1993R0461 — PL — 05.01.1998 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 461/93

z dnia 26 lutego 1993 r.

ustanawiające szczegółowe zasady stosowania wspólnotowej skali stosowanej przy klasyfikacji tusz owczych







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 3013/89 z dnia 25 września 1989 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa baraniego i koziego ( 1 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 363/93 ( 2 ), w szczególności jego art. 4 ust. 5, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2137/92 z dnia 23 lipca 1992 r. dotyczące wspólnotowej skali stosowanej przy klasyfikacji tusz owczych i określaniu wspólnotowych norm jakości świeżych lub schłodzonych tusz owczych oraz przedłużające stosowanie rozporządzenia (EWG) nr 338/91 ( 3 ), w szczególności jego art. 2, art. 4 ust. 3, art. 5, 6 i 7 ust. 2, a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: rozporządzenie (EWG) nr 2137/92 ustanowiło obowiązującą na obszarze całej Wspólnoty normę dotyczącą klasyfikacji, mającą na celu poprawę przejrzystości rynku w sektorze mięsa baraniego; potrzebne są szczegółowe zasady dla ustalania cen rynkowych określanych na podstawie tej normy dotyczącej klasyfikacji; należy stworzyć przepisy w sprawie ustalania cen rynkowych we właściwym momencie procesu sprzedaży; punkt ten należy ustalić na moment przybycia do rzeźni; aby zapewnić jednolitą klasyfikację tusz owczych we Wspólnocie, konieczne jest uściślenie definicji klas zgodności pokroju, klas otłuszczenia i barwy; należy stworzyć system zgłaszania cen ustalanych na podstawie klasyfikacji dokonywanej w rzeźni niezwłocznie po uboju; wymaga to właściwego systemu identyfikowania tusz; klasyfikacja powinna być prowadzona przez odpowiednio wykwalifikowany personel; wiarygodność klasyfikacji musi być skutecznie kontrolowana w celu zapewnienia jednolitego stosowania wspólnotowej skali klasyfikacji we Wspólnocie; w celu zapewnienia jednolitego stosowania wspólnotowej skali klasyfikacji we Wspólnocie rozporządzenie (EWG) nr 2137/92 przewiduje prowadzenie inspekcji na miejscu przez wspólnotowe grupy inspekcyjne; konieczne jest ustalenie szczegółowych zasad określania składu grupy oraz przeprowadzania kontroli na miejscu; środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Owiec i Kóz, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







Artykuł 1

1. Ceną rynkową ustalaną na podstawie wspólnotowej klasyfikacji tusz owczych, określonych w art. 7 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2137/92, jest cena w chwili przybycia do rzeźni, bez podatku od wartości dodanej płaconego dostawcy za mięso jagnięce pochodzenia wspólnotowego. Cena jest wyrażana za 100 kg wagi tusz, przygotowanych zgodnie ze wzorcowym sposobem prezentacji przewidzianym w art. 2 rozporządzenia, zważonych i sklasyfikowanych na haku w rzeźni.

2. Uwzględnianą wagą jest waga tuszy ciepłej, skorygowana w celu uwzględnienia strat na wadze podczas chłodzenia. Państwa Członkowskie informują Komisję o stosowanych czynnikach korygujących.

▼M1

3. W przypadku gdy prezentacja tusz po zważeniu i sklasyfikowaniu na haku różni się od wzorcowego sposobu prezentacji, Państwa Członkowskie dostosowują wagę tuszy, stosując współczynniki korygujące, przewidziane w art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2137/92. Państwa Członkowskie informują Komisję o zastosowanych współczynnikach korygujących. Jednakże dla kategorii określonych w załączniku III do rozporządzenia Państwa Członkowskie mogą podawać ceny za 100 kg tych tusz, przygotowanych zgodnie z miejscowym zwyczajem. W takim przypadku Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o różnicach między tą prezentacją a prezentacją wzorcową.

▼B

Artykuł 2

1. Państwa Członkowskie, w których roczna produkcja mięsa baraniego przekracza 200 ton, przekazują Komisji do dnia 15 marca 1993 r. poufny wykaz rzeźni i/lub innych przedsiębiorstw uczestniczących w ustalaniu cen zgodnie ze skalą wspólnotową (zwanych dalej „przedsiębiorstwami uczestniczącymi”) wraz ze wskazaniem ich rocznej wydajności.

2. Państwa Członkowskie określone w ust. 1 informują Komisję najpóźniej w każdy czwartek, a po raz pierwszy najpóźniej do dnia 8 kwietnia 1993 r., o średnich cenach, w walucie krajowej, dla każdej kategorii mięsa jagnięcego figurującego w skali wspólnotowej i dla każdego z przedsiębiorstw uczestniczących, zanotowanych w tygodniu poprzedzającym tydzień, w którym informacja jest podawana, wykazując ilość w ramach każdej kategorii. Jednakże jeżeli dana kategoria nie przekracza 1 % całości, ceny nie muszą być podawane. Państwa Członkowskie informują również Komisję o średnich cenach, na podstawie wagi, dla całego sklasyfikowanego mięsa jagnięcego w każdej kategorii branej pod uwagę przy zgłaszaniu cen.

Jednakże Państwa Członkowskie są upoważnione do podziału ceny podawanej na podstawie wagi według klas zgodności pokroju i stopnia otłuszczenia przewidzianych w Załączniku. Określenie „jakość” oznacza kombinację klasy pokroju i otłuszczenia.

Artykuł 3

Dodatkowe przepisy, określone w art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2137/92, są dla klas pokroju i otłuszczenia zgodne z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia. Barwa mięsa, określona w załączniku III do rozporządzenia (EWG) nr 2137/92, jest ustalana na boku tuszy, na rectus abdominis, poprzez odniesienie do znormalizowanej skali barw.

Artykuł 4

1. Klasyfikacja jest przeprowadzana najpóźniej w jedną godzinę po uboju.

2. Określona w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2137/92 identyfikacja tusz i półtusz zaklasyfikowanych według wspólnotowej skali stosowanej przy klasyfikacji tusz owczych w przedsiębiorstwach uczestniczących przeprowadzana jest za pomocą znakowania wskazującego na kategorię oraz klasę budowy i okrywy tłuszczowej.

Znakowanie to jest dokonywane przez ostemplowanie, przy użyciu nieusuwalnego, nietoksycznego tuszu, zgodnie z metodą zatwierdzoną przez właściwe władze krajowe.

Kategorie są oznaczone następująco:

— L: tusze owiec w wieku poniżej 12 miesięcy (mięso jagnięce),

— S: tusze innych owiec.

3. Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję w sprawie zastąpienia znakowania trwale przymocowanymi etykietami, na których nie jest możliwe wprowadzanie jakichkolwiek zmian.

Artykuł 5

1. Państwa Członkowskie zapewniają, by klasyfikacja była dokonywana przez odpowiednio wykwalifikowanych pracowników technicznych. Państwa Członkowskie wyznaczą takie osoby w drodze procedury udzielania zgody albo wyznaczając w tym celu odpowiedzialny organ.

2. Dokonywanie klasyfikacji w przedsiębiorstwach uczestniczących, objętych przepisami art. 2, jest kontrolowane na miejscu, bez wcześniejszego uprzedzenia, przez organ wyznaczony przez Państwo Członkowskie i niezależny od przedsiębiorstwa uczestniczącego. Kontrole muszą być przeprowadzane przynajmniej raz na trzy miesiące we wszystkich przedsiębiorstwach uczestniczących prowadzących klasyfikację i muszą obejmować co najmniej 50 losowo wybranych tusz.

Jednakże tam gdzie organ odpowiedzialny za kontrolę jest jednocześnie tym, który odpowiada za dokonywanie klasyfikacji, lub w przypadku gdy nie podlega on władzy organu publicznego, inspekcje przewidziane w akapicie pierwszym muszą być prowadzone pod fizycznym nadzorem organu publicznego na tych samych warunkach i przynajmniej raz w roku. Organ publiczny jest systematycznie informowany o ustaleniach dokonywanych przez organ odpowiedzialny za przeprowadzanie kontroli.

Artykuł 6

Wspólnotowa grupa inspekcyjna, przewidziana w art. 5 rozporządzenia (EWG) nr 2137/92 (zwana dalej „Grupą”) jest odpowiedzialna za przeprowadzanie inspekcji na miejscu obejmujących:

a) stosowanie ustaleń odnoszących się do wspólnotowej skali klasyfikacyjnej w odniesieniu do tusz owczych;

b) ustalanie cen rynkowych zgodnie ze skalą klasyfikacyjną.

Artykuł 7

Grupie przewodniczy jeden z ekspertów Komisji. Państwa Członkowskie wyznaczają ekspertów, biorąc pod uwagę ich niezależność oraz wiedzę w dziedzinie klasyfikacji tusz i ustalania cen rynkowych.

Eksperci pod żadnym warunkiem nie będą wykorzystywali dla własnych potrzeb ani ujawniali informacji uzyskanych w związku z ich pracą dla Grupy.

Artykuł 8

▼M1

1. Kontrole na miejscu są prowadzone przez delegację grupy w składzie ograniczonym do maksymalnie siedmiu członków. Do tego celu skład grupy ustala się zgodnie z następującymi zasadami:

— co najmniej dwóch ekspertów Komisji, z których jeden działa jako przewodniczący delegacji,

— jeden ekspert pochodzący z zainteresowanego Państwa Członkowskiego,

— najwyżej czterech ekspertów pochodzących z innych Państw Członkowskich.

▼B

2. Skład delegacji na pierwszą kontrolę zostanie ustalony przez Komisję.

Artykuł 9

▼M1

1. Inspekcje na miejscu przeprowadza się w regularnych odstępach czasu, a ich częstotliwość może się różnić w szczególności zależnie od wielkości produkcji mięsa owczego w kontrolowanym Państwie Członkowskim bądź też w zależności od problemów związanych z zastosowaniem sieci. W razie potrzeby mogą po nich nastąpić kontrole uzupełniające. Liczebność delegacji wyznaczonej do takich kontroli może być zmniejszona.

▼B

Program wizyt kontrolnych przygotowuje Komisja po konsultacji z Państwami Członkowskimi. Przy inspekcji mogą być obecni przedstawiciele Państwa Członkowskiego, na którego terytorium prowadzona jest kontrola.

2. Każde Państwo Członkowskie organizuje kontrole, które mają być przeprowadzone na jego terytorium, zgodnie z wymaganiami ustalonymi przez Komisję. W tym celu Państwo Członkowskie na 30 dni przed kontrolą przedstawia Komisji szczegółowy program inspekcji. Komisja może zażądać dokonania zmian w programie.

3. Komisja informuje Państwa Członkowskie z możliwie największym wyprzedzeniem o programie i planowanym przebiegu każdej kontroli.

4. Po zakończeniu każdej kontroli członkowie delegacji i przedstawiciele Państwa Członkowskiego, na którego terytorium prowadzona była kontrola, spotykają się, by przedyskutować jej wyniki. Następnie członkowie delegacji opracowują wnioski z kontroli obejmujące punkty określone w art. 6.

▼M1

5. Przewodniczący delegacji opracowuje sprawozdanie zawierające szczegóły kontroli i wnioski określone w ust. 4. Sprawozdanie jest niezwłocznie przesyłane Państwu Członkowskiemu, w którym przeprowadzono kontrolę, a następnie do pozostałych Państw Członkowskich.

▼B

Artykuł 10

Koszty podróży i pobytu członków Grupy pokrywa Komisja zgodnie z zasadami dotyczącymi kosztów podróży i pobytu osób niezwiązanych z Komisją, a powołanych przez nią do pracy w charakterze ekspertów.

Artykuł 11

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.









ZAŁĄCZNIK

1. Zgodność pokroju

Rozwój profilu tuszy, szczególnie części podstawowych (ćwierć tylna, grzbiet, łopatka).







Klasa zgodności pokroju Przepisy dodatkowe S Ekstra Ćwierć tylna: podwójnie umięśniona. Profile maksymalnie wypukłe Grzbiet: maksymalnie wypukłe, maksymalnie szerokie, maksymalnie grube Łopatka: maksymalnie wypukła i maksymalnie gruba E Doskonała Ćwierć tylna: bardzo gruba. Profile bardzo wypukłe Grzbiet: bardzo wypukły, bardzo szeroki i bardzo gruby aż do łopatki Łopatka: bardzo wypukła i bardzo gruba U Bardzo dobra Ćwierć tylna: gruba. Profile wypukłe Grzbiet: szeroki i gruby aż do łopatki Łopatka: gruba i wypukła R Dobra Ćwierć tylna: profile przeważnie proste Grzbiet: grube, ale zwężające się ku łopatce Łopatka: dobrze rozwinięta, ale nie tak gruba O Dość dobra Ćwierć tylna: profile z tendencją do lekkiej wklęsłości Grzbiet: niedostatecznie szeroki i gruby Łopatka: z tendencją do wąskiej. Niedostatecznie gruba P Słaba Ćwierć tylna: profile wklęsłe do bardzo wklęsłych Grzbiet: wąski, wklęsły z widocznymi kośćmi Łopatka: wąska, płaska i z widocznymi kośćmi

2. Stopień otłuszczenia

Ilość tłuszczu na zewnętrznych i wewnętrznych częściach tuszy.







Klasa otłuszczenia Przepisy dodatkowe (1) 1. Niska Strona zewnętrzna Brak widocznych śladów tłuszczu Strona wewnętrzna Część brzuszna Ślady tłuszczu lub ich brak na nerkach Część piersiowa Ślady tłuszczu lub ich brak między żebrami 2. Lekka Strona zewnętrzna Cienka warstwa tłuszczu pokrywa część tuszy, ale może być mniej widoczna na kończynach Strona wewnętrzna Część brzuszna Ślady tłuszczu lub jego cienka warstwa okrywa część nerek Część piersiowa Mięśnie wyraźnie widoczne między żebrami 3. Przeciętna Strona zewnętrzna Lekka warstwa tłuszczu pokrywająca większość lub całość tuszy. Lekko pogrubione strefy tłuszczu u nasady ogona Strona wewnętrzna Część brzuszna Lekka warstwa tłuszczu okrywa część lub całość nerek Część piersiowa Mięśnie wciąż widoczne między żebrami 4. Wysoka Strona zewnętrzna Gruba warstwa tłuszczu pokrywająca większą część lub całość tuszy, ale może być cieńsza na kończynach i grubiejąca na łopatkach Strona wewnętrzna Strona brzuszna Nerki są ukryte w tłuszczu Część piersiowa Mięśnie między żebrami mogą być przeniknięte tłuszczem Na żebrach mogą być widoczne pokłady tłuszczu 5. Bardzo wysoka Strona zewnętrzna Bardzo gruba powłoka tłuszczu Strona wewnętrzna Część brzuszna Nerki ukryte w grubej warstwie tłuszczu Część piersiowa Mięśnie między żebrami przeniknięte tłuszczem. Na żebrach widoczne pokłady tłuszczu (1) Przepisy dodatkowe dla jamy brzusznej nie stosują się do celów załącznika III do rozporządzenia (EWG) nr 2137/92.