2009R1122 — PL — 03.03.2010 — 001.002

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:





sprostowane przez:









▼B

▼C1

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1122/2009

z dnia 30 listopada 2009 r.

ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina

▼B







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) ( 1 ), w szczególności jego art. 85x oraz 103za w związku z jego art. 4, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003, w szczególności jego art. 142 lit. b), c), d), e), h), k), l), m), n), o), q) oraz s), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie (WE) nr 73/2009 uchyla i zastępuje rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 i wprowadza szereg zmian do systemu płatności jednolitej jak również do niektórych innych systemów płatności bezpośrednich. Jednocześnie znosi kilka innych systemów płatności bezpośrednich od 2010 r. Rozporządzenie to wprowadza ponadto do systemu szereg zmian, zgodnie z którymi płatności bezpośrednie dla rolnika, który nie spełni pewnych warunków w zakresie ochrony zdrowia publicznego, zwierząt oraz roślin, ochrony środowiska oraz dobrostanu zwierząt („zasada wzajemnej zgodności”) będą obniżane lub będą podlegać wykluczeniom. (2) Systemy płatności bezpośrednich po raz pierwszy wprowadzono w wyniku reformy wspólnej polityki rolnej w 1992 r., a później rozwinięto w ramach kolejnych reform. Systemy te podlegają zintegrowanemu systemowi zarządzania i kontroli (zwanemu dalej „zintegrowanym systemem”). Przedmiotowy system, określony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 24 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 oraz (WE) nr 73/2009, jak również w zakresie wdrażania wzajemnej zgodności, o której mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 ( 2 ) okazały się efektywnymi i skutecznymi środkami realizacji systemów płatności bezpośrednich. Rozporządzenie (WE) nr 73/2009 opiera się na podstawach tego zintegrowanego systemu. (3) Uwzględniając zmiany wprowadzone w płatnościach bezpośrednich przez rozporządzenie (WE) nr 73/2009, należy uchylić i zastąpić rozporządzenie (WE) nr 796/2004, opierając nowe rozporządzenie na zasadach ustanowionych przez rozporządzenie (WE) nr 796/2004. Jednocześnie, w związku z włączeniem sektora wina do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007, należy zastąpić odniesienia do rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 ( 3 ) zawarte w rozporządzeniu 796/2004 odniesieniami do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. W celu zapewnienia spójności, niektóre przepisy rozporządzenia (WE) nr 796/2004 należy włączyć do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1120/2009 ( 4 ), które uchyla i zastępuje rozporządzenie Komisji (WE) nr 795/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady w celu wdrożenia systemu jednolitych płatności określonego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników ( 5 ). (4) Rozporządzenie (WE) nr 73/2009 pozostawia państwom członkowskim wybór, co do stosowania pewnych systemów pomocy ustanowionych w tym rozporządzeniu. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem ustanowić przepisy w odniesieniu do zarządzania i kontroli, które mają być przeprowadzane w państwach członkowskich, w celu umożliwienia im udziału w niektórych systemach pomocy. Odpowiednie przepisy niniejszego rozporządzenia powinny zatem mieć zastosowanie wyłącznie w zakresie, w jakim państwa członkowskie podejmą taką decyzję. (5) Jako część obowiązków w zakresie zasady wzajemnej zgodności, rozporządzenie (WE) nr 73/2009 określa pewne zobowiązania zarówno państw członkowskich, jak i rolników indywidualnych, w zakresie utrzymywania trwałych użytków zielonych. Konieczne jest ustanowienie szczegółów określania stosunku użytkowanych trwałych użytków zielonych do gruntów rolnych, oraz określenie indywidualnych zobowiązań, które będą obowiązywały rolników w przypadku gdy zostanie stwierdzone, że stosunek ten maleje na niekorzyść trwałych użytków zielonych. (6) Aby umożliwić skuteczną kontrolę oraz zapobiegać składaniu różnych wniosków o przyznanie pomocy w różnych agencjach płatniczych jednego państwa członkowskiego, państwa członkowskie powinny zapewnić jednolity system rejestrowania tożsamości każdego rolnika, który składa wniosek o przyznanie pomocy w ramach zintegrowanego systemu. (7) Potrzebne są szczegółowe zasady w odniesieniu do systemu identyfikacji działek rolnych stosowanego przez państwa członkowskie zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 73/2009. Zgodnie z tym przepisem należy korzystać z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (GIS). Konieczne jest jasne określenie, na jakim poziomie ma funkcjonować ten system oraz określenie poziomu szczegółów informacji, który ma obowiązywać w GIS. (8) Aby zapewnić prawidłowe wdrożenie systemu płatności jednolitej ustanowionego w tytule III rozporządzenia (WE) nr 73/2009, państwa członkowskie powinny ustanowić system identyfikacji i rejestracji tak, by umożliwić ustalanie uprawnień do płatności oraz, między innymi, by umożliwić kontrole krzyżowe obszarów zadeklarowanych w systemie płatności jednolitych z uprawnieniami do płatności dostępnych dla każdego rolnika oraz w ramach różnych uprawnień do płatności. (9) Monitorowanie przestrzegania różnorodnych obowiązków w zakresie zasady wzajemnej zgodności wymaga stworzenia systemu kontroli oraz ustalenia stosownych ►C1 zmniejszeń ◄ . W tym celu różne organy państw członkowskich muszą przekazywać informacje na temat wniosków o przyznanie pomocy, prób kontrolnych, wyników kontroli na miejscu itp. Należy ustanowić przepisy dotyczące podstawowych elementów takiego systemu. (10) W celu uproszczenia, państwa członkowskie mogą zadecydować, że wszystkie wnioski o przyznanie pomocy na mocy tytułu III i IV rozporządzenia (WE) nr 73/2009 zostaną objęte pojedynczym wnioskiem. (11) Państwa członkowskie powinny podjąć stosowne środki w celu umożliwienia właściwego funkcjonowania zintegrowanego systemu, w przypadkach gdy względem jednego rolnika odpowiedzialna jest więcej niż jedna agencja płatnicza. (12) W celu umożliwienia skutecznych kontroli, każdy rodzaj użytkowanego gruntu oraz stosownych systemów pomocy powinien być deklarowany w tym samym czasie. Dlatego też należy ustanowić przepisy dotyczące składania pojedynczego wniosku o przyznanie pomocy obejmującego wszelkie wnioski o pomoc, która jest w pewnym zakresie związana z obszarem. Ponadto pojedynczy wniosek o przyznanie pomocy powinien być składany przez rolników, którzy nie ubiegają się o żadną pomoc spośród objętych pojedynczym wnioskiem, lecz posiadają użytki rolne. W przypadkach gdy władze dysponują już przedmiotowymi informacjami, należy jednak zezwolić państwom członkowskim na zwolnienie rolników z tego obowiązku. (13) Państwa członkowskie powinny ustalić ostateczny termin składania pojedynczych wniosków, który jednak nie powinien być późniejszy niż dzień 15 maja, w celu umożliwienia przeprowadzenia postępowania i kontroli wniosków we właściwym czasie. Ze względu na szczególne warunki klimatyczne Estonia, Łotwa, Litwa, Finlandia i Szwecja powinny mieć jednak możliwość wyznaczenia późniejszego terminu, ale nie późniejszego niż dzień 15 czerwca. Ponadto jeśli wymagają tego warunki klimatyczne w danym roku, odstępstwa w poszczególnych przypadkach powinny być przewidziane w oparciu o tę samą podstawę prawną. (14) W pojedynczym wniosku rolnik powinien zgłaszać nie tylko obszar używany do celów rolniczych, ale także swoje uprawnienia do płatności, a wszelkie informacje wymagane w celu ustalenia kwalifikowalności powinny być wymagane w momencie składania pojedynczego wniosku. W przypadkach gdy nie zostały jeszcze ostatecznie ustalone uprawnienia do płatności, które mają być przyznane w danym roku, należy jednak pozwolić państwom członkowskim na odstępstwa od niektórych obowiązków. (15) W celu uproszczenia procedur składania wniosków oraz zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, należy w tym kontekście ustalić przepisy dotyczące udostępniania przez państwa członkowskie rolnikom wstępnych informacji w jak najszerszym zakresie. (16) Wszelkie szczególne informacje dotyczące produkcji konopi, orzechów, ziemniaków skrobiowych, nasion, bawełny, owoców i warzyw oraz wsparcia specjalnego objętych pojedynczym wnioskiem powinny być wymagane w momencie składania pojedynczego wniosku lub – w stosownych przypadkach kiedy wynika to z charakteru informacji – w późniejszym terminie. Ponadto należy ustalić, że w pojedynczym wniosku o przyznanie pomocy deklaruje się obszary, w odniesieniu do których nie składa się wniosków o pomoc. W zależności od rodzaju użytkowania potrzebne mogą być dokładne informacje, dlatego też określone rodzaje użytkowania powinny być deklarowane osobno, natomiast inne rodzaje mogą być deklarowane w jednej pozycji. Należy jednak umożliwić odstępstwo od tej zasady w przypadku gdy państwa członkowskie wcześniej otrzymały tego rodzaju informacje. (17) Do celów skutecznego monitorowania każde państwo członkowskie powinno określić minimalny rozmiar działek rolnych, które mogą być objęte wnioskiem o przyznanie pomocy. (18) Aby umożliwić jak największą elastyczność w odniesieniu do planowania przez rolników użytkowania gruntów, należy umożliwić wnoszenie poprawek do pojedynczych wniosków do czasu, kiedy zwykle miałby miejsce siew, pod warunkiem że zostały spełnione wszystkie wymagania szczególne, określone w różnych systemach pomocy, oraz że właściwe organy nie poinformowały jeszcze rolnika o błędach zawartych w pojedynczym wniosku, ani nie powiadomiły go o nieprawidłowościach stwierdzonych w wyniku kontroli na miejscu w stosunku do części, której dotyczy poprawka. Po dokonaniu poprawki należy umożliwić dostosowanie odpowiednich dokumentów uzupełniających lub umów, które należy dostarczyć. (19) Terminowe składanie wniosków o podwyższenie wartości lub przyznanie uprawnień do płatności w ramach systemu płatności jednolitej ma kluczowe znaczenie dla skutecznego zarządzania systemem. Państwa członkowskie powinny zatem ustalić ostateczny termin składania wniosków, który jednak nie powinien być późniejszy niż dzień 15 maja. W celu uproszczenia procedur państwa członkowskie powinny móc zadecydować, że wnioski te mogą być składane w tym samym terminie, co pojedynczy wniosek. Z tego powodu Estonia, Łotwa, Litwa, Finlandia i Szwecja powinny mieć możliwość wyznaczenia późniejszego terminu, ale nie później niż do dnia 15 czerwca. (20) W przypadku gdy państwo członkowskie decyduje o stosowaniu różnych systemów pomocy z tytułu zwierząt gospodarskich, należy określić wspólne przepisy dotyczące szczegółów, które należy uwzględniać we wnioskach o przyznanie pomocy z tytułu zwierząt gospodarskich. (21) Zgodnie z art. 117 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 płatności w ramach systemów pomocy z tytułu bydła mogą być wypłacane jedynie w odniesieniu do zwierząt, które zostały odpowiednio zidentyfikowane oraz zarejestrowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z 17 lipca 2000 r. ustanawiającym system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącym etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 ( 6 ). Rolnicy składający wnioski w ramach określonych systemów pomocy powinni w odpowiednim czasie mieć dostęp do stosownych informacji. (22) Pomoc dla producentów buraków cukrowych i trzciny cukrowej, oddzielna płatność z tytułu cukru i oddzielna płatność z tytułu owoców i warzyw, ze względu na ich charakter, nie są związane z użytkami rolnymi, dlatego nie stosuje się do tych systemów płatności przepisów dotyczących pojedynczego wniosku. Należy zatem przyjąć przepisy w celu ustanowienia odpowiedniej procedury składania wniosków. (23) Należy określić dalsze wymogi odnośnie do wniosków o przyznanie wsparcia specjalnego na mocy art. 68 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, innego niż płatności obszarowe lub płatności z tytułu zwierząt gospodarskich. Ze względu na możliwą różnorodność szczególnych środków wsparcia jest bardzo ważne, żeby rolnik przedstawiał wszystkie informacje wymagane w celu ustalenia kwalifikowalności. Ze względów praktycznych państwa członkowskie powinny mieć możliwość wymagania dokumentów uzupełniających w terminie późniejszym od terminu, który powinien być wyznaczony na składanie wniosków. (24) W przypadku stosowania art. 68 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 73/2009 beneficjentami nie są rolnicy, ale fundusze wspólnego inwestowania, które wypłaciły rolnikom odszkodowania za poniesione straty gospodarcze. Należy ustalić szczególne wymogi w odniesieniu do składania przez fundusze wspólnego inwestowania wniosków zawierających informacje potrzebne do ustalenia ich kwalifikowalności do płatności. (25) Należy ustalić ogólne ramy wprowadzania uproszczonych procedur w kontekście komunikacji między rolnikami a organami państw członkowskich. Ramy te powinny w szczególności uwzględniać możliwość korzystania ze środków komunikacji elektronicznej. Należy jednak w szczególności zagwarantować, że uzyskane w ten sposób dane będą w pełni wiarygodne, oraz że procedury będą przebiegały bez jakiekolwiek dyskryminacji wobec rolników. Ponadto w celu uproszczenia administracyjnego zarówno dla rolników jak i dla organów krajowych, organy krajowe powinny mieć możliwość wymagania dokumentów uzupełniających potrzebnych do sprawdzenia kwalifikowalności do niektórych płatności bezpośrednio ze źródła informacji, a nie od rolnika. (26) W przypadku gdy wnioski o przyznanie pomocy zawierają oczywiste błędy, w każdej chwili powinna istnieć możliwość ich sprostowania. (27) Należy ustalić zasady postępowania w sytuacjach, kiedy ostateczny termin składania różnych wniosków, dokumentów lub poprawek przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, sobotę lub niedzielę. (28) Przestrzeganie terminów składania wniosków o przyznanie pomocy, poprawy wniosków o pomoc obszarową oraz składania dokumentów uzupełniających, umów oraz oświadczeń jest niezbędne w celu umożliwienia administracji krajowej planowania, a następnie przeprowadzania skutecznych kontroli prawidłowości wniosków o przyznanie pomocy. Dlatego też należy ustanowić przepisy dotyczące terminów, w ramach których będą przyjmowane spóźnione wnioski. Należy ponadto stosować ►C1 zmniejszenia ◄ płatności, aby zachęcić rolników do przestrzegania tych terminów. (29) Terminowe składanie przez rolników wniosków o uprawnienia do płatności jest dla państw członkowskich niezbędne w celu terminowego ustalania tych uprawnień. Składanie wniosków po wyznaczonym terminie powinno zatem być dozwolone jedynie w zakresie dodatkowych terminów, podobnych jak w przypadku składania po wyznaczonym terminie wszelkich wniosków o przyznanie pomocy. Z wyjątkiem opóźnień wynikających z przypadków siły wyższej oraz sytuacji wyjątkowych, należy stosować zniechęcający poziom ►C1 zmniejszeń ◄ . (30) Rolnicy powinni być uprawnieni do wycofania swoich wniosków o przyznanie pomocy lub ich części w każdej chwili, pod warunkiem że właściwy organ nie poinformował ich wcześniej o zawartych we wniosku nieprawidłowościach lub nie zapowiedział kontroli na miejscu. (31) Stosowanie się do przepisów dotyczących systemów pomocy zarządzanych w ramach systemu zintegrowanego powinno być skutecznie monitorowane. W tym celu oraz, aby zapewnić zharmonizowany poziom monitorowania we wszystkich państwach członkowskich, należy szczegółowo określić kryteria oraz procedury techniczne przeprowadzania kontroli administracyjnych oraz kontroli na miejscu, zarówno w zakresie kryteriów kwalifikowalności ustalonych dla systemów pomocy, jak i zobowiązań w odniesieniu do obowiązków w zakresie zasady wzajemnej zgodności. Z punktu widzenia nadzoru możliwość przeprowadzenia kontroli na miejscu ma zasadnicze znaczenie. Dlatego należy odrzucić wnioski rolnika, który uniemożliwiałby przeprowadzenie tych kontroli. (32) Zapowiadanie kontroli na miejscu w odniesieniu do kwalifikowalności lub wzajemnej zgodności powinno być dopuszczane jedynie, jeżeli nie zagraża celowi kontroli, a w każdym razie należy ustalić odpowiednie ograniczenia czasowe. Ponadto jeżeli szczególne zasady sektorowe w ramach aktów prawnych lub norm w zakresie wzajemnej zgodności przewidują, że kontrole na miejscu są niezapowiedziane, należy ich przestrzegać. (33) Należy przewidzieć, że w stosownych przypadkach państwa członkowskie powinny łączyć różnorodne kontrole. (34) W celu skutecznego wykrywania niezgodności w trakcie kontroli administracyjnych, należy w szczególności ustalić przepisy w odniesieniu do zakresu kontroli krzyżowych. Niezgodności powinny być przedmiotem dalszych właściwych procedur. (35) Częstym błędem podczas kontroli krzyżowych są niewielkie zawyżenia całkowitej powierzchni użytków rolnych w ramach działki referencyjnej. W celu uproszczenia, w przypadku gdy dwóch lub więcej rolników ubiega się o pomoc w odniesieniu do tej samej działki referencyjnej w ramach tego samego systemu pomocy, oraz w przypadku gdy całkowita zadeklarowana powierzchnia przekracza obszar użytków rolnych z zachowaniem tolerancji pomiaru ustalonej odnośnie do działek rolnych, państwo członkowskie powinno być uprawnione do proporcjonalnego zmniejszenia przedmiotowych powierzchni. Jednak w niektórych sytuacjach rolnik powinien mieć prawo do odwołania się od takich decyzji. (36) W przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 68 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 i przyznane zostają płatności obszarowe lub płatności z tytułu zwierząt gospodarskich, należy stosować taki sam poziom kontroli jak w przypadku innych płatności obszarowych i płatności z tytułu zwierząt gospodarskich. Beneficjentów środków wsparcia specjalnego należy uznać za osobną grupę i ustalić dla niej specyficzny minimalny poziom kontroli. (37) Należy określić minimalną liczbę rolników, u których należy przeprowadzić kontrole na miejscu w ramach różnych systemów pomocy. W przypadku gdy państwo członkowskie decyduje o stosowaniu różnych systemów pomocy z tytułu zwierząt gospodarskich, należy przyjąć zintegrowane podejście oparte na gospodarstwie w stosunku do rolników ubiegających się o pomoc w ramach tych systemów. (38) Wykazanie znaczących nieprawidłowości i niezgodności wymaga zwiększenia poziomu kontroli na miejscu w ciągu bieżącego i/lub następnego roku, aby osiągnąć możliwy do przyjęcia poziom gwarancji prawidłowości stosownych wniosków o przyznanie pomocy. Jeżeli rozszerzanie kontrolowanej próby ma związek z wzajemną zgodnością, powinno być przeprowadzane pod kątem przedmiotowych aktów prawnych lub norm. (39) Kontrole na miejscu u rolników składających wnioski o przyznanie pomocy nie muszą być przeprowadzane względem poszczególnych zwierząt lub działek rolnych. W niektórych przypadkach można przeprowadzać kontrole na podstawie prób. Gdy jest to dozwolone, próbę należy rozszerzyć tak, aby była ona wiarygodna i reprezentatywna. W niektórych przypadkach może zaistnieć konieczność rozszerzenia próby do pełnej kontroli. Państwa członkowskie powinny ustalić kryteria wyboru próby do sprawdzenia. (40) Przy minimalnym poziomie kontroli na miejscu próbę należy dobierać częściowo na podstawie analizy ryzyka, a częściowo losowo. Czynniki ryzyka powinien określać właściwy organ, ponieważ on najlepiej wybierze istotne czynniki ryzyka. Celem zapewnienia prawidłowej i skutecznej analizy ryzyka, jej metody powinno się poddawać ocenie i aktualizacji w cyklu rocznym, przy uwzględnieniu znaczenia każdego z czynników ryzyka, z porównaniem wyników prób dobranych losowo i prób dobranych w oparciu o ryzyko, oraz szczególnej sytuacji danego państwa członkowskiego. (41) Aby zapewnić skuteczność kontroli na miejscu ważne jest, aby wykonujący je personel był informowany o przyczynie wyboru do kontroli na miejscu. Państwa członkowskie powinny prowadzić rejestr takich informacji. (42) W niektórych przypadkach stosowne jest przeprowadzenie kontroli na miejscu zanim spłyną wszystkie wnioski, zatem państwa członkowskie powinny mieć możliwość częściowego doboru próby kontrolnej przed końcem okresu składania wniosków. (43) Ponadto, aby umożliwić organom krajowym, a także właściwym organom Wspólnoty sprawdzanie przeprowadzonych kontroli na miejscu, szczegóły dotyczące tych kontroli powinny być uwzględniane w sprawozdaniu z kontroli. Rolnik lub jego przedstawiciel powinien mieć możliwość podpisania przedmiotowego sprawozdania. Jednak w odniesieniu do kontroli na miejscu z wykorzystaniem teledetekcji państwa członkowskie powinny mieć możliwość korzystania z tego prawa jedynie w przypadkach, gdy kontrole ujawniły nieprawidłowości. Bez względu na rodzaj przeprowadzonej kontroli na miejscu, w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości rolnik powinien otrzymać kopię sprawozdania. (44) W celu zagwarantowania należytego nadzoru kontrole na miejscu w odniesieniu do systemów pomocy obszarowej powinny obejmować wszystkie zadeklarowane działki. W celu uproszczenia powinno jednak być dozwolone, by faktyczne pomiary działek ograniczone były do próby 50 % działek. Próba musi być jednak rzetelna i reprezentatywna, a także być zwiększana w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości. Należy dokonać ekstrapolacji wyników próby na resztę grupy. Należy sprecyzować, że do celów kontroli na miejscu państwa członkowskie mogą korzystać z niektórych narzędzi technicznych. (45) Należy określić szczegółowe zasady dotyczące określania obszarów a stosowane metody pomiarowe należy ustanowić w taki sposób, by zapewnić jakość pomiarów odpowiadającą wymaganej w ramach norm technicznych opracowanych na szczeblu wspólnotowym. (46) Doświadczenie wykazało, że w odniesieniu do określania powierzchni działek rolnych kwalifikujących się do płatności obszarowych, konieczne jest ustalenie dopuszczalnej szerokości niektórych obiektów, w szczególności żywopłotów, rowów i murów. Ze względu na specyficzne potrzeby środowiskowe należy przewidzieć pewną elastyczność w ramach limitów uwzględnianych przy ustalaniu plonów regionalnych. (47) Należy ustalić na jakich warunkach działka rolna, na której znajdują się drzewa, ma być uznawana za obszar kwalifikowalny do systemów pomocy obszarowej. Należy również ustalić przepisy w odniesieniu do procedury administracyjnej, która ma być stosowana w przypadku obszarów we wspólnym użyciu. (48) Należy określić warunki stosowania teledetekcji do kontroli na miejscu, a także ustalić warunki przeprowadzania kontroli fizycznych w przypadku gdy fotointerpretacja nie pozwala uzyskać jednoznacznych wyników. Na przykład w wyniku warunków pogodowych mogą wystąpić sytuacje, gdy dodatkowe kontrole, które maja być przeprowadzone w następstwie zwiększenia liczby kontroli na miejscu, nie mogą być prowadzone przy użyciu teledetekcji. W takich przypadkach należy przeprowadzić je tradycyjnymi metodami. (49) Rolnicy, którzy mają uprawnienia szczególne, mogą uzyskać wsparcie w ramach systemu płatności jednolitej, jeśli spełnią wymóg w odniesieniu do konkretnej działalności. W celu skutecznego sprawdzania zgodności z tym wymogiem, państwa członkowskie powinny ustanowić procedury kontroli na miejscu u rolników, którzy mają uprawnienia szczególne. (50) Uwzględniając szczególny charakter systemów pomocy z tytułu nasion, bawełny oraz cukru zgodnie z tytułem IV rozdział 1 sekcje 5, 6 i 7 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, należy ustanowić szczególne przepisy dotyczące ich kontroli. (51) Artykuł 39 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 stanowi, że do płatności bezpośrednich kwalifikują się jedynie odmiany konopi, w których zawartość tetrahydrokanabinolu (THC) nie przekracza 0,2 %. W celu wdrożenia tej zasady, państwa członkowskie muszą ustanowić system kontroli zawartości THC. (52) Konieczne jest również ustalenie okresu po kwitnieniu, podczas którego nie można zbierać konopi, w celu umożliwienia skutecznego przeprowadzania kontroli przewidzianych względem tych upraw. (53) W przypadku gdy państwo członkowskie podejmuje decyzję o stosowaniu różnych systemów pomocy z tytułu zwierząt gospodarskich i wnioski o przyznanie pomocy składane są w ramach tych systemów pomocy, należy określić terminy oraz minimalny zakres kontroli na miejscu. W celu skutecznej kontroli prawidłowości oświadczeń we wnioskach o przyznanie pomocy oraz w powiadomieniach przesyłanych do skomputeryzowanej bazy danych bydła, konieczne jest przeprowadzanie większości kontroli na miejscu, kiedy zwierzęta muszą jeszcze być utrzymywane w gospodarstwie w ramach obowiązku przetrzymania. (54) W przypadku gdy państwo członkowskie podejmuje decyzję o stosowaniu różnych systemów pomocy z tytułu bydła i zważywszy, że właściwa identyfikacja i rejestracja bydła jest warunkiem kwalifikowalności zgodnie z art. 117 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, należy dopilnować, żeby pomoc Wspólnoty była przyznawana wyłącznie w odniesieniu do bydła prawidłowo zidentyfikowanego i zarejestrowanego. Takie kontrole powinny być także przeprowadzane w odniesieniu do bydła nieobjętego wnioskiem o przyznanie pomocy, które mogłoby zostać objęte takim wnioskiem w przyszłości w związku z tym, że względu na strukturę niektórych systemów pomocy z tytułu bydła, często zwierzęta te są obejmowane wnioskami o przyznanie pomocy dopiero po opuszczeniu gospodarstwa. (55) W odniesieniu do owiec i kóz kontrole na miejscu powinny w szczególności obejmować spełnienie wymogu okresu przetrzymania oraz prawidłowość wpisów do rejestru. (56) W przypadku gdy państwo członkowskie podejmuje decyzję o stosowaniu premii ubojowej, należy ustanowić szczególny przepis względem przeprowadzania kontroli na miejscu w rzeźniach w celu sprawdzenia, czy zwierzęta objęte wnioskiem kwalifikują się do pomocy i czy informacje zawarte w skomputeryzowanej bazie danych są prawidłowe. Państwa członkowskie powinny także być upoważnione do stosowania dwóch różnych podstaw przy wyborze rzeźni do kontroli. (57) Jeśli chodzi o premię ubojową przyznawaną po wywozie bydła, niezbędne jest ustalenie szczególnych przepisów oraz przepisów wspólnotowych w dziedzinie kontroli w odniesieniu do wywozu w ogóle, z uwagi na różnice w celach kontroli. (58) Na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1082/2003 z dnia 23 czerwca 2003 r. ustanawiającego szczegółowe zasady w celu wykonania rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady ( 7 ) w zakresie minimalnego poziomu kontroli przeprowadzanych w ramach systemu identyfikacji i rejestracji bydła ustanowiono szczególne przepisy dotyczące kontroli. Po przeprowadzeniu kontroli na mocy wymienionego rozporządzenia, wyniki należy umieścić w sprawozdaniu z kontroli na potrzeby zintegrowanego systemu. (59) ►C1 Istnieje ponadto potrzeba ustalenia przepisów w odniesieniu do sprawozdania z kontroli, w przypadku kontroli na miejscu w rzeźniach lub w sytuacjach, gdy premia przyznawana jest po wywozie. ◄ Do celów spójności należy również przewidzieć, że w przypadku niezgodności z przepisami tytułu I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 lub rozporządzenia Rady (WE) nr 21/2004 z dnia 17 grudnia 2003 r., ustanawiającego system identyfikacji i rejestrowania owiec i kóz oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 i dyrektywy 92/102/EWG i 64/432/EWG ( 8 ) kopie sprawozdań z kontroli należy niezwłocznie przesłać organom odpowiedzialnym za wdrażanie wymienionych rozporządzeń. (60) W przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z możliwości przyznania wsparcia specjalnego przewidzianego w art. 68 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, wówczas w odniesieniu do kontroli należy stosować w możliwie najszerszym zakresie przepisy niniejszego rozporządzenia. W przypadkach gdy stosowanie tych przepisów nie jest możliwe, państwa członkowskie powinny zapewnić równoważny poziom kontroli. Należy ustalić szczególne wymogi w odniesieniu do kontroli wniosków o przyznanie płatności składanych przez fundusze wspólnego inwestowania. (61) Rozporządzenie (WE) nr 73/2009 wprowadza obowiązki w odniesieniu do wzajemnej zgodności dla rolników otrzymujących płatności w ramach wszystkich systemów płatności bezpośrednich wymienionych w załączniku I do wymienionego rozporządzenia i przewiduje system ►C1 zmniejszeń ◄ płatności i wykluczeń, w przypadkach gdy nie są one spełnione. System ten stosuje się również do płatności na mocy art. 85p, 103q oraz 103r rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. Należy określić szczegóły tego systemu. (62) Należy określić szczegóły dotyczące tego, które organy państw członkowskich powinny przeprowadzać kontrole względem obowiązków wynikających z zasady wzajemnej zgodności. (63) W niektórych przypadkach przeprowadzanie kontroli administracyjnych dotyczących obowiązków wynikających z zasady wzajemnej zgodności mogłoby być użyteczne dla państw członkowskich. Jednak tego rodzaju narzędzia kontroli nie powinny być dla państw członkowskich obowiązkowe. (64) Należy ustanowić minimalny poziom kontroli dotyczących obowiązku przestrzegania zasady wzajemnej zgodności. Poziom kontroli powinien być ustalony na obszarze działalności każdego z organów kontroli na 1 % rolników podlegających zasadzie wzajemnej zgodności, wybranych na podstawie odpowiedniej analizy ryzyka. (65) Państwo członkowskie powinno mieć możliwość przeprowadzenia kontroli na minimalnym poziomie nie tylko na szczeblu właściwego organu kontroli, lecz także na szczeblu agencji płatniczej lub w odniesieniu do danego aktu lub normy bądź grupy aktów lub norm. (66) Jeżeli odpowiednie przepisy stosowane do danego aktu lub norm określają minimalne poziomy kontroli, państwa członkowskie powinny stosować te poziomy. Państwa członkowskie powinny jednak mieć możliwość stosowania jednego poziomu kontroli w odniesieniu do kontroli na miejscu pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności. Jeżeli państwa członkowskie wybiorą tę możliwość, każdy przypadek niezgodności stwierdzony w trakcie kontroli na miejscu na mocy przepisów sektorowych powinien być zgłaszany i podlegać dalszej kontroli pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności. (67) Zasady, które w niektórych przypadkach wymagają ze strony właściwych organów dalszej kontroli, czy rolnik podjął działania naprawcze, zostały ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 73/2009. Aby zapobiec osłabieniu systemu kontroli, w szczególności w odniesieniu do pobierania prób do celów kontroli na miejscu pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności, należy sprecyzować, że przy ustalaniu minimalnej próby kontrolnej nie należy uwzględniać takich przypadków. (68) Próba na potrzeby kontroli zasady wzajemnej zgodności powinna być wybierana spośród próby rolników wybranych do kontroli na miejscu pod kątem kryteriów kwalifikowalności, albo spośród wszystkich rolników składających wnioski o przyznanie pomocy w formie płatności bezpośrednich. W ostatnim przypadku należy dopuścić różne możliwości. (69) Wybór prób poddawanych kontroli na miejscu pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności może zostać usprawniony poprzez uwzględnienie w analizie ryzyka uczestnictwa rolników w systemie doradztwa rolniczego przewidzianym w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 oraz we właściwych systemach certyfikacji. Jeżeli uczestnictwo to zostanie uwzględnione, należy jednak wykazać, że z rolnikami biorącymi udział w tych systemach wiąże się mniejsze ryzyko niż z rolnikami, którzy w nich nie uczestniczą. (70) Kontrole na miejscu pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności wymagają zazwyczaj kilku wizyt w gospodarstwie rolnym. Aby zmniejszyć obciążenie zarówno rolników, jak i administracji, kontrole te można ograniczyć do jednej wizyty kontrolnej. Należy sprecyzować termin takiej wizyty. Państwa członkowskie powinny jednak dopilnować przeprowadzenia w ciągu tego samego roku kalendarzowego reprezentatywnych i skutecznych kontroli dotyczących wymogów i norm. (71) W celu uproszczenia kontroli na miejscu pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności i lepszego wykorzystania istniejących możliwości kontrolnych, należy ustanowić zastąpienie kontroli w gospodarstwie rolnym kontrolami administracyjnymi lub kontrolami na poziomie przedsiębiorstw w przypadkach, gdy skuteczność tych kontroli jest co najmniej równa skuteczności kontroli przeprowadzanych na miejscu. (72) Przeprowadzając kontrole na miejscu pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności, państwa członkowskie powinny mieć ponadto możliwość posługiwania się obiektywnymi wskaźnikami właściwymi dla niektórych wymogów lub norm. Wskaźniki te powinny jednak mieć bezpośredni związek z przedmiotowymi wymogami lub normami i obejmować wszystkie elementy poddawane kontroli. (73) Należy określić zasady sporządzania szczegółowych sprawozdań z konkretnych kontroli pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności. Wyspecjalizowani w tej dziedzinie kontrolerzy powinni wskazać wszelkie ustalenia oraz stopień ich ważności, aby umożliwić agencji płatniczej ustalenie odpowiednich ►C1 zmniejszeń ◄ płatności lub, w stosownych przypadkach, wykluczenia z płatności bezpośrednich. (74) Rolnicy powinni być informowani o wszelkich niezgodnościach stwierdzonych w wyniku kontroli na miejscu. Należy ustalić termin, w którym rolnicy powinni otrzymywać te informacje. Jednakże przekroczenie takiego terminu nie powinno zwalniać zainteresowanych rolników z poniesienia konsekwencji, które określona niezgodność za sobą pociąga. (75) ►C1 Zmniejszenia ◄ i wykluczenia należy ustanowić z uwzględnieniem zasady proporcjonalności oraz szczególnych problemów związanych z przypadkami siły wyższej, jak również wyjątkowymi okolicznościami i przyczynami naturalnymi. W odniesieniu do obowiązków wynikających z zasady wzajemnej zgodności, ►C1 zmniejszenia ◄ oraz wykluczenia mogą być stosowane jedynie w przypadku zaniedbania rolnika lub jego celowego działania. ►C1 Zmniejszenia ◄ oraz wykluczenia powinny być stopniowane w zależności od wagi nieprawidłowości, włącznie z całkowitym wykluczeniem z jednego lub więcej systemów pomocy na określony czas. W odniesieniu do kryteriów kwalifikowalności powinny one uwzględniać szczególny charakter różnych systemów pomocy. (76) ►C1 W celu umożliwienia państwom członkowskim skutecznego prowadzenia kontroli, w szczególności kontroli względem obowiązków w zakresie zasady wzajemnej zgodności, zgodnie z art. 19 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 73/2009, rolnicy deklarują wszystkie obszary w ich posiadaniu, bez względu na to, czy ubiegają się o pomoc w odniesieniu do tych obszarów. ◄ Należy przewidzieć mechanizm gwarantujący, że rolnicy spełniają ten obowiązek. (77) W celu określania powierzchni obszarów oraz obliczania ►C1 zmniejszeń ◄ , należy określić obszary należące do tej samej grupy upraw. Jeżeli jeden obszar deklarowany jest we wnioskach o przyznanie pomocy w ramach więcej niż jednego systemu pomocy, należy uwzględnić go więcej razy. (78) Do dokonania płatności w ramach systemu płatności jednolitej wymagane jest, by liczba uprawnień do płatności i kwalifikowalnych hektarów była jednakowa. Do celów tego systemu należy przewidzieć, że w przypadku rozbieżności między zadeklarowanymi uprawnieniami do płatności a zadeklarowanym obszarem, płatność powinna być obliczana na podstawie mniejszego wymiaru. Aby uniknąć obliczeń w oparciu o nieistniejące uprawnienia do płatności, należy przewidzieć, że liczba uprawnień do płatności wykorzystywana do obliczeń nie może być wyższa niż liczba uprawnień do płatności, którymi rolnik dysponuje. (79) W odniesieniu do wniosków o pomoc obszarową, nieprawidłowości zazwyczaj dotyczą części obszarów. Zawyżenie zgłaszanej powierzchni w odniesieniu do jednej działki może być kompensowane przez zaniżenie powierzchni pozostałych działek z tej samej grupy upraw. Należy przewidzieć pewien margines tolerancji, w ramach którego wnioski o przyznanie pomocy będą jedynie dostosowywane do faktycznie ustalonego obszaru, a ►C1 zmniejszenia ◄ będą stosowane dopiero po jego przekroczeniu. (80) Ponadto w odniesieniu do wniosków o płatności obszarowe, różnice między zadeklarowanym we wniosku łącznym obszarem a łącznym obszarem zatwierdzonym jako kwalifikowalny są często nieznaczne. Celem uniknięcia wielkiej ilości drobnych poprawek we wnioskach należy ustalić, że nie trzeba dostosowywać zatwierdzonego obszaru we wniosku o przyznanie pomocy, o ile nie został przekroczony pewien poziom rozbieżności. (81) Aby uwzględnić szczególny charakter wniosków o przyznanie pomocy w ramach systemów pomocy z tytułu ziemniaków skrobiowych, nasion oraz bawełny, niezbędne są przepisy szczególne. (82) W przypadkach gdy zawyżenie deklaracji było zamierzone, należy stosować specjalne zasady ►C1 zmniejszeń ◄ . (83) Należy ustanowić przepisy wykonawcze dotyczące obliczania pomocy z tytułu zwierząt gospodarskich. (84) Rolnicy powinni mieć możliwość zastąpienia bydła oraz owiec i kóz pod pewnymi warunkami i w ramach limitów dozwolonych w odpowiednich przepisach sektorowych. (85) W odniesieniu do wniosków o przyznanie pomocy z tytułu zwierząt gospodarskich, nieprawidłowości powodują utratę kwalifikowalności przedmiotowego zwierzęcia. Przewiduje się ►C1 zmniejszenia ◄ płatności od stwierdzenia nieprawidłowości w odniesieniu do jednego zwierzęcia, lecz bez względu na poziom ►C1 zmniejszenia ◄ należy stosować łagodniejsze kary w przypadku gdy wykryte nieprawidłowości dotyczą nie więcej niż trzech zwierząt. We wszystkich innych przypadkach surowość kar powinna zależeć od odsetka zwierząt, w odniesieniu do których wykryto nieprawidłowości. (86) W odniesieniu do owiec i kóz, z uwagi na szczególny charakter sektora, należy ustanowić szereg przepisów szczególnych. (87) W przypadku gdy rolnik nie jest w stanie wypełnić obowiązków w zakresie okresu przetrzymania wynikających z przepisów sektorowych z powodu przyczyn naturalnych, nie należy stosować ►C1 zmniejszeń ◄ ani wykluczeń. (88) W przypadku gdy państwo członkowskie podejmuje decyzję o stosowaniu premii ubojowej, ze względu na znaczenie rzeźni dla prawidłowego funkcjonowania niektórych systemów pomocy z tytułu bydła, należy ustanowić przepisy stosowane w przypadkach kiedy, z powodu rażącego zaniedbania lub zamierzonych działań, rzeźnie wydają nieprawidłowe świadectwa lub oświadczenia. (89) W przypadku gdy wsparcie specjalne przewidziane w art. 68 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 przyznaje się jako płatność obszarową lub płatność z tytułu zwierząt gospodarskich, wówczas należy stosować przepisy wymienionego artykułu w zakresie ►C1 zmniejszeń ◄ płatności i wykluczeń w możliwie najszerszym zakresie i z uwzględnieniem niezbędnych zmian. W innych przypadkach państwa członkowskie, w odniesieniu do każdego środka w ramach wsparcia specjalnego, powinny przewidzieć równoważne ►C1 zmniejszenia ◄ płatności i wykluczenia. (90) Informacje na temat wyników kontroli zasady wzajemnej zgodności należy udostępnić wszystkim agencjom płatniczym odpowiedzialnym za zarządzanie poszczególnymi płatnościami podlegającymi wymaganiom w zakresie zasady wzajemnej zgodności, tak, aby w uzasadnionych przypadkach umożliwić stosowanie odpowiednich ►C1 zmniejszeń ◄ . (91) Ponadto jeżeli państwo członkowskie wykorzystuje możliwość niestosowania ►C1 zmniejszeń ◄ odnośnie do drobnych niezgodności lub możliwość niestosowania ►C1 zmniejszeń ◄ do kwoty 100 EUR, przewidziane odpowiednio w art. 23 ust. 2 lub art. 24 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, należy ustalić zasady obowiązujące w przypadku, gdyby rolnicy nie podejmowali wymaganych od nich działań naprawczych. (92) W odniesieniu do obowiązków w zakresie zasady wzajemnej zgodności, poza stopniowymi ►C1 zmniejszeniami ◄ płatności oraz wykluczeniami zgodnie z zasadą proporcjonalności, należy ustalić, że od pewnego momentu powtarzalne naruszenia tych samych obowiązków w zakresie zasady wzajemnej zgodności, po uprzednim ostrzeżeniu rolnika, powinny być traktowane jako zamierzone niezgodności. (93) ►C1 Zmniejszenia ◄ oraz wykluczenia związane z kryteriami kwalifikowalności z zasady nie powinny być stosowane w przypadku gdy rolnik dostarczył zgodne z faktami informacje lub jeśli może wykazać, że wina nie leży po jego stronie. (94) Rolnicy, którzy w jakimkolwiek momencie powiadomią właściwe organy krajowe o nieprawidłowościach we wnioskach o przyznanie pomocy, nie powinni podlegać ►C1 zmniejszeniom ◄ ani wykluczeniom bez względu na powód nieprawidłowości, pod warunkiem że wcześniej nie zostali powiadomieni przez właściwe organy o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu, albo o wykrytych we wniosku nieprawidłowościach. (95) Tę samą zasadę należy stosować do nieprawidłowych danych zawartych w skomputeryzowanej bazie danych, zarówno w przypadku bydła objętego wnioskiem - gdy takie nieprawidłowości nie tylko powodują nieprzestrzeganie obowiązku w zakresie wzajemnej zgodności, ale także stanowią naruszenie kryterium kwalifikowalności - jak i w przypadku bydła nieobjętego wnioskiem, odnośnie do którego nieprawidłowości mają znaczenie tylko w ramach obowiązków wynikających z zasady wzajemnej zgodności. (96) W art. 31 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 określono przypadki działania siły wyższej i okoliczności nadzwyczajne, które mają być uznawane przez państwa członkowskie. Rolnik nie powinien tracić prawa do płatności, jeżeli nie jest w stanie wypełnić swych zobowiązań w wyniku takich przypadków. Należy jednak ustalić ostateczny termin zgłaszania takich przypadków przez rolnika. (97) Zarządzanie małymi kwotami stanowi obciążenie dla organów państw członkowskich. Należy zatem upoważnić państwa członkowskie do nie wypłacania kwot pomocy poniżej pewnego minimum. (98) Należy ustanowić szczegółowe przepisy w celu zapewnienia równorzędnego stosowania różnych ►C1 zmniejszeń ◄ odnośnie do jednego wniosku lub wielu wniosków tego samego rolnika o przyznanie pomocy. ►C1 Zmniejszenia ◄ oraz wykluczenia przewidziane w niniejszym rozporządzeniu powinny być stosowane bez uszczerbku dla dodatkowych kar w ramach innych przepisów prawa wspólnotowego lub krajowego. (99) Należy określić kolejność obliczania różnych ewentualnych ►C1 zmniejszeń ◄ w odniesieniu do każdego systemu wsparcia. W celu zapewnienia przestrzegania różnych pułapów budżetowych ustanowionych w odniesieniu do systemów wsparcia bezpośredniego, należy w szczególności przewidzieć, że w przypadkach gdyby pułapy miały zostać przekroczone, płatności zmniejsza się przy użyciu współczynnika. (100) W art. 7, 10 i 11 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 ustalono ►C1 zmniejszenia ◄ i, w zależności od przypadku, dostosowania sumy płatności bezpośrednich, które mają być przyznane rolnikowi w odniesieniu do danego roku kalendarzowego, odpowiednio ze względu na modulację i dyscyplinę finansową. Przepisy wykonawcze powinny przewidywać podstawy obliczania przedmiotowych ►C1 zmniejszeń ◄ i dostosowań w procedurze obliczania kwot płatności, które mają być dokonywane na rzecz rolników. (101) Aby zapewnić jednolite zastosowanie zasady dobrej wiary na terenie Wspólnoty, w przypadku gdy nienależnie wypłacone kwoty zostają odzyskane, należy określić warunki, na których można powoływać się na te zasady bez uszczerbku dla wydatków związanych z kontrolą rozliczeń zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej ( 9 ). (102) Konieczne jest ustalenie zasad na wypadek, gdyby okazało się, że rolnik otrzymał nienależną mu liczbę uprawnień do płatności lub, gdyby wartość każdego z uprawnień do płatności została ustalona na niewłaściwym poziomie i przypadek nie był objęty art. 137 rozporządzenia (WE) nr 73/2009. Niemniej w niektórych przypadkach, kiedy nienależne uprawnienia do płatności nie zmieniają ich łącznej wartości a jedynie liczbę uprawnień danego rolnika, państwo członkowskie powinno poprawić przydział lub, w stosownych przypadkach, rodzaj uprawnień, bez obniżania ich wartości. Przepis ten powinien mieć zastosowanie wyłącznie w przypadkach, gdy można założyć, że rolnik nie mógł wykryć pomyłki w zwykłych okolicznościach. Ponadto w niektórych przypadkach niesłusznie przyznane uprawnienia do płatności odpowiadają niewielkim kwotom, natomiast ich odzyskiwanie wiąże się ze znacznym obciążeniem administracyjnym. Mając na uwadze uproszczenie oraz proporcję między obciążeniem administracyjnym a kwotą do odzyskania, należy ustalić minimalną kwotę, która może podlegać procedurze odzyskiwania. Należy ponadto ustanowić przepis stosowany w przypadku gdy uprawnienia do płatności były przeniesione oraz w przypadku gdy uprawnienia do płatności przyznano z naruszeniem art. 46 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub art. 43, art. 62 ust. 1, art. 62 ust. 2 oraz art. 68 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 73/2009. (103) Należy określić zasady w odniesieniu do konsekwencji przekazania całych gospodarstw, które mają pewne zobowiązania zgodnie z systemami płatności bezpośrednich podlegającymi zintegrowanemu systemowi. (104) Z zasady państwa członkowskie powinny podjąć wszelkie dalsze kroki niezbędne do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli. W miarę potrzeb państwa członkowskie powinny udzielać sobie wzajemnej pomocy. (105) W stosownych przypadkach należy informować Komisję o wszelkich środkach podejmowanych przez państwa członkowskie w celu wprowadzenia zmian we wdrażaniu zintegrowanego systemu. Aby umożliwić Komisji skuteczne monitorowanie zintegrowanego systemu, państwa członkowskie powinny przesyłać jej roczne statystyki kontroli. Państwa członkowskie powinny ponadto informować Komisję o wszelkich środkach podejmowanych w celu utrzymania trwałych użytków zielonych oraz wszelkich ►C1 zmniejszeniach ◄ stosowanych zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009. (106) Artykuł 9 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 określa zasady w odniesieniu do kwot wynikających z modulacji. Część tych kwot powinna być przydzielana zgodnie z kluczem przydziału, którego zasady należy ustalić w oparciu o kryteria określone w wymienionym artykule. (107) Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2010 r. Należy zatem uchylić rozporządzenie (WE) nr 796/2004 począwszy od tej daty. Powinno ono jednak nadal obowiązywać względem wniosków o przyznanie pomocy dotyczących lat gospodarczych lub okresów premiowych rozpoczynających się przed dniem 1 stycznia 2010 r. (108) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych i Komitetu Zarządzającego ds. Płatności Bezpośrednich, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







CZĘŚĆ I

PRZEPISY OGÓLNE







TYTUŁ I

ZAKRES STOSOWANIA I DEFINICJE

Artykuł 1

Zakres stosowania

Niniejsze rozporządzenie określa szczegółowe zasady wdrażania zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli (zwanego dalej „zintegrowanym systemem”) ustanowionych na mocy tytułu II rozdział 4 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady wzajemnej zgodności ustanowionej w art. 85t oraz 103z rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. Nie narusza ono przepisów szczególnych ustanowionych przez rozporządzenia dotyczące poszczególnych systemów pomocy.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje zawarte w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

Stosuje się również następujące definicje:

1. „działka rolna” oznacza zwarty obszar gruntu, zgłoszony przez jednego rolnika i obejmujący nie więcej niż jedną grupę upraw; jednak w przypadku gdy w kontekście niniejszego rozporządzenia wymagane jest oddzielne zgłoszenie użytkowania pewnego obszaru w ramach gruntów objętych grupą upraw, granice działki rolnej są wyznaczane na podstawie tego konkretnego użytkowania. Państwa członkowskie mogą ustanowić dodatkowe kryteria wyznaczania granic działki rolnej;

2. „trwałe użytki zielone” oznaczają trwałe użytki zielone zgodnie z definicją w art. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1120/2009 ( 10 );

3. „system identyfikacji i rejestracji bydła” oznacza system identyfikacji i rejestracji bydła ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000;

4. „kolczyk” oznacza kolczyk stosowany do identyfikacji zwierząt, o którym mowa w art. 3 lit. a) oraz art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000;

5. „skomputeryzowana baza danych bydła” oznacza skomputeryzowaną bazę danych, o której mowa w art. 3 lit. b) oraz art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000;

6. „paszport zwierzęcia” oznacza paszport zwierzęcia, o którym mowa w art. 3 lit. c) oraz art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000;

7. „rejestr” oznacza rejestr prowadzony przez posiadaczy zwierząt odpowiednio zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 21/2004 lub art. 3 lit. d) oraz art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000;

8. „elementy systemu identyfikacji i rejestracji bydła” oznaczają elementy, o których mowa w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000;

9. „kod identyfikacyjny” oznacza kod identyfikacyjny, o którym mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000;

10. „nieprawidłowości” oznaczają każdy przypadek nieprzestrzegania stosownych zasad przydzielania przedmiotowej pomocy;

11. „pojedynczy wniosek” oznacza wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich odnośnie do systemu płatności jednolitej i innych systemów pomocy obszarowej;

12. „systemy pomocy obszarowej” oznaczają: system płatności jednolitej, systemy płatności obszarowej w ramach wsparcia specjalnego oraz wszystkie systemy pomocy ustanowione na mocy tytułów IV oraz V rozporządzenia (WE) nr 73/2009 z wyłączeniem tych, które zostały ustanowione na mocy wymienionego tytułu IV sekcje 7, 10 i 11, z wyłączeniem oddzielnej płatności z tytułu cukru ustanowionej na mocy art. 126 wymienionego rozporządzenia oraz z wyłączeniem oddzielnej płatności z tytułu owoców i warzyw ustanowionej na mocy art. 127 wymienionego rozporządzenia;

13. „wniosek o pomoc odnośnie do zwierząt gospodarskich” oznacza wniosek o przyznanie pomocy w ramach systemu premii z tytułu owiec i kóz oraz systemów płatności z tytułu wołowiny i cielęciny, przewidzianych odpowiednio w tytule IV sekcje 10 oraz 11 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 oraz płatności od pogłowia lub od dużej jednostki przeliczeniowej inwentarza w ramach wsparcia specjalnego;

14. „wsparcie specjalne” oznacza wsparcie, o którym mowa w art. 68 rozporządzenia (WE) nr 73/2009;

15. „użytkowanie” oznacza użytkowanie obszaru z punktu widzenia rodzaju upraw, rodzaju okrywy roślinnej lub braku upraw;

16. „systemy pomocy odnośnie do bydła” oznaczają systemy pomocy, o których mowa w art. 108 rozporządzenia (WE) nr 73/2009;

17. „system pomocy odnośnie do owiec/kóz” oznacza system pomocy, o którym mowa w art. 99 rozporządzenia (WE) nr 73/2009;

18. „bydło objęte wnioskiem” oznacza bydło objęte wnioskiem o przyznanie pomocy odnośnie do zwierząt gospodarskich w ramach systemów pomocy odnośnie do bydła lub wsparcia specjalnego;

19. „bydło nieobjęte wnioskiem” oznacza bydło nieobjęte wnioskiem o przyznanie pomocy odnośnie do zwierząt gospodarskich, ale potencjalnie kwalifikujące się do pomocy w ramach systemów pomocy odnośnie do bydła;

20. „potencjalnie kwalifikowalne zwierzę” oznacza zwierzę, które prawdopodobnie mogłoby spełnić kryteria kwalifikowalności do otrzymania pomocy w danym roku składania wniosków;

21. „okres przetrzymania” oznacza okres, w czasie którego zwierzę, odnośnie do którego został złożony wniosek o przyznanie pomocy, musi być przetrzymane w gospodarstwie zgodnie z następującymi przepisami rozporządzenia (WE) nr 1121/2009 ( 11 ): a) art. 53 i 57 odnośnie do premii specjalnych z tytułu byków; b) art. 61 odnośnie do premii za krowy mamki; c) art. 80 odnośnie do premii ubojowej; d) artykuł 35 ust. 3 w odniesieniu do pomocy wypłacanej odnośnie do owiec i kóz;

22. „posiadacz zwierząt” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną odpowiedzialną za zwierzęta, na stałe lub tymczasowo, w tym w czasie transportu lub w czasie sprzedaży;

23. „zatwierdzony obszar” oznacza obszar, odnośnie do którego zostały spełnione wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy; w przypadku systemu płatności jednolitej obszar zgłoszony uważa się za zatwierdzony jedynie, gdy towarzyszy mu odpowiednia liczba uprawnień do płatności;

24. „zatwierdzone zwierzę” oznacza zwierzę spełniające wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy;

25. „okres premiowy” oznacza okres, którego dotyczą wnioski o przyznanie pomocy niezależnie od momentu ich złożenia;

26. „system informacji geograficznej” (zwany dalej „GIS”) oznacza skomputeryzowane techniki systemu informacji geograficznej, o których mowa w art. 17 rozporządzenia (WE) nr 73/2009;

27. „działka referencyjna” oznacza wyznaczony obszar geograficzny, któremu przypisany jest niepowtarzalny numer identyfikacyjny zarejestrowany w GIS w systemie identyfikacji państwa członkowskiego, o którym mowa w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 73/2009;

28. „materiały geograficzne” oznaczają mapy oraz inne dokumenty wykorzystywane do przekazywania informacji zawartych w GIS pomiędzy osobami wnioskującymi o pomoc a państwami członkowskimi;

29. „krajowy system odniesienia za pomocą współrzędnych” oznacza system w rozumieniu dyrektywy 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 12 ) pozwalający na wykonanie standardowych pomiarów oraz jednoznaczną identyfikację działek rolnych w zainteresowanych państwach członkowskich;

30. „agencja płatnicza” oznacza organy oraz jednostki, o których mowa w art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005;

31. „zasada wzajemnej zgodności” oznacza wymogi w zakresie zarządzania oraz dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska zgodnie z art. 5 oraz art. 6 rozporządzenia (WE) nr 73/2009;

32. „obszary wzajemnej zgodności” oznaczają różne obszary podlegające wymogom w zakresie zarządzania w rozumieniu art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 oraz zasadzie dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, zgodnie z art. 6 wymienionego rozporządzenia;

33. „akt” oznacza każdą dyrektywę oraz rozporządzenie wymienione w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 73/2009,

34. „normy” oznaczają normy określone przez państwa członkowskie zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 oraz załącznikiem III do tego rozporządzenia, jak również zobowiązania odnośnie do trwałych użytków zielonych określone w art. 4 wymienionego rozporządzenia;

35. „wymóg” w kontekście zasady wzajemnej zgodności oznacza każdy z wymogów w zakresie zarządzania wynikający z jakiegokolwiek artykułu, o którym mowa w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 73/2009 w ramach danego aktu, i którego charakter różni się od innych wymogów zawartych w tym samym akcie;

36. „niezgodność” oznacza wszelką niezgodność z wymogami oraz normami;

37. „wyspecjalizowane organy kontroli” oznaczają właściwe krajowe organy kontroli, o których mowa w art. 48 niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 22 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 73/2009, odpowiedzialne za zapewnianie zgodności z wymogami w zakresie zarządzania, dobrej kultury rolnej i wymogami ochrony środowiska;

38. „od wypłacenia pomocy” do celów obowiązków w zakresie zasady wzajemnej zgodności określonych w art. 85t oraz 103z rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oznacza od dnia 1 stycznia roku następującego po roku kalendarzowym, w którym płatność została przyznana po raz pierwszy.







TYTUŁ II

UTRZYMANIE TRWAŁYCH UŻYTKÓW ZIELONYCH

Artykuł 3

Utrzymanie gruntów jako trwałych użytków zielonych na poziomie państw członkowskich

1. Bez uszczerbku dla wyjątków określonych w art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 73/2009 i zgodnie z ustępem pierwszym wymienionego artykułu, państwa członkowskie zapewniają utrzymanie stosunku ilości trwałych użytków zielonych do całkowitej powierzchni użytków rolnych. Ten obowiązek stosuje się na poziomie krajowym lub regionalnym.

Jeśli jednak utrzymana jest ilość trwałych użytków zielonych ustalona zgodnie z ust. 4 lit. a), ust. 5 lit. a), ust. 6 lit. a) oraz ust. 7 lit. a) niniejszego artykułu wyrażona w liczbach bezwzględnych, wówczas obowiązek określony w art. 6 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 73/2009 uznaje się za spełniony.

2. Do celów stosowania art. 6 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 73/2009, państwa członkowskie gwarantują, że stosunek, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu (zwany dalej wskaźnikiem referencyjnym), nie ulegał zmniejszeniu o więcej niż 10 % na niekorzyść gruntów wykorzystywanych jako trwałe użytki zielone w stosunku do odpowiedniego roku referencyjnego, o którym mowa w art. 6 ust. 2 akapit pierwszy wymienionego rozporządzenia.

3. Stosunek, o którym mowa w ust. 1, określa się każdego roku na podstawie obszarów zadeklarowanych przez rolników odnośnie do przedmiotowego roku.

4. Odnośnie do państw członkowskich innych niż nowe państwa członkowskie wskaźnik referencyjny jest ustalany w następujący sposób:

a) za trwałe użytki zielone przyjmuje się trwałe użytki zielone zadeklarowane przez rolników w 2003 r., plus grunty wykorzystywane jako trwałe użytki zielone zadeklarowane w 2005 r. zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, niezadeklarowane w 2003 r. do użytkowania innego niż użytki zielone, chyba że rolnik jest w stanie wykazać, że w 2003 r. grunty te nie były wykorzystywane jako trwałe użytki zielone. Odlicza się obszary zadeklarowane w 2005 r. jako trwałe użytki zielone, które w 2003 r. kwalifikowały się do przyznania płatności obszarowych z tytułu roślin uprawnych zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1251/1999 ( 13 ). Odlicza się grunty wykorzystywane jako trwałe użytki zielone w 2003 r., które zostały zalesione zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 73/2009;

b) za całkowitą powierzchnię użytków rolnych przyjmuje się całkowitą powierzchnię użytków rolnych zadeklarowaną przez rolników w 2005 r.

5. Odnośnie do nowych państw członkowskich, które nie składały wniosków na rok 2004 w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej, o którym mowa w art. 143b rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, wskaźnik referencyjny jest ustalany w następujący sposób:

a) za trwałe użytki zielone przyjmuje się trwałe użytki zielone zadeklarowane przez rolników w 2004 r., plus grunty wykorzystywane jako trwałe użytki zielone zadeklarowane w 2005 r. zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, niezadeklarowane w 2004 r. do użytkowania innego niż użytki zielone, chyba że rolnik jest w stanie wykazać, że w 2004 r. grunty te nie były wykorzystywane jako trwałe użytki zielone. Odlicza się obszary zadeklarowane w 2005 r. jako trwałe użytki zielone, które w 2004 r. kwalifikowały się do przyznania płatności obszarowych z tytułu roślin uprawnych zgodnie z art. 1 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1251/1999. Odlicza się grunty wykorzystywane jako trwałe użytki zielone w 2004 r., które zostały zalesione zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 73/2009;

b) za całkowitą powierzchnię użytków rolnych przyjmuje się całkowitą powierzchnię użytków rolnych zadeklarowaną przez rolników w 2005 r.

6. Odnośnie do nowych państw członkowskich, które złożyły wnioski na rok 2004 w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej, o którym mowa w art. 143b rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, wskaźnik referencyjny jest ustalany w następujący sposób:

a) za trwałe użytki zielone przyjmuje się trwałe użytki zielone zadeklarowane przez rolników w 2005 r., zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 796/2004. Odlicza się grunty wykorzystywane jako trwałe użytki zielone w 2005 r., które zostały zalesione zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 73/2009;

b) za całkowitą powierzchnię użytków rolnych przyjmuje się całkowitą powierzchnię użytków rolnych zadeklarowaną przez rolników w 2005 r.

7. Odnośnie do Bułgarii i Rumunii wskaźnik referencyjny jest ustalany w następujący sposób:

a) za trwałe użytki zielone przyjmuje się trwałe użytki zielone zadeklarowane przez rolników w 2007 r., zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 796/2004. Odlicza się grunty wykorzystywane jako trwałe użytki zielone w 2005 r., które zostały zalesione zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 73/2009;

b) za całkowitą powierzchnię użytków rolnych przyjmuje się całkowitą powierzchnię użytków rolnych zadeklarowaną przez rolników w 2007 r.

8. W przypadku gdy obiektywne przesłanki wskazują, że zmiany wskaźnika nie odzwierciedlają faktycznych zmian gruntów wykorzystywanych jako trwałe użytki zielone, państwa członkowskie dostosowują wskaźnik referencyjny. W takim przypadku bezzwłocznie informują Komisję o dokonanym dostosowaniu i przedstawiają jego uzasadnienie.

Artykuł 4

Utrzymanie gruntów jako trwałych użytków zielonych na poziomie indywidualnym

1. Jeśli zostanie stwierdzone, że wskaźnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, maleje, wówczas zainteresowane państwo członkowskie, na poziomie krajowym lub regionalnym, ustanawia dla rolników ubiegających się o pomoc w ramach jakichkolwiek systemów płatności wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 73/2009 zakaz przekształcania trwałych użytków zielonych bez uprzedniej zgody.

Jeśli zgoda, o której mowa w akapicie pierwszym podlega wymogowi ustanowienia na danych gruntach trwałych użytków zielonych, grunty te już pierwszego dnia po ich przekształceniu uznawane są za trwałe użytki zielony w drodze odstępstwa od definicji ustalonej w art. 2 ust. 2. Obszary te wykorzystuje się do uprawy traw lub innych upraw zielnych przez pięć kolejnych lat następujących po ich przekształceniu.

2. Jeśli zostanie stwierdzone, że nie może być spełniony wymóg, o którym mowa w art. 3 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, wówczas po zastosowaniu środków podjętych zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, zainteresowane państwo członkowskie ustanawia na poziomie krajowym lub regionalnym dla rolników ubiegających się o pomoc w ramach jakichkolwiek systemów płatności bezpośrednich wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 73/2009, którzy posiadają grunty przekształcone z trwałych użytków zielonych w grunty pod inne użytkowanie obowiązek ponownego przekształcenia gruntów na trwałe użytki zielone.

Obowiązek ten stosuje się odnośnie do gruntów przekształconych od daty rozpoczęcia 24-miesięcznego okresu poprzedzającego ostateczny termin składania pojedynczych wniosków zgodnie z art. 11 ust. 2 niniejszego rozporządzenia w zainteresowanym państwie członkowskim.

W tym przypadku rolnicy ponownie przekształcają w trwałe użytki zielone odsetek tego obszaru lub ustanawiają trwałe użytki zielone na obszarze o takiej samej powierzchni. Odsetek ten obliczany jest na podstawie uprzednio przekształconego przez rolnika obszaru oraz powierzchni potrzebnej do przywrócenia równowagi.

Jednak jeśli grunty te zostały przekazane po ich przekształceniu na grunty o innym przeznaczeniu, obowiązek ten stosuje się wyłącznie, jeśli przekazanie odbyło się po wejściu w życie rozporządzenia (WE) nr 796/2004.

W drodze odstępstwa od art. 2 ust. 2 obszary ponownie przekształcone lub ustanowione jako trwałe użytki zielone od pierwszego dnia po ich ponownym przekształceniu lub ustanowieniu są uznawane za trwałe użytki zielone. Obszary te wykorzystuje się do uprawy traw lub innych upraw zielnych przez pięć kolejnych lat następujących po ich przekształceniu.

3. Jednak obowiązek określony w ust. 1 i 2 nie ma zastosowania w przypadku rolników, którzy przeznaczyli grunty pod trwałe użytki zielone w ramach programów zgodnie z rozporządzeniami Rady (EWG) nr 2078/92 ( 14 ), (WE) nr 1257/1999 ( 15 ) oraz (WE) nr 1698/2005 ( 16 ).







CZĘŚĆ II

ZINTEGROWANY SYSTEM ZARZĄDZANIA I KONTROLI







TYTUŁ I

WYMOGI DOTYCZĄCE SYSTEMU I WZAJEMNA ZGODNOŚĆ







ROZDZIAŁ I

System identyfikacji i rejestracji

Artykuł 5

Identyfikacja rolników

Nie naruszając przepisów art. 19 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, jednolity system rejestrowania tożsamości każdego rolnika przewidziany w art. 15 ust. 1 lit. f) wymienionego rozporządzenia gwarantuje jednoznaczną identyfikację odnośnie do wszystkich wniosków o przyznanie pomocy złożonych przez jednego rolnika.

Artykuł 6

Identyfikacja działek rolnych

1. System identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, stosowany jest na poziomie działek referencyjnych takich jak działka katastralna lub na poziomie bloku produkcyjnego, co gwarantuje jednoznaczną identyfikację każdej działki referencyjnej.

Na potrzeby systemu płatności jednolitej lub systemu jednolitej płatności obszarowej odnośnie do każdej działki referencyjnej określa się maksymalny kwalifikowalny obszar. GIS funkcjonuje na podstawie krajowego systemu odniesienia za pomocą współrzędnych. W przypadku gdy stosuje się różne systemy współrzędnych, w obrębie każdego z państw członkowskich są one kompatybilne.

Państwa członkowskie zapewniają ponadto wiarygodny sposób identyfikacji działek rolnych, a w szczególności wymagają złożenia pojedynczego wniosku zawierającego szczegółowe dane lub wraz z określonymi przez właściwe organy dokumentami, umożliwiającymi lokalizację oraz pomiar każdej działki rolnej.

▼M1

2. Państwa członkowskie dokonują corocznej oceny jakości systemu identyfikacji działek rolnych. Ocena ta obejmuje następujące elementy jakościowe:

a) poprawne ujęcie ilościowe maksymalnego kwalifikowalnego obszaru;

b) proporcje i rozmieszczenie działek referencyjnych, gdzie maksymalny kwalifikowalny obszar uwzględnia obszary niekwalifikowalne, a nie uwzględnia powierzchni użytków rolnych;

c) kategoryzację działek referencyjnych, gdzie maksymalny kwalifikowalny obszar uwzględnia obszary niekwalifikowalne, a nie uwzględnia powierzchni użytków rolnych;

d) występowanie działek referencyjnych ze znacznymi defektami;

e) stosunek obszaru zgłoszonego do maksymalnego kwalifikowalnego obszaru w obrębie działek referencyjnych;

f) odsetek działek referencyjnych, które były przedmiotem zmian na przestrzeni lat;

g) odsetek nieprawidłowości stwierdzony podczas kontroli na miejscu.

Podczas przeprowadzania oceny określonej w akapicie pierwszym państwa członkowskie:

a) wykorzystują dane umożliwiające im ocenę bieżącej sytuacji na miejscu;

b) dokonują losowo wyboru odpowiedniej próby wszystkich działek referencyjnych.

Komisja jest powiadamiana o sprawozdaniu z oceny i, w razie potrzeby, działaniach zaradczych, jak również o harmonogramie ich wdrażania najpóźniej dnia 31 stycznia następującego po danym roku kalendarzowym. W odniesieniu do roku kalendarzowego 2010 informacje te są jednak przekazywane Komisji najpóźniej dnia 28 lutego 2011 r.

▼B

Artykuł 7

Identyfikacja oraz rejestracja uprawnień do płatności

1. System identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności przewidziany w art. 18 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 jest elektronicznym rejestrem prowadzonym na poziomie państwa członkowskiego, który zapewnia, w szczególności odnośnie do kontroli krzyżowych przewidzianych w art. 28 niniejszego rozporządzenia, skuteczną identyfikowalność uprawnień do płatności, w szczególności w odniesieniu do następujących elementów:

a) posiadacz;

b) wartość;

c) data ustanowienia uprawnień;

d) data ostatniego wykorzystania;

e) pochodzenie, w szczególności w stosunku do jego przyznania, rezerwy początkowej lub krajowej, kupna, najmu, odziedziczenia;

▼M1

f) rodzaj uprawnienia, w szczególności uprawnienia specjalne przewidziane w art. 44 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, uprawnienia przyznane zgodnie z art. 68 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 73/2009 oraz uprawnienia do płatności będące przedmiotem odstępstwa zgodnie z art. 64 ust. 2) rozporządzenia (WE) nr 73/2009;

▼B

g) w stosownych przypadkach, ograniczenia regionalne.

2. Państwa członkowskie, w których znajduje się więcej niż jedna agencja płatnicza, mogą podjąć decyzję o stosowaniu elektronicznego rejestru na poziomie agencji płatniczej. W takich przypadkach państwa członkowskie gwarantują wzajemną zgodność różnych rejestrów.







ROZDZIAŁ II

Zasada wzajemnej zgodności

Artykuł 8

System kontroli odnośnie do zasady wzajemnej zgodności

1. Państwa członkowskie ustanawiają system gwarantujący skuteczną kontrolę w zakresie zasady wzajemnej zgodności. Zgodnie z niniejszą częścią tytuł III rozdział III system ten przewiduje w szczególności:

a) w przypadku gdy właściwy organ kontroli nie jest agencją płatniczą, przekazywanie niezbędnych informacji dotyczących rolników ubiegających się o przyznanie płatności bezpośrednich z agencji płatniczej do wyspecjalizowanych organów kontroli i/lub, w stosownych przypadkach, za pośrednictwem organu koordynującego, o którym mowa w art. 20 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009;

b) metody, które należy stosować przy wyborze próbek kontrolnych;

c) wskazówki odnośnie do charakteru oraz zakresu kontroli, które należy przeprowadzić;

d) sprawozdania z kontroli zawierające w szczególności wszelkie ujawnione niezgodności oraz ocenę ich rozmiaru, zakresu, trwałości oraz powtarzalności;

e) w przypadku gdy właściwy organ kontroli nie jest agencją płatniczą, przekazywanie sprawozdań z kontroli z wyspecjalizowanych organów kontroli do agencji płatniczej lub do organu koordynującego, o których mowa w art. 20 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, lub do obydwu;

f) stosowanie przez agencję płatniczą systemu ►C1 zmniejszeń ◄ i wykluczeń.

2. Państwa członkowskie mogą ponadto ustalić procedurę, zgodnie z którą rolnik wskaże agencji płatniczej elementy niezbędne do identyfikacji wymogów i norm mających zastosowanie w jego przypadku.

Artykuł 9

Powiązanie wypłaty pomocy z kontrolami przestrzegania zasady wzajemnej zgodności

Odnośnie do kontroli dotyczących wzajemnej zgodności określonych w niniejszej części tytuł III rozdział III, które nie mogą być zakończone przed dokonaniem płatności, wszelkie nienależne płatności są odzyskiwane zgodnie z art. 80.







TYTUŁ II

WNIOSKI O PRZYZNANIE POMOCY







ROZDZIAŁ I

Pojedynczy wniosek

Artykuł 10

Przepisy ogólne dotyczące pojedynczego wniosku

1. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o objęciu wszystkich wniosków o przyznanie pomocy na mocy w tytułów III i IV rozporządzenia (WE) nr 73/2009 pojedynczym wnioskiem. W tym przypadku stosuje się niniejszy tytuł rozdziały II oraz V z uwzględnieniem niezbędnych zmian odnośnie do szczególnych wymogów ustanowionych w celu stosowania wniosku o przyznanie pomocy w ramach tych programów.

2. Jeśli za zarządzanie systemami pomocy, do których wymagane jest złożenie pojedynczego wniosku, odnośnie do jednego rolnika odpowiedzialna jest więcej niż jedna agencja płatnicza, to zainteresowane państwo członkowskie powinno podjąć stosowne środki w celu zagwarantowania, że wymagane w pojedynczym wniosku informacje będą dostępne dla wszystkich zaangażowanych agencji płatniczych.

Artykuł 11

Data składania pojedynczego wniosku

1. Rolnik ubiegający się o przyznanie pomocy w ramach systemów pomocy obszarowej może złożyć tylko jeden pojedynczy wniosek na rok.

Jeżeli rolnik, który nie składa wniosku w ramach jakiegokolwiek systemu pomocy obszarowej, ale ubiega się o pomoc w ramach innego systemu pomocy wymienionego w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 73/2009 lub o wsparcie na mocy art. 85p, 103q oraz 103r rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, posiada do swojej dyspozycji użytki rolne, to składa pojedynczy wniosek, w którym zamieszcza wykaz tych użytków zgodnie z art. 13 niniejszego rozporządzenia.

Rolnik, który podlega wyłącznie obowiązkowi przestrzegania zasady wzajemnej zgodności zgodnie z art. 85t oraz 103z rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, składa pojedynczy wniosek w każdym roku kalendarzowym, w którym obowiązek ten ma zastosowanie.

Państwa członkowskie jednak mogą zwolnić rolników z obowiązku przewidzianego w akapicie drugim i trzecim, w przypadku gdy odnośne informacje są przekazywane właściwym organom w ramach innych systemów zarządzania i kontroli gwarantujących kompatybilność z systemem zintegrowanym zgodnie z art. 26 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

2. Pojedyncze wnioski składa się w terminie ustalonym przez państwo członkowskie, lecz nie później niż do dnia 15 maja. Estonia, Łotwa, Litwa, Finlandia i Szwecja mogą jednak ustalić inne terminy składania wniosków, ale nie później niż do dnia 15 czerwca.

Przy ustalaniu tych terminów państwa członkowskie uwzględniają okres potrzebny do udostępnienia istotnych danych w celu właściwego administracyjnego i finansowego zarządzania pomocą oraz zapewniają możliwość ustalenia terminów rzeczywistych kontroli.

Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 141 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, można dopuścić możliwość przedłużenia terminów, o których mowa w pierwszym akapicie niniejszego ustępu, w niektórych strefach, w których wyjątkowe warunki klimatyczne uniemożliwiają stosowanie normalnych terminów.

Artykuł 12

Treść pojedynczego wniosku

1. Pojedynczy wniosek zawiera wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy, w szczególności:

a) tożsamość rolnika;

b) system lub systemy pomocy, których dotyczy wniosek;

c) identyfikację uprawnień do płatności zgodnie z systemem identyfikacji i rejestracji przewidzianym w art. 7 do celów systemu płatności jednolitej;

d) szczegóły pozwalające na identyfikację wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, ich powierzchnię wyrażoną w hektarach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, ich położenie i, w stosownych przypadkach, ich użytkowanie oraz informację, czy dana działka rolna jest nawadniana;

e) oświadczenie rolnika, że jest świadomy warunków przedmiotowych systemów pomocy.

2. W celu identyfikacji uprawnień do płatności, o których mowa w ust. 1 lit. c), wcześniej ustalone formularze przekazane rolnikowi zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, zawierają identyfikację uprawnień do płatności zgodną z systemem identyfikacji i rejestracji przewidzianym w art. 7 niniejszego rozporządzenia;

3. W celu identyfikacji wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, o których mowa w ust. 1 lit. d), wcześniej ustalone formularze przekazane rolnikowi zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, zawierają informację na temat maksymalnego obszaru kwalifikowalnego przypadającego na działkę referencyjną do celów systemu płatności jednolitej lub systemu jednolitej płatności obszarowej. Ponadto materiały geograficzne przekazane rolnikowi zgodnie z tym przepisem określają granice działek referencyjnych oraz ich jednoznaczną identyfikację, natomiast rolnik wskazuje położenie każdej działki rolnej.

4. Jeśli nastąpiły jakiekolwiek zmiany, szczególnie odnośnie do przeniesień uprawnień do płatności zgodnie z art. 43 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 lub jeśli jakakolwiek informacja podana we wcześniej ustalonym formularzu, o którym mowa w ust. 2 i 3, jest błędna, przy składaniu wniosku rolnik wprowadza poprawki w formularzu.

Jeśli poprawki dotyczą powierzchni działki referencyjnej, rolnik podaje zaktualizowaną powierzchnię każdej z odnośnych działek rolnych, a w stosownych przypadkach wskazuje nowe granice działki referencyjnej.

5. W pierwszym roku stosowania systemu płatności jednolitej państwa członkowskie mogą stosować odstępstwo od przepisów niniejszego artykułu i art. 13 odnośnie do uprawnień do płatności, jeśli uprawnienia do płatności nie będą ostatecznie ustalone w ostatecznym terminie składania pojedynczych wniosków.

Odstępstwa przewidziane w akapicie pierwszym stosuje się również odnośnie do pierwszego roku, w którym do systemu płatności jednolitej wprowadzane są nowe sektory, a uprawnienia do płatności dla rolników, których takie wprowadzenia dotyczą, nie są jeszcze ostatecznie ustalone.

Artykuł 13

Szczególne wymogi dotyczące pojedynczego wniosku oraz oświadczeń składanych odnośnie do określonego użytkowania gruntów

1. W przypadku kiedy rolnik zamierza produkować konopie zgodnie z art. 39 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 pojedynczy wniosek zawiera:

a) wszelkie informacje wymagane do identyfikacji działek obsianych konopiami ze wskazaniem zastosowanych odmian nasion;

b) wskazanie ilości wykorzystanych nasion (kg na hektar);

c) oficjalne etykiety stosowane na opakowaniach nasion zgodnie z dyrektywą Rady 2002/57/WE ( 17 ) oraz w szczególności z jej art. 12 lub jakimkolwiek innym dokumentem uznawanym przez dane państwo członkowskie za równoważny.

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego lit. c), jeśli siew przypada po ostatecznym terminie składania pojedynczych wniosków, etykiety dostarcza się najpóźniej dnia 30 czerwca. Jeśli oprócz tego etykiety należy dostarczyć innym organom krajowym to państwa członkowskie mogą ustalić, że po ich złożeniu zgodnie z niniejszym punktem etykiety zwraca się rolnikowi. Zwrócone etykiety oznacza się jako wykorzystane przy składaniu wniosku.

2. W przypadku wniosku o przyznanie płatności obszarowej z tytułu orzechów przewidzianej w tytule IV rozdział 1 sekcja 4 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 pojedynczy wniosek zawiera liczbę drzew orzechowych w podziale na gatunki.

3. W przypadku wniosku o przyznanie płatności z tytułu ziemniaków na skrobię przewidzianej w tytule IV rozdział 1 sekcja 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 pojedynczy wniosek zawiera kopię umowy kontraktacji; państwa członkowskie mogą jednak ustalić, że kopię tę można dostarczać w późniejszym terminie, lecz nie później niż dnia 30 czerwca.

4. W przypadku wniosku o przyznanie pomocy z tytułu nasion przewidzianej w tytule IV rozdział 1 sekcja 5 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 pojedynczy wniosek zawiera:

a) ►C1 kopię umowy na uprawę lub oświadczenia o uprawie, ◄ państwa członkowskie mogą jednak ustalić, że kopię tę można dostarczać w późniejszym terminie, lecz nie później niż dnia 15 września;

b) wskazanie gatunków nasion wysianych na każdej działce;

c) wskazanie ilości wyprodukowanego kwalifikowanego materiału siewnego, wyrażonej w kwintalach z dokładnością do jednego miejsca po przecinku; państwa członkowskie mogą jednak ustalić, że informacje te można dostarczać w późniejszym terminie, lecz nie później niż dnia 15 czerwca roku następującego po zbiorze;

d) kopię dokumentów uzupełniających wykazujących, że ilości materiału siewnego, o których mowa, są oficjalnie kwalifikowane; państwa członkowskie mogą jednak ustalić, że informacje te można dostarczać w późniejszym terminie, lecz nie później niż dnia 15 czerwca roku następującego po zbiorze.

5. W przypadku wniosku o przyznanie płatności specyficznej w odniesieniu do bawełny przewidzianej w tytule IV rozdział 1 sekcja 6 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 pojedynczy wniosek zawiera:

a) nazwę odmiany wykorzystanych nasion bawełny;

b) w stosownych przypadkach nazwę i adres zatwierdzonej organizacji międzybranżowej, której członkiem jest rolnik.

6. W przypadku wniosku o przyznanie przejściowych płatności z tytułu owoców i warzyw przewidzianej w tytule IV rozdział 1 sekcja 8 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 lub wniosku o przyznanie przejściowych płatności z tytułu owoców miękkich, o których mowa w wymienionym rozdziale sekcja 9, pojedynczy wniosek zawiera kopię umowy o przetwarzanie lub zobowiązanie dotyczące dostaw zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1121/2009.

Państwa członkowskie mogą ustalić, że informacje określone w akapicie pierwszym, można dostarczać osobno w późniejszym terminie, lecz nie później niż dnia 1 grudnia w roku złożenia wniosku.

7. W przypadku wniosku o przyznanie środka związanego z obszarem w ramach wsparcia specjalnego pojedynczy wniosek zawiera wszelkie dokumenty wymagane przez państwo członkowskie.

8. Rodzaje użytkowania gruntów, o których mowa w art. 6 ust. 2 oraz art. 38 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 oraz wymienione w załączniku VI do wymienionego rozporządzenia, lub grunty zgłoszone do wsparcia specjalnego ustanowionego w art. 68 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, w przypadku gdy zgłoszenie ich nie jest wymagane zgodnie z niniejszym artykułem, zgłasza się w osobnej pozycji w formularzu pojedynczego wniosku.

Grunty nieużytkowane w celach ubiegania się o pomoc w ramach systemów pomocowych przewidzianych w tytułach III, IV i V rozporządzenia (WE) nr 73/2009 ani niewymienione w załączniku VI do wymienionego rozporządzenia zgłasza się w jednej lub więcej niż jednej pozycji „inne użytkowania”.

Państwa członkowskie mogą ustalić, że akapitu pierwszego i drugiego nie stosuje się, gdy informacje są przekazywane właściwym organom w ramach innych systemów zarządzania i kontroli gwarantujących zgodność z systemem zintegrowanym zgodnie z art. 26 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

9. Każde państwo członkowskie może określić minimalny rozmiar działek rolnych, odnośnie do których można składać wnioski. Minimalna powierzchnia nie może jednak przekraczać 0,3 ha.

Artykuł 14

Poprawki do pojedynczego wniosku

1. Po wygaśnięciu terminu składania pojedynczego wniosku, poszczególne działki rolne lub indywidualne uprawnienia do płatności można dodać do pojedynczego wniosku, pod warunkiem że przestrzegane są wymogi w ramach odnośnych systemów pomocy.

Zmian dotyczących użytkowania lub systemu pomocy odnośnie do poszczególnych działek rolnych lub odnośnie do uprawnień do płatności zadeklarowanych w pojedynczym wniosku można dokonać na tych samych warunkach.

Jeśli poprawki, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim mają związek z jakimikolwiek dokumentami uzupełniającymi lub umowami, które należy przedłożyć, dozwolone są również stosowne poprawki do tych dokumentów lub umów.

2. Bez uszczerbku dla terminów składania jednolitych wniosków ustalonych przez Estonię, Łotwę, Litwę, Finlandię i Szwecję zgodnie z art. 11 ust. 2 akapit pierwszy, zmiany dokonane zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu notyfikuje się właściwym organom na piśmie najpóźniej do dnia 31 maja danego roku kalendarzowego, a w przypadku Estonii, Łotwy, Litwy, Finlandii i Szwecji najpóźniej do dnia 15 czerwca danego roku kalendarzowego.

3. Jeśli właściwy organ poinformował już rolnika o nieprawidłowościach w pojedynczym wniosku lub jeśli powiadomił go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu, jeśli ta kontrola ujawni nieprawidłowości, poprawki zgodnie z ust. 1 nie są dozwolone odnośnie do działek rolnych, których dotyczą nieprawidłowości.







ROZDZIAŁ II

Wnioski o uprawnienia do płatności

Artykuł 15

Przyznawanie lub zwiększanie uprawnień do płatności

1. Wnioski o przyznanie lub, w stosownych przypadkach, zwiększenie uprawnień do płatności w ramach jednolitej płatności obszarowej składa się w terminach ustalonych przez państwa członkowskie, ale nie później niż dnia 15 maja w pierwszym roku stosowania systemu płatności jednolitej, włączenia wsparcia związanego z wielkością produkcji, stosowania art. 46-48 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 lub w latach stosowania art. 41, 57 lub 68 ust. 1 lit. c) wymienionego rozporządzenia. Estonia, Łotwa, Litwa, Finlandia i Szwecja mogą jednak ustalić inne terminy składania wniosków, ale nie później niż dnia 15 czerwca.

2. Państwa członkowskie mogą postanowić, że wniosek o przyznanie uprawnień do płatności składany jest w tym samym terminie, co wniosek o płatność w ramach systemu płatności jednolitej.







ROZDZIAŁ III

Wnioski o pomoc z tytułu zwierząt gospodarskich

Artykuł 16

Wymogi dotyczące wniosków o pomoc z tytułu zwierząt gospodarskich

1. Wniosek o przyznanie pomocy z tytułu zwierząt gospodarskich zawiera wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy, a w szczególności:

a) tożsamość rolnika;

b) odniesienie do pojedynczego wniosku, jeśli został on wcześniej złożony;

c) liczbę zwierząt każdego typu, odnośnie do których złożono wniosek o przyznanie pomocy, oraz w przypadku bydła kody identyfikacyjne zwierząt;

d) w stosownych przypadkach, zobowiązanie rolnika do przetrzymania zwierząt, o których mowa w lit. c), w gospodarstwie w trakcie okresu przetrzymania oraz informacje o miejscu lub miejscach, gdzie zwierzęta będą przetrzymywane w danym okresie lub okresach;

e) w stosownych przypadkach, indywidualny limit lub indywidualny pułap dla danych zwierząt;

f) w stosownych przypadkach, indywidualną ilość referencyjną mleka dostępną dla rolnika w dniu 31 marca lub, jeśli zainteresowane państwo członkowskie podejmuje decyzję o stosowaniu odstępstwa przewidzianego w art. 85 rozporządzenia (WE) nr 1121/2009, w dniu 1 kwietnia danego roku kalendarzowego; jeżeli w dniu złożenia wniosku ilość ta nie jest znana, właściwy organ należy o niej powiadomić jak najszybciej;

g) oświadczenie rolnika, że jest świadomy warunków przedmiotowej pomocy.

Jeśli w czasie okresu przetrzymania przenosi się zwierzę w inne miejsce, rolnik wcześniej informuje o tym na piśmie właściwy organ, chyba że zainteresowane państwo członkowskie zadecyduje, ze nie wymaga tej informacji, pod warunkiem że skomputeryzowana baza danych bydła zapewnia poziom bezpieczeństwa i wdrożenia konieczne dla należytego zarządzania systemami pomocy a zawarte w niej informacje są wystarczające do określenia miejsca pobytu zwierząt.

2. Państwa członkowskie gwarantują każdemu posiadaczowi zwierząt nieograniczone prawo do otrzymania od właściwych organów, w rozsądnych odstępach czasowych oraz bez nadmiernych opóźnień, informacji odnoszących się do niego oraz do jego zwierząt przechowywanych w skomputeryzowanej bazie danych bydła. W trakcie składania wniosku o przyznanie pomocy rolnik oświadcza, że zawarte w nim dane są poprawne oraz kompletne albo koryguje niepoprawne dane lub uzupełnia brakujące.

3. Państwa członkowskie mogą zadecydować, że niektóre informacje, o których mowa w ust. 1, nie muszą być umieszczane we wniosku, jeśli zostały już przekazane właściwym organom.

Państwa członkowskie mogą w szczególności wprowadzić procedury, na podstawie których dane zawarte w skomputeryzowanej bazie danych bydła mogą być wykorzystywane do celów wniosku o przyznanie pomocy, pod warunkiem że skomputeryzowana baza danych bydła zapewnia poziom bezpieczeństwa i wdrożenia niezbędny do właściwego zarządzania rozpatrywanymi systemami pomocy. Takie procedury mogą składać się z systemu, zgodnie z którym rolnik może ubiegać się o przyznanie pomocy odnośnie do wszystkich zwierząt, które w terminie ustalonym przez państwo członkowskie kwalifikują się do otrzymania pomocy na podstawie danych zawartych w skomputeryzowanej bazie danych bydła. W takim przypadku państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby zagwarantować, że:

a) zgodnie z przepisami stosowanymi do przedmiotowego systemu pomocy, terminy rozpoczęcia oraz zakończenia stosownych okresów przetrzymania są jasno określone i znane rolnikowi;

b) rolnik jest świadomy, że wszystkie potencjalnie kwalifikujące się zwierzęta, które okażą się być nieprawidłowo zidentyfikowane lub zarejestrowane w systemie identyfikacji i rejestracji bydła są uznawane za zwierzęta, odnośnie do których stwierdzono nieprawidłowości, o których mowa w art. 65 niniejszego rozporządzenia.

4. Państwa członkowskie mogą ustalić, że niektóre z informacji, o których mowa w ust. 1, mogą lub są przekazywane za pośrednictwem zatwierdzonego przez nie organu lub zatwierdzonych organów. Jednakże rolnik pozostaje odpowiedzialny za przekazane dane.







ROZDZIAŁ IV

Pomoc dla producentów buraków cukrowych i trzciny cukrowej, oddzielna płatność z tytułu cukru i oddzielna płatność z tytułu owoców i warzyw

Artykuł 17

Wymogi dotyczące wniosków o przyznanie pomocy dla producentów buraków cukrowych i trzciny cukrowej, oddzielnej płatności z tytułu cukru i oddzielnej płatności z tytułu owoców i warzyw

1. Rolnicy ubiegający się o pomoc dla producentów buraków cukrowych i trzciny cukrowej, przewidzianą w tytule IV rozdział 1 sekcja 7 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, rolnicy ubiegający się o oddzielną płatność z tytułu cukru, przewidzianą w art. 126 wymienionego rozporządzenia, oraz rolnicy ubiegający się o oddzielną płatność z tytułu owoców i warzyw przewidzianą w art. 127 wymienionego rozporządzenia składają wnioski o przyznanie pomocy zawierające wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy, a w szczególności:

a) tożsamość rolnika;

b) oświadczenie rolnika, że jest świadomy warunków przedmiotowej pomocy.

Wniosek o pomoc dla producentów buraków cukrowych i trzciny cukrowej zawiera również kopię umów dostaw, o których mowa w art. 94 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

2. Wnioski o przyznanie pomocy składa się w terminach ustalonych przez państwa członkowskie, ale nie później niż dnia 15 maja, natomiast w przypadku Estonii, Litwy i Łotwy nie później niż dnia 15 czerwca.

Państwa członkowskie mogą ustalić, że kopie umów dostaw, o których mowa w ust. 1 akapit drugi, można dostarczać osobno w późniejszym terminie, lecz nie później niż dnia 1 grudnia w roku złożenia wniosku.







ROZDZIAŁ V

Wnioski o wsparcie specjalne inne niż płatności obszarowe i płatności z tytułu zwierząt gospodarskich

Artykuł 18

Wymogi dotyczące wniosków o przyznanie wsparcia specjalnego innego niż płatności obszarowe i płatności z tytułu zwierząt gospodarskich

1. Rolnicy ubiegający się o wsparcie specjalne, które nie jest objęte niniejszym tytułem rozdział I, II lub III składają wnioski o przyznanie pomocy zawierające wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy, a w szczególności:

a) tożsamość rolnika;

b) oświadczenie rolnika, że jest świadomy warunków przedmiotowej pomocy;

c) w stosownych przypadkach, wszelkie dokumenty uzupełniające potrzebne do wykazania kwalifikowalności do przedmiotowego środka.

Wnioski o przyznanie pomocy składa się w terminie ustalonym przez państwo członkowskie. Terminy ustala się uwzględniając odpowiedni czas na przeprowadzenie kontroli warunków kwalifikowalności przed dokonaniem płatności, jak przewidziano w art. 29 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

2. Do celów ust. 1 lit. c), w przypadku gdy rolnik występuje o wsparcie specjalne w związku z inwestycją, wniosek zawiera również kopie wszelkich istotnych dokumentów uzupełniających, takich jak rachunki oraz dokumenty potwierdzające dokonanie płatności przez rolnika. W przypadku gdy nie jest możliwe przedstawienie takich kopii lub dokumentów, dokonane przez rolnika płatności należy udokumentować dokumentami o równoważnej wartości dowodowej.

3. Do celów ust. 1 lit. c), w przypadku gdy rolnik występuje o wsparcie specjalne przewidziane w art. 68 ust. 1 lit. a) ppkt (v) rozporządzenia (WE) nr 73/2009 i płatność indywidualna jest uzależniona od poniesionych kosztów lub od utraconych dochodów, wniosek zawiera również kopie wszelkich istotnych dokumentów uzupełniających potwierdzających poniesione koszty dodatkowe oraz utracone dochody zgodnie z art. 68 ust. 2 lit. a) ppkt (i) wymienionego rozporządzenia.

4. Do celów ust. 1 lit. c), w przypadku gdy rolnik występuje o wsparcie specjalne przewidziane w art. 68 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 73/2009, wniosek zawiera również kopię polisy ubezpieczeniowej, o której mowa w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1120/2009 oraz dowód wpłaty składki.

5. Państwa członkowskie mogą ustalić, że kopie lub dokumenty, o których mowa w ust. 2, 3 i 4 można dostarczać osobno w późniejszym terminie. Terminy ustala się uwzględniając odpowiedni czas na przeprowadzenie kontroli warunków kwalifikowalności przed dokonaniem płatności, jak przewidziano w art. 29 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.

Artykuł 19

Wnioski składane przez fundusze wspólnego inwestowania

1. Fundusze wspólnego inwestowania ubiegające się o wsparcie specjalne składają wnioski o przyznanie pomocy zawierające wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy, a w szczególności:

a) nazwę funduszu wspólnego inwestowania;

b) dokumentację wydarzenia, które było przyczyną wypłat rekompensat na rzecz zrzeszonych rolników;

c) terminy dokonania wypłat rekompensat na rzecz zrzeszonych rolników;

d) tożsamość zrzeszonych rolników, którzy otrzymali rekompensaty od funduszu;

e) całkowitą kwotę wypłaconych rekompensat;

f) oświadczenie funduszu wspólnego inwestowania, że jest świadomy warunków przedmiotowej pomocy.

2. Państwa członkowskie ustalają ostateczne terminy składania przez fundusze wspólnego inwestowania wniosków o przyznanie wsparcia specjalnego. Terminy ustala się uwzględniając odpowiedni czas na przeprowadzenie kontroli warunków kwalifikowalności przed dokonaniem płatności, jak przewidziano w art. 29 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 73/2009.







ROZDZIAŁ VI

Przepisy wspólne

Artykuł 20

Uproszczenie procedur

1. Nie naruszając jakichkolwiek przepisów szczególnych niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia (WE) nr 73/2009, państwa członkowskie mogą zezwolić lub wymagać, aby wszelka komunikacja w ramach niniejszego rozporządzenia między rolnikiem a organami i vice versa odbywała się w formie elektronicznej. W takim przypadku podejmuje się odpowiednie środki, aby zapewnić w szczególności:

a) jednoznaczną identyfikację rolnika;

b) spełnienie przez rolnika wszelkich wymagań przedmiotowego systemu pomocy;

c) wiarygodność przekazywanych danych na potrzeby prawidłowego zarządzania przedmiotowym systemem pomocy; jeśli wykorzystuje się dane zawarte w skomputeryzowanej bazie danych bydła – odpowiedni poziom zabezpieczenia oraz wdrożenia bazy niezbędny do właściwego zarządzania przedmiotowymi systemami pomocy;

d) jeśli dokumenty uzupełniające nie mogą być przekazane w formie elektronicznej – otrzymanie ich przez właściwe organy w takich samych limitach czasu jak w przypadku przekazywania ich drogą nieelektroniczną;

e) brak jakiejkolwiek dyskryminacji względem rolników wykorzystujących nieelektroniczne środki składania dokumentów w odróżnieniu do wybierających przekaz elektroniczny.

2. Odnośnie do składania wniosków o przyznanie pomocy, państwa członkowskie, zgodnie z warunkami przewidzianymi w ust. 1, mogą ustanowić procedury uproszczone, jeżeli właściwe organy mają już dostęp do danych, w szczególności jeśli sytuacja nie uległa zmianie od ostatniego złożenia wniosku o przyznanie pomocy w ramach przedmiotowego systemu pomocy.

3. W miarę możliwości właściwy organ może wystąpić bezpośrednio do źródła o informacje wymagane w jakichkolwiek dokumentach uzupełniających, które należy złożyć wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy.

Artykuł 21

Korekty oczywistych błędów

Nie naruszając przepisów art. 11-20, wniosek o przyznanie pomocy może być poprawiony w każdym momencie po jego złożeniu, w przypadku gdy właściwy organ wykrył oczywiste błędy.

Artykuł 22

Odstępstwo od ostatecznej daty składania wniosków

Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 5 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 1182/71, w przypadku gdy ostateczny termin składania wniosków o przyznanie pomocy lub jakichkolwiek dokumentów uzupełniających, umów lub oświadczeń przewidzianych w niniejszym tytule, lub ostateczny termin wnoszenia poprawek do pojedynczego wniosku przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, sobotę lub niedzielę, termin ten przypadnie na pierwszy dzień roboczy następujący po ustalonym terminie ( 18 ).

Pierwszy akapit ma także zastosowanie do wniosków w ramach systemu jednolitej płatności składanych przez rolników zgodnie z art. 56 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 oraz do wniosków o przyznanie uprawnień do płatności składanych przez rolników zgodnie z art. 15 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 23

Złożenie wniosku po wyznaczonym terminie

1. Z wyjątkiem przypadków siły wyższej oraz okoliczności nadzwyczajnych, o których mowa w art. 75, złożenie wniosku o przyznanie pomocy na mocy niniejszego rozporządzenia po wyznaczonym terminie prowadzi do ►C1 zmniejszenia ◄ kwoty płatności, do której uprawniony byłby rolnik gdyby złożył wniosek w terminie, o 1 % za każdy dzień roboczy.

Bez uszczerbku dla jakichkolwiek środków szczególnych podejmowanych przez państwa członkowskie odnośnie do potrzeby składania jakichkolwiek dokumentów uzupełniających w wyznaczonym czasie w celu umożliwienia ustalenia terminów oraz przeprowadzenia skutecznych kontroli, pierwszy akapit stosuje się również odnośnie do dokumentów, umów oraz oświadczeń, które należy przedstawić właściwym organom zgodnie z art. 12 i 13, jeśli takie dokumenty, umowy lub oświadczenia stanowią o kwalifikowalności do przedmiotowej pomocy. W tym przypadku ►C1 zmniejszenie ◄ płatności będzie odnosiło się do kwoty wypłacanej w ramach przedmiotowej pomocy.

Jeśli opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny.

2. Z wyjątkiem przypadków siły wyższej oraz okoliczności nadzwyczajnych, o których mowa w art. 75, złożenie poprawki do pojedynczego wniosku po ostatecznym terminie, określonym w art. 14 ust. 2, prowadzi do ►C1 zmniejszenia ◄ kwot płatności odnoszących się do faktycznego użytkowania przedmiotowych działek rolnych o 1 % za każdy dzień roboczy.

Poprawki do pojedynczego wniosku uwzględnia się wyłącznie, jeśli wnoszone są przed ostatecznym terminem składania pojedynczych wniosków, jak określono w ust. 1 akapit trzeci. Jeśli jednak termin jest wcześniejszy lub taki sam jak ostateczny termin przewidziany w art. 14 ust. 2, poprawki do pojedynczego wniosku uznaje się za niedopuszczalne po terminie określonym w art. 14 ust. 2.

Artykuł 24

Złożenie wniosku o przyznanie uprawnień do płatności po wyznaczonym terminie

Z wyjątkiem przypadków siły wyższej oraz okoliczności nadzwyczajnych, o których mowa w art. 75, złożenie wniosku o przyznanie lub, w stosownych przypadkach, zwiększenie uprawnień do płatności po ostatecznym terminie, na mocy art. 15 niniejszego rozporządzenia lub art. 56 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, prowadzi do ►C1 zmniejszenia ◄ kwot, które mają być wypłacone w przedmiotowym roku w ramach przyznanych danemu rolnikowi uprawnień do płatności, o 3 % za każdy dzień roboczy.

Jeśli opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny, a rolnikowi nie przyznaje się żadnych uprawnień do płatności.

Artykuł 25

Wycofywanie wniosków o przyznanie pomocy

1. Wniosek o przyznanie pomocy można w każdej chwili wycofać w całości lub w części na piśmie.

W przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z możliwości przewidzianych w art. 16 ust. 3 akapit drugi, wówczas może ustalić, iż zgłoszenie opuszczenia przez zwierzę gospodarstwa do skomputeryzowanej bazy danych bydła może zastępować pisemne wycofanie wniosku.

2. Jeśli właściwy organ poinformował już rolnika o nieprawidłowościach we wniosku o przyznanie pomocy lub jeśli powiadomił go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu, jeśli ta kontrola ujawni nieprawidłowości, wycofanie nie jest dozwolone odnośnie do części wniosku, których dotyczą nieprawidłowości.

3. Wycofanie zgodnie z ust. 1 sprawi, że wnioskodawca znajdzie się w sytuacji sprzed złożenia wniosku o przyznanie pomocy lub części przedmiotowego wniosku.







TYTUŁ III

KONTROLE







ROZDZIAŁ I

Zasady ws