2014D0738 — PL — 28.10.2014 — 000.002

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI z dnia 9 października 2014 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do rafinacji ropy naftowej i gazu zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 7155) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2014/738/UE) (Dz.U. L 307 z 28.10.2014, s. 38)





sprostowane przez:









▼B

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 9 października 2014 r.

ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do rafinacji ropy naftowej i gazu zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 7155)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/738/UE)







Artykuł 1

Przyjmuje się określone w załączniku konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do rafinacji ropy naftowej i gazu.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.









ZAŁĄCZNIK

KONKLUZJE DOTYCZĄCE BAT W ODNIESIENIU DO RAFINACJI ROPY NAFTOWEJ I GAZU

ZAKRES INFORMACJE OGÓLNE Okresy uśredniania i warunki referencyjne dla emisji do powietrza Przeliczanie stężenia emisji na referencyjny poziom tlenu Okresy uśredniania i warunki referencyjne dla emisji do wody DEFINICJE 1.1. Ogólne konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do rafinacji ropy naftowej i gazu 1.1.1. Systemy zarządzania środowiskiem 1.1.2. Efektywność energetyczna 1.1.3. Magazynowanie i przenoszenie materiałów stałych 1.1.4. Monitorowanie emisji do powietrza oraz kluczowych parametrów procesów 1.1.5. Eksploatacja układów oczyszczania gazu odlotowego 1.1.6. Monitorowanie emisji do wody 1.1.7. Emisje do wody 1.1.8. Wytwarzanie odpadów i gospodarowanie odpadami 1.1.9. Hałas 1.1.10. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do zintegrowanego zarządzania rafinerią 1.2. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesu alkilacji ▼C2 1.2.1. Proces alkilacji w obecności kwasu fluorowodorowego 1.2.2. Proces alkilacji w obecności kwasu siarkowego ▼B 1.3. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesów produkcji oleju bazowego 1.4. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesu produkcji asfaltu 1.5. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesu fluidalnego krakingu katalitycznego 1.6. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesu reformingu katalitycznego 1.7. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesów koksowania 1.8. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesu odsalania 1.9. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do jednostek spalania energetycznego 1.10. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesu eteryfikacji 1.11. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesu izomeryzacji 1.12. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do rafinerii gazu ziemnego 1.13. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesu destylacji 1.14. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesu oczyszczania produktów 1.15. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesów składowania i przenoszenia 1.16. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do krakingu lekkiego (tzw. visbreaking) oraz innych procesów termicznych 1.17. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do oczyszczania gazów odlotowych z siarki 1.18. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do pochodni 1.19. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do zintegrowanego zarządzania emisjami GLOSARIUSZ 1.20. Opis technik służących zapobieganiu emisjom do powietrza i ich kontroli 1.20.1. Pył 1.20.2. Tlenki azotu (NOX) 1.20.3. Tlenki siarki (SOX) 1.20.4. Techniki skojarzone (SOx, NOx i pył) 1.20.5. Tlenek węgla (CO) 1.20.6. Lotny związek organiczny (LZO) 1.20.7. Inne techniki 1.21. Opis technik zapobiegania emisjom do wody i kontroli takich emisji 1.21.1. Wstępne oczyszczanie ścieków 1.21.2. Oczyszczanie ścieków

ZAKRES

Przedmiotowe konkluzje BAT obejmują niektóre rodzaje działalności przemysłowej określone w sekcji 1.2 załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE, 1.2 Przemysł energetyczny: rafinacja ropy naftowej i gazu.

W szczególności przedmiotowe konkluzje dotyczące BAT obejmują następujące procesy i działalności:







Działanie Podkategorie lub procesy objęte działaniem Alkilacja Wszystkie procesy alkilacji: kwas fluorowodorowy (HF), kwas siarkowy (H2SO4) i kwas w postaci stałej Produkcja oleju bazowego Odasfaltowanie, ekstrakcja aromatów, przetwórstwo wosku i wykańczanie metodą wodorową olejów smarowych Produkcja asfaltu Wszelkie techniki, poczynając od składowania aż do wprowadzenia dodatków do produktu końcowego Krakowanie katalityczne Wszelkie rodzaje jednostek krakowania katalitycznego, takie jak do fluidalnego krakowania katalitycznego Reforming katalityczny Ciągły, cykliczny, semiregeneratywny reforming katalityczny Koksowanie Procesy koksowania opóźnione i fluidalne. Kalcynowanie koksu Chłodzenie Techniki chłodzenia stosowane w rafineriach Odsalanie Odsalanie ropy naftowej Jednostki energetycznego spalania do wytwarzania energii Jednostki energetycznego spalania rafineryjnego paliwa, z wyjątkiem jednostek opalanych jedynie konwencjonalnymi lub komercyjnymi paliwami Eteryfikacja Produkcja chemikaliów (np. alkoholi i eterów takich jak MTBE, ETBE i TAME) wykorzystywanych jako dodatki do paliwa silnikowego Separacja gazu Separacja lekkich frakcji ropy naftowej np. rafineryjnego paliwa gazowego (RFG), gazu płynnego (LPG) Procesy, w których zużywany jest wodór Procesy hydrokrakingu, hydrorafinacji, uwodornienia, konwersji wodorem, obróbki wodorem i hydrogenacji Produkcja wodoru Częściowe utlenianie, reforming parowy, reforming termiczny gazu i oczyszczanie wodoru Izomeryzacja Izomeryzacja związków węglowodoru C4, C5 i C6 Instalacje gazu ziemnego Przetwarzanie gazu ziemnego, w tym skraplanie gazu ziemnego Polimeryzacja Polimeryzacja, dimeryzacja i kondensacja Destylacja pierwotna Destylacja w warunkach ciśnienia atmosferycznego i w próżni Obróbka produktów Słodzenie i obróbka produktów końcowych Składowanie i przenoszenie materiałów rafineryjnych Składowanie, mieszanie, załadunek i rozładunek materiałów rafineryjnych Kraking lekki i inne procesy przetwarzania termicznego Przetwarzanie termiczne takie jak kraking lekki lub proces termiczny oleju gazowego Oczyszczanie gazu odlotowego Techniki redukowania emisji do powietrza lub przeciwdziałania im Oczyszczanie ścieków Techniki oczyszczania ścieków przed uwolnieniem Gospodarowanie odpadami Techniki zapobiegania wytwarzaniu odpadów lub redukowania wytwarzania odpadów

Niniejsze konkluzje dotyczące BAT nie odnoszą się do następujących rodzajów działalności lub procesów:

— rozpoznawania i wydobycia ropy naftowej i gazu ziemnego,

— transportu ropy naftowej i gazu ziemnego,

— marketingu i dystrybucji produktów.

Inne dokumenty referencyjne, które mogą być istotne dla rodzajów działalności objętych niniejszymi konkluzjami dotyczącymi BAT, są następujące:







Dokument referencyjny Temat Wspólne systemy oczyszczania/zagospodarowania ścieków i gazów odlotowych w sektorze chemicznym Techniki zagospodarowania i oczyszczania ścieków Przemysłowe systemy chłodzenia (ICS) Procesy chłodzenia Ekonomika i wzajemne powiązania pomiędzy różnymi komponentami środowiska („cross-media effects”) Ekonomika i wzajemne powiązania pomiędzy różnymi komponentami środowiska technik („cross-media effects”) Emisje ze składowania (EFS) Składowanie, mieszanie, załadunek i rozładunek materiałów rafineryjnych Efektywność energetyczna (ENE) Efektywność energetyczna i zarządzanie zintegrowaną rafinerią Duże obiekty energetycznego spalania Spalanie konwencjonalnych i komercyjnych paliw Wielkotonażowa produkcja związków nieorganicznych — przemysły produkujące amoniak, kwasy i nawozy (LVIC–AAF) Reforming parowy i oczyszczanie wodoru Wielkotonażowa produkcja organicznego przemysłu chemicznego (LVOC) Proces eteryfikacji (produkcja MTBE, ETBE i TAME) Spalanie odpadów (WI) Spalanie odpadów Przetwarzanie odpadów (WT) Przetwarzanie odpadów Ogólne zasady monitorowania (MON) Monitorowanie emisji do powietrza i wody

INFORMACJE OGÓLNE

Techniki wymienione i opisane w niniejszych konkluzjach dotyczących BAT nie mają ani nakazowego, ani wyczerpującego charakteru. Dopuszcza się stosowanie innych technik, o ile zapewniają co najmniej równoważny poziom ochrony środowiska.

O ile nie stwierdzono inaczej, niniejsze konkluzje dotyczące BAT mają ogólne zastosowanie.

Okresy uśredniania i warunki referencyjne dla emisji do powietrza

O ile nie stwierdzono inaczej, poziomy emisji związane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT–AEL) dla emisji do powietrza, podane w niniejszych konkluzjach dotyczących BAT, odnoszą się do stężenia wyrażonego jako masa wyemitowanej substancji w objętości gazu odlotowego w następujących warunkach normalnych: suchego gazu w temperaturze 273,15 K pod ciśnieniem 101,3 kPa.







W przypadku ciągłych pomiarów emisji Wartości BAT–AEL odnoszą się do miesięcznych średnich wartości, które są średnimi ze wszystkich ważnych średnich wartości godzinnych zmierzonych na przestrzeni jednego miesiąca W przypadku okresowych pomiarów emisji Wartości BAT–AEL odnoszą się do średniej wartości trzech próbek punktowych, z których każda jest pobierana przez co najmniej 30 minut.

W odniesieniu do jednostek energetycznego spalania, procesów krakowania katalitycznego i jednostek odsiarczania gazów odlotowych warunki referencyjne dla tlenu przedstawiono w tabeli 1.







Tabela 1 Warunki referencyjne dla wartości BAT–AEL dotyczących emisji do powietrza Rodzaje działalności Jednostka Warunki referencyjne dla tlenu Jednostka energetycznego spalania, w której stosuje się paliwa ciekłe lub gazowe, z wyjątkiem turbin i silników gazowych mg/Nm3 3 % tlenu objętościowo Jednostka energetycznego spalania, w której stosuje się paliwa stałe mg/Nm3 6 % tlenu objętościowo Turbiny gazowe (uwzględniając turbiny gazowe o cyklu złożonym (CCGT)) i silniki mg/Nm3 15 % tlenu objętościowo Proces krakowania katalitycznego (regenerator) mg/Nm3 3 % tlenu objętościowo Jednostka odsiarczania gazów odlotowych (1) mg/Nm3 3 % tlenu objętościowo (1) W przypadku zastosowania BAT 58.

Przeliczanie stężenia emisji na referencyjny poziom tlenu

Poniżej przedstawiono wzór na obliczanie stężenia emisji przy referencyjnym poziomie tlenu (zob. tabela 1).

Gdzie:

ER (mg/Nm3) : stężenie emisji odniesione do referencyjnego poziomu tlenu OR

OR (vol %) : referencyjny poziom tlenu

EM (mg/Nm3) : stężenie emisji w odniesieniu do mierzonego poziomu tlenu OM

OM (vol %) : mierzony poziom tlenu.

Okresy uśredniania i warunki referencyjne dla emisji do wody

O ile nie stwierdzono inaczej, odpowiadające najlepszym dostępnym technikom poziomy emisji (BAT–AEL) dla emisji do wody, podane w niniejszych konkluzjach dotyczących BAT, odnoszą się do wartości stężenia (masa wyemitowanych substancji na ilość wody) wyrażonych w mg/l.

O ile nie stwierdzono inaczej, okresy uśrednienia powiązane z BAT–AEL określa się następująco:







Średnia dobowa Średnia z 24-godzinnego okresu pobierania próbek jako próbka złożona proporcjonalna do przepływu lub, jeżeli wykaże się wystarczającą stabilność przepływu, jako próbka proporcjonalna do czasu Średnia roczna/miesięczna Średnia wszystkich średnich dobowych uzyskanych w okresie roku/miesiąca ważona na podstawie przepływów dobowych

DEFINICJE

Do celów niniejszych konkluzji dotyczących BAT zastosowanie mają następujące definicje:







Zastosowany termin Definicja Jednostka Segment/część instalacji, w której prowadzony jest konkretny proces przetwarzania Nowa jednostka Jednostka po raz pierwszy dopuszczona do eksploatacji na terenie zakładu po opublikowaniu niniejszych konkluzji dotyczących BAT lub całkowicie nowa jednostka posadowiona na istniejących fundamentach po opublikowaniu niniejszych konkluzji dotyczących BAT Istniejąca jednostka Jednostka, które nie jest nową jednostką Gaz odlotowy z procesu technologicznego Zgromadzony gaz wytworzony w trakcie procesu technologicznego, który musi zostać oczyszczony np. w jednostce usuwania gazów kwaśnych i instalacji odzysku siarki Gazy spalinowe Gazy spalinowe odprowadzane z jednostki po etapie utleniania, na ogół spalania energetycznego (np. regenerator, jednostka, w której prowadzony jest proces Clausa) Gaz resztkowy Nazwa zwyczajowa gazu wylotowego z instalacji odzysku siarki (na ogół w procesie Clausa) LZO Lotne związki organiczne zdefiniowane w art. 3 pkt 45 dyrektywy 2010/75/UE NMLZO LZO z wyłączeniem metanu Rozproszone emisje LZO Niezorganizowane emisje LZO, które nie są odprowadzane za pośrednictwem niektórych punktów emisji, takich jak kominy. Mogą pochodzić ze źródeł „obszarowych” (np. zbiorników) lub źródeł punktowych (np. kołnierze rur) NOX wyrażone jako NO2 Suma tlenku azotu (NO) i dwutlenku azotu (NO2) wyrażona jako NO2 SOX wyrażony jako SO2 Suma dwutlenku siarki (SO2) i tritlenku siarki (SO3) wyrażona jako SO2 H2S Siarkowodór. Nie uwzględniono siarczku karbonylu i merkaptanu Chlorowodór wyrażony jako HCl Wszystkie chlorki gazowe wyrażone jako HCl Fluorowodór wyrażony jako HF Wszystkie fluorki gazowe wyrażone jako HF Jednostka fluidalnego krakingu katalitycznego Fluidalny kraking katalityczny: proces konwersji, w którym uszlachetnia się ciężkie węglowodory, stosując podwyższoną temperaturę i katalizator, aby rozbić większe cząsteczki węglowodoru na cząsteczki o mniejszej masie Instalacja odzysku siarki Instalacja odzysku siarki. Zob. definicja sekcja 1.20.3 Paliwo rafineryjne Stały, płynny lub gazowy materiał palny uzyskany na etapach destylacji i konwersji rafinacji ropy naftowej Przykładami są rafineryjne paliwo gazowe, gaz syntezowy i oleje rafineryjne, koks naftowy Rafineryjne paliwo gazowe Gazy odlotowe z jednostek destylacji lub konwersji stosowane jako paliwo Jednostka energetycznego spalania ►C2 Jednostka, w której spalane są paliwa rafineryjne samodzielnie lub razem z innymi paliwami w celu produkcji energii na terenie rafinerii ◄ , taka jak kotły (z wyjątkiem ogrzewanych CO), piece i turbiny gazowe Pomiar ciągły Pomiar dokonywany przy zastosowaniu automatycznego systemu pomiarowego lub ciągłego systemu monitorowania emisji zainstalowanego na stałe na miejscu Pomiar okresowy Określenie wielkości mierzonej w określonych odstępach czasu ręcznie lub automatycznie Pośrednie monitorowanie emisji do powietrza Oszacowanie stężenia emisji substancji zanieczyszczającej w gazach spalinowych uzyskane w drodze odpowiedniego połączenia pomiarów parametrów zastępczych (takich jak zawartość O2, zawartość siarki lub azotu w surowcu zasilającym/paliwie), obliczeń i pomiarów okresowych emisji z komina. Zastosowanie współczynników emisji opartych na zawartości S w paliwie jest jednym z przykładów monitoringu pośredniego. Kolejnym przykładem monitoringu pośredniego jest zastosowanie systemu monitorowania przewidywalnych emisji System monitorowania przewidywalnych emisji System do określania stężenia substancji zanieczyszczającej w emisjach oparty na jej powiązaniu z szeregiem charakterystyk stale monitorowanych parametrów procesu (np. zużycia paliwa gazowego, stosunek powietrza do paliwa) i danych dotyczących jakości paliwa lub surowca zasilającego (np. zawartość siarki) źródła emisji Lotne związki węglowodorów płynnych Pochodne nafty o prężności pary wg Reida większej niż 4 kPa, takie jak benzyna ciężka i związki aromatyczne Współczynnik odzysku Wartość procentowa LZO niezawierających metanu (NMLZO) odzyskanych ze strumieni przesyłanych do jednostki odzysku oparów

1.1. Ogólne konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do rafinacji ropy naftowej i gazu

Oprócz ogólnych konkluzji dotyczących BAT, o których mowa w niniejszym punkcie, zastosowanie mają konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do określonego procesu technologicznego zawarte w pkt 1.2 — 1.19.

1.1.1. Systemy zarządzania środowiskiem

BAT 1. Aby poprawić ogólne efekty działalności środowiskowej instalacji rafinacji ropy naftowej i gazu, w ramach BAT należy wdrożyć system zarządzania środowiskiem zawierający w sobie wszystkie następujące cechy i go przestrzegać: (i) zaangażowanie kierownictwa, w tym kadry kierowniczej wyższego szczebla; (ii) określenie polityki ochrony środowiska, która obejmuje ciągłe doskonalenie instalacji przez kierownictwo; (iii) planowanie i ustalenie niezbędnych procedur, celów i zadań w powiązaniu z planami finansowymi i inwestycjami; (iv) wdrożenie procedur ze szczególnym uwzględnieniem: a) struktury i odpowiedzialności; b) szkoleń, świadomości i kompetencji; c) komunikacji; d) zaangażowania pracowników; e) dokumentacji; f) skutecznej kontroli procesu; g) programu obsługi technicznej; h) gotowości na sytuacje awaryjne i reagowania na nie; i) zapewnienia zgodności z przepisami dotyczącymi środowiska; (v) sprawdzanie efektywności i podejmowanie działań korygujących, ze szczególnym uwzględnieniem: a) monitorowania i pomiarów (zob. też dokument referencyjny dotyczący ogólnych zasad monitorowania); b) działań korygujących i zapobiegawczych; c) prowadzenia zapisów; d) niezależnego (jeżeli jest to możliwe) audytu wewnętrznego i zewnętrznego w celu określenia, czy system zarządzania środowiskowego jest zgodny z zaplanowanymi ustaleniami oraz czy jest właściwie wdrożony i utrzymywany; (vi) przegląd systemu zarządzania środowiskiem przeprowadzony przez ścisłe kierownictwo pod kątem stałej przydatności systemu, jego prawidłowości i skuteczności; (vii) podążanie za rozwojem czystszych technologii; (viii) uwzględnianie na etapie projektowania nowego obiektu i przez cały okres jego eksploatacji skutków dla środowiska wynikających z ostatecznego wycofania instalacji z eksploatacji; (ix) regularne stosowanie sektorowej analizy porównawczej.

Możliwość zastosowania

Zakres (np. poziom szczegółowości) i rodzaj systemu zarządzania środowiskiem (np. system oparty o normy czy nie) będą zasadniczo odnosić się do charakteru, skali i złożoności instalacji oraz do zasięgu oddziaływania takiej instalacji na środowisko.

1.1.2. Efektywność energetyczna

BAT 2. W celu efektywnego zużycia energii, w ramach BAT należy stosować odpowiednie kombinacje poniższych technik.



Technika Opis (i) Techniki konstrukcji a) Analiza Linnhoffa Metoda oparta na systematycznym obliczaniu termodynamicznych celów dla zminimalizowania zużycia energii w procesie. Stosowana jako narzędzie w celu dokonywania oceny całościowych projektów systemów. b) Integracja ciepła Dzięki integracji ciepła układów technologicznych znaczna część ciepła potrzebnego do prowadzenia różnych procesów zostaje dostarczona w drodze wymiany ciepła między strumieniami, które mają być podgrzane, i strumieniami, które mają być schłodzone. c) Odzysk ciepła i energii Wykorzystanie urządzeń do odzysku energii np.: — kotły odzysknicowe, — rozprężarki/odzysk ciepła w jednostce fluidalnego krakingu katalitycznego, — wykorzystanie ciepła odpadowego w systemie ciepłowniczym. (ii) Kontrola procesu i techniki konserwacji a) Optymalizacja procesu Automatycznie kontrolowane spalanie w celu zmniejszenia zużycia paliwa na tonę przetworzonego surowca zasilającego często połączone z integracją ciepła w celu poprawy wydajności pieca. b) Zarządzanie zużyciem pary i jego redukcja Systematyczne odwzorowywanie układów zaworów spustowych w celu ograniczenia zużycia pary i zoptymalizowania jej wykorzystania. c) Stosowanie wskaźnika emisyjności opartego na energii Udział w rankingu i analizie porównawczej w celu osiągnięcia stałej poprawy dzięki doświadczeniom wynikającym z najlepszych praktyk. (iii) Techniki produkcji pod względem zużycia energii a) Stosowanie kogeneracji Układ przeznaczony do koprodukcji (lub kogeneracji) ciepła (np. pary) i energii elektrycznej z tego samego paliwa. b) Technologia bloku gazowo-parowego z zintegrowanym zgazowaniem paliwa (IGCC) Technika, która ma na celu produkcję pary, wodoru (opcjonalnie) i energii elektrycznej z różnych rodzajów paliwa (np. ciężki olej opałowy lub koks) przy wysokiej efektywności konwersji.

1.1.3. Magazynowanie i przenoszenie materiałów stałych

BAT 3. W celu zapobiegania emisjom pyłu w trakcie magazynowania i przenoszenia materiałów pylących lub, jeżeli jest to niemożliwe, redukcji tych emisji w ramach BAT należy stosować jedną z następujących technik lub ich kombinację: (i) przechowywanie sproszkowanych materiałów luzem w zamkniętych silosach wyposażonych w układ odpylający (np. filtr tkaninowy); (ii) przechowywanie miałkich materiałów w zamkniętych pojemnikach lub szczelnie zamkniętych workach; (iii) przechowywanie pylącego gruboziarnistego materiału w zwilżonych stosach, ustabilizowanie powierzchni środkami tworzącymi skorupę, lub przechowywanie w przykrytych stosach; (iv) wykorzystanie pojazdów do czyszczenia dróg.

1.1.4. Monitorowanie emisji do powietrza oraz kluczowych parametrów procesów

BAT 4. W ramach BAT należy monitorować emisje do powietrza z wykorzystaniem techniki monitorowania co najmniej z minimalną częstotliwością podaną poniżej oraz zgodnie z normami EN. Jeżeli normy EN nie są dostępne, w ramach BAT należy stosować normy ISO, normy krajowe lub inne międzynarodowe normy zapewniające uzyskiwanie danych o równorzędnej jakości naukowej.



Opis Jednostka Minimalna częstotliwość Technika monitorowania (i) Emisje SOX, NOX i pyłu Krakowanie katalityczne Monitoring ciągły (1) (2) Pomiar bezpośredni Jednostki energetycznego spalania ≥ 100 MW (3) i jednostki kalcynujące Monitoring ciągły (1) (2) Pomiar bezpośredni (4) Jednostki energetycznego spalania o mocy 50–100 MW (3) Monitoring ciągły (1) (2) Pomiar bezpośredni lub monitorowanie pośrednie Jednostki energetycznego spalania < 50 MW (3) Raz w roku i po znacznych zmianach paliwa (5) Pomiar bezpośredni lub monitorowanie pośrednie Instalacje odzysku siarki W trybie ciągłym tylko w przypadku SO2 Pomiar bezpośredni lub monitorowanie pośrednie (6) (ii) Emisje NH3 Wszystkie jednostki z SCR lub SNCR Monitoring ciągły Pomiar bezpośredni (iii) Emisje CO Krakowanie katalityczne i jednostki energetycznego spalania ≥ 100 MW (3) Monitoring ciągły Pomiar bezpośredni Inne jednostki energetycznego spalania Raz na sześć miesięcy (5) Pomiar bezpośredni (iv) Emisje metali: niklu (Ni), antymonu (Sb) (7), wanadu (V) Krakowanie katalityczne Raz na sześć miesięcy i po znacznych zmianach w jednostce (5) Pomiar bezpośredni lub analiza oparta na zawartości metali w drobinkach katalizatora i w paliwie Jednostki energetycznego spalania (8) (v) Emisje polichlorowanych dwubenzodioksynów/dwubenzofuranów (PCDD/F) Instalacja reformingu katalitycznego Raz w roku lub raz na regenerację, w zależności od tego, który z tych okresów jest dłuższy Pomiar bezpośredni (1) Ciągłe pomiary emisji SO2 można zastąpić obliczeniami opartymi na pomiarach zawartości siarki w paliwie lub surowcu zasilającym, jeżeli można wykazać, że prowadzi to do równoważnego poziomu dokładności. (2) Jeżeli chodzi o SOX, tylko poziom SO2 jest mierzony w sposób ciągły, natomiast poziom SO3 jest mierzony jedynie okresowo (np. podczas kalibracji systemu monitorowania SO2). (3) Dotyczy całkowitej oszacowanej mocy cieplnej wszystkich jednostek energetycznego spalania podłączonych do komina, będącego źródłem emisji. (4) Lub monitoring pośredni SOX. (5) Można dostosować częstotliwości monitorowania, w przypadku gdy po upływie roku serie danych jasno wykazują wystarczającą stabilność. (6) Pomiar emisji SO2 z instalacji odzysku siarki można zastąpić ciągłym bilansem materiałowym ◄ lub monitorowaniem innego odpowiedniego parametru procesu, pod warunkiem że odpowiednie pomiary sprawności instalacji odzysku siarki oparte są na okresowych (np. raz na dwa lata) testach efektywności instalacji. (7) Antymon (Sb) jest monitorowany tylko w jednostkach krakowania katalitycznego w przypadku wprowadzania Sb w trakcie procesu (np. w przypadku pasywacji metali). (8) Z wyjątkiem jednostek energetycznego spalania opalanych wyłącznie paliwami gazowymi.

BAT 5. W ramach BAT należy monitorować odpowiednie parametry procesu powiązane z emisjami zanieczyszczeń w jednostkach krakowania katalitycznego i jednostkach spalania energetycznego poprzez stosowanie odpowiednich technik i co najmniej z podaną poniżej częstotliwością.



Opis Minimalna częstotliwość Monitorowanie parametrów powiązanych z emisjami zanieczyszczeń, np. zawartości O2 w gazach spalinowych, zawartości N i S w paliwie lub surowcu (1) Ciągły monitoring zawartości O2. W odniesieniu do zawartości N i S monitoring okresowy z częstotliwością uzależnioną od znacznych zmian paliwa/surowca (1) Monitorowanie zawartości N i S w paliwie lub surowcu zasilającym może nie być niezbędne w przypadku gdy prowadzone są ciągłe pomiary emisji NOX and SO2 z komina.

BAT 6. W ramach BAT należy monitorować rozproszone emisje LZO do powietrza na terenie całego zakładu z zastosowaniem wszystkich poniższych technik: (i) metoda detekcji zapachu powiązana z krzywymi korelacji w odniesieniu do kluczowego wyposażenia; (ii) techniki optycznego obrazowania gazów; (iii) obliczenia przewlekłych emisji na podstawie czynników emisji weryfikowane pomiarami okresowo (np. raz na dwa lata).

Przydatną uzupełniającą techniką jest kontrola i oznaczenie ilościowe emisji na miejscu na zasadzie okresowych kampanii z wykorzystaniem technik optycznych opartych na absorpcji, takich jak lidar absorpcji różnicowej (differential absorption light detection and ranging, DIAL), lub przenikanie promieniowania słonecznego (solar occultation flux, SOF).

Opis

Zob. sekcja 1.20.6.

1.1.5. Eksploatacja układów oczyszczania gazu odlotowego

►C2 BAT 7. Aby zapobiec emisjom do powietrza lub je ograniczyć, w ramach BAT należy eksploatować jednostki usuwania gazów kwaśnych ◄ , instalacje odzysku siarki i wszystkie inne układy oczyszczania gazu odlotowego o wysokiej dostępności i przy optymalnej wydajności.

Opis

W odniesieniu do szczególnych warunków eksploatacji innych niż zwykłe można określić specjalne procedury, w szczególności:

(i) w trakcie rozruchu i wyłączania;

(ii) w innych okolicznościach, które mogłyby mieć wpływ na właściwe funkcjonowanie układów (np. regularnej i nadzwyczajnej konserwacji oraz czyszczenia jednostek lub układu oczyszczania gazu odlotowego);

(iii) w przypadku niewystarczającego przepływu gazu odlotowego lub zbyt niskiej temperatury, które uniemożliwiają eksploatowanie układu oczyszczania gazu odlotowego przy pełnej efektywności.

BAT 8. W celu zapobiegania emisji amoniaku (NH3) do powietrza i jej ograniczenia, jeżeli stosuje się technikę selektywnej redukcji katalitycznej (SCR) lub selektywnej redukcji niekatalitycznej (SNCR), w ramach BAT należy utrzymywać odpowiednie warunki funkcjonowania SCR lub SNCR układu oczyszczania gazu odlotowego w celu ograniczenia emisji nieprzereagowanego NH3. Poziomy emisji powiązane z BAT: zob. tabela 2.



Tabela 2 Poziomy emisji powiązane z BAT w odniesieniu do emisji amoniaku (NH3) do powietrza w odniesieniu do jednostki energetycznego spalania lub jednostki przemysłowej, w których stosuje się techniki SCR lub SNCR Parametr BAT-AEL (średnia miesięczna) mg/Nm3 Amoniak wyrażony jako NH3 < 5–15 (1) (2) (1) Górna granica zakresu związana jest z wyższym stężeniem wejściowym NOX, większym tempem redukcji NOX oraz starzeniem się katalizatora. (2) Dolna granica zakresu związana jest ze stosowaniem techniki selektywnej redukcji katalitycznej (SCR).

BAT 9. Aby zapobiec emisji do powietrza i ograniczać ją podczas eksploatowania jednostki strippingu wód kwaśnych za pomocą pary wodnej, w ramach BAT należy kierować kwaśne gazy odlotowe z takiej jednostki do instalacji odzysku siarki lub każdego innego równoważnego systemu oczyszczania gazu. Bezpośrednie spalanie nieoczyszczonych gazów ze strippingu wód kwaśnych za pomocą pary wodnej nie uznaje się za BAT.

1.1.6. Monitorowanie emisji do wody

BAT 10. W ramach BAT należy monitorować emisje do wody z wykorzystaniem technik monitorowania co najmniej z częstotliwością podaną w tabeli 3) i zgodnie z normami EN. Jeżeli normy EN nie są dostępne, w ramach BAT należy stosować normy ISO, normy krajowe lub inne międzynarodowe normy zapewniające uzyskiwanie danych o równorzędnej jakości naukowej.

1.1.7. Emisje do wody

BAT 11. Aby ograniczyć zużycie wody i objętości skażonej wody, w ramach BAT należy stosować wszystkie poniższe techniki.



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Integracja strumienia wody Ograniczenie ilości wody technologicznej wytwarzanej na poziomie jednostki przed odprowadzeniem na potrzeby ponownego wewnętrznego wykorzystania strumieni wody, np. wody z układów chłodzenia, kondensatów, w szczególności do wykorzystania w odsalaniu ropy naftowej. Technika ma zasadniczo zastosowanie do nowych jednostek. W odniesieniu do istniejących jednostek możliwość zastosowania może wymagać kompletnej przebudowy jednostki lub instalacji. (ii) Woda i kanalizacja do oddzielania strumieni zanieczyszczonej wody Projekt terenu zakładu przemysłowego mający na celu optymalizację gospodarki wodą, w ramach której każdy strumień jest odpowiednio oczyszczany, np. poprzez odprowadzanie zakwaszonej wody (z jednostki destylacji, krakingu, koksowania itd.) do odpowiedniej instalacji wstępnego oczyszczania, takiej jak jednostka strippingu. Technika ma zasadniczo zastosowanie do nowych jednostek. W odniesieniu do istniejących jednostek możliwość zastosowania może wymagać kompletnej przebudowy jednostki lub instalacji. (iii) Oddzielanie niezanieczyszczonych strumieni wody (np. chłodzenie jednowyjściowe, woda deszczowa) Projekt terenu zakładu przemysłowego mający na celu zapobieganie odprowadzaniu wody nieskażonej do zbiorczej oczyszczalni ścieków i zapewnienie oddzielnego zrzutu po ewentualnym ponownym wykorzystaniu tego rodzaju strumienia wody. Technika ma zasadniczo zastosowanie do nowych jednostek. W odniesieniu do istniejących jednostek możliwość zastosowania może wymagać kompletnej przebudowy jednostki lub instalacji. (iv) Zapobieganie wyciekom i przeciekom Praktyki, które obejmują wykorzystanie specjalnych procedur lub tymczasowego wyposażenia w celu utrzymania sprawności, gdy zachodzi konieczność radzenia sobie w szczególnych okolicznościach, takich jak wycieki, wydostanie się substancji do otoczenia itp. Technika ma ogólne zastosowanie.

BAT 12. Aby zredukować ładunek emisji zanieczyszczeń w zrzutach ścieków do odbiornika wodnego, w ramach BAT należy usuwać nierozpuszczalne i rozpuszczalne substancje zanieczyszczające poprzez zastosowanie wszystkich poniższych technik.



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Usuwanie substancji nierozpuszczalnych poprzez odzyskiwanie oleju Zob. sekcja 1.21.2. Technika ma ogólne zastosowanie (ii) Usuwanie substancji nierozpuszczalnych w drodze odzyskiwania zawiesiny ogólnej i rozproszonego oleju Zob. sekcja 1.21.2. Technika ma ogólne zastosowanie (iii) Usuwanie substancji rozpuszczalnych, w tym biologiczne oczyszczanie i osadzanie w odstojnikach Zob. sekcja 1.21.2. Technika ma ogólne zastosowanie

Poziomy emisji powiązane z BAT: tabela 3.

BAT 13. Jeżeli zachodzi potrzeba dalszego usuwania substancji organicznych lub azotu, w ramach BAT należy stosować dodatkowy etap oczyszczania jak opisano w sekcji 1.21.2.



Tabela 3 Poziomy emisji powiązane z BAT w odniesieniu do bezpośredniego zrzutu ścieków z procesów rafinacji ropy naftowej i gazu oraz częstotliwości monitorowania powiązanych z BAT (1) Parametr Jednostka BAT-AEL (średnia roczna) Częstotliwość monitorowania (2) i metoda analityczna (norma) Indeks oleju węglowodorowego (HOI) mg/l 0,1–2,5 Codziennie EN 9377- 2 (3) Zawiesina ogólna (TSS) mg/l 5–25 Codziennie Chemiczne zapotrzebowanie na tlen (ChZT) (4) mg/l 30–125 Codziennie BOD5 mg/l Brak BAT–AEL Raz na tydzień Azot ogółem (5) wyrażony jako N mg/l 1–25 (6) Codziennie Ołów wyrażony jako Pb mg/l 0,005–0,030 Raz na kwartał Kadm wyrażony jako Cd mg/l 0,002–0,008 Raz na kwartał Nikiel wyrażony jako Ni mg/l 0,005–0,100 Raz na kwartał Rtęć wyrażona jako Hg mg/l 0,000 1 — 0,001 Raz na kwartał Wanad mg/l Brak BAT–AEL Raz na kwartał Indeks fenolu mg/l Brak BAT–AEL Raz na miesiąc EN 14402 Benzen, toluen, etylobenzen, ksylen (BTEX) mg/l Benzen (3) 0,001–0,050 Brak BAT–AEL dla T, E, X Raz na miesiąc (1) Nie wszystkie parametry i częstotliwości pobierania próbek mają zastosowanie do ścieków oczyszczonych z zakładów rafinacji gazu. (2) Dotyczy próbki zbiorczej pobieranej proporcjonalnie do przepływu przez okres 24 godzin lub, jeżeli wykazana zostanie wystarczająca stabilność przepływu, próbki pobieranej proporcjonalnie do czasu. (3) Przejście z dotychczasowej metody na EN 9377–2 może wymagać okresu dostosowawczego. (4) Jeżeli w zakładzie istnieje korelacja, ChZT można zastąpić całkowitym węglem organicznym. Korelację pomiędzy ChZT i całkowitym węglem organicznym należy opracowywać dla poszczególnych przypadków indywidualnie. Monitorowanie całkowitego węgla organicznego byłoby preferowanym rozwiązaniem ponieważ nie wiąże się z wykorzystaniem bardzo toksycznych związków. (5) W przypadku gdy azot ogólny stanowi sumę całkowitego azotu ogólnego Kjeldahla, azotanów i azotynów. (6) W przypadku stosowania nitryfikacji/denitryfikacji, można osiągnąć poziomy poniżej 15 mg/l.

1.1.8. Wytwarzanie odpadów i gospodarowanie odpadami

BAT 14. Aby zapobiec powstawaniu odpadów lub, jeżeli nie jest to możliwe, aby ograniczyć powstawanie odpadów, w ramach BAT należy przyjąć i wdrożyć plan, w którym w pierwszej kolejności zapewnione zostanie przygotowanie odpadów do ponownego wykorzystania, recykling, odzysk lub trwałe składowanie.

BAT 15. Aby ograniczyć ilości osadów przeznaczonych do oczyszczania lub do trwałego składowania, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Obróbka wstępna osadów Przed obróbką końcową (np. w piecu fluidyzacyjnym) osady są odwadniane lub odolejane (np. w wirówkach lub suszarkach parowych) w celu zmniejszenia ich objętości i odzyskania oleju z systemu slopowego. Technika ma ogólne zastosowanie. (ii) Ponowne wykorzystanie osadów w instalacjach technologicznych Pewne rodzaje osadów (np. tłuste osady) mogą być przetwarzane w jednostkach (np. koksowania) jako część surowca zasilającego ze względu na zawarty w nich olej. Możliwość stosowania ogranicza się do osadów, które spełniają wymagania pozwalające na ich przetwarzanie w jednostkach z odpowiednim oczyszczaniem.

BAT 16. Aby ograniczyć wytwarzanie stałych odpadów zużytego katalizatora, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.



Technika Opis (i) Gospodarowanie zużytym katalizatorem stałym Zaplanowane i bezpieczne przenoszenie materiałów wykorzystywanych jako katalizator (np. przez wykonawców) w celu ich odzysku lub ponownego wykorzystania w obiektach poza terenem. Działanie te zależą od rodzaju katalizatora i procesu. (ii) Usunięcie katalizatora ze szlamu po zdekantowanym oleju Odwirowane tłuste osady z jednostek technologicznych (np. jednostka fluidalnego krakingu katalitycznego) mogą zawierać znaczne stężenia drobnych cząsteczek katalizatora. Cząsteczki te muszą być oddzielone przed ponownym wykorzystaniem zdekantowanego oleju jako surowca.

1.1.9. Hałas

BAT 17. Aby zapobiec hałasowi lub go ograniczyć, w ramach BAT należy stosować jedną z następujących technik lub ich kombinację: (i) przeprowadzenie oceny hałasu w środowisku oraz sporządzenie planu zarządzania hałasem dostosowanego do środowiska lokalnego; (ii) zamknięcie hałaśliwych urządzeń lub procesów generujących hałas w wydzielonej strukturze/jednostce; (iii) wykorzystanie nasypów w celu ekranowania źródła hałasu; (iv) stosowanie barier dźwiękoszczelnych.

▼C2

1.1.10. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do zintegrowanego zarządzania rafinerią

▼B

BAT 18. Aby zapobiec rozproszonym emisjom LZO lub je ograniczyć, w ramach BAT należy stosować poniższe techniki.



Technika Opis Możliwość zastosowania I. Techniki związane z projektem obiektu (i) ograniczenie liczby ewentualnych źródeł emisji; (ii) maksymalizacja cech nieodłącznie związanych z ekranowaniem procesu; (iii) wybór wyposażenia o wysokim poziomie integralności; (iv) poprawa działań związanych z monitorowaniem i obsługą dzięki zapewnieniu dostępu do elementów, w których mogą potencjalnie występować nieszczelności. W przypadku istniejących jednostek możliwość stosowania techniki może być ograniczona. II. Techniki związane z wykonaniem obiektu i jego rozruchem (i) Dobrze zdefiniowane procedury budowy i montażu; (ii) Szczegółowe procedury rozruchu i przekazania do eksploatacji, zapewniające wykonanie obiektu zgodnie z wymogami projektu. W przypadku istniejących jednostek możliwość stosowania techniki może być ograniczona. III. Techniki związane z eksploatacją obiektu Stosowanie programu wykrywania nieszczelności i napraw opartego na analizie ryzyka (LDAR) w celu identyfikacji nieszczelnych elementów i usuwania nieszczelności. Zob. sekcja 1.20.6. Technika ma ogólne zastosowanie.

1.2. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesu alkilacji

▼C2

1.2.1. Proces alkilacji w obecności kwasu fluorowodorowego

▼B

►C2 BAT 19. Aby zapobiec emisjom kwasu fluorowodorowego (HF) do powietrza z procesu alkilacji w obecności kwasu fluorowodorowego ◄ , w ramach BAT należy stosować oczyszczanie na mokro roztworem alkalicznym w celu poddania obróbce strumieni nieskraplającego się gazu przed odprowadzeniem do pochodni.

Opis

Zob. sekcja 1.20.3.

Zastosowanie:

Przedmiotowa technika ma ogólne zastosowanie. W związku ze stwarzającym zagrożenie charakterem kwasu fluorowodorowego należy stosować wymogi bezpieczeństwa.

▼C2

BAT 20. Aby ograniczyć emisje do wody z procesu alkilacji w obecności kwasu fluorowodorowego, w ramach BAT należy stosować kombinację poniższych technik.



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Etap strącania/neutralizacji Strącanie (np. wapniem lub dodatkami opartymi na glinie) lub neutralizacja (jeżeli ścieki są pośrednio neutralizowane wodorotlenkiem potasu (KOH)). Technika ma ogólne zastosowanie. W związku ze stwarzającym zagrożenie charakterem kwasu fluorowodorowego (HF) należy stosować wymogi bezpieczeństwa. (ii) Etap rozdzielania Nierozpuszczalne związki wytwarzane na pierwszym etapie (np. CaF2 lub AlF3) są oddzielane np. w osadniku. Technika ma ogólne zastosowanie.

▼C2

1.2.2. Proces alkilacji w obecności kwasu siarkowego

▼B

►C2 BAT 21. Aby ograniczyć emisje do wody z procesu alkilacji w obecności kwasu siarkowego ◄ , w ramach BAT należy ograniczyć stosowanie kwasu siarkowego poprzez regenerację zużytego kwasu i neutralizację ścieków powstających w tym procesie przed ich odprowadzeniem do oczyszczalni ścieków.

1.3. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesów produkcji oleju bazowego

BAT 22. Aby zapobiec emisjom substancji niebezpiecznych do powietrza i do wody z procesów produkcji oleju bazowego oraz ich ograniczenia, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Zamknięty proces z odzyskiem rozpuszczalnika Proces, w którym rozpuszczalnik, po wykorzystaniu go podczas wytwarzania oleju bazowego (np. w jednostkach ekstrakcji, odparafinowania) jest odzyskiwany przez destylację i etapy oczyszczania. Zob. sekcja 1.20.7. Technika ma ogólne zastosowanie. (ii) Wielostopniowy proces z ekstrakcją rozpuszczalnikiem Proces ekstrakcji rozpuszczalnikiem obejmujący szereg etapów odparowywania (np. podwójne lub potrójne), aby ograniczyć wydostawanie się substancji do otoczenia. Technika ma zasadniczo zastosowanie do nowych jednostek. Wykorzystanie trzystopniowego procesu może być ograniczone do surowców niepowodujących zanieczyszczenia (iii) Procesy w jednostce ekstrakcji z wykorzystaniem mniej niebezpiecznych substancji Projekt (nowe obiekty) lub wdrożenie zmian (w istniejących instalacjach), tak aby w obiekcie można było przeprowadzić proces ekstrakcji rozpuszczalnikiem z wykorzystaniem mniej niebezpiecznego rozpuszczalnika: np. zastąpienie ekstrakcji furoaldehydem lub fenolem procesem, w którym wykorzystuje się N-metylopirolidon (NMP) Technika ma zasadniczo zastosowanie do nowych jednostek. Przestawienie istniejących jednostek na inne procesy oparte na rozpuszczalnikach o innych właściwościach fizykochemicznych może wymagać znacznych modyfikacji. (iv) Procesy katalityczne oparte na hydrogeneracji Procesy polegające na przekształcaniu niepożądanych związków w drodze hydrogeneracji katalitycznej podobnej do uwodorniania. Zob. sekcja 1.20.3 (Uwodornienie). Technika ma zasadniczo zastosowanie do nowych jednostek.

1.4. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesu produkcji asfaltu

BAT 23. Aby zapobiec emisjom do powietrza z procesu produkcji asfaltu oraz ograniczać je, w ramach BAT należy oczyszczać górny strumień gazów odlotowych przy użyciu jednej z poniższych technik.



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Termiczne utlenianie górnego strumienia gazów odlotowych w temperaturze powyżej 800 °C Zob. sekcja 1.20.6. Technika ma zasadniczo zastosowanie w nowej instalacji oksydacji asfaltów. (ii) Oczyszczanie na mokro górnego strumienia gazów odlotowych Zob. sekcja 1.20.3. Technika ma zasadniczo zastosowanie w nowej instalacji oksydacji asfaltów.

1.5. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesu fluidalnego krakingu katalitycznego

BAT 24. Aby zapobiec emisjom NOX do powietrza z procesu krakowania katalitycznego (regeneratora) lub ograniczać je, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

I. Techniki podstawowe lub związane z procesem, takie jak:



Technika Opis Możliwość zastosowania Optymalizacja procesu i zastosowanie aktywatorów i dodatków (i) Optymalizacja procesu technologicznego Połączenie warunków eksploatacyjnych lub praktyk mających na celu ograniczenie powstawania NOX, np. obniżenie nadmiaru tlenu w gazach spalinowych w trybie pełnego spalania, stopniowanie powietrza w kotle ogrzewanym tlenkiem węgla w trybie częściowego spalania pod warunkiem że kocioł ogrzewany tlenkiem węgla jest odpowiednio zaprojektowany. Technika ma ogólne zastosowanie. (ii) Niskoemisyjne aktywatory NOx do utleniania CO Wykorzystanie substancji, która selektywnie aktywuje spalanie CO i zapobiega utlenianiu azotu, który zawiera półprodukty NOx: np. aktywatory nie zawierające platyny Zastosowanie tylko w trybie pełnego spalania w przypadku zastąpienia aktywatorów CO opartych na platynie. W celu uzyskania maksymalnych korzyści może być wymagana odpowiednia dystrybucja powietrza. (iii) Szczególne dodatki na potrzeby redukcji NOX Zastosowanie szczególnych dodatków katalitycznych w celu zwiększenia redukcji NO przez CO Zastosowanie możliwe jest w trybie pełnego spalania przy odpowiednim projekcie oraz przy osiągalnym nadmiarze tlenu. Stosowanie dodatków do redukcji NOX opartego na miedzi może być ograniczone wydajnością sprężarki gazu.

II. Techniki wtórne lub techniki „końca rury”, takie jak:



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Selektywna redukcja katalityczna (SCR) Zob. sekcja 1.20.2. W celu uniknięcia ewentualnego dalszego zanieczyszczenia może być wymagane dodatkowe filtrowanie w górnym strumieniu SCR. W przypadku istniejących jednostek możliwość zastosowania techniki może być ograniczona dostępnością przestrzeni. (ii) Selektywna redukcja niekatalityczna (SNCR) Zob. sekcja 1.20.2. W odniesieniu do procesów fluidalnego krakingu katalitycznego z częściowym spalaniem w kotłach ogrzewanych tlenkiem węgla wymagany jest wystarczający czas przebywania w odpowiedniej temperaturze. W odniesieniu do procesów fluidalnego krakingu katalitycznego z pełnym spalaniem może być wymagany dodatkowy wtrysk paliwa (np. wodoru) w celu dostosowania do niższego zakresu temperatur. (iii) Utlenianie w niskich temperaturach Zob. sekcja 1.20.2. Potrzeba dodatkowej zdolności oczyszczania. Należy odpowiednio rozwiązać problem generowania ozonu i powiązanego z tym zarządzania ryzykiem. Możliwość zastosowania może być ograniczona koniecznością zapewnienia dodatkowego oczyszczania ścieków oraz wzajemnego powiązania pomiędzy różnymi komponentami środowiska (np. emisje azotanu) oraz niedostatecznym dostępem do ciekłego tlenu (na potrzeby wytwarzania ozonu). Możliwość zastosowania techniki może być ograniczona dostępnością przestrzeni.

Poziomy emisji powiązane z BAT: tabela 4.







Tabela 4 Poziomy emisji powiązane z BAT w odniesieniu do emisji NOX do powietrza z regeneratora w procesie krakingu katalitycznego Parametr Rodzaj instalacji/tryb spalania BAT-AEL (średnia miesięczna) mg/Nm3 NOX wyrażone jako NO2 Nowa jednostka/wszystkie tryby spalania < 30–100 Istniejąca jednostka/tryb pełnego spalania < 100–300 (1) Istniejąca jednostka/tryb częściowego spalania 100–400 (1) (1) W przypadku zastosowania wtrysku antymonu (Sb) do pasywacji metalu poziomy NOX mogą osiągnąć do 700 mg/Nm3. Niższą wartość graniczną zakresu można uzyskać, stosując technikę SCR.

Powiązane monitorowanie określono w BAT 4.

BAT 25. Aby ograniczyć emisje pyłu i metali do powietrza z procesu krakowania katalitycznego (regeneratora), w ramach BAT należy stosować kombinacje poniższych technik.

I. Techniki podstawowe lub związane z procesem, takie jak:



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Wykorzystanie katalizatora odpornego na ścieranie Wybór substancji katalitycznej, która jest odporna na ścieranie i fragmentację w celu redukcji emisji pyłu. Ma zastosowanie zasadniczo pod warunkiem że działanie i wybiórczość katalizatora są wystarczające. (ii) Wykorzystanie surowca o niskiej zawartości siarki (np. w wyniku wyboru surowca lub uwodornianie surowca zasilającego) Dobór surowców spośród ewentualnych źródeł przeznaczonych do przetwarzania w jednostce sprzyja stosowaniu surowców o niskiej zawartości siarki. Uwodornienie ma na celu zmniejszenie zawartości siarki, azotu i metali w surowcu zasilającym. Zob. sekcja 1.20.3. Wymagana jest wystarczająca dostępność surowców o niskiej zawartości siarki, produkcja wodoru i możliwość usuwania siarkowodoru (H2S) (np. stosując roztwory amin i instalacje Klausa)

II. Techniki wtórne lub techniki „końca rury”, takie jak:



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Elektrofiltr (ESP) Zob. sekcja 1.20.1. W przypadku istniejących jednostek możliwość zastosowania techniki może być ograniczona dostępnością przestrzeni. (ii) Wielostopniowe odpylacze cyklonowe Zob. sekcja 1.20.1. Technika ma ogólne zastosowanie. (iii) Filtr przepływu wstecznego trzeciego stopnia Zob. sekcja 1.20.1. Możliwość zastosowania może być ograniczona. (iv) Oczyszczanie na mokro Zob. sekcja 1.20.3. Możliwość zastosowania może być ograniczona w strefach z niedoborami wody oraz w przypadkach, w których nie można ponownie wykorzystać produktów ubocznych oczyszczania (w tym np. ścieki o wysokiej zawartości soli) ani ich odpowiednio unieszkodliwić. W przypadku istniejących jednostek możliwość zastosowania techniki może być ograniczona dostępnością przestrzeni.

Poziomy emisji powiązane z BAT: zob. tabela 5.







Tabela 5 Poziomy emisji powiązane z BAT w odniesieniu do emisji pyłu do powietrza z regeneratora w procesie krakingu katalitycznego Parametr Rodzaj instalacji BAT–AEL (średnia miesięczna) (1) mg/Nm3 Pył Nowa jednostka 10–25 Istniejąca jednostka 10–50 (2) (1) Zdmuchiwanie sadzy w kotłach ogrzewanych tlenkiem węgla i przez chłodnię gazu nie jest uwzględniane. (2) Niższą wartość graniczną zakresu można osiągnąć, stosując czteropolowy ESP.

Powiązane monitorowanie określono w BAT 4.

BAT 26. Aby zapobiec emisjom SOX do powietrza z procesu krakowania katalitycznego (regeneratora) lub je ograniczyć, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

I. Techniki podstawowe lub związane z procesem, takie jak:



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Stosowanie dodatków katalitycznych obniżających zawartość SOX Stosowanie substancji, która przenosi siarkę związaną z koksem z regeneratora z powrotem do reaktora. Zob. opis w 1.20.3. Możliwość zastosowania może być ograniczona przez projekt warunków pracy regeneratora. Wymagana jest odpowiednia zdolność redukcji siarkowodoru (np. instalacja odzysku siarki). (ii) Stosowanie surowca o niskiej zawartości siarki (np. w wyniku wyboru surowca lub uwodornienia surowca zasilającego) Dobór surowców spośród ewentualnych źródeł przeznaczonych do przetwarzania w jednostce sprzyja stosowaniu surowców o niskiej zawartości siarki. Uwodornienie ma na celu zmniejszenie zawartości siarki, azotu i metali w surowcu zasilającym. Zob. opis w 1.20.3. Wymagana jest wystarczająca dostępność surowców o niskiej zawartości siarki, produkcja wodoru i możliwość usuwania siarkowodoru (H2S) (np. stosując roztwory amin i instalacje Klausa).

II. Techniki wtórne lub techniki „końca rury”, takie jak:



Techniki Opis Możliwość zastosowania (i) Oczyszczanie metodą nieregeneracyjną Oczyszczanie na mokro lub oczyszczanie wodą morską. Zob. sekcja 1.20.3. Możliwość zastosowania może być ograniczona w strefach z niedoborami wody oraz w przypadkach, w których nie można ponownie wykorzystać produktów ubocznych oczyszczania (w tym np. ścieki o wysokiej zawartości soli) ani ich odpowiednio unieszkodliwić. W przypadku istniejących jednostek możliwość zastosowania techniki może być ograniczona dostępnością przestrzeni. (ii) Oczyszczanie metodą regeneracyjną Stosowanie określonego odczynnika pochłaniającego SOX (np. roztworu absorpcyjnego), który zasadniczo umożliwia odzysk siarki jako produktu ubocznego w trakcie cyklu regeneracyjnego, jeżeli wykorzystuje się odczynnik ponownie. Zob. sekcja 1.20.3. Możliwość zastosowania jest ograniczona do przypadków, w których zregenerowane produkty uboczne mogą zostać sprzedane. W przypadku istniejących jednostek możliwość zastosowania techniki może być ograniczona zarówno efektywnością odzysku występującej siarki, jak i dostępnością przestrzeni.

Poziomy emisji powiązane z BAT: zob. tabela 6.







Tabela 6 Poziomy emisji powiązane z BAT w odniesieniu do emisji SO2 do powietrza z regeneratora w procesie krakingu katalitycznego Parametr Rodzaj jednostki/tryb BAT-AEL (średnia miesięczna) mg/Nm3 SO2 Nowe instalacje ≤ 300 Istniejące jednostki/pełne spalanie < 100–800 (1) Istniejące jednostki/częściowe spalanie 100–1 200 (1) (1) Jeżeli zastosowanie ma wybór surowca zasilającego o niskiej zawartości siarki (np. < 0.5 % w/w) (lub uwodornienie) lub oczyszczanie w odniesieniu do wszystkich trybów spalania: górna granica zakresu BAT–AEL to ≤ 600 mg/Nm3.

Powiązane monitorowanie określono w BAT 4.

BAT 27. Aby redukować emisje tlenku węgla (CO) do powietrza z procesu krakowania katalitycznego (regeneratora), w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Kontrola procesu spalania Zob. sekcja 1.20.5. Technika ma ogólne zastosowanie. (ii) Katalizatory z aktywatorami utleniania tlenku węgla (CO) Zob. sekcja 1.20.5. Technika ma zasadniczo zastosowanie tylko w odniesieniu do trybu pełnego spalania. (iii) Kocioł ogrzewany tlenkiem węgla (CO) Zob. sekcja 1.20.5. Technika ma zasadniczo zastosowanie tylko w odniesieniu do trybu częściowego spalania.

Poziomy emisji powiązane z BAT: zob. tabela 7.







Tabela 7 Poziomy emisji powiązane z BAT w odniesieniu do emisji tlenku węgla do powietrza z regeneratora w procesie krakingu katalitycznego w odniesieniu do trybu częściowego spalania Parametr Tryb spalania BAT-AEL (średnia miesięczna) mg/Nm3 Tlenek węgla wyrażony jako CO Tryb częściowego spalania ≤ 100 (1) (1) Może być nieosiągalne w przypadku gdy kocioł ogrzewany tlenkiem węgla (CO) nie pracuje z pełnym obciążeniem.

Powiązane monitorowanie określono w BAT 4.

1.6. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesu reformingu katalitycznego

BAT 28. Aby ograniczyć emisję polichlorowanych dwubenzodioksynów/dwubenzofuranów (PCDD/F) do powietrza z jednostki reformingu katalitycznego, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Wybór katalizatora z aktywatorem Stosowanie aktywatora w celu ograniczenia do minimum ilości polichlorowanych dwubenzodioksynów/dwubenzofuranów (PCDD/F) podczas regeneracji. Zob. sekcja 1.20.7. Technika ma ogólne zastosowanie. (ii) Oczyszczanie gazów spalinowych z regeneracji a) Zamknięty układ recyklingu gazu z regeneracji ze złożem adsorpcyjnym Gaz odlotowy z etapu regeneracji oczyszcza się w celu usunięcia związków chlorowanych (np. dioksyn). Technika ma zasadniczo zastosowanie do nowych jednostek. W przypadku istniejących jednostek możliwość zastosowania techniki może zależeć od projektu obecnej instalacji regeneracyjnej. b) Oczyszczanie na mokro Zob. sekcja 1.20.3. Nie stosuje się w przypadku reformingu semiregeneratywnego. c) elektrofiltr (ESP) Zob. sekcja 1.20.1. Nie stosuje się w przypadku reformingu semiregeneratywnego.

1.7. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesów koksowania

BAT 29. Aby ograniczyć emisje do powietrza z procesów produkcyjnych koksowania, w ramach BAT należy stosować jedną z następujących technik lub ich kombinację: Techniki podstawowe lub związane z procesem, takie jak:



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Gromadzenie i recykling miału koksowego Systematyczne gromadzenie i recykling miału koksowego wytworzonego w trakcie całego procesu koksowania (wiercenie, przenoszenie, kruszenie, chłodzenie itp.) Technika ma ogólne zastosowanie. (ii) Przenoszenie i składowanie koksu zgodne z BAT 3 Zob. BAT 3. Technika ma ogólne zastosowanie. (iii) Wykorzystanie zamkniętego systemu wydmuchu System zatrzymania w celu obniżenia ciśnienia w bębnach ciśnieniowych koksu. Technika ma ogólne zastosowanie. (iv) Odzysk gazu (w tym odpowietrzanie przed otwarciem bębna i wyrównaniem ciśnienia z ciśnieniem atmosferycznym) jako składnik rafineryjnego paliwa gazowego (RFG) Odpowietrzanie bębnów koksu do kompresora w celu odzysku jako rafineryjnego paliwa gazowego zamiast spalania w pochodni. W odniesieniu do procesu flexi-coking przed oczyszczeniem gazu z jednostki koksowania niezbędny jest etap konwersji (w celu konwersji siarczku karbonylu (COS) na H2S). W przypadku istniejących jednostek możliwość zastosowania techniki może być ograniczona dostępnością przestrzeni.

BAT 30. Aby ograniczyć emisje NOX do powietrza z procesu kalcynowania surowego koksu, w ramach BAT należy stosować selektywną redukcję niekatalityczną (SNCR).

Opis

Zob. sekcja 1.20.2.

Możliwość zastosowania

Zastosowanie techniki SNCR (w szczególności w odniesieniu do czasu przebywania i przybliżonego zakresu temperatur) może być ograniczone w związku z specyfiką procesu kalcynowania.

BAT 31. Aby ograniczyć emisje SOX do powietrza z procesu kalcynowania surowego koksu, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Oczyszczanie metodą nieregeneracyjną Oczyszczanie na mokro lub oczyszczanie wodą morską. Zob. sekcja 1.20.3. Możliwość zastosowania może być ograniczona w strefach z niedoborami wody oraz w przypadkach, w których nie można ponownie wykorzystać produktów ubocznych oczyszczania (w tym np. ścieki o wysokiej zawartości soli) ani ich odpowiednio unieszkodliwić. W przypadku istniejących jednostek możliwość zastosowania techniki może być ograniczona dostępnością przestrzeni. (ii) Oczyszczanie metodą regeneracyjną Stosowanie określonego odczynnika pochłaniającego SOX (np. roztworu absorpcyjnego), który zasadniczo umożliwia odzysk siarki jako produktu ubocznego w trakcie cyklu regeneracyjnego, jeżeli wykorzystuje się odczynnik ponownie. Zob. sekcja 1.20.3. Możliwość zastosowania jest ograniczona do przypadków, w których zregenerowane produkty uboczne mogą zostać sprzedane. W przypadku istniejących jednostek możliwość zastosowania techniki może być ograniczona zarówno efektywnością odzysku występującej siarki, jak i dostępnością przestrzeni.

BAT 32. Aby ograniczyć emisje pyłu do powietrza z procesu kalcynowania surowego koksu, w ramach BAT należy stosować kombinację poniższych technik.



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Elektrofiltr (ESP) Zob. sekcja 1.20.1. W przypadku istniejących jednostek możliwość zastosowania techniki może być ograniczona dostępnością przestrzeni. W odniesieniu do produkcji grafitu i anod z kalcynowanego koksu możliwe zastosowanie może być ograniczone w związku z wysokim oporem właściwym cząstek koksu. (ii) Wielostopniowe odpylacze cyklonowe Zob. sekcja 1.20.1. Technika ma ogólne zastosowanie.

Poziomy emisji powiązane z BAT: zob. tabela 8.







Tabela 8 Poziomy emisji powiązane z BAT w odniesieniu do emisji pyłu do powietrza z jednostki do kalcynowania surowego koksu. Parametr BAT-AEL (średnia miesięczna) mg/Nm3 Pył 10–50 (1) (2) (1) Niższą wartość graniczną zakresu można osiągnąć, stosując czteroetapowy ESP. (2) W przypadku gdy ESP nie ma zastosowania mogą wystąpić wartości do 150 mg/Nm3.

Powiązane monitorowanie określono w BAT 4.

1.8. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesu odsalania

BAT 33. Aby ograniczyć zużycie wody i emisje do wody z procesu odsalania, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Recykling wody i optymalizacja procesu odsalania Zestaw dobrych praktyk odsalania mających na celu zwiększenie efektywności odsalania i ograniczenie zużycia wody do mycia np. wykorzystanie urządzeń mieszających o małej sile tnącej niskiego ciśnienia wody. Obejmuje to zarządzanie kluczowymi parametrami w zakresie mycia (np. dobre mieszanie) i etapów separacji (np. pH, gęstości, lepkość, potencjał pola elektrycznego do koalesencji). Technika ma ogólne zastosowanie. (ii) Wieloetapowe odsalanie Wielostopniowe urządzenia do odsalania działają na zasadzie dodawania wody i odwodniania, przy czym jest to powtarzane na dwóch etapach lub większej ich liczbie w celu uzyskania lepszej efektywności oddzielania i w związku z tym ograniczenia korozji na dalszych procesach. Technika ma zastosowanie do nowych jednostek. (iii) Dodatkowy etap oddzielania Dodatkowe ulepszony proces oddzielania oleju i wody oraz zawiesiny i wody przeznaczony do obniżenia ładunku olejów odprowadzanego do oczyszczalni ścieków i zawracania go do procesu. Obejmuje to np. bęben osadnikowy, wykorzystanie regulatorów poziomu z optymalnym interfejsem. Technika ma ogólne zastosowanie.

1.9. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do jednostek spalania energetycznego

BAT 34. Aby zapobiec emisjom NOX do powietrza z jednostek spalania energetycznego lub ograniczyć takie emisje, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

I. Techniki podstawowe lub związane z procesem, takie jak:



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Dobór lub oczyszczanie paliwa a) Stosowanie gazu w celu zastąpienia paliwa ciekłego Na ogół gaz zawiera mniej azotu niż paliwo ciekłe, a jego spalanie prowadzi do niższego poziomu emisji NOX. Zob. sekcja 1.20.3. Możliwość zastosowania może być ograniczona względami związanymi z dostępnością paliw gazowych o niskiej zawartości siarki, na co może mieć wpływ polityka energetyczna danego państwa członkowskiego. b) Stosowanie rafineryjnego oleju opałowego (RFO) o niskiej zawartości azotu, np. poprzez dobór RFO lub uwodornienie rafineryjnego oleju opałowego Dobór rafineryjnego oleju opałowego spośród możliwych źródeł stosowanych w jednostce sprzyja stosowaniu paliw ciekłych o niskiej zawartości azotu. Uwodornienie ma na celu obniżenie zawartości siarki, azotu i metali w paliwie. Zob. sekcja 1.20.3. Możliwość zastosowania jest ograniczona dostępnością paliw ciekłych o niskiej zawartości azotu, produkcją wodoru oraz możliwościami usuwania siarkowodoru (H2S) (np. stosując roztwory amin i instalacje Clausa). (ii) Zmiany w procesie spalania a) Spalanie etapowe: — stopniowanie powietrza, — stopniowanie paliwa Zob. sekcja 1.20.2. Stopniowanie paliwa w przypadku opalania paliwem mieszanym lub ciekłym może wymagać określonej konstrukcji palnika. b) Optymalizacja spalania Zob. sekcja 1.20.2. Technika ma ogólne zastosowanie. c) Recyrkulacja gazów spalinowych Zob. sekcja 1.20.2. Możliwość zastosowania poprzez wykorzystanie specjalnych palników wyposażonych w układ wewnętrznej recyrkulacji gazów spalinowych. Możliwość zastosowania może być ograniczona do przypadku, w którym jednostki z układem zewnętrznej recyrkulacji gazów spalinowych można zmodernizować do trybu pracy z wymuszonym ciągiem powietrza. d) Wtrysk rozcieńczalnika Zob. sekcja 1.20.2. Technika ma zasadniczo zastosowanie do turbin gazowych, w przypadku których dostępne są odpowiednie obojętne rozcieńczalniki. e) Stosowanie palników z niską emisją NOX Zob. sekcja 1.20.2. Technika ma na ogół zastosowanie do nowych jednostek, biorąc pod uwagę ograniczenie wynikające z określonego rodzaju paliwa (np. w przypadku oleju ciężkiego). W odniesieniu do istniejących jednostek możliwość zastosowania może być ograniczona złożonością wynikającą z warunków w danym miejscu, np. projektu pieców, urządzeń znajdujących się w sąsiedztwie. W bardzo szczególnych przypadkach konieczne może być wprowadzenie istotnych modyfikacji. Możliwość zastosowania może być ograniczona w przypadku pieców wykorzystywanych w procesie koksowania opóźnionego ze względu na potencjalne wytwarzanie koksu w piecach. W przypadku turbin gazowych możliwość zastosowanie jest ograniczona do paliw o niskiej zawartości wodoru (zasadniczo < 10 %).

II. Techniki wtórne lub techniki „końca rury”, takie jak:



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Selektywna redukcja katalityczna (SCR) Zob. sekcja 1.20.2. Technika ma zasadniczo zastosowanie do nowych jednostek. W przypadku istniejących jednostek możliwość zastosowania może być ograniczona ze względu na wymogi dotyczące znacznej przestrzeni oraz optymalnego wtrysku reagentu. (ii) Selektywna redukcja niekatalityczna (SNCR) Zob. sekcja 1.20.2. Technika ma zasadniczo zastosowanie do nowych jednostek. W przypadku istniejących jednostek możliwość zastosowania może być ograniczona wymogami dotyczącymi zakresu temperatur oraz czasem przebywania osiąganym w wyniku wtrysku reagentu. (iii) Utlenianie w niskich temperaturach Zob. sekcja 1.20.2. Możliwość zastosowania może być ograniczona koniecznością zapewnienia dodatkowej zdolności oczyszczania oraz faktem, że należy odpowiednio rozwiązać problem wytwarzania ozonu i zarządzania ryzykiem z tym związanym. Możliwość zastosowania może być ograniczona koniecznością zapewnienia dodatkowego oczyszczania ścieków oraz wzajemnego powiązania pomiędzy różnymi komponentami środowiska (np. emisje azotanu) oraz niedostatecznym dostępem do ciekłego tlenu (na potrzeby wytwarzania ozonu). W przypadku istniejących jednostek możliwość zastosowania techniki może być ograniczona dostępnością przestrzeni. (iv) Skojarzona technika SNOX Zob. sekcja 1.20.4. Technika ma zastosowanie wyłącznie do wysokich przepływów gazów spalinowych (np. > 800 000 Nm3/h) oraz w przypadkach, w których konieczna jest skojarzona redukcja NOX i SOX.

Poziomy emisji powiązane z BAT: zob. tabela 9, tabela 10 i tabela 11.







Tabela 9 Poziomy emisji powiązane z BAT w odniesieniu do emisji NOX do powietrza z turbiny gazowej Parametr Rodzaj wyposażenia BAT-AEL (1) (średnia miesięczna) mg/Nm3 przy 15 % O2 NOX wyrażone jako NO2 Turbina gazowa (w tym turbina gazowa o cyklu złożonym (CCGT)) oraz turbina w technologii bloku gazowo-parowego z zintegrowanym zgazowaniem paliwa (IGCC). 40–120 (turbina istniejąca) 20–50 (nowa turbina) (2) (1) BAT-AEL odnosi się do łączonych emisji z turbiny gazowej i kotła regeneracyjnego z dodatkowym opalaniem, jeżeli występuje. (2) W przypadku paliwa z wysoką zawartością H2 (tj. powyżej 10 %) górna granica zakresu wynosi 75 mg/Nm3.

Powiązane monitorowanie określono w BAT 4.







Tabela 10 Poziomy emisji powiązane z BAT w odniesieniu do emisji NOX do powietrza z jednostki spalania energetycznego opalanej gazem, z wyjątkiem turbin gazowych Parametr Rodzaj spalania BAT-AEL (średnia miesięczna) mg/Nm3 NOX wyrażone jako NO2 Opalanie gazem 30–150 w przypadku istniejącej jednostki (1) 30–100 w przypadku nowej jednostki (1) W przypadku istniejącej jednostki, w której wykorzystuje się wstępne podgrzewanie powietrza do wysokiej temperatury (tj. > 200 °C) lub paliwo gazowe o wysokiej zawartości H2, przekraczającej 50 %, górna granica zakresu wartości BAT-AEL wynosi 200 mg/Nm3.

Powiązane monitorowanie określono w BAT 4.







Tabela 11 Poziomy emisji powiązane z BAT w odniesieniu do emisji NOX do powietrza z jednostki energetycznego spalania wielopaliwowego, z wyjątkiem turbin gazowych Parametr Rodzaj spalania BAT-AEL (średnia miesięczna) mg/Nm3 NOX wyrażone jako NO2 Jednostka energetycznego spalania wielopaliwowego 30–300 w przypadku istniejącej jednostki (1) (2) (1) W przypadku istniejących jednostek o mocy < 100 MW opalanych olejem opałowym o zawartości azotu wyższej niż 0,5 % (w/w) lub jednostek opalanych paliwem ciekłym w ilości > 50 % lub w których wykorzystuje się wstępne ogrzewanie powietrza, mogą wystąpić wartości sięgające poziomu 450 mg/Nm3. (2) Niższą wartość graniczną zakresu można osiągnąć, stosując technikę SCR.

Powiązane monitorowanie określono w BAT 4.

BAT 35. Aby zapobiec emisjom pyłu i metali do powietrza z jednostek spalania energetycznego lub ograniczyć takie emisje, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

I. Techniki podstawowe lub związane z procesem, takie jak:



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Dobór lub oczyszczanie paliwa a) Stosowanie gazu w celu zastąpienia paliwa ciekłego Spalanie gazu zamiast paliwa ciekłego prowadzi do niższego poziomu emisji pyłu. Zob. sekcja 1.20.3. Możliwość zastosowania może być ograniczona względami związanymi z dostępnością paliw gazowych o niskiej zawartości siarki, takich jak gaz ziemny, na co może mieć wpływ polityka energetyczna danego państwa członkowskiego. b) Stosowanie rafineryjnego oleju opałowego (RFO) o niskiej zawartości siarki, np. przez dobór RFO lub uwodornienie RFO Dobór rafineryjnego oleju opałowego spośród możliwych źródeł stosowanych w jednostce sprzyja stosowaniu paliw ciekłych o niskiej zawartości siarki. Uwodornienie ma na celu obniżenie zawartości siarki, azotu i metali w paliwie. Zob. sekcja 1.20.3. Możliwość zastosowania może być ograniczona dostępnością paliw ciekłych o niskiej zawartości siarki, produkcją wodoru oraz możliwościami usuwania siarkowodoru (H2S) (np. stosując roztwory amin i instalacje Clausa). (ii) Zmiany w procesie spalania a) Optymalizacja spalania Zob. sekcja 1.20.2. Technika ma zasadniczo zastosowanie do wszystkich rodzajów spalania. b) Atomizacja paliwa ciekłego Stosowanie wysokiego ciśnienia w celu ograniczenia wielkości kropli paliwa ciekłego. Najnowsze optymalne konstrukcje palników zasadniczo umożliwiają atomizację parową. Technika ma zasadniczo zastosowanie do opalania paliwem ciekłym.

II. Techniki wtórne lub techniki „końca rury”, takie jak:



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Elektrofiltr (ESP) Zob. sekcja 1.20.1. W przypadku istniejących jednostek możliwość zastosowania techniki może być ograniczona dostępnością przestrzeni. (ii) Filtr przepływu wstecznego trzeciego stopnia Zob. sekcja 1.20.1. Technika ma ogólne zastosowanie. (iii) Oczyszczanie na mokro Zob. sekcja 1.20.3. Możliwość zastosowania może być ograniczona w strefach z niedoborami wody oraz w przypadkach, w których nie można ponownie wykorzystać produktów ubocznych oczyszczania (w tym np. ścieki o wysokiej zawartości soli) ani ich odpowiednio unieszkodliwić. W przypadku istniejących jednostek możliwość zastosowania techniki może być ograniczona dostępnością przestrzeni. (iv) Płuczki wirowe Zob. sekcja 1.20.1. Technika ma zasadniczo zastosowanie.

Poziomy emisji powiązane z BAT: zob. tabela 12.







Tabela 12 Poziomy emisji powiązane z BAT w odniesieniu do emisji pyłu do powietrza z jednostki energetycznego spalania wielopaliwowego, z wyjątkiem turbin gazowych Parametr Rodzaj spalania BAT-AEL (średnia miesięczna) mg/Nm3 Pył Opalanie wielopaliwowe 5–50 w przypadku istniejącej jednostki (1) (2) 5–25 w przypadku nowej jednostki o mocy < 50 MW (1) Niższą wartość graniczną zakresu dla jednostek można osiągnąć, stosując techniki „końca rury”. (2) Górna wartość graniczna zakresu odnosi się do stosowania wysokiego udziału procentowego spalania oleju oraz w przypadkach, w których zastosowanie mają wyłącznie techniki podstawowe.

Powiązane monitorowanie określono w BAT 4.

BAT 36. Aby zapobiec emisjom SOX do powietrza z jednostek spalania energetycznego lub ograniczyć takie emisje, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

I. Techniki podstawowe lub związane z procesem, których podstawę stanowi dobór lub oczyszczanie paliwa, takie jak:



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Stosowanie gazu w celu zastąpienia paliwa ciekłego Zob. sekcja 1.20.3. Możliwość zastosowania może być ograniczona względami związanymi z dostępnością paliw gazowych o niskiej zawartości siarki, takich jak gaz ziemny, na co może mieć wpływ polityka energetyczna danego państwa członkowskiego. (ii) Oczyszczanie rafineryjnego paliwa gazowego Stężenie końcowe H2S w rafineryjnym paliwie gazowym zależy od parametru procesu oczyszczania, np. ciśnienia w procesie oczyszczania roztworami amin. Zob. sekcja 1.20.3. W przypadku gazu niskokalorycznego zawierającego siarczek karbonylu (COS), np. z jednostek koksowniczych, przed usunięciem H2S konieczne może być zastosowanie konwertora. (iii) Stosowanie rafineryjnego oleju opałowego (RFO) o niskiej zawartości siarki, np. przez dobór RFO lub uwodornienie RFO Dobór rafineryjnego oleju opałowego spośród możliwych źródeł stosowanych w jednostce sprzyja stosowaniu paliw ciekłych o niskiej zawartości siarki. Uwodornienie ma na celu obniżenie zawartości siarki, azotu i metali w paliwie. Zob. sekcja 1.20.3. Możliwość zastosowania jest ograniczona dostępnością paliw ciekłych o niskiej zawartości siarki, produkcją wodoru oraz możliwościami usuwania siarkowodoru (H2S) (np. stosując roztwory amin i instalacje Clausa).

II. Techniki wtórne lub techniki „końca rury”:



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Oczyszczanie metodą nieregeneracyjną Oczyszczanie na mokro lub oczyszczanie wodą morską. Zob. sekcja 1.20.3. Możliwość zastosowania może być ograniczona w strefach z niedoborami wody oraz w przypadkach, w których nie można ponownie wykorzystać produktów ubocznych oczyszczania (w tym np. ścieki o wysokiej zawartości soli) ani ich odpowiednio unieszkodliwić. W przypadku istniejących jednostek możliwość zastosowania techniki może być ograniczona dostępnością przestrzeni. (ii) Oczyszczanie metodą regeneracyjną Stosowanie określonego odczynnika pochłaniającego SOX (np. roztworu absorpcyjnego), który zasadniczo umożliwia odzysk siarki jako produktu ubocznego w trakcie cyklu regeneracyjnego, jeżeli wykorzystuje się odczynnik ponownie. Zob. sekcja 1.20.3. Możliwość zastosowania jest ograniczona do przypadków, w których zregenerowane produkty uboczne mogą zostać sprzedane. Modernizacja istniejących jednostek może być ograniczona istniejącą zdolnością do odzyskiwania siarki. W przypadku istniejących jednostek możliwość zastosowania techniki może być ograniczona dostępnością przestrzeni. (iii) Skojarzona technika SNOX Zob. sekcja 1.20.4. Technika ma zastosowanie wyłącznie do wysokiego przepływu gazów spalinowych (np. > 800 000 Nm3/h) oraz w przypadkach, w których konieczna jest skojarzona redukcja NOX i SOX.

Poziomy emisji powiązane z BAT: zob tabela 13 i tabela 14.







Tabela 13 Poziomy emisji powiązane z BAT w odniesieniu do emisji SO2 do powietrza z jednostki spalania energetycznego opalanej rafineryjnym paliwem gazowym (RFG), z wyjątkiem turbin gazowych Parametr BAT-AEL (średnia miesięczna) mg/Nm3 SO2 5–35 (1) (1) W przypadku szczególnej konfiguracji oczyszczania RFG w płuczce wieżowej pod niskim ciśnieniem oraz w przypadku rafineryjnego paliwa gazowego o stosunku molowym H/C powyżej 5 górna wartość graniczna zakresu wartości BAT-AEL może wynieść nawet 45 mg/Nm3.

Powiązane monitorowanie określono w BAT 4.







Tabela 14 Poziomy emisji powiązane z BAT w odniesieniu do emisji SO2 do powietrza z jednostek energetycznego spalania wielopaliwowego, z wyjątkiem turbin gazowych i stacjonarnych silników gazowych Poniższy zakres wartości BAT-AEL odnosi się do średniej ważonej emisji z istniejących jednostek energetycznego spalania wielopaliwowego w rafinerii, z wyjątkiem turbin gazowych i stacjonarnych silników gazowych. Parametr BAT-AEL (średnia miesięczna) mg/Nm3 SO2 35–600

Powiązane monitorowanie określono w BAT 4.

BAT 37. Aby ograniczyć emisje tlenku węgla (CO) do powietrza z jednostek spalania energetycznego, w ramach BAT należy stosować kontrolę spalania.

Opis

Zob. sekcja 1.20.5.

Poziomy emisji powiązane z BAT: zob. tabela 15.







Tabela 15 Poziomy emisji powiązane z BAT w odniesieniu do emisji tlenku węgla do powietrza z jednostki spalania energetycznego Parametr BAT-AEL (średnia miesięczna) mg/Nm3 Tlenek węgla wyrażony jako CO ≤ 100

Powiązane monitorowanie określono w BAT 4.

1.10. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesu eteryfikacji

BAT 38. Aby ograniczyć emisje pochodzące z procesu eteryfikacji do powietrza, w ramach BAT należy zapewnić odpowiednie oczyszczanie gazów odlotowych powstających w procesie poprzez kierowanie ich do układu rafineryjnego paliwa gazowego.

BAT 39. Aby zapobiec zakłóceniom oczyszczania biologicznego, w ramach BAT należy stosować zbiorniki magazynowe oraz zapewnić stosowne zarządzanie planem produkcji danej jednostki, aby kontrolować zawartość toksycznych substancji (np. metanol, kwas mrówkowy, etery) rozpuszczonych w ściekach przed odprowadzaniem ścieków do oczyszczalnia.

1.11. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesu izomeryzacji

BAT 40. Aby ograniczyć emisje związków chlorowanych do powietrza, w ramach BAT należy zoptymalizować użycie chlorowanych związków organicznych wykorzystywanych do utrzymywania aktywności katalizatora, w przypadku gdy taki proces się odbywa lub należy stosować niechlorowane układy katalityczne.

1.12. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do rafinerii gazu ziemnego

BAT 41. Aby ograniczyć emisje dwutlenku siarki pochodzące z instalacji gazu ziemnego do powietrza, w ramach BAT należy stosować BAT 54.

BAT 42. Aby ograniczyć emisje tlenków azotu (NOX) pochodzące z instalacji gazu ziemnego do powietrza, w ramach BAT należy stosować BAT 34.

BAT 43. Aby zapobiec emisjom rtęci, jeżeli występuje w surowym gazie ziemnym, w ramach BAT należy usunąć rtęć i odzyskać osady zawierające rtęć jako odpad przeznaczony do unieszkodliwienia.

1.13. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesu destylacji

BAT 44. Aby zapobiec wytwarzaniu przepływu ścieków w wyniku procesu destylacji lub ograniczyć ich wytwarzanie, w ramach BAT należy stosować pompy próżniowe o pierścieniu cieczowym lub skraplacze powierzchniowe.

Możliwość zastosowania

Technika ta może nie mieć zastosowania w niektórych przypadkach modernizacji. W przypadku nowych jednostek może być wymagane zastosowanie pomp próżniowych, ewentualnie w połączeniu z ejektorami parowymi, aby osiągnąć wysoki poziom próżni (10 mm Hg). W przypadku awarii pompy próżniowej powinna być dostępna pompa zapasowa.

BAT 45. Aby zapobiec zanieczyszczaniu wody w wyniku procesu destylacji lub ograniczyć takie zanieczyszczanie, w ramach BAT należy kierować kwaśną wodę do jednostki, w której odbywa się proces strippingu.

BAT 46. Aby zapobiec emisjom z instalacji destylacji do powietrza lub ograniczyć takie emisje, w ramach BAT należy zapewnić odpowiednie oczyszczanie gazów odlotowych powstających w procesie, w szczególności nieskraplających się gazów odlotowych, poprzez usuwanie kwaśnych gazów przed dalszym użyciem.

Możliwość zastosowania

Technika ta ma zasadniczo zastosowanie do instalacji destylacji ropy naftowej i instalacji destylacji próżniowej. Może ona nie mieć zastosowania do wydzielonych rafinerii olejów smarowych i asfaltów z emisjami związków siarki na poziomie poniżej 1 t/dobę. W przypadku szczególnych konfiguracji rafinerii możliwość zastosowania może być ograniczona ze względu na konieczność zapewnienia np. przewodów rurowych o dużych średnicach, sprężarek lub dodatkowych możliwości oczyszczania roztworami amin.

1.14. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesu oczyszczania produktów

►C2 BAT 47. Aby ograniczyć emisje do powietrza pochodzące z procesu oczyszczania produktów ◄ , w ramach BAT należy zapewnić odpowiednie unieszkodliwianie gazów odlotowych, w szczególności zużytego złowonnego powietrza porafinacyjnego pochodzącego z jednostek słodzenia, kierując je do zniszczenia, np. przez spalenie.

Możliwość zastosowania

Technika ta ma zasadniczo zastosowanie do procesów oczyszczania produktów, w których strumienie gazów mogą być bezpiecznie przetwarzane i kierowane do urządzeń niszczących. Może ona nie mieć zastosowania do jednostek słodzenia ze względów bezpieczeństwa.

BAT 48. Aby ograniczyć wytwarzanie odpadów i ścieków w przypadkach, w których wdrożony został proces oczyszczania produktów z wykorzystaniem sody kaustycznej, w ramach BAT należy stosować płuczki kaskadowe z roztworem sody kaustycznej oraz zapewnić całościowe zarządzanie zużytą sodą kaustyczną, w tym recyklingiem po odpowiednim oczyszczeniu, np. przez stripping.

1.15. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do procesów składowania i przenoszenia

BAT 49. Aby ograniczyć emisje LZO do powietrza pochodzące ze składowania lotnych związków węglowodorów płynnych, w ramach BAT należy stosować zbiorniki magazynowe z pływającą pokrywą wyposażone w wysoko sprawne uszczelnienia lub zbiornik o nieruchomej pokrywie dachowej połączony z systemem odzyskiwania oparów.

Opis

Wysoko sprawne uszczelnienia to specjalne urządzenia służące do ograniczania wycieków oparów, takie jak udoskonalone uszczelnienia podstawowe oraz dodatkowe wielokrotne (podwójne lub potrójne) uszczelnienia (w zależności od emitowanej ilości).

Możliwość zastosowania

Możliwość zastosowania wysoko sprawnych uszczelnień może być ograniczona do modernizacji poprzez dodanie potrójnego uszczelnienia w istniejących zbiornikach.

BAT 50. Aby ograniczyć emisje LZO do powietrza pochodzące ze składowania lotnych związków węglowodorów płynnych, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Ręczne czyszczenie zbiorników ropy naftowej Czyszczenie zbiornika ropy naftowej wykonują pracownicy wchodzący do wnętrza zbiornika i ręczne usuwający osady. Technika ma ogólne zastosowanie. (ii) Stosowanie systemu zamkniętego obiegu Na potrzeby kontroli wewnętrznych zbiorniki opróżnia się okresowo, czyści oraz usuwa z nich wszelkie gazy. Takie czyszczenie obejmuje rozpuszczanie osadów na dnie zbiornika. Stosowanie systemów zamkniętego obiegu, które można połączyć z mobilnymi technikami redukcji „końca rury”, zapobiega emisjom LZO lub ogranicza takie emisje. Możliwość zastosowania może być ograniczona ze względu na np. rodzaj pozostałości, konstrukcję dachu zbiornika lub materiały, z jakich wykonany jest zbiornik.

BAT 51. Aby zapobiec emisjom do gleby i wód podziemnych pochodzącym ze składowania lotnych związków węglowodorów płynnych lub aby ograniczyć takie emisje, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację.



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Program konserwacji obejmujący monitorowanie, zapobieganie i kontrolowanie korozji System zarządzania obejmujący wykrywanie nieszczelności i kontrole eksploatacyjne mające na celu zapobieganie przepełnianiu, kontrolę zasobów oraz oparte na ryzyku procedury kontrolne zbiorników przeprowadzane w pewnych odstępach czasowych, aby sprawdzić ich integralność, a także konserwację, której celem jest poprawa obudowy bezpieczeństwa zbiornika. Technika obejmuje również reakcję w ramach systemu na skutki wycieku, aby podjąć działania zanim wycieki przedostaną się do wód podziemnych. System należy w szczególności wzmacniać w okresach konserwacji. Technika ma ogólne zastosowanie. (ii) Zbiorniki o podwójnym dnie Drugie nieprzepuszczalne dno, które stanowi środek ochronny przeciwko uwolnieniom z pierwszego materiału. Technika ma zasadniczo zastosowanie do nowych zbiorników oraz po przeprowadzeniu remontu istniejących zbiorników (1). (iii) Nieprzepuszczalne membrany izolacyjne Ciągła bariera uszczelniająca pod całą powierzchnią dna zbiornika. Technika ma zasadniczo zastosowanie do nowych zbiorników oraz po przeprowadzeniu remontu istniejących zbiorników (1). (iv) Dostateczne zabezpieczające obwałowanie terenu ze zbiornikami Obwałowanie terenu ze zbiornikami ma na celu zatrzymywanie dużych wycieków potencjalnie spowodowanych pęknięciem powłoki lub przepełnieniem (z uwagi na zarówno środowisko, jak i bezpieczeństwo). Rozmiary i powiązane przepisy budowlane są zasadniczo określone przepisami lokalnymi. Technika ma ogólne zastosowanie. (1) Techniki (ii) oraz (iii) mogą nie mieć zasadniczo zastosowania w przypadkach, w których zbiorniki przeznaczone są do przechowywania produktów wymagających ogrzewania przy przenoszeniu cieczy (np. asfalt), a także w przypadkach, w których nie istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia nieszczelności ze względu na utwardzenie.

BAT 52. Aby zapobiec emisjom LZO do powietrza powstającym podczas operacji załadunku i rozładunku lotnych związków węglowodorów płynnych lub aby ograniczyć takie emisje, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik lub ich kombinację w celu osiągnięcia wskaźnika odzysku na poziomie co najmniej 95 %.



Technika Opis Możliwość zastosowania (1) Odzyskiwanie oparów poprzez: (i) kondensację; (ii) absorpcję; (iii) adsorpcję; (iv) separację na membranie; (v) systemy hybrydowe. Zob. sekcja 1.20.6. Technika ma zasadniczo zastosowanie do operacji załadunku/rozładunku, w przypadku których roczna przepustowość wynosi > 5 000 m3/rok. Technika nie ma zastosowania do operacji załadunku/rozładunku w przypadku statków morskich, których roczny przerób wynosi < 1 milion m3/rok. (1) Urządzenie do odzysku oparów można zastąpić urządzeniem do eliminacji oparów (np. przez spalanie), jeżeli odzysk oparów nie jest bezpieczny lub jeżeli jest to technicznie niemożliwe z uwagi na objętość oparów powrotnych.

Poziomy emisji powiązane z BAT: zob. tabela 16.







Tabela 16 Poziomy emisji powiązane z BAT w odniesieniu do emisji niemetanowych LZO i benzenu do powietrza pochodzące z operacji załadunku i rozładunku łatwo parujących związków węglowodorów płynnych Parametr BAT-AEL (średnia godzinna) (1) NMLZO 0,15–10 g/Nm3 (2) (3) Benzen (3) < 1 mg/Nm3 (1) Wartości godzinowe przy ciągłej pracy wyrażone i zmierzone zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 94/63/WE (Dz.U. L 365 z 31.12.1994, s. 24). (2) Niższe wartości można osiągnąć dzięki zastosowaniu dwuetapowych systemów hybrydowych. Wyższe wartości można osiągnąć stosując absorpcję jednoetapową lub system membranowy. (3) Monitorowanie benzenu może nie być konieczne, w przypadku gdy poziom emisji NMLZO osiąga niższe wartości zakresu.

1.16. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do krakingu lekkiego (tzw. visbreaking) oraz innych procesów termicznych

BAT 53. Aby ograniczyć emisje do wody pochodzące z krakingu lekkiego (tzw. visbreaking) oraz innych procesów termicznych, w ramach BAT należy zapewnić odpowiednie oczyszczanie strumieni ścieków, stosując techniki zawarte w BAT 11.

1.17. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do oczyszczania gazów odlotowych z siarki

BAT 54. Aby ograniczyć emisje siarki do powietrza pochodzące z gazów odlotowych zawierających siarkowodór (H2S), w ramach BAT należy stosować wszystkie poniższe techniki.



Technika Opis Możliwość zastosowania (1) (i) Usuwanie kwaśnych gazów np. poprzez oczyszczanie roztworami amin Zob. sekcja 1.20.3. Technika ma ogólne zastosowanie. (ii) Instalacja odzysku siarki, np. w procesie Clausa Zob. sekcja 1.20.3. Technika ma ogólne zastosowanie. (iii) Instalacja oczyszczania gazów resztkowych Zob. sekcja 1.20.3. W przypadku modernizacji istniejącej instalacji oczyszczania gazów resztkowych możliwość zastosowania może być ograniczona rozmiarami tej instalacji i konfiguracją instalacji oraz rodzajem funkcjonującego już procesu odzysku siarki. (1) Technika może nie mieć zastosowania do wydzielonych rafinerii olejów smarów i asfaltów, w przypadku których ilość uwalnianych związków siarki wynosi poniżej 1 t/dobę.

Poziomy efektywności środowiskowej odpowiadające BAT (BAT-AEPL): zob. tabela 17.







Tabela 17 Poziomy efektywności środowiskowej odpowiadające BAT w odniesieniu do systemu odzysku siarki (H2S) zawartej w gazach odlotowych Poziom efektywności środowiskowej powiązany z BAT (średnia miesięczna) Usuwanie kwaśnych gazów Usunięcie siarkowodoru (H2S) w oczyszczanym rafineryjnym paliwie gazowym, aby osiągnąć wartość BAT-AEL dotyczącą opalania gazami w odniesieniu do BAT 36. Skuteczność odzysku siarki (1) Nowa instalacja: 99,5 — > 99,9 % Istniejąca instalacja: ≥ 98,5 % (1) Skuteczność odzysku siarki oblicza się dla całego ciągu operacji oczyszczania (w tym na etapie instalacji odzysku siarki oraz instalacji oczyszczania gazów resztkowych) jako frakcję zawartości siarki w surowcu zasilającym, jaką odzyskano w strumieniu siarki skierowanego do studzienek zbiorczych.

Powiązane monitorowanie określono w BAT 4.

1.18. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do pochodni

BAT 55. Aby zapobiec emisjom do powietrza pochodzącym z pochodni, w ramach BAT spalanie w pochodniach należy stosować wyłącznie ze względów bezpieczeństwa lub w przypadku nierutynowych warunków eksploatacyjnych (np. przy rozruchu i wyłączaniu).

BAT 56. Aby ograniczyć emisje do powietrza pochodzące z pochodni w przypadkach, w których spalanie w pochodniach jest nieuniknione, w ramach BAT należy stosować poniższe techniki.



Technika Opis Możliwość zastosowania (i) Właściwa konstrukcja obiektu Zob. sekcja 1.20.7. Technika ma zastosowanie do nowych jednostek. W istniejących jednostkach można zmodernizować system odzysku gazów z pochodni. (ii) Zarządzanie obiektem Zob. sekcja 1.20.7. Technika ma ogólne zastosowanie. (iii) Właściwa konstrukcja urządzeń do spalania na pochodniach Zob. sekcja 1.20.7. Technika ma zastosowanie do nowych jednostek. (iv) Monitorowanie i sprawozdawczość Zob. sekcja 1.20.7. Technika ma ogólne zastosowanie.

1.19. Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do zintegrowanego zarządzania emisjami

BAT 57. Aby osiągnąć całościowe ograniczenie emisji NOX do powietrza pochodzących z jednostek spalania energetycznego i z jednostek fluidalnego krakingu katalitycznego, w ramach BAT należy stosować technikę zintegrowanego zarządzania emisjami jako alternatywę dla stosowania BAT 24 i BAT 34.

Opis

Technika ta obejmuje zintegrowane zarządzanie emisjami NOX pochodzącymi z kilku lub wszystkich jednostek spalania energetycznego i z jednostek fluidalnego krakingu katalitycznego w rafinerii, polegające na wdrożeniu i stosowaniu najbardziej odpowiedniej kombinacji BAT w różnych odnośnych jednostkach oraz na monitorowaniu ich efektywności, aby wynikowy całkowity poziom emisji był równy poziomowi emisji, który osiągnięto by dzięki zastosowaniu do poszczególnych jednostek wartości BAT-AEL, o których mowa w BAT 24 i BAT 34, lub niższy od tego poziomu.

Powyższa technika jest w szczególności odpowiednia w przypadku obiektów rafinacji ropy naftowej:

— posiadających uznaną złożoność obiektu oraz wiele jednostek spalania energetycznego i jednostek technologicznych, które są wzajemnie powiązane pod względem dostaw surowca i energii,

— cechujących się częstymi zmianami procesów, uzależnionymi od jakości otrzymywanej ropy naftowej,

— cechujących się techniczną potrzebą wykorzystywania pozostałości z procesów technologicznych jako paliw na potrzeby wewnętrznych, co prowadzi do częstych zmian w mieszaninie paliw stosownie do wymogów procesu technologicznego.

Poziomy emisji powiązane z BAT: zob. tabela 18.

Ponadto w przypadku każdej nowej jednostki spalania energetycznego lub nowej jednostki fluidalnego krakingu katalitycznego objętej systemem zintegrowanego zarządzania emisjami zastosowanie nadal mają wartości BAT-AEL określone w ramach BAT 24 i BAT 34.

Tabela 18

Poziomy emisji powiązane z BAT w odniesieniu do emisji NOx do powietrza w przypadku stosowania BAT 57

Wartość BAT-AEL dla emisji NOx pochodzących z jednostek objętych BAT 57, wyrażona w mg/Nm3 jako średnia wartość miesięczna, jest równa lub niższa od średniej ważonej stężeń NOx (wyrażonych w mg/Nm3 jako średnia miesięczna), które osiągnięto by, stosując w praktyce w każdej z tych jednostek techniki umożliwiające odnośnym jednostkom osiągnięcie:

a) w odniesieniu do jednostek procesu krakowania katalitycznego (regeneratora): zakresu wartości BAT-AEL określonego w tabeli 4 (BAT 24);

b) w odniesieniu do jednostek spalania energetycznego spalających tylko paliwa rafineryjne lub jednocześnie paliwa rafineryjne i inne paliwa: zakresów wartości BAT-AEL określonych w tabelach 9, 10 i 11 (BAT 34).

Powyższa wartość BAT–AEL wyrażona jest następującym wzorem:

▼C2

▼B

Uwagi:

1. Mające zastosowanie warunki odniesienia dla tlenu określono w tabeli 1.

2. Ważenie poziomów emisji pojedynczych jednostek odbywa się w oparciu o natężenie przepływu gazów spalinowych w odnośnej jednostce, wyrażone jako średnia wartość miesięczna (Nm3/godzinę), które jest charakterystyczne dla normalnej pracy tej jednostki w instalacji rafineryjnej (przy zastosowaniu warunków odniesienia, o których mowa w uwadze 1).

3. W przypadku znacznych i strukturalnych zmian paliwa, które oddziałują na mającą zastosowanie wartość BAT-AEL w odniesieniu do jednostki, lub innych znacznych i strukturalnych zmian charakteru lub działania odnośnych jednostek, bądź też w przypadku ich wymiany lub rozbudowy lub dodania jednostek spalania energetycznego lub jednostek fluidalnego krakingu katalitycznego, należy odpowiednio skorygować wartość BAT-AEL określoną w tabeli 18.

Monitorowanie związane z BAT 57.

BAT dotycząca monitorowania emisji NOx w ramach techniki zintegrowanego zarządzania emisjami jest taka sama jak BAT 4, do której dodaje się co następuje:

— plan monitorowania obejmujący opis monitorowanych procesów, wykaz źródeł emisji i źródeł strumieni emisji (produkty, gazy odlotowe) monitorowanych w odniesieniu do każdego procesu oraz opis stosowanej metodyki (obliczeń, pomiarów) oraz podstawowych założeń i powiązanego poziomu ufności,

— ciągłe monitorowanie natężeń przepływu gazów spalinowych w odnośnych jednostkach poprzez dokonywanie bezpośrednich pomiarów lub zastosowanie równoważnej metody,

— system zarządzania danymi do celów gromadzenia, przetwarzania i zgłaszania wszystkich danych dotyczących monitorowania koniecznych do określenia emisji pochodzących ze źródeł objętych techniką zintegrowanego zarządzania emisjami.

BAT 58. Aby osiągnąć całościowe ograniczenie emisji SO2 do powietrza pochodzących z jednostek spalania energetycznego, jednostek fluidalnego krakingu katalitycznego oraz instalacji odzysku siarki ze spalin, w ramach BAT należy stosować technikę zintegrowanego zarządzania emisjami jako alternatywę dla stosowania BAT 26, BAT 36 i BAT 54.

Opis

Technika ta obejmuje zintegrowane zarządzanie emisjami SO2 pochodzącymi z kilku lub wszystkich jednostek spalania energetycznego, jednostek fluidalnego krakingu katalitycznego oraz instalacji odzysku siarki w rafinerii, polegające na wdrożeniu i stosowaniu najbardziej odpowiedniej kombinacji BAT w różnych odnośnych jednostkach na oraz monitorowanie ich efektywności, aby wynikowy całkowity poziom emisji był równy poziomowi emisji, który osiągnięto by dzięki zastosowaniu do poszczególnych jednostek wartości BAT-AEL, o których mowa w BAT 26 i BAT 36, oraz wartości BAT-AEPL określonej w ramach BAT 54, lub niższy od tego poziomu.

Powyższa technika jest w szczególności odpowiednia w przypadku obiektów rafinacji ropy naftowej:

— posiadających uznaną złożoność obiektu oraz wiele jednostek spalania energetycznego i jednostek technologicznych, które są wzajemnie powiązane pod względem dostaw surowca i energii,

— cechujących się częstymi zmianami procesów, uzależnionymi od jakości otrzymywanej ropy naftowej,

— cechujących się techniczną potrzebą wykorzystywania pozostałości z procesów technologicznych jako paliw na potrzeby wewnętrznych, co prowadzi do częstych zmian w mieszaninie paliw stosownie do wymogów procesu technologicznego.

Poziom emisji powiązany z BAT: zob. tabela 19.

Ponadto w przypadku każdej nowej jednostki spalania energetycznego, nowej jednostki fluidalnego krakingu katalitycznego lub nowej instalacji odzysku siarki objętej systemem zintegrowanego zarządzania emisjami zastosowanie nadal mają wartości BAT-AEL określone w ramach BAT 26 i BAT 36 oraz wartość BAT-AEPL określona w ramach BAT 54.

Tabela 19

Poziomy emisji powiązane z BAT w odniesieniu do emisji SO2 do powietrza w przypadku stosowania BAT 58

Wartość BAT-AEL dla emisji SO2 pochodzących z jednostek objętych BAT 58, wyrażona w mg/Nm3 jako średnia wartość miesięczna, jest równa lub niższa od średniej ważonej stężeń SO2 (wyrażonych w mg/Nm3 jako średnia miesięczna), które osiągnięto by, stosując w praktyce w każdej z tych jednostek techniki umożliwiające odnośnym jednostkom osiągnięcie:

a) w odniesieniu do jednostek procesu krakowania katalitycznego (regeneratora: zakresu wartości BAT–AEL określonego w tabeli 6 (BAT 26);

b) w odniesieniu do jednostek spalania energetycznego spalających tylko paliwa rafineryjne lub jednocześnie paliwa rafineryjne i inne paliwa: zakresów wartości BAT-AEL określonych w tabeli 13 i w tabeli 14 (BAT 36); oraz

c) w odniesieniu do instalacji odzysku siarki: zakresów wartości BAT-AEPL określonych w tabeli 17 (BAT 54).

Powyższa wartość BAT–AEL wyrażona jest następującym wzorem:

Uwagi:

1. Mające zastosowanie warunki odniesienia dla tlenu określono w tabeli 1.

2. Ważenie poziomów emisji pojedynczych jednostek odbywa się w oparciu o natężenie przepływu gazów spalinowych w danej jednostce, wyrażone jako średnia wartość miesięczna (Nm3/godzinę), które jest charakterystyczne dla normalnej pracy tej jednostki w instalacji rafineryjnej (przy zastosowaniu warunków odniesienia, o których mowa w uwadze 1).

3. W przypadku znacznych i strukturalnych zmian paliwa, które oddziałują na mającą zastosowanie wartość BAT-AEL w odniesieniu do jednostki, lub innych znacznych i strukturalnych zmian charakteru lub działania odnośnych jednostek, bądź też w przypadku ich wymiany lub rozbudowy lub dodania jednostek spalania energetycznego, jednostek fluidalnego krakingu katalitycznego lub instalacji odzysku siarki, należy odpowiednio skorygować wartość BAT-AEL określoną w tabeli 19.

Monitorowanie związane z BAT 58.

BAT dotycząca monitorowania emisji SO2 w ramach podejścia zintegrowanego zarządzania emisjami jest taka sama jak BAT 4, do której dodaje się, co następuje:

— plan monitorowania obejmujący opis monitorowanych procesów, wykaz źródeł emisji i źródeł strumieni emisji (produkty, gazy odlotowe) monitorowanych w odniesieniu do każdego procesu oraz opis stosowanej metodyki (obliczeń, pomiarów) oraz podstawowych założeń i powiązanego poziomu ufności,

— ciągłe monitorowanie natężeń przepływu gazów spalinowych w odnośnych jednostkach poprzez dokonywanie bezpośrednich pomiarów lub zastosowanie równoważnej metody,

— system zarządzania danymi do celów gromadzenia, przetwarzania i zgłaszania wszystkich danych dotyczących monitorowania koniecznych do określenia emisji pochodzących ze źródeł objętych techniką zintegrowanego zarządzania emisjami.

GLOSARIUSZ

1.20. Opis technik służących zapobieganiu emisjom do powietrza i ich kontroli

1.20.1. Pył







Technika Opis Elektrofiltr (ESP) Działanie elektrofiltrów polega na tym, że cząsteczkom nadawany jest ładunek elektryczny, co pozwala oddzielić je pod wpływem pola elektrycznego. Elektrofiltry mogą działać w bardzo różnych warunkach. Skuteczność redukcji może zależeć od liczby pól, czasu przebywania (rozmiaru), właściwości katalizatora oraz urządzeń do usuwania cząsteczek poprzedzających filtr. W jednostkach fluidalnego krakingu katalitycznego powszechnie stosuje się elektrofiltry z trzema polami oraz elektrofiltry z czterema polami. Elektrofiltry mogą pracować na sucho lub z wtryskiem amoniaku, aby usprawnić gromadzenie cząsteczek. W przypadku kalcynowania surowego koksu efektywność wychwytywania elektrofiltru może być ograniczona ze względu na trudność z naelektryzowaniem cząsteczek koksu. Wielostopniowe odpylacze cyklonowe Cyklonowe urządzenie lub system do gromadzenia zainstalowane po dwóch stopniach cyklonów. Powszechnie stosowana konfiguracja, ogólnie znana jako odpylacz trzeciego stopnia, składa się z pojedynczego zbiornika zawierającego wiele konwencjonalnych cyklonów lub udoskonaloną technologię cyklonu przelotowego. W przypadku fluidalnego krakingu katalitycznego sprawność zależy przede wszystkim od stężenia cząsteczek i rozkładu wielkości drobinek katalizatora po przejściu przez wewnętrzne cyklony regeneratora. Płuczki wirowe Płuczki wirowe łączą zasadę działania cyklonu z intensywnym kontaktem z wodą, np. płuczka Venturiego. Filtr przepływu wstecznego trzeciego stopnia Ceramiczne lub wykonane ze spieków metalowych filtry przepływu wstecznego, w których substancje stałe po zatrzymaniu się na powierzchni w postaci osadu zostają usunięte w wyniku zainicjowania przepływu wstecznego. Usunięte substancje stałe są następnie wypłukiwane z systemu filtracyjnego.

1.20.2. Tlenki azotu (NOX)







Technika Opis Zmiany w procesie spalania Spalanie etapowe — Stopniowanie powietrza — wiąże się z substechiometrycznym opalaniem i dodaniem pozostałego powietrza lub tlenu do pieca w celu pełnego spalenia, — Stopniowanie paliwa — pierwotny płomień o niskim impulsie powstaje u wylotu palnika; wtórny płomień jest wytwarzany u podstawy płomienia pierwotnego, obniżając temperaturę jego środkowej części Recyrkulacja gazów spalinowych Ponowne wprowadzenie gazów odlotowych z pieca do płomienia w celu zmniejszenia zawartości tlenu, a tym samym temperatury płomienia. Stosuje się specjalne palniki wykorzystujące wewnętrzną recyrkulację gazów spalinowych do celów chłodzenia podstawy płomieni i obniżenia zawartości tlenu w najgorętszej części płomieni. Stosowanie palników z niską emisją NOX Technika ta (obejmująca palniki z bardzo niską emisją NOX) opiera się na zasadach polegających na ograniczaniu szczytowych temperatur płomienia, opóźnianiu i zarazem uzupełnianiu spalania oraz zwiększaniu przepływu ciepła (zwiększona zdolność emisyjna płomienia). Może się ona wiązać ze zmienioną konstrukcją komory spalania pieca. Konstrukcja palników z bardzo niską emisją NOX wiąże się ze stopniowaniem spalania (powietrza/paliwa) oraz recyrkulacją gazów spalinowych. Suche palniki z niską emisją NOX stosuje się w przypadku turbin gazowych. Optymalizacja spalania W technice tej wykorzystuje się technologię kontroli w celu osiągnięcia najlepszych warunków spalania w oparciu o stałe monitorowanie odpowiednich parametrów spalania (np. zawartość O2, CO, stosunek powietrza (lub tlenu) do paliwa, elementy niespalone). Wtrysk rozcieńczalnika Obojętne rozcieńczalniki, np. gazy spalinowe, para, woda, azot dodawane do urządzeń spalających obniżają temperaturę płomienia i w efekcie obniżają również stężenie NOX w spalinach. Selektywna redukcja katalityczna (SCR) Technika opiera się na redukcji NOX do azotu w złożu katalitycznym w wyniku reakcji z amoniakiem (na ogół w roztworze wodnym) w optymalnej temperaturze roboczej około 300–450 °C. Można zastosować jedną warstwę katalizatora lub większą ich ilość. Większy stopień redukcji NOX osiąga się dzięki zastosowaniu większej ilości katalizatora (dwie warstwy). Selektywna redukcja niekatalityczna (SNCR) Technika polega na redukcji NOX do azotu w wyniku reakcji z amoniakiem lub moc