2003R0977 — PL — 01.08.2003 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 977/2003

z dnia 6 czerwca 2003 r.

otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na przywóz młodych byków opasowych (od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r.)







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny ( 1 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 ( 2 ), w szczególności jego art. 32 ust. 1, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Lista koncesyjna CXL WTO wymaga od Wspólnoty otwarcia rocznego kontyngentu taryfowego na przywóz 169 000 sztuk młodych byków opasowych. Reguły wykonawcze powinny być ustanowione na okres od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r. (2) W szczególności należy zagwarantować równy i stały dostęp do wymienionego kontyngentu dla wszystkich zainteresowanych podmiotów gospodarczych we Wspólnocie. Jednakże na podstawie art. 32 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, przy metodzie zarządzania można przykładać należytą wagę do potrzeb dostaw na rynku wspólnotowym. (3) Dlatego potrzeby niektórych Państw Członkowskich, które posiadają niedobór bydła opasowego, mogą być uwzględniane. Ponieważ te potrzeby są szczególnie widoczne we Włoszech i Grecji, pierwszeństwo powinno być dane w celu zaspokojenia potrzeb w tych dwóch Państwach Członkowskich. (4) Do celów przydziału kontyngentu taryfowego powinny być ponownie zastosowane metody, które były w przeszłości zastosowane do tego kontyngentu. A zatem, we Włoszech i Grecji powinna być zastosowana metoda określona w art. 32 ust. 2 tiret trzecie, a dla wniosków w pozostałych Państwach Członkowskich powinna być zastosowana metoda określona w tiret drugim tego ustępu. (5) Importerzy, którzy mogą wykazać, że zajmowali się handlem żywymi zwierzętami z państwami trzecimi powinni mieć możliwość wnioskowania o prawa przywozu. Na dowód takiej działalności wymagane jest przedstawienie dowodów właściwego przywozu lub wywozu o określonym znaczeniu. (6) Kontrola kryteriów uczestniczenia w przydziale kontyngentów wymaga, aby wnioski były składane w Państwie Członkowskim, w którym podmiot gospodarczy jest zarejestrowany w ewidencji podatku od wartości dodanej (VAT). Włochy i Grecja są wyjątkiem od tej zasady: podmioty gospodarcze zarejestrowane w ewidencji podatku VAT innego Państwa Członkowskiego mogą składać wnioski w tych dwóch państwach. (7) W celu zapobiegania spekulacjom: — importerzy już niezajmujący się handlem bydłem żywym w dniu 1 stycznia 2003 r. nie powinni mieć dostępu do kontyngentu, — powinno być ustalone zabezpieczenie dla praw przywozu, — pozwolenia nie powinny być zbywalne, — pozwolenia na przywóz powinny być wystawiane podmiotom gospodarczym wyłącznie na ilości, w odniesieniu do których zostały im przyznane prawa przywozu. (8) Aby ustalić bardziej równy dostęp do kontyngentu przy jednoczesnym zapewnieniu konkurencyjności ilości zwierząt na wniosek, każdy wniosek powinien uwzględniać maksymalną i minimalną ilość sztuk. (9) W celu zobowiązania podmiotów gospodarczych do wnioskowania o pozwolenia na przywóz w odniesieniu do pełnych przyznanych praw przywozu, powinno się ustalić, że ten obowiązek jest wymogiem pierwotnym w rozumieniu rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85 z dnia 22 lipca 1985 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu zabezpieczeń w odniesieniu do produktów rolnych ( 3 ), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1932/1999 ( 4 ). (10) W celu całkowitego wykorzystania kontyngentu, powinna być ustalona data zamknięcia na złożenie wniosków o pozwolenie na przywóz oraz powinien być wprowadzony przepis dotyczący kolejnego przydziału ilości nieobjętych wnioskami o pozwolenie do tej daty. W świetle zdobytego doświadczenia powinno być także ustanowione, że ostateczny przydział jest dostępny tylko dla importerów, którzy wnioskowali o pozwolenia na przywóz na pełną ilość, do której są uprawnieni. (11) Właściwe zarządzanie kontyngentem wymaga stosowania pozwoleń na przywóz. W tym celu powinny być w szczególności ustanowione zasady dotyczące sposobu, w jaki mają być składane wnioski oraz podawane informacje we wnioskach i pozwoleniach, stosownie, poprzez uchylenie lub uzupełnienie niektórych przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych ( 5 ), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 325/2003 ( 6 ), oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1445/95 z dnia 26 czerwca 1995 r. w sprawie zasad stosowania pozwoleń na przywóz i na wywóz w sektorze wołowiny i cielęciny oraz uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2377/80 ( 7 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 852/2003 ( 8 ). (12) Właściwe zarządzanie kontyngentem wymaga także, aby właściciel tytularny pozwolenia był rzeczywistym importerem. Dlatego, taki importer powinien aktywnie uczestniczyć w kupnie, transporcie i przywozie omawianych zwierząt. A zatem przedstawienie dowodu takiej działalności powinno także być wymogiem pierwotnym w odniesieniu do zabezpieczenia za pozwolenie. (13) W celu zapewnienia ścisłej kontroli statystycznej zwierząt przywożonych w ramach kontyngentu, nie ma zastosowania tolerancja określona w art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000. (14) Stosowanie tego kontyngentu taryfowego wymaga skutecznych kontroli określonych miejsc przeznaczenia przywożonych zwierząt. Dlatego zwierzęta powinny być utuczone w Państwie Członkowskim, które wystawiło pozwolenie na przywóz. (15) Zabezpieczenie musi być wniesione, aby zapewnić, że zwierzęta są tuczone przez przynajmniej 120 dni w wyznaczonych miejscach produkcji. Kwota zabezpieczenia powinna obejmować różnicę między należnościami celnymi Wspólnej Taryfy Celnej (WTC) a obniżonymi należnościami celnymi obowiązującymi w dniu dopuszczenia omawianych zwierząt do swobodnego obrotu. (16) Komitet Zarządzający ds. Wołowiny i Cielęciny nie wydał opinii w terminie określonym przez przewodniczącego, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







Artykuł 1

1. Niniejszym zostaje otworzony kontyngent taryfowy na 169 000 młodych byków objętych kodami CN 0102 90 05, 0102 90 29 lub 0102 90 49 przeznaczonych do tuczenia we Wspólnocie na okres od dnia 1 lipca 2003 r. do dnia 30 czerwca 2004 r.

Numer seryjny kontyngentu wynosi 09.4005.

2. Przywozowe należności celne stosowane w ramach kontyngentu taryfowego określonego w ust. 1 wynoszą 16 % ad valorem plus 582 EUR za tonę netto.

Ta stawka celna jest stosowana, pod warunkiem że przywożone zwierzęta są tuczone przynajmniej przez 120 dni w Państwie Członkowskim, które wystawiło pozwolenie na przywóz.

Artykuł 2

1. Prawa przywozu na ilość określoną w art. 1 ust. 1 są przydzielane Państwom Członkowskim w następujący sposób:







a) Włochy: 107 650 b) Grecja: 16 470 c) pozostałe Państwa Członkowskie: 44 880

2. W ramach każdej z ilości określonej w ust. 1 lit. a) i b), prawa przywozu odnoszące się do:

— 50 % ilości są przydzielane na wniosek bezpośrednio przez dane Państwo Członkowskie importerom, którzy dostarczyli dowód o dokonaniu przywozu zwierząt w ramach rozporządzeń określonych w załączniku I. Wszystkie ilości przedstawione jako ilości referencyjne stanowią wnioskowane prawa przywozu,

— 50 % ilości są przydzielane na wniosek bezpośrednio przez dane Państwo Członkowskie podmiotom gospodarczym, które dostarczą dowód, że w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2002 r., dokonały wywozu do państw trzecich lub przywozu z państw trzecich przynajmniej 75 żywych zwierząt objętych kodem CN 0102 90, z wyłączeniem przywozu w ramach rozporządzeń określonych w załączniku I.

3. Wnioskodawcy muszą być zarejestrowani w krajowej ewidencji podatku od wartości dodanej (VAT).

Wnioski o prawa przywozu są przedstawiane:

— we Włoszech na ilości określone w ust. 1 lit. a),

— w Grecji na ilości określone w ust. 1 lit. b),

— w Państwach Członkowskich rejestracji na ilości określone w ust. 1 lit. c).

4. Ilości określone w ust. 1 lit. c) są przyznawane na wniosek podmiotom gospodarczym, które dostarczą dowód na to, że w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2002 r. dokonały wywozu do państw trzecich lub przywozu z państw trzecich przynajmniej 75 żywych zwierząt objętych kodem CN 0102 90.

5. Ilości określone w ust. 2 tiret pierwsze i drugie oraz ust. 4 są przyznawane uprawnionym podmiotom gospodarczym odpowiednio proporcjonalnie do ilości, o które wnioskowały.

6. Dowód przywozu i/lub wywozu jest dostarczany wyłącznie za pośrednictwem dokumentów celnych dopuszczających do swobodnego obrotu.

Państwa Członkowskie mogą akceptować kopie takich dokumentów, które są należycie poświadczone przez właściwe organy.

Artykuł 3

1. Podmioty gospodarcze, które już nie zajmują się handlem bydłem żywym w dniu 1 stycznia 2003 r., nie kwalifikują się do ustaleń określonych w niniejszym rozporządzeniu.

2. Do celów dostępu do ilości określonych w art. 2 ust. 2 tiret pierwsze, spółka utworzona poprzez łączenie spółek, z których każda posiada prawa do składania wniosków na podstawie tego tiret, korzysta z takich samych praw co spółki, z których została utworzona.

Artykuł 4

1. W przypadku gdy w ramach jednej kategorii określonej odpowiednio w art. 2 ust. 2 tiret pierwsze, art. 2 ust. 2 tiret drugie oraz art. 2 ust. 4, wnioskodawca składa więcej niż jeden wniosek, wówczas wszystkie takie wnioski są odrzucane.

2. Do celów art. 2 ust. 2 i 4 wnioski, do których były dołączone niezbędne dowody, muszą dotrzeć do właściwych organów najpóźniej do godziny 13.00 czasu brukselskiego, w dniu 13 czerwca 2003 r.

3. Każdy wniosek na mocy art. 2 ust. 2 tiret drugie oraz na mocy art. 2 ust. 4 odnosi się do minimalnie 50 sztuk bydła, a maksymalnie 10 % dostępnej ilości sztuk bydła.

4. W odniesieniu do wniosków składanych na mocy art. 2 ust. 2, po sprawdzeniu przedstawionych dokumentów, Włochy i Grecja przesyłają do Komisji najpóźniej do dnia 2 lipca 2003 r. wykaz wnioskodawców i wnioskowanych ilości na formularzach wymienionych w załączniku II dla wniosków składanych na mocy art. 2 ust. 2 tiret pierwsze oraz w załączniku III dla wniosków składanych na mocy art. 2 ust. 2 tiret drugie.

W przypadku gdy ilości wnioskowane na mocy jednego z dwóch tiret art. 2 ust. 2 przekraczają ilości dostępne, zainteresowane Państwo Członkowskie zastosuje współczynnik redukcji w odniesieniu do wnioskowanych ilości.

5. W odniesieniu do wniosków składanych na mocy art. 2 ust. 4, po sprawdzeniu przedstawionych dokumentów, Państwa Członkowskie przesyłają do Komisji najpóźniej do dnia 2 lipca 2003 r. wykaz wnioskodawców i wnioskowanych ilości na formularzach wymienionych w załączniku III.

Komisja niezwłocznie podejmuje decyzję, w jakim zakresie mogą być zaakceptowane wnioski na mocy art. 2 ust. 4. Jeżeli wnioskowane ilości przekraczają ilości dostępne, Komisja ustala współczynnik redukcji, który ma być stosowany do wnioskowanych ilości.

6. W przypadku gdy podczas stosowania współczynnika określonego w ust. 4 i 5, przydział, na mocy art. 2 ust. 2 tiret drugie oraz na mocy art. 2 ust. 4, wyniósłby mniej niż 50 sztuk bydła na wniosek, przydział jest dokonywany przez zainteresowane Państwa Członkowskie w drodze losowania na partie 50 sztuk bydła w odniesieniu do tych wniosków. W przypadku gdy pozostała ilość jest mniejsza niż 50 sztuk bydła, ilość ta stanowi pojedynczą partię.

Artykuł 5

1. Zabezpieczenie za prawa przywozu ustala się na 3 EUR za sztukę bydła. Zabezpieczenie musi być wniesione do właściwych organów wraz z wnioskiem o prawa przywozu.

2. Wnioski o pozwolenia na przywóz muszą być składane na przyznane prawa przywozu. To zobowiązanie jest podstawowym wymaganiem w rozumieniu art. 20 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85.

3. W przypadku gdy przydziały dla Włoch i Grecji określone w art. 2 ust. 2 oraz przydziały dokonane przez Komisję na mocy art. 4 ust. 5 powodują, że wnioski o prawa przywozu przekraczają prawa przyznane, wniesione zabezpieczenie jest niezwłocznie zwalniane za to przekroczenie.

Artykuł 6

1. Każdy przywóz zwierząt, na który zostały przyznane prawa przywozu, jest uzależniony od przedstawienia pozwolenia na przywóz.

2. Rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 i (WE) nr 1445/95 są stosowane z zastrzeżeniem innych przepisów przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.

3. Wnioski o pozwolenia mogą być składane wyłącznie:

— w Państwie Członkowskim, w którym został złożony wniosek o prawa przywozu, oraz

— przez podmioty gospodarcze, którym prawa przywozu zostały przyznane na mocy art. 2 i 4. Każde wystawienie pozwolenia na przywóz powoduje odpowiednią obniżkę praw przywozu.

4. Pozwolenia są wystawiane do dnia 28 listopada 2003 r. na maksymalnie 50 % przyznanych praw przywozu. Pozwolenia na przywóz na pozostałe ilości są wystawiane od dnia 1 grudnia 2003 r.

5. Pozwolenie na przywóz jest wystawiane na wniosek i w imieniu podmiotu gospodarczego, który uzyskał prawa przywozu.

6. Wnioski o pozwolenia i pozwolenia powinny zawierać:

a) kraj pochodzenia w polu 8;

b) jeden z kwalifikujących się kodów CN w polu 16;

c) cyfrę „0” (zero) w polu 19;

d) następującą adnotację w polu 20: „Żywe młode byki o żywej wadze nieprzekraczającej 300 kg za sztukę bydła, opasowe [rozporządzenie (WE) nr 977/2003].”.

Artykuł 7

1. Nie naruszając przepisów art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, pozwolenia na przywóz wystawione na mocy niniejszego rozporządzenia nie są zbywalne i przyznają prawa na mocy kontyngentów taryfowych tylko wtedy, gdy są sporządzone na tą samą nazwę i adres, które są umieszczone w odniesieniu do odbiorcy w towarzyszącym temu pozwoleniu zgłoszeniu celnym dopuszczającym do swobodnego obrotu.

2. Pozwolenia na przywóz są ważne przez 120 dni od daty wystawienia w rozumieniu art. 23 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000. Jednakże pozwolenia nie są ważne po dniu 30 czerwca 2004 r.

3. Zabezpieczenie odnoszące się do pozwolenia na przywóz wynosi 20 EUR za sztukę bydła i jest wnoszone przez wnioskodawcę razem z wnioskiem o pozwolenie.

4. Pozwolenia są ważne na terytorium całej Wspólnoty.

5. Artykuł 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000 nie stosuje się.

6. Nie naruszając przepisów tytułu III sekcja 4 rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, zabezpieczenie nie jest zwalniane do chwili przedstawienia dowodu, że właściciel tytularny pozwolenia jest handlowo i logistycznie odpowiedzialny za kupno, transport i odprawę w zakresie swobodnego obrotu danych zwierząt. Taki dowód składa się przynajmniej z:

— oryginału faktury handlowej sporządzonej w imieniu właściciela tytularnego przez sprzedawcę lub jego przedstawiciela, posiadających siedzibę w państwie trzecim wywozu oraz dowodu płatności dokonanej przez właściciela tytularnego lub otwarcia przez właściciela tytularnego nieodwołalnej akredytywy dokumentowej na rzecz sprzedawcy,

— konosamentu lub, stosownie, drogowego lub lotniczego dokumentu przewozowego, sporządzonego w imieniu właściciela tytularnego, na dane zwierzęta,

— egzemplarza nr 8 formularza IM 4 z nazwą i adresem właściciela tytularnego, będącymi jedynym wskazaniem w polu 8,

— dowodu zapłaty należności celnych przez, lub w imieniu, właściciela tytularnego.

Artykuł 8

1. W momencie przywozu, importer dostarcza dowód na to, że:

— przekazał pisemne zobowiązanie do informowania w terminie jednego miesiąca właściwych władz Państwa Członkowskiego, które wystawiły pozwolenie, o gospodarstwie lub gospodarstwach, w których ma być tuczone młode bydło,

— złożył zabezpieczenie w kwocie ustanowionej dla każdego kwalifikującego się kodu CN z załącznika IV do właściwych władz Państwa Członkowskiego, które wystawiły pozwolenie. Tuczenie przywiezionych zwierząt w tym Państwie Członkowskim przez okres przynajmniej 120 dni od daty przyjęcia zgłoszenia celnego dopuszczającego do swobodnego obrotu jest wymogiem podstawowym w rozumieniu art. 20 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85.

2. Z wyjątkiem przypadku siły wyższej, zabezpieczenie określone w ust. 1 tiret drugie jest zwalniane tylko wtedy, gdy dowód jest dostarczony do właściwych władz Państwa Członkowskiego, które wystawiło pozwolenie, że młode bydło:

a) zostało utuczone w gospodarstwie lub gospodarstwach wymienionych zgodnie z ust. 1;

b) nie zostało ubite przed upływem terminu 120 dni od dnia przywozu; lub

c) zostało ubite z powodów zdrowotnych lub padło w wyniku choroby lub wypadku przed zakończeniem tego terminu.

Zabezpieczenie jest zwalniane niezwłocznie po dostarczeniu takiego dowodu.

Jednakże w przypadku gdy termin określony w ust. 1 tiret pierwsze nie został dotrzymany, zabezpieczenie, które ma być zwolnione jest obniżane o:

— 15 %, oraz o

— 2 % pozostałej kwoty za każdy dzień, o który został przekroczony ten termin.

Kwoty, które nie są zwolnione ulegają przepadkowi i są zatrzymywane jako należności celne.

3. Jeżeli dowód określony w ust. 2 nie zostanie dostarczony w terminie 180 dni od daty przywozu, zabezpieczenie ulega przepadkowi i jest zatrzymywane jako należności celne.

Jednakże jeżeli taki dowód nie jest dostarczony w terminie 180 dni, lecz jest wystawiony w terminie sześciu miesięcy po wspomnianym okresie 180 dni, kwota utracona, pomniejszona o 15 % zabezpieczenia, jest wypłacana.

Artykuł 9

1. Zwierzęta nieobjęte wnioskami o pozwolenia na przywóz w dniu 6 lutego 2004 r. są przedmiotem dalszego przydziału praw przywozu, niezależnie od przydziału praw przywozu między Państwa Członkowskie określone w art. 2 ust. 1 oraz od dwóch różnych programów przewidzianych w art. 2 ust. 2 tiret pierwsze i drugie.

2. W tym celu, najpóźniej do dnia 12 lutego 2004 r. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach zwierząt określonych w ust. 1.

3. Komisja określa i publikuje w możliwie szybkim terminie całkowitą pozostałą ilość zwierząt, która ma być ponownie przydzielona.

4. Przydział tych zwierząt jest otwarty dla zainteresowanych podmiotów gospodarczych, które wnioskowały o pozwolenia na przywóz na ich wszystkie prawa przywozu początkowo przyznane.

Nowe wnioski o prawa przywozu są przedstawiane w Państwie Członkowskim, w którym wnioskodawca jest zarejestrowany w krajowej ewidencji podatku od wartości dodanej.

5. Każdy wniosek obejmuje minimalnie 50 sztuk bydła, a maksymalnie dostępną ilość sztuk bydła określoną w ust. 3. Jednakże w przypadku gdy pozostająca ilość zwierząt jest niższa niż 50 sztuk bydła, wniosek obejmuje tą niższą ilość sztuk bydła.

▼M1

6. Do celów niniejszego artykułu stosuje się art. 4–8. Jednakże termin stosowania wymieniony w art. 4 ust. 2 to dzień 27 lutego 2004 r., a data powiadomienia wymieniona w art. 4 ust. 5 to dzień 5 marca 2004 r.

▼B

Artykuł 10

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.









ZAŁĄCZNIK I

Rozporządzenia określone w art. 2 ust. 2

Rozporządzenia Komisji:

Rozporządzenie (WE) nr 1431/1999 (Dz.U. L 166 z 1.7.1999, str. 49),

Rozporządzenie (WE) nr 885/2000 (Dz.U. L 104 z 29.4.2000, str. 39),

Rozporządzenie (WE) nr 1095/2001 (Dz.U. L 150 z 6.6.2001, str. 25).









ZAŁĄCZNIK II









ZAŁĄCZNIK III









ZAŁĄCZNIK IV







ZABEZPIECZENIE KWOT Byki opasowe (kod CN) Kwota (EUR) za sztukę bydła 0102 90 05 28 0102 90 29 56 0102 90 49 105