2005D0344 — PL — 04.12.2009 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DECYZJA KOMISJI z dnia 23 marca 2005 r. ustalająca ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego uniwersalnym środkom czyszczącym oraz środkom czyszczącym przeznaczonym do urządzeń sanitarnych (notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1028) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2005/344/WE) (Dz.U. L 115, 4.5.2005, p.42)

zmienione przez:









▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 23 marca 2005 r.

ustalająca ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego uniwersalnym środkom czyszczącym oraz środkom czyszczącym przeznaczonym do urządzeń sanitarnych

(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1028)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2005/344/WE)







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1980/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. w sprawie zrewidowanego programu przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego ( 1 ), w szczególności jego art. 6 ust. 1, akapit drugi, po konsultacji z Radą ds. Znakowania Ekologicznego Unii Europejskiej, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1980/2000 wspólnotowe oznakowanie ekologiczne może być przyznawane produktom posiadającym cechy, które pozwalają im w znaczącym stopniu przyczyniać się do poprawy kluczowych aspektów ochrony środowiska. (2) Rozporządzenie (WE) nr 1980/2000 stanowi, że szczególne kryteria oznakowania ekologicznego, opracowane na podstawie kryteriów sporządzonych przez Radę ds. Znakowania Ekologicznego Unii Europejskiej, należy ustalić według grup produktów. (3) Stanowi ono ponadto, iż odpowiednio wcześnie przed końcem okresu ważności kryteriów określonych dla danej grupy produktów powinien odbyć się przegląd kryteriów znakowania ekologicznego, jak również wymagań dotyczących oceny i weryfikacji związanych z tymi kryteriami. (4) W celu uwzględnienia rozwoju naukowego oraz wydarzeń na rynku stosownym jest dokonanie przeglądu kryteriów ustanowionych decyzją Komisji 2001/607/WE z dnia 19 lipca 2001 r. ustalającą ekologiczne kryteria przyznawania wspólnotowego oznakowania ekologicznego uniwersalnym środkom czyszczących oraz środkom czyszczącym przeznaczonym do urządzeń sanitarnych ( 2 ). (5) Ponadto aby określić, że produkty detergentowe przeznaczone do rutynowego czyszczenia okien należy uważać za uniwersalne środki czyszczące, a nie produkty o szczególnym zastosowaniu, konieczne jest zmodyfikowanie definicji grupy produktów określonej w tejże decyzji. (6) Dla zapewnienia jasności należy zatem odpowiednio zastąpić decyzję 2001/523/WE. (7) Zrewidowane kryteria ekologiczne powinny być ważne przez okres czterech lat. (8) Stosownym jest pozostawienie okresu przejściowego nie dłuższego niż dwanaście miesięcy wnioskodawcom, których produktom przyznane zostało oznakowanie ekologiczne przed dniem notyfikacji niniejszej decyzji lub którzy złożyli wniosek o przyznanie takiego oznakowania przed tą datą, aby mieli oni wystarczająco czasu na dostosowanie swoich produktów, tak aby spełniały zrewidowane kryteria i wymagania. (9) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu utworzonego na mocy art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1980/2000, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:







Artykuł 1

Grupa produktów „uniwersalne środki czyszczące i środki czyszczące do urządzeń sanitarnych” składa się z następujących trzech podgrup:

a) uniwersalne środki czyszczące obejmujące produkty detergentowe przeznaczone do rutynowego czyszczenia podłóg, ścian, sufitów, okien i innych stałych powierzchni, które przed użyciem są rozpuszczane lub rozcieńczane w wodzie. Uniwersalne środki czyszczące muszą mieć zawartość wody ≤ 90 % (w/w);

b) środki czyszczące do okien obejmujące specjalne uniwersalne środki czyszczące przeznaczone do rutynowego czyszczenia okien, które przed użyciem są rozcieńczane w wodzie lub używane bez rozcieńczania. Wszystkie środki czyszczące do okien muszą mieć zawartość wody ≤ 95 % (w/w).

c) środki czyszczące do urządzeń sanitarnych obejmujące produkty detergentowe przeznaczone do rutynowego usuwania, w tym poprzez szorowanie, brudu i/lub innych osadów na urządzeniach sanitarnych, w pomieszczeniach takich jak pralnie, łazienki, kabiny prysznicowe, toalety i kuchnie. Wszystkie środki czyszczące do obiektów sanitarnych muszą mieć zawartość wody ≤ 90 % (w/w).

Podgrupa określona w lit. c) pierwszego ustępu nie obejmuje:

a) produktów, które są automatycznie używane podczas spłukiwania muszli klozetowej, takich jak produkty samodozujące, w tym także kostek toaletowych;

b) produktów przeznaczonych do stosowania w rezerwuarze muszli klozetowej;

c) produktów, które nie mają innych działań czyszczących niż usuwanie węglanu wapnia (kamienia);

d) środków dezynfekujących.

Produkty o szczególnym zastosowaniu, takie jak środki do czyszczenia piekarników lub okien, do wiórkowania podłogi, pasty podłogowe, środki do czyszczenia rur kanalizacyjnych, nie zostały tu uwzględnione.

Ta grupa produktów obejmuje, poza produktami, które mogą być używane przez konsumentów prywatnych, także produkty do użycia profesjonalnego.

Artykuł 2

Aby otrzymać wspólnotowe oznakowanie ekologiczne dla uniwersalnych środków czyszczących i środków czyszczących do urządzeń sanitarnych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1980/2000 środek czyszczący musi zaliczać się do „uniwersalnych środków czyszczących i środków czyszczących do urządzeń sanitarnych” i musi spełniać kryteria ekologiczne przedstawione w Załączniku do niniejszej decyzji.

▼M2

Artykuł 3

Kryteria ekologiczne dla grupy produktów „uniwersalne środki czyszczące i środki czyszczące do urządzeń sanitarnych”, a także związane z nimi wymogi dotyczące oceny i weryfikacji, są ważne do dnia 30 czerwca 2011 r.

▼B

Artykuł 4

Do celów administracyjnych grupie produktów „uniwersalne środki czyszczące i środki czyszczące do urządzeń sanitarnych” przydziela się kod 020.

Artykuł 5

Decyzja 2001/523/WE traci moc.

Artykuł 6

Oznakowania ekologiczne przyznane przed dniem notyfikacji niniejszej decyzji odnośnie do produktów zaliczających się do grupy produktów „uniwersalne środki czyszczące i środki czyszczące do urządzeń sanitarnych” mogą nadal być używane do dnia 31 marca 2006 r.

Jeśli wnioski o przyznanie oznakowania ekologicznego odnośnie do grupy produktów zaliczających się do grupy produktów „uniwersalne środki czyszczące i środki czyszczące do urządzeń sanitarnych” zostały złożone przed dniem notyfikacji niniejszej decyzji, to produktom tym może być przyznane oznakowanie ekologiczne na podstawie warunków określonych w decyzji 2001/523/WE. W takich wypadkach oznakowanie ekologiczne może być używane do dnia 31 marca 2006 r.

Artykuł 7

Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.









ZAŁĄCZNIK

RAMY

Aby kwalifikować się do oznakowania ekologicznego, uniwersalny środek czyszczący lub środek czyszczący do urządzeń sanitarnych (zwany dalej „produktem”) musi zaliczać się do grupy produktów zdefiniowanej w art. 1 i musi spełniać kryteria przedstawione w niniejszym załączniku.

Cele kryteriów

Niniejsze kryteria mają na celu promowanie:

— zmniejszenia wpływu na środowisko przez ograniczenie ilości szkodliwych składników przez zmniejszenie ilości używanego detergentu oraz przez ograniczenie odpadów opakowań;

— ograniczenia lub zapobieżenia zagrożeniom dla środowiska i dla zdrowia ludzkiego związanych z używaniem niebezpiecznych substancji,

— informacji, które umożliwia konsumentowi używanie produktu w sposób racjonalny i zmniejszający do minimum oddziaływanie na środowisko.

Kryteria ustalone są na poziomach, które promują znakowanie uniwersalnych środków czyszczących i sanitarnych środków czyszczących posiadających niewielkie oddziaływanie na środowisko.

Wymagania dotyczące oceny i weryfikacji

Określone wymagania dotyczące oceny i weryfikacji podane są w ramach każdego kryterium.

W stosownym wypadku dopuszcza się stosowanie innych metod badań niż podane dla poszczególnych kryteriów, jeżeli właściwy organ oceniający wniosek zaakceptuje ich równoważność.

W miarę możliwości badania powinny być przeprowadzone przez laboratoria, które spełniają ogólne wymagania EN ISO 17025 lub równoważnej normy.

Gdy nie są wymienione badania lub gdy są one wymienione jako przeznaczone do stosowania w weryfikacji lub kontroli, właściwe organy powinny opierać się na oświadczeniach i dokumentacji dostarczonej przez zgłaszającego i/lub na niezależnych weryfikacjach.

W stosownym wypadku właściwe organy mogą wymagać dokumentacji potwierdzającej i przeprowadzić niezależne weryfikacje.

Gdy wymagane jest, aby zgłaszający dostarczył oświadczenia, dokumentację, analizy i raporty z badań lub inne dowody w celu wykazania spełnienia kryteriów, zrozumiałe jest, że mogą one pochodzić, odpowiednio, od zgłaszającego i/lub jego dostawców i/lub ich dostawców, i tak dalej.

Gdy wymienione są składniki, to obejmuje to substancje i preparaty.

Dodatek I przedstawia nową, zrewidowaną bazę danych składników detergentów (wykaz DID), wersja z dnia 30 czerwca 2004 r., która zawiera najpowszechniej używane składniki receptur detergentów. Część A wykazu DID pozwala uzyskać dane do obliczeń CDVtox oraz do oceny podatności na biodegradację środków powierzchniowo czynnych.

W stosownym wypadku zgłaszający może korzystać z następnych rewizji Bazę Danych Składników Detergentów, gdy staną się one dostępne.

Dla składników, które nie są ujęte w części A wykazu DID, zgłaszający może na swoją własną odpowiedzialność zastosować procedurę opisaną w części B dodatku I.

Dla składników, które nie są wymienione w wykazie DID, zgłaszający może posłużyć się opisaną w dodatku II metodą w celu dostarczenia niezbędnej dokumentacji podatności na beztlenową biodegradację.

Zalecane jest, aby podczas oceny wniosków i kontroli ich zgodności z kryteriami przedstawionymi w niniejszym załączniku właściwe organy wzięły pod uwagę wdrożenie uznanych systemów zarządzania środowiskiem, takich jak EMAS lub ISO 14001 (Uwaga: Wdrożenie takich systemów nie jest obowiązkowe.)

JEDNOSTKA FUNKCJONALNA

Dla wszystkich uniwersalnych środków czyszczących jednostką funkcjonalną (użytą w kryteriach poniżej) jest wyrażona w gramach dawka zalecona przez producenta na 1 litr mydlin (wody myjącej).

Dla środków do czyszczenia urządzeń sanitarnych, nie określono żadnej jednostki funkcyjnej (przy poniższych kryteriach zastosowano obliczanie w odniesieniu do 100 g produktu).

KRYTERIA EKOLOGICZNE

1. Toksyczność w stosunku do organizmów wodnych

Toksyczność krytycznej objętości rozcieńczenia (CDVtox) jest obliczana dla każdego składnika (i) przy użyciu następującego równania:

gdzie masa (i) jest masą składnika (w gramach) na jednostkę funkcjonalną (dla uniwersalnych środków czyszczących) lub na 100 g produktu (dla środków czyszczących do urządzeń sanitarnych), DF (i) jest współczynnikiem rozkładu, a TF chroniczna (i) jest współczynnikiem toksyczności składnika (w miligramach/litr).

Wartości DF i TF chroniczna odpowiadają wartościom podanym w wykazie Bazy Danych Składników Detergentów - część A (wykaz DID - część A) (dodatek I). Jeżeli dany składnik nie jest ujęty w wykazie DID - część A, to zgłaszający ocenia wartości według metody opisanej w wykazie DID - część B (dodatek 1). CDVtox jest sumowane dla każdego składnika dając CDVtox dla produktu.

W przypadku uniwersalnych środków czyszczących CDVtox dla produktu nie przekracza 20 000 L/jednostkę funkcjonalną.

W przypadku środków czyszczących do urządzeń sanitarnych CDVtox dla produktu nie przekracza 100 000 L na 100 g produktu.

Dla środków czyszczących do okien CDVtox dla produktu nie przekracza 5 000 L na 100 g produktu.

Ocena i weryfikacja: Właściwemu organowi dostarczana jest dokładna receptura produktu wraz ze szczegółowymi danymi dotyczącymi obliczeń CDVtox, potwierdzającymi spełnienie wspomnianego kryterium.

2. Podatność na biodegradację środków powierzchniowo czynnych

a) Łatwa podatność na biodegradację (tlenową)

Każdy środek powierzchniowo czynny użyty w produkcie powinien łatwo ulegać biodegradacji.

Ocena i weryfikacja: Właściwemu organowi dostarczona zostaje dokładna receptura produktu, a także opis funkcji każdego składnika. Wykaz DID - część A (dodatek I) podaje, czy określony środek powierzchniowo czynny ulega biodegradacji tlenowej, czy nie (środki powierzchniowo czynne z oznaczeniem „R” w kolumnie dotyczącej biodegradacji beztlenowej łatwo ulegają biodegradacji). W przypadku środków powierzchniowo czynnych, które nie są ujęte w wykazie DID - część A należy dostarczyć stosowne informacje pochodzące z literatury lub innych źródeł albo odpowiednie wyniki prób potwierdzające, że ulegają one biodegradacji. Badanie stopnia biodegradacji są takie, jak wymienione w rozporządzeniu (WE) nr 648/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie detergentów ( 3 ). Środki powierzchniowo czynne ulegają łatwo biodegradacji, o ile stopień biodegradacji (mineralizacji) zmierzony według jednej z poniższych prób wynosi co najmniej 60 % w ciągu 28 dni: próba fazy gazowej CO2 nad roztworem (OECD 310), zmodyfikowana próba Sturma wydzielania się dwutlenku węgla (CO2) (OECD 301B; dyrektywa Rady 67/548/EWG ( 4 ) załącznik V.C.4-C), próba zamkniętej butelki (OECD 301D; dyrektywa 67/548/EWG załącznik V.C.4-E), respirometria manometryczna (OECD 301F; dyrektywa 67/548/EWG załącznik V.C.4-D) lub próba MITI (I) (OECD 301C; dyrektywa 67/548/EWG załącznik V.C.4-F), bądź równoważne im próby ISO. W zależności od właściwości fizycznych środka powierzchniowo czynnego zastosować można jedną z poniższych prób na potwierdzenie łatwego ulegania biodegradacji, o ile stopień biodegradacji wynosi co najmniej 70 % w ciągu 28 dni: zanikanie rozpuszczonego organicznego węgla DOC (OECD 301A; dyrektywa 67/548/EWG załącznik V.C.4-A) lub zmodyfikowana kontrola OECD zanikania DOC (OECD 301E; dyrektywa 67/548/EWG załącznik V.C.4-B), lub równoważne im próby ISO. Stosowanie metod badawczych opartych na pomiarach rozpuszczonego węgla organicznego wymaga należytego uzasadnienia, gdyż metody te mogą dawać wyniki oznaczające usunięcie środka, a nie jego biodegradację. W próbach na łatwą biodegradację tlenową nie stosuje się wstępnej adaptacji. Zasada 10-dniowego okna nie znajduje tu zastosowania.

b) Biodegradacja beztlenowa

Każdy środek powierzchniowo czynny powinien ulegać biodegradacji w warunkach beztlenowych.

Ocena i weryfikacja: właściwemu organowi dostarczona zostaje dokładna receptura produktu, a także opis funkcji każdego składnika. Wykaz DID - część A (dodatek I) podaje, czy określony środek powierzchniowo czynny ulega biodegradacji beztlenowej, czy nie (środki powierzchniowo czynne z oznaczeniem „Y” w kolumnie dotyczącej biodegradacji beztlenowej łatwo ulegają biodegradacji w warunkach beztlenowych). W przypadku środków powierzchniowo czynnych, które nie są ujęte w wykazie DID - część A, należy dostarczyć stosowne informacje pochodzące z literatury lub innych źródeł albo odpowiednie wyniki prób potwierdzające, że nalegają one biodegradacji beztlenowej. Wzorcową próbą na biodegradację beztlenową jest OECD 311, ISO 11734, ECETOC nr 28 (czerwiec, 1988) lub równoważna metoda badawcza z wymogiem minimum 60 % ostatecznej biodegradacji w warunkach beztlenowych. Mogą być również stosowane metody badań symulujące warunki środowiska beztlenowego w celu udokumentowania, że osiągnięta została 60 % ostateczna biodegradacja w warunkach beztlenowych (patrz: dodatek II).

3. Groźne, niebezpieczne lub toksyczne substancje lub preparaty

a) Niżej wymienionych składników nie stosuje się w produkcie, ani jako część jego receptury, ani jako jakikolwiek preparat zawarty w recepturze:

— Alkilofenoloetoksylaty (APEO) i ich pochodne,

— EDTA (kwas etylenodwuaminoczterooctowy) i jego sole,

— NTA (nitrylotrójoctan),

Nitropiżma i policykliczne piżma, w tym na przykład: Ksylen piżmowy: 5-tert-butylo-2,4,6-trójnitro-m-ksylen Ambreta piżmowa: 4-tert-butylo-3-metoksy-2,6-dwunitrotoluen Mosken: 1,1,3,3,5-pentametylo-4,6-dwunitroindan Tybetyn piżmowy: 1-tert-butylo-3,4,5-trójmetylo-2,6-dwunitrobenzen Keton piżmowy: 4'-tert-butylo-2',6'-dwumetylo-3',5'-dwunitrooctanofenon HHCB (1,3,4,6,7,8-sześciohydro-4,6,6,7,8,8-sześciometylocyklopenta(g)-2-benzopiran) AHTN (6-acetylo-1,1,2,4,4,7-sześciometylotetralin). Nitropiżma i policykliczne piżma, w tym na przykład:

Ocena i weryfikacja: Zgłaszający dostarcza oświadczenie poparte stosownymi oświadczeniami producentów składników potwierdzającymi, że wykazane substancje nie zostały zawarte w produkcie.

b) Czwartorzędowych soli amonowych, które nie ulegają łatwo biodegradacji, nie używa się, ani jako część receptury, ani jako jakikolwiek preparatu zawartego w recepturze.

Ocena i weryfikacja: Zgłaszający dostarcza dokumentację potwierdzającą biodegradację ewentualnie użytej czwartorzędowej soli amonowej.

c) W produkcie nie stosuje się składnika (substancji lub preparatu), ani jakiejkolwiek jego kombinacji, sklasyfikowanego za pomocą jednego z następujących zwrotów zgodnie z dyrektywą 67/548/EWG i jej zmianami lub dyrektywą 1999/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 5 ) i jej zmianami:

R31 (kontakt z kwasem powoduje wydzielenie toksycznego gazu),

R40 (ograniczone dowody na działanie rakotwórcze),

R45 (może powodować raka),

R46 (może powodować dziedziczne uszkodzenie genetyczne),

R49 (może powodować raka przez wdychanie),

R68 (możliwe ryzyko nieodwracalnych skutków),

R50-53 (bardzo toksyczny dla organizmów wodnych i może powodować długotrwałe niekorzystne skutki w środowisku wodnym),

R51-53 (toksyczny dla organizmów wodnych i może powodować długotrwałe niekorzystne skutki w środowisku wodnym),

R59 (niebezpieczny dla warstwy ozonowej),

R60 (może niekorzystnie wpływać na płodność),

R61 (może być szkodliwy dla nienarodzonego dziecka),

R62 (możliwe ryzyko osłabienia płodności),

R63 (Może działać szkodliwie na dzieci karmione piersią),

R64 (może wyrządzić szkodę dzieciom karmionemu piersią).

Specjalne wymagania wyznaczone są dla biocydów, jako części receptury lub jako części jakiegokolwiek preparatu zawartego w recepturze (patrz poniżej: kryterium dotyczące biocydów).

Powyższe wymagania stosuje się do każdego składnika (substancji lub preparatu), którego zawartość przekracza 0,01 % wagowych produktu finalnego. Obejmuje to również każdy składnik jakiegokolwiek użytego w recepturze preparatu, którego zawartość przekracza 0,01 % wagowych produktu finalnego.

Ocena i weryfikacja: Dla wszystkich składników (substancji lub preparatów) należy dostarczyć karty bezpieczeństwa materiału. Zgłaszający dostarcza oświadczenie sporządzone przez producenta składników, wykazujące spełnienie tego kryterium.

4. Biocydy

a) Produkt może zawierać biocydy tylko w celu jego konserwacji i w odpowiedniej dawce przeznaczonej wyłącznie do tego celu. Nie dotyczy to środków powierzchniowo czynnych, które mogą również posiadać własności biocydów. Ocena i weryfikacja: Należy dostarczyć kopie kart bezpieczeństwa materiału dotyczące wszelkich dodanych środków konserwujących wraz z informacją o ich dokładnym stężeniu w produkcie finalnym. Producent lub dostawca środków konserwujących dostarcza informację o dawce niezbędnej do konserwacji produktu.

b) Zakazuje się podawania lub sugerowania na opakowaniu lub w innej formie przekazu, że produkt do ręcznego zmywania naczyń ma działanie przeciwbakteryjne. Ocena i weryfikacja: Właściwemu organowi należy dostarczyć teksty i układy graficzne zastosowane na każdym typie opakowania oraz/lub przykład każdego typu opakowania. Biocydy, jako część receptury lub jako część jakiegokolwiek preparatu zawartego w recepturze, które są użyte do konserwacji produktu i są sklasyfikowane przy pomocy zwrotów ryzyka R50-53 lub R51-53, zgodnie z dyrektywą 67/548/EWG ( 6 ) i jej zmianami lub dyrektywą 1999/45/WE, są dozwolone, lecz tylko wówczas, jeśli nie są potencjalnie biokumulatywne. W tym kontekście biocyd jest uważany za potencjalnie biokumulatywny, jeżeli log Pow (log współczynnika podziału oktanol/woda) ≥3,0 (chyba że eksperymentalnie wyznaczone BCF ≤100). Stężenie biocydów w produkcie finalnym nie przekracza maksymalnego dopuszczalnego stężenia podanego w dyrektywie Rady 76/768/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do produktów kosmetycznych (6) wraz ze zmianami. Ocena i weryfikacja: Należy dostarczyć kopie kart bezpieczeństwa materiału dla wszystkich biocydów wraz z dokumentacją stężeń biocydów w produkcie finalnym.

5. Barwniki lub środki barwiące

W produkcie wolno używać tylko takich barwników i środków barwiących, jakie są dozwolone dyrektywą 76/768/EWG z późniejszymi zmianami lub dyrektywą 94/36/EWG Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie barwników przeznaczonych do użycia w artykułach spożywczych i jej późniejszymi zmianami ( 7 ), lub też takich, które charakteryzują się własnościami środowiskowymi, które nie są opisane zwrotami ryzyka R50-53 lub R51-53, zgodnie z dyrektywą 67/548/EWG (7) i jej zmianami.

Ocena i weryfikacja: Właściwemu organowi dostarczane jest oświadczenie o spełnieniu tego kryterium wraz z pełnym wykazem wszystkich użytych barwników lub środków barwiących.

6. Środki zapachowe

a) Produkt nie może zawierać aromatów zawierających nitropiżma lub piżma (wyszczególnione w kryterium 3a).

b) Wszelkie składniki dodane do produktu w charakterze środka zapachowego muszą być wyprodukowane i/lub traktowane zgodnie z kodeksem postępowania Międzynarodowego Stowarzyszenia Środków Zapachowych. Ocena i weryfikacja: Właściwemu organowi należy dostarczyć oświadczenie o spełnieniu każdej części tego kryterium.

7. Substancje uczulające

Produkt nie może być sklasyfikowany jako R42 (może powodować uczulenie przez wdychanie) i/lub R43 (może powodować uczulenie przez kontakt ze skórą) zgodnie z dyrektywą 1999/45/WE (7) ze zmianami.

Stężenie jakiejkolwiek substancji lub składnika sklasyfikowanego z użyciem zwrotów ryzyka R42 (może powodować uczulenie przez wdychanie) i/lub R43 (może powodować uczulenie przez kontakt ze skórą), zgodnie z dyrektywą 67/548/EWG (7) ze zmianami lub dyrektywą 1999/45/WE (7) ze zmianami, nie może przekraczać 0,1 % wagowych produktu finalnego.

Ocena i weryfikacja: Właściwemu organowi należy dostarczyć dokładne stężenia wszystkich składników, które są sklasyfikowane jako R42 i/lub R43 wraz z kopiami kart danych o bezpieczeństwie materiału.

8. Lotne związki organiczne

Produkt nie może zawierać więcej niż 10 % (wagowo) lotnych związków organicznych o temperaturze wrzenia poniżej 150 oC.

Ocena i weryfikacja: Zgłaszający dostarcza kopie kart bezpieczeństwa materiału dla każdego rozpuszczalnika organicznego wraz ze szczegółami obliczeń ogólnej ilości lotnych związków organicznych o temperaturze wrzenia poniżej 150 oC.

9. Fosfor

Ogólna ilość pierwiastka fosforu w produkcie określa się w przeliczeniu na jednostkę funkcyjną (dla uniwersalnych środków czyszczących) lub na 100 g produktu (dla środków czyszczących do urządzeń sanitarnych) z uwzględnieniem wszystkich składników zawierających fosfor (np. fosforanów i fosfonianów).

W przypadku uniwersalnych środków czyszczących ogólna zawartość fosforu (P) nie może przekraczać 0,02 g na jednostkę funkcyjną.

W przypadku środków czyszczących do urządzeń sanitarnych ogólna zawartość fosforu (P) nie może przekraczać 1,0 g/100 g produktu.

Składniki użyte w produktach do czyszczenia okien nie mogą zawierać fosforu.

Ocena i weryfikacja: Właściwemu organowi należy dostarczyć dokładną recepturę produktu wraz ze szczegółami obliczeń wykazujących spełnienie tego kryterium.

10. Wymagania dotyczące opakowania

a) Zabrania się używania aerozoli zawierających propelenty.

b) Tworzywa sztuczne, które są użyte na wykonanie głównego pojemnika, muszą być oznakowane zgodnie z dyrektywą 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowań ( 8 ) lub DIN 6120 części 1 i 2 w połączeniu z DIN 7728 część 1.

c) Jeżeli podstawowe opakowanie jest wykonane z materiału z odzysku, wzmianka na ten temat na opakowaniu powinna być zgodna z normą ISO 14021 „Etykiety i deklaracje środowiskowe — Deklaracje środowiskowe (typ II, etykietowanie środowiskowe)”.

d) Części podstawowego opakowania dają się łatwo rozdzielić na części z pojedynczego materiału. Ocena i weryfikacja: Właściwemu organowi należy dostarczyć dane dotyczące opakowania i/lub, jeśli to właściwe, jego próbki wraz z oświadczeniem spełnienia każdej części tego kryterium.

PRZYDATNOŚĆ DO UŻYTKU

11. Przydatność do użytku

Produkt nadaje się do użytku, gdy spełnia potrzeby konsumentów.

Zdolność czyszcząca musi być równoważna lub lepsza od zdolności czyszczącej produktu wiodącego na rynku lub ogólnego produktu porównawczego (patrz: dodatek III) zaaprobowanego przez właściwy organ, a także lepsza niż czystej wody.

W przypadku uniwersalnych środków czyszczących i środków czyszczących do kuchni udokumentowany musi być jedynie efekt usuwania tłuszczu. W przypadku sanitarnych produktów czyszczących i środków czyszczących do okien muszą być udokumentowane efekty usuwania zarówno wapnia, jak i tłuszczu.

Ocena i weryfikacja: Wydajność produktu musi być zbadana poprzez:

— odpowiednie i uzasadnione badanie laboratoryjne, lub

— odpowiednie i uzasadnione badanie konsumenckie.

Obydwa te badania muszą być przeprowadzone i przedstawione w raporcie za pomocą odpowiednich parametrów podanych w ramach zawartych w dodatku III.

INFORMACJE DLA KONSUMENTÓW

12. Instrukcje dla użytkownika

a) Instrukcje dotyczące dawkowania

W przypadku uniwersalnych środków czyszczących na opakowaniu umieścić należy dokładne zalecenie dawkowania, musi być ono dostatecznie duże i na widocznym tle. Użycie piktogramu (takiego jak miska 5 1 oraz ilość zakrętek w ml) jest zalecane, lecz nieobowiązkowe.

Jeśli chodzi o stężenie środka do urządzeń sanitarnych na opakowaniu, należy wyraźnie wskazać, że potrzebna jest tylko niewielka ilość produktu w porównaniu do normalnych (tj. rozcieńczonych) produktów.

Na opakowaniu należy umieścić następujący (lub równoważny) tekst:

„Właściwe dawkowanie oszczędza koszty i zmniejsza do minimum wpływ na środowisko”.

b) Zalecenie dotyczące bezpieczeństwa

Na produkcie należy umieścić następujące zalecenie dotyczące bezpieczeństwa (lub równoważny tekst) (zarówno w formie tekstu, jak i w formie odpowiedniego piktogramu):

„Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci”

„Nie mieszać różnych środków czyszczących”

„Nie wdychać produktów w aerozolu” (tylko w wypadku produktów pakowanych w rozpylaczach).

c) Informacje i etykietowanie składników

Stosuje się rozporządzenie (WE) nr 648/2004 ( 9 ).

d) Informacja o oznakowaniu ekologicznym

Na opakowaniu należy umieścić następujący (lub równoważny) tekst:

„Bliższe informacje można znaleźć na internetowej stronie oznakowania ekologicznego UE pod adresem: http://europa.eu.int/ecolabel”.

Ocena i weryfikacja: Właściwemu organowi należy dostarczyć próbkę opakowania produktu, w tym etykietę, wraz z oświadczeniem o spełnieniu każdej części tego kryterium.

13. Informacje widniejące na etykiecie oznakowania ekologicznego

W rubryce 2 etykiety oznakowania ekologicznego zawarty jest następujący tekst:

— zmniejszone oddziaływanie na organizmy wodne

— ograniczone użycie niebezpiecznych substancji

— czytelne instrukcje dla użytkownika

14. Szkolenie zawodowe

W przypadku detergentów używanych przez profesjonalistów producent, jego dystrybutor lub strona trzecia ma obowiązek zaoferować szkolenie lub materiały szkoleniowe personelowi wykonującemu czyszczące. Szkolenie powinno obejmować wskazówki dotyczące, krok po kroku, poprawnego rozcieńczania, używania, usuwania i użytkowania sprzętu.

Ocena i weryfikacja: Właściwemu organowi należy dostarczyć próbkę materiałów szkoleniowych zawierających podane krok po kroku instrukcje dotyczące poprawnego rozcieńczania, używania, usuwania i użytkowania sprzętu oraz opis kursów szkoleniowych.









Dodatek I

WYKAZ DID

W przypadku składników, które są ujęte w części A wykazu DID, do oceny spełnienia kryteriów ekologicznych muszą być użyte wartości toksyczności i stopnia rozkładu podane w wykazie.

W przypadku składników, które nie są ujęte w części A wykazu DID, do określenia wartości toksyczności i stopnia rozkładu stosowana jest procedura opisana w części B.

Baza Danych Składników Detergentów

Wersja 30 czerwca 2004

Część A. Wykaz składników







Ostra toksyczność Chroniczna toksyczność Rozkład Nr DID Nazwa składnika LC50/EC50 SF(ostra) TF(ostra) NOEC (1) SF (chroniczna) (1) TF (chroniczna) DF Tlenowy Beztlenowy Anionowe środki powierzchniowo czynne 1 Liniowe alkilobenzenosulfoniany 11,5 - 11,8 (LAS) 4,1 1 000 0,0041 0,69 10 0,069 0,05 R N 2 LAS Sól (C 10-13 alkilo) trójetanolaminowa 4,2 1 000 0,0042 3,4 100 0,034 0,05 R O 3 Sulfonian alkilowy C 14/17 6,7 5 000 0,00134 0,44 10 0,044 0,05 R N 4 Siarczan alkilowy C 8/10 132 5 000 0,0264 0,0264 0,05 R Y 5 Siarczan alkilowy (AS) C 12/14 2,8 1 000 0,0028 2 100 0,02 0,05 R Y 6 Siarczan alkilowy (AS) ((#)) C 12/18 0,0149 0,027 0,05 R Y 7 Siarczan alkoholu tłuszczowego (FAS) C 16/18 27 1 000 0,027 1,7 50 0,034 0,05 R Y 8 Siarczan EO C 12/15 A 1-3 4,6 1 000 0,0046 0,1 10 0,01 0,05 R Y 9 Siarczan EO C 16/18 A 3-4 0,57 10 000 0,000057 0,000057 0,05 R Y 10 Sulfo-bursztynian dwualkilu 15,7 1 000 0,0157 0,0157 0,5 I N 11 Sulfo-metyloester kwasu tłuszczowego C 12/14 9 10 000 0,0009 0,23 50 0,0046 0,05 R N 12 Sulfo-metyloester kwasu tłuszczowego C 16/18 0,51 5 000 0,000102 0,2 50 0,004 0,05 R N 13 Sulfonian alfa-olefinowy C 14/16 3,3 10 000 0,00033 0,00033 0,05 R N 14 Sulfonian alfa-olefinowy C 14/18 0,5 5 000 0,0001 0,0001 0,05 R N 15 Mydło C > 12 - 22 22 1 000 0,022 10 100 0,1 0,05 R Y 16 Sarkozynian lauroilowy 56 10 000 0,0056 0,0056 0,05 R Y 17 Karboksymetylowany EO C9/11 2-10, sól sodowa lub kwas 100 10 000 0,01 0,01 0,05 R O 18 Karboksymetylowany EO C 12/18 2-10, sól sodowa lub kwas 8,8 1 000 0,0088 5 100 0,05 0,05 R O 19 Estry alkilofosforanowe C 12/18 38 1 000 0,038 0,038 0,05 R N Niejonowe środki powierzchniowo czynne 20 C 8 A 1-5 EO 7,8 1 000 0,0078 0,0078 0,05 R Y 21 C 9/11 A, > 3-6 EO, głównie liniowy 5,6 1 000 0,0056 0,0056 0,05 R Y 22 C 9/11 A, > 6-10 EO, głównie liniowy 5 1 000 0,005 0,005 0,05 R Y 23 C 9/11 A, 5-11 EO, wielogałęziowy 1 1 000 0,001 0,001 0,05 R O 24 C10 A, 5-11 EO wielogałęziowy (trójmer-propeno-okso-alkoholowy) 1 1 000 0,001 0,001 0,05 R Y 25 C 12/15 A, 2-6 EO, głównie liniowy 0,43 1 000 0,00043 0,18 50 0,0036 0,05 R Y 26 C 12/14 5-8 EO 1 t-BuO (z ograniczonym końcem) 0,23 1 000 0,00023 0,18 100 0,0018 0,05 R O 27 C 12/15 A, 3-12 EO, wielogałęziowy 1 1 000 0,001 3,2 100 0,032 0,05 R O 28 C 12/15 (średnia wartość C < 14) A, > 6-9 EO 0,63 1 000 0,00063 0,24 10 0,024 0,05 R Y 29 C 12/15 (średnia wartość C > 14) A, > 6-9 EO 0,4 1 000 0,0004 0,17 10 0,017 0,05 R Y 30 C 12/15 A, > 9-12 EO 1,1 1 000 0,0011 0,017 0,05 R Y 31 C 12/15 A >12-20 EO 0,7 1 000 0,0007 0,0007 0,05 R O 32 C 12/15 A > 20-30 EO 13 1 000 0,013 10 100 0,1 0,05 R O 33 C 12/15 A, > 30 EO 130 1 000 0,13 0,13 0,5 I O 34 C 12/18 A, 0-3 EO 0,3 1 000 0,0003 0,0003 0,05 R Y 35 C 12/18 A, 5-10 EO 1 1 000 0,001 0,35 100 0,0035 0,05 R O 36 C 12/18 A, > 10-20 EO 1 1 000 0,001 0,0035 0,05 R O 37 C 16/18 A, 2-8 EO 3,2 1 000 0,0032 0,4 100 0,004 0,05 R Y 38 C 16/18 A, > 9-18 EO 0,72 1 000 0,00072 0,32 10 0,032 0,05 R Y 39 C 16/18 A, 20-30 EO 4,1 1 000 0,0041 0,0041 0,05 R Y 40 C 16/18 A, >30 EO 30 1 000 0,03 0,03 0,5 I Y 41 C 12-15 A 2-6 EO 2-6 PO 0,78 1 000 0,00078 0,36 100 0,0036 0,05 R O 42 C 10-16 A 0-3 PO 6-7 EO 3,2 5 000 0,00064 1 100 0,01 0,05 R O 43 Kokoat (1-5 EO) gliceryny 16 1 000 0,016 6,3 100 0,063 0,05 R Y 44 Kokoat (6-17 EO) gliceryny 100 1 000 0,1 0,1 0,05 R Y 45 Glukozamid C 12/14 13 1 000 0,013 4,3 50 0,086 0,05 R Y 46 Glukozamid C 16/18 1 1 000 0,001 0,33 50 0,0066 0,05 R Y 47 Alkilopoliglikozyd C 8/10 28 1 000 0,028 5,7 100 0,057 0,05 R Y 48 Alkilopoliglikozyd C 8/12, rozgałęziony 480 1 000 0,48 100 100 1 0,05 R N 49 Alkilopoliglikozyd C 8/16 lub C 12-14 5,3 1 000 0,0053 1 10 0,1 0,05 R Y 50 Jednoetanolamid kokosowego kwasu tłuszczowego 9,5 1 000 0,0095 1 100 0,01 0,05 R Y 51 Jednoetanolamid kokosowego kwasu tłuszczowego 4-5 EO 17 10 000 0,0017 0,0017 0,05 R Y 52 Dwuetanolamid kokosowego kwasu tłuszczowego 2 1 000 0,002 0,3 100 0,003 0,05 R O 53 PEG-4 Amid rzepakowy 7 5 000 0,0014 0,0014 0,05 R Y Amfoteryczne środki powierzchniowo czynne 60 Alkilodwumetylobetaina C 12/15 1,7 1 000 0,0017 0,1 100 0,001 0,05 R O 61 Amidopropylobetaina alkilu C 12/18 1,8 1 000 0,0018 0,09 100 0,0009 0,05 R Y 62 Tlenek alkiloaminy C 12/18 0,3 1 000 0,0003 0,0003 0,05 R Y Kationowe środki powierzchniowo czynne 70 Sole amonowe alkilotrójmetylowe 0,1 1 000 0,0001 0,046 100 0,00046 0,5 I O 71 Sole amonowe alkiloestrowe 2,9 1 000 0,0029 1 10 0,1 0,05 R Y Środki konserwujące 80 1,2-Benzyzootiazol-3-jeden 0,15 1 000 0,00015 0,00015 0,5 I N 81 Alkohol benzylowy 360 1 000 0,36 0,36 0,05 R Y 82 5-bromo-5-nitro-1,3-dioksan 0,4 5 000 0,00008 0,00008 1 P O 83 2-bromo-2-nitropropano-1,3-diol 0,78 1 000 0,00078 0,2 100 0,002 0,5 I O 84 Chloroacetamid 55,6 10 000 0,00556 0,00556 1 O O 85 Diazolinidylurea 35 5 000 0,007 0,007 1 P O 86 Aldehyd mrówkowy 2 1 000 0,002 0,002 0,05 R O 87 Aldehyd glutarowy 0,31 1 000 0,00031 0,00031 0,05 R O 88 Guanidyna, sześciometyleno-, homopolimer 0,18 1 000 0,00018 0,024 100 0,00024 1 P O 89 CMI + MIT w mieszaninie 3:1 ((§)) 0,0067 1 000 0,0000067 0,0057 50 0,000114 0,5 I O 90 2-Metylo-2H-izotiazol-3-jeden (MIT) 0,06 1 000 0,00006 0,00006 0,5 I O 91 Metylodwubromoglutaronitryl 0,15 1 000 0,00015 0,00015 0,05 R O 92 Kwas e-ftaloimidoperoksyheksanowy 0,59 5 000 0,000118 0,000118 1 P O 93 Metylo-, etylo- i propyloparaben 15,4 5 000 0,00308 0,00308 0,05 R N 94 o-fenylofenol 0,92 1 000 0,00092 0,00092 0,05 R O 95 Benzoesan sodu 128 1 000 0,128 0,128 0,05 R Y 96 Hydroksymetyloglicynian sodu 36,5 5 000 0,0073 0,0073 1 O O 97 Azotyn sodu 87 10 000 0,0087 0,0087 1 NA NA 98 Triklosan 0,0014 1 000 0,0000014 0,0000014 0,5 I O Inne składniki 110 Krzem 250 1 000 0,25 0,25 1 P N 111 Parafina 1 000 10 000 0,1 0,1 1 P O 112 Gliceryna 4 400 5 000 0,88 0,88 0,05 R Y 113 Fosforan, jako STPP 1 000 1 000 1 1 0,15 NA NA 114 Zeolit (nierozpuszczalny nieorganiczny) 1 000 1 000 1 175 50 3,5 1 NA NA 115 Cytrynian i kwas cytrynowy 825 1 000 0,825 80 50 1,6 0,05 R Y 116 Polikarboksylaty 200 1 000 0,2 106 10 10,6 1 P N 117 Nitrylooctan (NTA) 494 1 000 0,494 64 50 1,28 0,5 I O 118 EDTA 121 1 000 0,121 22 50 0,44 0,5 I N 119 Fosfoniany 650 1 000 0,65 25 50 0,5 1 P N 120 EDDS 320 1 000 0,32 32 50 0,64 0,05 R N 121 Glina (nierozpuszczalna nieorganiczna) 1 000 1 000 1 1 1 NA NA 122 Węglany 250 1 000 0,25 0,25 0,15 NA NA 123 Kwasy tłuszczowe C ≥ 14 3,7 5 000 0,00074 0,00074 0,05 R Y 124 Krzemiany 250 1 000 0,25 0,25 1 NA NA 125 Kwas poliasparaginowy, sól Na 410 1 000 0,41 0,41 0,05 R N 126 Nadborany (jako bor) 14 1 000 0,014 0,014 1 NA NA 127 Nadwęglan (patrz: węglan) 250 1 000 0,25 0,25 0,15 NA NA 128 Czteroacetyloetylenodwuamina (TAED) 250 1 000 0,25 500 100 5 0,05 R O 129 Alkohole C 1 - C 4 1 000 1 000 1 1 0,05 R Y 130 Jedno-, dwu- i trójetanolamina 90 1 000 0,09 0,78 100 0,0078 0,05 R Y 131 Poliwinylopirolidon (PVP) 1 000 1 000 1 1 0,5 I N 132 Karboksymetyloceluloza (CMC) 250 5 000 0,05 0,05 0,5 I N 133 Siarczan sodu i magnezu 1 000 1 000 1 100 100 1 1 NA NA 134 Chlorek wapnia i sodu 1 000 1 000 1 100 100 1 1 NA NA 135 Mocznik 1 000 5 000 0,2 0,2 1 NA NA 136 Dwutlenek krzemu, kwarc (nierozpuszczalny nieorganicz.) 1 000 1 000 1 1 1 NA NA 137 Glikol polietylenowy, MW>4000 1 000 10 000 0,1 0,1 1 P N 138 Glikol polietylenowy, MW<4000 1 000 10 000 0,1 0,1 1 P O 139 Sulfoniany kumenu, ksylenu i toluenu 66 10 000 0,0066 0,0066 0,5 I N 140 Na-/Mg-/KOH 30 1 000 0,03 0,03 0,05 NA NA 141 Enzymy/proteiny 25 5 000 0,005 0,005 0,05 R Y 142 Perfumy, jeśli nie określone inaczej (2) 2 1 000 0,002 0,002 0,5 I N 143 Barwniki, jeśli nie określone inaczej (2) 10 1 000 0,01 0,01 1 P N 144 Skrobia 100 1 000 0,1 0,1 0,05 R Y 145 Poliester anionowy 655 1 000 0,655 0,655 1 P N 146 PVNO/PVPI 530 1 000 0,53 0,53 1 P N 147 Ftalocyjaninosulfonian Zn 0,2 1 000 0,0002 0,16 100 0,0016 1 P N 148 Iminodwubursztynian 81 1 000 0,081 17 100 0,17 0,05 R N 149 FWA 1 11 1 000 0,011 10 100 0,1 1 P N 150 FWA 5 10 1 000 0,01 1 10 0,1 1 P N 151 1-decanol 2,3 5 000 0,00046 0,00046 0,05 R O 152 Laurynian metylu 1 360 10 000 0,136 0,136 0,05 R O 153 Kwas mrówkowy (sól Ca) 100 1 000 0,1 0,1 0,05 R Y 154 Kwas adypinowy 31 1 000 0,031 0,031 0,05 R O 155 Kwas maleinowy 106 1 000 0,106 0,106 0,05 R Y 156 Kwas jabłkowy 106 1 000 0,106 0,106 0,05 R O 157 Kwas winowy 200 10 000 0,02 0,02 0,05 R O 158 Kwas fosforowy 138 1 000 0,138 0,138 0,15 NA NA 159 Kwas szczawiowy 128 5 000 0,0256 0,0256 0,05 R O 160 Kwas octowy 30 1 000 0,03 0,03 0,05 R Y 161 Kwas mlekowy 130 1 000 0,13 0,13 0,05 R Y 162 Kwas amidosulfonowy 75 1 000 0,075 0,075 1 NA NA 163 Kwas salicylowy 46 1 000 0,046 0,046 0,15 R O 164 Kwas glikolowy 141 5 000 0,0282 0,0282 0,05 R O 165 Kwas glutarowy 208 5 000 0,0416 0,0416 0,05 R O 166 Kwas malonowy 95 5 000 0,019 0,019 0,05 R O 167 Glikol etylenowy 6500 1 000 6,5 6,5 0,05 R Y 168 Eter jednobutylowy glikolu etylenowego 747 5 000 0,1494 0,1494 0,05 R O 169 Glikol dwuetylenowy 4 400 10 000 0,44 0,44 0,15 I Y 170 Eter jednometylowy glikolu dwuetylenowego 500 1 000 0,5 0,5 0,5 I O 171 Eter jednoetylowy glikolu dwuetylenowego 3 940 5 000 0,788 0,788 0,05 R O 172 Eter jednobutylowy glikolu dwuetylenowego 1 254 1 000 1,254 1,254 0,05 R O 173 Dwumetyloeter glikolu dwuetylenowego 2 000 10 000 0,2 0,2 0,5 I O 174 Glikol propylenowy 32 000 1 000 32 32 0,15 R Y 175 Eter jednometylowy glikolu propylenowego 12 700 5 000 2,54 2,54 0,05 R O 176 Jednobutyloeter glikolu propylenowego 748 5 000 0,1496 0,1496 0,05 R O 177 Glikol dwupropylenowy 1 625 10 000 0,1625 0,1625 0,05 R O 178 Jednometyloeter glikolu dwupropylenowego 1 919 5 000 0,3838 0,3838 0,05 R O 179 Jednobutyloeter glikolu dwupropylenowego 841 5 000 0,1682 0,1682 0,05 R O 180 Dwumetyloeter glikolu dwupropylenowego 1 000 5 000 0,2 0,2 0,5 I O 181 Glikol trójetylenowy 4 400 1 000 4,4 4,4 0,5 I O 182 Olej talowy 1,8 1 000 0,0018 0,0018 0,5 I O 183 Etyleno-bis-stearamidy 140 5 000 0,028 0,028 0,5 I O 184 Glukonian sodu 10 000 10 000 1 1 0,05 R O 185 Dwustearynian glikolu 100 5 000 0,02 0,02 0,5 I O 186 Hydroksyloetyloceluloza 209 5 000 0,0418 0,0418 1 P O 187 Hydroksypropylometyloceluloza 188 5 000 0,0376 0,0376 1 P O 188 1-metylo-2-pirolidon 500 1 000 0,5 0,5 0,05 R O 189 Żywica ksantanowa 490 1 000 0,49 0,49 0,05 R O 190 Jedno-izomaślan trójmetylo-pentanediolu 18 1 000 0,018 3,3 100 0,033 0,05 R O 191 Benzotriazol 29 1 000 0,029 0,029 1 P O 192 Sól piperydynolo-propanotrójkarboksylanowa 100 1 000 0,1 120 100 1,2 0,5 I O 193 Dwuetyloaminopropylo-DAS 120 1 000 0,12 120 100 1,2 1 P O 194 Metylobenzamido-DAS 120 1 000 0,12 120 100 1,2 0,5 I O 195 Propionian pentaerytryt-tetrakis-fenolu 38 1 000 0,038 0,038 1 P O 196 Polimery blokowe 100 5 000 0,02 0,02 1 P N 197 Benzoesan denatonium 13 5 000 0,0026 0,0026 1 O O 198 Bursztyn 374 10 000 0,0374 0,0374 0,05 R O 199 Kwas poliasparaginowy 528 1 000 0,528 0,528 0,05 R N Nierozpuszczalny nieorganiczny Składnik nieorganiczny o bardzo niskiej lub zerowej rozpuszczalności w wodzie. (1) Jeśli nie znaleziono zadowalających danych dotyczących chronicznej toksyczności, to kolumny te są puste. W takim wypadku TF(chroniczna) jest zdefiniowany jako równy TF(ostra). (2) Zgodnie z ogólną zasadą wnioskodawcy muszą użyć danych z wykazu. Wyjątkami są perfumy i barwniki. Jeżeli dane dotyczące toksyczności są przedstawione przez ubiegającego się o licencję, to przedstawione dane zostają użyte do obliczenia TF i określenia podatności na rozkład. Jeśli nie, to użyte zostają dane zamieszczone w wykazie. (#) Z uwagi na brak wyników dotyczących toksyczności TF obliczono jako średnią z wartości siarczanu alkilu (AS) C 12/14 oraz siarczanu alkilu (AS) C 16/18. (§) 5-chloro-2-metylo-4-izotiazolino-3-jeden oraz 2-metylo-4-izotiazolino-3-jedenw mieszaninie 3:1. Wykaz skrótów: SF(ostra) = Współczynnik bezpieczeństwa dla toksyczności ostrej. TF(ostra) = Współczynnik bezpieczeństwa oparty o toksyczność ostrą wobec organizmów wodnych. SF(chroniczna) = Współczynnik bezpieczeństwa dla toksyczności chronicznej. TF(chroniczna) = Współczynnik bezpieczeństwa oparty o toksyczność chroniczną wobec organizmów wodnych. DF = Współczynnik rozkładu. Rozkład tlenowy: R = Łatwo ulegające biodegradacji według wytycznych OECD. I = W sposób naturalny ulegające biodegradacji według wytycznych OECD. P = Trwały. Składnik nie przeszedł pomyślnie próby na naturalną podatność na biodegradacja. O = Składnik nie został przetestowany. NA = Nie dotyczy. Rozkład beztlenowy: Y = Ulegające biologicznemu rozkładowi w warunkach beztlenowych. N = Nieulegające biologicznemu rozkładowi w warunkach beztlenowych. O = Składnik nie został przetestowany. NA = Nie dotyczy.

Część B. Krytyczna objętość rozcieńczenia

Krytyczna objętość rozcieńczenia jest obliczana według następującego wzoru:

CDV= 1000 * Σdawka(i)*DF(i)/TF(i)

Dawka(i)=Dawka składnika i wyrażona w g/mycie lub w niektórych wypadkach jako g/100 g produktu.

DF(i)= Współczynnik rozkładu składnika i.

TF(i)= Współczynnik toksyczności składnika i.

PROCEDURA USTALANIA WARTOŚCI PARAMETRÓW DLA SKŁADNIKÓW NIEUJĘTYCH W WYKAZIE DID

Zgodnie z ogólną zasadą dla wszystkich składników wymienionych w wykazie DID należy użyć wymienione wartości parametrów. Wyjątek stanowią aromaty i barwniki, w wypadku których akceptowane są dodatkowe wyniki badań (patrz: przypis w części A).

Dla składników, które nie są wymienione w wykazie DID, stosuje się następującą metodę.

Toksyczność dla organizmów wodnych

W systemie europejskiego oznakowania ekologicznego CDV jest obliczana na podstawie chronicznej toksyczności oraz współczynników bezpieczeństwa dla chronicznej toksyczności. Jeżeli nie są dostępne wyniki badań chronicznej toksyczności, to musi zostać użyta ostra toksyczność i współczynnik bezpieczeństwa.

Współczynnik chronicznej toksyczności (TFchroniczna)

— Obliczyć średnią wartość mediany w obrębie każdego poziomu troficznego (ryby, skorupiaki lub glony) przy użyciu potwierdzonych wyników badań chronicznej toksyczności. Jeżeli dostępnych jest kilka wyników prób dla jednego gatunku w obrębie pewnego poziomu troficznego, to najpierw oblicza się średnią wartość dla gatunków, a następnie wartości te używane są przy obliczaniu wartości średniej dla poziomu troficznego.

— Współczynnik chronicznej toksyczności (TFchroniczna) jest najniższą obliczoną średnią poziomów troficznych.

— TFchroniczna używany jest przy obliczaniu kryterium krytycznej objętości rozcieńczenia.

Współczynnik ostrej toksyczności (TFostra)

— Obliczyć średnią wartość każdego poziomu troficznego (ryby, skorupiaki lub glony) przy użyciu potwierdzonych wyników badań dla ostrej toksyczności. Jeżeli dostępnych jest kilka wyników badań dla jednego gatunku w obrębie pewnego poziomu troficznego, to najpierw oblicza się średnią wartość dla gatunków, a następnie wartości te używane są przy obliczaniu wartości średniej dla poziomu troficznego.

— Współczynnik ostrej toksyczności (TFostra) jest najniższą średnią poziomów troficznych.

— TFostra jest używany przy obliczaniu kryterium krytycznej objętości rozcieńczenia.

Współczynnik bezpieczeństwa:

Współczynnik bezpieczeństwa (SF) zależy od tego, ile poziomów troficznych jest badanych i czy dostępne są wyniki badań dla chronicznej toksyczności. SF jest określany następująco:







Dane Współczynnik bezpieczeństwa (SF) Współczynnik toksyczności (TF) 1 długookresowe L(E)C50 10 000 Toksyczność/10000 2 krótkookresowe L(E)C50 od gatunków reprezentujących dwa poziomy troficzne (ryby i/lub skorupiaki i/lub glony) 5 000 Toksyczność/5000 Co najmniej 1 krótkookresowe L(E)C50 od każdego z trzech poziomów troficznych podstawowego zestawu1 1 000 Toksyczność/1000 Jedno długookresowe NOEC (ryby lub skorupiaki) 100 Toksyczność/100 Dwa długookresowe NOEC od gatunków reprezentujących dwa poziomy troficzne (ryby i/lub skorupiaki i/lub glony) 50 Toksyczność/50 Długookresowe NOEC od co najmniej trzech gatunków (zwykle ryb, skorupiaków i glonów) reprezentujących trzy poziomy troficzne 10 Toksyczność/10

Podstawowy zestaw do badania toksyczności substancji w stosunku do organizmów wodnych składa się z prób ostrej toksyczności z użyciem ryb, rozwielitek i glonów.

Współczynniki rozkładu

Współczynnik rozkładu jest zdefiniowany następująco:







Tabela 1 Współczynnik rozkładu (DF) DF Łatwo ulegające biodegradacji (1) 0,05 Łatwo ulegające biodegradacji (2) 0,15 Naturalnie ulegające biodegradacji 0,5 Trwałe 1 (1) Wszystkie środki powierzchniowo czynne lub inne składniki składające się z szeregu homologów i spełniające wymóg badania dotyczący ostatecznego rozkładu są ujęte w tej klasie, bez względu na spełnienie kryterium 10-dniowego okna. (2) Kryterium 10-dniowego okna niespełnione.

Podatność na biodegradację beztlenową

Składnik musi być sklasyfikowany do jednej z następujących klas związków:







Kategoria Oznaczenie Nieulegające biodegradacji beztlenowej, tj. zbadane i stwierdzone, że nie ulegają biologicznemu rozkładowi. N Ulegające biodegradacji beztlenowej, tj. zbadane i stwierdzone, że ulegają biologicznemu rozkładowi lub niezbadane, lecz wykazane poprzez analogię, itp. Y Nie zbadane pod względem stopnia biodegradacji beztlenowej O

Podatność na biodegradację tlenową

Składnik musi być sklasyfikowany do jednej z następujących klas związków:







Kategoria Oznaczenie Łatwo ulegające biodegradacji R Naturalnie ulegające biodegradacji, lecz nie łatwo I Trwałe P Nie badane pod względem stopnia biodegradacji beztlenowej. O

Nierozpuszczalne składniki nieorganiczne

Jeżeli składnik nieorganiczny ma bardzo małą rozpuszczalność w wodzie lub jest nierozpuszczalny w wodzie, to należy to wskazać w przedłożonej dokumentacji.









Dodatek II

DOKUMENTACJA PODATNOŚCI NA BIODEGRADACJĘ BEZTLENOWĄ

Poniższa metoda może być zastosowana w celu dostarczenia niezbędnej dokumentacji dotyczącej stopnia biodegradacji beztlenowej w przypadku składników, które nie są wymienione w wykazie DID.

Zastosować rozsądną ekstrapolację. Wykorzystać wyniki badań uzyskane dla jednego surowca do ekstrapolacji ostatecznej biodegradacji beztlenowej strukturalnie pokrewnych środków powierzchniowo czynnych. Jeżeli biodegradacja beztlenowa została potwierdzona dla pewnego środka powierzchniowo czynnego (lub grupy homologów) według wykazu DID (załącznik 1), to można założyć, że podobny typ środka powierzchniowo czynnego również ulega biodegradacji beztlenowej (na przykład siarczan EO C12-15 A 1-3 (nr 8 DID) ulega biodegradacji beztlenowej, więc podobny stopień biodegradacji beztlenowej można również założyć dla siarczanu EO C12-15 A 6). Jeżeli biodegradacja beztlenowa została potwierdzona dla pewnego środka powierzchniowo czynnego przy użyciu odpowiedniej metody, to można założyć, że podobny typ środka powierzchniowo czynnego również ulega biodegradacji beztlenowej (na przykład, mogą być użyte dane z literatury potwierdzające biodegradację beztlenową środków powierzchniowo czynnych należących do grupy alkiloestrowych soli amonowych jako dokumentacja dla podobnego stopnia biodegradacji beztlenowej innych czwartorzędowych soli amonowych zawierających wiązania estrowe w łańcuchu alkilowym).

Wykonać badanie przesiewowe biodegradacji tlenowej. Jeżeli konieczne jest nowe badanie, to badanie przesiewowe przy zastosowaniu metody OECD 311, ISO 11734, ECETOC nr 28 (czerwiec 1988 r.) lub równoważnej metody.

Wykonać badanie biodegradacji małej dawki. Jeżeli konieczne jest nowe badanie i w przypadku problemów eksperymentalnych z badaniem przesiewowym (na przykład obawa przed toksycznością badanej substancji), powtórzyć badanie używając małej dawki środka powierzchniowo czynnego i monitorować rozkład za pomocą pomiarów 14C lub analiz chemicznych. Badanie przy małych dawkach można wykonać stosując metodę OECD 308 (24 kwietnia 2002 r.) lub równoważną metodę, pod warunkiem że zastosowane są ścisłe warunki beztlenowe. Badania i interpretacja ich wyników powinny być wykonane przez niezależnego eksperta.









Dodatek III

RAMY DLA BADANIA SKUTECZNOŚCI

Badaniem skuteczności może być badanie laboratoryjne lub badanie konsumenckie. Warunki dla obydwu typów badania są opisane w poniższych sekcjach.

1. Badania laboratoryjne

Celem badania laboratoryjnego jest potwierdzenie, że produkt czyści równie dobrze lub lepiej niż porównawczy produkt odniesienia i lepiej niż czysta woda oraz potwierdzenie, że badany produkt nie niszczy powierzchni, do których jest przeznaczony.

Ogólne wymagania ramowe

— Badany produkt i produkt porównawczy należą do tej samej kategorii produktów.

— Produktem porównawczym może być wiodący na rynku produkt lub receptura ogólna.

— Jeżeli używany jest wiodący na rynku produkt porównawczy, to musi to być jeden z 3 do 4 produktów o największej wielkości sprzedaży na rynku w regionie, w którym produkt z oznakowaniem ekologicznym na być sprzedawany. Ponadto wiodący na rynku produkt porównawczy musi być zatwierdzony przez właściwy organ, a jego nazwa handlowa musi być publicznie dostępna.

— Jeżeli używany jest ogólny produkt porównawczy, to musi on mieć skład reprezentatywny dla produktów na rynku. Ponadto ogólny produkt porównawczy musi być zatwierdzony przez właściwy organ, a jego dokładna receptura musi być bezpłatnie dostępna publicznie.

— Stosowanymi dawkami muszą być dawka zalecana dla normalnego zabrudzenia lub normalnego użytkowania. Jeśli dla produktu porównawczego nie jest podana zalecana dawka, to musi być zastosowana ta sama dawka zarówno dla badanego produktu, jak i dla produktu porównawczego.

— Jeżeli podany jest przedział dawek, to należy zastosować najmniejszą zalecaną dawkę.

— Mieszanina zabrudzeń musi być odpowiednia do zastosowania produktu, jednorodna i, jeśli jest przygotowana sztucznie, oparta na dobrze opisanych substancjach. Wielkość zabrudzenia wystarczająca na całe badanie musi być przygotowana w jednej partii.

— W przypadku uniwersalnych środków czyszczących oraz produktów czyszczących do kuchni dokumentowany jest jedynie efekt usuwania tłuszczu. Dla sanitarnych środków czyszczących i środków czyszczących do okien dokumentowany jest efekt usuwania zarówno wapnia, jak i tłuszczu.

— Procedura mycia musi odzwierciedlać rzeczywiste warunki stosowania produktu i może być ręczna lub maszynowa.

Wymagania dotyczące badań

— Ocena czystości musi obejmować badanie i porównanie produktu badanego i produktu porównawczego.

— Każdy produkt musi być badany w co najmniej 5 równoległych próbach (patrz: wymagania dotyczące dokumentacji). Dodatkowo musi być wykonane jedno badanie z użyciem samej wody, tj. bez środka czyszczącego.

— Wielkość zabrudzenia nałożonego na talerze lub inne podłoże musi być taka sama dla każdego talerza lub części podłoża, zważona w gramach z dokładnością do jednego miejsca po przecinku.

— Kolejność badania dwóch produktów jest losowa.

— Badanie musi zapewnić wyniki stanowiące miarę czystości (efektu usunięcia tłuszczu i wapnia) według badanego produktu. Czystość może być mierzona wzrokowo, fotometrycznie (np. w oparciu o pomiar współczynnika odbicia), grawimetrycznie lub za pomocą innej stosownej metody. Metoda pomiaru, w tym ewentualny system punktacji, musi być uprzednio ustalona.

— Badanie efektu usunięcia tłuszczu i wapnia może być przeprowadzone oddzielnie lub łącznie.

Wymagania dotyczące dokumentacji

Właściwemu organowi przedstawiany jest szczegółowy raport z badań zawierający następujące informacje:

— dawki użyte dla produktu badanego i produktu porównawczego,

— wspólny obszar zastosowania produktu badanego i produktu porównawczego,

— uzasadnienie wyboru produktu porównawczego w odniesieniu do jego pozycji na rynku i jego funkcji,

— typy powierzchni użytych w badaniu, ich stosowność oraz to, czy produkty mają łagodne działanie dla wybranych powierzchni,

— opis mieszaniny zabrudzeń użytej w badaniu wraz z uzasadnieniem jej odpowiedniości popod względem badania przydatności do użycia,

— opis procedur nakładania zabrudzenia, mycia i pomiaru wydajności czyszczącej,

— procedury obliczania i porównania statystycznego,

— wszystkie surowe użyte w badaniach i obliczeniach,

— aby można było uznać, że produkt spełnił wymagania skuteczności, jego wyniki muszą być pozytywne w 100 % rund badań. Jeżeli wynik jest gorszy niż 100 % pozytywny, to należy przeprowadzić 5 nowych równoległych prób. Spośród tych równoległych prób 80 % musi być pozytywnych. — Wnioskodawca może także posłużyć się metodami statystycznymi i wykazać przy pomocy jednostronnego 95 % przedziału ufności, że badany produkt jest równie dobry lub lepszy od produktu porównawczego w co najmniej 80 % rund prób, jeżeli wykonano więcej niż dziesięć równoległych prób,

— w jaki sposób wykazano, że badany produkt ma lepszą wydajność niż czysta woda.

Uwaga odnośnie do badań

Próba CTTN-IREN „Zmywanie terakoty i usuwanie tłuszczu z powierzchni kuchennej” spełnia wymagania dla uniwersalnych środków czyszczących, pod warunkiem że liczba prób jest zwiększona, taka sama wielkość zabrudzenia jest nałożona we wszystkich pod-próbach i uwzględniona jest ocena łagodności oddziaływania produktów na powierzchnie. Metoda opisana w duńskich informacjach dla konsumentów spełnia wymagania dotyczące uniwersalnych środków czyszczących, pod warunkiem że liczba prób dla każdego produktu jest zwiększona (Badanie uniwersalnych środków czyszczących, 2004; duński tytuł: „Sådan er universalrengøringsmidlerne testet”;

(www.forbrug.dk/test/testbasen/rengoering/universalrengoerings/saadan-er-de-testet/).

Badanie IKW „Empfehlung zur Qualitätsbewertung für Badezimmerreiniger” (SÖFW-Journal, 129, Jahrgang 3, 2003) spełnia wymagania dotyczące środków czyszczących do łazienek. Badanie IKW „Zalecenia dla oceny jakości kwasowych środków czyszczących do toalet” (SÖFW-Journal, 126, 11-2000) spełnia wymagania dotyczące sanitarnych środków czyszczących. Metoda opisana w Duńskich Informacjach Konsumenckich spełnia wymagania dotyczące sanitarnych środków czyszczących. (Badanie sanitarnych środków czyszczących, 2004; duński tytuł: „Sådan er toiletrensemidlerne testet”;

(www.forbrug.dk/test/testbasen/rengoering/toiletrensemidler/saadan-er-de-testet/).

Badanie CHELAB „Detergenty do twardych powierzchni: skuteczność myjąca” (metoda wewnętrznego badania CHELAB nr 0578) spełnia wymagania dotyczące uniwersalnych środków czyszczących, pod warunkiem że w procedurze uwzględniona jest próba z czystą wodą (bez dodatku detergentu) (www.chelab.it/).

2. Badania konsumenckie

Celem badań konsumenckich jest wykazanie, czy badany produkt czyści równie dobrze lub lepiej niż porównawczy produkt odniesienia i czy badany produkt nie niszczy powierzchni, do których jest przeznaczony.

Ogólne wymagania ramowe

— W celu przeprowadzenia badania produktów konsumenckich należy zebrać odpowiedzi od minimum 20 osób losowo wybranych w regionie sprzedaży i używających zwykle produktu porównawczego.

— W celu przeprowadzenia badania produktów zawodowych należy zebrać odpowiedzi od co najmniej pięciu profesjonalnych użytkowników losowo wybranych w regionie sprzedaży i używających zwykle produktu porównawczego.

— Badany produkt i produkt porównawczy powinny być produktami tej samej kategorii. Produkty porównawcze są produktami zwykle używanymi przez osoby uczestniczące w badaniu.

— Stosowanymi dawkami muszą być dawki zalecone przez producenta.

— Badanie musi być przeprowadzone na typach powierzchni odpowiadających wymaganiom podanym na etykiecie.

— Okres badań musi pozwalać na co najmniej pięciokrotne użycie badanego produktu.

Wymagania dotyczące badania

Skuteczność uniwersalnych środków czyszczących musi być oceniona na podstawie następujących własności: — zdolności produktów do usuwania zabrudzeń, — łagodnego działania produktów na powierzchnię, na której są stosowane. Skuteczność uniwersalnych środków czyszczących musi być oceniona na podstawie następujących własności:

Skuteczność sanitarnych środków czyszczących musi być oceniona na podstawie następujących własności: — zdolności do usuwania zabrudzeń z tłuszczu, — zdolności do usuwania osadów wapniowych (nie dotyczy produktów czyszczących do kuchni), — łagodnego działania produktów powierzchni, na którą są stosowane, Skuteczność sanitarnych środków czyszczących musi być oceniona na podstawie następujących własności:

— osoby uczestniczące w badaniu muszą odpowiedzieć na pytanie: „Jaka jest według Pani/Pana skuteczność badanego produktu w porównaniu do zwykle używanego?” — lub równoważne. Do dyspozycji muszą być co najmniej trzy możliwości odpowiedzi: „gorsza”, „równie dobra” oraz „lepsza”.

— Co najmniej 80 % osób uczestniczących w badaniu musi ocenić produkt jako „równie dobry” lub „lepszy” od produktu porównawczego.

Wymagania dotyczące dokumentacji

Właściwemu organowi musi zostać przedłożony szczegółowy raport z badań zawierający informacje/dokumentację dotyczącą:

— wyboru osób uczestniczących w badaniu,

— informacji dostarczonych przez osoby uczestniczące w badaniu oraz skrótowy opis, w jaki sposób badanie zostało przeprowadzone,

— typu powierzchni, na których produkt był badany,

każda osoba biorąca udział w badaniu udostępni następujące informacje, np. w formie odpowiedzi na kwestionariusz: — dawka używana przez osobę uczestniczącą w badaniu, — nazwa produktu porównawczego, — oświadczenie stwierdzające, że produkt był przetestowany co najmniej pięć razy, — wynik porównania badanego produktu z produktem porównawczym, każda osoba biorąca udział w badaniu udostępni następujące informacje, np. w formie odpowiedzi na kwestionariusz:

— obliczenie i udokumentowanie wykazujące, że co najmniej 80 % osób uczestniczących w badaniu ocenia produkt jako równie dobry lub lepszy niż produkt porównawczy.