1996R1749 — PL — 05.12.2007 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1749/96

z dnia 9 września 1996 r.

w sprawie wstępnych środków koniecznych do wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 dotyczącego zharmonizowanych wskaźników cen towarów konsumpcyjnych







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2494/95 z dnia 23 października 1995 r. dotyczące zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych ( 1 ), w szczególności jego art. 4 i art. 5 ust. 3, a także mając na uwadze, co następuje: każde Państwo Członkowskie sporządza zharmonizowany wskaźnik cen towarów konsumpcyjnych (HICP), począwszy od wskaźnika na styczeń 1997 r.; zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2494/95 zakres zastosowania HICP obejmuje towary i usługi, które są oferowane do sprzedaży w celu bezpośredniego zaspokojenia potrzeb konsumenta na terytorium gospodarczym Państwa Członkowskiego; w zakresie ewidencji obejmującym obecnie sporządzone przez Państwa Członkowskie wskaźniki cen towarów konsumpcyjnych obserwuje się, przy procedurze mającej na celu uwzględnienie towarów i usług, które stały się od niedawna znaczące, procedurze dopasowania cen do zmian jakości przy badanych pozycjach, przy procedurze łączącej ceny będące podstawą wyliczania wskaźników cen na elementarne agregaty, jak też przy metodach i procedurach kontroli wyrywkowych przeprowadzanych w celu badania cen, tak duże różnice między Państwami Członkowskimi, że porównywalność wskaźników cen towarów konsumpcyjnych sporządzonych przez Państwa Członkowskie nie jest wystarczająca do sporządzenia HICP; wykorzystanie wcześniej badanych cen mających zastąpić aktualne ceny z danego miesiąca wykazuje, względem użycia cen zebranych, tak duże różnice, że porównywalność wskaźników cen towarów konsumpcyjnych sporządzonych przez Państwa Członkowskie nie jest wystarczająca do sporządzenia HICP; towary i usługi, które stały się od niedawna znaczące należy uwzględnić nie tylko w HICP, których ważenie jest aktualizowane corocznie, lecz także w tych, których ważenie aktualizowane jest rzadziej; zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2494/95 konieczne są przepisy wykonawcze mające na celu zapewnienie porównywalności HICP; zgodnie z art. 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2494/95 Komisja (Eurostat) składa Radzie raport dotyczący wiarygodności HICP i ich zgodności z wymogami porównywalności; środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu zgodne są z opinią Komitetu ds. programu statystycznego, powołanego decyzją Rady 89/382/EWG, Euratom ( 2 ); działając zgodnie z art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2494/95, skonsultowano się z Europejskim Instytutem Walutowym; wydał on opinię pozytywną, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







I.

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Cel

Niniejsze rozporządzenie ustanawia w celu sporządzenia porównywalnych zharmonizowanych wskaźników cen towarów konsumpcyjnych (HICP) przez poszczególne Państwa Członkowskie, co następuje:

— ►M1 ————— ◄ zakres ewidencji towarów i usług, jak też porównywalną procedurę obejmującą dobra i usługi konsumpcyjne, które stały się od niedawna znaczące

— minimalne normy dla procedury dostosowania jakości,

— minimalne normy badania cen,

— wzór obliczania wskaźników cen podstawowych agregatów.

Rozporządzenie to ma również na celu zapewnienie przeprowadzania kontroli wyrywkowych cen w taki sposób, by HICP sporządzane do porównań międzynarodowych były wystarczająco niezawodne, także dostarczania informacji, na podstawie których można ustalić minimalne standardy do przeprowadzania kontroli wyrywkowych.

▼M3

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1) „Ostateczne wydatki konsumpcyjne gospodarstw domowych” określone w załączniku 1b definiuje się jako część ostatecznych wydatków konsumpcyjnych, ponoszonych przez gospodarstwa bez względu na ich narodowość lub stałe miejsce zamieszkania, w transakcjach pieniężnych na obszarze gospodarczym państwa członkowskiego w związku z towarami i usługami, które bezpośredniego zaspokajają indywidualne potrzeby lub życzenia konsumentów w jednym lub w dwóch porównywalnych okresach czasu.

2) „Oferta produktów” oznacza konkretny towar lub usługę, które są wystawione na sprzedaż za określoną cenę w konkretnym punkcie sprzedaży lub przez konkretnego dostawcę, pod określonymi warunkami sprzedaży i w ten sposób stanowi wyjątkową całość w określonym czasie.

3) „Objęcie” HICP tj. statystyczny „ogół towarów i usług”, który ma być przedstawiony przez HICP, oznacza zbiór wszystkich transakcji wchodzących w skład ostatecznych wydatków pieniężnych gospodarstw domowych na konsumpcję.

4) „Segment konsumpcyjny według celu” lub „segment konsumpcyjny” oznacza zbiór transakcji dotyczący oferty produktów, które w oparciu o wspólne cechy mają służyć wspólnemu celowi jako że: — są przeznaczone głównie do stosowania w podobnych sytuacjach, — mogą być w znaczącym stopniu określone przez wspólną specyfikację oraz — mogą być uznawane przez konsumentów za równorzędne.

5) „Towary i usługi, które stały się od niedawna znaczące” to towary i usługi, dla których zmiany cen nie wchodzą wyraźnie w zakres HICP państw członkowskich i których udział w szacowanych wydatkach konsumpcyjnych wynosi przynajmniej tysięczną część wydatków, które są uwzględnione w HICP.

6) „Dobór próby” oznacza każde postępowanie przy sporządzaniu HICP, do którego wykorzystuje się część z całości ofert towarowych, aby oszacować zmianę ceny dla segmentów konsumpcyjnych ujętych w HICP.

7) „Próba docelowa” oznacza zbiór ofert produktów w ramach segmentu konsumpcyjnego, który ma być przedmiotem obserwacji ze strony państwa członkowskiego w celu otrzymania rzetelnego i porównywalnego przedstawienia docelowej całości HICP.

8) „Wagi” używane do agregowania HICP oznaczają właściwe szacunki względnych wydatków na podgrupę docelowego ogółu towarów i usług zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2454/97 ( 3 ).

9) „Ustalona cena” to cena rzeczywiście potwierdzona przez państwa członkowskie.

10) „Zamienna oferta produktów” oznacza ofertę produktów o ustalonej cenie, która zastępuje ofertę produktów w próbie docelowej.

11) „Cena produktu lub usługi zamiennika” oznacza ustaloną cenę za zamienną ofertę produktów.

12) „Cena szacunkowa” oznacza cenę, która jest używana zamiast ustalonej ceny i którą ustala się zgodnie z właściwą procedurą. Cen wcześniej ustalonych nie uważa się za ceny szacunkowe, o ile nie można udowodnić, iż przedstawiają one odpowiednio przeprowadzone szacunki.

13) „Podstawowa grupa produktów” oznacza zbiór ofert produktów, które zostały wybrane do próby w celu przedstawienia jednego lub więcej segmentu konsumpcyjnego w ramach HICP.

14) „Podstawowy agregat” oznacza podstawową grupę produktów, podzieloną np. ze względu na regiony, miasta, typy punktów sprzedaży i w ten sposób odnoszącą się do poziomu, na którym ustalone ceny wchodzą do HICP. W przypadku kiedy podstawowe grupy produktów nie są podzielone, termin „podstawowa grupa produktów” i „podstawowy agregat” ma to samo znaczenie.

15) „Wskaźnik podstawowych agregatów” oznacza wskaźnik cen podstawowego agregatu.

16) „Zmiana jakości” oznacza, że zastąpienie spowodowało znaczące różnice w stopniu, w którym zastąpiona oferta produktów służy celowi konsumpcyjnemu segmentu konsumpcyjnego, do którego należy, zawsze kiedy państwo członkowskie uzna to za stosowne.

17) „Dostosowanie jakości” oznacza procedurę, zgodnie z którą uwzględnia się ustaloną zmianę jakości poprzez wzrost lub obniżenie ustalonych cen aktualnych lub referencyjnych o czynnik lub kwotę, które odpowiadają wartości tej zmiany jakości.

▼M3

Artykuł 2a

Zasady

1. Zebrane HICP to statystyka z próby, która odzwierciedla średnią zmianę cen dla badanego ogółu towarów i usług pomiędzy miesiącem kalendarzowym obecnego wskaźnika i okresem, z którym jest porównywany.

2. W statystyce zbiór wszystkich transakcji może być dokładnie podzielony na podzbiory odpowiadające ofertom produktów, do których transakcje te należą. Są one klasyfikowane zgodnie z czterocyfrowymi kategoriami i podkategoriami przedstawionymi w załączniku Ia, które wywodzą się z międzynarodowej klasyfikacji COICOP i określane są jako COICOP/HICP (klasyfikacja konsumpcji indywidualnej według celu użycia, dopasowana do wymogów HICP).

3. HICP są obliczane przy użyciu formuły zgodnej z formułą typu Lespeyres.

4. Segmenty konsumpcyjne tworzą ustalone jednostki w koszyku wskaźników, zgodnie z którym opracowuje się HICP.

5. Ceny używane w HICP są cenami kupna płaconymi przez gospodarstwa domowe przy nabywaniu poszczególnych towarów i usług w transakcjach pieniężnych.

6. W przypadku gdy towary i usługi dostępne są dla konsumentów bezpłatnie, a następnie pobierana jest cena rzeczywista, wówczas zmiana z ceny zerowej na cenę rzeczywistą i odwrotnie, powinna być uwzględniona w HICP.

7. HICP dostarczają wskaźnika rzeczywistej zmiany cen nieobarczonej zmianą jakości. Mają one:

a) odzwierciedlać zmianę cen na podstawie zmienionych wydatków na utrzymanie wzorca konsumpcji gospodarstw domowych oraz skład populacji konsumentów w okresie bazowym lub okresie odniesienia; oraz

b) być skonstruowane poprzez właściwe korekty dla ustalonej zmiany jakości. Dostosowanie jakości służy rzetelności i reprezentatywności HICP jako wskaźnika rzeczywistej zmiany ceny.

8. W zakresie zmiany jakości, oceny opierają się na właściwych dowodach zmian między specyfikacją zamienionej oferty produktów i oferty produktów w zamienionej przez nią w próbie; to jest różnicy w znaczących cechach determinujących oferty produktów takich jak marka lub materiał, które mają znaczenie celu konsumpcyjnego w danym przypadku.

Nie uważa się za zmianę jakości kompleksowych corocznych lub rzadszych korekt kontroli prób HICP. Jej włączenie przeprowadza się poprzez ustalenie odpowiedniego łańcucha połączeń. Korekta próby HICP nie usuwa potrzeby wprowadzenia zamiennej oferty produktów bez zwłoki pomiędzy dwiema korektami.

9. Przedstawienie podstawowej grupy produktów lub podstawowego agregatu jest określone poprzez wagi wydatków z nią związanych. Inne wagi mogą być używane w ramach podstawowych agregatów pod warunkiem, że zapewniono reprezentatywność wskaźników.

10. „Wiarygodność” oceniana jest na podstawie „precyzji”, która odnosi się do wielkości błędu próby i „reprezentatywności” odnoszącej się do braku błędów systematycznych.

▼B







II.

ŚRODKI MAJĄCE ZAPEWNIĆ PORÓWNYWALNOŚĆ, WIARYGODNOŚĆ I PRZYDATNOŚĆ HICP

▼M1

Artykuł 3

Objęcie

1. HICP tworzone na podstawie zmian cen oraz wag dla każdej kategorii ostatecznych wydatków pieniężnych gospodarstw domowych na konsumpcję ujętych w załączniku Ia, stanowiących więcej niż jedną tysięczną łącznych wydatków objętych tymi wszystkimi kategoriami ujętych w ust. 2, uznaje się za porównywalne.

2. Objęcie HICP zostanie rozszerzone w sposób następujący:

a) począwszy od sporządzenia HICP dla stycznia 1997 r., Państwa Członkowskie dokonają przetworzenia zebranych danych obejmujących kategorie oznaczone jako „początkowe objęcie” jak zostało to określone w załączniku Ia;

b) w momencie sporządzania HICP dla grudnia 1999 r., lecz nie wcześniej, Państwa Członkowskie dokonają przetworzenia zebranych danych obejmujących również kategorie oznaczone jako „grudzień 1999 r.”, jak zostało to określone w załączniku Ia.

▼M2

3. HICP opracowane przy użyciu subindeksów wagowych, które odzwierciedlają ostateczne pieniężne wydatki konsumpcyjne raczej części gospodarstw domowych, niż wszystkich gospodarstw domowych, uznaje się za porównywalne, jeśli ta różnica wynosi w praktyce mniej niż jedna tysięczna część łącznych wydatków objętych zharmonizowanymi wskaźnikami cen towarów konsumpcyjnych. Wszelkie zmiany dotyczące wielkości wagowych, konieczne do zapewnienia porównywalności, jak przewiduje niniejszy ustęp, wchodzą w życie najpóźniej do grudnia 1999 r.

▼B

Artykuł 4

Towary i usługi, które stały się od niedawna znaczące

Państwa Członkowskie:

a) starają się systematycznie ustalać towary i usługi, które stały się od niedawna znaczące; a także

b) sprawdzać istotność towarów i usług, które zostały zgłoszone przez inne Państwa Członkowskie jako takie, które stały się od niedawna znaczące.

HICP sporządza się w taki sposób, by zawierał on zmiany cen towarów i usług, które stały się od niedawna znaczące, jeżeli panuje opinia, że te towary i usługi objęte są definicją znajdującą się w ►M3 art. 2 ust. 5 ◄ . Ma to miejsce w okresie 12 miesięcy po ich badaniu, kiedy dostosowane zostają albo wagi odpowiednich kategorii zawarte w ►M1 załączniku Ia ◄ niniejszego rozporządzenia COICOP/HICP, względnie wagi w ramach tej kategorii, albo kiedy część wagi szczególnie przydzielona jest towarom i usługom, które stały się znaczące.

▼M3

Artykuł 5

Minimalne normy dla procedury zamiany i dostosowania jakości

1. Metody przeprowadzania procedury dostosowania jakości są oceniane w poniższy sposób:

a) metody typu A: te, które uznaje się za dostarczające najlepszych rezultatów w odniesieniu do precyzji i błędów systematycznych;

b) metody typu B: te, które mogą dostarczyć mniej precyzyjnych lub reprezentatywnych danych niż metody typu A, lecz które są również uznawane za akceptowalne. Metody typu B powinny być wykorzystywane w przypadkach, kiedy nie stosuje się metod typu A; oraz

c) metody typu C: wszystkie inne metody, które nie są stosowane.

2. Normy dotyczące oceny metod dostosowania jakości są opracowywane i publikowane przez Komisję (Eurostat) po konsultacjach z KPS, w oparciu o indywidualne podejście i z właściwym uwzględnieniem aspektów efektywności kosztowej i kontekstu, w którym są stosowane.

Ocena metod dostosowania jakości nie wyklucza przyjęcia środków wykonawczych w tym zakresie zgodnych z art. 5 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2494/95.

3. Metody typu A i B są uznawane za odpowiednie metody dostosowania jakości. HICP, w których uwzględniono odpowiednie procesy dostosowania jakości, uważa się za porównywalne. Pomijając inne przesłanki, metody typu A mają pierwszeństwo przez metodami typu B.

4. Jeżeli państwa członkowskie nie dysponują swoimi szacunkami, wtedy wykorzystują istniejące szacunki na podstawie informacji, które udostępnia Komisja (Eurostat), jeśli są one przydatne i istotne.

5. W żadnym wypadku nie należy szacować zmiany jakości jako całościowej różnicy cen między tymi dwoma ofertami towarowymi, jeśli nie można tego uzasadnić jako szacunku odpowiedniego.

6. W przypadku gdy nie są dostępne żadne szacunki, wylicza się zmiany cen jako różnicę między zmienioną ceną a ceną zastąpionej oferty towarowej.

7. Zastąpione oferty produktów:

a) są albo „zasadniczo równoważne” w przypadku, kiedy nie występuje zmiana jakości pomiędzy zastąpioną ofertą produktów a tą, którą zastąpiła ona w badanej próbie lub „równoważna z uwzględnieniem dostosowania jakości”, jeżeli dostosowanie jakości jest konieczne dla badanej zmiany jakości pomiędzy zastąpioną ofertą produktów i tą, którą zastąpiła ona w badanej próbie;

b) są wybierane z tych samych segmentów konsumpcyjnych, jak te które ulegają zastąpieniu w celu zachowania reprezentatywności segmentów konsumpcyjnych;

c) nie są wybierane na podstawie zbieżności cen. Ma to zastosowanie zwłaszcza wtedy, gdy zastąpienia należy dokonać po tym, jak towary lub usługi zostały wystawione na sprzedaż po niższej cenie.

▼B

Artykuł 6

Minimalne normy ustalania cen

1. Państwa Członkowskie sporządzają HICP stosując ceny uzyskane poprzez celowe kontrole wyrywkowe.

a) Jeśli celowa kontrola wyrywkowa wymaga comiesięcznej obserwacji, tej natomiast nie można przeprowadzić z powodu braku danego towaru lub z innych powodów, można w pierwszym lub drugim miesiącu stosować ceny szacunkowe, od trzeciego miesiąca należy jednak stosować ceny zastępcze.

b) Jeśli celowa kontrola wyrywkowa w wyjątkowych przypadkach wymaga rzadszych obserwacji, stosuje się dla miesięcy, dla których nie są wymagane ceny ustalone, ceny szacunkowe. Ceny te mogą być również wykorzystywane, gdy obserwacja ceny jednorazowo nie zostanie przeprowadzona. Jeżeli zaś obserwacja ceny nie zostanie przeprowadzona w dwóch następujących po sobie przypadkach, w drugim przypadku należy zastosować ceny zastępcze.

2. Jeżeli z powodów wymienionych w niniejszym artykule nie są dostępne ceny zastępcze, mogą być użyte w dalszym ciągu ceny szacunkowe, przy założeniu, że ich użycie ogranicza się do wielkości umożliwiającej porównywalność.

Artykuł 7

Wskaźniki cen dla podstawowych agregatów

HICP sporządza się, stosując jeden z dwóch wzorów zawartych w ust. 1 załącznika II niniejszego rozporządzenia lub stosując porównywalny wzór, który nie prowadzi do wskaźnika, różniącego się systematycznie o więcej niż jedną dziesiątą punktu procentowego w porównaniu do roku poprzedniego od wskaźnika, który zastał wyliczony za pomocą jednego z tych wzorów.

Artykuł 8

Minimalne normy dla przeprowadzania kontroli wyrywkowych

Za niezawodne i porównywalne uznaje się te HICP, które zostały sporządzone na podstawie celowych kontroli wyrywkowych, które zawierają dla każdej kategorii COICOP/HICP, przy uwzględnieniu wagi każdej kategorii, wystarczającą ilość podstawowych agregatów, aby móc przedstawić zróżnicowanie dóbr w ramach jednej kategorii, jak też w ramach pojedynczych agregatów podstawowych wystarczająco dużo cen, aby całościowo uwzględnić zmiany cen.

Artykuł 9

Kontrola jakości

Państwa Członkowskie

a) przekazują Komisji (Eurostat), na jej wniosek, informacje o wszystkich kosztach nienależących do zakresu ewidencji, wyrażone jako część całościowych wydatków ujętych w HICP; informacje muszą być wystarczające do oceny poszanowania niniejszego rozporządzenia;

b) przekazują Komisji (Eurostat) dane dotyczące towarów i usług, które stały się od niedawna znaczące, gdy tylko te zostaną ustalone, jak też wymagane są przyczyny, z powodu których towary i usługi, które stały się od niedawna znaczące, nie zostały uwzględnione; informacje muszą być wystarczające do oceny poszanowania niniejszego rozporządzenia;

c) monitorują wystąpienie zmian jakości i odpowiednich dostosowań, o ile konieczne jest to do wykazania zgodności z niniejszym rozporządzeniem; przekazują one Komisji (Eurostat) na jej wniosek odpowiednie informacje;

d) ustanawiają i utrzymują jasny opis celowych kontroli wyrywkowych, a także kontrolują obserwacje cen i ich szacunki, o ile jest to konieczne do zapewnienia przestrzegania niniejszego rozporządzenia; przekazują one Komisji (Eurostat) na jej wniosek informacje, na podstawie których można ocenić i zapewnić przestrzeganie niniejszego rozporządzenia;

e) przekazują Komisji (Eurostat), jeśli użyty został inny wzór niż wzory zawarte w ust. 1 załącznik II, na jej wniosek informacje o skutkach użycia tego alternatywnego wzoru w wybranych okresach i dla wybranych agregatów podstawowych; informacje muszą być wystarczające do oceny poszanowania niniejszego rozporządzenia;

f) przekazują Komisji (Eurostat), na jej wniosek, szczegóły dotyczące celowych kontroli wyrywkowych, na podstawie których można ocenić poszanowanie niniejszego rozporządzenia, oraz podsumowujące dane statystyczne odnośnie do reprezentatywności i precyzji kontroli wyrywkowych, na podstawie których Komisja (Eurostat) może określić propozycje minimalnych standardów dla przeprowadzania kontroli wyrywkowych, które mają być przestrzegane przy kontroli HICP przewidzianej na październik 1997 r. na mocy art. 15 rozporządzenia (WE) nr 2494/95.







III.

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 10

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

▼M1









ZAŁĄCZNIK Ia







Kod Pozycja COICOP/HICP Początkowe objęcie styczeń 1997 r. Uzupełnienie grudzień 1999 r. Wyłączenie 01. ŚRODKI SPOŻYWCZE I NAPOJE BEZALKOHOLOWE 01.1. Środki spożywcze 01.1.1. Chleb i produkty zbożowe pełne 01.1.2. Mięso pełne 01.1.3. Ryby pełne 01.1.4. Produkty mleczne, sery, jaja pełne 01.1.5. Oleje i tłuszcze pełne 01.1.6. Owoce pełne 01.1.7. Warzywa, łącznie z ziemniakami i roślinami bulwiastymi pełne 01.1.8. Cukier, konfitury, miód, syropy, czekolada, słodycze pełne 01.1.9. Produkty spożywcze, gdzie indziej nie wymienione pełne 01.2. Napoje bezalkoholowe 01.2.1. Kawa, herbata, kakao pełne 01.2.2. Woda mineralna, napoje orzeźwiające, soki pełne 02. NAPOJE ALKOHOLOWE I WYROBY TYTONIOWE 02.1. Napoje alkoholowe 02.1.1. Wódki pełne 02.1.2. Wina pełne 02.1.3. Piwo pełne 02.2. Wyroby tytoniowe 02.2.1. Wyroby tytoniowe pełne 02.3. Narkotyki 02.3.1. Narkotyki wyłączone 03. ODZIEŻ I OBUWIE 03.1. Odzież 03.1.1. Materiały odzieżowe pełne 03.1.2. Części garderoby pełne 03.1.3. Pozostałe artykuły odzieżowe i dodatki pełne 03.1.4. Czyszczenie chemiczne, poprawki i wypożyczanie odzieży pełne 03.2. Obuwie 03.2.1. Buty i inne obuwie pełne 03.2.2. Naprawa i wypożyczanie obuwia pełne 04. MIESZKANIA, WODA, ELEKTRYCZNOŚĆ, GAZ I INNE PALIWA 04.1. Rzeczywiste czynsze za mieszkanie 04.1.1. Rzeczywiste czynsze płacone przez lokatorów częściowe (1) pełne (2) 04.1.2. Pozostałe rzeczywiste czynsze częściowe (1) pełne (2) 04.2. Przypisane czynsze wynajmu mieszkań 04.2.1. Przypisane czynsze właścicieli mieszkań wyłączone (3) 04.2.2. Pozostałe przypisane czynsze wyłączone (3) 04.3. Systematyczne utrzymywanie mieszkania i jego remonty 04.3.1. Wyroby do systematycznego utrzymywania mieszkania i jego remontów pełne (4) 04.3.2. Usługi mające na celu utrzymywanie mieszkania i jego remonty pełne (4) 04.4. Pozostałe usługi na rzecz mieszkania 04.4.1. Usuwanie odpadów częściowe (5) pełne (6) 04.4.2. Usługi związane z odprowadzaniem ścieków częściowe (5) pełne (6) 04.4.3. Zaopatrzenie w wodę częściowe (5) pełne (6) 04.4.4. Pozostałe usługi na rzecz mieszkania, gdzie indziej niewymienione pełne 04.5. Elektryczność, gaz i inne paliwa 04.5.1. Elektryczność pełne 04.5.2. Gaz pełne 04.5.3. Paliwa płynne pełne 04.5.4. Paliwa w postaci stałej pełne 04.5.5. Ciepła woda, para i lód pełne 05. WYPOSAŻENIE, SPRZĘTY GOSPODARSTWA DOMOWEGO I BIEŻĄCE UTRZYMYWANIE BUDYNKU 05.1. Meble, wyposażenie i dekoracje, dywany i inne pokrycia podłogi, remonty 05.1.1. Meble i wyposażenie pełne 05.1.2. Dywany i inne włókiennicze pokrycia podłogowe pełne 05.1.3. Naprawa mebli, wyposażenia i pokryć podłogowych pełne 05.2. Domowe materiały włókiennicze 05.2.1. Domowe materiały włókiennicze pełne 05.3. Sprzęty do grzania i gotowania, lodówki, pralki i podobny sprzęt gospodarstwa domowego, łącznie z instalacją i naprawą 05.3.1. Duży sprzęt gospodarstwa domowego, elektryczny i nieelektryczny pełne 05.3.2. Mały elektryczny sprzęt gospodarstwa domowego pełne 05.3.3. Naprawa sprzętu gospodarstwa domowego pełne 05.4. Artykuły szklane, naczynia, sprzęty gospodarstwa domowego 05.4.1. Artykuły szklane, naczynia, sprzęty gospodarstwa domowego pełne 05.5. Narzędzia i wyposażenie do domu i ogrodu 05.5.1. Duże narzędzia i sprzęty pełne 05.5.2. Małe narzędzia i różne akcesoria pełne 05.6. Towary i usługi do bieżącego prowadzenia gospodarstwa domowego 05.6.1. Krótkotrwałe towary gospodarstwa domowego pełne 05.6.2. Usługi domowe i usługi mające na celu utrzymywanie domu pełne 06. OPIEKA ZDROWOTNA 06.1. Artykuły medyczne, urządzenia i wyposażenie 06.1.1. Artykuły medyczne, urządzenia i wyposażenie częściowe (7) pełne (8) 06.2. Usługi świadczone w ośrodku zdrowia 06.2.1. Usługi medyczne pełne (8) 06.2.2. Usługi stomatologiczne pełne (8) 06.2.3. Usługi paramedyczne pełne (8) 06.3. Usługi szpitalne 06.3.1. Usługi szpitalne (9) 07. TRANSPORT 07.1. Zakup samochodów 07.1.1.A. Nowe samochody pełne 07.1.1.B. Używane samochody pełne 07.1.2. Motocykle pełne 07.1.3. Rowery pełne 07.2. Używanie indywidualnych środków komunikacji 07.2.1. Części zamienne i akcesoria pełne 07.2.2. Paliwa i smary pełne 07.2.3. Konserwacja i naprawy pełne 07.2.4. Pozostałe usługi dotyczące pojazdów transportu indywidualnego pełne (10) 07.3. Usługi transportowe 07.3.1. Przewóz osób transportem kolejowym pełne 07.3.2. Przewóz osób transportem drogowym pełne 07.3.3. Przewóz osób transportem powietrznym pełne 07.3.4. Przewóz osób transportem morskim i śródlądowym pełne 07.3.5. Pozostałe usługi transportowe pełne 07.3.6. Bilety łączone pełne (11) 08. TELEKOMUNIKACJA 08.1. Telekomunikacja 08.1.1. Usługi pocztowe pełne 08.1.2. Telefony i telefaksy pełne 08.1.3. Usługi telefoniczne, telegraficzne i telefaksowe pełne 09. REKREACJA I KULTURA 09.1. Sprzęt audiowizualny, fotograficzny oraz urządzenia do przetwarzania danych i akcesoria, łącznie z naprawami 09.1.1. Sprzęt do odbierania, zapisywania i odtwarzania dźwięku i obrazu pełne 09.1.2. Aparaty fotograficzne i kinematograficzne, sprzęty optyczne pełne 09.1.3. Sprzęty do przetwarzania danych pełne 09.1.4. Sprzęt do zapisywania dźwięku i obrazu pełne 09.1.5. Naprawa sprzętu audiowizualnego, fotograficznego oraz urządzeń do przetwarzania danych i akcesoriów pełne 09.2. Pozostałe istotne dobra użytkowe dla rekreacji i kultury 09.2.1. Pozostałe istotne dobra użytkowe dla rekreacji i kultury pełne 09.2.2. Naprawa istotnych dóbr użytkowych dla rekreacji i kultury pełne 09.3. Pozostałe przedmioty i urządzenia rekreacyjne; kwiaty, ogrody i zwierzęta domowe 09.3.1. Gry, zabawki, rzeczy związane z hobby, sprzęt sportowy, wyposażenie campingowe i wyposażenie do wypoczywania na powietrzu pełne 09.3.2. Ogrodnictwo pełne 09.3.3. Zwierzęta domowe pełne 09.4. Usługi w zakresie rekreacji i kultury 09.4.1. Usługi w zakresie sportu i rekreacji pełne (12) 09.4.2. Usługi kulturalne pełne (13) 09.4.3. Gry losowe wyłączone 09.5. Gazety, książki, przybory piśmiennicze 09.5.1. Książki częściowe (14) pełne (15) 09.5.2. Gazety i czasopisma pełne 09.5.3. Pozostałe wyroby drukowane pełne 09.5.4. Przybory piśmiennicze i służące do rysunku częściowe (14) pełne (15) 09.6. Zorganizowane wyjazdy wakacyjne 09.6.1. Zorganizowane wyjazdy wakacyjne pełne 10. EDUKACJA 10.1. Usługi edukacyjne 10.1.1. Kształcenie przedszkolne i podstawowe pełne (15) 10.1.2. Szkolnictwo ponadpodstawowe pełne (15) 10.1.3. Szkolnictwo wyższe pełne (15) 10.1.4. Kształcenie na innych poziomach częściowe (16) pełne (15) 11. HOTELE, KAWIARNIE I RESTAURACJE 11.1. Usługi zaopatrzeniowe 11.1.1. Restauracje i kawiarnie pełne 11.1.2. Kantyny częściowe (14) pełne (15) 11.2. Zakwaterowanie 11.2.1. Zakwaterowanie częściowe (14) pełne (15) 12. POZOSTAŁE TOWARY I USŁUGI 12.1. Pielęgnacja ciała 12.1.1. Salony fryzjerskie i kosmetyczne pełne 12.1.2. Sprzęty, artykuły i produkty do pielęgnacji ciała pełne 12.1.3. Usługi pielęgnacyjne gdzie indziej niewymienione wyłączone 12.2. Przedmioty osobistego użytku, gdzie indziej niewymienione 12.2.1. Biżuteria, zegary i zegarki pełne 12.2.2. Pozostałe przedmioty osobistego użytku pełne 12.3. Ochrona socjalna 12.3.1. Usługi związane z ochroną socjalną częściowe (17) 12.4. Ubezpieczenia 12.4.1. Ubezpieczenia na życie wyłączone 12.4.2. Ubezpieczenia lokalu mieszkalnego częściowe (18) pełne (19) 12.4.3. Ubezpieczenia zdrowotne pełne (20), (21) 12.4.4. Ubezpieczenia komunikacyjne częściowe (22) pełne (23), (21) 12.4.5. Pozostałe ubezpieczenia pełne (24), (21) 12.5. Usługi finansowe, gdzie indziej niewymienione 12.5.1. Usługi finansowe, gdzie indziej niewymienione częściowe (25) pełne (26) 12.5.2. Usługi pośrednictwa finansowego mierzone pośrednio (FISIM) wyłączone 12.6. Pozostałe usługi, gdzie indziej niewymienione 12.6.1. Pozostałe usługi, gdzie indziej niewymienionej pełne (27) (1) Dotyczy praktyki stosowanej dla krajowych wskaźników cen konsumpcyjnych. (2) Dotyczy wszystkich czynszów rzeczywiście zapłaconych przez lokatorów, tzn. czynszów, które lokator płaci wynajmującemu, niezależnie od jakichkolwiek świadczeń socjalnych, które lokator otrzymuje od władz publicznych (w tym płatności, które zgodnie z decyzją lokatora są bezpośrednio przekazywane wynajmującemu); patrz także załącznik Ib nr 12b. (3) Nie przesądza to o uwzględnieniu, w ujęciu ogólnym, lokali mieszkalnych zajmowanych przez właścicieli mieszkań. (4) Dotyczy wydatków, które lokatorzy lub właściciele mieszkań ponoszą z tytułu materiałów i usług na potrzeby drobnych napraw i utrzymywania; zgodnie z decyzją dotyczącą traktowania lokali mieszkalnych zajmowanych przez właścicieli mieszkań, zakres tej kategorii może wymagać rozszerzenia, aby objąć wydatki na poważniejsze naprawy, utrzymywanie i odnawianie lokalu mieszkalnego oraz przebudowę i rozbudowę lokalu mieszkalnego, które zazwyczaj nie są pokrywane przez lokatorów; patrz także załącznik Ib nr 4 i 15. (5) Dotyczy wydatków związanych ze zużyciem. (6) Dotyczy odrębnie określonych opłat za konkretne usługi związane z lokalem mieszkalnym, niezależnie od tego, czy konsumenci dokonują płatności według zużycia, to znaczy wyłączając płatności za usługi finansowane z podatków powszechnych; patrz także załącznik Ib nr 9 i 29. (7) Dotyczy artykułów medycznych nabywanych poza systemem zabezpieczenia społecznego. (8) Pełne objęcie dotyczy tej części wydatków na artykuły i usługi zdrowotne (inne niż usługi świadczone przez szpitale), która jest płacona przez konsumenta, a nie jest zwracana przez rząd, zabezpieczenie społeczne lub NPISH [instytucje non-profit świadczące usługi na rzecz gospodarstw domowych]; patrz: załącznik Ib nr 12a oraz metodologiczne szczegóły dotyczące ujmowania kategorii, jak zostało to wyszczególnione zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95. (9) Metodologiczne szczegóły i harmonogram ich ujęcia określone są zgodnie z procedurą zamieszczoną w art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95. (10) W tym: prawa jazdy, badania rejestracyjne, składki na rzecz związku motorowego, opłaty za przejazd mostem, tunelem, przeprawę promową i autostrady; nie obejmuje pozwoleń na użytkowanie lub posiadanie pojazdów; patrz także załącznik Ib nr 9, 18 i 19b. (11) Dotyczy biletów obejmujących dwa lub więcej rodzajów środków transportu, których koszty nie mogą być pomiędzy nie podzielone. (12) Obejmuje składki członkowskie i opłaty wpisowe na rzecz klubów sportowych i ośrodków rekreacji; obejmuje również płatności z tytułu pozwoleń łowieckich i na połowy, jeżeli władze wydają te pozwolenia i karty w celu właściwego regulowania takiej działalności; patrz także załącznik Ib nr 9 i 19b. (13) Obejmuje opłaty wstępu do muzeów, opłaty za korzystanie z bibliotek oraz opłaty abonamentowe za korzystanie z odbiorników radiowych i telewizyjnych; patrz również załącznik Ib nr 9 i 10. (14) Obejmuje artykuły edukacyjne i usługi, jedynie, gdy są w pełni pokrywane przez konsumentów. (15) Pełne objęcie dotyczy tej części wydatków na artykuły i usługi edukacyjne, która jest płacona przez konsumenta, a nie jest zwracana przez instytucje państwowe, zabezpieczenie społeczne lub NPISH; patrz załącznik Ib nr 12a oraz metodologiczne szczegóły dotyczące ujmowania kategorii, jak zostało to wyszczególnione zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95. (16) Dotyczy kursów komputerowych, kursów językowych, kursów maszynopisania oraz innych kursów tego typu, które są w pełni opłacane przez konsumenta. (17) Dotyczy żłobków, świetlic, przedszkoli, które nie są obowiązkowe w ramach systemu kształcenia; pokrywane są jedynie te wydatki, które są ponoszone przez konsumenta, a nie są zwracane przez instytucje państwowe, zabezpieczenie społeczne lub NPISH; patrz także załącznik Ib nr 12a; pozostałe pozycje oznaczone kodem 12.3.1, takie jak domy dla rencistów i emerytów, szkoły dla niepełnosprawnych, sprzątanie lokali mieszkalnych oraz programy dożywiania, podlegają tym samym przepisom jak zostało to przedstawione w przypisie 18. (18) Dotyczy opłat za ubezpieczenie ruchomości domowych. (19) Dotyczy wszelkich opłat ponoszonych przez właścicieli mieszkań i lokatorów z tytułu ubezpieczenia zazwyczaj wykupywanego przez lokatorów od ognia, kradzieży, zalania itp.; patrz także załącznik Ib nr 7, 8 i 24. Zgodnie z decyzją dotyczącą traktowania lokali mieszkalnych zajmowanych przez właścicieli mieszkań zakres tej kategorii może wymagać rozszerzenia, aby objąć opłaty ponoszone przez właścicieli mieszkań z tytułu ubezpieczenia lokalu mieszkalnego zazwyczaj wykupywanego przez wynajmujących. (20) Dotyczy opłat z tytułu prywatnych ubezpieczeń chorobowych i wypadkowych; patrz także załącznik Ib nr 7, 8 i 24 oraz metodologiczne szczegóły ujęcia kategorii „06. Zdrowie” jak zostało to wyszczególnione zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95. (21) Metodologiczne szczegóły i harmonogram ujęcia zostaną określone zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95. Wprowadzenie w życie może zostać wyznaczone na termin wcześniejszy. (22) Dotyczy opłat z tytułu ubezpieczenia związanego z użytkowaniem pojazdów transportu indywidualnego. (23) Dotyczy opłat za usługi z tytułu ubezpieczenia związanego z pojazdami transportu indywidualnego, ubezpieczenia podróży i bagażu; patrz także załącznik Ib nr 7, 8 i 24. (24) Dotyczy opłat za usługi z tytułu ubezpieczenia takiego jak odpowiedzialność cywilna za obrażenia ciała lub szkody wyrządzone osobom trzecim lub ich rzeczom, które nie wynikają z tytułu korzystania z pojazdów transportu indywidualnego; patrz także załącznik Ib nr 7, 8 i 24. (25) Dotyczy opłat za usługi bankowe, które nie są wyrażone jako proporcja wartości transakcyjnej. (26) Dotyczy usług finansowych, w tym usług bankowych; nie są pokrywane opłaty z tytułu prywatnych lub państwowych funduszy emerytalnych, które są rodzajem ubezpieczenia na życie, lecz są ograniczone do określonych grup osób, jak również wypłaty odsetek; patrz także załącznik Ib nr 21 i 23. (27) Obejmuje opłaty za wydanie paszportów, świadectw urodzenia, świadectw ślubu lub zgonu oraz składki członkowskieztytułuprzynależnościdostowarzyszeńzawodowych, jeżeli mogą być uznane za płatności z tytułu świadczonych usług; patrz załącznik Ib nr 9 i 19.









ZAŁĄCZNIK Ib

A. DEFINICJA OSTATECZNYCH WYDATKÓW PIENIĘŻNYCH GOSPODARSTW DOMOWYCH NA KONSUMPCJĘ

▼M2

1. Sektor gospodarstw domowych obejmuje gospodarstwa domowe, do których należą wszystkie osoby fizyczne lub grupy osób fizycznych (jak określa ESA 2.76.a i 2.76.b) bez względu, w szczególności, na rodzaj zamieszkiwanego obszaru, poziomu uzyskiwanych dochodów, narodowości lub miejsca zamieszkania. Sektor gospodarstw domowych obejmuje osoby fizyczne mieszkające w zinstytucjonalizowanych gospodarstwach domowych (jak określa ESA 2.76.b) i nie obejmuje przedsiębiorstw.

2. Obszar ekonomiczny to obszar określony w ESA 2.05 z tą różnicą, że enklawy eksterytorialne położone w granicach państwa są włączone do obszaru ekonomicznego, natomiast enklawy terytorialne położone w innych krajach świata nie należą do obszaru ekonomicznego.

▼M1

3. Transakcja pieniężna jest przepływem gospodarczym, który stanowi interakcję pomiędzy jednostkami instytucjonalnymi na podstawie wzajemnych porozumień, gdzie uczestniczące jednostki dokonują lub otrzymują płatności lub zaciągają zobowiązania albo otrzymują wartości majątkowe denominowane w jednostkach waluty. Umownie, wywóz śmieci z gospodarstwa domowego uznaje się za interakcję na podstawie wzajemnych porozumień. Transakcje, które nie obejmują wymiany gotówki czy należności lub zobowiązań denominowanych w jednostkach waluty są transakcjami niepieniężnymi. Transakcje dokonywane w ramach jednostek są zazwyczaj transakcjami niepieniężnymi. Transakcje niepieniężne, dotyczące więcej niż jednej jednostki instytucjonalnej obejmują transakcje dotyczące produktów (zamianę produktów), transakcje dystrybucyjne (wynagrodzenie w naturze, świadczenia w naturze itd.) oraz inne transakcje (zamiana niewytworzonych składników majątku rzeczowego).

4. Obejmują pozycje, które nie są traktowane jako konsumpcja pośrednia, takie jak materiały związane z drobnymi naprawami lub odnawianiem lokali mieszkalnych, które są zazwyczaj dokonywane przez lokatorów jak również właścicieli, oraz materiały związane z naprawami i konserwacją trwałych dóbr konsumpcyjnych, w tym pojazdów. 5. Obejmują pozycje, które nie są traktowane jako akumulacja kapitału, w szczególności trwałe dobra konsumpcyjne, które ciągle spełniają swoje funkcje w ciągu wielu okresów obrachunkowych; obejmuje to przeniesienie własności niektórych środków trwałych z przedsiębiorstwa na gospodarstwo domowe. 6. Obejmują bezpośrednie koszty usług finansowych. 7. Obejmują usługi ubezpieczenia majątkowe i osobowe w kwocie zakładanego kosztu usługi. 8. Obejmują wszystkie wydatki finansowane z roszczeń dotyczących ubezpieczeń majątkowych i osobowych, w tym wypłaty dokonywane bezpośrednio przez firmy ubezpieczeniowe na rzecz warsztatów samochodowych, szpitali, lekarzy itd. Oznacza to, że pełna cena płacona przez gospodarstwa domowe lub przez firmy ubezpieczeniowe na rzecz warsztatów samochodowych, szpitali, lekarzy itd. jest ujęta w HICP. Roszczenia z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych stanowią kwoty, które firmy ubezpieczeniowe są zobowiązane wypłacić jako pokrycie obrażeń lub szkód poniesionych przez osoby lub towary. Stanowią one bieżące przelewy od firm ubezpieczeniowych na rzecz uprawnionych gospodarstw domowych, i dlatego też ujęte są w dostępnych dochodach gospodarstw domowych. Wszelkie wydatki, ponoszone na przykład w wyniku płatności na rzecz warsztatów samochodowych, szpitali czy lekarzy, są traktowane jako ponoszone przez gospodarstwa domowe, a nie przez firmy ubezpieczeniowe. Nie ma znaczenia, czy gospodarstwa domowe rzeczywiście ponoszą te wydatki przed wypłaceniem roszczeń z tytułu ubezpieczenia, które wyglądają wówczas jak zwroty z zabezpieczenia społecznego, czy też wypłaty są dokonywane bezpośrednio przez firmy ubezpieczeniowe na rzecz warsztatów samochodowych, szpitali itd. W drugim przypadku, firmy są traktowane jako agenci działający w imieniu gospodarstw domowych, które są nadal traktowane jako ponoszące wydatki. 9. Obejmują płatności dokonywane przez gospodarstwa domowe z tytułu licencji, zezwoleń itd., które są uznawane za nabycie usług. Jeżeli administracja rządowa wydaje te licencje w celu właściwego regulowania działalności, takiej jak sprawdzenie kompetencji czy kwalifikacji danej osoby, dokonywane płatności powinny być traktowane jako nabycie usług od administracji rządowej, a ceny powinny być ujęte w HICP, lecz jeżeli licencje są przyznawane automatycznie w chwili dokonania należnej płatności, płatności powinny być traktowane jako podatki bezpośrednie, a nie jako ceny. Prawo jazdy lub licencja pilota, abonament radiowy lub telewizyjny, pozwolenia na broń, karty wstępu do muzeów czy bibliotek, opłaty za wywóz śmieci itd. są w większości przypadków traktowane jako nabycie usług świadczonych przez administrację rządową, podczas gdy pozwolenia na korzystanie z pojazdów, łodzi czy samolotów są w większości przypadków traktowane jako podatki. 10. Obejmują nabycie produktu końcowego, po cenach, które nie mają znaczenia ekonomicznego, np. opłaty za wejście do muzeum.

11. Nie obejmują dochodów w naturze, ponieważ nie jest to transakcja pieniężna (mimo tego, że zgodnie z ESA 3.76.b, są one ujęte w ostatecznych wydatkach konsumpcyjnych). 12. a) Nie obejmują świadczeń socjalnych w naturze otrzymanych przez gospodarstwa domowe, w tym tych części wydatków wstępnie dokonanych przez gospodarstwa domowe, które są im następnie zwracane przez zabezpieczenie społeczne, jednostki rządowe lub NPISH, np. koszty usług medycznych lub edukacji. W przypadku gdy gospodarstwo domowe nabywa towar lub usługę, której koszt jest im następnie zwracany w części lub całości, gospodarstwo domowe jest traktowane jako agent działający w imieniu funduszu zabezpieczenia społecznego, jednostki rządowej lub NPISH. Kwoty zwracane gospodarstwom domowym są traktowane jako świadczenia socjalne w naturze dokonywane przez zabezpieczenie społeczne, jednostki rządowe lub NPISH. Nie są one rejestrowane jako przekazy gotówkowe na rzecz gospodarstw domowych i nie stanowią części dostępnych dochodów gospodarstw domowych. Takie ujęcie księgowe prowadzi do tego samego rezultatu jak wówczas, gdy fundusz zabezpieczenia społecznego nabywa towary i usługi od producentów na rynku, a następnie odsprzedaje je gospodarstwom domowym po niskich, nierynkowych cenach. Oznacza to, że w HICP ujęta jest pełna cena towaru lub usługi pomniejszona o zniżkę. b) Wszelkie inne zniżki stosowane przez władze publiczne, w szczególności dotyczące opłat mieszkaniowych ponoszonych przez lokatorów, w celu zmniejszenia ich czynszów (w tym płatności, które według uznania lokatora bezpośrednio przekazywane są wynajmującemu) są uznawane za świadczenia socjalne w gotówce, i dlatego też wchodzą w skład dostępnych dochodów gospodarstwa domowego. Oznacza to, że pełna cena towaru lub usługi przed zniżką jest ujęta w HICP. 13. Nie obejmują również usług związanych z lokalami mieszkalnymi zamieszkanymi przez właścicieli mieszkań, ponieważ nie są one transakcjami pieniężnymi (jakkolwiek, zgodnie z ESA 3.76.a, są one ujęte w ostatecznych wydatkach konsumpcyjnych). 14. Nie obejmują nabycia lokali mieszkalnych i przedmiotów traktowanych jako niewytworzone składniki majątku rzeczowego, w szczególności kupno ziemi. 15. Nie obejmują również wydatków, które właściciel mieszkania ponosi w związku z odnawianiem, utrzymywaniem i naprawami lokalu mieszkalnego, które zazwyczaj nie są ponoszone przez lokatorów. 16. Nie obejmują wydatków na kosztowności. 17. Nie obejmują wydatków ponoszonych przez gospodarstwa domowe będące właścicielami przedsiębiorstw niemających osobowości prawnej, gdy dotyczą przedmiotu przedsiębiorstwa. 18. Nie obejmują bieżących podatków od dochodów i majątku, które są obowiązkowymi, niewzajemnymi płatnościami, w gotówce lub w naturze, ściąganymi okresowo przez administrację centralną lub inne kraje od dochodów i majątku jednostek instytucjonalnych oraz niektórych okresowych podatków, które nie są nakładane ani na dochody osobiste ani też na majątek. Inne bieżące podatki obejmują wszystkie te płatności dokonywane przez gospodarstwa domowe z tytułu licencji, które mają być uznawane za podatki, takie jak pozwolenie na posiadanie lub korzystanie z pojazdów, łodzi czy samolotów itd. 19. a) Nie obejmują subskrypcji, składek i należności płaconych przez gospodarstwa domowe na rzecz NPISH, takich jak związki zawodowe, stowarzyszenia zawodowe, stowarzyszenia konsumenckie, kościoły, kluby społeczne, kulturalne, rekreacyjne i sportowe. b) Jednakże jeżeli klub, związek, stowarzyszenie lub towarzystwo może być uznane za producenta sprzedającego na rynku swoje usługi po cenie mającej znaczenie ekonomiczne, co zazwyczaj ma miejsce nawet wtedy, gdy organizacja ta ma status prawny non — profit, wówczas subskrypcja, składki i należności płacone przez gospodarstwa domowe są uznawane za płatności z tytułu świadczonych usług, a nie jako świadczenie, a tym samym ujęte są w HICP. 20. Nie obejmują dobrowolnych świadczeń w gotówce lub naturze dokonywanych przez gospodarstwa domowe na rzecz organizacji charytatywnych, społecznych i niosących pomoc. 21. Nie obejmują płatności z tytułu dochodu czerpanego z majątku, w tym odsetek. Dochód z majątku jest dochodem otrzymywanym przez właściciela aktywa finansowego lub niewytworzonego środka trwałego w zamian za udostępnienie funduszy dla, lub udostępnienie niewytworzonego środka trwałego na rzecz innej jednostki instytucjonalnej. Zgodnie z warunkami umowy finansowej zawartej między nimi, odsetki stanowią kwotę, którą dłużnik zobowiązuje się zapłacić na rzecz wierzyciela za dany okres, bez zmniejszania kwoty kapitału pozostającego do spłaty. 22. Nie obejmują obowiązkowych czy dobrowolnych składek socjalnych takich jak rzeczywiste składki socjalne wpłacane przez pracodawców na rzecz funduszy zabezpieczeń społecznych, firm ubezpieczeniowych lub niezależnych bądź zależnych funduszy emerytalnych prowadzących programy ubezpieczeń społecznych w celu zabezpieczenia korzyści socjalnych dla ich pracowników, bądź składek socjalnych pracowników płatnych na rzecz zabezpieczenia społecznego, prywatnych finansowanych lub niefinansowanych programów ubezpieczeniowych. 23. Nie obejmują ubezpieczenia na życie oraz usług związanych z funduszami emerytalnymi (jakkolwiek zgodnie z ESA 3.76.f i g, takie usługi są ujęte w ostatecznych wydatkach konsumpcyjnych w kwocie zakładanego obciążenia z tytułu takich usług). 24. Nie obejmują składek netto na ubezpieczenia majątkowe i osobowe. Składki te przypadają do zapłaty z tytułu polis wykupionych przez jednostki instytucjonalne. Polisy wykupione przez indywidualne gospodarstwa domowe są polisami wykupionymi z ich własnej inicjatywy i na ich własną rzecz, niezależnie od polis wykupionych przez ich pracodawców lub agendy rządowe i poza programami ubezpieczeń społecznych. Składki netto na ubezpieczenia inne niż ubezpieczenie na życie obejmują zarówno rzeczywiste składki przypadające do zapłaty przez posiadaczy polisy w celu uzyskania ochrony ubezpieczeniowej obejmującej okres sprawozdawczy (składka przypisana) oraz dodatkowe składki przypadające do zapłaty od dochodu nieruchomościom majątku przynależnego posiadaczowi polisy ubezpieczeniowej, po odjęciu opłat za usługi firm ubezpieczeniowych organizujących takie ubezpieczenie. (NB: ta opłata za usługi jest ujęta w ostatecznych wydatkach pieniężnych gospodarstw domowych na konsumpcję). Składki netto na ubezpieczenia majątkowe i osobowe stanowią kwoty dostępne na uzyskanie ochrony ubezpieczeniowej od różnych zdarzeń czy wypadków powodujących powstanie uszkodzenia towarów lub szkody majątkowej, bądź też obrażeń osób powstałych z przyczyn naturalnych lub spowodowanych przez człowieka, na przykład ognia, powodzi, katastrof, kolizji, zatonięć, kradzieży, przemocy, wypadków, choroby lub strat finansowych wynikających z takich zdarzeń jak choroba, bezrobocie, wypadki itd. 25. Nie obejmują bieżących świadczeń pomiędzy gospodarstwami domowymi, które obejmują wszystkie bieżące świadczenia w gotówce lub naturze dokonane lub otrzymane przez gospodarstwa domowe rezydentów na rzecz lub od innych gospodarstw domowych rezydentów lub nierezydentów. 26. Nie obejmują grzywien i kar. Są one nakładane na jednostki instytucjonalne przez sądy lub organa niesądowe i są traktowane jako obowiązkowe świadczenia bieżące. Nie obejmują również grzywien i kar nakładanych przez władze podatkowe za unikanie lub opóźnione płatności podatków, które zazwyczaj nie mogą być odróżnione od samych podatków. 27. Nie obejmują loterii i hazardu; ani też płatności z tytułu usługi na rzecz jednostki organizującej loterię lub hazard, ani też końcowej bieżącej kwoty, która jest wypłacana zwycięzcom (jakkolwiek zgodnie z ESA 4 135 opłata za usługę jest ujęte w ostatecznych wydatkach na konsumpcję).

B. DEFINICJA CENY

28. W chwili dokonywania zakupu, cena nabywcy jest ceną za produkty, którą nabywca rzeczywiście płaci, w tym jakiekolwiek podatki pomniejszone o subsydia do produktów, po odjęciu zniżek z tytułu dużych ilości lub zakupów posezonowych od standardowych cen lub opłat, wyjąwszy odsetki lub opłaty za usługi dodane w ramach umów kredytowych, wyjąwszy wszelkie dodatkowe opłaty ponoszone w wyniku niedokonania płatności w terminie podanym w chwili dokonywania zakupów.

29. Towary i usługi do indywidualnej konsumpcji („indywidualne towary i usługi”) są nabyte prze gospodarstwo domowe i wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb i wymagań członków takiego gospodarstwa domowego. Indywidualne towary i usługi mają następującą charakterystykę: a) musi być możliwe zaobserwowanie i zarejestrowanie nabycia towaru lub usług przez indywidualne gospodarstwo domowe lub jego członka wraz z czasem, kiedy miało ono miejsce; b) gospodarstwo domowe musiało się zgodzić na nabycie towaru lub usługi i podjąć wszelkie działania, które są niezbędne do jego realizacji, na przykład pójście do szkoły lub kliniki; c) towar lub usługa musi być tego rodzaju, iż jej nabycie przez jedno gospodarstwo domowe lub osobę, bądź też małą ograniczoną grupę osób, wyklucza jej nabycie przez inne gospodarstwa domowe czy osoby. Wszystkie ostateczne wydatki ponoszone przez gospodarstwo domowe na konsumpcję są indywidualne. Umownie, wszystkie towary i usługi świadczone przez NPISH są traktowane jako indywidualne. Umownie, wszystkie ostateczne konsumpcyjne wydatki rządowe na kształcenie, zdrowie, zabezpieczenia społeczne i opiekę społeczną, sport i rekreację oraz kulturę powinny być traktowane jako wydatki na usługi związane z konsumpcją indywidualną, z wyjątkiem wydatków na ogólne cele administracyjne, organizacyjne, prace badawcze itd. Ponadto, wydatki na zapewnienie lokali mieszkalnych, wywóz śmieci z gospodarstwa domowego oraz funkcjonowanie usług transportowych powinny być również traktowane jako indywidualne. Wydatki na konsumpcję zbiorową są pozostałością ostatecznych wydatków rządowych na konsumpcję. W szczególności obejmują one administrowanie i organizowanie społeczeństwa, zapewnianie bezpieczeństwa i ochrony, utrzymanie porządku publicznego, działania legislacyjne i regulujące, utrzymanie zdrowia publicznego, ochronę środowiska naturalnego, badania i rozwój oraz rozwój infrastruktury i gospodarki.

▼B









ZAŁĄCZNIK II

Wzór do obliczania agregatów podstawowych

1. Do obliczania wskaźników cen dla agregatów podstawowych może być użyty wskaźnik ze średniej arytmetycznej cen lub wskaźnik ze średniej geometrycznej cen , przy czym p t oznacza cenę obecną, a p b cenę podstawową, n to ilość tych cen w danym agregacie podstawowym. Inny wzór może być użyty, o ile spełnia wymagania porównywalności przewidziane w art. 7.

2. Średnia cen względnych nie powinna być używana, ponieważ często nie spełnia wymogów porównywalności. Może ona zostać użyta wyjątkowo, gdy można udowodnić iż spełnia wymóg porównywalności.

3. Wskaźnik cen dla agregatu podstawowego może być wyliczany jako wskaźnik łańcuchowy za pomocą jednego z wyżej wymienionych wzorów, np. ze wskaźnikiem następującej średniej arytmetycznej: Itb = · … , przy czym Pi, ite notowanie cen dla określonych agregatów podstawowych w okresie t i st oznacza wybór cen dla agregatu podstawowego w okresie t. Wybór ten może w praktyce być miesięczny lub, zwyczajowo, o ile ceny nie są podnoszone, aktualizowany w większych odstępach czasu. Jeśli między podstawowym okresem b a okresem t nie następują żadne uaktualnienia, wtedy Itb staje się I tb = jest prostym wskaźnikiem ze średniej arytmetycznej (odpowiednio dla użycia opisanego powyżej wzoru geometrycznego). Średnia cen względnych nie może być stosowana, jeśli stosuje się częściej niż raz w roku wskaźniki łańcuchowe.