1999D0094 — PL — 21.04.2012 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DECYZJA KOMISJI z dnia 25 stycznia 1999 r. w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych zgodnie z art. 20 ust. 2 dyrektywy Rady 89/106/EWG w zakresie wyrobów prefabrykowanych z betonu zwykłego, betonu lekkiego lub autoklawizowanego gazobetonu (notyfikowana jako dokument nr C (1999) 118) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (1999/94/WE) (Dz.U. L 029, 3.2.1999, p.55)

zmienione przez:









▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 25 stycznia 1999 r.

w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych zgodnie z art. 20 ust. 2 dyrektywy Rady 89/106/EWG w zakresie wyrobów prefabrykowanych z betonu zwykłego, betonu lekkiego lub autoklawizowanego gazobetonu

(notyfikowana jako dokument nr C (1999) 118)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(1999/94/WE)







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych ( 1 ), zmienioną dyrektywą 93/68/EWG ( 2 ), w szczególności jej art. 13 ust. 4, a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: Komisja jest zobowiązana wybrać pomiędzy dwoma procedurami zaświadczania zgodności wyrobu, przewidzianymi w art. 13 ust. 3 dyrektywy 89/106/EWG „możliwie najmniej uciążliwą procedurę zgodną z wymogami dotyczącymi bezpieczeństwa”; oznacza to, że niezbędne jest podjęcie decyzji dla danego wyrobu lub rodziny wyrobów, czy obecność systemu fabrycznej kontroli produkcji, za który odpowiedzialność ponosi producent, jest koniecznym i wystarczającym warunkiem do zaświadczania zgodności oraz, czy z przyczyn dotyczących zachowania zgodności z kryteriami wspomnianymi w art. 13 ust. 4, wymagana jest interwencja zatwierdzonej jednostki certyfikującej; artykuł 13 ust. 4 wymaga, aby określona w ten sposób procedura, była wskazana w mandatach i w specyfikacjach technicznych; z tego powodu wymagane jest zdefiniowanie wyrobu lub rodziny wyrobów w sposób wykorzystywany w mandatach i specyfikacjach technicznych; obydwie procedury przewidziane w art. 13 ust. 3 są opisane szczegółowo w załączniku III do dyrektywy 89/106/EWG; dlatego niezbędne jest jasne zdefiniowanie metod, przy pomocy których te dwie procedury mają być wprowadzone w życie dla każdego wyrobu lub rodziny wyrobów, w odniesieniu do załącznika III, z uwagi na fakt, że załącznik III daje preferencje niektórym systemom; procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. a) odpowiada systemom przedstawionym w pierwszej możliwości, bez stałego nadzoru, oraz w możliwości drugiej i trzeciej przedstawionej w załączniku III sekcja 2 ii), a procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. b), odpowiada systemom przedstawionym w załączniku III sekcja 2 i) oraz w możliwości pierwszej, z nadzorem stałym, w załączniku III sekcja 2 ii); środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Budownictwa, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:







Artykuł 1

Zgodność wyrobów i rodzin wyrobów wymienionych w załączniku I zaświadcza się z zastosowaniem procedury, na mocy której producent, jako jedyna osoba odpowiedzialna za system fabrycznej kontroli produkcji, zapewnia, że wyrób jest zgodny z odpowiednimi specyfikacjami technicznymi.

Artykuł 2

Zgodność wyrobów wymienionych w załączniku II zaświadcza się z zastosowaniem procedury, zgodnie z którą, oprócz systemu fabrycznej kontroli produkcji przez producenta, w ocenę i nadzór nad kontrolą produkcji lub samym wyrobem zaangażowana jest zatwierdzona jednostka certyfikująca.

Artykuł 3

Procedurę zaświadczania zgodności ustanowioną w załączniku III wskazuje się w mandatach dotyczącychzharmonizowanych norm.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.









ZAŁĄCZNIK I

Wyroby prefabrykowane z betonu zwykłego, betonu lekkiego lub autoklawizowanego gazobetonu ( 3 ):

— Przeznaczone do zastosowania w lekkich konstrukcjach ( 4 ) lub niekonstrukcyjnego (w szczególności ogrodzenia odgraniczające, studzienki łączące dla telekomunikacji, małe studzienki przepustowe, nie-nośne elementy ścienne i elementy okładzinowe).









ZAŁĄCZNIK II

Wyroby prefabrykowane z betonu zwykłego, lekkiego lub autoklawizowanego napowietrzonego:

— Przeznaczone do zastosowania konstrukcyjnego (w szczególności prefabrykowane elementy stropowe otworowe, słupy i maszty ( 5 ), pale fundamentowe, płyty szalunkowe, elementy kratownicowe dźwigarowe, zespoły i elementy stropowe belkowe/blokowe, żebrowane płyty stropowe, elementy liniowe konstrukcyjne (belki i słupy), elementy ścienne nośne, elementy ścienne oporowe, elementy dachowe, silosy ( 6 ), schody, elementy pokładowe mostowe i duże studzienki przepustowe).









ZAŁĄCZNIK III

RODZINA WYROBÓW

WYROBY PREFABRYKOWANE Z BETONU ZWYKŁEGO/LEKKIEGO/AUTOKLAWIZOWANEGO NAPOWIETRZONEGO (1/1)

1. Systemy zaświadczania zgodności







Wyrób (wyroby) Zamierzone zastosowanie(-a) Poziom(-y) lub klasa(-y) System(-y) zaświadczania zgodności Wyroby prefabrykowane z betonu zwykłego/lekkiego/autoklawizowanego gazobetonu Do zastosowania konstrukcyjnego – 2 + Do zastosowania niekonstrukcyjnego lub lekkiego konstrukcyjnego (1) — 4 (1) Zastosowania w lekkich konstrukcjach dotyczą zastosowań, w których, w przypadku uszkodzenia nie ma prawdopodobieństwa zawalenia się obiektu lub jego części, niedopuszczalnej deformacji lub zranienia ludzi (do ustalenia przez Państwa Członkowskie). System 2+: patrz dyrektywa 89/106/EWG, załącznik III sekcja 2 ii), pierwsza możliwość, włącznie z certyfikacją fabrycznej kontroli produkcji przez zatwierdzoną jednostkę na podstawie wstępnej kontroli fabryki i fabrycznej kontroli produkcji oraz stały nadzór, ocenę i akceptację fabrycznej kontroli produkcji. System 4: patrz dyrektywa 89/106/EWG, załącznik III sekcja 2 ii), trzecia możliwość.

Specyfikacja systemu zaświadczania zgodności powinna być tak dobrana, aby system ten mógł być wprowadzany w życie nawet wówczas, gdy ustalenie niektórych właściwości użytkowych wyrobu nie jest konieczne, z uwagi na fakt, że co najmniej jedno Państwo Członkowskie w ogóle nie posiada wymogów prawnych dotyczących właściwości wyrobu (patrz art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/109/EWG oraz, gdy to właściwe, pkt 1.2.3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia charakterystyki wyrobu, jeśli nie życzy on sobie przedkładać deklaracji dotyczących właściwości produktu w tym zakresie.

▼M1

RODZINA WYROBÓW

ZESPOŁY I ELEMENTY STROPOWE BELKOWE/BLOKOWE ZAWIERAJĄCE MATERIAŁY ORGANICZNE

Systemy zaświadczania zgodności

Dla wyrobu(-ów) i jego zamierzonego(-ych) zastosowania(-ań) wymienionych poniżej wnosi się do Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego (CEN) o wyszczególnienie następujących systemów zaświadczania zgodności w stosownych zharmonizowanych normach europejskich:







Wyrób(-y) Zamierzone zastosowanie(-a) Poziom(-y) lub klasa(-y) (reakcji na ogień) System(-y) zaświadczania zgodności Zespoły i elementy stropowe belkowe/blokowe zawierające materiały organiczne Do zastosowań podlegających przepisom w zakresie reakcji na ogień (A1, A2, B, C) (1) 1 (A1, A2, B, C) (2), D, E 3 (A1–E) (3), F 4 (1) Wyroby lub materiały, dla których podwyższenie klasyfikacji reakcji na ogień jest możliwe dzięki wyraźnie rozpoznawalnemu etapowi w procesie produkcji (np. zastosowanie dodatków opóźniających działanie ognia lub ograniczenie materiału organicznego). (2) Wyroby lub materiały nieobjęte przypisem (1). (3) Wyroby lub materiały, które nie wymagają badania na reakcję na ogień (np. wyroby lub materiały klasy A1, zgodnie z decyzją Komisji 96/603/WE (Dz.U. L 267 z 19.10.1996, s. 23)). System 1: zob. załącznik III pkt 2 ppkt (i) do dyrektywy 89/106/EWG, bez badań audytowych próbek. System 3: zob. załącznik III pkt 2 ppkt (ii) do dyrektywy 89/106/EWG, druga możliwość. System 4: zob. załącznik III pkt 2 ppkt (ii) do dyrektywy 89/106/EWG, trzecia możliwość.

Specyfikacja systemu musi być tak dobrana, aby system ten mógł być wprowadzany w życie nawet wówczas, gdy ustalenie niektórych właściwości użytkowych wyrobu nie jest konieczne z uwagi na fakt, że co najmniej jedno państwo członkowskie nie posiada wymogów prawnych dotyczących takich właściwości wyrobu (zob. art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/106/EWG oraz, gdy to właściwe, pkt 1.2.3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia charakterystyki wyrobu, jeśli nie życzy on sobie przedkładać deklaracji dotyczących właściwości wyrobu w tym zakresie.