2008R1099 — PL — 21.05.2014 — 003.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (WE) NR 1099/2008 z dnia 22 października 2008 r. w sprawie statystyki energii (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 304, 14.11.2008, p.1)

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (WE) NR 1099/2008

z dnia 22 października 2008 r.

w sprawie statystyki energii

(Tekst mający znaczenie dla EOG)







PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 285 ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji, stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu ( 1 ), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Wspólnota potrzebuje precyzyjnych i aktualnych danych dotyczących ilości energii, jej form, źródeł, wytwarzania, dostaw, przemian i zużycia, w celu monitorowania wpływu i konsekwencji funkcjonowania jej polityki w dziedzinie energii. (2) Tradycyjnie statystyka energii koncentrowała się na podaży energii oraz na energii pochodzącej ze źródeł kopalnych. W ciągu najbliższych lat statystyka ta musi w większym stopniu uwzględniać większą wiedzę na temat zużycia energii finalnej, energii ze źródeł odnawialnych i energii jądrowej oraz ich monitorowanie. (3) Dostępność wiarygodnych i aktualnych informacji na temat energii jest niezbędna, aby ocenić wpływ zużycia energii na środowisko naturalne, w szczególności w odniesieniu do emisji gazów cieplarnianych. Informacje te są wymagane zgodnie z decyzją nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. dotyczącą mechanizmu monitorowania emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie i wykonania protokołu z Kioto ( 2 ). (4) Dyrektywa 2001/77/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych ( 3 ) oraz dyrektywa 2004/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie wspierania kogeneracji w oparciu o zapotrzebowanie na ciepło użytkowe na rynku wewnętrznym energii ( 4 ) zobowiązują państwa członkowskie do zgłaszania danych ilościowych dotyczących energii. Aby monitorować postępy w realizacji celów określonych w tych dyrektywach, potrzebne są szczegółowe aktualne dane dotyczące energii. (5) Dyrektywa 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków ( 5 ), dyrektywa 2006/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie efektywności końcowego wykorzystania energii i usług energetycznych ( 6 ) oraz dyrektywa 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 2005 r. ustanawiająca ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów wykorzystujących energię ( 7 ) zobowiązują państwa członkowskie do zgłaszania danych ilościowych dotyczących zużycia energii. Dla monitorowania postępów w realizacji celów określonych w tych dyrektywach potrzebne są szczegółowe aktualne dane dotyczące energii oraz lepsze powiązanie tych danych z odnośnymi badaniami statystycznymi, takimi jak spisy powszechne ludności i mieszkań, oraz z danymi dotyczącymi transportu. (6) Zielone księgi Komisji z dnia 22 czerwca 2005 r. w sprawie efektywności energetycznej oraz z dnia 8 marca 2006 r. w sprawie europejskiej strategii na rzecz zrównoważonej, konkurencyjnej i bezpiecznej energii – omawiają politykę UE w zakresie energii, dla której dostępność unijnych danych statystycznych dotyczących energii jest konieczna, w tym w celu ustanowienia Europejskiego Obserwatorium Rynku Energii. (7) Ustanowienie modelu prognozowania energetycznego będącego własnością publiczną, zgodnie z apelem Parlamentu Europejskiego w rezolucji z dnia 14 grudnia 2006 r. w sprawie europejskiej strategii na rzecz zrównoważonej, konkurencyjnej i bezpiecznej energii ( 8 ), wymaga szczegółowych aktualnych danych dotyczących energii. (8) W nadchodzących latach należy zwrócić większą uwagę na bezpieczeństwo podaży najważniejszych paliw, a także potrzebę aktualniejszych i dokładniejszych danych na szczeblu UE, aby przewidywać i koordynować rozwiązywanie przez UE ewentualnych kryzysów podaży. (9) Liberalizacja oraz rosnąca złożoność rynku energetycznego sprawiają, że coraz trudniej otrzymuje się wiarygodne aktualne dane dotyczące energii, w szczególności w sytuacji, w której brakuje podstawy prawnej dotyczącej dostarczania takich danych. (10) Aby system statystyki energii pomagał w podejmowaniu decyzji politycznych przez Unię Europejską i jej państwa członkowskie oraz wspierał debatę publiczną z udziałem obywateli, musi on być porównywalny, przejrzysty, elastyczny i zdolny do rozwoju. Dlatego w najbliższej przyszłości powinny zostać uwzględnione dane statystyczne dotyczące energii jądrowej, a istotne dane dotyczące energii ze źródeł odnawialnych powinny być coraz bardziej wzbogacane. Podobnie w dziedzinie efektywności energetycznej niezwykle przydatne byłyby szczegółowe dane statystyczne dotyczące mieszkalnictwa i transportu. (11) Tworzenie statystyki Wspólnoty podlega zasadom określonym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 322/97 z dnia 17 lutego 1997 r. w sprawie statystyk Wspólnoty ( 9 ). (12) W związku z tym, że cel niniejszego rozporządzenia, mianowicie ustanowienie wspólnych ram dla tworzenia, przekazywania, oceny i rozpowszechniania porównywalnej statystyki dotyczącej energii we Wspólnocie, nie może być w wystarczającym stopniu osiągnięty przez państwa członkowskie i z tego powodu możliwe jest jego lepsze osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. (13) W tworzeniu i rozpowszechnianiu statystyki Wspólnoty na mocy niniejszego rozporządzenia krajowe i wspólnotowe organy statystyczne powinny uwzględnić zasady określone w Europejskim Kodeksie Praktyk Statystycznych, który został przyjęty dnia 24 lutego 2005 r. przez Komitet ds. Programów Statystycznych, powołany decyzją Rady 89/382/EWG, Euratom ( 10 ), i dołączony do zalecenia Komisji w sprawie niezależności, wiarygodności i odpowiedzialności krajowych i wspólnotowych organów statystycznych. (14) Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji ( 11 ). (15) W szczególności Komisji powinny zostać przyznane uprawnienia do zmiany listy źródeł danych, statystyk krajowych i mających zastosowanie wyjaśnień lub definicji, jak również ustaleń dotyczących przekazywania tych danych, oraz do ustalenia i zmian rocznych statystyk energii jądrowej, po ich uwzględnieniu, do zmian statystyk dotyczących energii ze źródeł odnawialnych, po ich uwzględnieniu, i do ustalania i zmian statystyk dotyczących finalnego zużycia energii. Ponieważ środki te są środkami o zasięgu ogólnym i mają na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, między innymi poprzez jego uzupełnienie o nowe elementy inne niż istotne, muszą zostać przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE. (16) Należy przewidzieć, że Komisja może przyznać państwom członkowskim wyłączenia lub odstępstwa w odniesieniu do tych aspektów gromadzenia danych dotyczących energii, które mogłyby stanowić zbytnie obciążenie dla respondentów. Odstępstwa i wyłączenia powinno się przyznawać wyłącznie po otrzymaniu odpowiedniego uzasadnienia opisującego obecną sytuację i wskazującego nadmierne obciążenia w sposób przejrzysty. Okres, w którym pozostają one w mocy, powinien być ograniczony do niezbędnego minimum. (17) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Programów Statystycznych, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







Artykuł 1

Przedmiot i zakres

1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia wspólne ramy dla tworzenia, przekazywania, oceny i rozpowszechniania porównywalnej statystyki energii we Wspólnocie.

2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do danych statystycznych dotyczących nośników energii oraz dotyczących ich danych zagregowanych we Wspólnocie.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „statystyka Wspólnoty” oznacza statystyki Wspólnoty w rozumieniu art. 2 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 322/97;

b) „tworzenie statystyki” oznacza tworzenie statystyk w rozumieniu art. 2 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 322/97;

c) „Komisja (Eurostat)” oznacza organ Wspólnoty w rozumieniu art. 2 tiret czwarte rozporządzenia (WE) nr 322/97;

d) „nośniki energii” oznaczają paliwa, energię cieplną, energię odnawialną, energię elektryczną lub każdą inną formę energii;

e) „dane zagregowane” oznaczają dane zagregowane na poziomie krajowym dotyczące przetwarzania lub wykorzystywania nośników energii, czyli dotyczące produkcji, handlu, magazynowania, przemian, zużycia i cech strukturalnych systemu energetycznego, takich jak zainstalowanych mocy służących wytwarzaniu energii elektrycznej lub mocy produkcyjnych dla produktów naftowych;

f) „jakość danych” oznacza następujące aspekty jakości statystycznej: przydatność, dokładność, aktualność i terminowość, dostępność i przejrzystość, porównywalność, spójność i kompletność.

Artykuł 3

Źródła danych

1. Stosując zasady utrzymywania zmniejszonego obciążenia respondentów i uproszczenia czynności administracyjnych, państwa członkowskie zestawiają dane dotyczące nośników energii oraz dane zagregowane sporządzone na ich podstawie we Wspólnocie, korzystając z następujących źródeł:

a) specjalne badania statystyczne skierowane do producentów energii pierwotnej oraz przetworzonej, a także podmiotów handlowych, dystrybutorów i przewoźników oraz importerów i eksporterów nośników energii;

b) inne badania statystyczne skierowane do użytkowników energii finalnej w sektorach przemysłu przetwórczego i transportu oraz w innych sektorach, w tym w gospodarstwach domowych;

c) inne procedury estymacji statystycznej lub inne źródła, w tym źródła administracyjne, takie jak informacje organów regulacji rynków energii elektrycznej i gazu.

2. Państwa członkowskie ustalają szczegółowe zasady przedstawiania danych potrzebnych dla statystyki krajowej, określonych w art. 4, przez przedsiębiorstwa i inne podmioty.

3. Wykaz źródeł danych może być modyfikowany zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 11 ust. 2.

Artykuł 4

Kategorie danych zagregowanych, nośniki energii i częstotliwość przekazywania statystyki krajowej

1. Krajowa statystyka, którą należy przekazywać, jest określona w załącznikach. Przekazuje się ją zgodnie z następującą częstotliwością:

a) raz w roku dla danych statystyki energetycznej określonych w załączniku B;

b) raz w miesiącu dla danych statystyki energetycznej określonych w załączniku C;

c) krótkoterminowo raz w miesiącu dla danych statystyki energetycznej określonych w załączniku D.

2. Wyjaśnienia lub definicje dotyczące stosowanych pojęć technicznych są zawarte w poszczególnych załącznikach oraz w załączniku A (Wyjaśnienia dotyczące terminologii).

3. Przekazywane dane oraz odnoszące się do nich wyjaśnienia lub definicje mogą być modyfikowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 11 ust. 2.

Artykuł 5

Przekazywanie i rozpowszechnianie

1. Państwa członkowskie przekazują Komisji (Eurostat) krajową statystykę, o której mowa w art. 4.

2. Ustalenia dotyczące jej przekazania, w tym obowiązujące terminy, odstępstwa oraz wyłączenia są określone w załącznikach.

3. Ustalenia dotyczące przekazywania krajowej statystyki mogą być modyfikowane w sposób zgodny z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art.11 ust. 2.

4. Na należycie uzasadniony wniosek państwa członkowskiego Komisja może przyznać dodatkowe wyłączenia lub odstępstwa zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 11 ust. 3, w odniesieniu do tych części statystyki krajowej, których gromadzenie mogłoby stanowić zbytnie obciążenie dla respondentów.

5. Komisja (Eurostat) rozpowszechnia roczne statystyki dotyczące energii do dnia 31 stycznia drugiego roku po okresie sprawozdawczym.

Artykuł 6

Ocena jakości i sprawozdania

1. Państwa członkowskie zapewniają jakość przekazywanych danych.

2. Należy podjąć każdy rozsądny wysiłek, aby zapewnić spójność między danymi o energii zgłoszonymi zgodnie z załącznikiem B oraz danymi zgłoszonymi zgodnie z decyzją Komisji 2005/166/WE z dnia 10 lutego 2005 r. ustanawiającą zasady wykonania decyzji nr 280/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej mechanizmu monitorowania emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie i wykonania protokołu z Kioto ( 12 ).

3. Do celów niniejszego rozporządzenia do jakości przekazywanych danych stosuje się następujące kryteria oceny:

a) „przydatność” dotyczy stopnia, w jakim statystyki zaspokajają obecne i potencjalne potrzeby użytkowników;

b) „dokładność” dotyczy stopnia, w jakim dane szacunkowe są zbliżone do nieznanych wartości faktycznych;

c) „aktualność” dotyczy odstępu czasu pomiędzy momentem uzyskania informacji a wydarzeniem lub zjawiskiem, które opisują;

d) „terminowość” odnosi się do odstępu czasu pomiędzy momentem, w którym dane zostały udostępnione, a terminem, w którym powinny były zostać przedłożone;

e) „dostępność” i „przejrzystość” dotyczą warunków i sposobów uzyskiwania, wykorzystania i interpretowania danych przez użytkowników;

f) „porównywalność” dotyczy pomiaru skutków wywoływanych przez różnice w stosowanych koncepcjach statystycznych oraz w narzędziach i procedurach pomiaru, w przypadku gdy porównywane są statystyki z różnych obszarów geograficznych, dziedzin sektorowych lub z różnych okresów;

g) „spójność” dotyczy możliwości łączenia danych na różne sposoby i do różnych celów z zachowaniem ich wiarygodności.

4. Co pięć lat państwa członkowskie przedstawiają Komisji (Eurostat) sprawozdanie dotyczące jakości przekazanych danych oraz o ewentualnych dokonanych zmianach metodologicznych.

5. W terminie sześciu miesięcy od otrzymania wniosku od Komisji (Eurostat) i aby umożliwić jej ocenę jakości przekazanych danych, państwa członkowskie przesyłają Komisji (Eurostat) sprawozdanie zawierające wszystkie istotne informacje dotyczące wykonania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 7

Czas odniesienia i częstotliwość

Państwa członkowskie zestawiają wszystkie dane wymienione w niniejszym rozporządzeniu od początku roku kalendarzowego następującego po przyjęciu niniejszego rozporządzenia i przekazują je następnie z częstotliwością określoną w art. 4 ust. 1.

Artykuł 8

Roczne statystyki dotyczące energii jądrowej

Komisja (Eurostat), we współpracy z sektorem energii jądrowej w UE, określa – w razie potrzeby z zastrzeżeniem poufności oraz unikając podwójnego gromadzenia danych, utrzymując jednocześnie na niskim poziomie koszty produkcji i zachowując rozsądne obciążenie sprawozdawcze – zestaw rocznych statystyk dotyczących energii jądrowej, które będą gromadzone i rozpowszechniane od 2009 r., przy czym rok ten będzie pierwszym okresem sprawozdawczym.

Zestaw rocznych statystyk dotyczących energii jądrowej jest tworzony i może być modyfikowany zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 11 ust. 2.

Artykuł 9

Statystyka dotycząca energii ze źródeł odnawialnych i statystyka dotycząca zużycia energii finalnej

1. W celu poprawy jakości statystyk dotyczących energii ze źródeł odnawialnych oraz statystyki dotyczącej zużycia energii finalnej Komisja (Eurostat) we współpracy z państwami członkowskimi zapewnia porównywalność, przejrzystość, szczegółowość i elastyczność tych statystyk poprzez:

a) przegląd metod wykorzystywanych do corocznego i efektywnego pod względem kosztów opracowywania statystyk dotyczących energii ze źródeł odnawialnych, w celu udostępnienia dodatkowych, adekwatnych i szczegółowych statystyk dotyczących każdego źródła energii odnawialnej. Komisja (Eurostat) przedstawia i rozpowszechnia statystyki zebrane, począwszy od 2010 r. (rok referencyjny);

b) przegląd i określenie metod stosowanych na szczeblu krajowym i wspólnotowym dla tworzenia statystyk dotyczących zużycia energii finalnej (źródła, zmienne, jakość, koszty), w oparciu o aktualną sytuację, dostępne analizy i pilotażowe badania wykonalności, a także analizy kosztów i korzyści, które mają dopiero zostać przeprowadzone, oraz ocenę wyników badań pilotażowych i analizy kosztów i korzyści w celu ustalenia rozdziału energii finalnej według sektorów i głównych kierunków użytkowania oraz stopniowe włączanie rezultatów do statystyk, począwszy od 2012 r. (rok referencyjny).

2. Zbiór statystyk dotyczących energii ze źródeł odnawialnych może być modyfikowany zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 11 ust. 2.

3. Zestaw statystyk dotyczących finalnego zużycia energii jest tworzony i może być modyfikowany zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 11 ust. 2.

Artykuł 10

Środki wykonawcze

1. Następujące środki niezbędne dla wykonania niniejszego rozporządzenia, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, między innymi poprzez jego uzupełnienie, są przyjmowane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 11 ust. 2:

a) zmiany w wykazie źródeł danych (art. 3 ust. 3);

b) zmiany w statystyce krajowej oraz w odnoszących się do niej objaśnieniach lub definicjach (art. 4 ust. 3);

c) zmiany w zakresie ustaleń dotyczących przekazywania danych (art. 5 ust. 3);

d) tworzenie i modyfikacja rocznych statystyk dotyczących energii (art. 8 akapit drugi);

e) modyfikacja zbioru statystyk dotyczących energii ze źródeł odnawialnych (art. 9 ust. 2);

f) tworzenie i modyfikacja statystyk dotyczących finalnego zużycia energii (art. 9 ust. 3).

2. Dodatkowych wyłączeń i odstępstw (art. 5 ust. 4) udziela się zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 11 ust. 3.

3. Należy przy tym mieć na uwadze zasadę utrzymania dodatkowych kosztów i obciążeń sprawozdawczych w rozsądnych granicach.

Artykuł 11

Komitet

1. Komisja jest wspierana przez Komitet ds. Programów Statystycznych.

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1–4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.

3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.

Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.

Artykuł 12

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

▼M3









ZAŁĄCZNIK A

WYJAŚNIENIA DOTYCZĄCE TERMINOLOGII

Niniejszy załącznik zawiera wyjaśnienia lub definicje pojęć, które są stosowane w pozostałych załącznikach.

1. UWAGI GEOGRAFICZNE

Poniższe definicje geograficzne mają zastosowanie jedynie do celów sprawozdawczości statystycznej:

— Australia nie obejmuje terytoriów zamorskich,

— Dania nie obejmuje Wysp Owczych i Grenlandii,

— Francja obejmuje Monako, a nie obejmuje francuskich terytoriów zamorskich – Gwadelupy, Martyniki, Gujany, Reunion, St.-Pierre i Miquelon, Nowej Kaledonii, Polinezji Francuskiej, wysp Wallis i Futuna, Majotty,

— Włochy obejmują San Marino i Watykan,

— Japonia obejmuje Okinawę,

— Niderlandy nie obejmują Surinamu i Antyli Holenderskich,

— Portugalia obejmuje Azory i Maderę,

— Hiszpania obejmuje Wyspy Kanaryjskie, Baleary oraz Ceutę i Melillę,

— Szwajcaria nie obejmuje Liechtensteinu,

— Stany Zjednoczone obejmują 50 stanów, Dystrykt Kolumbii, Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych, Portoryko oraz Guam.

2. DANE ZAGREGOWANE

Producenci są sklasyfikowani ze względu na cel produkcji:

— producenci zawodowi : przedsiębiorstwa o własności prywatnej lub publicznej, których główna działalność polega na wytwarzaniu energii elektrycznej lub ciepła w celu jej odsprzedaży stronom trzecim,

— producenci przemysłowi : przedsiębiorstwa prywatne lub publiczne, które wytwarzają energię elektryczną lub cieplną całkowicie lub częściowo na potrzeby własne, w ramach działalności pomocniczej dla swojej głównej działalności.

Uwaga: Komisja może, zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 11 ust. 2, po wejściu w życie zrewidowanej klasyfikacji NACE, doprecyzowywać terminologię, podając stosowne odniesienia do nomenklatury NACE.

2.1. Sektor dostaw i przemian

Ilość paliw wydobytych lub wyprodukowanych, obliczona po wszystkich operacjach usunięcia substancji nieczynnych i zanieczyszczeń. Produkcja obejmuje ilości zużyte przez producenta w procesie produkcji (np. w celach wytwarzania ciepła lub na potrzeby eksploatacji urządzeń i urządzeń pomocniczych) oraz dostawy do innych producentów energii do celów przemiany energetycznej lub innego wykorzystania.

Pozyskanie krajowe: produkcja z zasobów pozyskanych w ramach danego państwa.

Definicje geograficzne można znaleźć w części „Uwagi geograficzne”.

O ile nie zostało to określone inaczej, „przywóz” odnosi się do miejsca pierwotnego pochodzenia (kraju, w którym dany nośnik energii został wytworzony) dla wykorzystania w kraju, a „wywóz” do końcowego kraju zużycia wyprodukowanego nośnika energii.

Dane ilości są uznawane za przywożone lub wywożone, kiedy przekroczyły polityczne granice danego kraju, niezależnie od tego, czy miała miejsce odprawa celna.

Jeżeli nie da się określić żadnego miejsca pochodzenia lub przeznaczenia, można zastosować kategorię „Inne”.

Różnice statystyczne mogą mieć miejsce, jeżeli na powyższej podstawie można określić jedynie łączny przywóz i wywóz, natomiast podział geograficzny opiera się na innym badaniu, źródle lub koncepcji. W takiej sytuacji różnice należy zawrzeć w kategorii „Inne”.

Ilość paliwa dostarczonego statkom pod wszystkimi banderami, prowadzącym żeglugę międzynarodową. Żegluga międzynarodowa może mieć miejsce na morzu, na jeziorach lub drogach wodnych śródlądowych oraz na wodach przybrzeżnych. Pozycja ta nie obejmuje:

— zużycia przez statki prowadzące żeglugę krajową. Podział na żeglugę krajową i międzynarodową powinien zostać określony na podstawie portu wyjścia i portu przeznaczenia, a nie na podstawie bandery lub narodowości statku,

— zużycia przez statki rybackie,

— zużycia przez siły zbrojne.

Różnica między początkowym poziomem zapasów a końcowym poziomem zapasów dla zapasów utrzymywanych na terytorium krajowym.

Wartość wyliczona, zdefiniowana jako:

Produkcja krajowa + Pozyskanie z innych źródeł + Przywóz – Wywóz – Międzynarodowy bunkier morski + Zmiany zapasów

Ilość faktycznie zarejestrowana w badaniach sektorów zużycia finalnego.

Wartość wyliczona, zdefiniowana jako:

Wyliczone zużycie brutto – faktyczne zużycie brutto.

Obejmuje zmiany stanu zapasów konsumentów finalnych, kiedy nie można ich określić w ramach „Zmian stanu zapasów”.

Należy podać powody wszystkich poważniejszych różnic.

Ilość paliwa wykorzystanego do produkcji energii elektrycznej

Paliwa wykorzystane przez zakłady obejmujące co najmniej jedną instalację produkcji energii elektrycznej i cieplnej w skojarzeniu należy zgłaszać w ramach kategorii „Elektrociepłownie zawodowe”.

Ilość paliwa wykorzystanego do produkcji energii elektrycznej i ciepła.

Ilość paliwa zużytego do produkcji ciepła.

Ilość paliwa wykorzystanego do produkcji energii elektrycznej.

Paliwa wykorzystane przez zakłady obejmujące co najmniej jedną jednostkę produkującą w skojarzeniu należy zgłaszać w ramach kategorii „Elektrociepłownie przemysłowe”.

Ilość paliwa, która odpowiada ilości wyprodukowanej energii elektrycznej i sprzedanego ciepła.

Ilość paliwa, która odpowiada ilości sprzedanego ciepła.

Ilość paliwa wykorzystanego do produkcji paliw.

Ilości wykorzystanej do wytwarzania ciepła i eksploatacji urządzeń nie należy zgłaszać tutaj, ale należy ją zgłosić jako zużycie w sektorze energii.

Ilość paliwa wykorzystanego w koksowniach.

Ilości wykorzystanej do wytwarzania ciepła i eksploatacji urządzeń nie należy zgłaszać tutaj, ale należy ją zgłosić jako zużycie w sektorze energii.

Ilość węgla brunatnego (lignitu) wykorzystanego do produkcji brykietów z węgla brunatnego (BWB) lub torfu do produkcji brykietów z torfu (BT).

Ilości wykorzystanej do wytwarzania ciepła i eksploatacji urządzeń nie należy zgłaszać tutaj, ale należy ją zgłosić jako zużycie w sektorze energii.

Ilość wykorzystana do produkcji gazu w gazowni oraz w zakładach zgazowania węgla.

Ilości wykorzystanej jako paliwo do wytwarzania ciepła i eksploatacji urządzeń nie należy zgłaszać tutaj, ale należy ją zgłosić jako zużycie w sektorze energii.

Ilości węgla koksowego lub węgla bitumicznego (zużytego między innymi w procesie wstrzykiwania pyłu węglowego) oraz koksu z koksowni przetworzonego w wielkich piecach.

Ilości wykorzystanej jako paliwo do wytwarzania ciepła i eksploatacji wielkich pieców (np. gazu wielkopiecowego) nie należy zgłaszać tutaj, ale należy ją zgłosić jako zużycie w sektorze energii.

Ilość paliwa wykorzystanego do produkcji syntetycznych paliw ciekłych.

Ilość paliwa wykorzystanego do produkcji produktów naftowych.

Ilości wykorzystanej jako paliwo do wytwarzania ciepła i eksploatacji urządzeń nie należy zgłaszać tutaj, ale należy ją zgłosić jako zużycie w sektorze energii.

Ilość wykorzystana do działań w zakresie przemian, która nie została uwzględniona gdzie indziej. Informacje ewentualnie zamieszczone pod tą pozycją należy wyjaśnić w sprawozdaniu.

2.2. Sektor energii i zużycie finalne

Ilość zużyta przez przemysł energetyczny na potrzeby wydobycia (górnictwo, produkcja ropy i gazu) lub w ramach realizacji działań w zakresie przemian energetycznych. Odpowiada to działom NACE 05, 06, 08.92, 07.21, 09.1, 19 i 35.

Pozycja ta nie obejmuje ilości paliw przetworzonych w inną formę energii (co należy zgłosić w sektorze przemian) lub wykorzystanych na potrzeby eksploatacji rurociągów ropy, gazu i węgla półpłynnego (co należy zgłosić w sektorze transportu).

Pozycja ta obejmuje wytwarzanie materiałów chemicznych w celu rozszczepienia i syntezy atomowej oraz produkty tych procesów.

Ilość zużyta na potrzeby własne w elektrowniach, elektrociepłowniach oraz ciepłowniach.

Ilości zużyte na potrzeby wydobycia i przeróbki węgla w ramach przemysłu wydobycia węgla.

Węgiel spalony w elektrowniach kopalnianych należy zgłosić w sektorze przemian.

Ilość zużyta na potrzeby własne w brykietowniach.

Ilość zużyta na potrzeby własne w koksowniach.

Ilość zużyta na potrzeby własne w brykietowniach węgla brunatnego i torfu.

Ilość zużyta na potrzeby własne w gazowniach oraz w zakładach zgazowania węgla.

Ilość zużyta na potrzeby własne w wielkich piecach.

Ilość zużyta na potrzeby własne w zakładach upłynniania węgla.

Ilość zużyta na potrzeby własne w rafineriach ropy naftowej.

Ilość zużyta na potrzeby własne w procesie wydobycia ropy i gazu oraz w zakładach przetwarzania gazu ziemnego.

Pozycja ta nie obejmuje strat w rurociągach (które należy zgłosić w kategorii „Straty dystrybucji”) oraz ilości energii wykorzystanej do eksploatacji rurociągów (którą należy zgłosić w sektorze transportu).

Zdefiniowane (wyliczone) jako:

= Całkowite zużycie nieenergetyczne + Finalne zużycie energetyczne (Przemysł + Transport + inne sektory)

Nie obejmuje wsadu przemian, zużycia na potrzeby własne przez zakłady produkujące energię oraz strat w trakcie dystrybucji.

Nośniki energii wykorzystywane jako surowce w różnych sektorach; czyli nośniki, które nie zostały zużyte jako paliwo ani przetworzone na inne paliwo.

2.3. Specyfikacja końcowego zużycia energii

Całkowite zużycie energii w przemyśle, transporcie i innych sektorach.

Odnosi się to do ilości paliwa zużytego przez przedsiębiorstwo przemysłowe na potrzeby jego działalności podstawowej.

W przypadku ciepłowni lub elektrociepłowni bierze się pod uwagę tylko ilość paliwa zużytego do produkcji energii cieplnej wykorzystywanej przez sam zakład. Ilość paliwa zużytego do produkcji ciepła, które zostało sprzedane, oraz do produkcji energii elektrycznej należy zgłosić w odpowiednim sektorze przemian.

Przemysł hutniczy: działy NACE 24.1, 24.2, 24.3, 24.51 i 24.52.

Przemysł chemiczny i petrochemiczny; działy NACE 20 i 21.

Przemysł metali nieżelaznych; działy NACE 24.4, 24.53 i 24.54.

Przemysł szkła, ceramiki, cementu i innych materiałów budowlanych; dział NACE 23.

Gałęzie przemysłu związane ze sprzętem wykorzystywanym w celach transportowych; działy NACE 29 i 30.

Wyroby metalowe gotowe, maszyny i sprzęt inny niż środki transportu; działy NACE 25, 26, 27 i 28.

Działy NACE 07 (z wyjątkiem 07.21), 08 (z wyjątkiem 08.92) i 09.9; nie obejmuje zakładów wytwarzania energii.

Przemysł spożywczy i tytoniowy: działy NACE 10, 11 i 12.

Obejmuje produkcję zapisanych nośników informacji; działy NACE 17 i 18.

Przemysł drzewny (z wyłączeniem przemysłu papierniczego): dział NACE 16.

Budownictwo: działy NACE 41, 42 i 43.

Przemysł tekstylny i skórzany; działy NACE 13, 14 i 15.

Zużycie w branżach nieobjętych powyższymi kategoriami.

Energia wykorzystana we wszystkich działalnościach w zakresie transportu, niezależnie od branży gospodarki, w ramach której odbywa się dana działalność; działy NACE 49, 50 i 51.

Całkowite zużycie wykorzystane w ruchu kolejowym, w tym na przemysłowych liniach kolejowych; działy NACE 49.1 i 49.2.

Ilość dostarczona do statków wszystkich bander, nieprowadzących żeglugi międzynarodowej (zob. bunkier morski międzynarodowy). Podział na żeglugę krajową i międzynarodową powinien zostać określony na podstawie portu wyjścia i portu przeznaczenia, a nie na podstawie bandery lub narodowości statku. Dział NACE 50.

Ilość paliwa zużytego przez pojazdy drogowe.

Obejmuje paliwo zużyte przez pojazdy rolnicze na drogach głównych oraz smary przeznaczone do pojazdów drogowych.

Nie obejmuje energii wykorzystanej w silnikach stacjonarnych (zob. Inne sektory), w ciągnikach na drogach innych niż główne (zob. Rolnictwo), w pojazdach drogowych wykorzystywanych w celach wojskowych (zob. Inne sektory – Nigdzie indziej niewymienione), asfaltu zużytego do budowy nawierzchni drogowych oraz energii wykorzystanej w silnikach na placach budowy (zob. Przemysł, podsektor Budownictwo). Działy NACE 49.3 i 49.4.

Ilość wykorzystana jako energia na potrzeby utrzymania i eksploatacji rurociągów transportujących gazy, substancje płynne, zawiesiny i inne produkty; dział NACE 49.5.

Obejmuje energię wykorzystaną w stacjach pomp oraz w zakresie utrzymywania rurociągu.

Nie obejmuje energii wykorzystanej do dystrybucji rurociągami gazu ziemnego lub przemysłowego, gorącej wody lub pary od dystrybutora do użytkowników końcowych (co należy zgłosić w sektorze energii), energii wykorzystanej do końcowej dystrybucji wody do gospodarstw domowych oraz użytkowników w przemyśle, handlu i innych użytkowników (co należy zgłosić w sektorze usług komercyjnych i użyteczności publicznej) oraz strat w trakcie tego transportu między dystrybutorem a użytkownikami końcowymi (które należy zgłosić jako straty dystrybucji).

Ilość paliwa lotniczego dostarczonego do samolotów na potrzeby lotnictwa międzynarodowego. Podział na lotnictwo krajowe i międzynarodowe powinien zostać określony na podstawie miejsca odlotu i przylotu, a nie na podstawie narodowości linii lotniczych. Część działu NACE 51.

Pozycja ta nie obejmuje paliw wykorzystanych przez linie lotnicze w ich pojazdach drogowych (co należy zgłosić w pozycji Sektor transportu – Nigdzie indziej niewymienione) oraz paliw lotniczych wykorzystanych do celów wojskowych (co należy zgłosić w pozycji Inne sektory – Nigdzie indziej niewymienione).

Ilość paliwa lotniczego dostarczonego do samolotów na potrzeby lotnictwa krajowego – komercyjnego, prywatnego, rolniczego itp. Część działu NACE 51.

Obejmuje paliwo wykorzystane do celów innych niż latanie, np. badanie stanowiskowe silników. Podział na lotnictwo krajowe i międzynarodowe powinien zostać określony na podstawie miejsca odlotu i przylotu, a nie na podstawie narodowości linii lotniczych.

Pozycja ta nie obejmuje paliw wykorzystanych przez linie lotnicze w ich pojazdach drogowych (co należy zgłosić w pozycji Sektor transportu – Nigdzie indziej niewymienione) oraz paliw lotniczych wykorzystanych do celów wojskowych (co należy zgłosić w pozycji Inne sektory – Nigdzie indziej niewymienione).

Ilości wykorzystane w działalności transportowej, nigdzie indziej niewymienione.

Obejmuje paliwa wykorzystane przez linie lotnicze w ich pojazdach drogowych oraz paliwa wykorzystane w portach przez urządzenia służące do wyładowywania statków i dźwigi różnych typów.

Należy zgłosić to, co jest zawarte w niniejszej pozycji.

Sektory niewymienione z nazwy lub nienależące do sektorów energii, przemysłu lub transportu.

Paliwa zużyte przez firmy i biura w sektorach publicznym i prywatnym.

Działy NACE 33, 36, 37, 38, 39, 45, 46, 47, 52, 53, 55, 56, 58, 59, 60, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 74, 75, 77, 78, 79, 80, 81, 82, 84, 85, 86, 87, 88, 90, 91, 92, 93, 94, 95, 96 i 99.

Należy zgłosić paliwa zużyte przez wszystkie gospodarstwa domowe, w tym „gospodarstwa domowe zatrudniające pracowników”. Działy NACE 97 i 98.

Do tego sektora mają zastosowanie następujące definicje szczegółowe:

Gospodarstwo domowe oznacza osobę żyjącą samotnie lub grupę osób, które mieszkają razem w tym samym prywatnym miejscu zamieszkania i dzielą wydatki, w tym wspólnie zaopatrują się w produkty niezbędne do życia. Sektor gospodarstw domowych, znany także jako sektor mieszkalny, stanowi zatem zbiór wszystkich gospodarstw domowych w danym kraju.

Należy wyłączyć z tego miejsca zamieszkania zbiorowego, które mogą być stałe (np. zakłady karne) lub czasowe (np. szpitale), gdyż są one objęte zużyciem w sektorze usług. Energię wykorzystaną do wszelkich działalności w zakresie transportu należy zgłosić w sektorze transportu, a nie w sektorze gospodarstw domowych.

Zużycie energii związane z wykonywaniem przez gospodarstwa domowe znaczącej działalności gospodarczej należy również wyłączyć z danych dotyczących łącznego zużycia energii w gospodarstwach domowych. Działalność ta obejmuje rolniczą działalność gospodarczą małych gospodarstw rolnych i inne rodzaje działalności gospodarczej wykonywane w miejscu zamieszkania gospodarstwa domowego, a dane z nimi związane należy podawać w odpowiadających im sektorach.

Te usługi energetyczne odnoszą się do wykorzystania energii do dostarczenia ciepła do wnętrz lokali mieszkalnych.

Te usługi energetyczne odnoszą się do wykorzystania energii do chłodzenia lokali mieszkalnych za pomocą systemu chłodzenia lub agregatu chłodniczego.

Wentylatory, dmuchawy i pozostałe urządzenia, które nie są podłączone do agregatu chłodniczego, są wyłączone z niniejszej sekcji, ale należy je ująć w sekcji oświetlenia i urządzeń elektrycznych.

Te usługi energetyczne odnoszą się do wykorzystania energii do podgrzewania wody służącej jak woda bieżąca, woda do kąpieli, czyszczenia i innych zastosowań niezwiązanych z przygotowywaniem posiłków.

Ogrzewanie basenów jest wyłączone, ale należy je ująć w sekcji dotyczącej pozostałego wykorzystania końcowego.

Te usługi energetyczne odnoszą się do wykorzystania energii w celu przygotowywania posiłków.

Nie obejmuje to urządzeń pomocniczych wykorzystywanych do przygotowywania posiłków (kuchenek mikrofalowych, czajników, ekspresów do kawy itp.); należy je ująć w sekcji oświetlenia i urządzeń elektrycznych.

Wykorzystanie energii elektrycznej do oświetlenia i innych urządzeń elektrycznych w lokalach mieszkalnych inne niż pozostałe wykorzystanie końcowe.

Wszelkie inne zużycie energii w gospodarstwach domowych, takie jak wykorzystanie energii do czynności wykonywanych na zewnątrz oraz wszelkich innych działań nieujętych w pięciu wymienionych powyżej rodzajach końcowego wykorzystania energii (np. kosiarki, ogrzewanie basenów, grzejniki zewnętrzne, grille zewnętrzne, sauny itp.).

Paliwa zużyte przez użytkowników w kategorii Rolnictwo, łowiectwo i leśnictwo; działy NACE 01 i 02.

Paliwa dostarczone dla rybołówstwa śródlądowego, przybrzeżnego i dalekomorskiego. Kategoria rybołówstwa powinna obejmować paliwa dostarczone do statków pod wszystkimi banderami, które uzupełniły paliwo w danym kraju (w tym rybołówstwo międzynarodowe) oraz energię wykorzystaną w sektorze rybactwa. Dział NACE 03.

Są to działalności, które nie zostały uwzględnione nigdzie indziej. Niniejsza kategoria zawiera paliwo wykorzystane do celów wojskowych we wszystkich mobilnych i stacjonarnych formach zużycia (np. statki, samoloty, pojazdy drogowe oraz energia wykorzystana w pomieszczeniach mieszkalnych), niezależnie od tego, czy dostarczone paliwo służy służbom wojskowym danego kraju lub innego kraju. Informacje ewentualnie zamieszczone pod tą pozycją należy wyjaśnić w sprawozdaniu.

3. INNE POJĘCIA

Stosuje się znaczenie następujących skrótów:

— TML : tetrametyloołów,

— TEL : tetraetyloołów,

— SBP : specjalny punkt wrzenia,

— LPG : gaz ciekły,

— NGL : kondensat gazu ziemnego,

— LNG : gaz ziemny skroplony,

— CNG : sprężony gaz ziemny.









ZAŁĄCZNIK B

ROCZNA STATYSTYKA ENERGII

Niniejszy załącznik zawiera opis zakresu, jednostek, okresu objętego przekazywaniem danych oraz częstotliwości, terminów i sposobów ich przekazywania na potrzeby rocznego gromadzenia statystyki dotyczącej energii.

W przypadku terminów, których wyjaśnienia niniejszy załącznik nie zawiera, stosuje się wyjaśnienia zawarte w załączniku A.

1. STAŁE PALIWA KOPALNE I GAZY PRZEMYSŁOWE

1.1. Nośniki energii

O ile nie określono inaczej, w tej kategorii gromadzone są dane odnoszące się do wszystkich nośników energii wymienionych poniżej:







Nośnik energii Definicja 1. Antracyt Węgiel wysokiej jakości, stosowany do celów przemysłowych i mieszkaniowych. Ogólnie zawiera poniżej 10 % substancji lotnych oraz ma wysoką zawartość pierwiastka węgla (ok. 90 % węgla odgazowanego). Jego ciepło spalania przekracza 24 000 kJ/kg w stanie bezpopiołowym, ale wilgotnym. 2. Węgiel koksowy Węgiel bitumiczny o jakości umożliwiającej produkcję koksu odpowiedniego jako składnik wsadu wielkopiecowego. Jego ciepło spalania przekracza 24 000 kJ/kg w stanie bezpopiołowym, ale wilgotnym. 3. Inny węgiel bitumiczny (węgiel energetyczny) Węgiel wykorzystywany do wytwarzania pary, obejmujący wszelkie rodzaje węgla bitumicznego niezaliczone do kategorii „węgiel koksowy” ani „antracyt”. W porównaniu do antracytu charakteryzuje się wyższą zawartością substancji lotnych (ponad 10 %) oraz niższą zawartością pierwiastka węgla (poniżej 90 % węgla odgazowanego). Jego ciepło spalania przekracza 24 000 kJ/kg w stanie bezpopiołowym, ale wilgotnym. Węgiel bitumiczny wykorzystywany w koksowniach należy zgłaszać jako węgiel koksowy. 4. Węgiel subbitumiczny Nazwa ta odnosi się do węgla niemającego zdolności spiekania, o cieple spalania między 20 000 kJ/kg a 24 000 kJ/kg, zawierającego ponad 31 % substancji lotnych w stanie suchym wolnym od substancji mineralnych. 5. Węgiel brunatny (lignit) Węgiel niemający zdolności spiekania, o cieple spalania poniżej 20 000 kJ/kg, zawierający ponad 31 % substancji lotnych w stanie suchym wolnym od substancji mineralnych. 6. Brykiety z węgla kamiennego Paliwo mieszane wytwarzane z miału węgla kamiennego z dodatkiem substancji wiążącej. Z tego powodu ilość wyprodukowanych brykietów może być nieznacznie większa niż faktyczna ilość węgla zużytego w procesie przemiany. 7. Koks z koksowni Stały produkt koksowania węgla, głównie węgla koksowego, w wysokiej temperaturze. Cechuje się niską zawartością wilgoci i substancji lotnych. Koks z koksowni jest wykorzystywany głównie w hutnictwie jako źródło energii i środek chemiczny. Kategoria ta obejmuje miał koksowy i koks odlewniczy. Do tej kategorii należy zaliczać półkoks (stały produkt koksowania węgla w niskiej temperaturze). Półkoks jest wykorzystywany jako paliwo do użytku domowego lub przez zakład przemiany. Kategoria ta obejmuje również koks, miał koksowy i półkoks z węgla brunatnego (lignitu). 8. Koks z gazowni Produkt uboczny procesu koksowania węgla kamiennego, wykorzystywanego do produkcji gazu miejskiego w gazowniach. Koks z gazowni jest wykorzystywany do ogrzewania. 9. Smoła węglowa Produkt powstający w wyniku destrukcyjnej destylacji węgla bitumicznego. Smoła węglowa jest płynnym produktem ubocznym destylacji węgla w celu produkcji koksu w procesie koksowniczym lub jest wytwarzana z węgla brunatnego („smoła wytlewna”). Smoła węglowa może być poddawana dalszej destylacji w celu produkcji różnych produktów organicznych (np. benzen, toluen, naftalen), które zwykle zgłasza się jako półprodukty w przemyśle petrochemicznym. 10. BKB (brykiety z węgla brunatnego) Brykiety z węgla brunatnego to paliwo mieszane wytwarzane z węgla brunatnego (lignitu) lub węgla subbitumicznego poprzez brykietowanie w warunkach wysokiego ciśnienia, bez dodatku substancji wiążącej, zawierające suszony miał i pył z węgla brunatnego. 11. Gaz z gazowni Obejmuje wszystkie typy gazów produkowanych w zakładach użyteczności publicznej lub prywatnych, których głównym celem jest wytwarzanie, transport i dystrybucja gazu. Do tej kategorii zalicza się gaz wytwarzany w procesie koksowania (w tym gaz produkowany w koksowniach i przeklasyfikowany na gaz z gazowni), przez całkowite zgazowanie produktów naftowych (gaz ciekły, ciężki olej opałowy itp.) ze wzbogacaniem lub bez oraz przez reforming oraz zwykłe mieszanie gazów lub powietrza, zgłaszanych w wierszach „Pozyskanie z innych źródeł”. W sektorze przemian należy określić ilość gazu z gazowni przeklasyfikowanego na mieszany gaz ziemny, który będzie rozprowadzany i zużywany za pośrednictwem sieci gazu ziemnego. Produkcję innych gazów węglowych (tj. gazu koksowniczego, gazu wielkopiecowego i gazu konwertorowego) należy zgłaszać w kolumnach dotyczących tych gazów, a nie jako produkcję gazu z gazowni. Gazy węglowe przesyłane do gazowni należy zgłaszać (w odpowiednich kolumnach) w sektorze przemian w wierszu dotyczącym gazowni. Całkowita ilość gazu z gazowni będąca wynikiem przeklasyfikowania innych gazów węglowych powinna być podana w pozycji dotyczącej produkcji gazu z gazowni. 12. Gaz koksowniczy Produkt uboczny wytwarzania koksu z koksowni do produkcji żelaza i stali 13. Gaz wielkopiecowy Wytwarzany w trakcie spalania koksu w wielkich piecach w przemyśle hutniczym. Jest on odzyskiwany i wykorzystywany jako paliwo, częściowo w hucie, a częściowo w innych procesach hutniczych lub w jednostkach wytwórczych energii dostosowanych do jego spalania. Ilość paliwa należy zgłaszać na podstawie ciepła spalania. 14. Inny gaz odzyskiwany Produkt uboczny produkcji stali w piecu konwertorowym, odzyskiwany przy opuszczaniu pieca. Gaz ten określany jest również nazwą gaz konwertorowy lub skrótem BOFG. Ilość odzyskanego paliwa należy zgłaszać na podstawie ciepła spalania. Pozycja ta obejmuje również inne, powyżej niewymienione gazy przemysłowe, takie jak gazy palne pochodzące z materiałów stałych zawierających węgiel, odzyskiwane w procesach produkcyjnych i chemicznych gdzie indziej niewymienionych. 15. Torf Palne, miękkie, porowate lub zbite złoże osadowe pochodzenia roślinnego o wysokiej zawartości wody (do 90 % w stanie surowym), dające się łatwo ciąć, o kolorze od jasnobrązowego do brunatnego. Kategoria ta nie obejmuje torfu wykorzystywanego do celów innych niż energetyczne. Definicja ta nie narusza definicji odnawialnych źródeł energii określonej w dyrektywie 2009/28/WE ani też wytycznych IPCC z roku 2006 dla krajowych inwentaryzacji emisji gazów cieplarnianych. 16. Wyroby z torfu Produkty, takie jak brykiety z torfu pozyskiwane bezpośrednio lub pośrednio z torfu w bryłach i torfu mielonego. 17. Łupki bitumiczne i piaski roponośne Łupki bitumiczne i piaski roponośne to skały osadowe zawierające materię organiczną w postaci kerogenu. Kerogen jest woskowym materiałem bogatym w węglowodory, będącym prekursorem ropy naftowej. Łupki bitumiczne mogą być bezpośrednio spalane lub przetwarzane w procesie podgrzewania w celu uzyskania oleju łupkowego. Olej łupkowy i inne produkty upłynniania powinny być uwzględnione w „Rocznym kwestionariuszu naftowym” (Annual Oil Questionnaire) w kategorii „Inne węglowodory”.

1.2. Wykaz danych zagregowanych

O ile nie określono inaczej, w odniesieniu do wszystkich nośników energii wymienionych w poprzednim punkcie zgłasza się dane zagregowane według poniższego wykazu.

W przypadku terminów, których wyjaśnienia niniejszy załącznik nie zawiera, stosuje się wyjaśnienia zawarte w załączniku A.

1.2.1. Sektor dostaw i przemian

1. Produkcja

1.1. W tym: wydobycie podziemne Dotyczy tylko antracytu, węgla koksowego, innego węgla bitumicznego, węgla subbitumicznego i węgla brunatnego (lignitu).

1.2. W tym: wydobycie odkrywkowe Dotyczy tylko antracytu, węgla koksowego, innego węgla bitumicznego, węgla subbitumicznego i węgla brunatnego (lignitu).

2. Pozyskanie z innych źródeł

Pozycja ta składa się z dwóch składników:

— odzyskane zawiesiny, półprodukty i inne niskogatunkowe produkty węglowe, które nie mogą być sklasyfikowane pod względem rodzaju węgla. Obejmuje to węgiel odzyskany z hałd i innych zbiorników odpadów,

— dostawy węgla, którego produkcja jest objęta bilansami innych paliw, ale którego zużycie będzie wykazane w bilansie węgla.

2.1. W tym: z produktów naftowych Nie dotyczy antracytu, węgla koksowego, innego węgla bitumicznego, węgla subbitumicznego, węgla brunatnego (lignitu), torfu, wyrobów torfowych oraz łupków bitumicznych i piasków roponośnych. Np. dodatek koksu naftowego do węgla koksowego przeznaczonego do koksowni.

2.2. W tym: z gazu ziemnego Nie dotyczy antracytu, węgla koksowego, innego węgla bitumicznego, węgla subbitumicznego, węgla brunatnego (lignitu), torfu, wyrobów torfowych oraz łupków bitumicznych i piasków roponośnych. Np. dodatek gazu ziemnego do gazu z gazowni do bezpośredniego zużycia finalnego.

2.3. W tym: ze źródeł odnawialnych Nie dotyczy antracytu, węgla koksowego, innego węgla bitumicznego, węgla subbitumicznego, węgla brunatnego (lignitu), torfu, wyrobów torfowych oraz łupków bitumicznych i piasków roponośnych. Np. odpady przemysłowe jako substancja wiążąca w produkcji brykietów z węgla kamiennego.

3. Przywóz

4. Wywóz

5. Międzynarodowy bunkier morski

6. Zmiany stanu zapasów

Wzrost stanu zapasów wykazuje się jako liczbę ujemną, a zmniejszenie stanu zapasów jako liczbę dodatnią.

7. Zużycie brutto

8. Różnice statystyczne

9. Sektor przemian energetycznych ogółem

Ilości paliwa zużyte do pierwotnych lub wtórnych przemian energii (np. przetwarzanie węgla na energię elektryczną lub gazu z koksowni na energię elektryczną) lub zużyte do wytwarzania pochodnych nośników energii (np. przetwarzania węgla koksowego w koks).

9.1. W tym: Elektrownie zawodowe

9.2. W tym: Elektrociepłownie zawodowe

9.3. W tym: Ciepłownie zawodowe

9.4. W tym: Elektrownie przemysłowe

9.5. W tym: Elektrociepłownie przemysłowe

9.6. W tym: Ciepłownie przemysłowe

9.7. W tym: Brykietownie węgla kamiennego

9.8. W tym: Koksownie

9.9. W tym: Brykietownie węgla brunatnego i torfu

9.10. W tym: Gazownie

9.11. W tym: Wielkie piece Ilości węgla koksowego lub węgla bitumicznego (zużytego między innymi w procesie wstrzykiwania pyłu węglowego) oraz koksu z koksowni przetworzonego w wielkich piecach. Ilości wykorzystanej jako paliwo do wytwarzania ciepła i eksploatacji wielkich pieców (np. gazu wielkopiecowego) nie należy zgłaszać tutaj, ale należy ją zgłosić jako zużycie w sektorze energii.

9.12. W tym: Upłynnianie węgla Olej łupkowy i inne produkty upłynniania należy zgłaszać zgodnie z rozdziałem 4 niniejszego załącznika.

9.13. W tym: Gaz mieszany z gazem ziemnym Ilości gazów węglowych mieszanych z gazem ziemnym

9.14. W tym: Nigdzie indziej niewymienione – Pozostałe przemiany

1.2.2. Sektor energii

1. Sektor energii ogółem

1.1. W tym: Elektrownie, elektrociepłownie oraz ciepłownie

1.2. W tym: Kopalnie węgla

1.3. W tym: Brykietownie węgla kamiennego

1.4. W tym: Koksownie

1.5. W tym: Brykietownie węgla brunatnego i torfu

1.6. W tym: Gazownie

1.7. W tym: Wielkie piece

1.8. W tym: Rafinerie ropy naftowej

1.9. W tym: Upłynnianie węgla

1.10. W tym: Nigdzie indziej niewymienione – Energia

2. Straty dystrybucji

Straty wynikłe w transporcie i dystrybucji oraz wskutek spalania gazów przemysłowych w miejscu ich wytwarzania.

3. Zużycie finalne ogółem

4. Zużycie nieenergetyczne ogółem

4.1. W tym: Sektory przemysłu, przemian i energii Wykorzystanie nieenergetyczne we wszystkich podsektorach przemysłu, przemian i energii, np. węgiel wykorzystany do produkcji metanolu lub amoniaku. 4.1.1. W tym, w ramach pozycji 4.1, w tym: w sektorze petrochemicznym Wykorzystanie nieenergetyczne, np. węgiel wykorzystany jako wsad do produkcji nawozów oraz innych produktów petrochemicznych.

4.2. W tym: Sektor transportu Wykorzystanie nieenergetyczne we wszystkich podsektorach transportu.

4.3. W tym: Inne sektory Wykorzystanie nieenergetyczne w sektorach: Sektor usług komercyjnych i użyteczności publicznej, Gospodarstwa domowe, Rolnictwo oraz Inne sektory – Nigdzie indziej niewymienione.

1.2.3. Specyfikacja końcowego zużycia energii

1. Finalne zużycie energii

2. Sektor przemysłu

2.1. W tym: Przemysł hutniczy

2.2. W tym: Przemysł chemiczny i petrochemiczny

2.3. W tym: Przemysł metali nieżelaznych

2.4. W tym: Przemysł surowców niemetalicznych

2.5. W tym: Przemysł środków transportu

2.6. W tym: Przemysł maszynowy

2.7. W tym: Przemysł wydobywczy

2.8. W tym: Przemysł spożywczy i tytoniowy

2.9. W tym: Przemysł papierniczy i poligraficzny

2.10. W tym: Przemysł drzewny

2.11. W tym: Budownictwo

2.12. W tym: Przemysł tekstylny i skórzany

2.13. W tym: Nigdzie indziej niewymienione – Pozostały przemysł

3. Sektor transportu

3.1. W tym: Kolej

3.2. W tym: Śródlądowy transport wodny

3.3. W tym: Nigdzie indziej niewymienione – Pozostały transport

4. Inne sektory

4.1. W tym: Sektor usług komercyjnych i użyteczności publicznej

4.2. W tym: Gospodarstwa domowe 4.2.1. Gospodarstwa domowe, w tym: Ogrzewanie pomieszczeń 4.2.2. Gospodarstwa domowe, w tym: Chłodzenie pomieszczeń 4.2.3. Gospodarstwa domowe, w tym: Ogrzewanie wody 4.2.4. Gospodarstwa domowe, w tym: Przygotowywanie posiłków 4.2.5. Gospodarstwa domowe, w tym: Pozostałe wykorzystanie końcowe

4.3. W tym: Rolnictwo/Leśnictwo

4.4. W tym: Rybołówstwo

4.5. W tym: Nigdzie indziej niewymienione – Pozostałe

1.2.4. Przywóz i wywóz

Przywóz według kraju pochodzenia i wywóz według kraju przeznaczenia.

Dotyczy antracytu, węgla koksowego, innego węgla bitumicznego, węgla subbitumicznego, węgla brunatnego (lignitu), brykietów z węgla kamiennego, koksu z koksowni, smoły węglowej, brykietów z węgla brunatnego, torfu, wyrobów torfowych oraz łupków bitumicznych i piasków roponośnych.

1.3. Wartości opałowe

Dotyczy antracytu, węgla koksowego, innego węgla bitumicznego, węgla subbitumicznego, węgla brunatnego (lignitu), brykietów z węgla kamiennego, koksu z koksowni, koksu z gazowni, smoły węglowej, brykietów z węgla brunatnego, torfu, wyrobów torfowych, łupków bitumicznych i piasków roponośnych.

Należy zgłosić ciepło spalania i wartość opałową dla poniższych głównych kategorii danych zagregowanych:

1. Produkcja

2. Przywóz

3. Wywóz

4. Wykorzystanie w koksowniach

5. Wykorzystanie w wielkich piecach

6. Wykorzystanie w elektrowniach, elektrociepłowniach i ciepłowniach zawodowych

7. Wykorzystanie w przemyśle

8. Inne wykorzystania

1.4. Jednostki miary







1. Ilości energii 103 ton Wyjątek: w przypadku gazów (gaz z gazowni, gaz z koksowni, gaz wielkopiecowy, inny gaz odzyskany) miarą jest ilość energii, a zatem stosowaną jednostką jest TJ (na podstawie ciepła spalania). 2. Wartości opałowe MJ/tonę

1.5. Odstępstwa i wyłączenia

Nie dotyczy.

2. GAZ ZIEMNY

2.1. Nośniki energii

W tej kategorii gromadzone są dane odnoszące się do gazu ziemnego, co obejmuje gaz występujący w podziemnych złożach, w postaci ciekłej lub gazowej, składający się głównie z metanu.

Obejmuje on zarówno gaz „suchy”, pochodzący z pól, z których wydobywa się węglowodory wyłącznie w stanie gazowym, jak i gaz „mokry”, występujący łącznie z ropą naftową, a także metan odzyskany z kopalni węgla (gaz kopalniany) lub z pokładów węgla.

Nie obejmuje on gazu powstałego w wyniku beztlenowej fermentacji biomasy (np. gazu gnilnego powstającego ze ścieków komunalnych) ani gazu z gazowni.

2.2. Wykaz danych zagregowanych

O ile nie określono inaczej, w odniesieniu do wszystkich nośników energii wymienionych w poprzednim punkcie zgłasza się dane zagregowane według poniższego wykazu.

2.2.1. Sektor dostaw i przemian

Zgłasza się ilości zarówno w jednostkach objętości, jak i energii, z uwzględnieniem ciepła spalania i wartości opałowej, dla następujących kategorii danych zagregowanych:

1. Produkcja krajowa

Całość gazu w postaci suchej, gotowego do wprowadzenia na rynek, wyprodukowanego w granicach kraju, w tym na wodach przybrzeżnych. Wielkość produkcji mierzona jest po oczyszczeniu i odzyskaniu kondensatu gazu ziemnego i siarki.

Pozycja ta nie obejmuje strat w procesie wydobycia oraz ilości zatłoczonych, uwolnionych do atmosfery lub spalonych w pochodniach.

Pozycja obejmuje ilości wykorzystane w przemyśle gazu ziemnego – w wydobyciu gazu, systemach rurociągów i zakładach przetwórstwa.

1.1. W tym: Gaz „mokry” Gaz ziemny towarzyszący wydobywanej ropie naftowej.

1.2. W tym: Gaz „suchy” Gaz ziemny pochodzący z pól, z których wydobywa się węglowodory wyłącznie w postaci gazowej.

1.3. W tym: Gaz kopalniany Metan wydobywany z kopalni węgla lub z pokładów węgla, tłoczony rurami na powierzchnię i zużywany w kopalniach węgla lub transportowany rurociągami do odbiorców.

2. Pozyskanie z innych źródeł

Paliwa mieszane z gazem ziemnym i zużywane jako mieszanki.

2.1. W tym: z produktów naftowych LPG stosowany w celu poprawy jakości, np. entalpii.

2.2. W tym: z węgla Gaz przemysłowy wykorzystywany do mieszania z gazem ziemnym.

2.3. W tym: ze źródeł odnawialnych Biogaz wykorzystywany do mieszania z gazem ziemnym.

3. Przywóz

4. Wywóz

5. Międzynarodowy bunkier morski

6. Zmiany stanu zapasów

Wzrost stanu zapasów wykazuje się jako liczbę ujemną, a zmniejszenie stanu zapasów jako liczbę dodatnią.

7. Zużycie brutto

8. Różnice statystyczne

Wymóg zgłaszania wartości opałowych nie ma tu zastosowania.

9. Gaz w magazynach: początkowy i końcowy stan zapasów

Ilości gazu możliwe do uzyskania podczas danego cyklu zatłaczania-wydobycia. Odnosi się to do gazu ziemnego roboczego magazynowanego w specjalnych urządzeniach magazynujących (wyczerpane złoża gazu lub ropy, formacje wodonośne, kawerny solne lub mieszane bądź inne) oraz magazynach skroplonego gazu ziemnego. Pozycja nie obejmuje gazu buforowego.

Wymóg zgłaszania wartości opałowych nie ma tu zastosowania.

10. Gaz uwolniony do atmosfery

Objętość gazu uwolnionego do atmosfery w miejscu wydobycia lub w zakładzie przetwórstwa gazu.

Wymóg zgłaszania wartości opałowych nie ma tu zastosowania.

11. Gaz spalony w pochodniach

Objętość gazu spalonego u wylotu szybu w miejscu wydobycia lub w zakładzie przetwórstwa gazu.

Wymóg zgłaszania wartości opałowych nie ma tu zastosowania.

12. Sektor przemian energetycznych ogółem

Ilości paliwa zużyte do pierwotnych lub wtórnych przemian energii (np. przetwarzanie gazu ziemnego na energię elektryczną) lub do wytwarzania pochodnych nośników energii (np. przetwarzanie gazu ziemnego na metanol).

12.1. W tym: Elektrownie zawodowe

12.2. W tym: Elektrownie przemysłowe

12.3. W tym: Elektrociepłownie zawodowe

12.4. W tym: Elektrociepłownie przemysłowe

12.5. W tym: Ciepłownie zawodowe

12.6. W tym: Ciepłownie przemysłowe

12.7. W tym: Gazownie

12.8. W tym: Koksownie

12.9. W tym: Wielkie piece

12.10. W tym: Przetwarzanie gazu na paliwa ciekłe Ilości gazu ziemnego wykorzystanego jako wsad do przetwarzania na paliwa ciekłe, np. ilości paliwa wprowadzonego do procesu produkcji metanolu w celu przetwarzania na metanol.

12.11. W tym: Nigdzie indziej niewymienione – Przemiany

2.2.2. Sektor energii

1. Sektor energii ogółem

1.1. W tym: Kopalnie węgla

1.2. W tym: Wydobycie ropy i gazu

1.3. W tym: Wsad do rafinerii ropy naftowej

1.4. W tym: Koksownie

1.5. W tym: Wielkie piece

1.6. W tym: Gazownie

1.7. W tym: Elektrownie, elektrociepłownie oraz ciepłownie

1.8. W tym: Skraplanie (LNG) lub zgazowanie

1.9. W tym: Przetwarzanie gazu na paliwa ciekłe

1.10. W tym: Nigdzie indziej niewymienione – Energia

2. Straty w dystrybucji i transporcie

2.2.3. Specyfikacja finalnego zużycia energii

Zużycie gazu ziemnego należy zgłosić zarówno w odniesieniu do zużycia energetycznego, jak i osobno w odniesieniu do zużycia nieenergetycznego (jeśli miało ono miejsce) dla wszystkich poniższych kategorii danych zagregowanych:

1. Zużycie finalne ogółem

W tej pozycji należy zgłaszać osobno finalne zużycie energii i zużycie nieenergetyczne.

2. Sektor transportu

2.1. W tym: Transport drogowy Obejmuje CNG i biogaz. 2.1.1. W tym: Frakcja biogazu w transporcie drogowym

2.2. W tym: Transport rurociągowy

2.3. W tym: Nigdzie indziej niewymienione – Pozostały transport

3. Sektor przemysłu

3.1. W tym: Przemysł hutniczy

3.2. W tym: Przemysł chemiczny i petrochemiczny

3.3. W tym: Przemysł metali nieżelaznych

3.4. W tym: Przemysł surowców niemetalicznych

3.5. W tym: Przemysł środków transportu

3.6. W tym: Przemysł maszynowy

3.7. W tym: Przemysł wydobywczy

3.8. W tym: Przemysł spożywczy i tytoniowy

3.9. W tym: Przemysł papierniczy i poligraficzny

3.10. W tym: Przemysł drzewny

3.11. W tym: Budownictwo

3.12. W tym: Przemysł tekstylny i skórzany

3.13. W tym: Nigdzie indziej niewymienione – Pozostały przemysł

4. Inne sektory

4.1. W tym: Sektor usług komercyjnych i użyteczności publicznej

4.2. W tym: Gospodarstwa domowe 4.2.1. Gospodarstwa domowe, w tym: Ogrzewanie pomieszczeń 4.2.2. Gospodarstwa domowe, w tym: Chłodzenie pomieszczeń 4.2.3. Gospodarstwa domowe, w tym: Ogrzewanie wody 4.2.4. Gospodarstwa domowe, w tym: Przygotowywanie posiłków 4.2.5. Gospodarstwa domowe, w tym: Pozostałe wykorzystanie końcowe

4.3. W tym: Rolnictwo/Leśnictwo

4.4. W tym: Rybołówstwo

4.5. W tym: Nigdzie indziej niewymienione – Pozostałe

2.2.4. Przywóz i wywóz

Należy zgłaszać zarówno łączne ilości gazu ziemnego, jak i będące ich częścią ilości LNG, z podziałem na kraje pochodzenia w przypadku przywozu i na kraje przeznaczenia w przypadku wywozu.

2.2.5. Pojemność magazynów gazu

1. Nazwa

Nazwa lokalizacji magazynu.

2. Rodzaj

Rodzaj magazynu, np. wyczerpane złoże gazu, kawerna solna itp.

3. Pojemność robocza

Całkowita pojemność magazynu gazu po odjęciu gazu buforowego. Gaz buforowy to całkowita objętość gazu, która musi być stale zachowana dla utrzymania odpowiedniego ciśnienia w podziemnych zbiornikach magazynowych oraz odpowiedniego poziomu dostarczanych ilości w ciągu całego cyklu wydobycia.

4. Maksymalny pobór

Maksymalna prędkość poboru gazu z magazynu, inaczej nazywana maksymalną zdolnością poboru gazu.

2.3. Jednostki miary







1. Ilości energii O ile nie wskazano inaczej, ilości gazu ziemnego zgłasza się, podając jego wartość energetyczną, czyli w TJ, na podstawie ciepła spalania. Jeśli wymagane są ilości fizyczne, jednostką jest 106 m3 w warunkach odniesienia dla gazu (15 °C, 101,325 kPa). 2. Wartości opałowe kJ/m3, w warunkach odniesienia dla gazu (15 °C, 101,325 kPa). 3. Pojemność robocza magazynu 106 m3, w warunkach odniesienia dla gazu (15 °C, 101,325 kPa). 4. Maksymalny pobór 106 m3/dzień, w warunkach odniesienia dla gazu (15 °C, 101,325 kPa).

2.4. Odstępstwa i wyłączenia

Nie dotyczy.

3. ENERGIA ELEKTRYCZNA I CIEPLNA

3.1. Nośniki energii

Niniejszy rozdział odnosi się do energii cieplnej i energii elektrycznej.

3.2. Wykaz danych zagregowanych

O ile nie określono inaczej, w odniesieniu do wszystkich nośników energii wymienionych w poprzednim punkcie zgłasza się dane zagregowane według poniższego wykazu.

W przypadku terminów, których wyjaśnienia niniejszy rozdział nie zawiera, stosuje się wyjaśnienia zawarte w załączniku A. Do nośników energii należących do kategorii paliw stałych i gazów przemysłowych, gazu ziemnego, ropy naftowej i produktów naftowych oraz energii ze źródeł odnawialnych i wytwarzanej z odpadów stosuje się definicje i jednostki określone w rozdziałach 1, 2, 4 i 5.

3.2.1. Sektor dostaw i przemian

W odniesieniu do danych zagregowanych dotyczących energii elektrycznej i cieplnej w niniejszym rozdziale stosuje się następujące definicje:

— Produkcja energii elektrycznej brutto : suma energii elektrycznej wytworzonej przez wszystkie zespoły wytwórcze, o których mowa (w tym elektrownie szczytowo-pompowe), mierzonej na zaciskach wyjściowych głównych generatorów.

— Produkcja energii cieplnej brutto : łączna ilość ciepła wytworzonego przez instalację, obejmująca ciepło wykorzystane w urządzeniach pomocniczych instalacji, wykorzystujących gorący płyn (ogrzewanie pomieszczeń, ogrzewanie ciekłego paliwa itp.) oraz straty przy wymianie ciepła w instalacji lub sieci, a także ciepło z procesów chemicznych, wykorzystane jako pierwotna forma energii.

— Produkcja energii elektrycznej netto : produkcja energii elektrycznej brutto pomniejszona o energię elektryczną zużytą przez pomocnicze urządzenia wytwórcze oraz o straty w transformatorach głównego generatora.

— Produkcja energii cieplnej netto : energia cieplna dostarczona do systemu dystrybucji, ustalona na podstawie pomiarów przepływu zasilającego i powrotnego.

Dane zagregowane określone w poniższej tabeli należy zgłaszać osobno dla zakładów – wytwórców zawodowych oraz dla zakładów – wytwórców przemysłowych. W ramach tych dwóch rodzajów zakładów należy zgłaszać wielkości produkcji energii elektrycznej i cieplnej brutto i netto osobno dla elektrowni, elektrociepłowni i ciepłowni, we wszystkich przypadkach, w których dana produkcja miała miejsce, dla następujących kategorii danych zagregowanych:

1. Produkcja ogółem

1.1. W tym: Energia jądrowa

1.2. W tym: Energia wodna 1.2.1. W tym: Część energii wodnej wyprodukowana w elektrowniach szczytowo-pompowych

1.3. W tym: Energia geotermalna

1.4. W tym: Energia słoneczna

1.5. W tym: Energia fal, prądów oceanicznych i pływów morskich

1.6. W tym: Energia wiatru

1.7. W tym: Energia z paliw spalanych w elektrowniach cieplnych Paliwa mające zdolność zapłonu lub spalania, tj. generujące wysoki wzrost temperatury w reakcji z tlenem, i spalane bezpośrednio w celu produkcji energii elektrycznej lub cieplnej.

1.8. W tym: Pompy ciepła Energia cieplna uzyskiwana z pomp ciepła wyłącznie w przypadku sprzedaży energii cieplnej stronom trzecim (tj. w przypadkach, kiedy produkcja następuje w sektorze przemian).

1.9. W tym: Kotły elektryczne Ilości energii cieplnej pochodzące z kotłów elektrycznych w przypadku sprzedaży energii cieplnej stronom trzecim.

1.10. W tym: Energia cieplna z procesów chemicznych Energia cieplna pochodząca z procesów niewykorzystujących energii na wejściu, np. z reakcji chemicznych. Pozycja ta nie obejmuje ciepła odpadowego pochodzącego z procesów napędzanych energią, które należy zgłaszać jako energię cieplną wytwarzaną z danego rodzaju paliwa.

1.11. W tym: Inne źródła (należy określić, jakie)

Dane zagregowane zawarte w poniższej tabeli należy zgłaszać jako dane całkowite, osobno dla energii elektrycznej i cieplnej, we wszystkich odpowiednich przypadkach. Ilości podawane w odniesieniu do pierwszych trzech kategorii danych zagregowanych w poniższej tabeli powinny być obliczone na podstawie wartości zgłoszonych według poprzedniej tabeli i zgodne z nimi.

1. Produkcja brutto ogółem

2. Zużycie własne producentów

3. Produkcja netto ogółem

4. Przywóz

Zob. również wyjaśnienie w pkt 5 „Wywóz”.

5. Wywóz

Ilości energii elektrycznej są uznawane za przywiezione lub wywiezione w momencie przekroczenia politycznych granic danego kraju, niezależnie od tego, czy miała miejsce odprawa celna. Przy tranzycie energii elektrycznej przez dany kraj należy zgłosić daną ilość zarówno w pozycji „Przywóz”, jak i „Wywóz”.

6. Wykorzystanie w pompach ciepła

7. Wykorzystanie w kotłach parowych zasilanych energią elektryczną

8. Wykorzystanie na potrzeby elektrowni szczytowo-pompowych

9. Wykorzystanie do produkcji energii elektrycznej

10. Energia dostarczona

W przypadku energii elektrycznej: suma wyprodukowanej energii elektrycznej netto dostarczonej przez wszystkie jednostki wytwórcze w kraju, pomniejszona o ilość wykorzystaną na potrzeby pomp ciepła, kotłów parowych zasilanych energią elektryczną i pomp w elektrowniach wodnych oraz pomniejszona lub powiększona o wywóz za granicę lub przywóz z zagranicy.

W przypadku energii cieplnej: suma energii cieplnej netto wyprodukowanej na sprzedaż przez wszystkie zakłady w kraju, pomniejszona o ciepło wykorzystane do produkcji energii elektrycznej oraz pomniejszona lub powiększona o wywóz za granicę lub przywóz z zagranicy.

11. Straty przesyłu i dystrybucji

Wszystkie straty wynikłe z przesyłu i dystrybucji energii elektrycznej i ciepła.

W przypadku energii elektrycznej pozycja ta obejmuje straty w transformatorach nieuznawanych za integralną część zakładu wytwórczego energii.

12. Zużycie ogółem (wyliczone)

13. Różnica statystyczna

14. Zużycie ogółem (rzeczywiste)

Wyprodukowaną energię elektryczną, sprzedaną energię cieplną oraz wykorzystane ilości paliw, łącznie z odpowiadającą im energią całkowitą uzyskaną z paliw wymienionych w poniższej tabeli, zgłasza się osobno dla zakładów – producentów zawodowych i zakładów – producentów przemysłowych. W ramach tych dwóch rodzajów zakładów należy zgłaszać wielkości produkcji energii elektrycznej i cieplnej osobno dla elektrowni, elektrociepłowni i ciepłowni we wszystkich przypadkach, w których dana produkcja miała miejsce:

1. Paliwa stałe i gazy przemysłowe:

1.1. Antracyt

1.2. Węgiel koksowy

1.3. Inny węgiel bitumiczny

1.4. Węgiel subbitumiczny

1.5. Węgiel brunatny (lignit)

1.6. Torf

1.7. Brykiety z węgla kamiennego

1.8. Koks z koksowni

1.9. Koks z gazowni

1.10. Smoła węglowa

1.11. Brykiety z węgla brunatnego

1.12. Gaz z gazowni

1.13. Gaz koksowniczy

1.14. Gaz wielkopiecowy

1.15. Inny gaz odzyskiwany

1.16. Wyroby z torfu

1.17. Łupki bitumiczne i piaski roponośne

2. Ropa naftowa i produkty naftowe:

2.1. Ropa naftowa

2.2. NGL

2.3. Gaz rafineryjny

2.4. LPG

2.5. Benzyna ciężka

2.6. Paliwo typu nafty do silników odrzutowych

2.7. Inne nafty

2.8. Oleje napędowe (destylowane oleje opałowe)

2.9. Ciężki olej opałowy

2.10. Asfalt (w tym Orimulsion)

2.11. Koks naftowy

2.12. Inne produkty naftowe

3. Gaz ziemny

4. Energia odnawialna i wytwarzana z odpadów

4.1. Odpady przemysłowe (nieodnawialne)

4.2. Odpady komunalne (odnawialne)

4.3. Odpady komunalne (nieodnawialne)

4.4. Biopaliwa stałe

4.5. Biogazy

4.6. Biodiesle

4.7. Inne biopaliwa ciekłe

3.2.2. Zużycie energii elektrycznej i cieplnej w sektorze energii

1. Sektor energii ogółem

Nie obejmuje energii wykorzystywanej przez zakłady na własne potrzeby, do pompowania w elektrowniach szczytowo-pompowych oraz napędzania pomp ciepła i kotłów elektrycznych.

1.1. W tym: Kopalnie węgla

1.2. W tym: Wydobycie ropy naftowej i gazu

1.3. W tym: Brykietownie węgla kamiennego

1.4. W tym: Koksownie

1.5. W tym: Brykietownie węgla brunatnego i torfu

1.6. W tym: Gazownie

1.7. W tym: Wielkie piece

1.8. W tym: Rafinerie ropy naftowej

1.9. W tym: Przemysł jądrowy

1.10. W tym: Zakłady upłynniania węgla

1.11. W tym: Zakłady skraplania (LNG) lub regazyfikacji

1.12. W tym: Zakłady zgazowania (biogaz)

1.13. W tym: Przetwarzanie gazu na paliwa ciekłe

1.14. W tym: Zakłady produkcji węgla drzewnego

1.15. W tym: Nigdzie indziej niewymienione – Energia

3.2.3. Specyfikacja końcowego zużycia energii

1. Sektor przemysłu

1.1. W tym: Przemysł hutniczy

1.2. W tym: Przemysł chemiczny i petrochemiczny

1.3. W tym: Przemysł metali nieżelaznych

1.4. W tym: Przemysł surowców niemetalicznych

1.5. W tym: Przemysł środków transportu

1.6. W tym: Przemysł maszynowy

1.7. W tym: Przemysł wydobywczy

1.8. W tym: Przemysł spożywczy i tytoniowy

1.9. W tym: Przemysł papierniczy i poligraficzny

1.10. W tym: Przemysł drzewny

1.11. W tym: Budownictwo

1.12. W tym: Przemysł tekstylny i skórzany

1.13. W tym: Nigdzie indziej niewymienione – Pozostały przemysł

2. Sektor transportu

2.1. W tym: Kolej

2.2. W tym: Transport rurociągowy

2.3. W tym: Transport drogowy

2.4. W tym: Nigdzie indziej niewymienione – Pozostały transport

3. Gospodarstwa domowe

3.1. Gospodarstwa domowe, w tym: Ogrzewanie pomieszczeń

3.2. Gospodarstwa domowe, w tym: Chłodzenie pomieszczeń

3.3. Gospodarstwa domowe, w tym: Ogrzewanie wody

3.4. Gospodarstwa domowe, w tym: Przygotowywanie posiłków

3.5. Gospodarstwa domowe, w tym: Oświetlenie i urządzenia elektryczne Ma to zastosowanie wyłącznie do energii elektrycznej.

3.6. Gospodarstwa domowe, w tym: Pozostałe wykorzystanie końcowe

4. Sektor usług komercyjnych i użyteczności publicznej

5. Rolnictwo/Leśnictwo

6. Rybołówstwo

7. Nigdzie indziej niewymienione – Pozostałe

3.2.4. Przywóz i wywóz

Przywóz i wywóz ilości energii elektrycznej i cieplnej w podziale na kraje.

3.2.5. Produkcja netto energii elektrycznej i produkcja netto energii cieplnej przez wytwórców przemysłowych

Produkcję netto energii elektrycznej i ilość energii cieplnej netto wytworzonej przez wytwórców przemysłowych w procesach wytwarzania energii elektrycznej i energii cieplnej zgłasza się osobno dla elektrociepłowni, elektrowni i ciepłowni w odniesieniu do następujących zakładów lub rodzajów działalności:

1. Sektor energii ogółem

1.1. W tym: Kopalnie węgla

1.2. W tym: Wydobycie ropy naftowej i gazu

1.3. W tym: Brykietownie węgla kamiennego

1.4. W tym: Koksownie

1.5. W tym: Brykietownie węgla brunatnego i torfu

1.6. W tym: Gazownie

1.7. W tym: Wielkie piece

1.8. W tym: Rafinerie ropy naftowej

1.9. W tym: Zakłady upłynniania węgla

1.10. W tym: Zakłady skraplania (LNG) lub regazyfikacji

1.11. W tym: Zakłady zgazowania (biogaz)

1.12. W tym: Przetwarzanie gazu na paliwa ciekłe

1.13. W tym: Zakłady produkcji węgla drzewnego

1.14. W tym: Nigdzie indziej niewymienione – Energia

2. Sektor transportu

2.1. W tym: Kolej

2.2. W tym: Transport rurociągowy

2.3. W tym: Transport drogowy

2.4. W tym: Nigdzie indziej niewymienione – Pozostały transport

3. Wszystkie pozostałe sektory: identycznie jak w przypadku listy danych zagregowanych w punkcie „3.2.3. Specyfikacja końcowego zużycia energii”.

3.3. Dane strukturalne dotyczące wytwarzania energii elektrycznej i cieplnej

3.3.1. Maksymalna moc wytwórcza energii elektrycznej netto i obciążenie szczytowe

Maksymalną moc wytwórczą należy zgłaszać na dzień 31 grudnia roku sprawozdawczego.

Kategoria obejmuje moc zarówno elektrowni, jak i elektrociepłowni.

Maksymalna moc wytwórcza energii elektrycznej netto to suma maksymalnych mocy netto wszystkich zakładów liczonych osobno w ciągu danego okresu działania. Okres działania przyjęty dla obecnych celów to działanie ciągłe: w praktyce 15 godzin dziennie lub więcej. Maksymalna moc netto to maksymalna moc rozumiana jako wyłącznie moc czynna, która może być dostarczana stale przez ciągle działający zakład w punkcie wyjścia do sieci. Obciążenie szczytowe definiuje się jako najwyższą wartość mocy pobranej lub dostarczonej przez sieć lub połączone sieci w granicach kraju.

Należy zgłaszać maksymalną moc wytwórczą energii elektrycznej zarówno dla zakładów – producentów zawodowych, jak i dla zakładów – producentów przemysłowych:

1. Ogółem

2. Energia jądrowa

3. Energia wodna

3.1. W tym: z elektrowni z członem pompowym

3.2. W tym: z elektrowni szczytowo-pompowych

4. Energia geotermalna

5. Energia słoneczna fotowoltaiczna

6. Energia słoneczna termiczna

7. Energia fal, prądów oceanicznych i pływów morskich

8. Energia wiatru

9. Energia z paliw spalanych w elektrowniach cieplnych

9.1. W tym: Turbiny parowe

9.2. W tym: Silniki wewnętrznego spalania

9.3. W tym: Turbiny gazowe

9.4. W tym: Cykl kombinowany

9.5. W tym: Pozostałe W razie zgłaszania określić.

Należy zgłaszać następujące informacje o obciążeniu szczytowym dla sieci:

10. Obciążenie szczytowe

11. Dostępna moc w momencie szczytowym

12. Data i godzina wystąpienia obciążenia szczytowego

3.3.2. Maksymalna moc elektryczna netto elektrowni cieplnych

Maksymalną moc elektryczną netto elektrowni cieplnych należy zgłaszać zarówno dla wytwórców zawodowych, jak i wytwórców przemysłowych, osobno dla każdego typu jednostek wytwórczych opalanych jednym rodzajem paliwa lub opalanych różnymi rodzajami paliwa, wymienionych w poniższej tabeli. W odniesieniu do wszystkich jednostek opalanych różnymi rodzajami paliwa należy zaznaczyć, które rodzaje paliwa są wykorzystywane jako paliwo podstawowe i alternatywne.

1. Opalane jednym rodzajem paliwa:

1.1. Opalane węglem lub produktami węglowymi

Obejmuje moce opalane gazem koksowniczym, gazem wielkopiecowym i gazem konwertorowym.

1.2. Opalane paliwami ciekłymi

Obejmuje moce opalane gazem rafineryjnym.

1.3. Opalane gazem ziemnym

Obejmuje moce opalane gazem z gazowni.

1.4. Opalane torfem

1.5. Opalane paliwami odnawialnymi i odpadowymi

2. Opalane różnymi rodzajami paliw – paliwa stałe i ciekłe

3. Opalane różnymi rodzajami paliw – paliwa stałe i gaz ziemny

4. Opalane różnymi rodzajami paliw – paliwa ciekłe i gaz ziemny

5. Opalane różnymi rodzajami paliw – paliwa stałe, ciekłe i gaz ziemny

Systemy opalane różnymi rodzajami paliw obejmują wyłącznie instalacje, które są zdolne do ciągłego spalania więcej niż jednego typu paliwa. W przypadku zakładów posiadających odrębne instalacje wykorzystujące różne paliwa należy dokonać podziału na odpowiednie kategorie zakładów opalanych jednym rodzajem paliwa.

3.4. Dane dotyczące energii jądrowej

Należy zgłaszać następujące dane dotyczące cywilnego wykorzystania energii jądrowej:







1. Zdolność wzbogacania Roczna zdolność separacyjna działających zakładów wzbogacania (rozdzielanie izotopów uranu). 2. Zdolność produkcyjna świeżych elementów paliwowych Roczna zdolność produkcyjna zakładów produkcji paliwa. Wyłączone są zakłady produkcji paliwa uranowo-plutonowego. 3. Zdolność produkcyjna zakładów produkcji paliwa uranowo-plutonowego Roczna zdolność produkcyjna zakładów produkcji paliwa uranowo-plutonowego. Paliwo uranowo-plutonowe zawiera mieszaninę tlenku uranu i plutonu. 4. Produkcja świeżych elementów paliwowych Produkcja gotowych świeżych elementów paliwowych w zakładach produkcji paliwa jądrowego. Nie włącza się prętów paliwowych i innych produktów cząstkowych. Zakłady produkcji paliwa uranowo-plutonowego także są wyłączone. 5. Produkcja elementów paliwa uranowo-plutonowego Produkcja gotowych świeżych elementów paliwowych w zakładach produkcji paliwa uranowo-plutonowego. Nie włącza się prętów paliwowych i innych produktów cząstkowych. 6. Produkcja jądrowej energii cieplnej Całkowita ilość energii cieplnej wytworzonej przez reaktory jądrowe do produkcji elektrycznej lub do innych zastosowań energii cieplnej. 7. Średnie roczne wypalenie ostatecznie wyładowanych napromieniowanych elementów paliwa Obliczona średnia wypalenia elementów paliwa, które zostały ostatecznie wyładowane z reaktorów jądrowych podczas danego roku odniesienia. Nie obejmuje elementów paliwowych czasowo wyładowanych, które będą później prawdopodobnie ponownie załadowane. 8. Produkcja uranu i plutonu w zakładach utylizacji odpadów promieniotwórczych (zakładach przerobu paliwa) Uran i pluton wyprodukowany w roku referencyjnym w zakładach utylizacji odpadów promieniotwórczych. 9. Wydajność/zdolność produkcyjna (uran i pluton) zakładów utylizacji odpadów promieniotwórczych Roczna wydajność utylizacji uranu i plutonu.

3.5. Jednostki miary







1. Ilości energii Energia elektryczna: GWh Ciepło: TJ Paliwa stałe i gazy przemysłowe: stosuje się jednostki miary podane w rozdziale 1 niniejszego załącznika. Gaz ziemny: stosuje się jednostki miary podane w rozdziale 2 niniejszego załącznika. Ropa naftowa i produkty naftowe: stosuje się jednostki miary podane w rozdziale 4 niniejszego załącznika. Źródła odnawialne i odpadowe: stosuje się jednostki miary podane w rozdziale 5 niniejszego załącznika. Uran i pluton: tHM (tony metalu ciężkiego). 2. Moc Moc osiągalna produkcji energii elektrycznej: MWe Moc osiągalna produkcji ciepła: MWt Zdolność wzbogacania (rozdzielanie izotopów uranu): tSWU (tony jednostek oznaczających zdolność separacyjną). Zdolność produkcyjna elementów paliwa jądrowego: tHM (tony metalu ciężkiego).

3.6. Odstępstwa i wyłączenia

Francja korzysta z odstępstwa w zakresie przedstawiania danych zagregowanych dotyczących energii cieplnej. Odstępstwo to zostanie zniesione w momencie, kiedy Francja będzie w stanie przekazywać takie dane, a w każdym przypadku nie później niż 4 lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

4. ROPA NAFTOWA I PRODUKTY NAFTOWE

4.1. Nośniki energii

O ile nie określono inaczej, w tej kategorii gromadzone są dane odnoszące się do wszystkich nośników energii wymienionych poniżej:







Nośnik energii Definicja 1. Ropa naftowa Ropa naftowa to olej mineralny pochodzenia organicznego, w skład którego wchodzą mieszaniny węglowodorów oraz związane z nimi zanieczyszczenia, np. siarka. W normalnej temperaturze i ciśnieniu ropa naftowa występuje w stanie ciekłym, a jej właściwości fizyczne (gęstość, lepkość itp.) są w wysokim stopniu zmienne. Kategoria ta obejmuje skropliny odzyskiwanego gazu „mokrego” lub „suchego”, w przypadkach, kiedy zostały one domieszane do ropy naftowej wydobywanej w celach komercyjnych. 2. NGL NGL to płynne lub skroplone węglowodory odzyskane z gazu ziemnego w instalacjach oddzielania lub zakładach przetwórstwa gazu. Do NGL należą etan, propan, butan (normalny i izobutan), pentan (oraz izopentan) oraz pentany plus (czasem określane jako kondensat gazu ziemnego). 3. Półprodukty rafineryjne Półprodukty rafineryjne to przetworzone oleje przeznaczone do dalszego przetwarzania (np. olej opałowy z pierwszej destylacji lub próżniowy olej napędowy) z wyjątkiem mieszania. Dalsze przetwarzanie tych półproduktów prowadzi do powstania jednego lub większej ilości składników lub produktów gotowych. Definicja ta obejmuje również zwroty z przemysłu petrochemicznego do przemysłu rafineryjnego (np. benzyna pirolityczna, frakcje C4, frakcje oleju napędowego i oleju opałowego). 4. Dodatki/ utleniacze Dodatki to związki inne niż węglowodory, dodawane do produktu lub mieszane z nim w celu zmiany właściwości paliw (oktan, cetan, właściwości zimne itp.): — utleniacze, np. alkohole (metanol, etanol), etery (jak MTBE (eter metylo-tert-butylowy), ETBE (eter etylo-tert-butylowy), TAME (eter metylo-tert-amylowy)), — estry (np. olej rzepakowy lub ester dimetylowy itp.), — związki chemiczne (np. TML, TEL i detergenty). Uwaga: ilości dodatków lub utleniaczy (alkoholi, eterów, estrów i innych związków chemicznych), zgłaszane w tej kategorii, powinny odnosić się do ilości przeznaczonych do mieszania lub do wykorzystania jako paliwa. 4.1. W tym: Biopaliwa Biobenzyna i biodiesle. Stosuje się definicje z rozdziału 5 „Energia odnawialna i wytwarzana z odpadów”. Ilości biopaliw płynnych zgłaszane w tej kategorii odnoszą się wyłącznie do tych komponentów, a nie do łącznej ilości płynów, w których są one domieszką. Pozycja ta nie obejmuje wszelkiego obrotu biopaliwami niebędącymi domieszką do paliw transportowych (czyli biopaliwami w postaci czystej); należy je zgłaszać w rozdziale 5. Biopaliwa będące przedmiotem obrotu jako część paliw transportowych należy zgłaszać w ramach odpowiednich produktów, wskazując zawartość biopaliwa. 5. Inne Węglowodory Syntetyczna ropa naftowa z piasków bitumicznych, olej łupkowy itp., płyny pochodzące z upłynniania węgla (zob. rozdział 1), płynne produkty przetwarzania gazu ziemnego w benzynę (zob. rozdział 2), wodór i oleje emulgowane (np. „Orimulsion”). Pozycja nie obejmuje produkcji łupków bitumicznych, której dotyczy rozdział 1. Produkcję oleju łupkowego (produktu wtórnego) należy zgłaszać w pozycji „Pozyskanie z innych źródeł” w kategorii „Inne węglowodory”. 6. Gaz rafineryjny (nieskroplony) Gaz rafineryjny obejmuje mieszankę nieskraplających się gazów, składających się głównie z wodoru, metanu, etanu i olefin, otrzymanych w trakcie destylacji ropy naftowej lub przetwarzania produktów naftowych (np. krakingu) w rafineriach. Obejmuje to również gazy zwracane z przemysłu petrochemicznego. 7. Etan Węglowodór o łańcuchu prostym (C2H6), występujący naturalnie w postaci gazowej, uzyskiwany z gazu ziemnego i strumieni gazu rafineryjnego. 8. LPG LPG (skroplony gaz ropopochodny) to lekkie węglowodory parafinowe uzyskane z procesów rafineryjnych, stabilizacji ropy naftowej oraz zakładów przetwarzania gazu ziemnego. Składają się one głównie z propanu (C3H8) i butanu (C4Hl0) lub połączenia tych dwóch związków. Mogą również zawierać propylen, butylen, izopropylen i izobutylen. Gazy LPG są zwykle skraplane pod ciśnieniem w celach transportu i magazynowania. 9. Benzyna ciężka Benzyna ciężka jest surowcem przeznaczonym dla przemysłu petrochemicznego (np. produkcja etylenu lub związków aromatycznych) lub do produkcji benzyny poprzez reforming lub izomeryzację w rafinerii. Benzyna ciężka zawiera materiały w przedziale destylacji od 30 °C do 210 °C lub w części tego przedziału. 10. Benzyna silnikowa Benzyna silnikowa składa się z mieszanki lekkich węglowodorów destylujących w przedziale od 35 °C do 215 °C. Wykorzystywana jest jako paliwo do silników o zapłonie iskrowym w pojazdach lądowych. Benzyna silnikowa może zawierać dodatki, utleniacze i środki zwiększające liczbę oktanową, w tym związki ołowiu, jak TEL i TML. Obejmuje domieszki do benzyny silnikowej (z wyjątkiem dodatków/utleniaczy), jak np. alkilaty, izomerat, reformat, krakowana benzyna przeznaczona do komponowania benzyny silnikowej. 10.1. W tym: Biobenzyna Stosuje się definicje z rozdziału 5 „Energia odnawialna i wytwarzana z odpadów”. 11. Benzyna lotnicza Benzyna przeznaczona specjalnie do tłokowych silników lotnicznych, z liczbą oktanową odpowiednio dostosowaną do silnika, temperaturą krzepnięcia wynoszącą – 60 °C i przedziałem destylacji zwykle od 30 °C do 180 °C. 12. Paliwa typu benzynowego do silników odrzutowych Pozycja ta obejmuje wszystkie lekkie oleje węglowodorowe używane w turbinowych lotniczych jednostkach napędowych, destylujące w temperaturze od 100 °C and 250 °C. Otrzymuje się je przez mieszanie naft i benzyny lub benzyn ciężkich w taki sposób, aby zawartość związków aromatycznych nie przekroczyła 25 % objętości, a ciśnienie pary wynosiło od 13,7 kPa do 20,6 kPa. 13. Paliwo typu nafty do silników odrzutowych Produkt destylacji wykorzystywany w turbinowych lotniczych jednostkach napędowych. Pod względem temperatury destylacji (między 150 °C a 300 °C, zwykle nie więcej niż 250 °C) i temperatury zapłonu jego właściwości są podobne, jak w przypadku nafty. Ponadto ma ono szczególne cechy (np. temperaturę krzepnięcia) ustalone przez Zrzeszenie Międzynarodowego Transportu Lotniczego (IATA). Obejmuje domieszki do nafty. 13.1. Biopaliwo odrzutowe Biopaliwa ciekłe pozyskiwane z biomasy, dodawane jako domieszka do nafty lotniczej lub ją zastępujące. 14. Inne nafty Rafinowany produkt destylacji ropy naftowej wykorzystywany w sektorach innych niż transport lotniczy. Destyluje w temperaturze pomiędzy 150 °C a 300 °C. 15. Oleje napędowe (destylowane oleje opałowe) Olej napędowy jest głównie pośrednim produktem destylacji, destylującym w temperaturze od 180 °C a 380 °C. Pozycja ta obejmuje domieszki. Obejmuje kilka gatunków o różnych przeznaczeniach: 15.1. W tym: Olej napędowy do pojazdów drogowych Olej napędowy wykorzystywany w wysokoprężnych silnikach pojazdów drogowych (samochodów osobowych, ciężarowych itp.), zwykle o niewielkiej zawartości siarki. 15.1.1. W tym, w ramach pozycji 15.1: Biodiesle Stosuje się definicje z rozdziału 5 „Energia odnawialna i wytwarzana z odpadów”. 15.2 W tym: Lekki olej opałowy i pozostałe oleje napędowe Lekki olej opałowy wykorzystywany w przemyśle i gospodarstwach domowych; olej napędowy wykorzystywany w transporcie morskim i szynowym; inne oleje napędowe, w tym ciężkie oleje napędowe destylujące w temperaturze pomiędzy 380 °C a 540 °C, wykorzystywane jako wsad w przemyśle petrochemicznym. 16. Ciężki olej opałowy Wszystkie resztkowe (ciężkie) oleje opałowe (w tym otrzymane w wyniku mieszania) o lepkości kinematycznej powyżej 10 cSt w temperaturze 80 °C i temperaturze zapłonu zawsze powyżej 50 °C, a gęstości zawsze wyższej niż 0,9 kg/l. 16.1. W tym: o niskiej zawartości siarki Ciężki olej opałowy o zawartości siarki poniżej 1 %. 16.2. W tym: o wysokiej zawartości siarki Ciężki olej opałowy o zawartości siarki wynoszącej 1 % lub więcej. 17. Benzyna lakowa i benzyny przemysłowe Rafinowane pośrednie produkty destylacji, o przedziale temperatur destylacji podobnym jak w przypadku benzyny ciężkiej i nafty. Dzielą się na: Benzyny przemysłowe: lekkie oleje destylujące w temperaturze między 30 °C a 200 °C. Wyróżnia się 7 lub 8 gatunków benzyn przemysłowych, zależnie od miejsca frakcji w przedziale destylacji. Gatunki definiuje się według różnicy temperatur pomiędzy punktami destylacji 5 % objętości i 90 % objętości (nie więcej niż 60 °C). Benzyna lakowa: benzyna przemysłowa o temperaturze zapłonu powyżej 30 °C. Przedział destylacji benzyny lakowej wynosi od 135 °C do 200 °C. 18. Smary Węglowodory produkowane z produktów ubocznych destylacji; wykorzystywane głównie do zmniejszania tarcia pomiędzy powierzchniami nośnymi. Pozycja ta obejmuje wszystkie gatunki gotowych olejów smarowych, od oleju wrzecionowego do oleju cylindrowego, oraz wykorzystywane w smarach stałych, olejach silnikowych, a także wszelkie gatunki olejów bazowych. 19. Asfalt Stały, półstały lub lepki węglowodór o strukturze koloidalnej, w kolorze brązowym lub czarnym, otrzymywany jako pozostałość w procesie destylacji ropy naftowej poprzez destylację próżniową szlamu olejowego pozostałego z destylacji atmosferycznej. Asfalt wykorzystywany jest przede wszystkim do budowy dróg i krycia dachów. Pozycja ta obejmuje asfalt upłynniony i rozcieńczony. 20. Parafiny Są to węglowodory alifatyczne nasycone Są one odzyskiwane jako pozostałość odparafinowywania olejów smarowych. Mają strukturę krystaliczną, bardziej lub mniej drobną zależnie od gatunku. Ich główne właściwości: bezbarwne, bezwonne i przejrzyste, o temperaturze topnienia powyżej 45 °C. 21. Koks naftowy Czarny, stały produkt uboczny, otrzymywany głównie w wyniku krakowania i uwęglania surowców pochodzących z przerobu ropy naftowej, pozostałości destylacji próżniowej, smoły i paku w procesach, takich jak koksowanie opóźnione lub koksowanie fluidalne. Składa się głównie z węgla (90–95 %) i ma niską zawartość popiołu. Wykorzystywany jest jako wsad w koksowniach w hutnictwie, do ogrzewania, produkcji elektrod oraz produkcji substancji chemicznych. Dwa najważniejsze gatunki to koks zielony i koks kalcynowany. Obejmuje koks osadzony na katalizatorze podczas procesów rafinacji – koks ten jest niemożliwy do odzyskania i zwykle jest spalany jako paliwo rafineryjne. 22. Pozostałe produkty Wszystkie produkty niewymienione powyżej, np. smoła i siarka. Pozycja ta obejmuje związki aromatyczne (np. BTX – benzen, toluen, ksylen) oraz olefiny (np. propylen) wytwarzane w rafineriach.

4.2. Wykaz danych zagregowanych

O ile nie określono inaczej, w odniesieniu do wszystkich nośników energii wymienionych w poprzednim punkcie zgłasza się dane zagregowane według poniższego wykazu.

4.2.1. Dostawy ropy naftowej, NGL, półproduktów rafineryjnych, dodatków i innych węglowodorów

Poniższa tabela ma zastosowanie do ropy naftowej, kondensatu gazu ziemnego, półproduktów rafineryjnych, dodatków/utleniaczy (i ich części będących biopaliwami) oraz innych węglowodorów:

1. Produkcja krajowa

Nie dotyczy półproduktów rafineryjnych i biopaliw.

2. Pozyskanie z innych źródeł, dodatki, biopaliwa i inne węglowodory, których produkcja została już ujęta w innych bilansach paliw. Nie dotyczy ropy naftowej, NGL i półproduktów rafineryjnych. 2.1. W tym: z węgla Obejmuje płynne produkty pochodzące z zakładów upłynniania węgla oraz koksowni. 2.2. W tym: z gazu ziemnego Produkcja syntetycznej benzyny może wymagać wsadu w postaci gazu ziemnego. Ilość gazu wykorzystaną do produkcji metanolu zgłasza się zgodnie z rozdziałem 2, natomiast w niniejszej pozycji zgłasza się uzysk z metanolu. 2.3. W tym: ze źródeł odnawialnych Obejmuje biopaliwa przeznaczone do mieszania z paliwami transportowymi. Produkcję zgłasza się w rozdziale 5, natomiast w niniejszej pozycji należy zgłaszać ilości przeznaczone do mieszania.

3. Zwroty z sektora petrochemicznego Produkty gotowe lub półprodukty zwracane przez sektor petrochemiczny rafineriom w celu dalszego przetwarzania, mieszania lub sprzedaży. Zwykle są to produkty uboczne produkcji petrochemicznej. Dotyczy wyłącznie półproduktów rafineryjnych.

4. Produkty przetwarzane Przywożone produkty naftowe, po zmianie sklasyfikowane jako surowce do dalszego przetwarzania w rafinerii, bez dostarczania odbiorcom końcowym. Dotyczy wyłącznie półproduktów rafineryjnych.

5. Przywóz i wywóz Obejmuje ilości ropy naftowej oraz produktów przywożonych lub wywożonych w ramach umów o przetwarzanie (tj. rafinacji na zlecenie). Ropę naftową i NGL należy podawać jako pochodzące z kraju rzeczywistego początkowego pochodzenia; półprodukty rafineryjne oraz produkty gotowe należy podawać jako pochodzące z kraju, z którego zostały bezpośrednio sprowadzone. Obejmuje wszelkie gazy ciekłe (np. LPG) ekstrahowane w trakcie regazyfikacji przywożonego ciekłego gazu ziemnego oraz produkty naftowe przywożone lub wywożone bezpośrednio przez przemysł petrochemiczny. Uwaga: Wszelki obrót biopaliwami niebędącymi domieszką do paliw transportowych (czyli biopaliwami w postaci czystej) należy zgłaszać w kwestionariuszu dotyczącym energii ze źródeł odnawialnych. Powtórny wywóz ropy przywożonej w celu przetworzenia w strefach składów celnych należy uwzględnić jako wywóz produktu z kraju przetwarzania do kraju ostatecznego przeznaczenia.

6. Zużycie bezpośrednie Ropa naftowa, NGL, dodatki i utleniacze (i ich części będące biopaliwami) oraz inne węglowodory do wykorzystania bezpośredniego bez przetwarzania w rafineriach. Obejmuje ropę naftową spalaną w celu produkcji energii elektrycznej.

7. Zmiany stanu zapasów Wzrost stanu zapasów wykazuje się jako liczbę ujemną, a zmniejszenie stanu zapasów jako liczbę dodatnią.

8. Obliczony wsad do rafinerii Całkowita obliczona ilość surowców, które wprowadzono do procesu rafinacji. Otrzymywana wg wzoru: Produkcja krajowa + Pozyskanie z innych źródeł + Zwroty z sektora petrochemicznego + Produkty przetwarzane + Przywóz – Wywóz – Zużycie bezpośrednie + Zmiany stanu zapasów

9. Różnice statystyczne Otrzymane jako różnica między obliczonym a faktycznym wsadem do rafinerii.

10. Faktyczny wsad do rafinerii Ilości rzeczywiście zużytych przez rafinerie surowców.

11. Straty rafinerii Różnica między faktycznym wsadem do rafinerii a produkcją rafinerii brutto. Straty mogą występować w procesie destylacji wskutek parowania. Zgłaszane straty przedstawia się jako wartość dodatnią. Mogą wystąpić przyrosty objętości, ale nie masy.

12. Początkowy i końcowy stan zapasów na terytorium kraju Wszystkie zapasy na terytorium kraju, w tym zapasy przechowywane przez rząd, kluczowych odbiorców lub organizacje zajmujące się przechowywaniem, zapasy przechowywane na pokładach przybywających jednostek żeglugi oceanicznej, zapasy przechowywane w strefach składów celnych oraz zapasy przechowywane na potrzeby innych krajów, czy to na mocy dwustronnych umów na szczeblu rządowym, czy na innej podstawie. Stan początkowy i końcowy odnosi się odpowiednio do pierwszego i ostatniego dnia okresu sprawozdawczego.

13. Wartość opałowa Produkcja, przywóz i wywóz oraz ogólna średnia.

4.2.2. Dostawa produktów naftowych

Poniższa tabela odnosi się wyłącznie do produktów gotowych (gaz rafineryjny, etan, LPG, benzyna ciężka, benzyna silnikowa oraz jej część będąca biopaliwem, benzyna lotnicza, paliwa typu benzynowego do silników odrzutowych, paliwa typu nafty do silników odrzutowych oraz ich część będąca biopaliwem, inne nafty, olej napędowy, niskosiarkowy i wysokosiarkowy olej opałowy, benzyna lakowa i benzyny przemysłowe, smary, asfalt, parafiny, koks naftowy i inne produkty). Ropę naftową i NGL wykorzystywane do bezpośredniego spalania należy ująć w dostawach produktów gotowych oraz w produktach przeklasyfikowanych.

1. Dostawy produktów pierwotnych

Obejmują ilości krajowej lub przywożonej ropy naftowej (w tym kondensatu) oraz krajowego NGL, zużyte bezpośrednio w postaci nieprzetworzonej w rafineriach ropy naftowej, a także ilości zwrotów z przemysłu petrochemicznego, które (nie będąc paliwem pierwotnym) również wykorzystywane są bezpośrednio.

2. Produkcja rafinerii brutto

Produkty gotowe produkowane przez rafinerię lub mieszalnię paliw.

Pozycja ta nie obejmuje strat rafinerii, ale obejmuje paliwo rafineryjne.

3. Produkty z odzysku

Produkty gotowe, które zostały już dostarczone odbiorcom końcowym, przechodzące ponowną dystrybucję (np. zużyte smary poddane ponownemu przetworzeniu). Ilości te należy odróżnić od zwrotów z przemysłu petrochemicznego.

4. Paliwo rafineryjne

Produkty naftowe zużywane na potrzeby działalności rafinerii.

Pozycja ta nie obejmuje produktów wykorzystywanych przez koncerny naftowe poza procesem rafinacji (np. bunkier lub zbiornikowce).

Obejmuje paliwa wykorzystywane przez rafinerie w toku produkcji energii elektrycznej lub cieplnej na sprzedaż.

4.1. W tym: Wykorzystane do produkcji energii elektrycznej Ilości wykorzystane do produkcji energii elektrycznej przez instalacje w rafineriach.

4.2. W tym: Wykorzystane do produkcji energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu Ilości wykorzystane przez instalacje do produkcji energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu w rafineriach.

4.3. W tym: Wykorzystane do produkcji ciepła Ilości wykorzystane do produkcji ciepła w rafineriach.

5. Przywóz i wywóz

6. Międzynarodowy bunkier morski

7. Produkty przeklasyfikowane

Ilości sklasyfikowane ponownie z uwagi na zmianę specyfikacji lub zmieszanie z innymi produktami.

Ujemną ilość jednego produktu kompensuje dodatnia ilość innego produktu (lub produktów) i odwrotnie; łączny efekt netto powinien być równy zero

8. Produkty przetwarzane

Przywożone produkty naftowe, po zmianie sklasyfikowane jako surowce do dalszego przetwarzania w rafinerii, bez dostarczania odbiorcom końcowym.

9. Zmiany stanu zapasów

Wzrost stanu zapasów wykazuje się jako liczbę ujemną, a zmniejszenie stanu zapasów jako liczbę dodatnią.

10. Obliczone dostawy krajowe brutto

Suma otrzymywana wg wzoru:

Dostawy produktów pierwotnych + Produkcja rafinerii brutto + Produkty z odzysku – Paliwo rafineryjne + Przywóz – Wywóz – Międzynarodowy bunkier morski + Produkty przeklasyfikowane – Produkty przetwarzane + Zmiany stanu zapasów

11. Różnica statystyczna

Zdefiniowana jako różnica między obliczonymi dostawami krajowymi brutto a dostawami faktycznymi.

12. Faktyczne dostawy krajowe brutto

Faktyczne dostawy gotowych produktów naftowych ze źródeł pierwotnych (tj. z rafinerii, mieszalni itp.) na rynek krajowy.

Wartość ta może odbiegać od wyżej określonej ilości obliczonej, na przykład w związku z różnicami w uwzględnionym obszarze, czy też różnicami definicji w poszczególnych systemach sprawozdawczych.

12.1. W tym: Dostawy brutto do sektora petrochemicznego Ilości paliw dostarczone do sektora petrochemicznego.

12.2. W tym: Zużycie energii w sektorze petrochemicznym Ilości oleju wykorzystanego jako paliwo w procesach petrochemicznych takich jak kraking parowy.

12.3. W tym: Zużycie nieenergetyczne w sektorze petrochemicznym Ilości oleju wykorzystanego w sektorze petrochemicznym na potrzeby produkcji etylenu, propylenu, butylenu, gazu syntezowego, substancji aromatycznych, butadienu i innych surowców opartych na węglowodorach w procesach takich jak kraking parowy, wytwarzanie związków aromatycznych i reforming parowy. Pozycja nie obejmuje ilości oleju wykorzystanych jako paliwo.

13. Zwroty z sektora petrochemicznego do rafinerii

14. Początkowy i końcowy stan zapasów

Wszystkie zapasy na terytorium kraju, w tym zapasy przechowywane przez rząd, kluczowych odbiorców lub organizacje zajmujące się przechowywaniem, zapasy przechowywane na pokładach przybywających jednostek żeglugi oceanicznej, zapasy przechowywane w strefach składów celnych oraz zapasy przechowywane na potrzeby innych krajów, czy to na mocy dwustronnych umów na szczeblu rządowym, czy na innej podstawie. Stan początkowy i końcowy odnosi się odpowiednio do pierwszego i ostatniego dnia okresu sprawozdawczego.

15. Zmiany stanu zapasów w zakładach użyteczności publicznej

Zmiany stanu zapasów przechowywanych przez zakłady użyteczności publicznej, nieujęte w pozycjach „Stany zapasów” i „Zmiany stanu zapasów” w innych kategoriach. Wzrost stanu zapasów wykazuje się jako liczbę ujemną, a zmniejszenie stanu zapasów jako liczbę dodatnią.

Pozycja ta obejmuje ropę naftową i NGL wykorzystane do bezpośredniego spalania, jeśli miało ono miejsce.

16. Wartość opałowa dostaw krajowych brutto

4.2.3. Dostawy krajowe brutto w podziale na sektory

W poniższych tabelach dane zagregowane mają zastosowanie do ropy naftowej, kondensatu gazu ziemnego, gazu rafineryjnego, etanu, LPG, benzyny ciężkiej, benzyny silnikowej wraz z jej częścią będącą biopaliwem, benzyny lotniczej, paliw typu benzynowego do silników odrzutowych, paliw typu nafty do silników odrzutowych wraz z ich częścią będącą biopaliwem, innych naft, oleju napędowego (i jego frakcji: olej napędowy do pojazdów, lekki olej opałowy i inne oleje napędowe, biodiesel oraz oleje napędowe niebędące biopaliwami), ciężkiego oleju opałowego (w tym jego frakcji niskosiarkowej i wysokosiarkowej), benzyny lakowej i benzyn przemysłowych, smarów, asfaltu, parafin, koksu naftowego i innych produktów naftowych.

Należy zgłosić zarówno ilości dotyczące zużycia energetycznego, jak i zużycia nieenergetycznego oraz ich łączną sumę.

1. Sektor przemian energetycznych ogółem

Łączne ilości paliwa wykorzystane do pierwotnego lub wtórnego przetwarzania energii.

1.1. W tym: Elektrownie zawodowe

1.2. W tym: Elektrownie przemysłowe

1.3. W tym: Elektrociepłownie zawodowe

1.4. W tym: Elektrociepłownie przemysłowe

1.5. W tym: Ciepłownie zawodowe

1.6. W tym: Ciepłownie przemysłowe

1.7. W tym: Gazownie/Zakłady zgazowania węgla

1.8. W tym: Mieszalnie gazu ziemnego

1.9. W tym: Koksownie

1.10. W tym: Wielkie piece

1.11. W tym: Przemysł petrochemiczny

1.12. W tym: Brykietownie węgla kamiennego

1.13. W tym: Nigdzie indziej niewymienione – Pozostałe przemiany

2. Sektor energii ogółem

Łączna ilość wykorzystana jako zużycie własne w sektorze energii

2.1. W tym: Kopalnie węgla

2.2. W tym: Wydobycie ropy naftowej i gazu

2.3. W tym: Koksownie

2.4. W tym: Wielkie piece

2.5. W tym: Gazownie

2.6. W tym: Zakłady wytwórcze energii Elektrownie, elektrociepłownie oraz ciepłownie.

2.7. W tym: Nigdzie indziej niewymienione – Pozostałe

3. Straty dystrybucji

Straty wynikłe poza rafinerią wskutek transportu i dystrybucji

Pozycja ta obejmuje straty w rurociągach.

4. Finalne zużycie energii

5. Sektor przemysłu

5.1. W tym: Przemysł hutniczy

5.2. W tym: Przemysł chemiczny i petrochemiczny

5.3. W tym: Przemysł metali nieżelaznych

5.4. W tym: Przemysł surowców niemetalicznych

5.5. W tym: Przemysł środków transportu

5.6. W tym: Przemysł maszynowy

5.7. W tym: Przemysł wydobywczy

5.8. W tym: P