02021R2139 — PL — 01.01.2023 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2021/2139 z dnia 4 czerwca 2021 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 poprzez ustanowienie technicznych kryteriów kwalifikacji służących określeniu warunków, na jakich dana działalność gospodarcza kwalifikuje się jako wnosząca istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu lub w adaptację do zmian klimatu, a także określeniu, czy ta działalność gospodarcza nie wyrządza poważnych szkód względem żadnego z pozostałych celów środowiskowych (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 442 z 9.12.2021, s. 1)

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2021/2139

z dnia 4 czerwca 2021 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 poprzez ustanowienie technicznych kryteriów kwalifikacji służących określeniu warunków, na jakich dana działalność gospodarcza kwalifikuje się jako wnosząca istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu lub w adaptację do zmian klimatu, a także określeniu, czy ta działalność gospodarcza nie wyrządza poważnych szkód względem żadnego z pozostałych celów środowiskowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)







Artykuł 1

W załączniku I do niniejszego rozporządzenia określono techniczne kryteria kwalifikacji służące określeniu warunków, na jakich dana działalność gospodarcza kwalifikuje się jako wnosząca istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu, oraz określeniu, czy ta działalność gospodarcza nie wyrządza poważnych szkód względem żadnego z pozostałych celów środowiskowych określonych w art. 9 rozporządzenia (UE) 2020/852.

Artykuł 2

W załączniku II do niniejszego rozporządzenia określono techniczne kryteria kwalifikacji służące określeniu warunków, na jakich dana działalność gospodarcza kwalifikuje się jako wnosząca istotny wkład w adaptację do zmian klimatu, oraz określeniu, czy ta działalność gospodarcza nie wyrządza poważnych szkód względem żadnego z pozostałych celów środowiskowych określonych w art. 9 rozporządzenia (UE) 2020/852.

▼M1

Artykuł 2a

Przegląd

Dokonując przeglądu, o którym mowa w art. 19 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2020/852, Komisja dokonuje również przeglądu i oceny konieczności zmiany dat, o których mowa w załączniku I sekcja 4.27, sekcja 4.28, sekcja 4.29 pkt 1 lit. b), sekcja 4.30, pkt 1 lit. b) i sekcja 4.31 pkt 1 lit. b).

W ramach przeglądu daty, o której mowa w pkt 2 sekcji 4.27 i 4.28 załącznika I, uwzględnia się postęp techniczny w zakresie komercjalizacji paliw o zwiększonej odporności na niekorzystne warunki w Unii i na całym świecie.

▼B

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2022 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.









ZAŁĄCZNIK I

Techniczne kryteria kwalifikacji służące określeniu warunków, na jakich działalność gospodarcza kwalifikuje się jako wnosząca istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu, oraz określeniu, czy ta działalność gospodarcza nie wyrządza poważnych szkód względem żadnego z pozostałych celów środowiskowych

SPIS TREŚCI 1. Leśnictwo 1.1. Zalesianie 1.2. Rekultywacja i odbudowa lasów, w tym ponowne zalesianie i naturalna regeneracja lasu po zdarzeniu ekstremalnym 1.3. Gospodarka leśna 1.4. Ochrona lasów 2. Działalność w zakresie ochrony i odbudowy środowiska 2.1. Rekultywacja terenów podmokłych 3. Przetwórstwo przemysłowe 3.1. Wytwarzanie technologii energii odnawialnej 3.2. Produkcja urządzeń do wytwarzania i wykorzystywania wodoru 3.3. Wytwarzanie niskoemisyjnych technologii na potrzeby transportu 3.4. Produkcja baterii 3.5. Produkcja sprzętu zwiększającego efektywność energetyczną budynków 3.6. Wytwarzanie innych technologii niskoemisyjnych 3.7. Produkcja cementu 3.8. Produkcja aluminium 3.9. Produkcja żelaza i stali 3.10. Produkcja wodoru 3.11. Produkcja sadzy 3.12. Produkcja węglanu sodu 3.13. Produkcja chloru 3.14. Produkcja podstawowych chemikaliów organicznych 3.15. Produkcja amoniaku 3.16. Produkcja kwasu azotowego 3.17. Produkcja tworzyw sztucznych w formach podstawowych 4. Energetyka 4.1. Produkcja energii elektrycznej z wykorzystaniem technologii fotowoltaicznej 4.2. Produkcja energii elektrycznej z wykorzystaniem technologii skupiania światła słonecznego 4.3. Produkcja energii elektrycznej z energii wiatrowej 4.4. Produkcja energii elektrycznej za pomocą technologii wykorzystujących energię oceaniczną 4.5. Produkcja energii elektrycznej z energii wodnej 4.6. Produkcja energii elektrycznej z energii geotermalnej 4.7. Produkcja energii elektrycznej z odnawialnych niekopalnych paliw gazowych i ciekłych 4.8. Produkcja energii elektrycznej z bioenergii 4.9. Przesył i dystrybucja energii elektrycznej 4.10. Magazynowanie energii elektrycznej 4.11. Magazynowanie energii cieplnej 4.12. Magazynowanie wodoru 4.13. Wytwarzanie biogazu i biopaliw wykorzystywanych w transporcie oraz wytwarzanie biopłynów 4.14. Sieci przesyłowe i dystrybucyjne gazów odnawialnych i niskoemisyjnych 4.15. Dystrybucja w systemach ciepłowniczych/chłodniczych 4.16. Instalacja i eksploatacja elektrycznych pomp ciepła 4.17. Kogeneracja energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z energii słonecznej 4.18. Kogeneracja energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z energii geotermalnej 4.19. Kogeneracja energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z odnawialnych niekopalnych paliw gazowych i ciekłych 4.20. Kogeneracja energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z bioenergii 4.21. Wytwarzanie energii cieplnej/chłodniczej z ogrzewania energią słoneczną 4.22. Wytwarzanie energii cieplnej/chłodniczej z energii geotermalnej 4.23. Wytwarzanie energii cieplnej/chłodniczej z odnawialnych niekopalnych paliw gazowych i ciekłych 4.24. Wytwarzanie energii cieplnej/chłodniczej z bioenergii 4.25. Wytwarzanie energii cieplnej/chłodniczej z ciepła odpadowego 4.26. Fazy przed wprowadzeniem na rynek zaawansowanych technologii wytwarzania energii w ramach procesów jądrowych przy minimalnej ilości odpadów z cyklu paliwowego 4.27. Budowa i bezpieczna eksploatacja nowych elektrowni jądrowych do wytwarzania energii elektrycznej lub energii cieplnej, w tym do produkcji wodoru, z wykorzystaniem najlepszych dostępnych technologii 4.28. Wytwarzanie energii elektrycznej z energii jądrowej w istniejących obiektach 4.29. Produkcja energii elektrycznej z gazowych paliw kopalnych 4.30. Wysokosprawna kogeneracja energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z gazowych paliw kopalnych 4.31. Produkcja energii cieplnej/chłodniczej z gazowych paliw kopalnych w efektywnym systemie ciepłowniczym i chłodniczym 5. Dostawa wody, gospodarowanie ściekami i odpadami oraz remediacja 5.1. Budowa, rozbudowa i eksploatacja systemów poboru, uzdatniania i dostarczania wody 5.2. Modernizacja systemów poboru, uzdatniania i dostarczania wody 5.3. Budowa, rozbudowa i eksploatacja systemów odprowadzania i oczyszczania ścieków 5.4. Modernizacja systemów odprowadzania i oczyszczania ścieków 5.5. Zbieranie i transport odpadów innych niż niebezpieczne we frakcjach segregowanych u źródła 5.6. Fermentacja beztlenowa osadów ściekowych 5.7. Fermentacja beztlenowa bioodpadów 5.8. Kompostowanie bioodpadów 5.9. Odzysk materiałów z odpadów innych niż niebezpieczne 5.10. Wychwytywanie i utylizacja gazu składowiskowego 5.11. Transport CO2 5.12. Stałe podziemne geologiczne składowanie CO2 6. Transport 6.1. Międzymiastowy pasażerski transport kolejowy 6.2. Transport kolejowy towarów 6.3. Transport pasażerski miejski i podmiejski, drogowy transport pasażerski 6.4. Eksploatacja urządzeń do mobilności osobistej, logistyka rowerowa 6.5. Transport motocyklami, samochodami osobowymi i lekkimi pojazdami użytkowymi 6.6. Usługi transportu drogowego towarów 6.7. Transport wodny śródlądowy pasażerski 6.8. Transport wodny śródlądowy towarów 6.9. Modernizacja w transporcie wodnym śródlądowym pasażerskim i towarowym 6.10. Transport morski i wodny przybrzeżny towarów, statki do operacji portowych i działań pomocniczych 6.11. Transport morski i wodny przybrzeżny pasażerski 6.12. Modernizacja transportu morskiego i wodnego przybrzeżnego towarowego i pasażerskiego 6.13. Infrastruktura na potrzeby mobilności osobistej, logistyka rowerowa 6.14. Infrastruktura na potrzeby transportu kolejowego 6.15. Infrastruktura wspomagająca niskoemisyjny transport drogowy i transport publiczny 6.16. Infrastruktura wspomagająca niskoemisyjny transport wodny 6.17. Niskoemisyjna infrastruktura portów lotniczych 7. Budownictwo i działalność związana z obsługą rynku nieruchomości 7.1. Budowa nowych budynków 7.2. Renowacja istniejących budynków 7.3. Montaż, konserwacja i naprawa sprzętu zwiększającego efektywność energetyczną 7.4. Montaż, konserwacja i naprawa stacji ładowania pojazdów elektrycznych w budynkach (i na parkingach przy budynkach) 7.5. Montaż, konserwacja i naprawa instrumentów i urządzeń do pomiaru, regulacji i kontroli charakterystyki energetycznej budynku 7.6. Montaż, konserwacja i naprawa systemów technologii energii odnawialnej 7.7. Nabywanie i prawo własności budynków 8. Informacja i komunikacja 8.1. Przetwarzanie danych; zarządzanie stronami internetowymi (hosting) i podobna działalność 8.2. Oparte na danych rozwiązania na potrzeby redukcji emisji gazów cieplarnianych 9. Działalność profesjonalna, naukowa i techniczna 9.1. Pomoc przeznaczona na badania rynkowe, rozwój oraz innowacje 9.2. Działalność badawcza, rozwojowa i innowacyjna dotycząca bezpośredniego wychwytywania dwutlenku węgla z powietrza 9.3. Usługi fachowe związane z charakterystyką energetyczną budynku Dodatek A: Ogólne kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód względem adaptacji do zmian klimatu Dodatek B: Ogólne kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód względem zrównoważonego wykorzystywania i ochrony zasobów wodnych i morskich Dodatek C: Ogólne kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód względem zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli w odniesieniu do stosowania i obecności chemikaliów Dodatek D: Ogólne kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód względem ochrony i odbudowy bioróżnorodności i ekosystemów Dodatek E: Specyfikacja techniczna urządzeń związanych z wodą

1. LEŚNICTWO

1.1. Zalesianie

Opis działalności

Utworzenie lasu przez zasadzenie, celowy zasiew lub naturalną regenerację na terenie, który dotychczas był użytkowany w inny sposób. Zalesianie oznacza przekształcenie w las form użytkowania gruntów innych niż tereny leśnie zgodnie z definicją zalesiania Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) ( 1 ), przy czym las oznacza obszar odpowiadający definicji lasu określonej w prawie krajowym lub, jeżeli nie jest ona dostępna, odpowiadający definicji lasu ustanowionej przez FAO ( 2 ). Zalesianie może obejmować zalesianie w przeszłości, o ile odbywa się ono w okresie między sadzeniem drzew a momentem uznania formy użytkowania gruntów za las.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE A2 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006. Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii ograniczają się do NACE II 02.10, tj. gospodarki leśnej i pozostałej działalności leśnej, z wyłączeniem pozyskiwania produktów leśnych, 02.20, tj. pozyskiwania drewna, 02.30, tj. pozyskiwania dziko rosnących produktów leśnych, z wyłączeniem drewna oraz 02.40, tj. działalności usługowej związanej z leśnictwem.

Techniczne kryteria kwalifikacji







Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu 1. Plan zalesiania i późniejszy plan urządzenia lasu lub równoważny dokument 1.1. Obszar, na którym prowadzona jest działalność, objęty jest planem zalesiania co najmniej pięcioletnim lub trwającym przez minimalny okres przewidziany w prawie krajowym, opracowanym przed rozpoczęciem działalności i stale aktualizowanym, aż do momentu, w którym obszar ten będzie odpowiadał definicji lasu określonej w prawie krajowym lub, jeżeli nie jest ona dostępna, definicji lasu ustanowionej przez FAO. Plan zalesiania zawiera wszystkie wymagane w prawie krajowym elementy dotyczące oceny oddziaływania zalesiania na środowisko. 1.2. Najlepiej w ramach planu zalesiania lub, w przypadku braku informacji, w jakimkolwiek innym dokumencie, przedstawia się szczegółowe informacje dotyczące takich kwestii, jak: a) opis obszaru zgodnie z zapisem w rejestrze gruntów; b) przygotowanie gruntu oraz wpływ tego przygotowania na istniejące zasoby węgla, w tym na glebę i biomasę nadziemną, w celu ochrony terenów zasobnych w pierwiastek węgla (1); c) cele urządzenia lasu z uwzględnieniem najważniejszych ograniczeń; d) planowane ogólne strategie i działania służące osiągnięciu celów urządzenia lasu, w tym przewidywane operacje na przestrzeni całego cyklu życia lasu; e) określenie kontekstu siedlisk leśnych, w tym głównych istniejących i planowanych gatunków drzew leśnych, a także ich zasięgu i rozmieszczenia; f) obręby, drogi, prawa drogi i inne publiczne drogi dostępu, cechy fizyczne, w tym drogi wodne, obszary podlegające ograniczeniom prawnym i innym; g) środki wprowadzone w celu ustanowienia i utrzymania dobrego stanu ekosystemów lasu; h) uwzględnienie kwestii społecznych (w tym zachowanie krajobrazu, konsultacje z zainteresowanymi stronami zgodnie z warunkami określonymi w prawie krajowym); i) ocena zagrożeń związanych z lasem, takich jak pożary lasu, ataki szkodników lub ogniska choroby, w celu zapobiegania zagrożeniom i ich ograniczania, a także w celu kontrolowania zagrożeń i środków wprowadzanych w celu zapewnienia ochrony przed ryzykiem resztkowym i adaptacji do niego; j) ocena wpływu na bezpieczeństwo żywnościowe; k) wszystkie kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód odnoszące się do zalesiania. 1.3. Jeżeli obszar staje się lasem, po planie zalesiania przyjmowany jest plan urządzenia lasu lub równoważny dokument określony w prawie krajowym lub – w przypadku, gdy w prawie krajowym nie zdefiniowano planu urządzenia lasu ani równoważnego dokumentu – zgodnie z opracowaną przez FAO definicją „obszaru leśnego z długoterminowym planem urządzenia lasu” (2). Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument obejmuje okres co najmniej 10 lat i jest stale uaktualniany. 1.4. Przedstawia się informacje dotyczące następujących kwestii, które nie są jeszcze udokumentowane w planie urządzenia lasu lub w równoważnym systemie: a) cele urządzenia lasu z uwzględnieniem najważniejszych ograniczeń (3); b) planowane ogólne strategie i działania służące osiągnięciu celów urządzenia lasu, w tym przewidywane operacje na przestrzeni całego cyklu życia lasu; c) określenie kontekstu siedlisk leśnych, w tym głównych istniejących i planowanych gatunków drzew leśnych, a także ich zasięgu i rozmieszczenia; d) określenie obszaru zgodnie z zapisem w rejestrze gruntów; e) obręby, drogi, prawa drogi i inne publiczne drogi dostępu, cechy fizyczne, w tym drogi wodne, obszary podlegające ograniczeniom prawnym i innym; f) środki wprowadzone w celu utrzymania dobrego stanu ekosystemów lasu; g) uwzględnienie kwestii społecznych (w tym zachowanie krajobrazu, konsultacje z zainteresowanymi stronami zgodnie z warunkami określonymi w prawie krajowym); h) ocena zagrożeń związanych z lasem, takich jak pożary lasu, ataki szkodników lub ogniska choroby, w celu zapobiegania zagrożeniom i ich ograniczania, a także w celu kontrolowania zagrożeń i środków wprowadzanych w celu zapewnienia ochrony przed ryzykiem resztkowym i adaptacji do niego; i) wszystkie kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód odnoszące się do gospodarki leśnej. 1.5. W ramach działalności stosuje się najlepsze praktyki z zakresu zalesiania określone w prawie krajowym lub – jeżeli w prawie krajowym nie określono takich najlepszych praktyk – działalność spełnia jedno z poniższych kryteriów: a) działalność jest zgodna z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 807/2014 (4); b) działalność jest zgodna z „Ogólnoeuropejskimi wytycznymi dotyczącymi zalesiania i ponownego zalesiania ze szczególnym naciskiem na przepisy UNFCCC” (5). 1.6. Działalność nie obejmuje degradacji terenów zasobnych w pierwiastek węgla (6). 1.7. Wdrożony system zarządzania związany z działalnością jest zgodny z obowiązkiem zachowania należytej staranności oraz wymogami dotyczącymi zgodności z prawem określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 995/2010 (7). 1.8. W planie zalesiania i w późniejszym planie urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przewiduje się monitorowanie, które zapewnia poprawność informacji zawartych w planie, w szczególności jeżeli chodzi o dane dotyczące danego obszaru. 2. Analiza korzyści dla klimatu 2.1. W przypadku obszarów, które spełniają wymogi na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria: a) analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu ze zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności, b) uznaje się, że wykazano długoterminowe korzyści dla klimatu, jeżeli przedstawiony zostanie dowód zgodności z art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001. 2.2. W przypadku obszarów, które nie spełniają wymogów na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria: a) analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu z zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności. b) przewidywany długoterminowy średni bilans netto emisji gazów cieplarnianych pochodzących z działalności jest niższy niż długoterminowy średni bilans emisji gazów cieplarnianych przewidywany dla poziomu bazowego, o którym mowa w pkt 2.2, gdzie termin „długoterminowy” odpowiada dłuższemu okresowi trwania: od 100 lat po długość całego cyklu życia lasu. 2.3. Obliczenia korzyści dla klimatu spełniają wszystkie poniższe kryteria: a) analiza jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych (8). Analiza korzyści dla klimatu opiera się na przejrzystych, dokładnych, spójnych, kompletnych i porównywalnych informacjach, obejmuje wszystkie rezerwuary węgla, na które działalność ma wpływ, w tym biomasę nadziemną, biomasę podziemną, drewno posuszowe, ściółkę i glebę, opiera się na najbardziej konserwatywnych założeniach dotyczących obliczeń i uwzględnia odpowiednie kwestie dotyczące ryzyka związanego z nietrwałym i odwracalnym charakterem sekwestracji dwutlenku węgla, ryzyka przesycenia oraz ryzyka wycieku. b) Możliwe są następujące dotychczasowe praktyki, w tym praktyki pozyskiwania: (i) praktyki zarządzania udokumentowane w najnowszej wersji planu urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przed rozpoczęciem działalności, jeżeli istnieją; (ii) zwykłe praktyki stosowane ostatnio przed rozpoczęciem działalności; (iii) praktyki odpowiadające systemowi zarządzania zapewniającemu długoterminowe utrzymanie poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienie, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001; c) szczegółowość analizy jest proporcjonalna do wielkości danego obszaru oraz stosowane są wartości specyficzne dla danego obszaru; d) emisje i pochłanianie, które mogą wynikać ze zjawisk katastrofalnych, takich jak ataki szkodników i ogniska choroby, pożary lasu, wiatr, szkody spowodowane przez burze, które wpływają na dany obszar i są przyczyną gorszych wyników, nie prowadzą do niezgodności z rozporządzeniem (UE) 2020/852, pod warunkiem że analiza korzyści dla klimatu jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych dotyczącymi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wynikających ze zjawisk katastrofalnych. 2.4. Gospodarstwa leśne o powierzchni poniżej 13 ha nie muszą przeprowadzać analizy korzyści dla klimatu. 3. Gwarancja trwałości 3.1. Zgodnie z prawem krajowym obszar, na którym prowadzona jest działalność, ma zagwarantowany status lasu na podstawie jednego z następujących środków: a) obszar ten jest sklasyfikowany jako stały obszar leśny zgodnie z definicją FAO (9); b) obszar ten jest sklasyfikowany jako obszar chroniony; c) obszar ten objęty jest gwarancją prawną lub umowną zapewniającą, że pozostanie on lasem. 3.2. Zgodnie z prawem krajowym podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się, że przyszłe aktualizacje planu zalesiania oraz późniejszego planu urządzenia lasu lub równoważnego dokumentu, również poza ramami działalności, która jest finansowana, będą nadal służyły przynoszeniu korzyści dla klimatu, jak określono w pkt 2. Ponadto podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się do zrekompensowania wszelkiego zmniejszenia korzyści dla klimatu ustalonej zgodnie z pkt 2 równoważną korzyścią dla klimatu wynikającą z prowadzenia działalności, która odpowiada jednemu z rodzajów działalności leśnej określonych w niniejszym rozporządzeniu. 4. Audyt W ciągu dwóch lat od rozpoczęcia działalności, a następnie co 10 lat, zgodność działalności z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód jest weryfikowana przez jeden z poniższych podmiotów: a) odpowiednie właściwe organy krajowe; b) niezależną zewnętrzną jednostkę certyfikującą na wniosek organów krajowych lub podmiotu prowadzącego daną działalność. W celu ograniczenia kosztów audyty można przeprowadzać wraz z certyfikacją lasów, certyfikacją klimatyczną lub innym audytem. Niezależna zewnętrzna jednostka certyfikująca nie może mieć żadnego konfliktu interesów w stosunku do właściciela lub podmiotu finansującego ani nie może być zaangażowana w rozwój ani prowadzenie działalności. 5. Ocena grupy Zgodność z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód może być weryfikowana: a) na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania (10) zgodnego z definicją w art. 2 pkt 30 dyrektywy (UE) 2018/2001; b) na poziomie grupy gospodarstw wystarczająco jednolitych, aby można było ocenić ryzyko związane z cechami zrównoważonego charakteru działalności leśnej, pod warunkiem że wszystkie te gospodarstwa są trwale powiązane między sobą i uczestniczą w działalności, a grupa tych gospodarstw pozostaje taka sama w odniesieniu do wszystkich późniejszych audytów. Zasada „nie czyń poważnych szkód” 2) Adaptacja do zmian klimatu Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika. 3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika. Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. k) obejmuje przepisy w celu zapewnienia zgodności z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika. 4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym Nie dotyczy 5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola Ogranicza się stosowanie pestycydów i preferuje się alternatywne podejścia lub techniki, które mogą obejmować niechemiczne alternatywy dla pestycydów, zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE (11), z wyjątkiem przypadków, w których stosowanie pestycydów jest konieczne do celów kontroli ognisk agrofagów i chorób. W ramach tej działalności minimalizuje się stosowanie nawozów i nie stosuje się obornika. Działalność jest zgodna z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1009 (12) lub przepisami krajowymi dotyczącymi nawozów lub polepszaczy gleby stosowanych w rolnictwie. Podejmuje się dobrze udokumentowane i możliwe do zweryfikowania działania w celu uniknięcia stosowania substancji czynnych wymienionych w załączniku I część A rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1021 (13) (14), konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami (15), Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci (16), Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (17), a także substancji czynnych wymienionych w klasyfikacji Ia („skrajnie niebezpieczne”) lub Ib („wysoce niebezpieczne”) w zalecanej przez WHO klasyfikacji pestycydów według zagrożeń (18). Działalność jest zgodna z odpowiednimi krajowymi przepisami dotyczącymi substancji czynnych. Zapobiega się zanieczyszczaniu wody i gleby, a w przypadku wystąpienia zanieczyszczeń podejmuje się działania mające na celu ich oczyszczenie. 6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów Na obszarach wyznaczonych przez właściwy organ krajowy do celów ochrony lub w siedliskach, które są chronione, działalność jest zgodna z celami wyznaczonymi dla tych obszarów w zakresie ochrony. Nie przekształca się siedlisk szczególnie wrażliwych na utratę bioróżnorodności lub o wysokiej wartości przyrodniczej lub obszarów odłogowanych w celu odtworzenia takich siedlisk zgodnie z przepisami krajowymi. Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. k) (Plan zalesiania) i 1.4 lit. i) (Plan urządzenia lasu lub równoważny system), zawierają zapisy dotyczące utrzymania i ewentualnego zwiększenia bioróżnorodności zgodnie z przepisami krajowymi i lokalnymi, uwzględniające m.in.: a) zapewnienie dobrego stanu ochrony siedlisk i gatunków, utrzymanie typowych gatunków siedliskowych; b) wyłączenie stosowania lub uwalniania inwazyjnych gatunków obcych; c) wyłączenie stosowania gatunków obcych, chyba że można wykazać: (i) że stosowanie leśnego materiału rozmnożeniowego prowadzi do uzyskania korzystnych i odpowiednich warunków ekosystemu (takich jak klimat, kryteria glebowe, strefy wegetacyjne, odporność lasu na pożary); (ii) że gatunki rodzime występujące obecnie w danym miejscu nie są już dostosowane do przewidywanych warunków klimatycznych oraz glebowych i hydrologicznych; d) zapewnienie utrzymania i poprawy fizycznej, chemicznej i biologicznej jakości gleby; e) wspieranie praktyk przyjaznych bioróżnorodności, które sprzyjają naturalnym procesom rozwoju lasów; f) wyłączenie przekształcania ekosystemów o dużej bioróżnorodności w ekosystemy o mniejszej bioróżnorodności; g) zapewnienie różnorodności powiązanych siedlisk i gatunków związanych z danym lasem; h) zapewnienie różnorodności struktury drzewostanu oraz utrzymanie lub wzmocnienie dojrzałego drzewostanu i drewna posuszowego. ( 1 ) Tereny zasobne w pierwiastek węgla oznaczają tereny podmokłe, w tym torfowiska, oraz obszary stale zalesione w rozumieniu art. 29 ust. 4 lit. a), b) i c) dyrektywy (UE) 2018/2001. ( 2 ) Obszar leśny posiadający długoterminowy (co najmniej 10-letni) udokumentowany plan urządzenia realizujący zdefiniowane cele urządzenia lasu, który jest poddawany okresowemu przeglądowi,

FAO, „Ocena światowych zasobów leśnych z 2020 r. Terminy i definicje” (wersja z dnia 4.6.2021: http://www.fao.org/3/I8661EN/i8661en.pdf). ( 3 ) Z uwzględnieniem analizy (i) trwałości zasobów drewna, (ii) wpływu/presji na ochronę siedlisk, różnorodności powiązanych siedlisk i warunku pozyskiwania minimalizującego wpływ na glebę. ( 4 ) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 807/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i wprowadzające przepisy przejściowe (Dz.U. L 227 z 31.7.2014, s. 1). ( 5 ) Ogólnoeuropejskie wytyczne dotyczące zalesiania i ponownego zalesiania – Forest Europe ze szczególnym naciskiem na przepisy UNFCCC przyjęte podczas posiedzenia MCPFE na szczeblu eksperckim w dniach 12–13 listopada 2008 r. oraz przez biuro PEBLDS w imieniu Rady PEBLDS dnia 4 listopada 2008 r., (wersja z dnia 4.6.2021: https://www.foresteurope.org/docs/other_meetings/2008/Geneva/Guidelines_Aff_Ref_ADOPTED.pdf). ( 6 ) Tereny zasobne w pierwiastek węgla oznaczają tereny podmokłe, w tym torfowiska, oraz obszary stale zalesione w rozumieniu art. 29 ust. 4 lit. a), b) i c) dyrektywy (UE) 2018/2001. ( 7 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 995/2010 z dnia 20 października 2010 r. ustanawiające obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty z drewna (Dz.U. L 295 z 12.11.2010, s. 23). ( 8 ) Wytyczne z 2019 r. aktualizujące wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych (wersja z dnia 4.6.2021: https://www.ipcc-nggip.iges.or.jp/public/2019rf/). ( 9 ) Obszar leśny, który ma pozostać lasem i który nie może zostać przekształcony do celów innych rodzajów użytkowania gruntów.

FAO, „Ocena światowych zasobów leśnych z 2020 r. Terminy i definicje” (wersja z dnia 4.6.2021: http://www.fao.org/3/I8661EN/i8661en.pdf). ( 10 ) „Obszar pozyskiwania” oznacza określony geograficznie obszar, z którego pozyskiwany jest surowiec będący biomasą leśną, z którego dostępne są wiarygodne i niezależne informacje i w którym warunki są wystarczająco jednolite w celu oceny ryzyka związanego z cechami zrównoważonego rozwoju i legalności biomasy leśnej. ( 11 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania na rzecz zrównoważonego stosowania pestycydów (Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 71). ( 12 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1009 z dnia 5 czerwca 2019 r. ustanawiające przepisy dotyczące udostępniania na rynku produktów nawozowych UE, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 i (WE) nr 1107/2009 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 (Dz.U. L 170 z 25.6.2019, s. 1). ( 13 ) Które w UE wdraża Konwencję sztokholmską w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (Dz.U. L 209 z 31.7.2006, s. 3). ( 14 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1021 z dnia 20 czerwca 2019 r. dotyczące trwałych zanieczyszczeń organicznych (Dz.U. L 169 z 25.6.2019, s. 45). ( 15 ) Konwencja rotterdamska w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami (Dz.U. L 63 z 6.3.2003, s. 29). ( 16 ) Konwencja z Minamaty w sprawie rtęci (Dz.U. L 142 z 2.6.2017, s. 6). ( 17 ) Protokół montrealski w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (Dz.U. L 297 z 31.10.1988, s. 21). ( 18 ) Zalecana przez WHO klasyfikacja pestycydów według zagrożeń (wersja z 2019 r.), (wersja z dnia 4.6.2021: https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/332193/9789240005662-eng.pdf?ua=1).

1.2. Rekultywacja i odbudowa lasów, w tym ponowne zalesianie i naturalna regeneracja lasu po zdarzeniu ekstremalnym

Opis działalności

Rekultywacja i odbudowa lasów zgodnie z definicją w prawie krajowym. W przypadku gdy prawo krajowe nie zawiera takiej definicji, rekultywacja i odbudowa lasów odpowiada definicji, która została powszechnie uzgodniona w recenzowanej literaturze naukowej poszczególnych państw lub definicji zgodnej z opracowaną przez FAO definicją „ponownego zalesiania” ( 3 ), lub definicji zgodnej z jedną z definicji odbudowy środowiska ( 4 ) mającą zastosowanie do lasów lub definicją rekultywacji lasów ( 5 ) określoną w Konwencji o różnorodności biologicznej ( 6 ). Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii obejmują również działalność leśną zgodną z opracowanymi przez FAO definicjami „ponownego zalesiania” ( 7 ) i „lasów pozostawionych do naturalnej regeneracji” ( 8 ) po zdarzeniu ekstremalnym, przy czym pojęcie zdarzenia ekstremalnego jest zdefiniowane w prawie krajowym bądź –w przypadku braku takiej definicji w prawie krajowym – odpowiada ono definicji „ekstremalnego zdarzenia pogodowego” określonego przez IPCC ( 9 ); lub po pożarze samoistnym, przy czym pojęcie pożaru samoistnego jest zdefiniowane w prawie krajowym bądź –w przypadku braku takiej definicji w prawie krajowym – odpowiada ono definicji określonej w Europejskim słowniku dotyczącym pożarów lasów ( 10 ).

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii nie wiążą się z żadną zmianą użytkowania gruntów i są prowadzone na terenie zdegradowanym odpowiadającym definicji lasu określonej w prawie krajowym lub, jeżeli nie jest ona dostępna, odpowiadającym definicji lasu ustanowionej przez FAO ( 11 ).

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE A2 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006. Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii ograniczają się do NACE II 02.10, tj. gospodarki leśnej i pozostałej działalności leśnej, z wyłączeniem pozyskiwania produktów leśnych, 02.20, tj. pozyskiwania drewna, 02.30, tj. pozyskiwania dziko rosnących produktów leśnych, z wyłączeniem drewna oraz 02.40, tj. działalności usługowej związanej z leśnictwem.

Techniczne kryteria kwalifikacji







Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu 1. Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument 1.1. Działalność jest prowadzona na obszarze objętym planem urządzenia lasu lub równoważnym dokumentem określonym w prawie krajowym lub – w przypadku, gdy w prawie krajowym nie zdefiniowano planu urządzenia lasu ani równoważnego instrumentu – zgodnie z opracowaną przez FAO definicją „obszaru leśnego z długoterminowym planem urządzenia lasu” (1). Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument obejmuje okres co najmniej 10 lat i jest stale uaktualniany. 1.2. Przedstawia się informacje dotyczące następujących kwestii, które nie są jeszcze udokumentowane w planie urządzenia lasu lub w równoważnym systemie: a) cele urządzenia lasu z uwzględnieniem najważniejszych ograniczeń (2); b) planowane ogólne strategie i działania służące osiągnięciu celów urządzenia lasu, w tym przewidywane operacje na przestrzeni całego cyklu życia lasu; c) określenie kontekstu siedlisk leśnych, w tym głównych istniejących i planowanych gatunków drzew leśnych, a także ich zasięgu i rozmieszczenia; d) określenie obszaru zgodnie z zapisem w rejestrze gruntów; e) obręby, drogi, prawa drogi i inne publiczne drogi dostępu, cechy fizyczne, w tym drogi wodne, obszary podlegające ograniczeniom prawnym i innym; f) środki wprowadzone w celu utrzymania dobrego stanu ekosystemów lasu; g) uwzględnienie kwestii społecznych (w tym zachowanie krajobrazu, konsultacje z zainteresowanymi stronami zgodnie z warunkami określonymi w prawie krajowym); h) ocena zagrożeń związanych z lasem, takich jak pożary lasu, ataki szkodników lub ogniska choroby, w celu zapobiegania zagrożeniom i ich ograniczania, a także w celu kontrolowania zagrożeń i środków wprowadzanych w celu zapewnienia ochrony przed ryzykiem resztkowym i adaptacji do niego; i) wszystkie kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód odnoszące się do gospodarki leśnej. 1.3. Zrównoważony rozwój systemów gospodarki leśnej udokumentowany w planie, o którym mowa w pkt 1.1., zapewnia się poprzez wybranie najbardziej ambitnego z poniższych podejść: a) gospodarka leśna odpowiada obowiązującej krajowej definicji zrównoważonej gospodarki leśnej; b) gospodarka leśna jest zgodna z opracowaną przez Forest Europe (3) definicją zrównoważonej gospodarki leśnej i z ogólnoeuropejskimi wytycznymi na poziomie operacyjnym dotyczącymi zrównoważonej gospodarki leśnej (4); c) wdrożony system zarządzania spełnia kryteria zrównoważonego rozwoju lasów określone w art. 29 ust. 6 dyrektywy (UE) 2018/2001, a od dnia jej stosowania – z aktem wykonawczym ustanawiającym wytyczne operacyjne dotyczące energii z biomasy leśnej przyjęte na podstawie art. 29 ust. 8 tej dyrektywy. 1.4. Działalność nie obejmuje degradacji terenów zasobnych w pierwiastek węgla (5). 1.5. Wdrożony system zarządzania związany z działalnością jest zgodny z obowiązkiem zachowania należytej staranności oraz wymogami dotyczącymi zgodności z prawem określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 995/2010. 1.6. W planie urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przewiduje się monitorowanie, które zapewnia poprawność informacji zawartych w planie, w szczególności jeżeli chodzi o dane dotyczące danego obszaru. 2. Analiza korzyści dla klimatu 2.1. W przypadku obszarów, które spełniają wymogi na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria: a) analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu ze zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności, b) uznaje się, że wykazano długoterminowe korzyści dla klimatu, jeżeli przedstawiony zostanie dowód zgodności z art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001. 2.2. W przypadku obszarów, które nie spełniają wymogów na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria: a) analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu z zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności. b) przewidywany długoterminowy średni bilans netto emisji gazów cieplarnianych pochodzących z działalności jest niższy niż długoterminowy średni bilans emisji gazów cieplarnianych przewidywany dla poziomu bazowego, o którym mowa w pkt 2.2, gdzie termin „długoterminowy” odpowiada dłuższemu okresowi trwania: od 100 lat po długość całego cyklu życia lasu. 2.3. Obliczenia korzyści dla klimatu spełniają wszystkie poniższe kryteria: a) analiza jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych (6). Analiza korzyści dla klimatu opiera się na przejrzystych, dokładnych, spójnych, kompletnych i porównywalnych informacjach, obejmuje wszystkie rezerwuary węgla, na które działalność ma wpływ, w tym biomasę nadziemną, biomasę podziemną, drewno posuszowe, ściółkę i glebę, opiera się na najbardziej konserwatywnych założeniach dotyczących obliczeń i uwzględnia odpowiednie kwestie dotyczące ryzyka związanego z nietrwałym i odwracalnym charakterem sekwestracji dwutlenku węgla, ryzyka przesycenia oraz ryzyka wycieku. b) zwykłe praktyki, w tym praktyki pozyskiwania, oznaczają jedną z poniższych pozycji: (i) praktyki zarządzania udokumentowane w najnowszej wersji planu urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przed rozpoczęciem działalności, jeżeli istnieją; (ii) zwykłe praktyki stosowane ostatnio przed rozpoczęciem działalności; (iii) praktyki odpowiadające systemowi zarządzania zapewniającemu długoterminowe utrzymanie poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienie, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001; c) szczegółowość analizy jest proporcjonalna do wielkości danego obszaru oraz stosowane są wartości specyficzne dla danego obszaru; d) emisje i pochłanianie, które mogą wynikać ze zjawisk katastrofalnych, takich jak ataki szkodników i ogniska choroby, pożary lasu, wiatr, szkody spowodowane przez burze, które wpływają na dany obszar i są przyczyną gorszych wyników, nie prowadzą do niezgodności z rozporządzeniem (UE) 2020/852, pod warunkiem że analiza korzyści dla klimatu jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych dotyczącymi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wynikających ze zjawisk katastrofalnych. 2.4. Gospodarstwa leśne o powierzchni poniżej 13 ha nie muszą przeprowadzać analizy korzyści dla klimatu. 3. Gwarancja trwałości 3.1. Zgodnie z prawem krajowym obszar, na którym prowadzona jest działalność, ma zagwarantowany status lasu na podstawie jednego z następujących środków: a) obszar ten jest sklasyfikowany jako stały obszar leśny zgodnie z definicją FAO (7); b) obszar ten jest sklasyfikowany jako obszar chroniony; c) obszar ten objęty jest gwarancją prawną lub umowną zapewniającą, że pozostanie on lasem. 3.2. Zgodnie z prawem krajowym podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się, że przyszłe aktualizacje planu urządzenia lasu lub równoważnego dokumentu, również poza ramami działalności, która jest finansowana, będą nadal służyły przynoszeniu korzyści dla klimatu, jak określono w pkt 2. Ponadto podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się do zrekompensowania wszelkiego zmniejszenia korzyści dla klimatu ustalonej zgodnie z pkt 2 równoważną korzyścią dla klimatu wynikającą z prowadzenia działalności, która odpowiada jednemu z rodzajów działalności leśnej określonych w niniejszym rozporządzeniu. 4. Audyt W ciągu dwóch lat od rozpoczęcia działalności, a następnie co 10 lat, zgodność działalności z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód jest weryfikowana przez jeden z poniższych podmiotów: a) odpowiednie właściwe organy krajowe; b) niezależną zewnętrzną jednostkę certyfikującą na wniosek organów krajowych lub podmiotu prowadzącego daną działalność. W celu ograniczenia kosztów audyty można przeprowadzać wraz z certyfikacją lasów, certyfikacją klimatyczną lub innym audytem. Niezależna zewnętrzna jednostka certyfikująca nie może mieć żadnego konfliktu interesów w stosunku do właściciela lub podmiotu finansującego ani nie może być zaangażowana w rozwój ani prowadzenie działalności. 5. Ocena grupy Zgodność z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód może być weryfikowana: a) na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania (8) zgodnego z definicją w art. 2 pkt 30 dyrektywy (UE) 2018/2001; b) na poziomie grupy gospodarstw wystarczająco jednolitych, aby można było ocenić ryzyko związane z cechami zrównoważonego charakteru działalności leśnej, pod warunkiem że wszystkie te gospodarstwa są trwale powiązane między sobą i uczestniczą w działalności, a grupa tych gospodarstw pozostaje taka sama w odniesieniu do wszystkich późniejszych audytów. Zasada „nie czyń poważnych szkód” 2) Adaptacja do zmian klimatu Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika. 3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika. Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. i) obejmuje przepisy w celu zapewnienia zgodności z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika. 4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym Zmiana gospodarki leśnej spowodowana daną działalnością na obszarze objętym tą działalnością prawdopodobnie nie doprowadzi do znacznego ograniczenia zrównoważonych dostaw pierwotnej biomasy leśnej nadającej się do wytwarzania produktów drewnopochodnych o długoterminowym potencjale obiegu zamkniętego. Kryterium to można wykazać za pomocą analizy korzyści dla klimatu, o której mowa w pkt 2. 5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola Ogranicza się stosowanie pestycydów i preferuje się alternatywne podejścia lub techniki, które mogą obejmować niechemiczne alternatywy dla pestycydów, zgodnie z dyrektywą 2009/128/WE, z wyjątkiem przypadków, w których stosowanie pestycydów jest konieczne do celów kontroli ognisk agrofagów i chorób. W ramach tej działalności minimalizuje się stosowanie nawozów i nie stosuje się obornika. Działalność jest zgodna z rozporządzeniem (UE) 2019/1009 lub przepisami krajowymi dotyczącymi nawozów lub polepszaczy gleby stosowanych w rolnictwie. Podejmuje się dobrze udokumentowane i możliwe do zweryfikowania działania w celu uniknięcia stosowania substancji czynnych wymienionych w załączniku I część A rozporządzenia (UE) 2019/1021 (9), konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami, Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci, Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, a także substancji czynnych wymienionych w klasyfikacji Ia („skrajnie niebezpieczne”) lub Ib („wysoce niebezpieczne”) w zalecanej przez WHO klasyfikacji pestycydów według zagrożeń. Działalność jest zgodna z odpowiednimi krajowymi przepisami dotyczącymi substancji czynnych. Zapobiega się zanieczyszczaniu wody i gleby, a w przypadku wystąpienia zanieczyszczeń podejmuje się działania mające na celu ich oczyszczenie. 6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów Na obszarach wyznaczonych przez właściwy organ krajowy do celów ochrony lub w siedliskach, które są chronione, działalność jest zgodna z celami wyznaczonymi dla tych obszarów w zakresie ochrony. Nie przekształca się siedlisk szczególnie wrażliwych na utratę bioróżnorodności lub o wysokiej wartości przyrodniczej lub obszarów odłogowanych w celu odtworzenia takich siedlisk zgodnie z przepisami krajowymi. Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. i), zawierają zapisy dotyczące utrzymania i ewentualnego zwiększenia bioróżnorodności zgodnie z przepisami krajowymi i lokalnymi, uwzględniające m.in.: a) zapewnienie dobrego stanu ochrony siedlisk i gatunków, utrzymanie typowych gatunków siedliskowych; b) wyłączenie stosowania lub uwalniania inwazyjnych gatunków obcych; c) wyłączenie stosowania gatunków obcych, chyba że można wykazać: (i) że stosowanie leśnego materiału rozmnożeniowego prowadzi do uzyskania korzystnych i odpowiednich warunków ekosystemu (takich jak klimat, kryteria glebowe, strefy wegetacyjne, odporność lasu na pożary); (ii) że gatunki rodzime występujące obecnie w danym miejscu nie są już dostosowane do przewidywanych warunków klimatycznych oraz glebowych i hydrologicznych; d) zapewnienie utrzymania i poprawy fizycznej, chemicznej i biologicznej jakości gleby; e) wspieranie praktyk przyjaznych bioróżnorodności, które sprzyjają naturalnym procesom rozwoju lasów; f) wyłączenie przekształcania ekosystemów o dużej bioróżnorodności w ekosystemy o mniejszej bioróżnorodności; g) zapewnienie różnorodności powiązanych siedlisk i gatunków związanych z danym lasem; h) zapewnienie różnorodności struktury drzewostanu oraz utrzymanie lub wzmocnienie dojrzałego drzewostanu i drewna posuszowego. ( 1 ) Obszar leśny posiadający długoterminowy (co najmniej 10-letni) udokumentowany plan urządzenia realizujący zdefiniowane cele urządzenia lasu, który jest poddawany okresowemu przeglądowi.

FAO, „Ocena światowych zasobów leśnych z 2020 r. Terminy i definicje” (wersja z dnia 4.6.2021: http://www.fao.org/3/I8661EN/i8661en.pdf). ( 2 ) Z uwzględnieniem analizy (i) trwałości zasobów drewna, (ii) wpływu/presji na ochronę siedlisk, różnorodności powiązanych siedlisk i warunku pozyskiwania minimalizującego wpływ na glebę. ( 3 ) Gospodarowanie lasami i gruntami leśnymi oraz wykorzystanie ich w taki sposób i z taką intensywnością, by utrzymać ich bioróżnorodność, wydajność, potencjał regeneracyjny, żywotność oraz potencjał w zakresie spełniania obecnie, jak i w przyszłości, odpowiednich funkcji ekologicznych, gospodarczych i społecznych, na szczeblu lokalnym, krajowym i globalnym, oraz by nie powodować szkód w innych ekosystemach.

Rezolucja H1, Ogólne wytyczne trwale zrównoważonego zagospodarowania lasów w Europie, druga konferencja ministerialna na temat ochrony lasów, która miała miejsce w Helsinkach w dniach 16–17 czerwca 1993 r. (Resolution H1 General Guidelines for the Sustainable Management of Forests in Europe), (wersja z dnia 4.6.2021: https://www.foresteurope.org/docs/MC/MC_helsinki_resolutionH1.pdf ). ( 4 ) Załącznik 2 do rezolucji L2. Ogólnoeuropejskie wytyczne na poziomie operacyjnym dotyczące zrównoważonej gospodarki leśnej (Pan-European Operational Level Guidelines for Sustainable Forest Management). Trzecia Konferencja Ministerialna w sprawie Ochrony Lasów w Europie, która odbyła się w Lizbonie (2–4 czerwca 1998 r.), (wersja z dnia 4.6.2021: https://foresteurope.org/wp-content/uploads/2016/10/MC_lisbon_resolutionL2_with_annexes.pdf#page=18). ( 5 ) Tereny zasobne w pierwiastek węgla oznaczają tereny podmokłe, w tym torfowiska, oraz obszary stale zalesione w rozumieniu art. 29 ust. 4 lit. a), b) i c) dyrektywy (UE) 2018/2001. ( 6 ) Wytyczne z 2019 r. aktualizujące wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych (wersja z dnia 4.6.2021: https://www.ipcc-nggip.iges.or.jp/public/2019rf/). ( 7 ) Obszar leśny, który ma pozostać lasem i który nie może zostać przekształcony do celów innych rodzajów użytkowania gruntów.

(FAO, „Ocena światowych zasobów leśnych z 2020 r. Terminy i definicje” wersja z dnia 4.6.2021: http://www.fao.org/3/I8661EN/i8661en.pdf). ( 8 ) „Obszar pozyskiwania” oznacza określony geograficznie obszar, z którego pozyskiwany jest surowiec będący biomasą leśną, z którego dostępne są wiarygodne i niezależne informacje i w którym warunki są wystarczająco jednolite w celu oceny ryzyka związanego z cechami zrównoważonego rozwoju i legalności biomasy leśnej. ( 9 ) Które w UE wdraża Konwencję sztokholmską w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (Dz.U. L 209 z 31.7.2006, s. 3).

1.3. Gospodarka leśna

Opis działalności

Gospodarka leśna zgodnie z definicją określoną w prawie krajowym. W przypadku gdy prawo krajowe nie zawiera takiej definicji, gospodarka leśna odpowiada każdej działalności gospodarczej w ramach systemu mającego zastosowanie do lasu, która wpływa na ekologiczne, gospodarcze lub społeczne funkcje lasu. Gospodarka leśna nie zakłada żadnej zmiany użytkowania gruntów i jest prowadzona na terenie odpowiadającym definicji lasu stosowanej w prawie krajowym lub, jeżeli nie jest ona dostępna, odpowiadającym definicji lasu ustanowionej przez FAO ( 12 ).

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE A2 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006. Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii ograniczają się do NACE II 02.10, tj. gospodarki leśnej i pozostałej działalności leśnej, z wyłączeniem pozyskiwania produktów leśnych, 02.20, tj. pozyskiwania drewna, 02.30, tj. pozyskiwania dziko rosnących produktów leśnych, z wyłączeniem drewna oraz 02.40, tj. działalności usługowej związanej z leśnictwem.

Techniczne kryteria kwalifikacji







Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu 1. Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument 1.1. Działalność jest prowadzona na obszarze objętym planem urządzenia lasu lub równoważnym dokumentem określonym w prawie krajowym lub – w przypadku, gdy w prawie krajowym nie zdefiniowano planu urządzenia lasu ani równoważnego instrumentu – zgodnie z opracowaną przez FAO definicją „obszaru leśnego z długoterminowym planem urządzenia lasu” (1). Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument obejmuje okres co najmniej 10 lat i jest stale uaktualniany. 1.2. Przedstawia się informacje dotyczące następujących kwestii, które nie są jeszcze udokumentowane w planie urządzenia lasu lub w równoważnym systemie: a) cele urządzenia lasu z uwzględnieniem najważniejszych ograniczeń (2); b) planowane ogólne strategie i działania służące osiągnięciu celów urządzenia lasu, w tym przewidywane operacje na przestrzeni całego cyklu życia lasu; c) określenie kontekstu siedlisk leśnych, w tym głównych istniejących i planowanych gatunków drzew leśnych, a także ich zasięgu i rozmieszczenia; d) określenie obszaru zgodnie z zapisem w rejestrze gruntów; e) obręby, drogi, prawa drogi i inne publiczne drogi dostępu, cechy fizyczne, w tym drogi wodne, obszary podlegające ograniczeniom prawnym i innym; f) środki wprowadzone w celu utrzymania dobrego stanu ekosystemów lasu; g) uwzględnienie kwestii społecznych (w tym zachowanie krajobrazu, konsultacje z zainteresowanymi stronami zgodnie z warunkami określonymi w prawie krajowym); h) ocena zagrożeń związanych z lasem, takich jak pożary lasu, ataki szkodników lub ogniska choroby, w celu zapobiegania zagrożeniom i ich ograniczania, a także w celu kontrolowania zagrożeń i środków wprowadzanych w celu zapewnienia ochrony przed ryzykiem resztkowym i adaptacji do niego; i) wszystkie kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód odnoszące się do gospodarki leśnej. 1.3. Zrównoważony rozwój systemów gospodarki leśnej udokumentowany w planie, o którym mowa w pkt 1.1., zapewnia się poprzez wybranie najbardziej ambitnego z poniższych podejść: a) gospodarka leśna odpowiada obowiązującej krajowej definicji zrównoważonej gospodarki leśnej; b) gospodarka leśna jest zgodna z opracowaną przez Forest Europe (3) definicją zrównoważonej gospodarki leśnej i z ogólnoeuropejskimi wytycznymi na poziomie operacyjnym dotyczącymi zrównoważonej gospodarki leśnej (4); c) wdrożony system zarządzania wykazuje zgodność z kryteriami zrównoważonego rozwoju lasów określonymi w art. 29 ust. 6 dyrektywy (UE) 2018/2001, a od dnia jej stosowania – z aktem wykonawczym ustanawiającym wytyczne operacyjne dotyczące energii z biomasy leśnej przyjęte na podstawie art. 29 ust. 8 tej dyrektywy. 1.4. Działalność nie obejmuje degradacji terenów zasobnych w pierwiastek węgla (5). 1.5. Wdrożony system zarządzania związany z działalnością jest zgodny z obowiązkiem zachowania należytej staranności oraz wymogami dotyczącymi zgodności z prawem określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 995/2010. 1.6. W planie urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przewiduje się monitorowanie, które zapewnia poprawność informacji zawartych w planie, w szczególności jeżeli chodzi o dane dotyczące danego obszaru. 2. Analiza korzyści dla klimatu 2.1. W przypadku obszarów, które spełniają wymogi na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria: a) analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu ze zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności, b) uznaje się, że wykazano długoterminowe korzyści dla klimatu, jeżeli przedstawiony zostanie dowód zgodności z art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001. 2.2. W przypadku obszarów, które nie spełniają wymogów na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria: a) analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu z zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności. b) przewidywany długoterminowy średni bilans netto emisji gazów cieplarnianych pochodzących z działalności jest niższy niż długoterminowy średni bilans emisji gazów cieplarnianych przewidywany dla poziomu bazowego, o którym mowa w pkt 2.2, gdzie termin „długoterminowy” odpowiada dłuższemu okresowi trwania: od 100 lat po długość całego cyklu życia lasu. 2.3. Obliczenia korzyści dla klimatu spełniają wszystkie poniższe kryteria: a) analiza jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych (6). Analiza korzyści dla klimatu opiera się na przejrzystych, dokładnych, spójnych, kompletnych i porównywalnych informacjach, obejmuje wszystkie rezerwuary węgla, na które działalność ma wpływ, w tym biomasę nadziemną, biomasę podziemną, drewno posuszowe, ściółkę i glebę, opiera się na najbardziej konserwatywnych założeniach dotyczących obliczeń i uwzględnia odpowiednie kwestie dotyczące ryzyka związanego z nietrwałym i odwracalnym charakterem sekwestracji dwutlenku węgla, ryzyka przesycenia oraz ryzyka wycieku. b) zwykłe praktyki, w tym praktyki pozyskiwania, oznaczają jedną z poniższych pozycji: (i) praktyki zarządzania udokumentowane w najnowszej wersji planu urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przed rozpoczęciem działalności, jeżeli istnieją; (ii) zwykłe praktyki stosowane ostatnio przed rozpoczęciem działalności; (iii) praktyki odpowiadające systemowi zarządzania zapewniającemu długoterminowe utrzymanie poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienie, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001; c) szczegółowość analizy jest proporcjonalna do wielkości danego obszaru oraz stosowane są wartości specyficzne dla danego obszaru; d) emisje i pochłanianie, które mogą wynikać ze zjawisk katastrofalnych, takich jak ataki szkodników i ogniska choroby, pożary lasu, wiatr, szkody spowodowane przez burze, które wpływają na dany obszar i są przyczyną gorszych wyników, nie prowadzą do niezgodności z rozporządzeniem (UE) 2020/852, pod warunkiem że analiza korzyści dla klimatu jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych dotyczącymi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wynikających ze zjawisk katastrofalnych. 2.4. Gospodarstwa leśne o powierzchni poniżej 13 ha nie muszą przeprowadzać analizy korzyści dla klimatu. 3. Gwarancja trwałości 3.1. Zgodnie z prawem krajowym obszar, na którym prowadzona jest działalność, ma zagwarantowany status lasu na podstawie jednego z następujących środków: a) obszar ten jest sklasyfikowany jako stały obszar leśny zgodnie z definicją FAO (7); b) obszar ten jest sklasyfikowany jako obszar chroniony; c) obszar ten objęty jest gwarancją prawną lub umowną zapewniającą, że pozostanie on lasem. 3.2. Zgodnie z prawem krajowym podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się, że przyszłe aktualizacje planu urządzenia lasu lub równoważnego dokumentu, również poza ramami działalności, która jest finansowana, będą nadal służyły przynoszeniu korzyści dla klimatu, jak określono w pkt 2. Ponadto podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się do zrekompensowania wszelkiego zmniejszenia korzyści dla klimatu ustalonej zgodnie z pkt 2 równoważną korzyścią dla klimatu wynikającą z prowadzenia działalności, która odpowiada jednemu z rodzajów działalności leśnej określonych w niniejszym rozporządzeniu. 4. Audyt W ciągu dwóch lat od rozpoczęcia działalności, a następnie co 10 lat, zgodność działalności z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód jest weryfikowana przez jeden z poniższych podmiotów: a) odpowiednie właściwe organy krajowe; b) niezależną zewnętrzną jednostkę certyfikującą na wniosek organów krajowych lub podmiotu prowadzącego daną działalność. W celu ograniczenia kosztów audyty można przeprowadzać wraz z certyfikacją lasów, certyfikacją klimatyczną lub innym audytem. Niezależna zewnętrzna jednostka certyfikująca nie może mieć żadnego konfliktu interesów w stosunku do właściciela lub podmiotu finansującego ani nie może być zaangażowana w rozwój ani prowadzenie działalności. 5. Ocena grupy Zgodność z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód może być weryfikowana: a) na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania (8) zgodnego z definicją w art. 2 pkt 30 dyrektywy (UE) 2018/2001; b) na poziomie grupy gospodarstw wystarczająco jednolitych, aby można było ocenić ryzyko związane z cechami zrównoważonego charakteru działalności leśnej, pod warunkiem że wszystkie te gospodarstwa są trwale powiązane między sobą i uczestniczą w działalności, a grupa tych gospodarstw pozostaje taka sama w odniesieniu do wszystkich późniejszych audytów. Zasada „nie czyń poważnych szkód” 2) Adaptacja do zmian klimatu Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika. 3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika. Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. i) obejmuje przepisy w celu zapewnienia zgodności z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika. 4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym Zmiana gospodarki leśnej spowodowana daną działalnością na obszarze objętym tą działalnością prawdopodobnie nie doprowadzi do znacznego ograniczenia zrównoważonych dostaw pierwotnej biomasy leśnej nadającej się do wytwarzania produktów drewnopochodnych o długoterminowym potencjale obiegu zamkniętego. Kryterium to można wykazać za pomocą analizy korzyści dla klimatu, o której mowa w pkt 2. 5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola Ogranicza się stosowanie pestycydów i preferuje się alternatywne podejścia lub techniki, które mogą obejmować niechemiczne alternatywy dla pestycydów, zgodnie z dyrektywą 2009/128/WE, z wyjątkiem przypadków, w których stosowanie pestycydów jest konieczne do celów kontroli ognisk agrofagów i chorób. W ramach tej działalności zminimalizowano stosowanie nawozów i nie stosowano obornika. Działalność jest zgodna z rozporządzeniem (UE) 2019/1009 lub przepisami krajowymi dotyczącymi nawozów lub polepszaczy gleby stosowanych w rolnictwie. Podejmuje się dobrze udokumentowane i możliwe do zweryfikowania działania w celu uniknięcia stosowania substancji czynnych wymienionych w załączniku I część A rozporządzenia (UE) 2019/1021 (9), konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami, Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci, Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, a także substancji czynnych wymienionych w klasyfikacji Ia („skrajnie niebezpieczne”) lub Ib („wysoce niebezpieczne”) w zalecanej przez WHO klasyfikacji pestycydów według zagrożeń (10). Działalność jest zgodna z odpowiednimi krajowymi przepisami dotyczącymi substancji czynnych. Zapobiega się zanieczyszczaniu wody i gleby, a w przypadku wystąpienia zanieczyszczeń podejmuje się działania mające na celu ich oczyszczenie. 6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów Na obszarach wyznaczonych przez właściwy organ krajowy do celów ochrony lub w siedliskach, które są chronione, działalność jest zgodna z celami wyznaczonymi dla tych obszarów w zakresie ochrony. Nie przekształca się siedlisk szczególnie wrażliwych na utratę bioróżnorodności lub o wysokiej wartości przyrodniczej lub obszarów odłogowanych w celu odtworzenia takich siedlisk zgodnie z przepisami krajowymi. Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. i), zawierają zapisy dotyczące utrzymania i ewentualnego zwiększenia bioróżnorodności zgodnie z przepisami krajowymi i lokalnymi, uwzględniające m.in.: a) zapewnienie dobrego stanu ochrony siedlisk i gatunków, utrzymanie typowych gatunków siedliskowych; b) wyłączenie stosowania lub uwalniania inwazyjnych gatunków obcych; c) wyłączenie stosowania gatunków obcych, chyba że można wykazać: (i) że stosowanie leśnego materiału rozmnożeniowego prowadzi do uzyskania korzystnych i odpowiednich warunków ekosystemu (takie jak klimat, kryteria glebowe, strefy wegetacyjne, odporność lasu na pożary); (ii) że gatunki rodzime występujące obecnie w danym miejscu nie są już dostosowane do przewidywanych warunków klimatycznych oraz glebowych i hydrologicznych; d) zapewnienie utrzymania i poprawy fizycznej, chemicznej i biologicznej jakości gleby; e) wspieranie praktyk przyjaznych bioróżnorodności, które sprzyjają naturalnym procesom rozwoju lasów; f) wyłączenie przekształcania ekosystemów o dużej bioróżnorodności w ekosystemy o mniejszej bioróżnorodności; g) zapewnienie różnorodności powiązanych siedlisk i gatunków związanych z danym lasem; h) zapewnienie różnorodności struktury drzewostanu oraz utrzymanie lub wzmocnienie dojrzałego drzewostanu i drewna posuszowego. ( 1 ) Obszar leśny posiadający długoterminowy (co najmniej 10-letni) udokumentowany plan urządzenia realizujący zdefiniowane cele urządzenia lasu, który jest poddawany okresowemu przeglądowi.

FAO, „Ocena światowych zasobów leśnych z 2020 r. Terminy i definicje” (wersja z dnia 4.6.2021: http://www.fao.org/3/I8661EN/i8661en.pdf). ( 2 ) Z uwzględnieniem analizy (i) trwałości zasobów drewna, (ii) wpływu/presji na ochronę siedlisk, różnorodności powiązanych siedlisk i warunku pozyskiwania minimalizującego wpływ na glebę. ( 3 ) Gospodarowanie lasami i gruntami leśnymi oraz wykorzystanie ich w taki sposób i z taką intensywnością, by utrzymać ich bioróżnorodność, wydajność, potencjał regeneracyjny, żywotność oraz potencjał w zakresie spełniania obecnie, jak i w przyszłości, odpowiednich funkcji ekologicznych, gospodarczych i społecznych, na szczeblu lokalnym, krajowym i globalnym, oraz by nie powodować szkód w innych ekosystemach.

Rezolucja H1, Ogólne wytyczne trwale zrównoważonego zagospodarowania lasów w Europie, druga konferencja ministerialna na temat ochrony lasów, która miała miejsce w Helsinkach w dniach 16–17 czerwca 1993 r. (Resolution H1 General Guidelines for the Sustainable Management of Forests in Europe), (wersja z dnia 4.6.2021: https://www.foresteurope.org/docs/MC/MC_helsinki_resolutionH1.pdf). ( 4 ) Załącznik 2 do rezolucji L2. Ogólnoeuropejskie wytyczne na poziomie operacyjnym dotyczące zrównoważonej gospodarki leśnej (Pan-European Operational Level Guidelines for Sustainable Forest Management). Trzecia Konferencja Ministerialna w sprawie Ochrony Lasów w Europie, która odbyła się w Lizbonie (2–4 czerwca 1998 r.), (wersja z dnia 4.6.2021: https://foresteurope.org/wp-content/uploads/2016/10/MC_lisbon_resolutionL2_with_annexes.pdf#page=18). ( 5 ) Tereny zasobne w pierwiastek węgla oznaczają tereny podmokłe, w tym torfowiska, oraz obszary stale zalesione w rozumieniu art. 29 ust. 4 lit. a), b) i c) dyrektywy (UE) 2018/2001. ( 6 ) Wytyczne z 2019 r. aktualizujące wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych (wersja z dnia 4.6.2021: https://www.ipcc-nggip.iges.or.jp/public/2019rf/). ( 7 ) Obszar leśny, który ma pozostać lasem i który nie może zostać przekształcony do celów innych rodzajów użytkowania gruntów.

(FAO, „Ocena światowych zasobów leśnych z 2020 r. Terminy i definicje” wersja z dnia 4.6.2021: http://www.fao.org/3/I8661EN/i8661en.pdf). ( 8 ) „Obszar pozyskiwania” oznacza określony geograficznie obszar, z którego pozyskiwany jest surowiec będący biomasą leśną, z którego dostępne są wiarygodne i niezależne informacje i w którym warunki są wystarczająco jednolite w celu oceny ryzyka związanego z cechami zrównoważonego rozwoju i legalności biomasy leśnej. ( 9 ) Które w UE wdraża Konwencję sztokholmską w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (Dz.U. L 209 z 31.7.2006, s. 3). ( 10 ) Zalecana przez WHO klasyfikacja pestycydów według zagrożeń (wersja z 2019 r.), (wersja z dnia 4.6.2021: https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/332193/9789240005662-eng.pdf?ua=1).

1.4. Ochrona lasów

Opis działalności

Działalność z zakresu gospodarki leśnej mająca na celu zachowanie jednego siedliska lub gatunku lub większej ich liczby. Ochrona lasów nie zakłada żadnej zmiany kategorii gruntów i jest prowadzona na terenie odpowiadającym definicji lasu stosowanej w prawie krajowym lub, jeżeli nie jest ona dostępna, odpowiadającym definicji lasu ustanowionej przez FAO ( 13 ).

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE A2 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006. Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii ograniczają się do NACE II 02.10, tj. gospodarki leśnej i pozostałej działalność leśnej, z wyłączeniem pozyskiwania produktów leśnych, 02.20, tj. pozyskiwania drewna, 02.30, tj. pozyskiwania dziko rosnących produktów leśnych, z wyłączeniem drewna oraz 02.40, tj. działalności usługowej związanej z leśnictwem.

Techniczne kryteria kwalifikacji







Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu 1. Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument 1.1. Działalność jest prowadzona na obszarze objętym planem urządzenia lasu lub równoważnym dokumentem określonym w prawie krajowym lub – w przypadku, gdy w przepisach krajowych nie zdefiniowano planu urządzenia lasu – zgodnie z opracowaną przez FAO definicją „obszaru leśnego z długoterminowym planem urządzenia lasu” (1). Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument obejmuje okres co najmniej 10 lat i jest stale uaktualniany. 1.2. Przedstawia się informacje dotyczące następujących kwestii, które nie są jeszcze udokumentowane w planie urządzenia lasu lub w równoważnym systemie: a) cele urządzenia lasu z uwzględnieniem najważniejszych ograniczeń; b) planowane ogólne strategie i działania służące osiągnięciu celów urządzenia lasu, w tym przewidywane operacje na przestrzeni całego cyklu życia lasu; c) określenie kontekstu siedlisk, w tym głównych gatunków drzew, również planowanych, oraz ich zasięgu i rozmieszczenia, zgodnie z kontekstem lokalnego ekosystemu leśnego; d) określenie obszaru zgodnie z zapisem w rejestrze gruntów; e) obręby, drogi, prawa drogi i inne publiczne drogi dostępu, cechy fizyczne, w tym drogi wodne, obszary podlegające ograniczeniom prawnym i innym; f) środki wprowadzone w celu utrzymania dobrego stanu ekosystemów lasu; g) uwzględnienie kwestii społecznych (w tym zachowanie krajobrazu, konsultacje z zainteresowanymi stronami zgodnie z warunkami określonymi w prawie krajowym); h) ocena zagrożeń związanych z lasem, takich jak pożary lasu, ataki szkodników lub ogniska choroby, w celu zapobiegania zagrożeniom i ich ograniczania, a także w celu kontrolowania zagrożeń i środków wprowadzanych w celu zapewnienia ochrony przed ryzykiem resztkowym i adaptacji do niego; i) wszystkie kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód odnoszące się do gospodarki leśnej. 1.3. Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument: a) przedstawia podstawowy wyznaczony cel gospodarowania (2), którym jest ochrona gleby i wody (3), ochrona bioróżnorodności (4) lub usług społecznych (5) w oparciu o definicje opracowane przez FAO; b) wspiera praktyki przyjazne bioróżnorodności, które sprzyjają naturalnym procesom rozwoju lasów; c) zawiera analizę: (i) wpływu i presji na ochronę siedlisk i różnorodności powiązanych siedlisk; (ii) warunków pozyskiwania minimalizujących oddziaływanie na glebę; (iii) innych rodzajów działalności, które mają wpływ na cele dotyczące ochrony, takich jak łowiectwo i rybołówstwo, rolnictwo, pasterstwo i działalność leśna oraz działalność przemysłowa, wydobywcza i komercyjna. 1.4. Zrównoważony rozwój systemów gospodarki leśnej udokumentowany w planie, o którym mowa w pkt 1.1., zapewnia się poprzez wybranie najbardziej ambitnego z poniższych podejść: a) gospodarka leśna odpowiada definicji krajowej zrównoważonej gospodarki leśnej, jeżeli taka definicja istnieje; b) gospodarka leśna jest zgodna z opracowaną przez Forest Europe (6) definicją zrównoważonej gospodarki leśnej i z ogólnoeuropejskimi wytycznymi na poziomie operacyjnym dotyczącymi zrównoważonej gospodarki leśnej (7); c) wdrożony system zarządzania wykazuje zgodność z kryteriami zrównoważonego rozwoju lasów określonymi w art. 29 ust. 6 dyrektywy (UE) 2018/2001, a od dnia jej stosowania – z aktem wykonawczym ustanawiającym wytyczne operacyjne dotyczące energii z biomasy leśnej przyjęte na podstawie art. 29 ust. 8 tej dyrektywy. 1.5. Działalność nie obejmuje degradacji terenów zasobnych w pierwiastek węgla (8). 1.6. Wdrożony system zarządzania związany z działalnością jest zgodny z obowiązkiem zachowania należytej staranności oraz wymogami dotyczącymi zgodności z prawem określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 995/2010. 1.7. W planie urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przewiduje się monitorowanie, które zapewnia poprawność informacji zawartych w planie, w szczególności jeżeli chodzi o dane dotyczące danego obszaru. 2. Analiza korzyści dla klimatu 2.1. W przypadku obszarów, które spełniają wymogi na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria: a) analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu ze zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności, b) uznaje się, że wykazano długoterminowe korzyści dla klimatu, jeżeli przedstawiony zostanie dowód zgodności z art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001. 2.2. W przypadku obszarów, które nie spełniają wymogów na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria: a) analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu z zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności. b) przewidywany długoterminowy średni bilans netto emisji gazów cieplarnianych pochodzących z działalności jest niższy niż długoterminowy średni bilans emisji gazów cieplarnianych przewidywany dla poziomu bazowego, o którym mowa w pkt 2.2, gdzie termin „długoterminowy” odpowiada dłuższemu okresowi trwania: od 100 lat po długość całego cyklu życia lasu. 2.3. Obliczenia korzyści dla klimatu spełniają wszystkie poniższe kryteria: a) analiza jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych (9). Analiza korzyści dla klimatu opiera się na przejrzystych, dokładnych, spójnych, kompletnych i porównywalnych informacjach, obejmuje wszystkie rezerwuary węgla, na które działalność ma wpływ, w tym biomasę nadziemną, biomasę podziemną, drewno posuszowe, ściółkę i glebę, opiera się na najbardziej konserwatywnych założeniach dotyczących obliczeń i uwzględnia odpowiednie kwestie dotyczące ryzyka związanego z nietrwałym i odwracalnym charakterem sekwestracji dwutlenku węgla, ryzyka przesycenia oraz ryzyka wycieku. b) dotychczasowe praktyki, w tym praktyki pozyskiwania są jedną z poniższych praktyk: (i) praktyki zarządzania udokumentowane w najnowszej wersji planu urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przed rozpoczęciem działalności, jeżeli istnieją; (ii) zwykłe praktyki stosowane ostatnio przed rozpoczęciem działalności; (iii) praktyki odpowiadające systemowi zarządzania zapewniającemu długoterminowe utrzymanie poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienie, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001; c) szczegółowość analizy jest proporcjonalna do wielkości danego obszaru oraz stosowane są wartości specyficzne dla danego obszaru; d) emisje i pochłanianie, które mogą wynikać ze zjawisk katastrofalnych, takich jak ataki szkodników i ogniska choroby, pożary lasu, wiatr, szkody spowodowane przez burze, które wpływają na dany obszar i są przyczyną gorszych wyników, nie prowadzą do niezgodności z kryteriami rozporządzenia (UE) 2020/852, pod warunkiem że analiza korzyści dla klimatu jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych dotyczącymi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wynikających ze zjawisk katastrofalnych. 2.4. Gospodarstwa leśne o powierzchni poniżej 13 ha nie muszą przeprowadzać analizy korzyści dla klimatu. 3. Gwarancja trwałości 3.1. Zgodnie z prawem krajowym obszar, na którym prowadzona jest działalność, ma zagwarantowany status lasu na podstawie jednego z następujących środków: a) obszar ten jest sklasyfikowany jako stały obszar leśny zgodnie z definicją FAO (10); b) obszar ten jest sklasyfikowany jako obszar chroniony; c) obszar ten objęty jest gwarancją prawną lub umowną zapewniającą, że pozostanie on lasem. 3.2. Zgodnie z prawem krajowym podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się, że przyszłe aktualizacje planu urządzenia lasu lub równoważnego dokumentu, również poza ramami działalności, która jest finansowana, będą nadal służyły przynoszeniu korzyści dla klimatu, jak określono w pkt 2. Ponadto podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się do zrekompensowania wszelkiego zmniejszenia korzyści dla klimatu ustalonej zgodnie z pkt 2 równoważną korzyścią dla klimatu wynikającą z prowadzenia działalności, która odpowiada jednemu z rodzajów działalności leśnej określonych w niniejszym rozporządzeniu. 4. Audyt W ciągu dwóch lat od rozpoczęcia działalności, a następnie co 10 lat, zgodność działalności z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód jest weryfikowana przez jeden z poniższych podmiotów: a) odpowiednie właściwe organy krajowe; b) niezależną zewnętrzną jednostkę certyfikującą na wniosek organów krajowych lub podmiotu prowadzącego daną działalność. W celu ograniczenia kosztów audyty można przeprowadzać wraz z certyfikacją lasów, certyfikacją klimatyczną lub innym audytem. Niezależna zewnętrzna jednostka certyfikująca nie może mieć żadnego konfliktu interesów w stosunku do właściciela lub podmiotu finansującego ani nie może być zaangażowana w rozwój ani prowadzenie działalności. 5. Ocena grupy Zgodność z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód może być weryfikowana: a) na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania (11) zgodnego z definicją w art. 2 pkt 30 dyrektywy (UE) 2018/2001; b) na poziomie grupy gospodarstw leśnych wystarczająco jednolitych, aby ocenić ryzyko związane z cechami zrównoważonego charakteru działalności leśnej, pod warunkiem że wszystkie te gospodarstwa są trwale powiązane między sobą i uczestniczą w działalności, a grupa tych gospodarstw pozostaje taka sama w odniesieniu do wszystkich późniejszych audytów. Zasada „nie czyń poważnych szkód” 2) Adaptacja do zmian klimatu Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika. 3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika. Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. i), obejmują przepisy w celu zapewnienia zgodności z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika. 4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym Zmiana gospodarki leśnej spowodowana daną działalnością na obszarze objętym tą działalnością prawdopodobnie nie doprowadzi do znacznego ograniczenia zrównoważonych dostaw pierwotnej biomasy leśnej nadającej się do wytwarzania produktów drewnopochodnych o długoterminowym potencjale obiegu zamkniętego. Kryterium to można wykazać za pomocą analizy korzyści dla klimatu, o której mowa w pkt 2. 5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola W ramach działalności nie stosuje się pestycydów ani nawozów. Podejmuje się dobrze udokumentowane i możliwe do zweryfikowania działania w celu uniknięcia stosowania substancji czynnych wymienionych w załączniku I część A rozporządzenia (UE) 2019/1021 (12), konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami, Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci, Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, a także substancji czynnych wymienionych w klasyfikacji Ia („skrajnie niebezpieczne”) lub Ib („wysoce niebezpieczne”) w zalecanej przez WHO klasyfikacji pestycydów według zagrożeń (13). Działalność jest zgodna z odpowiednimi krajowymi przepisami dotyczącymi substancji czynnych. Zapobiega się zanieczyszczaniu wody i gleby, a w przypadku wystąpienia zanieczyszczeń podejmuje się działania mające na celu ich oczyszczenie. 6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów Na obszarach wyznaczonych przez właściwy organ krajowy do celów ochrony lub w siedliskach, które są chronione, działalność jest zgodna z celami wyznaczonymi dla tych obszarów w zakresie ochrony. Nie przekształca się siedlisk szczególnie wrażliwych na utratę bioróżnorodności lub o wysokiej wartości przyrodniczej lub obszarów odłogowanych w celu odtworzenia takich siedlisk zgodnie z przepisami krajowymi. Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. i), zawierają zapisy dotyczące utrzymania i ewentualnego zwiększenia bioróżnorodności zgodnie z przepisami krajowymi i lokalnymi, uwzględniające m.in.: a) zapewnienie dobrego stanu ochrony siedlisk i gatunków, utrzymanie typowych gatunków siedliskowych; b) wyłączenie stosowania lub uwalniania inwazyjnych gatunków obcych; c) wyłączenie stosowania gatunków obcych, chyba że można wykazać: (i) że wykorzystanie leśnego materiału rozmnożeniowego prowadzi do uzyskania korzystnych i odpowiednich warunków ekosystemu (takich jak klimat, kryteria glebowe, strefy wegetacyjne, odporność lasu na pożary); (ii) że gatunki rodzime występujące obecnie w danym miejscu nie są już dostosowane do przewidywanych warunków klimatycznych oraz glebowych i hydrologicznych; d) zapewnienie utrzymania i poprawy fizycznej, chemicznej i biologicznej jakości gleby; e) wspieranie praktyk przyjaznych bioróżnorodności, które sprzyjają naturalnym procesom rozwoju lasów; f) wyłączenie przekształcania ekosystemów o dużej bioróżnorodności w ekosystemy o mniejszej bioróżnorodności; g) zapewnienie różnorodności powiązanych siedlisk i gatunków związanych z danym lasem; h) zapewnienie różnorodności struktury drzewostanu oraz utrzymanie lub wzmocnienie dojrzałego drzewostanu i drewna posuszowego. ( 1 ) Obszar leśny posiadający długoterminowy (co najmniej 10-letni) udokumentowany plan urządzenia realizujący zdefiniowane cele urządzenia lasu, który jest poddawany okresowemu przeglądowi; FAO, „Ocena światowych zasobów leśnych z 2020 r. Terminy i definicje” (wersja z dnia 4.6.2021: http://www.fao.org/3/I8661EN/i8661en.pdf). ( 2 ) Podstawowy wyznaczony cel gospodarowania przypisany jednostce odpowiedzialnej za gospodarowanie (FAO, „Ocena światowych zasobów leśnych z 2020 r. Terminy i definicje” wersja z dnia 4.6.2021: http://www.fao.org/3/I8661EN/i8661en.pdf). ( 3 ) Las, w którym celem gospodarowania jest ochrona gleby i wody. (FAO, „Ocena światowych zasobów leśnych z 2020 r. Terminy i definicje” wersja z dnia 4.6.2021: http://www.fao.org/3/I8661EN/i8661en.pdf). ( 4 ) Las, w którym celem gospodarowania jest ochrona bioróżnorodności. Obejmuje m.in. obszary służące ochronie bioróżnorodności w ramach obszarów chronionych. (FAO, „Ocena światowych zasobów leśnych z 2020 r. Terminy i definicje” wersja z dnia 4.6.2021: http://www.fao.org/3/I8661EN/i8661en.pdf). ( 5 ) Las, w którym celem gospodarowania są usługi społeczne. (FAO, „Ocena światowych zasobów leśnych z 2020 r. Terminy i definicje” wersja z dnia 4.6.2021: http://www.fao.org/3/I8661EN/i8661en.pdf) ( 6 ) Gospodarowanie lasami i gruntami leśnymi oraz wykorzystanie ich w taki sposób i z taką intensywnością, by utrzymać ich bioróżnorodność, wydajność, potencjał regeneracyjny, żywotność oraz potencjał w zakresie spełniania obecnie, jak i w przyszłości, odpowiednich funkcji ekologicznych, gospodarczych i społecznych, na szczeblu lokalnym, krajowym i globalnym, oraz by nie powodować szkód w innych ekosystemach.

Rezolucja H1, Ogólne wytyczne trwale zrównoważonego zagospodarowania lasów w Europie, druga konferencja ministerialna na temat ochrony lasów, która miała miejsce w Helsinkach w dniach 16–17 czerwca 1993 r. (Resolution H1 General Guidelines for the Sustainable Management of Forests in Europe), (wersja z dnia 4.6.2021: https://www.foresteurope.org/docs/MC/MC_helsinki_resolutionH1.pdf) ( 7 ) Załącznik 2 do rezolucji L2. Ogólnoeuropejskie wytyczne na poziomie operacyjnym dotyczące zrównoważonej gospodarki leśnej (Pan-European Operational Level Guidelines for Sustainable Forest Management). Trzecia Konferencja Ministerialna w sprawie Ochrony Lasów w Europie, która odbyła się w Lizbonie (2–4 czerwca 1998 r.), (wersja z dnia 4.6.2021: https://foresteurope.org/wp-content/uploads/2016/10/MC_lisbon_resolutionL2_with_annexes.pdf#page=18). ( 8 ) Tereny zasobne w pierwiastek węgla oznaczają tereny podmokłe, w tym torfowiska, oraz obszary stale zalesione w rozumieniu art. 29 ust. 4 lit. a), b) i c) dyrektywy (UE) 2018/2001. ( 9 ) Wytyczne z 2019 r. aktualizujące wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych (wersja z dnia 4.6.2021: https://www.ipcc-nggip.iges.or.jp/public/2019rf/). ( 10 ) Obszar leśny, który ma pozostać lasem i który nie może zostać przekształcony do celów innych rodzajów użytkowania gruntów.

(FAO, „Ocena światowych zasobów leśnych z 2020 r. Terminy i definicje” wersja z dnia 4.6.2021: http://www.fao.org/3/I8661EN/i8661en.pdf). ( 11 ) „Obszar pozyskiwania” oznacza określony geograficznie obszar, z którego pozyskiwany jest surowiec będący biomasą leśną, z którego dostępne są wiarygodne i niezależne informacje i w którym warunki są wystarczająco jednolite w celu oceny ryzyka związanego z cechami zrównoważonego rozwoju i legalności biomasy leśnej. ( 12 ) Które w UE wdraża Konwencję sztokholmską w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (Dz.U. L 209 z 31.7.2006, s. 3). ( 13 ) Zalecana przez WHO klasyfikacja pestycydów według zagrożeń (wersja z 2019 r.), (wersja z dnia 4.6.2021: https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/332193/9789240005662-eng.pdf?ua=1).

2. DZIAŁALNOŚĆ W ZAKRESIE OCHRONY I ODBUDOWY ŚRODOWISKA

2.1. Rekultywacja terenów podmokłych

Opis działalności

Rekultywacja terenów podmokłych dotyczy działalności gospodarczej wspierającej przywrócenie pierwotnych warunków panujących na terenach podmokłych oraz działalności gospodarczej usprawniającej funkcje terenów podmokłych, ale niekoniecznie wspierającej przywrócenie warunków sprzed zakłócenia; przy czym tereny podmokłe odpowiadają międzynarodowej definicji obszaru wodno-błotnego ( 14 ) lub torfowiska ( 15 ) określonych w Konwencji o obszarach wodno-błotnych mających znaczenie międzynarodowe, zwłaszcza jako środowisko życiowe ptactwa wodnego (konwencją ramsarską) ( 16 ). Przedmiotowy obszar jest zgodny z unijną definicją terenów podmokłych przedstawioną w komunikacie Komisji w sprawie rozsądnego wykorzystywania terenów podmokłych i ich ochrony ( 17 ).

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii nie mają specjalnego kodu NACE zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006, ale odnoszą się do kategorii 6 klasyfikacji statystycznej działalności w zakresie ochrony środowiska (CEPA) ustanowionej rozporządzeniem (UE) nr 691/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady ( 18 ).

Techniczne kryteria kwalifikacji







Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu 1. Plan rekultywacji 1.1. Obszar jest objęty planem rekultywacji, który jest zgodny z określonymi w konwencji ramsarskiej zasadami i wytycznymi dotyczącymi rekultywacji obszarów wodno-błotnych (1), do czasu sklasyfikowania go jako teren podmokły i objęcia planem gospodarowania terenami podmokłymi zgodnie z zawartymi w konwencji ramsarskiej wytycznymi dotyczącymi planowania gospodarowania obszarami objętymi konwencją ramsarską i innymi terenami podmokłymi (2). W odniesieniu do torfowisk plan rekultywacji realizuje zalecenia zawarte w odpowiednich rezolucjach konwencji ramsarskiej, w tym w rezolucji XIII/13. 1.2. W planie rekultywacji dokładnie uwzględniono lokalne warunki hydrologiczne i glebowe, w tym dynamikę wysycenia gleby oraz zmianę warunków tlenowych i beztlenowych. 1.3. Plan rekultywacji uwzględnia wszystkie istotne kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód odnoszące się do gospodarowania terenami podmokłymi. 1.4. W planie rekultywacji przewiduje się monitorowanie, które zapewnia poprawność informacji zawartych w planie, w szczególności jeżeli chodzi o dane dotyczące danego obszaru. 2. Analiza korzyści dla klimatu 2.1. Działanie spełnia poniższe kryteria: a) analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu ze zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności, b) przewidywany długoterminowy średni bilans netto emisji gazów cieplarnianych pochodzących z działalności jest niższy niż długoterminowy średni bilans emisji gazów cieplarnianych przewidywany dla poziomu bazowego, o którym mowa w pkt 2.2, przy czym termin „długoterminowy” odpowiada okresowi 100 lat. 2.2. Obliczenia korzyści dla klimatu spełniają wszystkie poniższe kryteria: a) analiza jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych (3). W szczególności, jeżeli zastosowana w tej analizie definicja terenu podmokłego różni się od definicji stosowanej w krajowym bilansie emisji gazów cieplarnianych, analiza uwzględnia identyfikację poszczególnych kategorii gruntów znajdujących się na przedmiotowym obszarze. Analiza korzyści dla klimatu opiera się na przejrzystych, dokładnych, spójnych, kompletnych i porównywalnych informacjach, obejmuje wszystkie rezerwuary węgla, na które działalność ma wpływ, w tym biomasę nadziemną, biomasę podziemną, drewno posuszowe, ściółkę i glebę, opiera się na najbardziej konserwatywnych założeniach dotyczących obliczeń i uwzględnia odpowiednie kwestie dotyczące ryzyka związanego z nietrwałym i odwracalnym charakterem sekwestracji dwutlenku węgla, ryzyka przesycenia oraz ryzyka wycieku. W przypadku nadbrzeżnych terenów podmokłych analiza korzyści dla klimatu uwzględnia prognozy dotyczące spodziewanego względnego podniesienia się poziomu morza oraz możliwości migracji terenów podmokłych; b) zwykłe praktyki, w tym praktyki pozyskiwania, oznaczają jedną z poniższych pozycji: (i) praktyki zarządzania udokumentowane przed rozpoczęciem działalności, jeżeli takie istnieją; (ii) zwykłe praktyki stosowane ostatnio przed rozpoczęciem działalności. c) szczegółowość analizy jest proporcjonalna do wielkości danego obszaru oraz stosowane są wartości specyficzne dla danego obszaru; d) emisje i pochłanianie, które mogą wynikać ze zjawisk katastrofalnych, takich jak ataki szkodników i ogniska choroby, pożary, wiatr, szkody spowodowane przez burze, które wpływają na dany obszar i są przyczyną gorszych wyników, nie prowadzą do niezgodności z kryteriami rozporządzenia (UE) 2020/852, pod warunkiem że analiza korzyści dla klimatu jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych dotyczącymi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wynikających ze zjawisk katastrofalnych. 4. Gwarancja trwałości 4.1. Zgodnie z prawem krajowym obszar, na którym prowadzona jest działalność, ma zagwarantowany status terenu podmokłego na podstawie jednego z następujących środków: a) obszar ten został wyznaczony jako teren, który ma pozostać terenem podmokłym i który nie może zostać przekształcony do celów innych rodzajów użytkowania gruntów; b) obszar ten jest sklasyfikowany jako obszar chroniony; c) obszar ten objęty jest gwarancją prawną lub umowną zapewniającą, że pozostanie on terenem podmokłym. 4.2. Zgodnie z prawem krajowym podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się, że przyszłe aktualizacje planu rekultywacji, również poza ramami działalności, która jest finansowana, będą nadal służyły przynoszeniu korzyści dla klimatu, jak określono w pkt 2. Ponadto podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się do zrekompensowania wszelkiego zmniejszenia korzyści dla klimatu określonej w pkt 2 równoważną korzyścią dla klimatu wynikającą z prowadzenia działalności, która odpowiada jednemu z rodzajów działalności w zakresie ochrony i odbudowy środowiska określonych w niniejszym rozporządzeniu. 5. Audyt W ciągu dwóch lat od rozpoczęcia działalności, a następnie co 10 lat, zgodność działalności z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód jest weryfikowana przez jeden z poniższych podmiotów: a) odpowiednie właściwe organy krajowe; b) niezależną zewnętrzną jednostkę certyfikującą na wniosek organów krajowych lub podmiotu prowadzącego daną działalność. W celu ograniczenia kosztów audyty można przeprowadzać wraz z certyfikacją lasów, certyfikacją klimatyczną lub innym audytem. Niezależna zewnętrzna jednostka certyfikująca nie może mieć żadnego konfliktu interesów w stosunku do właściciela lub podmiotu finansującego ani nie może być zaangażowana w rozwój ani prowadzenie działalności. 6. Ocena grupy Zgodność z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód może być weryfikowana na poziomie grupy gospodarstw wystarczająco jednolitych, aby można było ocenić ryzyko dla zrównoważonego rozwoju działalności leśnej, pod warunkiem że wszystkie te gospodarstwa są trwale powiązane między sobą i uczestniczą w działalności, a grupa tych gospodarstw pozostaje taka sama w odniesieniu do wszystkich późniejszych audytów. Zasada „nie czyń poważnych szkód” 2) Adaptacja do zmian klimatu Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika. 3) Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika. 4) Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym Wydobycie torfu jest ograniczone do minimum. 5) Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola Ogranicza się stosowanie pestycydów do minimum i preferuje się alternatywne podejścia lub techniki, które mogą obejmować niechemiczne alternatywy dla pestycydów, zgodnie z dyrektywą 2009/128/WE, z wyjątkiem przypadków, w których stosowanie pestycydów jest konieczne do kontroli ognisk agrofagów i chorób. W ramach tej działalności minimalizuje się stosowanie nawozów i nie stosuje się obornika. Działalność jest zgodna z rozporządzeniem (UE) 2019/1009 lub przepisami krajowymi dotyczącymi nawozów lub polepszaczy gleby stosowanych w rolnictwie. Podejmuje się dobrze udokumentowane i możliwe do zweryfikowania działania w celu uniknięcia stosowania substancji czynnych wymienionych w załączniku I część A rozporządzenia (UE) 2019/1021 (4), konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami, Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci, Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, a także substancji czynnych wymienionych w klasyfikacji Ia („skrajnie niebezpieczne”) lub Ib („wysoce niebezpieczne”) w zalecanej przez WHO klasyfikacji pestycydów według zagrożeń (5). Działalność jest zgodna z odpowiednimi krajowymi przepisami wykonawczymi dotyczącymi substancji czynnych. Zapobiega się zanieczyszczaniu wody i gleby, a w przypadku wystąpienia zanieczyszczeń podejmuje się działania mające na celu ich oczyszczenie. 6) Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów Na obszarach wyznaczonych przez właściwy organ krajowy do celów ochrony lub w siedliskach, które są chronione, działalność jest zgodna z celami wyznaczonymi dla tych obszarów w zakresie ochrony. Nie przekształca się siedlisk szczególnie wrażliwych na utratę bioróżnorodności lub o wysokiej wartości przyrodniczej lub obszarów odłogowanych w celu odtworzenia takich siedlisk zgodnie z przepisami krajowymi. Plan, o którym mowa w pkt 1 (plan rekultywacji) niniejszej sekcji, zawiera zapisy dotyczące utrzymania i ewentualnego zwiększenia bioróżnorodności zgodnie z przepisami krajowymi i lokalnymi, uwzględniające m.in.: a) zapewnienie dobrego stanu ochrony siedlisk i gatunków, utrzymanie typowych gatunków siedliskowych; b) wyłączenie stosowania lub uwalniania inwazyjnych gatunków obcych. ( 1 ) Konwencja ramsarska (2002) – Zasady i wytyczne dotyczące rekultywacji terenów podmokłych. Przyjęte rezolucją VIII.16 (2002) w ramach konwencji ramsarskiej, (wersja z dnia 4.6.2021: https://www.ramsar.org/sites/default/files/documents/pdf/guide/guide-restoration.pdf). ( 2 ) Konwencja ramsarska (2002) – Rezolucja VIII.14 Nowe wytyczne dotyczące planowania gospodarowania obszarami objętymi konwencją ramsarską i innymi obszarami wodno-błotnymi (wersja z dnia 4.6.2021: https://www.ramsar.org/sites/default/files/documents/pdf/res/key_res_viii_14_e.pdf). ( 3 ) Wytyczne z 2019 r. aktualizujące wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych (wersja z dnia 4.6.2021: https://www.ipcc-nggip.iges.