym mowa w art. 3

1. Następująca broń palna, amunicja i powiązany sprzęt: 1.1. broń palna nieobjęta pozycjami ML 1 i ML 2 wspólnego wykazu uzbrojenia; 1.2. amunicja przeznaczona specjalnie do broni palnej wymienionej w pozycji 1.1 i specjalnie do niej zaprojektowane elementy; 1.3. celowniki do broni nieobjęte wspólnym wykazem uzbrojenia.

2. Bomby i granaty nieobjęte wspólnym wykazem uzbrojenia.

3. Następujące pojazdy: 3.1. pojazdy wyposażone w armatki wodne, specjalnie zaprojektowane lub zmodyfikowane do celów kontroli zamieszek; 3.2. pojazdy specjalnie zaprojektowane lub zmodyfikowane tak, aby mogły służyć jako rażące prądem tarcze; 3.3. pojazdy specjalnie zaprojektowane lub zmodyfikowane w celu usuwania barykad, również sprzęt budowlany wyposażony w środki ochrony balistycznej; 3.4. pojazdy specjalnie zaprojektowane do transportu lub transferu więźniów lub aresztantów; 3.5. pojazdy specjalnie zaprojektowane do rozmieszczania przenośnych zapór; 3.6. elementy pojazdów wyszczególnionych w pozycjach 3.1–3.5 specjalnie zaprojektowane do tłumienia zamieszek. Uwaga 1: Pozycja ta nie obejmuje pojazdów specjalnie zaprojektowanych do celów przeciwpożarowych. Uwaga 2: Do celów pozycji 3.5 pojęcie „pojazdy” obejmuje przyczepy.

4. Następujące substancje wybuchowe i powiązany sprzęt: 4.1. sprzęt i urządzenia specjalnie zaprojektowane do wywoływania eksplozji przez użycie środków elektrycznych lub nieelektrycznych, w tym: urządzenia zapłonowe, detonatory, zapalniki, pobudzacze, lont detonujący oraz specjalnie zaprojektowane do nich elementy; z wyjątkiem sprzętu i urządzeń zaprojektowanych do określonych celów handlowych, których działanie polega na uruchomieniu środkami wybuchowymi innego sprzętu lub urządzenia, którego funkcja nie polega na wywoływaniu eksplozji (np. układy uruchamiające poduszki powietrzne w samochodach, ochronniki przepięciowe oraz urządzenia uruchamiające przeciwpożarowe instalacje tryskaczowe); 4.2. ładunki wybuchowe do cięcia liniowego nieobjęte wspólnym wykazem uzbrojenia; 4.3. następujące inne materiały wybuchowe nieobjęte wspólnym wykazem uzbrojenia i powiązane substancje: a) amatol; b) nitroceluloza (zawierająca więcej niż 12,5 % azotu); c) nitroglikol; d) tetraazotan pentaerytrytu (PETN); e) chlorek pikrylu; f) 2,4,6-trinitrotoluen (TNT).

5. Następujący sprzęt ochronny nieobjęty pozycją ML 13 wspólnego wykazu uzbrojenia: 5.1. kamizelki kuloodporne zapewniające ochronę balistyczną lub ochronę przed pchnięciem nożem; 5.2. hełmy zapewniające ochronę przed pociskami lub przed odłamkami, hełmy używane do ochrony w trakcie zamieszek, tarcze i tarcze balistyczne. Uwaga: Niniejsza pozycja nie obejmuje: — sprzętu zaprojektowanego specjalnie do celów sportowych; — sprzętu zaprojektowanego specjalnie do celów bezpieczeństwa pracy.

6. Symulatory inne niż objęte pozycją ML 14 wspólnego wykazu uzbrojenia UE, przeznaczone do szkoleń w posługiwaniu się bronią palną oraz specjalnie do nich zaprojektowane oprogramowanie.

7. Sprzęt noktowizyjny i termowizyjny oraz wzmacniacze obrazu, inne niż objęte wspólnym wykazem uzbrojenia.

8. Drut ostrzowy.

9. Noże wojskowe, noże bojowe i bagnety o długości ostrza przekraczającej 10 cm.

10. Urządzenia produkcyjne zaprojektowane specjalnie na potrzeby produktów wyszczególnionych w niniejszym wykazie.

11. Specjalna technologia do opracowywania, produkcji lub stosowania produktów wyszczególnionych w niniejszym wykazie.









ZAŁĄCZNIK II

Sprzęt, technologia i oprogramowanie, o których mowa w art. 6 i 7

Uwaga ogólna

Niezależnie od treści niniejszego załącznika, nie ma on zastosowania do:

a) sprzętu, technologii lub oprogramowania, które wyszczególniono w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) 428/2009 ( 3 ) lub we wspólnym wykazie uzbrojenia; lub

b) oprogramowania przeznaczonego do samodzielnej instalacji przez użytkownika bez konieczności dalszej znacznej pomocy ze strony sprzedawcy, które jest ogólnie dostępne w punktach sprzedaży detalicznej, bez ograniczeń, w wyniku: (i) bezpośrednich transakcji sprzedaży; (ii) transakcji realizowanych na zamówienie pocztowe; (iii) transakcji elektronicznych; (iv) transakcji realizowanych na zamówienie telefoniczne;

c) oprogramowania, które jest własnością publiczną.

Kategorie A, B, C, D i E nawiązują do kategorii, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 428/2009.

„Sprzęt, technologia i oprogramowanie”, o których mowa w art. 6 i 7, to:

A. Wykaz sprzętu — sprzęt do głębokiej inspekcji pakietów — sprzęt do przechwytywania w sieci, w tym Interception Management Systems (IMS), oraz sprzęt Data Retention Link Intelligence — sprzęt do monitorowania częstotliwości radiowych — sprzęt do zagłuszania połączeń sieciowych i satelitarnych — sprzęt do zdalnej infekcji — sprzęt do rozpoznawania/przetwarzania mowy — sprzęt do przechwytywania i monitorowania IMSI ( 4 ), MSISDN ( 5 ), IMEI ( 6 ), TMSI ( 7 — sprzęt do przechwytywania i monitorowania SMS ( 8 ) / GSM ( 9 ) / GPS ( 10 ) / GPRS ( 11 ) / UMTS ( 12 ) / CDMA ( 13 ) / PSTN ( 14 — sprzęt do przechwytywania i nadzorowania informacji: DHCP ( 15 ), SMTP ( 16 ), GTP ( 17 — sprzęt do rozpoznawania i profilowania wzorców — zdalny sprzęt śledczy i autoryzacyjny — sprzęt do przetwarzania semantycznego — sprzęt do łamania protokołów szyfrujących WEP i WPA — sprzęt do przechwytywania i monitorowania do protokołów zastrzeżonych i standardowych VoIP.

B. Niewykorzystany.

C. Niewykorzystany.

D. „Oprogramowanie” do „rozwoju”, „produkcji” lub „użytkowania” sprzętu wyszczególnionego w kategorii A powyżej.

E. „Technologia” do „rozwoju”, „produkcji” lub „użytkowania” sprzętu wyszczególnionego w kategorii A powyżej.

Sprzęt, technologia i oprogramowanie należące do tych kategorii są objęte zakresem niniejszego załącznika tylko w zakresie, w jakim mieszczą się w ogólnym opisie „systemy do przechwytywania i monitorowania połączeń internetowych, telefonicznych i satelitarnych”.

Na użytek niniejszego załącznika „monitorowanie” oznacza nabywanie, ekstrakcję, dekodowanie, rejestrowanie, przetwarzanie, analizowanie i archiwizowanie treści połączenia lub danych sieciowych.









ZAŁĄCZNIK III

Strony internetowe zawierające informacje o właściwych organach oraz adresy na potrzeby powiadomień kierowanych do Komisji

▼M13

BELGIA

https://diplomatie.belgium.be/en/policy/policy_areas/peace_and_security/sanctions

BUŁGARIA

https://www.mfa.bg/en/EU-sanctions

CZECHY

www.financnianalytickyurad.cz/mezinarodni-sankce.html

DANIA

http://um.dk/da/Udenrigspolitik/folkeretten/sanktioner/

NIEMCY

https://www.bmwi.de/Redaktion/DE/Artikel/Aussenwirtschaft/embargos-aussenwirtschaftsrecht.html

ESTONIA

https://vm.ee/et/rahvusvahelised-sanktsioonid

IRLANDIA

https://www.dfa.ie/our-role-policies/ireland-in-the-eu/eu-restrictive-measures/

GRECJA

http://www.mfa.gr/en/foreign-policy/global-issues/international-sanctions.html

HISZPANIA

https://www.exteriores.gob.es/es/PoliticaExterior/Paginas/SancionesInternacionales.aspx

FRANCJA

http://www.diplomatie.gouv.fr/fr/autorites-sanctions/

CHORWACJA

https://mvep.gov.hr/vanjska-politika/medjunarodne-mjere-ogranicavanja/22955

WŁOCHY

https://www.esteri.it/it/politica-estera-e-cooperazione-allo-sviluppo/politica_europea/misure_deroghe/

CYPR

https://mfa.gov.cy/themes/

ŁOTWA

http://www.mfa.gov.lv/en/security/4539

LITWA

http://www.urm.lt/sanctions

LUKSEMBURG

https://maee.gouvernement.lu/fr/directions-du-ministere/affaires-europeennes/organisations-economiques-int/mesures-restrictives.html

WĘGRY

https://kormany.hu/kulgazdasagi-es-kulugyminiszterium/ensz-eu-szankcios-tajekoztato

MALTA

https://foreignandeu.gov.mt/en/Government/SMB/Pages/SMB-Home.aspx

NIDERLANDY

https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/internationale-sancties

AUSTRIA

https://www.bmeia.gv.at/themen/aussenpolitik/europa/eu-sanktionen-nationale-behoerden/

POLSKA

https://www.gov.pl/web/dyplomacja/sankcje-miedzynarodowe

https://www.gov.pl/web/diplomacy/international-sanctions

PORTUGALIA

https://www.portaldiplomatico.mne.gov.pt/politica-externa/medidas-restritivas

RUMUNIA

http://www.mae.ro/node/1548

SŁOWENIA

http://www.mzz.gov.si/si/omejevalni_ukrepi

SŁOWACJA

https://www.mzv.sk/europske_zalezitosti/europske_politiky-sankcie_eu

FINLANDIA

https://um.fi/pakotteet

SZWECJA

https://www.regeringen.se/sanktioner

Adres, na który należy przesyłać powiadomienia do Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Financial Stability, Financial Services and Capital Markets Union (DG FISMA)

Rue de Spa/Spastraat 2

B-1049 Brussels, Belgia

E-mail: relex-sanctions@ec.europa.eu

▼M10









ZAŁĄCZNIK IV

WYKAZ OSÓB FIZYCZNYCH I PRAWNYCH, PODMIOTÓW I ORGANÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 8 UST. 3







Imię i nazwisko Informacje identyfikacyjne Uzasadnienie Data umieszczenia w wykazie ▼M12 1. Néstor Luis REVEROL TORRES Data urodzenia: 28 października 1964 r. Płeć: mężczyzna Od października 2020 r. minister energii elektrycznej, a od kwietnia 2019 r. wiceprezydent ds. robót i usług publicznych i sekretarz wykonawczy Sztabu Generalnego ds. Energii Elektrycznej. Od 2016 r. do października 2020 r. minister spraw wewnętrznych, sprawiedliwości i pokoju. Od sierpnia 2020 r. generalny dowódca Boliwariańskiej Gwardii Narodowej. Odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka, w tym stosowanie tortur wobec więźniów (politycznych), oraz represje wobec demokratycznej opozycji w Wenezueli, w tym zakaz i tłumienie demonstracji politycznych, których to działań dopuszczały się siły bezpieczeństwa pod jego dowództwem. 22.1.2018 ▼M10 2. Gustavo Enrique GONZÁLEZ LÓPEZ Data urodzenia: 2 listopada 1960 r. Płeć: mężczyzna Ponownie mianowany szefem Boliwariańskich Narodowych Służb Wywiadowczych (SEBIN) 30 kwietnia 2019 r. Wcześniej doradca ds. bezpieczeństwa i wywiadu w Kancelarii Prezydenta od 8 stycznia 2019 r. do 30 kwietnia 2019 r. oraz szef SEBIN do października 2018 r. Jako szef SEBIN odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka (w tym arbitralne zatrzymania, nieludzkie i poniżające traktowanie oraz tortury) oraz represje wobec społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji w Wenezueli. 22.1.2018 ▼M14 3. Tibisay LUCENA RAMÍREZ Data urodzenia: 26 kwietnia 1959 r. Płeć: kobieta Minister edukacji uniwersyteckiej od października 2021 r. Przewodnicząca Krajowej Rady Wyborczej (Consejo Nacional Electoral lub CNE) od kwietnia 2006 r. do czerwca 2020 r. Jej działania i strategie podważają demokrację i praworządność w Wenezueli, między innymi związku z tym, że nie zapewniła zachowania bezstronności i niezależności CNE zgodnie z konstytucją Wenezueli, a tym samym ułatwiła utworzenie Zgromadzenia Konstytucyjnego i ponowny wybór Nicolása Madura w maju 2018 r. w wyborach prezydenckich, które nie były ani wolne, ani uczciwe. 22.1.2018 ▼M12 4. Antonio José BENAVIDES TORRES Data urodzenia: 13 czerwca 1961 r. Płeć: mężczyzna Członek niedemokratycznie wybranego Zgromadzenia Narodowego. Do stycznia 2018 r. szef rządu Okręgu Stołecznego (Distrito Capital). Do 21 czerwca 2017 r. generalny dowódca Boliwariańskiej Gwardii Narodowej. Uczestniczył w represjach wobec społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji w Wenezueli i jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka, których dopuściła się Boliwariańska Gwardia Narodowa pod jego dowództwem. Jego działania i strategie jako generalnego dowódcy Boliwariańskiej Gwardii Narodowej, w tym dopuszczenie do tego, by Boliwariańska Gwardia Narodowa przewodziła działaniom policyjnym wobec cywilnych demonstracji, oraz jego publiczne wypowiedzi, w których opowiadał się za tym, by sądy wojskowe sprawowały jurysdykcję nad ludnością cywilną, podważają praworządność w Wenezueli. 22.1.2018 ▼M14 5. Maikel José MORENO PÉREZ Data urodzenia: 12 grudnia 1965 r. Płeć: mężczyzna Sędzia Izby Karnej Apelacyjnej Sądu Najwyższego Wenezueli (Tribunal Supremo de Justicia (TSJ)). Były prezes oraz wiceprezes Sądu Najwyższego. Pełniąc te funkcje, popierał i ułatwiał działania i strategie rządu, które podważały demokrację i praworządność w Wenezueli; jest odpowiedzialny za działania i wypowiedzi uzurpujące władzę Zgromadzenia Narodowego, m.in. za powołanie Krajowej Rady Wyborczej (CNE) w czerwcu 2020 r oraz zawieszenie i wymianę liderów trzech partii opozycyjnych w czerwcu i lipcu 2020 r. 22.1.2018 ▼M10 6. Tarek William SAAB HALABI Data urodzenia: 10 września 1963 r. Miejsce urodzenia: El Tigre, stan Anzoátegui, Wenezuela Płeć: mężczyzna Wenezuelski prokurator generalny mianowany przez Zgromadzenie Konstytucyjne. Pełniąc tę funkcję, jak i poprzednie funkcje Rzecznika Praw Obywatelskich i przewodniczącego Republikańskiej Rady Moralnej (CMR), podważa demokrację i praworządność w Wenezueli poprzez publiczne popieranie działań wobec przeciwników rządu Wenezueli oraz popieranie pozbawienia Zgromadzenia Narodowego jego uprawnień. 22.1.2018 ▼M12 7. Diosdado CABELLO RONDÓN Data urodzenia: 15 kwietnia 1963 r. Płeć: mężczyzna Członek niedemokratycznie wybranego Zgromadzenia Narodowego, były przewodniczący Zgromadzenia Konstytucyjnego i pierwszy wiceprzewodniczący Zjednoczonej Socjalistycznej Partii Wenezueli (PSUV). Przyczyniał się do podważania demokracji i praworządności w Wenezueli, w tym poprzez wykorzystywanie mediów do publicznego atakowania i zastraszania opozycji politycznej, innych mediów i społeczeństwa obywatelskiego. 22.1.2018 ▼M10 8. Tareck Zaidan EL-AISSAMI MADDAH Data urodzenia: 12 listopada 1974 r. Płeć: mężczyzna Wiceprezydent ds. gospodarki i minister ludowej władzy ds. ropy naftowej oraz przemysłu krajowego i produkcji. Jako były wiceprezydent Wenezueli z prawem nadzoru Boliwariańskich Narodowych Służb Wywiadowczych (SEBIN) El-Aissami odpowiada za poważne naruszenia praw człowieka popełnione przez tę organizację, w tym za arbitralne zatrzymania, politycznie umotywowane dochodzenia, nieludzkie i poniżające traktowanie oraz tortury. Odpowiada także za popieranie i wdrażanie strategii i działań podważających demokrację i praworządność, w tym za zakaz publicznych demonstracji oraz kierowanie „komórką przeciwzamachową” prezydenta Maduro, której działania wymierzone były w społeczeństwo obywatelskie i opozycję demokratyczną. 25.6.2018 9. Sergio José RIVERO MARCANO Data urodzenia: 8 listopada 1964 r. Płeć: mężczyzna Inspektor generalny Boliwariańskich Narodowych Sił Zbrojnych (FANB), głównodowodzący Boliwariańskiej Gwardii Narodowej do 16 stycznia 2018 r. Uczestniczył w represjach wobec społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji w Wenezueli, odpowiada też za poważne naruszenia praw człowieka popełniane przez Boliwariańską Gwardię Narodową pod jego dowództwem, w tym za nadmierne użycie siły oraz arbitralne zatrzymania i znęcanie się nad członkami społeczeństwa obywatelskiego i opozycji. Jego działania i strategie jako generalnego dowódcy Boliwariańskiej Gwardii Narodowej, w tym dokonywane przez tę gwardię napaście na członków demokratycznie wybranego Zgromadzenia Narodowego i zastraszanie dziennikarzy donoszących o nieuczciwych wyborach do nielegalnego Zgromadzenia Konstytucyjnego podważyły demokrację i praworządność w Wenezueli. 25.6.2018 ▼M12 10. Jesús Rafael SUÁREZ CHOURIO Data urodzenia: 19 lipca 1962 r. Płeć: mężczyzna Od stycznia 2021 r. przewodniczący Komisji Obrony i Bezpieczeństwa w niedemokratycznie wybranym Zgromadzeniu Narodowym. Były szef Sztabu Generalnego przy głównodowodzącym siłami zbrojnymi (od lipca 2019 r. do września 2020 r.). Były głównodowodzący wenezuelskiej Boliwariańskiej Armii Narodowej (do lipca 2019 r.). Były generalny dowódca wenezuelskiej Boliwariańskiej Armii Narodowej i były dowódca wenezuelskiego Kompleksowego Regionu Obrony Strefy Centralnej (REDI Central). Odpowiada za poważne naruszenia praw człowieka dokonane przez siły pod jego dowództwem w czasie jego kadencji jako generalnego dowódcy wenezuelskiej Boliwariańskiej Armii Narodowej, w tym za nadużywanie siły i znęcanie się nad zatrzymanymi. Działał przeciwko opozycji demokratycznej i popierał wykorzystywanie sądów wojskowych do prowadzenia procesów przeciwko protestującym osobom cywilnym. 25.6.2018 ▼M10 11. Iván HERNÁNDEZ DALA Data urodzenia: 18 maja 1966 r. Płeć: mężczyzna Szef dyrekcji generalnej kontrwywiadu wojskowego (DGCIM) od stycznia 2014 r. i szef gwardii prezydenckiej od września 2015 r. Jako szef DGCIM Iván Hernández Dala odpowiada za poważne naruszenia praw człowieka i represje wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej popełniane przez członków DGCIM pod jego dowództwem, w tym za stosowanie nadmiernej siły i złe traktowanie zatrzymanych. 25.6.2018 ▼M12 12. Delcy Eloina RODRÍGUEZ GÓMEZ Data urodzenia: 18 maja 1969 r. Płeć: kobieta Wiceprezydent Wenezueli, minister gospodarki, finansów i handlu. Była przewodnicząca nielegalnego Zgromadzenia Konstytucyjnego i była członkini komisji prezydenckiej do spraw nielegalnego Zgromadzenia Konstytucyjnego. Jej działania w komisji prezydenckiej, a następnie jako przewodniczącej nielegalnego Zgromadzenia Konstytucyjnego podważyły demokrację i praworządność w Wenezueli, między innymi poprzez zawłaszczanie uprawnień Zgromadzenia Narodowego i wykorzystywanie ich do atakowania opozycji i niedopuszczania jej do udziału w procesie politycznym. 25.6.2018 ▼M10 13. Elías José JAUA MILANO Data urodzenia: 16 grudnia 1969 r. Płeć: mężczyzna Były minister władzy ludowej na rzecz edukacji. Były przewodniczący komisji prezydenckiej na rzecz utworzenia nielegalnego Narodowego Zgromadzenia Konstytucyjnego. Ze względu na swoją przewodnią rolę w utworzeniu nielegalnego Zgromadzenia Konstytucyjnego odpowiada za podważanie demokracji i praworządności w Wenezueli. 25.6.2018 14. Sandra OBLITAS RUZZA Data urodzenia: 7 czerwca 1969 r. Płeć: kobieta Rektor Uniwersytetu Boliwariańskiego w Wenezueli (Universidad Bolivariana de Venezuela). Była wiceprzewodnicząca Krajowej Rady Wyborczej (CNE) i była przewodnicząca Komisji Rejestru Wyborców i Rejestru Ludności. Odpowiada za działania CNE, które podważyły demokrację w Wenezueli, w tym za ułatwianie utworzenia nielegalnego Zgromadzenia Konstytucyjnego i manipulowanie procesem wyborczym. 25.6.2018 ▼M14 15. Freddy Alirio BERNAL ROSALES Data urodzenia: 16 czerwca 1962 r. Miejsce urodzenia: San Cristóbal, stan Táchira, Wenezuela Płeć: mężczyzna Gubernator stanu Táchira po zwycięstwie w wyborach w listopadzie 2021 r. Były szef Krajowego Ośrodka Kontroli Komitetu na rzecz Miejscowych Dostaw i Produkcji (CLAP) oraz były zarządzający (hiszp. protector) stanem Táchira. Także komisarz generalny Boliwariańskich Narodowych Służb Wywiadowczych (SEBIN). Jako szef CLAP i zarządzający stanem Táchira był w stanie korzystać z Sił Specjalnych (FAES) i wpływać na nominacje sędziów i prokuratorów. Odpowiada za podważanie demokracji przez manipulowanie dystrybucją w ramach programu CLAP wśród wyborców. Oprócz tego, jako komisarz generalny SEBIN odpowiada za działania SEBIN obejmujące poważne naruszenia praw człowieka, takie jak arbitralne zatrzymania. 25.6.2018 ▼M10 16. Katherine Nayarith HARRINGTON PADRÓN Data urodzenia: 5 grudnia 1971 r. Płeć: kobieta W okresie od lipca 2017 r. do października 2018 r. zastępca prokuratora generalnego. Powołana na stanowisko zastępcy prokuratora generalnego z naruszeniem konstytucji przez Sąd Najwyższy, nie zaś przez Zgromadzenie Narodowe. Odpowiada za podważanie demokracji i praworządności w Wenezueli, między innymi przez wszczynanie politycznie umotywowanych postępowań karnych i nieprowadzenie dochodzenia w sprawie zarzutów o naruszenia praw człowieka przez reżim Maduro. 25.6.2018 17. Socorro Elizabeth HERNÁNDEZ HERNÁNDEZ Data urodzenia: 11 marca 1952 r. Płeć: kobieta Do 12 czerwca 2020 r. członkini (szefowa) Krajowej Rady Wyborczej (CNE), a także członkini Krajowego Zarządu Wyborczego (JNE). Odpowiada za działania CNE, które podważyły demokrację w Wenezueli, w tym ułatwianie za utworzenia nielegalnego Zgromadzenia Konstytucyjnego i manipulowanie procesem wyborczym w związku z anulowanymi wyborami prezydenckimi w 2016 r., przełożeniem wyborów gubernatorskich w 2016 r. oraz przemieszczaniem punktów wyborczych z niewielkim wyprzedzeniem przed wyborami gubernatorskimi w 2017 r. 25.6.2018 ▼M12 18. Xavier Antonio MORENO REYES Płeć: mężczyzna Sekretarz generalny Krajowej Rady Wyborczej (CNE) od 2009 r. do czerwca 2020 r. Pełniąc tę funkcję, ułatwiał, sankcjonował i uwiarygodnił decyzje CNE, ponieważ sekretarz generalny CNE odgrywa rolę w ustalaniu harmonogramu i formalizowaniu decyzji. Pozostawał sekretarzem generalnym CNE, podczas gdy demokracja została poważnie osłabiona, a niezależność CNE w procesie wyborczym – naruszona. Odpowiada zatem za podważanie demokracji w Wenezueli, w tym za ułatwienie utworzenia nielegalnego Zgromadzenia Konstytucyjnego i manipulowanie procesem wyborczym. 25.6.2018 ▼M10 19. Néstor Neptali BLANCO HURTADO Data urodzenia: 26 września 1982 r. Numer identyfikacyjny: V‐15222057 Płeć: mężczyzna Major w Boliwariańskiej Gwardii Narodowej; działał wraz z urzędnikami dyrekcji generalnej kontrwywiadu wojskowego (Dirección General de Contrainteligencia Militar (DGCIM)) co najmniej od grudnia 2017 r. Odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka, w tym tortury, stosowanie nadmiernej siły i znęcanie się nad zatrzymanymi w obiektach DGCIM. 27.9.2019 ▼M12 20. Rafael Ramón BLANCO MARRERO Data urodzenia: 28 lutego 1968 r. Numer identyfikacyjny: V-6250588 Płeć: mężczyzna Generał dywizji wenezuelskiej Boliwariańskiej Armii Narodowej od 5 lipca 2019 r. Były wicedyrektor Dyrekcji Generalnej Kontrwywiadu Wojskowego (Dirección General de Contrainteligencia Militar (DGCIM)). Odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka, w tym tortury, stosowanie nadmiernej siły i znęcanie się nad zatrzymanymi w obiektach DGCIM, których to naruszeń dopuszczali się funkcjonariusze DGCIM pod jego dowództwem. Łączy się go ze śmiercią kapitana Rafaela Acosty. 27.9.2019 ▼M10 21. Carlos Alberto CALDERÓN CHIRINOS Numer identyfikacyjny: V‐10352300 Płeć: mężczyzna Piastuje wysokie stanowisko (określany jako komisarz, dyrektor i dyrektor generalny) w Boliwariańskich Narodowych Służbach Wywiadowczych (SEBIN). Odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka, w tym tortury, stosowanie nadmiernej siły i znęcanie się nad zatrzymanymi w obiektach SEBIN. W szczególności brał udział w torturowaniu i okrutnym, nieludzkim i poniżającym traktowaniu zatrzymanych w należącym do SEBIN więzieniu El Helicoide oraz był odpowiedzialny za popełnianie ww. czynów. 27.9.2019 ▼M14 22. Alexis Enrique ESCALONA MARRERO Data urodzenia: 12 października 1962 r. Płeć: mężczyzna Szef krajowego biura zwalczania przestępczości zorganizowanej i finansowania terroryzmu (ONDOFT) od stycznia 2018 r. do maja 2019 r. Generał dywizji w stanie spoczynku, były wiceminister ds. prewencji i bezpieczeństwa publicznego w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych (mianowany w 2017 r. przez prezydenta Madura) i były krajowy dowódca krajowej jednostki ds. zwalczania wymuszeń i porwań (Comando Nacional Antiextorsión y Secuestro (CONAS)) (w okresie między rokiem 2014 a 2017). Odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka, w tym tortury, stosowanie nadmiernej siły i złe traktowanie zatrzymanych osób przez członków CONAS pod jego dowództwem. Odpowiedzialny także za represje wobec organizacji społeczeństwa obywatelskiego stosowane przez członków CONAS pod jego dowództwem. 27.9.2019 ▼M10 23. Rafael Antonio FRANCO QUINTERO Data urodzenia: 14 października 1973 r. Numer identyfikacyjny: V-11311672 Płeć: mężczyzna Agent Boliwariańskich Narodowych Służb Wywiadowczych (SEBIN). Szef ochrony w międzynarodowym porcie lotniczym Maiquetía. Szef działu dochodzeń w dyrekcji generalnej kontrwywiadu wojskowego (Dirección General de Contrainteligencia Militar (DGCIM)) co najmniej od roku 2017 do grudnia 2018 r. Odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka, w tym tortury, stosowanie nadmiernej siły i złe traktowanie zatrzymanych osób przez członków DGCIM pod jego dowództwem. Odpowiedzialny także za represje wobec organizacji społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej stosowane przez członków DGCIM pod jego dowództwem. Powiązany ze śmiercią kapitana Rafaela Acosty. 27.9.2019 24. Alexander Enrique GRANKO ARTEAGA Data urodzenia: 25 marca 1981 r. Numer identyfikacyjny: V-14970215 Płeć: mężczyzna Szef (dyrektor) wydziału spraw specjalnych w dyrekcji generalnej kontrwywiadu wojskowego (Dirección General de Contrainteligencia Militar (DGCIM)). Awansowany na stopień podpułkownika Boliwariańskiej Gwardii Narodowej 1 lipca 2020 r. Odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka, w tym tortury, stosowanie nadmiernej siły skutkujące śmiercią lub uszkodzeniem ciała oraz złe traktowanie – przez niego samego oraz członków DGCIM pod jego dowództwem – osób zatrzymanych w obiektach DGCIM. Odpowiedzialny także za represje wobec organizacji społeczeństwa obywatelskiego stosowane przez członków DGCIM pod jego dowództwem; brał także udział bezpośrednio w stosowaniu tych represji. Powiązany ze śmiercią kapitana Rafaela Acosty. 27.9.2019 ▼M12 25. Hannover Esteban GUERRERO MIJARES Data urodzenia: 14 stycznia 1971 r. Płeć: mężczyzna Od sierpnia 2020 r. drugi dowódca i szef sztabu 35. Brygady Żandarmerii Wojskowej. Szef wydziału dochodzeń w Dyrekcji Generalnej Kontrwywiadu Wojskowego (Dirección General de Contrainteligencia Militar (DGCIM)) co najmniej od kwietnia do sierpnia 2019 r. Jako szef wydziału dochodzeń nadzorował obiekt DGCIM w miejscowości Boleita. Odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka, w tym tortury, stosowanie nadmiernej siły i złe traktowanie – przez niego samego oraz członków DGCIM pod jego dowództwem – zatrzymanych osób, zwłaszcza w obiekcie w Boleita. Łączy się go ze śmiercią kapitana Rafaela Acosty. 27.9.2019 ▼M10 26. José Adelino ORNELAS FERREIRA Alias: José Adelino ORNELLA FERREIRA / José Adelino ORNELLAS FERREIRA Data urodzenia: 14 grudnia 1964 r. Miejsce urodzenia: Caracas, dystrykt stołeczny, Wenezuela Numer identyfikacyjny: V-7087964 Płeć: mężczyzna Sekretarz generalny Rady Obrony Narodowej od 26 lipca 2019 r. i szef Sztabu Generalnego przy głównodowodzącym od września 2020 r. Były dowódca stołecznego strategicznego zintegrowanego regionu obronnego (REDI Capital), były szef sztabu i były zastępca szefa dowództwa strategicznego i operacyjnego Boliwariańskich Narodowych Sił Zbrojnych Wenezueli (CEOFANB). Pełniąc te funkcje, wspierał i ułatwiał działania i strategie rządu Wenezueli, które podważały demokrację i praworządność w Wenezueli. Ponosi odpowiedzialność za poważne naruszenia praw człowieka i represje wobec społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej w Wenezueli, w tym poprzez utrudnianie świadczenia pomocy humanitarnej i nadmierne stosowanie siły przez członków boliwariańskich sił zbrojnych (FANB), oraz podległych sił pod jego dowództwem, w tym sił strategicznego zintegrowanego regionu obronnego (REDI), zintegrowanej strefy operacji obronnych (ZODI) i Boliwariańskiej Gwardii Narodowej. 29.6.2020 ▼M14 27. Gladys DEL VALLE REQUENA Data urodzenia: 9 listopada 1952 r. Miejsce urodzenia: Puerto Santo, Sucre, Wenezuela Numer identyfikacyjny: V-4114842 Płeć: kobieta Inspektor generalny sądów od 27 kwietnia 2022 r. Była posłanka niedemokratycznie wybranego Zgromadzenia Narodowego i była członkini oraz druga wiceprzewodnicząca nieuznanego Narodowego Zgromadzenia Konstytucyjnego (ANC). W ramach swojej wiodącej roli w nieuznawanym ANC podważała demokrację i praworządność w Wenezueli, w tym poprzez podpisanie dekretu, który pozbawił immunitetu parlamentarnego przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego Wenezueli Juana Guaidó. 29.6.2020 ▼M12 28. Tania Valentina DÍAZ GONZÁLEZ Data urodzenia: 18 czerwca 1963 r. Miejsce urodzenia: Caracas, Distrito Capital, Wenezuela Numer identyfikacyjny: V-6432672 Płeć: kobieta Członkini niedemokratycznie wybranego Zgromadzenia Narodowego i była pierwsza wiceprzewodnicząca nieuznanego Narodowego Zgromadzenia Konstytucyjnego (ANC). W swojej wiodącej roli w nieuznanym ANC podważała demokrację i praworządność w Wenezueli, w tym poprzez podpisanie dekretu, który pozbawił immunitetu parlamentarnego przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego Wenezueli Juana Guaidó. 29.6.2020 29. Elvis Eduardo HIDROBO AMOROSO Data urodzenia: 4 sierpnia 1963 r. Miejsce urodzenia: Caracas, Distrito Capital, Wenezuela Numer identyfikacyjny: V-7659695 Płeć: mężczyzna Kontroler generalny od 23 października 2018 r., były pierwszy i drugi wiceprzewodniczący nieuznanego Narodowego Zgromadzenia Konstytucyjnego (ANC). Jego działania, podważające demokrację i praworządność w Wenezueli, to między innymi: zakazanie członkom opozycji piastowania urzędów publicznych przez 15 lat oraz przewodniczenie nieuznanemu ANC, podpisanie »ustawy przeciwko nienawiści«, uzasadnianie usunięcia z urzędu legalnie wybranego gubernatora wywodzącego się z opozycji i zakazanie Juanowi Guaidó ubiegania się o jakikolwiek urząd publiczny. 29.6.2020 ▼M14 30. Juan José MENDOZA JOVER Data urodzenia: 11 marca 1969 r. Miejsce urodzenia: Trujillo, Wenezuela Adres: Arnoldo Gabaldón, Candelaria, Edo. Trujillo Numer identyfikacyjny: V-9499372 Płeć: mężczyzna Były drugi wiceprezes Sądu Najwyższego Wenezueli (Tribunal Supremo de Justicia (TSJ)) i były przewodniczący Izby Konstytucyjnej tego Sądu Najwyższego od lutego 2017 r. do kwietnia 2022 r. Jego działania podważyły demokrację i praworządność w Wenezueli, także poprzez liczne orzeczenia wydane w ciągu ostatnich dwóch lat, które to orzeczenia ograniczyły lub podważyły konstytucyjne uprawnienia demokratycznie wybranego organu ustawodawczego Wenezueli, jakim jest Zgromadzenie Narodowe. 29.6.2020 ▼M10 31. Jorge Elieser MÁRQUEZ MONSALVE Data urodzenia: 20 lutego 1971 r. Miejsce urodzenia: Caracas, Wenezuela Numer identyfikacyjny: V-8714253 Płeć: mężczyzna Dyrektor generalny Krajowej Komisji Telekomunikacji (CONATEL) od 7 sierpnia 2017 r. Jego działania osłabiały demokrację i praworządność w Wenezueli, w tym poprzez poważne ograniczanie przysługujących obywatelom Wenezueli praw do wolnej prasy, wolności słowa i do informacji. Wykorzystywał specjalne uprawnienia Conatelu w celu uciszania krytyki i dysydentów sprzeciwiających się reżimowi poprzez blokowanie stron internetowych, filtrowanie ich treści i utrudnianie dostępu do nich oraz poprzez cofanie licencji dla stacji radiowych i telewizyjnych oraz nieudzielanie nowych licencji. 29.6.2020 32. Farik Karin MORA SALCEDO Numer identyfikacyjny: V-8608523 Płeć: mężczyzna Prokurator wchodzący w skład Wenezuelskiego Pierwszego Specjalnego Sądu Pierwszej Instancji piastujący stanowisko w Dyrekcji Generalnej ds. Kontrwywiadu Wojskowego (Dirección General de Contrainteligencia Militar (DGCIM)). Jego działania podważające demokrację i praworządność w Wenezueli to między innymi wszczynanie politycznie umotywowanych postępowań karnych, które doprowadzały do arbitralnego zatrzymania członków Zgromadzenia Narodowego i innych urzędników sprzeciwiających się reżimowi Nicolasa Madura. 29.6.2020 33. Dinorah Yoselin BUSTAMANTE PUERTA Data urodzenia: 14 stycznia 1975 r. Numer identyfikacyjny: V-10002096 Płeć: kobieta Prokurator wchodząca w skład Wenezuelskiego Pierwszego Specjalnego Sądu Pierwszej Instancji piastująca stanowisko w Dyrekcji Generalnej ds. Kontrwywiadu Wojskowego (Dirección General de Contrainteligencia Militar (DGCIM)). Jej działania podważające demokrację i praworządność w Wenezueli to między innymi wszczynanie politycznie umotywowanych postępowań karnych, które doprowadzały do arbitralnego zatrzymania członków Zgromadzenia Narodowego i innych urzędników sprzeciwiających się reżimowi Nicolasa Madura. 29.6.2020 ▼M12 34. Luis Eduardo PARRA RIVERO Data urodzenia: 7 lipca 1978 r. Numer identyfikacyjny: V-14211633 Płeć: mężczyzna Członek niedemokratycznie wybranego Zgromadzenia Narodowego. Jako członek Zgromadzenia Narodowego wybranego w 2015 r., 5 stycznia 2020 r. zaaranżował wybór samego siebie na stanowisko przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego, podważając tym samym demokrację i praworządność w Wenezueli. Wybór ten odbył się w momencie, gdy żandarmeria wojskowa uniemożliwiła niektórym parlamentarzystom dotarcie do budynku Zgromadzenia Narodowego, i przy braku kworum. W związku z tym członkowie opozycji musieli zorganizować się sami poza siedzibą Zgromadzenia Narodowego, aby ponownie wybrać Juana Guaidó na stanowisko przewodniczącego Zgromadzenia. Wkrótce po zaaranżowanym wyborze Parry Rivero, popieranym przez reżimową partię polityczną (PSUV), Parra Rivero został przychylnie przyjęty przez Nicolasa Madura i nieuznawane Narodowe Zgromadzenie Konstytucyjne (ANC). 29.6.2020 35. Franklyn Leonardo DUARTE Data urodzenia: 15 maja 1977 r. Numer identyfikacyjny: V-3304045 Płeć: mężczyzna Członek niedemokratycznie wybranego Zgromadzenia Narodowego. Były poseł i wybrany niezgodnie z prawem pierwszy wiceprzewodniczący Zgromadzenia Narodowego wybranego w 2015 r. Jako członek Zgromadzenia Narodowego wybranego w 2015 r., 5 stycznia 2020 r. zaaranżował wybór samego siebie na stanowisko pierwszego wiceprzewodniczącego Zgromadzenia Narodowego, podważając tym samym demokrację i praworządność w Wenezueli. Wybór ten odbył się w momencie, gdy żandarmeria wojskowa uniemożliwiła niektórym parlamentarzystom dotarcie do budynku Zgromadzenia Narodowego, i przy braku kworum. W związku z tym członkowie opozycji musieli sami zorganizować się poza siedzibą Zgromadzenia Narodowego, aby ponownie wybrać Juana Guaidó na stanowisko przewodniczącego Zgromadzenia. Wkrótce po zaaranżowanym wyborze Duarte popieranym przez reżimową partię polityczną (PSUV), wybory do prezydium Zgromadzenia Narodowego zostały przychylnie przyjęte przez Nicolasa Madura i nieuznawane Narodowe Zgromadzenie Konstytucyjne (ANC). 29.6.2020 36. José Gregorio NORIEGA FIGUEROA Data urodzenia: 21 lutego 1969 r. Numer identyfikacyjny: V-8348784 Płeć: mężczyzna Członek niedemokratycznie wybranego Zgromadzenia Narodowego. Były poseł i wybrany niezgodnie z prawem drugi wiceprzewodniczący Zgromadzenia Narodowego wybranego w 2015 r. Nielegalnie mianowany dyrektorem zarządu ad hoc partii politycznej Voluntad Popular. Jako członek Zgromadzenia Narodowego wybranego w 2015 r., 5 stycznia 2020 r. zaaranżował wybór samego siebie na stanowisko drugiego wiceprzewodniczącego Zgromadzenia Narodowego, podważając tym samym demokrację i praworządność w Wenezueli. Wybór ten odbył się w momencie, gdy żandarmeria wojskowa uniemożliwiła niektórym parlamentarzystom dotarcie do budynku Zgromadzenia Narodowego, i przy braku kworum. W związku z tym członkowie opozycji musieli zorganizować się sami poza siedzibą Zgromadzenia Narodowego, aby ponownie wybrać Juana Guaidó na stanowisko przewodniczącego Zgromadzenia. Krótko po zaaranżowanym wyborze Noriegi popieranym przez reżimową partię polityczną (PSUV), wybory do prezydium Zgromadzenia Narodowego zostały przychylnie przyjęte przez Nicolasa Madura i nieuznawane Narodowe Zgromadzenie Konstytucyjne (ANC). W lipcu 2020 r. Noriega, z pomocą wenezuelskiego Sądu Najwyższego (Tribunal Supremo de Justicia (TSJ)) nielegalnie przejął przywództwo partii politycznej Voluntad Popular, tym samym jeszcze bardziej osłabiając demokrację w Wenezueli. 29.6.2020 ▼M14 37. Remigio CEBALLOS ICHASO Data urodzenia: 1 maja 1963 r. Numer identyfikacyjny: V-6557495 Płeć: mężczyzna Od sierpnia 2021 r. minister spraw wewnętrznych i sprawiedliwości Wenezueli oraz wiceprzewodniczący rządu ds. bezpieczeństwa obywateli. Były dowódca Operacyjno-Strategicznego Dowództwa Boliwariańskich Narodowych Sił Zbrojnych Wenezueli (Comando Estratégico Operacional Fuerzas Armadas Nacionales Bolivarianas (CEOFANB)), najwyższego organu Wenezuelskich Sił Zbrojnych (czerwiec 2017 r. – lipiec 2021 r.). CEOFANB kontroluje Boliwariańskie Narodowe Siły Zbrojne (FANB) i Boliwariańską Gwardię Narodową. COEFANB jest też odpowiedzialne za koordynowanie interwencji FANB w przypadku demonstracji. Jako dowódca CEOFANB był odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka, w tym stosowanie nadmiernej siły, jak też nieludzkie i poniżające traktowanie ze strony funkcjonariuszy FANB oraz podlegających mu formacji niższego szczebla, w tym Boliwariańskiej Gwardii Narodowej. Według różnych źródeł, w tym niezależnej międzynarodowej misji wyjaśniającej sytuację w Boliwariańskiej Republice Wenezueli, FANB i Boliwariańska Gwardii Narodowa przypisuje się odpowiedzialność za naruszenia praw człowieka. 22.2.2021 38. Omar José PRIETO FERNÁNDEZ Data urodzenia: 25 maja 1969 r. Numer identyfikacyjny: V-9761075 Płeć: mężczyzna Były gubernator stanu Zulia (2017–2021). Na tym stanowisku podważał demokrację i praworządność w stanie Zulia. Został zaprzysiężony przez nieuznawane Narodowe Zgromadzenie Konstytucyjne (ANC), kiedy prawowity zwycięzca wyborów nie zgodził się, aby ANC go zaprzysięgła. Omar José Prieto Fernández czynnie wspierał niedemokratyczne wybory do Zgromadzenia Narodowego, które odbyły się 6 grudnia 2020 r. Ponadto przywódcom opozycji w stanie Zulia zagroził „wizytami domowymi” i oświadczył, że ogłosi niepodległość stanu Zulia, jeżeli rząd tymczasowy pod przewodnictwem Juana Guaidó obejmie władzę,. 22.2.2021 ▼M11 39. José Dionisio BRITO RODRÍGUEZ Data urodzenia: 15 stycznia 1971 r. Numer identyfikacyjny: V-8263861 Płeć: mężczyzna Członek niedemokratycznie wybranego Zgromadzenia Narodowego i przewodniczący parlamentarnej komisji badającej „czyny przeciwko państwu” popełnione przez członków Zgromadzenia Narodowego wybranego w 2015 r. W wyniku orzeczenia Sądu Najwyższego z czerwca 2020 r. José Dionisio Brito Rodríguez nielegalnie objął też przywództwo partii opozycyjnej Primero Justicia. W 2019 r. został z tej partii wydalony w wyniku oskarżeń o korupcję. Ponadto jako członek Zgromadzenia Narodowego uczestniczył w nielegalnym wyborze Luisa Eduarda Parry Rivera na stanowisko przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego 5 stycznia 2020 r., podważając tym samym demokrację i praworządność w Wenezueli. Wybory odbyły się w momencie, gdy żandarmeria wojskowa uniemożliwiła niektórym parlamentarzystom dotarcie do budynku Zgromadzenia Narodowego, i przy braku kworum. W związku z tym członkowie opozycji musieli zorganizować się sami poza siedzibą Zgromadzenia Narodowego, aby ponownie wybrać Juana Guaidó na stanowisko przewodniczącego Zgromadzenia. Jego działania podważały więc demokrację i praworządność w Wenezueli. 22.2.2021 40. José Bernabé GUTIÉRREZ PARRA Data urodzenia: 21 grudnia 1952 r. Numer identyfikacyjny: V-1565144 Płeć: mężczyzna Członek niedemokratycznie wybranego Zgromadzenia Narodowego i nielegalny przewodniczący partii opozycyjnej Acción Democrática. W wyniku orzeczenia Sądu Najwyższego w czerwcu 2020 r. José Bernabé Gutiérrez Parra nielegalnie objął przywództwo partii opozycyjnej Acción Democrática. Wbrew stanowisku wyrażanemu przez Acción Democrática przed tym przejęciem Gutiérrez Parra startował wraz z nią w niedemokratycznych wyborach do Zgromadzenia Narodowego, które odbyły się 6 grudnia 2020 r. Gutiérrez Parra zmienił stanowisko partii, wykorzystywał jej symbole i brał udział w wyborach i wydarzeniach publicznych, takich jak debaty telewizyjne. Gutiérrez Parra został z partii wydalony przez jej prawowitych członków, którzy uznali jego działalność za spisek i zdradę. Jego działania podważały więc demokrację i praworządność w Wenezueli. 22.2.2021 ▼M12 41. Luis Fernando DAMIANI BUSTILLOS Data urodzenia: 27 kwietnia 1946 r. Płeć: mężczyzna Sędzia Izby Konstytucyjnej Sądu Najwyższego (Tribunal Supremo de Justicia (TSJ)). Jako członek Izby Konstytucyjnej Sądu Najwyższego odpowiada za działania, oświadczenia i orzeczenia zawłaszczające uprawnienia konstytucyjne Zgromadzenia Narodowego oraz podważające prawa wyborcze opozycji, w tym za jednostronne powołanie przez Sąd Najwyższy w czerwcu 2020 r. Narodowej Rady Wyborczej (Consejo Nacional Electoral (CNE)) oraz zawieszenie i jednostronną wymianę władz trzech głównych partii opozycji demokratycznej w czerwcu i lipcu 2020 r., a także za przedłużenie obowiązywania orzeczenia w sprawie Acción Democrática o kolejny rok w maju 2021 r. Jego działania podważały więc demokrację i praworządność w Wenezueli, popierał on też i ułatwiał podważanie demokracji i praworządności przez władzę wykonawczą. 22.2.2021 ▼M14 42. Lourdes Benicia SUÁREZ ANDERSON Data urodzenia: 7 marca 1965 r. Płeć: kobieta Sędzia Izby Konstytucyjnej Sądu Najwyższego (Tribunal Supremo de Justicia (TSJ)) od grudnia 2005 r. i wiceprezes Izby Konstytucyjnej od kwietnia 2022 r. Była przewodnicząca Izby Konstytucyjnej i była pierwsza wiceprezes Sądu Najwyższego. Jako członkini Izby Konstytucyjnej Sądu Najwyższego odpowiada za działania, oświadczenia i orzeczenia zawłaszczające uprawnienia konstytucyjne Zgromadzenia Narodowego oraz podważające prawa wyborcze opozycji, w tym za jednostronne powołanie przez Sąd Najwyższy w czerwcu 2020 r. Narodowej Rady Wyborczej (Consejo Nacional Electoral (CNE)) oraz zawieszenie i jednostronną wymianę władz trzech głównych partii opozycji demokratycznej w czerwcu i lipcu 2020 r., a także za przedłużenie obowiązywania orzeczenia w sprawie Acción Democrática o kolejny rok w maju 2021 r. Jej działania podważały więc demokrację i praworządność w Wenezueli, popierała ona też i ułatwiała podważanie demokracji i praworządności przez władzę wykonawczą. 22.2.2021 ▼M11 43. Calixto Antonio ORTEGA RÍOS Data urodzenia: 12 października 1950 r. Płeć: mężczyzna Sędzia Izby Konstytucyjnej Sądu Najwyższego (Tribunal Supremo de Justicia (TSJ)). Jako członek Izby Konstytucyjnej Sądu Najwyższego odpowiada za działania, oświadczenia i orzeczenia zawłaszczające uprawnienia konstytucyjne Zgromadzenia Narodowego oraz podważające prawa wyborcze opozycji, w tym za jednostronne powołanie przez Sąd Najwyższy w czerwcu 2020 r. Narodowej Rady Wyborczej (Consejo Nacional Electoral (CNE)) oraz zawieszenie i jednostronną wymianę władz trzech głównych partii opozycji demokratycznej w czerwcu i lipcu 2020 r., a także za przedłużenie obowiązywania orzeczenia w sprawie Acción Democrática o kolejny rok w maju 2021 r. Jego działania podważały więc demokrację i praworządność w Wenezueli, popierał on też i ułatwiał podważanie demokracji i praworządności przez władzę wykonawczą. 22.2.2021 ▼M14 44. René Alberto DEGRAVES ALMARZA Płeć: mężczyzna Sędzia zastępczy Izby Konstytucyjnej Sądu Najwyższego (Tribunal Supremo de Justicia (TSJ)) od kwietnia 2022 r. Były sędzia Izby Konstytucyjnej Sądu Najwyższego. Jako członek Izby Konstytucyjnej Sądu Najwyższego odpowiada za działania, oświadczenia i orzeczenia zawłaszczające uprawnienia konstytucyjne Zgromadzenia Narodowego oraz podważające prawa wyborcze opozycji, w tym za jednostronne powołanie przez Sąd Najwyższy w czerwcu 2020 r. Narodowej Rady Wyborczej (Consejo Nacional Electoral (CNE)) oraz zawieszenie i jednostronną wymianę władz trzech głównych partii opozycji demokratycznej w czerwcu i lipcu 2020 r., a także za przedłużenie obowiązywania orzeczenia w sprawie Acción Democrática o kolejny rok w maju 2021 r. Jego działania podważały więc demokrację i praworządność w Wenezueli, popierał on też i ułatwiał podważanie demokracji i praworządności przez władzę wykonawczą. 22.2.2021 45. Arcadio DELGADO ROSALES Data urodzenia: 23 września 1954 r. Płeć: mężczyzna Były sędzia i wiceprezes Izby Konstytucyjnej Sądu Najwyższego (Tribunal Supremo de Justicia (TSJ)). Jako członek Izby Konstytucyjnej Sądu Najwyższego odpowiadał za działania, oświadczenia i orzeczenia zawłaszczające uprawnienia konstytucyjne Zgromadzenia Narodowego oraz podważające prawa wyborcze opozycji, w tym za jednostronne powołanie przez Sąd Najwyższy w czerwcu 2020 r. Narodowej Rady Wyborczej (Consejo Nacional Electoral (CNE)) oraz zawieszenie i jednostronną wymianę władz trzech głównych partii opozycji demokratycznej w czerwcu i lipcu 2020 r., a także za przedłużenie obowiązywania orzeczenia w sprawie Acción Democrática o kolejny rok w maju 2021 r. Jego działania podważały więc demokrację i praworządność w Wenezueli, popierał on też i ułatwiał podważanie demokracji i praworządności przez władzę wykonawczą. 22.2.2021 46. Carmen Auxiliadora ZULETA DE MERCHÁN Data urodzenia: 13 grudnia 1947 r. Płeć: kobieta Była sędzia Izby Konstytucyjnej Sądu Najwyższego (Tribunal Supremo de Justicia (TSJ)). Jako członkini Izby Konstytucyjnej Sądu Najwyższego odpowiadała za działania, oświadczenia i orzeczenia zawłaszczające uprawnienia konstytucyjne Zgromadzenia Narodowego oraz podważające prawa wyborcze opozycji, w tym za jednostronne powołanie przez Sąd Najwyższy w czerwcu 2020 r. Narodowej Rady Wyborczej (Consejo Nacional Electoral (CNE)) oraz zawieszenie i jednostronną wymianę władz trzech głównych partii opozycji demokratycznej w czerwcu i lipcu 2020 r., a także za przedłużenie obowiązywania orzeczenia w sprawie Acción Democrática o kolejny rok w maju 2021 r. Jej działania podważały więc demokrację i praworządność w Wenezueli, popierała ona też i ułatwiała podważanie demokracji i praworządności przez władzę wykonawczą. 22.2.2021 47. Indira Maira ALFONZO IZAGUIRRE Data urodzenia: 29 kwietnia 1968 r. Miejsce urodzenia: La Guaira, stan La Guaira, Wenezuela Numer identyfikacyjny: V-6978710 Płeć: kobieta Była przewodnicząca Izby Wyborczej Sądu Najwyższego (Tribunal Supremo de Justicia (TSJ)). Była przewodnicząca Narodowej Rady Wyborczej (Consejo Nacional Electoral (CNE)), mianowana 13 czerwca 2020 r. Była członkini Izby Wyborczej i Izby Plenarnej Sądu Najwyższego, druga wiceprezes Sądu Najwyższego od 2015 r. do 24 lutego 2017 r., wiceprezes Sądu Najwyższego od 24 lutego 2017 r. do 12 czerwca 2020 r. Jako członkini Izby Wyborczej Sądu Najwyższego, Indira Maira Alfonzo Izaguirre odpowiada za działania wymierzone w ówczesne nowo wybrane Zgromadzenie Narodowe w grudniu 2015 r., wskutek których zgromadzenie to nie było w stanie wykonywać swoich uprawnień ustawodawczych. Ponadto w czerwcu 2020 r. zaakceptowała swoje mianowanie przez Sąd Najwyższy na stanowisko przewodniczącej CNE, chociaż uprawnienie w tym zakresie należy do Zgromadzenia Narodowego. W tym charakterze przygotowywała i nadzorowała niedemokratyczne wybory do Zgromadzenia Narodowego, które odbyły się 6 grudnia 2020 r., i uczestniczyła w zmianie przepisów wyborczych dotyczących tych wyborów dokonanej 30 czerwca 2020 r., nie opuszczając oficjalnie Sąd Najwyższy (tymczasowe zezwolenie na dołączenie do CNE). Po odnowieniu składu CNE w maju 2021 r., powróciła do Sądu Najwyższego. Jej działania podważały więc demokrację i praworządność w Wenezueli. 22.2.2021 48. Leonardo Enrique MORALES POLEO Płeć: mężczyzna Były wiceprzewodniczący Narodowej Rady Wyborczej (Consejo Nacional Electoral (CNE)) i przewodniczący Komisji ds. Zaangażowania w Politykę i jej Finansowania (sierpień 2020 r. – maj 2021 r.). 7 sierpnia 2020 r. Leonardo Enrique Morales Poleo został mianowany przez Sąd Najwyższy (Tribunal Supremo de Justicia (TSJ)) – chociaż uprawnienie w tym zakresie należy do Zgromadzenia Narodowego – wiceprzewodniczącym CNE i przewodniczącym Komisji ds. Zaangażowania w Politykę i jej Finansowania. Ponadto bezpośrednio przed tym mianowaniem był członkiem partii Awangarda Postępu (Avanzada progresista). Jako członek (rector) i wiceprzewodniczący CNE w pełni uczestniczył w procesie decyzyjnym CNE. Popierał i ułatwiał nadzór nad działaniami wyborczymi, które doprowadziły do niedemokratycznych wyborów do Zgromadzenia Narodowego 6 grudnia 2020 r. Jego działania jeszcze bardziej podważały więc demokrację i praworządność w Wenezueli. Leonardo Enrique Morales Poleo zaakceptował mianowanie do CNE i pozostał na stanowisku wiceprzewodniczącego CNE, podczas gdy demokracja w Wenezueli została w istotny sposób podważona. 22.2.2021 49. Tania D’AMELIO CARDIET Data urodzenia: 5 grudnia 1971 r. Miejsce urodzenia: Włochy Obywatelstwo: Wenezuelskie Numer identyfikacyjny: V-11691429 Płeć: kobieta Sędzia Izby Konstytucyjnej Sądu Najwyższego (Tribunal Supremo de Justicia (TSJ)) od kwietnia 2022 r. Była członkini (rectora) Narodowej Rady Wyborczej (Consejo Nacional Electoral (CNE)) na lata 2016–2023. Była członkini (rectora) CNE w latach 2010–2016. Jako członkini CNE od 2010 r. Tania d’Amelio Cardiet przyczyniała się działaniami na swoim stanowisku do podważania demokracji i praworządności w Wenezueli, m.in. przygotowując niedemokratyczne wybory do Zgromadzenia Narodowego w 2020 r., biorąc udział w zmianie przepisów wyborczych dotyczących tych wyborów dokonanej 30 czerwca 2020 r. oraz uczestnicząc w organizacji i przeprowadzeniu wyborów prezydenckich w 2018 r. Ponadto Tania d’Amelio Cardiet zaakceptowała swoje mianowanie do CNE przez Sąd Najwyższy w 2016 r., chociaż to uprawnienie należy do Zgromadzenia Narodowego. 22.2.2021 ▼M11 50. José Miguel DOMÍNGUEZ RAMÍREZ Data urodzenia: 17 października 1979 r. Numer identyfikacyjny: V-14444352 Płeć: mężczyzna Od 6 maja 2019 r. dyrektor Sił ds. Działań Specjalnych (Fuerzas de Acciones Especiales (FAES)). Były główny komisarz FAES w stanie Táchira. José Miguel Domínguez Ramírez był też dyrektorem operacyjnym FAES, które podlegają wenezuelskiej Boliwariańskiej Policji Narodowej. Odpowiada on za poważne naruszenia praw człowieka oraz za represjonowanie przez funkcjonariuszy FAES – pod jego kierownictwem – przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej w Wenezueli. FAES znane są z egzekucji pozasądowych i ze swoich brutalnych działań mających na celu zdławienie sprzeciwu oponentów politycznych prezydenta Nicolása Madura oraz opozycji i protestujących – z tego względu Wysoka Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka, Michelle Bachelet, zażądała, aby FAES rozwiązano. José Miguel Domínguez Ramírez był też wcześniej członkiem wenezuelskiego oddziału sił bezpieczeństwa, który 12 lutego 2014 r. otworzył ogień do nieuzbrojonych protestujących studentów, z których co najmniej jeden – Bassil Da Costa – poniósł śmierć. 22.2.2021 ▼M12 51. Carlos Ramón Enrique CARVALLO GUEVARA Numer identyfikacyjny: V-10132041 Płeć: mężczyzna Prezes przedsiębiorstwa państwowego Corporación Ecosocialista Ezequiel Zamora (CORPOEZ) od marca 2021 r. Generał dywizji, wicedyrektor Dyrekcji Generalnej Kontrwywiadu Wojskowego (Dirección General de Contrainteligencia Militar (DGCIM)) od 21 sierpnia 2020 r. do 11 marca 2021 r. Zastąpił generała Rafaela Ramóna Blanca Marrera. Wcześniej Carlos Ramón Enrique Carvallo Guevara służył w DGCIM w regionie Los Andes i był wysokim rangą funkcjonariuszem Boliwariańskiej Gwardii Narodowej. Odpowiada za poważne naruszenia praw człowieka w Wenezueli popełniane przez funkcjonariuszy DGCIM pod jego dowództwem. W niedawno opublikowanych ustaleniach niezależnej międzynarodowej misji wyjaśniającej sytuację w Boliwariańskiej Republice Wenezueli DGCIM przypisuje się bezpośrednią odpowiedzialność za drastyczne naruszenia praw człowieka. 22.2.2021 ▼M14 52. Jesús Emilio VÁSQUEZ QUINTERO Numer identyfikacyjny: V-7422049 Płeć: mężczyzna Prezes sądu wojskowego i Wojskowego Okręgu Sądowego ds. Karnych od 17 września 2021 r. Od 5 lipca 2019 r. generał dywizji i były prokurator generalny w Prokuraturze Wojskowej (grudzień 2017 r. – 17 września 2021 r.). Jako prokurator generalny w Prokuraturze Wojskowej odpowiadał za podważanie demokracji i praworządności w Wenezueli. Prokuratura Wojskowa kojarzona jest z wewnętrznymi postępowaniami prokuratorskimi w Siłach Zbrojnych oraz z nieprzeprowadzaniem dochodzeń w sprawie różnych incydentów, co obejmuje również sprawę śmierci kapitana Rafaela Acosty w 2019 r. Ponadto stosuje wobec cywilów wojskowe procedury sądowe. 22.2.2021 ▼M12 53. Carlos Enrique TERÁN HURTADO Numer identyfikacyjny: V-8042567 Płeć: mężczyzna Generał brygady od 5 lipca 2019 r. oraz szef Dyrekcji Specjalnej ds. Dochodzeń w sprawach Karnych w Dyrekcji Generalnej Kontrwywiadu Wojskowego (Dirección General de Contrainteligencia Militar (DGCIM)) od 2019 r. do 2021 r. Wcześniej generał brygady Carlos Enrique Terán Hurtado był komendantem policji w stanie Falcón i szefem DGCIM w stanie Táchira. Odpowiada za poważne naruszenia praw człowieka, w tym okrutne i nieludzkie traktowanie zatrzymanych, których to czynów dopuszczali się funkcjonariusze DGCIM pod jego dowództwem. W szczegółowych ustaleniach niezależnej międzynarodowej misji wyjaśniającej sytuację w Boliwariańskiej Republice Wenezueli generał brygady Carlos Enrique Terán Hurtado jest wskazywany jako jedna z osób odpowiedzialnych i powiązanych ze sprawą kapitana Luisa de la Sotty. 22.2.2021 ▼M14 54. Manuel Eduardo PÉREZ URDANETA Data urodzenia: 29 grudnia 1960 r. lub 26 maja 1962 r. Miejsce urodzenia: Cagua, stan Aragua Numer identyfikacyjny: V-6357038 Nr paszportu: 001234503 (wygasł w 2012 r.) Płeć: mężczyzna Były wiceminister spraw wewnętrznych i sprawiedliwości. W wenezuelskim Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Sprawiedliwości generał brygady Manuel Eduardo Pérez Urdaneta był jednym z pięciu wiceministrów. Był wiceministrem ds. prewencji i bezpieczeństwa publicznego (Viceministro de prevención y Seguridad Ciudadana). Generał brygady Manuel Eduardo Pérez Urdaneta był wcześniej dyrektorem Boliwariańskiej Policji Narodowej. Z racji tego stanowiska odpowiadał za poważne naruszenia praw człowieka, w tym brutalne stosowanie siły fizycznej wobec pokojowych demonstrantów przez funkcjonariuszy Boliwariańskiej Policji Narodowej pod jego kierownictwem. 22.2.2021. ▼M12 55. Douglas Arnoldo RICO GONZÁLEZ Data urodzenia: 28 września 1969 r. Numer identyfikacyjny: V-6864238 Płeć: mężczyzna Dyrektor Urzędu ds. Dochodzeń Naukowych, Karnych i Kryminalnych (Cuerpo de Investigaciones Científicas, Penales y Criminalísticas (CICPC)) od 5 lutego 2016 r. Wcześniej był wicedyrektorem CICPC. Odpowiada za poważne naruszenia praw człowieka popełniane przez funkcjonariuszy CICPC pod jego kierownictwem. W sprawozdaniu niezależnej międzynarodowej misji wyjaśniającej sytuację w Boliwariańskiej Republice Wenezueli CICPC przypisuje się systematyczne naruszenia praw człowieka w Wenezueli. Ze sprawozdania Wysokiej Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka opublikowanym 16 czerwca 2021 r. wynika, że CICPC jest również zamieszany w egzekucje pozasądowe. 22.2.2021

▼B









ZAŁĄCZNIK V

Wykaz osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w art. 8 ust. 4