02019R0066 — PL — 14.11.2021 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/66

z dnia 16 stycznia 2019 r.

w sprawie przepisów określających jednolite praktyczne rozwiązania dotyczące przeprowadzania kontroli urzędowych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów w celu zweryfikowania zgodności z przepisami Unii dotyczącymi środków ochronnych przeciwko agrofagom roślin, mającymi zastosowanie do tych towarów







▼M1

Artykuł 1

1. Właściwe organy przeprowadzają kontrole urzędowe co najmniej raz w roku na nieruchomościach oraz, w stosownych przypadkach, w innych miejscach wykorzystywanych przez podmioty profesjonalne upoważnione do wydawania paszportów roślin zgodnie z art. 84 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031.

2. Kontrole te obejmują kontrole oraz – w przypadku podejrzenia zagrożenia dla zdrowia roślin – pobieranie próbek i przeprowadzanie testów, o których mowa w art. 92 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031.

3. Kontrole te przeprowadza się w najbardziej dogodnym czasie, jeśli chodzi o możliwość wykrycia obecności danych agrofagów bądź oznak lub objawów ich występowania.

4. Oprócz kontroli, o których mowa w ust. 1–3, właściwe organy przeprowadzają kontrole bezpośrednie roślin przeznaczonych do sadzenia, innych niż nasiona, w tym bulw, cebul i kłączy, które zostały wprowadzone do Unii w stanie spoczynku. Właściwe organy przeprowadzają te kontrole w pierwszym sezonie wegetacyjnym po przywozie w odniesieniu do niektórych z tych roślin określonych na podstawie planu kontroli, o którym mowa w ust. 5.

5. Właściwe organy określają częstotliwość kontroli, o których mowa w ust. 4, na podstawie planu kontroli, który jest ustalany zgodnie z przynajmniej wszystkimi następującymi kryteriami: a) historia i poziom występowania agrofagów kwarantannowych dla Unii, przechwyconych i zgłoszonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 11 lit. c) rozporządzenia (UE) 2016/2031, wykrytych na przywożonych roślinach, produktach roślinnych i innych przedmiotach; b) występowanie agrofaga priorytetowego w rozumieniu art. 6 rozporządzenia (UE) 2016/2031 w danym państwie trzecim pochodzenia, zgodnie z dostępnymi informacjami technicznymi i naukowymi; c) informacje udostępniane za pośrednictwem systemu zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych (IMSOC) lub jakiekolwiek inne oficjalne ostrzeżenie; d) biologia żywiciela i agrofagów oraz inne odpowiednie warunki skutecznego wykrywania agrofaga kwarantannowego lub agrofaga objętego środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031.

6. Jeżeli kontrole, o których mowa w ust. 4, wykażą obecność agrofaga kwarantannowego lub agrofaga objętego środkami przyjętymi zgodnie z art. 30 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031, właściwe organy wprowadzają wyniki kontroli zarejestrowane w systemie IMSOC do odpowiedniego sfinalizowanego wspólnego zdrowotnego dokumentu wejścia (CHED), o którym mowa w art. 56 rozporządzenia (UE) 2017/625, w każdym przypadku, gdy możliwe jest przypisanie porażonej rośliny do przywiezionej przesyłki.

▼B

Artykuł 2

Zwiększenie częstotliwości kontroli urzędowych podmiotów profesjonalnych upoważnionych do wydawania paszportów roślin

Właściwe organy mogą zwiększyć częstotliwość kontroli urzędowych, o których mowa w art. 1, jeżeli wymaga tego zagrożenie, biorąc pod uwagę następujące elementy:

a) zwiększone zagrożenie fitosanitarne dla danej rodziny, rodzaju lub gatunku roślin lub produktów roślinnych wyprodukowanych na tych nieruchomościach oraz, w stosownych przypadkach, w innych miejscach, gdzie konieczne jest przeprowadzenie większej liczby kontroli ze względu na biologię agrofagów lub warunki środowiskowe;

b) zagrożenie fitosanitarne związane ze źródłem lub miejscem pochodzenia w Unii danych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów;

c) liczba cykli produkcyjnych w roku;

d) historia przestrzegania przez podmiot profesjonalny mających zastosowanie przepisów rozporządzeń (UE) 2016/2031 i (UE) 2017/625;

e) dostępna infrastruktura oraz lokalizacja nieruchomości i, w stosownych przypadkach, innych miejsc wykorzystywanych przez podmiot profesjonalny.

Artykuł 3

Zmniejszenie częstotliwości kontroli urzędowych podmiotów profesjonalnych upoważnionych do wydawania paszportów roślin

Właściwe organy mogą zmniejszyć częstotliwość kontroli urzędowych, o których mowa w art. 1, do co najmniej co dwa lata, jeżeli pozwala na to zagrożenie i spełnione są następujące warunki:

a) podmiot profesjonalny wdrażał przez co najmniej dwa lata z rzędu plan zarządzania zagrożeniem agrofagami zgodnie z art. 91 rozporządzenia (UE) 2016/2031;

b) właściwy organ stwierdził, że plan ten skutecznie zmniejszył odnośne zagrożenie fitosanitarne oraz że dany podmiot profesjonalny przestrzegał mających zastosowanie przepisów rozporządzeń (UE) 2016/2031 i (UE) 2017/625.

Artykuł 4

Jednolita minimalna częstotliwość kontroli urzędowych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów z określonego źródła lub miejsca pochodzenia w Unii

1. Nieruchomości oraz, w stosownych przypadkach, inne miejsca wykorzystywane przez podmioty profesjonalne upoważnione do wydawania paszportów roślin zgodnie z art. 84 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031 podlegają co najmniej jednej kontroli urzędowej oprócz kontroli, o której mowa w art. 1, jeżeli są one miejscem pochodzenia roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów, zdefiniowanych w art. 2 pkt 1, 2 i 5 rozporządzenia (UE) 2016/2031, które były uprawiane co najmniej przez część swojego życia na wyznaczonym obszarze ustanowionym zgodnie z art. 18 ust. 1 tego rozporządzenia i które są prawdopodobnie porażone agrofagami, z powodu których ustanowiono ten wyznaczony obszar. Tę dodatkową kontrolę urzędową przeprowadza się możliwie najbliżej chwili wyprowadzenia tych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów ze wspomnianego obszaru wyznaczonego lub strefy porażenia do strefy buforowej tego obszaru wyznaczonego.

2. Przy przeprowadzaniu kontroli urzędowych, o których mowa w ust. 1, właściwe organy oceniają następujące elementy: a) ryzyko, że rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty zawierają odnośne agrofagi; b) ryzyko wystąpienia potencjalnych wektorów tych agrofagów, biorąc pod uwagę źródło lub miejsce pochodzenia przesyłek w Unii, stopień podatności roślin na porażenie oraz przestrzeganie przez podmiot profesjonalny odpowiedzialny za przemieszczenia wszelkich innych środków przedsięwziętych w celu zwalczenia lub powstrzymania tego agrofaga.

Artykuł 5

Jednolita minimalna częstotliwość kontroli urzędowych roślin, o których mowa w art. 73 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) 2016/2031

Kontrole identyfikacyjne i kontrole bezpośrednie roślin, o których mowa w art. 73 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) 2016/2031 i które są wprowadzane do Unii, przeprowadza się w odniesieniu do co najmniej 1 % przesyłek tych roślin.

Artykuł 6

Jednolita częstotliwość kontroli urzędowych podmiotów profesjonalnych upoważnionych do znakowania drewnianych materiałów opakowaniowych

Właściwe organy przeprowadzają kontrole urzędowe co najmniej raz w roku na nieruchomościach oraz, w stosownych przypadkach, w innych miejscach wykorzystywanych przez podmioty profesjonalne upoważnione do znakowania drewnianych materiałów opakowaniowych, o których to podmiotach mowa w art. 98 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/2031.

Kontrole te obejmują nadzór, o którym mowa w art. 98 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/2031.

Artykuł 7

Zwiększenie częstotliwości kontroli urzędowych podmiotów profesjonalnych upoważnionych do znakowaniach drewnianych materiałów opakowaniowych

Właściwe organy mogą zwiększyć częstotliwość kontroli urzędowych, o których mowa w art. 6, jeżeli wymaga tego zagrożenie, biorąc pod uwagę co najmniej jeden z następujących elementów:

a) zwiększone zagrożenie fitosanitarne związane z występowaniem agrofagów na terytorium Unii;

b) drewniane materiały opakowaniowe, inne rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty, w związku z którymi wykrywano agrofagi;

c) historia przestrzegania przez podmiot profesjonalny mających zastosowanie przepisów rozporządzeń (UE) 2016/2031 i (UE) 2017/625;

d) dostępna infrastruktura oraz lokalizacja nieruchomości i, w stosownych przypadkach, innych miejsc wykorzystywanych przez podmiot profesjonalny.

Artykuł 8

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 14 grudnia 2019 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.