2002R2375 — PL — 01.01.2007 — 006.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2375/2002

z dnia 27 grudnia 2002 r.

otwierające oraz ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na pszenicę zwyczajną o jakości innej niż wysoka pochodzącą z państw trzecich i wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1766/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż ( 1 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1666/2000 ( 2 ), w szczególności jego art. 12 ust. 1, uwzględniając decyzję Rady z dnia 19 grudnia 2002 r. dotyczącą zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, mającego na celu zmianę koncesji w odniesieniu do zbóż przewidzianych na liście koncesyjnej CXL załączonej do Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) ( 3 ), w szczególności jego art. 2, uwzględniając decyzję Rady z dnia 19 grudnia 2002 r. dotyczącą zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Kanadą na mocy art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT), mającego na celu zmianę koncesji w odniesieniu do zbóż przewidzianych na liście koncesyjnej WE CXL załączonej do GATT (3) , w szczególności jego art. 2, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W następstwie negocjacji handlowych Wspólnota zmienia warunki przy przywozie pszenicy zwyczajnej o niskiej lub średniej jakości, która jest pszenicą zwyczajną o jakości innej niż wysoka, której definicję przedstawiono w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. ( 4 ) w sprawie zasad stosowania (należności przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92, ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1900/2002 ( 5 ), poprzez stworzenie kontyngentu przywozowego od dnia 1 stycznia 2003 r. (2) Kontyngent przywozowy odnosi się do maksymalnej rocznej ilości 2 981 600 ton, w tym 572 000 ton w przypadku przywozu pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych i 38 000 ton w przypadku przywozu pochodzącego z Kanady. (3) Otwarcie tego kontyngentu oznacza, że rozporządzenie (EWG) nr 1766/92 musiało zostać dostosowane. W celu umożliwienia otwarcia kontyngentu w dniu 1 stycznia 2003 r. należy wprowadzić odstępstwo od rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 podczas okresu przejściowego kończącego się z dniem wejścia w życie zmiany do tego rozporządzenia, ale najpóźniej do dnia 30 czerwca 2003 r. (4) W celu zapewnienia, że przywóz pszenicy zwyczajnej objętej tymi kontyngentami taryfowymi ma charakter uporządkowany i niespekulacyjny, powinien on podlegać wydawaniu pozwoleń na przywóz. Pozwolenia wydaje się w ramach ustalonych ilości, na wniosek zainteresowanych stron, z zastrzeżeniem, gdzie sytuacja tego wymaga, ustalenia współczynnika obniżki w odniesieniu do wnioskowanych ilości. (5) W celu zapewnienia właściwego zarządzania tymi kontyngentami, należy ustanowić nieprzekraczalne terminy składania wniosków o wydanie pozwolenia oraz określić informacje, które powinny zostać zawarte we wnioskach i pozwoleniach. (6) Uwzględniając warunki dostawy należy wprowadzić odstępstwo dotyczące okresu ważności pozwoleń. (7) W świetle jednolitego zarządzania kontyngentami, należy wprowadzić odstępstwo od rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2001 r., ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych ( 6 ), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2299/2001 ( 7 ), w odniesieniu do zbywalnego charakteru pozwoleń oraz tolerancji dotyczącej ilości dopuszczonych do swobodnego obrotu. (8) W celu zapewnienia sprawnego zarządzania kontyngentami, należy ustanowić stosunkowo wysokie zabezpieczenie na pozwolenia na przywóz, nie naruszając art. 10 rozporządzenia Komisji (WE) 1162/95 z dnia 23 maja 1995 r. ustanawiającego specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz zbóż i ryżu ( 8 ) ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1322/2002 ( 9 ). (9) W odniesieniu do wnioskowanych i przywożonych ilości, między Komisją i Państwami Członkowskimi należy ustanowić szybkie, dwustronne przekazywanie informacji. (10) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







Artykuł 1

W drodze odstępstwa od art. 10 ust. 1 i 2 rozporządzenia (EWG) nr 1766/92, należności przywozowe w odniesieniu do pszenicy zwyczajnej objętej kodem CN 1001 90 99 o jakości innej niż wysoka, której definicję przedstawiono w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1249/96 ustala się w ramach kontyngentu otwartego przez niniejsze rozporządzenie.

Artykuł 10 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 stosuje się do przywozu produktów określonych w niniejszym rozporządzeniu w przypadku przekroczenia ilości przewidzianych w art. 3.

Artykuł 2

▼M5

1. Kontyngent taryfowy wynoszący 2 988 387 ton pszenicy zwyczajnej objętej kodem 1001 90 99 o jakości innej niż wysoka zostaje otwarty.

▼B

2. Kontyngent taryfowy otwierany jest dnia 1 stycznia każdego roku. Należności przywozowe w obrębie kontyngentu taryfowego pobiera się w wysokości 12 EUR za tonę.

▼M6

3. Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000, (WE) nr 1342/2003 ( 10 ) i (WE) nr 1301/2006 ( 11 ) mają zastosowanie, o ile przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej.

▼B

Artykuł 3

▼M5

1. Całościowy kontyngent taryfowy na przywóz podzielony jest na trzy subkontyngenty:

— subkontyngent I (numer porządkowy 09.4123): 572 000 ton dla Stanów Zjednoczonych;

— subkontyngent II (numer porządkowy 09.4124): 38 000 ton dla Kanady;

— subkontyngent III (numer porządkowy 09.4125): 2 378 387 ton dla pozostałych państw trzecich.

▼B

2. Kiedy, w trakcie roku, pojawi się niebezpieczeństwo istnienia poważnego niedoboru w obrębie subkontyngentu I lub II, Komisja może, w porozumieniu z zainteresowanym państwem trzecim, podjąć kroki mające na celu przeniesienie niewykorzystanych ilości do innych subkontyngentów, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 23 rozporządzenia (EWG) nr 1766/92.

▼M6

3. Podkontyngent III podzielony jest na cztery kwartalne podokresy o następujących datach i ilościach:

a) podokres nr 1: od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca – 594 597 ton;

b) podokres nr 2: od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca – 594 597 ton;

c) podokres nr 3: od dnia 1 lipca do dnia 30 września – 594 597 ton;

d) podokres nr 4: od dnia 1 października do dnia 31 grudnia – 594 596 ton.

4. W przypadku wyczerpania ilości dla podokresu 1, 2 lub 3 Komisja może przewidzieć wcześniejsze otworzenie następnego podokresu zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003.

▼M6 —————

▼M6

Artykuł 5

1. W drodze odstępstwa od art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1301/2006 wnioskodawca może złożyć tylko jeden wniosek o pozwolenie w odniesieniu do określonego numeru porządkowego i w danym tygodniu. W przypadku gdy wnioskodawca złoży więcej niż jeden wniosek, żaden jego wniosek nie jest rozpatrywany, a dane państwo członkowskie zatrzymuje złożone zabezpieczenie.

Wnioski o pozwolenie na przywóz składa się właściwym organom państw członkowskich co tydzień, najpóźniej w poniedziałek do godziny 13:00 czasu obowiązującego w Brukseli.

Jednak w 2007 r. okres składania pierwszych wniosków rozpoczyna się pierwszego dnia roboczego w 2007 r. i kończy się najpóźniej dnia 8 stycznia 2007 r., a pierwszy poniedziałek właściwy dla przekazania Komisji wniosków o pozwolenia przywozowe przypada zgodnie z ust. 3 na dzień 8 stycznia 2007 r.

2. W każdym wniosku o pozwolenie podana jest ilość w pełnych kilogramach, która nie może przekraczać:

— całkowitej ilości otwartej na dany rok w ramach danego podkontyngentu w odniesieniu do podkontyngentów I i II,

— w odniesieniu do kontyngentu III – całkowitej ilości otwartej dla danego podokresu.

Wniosek o wydanie pozwolenia na przywóz i same pozwolenia na przywóz wskazują jeden kraj pochodzenia.

3. Ostatniego dnia składania wniosków o pozwolenia, najpóźniej do godziny 18:00 czasu obowiązującego w Brukseli, właściwe organy przesyłają Komisji drogą elektroniczną powiadomienie o wszystkich wnioskach według numerów porządkowych wraz z pochodzeniem produktu oraz ilością, w odniesieniu do której złożono poszczególne wnioski, włącznie z wnioskami pustymi.

4. Pozwolenia wydaje się czwartego dnia roboczego po przesłaniu powiadomienia, o którym mowa w ust. 3.

▼M1 —————

▼M6

Artykuł 6

Zgodnie z art. 23 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 okres ważności pozwolenia liczy się od daty faktycznego wydania.

▼M6 —————

▼M6

Artykuł 9

W rubryce 8 wniosku o pozwolenie na przywóz i samego pozwolenia na przywóz podaje się kraj pochodzenia produktu oraz zaznacza się krzyżykiem pole „tak”. Pozwolenia są ważne wyłącznie dla produktów pochodzących z krajów wskazanych w rubryce 8.

▼B

Artykuł 10

W drodze odstępstwa od art. 10 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 1162/95, zabezpieczenie dla pozwolenia na przywóz przewidziane w niniejszym rozporządzeniu wynosi 30 EUR za tonę.

▼M1

Artykuł 11

W ramach kontyngentu taryfowego, dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie pszenicy zwyczajnej o jakości innej niż jakość wysoka pochodzącej z państwa trzeciego jest zależne od przedstawienia świadectwa pochodzenia wystawionego przez właściwe władze krajowe tego państwa, zgodnie z przepisami art. 47 rozporządzenie Komisji (EWG) Nr 2454/93 ( 12 ).

▼B

Artykuł 12

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2003 r.

▼M2 —————

▼B

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

▼M6 —————