2008R0910 — PL — 26.09.2008 — 000.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość





sprostowane przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 910/2008

z dnia 18 września 2008 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 951/2006 w odniesieniu do ustanawiania szczegółowych zasad wywozu pozakwotowego w sektorze cukru







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru ( 1 ), w szczególności jego art. 40 ust. 1, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Zgodnie z art. 12 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 318/2006 cukier lub izoglukoza wyprodukowane w danym roku gospodarczym w ilości przekraczającej kwotę, o której mowa w art. 7 tego rozporządzenia, mogą zostać wywiezione wyłącznie w ramach określonego limitu ilościowego. W tym celu traktuje się go jako kontyngent wywozowy w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. b) ppkt (iii) rozporządzenia Komisji (WE) nr 376/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych ( 2 ). (2) W odniesieniu do sektora cukru rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 ( 3 ) ustanawia szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z krajami trzecimi w sektorze cukru. (3) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 952/2006 ( 4 ) zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 707/2008 ( 5 ) uprościło stosowanie metod określania zawartości cukru w syropach. Należy zatem ujednolicić metody stosowane w przypadku refundacji wywozowych z metodami ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 952/2006. (4) W związku z zapewnieniem rzetelnego zarządzania, zapobieganiem spekulacjom i zapewnieniem efektywnych kontroli należy ustalić szczegółowe zasady odnośnie do składania wniosków o pozwolenia na wywóz pozakwotowy cukru i izoglukozy. Takie zasady powinny opierać się na procedurach ustanowionych w obowiązującym prawodawstwie, przy uwzględnieniu odpowiednich zmian odzwierciedlających specyficzne potrzeby tego sektora. (5) Należy ustanowić dalsze przepisy wykonawcze do celów zarządzania limitami ilościowymi ustanawianymi w innym akcie prawnym, w szczególności w odniesieniu do warunków składania wniosków o pozwolenia na wywóz. (6) Aby zmniejszyć ryzyko możliwych nadużyć związanych z ponownym wprowadzeniem na rynek Wspólnoty cukru pozakwotowego i/lub izoglukozy pozakwotowej, można podjąć decyzję o wykluczeniu niektórych miejsc przeznaczenia z grupy kwalifikowalnych miejsc przeznaczenia. W odniesieniu do takich przypadków należy określić, jakie dokumenty będą stanowić dowód, że przedmiotowe produkty zostały przywiezione do kraju, który nie jest wykluczony z kwalifikowalnych miejsc przeznaczenia. (7) Artykuł 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1541/2007 z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie dowodu zakończenia formalności celnych przy przywozie cukru do krajów trzecich, przewidzianego w art. 16 rozporządzenia (WE) nr 800/1999 ( 6 ), określa dokumenty, które stanowią wystarczający dowód na przywóz w przypadku zróżnicowanych refundacji wywozowych. Te same dokumenty powinny stanowić dowód w przypadku wywozu pozakwotowego. (8) Doświadczenie wykazało, że ilość wniosków o pozwolenia na wywóz dotyczących szczególnych działań rafinacyjnych („EX/IM”) jest znikoma. Należy zatem skreślić odpowiednie przepisy rozporządzenia (WE) nr 951/2006, a mianowicie jego art. 13–16. Należy jednak przewidzieć przepisy przejściowe dla wniosków, które jeszcze nie zostały rozpatrzone. (9) Zgodnie z art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1528/2007 z dnia 20 grudnia 2007 r. w sprawie stosowania uzgodnień dotyczących produktów pochodzących z niektórych państw wchodzących w skład grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) przewidzianych w umowach ustanawiających lub prowadzących do ustanowienia umów o partnerstwie gospodarczym ( 7 ) należy znieść wszystkie należności celne na przywóz do Wspólnoty melasy pochodzącej z krajów AKP. Należy zatem skreślić art. 41 rozporządzenia (WE) nr 951/2006. (10) Należy zmienić część A załącznika do rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ponieważ nie ma potrzeby umieszczania w niej odniesienia do konkretnego rozporządzenia. Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, w przypadku ustalenia refundacji wywozowej wskutek procedury przetargowej w pozycji 20 wniosku o pozwolenie oraz pozwolenia należy umieścić odniesienie do rozporządzenia otwierającego stały przetarg w danym roku gospodarczym. (11) Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 951/2006. (12) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 951/2006 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 3 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: „2. Bez uszczerbku dla ust. 3 i 4, zawartość sacharozy plus, gdzie stosowne, zawartość innych cukrów wyrażoną jako sacharoza oblicza się zgodnie z art. 3 ust. 3 lit. d) i e) rozporządzenia Komisji (WE) nr 952/2006 ( 8 ). 3. W przypadku syropów o czystości co najmniej 85 %, ale mniejszej niż 94,5 %, zawartość sacharozy plus, gdzie stosowne, zawartość innych cukrów wyrażoną jako sacharoza ustala się według stałej stawki 73 % wagowo w stanie suchym.

2) dodaje się rozdział IIa w brzmieniu: „ROZDZIAŁ IIa WYWÓZ POZAKWOTOWY Artykuł 4c Dowód przybycia do miejsca przeznaczenia Jeżeli wykluczono niektóre miejsca przeznaczenia dla wywozu cukru pozakwotowego i/lub izoglukozy pozakwotowej, produkty są uważane za przywiezione do kraju trzeciego za okazaniem następujących trzech dokumentów: a) kopii dokumentu przewozowego; b) oświadczenia, że produkt został rozładowany, wydanego przez władze kraju trzeciego lub przez władze jednego z państw członkowskich mające siedzibę w kraju przeznaczenia lub przez międzynarodową agencję kontrolującą zgodnie z art. 16a–16f rozporządzenia (WE) nr 800/1999, potwierdzającego, że produkt opuścił miejsce rozładunku lub że przynajmniej zgodnie z wiedzą władz lub agencji wystawiających oświadczenie produkt nie był następnie ponownie załadowany w celu ponownego wywozu; c) dokumentu bankowego wystawionego przez zatwierdzonych pośredników mających siedzibę we Wspólnocie, potwierdzającego, że płatność odpowiadająca wywozowi, o którym mowa, została wpłacona na konto eksportera, lub dowód takiej wpłaty.”;

3) artykuł 7 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 7 Pozwolenie na wywóz cukru lub izoglukozy bez refundacji Jeżeli cukier lub izoglukoza znajdujące się w swobodnym obrocie na rynku wspólnotowym i nietraktowane jako produkty »pozakwotowe« mają zostać objęte wywozem bez refundacji, pozycja 20 wniosku o pozwolenie i pozwolenia zawiera jeden z wpisów wymienionych w części C załącznika, stosownie do danego produktu.”;

4) dodaje się art. 7a do 7e w brzmieniu: „Artykuł 7a Pozwolenia na wywóz pozakwotowy W drodze odstępstwa od przepisów art. 5 wywóz izoglukozy pozakwotowej w ramach limitu ilościowego, o którym mowa w art. 12 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 318/2006, podlega wymogowi pozwolenia na wywóz. ▼C1 Artykuł 7b Wnioski o pozwolenia na wywóz pozakwotowy 1. Wnioski o pozwolenia na wywóz w odniesieniu do limitu ilościowego ustalonego na mocy art. 12 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 318/2006 mogą być składane wyłącznie przez producentów cukru buraczanego i trzcinowego lub producentów izoglukozy, których zatwierdzono zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 i którym przyznano kwotę cukru lub izoglukozy w danym roku gospodarczym zgodnie z art. 7 wymienionego rozporządzenia, biorąc pod uwagę odpowiednio art. 8, 9 i 11 wymienionego rozporządzenia. ▼B 2. Wnioski o pozwolenia na wywóz przedkłada się właściwym organom państwa członkowskiego, w którym danemu producentowi przyznano kwotę cukru lub izoglukozy. 3. Wnioski o pozwolenia na wywóz składa się w dniach roboczych kolejnych tygodni, począwszy od daty wejścia w życie rozporządzenia ustalającego limit ilościowy na mocy art. 12 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 318/2006, aż do czasu zawieszenia wydawania pozwoleń zgodnie z art. 7e. 4. Wnioskodawca może składać tylko jeden wniosek o pozwolenie na wywóz tygodniowo. Ilość, o którą złożono wniosek, w odniesieniu do każdego pozwolenia na wywóz nie przekracza 20 000 ton w przypadku cukru i 5 000 ton w przypadku izoglukozy. 5. Wnioskowi o pozwolenie na wywóz towarzyszy dokument potwierdzający wniesienie zabezpieczenia, o którym mowa w art. 12a ust. 1. 6. W pozycji 20 wniosku o pozwolenie na wywóz i pozwolenia, podobnie jak w pozycji 44 zgłoszenia wywozowego, umieszczony jest odpowiednio jeden z zapisów: a) »cukier pozakwotowy przeznaczony na wywóz bez refundacji«; lub b) »izoglukoza pozakwotowa przeznaczona na wywóz bez refundacji«. Artykuł 7c Informacje na temat wywozu pozakwotowego 1. Między piątkiem godz. 13 czasu obowiązującego w Brukseli a kolejnym poniedziałkiem państwa członkowskie informują Komisję na temat ilości cukru i/lub izoglukozy, w odniesieniu do których złożono wnioski o pozwolenia na wywóz w poprzednim tygodniu. Informacje o ilościach objętych wnioskami podawane są w rozbiciu na ośmiocyfrowe kody CN. Państwa członkowskie informują również Komisję w przypadku, gdy ani jeden wniosek o wydanie pozwolenia na wywóz nie został złożony. Niniejszy ustęp stosuje się wyłącznie do państw członkowskich, dla których ustalono kwotę cukru i/lub izoglukozy zgodnie z załącznikiem III i/lub pkt II załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 318/2006. 2. Co tydzień Komisja dokonuje obliczenia łącznej ilości, której dotyczyły złożone wnioski o pozwolenie na wywóz. Artykuł 7d Wydawanie pozwoleń 1. Każdego tygodnia od piątku najpóźniej do końca kolejnego tygodnia państwa członkowskie wydają pozwolenia, o które złożono wnioski w poprzednim tygodniu i o których poinformowano zgodnie z art. 7c ust. 1, biorąc pod uwagę – jeśli jest to potrzebne – współczynnik przydziału ustalony przez Komisję zgodnie z art. 7e. Pozwolenia ma wywóz nie są wydawane dla ilości, o których nie poinformowano. 2. Nie później niż w pierwszy dzień roboczy następnego tygodnia państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach cukru i/lub izoglukozy objętych wydanymi w poprzednim tygodniu pozwoleniami na wywóz. 3. Państwa członkowskie prowadzą ewidencję ilości cukru i/lub izoglukozy rzeczywiście wywiezionych na podstawie pozwoleń na wywóz. 4. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję przed końcem każdego miesiąca o ilościach cukru i/lub izoglukozy rzeczywiście wywiezionych na mocy pozwoleń na wywóz w ciągu poprzedniego miesiąca. 5. Ustępy 2, 3 i 4 stosuje się wyłącznie do państw członkowskich, dla których ustalono kwotę cukru i/lub izoglukozy zgodnie z załącznikiem III i/lub pkt II załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 318/2006. Artykuł 7e Zawieszenie wydawania pozwoleń na wywóz pozakwotowy W przypadku gdy wnioski o pozwolenia na wywóz obejmują ilości przekraczające limit ilościowy ustalony w art. 12 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 318/2006 na przedmiotowy okres, stosuje się przepisy art. 9 niniejszego rozporządzenia z uwzględnieniem niezbędnych zmian.”;

5) dodaje się art. 8a w brzmieniu: „Artykuł 8a Ważność pozwoleń na wywóz pozakwotowy W drodze odstępstwa od przepisów art. 5 niniejszego rozporządzenia pozwolenia na wywóz wydane w odniesieniu do limitu ilościowego ustalonego na mocy art. 12 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 318/2006 są ważne od rzeczywistej daty ich wydania do dnia 30 września roku gospodarczego, w odniesieniu do którego wydano pozwolenie na wywóz.”;

6) w sekcji 1 rozdziału V dodaje się artykuł w brzmieniu: „Artykuł 12a Zabezpieczenia dla pozwoleń na wywóz pozakwotowy 1. Wnioskodawca składa zabezpieczenie w wysokości 42 EUR za tonę izoglukozy pozakwotowej w postaci suchej masy netto, która ma zostać wywieziona w ramach ustalonego limitu ilościowego. 2. Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1, może zostać złożone według wyboru wnioskodawcy w gotówce lub w postaci gwarancji udzielonej przez instytucję spełniającą kryteria określone przez państwo członkowskie, w którym złożono wniosek o pozwolenie. 3. Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1, zwalniane jest zgodnie z art. 34 rozporządzenia (WE) nr 376/2008 w odniesieniu do ilości, dla których wnioskodawca wypełnił w rozumieniu art. 30 lit. b) i 31 lit. b) ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 376/2008 zobowiązanie wywozowe wynikające z pozwolenia wydanego zgodnie z art. 7c niniejszego rozporządzenia. 4. Jeżeli wykluczono niektóre miejsca przeznaczenia dla wywozu cukru pozakwotowego i/lub izoglukozy pozakwotowej w ramach ustalonego limitu ilościowego, zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1, zwalnia się dopiero, gdy – poza uwzględnieniem ust. 3 – przedstawiono trzy dokumenty, o których mowa w art. 4c.”;

7) skreśla się art. 13–16. Jednakże mają one nadal zastosowanie do pozwoleń, w odniesieniu do których wniosek został złożony przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia;

8) w art. 17 lit. a) wprowadza się następujące zmiany: a) tiret pierwsze otrzymuje brzmienie: „— produkty cukrownicze objęte kodami CN 1701 91 00, 1701 99 10 oraz 1701 99 90,”; b) tiret trzecie otrzymuje brzmienie: „— syropy sacharozowe, wyrażone jako cukier biały, objęte kodami CN 1702 90 71, 1702 90 95 oraz 2106 90 59,”; c) skreśla się tiret piąte;

9) artykuł 21 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 21 Sposoby przekazywania informacji Informacje od państw członkowskich, przewidziane w niniejszym rozdziale, przekazuje się elektronicznie zgodnie z metodami udostępnionymi państwom członkowskim przez Komisję.”;

10) skreśla się art. 41;

11) część A załącznika zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.









ZAŁĄCZNIK

„A. Zapisy, o których mowa w art. 6 ust. 2: w języku bułgarskim : „Регламент (ЕО) № … (ОВ L …, … г., стр. …), срок за подаване на заявления за участие в търг: …“ w języku hiszpańskim : »Reglamento (CE) no … (DO L … de …, p. …), plazo para la presentación de ofertas: …« w języku czeskim : ‚Nařízení (ES) č. … (Úř. věst. L …, …, s. …), lhůta pro předkládání nabídek: …‘ w języku duńskim : »Forordning (EF) nr. … (EUT L … af …, s. …), tidsfrist for afgivelse af bud: …« w języku niemieckim : ‚Verordnung (EG) Nr. … (ABl. L … vom …, S. …), Frist für die Angebotsabgabe: …‘ w języku estońskim : „Määrus (EÜ) nr … (ELT L …, …, lk …), pakkumiste esitamise tähtaeg: …« w języku greckim : »Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. … (ΕΕ L … της …, σ. …), προθεσμία για την υποβολή προσφορών …« w języku angielskim : »Regulation (EC) No … (OJ L …, …, p. …), time limit for submission of tenders: …« w języku francuskim : »Règlement (CE) no … (JO L … du …, p. …), délai de présentation des offres: …« w języku włoskim : »Regolamento (CE) n. … (GU L … del …, pag. …), termine ultimo per la presentazione delle offerte: …« w języku łotewskim : »Regula (EK) Nr. … (OV L …, …., …. lpp.), piedāvājumu iesniegšanas termiņš: …« w języku litewskim : „Reglamentas (EB) Nr. … (OL L …, …, p. …), pasiūlymų pateikimo terminas – …“ w języku węgierskim : »…/…/EK rendelet (HL L …, …, …o.), a pályázatok benyújtásának határideje: …« w języku niderlandzkim : „Verordening (EG) nr. … (PB L … van …, blz. …), termijn voor het indienen van de aanbiedingen: …« w języku polskim : »Rozporządzenie (WE) nr … (Dz.U. L … z …, s. …), termin składania ofert: …« w języku portugalskim : »Regulamento (CE) n.o … (JO L … de …, p. …), prazo para apresentação de propostas: …« w języku rumuńskim : «Regulamentul (CE) nr. … (JO L …, …, p. …), termen limită pentru depunerea ofertelor: …» w języku słowackim : ‚,Nariadenie (ES) č. … (Ú. v. EÚ L …, …, s. …), lehota na predkladanie ponúk: …‘ w języku słoweńskim : ‚Uredba (ES) št. … (UL L …, …, str. …), rok za predložitev ponudb: …‘ w języku fińskim : ’Asetus (EY) N:o … (EUVL L …, …, s. …), tarjousten tekemiselle asetettu määräaika päättyy: …’ w języku szwedzkim : ’Förordning (EG) nr … (EUT L …, …, s. …), tidsfrist för inlämnande av anbud: …’”.