1995R1501 — PL — 01.07.2008 — 011.002

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

sprostowane przez:

NB: Niniejsza wersja skonsolidowana zawiera odniesienia do europejskiej jednostki rozliczeniowej i/lub ecu, które od dnia 1 stycznia 1999 r. należy rozumieć jako odniesienia do euro – rozporządzenie Rady (EWG) nr 3308/80 (Dz.U. L 345 z 20.12.1980, str. 1) i rozporządzenie Rady (WE) nr 1103/97 (Dz.U. L 162 z 19.6.1997, str. 1).

▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1501/95

z dnia 29 czerwca 1995 r.

ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych do zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1766/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż ( 1 ), ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji oraz rozporządzeniem (EWG) nr 3290/94 ( 2 ), w szczególności jego art. 13 ust. 11 i 16 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

dla produktów objętych wspólną organizacją rynku zbóż, refundacje wywozowe, kwoty korygujące oraz podatki wywozowe na produkty objęte wspólną organizacją rynku zbóż muszą być ustalane, jako środek szczególny w przypadku występowania na rynku zakłóceń, w oparciu o pewne kryteria umożliwiające pokrycie różnicy między notowaniami a cenami dla tych produktów we Wspólnocie i tych na rynku światowym;

z uwagi na rozpiętość cen po jakich zboża są oferowane na rynku światowym przez różne kraje wywozu, należy w szczególności uwzględnić różnice w kosztach transportu i ustalić wysokość refundacji uwzględniając różnicę między reprezentatywnymi cenami we Wspólnocie oraz notowaniami i najkorzystniejszymi cenami na rynku światowym;

w celu umożliwienia wywozu mąki, grubych kasz, drobnych kasz i słodu, czynnikami, jakie należy uwzględnić przy refundacjach, są z jednej strony ceny podstawowych zbóż i ich ilości niezbędne do wytwarzania rozpatrywanych produktów oraz wartość produktów ubocznych, a z drugiej strony możliwości i warunki sprzedaży produktów na rynku światowym;

system kwot korygujących przewidziany w art. 13 ust. 8 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 wymaga ich zróżnicowania w zależności od miejsca przeznaczenia wywożonych produktów;

w celu zapewnienia sprawnego zarządzania funduszami wspólnotowymi i uwzględniania możliwości wywozu tych produktów, należy przewidzieć możliwość ustalania refundacji wywozowych oraz podatków od produktów wymienionych w art. 1 lit. a) i b) rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 w drodze przetargu dotyczącego określonej ilości;

w celu zapewnienia równego traktowania wszystkich zainteresowanych stron we Wspólnocie, przetargi muszą być organizowane zgodnie z jednolitymi zasadami; w tym celu decyzje o otwarciu przetargu powinny być opublikowane razem z ogłoszeniem o przetargu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich;

oferty muszą zawierać dane umożliwiające ich ocenę i muszą im towarzyszyć pewne zobowiązania formalne;

należy ustalać maksymalną refundację wywozową lub minimalny podatek wywozowy; procedura ta zapewnia, że wszystkie dane, ilości zostały przydzielone;

na rynku mogą powstawać sytuacje, w których aspekty gospodarcze przewidywanego wywozu towarów powodują raczej wstrzymanie przetargu, aniżeli ustalenie refundacji wywozowej lub podatku wywozowego;

wadium powinno zapewniać, że wywożone ilości są wywożone zgodnie z pozwoleniem wydanym w ramach zaproszenia do przetargu; zobowiązanie to może być spełnione tylko wówczas, gdy przedłożone oferty przetargowe są podtrzymane; wycofanie ofert pociąga za sobą utratę wadium;

muszą zostać ustanowione szczegółowe zasady zapewniające powiadamianie oferentów o wynikach zaproszenia do przetargu, oraz że niezbędne pozwolenia wydawane są dla wywozu przydzielonych ilości;

aby ustalić refundację wywozową dla produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 oraz uniknąć dokonywania kontroli mających na celu wykrycie niewielkich odchyleń ilościowych w odniesieniu do produktu podstawowego tak, aby nie odbiło się to w sposób istotny na jakości produktu, należy przyjąć standardową metodę oceny; najskuteczniejszym technicznym sposobem oszacowania podstawowej ilości zbóż okazała się analiza zawartości popiołu w produkcie; do analizy tej powinna być stosowana taka sama procedura w całej Wspólnocie;

nie wydaje się uzasadnione przyznawanie refundacji wywozowych do zboża przywożonego z państw trzecich i ponownie wywożonych do państw trzecich; refundacje powinny być zatem przyznawane tylko do produktom wspólnotowym;

rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3665/87 z dnia 27 listopada 1987 r. ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych ( 3 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1384/95 ( 4 ), wymaga aby, w przypadku zróżnicowania stawki refundacji zgodnie z przeznaczeniem produktu, wypłata kwoty należnej z tytułu refundacji wywozowej była uzależniona w szczególności od przedstawienia dowodu, że produkt został wywieziony do państwa trzeciego lub do jednego z państw trzecich w odniesieniu do których ma zastosowanie refundacja; w odniesieniu do zbóż, jedyną stawką refundacji niższą od stawki stosowanej w wywozie do wszystkich państw trzecich jest stawka ustalona dla produktów wywożonych do Szwajcarii i Księstwa Liechtenstein; w celu uniknięcia utrudnień w wywozie wspólnotowym na skutek wymogu przedstawienia dowodu, że towar dotarł do miejsca przeznaczenia, należy znaleźć inne sposoby zapewnienia, by produkty, na które wypłacono refundacje mające zastosowanie do wszystkich państw trzecich, nie zostały wywiezione do wyżej wymienionych krajów; w związku z tym, należy zrezygnować z wymogu przedstawiania dowodu przybycia towaru do miejsca przeznaczenia we wszystkich przypadkach, w których wywóz miał miejsce drogą morską; wystarczającą gwarancję stanowią zaświadczenia wystawione przez właściwe władze Państw Członkowskich stwierdzające, ze produkty opuściły obszar celny Wspólnoty po załadowaniu ich na statek nadający się do transportu morskiego;

Artykuł 16 rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 przewiduje, iż mogą być podejmowane właściwe środki w przypadku, jeżeli notowania lub ceny na rynku światowym dla jednego lub więcej produktów, określonych w art. 1 tego rozporządzenia, osiągają poziom cen wspólnotowych i jeżeli sytuacja taka może trwać dłuższy czas lub ulegać pogorszeniu, a przez to zakłócać lub zagrażać zakłóceniami na rynku wspólnotowym; w tym celu należy zapewnić dostateczną podaż zbóż; w tym celu mogą być pobierane podatki wywozowe a wystawianie pozwoleń na wywóz całkowicie lub częściowo zawieszane;

ponieważ sytuacja określona w art. 16 rozporządzenia (EWG) nr 1766/92 może powstawać w stosunkowo krótkich okresach czasu, Komisja musi mieć prawo do zawieszania wystawiania pozwoleń na wywóz w dowolnym momencie;

do niniejszego rozporządzeniu włącza się, dostosowując je jednocześnie do bieżących warunków rynkowych, przepisy rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1533/93 ( 5 ), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 3304/94 ( 6 ); dlatego też rozporządzenie to powinno być uchylone;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZRZĄDZENIE: