1978L0055 — PL — 09.08.2002 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

▼B

DYREKTYWA RADY

z dnia 19 grudnia 1977 r.

zmieniająca dyrektywy 66/400/EWG, 66/401/EWG, 66/402/EWG, 68/193/EWG, 69/208/EWG, 70/458/EWG oraz 70/457/EWG w sprawie obrotu materiałem siewnym buraka, materiałem siewnym roślin pastewnych, materiałem siewnym zbóż, materiałem do wegetatywnego rozmnażania winorośli, materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych, materiałem siewnym warzyw oraz w sprawie wspólnego katalogu odmian gatunków roślin uprawnych

(78/55/EWG)

w zasadzie, materiał siewny, który przeznaczony jest do kwalifikacji jako „kwalifikowany materiał siewny” musi być wyprodukowany z elitarnego materiału siewnego; jednakże w drodze odstępstwa, przytoczone dyrektywy zezwalają, w przypadku materiału siewnego niektórych gatunków, na kwalifikację materiału siewnego jako „kwalifikowany materiał siewny”, w przypadku gdy został wyprodukowany ze wstępnego elitarnego materiału siewnego, który poddany został urzędowym badaniom; dla niektórych gatunków to ostatnie rozwiązanie nie jest dostateczne, szczególnie w odniesieniu do gatunków, w stosunku do których kwalifikacja jako „materiał kwalifikowany drugiego rozmnożenia” jest dozwolona; dlatego też rozwiązanie to powinno zostać rozszerzone pod warunkiem, że zostaną ustanowione wystarczające gwarancje;

obecne przepisy tych dyrektyw odnoszące się do znakowania materiału siewnego i materiału rozmnożeniowego nie uwzględniają postępu technicznego w odniesieniu do metod etykietowania; dlatego też powinny zostać zmienione;

▼M2 —————

▼B

Artykuł 2

W dyrektywie Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych ( 7 ), ostatnio zmienionej dyrektywą 75/444/EWG ( 8 ) wprowadza się następujące zmiany:

1) W art. 2 dodaje się ustępy w brzmieniu:

„1. Zmiany, mające być wprowadzone do wykazu gatunków określonych w ust. 1 lit. A) w świetle rozwoju wiedzy naukowej i technicznej dotyczącej nazewnictwa i mieszańców powstałych ze skrzyżowania gatunków objętych niniejszą dyrektywą, zostają przyjęte zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 21.

2. Państwa Członkowskie mogą zostać upoważnione, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 21, do wydania zezwolenia, w drodze ustępstwa od ust. 1 C lit. a), do zatwierdzenia jako kwalifikowany materiał siewny nasion gatunków samozapyleniowych lub apomiktycznych, które zostały przyjęte do kwalifikacji jako elitarny materiał siewny i które zostały wyprodukowane bezpośrednio z pokolenia nasion występujących przed elitarnym materiałem siewnym, ale które nie zostały urzędowo zbadane. Przepis ten nie jest stosowany w odniesieniu do nasion mieszańców. Kwalifikacja jako kwalifikowany materiał siewny może nastąpić jedynie, jeśli żąda tego wnioskujący za zgodą hodowcy oraz jeśli urzędowy test pokontrolny wykonany w oparciu o próbki pobrane oficjalnie i przeprowadzony najpóźniej w czasie sezonu uprawnego nasion pokaże, że materiał siewny z poprzedniego rozmnożenia spełniał wymagania dla elitarnego materiału siewnego w odniesieniu do tożsamości i czystości odmianowej. W takim przypadku, gdy pobierane są próbki, hodowca podaje całkowity obszar, na którym produkowano materiał siewny z poprzedniego rozmnożenia. Warunki te mogą zostać zmienione, w świetle rozwoju wiedzy naukowej i technicznej, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 21.

Państwa Członkowskie wymagają, aby etykiety urzędowe dla nasion wprowadzonych do obrotu zgodnie z upoważnieniem, określonym w akapicie pierwszym, były oznaczone: »przekazane do obrotu jedynie w… (dane Państwo Członkowskie)«; dodatkowo, Państwa Członkowskie mogą w tym przypadku wymagać, aby etykiety urzędowe zostały również oznaczone: »przeznaczone tylko do dalszego rozmnażania«.”