02002R1030 — PL — 21.11.2017 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1030/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. ustanawiające jednolity wzór dokumentów pobytowych dla obywateli państw trzecich (Dz.U. L 157 z 15.6.2002, s. 1)

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1030/2002

z dnia 13 czerwca 2002 r.

ustanawiające jednolity wzór dokumentów pobytowych dla obywateli państw trzecich







Artykuł 1

1. Dokumenty pobytowe wydawane przez Państwa Członkowskie obywatelom państw trzecich sporządza się według jednolitego wzoru i zapewnia się wystarczająco dużo miejsca na umieszczenie tam informacji wymienionych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia. ►M1 Dokumenty pobytowe dla obywateli państw trzecich wydaje się jako odrębne dokumenty w formacie ID 1 lub ID 2. ◄ Każde Państwo Członkowskie może dodać w odpowiednim miejscu jednolitego wzoru ważne informacje dotyczące charakteru zezwolenia oraz prawnego statusu osoby zainteresowanej, w szczególności informację co do posiadania/nieposiadania pozwolenia na pracę.

2. Do celów niniejszego rozporządzenia,

a) „dokument pobytowy” oznacza upoważnienie wydane przez władze danego Państwa Członkowskiego zezwalające obywatelowi państwa trzeciego na legalny pobyt na danym terytorium, z wyjątkiem:

i) wiz;

▼M1

ii) zezwoleń wydanych do czasu rozpatrzenia wniosku o azyl, wniosku o wydanie dokumentu pobytowego lub wniosku o przedłużenie ważności dokumentu pobytowego;

▼M1

ii) a) zezwoleń wydawanych w wyjątkowych przypadkach w celu przedłużenia dozwolonego pobytu o okres nieprzekraczający jednego miesiąca;

▼B

iii) upoważnień na okres pobytu nieprzekraczający sześciu miesięcy, wydanych przez Państwa Członkowskie niestosujące przepisów art. 21 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiką Federalną Niemiec i Republiką Francuską o stopniowym znoszeniu kontroli na wspólnych granicach ( 1 );

b) „obywatel państwa trzeciego” oznacza osobę, która nie jest obywatelem Unii w rozumieniu art. 17 ust. 1 Traktatu.

Artykuł 2

1. Dodatkowe wymogi techniczne dla jednolitego wzoru dokumentów pobytowych, odnoszące się do poniższych kwestii, ustala się zgodnie z procedurą określoną w art. 7 ust. 2:

a) dodatkowe elementy i wymogi dotyczące zabezpieczeń, w tym podwyższone standardy przeciwdziałające podrabianiu, przerabianiu i fałszowaniu;

b) techniczne standardy i metody w zakresie wypełniania jednolitego dokumentu pobytowego;

c) pozostałe standardy przestrzegane przy wypełnianiu dokumentu pobytowego;

▼M1

d) specyfikacje techniczne dotyczące nośnika z zapisem cech biometrycznych i bezpieczeństwa tego nośnika, w tym ochrony przed nieuprawnionym dostępem;

e) wymagania jakości wizerunku twarzy i odcisków palców oraz odnośne wspólne normy;

f) wyczerpujący wykaz dodatkowych zabezpieczeń krajowych, które mogą zostać dodane przez państwa członkowskie zgodnie z lit. h) załącznika.

▼B

2. Kolory jednolitego dokumentu pobytowego można zmieniać zgodnie z procedurą określoną w art. 7 ust. 2.

Artykuł 3

▼M1

Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 7 ust. 2, można podjąć decyzję, że specyfikacje, o których mowa w art. 2, są niejawne i nie podlegają publikacji. Są one wtedy udostępniane jedynie wyznaczonym przez państwa członkowskie podmiotom odpowiedzialnym za druk oraz osobom odpowiednio upoważnionym przez państwa członkowskie lub Komisję.

▼B

Każde Państwo Członkowskie wyznacza jeden organ odpowiedzialny za drukowanie jednolitego dokumentu pobytowego. Nazwa tego organu jest podana przez Państwo Członkowskie do wiadomości Komisji i pozostałych Państw Członkowskich. Ten sam organ może zostać wyznaczony przez dwa lub więcej Państw Członkowskich. Każde Państwo Członkowskie jest uprawnione do zmiany wyznaczonego organu. Informuje ono w stosownym trybie Komisję i pozostałe Państwa Członkowskie.

Artykuł 4

Z zastrzeżeniem zasad ochrony danych, osoby, którym wydano dokument pobytowy, mają prawo do weryfikacji danych szczegółowych zawartych w dokumentach pobytowych, jak również, gdzie stosowne, do dokonania korekt lub skreśleń.

▼M1

Na dokumencie pobytowym ani na nośniku pamięci dokumentu pobytowego określonym w art. 4a nie umieszcza się żadnych informacji w formie nadającej się do odczytu maszynowego, o ile nie przewiduje tego niniejsze rozporządzenie lub załącznik do niego lub o ile taka informacja nie została umieszczona w odnośnym dokumencie podróży przez wydające ten dokument państwo zgodnie z jego przepisami krajowymi. Państwa członkowskie mogą w pamięci mikroprocesora, o którym mowa w pkt 16 załącznika, przechowywać również dane wymagane w usługach elektronicznych, takich jak elektroniczna administracja publiczna i działalność gospodarcza oparta na rozwiązaniach teleinformatycznych, oraz dodatkowe postanowienia dotyczące dokumentu pobytowego. Wszystkie dane krajowe muszą jednak być logicznie oddzielone od danych biometrycznych, o których mowa w art. 4a.

Na użytek niniejszego rozporządzenia cechy biometryczne w dokumentach pobytowych są wykorzystywane wyłącznie po to, by sprawdzić:

a) autentyczność dokumentu;

b) tożsamość posiadacza za pomocą bezpośrednio dostępnych porównywalnych cech, gdy prawo krajowe wymaga okazania dokumentu pobytowego.

▼M1

Artykuł 4a

Jednolity wzór dokumentów pobytowych obejmuje nośnik pamięci z zapisem wizerunku twarzy i zapisem dwóch odcisków palców posiadacza dokumentu dokonanymi w formatach interoperacyjnych. Dane te są zabezpieczone, a nośnik pamięci ma wystarczającą pojemność i wydajność, aby zagwarantować ich integralność, autentyczność i poufność.

Artykuł 4b

Do celów niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie pobierają od obywateli państw trzecich identyfikatory biometryczne, obejmujące wizerunek twarzy i dwa odciski palców.

Procedurę ustala się zgodnie z rozwiązaniami krajowymi stosowanymi w danym państwie członkowskim oraz z gwarancjami określonymi w konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności i Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka.

Pobiera się następujące identyfikatory biometryczne:

— zdjęcie dostarczone przez wnioskodawcę lub wykonane przy składaniu wniosku, oraz

— dwa płaskie odciski palców utrwalone cyfrowo.

Specyfikacje techniczne dotyczące pobierania identyfikatorów biometrycznych ustala się w trybie określonym w art. 7 ust. 2 oraz zgodnie z normami ICAO i wymogami technicznymi dotyczącymi paszportów wydawanych przez państwa członkowskie swoim obywatelom zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2252/2004 z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie ( *1 ).

Pobranie odcisków palców jest obowiązkowe w przypadku osób w wieku od sześciu lat.

Z obowiązku składania odcisków palców zwolnione są osoby, od których pobranie ich jest fizycznie niemożliwe.

▼B

Artykuł 5

Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do obywateli państw trzecich, którzy są:

— członkami rodzin obywateli Unii, korzystających z prawa swobody przepływu,

— obywatelami Państw Członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu będących stroną Porozumienia o sprawie Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz członków ich rodzin, korzystających z prawa swobody przepływu zgodnie z wymienionym układem,

— obywatelami państw trzecich, którzy nie podlegają obowiązkowi posiadania wizy i którzy posiadają zgodę na pobyt w Państwie Członkowskim przez okres poniżej trzech miesięcy.

▼M1

Artykuł 5a

Jeżeli państwa członkowskie stosują jednolity wzór do celów innych niż te, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, muszą przedsięwziąć odpowiednie środki, aby wyeliminować możliwość pomyłki z dokumentem pobytowym, o którym mowa w art. 1, oraz aby na karcie był jasno określony cel, w jakim została wydana.

▼B

Artykuł 6

Środki niezbędne do wprowadzenia niniejszego rozporządzenia w życie przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną określoną w art. 7 ust. 2.

Artykuł 7

1. Komisja jest wspomagana przez Komitet utworzony na podstawie art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1683/95.

2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu, stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE.

Okres ustanowiony w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na dwa miesiące.

3. Komitet uchwala swój regulamin.

Artykuł 8

Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na kompetencje Państw Członkowskich dotyczące uznawania państw i jednostek terytorialnych oraz paszportów, dokumentów tożsamości i dokumentów podróży wydanych przez ich władze.

Artykuł 9

Państwa Członkowskie wystawiają dokumenty pobytowe określone w art. 1, według jednolitego wzoru nie później niż rok po przyjęciu dodatkowych elementów i wymogów dotyczących zabezpieczeń określonych w art. 2 ust. 1 lit. a).

Od tego momentu w zainteresowanych Państwach Członkowskich wspólne działanie 97/11/WSiSW zostaje zastąpione niniejszym rozporządzeniem.

▼M1

Przechowywanie obrazu twarzy jako pierwotnego identyfikatora biometrycznego jest wprowadzane w życie najpóźniej dwa lata, a przechowywanie dwóch odcisków palców najpóźniej trzy lata od przyjęcia odpowiednich środków technicznych określonych w art. 2 ust. 1 lit. d) i e).

Wdrożenie niniejszego rozporządzenia nie ma wpływu na ważność już wydanych dokumentów pobytowych, chyba że państwo członkowskie postanowi inaczej.

W okresie przejściowym czyli przez dwa lata po przyjęciu specyfikacji technicznych dotyczących wizerunku twarzy, o których mowa w akapicie trzecim niniejszego artykułu, dokument pobytowy można nadal wydawać w formie naklejki.

▼B

Jednakże ważność upoważnień uprzednio udzielonych w formie innego wzoru dokumentu pobytowego nie podlega zmianie wskutek wprowadzenia jednolitego wzoru dokumentów pobytowych, o ile zainteresowane Państwo Członkowskie nie postanowi inaczej.

Artykuł 10

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w Państwach Członkowskich zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.

▼M2









ZAŁĄCZNIK

AWERS I REWERS KARTY

a) Opis

Dokument pobytowy zawierający dane biometryczne jest sporządzany jako samodzielny dokument w formacie ID 1. Opiera się on na specyfikacjach określonych w dokumencie ICAO w sprawie dokumentów podróży przeznaczonych do odczytu maszynowego (dokument 9303, wydanie siódme z 2015 r.). Zawiera on ( 2 ):

Awers karty: 1. Trzyliterowy kod wydającego państwa członkowskiego określony w dokumencie ICAO 9303 w sprawie dokumentów podróży przeznaczonych do odczytu maszynowego, zintegrowany z tłem. 2. Symbol ICAO oznaczający dokument podróży przeznaczony do odczytu maszynowego zaopatrzony w mikroprocesor bezstykowy (e-MRTD) wykonany farbą optycznie zmienną. W zależności od kąta obserwacji zmienia on kolor. 3.1. Tytuł dokumentu (dokument pobytowy) zamieszczony w języku (językach) wydającego państwa członkowskiego. 3.2. Powtórzenie tytułu dokumentu, o którym mowa w polu 3.1, w co najmniej jednym innym języku urzędowym instytucji Unii (maksymalnie w dwóch takich językach), aby ułatwić rozpoznanie karty jako dokumentu pobytowego wydawanego obywatelom państw trzecich. 4.1. Numer dokumentu. 4.2. Powtórzenie numeru dokumentu (ze specjalnymi zabezpieczeniami). 5. Numer dostępu karty (CAN). Nagłówki wpisów 6–12 zamieszcza się w języku (językach) wydającego państwa członkowskiego. Wydające państwo członkowskie może dodać nagłówki w innym języku urzędowym instytucji Unii, w tym samym wierszu, przy czym łączna liczba użytych języków nie może przekraczać dwóch. 6. Nazwisko (nazwiska) i imię (imiona), w tej kolejności ( 3 ). 7. Płeć. 8. Obywatelstwo. 9. Data urodzenia. 10. Rodzaj zezwolenia: konkretny rodzaj dokumentu pobytowego wydanego przez państwo członkowskie obywatelowi państwa trzeciego. Dokument pobytowy członka rodziny obywatela Unii Europejskiej, który nie korzysta z prawa do swobodnego przemieszczania się, musi zawierać wpis „członek rodziny”. W przypadku osób uprawnionych na podstawie art. 3 ust. 2 dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 4 ), państwo członkowskie może umieścić adnotację „osoba uprawniona na podstawie art. 3 ust. 2 dyrektywy 2004/38/WE”. 11. Data ważności dokumentu ( 5 ). 12. Uwagi: państwa członkowskie mogą zamieszczać dane szczegółowe i adnotacje do użytku krajowego, zgodnie z wymogami przepisów ich prawa krajowego dotyczącego obywateli państw trzecich, w tym adnotacje odnoszące się do zezwoleń na pracę lub bezterminowej ważności zezwolenia na pobyt ( 6 ). 13. Zdjęcie identyfikacyjne jest w sposób zabezpieczony scalone z podłożem karty i zabezpieczone elementem dyfrakcyjnym optycznie zmiennym (DOVID). 14. Podpis posiadacza. 15. DOVID na potrzeby ochrony wizerunku.

Rewers karty: 16. Uwagi: państwa członkowskie mogą zamieszczać dane szczegółowe i adnotacje do użytku krajowego, zgodnie z wymogami przepisów ich prawa krajowego dotyczących obywateli państw trzecich, w tym adnotacje odnoszące się do zezwoleń na pracę ( 7 ); po nich znajdują się dwa wpisy obowiązkowe: 16.1. Data wydania, miejsce wydania/organ wydający: data i miejsce wydania dokumentu pobytowego. W stosownych przypadkach miejsce wydania można zastąpić danymi organu wydającego. 16.2. Miejsce urodzenia. Po wpisach 16.1 i 16.2 można zamieścić dodatkowe wpisy nieobowiązkowe ( 8 ), takie jak „Adres posiadacza”. 16.3. Pole nieobowiązkowe na informacje dotyczące wytworzenia karty, np. nazwa wytwórcy, numer wersji itp. 17. Pole przeznaczone do odczytu maszynowego. Pole przeznaczone do odczytu maszynowego odpowiada stosownym wytycznym ICAO określonym w dokumencie ICAO 9303 w sprawie dokumentów podróży przeznaczonych do odczytu maszynowego. 18. Obszar zadrukowany zawiera godło państwowe państwa członkowskiego, które ma wyróżniać dokument pobytowy oraz stanowić gwarancję jego pochodzenia z tego państwa. 19. W tle pola przeznaczonego do odczytu maszynowego znajduje się nadruk wskazujący wydające państwo członkowskie. Nadruk ten nie może wpływać na cechy techniczne pola przeznaczonego do odczytu maszynowego. Widoczne krajowe zabezpieczenia (bez uszczerbku dla specyfikacji technicznych ustanowionych na mocy art. 2 ust. 1 lit. f) niniejszego rozporządzenia): 20. Zgodnie z art. 4a niniejszego rozporządzenia jako nośnik pamięci stosuje się mikroprocesor RFID. Państwa członkowskie mogą również umieścić w dokumencie pobytowym podwójny interfejs lub osobny mikroprocesor stykowy do użytku krajowego. Takie mikroprocesory stykowe umieszcza się na rewersie karty; muszą one spełniać normy ISO i nie mogą w żaden sposób zakłócać działania mikroprocesora RFID. 21. Opcjonalne przezroczyste okienko. 22. Opcjonalny przezroczysty brzeg.

b) Kolor, technika druku

Państwa członkowskie ustalają kolor i technikę druku zgodnie z jednolitym wzorem dokumentu określonym w niniejszym załączniku oraz dodatkowymi specyfikacjami technicznymi określonymi zgodnie z art. 2 niniejszego rozporządzenia.

c) Materiał

Karta jest wykonana w całości z poliwęglanu lub równorzędnego polimeru syntetycznego (o trwałości wynoszącej co najmniej dziesięć lat).

d) Techniki druku

Stosowane są następujące techniki druku:

— druk offsetowy w tle o wysokim stopniu zabezpieczenia,

— druk farbami wykazującymi fluorescencję w promieniowaniu UV,

— druk irysowy.

Układ zabezpieczeń na awersie karty różni się od ich układu na rewersie.

e) Numeracja

Numer dokumentu zamieszcza się w więcej niż jednym miejscu na dokumencie (niezależnie od pola przeznaczonego do odczytu maszynowego).

f) Zabezpieczenie przed kopiowaniem

Na awersie dokumentu pobytowego wykorzystuje się zmodernizowany optycznie zmienny element dyfrakcyjny, zapewniający jakość identyfikacji i poziom zabezpieczenia nie mniejszy niż w przypadku elementu wykorzystywanego w obecnym jednolitym wzorze wiz, charakteryzujący się nowoczesnym wzorem i wyposażony w zaawansowane zabezpieczenia, w tym w udoskonalony element dyfrakcyjny na potrzeby zaawansowanej weryfikacji maszynowej.

g) Technika personalizacji

Aby należycie zabezpieczyć dane zawarte w dokumencie pobytowym przed próbami podrobienia i fałszowania, dane osobowe, w tym zdjęcie, podpis posiadacza i inne główne dane, są scalone z podstawowym materiałem dokumentu. Do takiej personalizacji stosuje się grawerowanie laserowe lub inną równorzędną technologię zabezpieczającą.

h) Państwa członkowskie mogą również wprowadzać dodatkowe zabezpieczenia krajowe, pod warunkiem że zabezpieczenia te znajdują się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. f) niniejszego rozporządzenia, są dostosowane do ujednoliconego wyglądu powyższych wzorów i nie obniżają skuteczności jednolitych zabezpieczeń.