02014D0932 — PL — 05.03.2021 — 007.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmieniona przez:









▼B

DECYZJA RADY 2014/932/WPZiB

z dnia 18 grudnia 2014 r.

w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Jemenie







▼M1

Artykuł 1

1. Sprzedaż, dostawa, transfer lub eksport uzbrojenia i wszelkich materiałów z nim związanych, łącznie z bronią i amunicją, pojazdami wojskowymi, sprzętem wojskowym i paramilitarnym oraz częściami zapasowymi do wyżej wymienionych, osobom i podmiotom wskazanym przez Radę Bezpieczeństwa ONZ lub komitet ustanowiony na mocy pkt 19 rezolucji RB ONZ nr 2140 (2014) – lub na ich rzecz – oraz działającym w ich imieniu lub pod ich kierownictwem w Jemenie, bezpośrednio lub pośrednio, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub przy użyciu statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych, są zakazane bez względu na to, czy pochodzą one z ich terytoriów.

Osoby i podmioty, o których mowa w niniejszym ustępie, wymieniono w załączniku do niniejszej decyzji.

2. Zakazuje się: a) zapewniania pomocy technicznej, szkolenia lub innej pomocy – w tym zapewniania uzbrojonego najemnego personelu wojskowego – związanych z działaniami wojskowymi oraz z dostarczaniem, produkcją, konserwacją i stosowaniem uzbrojenia i wszelkich materiałów z nim związanych, łącznie z bronią i amunicją, pojazdami wojskowymi i sprzętem wojskowym, sprzętem paramilitarnym oraz częściami zapasowymi do wyżej wymienionych, bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi, o których mowa w ust. 1; b) zapewniania finansowania lub pomocy finansowej związanych z działaniami wojskowymi, w tym zwłaszcza udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych, a także zapewniania ubezpieczeń i reasekuracji, na potrzeby jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, transferu lub eksportu uzbrojenia i materiałów z nim związanych lub na potrzeby świadczenia związanej z nimi pomocy technicznej lub innej pomocy, bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi, o których mowa w ust. 1.

Artykuł 2

1. Państwa członkowskie, w porozumieniu ze swoimi organami krajowymi oraz zgodnie z prawem krajowym i z prawem międzynarodowym, w szczególności z prawem morza i ze stosownymi umowami międzynarodowymi dotyczącymi lotnictwa cywilnego, dokonują na swoim terytorium, w tym w swoich portach morskich i lotniczych, inspekcji wszystkich ładunków zmierzających do Jemenu, jeżeli państwa te posiadają informacje dające uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że ładunek zawiera przedmioty, których dostawa, sprzedaż, transfer lub eksport są zakazane na mocy niniejszej decyzji.

2. Stwierdziwszy obecność takich przedmiotów, których dostawa, sprzedaż, transfer lub eksport są zakazane na mocy niniejszej decyzji, państwa członkowskie zajmują i usuwają te przedmioty, w tym poprzez zniszczenie, pozbawienie cech użytkowych, przechowanie lub transfer do państwa innego niż państwo pochodzenia lub przeznaczenia w celu usunięcia tych przedmiotów.

3. Państwa członkowskie niezwłocznie przedkładają Komitetowi Sankcji wstępne pisemne sprawozdanie z inspekcji, o której mowa w ust. 1, zawierające w szczególności wyjaśnienie powodów inspekcji, wyniki takich inspekcji oraz informację, czy zapewniono współpracę i czy podczas inspekcji znaleziono zakazane przedmioty. Ponadto państwa członkowskie przekazują Komitetowi Sankcji w ciągu 30 dni kolejne pisemne sprawozdanie zawierające odpowiednie szczegóły dotyczące inspekcji, zajęcia i usunięcia, oraz odpowiednie szczegóły dotyczące transferu, w tym opis przedmiotów, ich pochodzenie i planowane miejsce przeznaczenia, jeżeli informacje te nie znalazły się we wstępnym pisemnym sprawozdaniu.

▼M1

Artykuł 2a

▼B

1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby zapobiec wjazdowi na swoje terytorium lub przejazdowi przez nie osób wskazanych przez komitet, prowadzących lub wspierających działania, które zagrażają pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Jemenu, w tym między innymi: a) działania utrudniające lub zakłócające pomyślne zakończenie transformacji politycznej zgodnie z inicjatywą Rady Współpracy Państw Zatoki i porozumieniem w sprawie mechanizmu wdrożenia; b) akty utrudniające wdrożenie wyników sprawozdania końcowego kompleksowej Konferencji Dialogu Narodowego przez stosowanie przemocy lub ataki na kluczowe elementy infrastruktury; lub ▼M6 c) planowanie lub popełnianie w Jemenie działań naruszających mające zastosowanie prawo międzynarodowe praw człowieka lub międzynarodowe prawo humanitarne, lub działań stanowiących naruszenia praw człowieka, w tym przemocy seksualnej podczas konfliktów zbrojnych, lub kierowanie takimi działaniami w Jemenie, lub rekrutacja lub wykorzystywanie dzieci w konfliktach zbrojnych z naruszeniem prawa międzynarodowego; lub ▼M1 d) działania naruszające embargo na broń lub utrudniające dostarczanie pomocy humanitarnej do Jemenu lub dostęp do takiej pomocy, lub jej dystrybucję w Jemenie. ▼B

Osoby, o których mowa w niniejszym ustępie, są wymienione w załączniku do niniejszej decyzji.

2. Ust. 1 nie zobowiązuje państwa członkowskiego do odmowy wjazdu na swoje terytorium własnym obywatelom.

3. Ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli wjazd lub przejazd jest konieczny w związku z uczestnictwem w postępowaniu sądowym.

4. Ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli państwo członkowskie ustali, po rozpatrzeniu danego przypadku, że taki wjazd lub przejazd jest wymagany do celów wspierania pokoju i stabilności w Jemenie; dane państwo członkowskie powiadamia następnie komitet w terminie czterdziestu ośmiu godzin od dokonania takiego ustalenia.

5. Ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli w indywidualnych przypadkach komitet stwierdzi, że: a) wjazd lub przejazd jest uzasadniony potrzebą humanitarną, w tym obowiązkami religijnymi; lub b) zwolnienie sprzyjać będzie realizacji celów pokoju i pojednania narodowego w Jemenie.

6. W przypadkach gdy zgodnie z ust. 3, 4 lub 5 dane państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osobom wymienionym w załączniku, zezwolenie jest ograniczone do celów, do których zostało udzielone, i do osób, których ono dotyczy.

▼M1

Artykuł 2b

▼B

1. Zamraża się wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do, będące w posiadaniu, w dyspozycji lub pod kontrolą osób lub podmiotów wskazanych przez komitet jako prowadzące lub wspierające działania, które zagrażają pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności w Jemenie, w tym między innymi: a) działania utrudniające lub zakłócające pomyślne zakończenie transformacji politycznej zgodnie z inicjatywą Rady Współpracy Państw Zatoki i porozumieniem w sprawie mechanizmu wdrożenia; b) akty utrudniające wdrożenie wyników sprawozdania końcowego kompleksowej Konferencji Dialogu Narodowego przez stosowanie przemocy, lub ataki na kluczowe elementy infrastruktury; lub ▼M6 c) planowanie lub popełnianie w Jemenie działań naruszających mające zastosowanie prawo międzynarodowe praw człowieka lub międzynarodowe prawo humanitarne, lub działań stanowiących naruszenia praw człowieka, w tym przemocy seksualnej podczas konfliktów zbrojnych, lub kierowanie takimi działaniami w Jemenie, lub rekrutacja lub wykorzystywanie dzieci w konfliktach zbrojnych z naruszeniem prawa międzynarodowego; lub ▼M1 d) działania naruszające embargo na broń lub utrudniające dostarczanie pomocy humanitarnej do Jemenu lub dostęp do takiej pomocy, lub jej dystrybucję w Jemenie; ▼B lub osoby lub podmioty działające w ich imieniu lub pod ich kierunkiem albo podmioty przez nie posiadane lub kontrolowane.

Osoby i podmioty, o których mowa w niniejszym ustępie, wymieniono w załączniku do niniejszej decyzji.

2. Nie udostępnia się osobom ani podmiotom wymienionym w załączniku do niniejszej decyzji, ani też na rzecz tych osób lub podmiotów — bezpośrednio ani pośrednio — żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych.

3. Państwa członkowskie mogą zezwolić na wyłączenia od środków, o których mowa w ust. 1 i 2, w odniesieniu do środków finansowych i zasobów gospodarczych, które są: a) niezbędne do pokrycia podstawowych wydatków, w tym opłat za żywność, z tytułu najmu lub kredytu hipotecznego, za leki i leczenie, podatków, składek ubezpieczeniowych oraz opłat za usługi użyteczności publicznej; b) przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych honorariów lub zwrot wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych; c) przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów opłat lub należności za usługi związane ze zwykłym przechowywaniem lub utrzymywaniem zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; po tym jak dane państwo członkowskie powiadomi komitet o zamiarze udzielenia, w stosownych przypadkach, zezwolenia na dostęp do tych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, a komitet nie podejmie decyzji odmownej w terminie pięciu dni roboczych od takiego powiadomienia.

4. Państwa członkowskie mogą też zezwolić na wyłączenia od środków, o których mowa w ust. 1 i 2, w odniesieniu do środków finansowych i zasobów gospodarczych, które są: a) niezbędne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, pod warunkiem że dane państwo członkowskie powiadomiło komitet o tych ustaleniach oraz że ustalenia te zostały zatwierdzone przez komitet; lub b) przedmiotem zastawu lub orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego, w którym to przypadku środki finansowe i zasoby gospodarcze mogą zostać wykorzystane do zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub do wykonania orzeczenia, pod warunkiem że zastaw został ustanowiony lub orzeczenie wydane przed dniem, w którym dana osoba lub podmiot zostali umieszczeni w załączniku, że decyzja o zastawie lub orzeczenie nie zostały wydane na korzyść osoby lub podmiotu, o których mowa w art. 1, oraz że dane państwo członkowskie powiadomiło komitet.

5. ►M1 ◄ , oraz po powiadomieniu komitetu przez właściwe państwo członkowskie o zamiarze dokonania lub otrzymania takich płatności lub zezwolenia w stosownych przypadkach na odmrożenie środków finansowych lub zasobów gospodarczych do tego celu, 10 dni roboczych przed udzieleniem takiego zezwolenia. Ust. 1 nie uniemożliwia wskazanej osobie ani wskazanemu podmiotowi dokonania płatności należnej zgodnie z umową zawartą przed umieszczeniem takiej osoby lub podmiotu w wykazie, pod warunkiem ustalenia przez właściwe państwo członkowskie, że płatność nie jest bezpośrednio lub pośrednio dokonywana na rzecz osoby lub podmiotu, o których mowa wust. 1, oraz po powiadomieniu komitetu przez właściwe państwo członkowskie o zamiarze dokonania lub otrzymania takich płatności lub zezwolenia w stosownych przypadkach na odmrożenie środków finansowych lub zasobów gospodarczych do tego celu, 10 dni roboczych przed udzieleniem takiego zezwolenia.

6. Ust. 2 nie ma zastosowania do księgowania na zamrożonych rachunkach: a) odsetek lub innych dochodów należnych od tych rachunków; lub b) płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą objęcia tych rachunków środkami ograniczającymi na podstawie niniejszej decyzji; pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody i należności nadal podlegają przepisom ust. 1.

Artykuł 3

Rada ustala wykaz zawarty w załączniku i wprowadza w nim zmiany zgodnie z ustaleniami Rady Bezpieczeństwa lub komitetu.

Artykuł 4

1. W przypadku gdy Rada Bezpieczeństwa lub komitet wskaże jakąś osobę lub podmiot, Rada dodaje tę osobę lub podmiot do załącznika. Rada przekazuje swoją decyzję dotyczącą umieszczenia w wykazie, wraz z uzasadnieniem, danej osobie bezpośrednio — gdy adres jest znany — albo poprzez opublikowanie ogłoszenia, umożliwiając danej osobie przedstawienie uwag.

2. W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje weryfikacji swojej decyzji i odpowiednio informuje daną osobę.

Artykuł 5

1. Załącznik zawiera powody umieszczenia w wykazie osób i podmiotów przedstawione przez Radę Bezpieczeństwa lub komitet.

2. Załącznik zawiera także informacje, o ile są dostępne, dostarczone przez Radę Bezpieczeństwa lub komitet, niezbędne do identyfikacji odnośnych osób lub podmiotów. W odniesieniu do osób informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres — o ile jest znany — oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do podmiotów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności.

Artykuł 6

Niniejsza decyzja zostaje w stosownych przypadkach zmieniona lub uchylona, zgodnie z ustaleniami dokonanymi przez Radę Bezpieczeństwa.

▼M6

Artykuł 6a

Na zasadzie odstępstwa od środków nałożonych na mocy rezolucji RB ONZ nr 2140 (2014) i rezolucji RB ONZ 2216 (2015), pod warunkiem że Komitet Sankcji stwierdzi w odniesieniu do danego przypadku, że takie wyłączenie jest niezbędne do tego, aby ułatwić prace Organizacji Narodów Zjednoczonych i innych organizacji humanitarnych w Jemenie lub w związku z jakimikolwiek innymi względami zgodnymi z celami tych rezolucji, właściwy organ państwa członkowskiego udziela niezbędnego zezwolenia.

▼B

Artykuł 7

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.









ZAŁĄCZNIK

▼M1

Wykaz osób i podmiotów, o których mowa w art. 1 ust. 1, art. 2a ust. 1 i art. 2b ust. 1 i 2

▼B

OSOBY

▼M4

1. Abdullah Yahya Al Hakim (alias: a) Abu Ali al Hakim; b) Abu-Ali al-Hakim; c) Abdallah al-Hakim; d) Abu Ali Alhakim; e) Abdallah al-Mu'ayyad).

Nazwisko w pisowni oryginalnej:

Rola: Zastępca dowódcy grupy Huthi. Adres: Dahyan, Sa'dah Governorate (muhafaza Sada), Jemen. Data urodzenia: a) ok. 1985 r.; b) między 1984 a 1986 r. Miejsce urodzenia: a) Dahyan, Jemen; b) Sa'dah Governorate (muhafaza Sada), Jemen. Obywatelstwo: jemeńskie. Inne informacje: Płeć: mężczyzna. Link do specjalnego ogłoszenia Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych i Interpolu: https://www.interpol.int/en/notice/search/un/5837273. Data umieszczenia w wykazie przez ONZ: 7.11.2014 (zmienione 20.11.2014).

Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:

Abdullah Yahya al Hakim został wskazany do objęcia sankcjami dnia 7 listopada 2014 r. zgodnie z pkt 11 i 15 rezolucji RB ONZ nr 2140 (2014) jako osoba spełniająca kryteria wskazania określone w pkt 17 i 18 rezolucji.

Abdullah Yahya al Hakim był zaangażowany w działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Jemenu, takie jak działania zakłócające realizację porozumienia z dnia 23 listopada 2011 r. zawartego między rządem Jemenu a opozycją, przewidującego pokojowe przekazanie władzy w Jemenie, i działania, które utrudniają proces polityczny w Jemenie.

Według doniesień Abdullah Yahya al Hakim zorganizował w czerwcu 2014 r. spotkanie, aby przygotować zamach na prezydenta Jemenu Abdrabuha Mansoura Hadiego. Al Hakim spotkał się z dowódcami wojskowymi i dowódcami służb bezpieczeństwa oraz przywódcami plemiennymi; w spotkaniu wzięli udział również najważniejsi liderzy stronnictw lojalnych wobec byłego prezydenta Jemenu Alego Abdullaha Saleha; celem spotkania była koordynacja działań wojskowych zmierzających do przejęcia Sany — stolicy Jemenu.

Dnia 29 sierpnia 2014 r. przewodniczący Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych wydał publiczne oświadczenie, w którym stwierdził, że Rada potępiła działania sił, którymi dowodzi Abdullah Yahya al Hakim i które w dniu 8 lipca 2014 r. zaatakowały Amran w Jemenie, w tym siedzibę główną brygady armii jemeńskiej. W lipcu 2014 r. Al Hakim dowodził zbrojnym przejęciem prowincji Amran i był dowódcą wojskowym odpowiedzialnym za podejmowanie decyzji dotyczących trwających konfliktów w prowincji Amran oraz okręgu Hamdan w Jemenie.

Na początku września 2014 r. Abdullah Yahya al Hakim przebywał w Sanie w celu nadzorowania operacji bojowych w przypadku rozpoczęcia walk. Jego rolą było organizowanie działań zbrojnych w celu obalenia rządu Jemenu. Był on również odpowiedzialny za zabezpieczenie wszystkich tras do Sany i z Sany oraz za kontrolę nad nimi.

2. Abd Al-Khaliq Al-Houthi (alias: a) Abd-al-Khaliq al-Huthi; b) Abd-al-Khaliq Badr-al-Din al Huthi; c) 'Abd al-Khaliq Badr al-Din al-Huthi; d) Abd al-Khaliq al-Huthi; e) Abu-Yunus).

Nazwisko w pisowni oryginalnej:

Rola: Dowódca wojskowy grupy Huthi. Data urodzenia: 1984. Obywatelstwo: jemeńskie. Inne informacje: Płeć: mężczyzna. Link do specjalnego ogłoszenia Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych i Interpolu: https://www.interpol.int/en/notice/search/un/5837297. Data umieszczenia w wykazie przez ONZ:7.11.2014 (zmienione 20.11.2014, 26.8.2016).

Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:

Abd al-Khaliq al-Houthi został wskazany do objęcia sankcjami dnia 7 listopada 2014 r. zgodnie z pkt 11 i 15 rezolucji RB ONZ nr 2140 (2014) jako osoba spełniająca kryteria wskazania określone w pkt 17 i 18 rezolucji.

Abd al-Khaliq al-Houthi był zaangażowany w działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Jemenu, takie jak działania zakłócające realizację porozumienia z dnia 23 listopada 2011 r. zawartego między rządem Jemenu a opozycją, przewidującego pokojowe przekazanie władzy w Jemenie, i działania, które utrudniają proces polityczny w Jemenie.

Pod koniec października 2013 r. Abd al-Khaliq al-Houthi przewodził grupie bojowników noszących jemeńskie mundury wojskowe w ataku na obiekty w Dimaj w Jemenie. Walki te spowodowały wiele ofiar śmiertelnych.

Pod koniec września 2014 r. nieznana liczba niezidentyfikowanych bojowników była rzekomo przygotowana do ataków na placówki dyplomatyczne w Sanie w Jemenie na rozkaz, który miał wydać Abd al-Khaliq al-Houthi. W dniu 30 sierpnia 2014 r. Al-Houthi koordynował transport broni z prowincji Amran do obozu demonstrantów w Sanie.

▼M5

3. Ali Abdullah Saleh (alias: Ali Abdallah Salih).

Nazwisko w pisowni oryginalnej:

Rola: a) prezes jemeńskiej partii Powszechny Kongres Ludowy; b) były prezydent Republiki Jemeńskiej. Data urodzenia: a) 21 marca 1945 r.; b) 21 marca 1946 r.; c) 21 marca 1942 r.; d) 21 marca 1947 r. Miejsce urodzenia: a) Bayt al-Ahmar, Sana'a Governorate (muhafaza Sana), Jemen; b) Sana, Jemen; c) Sana, Sanhan, Al-Rib' al-Sharqi. Obywatelstwo: jemeńskie. Nr paszportu: 00016161 (Jemen). Krajowy numer identyfikacyjny: 01010744444. Inne informacje: Płeć: mężczyzna. Status: według doniesień nie żyje. Link do specjalnego ogłoszenia Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych i Interpolu: https://www.interpol.int/en/notice/search/un/5837306. Data umieszczenia w wykazie przez ONZ: 7.11.2014 (zmienione 20.11.2014, 23.4.2018).

Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:

Ali Abdullah Saleh został wskazany do objęcia sankcjami dnia 7 listopada 2014 r. zgodnie z pkt 11 i 15 rezolucji RB ONZ nr 2140 (2014) jako osoba spełniająca kryteria wskazania określone w pkt 17 i 18 rezolucji.

Ali Abdullah Saleh był zaangażowany w działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Jemenu, takie jak działania zakłócające realizację porozumienia z dnia 23 listopada 2011 r. zawartego między rządem Jemenu a opozycją, przewidującego pokojowe przekazanie władzy w Jemenie, i działania, które utrudniają proces polityczny w Jemenie.

Na mocy porozumienia z dnia 23 listopada 2011 r. zawartego pod auspicjami Rady Współpracy Państw Zatoki Ali Abdullah Saleh po ponad 30 latach ustąpił ze stanowiska prezydenta Jemenu.

Według doniesień jesienią 2012 r. Ali Abdullah Saleh stał się jednym z głównych zwolenników brutalnych działań Huthi w północnym Jemenie.

Starcia w południowym Jemenie w lutym 2013 r. były wynikiem połączonych działań, które prowadzili Saleh, Al-Ka'ida Półwyspu Arabskiego i secesjonista z południa kraju Ali Salim al-Bayd, aby wywołać zamieszki przed zaplanowaną na dzień 18 marca 2013 r. Konferencją Dialogu Narodowego w Jemenie. Później, we wrześniu 2014 r., Saleh destabilizował Jemen, wykorzystując inne osoby do osłabienia instytucji rządowych na szczeblu centralnym i zmniejszenia stabilności państwa do tego stopnia, by zagrozić zamachem stanu. Zgodnie ze sprawozdaniem opublikowanym we wrześniu 2014 r. przez zespół ekspertów ONZ ds. Jemenu ich rozmówcy twierdzili, że Saleh wspiera brutalne działania niektórych Jemeńczyków, zapewniając im środki finansowe i wsparcie polityczne, a także zapewnia, by członkowie Powszechnego Kongresu Ludowego za pomocą różnych środków nadal przyczyniali się do destabilizacji Jemenu.

▼M3

4. Abdulmalik al-Houthi (alias: Abdulmalik al-Huthi)

Inne informacje: przywódca jemeńskiego ugrupowania Houthi. Był zaangażowany w działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Jemenu. Data wskazania przez ONZ:14.4.2015 (zmienione 26.08.2016).

Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:

Abdulmalik al-Houthi został wskazany do objęcia sankcjami w dniu 14 kwietnia 2015 r. zgodnie z pkt 11 i 15 rezolucji nr 2140 (2014) i z pkt 14 rezolucji nr 2216 (2015).

Abdul Malik al-Houthi jest jednym z przywódców ugrupowania, które jest zaangażowane w działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Jemenu.

We wrześniu 2014 r. siły Houthiego zajęły Sanę, a w styczniu 2015 r. usiłowały samodzielnie zastąpić legalny rząd Jemenu nielegalnym rządem zdominowanym przez członków ugrupowania Houthi. Al-Houthi stanął na czele jemeńskiego ugrupowania Houthi w 2004 r., po śmierci swojego brata, Husseina Badreddena al-Houthiego. Jako przywódca ugrupowania, al-Houthi wielokrotnie groził jemeńskim władzom dalszymi niepokojami, jeżeli nie spełnią one jego żądań, oraz przetrzymywał prezydenta Abda Rabbuha Mansura Hadiego, premiera i czołowych członków rządu. Prezydent Hadi uciekł wtedy do Adenu. Ugrupowanie Houthi rozpoczęło wtedy, z pomocą jednostek wojskowych lojalnych wobec poprzedniego prezydenta Saleha i jego syna, Ahmeda Alego Saleha, kolejną ofensywę w kierunku Adenu.

▼M4

5. Ahmed Ali Abdullah Saleh (alias: Ahmed Ali Abdullah Al-Ahmar)

Tytuł: były ambasador, były generał brygady. Data urodzenia:25 lipca 1972 r.Obywatelstwo: jemeńskie. Numer paszportu: a) paszport jemeński numer 17979, wydany na nazwisko Ahmed Ali Abdullah Saleh (do którego odniesienie znajduje się pod numerem tożsamości dyplomaty 31/2013/20/003140 poniżej); b) paszport jemeński numer 02117777, wydany 8.11.2005 na nazwisko Ahmed Ali Abdullah Al-Ahmar, c) paszport jemeński numer 06070777, wydany 3.12.2014 na nazwisko Ahmed Ali Abdullah Al-Ahmar. Adres: Zjednoczone Emiraty Arabskie. Inne informacje: Odegrał kluczową rolę w umożliwieniu militarnej ekspansji ugrupowania Huti. Zaangażowany w działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Jemenu. Ahmed Saleh jest synem byłego prezydenta Republiki Jemeńskiej, Alego Abdulaha Saleha (YEi.003). Ahmed Ali Abdullah Saleh pochodzi z miejsca znanego jako Bayt Al-Ahmar, które znajduje się około 20 km na południowy wschód od stolicy, Sany. Numer paszportu dyplomatycznego: 31/2013/20/003140, wydany 7.7.2013 przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Zjednoczonych Emiratów Arabskich na nazwisko Ahmed Ali Abdullah Saleh; obecny status: unieważniony. Link do specjalnego ogłoszenia Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych i Interpolu: https://www.interpol.int/en/notice/search/un/5895854. Data umieszczenia w wykazie przez ONZ:14.4.2015 (zmienione 16.9.2015).

Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:

Ahmed Ali Saleh działa w celu podważenia autorytetu prezydenta Abdrabuha Mansoura Hadiego, zablokowania wysiłków Hadiego na rzecz reformy armii oraz utrudnienia pokojowego przekształcenia Jemenu w demokrację. Saleh odegrał kluczową rolę w umożliwieniu militarnej ekspansji ugrupowania Huti. Od połowy lutego 2013 r. Ahmed Ali Saleh wydał tysiące sztuk nowej broni członkom gwardii republikańskiej i niezidentyfikowanym szejkom plemiennym. Broń została pierwotnie zdobyta w 2010 r. i zachowana dla późniejszego pozyskania lojalności jej odbiorców do celów politycznych.

Po ustąpieniu przez ojca Saleha – byłego prezydenta Republiki Jemeńskiej Ale Abdullaha Saleha – ze stanowiska w 2011 r., Ahmed Ali Saleh zachował stanowisko dowódcy jemeńskiej gwardii narodowej. Niewiele ponad rok później Saleh został zdymisjonowany przez prezydenta Hadiego, lecz zachował znaczące wpływy wśród jemeńskich wojskowych, nawet po usunięciu go ze stanowiska dowódcy. ONZ wskazała Alego Abdullaha Saleha na mocy rezolucji RB ONZ 2140 w listopadzie 2014 r.

▼M7

6. Sultan Saleh Aida Aida Zabin

Inne informacje: Dyrektor Departamentu Dochodzeń Karnych (CID) w Sanie. Angażował się w działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu i stabilności Jemenu. Data wskazania przez ONZ:25.2.2021.

Dodatkowe informacje pochodzące ze streszczonego uzasadnienia umieszczenia w wykazie przedstawionego przez Komitet Sankcji:

Sułtan Saleh Aida Aida Zabin był zaangażowany w działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu i stabilności Jemenu, w tym w naruszenia obowiązującego międzynarodowego prawa humanitarnego i naruszenia praw człowieka w Jemenie.

Sułtan Saleh Aida Aida Zabin jest dyrektorem Departamentu Dochodzeń Karnych (CID) w Sanie. Odegrał znaczącą rolę w polityce zastraszania i stosowania systematycznych aresztowań, zatrzymań, tortur, przemocy seksualnej i gwałtów wobec aktywnych politycznie kobiet. Jako dyrektor CID Zabin ponosi odpowiedzialność bezpośrednią lub odpowiedzialność z tytułu posiadanych uprawnień za wykorzystywanie wielu miejsc zatrzymania, w tym aresztu domowego, posterunków policji, oficjalnych więzień i ośrodków detencyjnych oraz nieujawnionych ośrodków detencyjnych, oraz bierze udział w tych działaniach. W miejscach tych kobiety, w tym co najmniej jedna małoletnia, będące ofiarami przymusowego zaginięcia, były wielokrotnie przesłuchiwane, gwałcone, torturowane, pozbawiane możliwości leczenia w odpowiednim czasie i poddawane pracy przymusowej. W niektórych przypadkach sam Zabin bezpośrednio stosował tortury.