2001D0080 — PL — 07.04.2008 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

No

▼B

DECYZJA RADY

z dnia 22 stycznia 2001 r.

w sprawie ustanowienia Sztabu Wojskowego Unii Europejskiej

(2001/80/WPZiB)

a także mając na uwadze, co następuje:

Po przedstawieniu wytycznych Rady Europejskiej Sztab Wojskowy powinien być gotów do podjęcia pracy,

W ramach wzmocnienia Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa (WPZiB) w szczególności wspólnej Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony, określonej w art. 17 Traktatu o Unii Europejskiej, Rada Europejska, zebrana w Nicei w dniach 7–11 grudnia 2000 r., doszła do porozumienia w kwestii ustanowienia Sztabu Wojskowego Unii Europejskiej, określając jego misję oraz funkcje.

Artykuł 1

1. Personel wojskowy będzie oddelegowany z Państw Członkowskich do Sekretariatu Generalnego Rady, aby utworzyć Sztab Wojskowy Unii Europejskiej (EUMS).

2. Sztab Wojskowy będzie częścią Sekretariatu Generalnego Rady.

▼M1

Artykuł 2

Zakres uprawnień i organizacja Sztabu Wojskowego Unii Europejskiej są określone w Załączniku do niniejszej decyzji.

▼B

Artykuł 3

Wszyscy członkowie Sztabu Wojskowego są obywatelami Państw Członkowskich Unii Europejskiej.

▼M2

Artykuł 4

Członkowie Sztabu Wojskowego Unii Europejskiej podlegają zasadom ustanowionym decyzją Rady 2007/829/WE z dnia 5 grudnia 2007 r. dotyczącą zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanych do Sekretariatu Generalnego Rady ( 1 ).

▼B

Artykuł 5

Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia jej przyjęcia.

Niniejsza decyzja ma zastosowanie od daty ustanowionej przez sekretarza generalnego/wysokiego przedstawiciela po konsultacjach z Komitetem Politycznym i Bezpieczeństwa oraz z iMB/Komitetem Wojskowym i w zasadzie przed końcem czerwca 2001 r.

Do momentu zastosowania niniejszej decyzji, dyrektor generalny Sztabu Wojskowego (DGEUMS), który podejmie swoje obowiązki od 1 marca 2001 r. ( 2 ), pełni funkcję zwierzchnika biegłych wojskowych oddelegowanych z Państw Członkowskich do Sekretariatu Rady ( 3 ).

Artykuł 6

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym.

▼M2

ZAŁĄCZNIK

ZAKRES UPRAWNIEŃ I ORGANIZACJA SZTABU WOJSKOWEGO UNII EUROPEJSKIEJ (SWUE) ( 4 )

1. Wstęp

W Helsinkach państwa członkowskie UE podjęły decyzję o ustanowieniu w ramach Rady nowych stałych organów politycznych i wojskowych umożliwiających UE przyjęcie odpowiedzialności za pełen zakres zadań związanych z zapobieganiem konfliktom i zarządzaniem kryzysowym określonych w TUE. Jak przewiduje sprawozdanie z Helsinek, SWUE „w ramach struktur Rady służy fachową wiedzą o sprawach wojskowych i wspiera europejską politykę bezpieczeństwa i obrony, łącznie z prowadzeniem dowodzonych przez UE wojskowych operacji zarządzania kryzysowego”.

Rada Europejska na posiedzeniu w dniach 12 i 13 grudnia 2003 r. z zadowoleniem przyjęła dokument zatytułowany „Obrona europejska: konsultacje, planowanie i operacje NATO/UE”. W dniach 16 i 17 grudnia 2004 r. Rada Europejska zatwierdziła szczegółowe wnioski dotyczące wprowadzenia w życie tego dokumentu.

W dniu 19 listopada 2007 r. Rada z zadowoleniem przyjęła sprawozdanie Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela (SG/WP) na temat zdolności Sztabu Wojskowego UE w zakresie wczesnego planowania na poziomie strategicznym operacji dowodzonych przez UE, zgodnie z wnioskiem Rady z maja 2007 r., i zatwierdziła zalecenia dotyczące realizacji – jako pakietu – czterech środków, wraz z działaniami określonymi w opinii wojskowej.

Określono następujący zakres uprawnień SWUE:

2. Misja

Sztab Wojskowy ma zajmować się wczesnym ostrzeganiem, oceną sytuacji i planowaniem strategicznym misji i zadań, o których mowa w art. 17 ust. 2 TUE, w tym misji i zadań określonych w europejskiej strategii bezpieczeństwa.

Uwzględnia się tu również określanie europejskich sił krajowych i wielonarodowych oraz wprowadzanie w życie polityk i decyzji zgodnie z zaleceniami EUMC.

3. Rola

— Wspiera EUMC w zakresie oceny sytuacji oraz wojskowych aspektów planowania strategicznego ( 5 ) w pełnym zakresie misji i zadań przewidzianych w art. 17 ust. 2 TUE, w tym misji i zadań określonych w europejskiej strategii bezpieczeństwa, we wszelkich operacjach dowodzonych przez UE niezależnie od tego, czy UE korzysta z zasobów i zdolności NATO.

— Utrzymuje zdolność wzmocnienia krajowej kwatery głównej wyznaczonej do prowadzenia autonomicznej operacji UE.

— Odpowiada za uzyskiwanie zdolności do planowania i prowadzenia autonomicznej operacji UE oraz utrzymuje w ramach SWUE zdolność do szybkiego ustanowienia centrum operacji dla danej operacji, w szczególności w takich przypadkach, kiedy konieczna jest wspólna reakcja cywilno-wojskowa oraz kiedy nie określono żadnej krajowej kwatery głównej, po podjęciu decyzji dotyczącej takiej operacji przez Radę na podstawie doradztwa EUMC.

4. Zadania

— Określa i sporządza wykaz europejskich sił krajowych i wielonarodowych przeznaczonych do prowadzenia operacji dowodzonych przez UE we współpracy z NATO.

— Przyczynia się do rozwoju i przygotowywania (łącznie ze szkoleniami i ćwiczeniami) krajowych i wielonarodowych sił udostępnionych UE przez państwa członkowskie. Zasady regulujące stosunki z NATO określają odpowiednie dokumenty.

— Przyczynia się do opracowywania koncepcji, doktryn, planów i procedur wykorzystywania wojskowych zasobów i zdolności w prowadzeniu operacji zarządzania konsekwencjami klęski żywiołowej lub katastrofy spowodowanej przez człowieka.

— Przyczynia się do koniecznego wszechstronnego procesu nabywania doświadczeń.

— Przygotowuje koncepcje i procedury dla Centrum Operacji UE oraz zapewnia dostępność i gotowość personelu, urządzeń i sprzętu centrum operacji do przeprowadzania operacji, ćwiczeń i szkoleń.

a) Dodatkowe zadania w sytuacjach związanych z zarządzaniem kryzysowym

— Występuje do organizacji wywiadowczych o określone informacje i przetwarza je, podobnie jak inne istotne informacje ze wszystkich dostępnych źródeł.

— Wspiera Komitet Wojskowy Unii Europejskiej (EUMC) w jego wkładzie we wstępne wytyczne planowania i dyrektywy planowania KPiB.

— Na wniosek skierowany przez DG E do DGSWUE pomaga w polityczno-wojskowym planowaniu strategicznym reagowania kryzysowego opracowywanym w zakresie odpowiedzialności DG E (przygotowywanie koncepcji zarządzania kryzysowego (CMC), wspólne działanie itp.).

— Na wniosek skierowany przez DG E do DGSWUE pomaga w polityczno-wojskowym planowaniu strategicznym reagowania kryzysowego opracowywanym w zakresie odpowiedzialności DG E (przygotowanie Koncepcji Zarządzania Kryzysami – CMC, wspólne działanie itp.).

— Wnosi wkład w cywilne planowanie strategiczne reagowania kryzysowego dla wspólnych operacji cywilno-wojskowych, opracowując opcje strategiczne, jak to przewidują procedury zarządzania kryzysowego. Bezpośrednią odpowiedzialność za to planowanie ponosi DGSWUE i dyrektor CPCC, zaś ogólne zwierzchnictwo sprawuje SG/WP.

— Na wniosek skierowany przez DCPCC do DGSWUE pomaga w planowaniu w reakcji na kryzys na poziomie strategicznym i operacyjnym w przypadku misji cywilnych prowadzonych pod zwierzchnictwem DCPCC.

b) Dodatkowe zadania podczas prowadzenia operacji

— Dzięki „komórce monitorującej” SWUE zapewnia całodobową zdolność do monitorowania wszystkich misji i operacji prowadzonych w ramach EPBiO, aby zapewnić systematyczne przekazywanie informacji dotyczących konkretnych operacji.

— SWUE, działając pod kierownictwem EUMC, nieustannie monitoruje wszystkie wojskowe aspekty operacji. Prowadzi strategiczną analizę we współpracy z wyznaczonym dowódcą operacji, aby wspierać EUMC w pełnieniu roli doradczej wobec KPiB odpowiedzialnego za kierownictwo strategiczne.

— Wnosi wkład we wzmocnione kluczowe jądro oraz, w razie potrzeby, w centrum operacyjne UE.

5. Organizacja

— Jest to departament Sekretariatu Rady przyporządkowany bezpośrednio SG/WP i ściśle współpracujący z innymi departamentami Sekretariatu Generalnego Rady.

— W jego skład wchodzi personel oddelegowany z państw członkowskich, działający jako podmiot prawa międzynarodowego zgodnie z zasadami mającymi zastosowanie do ekspertów krajowych i krajowego personelu wojskowego oddelegowanego do Sekretariatu Generalnego Rady, jak również urzędników zatrudnionych w Sekretariacie Generalnym Rady i urzędników oddelegowanych z Komisji. W celu poprawy procesu doboru SWUE zachęca się państwa członkowskie do typowania więcej niż jednego kandydata na każde stanowisko.