ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
a)

przedłużony i zmieniony w latach 2020 i 2021 dodatek do wynagrodzenia w związku z COVID-19 przewidziany w „Malta Enterprise Act (Cap. 463 of the Laws of Malta)”/„L-Att dwar il-Korporazzjoni għall-Intrapriża ta’ Malta (Kap. 463 tal-Liġijiet ta’ Malta)” oraz w „Government Notice No. 389 of 13 April 2020”/„Notifikazzjoni tal-Gvern Nru 389 tat-13 ta’ April 2020”;
4.

Decyzja WP ustanawiająca zasady mające zastosowanie do ekspertów krajowych oddelegowanych do ESDZ stosuje się odpowiednio do ekspertów krajowych oddelegowanych do EKBiO przez państwa członkowskie. Regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej ( 1 ) mają zastosowanie do członków personelu oddelegowanych do EKBiO przez instytucje Unii, w tym do personelu kontraktowego opłacanego z budżetu EKBiO.
Organizmy zmodyfikowane genetycznie (GMO) (np. zezwolenie na wprowadzenie do obrotu, wprowadzanie do obrotu, identyfikowalność, etykietowanie)

Zweryfikowanie, czy państwa członkowskie przestrzegają mających zastosowanie przepisów Unii dotyczących zezwolenia na wprowadzenie do obrotu i wprowadzania do obrotu organizmów zmodyfikowanych genetycznie, ich identyfikowalności i etykietowania w żywności i paszy, oraz zweryfikowanie, czy przeprowadzane są kontrole urzędowe w tym zakresie. Przyczynianie się do egzekwowania przepisów w odniesieniu do produktów uzyskiwanych za pomocą nowych technik genomowych oraz gromadzenie wiedzy fachowej w tym zakresie.
Pole 2

Numer pozwolenia
02021R0616 — PL — 16.04.2021 — 000.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2021/616 z dnia 13 kwietnia 2021 r. zmieniające załączniki II, III i V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości benalaksylu, benalaksylu-M, dichlobenilu, fluopikolidu, prochinazydu i pirydalilu w określonych produktach lub na ich powierzchni (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 131 z 16.4.2021, s. 4)





sprostowane przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2021/616

z dnia 13 kwietnia 2021 r.

zmieniające załączniki II, III i V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości benalaksylu, benalaksylu-M, dichlobenilu, fluopikolidu, prochinazydu i pirydalilu w określonych produktach lub na ich powierzchni

(Tekst mający znaczenie dla EOG)







Artykuł 1

W załącznikach II, III i V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 w brzmieniu przed zmianami wprowadzonymi niniejszym rozporządzeniem stosuje się nadal w odniesieniu do produktów, które zostały wyprodukowane w Unii lub przywiezione do Unii przed dniem 6 listopada 2021 r.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 6 listopada 2021 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.









ZAŁĄCZNIK

W załącznikach II, III i V do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 wprowadza się następujące zmiany:

2) w załączniku III wprowadza się następujące zmiany: a) w części A skreśla się kolumny dotyczące fluopikolidu, prochinazydu i pirydalilu; b) w części B skreśla się kolumnę dotyczącą benalaksylu;
( *1 ) Należy obowiązkowo zgłaszać jedynie całkowite ilości (w białym polu) narzędzi połowowych i ich składników. Obejmuje to wszelkie narzędzia połowowe zawierające tworzywa sztuczne, jak również wszelkie oddzielne składniki, substancje lub materiały, które były częścią takich narzędzi połowowych lub były do nich przymocowane w momencie ich wyrzucenia, w tym w przypadku ich porzucenia lub utraty. Pola zaznaczone kolorem czarnym nie wymagają uzupełnienia. ( 1 ) „Szpagat” obejmuje wszystkie szpagaty, sznurki, lekkie liny itp., niezależnie od tego, czy składają się one z jednego włókna (przędza jednowłóknowa) czy z wielu włókien, które są skręcone lub splecione razem w celu utworzenia jednego wielowłóknowego szpagatu. ( 2 ) Mogą do nich należeć obciążniki metalowe, gumowe wałki, urządzenia/sieci ewakuacyjne itp.
02021R2065 — PL — 01.01.2023 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:

▼B

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2021/2065

z dnia 25 sierpnia 2021 r.

ustanawiające plan w zakresie odrzutów w odniesieniu do połowów turbota w Morzu Czarnym

Artykuł 1

Realizacja obowiązku wyładunku

Zgodnie z niniejszym rozporządzeniem obowiązek wyładunku przewidziany w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 stosuje się na Morzu Czarnym w odniesieniu do połowów turbota (Psetta maxima) złowionego przy użyciu sieci skrzelowych dennych (kod narzędzia połowowego ( 1 ) GNS).

Artykuł 2

Definicja

Do celów niniejszego rozporządzenia „Morze Czarne” oznacza wody morskie w ramach podobszaru geograficznego 29 Generalnej Komisji Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM) zgodnie z definicją zawartą w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1343/2011 ( 2 ).

Artykuł 3

Wyłączenie z uwagi na przeżywalność

▼M1

1.
02022R0692 — PL — 03.05.2022 — 000.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2022/692 z dnia 16 lutego 2022 r. zmieniające, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 129 z 3.5.2022, s. 1)





sprostowane przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2022/692

z dnia 16 lutego 2022 r.

zmieniające, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego, rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin

(Tekst mający znaczenie dla EOG)







Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008

W załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Wejście w życie i rozpoczęcie stosowania

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

▼C1

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 grudnia 2023 r.

▼B

Na zasadzie odstępstwa od akapitu drugiego niniejszego artykułu substancje i mieszaniny mogą być klasyfikowane, oznakowane i pakowane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem od daty jego wejścia w życie.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.









ZAŁĄCZNIK

W załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 wprowadza się następujące zmiany:
02022D1635 — PL — 22.09.2022 — 000.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

sprostowane przez:

▼B

DECYZJA nr 1/2022 KOMITETU MIESZANEGO UE–SZWAJCARIA

z dnia ►C1 8 września 2022 r. ◄

w sprawie zmiany tabel III i IV w protokole 2 do Umowy pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r., z późniejszymi zmianami [2022/1635]

KOMITET MIESZANY,

uwzględniając Umowę pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. ( 1 ) zmienioną Umową pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską z dnia 26 października 2004 r. zmieniającą Umowę pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. odnośnie do przepisów mających zastosowanie do przetworzonych produktów rolnych ( 2 ) (dalej „Umowa”), w szczególności art. 7 protokołu 2 do tej Umowy,

(1) Zgodnie z art. 5 ust. 2 protokołu 2 do Umowy Unia i Konfederacja Szwajcarska jako Umawiające się Strony przedstawiły Komitetowi Mieszanemu wewnętrzne ceny referencyjne z 2021 r. dla wszystkich surowców, do których mają zastosowanie środki kompensacji cen. Na podstawie tych cen można stwierdzić, że rzeczywiste ceny tych surowców uległy zmianie na terytorium Umawiających się Stron.

(2) Należy zatem uaktualnić wewnętrzne ceny referencyjne oraz różnice cen surowców rolnych wymienionych w tabeli III protokołu 2 do Umowy, a także dostosować kwoty podstawowe dla surowców rolnych wymienionych w tabeli IV tego protokołu,

a także mając na uwadze, co następuje:

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Aparatura: — zestaw sit z okrągłymi otworami (średnica 200 mm, średnica otworów 4.70-1.70 mm, w odstępach 0,725 mm); — urządzenie do przesiewania – przesiewanie należy wykonywać ręcznie; elementy pomocnicze do przesiewania (gumowe kostki o bokach 20 mm); — waga o dużej dokładności. Procedura: Ogólnie, jęczmień perłowy przepuszcza się przez sześć różnych sit, zestaw sit jest zamknięty u góry i u dołu, sito z największymi otworami umieszcza się u góry, po przesiewaniu, sita górne i dolne powinny być puste.Dwie próbki jęczmienia perłowego o sprawdzonej wadze mieszczącej się w przedziale 50-100 gram przesiewa się ręcznie przez przynajmniej pięć minut, przy użyciu gumowych kostek jako elementów pomocniczych przy przesiewaniu.W celu dokonania przesiewu, należy uchwycić zestaw sit, mniej więcej w poziomie i potrząsać nim, 120 razy na minutę, przy czym ruch wykonywany przy każdym potrząśnięciu powinien wynosić około 70 mm. Ten ruch tam i z powrotem jest przerywany każdorazowo po upływie minuty potrójnym ruchem kołowym. Pozostałości po przesiewaniu zważone z dokładnością do 0,1 g wyraża się jako wartość procentową produktu przesianego, zważonego z dokładnością do liczby całkowitej, następnie należy obliczyć średnią.Średnie wyrażone jako wartości procentowe pozostałości po przesiewaniu sumuje się, począwszy od wartości 0 %; w odniesieniu do pozostałości po przesiewaniu przez sita o największej średnicy otworów, uwzględnia się dodatkowe wartości procentowe ( %), odpowiadające osiom współrzędnych na papierze milimetrowym oraz wielkości otworów sit zastosowanych do przesiewu, umieszczając wartości ∈ ( %) na osi rzędnych oraz wielkości rozmiarów otworów, wyrażone w mm, na osi odciętych.Wykres, otrzymany w wyniku połączenia liniami prostymi punktów, przedstawia wartość środkową dm z dokładnością do jednej setnej mm wielkości otworu dla ∈ ( %) = 50.
11.2.2.

Jeśli jest użyta metoda „B”, jednostka odpowiedzialna stosuje do akceptacji lub odrzucenia przedstawionej partii plany pobierania próbek zgodne z następującą tabelą:



Plany pobierania próbek Rodzaj przedstawienia do badania Rozmiar Liczba akceptowania Liczba odrzucenia 1 70 0 1 2 85 0 1 3 105 0 1 4 120 0 1 Po zaakceptowaniu danej partii przedstawiona do badania następna partia powinna być przedmiotem kontroli występującej pod numerem 1 w kolumnie rodzaju przedstawienia do badania. Po odrzuceniu danej partii jednostka odpowiedzialna podejmuje niezbędne środki ostrożności, aby zapobiec przekazaniu do handlu partii odrzuconej, a osoba odpowiedzialna za przedstawienie przymiarów do legalizacji pierwotnej EWG może przedstawić do badania albo tę samą partię, albo inną. Następnie partia poddawana jest kontroli o numerze o jeden większym niż poprzednio wybrany numer w kolumnie rodzaju przedstawienia do badania. Jednakże, jeśli partia nie jest zaakceptowana po kontroli występującej pod numerem 4 w kolumnie rodzaju przedstawienia do badania, jednostka odpowiedzialna musi przeprowadzić 100 % kontrolę partii.
4.2.

Znak ten składa się z: 4.2.1. prostokąta otaczającego literę „e”, po którym następuje numer lub litery odpowiadające Państwu Członkowskiemu, które udzieliło homologacji: 1w odniesieniu do Niemiec 2w odniesieniu do Francji 3w odniesieniu do Włoch 4w odniesieniu do Niderlandów 5w odniesieniu do Szwecji 6w odniesieniu do Belgii ▼A4 7w odniesieniu do Węgier 8w odniesieniu do Republiki Czeskiej ▼M2 9w odniesieniu do Hiszpanii 11w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa 12w odniesieniu do Austrii 13w odniesieniu do Luksemburga 17w odniesieniu do Finlandii 18w odniesieniu do Danii. ▼M3 19w odniesieniu do Rumunii ▼A4 20 w odniesieniu do Polski ▼M2 21w odniesieniu do Portugalii 23w odniesieniu do Grecji ▼A4 26w odniesieniu do Słowenii 27w odniesieniu do Słowacji 29w odniesieniu do Estonii 32w odniesieniu do Łotwy ▼M3 34w odniesieniu do Bułgarii ▼A4 36w odniesieniu do Litwy CYw odniesieniu do Cypru ▼M2 IRLw odniesieniu do Irlandii ▼A4 MTw odniesieniu do Malty ▼M2 4.2.2. umieszczonego obok prostokąta „bazowego numeru identyfikacyjnego” zawartego w sekcji 4 numeru homologacji typu, określonego w załączniku VII do dyrektywy 70/156/EWG, poprzedzonego dwoma cyframi oznaczającymi kolejny numer ostatnich istotnych zmian wprowadzonych do przepisów technicznych dyrektywy 76/757/EWG w dniu udzielenia homologacji typu WE. W niniejszej dyrektywie numerem tym jest 02. 4.2.3. dodatkowego symbolu: 4.2.3.1. „IA”, „IIIA” lub „IVA” oznaczającego kategorię, której zostało przyporządkowane światło odblaskowe w momencie udzielania homologacji.
4.2.

Znak ten składa się z: 4.2.1. prostokąta otaczającego małą literę „e”, po której następuje wyróżniający numer lub litery Państwa Członkowskiego, które udzieliło homologacji: 1dla Niemiec 2dla Francji3 3dla Włoch 4dla Niderlandów 5dla Szwecji 6dla Belgii ▼A4 7w odniesieniu do Węgier 8w odniesieniu do Republiki Czeskiej ▼M2 9dla Hiszpanii 11dla Zjednoczonego Królestwa 12dla Austrii 13dla Luksemburga 17dla Finlandii 18dla Danii ▼M3 19dla Rumunii ▼A4 20w odniesieniu do Polski ▼M2 21dla Portugalii 23dla Grecji ▼M4 25dla Chorwacji ▼A4 26w odniesieniu do Słowenii 27w odniesieniu do Słowacji 29w odniesieniu do Estonii 32w odniesieniu do Łotwy ▼M3 34dla Bułgarii ▼A4 36w odniesieniu do Litwy CYw odniesieniu do Cypru ▼M2 IRLdla Irlandii ▼A4 MTw odniesieniu do Malty ▼M2 4.2.2. w pobliżu prostokąta „bazowego numeru identyfikacyjnego”, zawartego w sekcji 4 numeru homologacji typu określonego w załączniku VII do dyrektywy 70/156/EWG, poprzedzonego dwoma cyframi wskazującymi kolejny numer przypisany ostatnim znaczącym zmianom technicznym w odpowiednim załączniku do dyrektywy 77/539/EWG w dniu udzielenia homologacji WE. W niniejszej dyrektywie kolejnym numerem jest 00; 4.2.3. dodatkowego symbolu składającego się z liter „A” i „R”, umieszczonych jak pokazano na rysunku 1 w dodatku 3. 4.2.4. Na światłach, których kąty pola widzenia są asymetryczne w odniesieniu do osi odniesienia w kierunku poziomym, strzałka skierowana w stronę, na której spełnione są specyfikacje fotometryczne, aż do konta 45o H.
2.1.

▼M1 Osłony kół muszą spełniać następujące wymagania, gdy pojazd jest gotowy do jazdy (patrz załącznik II pozycja 2.6), podczas przewożenia jednego pasażera na przednim siedzeniu, a koła są w położeniu na wprost: 2.1.1. W części utworzonej przez płaszczyzny promieniowe pod kątem 30° do przodu i 50° do tyłu ze środka kół (rysunek 1) całkowita szerokość q) osłony koła musi być wystarczająca co najmniej do przykrycia całkowitej szerokości opony b) z uwzględnieniem punktów zewnętrznych zespołu opona/koło zgodnie z opisem producenta oraz według Dodatku do załącznika III ppkt 1.3. W przypadku kół bliźniaczych uwzględnia się całkowitą szerokość dwóch opon t): ▼B 2.1.1.1. Do celów określenia szerokości, określonych w 2.1.1, nie uwzględnia się znakowania (oznakowania) i dekoracji, ochronnych obręczy lub ożebrowań na ścianach opony. 2.1.2. Tył osłony koła nie może się kończyć powyżej płaszczyzny poziomej 150 mm powyżej osi obrotu kół (pomiar na środku kół), a dodatkowo przecięcie brzegu osłony koła z tą płaszczyzną (punkt A, rysunek1) musi znajdować się na zewnątrz środkowej podłużnej płaszczyzny opony lub, w przypadku kół bliźniaczych, środkowej podłużnej płaszczyzny opony zewnętrznej. 2.1.3. Obrys i położenie osłon koła są takie, że znajdują się możliwie blisko opony; w szczególności będą one spełniać następujące wymagania w odniesieniu do części utworzonej przez płaszczyzny promieniowe, określonej w 2.1.1: 2.1.3.1. występ – usytuowany w płaszczyźnie pionowej osi opony – o głębokości p) zewnętrznej krawędzi osłony koła, zmierzonej w pionowej podłużnej płaszczyźnie przechodzącej przez środek opony, musi wynosić co najmniej 30 mm. Głębokość p) może być zmniejszana stopniowo do zera przy płaszczyznach promieniowych określonych w 2.1.1; 2.1.3.2. odległość c) między niższą krawędzią osłony koła a osią przechodzącą przez środek kół nie może przekraczać 2r, gdzie „r” jest statycznym promieniem opony. 2.1.4. W przypadku pojazdów mających regulowaną wysokość zawieszenia wyżej wymienione wymagania muszą być spełnione, gdy pojazd znajduje się w normalnej pozycji gotowej do jazdy określonej przez jego producenta.
1979R2973 — PL — 24.08.2006 — 005.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

No

NB: Niniejsza wersja skonsolidowana zawiera odniesienia do europejskiej jednostki rozliczeniowej i/lub ecu, które od dnia 1 stycznia 1999 r. należy rozumieć jako odniesienia do euro – rozporządzenie Rady (EWG) nr 3308/80 (Dz.U. L 345 z 20.12.1980, str. 1) i rozporządzenie Rady (WE) nr 1103/97 (Dz.U. L 162 z 19.6.1997, str. 1).

▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 2973/79

z dnia 21 grudnia 1979 r.

ustanawiające szczegółowe zasady stosowania przyznawania pomocy w odniesieniu do wywozu produktów z wołowiny i cielęciny, które mogą korzystać ze szczególnych regulacji przywozowych w państwie trzecim

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 805/68 z dnia 27 czerwca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny ( 1 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 2916/79 ( 2 ), w szczególności jego art. 15 ust. 2,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2931/79 z dnia 20 grudnia 1979 r. w sprawie przyznawania pomocy w odniesieniu do wywozu produktów rolnych, które mogą korzystać ze szczególnych regulacji przywozowych w państwie trzecim ( 3 ), w szczególności jego art. 1 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

Stany Zjednoczone Ameryki będą stosować szczególne ustalenia dla ilości 5000 ton rocznie wołowiny i cielęciny pochodzącej ze Wspólnoty i spełniającej niektóre wymagania; jednym z tych wymagań jest zaopatrzenie mięsa w świadectwo tożsamości wydane przez Państwo Członkowskie dokonujące wywozu;

świadectwa tożsamości wydaje się jedynie dla 5000 ton kwalifikujących się do szczególnych ustaleń; dlatego należy uwzględnić zezwolenie Komisji przed wydaniem pozwolenia na wywóz w odniesieniu do danego mięsa; ponadto tolerancja przewidziana w art. 2 ust. 4 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 193/75 ( 4 ), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 2971/79 ( 5 ), nie powinna być stosowana do ilości przekraczającej ilość, dla której wydano pozwolenie;

konieczne jest określenie charakteru świadectw tożsamości oraz niezbędnych procedury ich stosowania;

nie można właściwie zweryfikować wywożonych ilości bez specjalnych zasad dotyczących dowodu wywozu towarów do kraju przeznaczenia; najbardziej właściwe są zasady przewidziane w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 192/75 ( 6 ), ostatnio zmienionym rozporządzeniem (EWG) nr 2970/79 ( 7 ); kary za nieprzekazanie takich dowodów powinny mieć prawdziwie odstraszający efekt; dlatego właściwe jest zapewnienie większego zabezpieczenia w odniesieniu do pozwoleń na wywóz niż przewidziano to w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 571/78 ( 8 ), ostatnio zmienionym rozporządzeniem (EWG) nr 2974/79 ( 9 );

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
1981R1618 — PL — 10.11.1988 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

No

▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 1618/81

z dnia17 czerwca 1981 r.

ustalające produkty podstawowe, które nie kwalifikują się do zaliczek na poczet refundacji wywozowych

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2727/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż ( 1 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1187/81 ( 2 ), w szczególności jego art. 16 ust. 6 i odpowiadające przepisy innych rozporządzeń w sprawie wspólnej organizacji rynku produktów rolnych,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 565/80 z dnia 4 marca 1980 r. w sprawie zaliczek na poczet refundacji wywozowych produktów rolnych ( 3 ),

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 4 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 565/80 stosuje się do produktów przetworzonych i towarów uzyskanych z produktów podstawowych pod warunkiem że wewnętrzne ustalenia dotyczące uszlachetniania czynnego nie są zabronione w odniesieniu do produktów porównywalnych; należy sporządzić wykaz tych produktów, określonych w art. 8 rozporządzenia (EWG) nr 565/80; uszlachetnianie czynne jest zakazane w przypadku niektórych produktów porównywalnych z produktami podstawowymi;

rozporządzenie Rady (EWG) nr 1961/75 z dnia 28 lipca 1975 r. w sprawie zakazu stosowania wewnętrznych ustaleń dotyczących uszlachetniania czynnego w odniesieniu do odtłuszczonego mleka w proszku ( 4 ) oraz rozporządzenie Rady (EWG) nr 3066/75 z dnia 24 listopada 1975 r. w sprawie zakazu stosowania wewnętrznych ustaleń dotyczących uszlachetniania czynnego w odniesieniu do masła ( 5 ), oba rozporządzenia ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1363/80 ( 6 ), straciły moc w dniu 31 marca 1981 r.; należy dostosować wykaz produktów, które nie kwalifikują się do systemu zaliczek na poczet refundacji wywozowych; dlatego konieczne jest uchylenie rozporządzenia Komisji (EWG) nr 800/80 ( 7 );

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią wszystkich właściwych komitetów zarządzających,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: