02011R0404 — PL — 01.01.2017 — 003.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:





sprostowane przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 404/2011

z dnia 8 kwietnia 2011 r.

ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa







TYTUŁ I







PRZEPISY OGÓLNE

ZAKRES

Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się szczegółowe przepisy dotyczące stosowania systemu kontroli Unii Europejskiej ustanowionego rozporządzeniem w sprawie kontroli.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

▼M1

1) „unijny statek rybacki” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego i zarejestrowany w Unii;

2) „wody Unii” oznaczają wody zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 ( 1 );

▼B

3) „właściciel licencji połowowej” oznacza osobę fizyczną lub prawną, której wydano licencję połowową, o której mowa w art. 6 rozporządzenia w sprawie kontroli;

4) „inspektorzy unijni” oznaczają inspektorów, o których mowa w art. 4 ust. 7 rozporządzenia w sprawie kontroli;

5) „urządzenie do sztucznej koncentracji ryb” oznacza każde pływające na powierzchni wody lub zakotwiczone urządzenie służące do wabienia ryb;

6) „narzędzie bierne” oznacza każde narzędzie połowowe, które nie wymaga czynnego ruchu podczas prowadzenia połowu, w tym:

a) sieci skrzelowe, sieci oplatające, drygawice, pułapki sieciowe;

b) pławnice oraz drygawice dryfujące, z których wszystkie mogą być wyposażone w osprzęt kotwiczący, uspławniający i nawigacyjny;

c) takle, liny i narzędzia pułapkowe;

7) „włok rozprzowy” oznacza dowolny włok holowany, w którym rozprze lub podobne urządzenie utrzymuje rozwarcie wlotu sieci, niezależnie od tego, czy rozwarcie jest wspierane podczas ciągnięcia po dnie morza;

8) „system monitorowania statków” (VMS), o którym mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli, oznacza satelitarny system monitorowania statków rybackich regularnie przekazujący organom do spraw rybołówstwa dane o pozycji, kursie i prędkości statków;

9) „satelitarne urządzenie lokacyjne”, o którym mowa w art. 4 ust. 12 rozporządzenia w sprawie kontroli, oznacza urządzenie zainstalowane na statku rybackim, które automatycznie przekazuje dane o pozycji i inne związane z tym dane do ośrodka monitorowania rybołówstwa zgodnie z wymogami prawnymi oraz umożliwia wykrycie i identyfikację statku rybackiego o każdej porze;

10) „rejs połowowy” oznacza każdy rejs statku rybackiego, podczas którego prowadzone są działania połowowe i który zaczyna się w chwili opuszczenia portu przez statek rybacki i kończy się w momencie jego przybycia do portu;

11) „operacja połowowa” oznacza wszelkie działania związane z poszukiwaniem ryb, wydawaniem, holowaniem i wybieraniem narzędzi czynnych, wystawianiem, pozostawaniem w wodzie, wybieraniem lub przestawianiem narzędzi biernych oraz usuwaniem jakiegokolwiek połowu z narzędzia połowowego czy sieci do przechowywania lub przemieszczaniem z sadza wykorzystywanego w transporcie do sadzów, w których odbywa się tucz i hodowla;

12) „elektroniczny dziennik połowowy” oznacza komputerowy zapis informacji dotyczących operacji połowowych, prowadzony przez kapitana statku rybackiego i przekazywany organom państwa członkowskiego;

13) „postać produktu” oznacza opis przetworzonej formy produktu rybołówstwa lub jego części zgodnie z kodami i opisami w załączniku I;

14) „Europejska Agencja Kontroli Rybołówstwa” oznacza agencję, o której mowa w art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 768/2005 ( 2 );

15) „obserwacja” oznacza każde stwierdzenie obecności statku rybackiego przez dowolny właściwy organ państwa członkowskiego;

16) „wrażliwe informacje handlowe” oznaczają informacje, których ujawnienie może naruszyć interesy handlowe operatora;

17) „komputerowy system zatwierdzania” oznacza system sprawdzający, czy wszystkie dane zapisywane w bazach danych państw członkowskich są dokładne, pełne i przesłane w terminie;

18) „usługa sieciowa” oznacza niezależny element oprogramowania służący do interoperacyjnej interakcji między maszynami w ramach sieci.







TYTUŁ II

OGÓLNE WARUNKI DOSTĘPU DO WÓD I ZASOBÓW







ROZDZIAŁ I

Licencje połowowe

Artykuł 3

Wydawanie licencji połowowych i zarządzanie nimi

1. Licencja połowowa, o której mowa w art. 6 rozporządzenia w sprawie kontroli, jest ważna wyłącznie dla jednego ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ .

2. Państwa członkowskie wydają i cofają licencje połowowe, o których mowa w art. 6 rozporządzenia w sprawie kontroli, oraz zarządzają nimi w odniesieniu do swoich statków rybackich zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

3. Licencje połowowe, o których mowa w art. 6 rozporządzenia w sprawie kontroli, zawierają co najmniej informacje określone w załączniku II.

4. Licencje połowowe wydane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1281/2005 uważa się za licencje połowowe wydane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jeżeli zawierają minimalną ilość informacji wymaganych w ust. 3 niniejszego artykułu.

5. Licencja połowowa jest ważna wyłącznie, jeżeli warunki, na podstawie których ją wydano, są nadal spełniane.

6. Jeżeli licencję połowową tymczasowo zawieszono lub cofnięto na stałe, organy państwa członkowskiego bandery bezzwłocznie informują właściciela licencji połowowej.

▼M1

7. Zdolność całkowita odpowiadająca wydanym przez państwo członkowskie licencjom połowowym, wyrażona w GT lub w kW, w żadnym momencie nie jest większa niż maksymalny poziom zdolności ustanowiony dla tego państwa członkowskiego zgodnie z art. 22 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

▼B







ROZDZIAŁ II

Upoważnienia do połowów

Artykuł 4

Upoważnienia do połowów

1. Upoważnienie do połowów, o którym mowa w art. 7 rozporządzenia w sprawie kontroli, jest ważne wyłącznie dla jednego ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ .

2. Upoważnienia do połowów, o których mowa w art. 7 rozporządzenia w sprawie kontroli, zawierają co najmniej informacje określone w załączniku III. Państwo członkowskie bandery dopilnowuje, aby informacje zawarte w upoważnieniu do połowów były dokładne i zgodne z przepisami wspólnej polityki rybołówstwa.

3. Specjalne zezwolenia połowowe wydane zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1627/94 ( 3 ) uważa się za upoważnienia do połowów wydane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jeżeli zawierają minimalną ilość informacji wymaganych w ust. 2 niniejszego artykułu.

4. Upoważnienie do połowów, o którym mowa w ust. 2, oraz licencja połowowa, o której mowa w art. 3 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, mogą być zawarte w tym samym dokumencie.

5. Nie naruszając przepisów szczególnych, ►M1 unijne statki rybackie ◄ o długości całkowitej poniżej 10 metrów, które poławiają wyłącznie w wodach terytorialnych swoich państw członkowskich bandery, są wyłączone z obowiązku posiadania upoważnienia do połowów.

6. Stosuje się odpowiednio art. 3 ust. 2 i 5 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 5

Wykaz upoważnień do połowów

1. Nie naruszając przepisów szczególnych, po uruchomieniu stron internetowych, o których mowa w art. 114 rozporządzenia w sprawie kontroli, i nie później niż dnia 1 stycznia 2012 r. państwa członkowskie udostępniają w zabezpieczonej części swoich oficjalnych stron internetowych wykaz statków rybackich, które otrzymały upoważnienia do połowów, o których mowa w art. 7 rozporządzenia w sprawie kontroli, zanim te upoważnienia do połowów staną się ważne. Państwa członkowskie aktualizują swoje wykazy w przypadku wszelkich zmian, zanim wejdą one w życie.

2. W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r. państwa członkowskie udostępniają Komisji na jej prośbę wykaz statków rybackich, które otrzymały upoważnienia do połowów na 2011 r. Państwa członkowskie informują Komisję o wszelkich zmianach w wykazie zanim wejdą one w życie.







ROZDZIAŁ III

Oznakowanie i identyfikacja ►M1 unijnych statków rybackich ◄ oraz ich narzędzi







Sekcja 1

Oznakowanie i identyfikacja statków rybackich

Artykuł 6

Oznakowanie statków rybackich

►M1 Unijny statek rybacki ◄ oznakowuje się w następujący sposób:

a) litera(-y) portu lub okręgu, w którym ►M1 unijny statek rybacki ◄ jest zarejestrowany, i numer(-y) rejestracyjny(-e) są namalowane lub umieszczone z obydwu stron dziobu statku możliwie jak najwyżej nad poziomem wody w taki sposób, aby były dobrze widoczne z morza i z powietrza, w kolorach kontrastujących z tłem, na którym są namalowane;

b) w przypadku ►M1 unijnych statków rybackich ◄ o długości całkowitej powyżej 10 metrów i do 17 metrów wysokość liter i cyfr musi wynosić co najmniej 25 centymetrów przy grubości linii wynoszącej co najmniej 4 centymetry. W przypadku ►M1 unijnych statków rybackich ◄ , których długość całkowita wynosi co najmniej 17 metrów, wysokość liter i cyfr nie może być mniejsza niż 45 centymetrów przy grubości linii wynoszącej co najmniej 6 centymetrów;

c) państwo członkowskie bandery może nałożyć wymóg, aby międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (IRCS) lub oznaka rybacka były namalowane na dachu sterówki w taki sposób, aby były dobrze widoczne z powietrza, w kolorze kontrastującym z tłem, na którym są namalowane;

d) kolory kontrastujące to biały i czarny;

e) oznaka rybacka namalowana lub umieszczona na kadłubie ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ nie jest usuwalna, zamazywana, zmieniana, nieczytelna, przykrywana ani zasłaniana.

▼M1

Od dnia 1 stycznia 2016 r. system numerów identyfikacyjnych statków Międzynarodowej Organizacji Morskiej, przyjęty rezolucją A.1078 (28) w dniu 4 grudnia 2013 r. oraz określony w rozdziale XI-1 prawidło 3 konwencji SOLAS 1974, ma zastosowanie do:

a) unijnych statków rybackich lub statków rybackich kontrolowanych przez unijne podmioty na podstawie umów czarterowych o pojemności brutto 100 ton lub 100 ton rejestrowych brutto i powyżej bądź o długości całkowitej 24 metrów i powyżej, działających wyłącznie w obrębie wód Unii;

b) unijnych statków rybackich lub statków rybackich kontrolowanych przez unijne podmioty na podstawie umów czarterowych o długości całkowitej co najmniej 15 metrów, działających poza wodami Unii;

c) wszystkich statków rybackich państw trzecich upoważnionych do prowadzenia działalności połowowej na wodach Unii.

▼B

Artykuł 7

Dokumenty przechowywane na statku rybackim UE

1. Kapitan ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 10 metrów przechowuje dokumenty wydane przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym statek jest zarejestrowany, zawierające przynajmniej następujące elementy dotyczące statku:

a) nazwę, jeżeli została nadana;

b) litery portu lub okręgu, w którym statek jest zarejestrowany, i numer(-y) rejestracyjny(-e);

c) międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy, jeżeli został nadany;

d) imię i nazwisko oraz adres właściciela(-i) i w odpowiednim przypadku osoby (osób) czarterującej(-ych);

e) długość całkowitą, moc silnika napędowego, pojemność brutto oraz – w przypadku ►M1 unijnych statków rybackich ◄ , które wprowadzono do użytku po dniu 1 stycznia 1987 r. – datę wprowadzenia do użytku.

2. Na ►M1 statkach rybackich UE ◄ o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 17 metrów i posiadających ładownie przeznaczone do przechowywania produktów rybołówstwa kapitan przechowuje dokładne plany z opisem ładowni przeznaczonych do przechowywania produktów rybołówstwa, włącznie ze wskazaniem wszystkich możliwości dostępu do nich oraz ich pojemności magazynowej w metrach sześciennych.

3. Kapitan statku UE posiadającego zbiorniki ze schłodzoną wodą morską przechowuje aktualny dokument określający wymiary tych zbiorników w metrach sześciennych zaokrąglane do 10 cm.

4. Dokumenty, o których mowa w ust. 2 i 3, są poświadczane przez właściwy organ państwa członkowskiego bandery. Wszelkie zmiany danych zawartych w dokumentach, o których mowa w ust. 1 i 3, są poświadczane przez właściwy organ państwa członkowskiego bandery.

5. Dokumenty, o których mowa w niniejszym artykule, są okazywane w celu kontroli i inspekcji na wniosek urzędników.







Sekcja 2

Oznakowanie i identyfikacja narzędzi połowowych i jednostek

Artykuł 8

Oznakowanie jednostek oraz urządzeń do sztucznej koncentracji ryb

Wszystkie jednostki znajdujące się na ►M1 unijnych statkach rybackich ◄ oraz urządzenia do sztucznej koncentracji ryb są oznakowane oznakami rybackimi ►M1 unijnych statków rybackich ◄ , które je wykorzystują.

Artykuł 9

Przepisy ogólne dotyczące narzędzi biernych oraz włoków rozprzowych

1. Przepisy zawarte w art. 9–12 niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie do ►M1 unijnych statków rybackich ◄ , które prowadzą połowy we wszystkich ►M1 wodach Unii ◄ , a przepisy zawarte w art. 13–17 niniejszego rozporządzenia – do ►M1 wód Unii ◄ leżących w odległości większej niż 12 mil morskich, mierząc od linii podstawowych nadbrzeżnych państw członkowskich.

2. Na ►M1 wodach Unii ◄ , o których mowa w ust. 1, zakazuje się prowadzenia działań połowowych przy użyciu narzędzi biernych, boi i włoków rozprzowych, które nie są oznakowane i których nie można zidentyfikować zgodnie z przepisami art. 10–17 niniejszego rozporządzenia.

3. Na ►M1 wodach Unii ◄ , o których mowa w ust. 1, zakazuje się posiadania na statku

a) rozprzy włoka rozprzowego, których nie oznakowano oznaką rybacką zgodnie z art. 10 niniejszego rozporządzenia;

b) narzędzi biernych, na których nie umieszczono tabliczek zgodnie z art. 11 ust. 2 niniejszego rozporządzenia;

c) boi, które nie są oznakowane zgodnie z art. 13 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 10

Przepisy dotyczące włoków rozprzowych

Kapitan ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ lub jego przedstawiciel dopilnowuje, aby każdy zmontowany włok rozprzowy znajdujący się na pokładzie lub wykorzystywany do połowów był wyraźnie oznakowany oznaką rybacką tego statku rybackiego, umieszczoną na rozprzu każdego zestawu włoka rozprzowego.

Artykuł 11

Przepisy dotyczące narzędzi biernych

1. Kapitan ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ lub jego przedstawiciel dopilnowuje, aby każde narzędzie bierne znajdujące się na statku lub wykorzystywane do połowów było wyraźnie oznakowane i identyfikowalne zgodnie z przepisami niniejszego artykułu.

2. Na każdym narzędziu biernym wykorzystywanym do połowów umieszcza się w trwały sposób oznakę rybacką widniejącą na kadłubie statku rybackiego, do którego należy:

a) w przypadku sieci – w formie tabliczki przymocowanej do najwyższego rzędu oczek;

b) w przypadku lin i takli – w formie tabliczki w miejscu połączenia z boją kotwiczną;

c) w przypadku narzędzi pułapkowych – w formie tabliczki przymocowanej do podbory;

d) w przypadku narzędzia biernego o długości przekraczającej jedną milę morską – w formie tabliczek przymocowanych zgodnie z lit. a), b) oraz c) w regularnych odstępach nie dłuższych niż jedna mila morska, tak aby każda część narzędzia biernego o długości przekraczającej jedną milę morską była oznakowana.

Artykuł 12

Przepisy dotyczące tabliczek

1. Każda tabliczka jest:

a) wykonane z materiału o dużej trwałości;

b) solidnie przymocowana do narzędzia;

c) szeroka na co najmniej 65 milimetrów;

d) długa na co najmniej 75 milimetrów.

2. Tabliczka jest przymocowana na stałe i nie jest zamazywana, zmieniana, nieczytelna, przykrywana ani zasłaniana.

Artykuł 13

Przepisy dotyczące boi

1. Kapitan ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ lub jego przedstawiciel dopilnowuje, aby dwie końcowe boje znakowe oraz pośrednie boje znakowe, wyposażone zgodnie z załącznikiem IV, były przymocowane do każdego narzędzia biernego wykorzystywanego do połowów i rozmieszczone zgodnie z przepisami niniejszej sekcji.

2. Każda końcowa boja znakowa i pośrednia boja znakowa jest trwale oznakowana oznaką rybacką widniejącą na kadłubie ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ , do którego należy i który rozmieszczał takie boje, w następujący sposób:

a) litery i cyfry są umieszczone jak najwyżej nad poziomem wody, tak aby były wyraźnie widoczne;

b) litery i cyfry kontrastują kolorem z tłem, na którym są umieszczone.

3. Litery i cyfry umieszczone na boi znakowej nie są zamazywane, zmieniane ani nieczytelne.

Artykuł 14

Przepisy dotyczące linek

1. Linki łączące boje z narzędziem biernym są wykonane z materiału samotonącego lub są obciążone.

2. Linki łączące końcowe boje znakowe z narzędziem biernym są przymocowane do końców tego narzędzia.

Artykuł 15

Przepisy dotyczące końcowych boi znakowych

1. Końcowe boje znakowe są rozmieszczane w taki sposób, aby w każdej chwili możliwe było ustalenie położenia każdego końca narzędzia.

2. Wysokość masztu każdej końcowej boi znakowej wynosi co najmniej 1 metr nad poziomem wody, mierząc od górnej krawędzi boi do dolnej krawędzi najniżej położonej chorągiewki.

3. Końcowe boje znakowe są kolorowe, ale nie mogą być czerwone ani zielone.

4. Każda końcowa boja znakowa jest wyposażona w:

a) jedną chorągiewkę prostokątną lub dwie chorągiewki prostokątne; jeżeli na tej samej boi wymagane są dwie chorągiewki, to odległość pomiędzy nimi wynosi co najmniej 20 centymetrów; chorągiewki wskazujące krańce tego samego narzędzia są takiego samego koloru, przy czym nie może to być kolor biały, i mają taką samą wielkość;

b) jedną latarnię, emitującą jeden błysk światła koloru żółtego co pięć sekund (F1 Y 5s) i widoczną z odległości co najmniej dwóch mil morskich, lub dwie takie latarnie.

5. Każda końcowa boja znakowa może obejmować znak topowy umieszczony na czubku boi, na którym umieszczono jeden pas taśmy odblaskowej o kolorze innym niż czerwony i zielony oraz o szerokości nie mniejszej niż 6 centymetrów lub dwa takie pasy.

Artykuł 16

Przepisy dotyczące mocowania końcowych boi znakowych

1. Końcowe boje znakowe są mocowane do narzędzia biernego w następujący sposób:

a) boja w sektorze zachodnim (rozumianym jako połowa okręgu kompasowego od południa przez zachód do północy włącznie) jest wyposażona w dwie chorągiewki, dwa pasy taśmy odblaskowej, dwie latarnie oraz tabliczkę zgodną z art. 12 niniejszego rozporządzenia;

b) boja w sektorze wschodnim (rozumianym jako połowa okręgu kompasowego od północy przez wschód do południa włącznie) jest wyposażona w jedną chorągiewkę, jeden pas taśmy odblaskowej, jedną latarnię oraz tabliczkę zgodną z art. 12 niniejszego rozporządzenia.

2. Tabliczka zawiera informacje określone w art. 13 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 17

Pośrednie boje znakowe

1. Do narzędzia biernego o długości przekraczającej pięć mil morskich mocuje się pośrednie boje znakowe w następujący sposób:

a) pośrednie boje znakowe rozmieszczane są w odstępach nie dłuższych niż pięć mil morskich, tak aby każda część narzędzia biernego o długości przekraczającej pięć mil morskich była oznakowana;

b) pośrednie boje znakowe są wyposażone w latarnię, emitującą jeden błysk światła koloru żółtego co pięć sekund (F1 Y 5s) i widoczną z odległości co najmniej dwóch mil morskich. Pośrednie boje znakowe mają takie same cechy jak końcowe boje znakowe w sektorze wschodnim, z wyjątkiem tego, że chorągiewka jest biała.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 na Morzu Bałtyckim do narzędzia biernego o długości przekraczającej jedną milę morską przymocowuje się pośrednie boje znakowe. Pośrednie boje znakowe rozmieszczane są w odstępach nie dłuższych niż jedna mila morska, tak aby każda część narzędzia biernego o długości przekraczającej jedną milę morską była oznakowana.

Pośrednie boje znakowe mają takie same cechy jak końcowe boje znakowe w sektorze wschodnim, z następującymi wyjątkami:

a) chorągiewki są białe;

b) co piąta pośrednia boja znakowa jest wyposażona w reflektor radarowy wysyłający echo o zasięgu co najmniej dwóch mil morskich.







ROZDZIAŁ IV

System monitorowania statków

Artykuł 18

Wymóg dotyczący instalacji satelitarnych urządzeń lokacyjnych na ►M1 unijnych statkach rybackich ◄

1. Nie naruszając przepisów art. 25 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, ►M1 unijny statek rybacki ◄ objęty VMS nie może opuścić portu bez zainstalowanego na nim sprawnie działającego satelitarnego urządzenia lokacyjnego.

2. Jeżeli ►M1 unijny statek rybacki ◄ przebywa w porcie, satelitarne urządzenie lokacyjne może być wyłączone tylko wtedy, gdy:

a) przesłano uprzednie powiadomienie do ośrodka monitorowania rybołówstwa (FMC) państwa członkowskiego bandery oraz do FMC nadbrzeżnego państwa członkowskiego; oraz

b) następny raport wykaże, iż ►M1 unijny statek rybacki ◄ nie zmienił swojej pozycji w stosunku do poprzedniego raportu.

Właściwe organy państwa członkowskiego bandery mogą zezwolić na zastąpienie uprzedniego powiadomienia, o którym mowa w lit. a), automatycznym komunikatem VMS lub alarmem aktywowanym przez system, który wskazuje, że ►M1 unijny statek rybacki ◄ znajduje się w określonym wcześniej obszarze geograficznym portu.

3. Niniejszy rozdział nie ma zastosowania do ►M1 unijnych statków rybackich ◄ wykorzystywanych wyłącznie do eksploatacji zasobów akwakultury.

Artykuł 19

Właściwości satelitarnego urządzenia lokacyjnego

1. Satelitarne urządzenie lokacyjne zainstalowane na ►M1 unijnych statkach rybackich ◄ zapewnia automatyczne przekazywanie do FMC państwa członkowskiego bandery, w regularnych odstępach, danych dotyczących:

a) identyfikacji statku rybackiego;

b) ostatniej pozycji geograficznej statku rybackiego z marginesem błędu pozycji poniżej 500 metrów i przedziałem ufności wynoszącym 99 %;

c) daty i godziny ustalenia wspomnianej pozycji statku rybackiego (zgodnie z uniwersalnym czasem koordynowanym (UTC)); oraz

d) aktualnej prędkości i kursu statku rybackiego.

2. Państwa członkowskie dopilnowują, aby satelitarne urządzenia lokacyjne były zabezpieczone przed wprowadzaniem lub wysyłaniem nieprawdziwych informacji dotyczących pozycji i uniemożliwiały ręczną zmianę informacji.

Artykuł 20

Obowiązki kapitanów dotyczące satelitarnych urządzeń lokacyjnych

1. Kapitanowie ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ dopilnowują, aby satelitarne urządzenia lokacyjne były zawsze w pełni sprawne oraz aby dane, o których mowa w art. 19 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, były przekazywane.

2. Nie naruszając przepisów art. 26 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, kapitan ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ dopilnowuje w szczególności, aby:

a) dane nie zostały w żaden sposób zmienione;

b) anteny podłączone do satelitarnych urządzeń lokacyjnych nie były w żaden sposób zakłócane, odłączone ani zablokowane;

c) zasilanie satelitarnych urządzeń lokacyjnych nie było w żaden sposób przerywane; oraz

d) satelitarnego urządzenia lokacyjnego nie usunięto ze statku rybackiego.

3. Zakazuje się niszczenia, uszkadzania i unieruchamiania satelitarnego urządzenia lokacyjnego lub innej ingerencji w to urządzenie, chyba że właściwe organy państwa członkowskiego bandery zezwoliły na jego naprawę lub wymianę.

Artykuł 21

Środki kontroli przyjmowane przez państwa członkowskie bandery

Każde państwo członkowskie bandery zapewnia stałe i regularne monitorowanie oraz kontrolę dokładności danych, o których mowa w art. 19 niniejszego rozporządzenia, i bezzwłocznie reaguje w przypadku gdy okazuje się, iż dane są niedokładne lub niepełne.

Artykuł 22

Częstotliwość przekazywania danych

1. Każde państwo członkowskie dopilnowuje, aby jego FMC otrzymywał za pośrednictwem VMS – co najmniej raz na dwie godziny – informacje, o których mowa w art. 19 niniejszego rozporządzenia, dotyczące jego statków rybackich. FMC może zwrócić się o częstsze otrzymywania wspomnianych informacji.

2. FMC ma możliwość wywoływania faktycznej pozycji każdego swojego statku rybackiego.

Artykuł 23

Monitorowanie wejść na określone obszary oraz wyjść z nich

Każde państwo członkowskie dopilnowuje, aby jego FMC monitorował za pośrednictwem danych VMS daty i godziny wejść oraz wyjść jego statków rybackich w odniesieniu do:

a) wszelkich obszarów morskich, w przypadku których stosuje się przepisy szczegółowe dotyczące dostępu do wód i zasobów;

b) obszarów ograniczonych połowów, o których mowa w art. 50 rozporządzenia w sprawie kontroli;

c) obszarów podlegających regulacji regionalnych organizacji ds. rybołówstwa, których stroną jest Unia Europejska lub określone państwa członkowskie;

d) wód podlegających suwerenności lub jurysdykcji państwa trzeciego.

Artykuł 24

Przekazywanie danych do nadbrzeżnego państwa członkowskiego

▼M1

1. Ośrodek monitorowania rybołówstwa każdego państwa członkowskiego bandery zapewnia automatyczne przekazywanie do ośrodka monitorowania rybołówstwa nadbrzeżnego państwa członkowskiego danych dostarczonych zgodnie z art. 19 niniejszego rozporządzenia, dotyczących statków rybackich pływających pod jego banderą w czasie, gdy znajdują się one na wodach nadbrzeżnego państwa członkowskiego. Dane te przesyła się do FMC państwa nadbrzeżnego bezpośrednio po odebraniu ich przez FMC państwa członkowskiego bandery.

▼B

2. Nadbrzeżne państwa członkowskie wspólnie monitorujące dany obszar mogą określić wspólne miejsce przeznaczenia do celów przekazywania danych, które należy zapewniać zgodnie z art. 19 niniejszego rozporządzenia. Powiadamiają o tym Komisję i pozostałe państwa członkowskie.

3. Każde państwo członkowskie przekazuje do pozostałych państw członkowskich i Komisji wyczerpujący wykaz współrzędnych szerokości i długości geograficznej, które wyznaczają jego wyłączną strefę ekonomiczną lub wyłączną strefę połowów, w – jeśli to możliwe: elektronicznym – formacie zgodnym z globalnym geocentrycznym układem odniesienia 1984 (WGS 84). Ponadto informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję o wszelkich zmianach tych współrzędnych. Alternatywnie, państwa członkowskie mogą opublikować powyższy wykaz na stronie internetowej, o której mowa w art. 115 rozporządzenia w sprawie kontroli.

4. Państwa członkowskie zapewniają skuteczną koordynację między swoimi właściwymi organami w odniesieniu do przekazywania danych VMS zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kontroli, w tym poprzez ustanowienie w tym celu przejrzystych i udokumentowanych procedur.

Artykuł 25

Awaria techniczna lub niedziałanie satelitarnego urządzenia lokacyjnego

1. W przypadku awarii technicznej lub niedziałania satelitarnego urządzenia lokacyjnego zainstalowanego na ►M1 unijnym statku rybackim ◄ kapitan lub jego przedstawiciel co cztery godziny – począwszy od momentu wykrycia zdarzenia lub uzyskania informacji o nim zgodnie z ust. 4 lub art. 26 ust. 1 niniejszego rozporządzenia – informuje FMC państwa członkowskiego bandery o aktualnych współrzędnych geograficznych statku rybackiego za pomocą odpowiednich środków telekomunikacyjnych. Państwa członkowskie podejmują decyzję o środkach telekomunikacyjnych, jakie należy stosować, i podają je na stronie internetowej, o której mowa w art. 115 rozporządzenia w sprawie kontroli.

2. FMC państwa członkowskiego bandery niezwłocznie wprowadza otrzymane pozycje geograficzne, o których mowa w ust. 1, do bazy danych VMS. Dane VMS wprowadzone ręcznie wyraźnie różnią się od komunikatów automatycznych w bazie danych. W odpowiednich przypadkach dane VMS wprowadzone ręcznie niezwłocznie przekazuje się nadbrzeżnym państwom członkowskim.

3. W przypadku awarii technicznej lub niedziałania satelitarnego urządzenia lokacyjnego ►M1 unijny statek rybacki ◄ może opuścić port dopiero wtedy, gdy zdaniem właściwych organów państwa bandery satelitarne urządzenie lokacyjne zainstalowane na statku sprawnie działa. W drodze odstępstwa FMC państwa członkowskiego bandery może zezwolić swoim statkom rybackim na opuszczenie portu z niedziałającym satelitarnym urządzeniem lokacyjnym w celu jego naprawy lub wymiany.

4. Właściwe organy państwa członkowskiego bandery lub – w odpowiednich przypadkach – nadbrzeżnego państwa członkowskiego starają się powiadomić kapitana lub osobę odpowiedzialną za statek lub ich przedstawiciela, jeżeli satelitarne urządzenie lokacyjne zainstalowane ►M1 unijnym statku rybackim ◄ jest uszkodzone lub nie działa sprawnie.

5. Usunięcie satelitarnego urządzenia lokacyjnego w celu jego naprawy lub wymiany wymaga zgody właściwych organów państwa członkowskiego bandery.

Artykuł 26

Brak odbioru danych

1. Jeżeli w ciągu dwunastu następujących po sobie godzin FMC państwa członkowskiego bandery nie otrzymało transmisji danych zgodnie z art. 22 lub art. 25 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, możliwie najszybciej powiadamia o tym kapitana lub operatora ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ lub ich przedstawiciela(-i). Jeżeli w ciągu jednego roku kalendarzowego sytuacja taka powtarza się więcej niż trzy razy w odniesieniu do danego ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ , państwo członkowskie bandery dopilnowuje, aby satelitarne urządzenie lokacyjne przedmiotowego statku rybackiego zostało dokładnie sprawdzone. Państwo członkowskie bandery podejmuje działania wyjaśniające w tej sprawie w celu ustalenia, czy przy sprzęcie nie manipulowano. Na zasadzie odstępstwa od art. 20 ust. 2 lit. d) niniejszego rozporządzenia powyższe działania wyjaśniające mogą wiązać się z koniecznością zdemontowania takiego sprzętu w celu jego sprawdzenia.

2. Jeżeli w ciągu dwunastu godzin FMC państwa członkowskiego bandery nie otrzymało transmisji danych zgodnie z art. 22 lub art. 25 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, a ostatnią otrzymaną pozycją była pozycja na wodach innego państwa członkowskiego, możliwie najszybciej powiadamia o tym FMC tego nadbrzeżnego państwa członkowskiego.

3. Jeżeli właściwe organy nadbrzeżnego państwa członkowskiego wykryją ►M1 unijny statek rybacki ◄ na swoich wodach, a nie otrzymały danych zgodnych z art. 24 ust. 1 lub art. 25 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, powiadamiają o tym kapitana statku rybackiego oraz FMC państwa członkowskiego bandery.

Artykuł 27

Monitorowanie i raportowanie działań połowowych

1. Państwa członkowskie wykorzystują dane otrzymane na mocy art. 22, art. 24 ust. 1 i art. 25 niniejszego rozporządzenia do skutecznego monitorowania działań połowowych statków rybackich.

2. Państwa członkowskie bandery:

a) zapewniają rejestrację danych otrzymanych zgodnie z niniejszym rozdziałem w formie danych komputerowych i bezpieczne przechowywanie w skomputeryzowanych bazach danych przez co najmniej trzy lata;

b) podejmują wszystkie niezbędne środki, aby zapewnić ich wykorzystywanie wyłącznie do celów urzędowych; oraz

c) podejmują wszelkie niezbędne środki techniczne w celu ochrony takich danych przed przypadkowym lub nielegalnym zniszczeniem, przypadkową utratą, pogorszeniem jakości, rozpowszechnieniem lub dostępem do nich osób niepowołanych.

▼M1

Artykuł 28

Dostęp Komisji do danych

Komisja może zwrócić się do państw członkowskich zgodnie z art. 111 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie kontroli o zapewnienie automatycznego przekazywania do Komisji lub wyznaczonego przez nią organu danych dostarczonych zgodnie z art. 19 niniejszego rozporządzenia, dotyczących określonej grupy statków rybackich i określonego przedziału czasowego. Dane te przesyłane są do Komisji lub wyznaczonego przez nią podmiotu bezpośrednio po odebraniu ich przez FMC państwa członkowskiego bandery.

▼B







TYTUŁ III

KONTROLA POŁOWÓW







ROZDZIAŁ I

Dziennik połowowy, deklaracja przeładunkowa i dekaracja wyładunkowa w formie papierowej







Sekcja 1

Wypełnianie i przedkładanie dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej i deklaracji wyładunkowej w formie papierowej

Artykuł 29

►M1 Unijne statki rybackie ◄ objęte wymogiem wypełniania i przedkładania dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej i deklaracji wyładunkowej w formie papierowej

1. Nie naruszając przepisów szczegółowych zawartych w planach wieloletnich, kapitan ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ o długości całkowitej wynoszącej co najmniej 10 metrów, który nie jest objęty wymogiem elektronicznego wypełniania i przekazywania danych z dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowych i deklaracji wyładunkowych, wypełnia i przedkłada dane z dziennika połowowego, deklaracje przeładunkowe i deklaracje wyładunkowe, o których mowa w art. 14, 21 i 23 rozporządzenia w sprawie kontroli, w formie papierowej. Powyższe deklaracje przeładunkowe i deklaracje wyładunkowe może również wypełniać i przedkładać przedstawiciel kapitana w jego imieniu.

2. Wymóg wypełniania i przedkładania danych z dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowych i deklaracji wyładunkowych w formie papierowej ma również zastosowanie do ►M1 unijnych statków rybackich ◄ o długości całkowitej poniżej 10 metrów, jeżeli państwo członkowskie bandery wymaga, aby prowadziły one dziennik połowowy i przedkładały deklaracje przeładunkowe lub deklaracje wyładunkowe zgodnie z art. 16 ust. 3 i art. 25 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kontroli.

▼M1

Artykuł 30

Wzory dzienników połowowych, deklaracji przeładunkowych i deklaracji wyładunkowych w formie papierowej

1. Na wodach Unii kapitanowie unijnych statków rybackich wypełniają i przedkładają dziennik połowowy, deklarację przeładunkową i deklarację wyładunkową w formie papierowej zgodnie ze wzorem zamieszczonym w załączniku VI.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, w odniesieniu do unijnych statków rybackich prowadzących dzienne rejsy połowowe po Morzu Śródziemnym, kapitanowie unijnych statków rybackich mogą wypełniać i przedkładać dziennik połowowy, deklarację przeładunkową i deklarację wyładunkową w formie papierowej zgodnie ze wzorem zamieszczonym w załączniku VII.

3. Jeżeli unijne statki rybackie prowadzą działania połowowe na wodach państwa trzeciego, wodach podlegających regulacji regionalnych organizacji zarządzania rybołówstwem lub w wodach poza wodami Unii niepodlegających regulacji regionalnej organizacji zarządzania rybołówstwem, kapitanowie unijnych statków rybackich wypełniają i przedkładają dziennik połowowy, deklarację przeładunkową i deklarację wyładunkową w formie papierowej zgodnie z art. 31 niniejszego rozporządzenia oraz ze wzorami w załącznikach VI i VII, chyba że to państwo trzecie lub przepisy odpowiedniej regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem wymagają zastosowania innego rodzaju dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej lub deklaracji wyładunkowej. Jeżeli państwo trzecie nie określa konkretnego dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej lub deklaracji wyładunkowej, ale wymaga innych elementów danych niż Unia Europejska, takie elementy danych są zapisywane.

4. Kapitanowie unijnych statków rybackich nieobjętych przepisami art. 15 rozporządzenia w sprawie kontroli mogą nadal stosować do dnia 31 grudnia 2017 r. dzienniki połowowe, deklaracje przeładunkowe i deklaracje wyładunkowe w formie papierowej wydrukowane przed dniem 1 stycznia 2016 r.

▼B

Artykuł 31

Instrukcje dotyczące wypełniania i przedkładania dzienników połowowych, deklaracji przeładunkowych i deklaracji wyładunkowych w formie papierowej

1. Dziennik połowowy, deklarację przeładunkową i deklarację wyładunkową w formie papierowej wypełnia się i przedkłada zgodnie z instrukcjami określonymi w załączniku X.

2. Jeżeli instrukcje określone w załączniku X wskazują, że stosowanie danego przepisu jest fakultatywne, państwo członkowskie bandery może nałożyć obowiązek jego stosowania.

3. Wszystkie wpisy do dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej lub deklaracji wyładunkowej są czytelne i nieścieralne. Żaden wpis nie ulega wymazaniu ani zmianie. Jeżeli popełniono błąd, błędny wpis przekreśla się jedną linią, a kapitan wpisuje i parafuje nowy, poprawny wpis. Kapitan parafuje każdy wiersz.

4. Kapitan ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ lub – w przypadku deklaracji przeładunkowych i deklaracji wyładunkowych – jego przedstawiciel poświadcza swoimi inicjałami lub swoim podpisem, że wpisy do dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej i deklaracji wyładunkowej są poprawne.

Artykuł 32

Terminy przedkładania dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej i deklaracji wyładunkowej w formie papierowej

1. Jeżeli ►M1 unijny statek rybacki ◄ dokonał wyładunku w porcie lub przeładunku w porcie lub w miejscu znajdującym się blisko brzegu państwa członkowskiego bandery, kapitan tego statku możliwie najszybciej i nie później niż 48 godzin po zakończeniu przeładunku lub wyładunku przedkłada właściwym organom odnośnego państwa członkowskiego oryginał(y) dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej i deklaracji wyładunkowej. Oryginał(y) powyższych deklaracji przeładunkowych i deklaracji wyładunkowych może również przedkładać przedstawiciel kapitana w jego imieniu.

2. Jeżeli po rejsie połowowym nie wyładowuje się połowów, kapitan tego statku możliwie najszybciej i nie później niż 48 godzin po przybyciu do portu przedkłada oryginał(y) dziennika połowowego i deklaracji przeładunkowej. Oryginał(y) powyższej deklaracji wyładunkowej może również przedkładać przedstawiciel kapitana w jego imieniu.

3. Jeżeli ►M1 unijny statek rybacki ◄ dokonał przeładunku w porcie lub w miejscu znajdującym się blisko brzegu lub wyładunku w porcie państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie bandery, możliwie najszybciej i nie później niż 48 godzin po zakończeniu przeładunku lub wyładunku przedkłada właściwym organom państwa członkowskiego, w którym dokonano przeładunku lub wyładunku, pierwszą kopię (kopie) dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej i deklaracji wyładunkowej. Oryginał(-y) dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej i deklaracji wyładunkowej wysyła się właściwym organom państwa członkowskiego bandery możliwie najszybciej i nie później niż 48 godzin po zakończeniu przeładunku lub wyładunku.

4. Jeżeli ►M1 unijny statek rybacki ◄ dokonał przeładunku w porcie lub na wodach państwa trzeciego lub na pełnym morzu lub dokonał wyładunku w porcie państwa trzeciego, możliwie najszybciej i nie później niż 48 godzin po zakończeniu przeładunku lub wyładunku przesyła właściwym organom państwa członkowskiego bandery oryginał(-y) dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej i deklaracji wyładunkowej.

5. Jeżeli państwo trzecie lub przepisy regionalnej organizacji ds. rybołówstwa wymagają innego rodzaju dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej lub deklaracji wyładunkowej niż określono w załączniku VI, możliwie najszybciej i nie później niż 48 godzin po zakończeniu przeładunku lub wyładunku kapitan ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ przedkłada kopię tego dokumentu swoim właściwym organom.







Sekcja 2

Przepisy szczegółowe dotyczące dziennika połowowego w formie papierowej

Artykuł 33

Wypełnianie dziennika połowowego w formie papierowej

1. Do papierowego dziennika połowowego wpisuje się wszystkie obowiązkowe informacje, nawet jeżeli nie dokonano żadnych połowów:

a) codziennie nie później niż o godz. 24.00 i przed wejściem do portu;

b) w czasie każdej inspekcji na morzu;

c) w czasie wydarzeń określonych w prawodawstwie wspólnotowym lub przez państwo członkowskie bandery.

2. Nowy wiersz w papierowym dzienniku połowowym wypełnia się:

a) dla każdego dnia na morzu;

b) w przypadku połowów w nowym rejonie ICES lub innym obszarze połowowym w ciągu tego samego dnia;

c) w przypadku wprowadzania danych dotyczących nakładu połowowego.

3. Nową stronę w papierowym dzienniku połowowym wypełnia się:

a) w przypadku stosowania innego narzędzia lub sieci o innym zakresie wielkości oczek w stosunku do narzędzia stosowanego wcześniej;

b) dla wszelkich połowów prowadzonych po przeładunku lub częściowym wyładunku;

c) jeżeli liczba kolumn jest niewystarczająca;

d) przy opuszczaniu portu, jeżeli nie dokonano wyładunku.

4. Przy opuszczaniu portu lub po zakończeniu przeładunku oraz jeżeli połowy pozostawia się na burcie, ilości każdego gatunku wskazuje się na nowej stronie dziennika połowowego.

5. Do wskazywania wykorzystywanych narzędzi połowowych w odpowiednich pozycjach dziennika połowowego w formie papierowej stosuje się kody podane w załączniku XI.







Sekcja 3

Przepisy szczegółowe dotyczące deklaracji przeładunkowej i deklaracji wyładunkowej w formie papierowej

Artykuł 34

Przekazywanie deklaracji przeładunkowej w formie papierowej

1. W przypadku operacji przeładunku między dwoma ►M1 unijnymi statkami rybackimi ◄ po zakończeniu operacji przeładunku kapitan statku rybackiego przekazującego lub jego przedstawiciel przekazuje kopię papierowej deklaracji przeładunkowej swojego statku kapitanowi statku odbierającego lub jego przedstawicielowi. Kapitan statku odbierającego lub jego przedstawiciel po zakończeniu operacji przeładunku również przekazuje kopię papierowej deklaracji przeładunkowej swojego statku kapitanowi statku przekazującego lub jego przedstawicielowi.

2. Kopie, o których mowa w ust. 1, są okazywane w celu kontroli i inspekcji na wniosek urzędnika.

Artykuł 35

Podpisanie deklaracji wyładunkowej

Przed przedłożeniem deklaracji wyładunkowej każda jej strona jest podpisywana przez kapitana lub jego przedstawiciela.







ROZDZIAŁ II

Dziennik połowowy, deklaracja wyładunkowa i deklaracja przeładunkowa w formie elektronicznej







Sekcja 1

Wypełnianie i przekazywanie danych z dziennika połowowego, deklaracji wyładunkowej i deklaracji przeładunkowej w formie elektronicznej

Artykuł 36

Wymóg posiadania na ►M1 unijnych statkach rybackich ◄ systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania

1. Nie naruszając przepisów art. 39 ust. 4 niniejszego rozporządzenia, ►M1 unijny statek rybacki ◄ objęty wymogiem elektronicznego wypełniania i przekazywania dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej i deklaracji wyładunkowej zgodnie z art. 15, 21 i 24 rozporządzenia w sprawie kontroli nie otrzymuje pozwolenia na opuszczenie portu bez zainstalowanego na nim sprawnie działającego systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania.

2. Niniejszy rozdział nie ma zastosowania do ►M1 unijnych statków rybackich ◄ wykorzystywanych wyłącznie do eksploatacji zasobów akwakultury.

Artykuł 37

Format przekazywania danych ►M1 z unijnego statku rybackiego ◄ właściwemu organowi państwa bandery

Państwa członkowskie określają format stosowany między ►M1 unijnymi statkami rybackimi ◄ pływającymi pod ich banderą a właściwymi organami tych państw w celu wypełniania i przekazywania dziennika połowowego, deklaracji wyładunkowej i deklaracji przeładunkowej, o których mowa w art. 15, 21 i 24 rozporządzenia w sprawie kontroli.

▼M1

Dziennik połowowy, deklarację przeładunkową i deklarację wyładunkową w formacie elektronicznym wypełnia się zgodnie z instrukcjami określonymi w załączniku X.

▼B

Artykuł 38

Komunikaty zwrotne

1. W przypadku każdego przekazywania danych z dziennika połowowego oraz danych dotyczących przeładunku, uprzedniego powiadomienia i wyładunku wysyła się do ►M1 unijnych statków rybackich ◄ komunikaty zwrotne. Komunikat zwrotny zawiera potwierdzenie odbioru.

2. Kapitan ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ zachowuje komunikat zwrotny do końca rejsu połowowego.

Artykuł 39

Przepisy w przypadku awarii technicznej lub niedziałania systemów elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania

1. W przypadku awarii technicznej lub niedziałania systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania zainstalowanego na ►M1 unijnym statku rybackim ◄ kapitan statku rybackiego lub jego przedstawiciel przekazuje – począwszy od momentu wykrycia zdarzenia lub uzyskania informacji o nim zgodnie z art. 40 ust. 1 niniejszego rozporządzenia – dane z dziennika połowowego, deklaracji wyładunkowej i deklaracji przeładunkowej właściwym organom państwa członkowskiego bandery za pomocą odpowiednich środków telekomunikacyjnych, codziennie i nie później niż do godziny 24.00, nawet jeżeli nie dokonano żadnego połowu. Państwa członkowskie podejmują decyzję o środkach telekomunikacyjnych, jakie należy stosować, i podają je na stronie internetowej, o której mowa w art. 115 rozporządzenia w sprawie kontroli.

2. W przypadku awarii technicznej lub niedziałania systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania dane z dziennika połowowego i deklaracji przeładunkowej przesyła się również:

a) na wniosek właściwych organów państwa bandery;

b) niezwłocznie po zakończeniu ostatniej operacji połowowej lub przeładunku;

c) przed wejściem do portu;

d) w czasie każdej inspekcji na morzu;

e) w czasie wydarzeń określonych w prawodawstwie wspólnotowym lub przez państwo bandery.

W przypadkach, o których mowa w lit. a) oraz e), przesyła się również dane dotyczące uprzedniego powiadomienia i deklaracji wyładunkowej.

3. Właściwe organy państwa członkowskiego bandery niezwłocznie wprowadzają otrzymane dane, o których mowa w ust. 1, do elektronicznej bazy danych.

4. W przypadku awarii technicznej lub niedziałania systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania ►M1 unijny statek rybacki ◄ może opuścić port dopiero wtedy, gdy zdaniem właściwych organów państwa bandery system elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania zainstalowany na statku sprawnie działa lub po uzyskaniu zgody właściwych organów państwa członkowskiego bandery na opuszczenie portu. Państwo członkowskie bandery niezwłocznie powiadamia nadbrzeżne państwo członkowskie o wydaniu zezwolenia na opuszczenie portu nadbrzeżnego państwa członkowskiego swojemu statkowi rybackiemu z systemem elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania, który nie działa.

5. Usunięcie systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania w celu jego naprawy lub wymiany wymaga zgody właściwych organów państwa członkowskiego bandery.

Artykuł 40

Brak odbioru danych

1. Jeżeli właściwe organy państwa członkowskiego bandery nie otrzymały transmisji danych zgodnie z art. 15, 22 i 24 rozporządzenia w sprawie kontroli, możliwie najszybciej powiadamiają o tym kapitana lub operatora ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ lub ich przedstawiciela (przedstawicieli). Jeżeli w ciągu jednego roku kalendarzowego sytuacja taka powtarza się więcej niż trzy razy w odniesieniu do danego ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ , państwo członkowskie bandery dopilnowuje, aby system elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania przedmiotowego statku rybackiego został dokładnie sprawdzony. Państwo członkowskie bandery podejmuje działania wyjaśniające w tej sprawie w celu ustalenia przyczyn, dla których dane nie zostały otrzymane, i podejmuje odpowiednie środki.

2. Jeżeli właściwe organy państwa członkowskiego bandery nie otrzymały transmisji danych zgodnie z art. 15, 22 i 24 rozporządzenia w sprawie kontroli, a ostatnią pozycją otrzymaną za pośrednictwem systemu monitorowania statków była pozycja na wodach nadbrzeżnego państwa członkowskiego, możliwie najszybciej powiadamiają o powyższym właściwe organy tego nadbrzeżnego państwa członkowskiego.

3. Kapitan lub operator ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ lub ich przedstawiciel przesyła właściwym organom państwa członkowskiego bandery wszystkie dane, których jeszcze nie przekazano i co do których otrzymano powiadomienia zgodnie z ust. 1, niezwłocznie po odbiorze takiego powiadomienia.

Artykuł 41

Brak dostępu do danych

1. Jeżeli właściwe organy nadbrzeżnego państwa członkowskiego wykryją na swoich wodach ►M1 unijny statek rybacki ◄ pływający pod banderą innego państwa członkowskiego i nie mogą uzyskać dostępu do danych z dziennika połowowego lub danych dotyczących przeładunku zgodnie z art. 44 niniejszego rozporządzenia, występują do właściwych organów państwa członkowskiego bandery o zapewnienie dostępu do tych danych.

2. Jeżeli dostęp, o którym mowa w ust. 1, nie zostanie zapewniony w ciągu czterech godzin od złożenia tego wniosku, nadbrzeżne państwo członkowskie powiadamia państwo członkowskie bandery. Po odbiorze powiadomienia państwo członkowskie bandery niezwłocznie przesyła dane nadbrzeżnemu państwu członkowskiemu dowolną dostępną drogą elektroniczną.

3. Jeżeli nadbrzeżne państwo członkowskie nie otrzyma danych, o których mowa w ust. 2, kapitan lub operator ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ lub ich przedstawiciel przesyła dane oraz kopię komunikatu zwrotnego, o którym mowa w art. 38 niniejszego rozporządzenia, właściwym organom nadbrzeżnego państwa członkowskiego dowolnymi dostępnymi środkami – jeżeli to możliwe: elektronicznymi – na ich wniosek. Państwa członkowskie podejmują decyzję o środkach, jakie należy stosować, i podają je na stronie internetowej, o której mowa w art. 115 rozporządzenia w sprawie kontroli.

4. Jeżeli kapitan lub operator ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ lub ich przedstawiciel nie może przedstawić właściwym organom nadbrzeżnego państwa członkowskiego kopii komunikatu zwrotnego, o którym mowa w art. 38 niniejszego rozporządzenia, działania połowowe danego statku rybackiego na wodach nadbrzeżnego państwa członkowskiego zostają zabronione, dopóki kapitan lub operator statku rybackiego lub ich przedstawiciel nie przedstawi wspomnianym organom kopii komunikatu zwrotnego lub informacji, o których mowa w art. 14 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli.

Artykuł 42

Dane dotyczące działania systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania

1. Państwa członkowskie prowadzą bazy danych dotyczące działania ich systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania. Bazy danych zawierają przynajmniej następujące informacje, które mogą automatycznie wygenerować:

a) wykaz ich statków rybackich, których systemy elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania uległy awarii technicznej lub przestały działać;

b) liczba statków, które nie dokonały dziennych transmisji danych z elektronicznego dziennika połowowego na dzień oraz średnia liczba otrzymanych transmisji danych z elektronicznego dziennika połowowego na statek rybacki, w podziale na państwa członkowskie bandery;

c) liczba otrzymanych transmisji danych dotyczących deklaracji przeładunkowych, deklaracji wyładunkowych, deklaracji przejęcia i dokumentów sprzedaży, w podziale na państwa członkowskie bandery.

2. Podsumowanie informacji wygenerowanych zgodnie z ust. 1 jest przesyłane Komisji na jej wniosek. Alternatywnie informacje te można również udostępniać na bezpiecznej stronie internetowej w formacie i w odstępach czasu, które określa Komisja po konsultacjach z państwami członkowskimi.

▼M1

Artykuł 43

Dane obowiązkowe w wymianie informacji pomiędzy państwami członkowskimi

Elementy danych, które muszą być rejestrowane przez kapitanów unijnych statków rybackich w dzienniku połowowym, deklaracji przeładunkowej, uprzednich powiadomieniach i deklaracji wyładunkowej zgodnie z przepisami unijnymi, są również obowiązkowe w przypadku wymian między państwami członkowskimi.

Artykuł 44

Dostęp do danych

1. Jeżeli statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego prowadzi połowy w wodach Unii należących do nadbrzeżnego państwa członkowskiego, państwo bandery przekazuje temu państwu nadbrzeżnemu niezwłocznie po otrzymaniu obowiązkowe dane z elektronicznego dziennika połowowego bieżącego rejsu połowowego, począwszy od ostatniego wyjścia z portu.

2. Jak długo statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego prowadzi połowy w wodach Unii należących do innego nadbrzeżnego państwa członkowskiego, państwo bandery przekazuje temu państwu nadbrzeżnemu niezwłocznie po otrzymaniu obowiązkowe dane z elektronicznego dziennika połowowego bieżącego rejsu połowowego. Państwo członkowskie bandery przekazuje również korekty związane z bieżącym rejsem połowowym, o których mowa w art. 47 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

3. Jeśli operacja wyładunku lub przeładunku odbywa się w porcie innego nadbrzeżnego państwa członkowskiego niż państwo członkowskie bandery, państwo członkowskie bandery przekazuje temu państwu nadbrzeżnemu niezwłocznie po otrzymaniu wszystkie obowiązkowe dane z elektronicznej deklaracji wyładunkowej lub przeładunkowej.

4. Jeżeli państwo członkowskie bandery zostanie powiadomione, że statek rybacki pływający pod jego banderą zamierza wejść do portu innego nadbrzeżnego państwa członkowskiego, państwo członkowskie bandery przekazuje temu państwu nadbrzeżnemu niezwłocznie po otrzymaniu elektroniczne uprzednie powiadomienie.

5. Jeżeli podczas rejsu połowowego statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego wpływa na wody Unii należące do innego państwa członkowskiego lub gdy którekolwiek z danych, o których mowa w ust. 3 i 4, odnoszących się do konkretnego rejsu połowowego, zostały przekazane nadbrzeżnemu państwu członkowskiemu, państwo członkowskie bandery umożliwia dostęp do wszystkich elektronicznych danych dotyczących działalności połowowej, o których mowa w art. 111 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli, począwszy od wyruszenia w ten rejs połowowy do czasu zakończenia wyładunku i na żądanie przekazuje dane temu nadbrzeżnemu państwu członkowskiemu. Dostęp pozostaje zapewniony przez co najmniej 36 miesięcy od rozpoczęcia rejsu połowowego.

6. Państwo członkowskie bandery statku rybackiego, kontrolowanego przez inne państwo członkowskie zgodnie z art. 80 rozporządzenia w sprawie kontroli, przekazuje na wniosek państwa członkowskiego dokonującego kontroli elektroniczne dane dotyczące działalności połowowej, o których mowa w art. 111 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli, w odniesieniu do bieżącego rejsu połowowego danego statku od wyruszenia w ten rejs połowowy do momentu wystąpienia z wnioskiem.

7. Wnioski, o których mowa w ust. 5 i 6, muszą być w formie elektronicznej oraz muszą wskazywać, czy należy dostarczyć oryginalne dane z korektami, czy jedynie dane skonsolidowane. Odpowiedź na wniosek zostanie wygenerowana automatycznie i przekazana bezzwłocznie przez wezwane państwo członkowskie.

8. Państwa członkowskie umożliwiają dostęp do satelitarnego systemu monitorowania statków, dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej, uprzednich powiadomień i deklaracji wyładunkowej na wniosek innych państw członkowskich dokonujących kontroli na morzu w ramach wspólnego planu rozmieszczenia lub innych uzgodnionych wspólnych działań kontrolnych.

9. Kapitanowie unijnych statków rybackich mają zawsze bezpieczny dostęp do informacji z własnego elektronicznego dziennika połowowego, danych z deklaracji przeładunkowych, danych z uprzednich powiadomień i danych z deklaracji wyładunkowych przechowywanych w bazie danych państwa członkowskiego bandery.

Artykuł 45

Wymiana danych pomiędzy państwami członkowskimi

Państwa członkowskie:

a) zapewniają, aby dane otrzymane zgodnie z niniejszym rozdziałem w postaci dostępnej do odczytu komputerowego były zapisywane i bezpieczne przechowywanie w skomputeryzowanych bazach danych przez co najmniej trzy lata;

b) podejmują wszelkie niezbędne działania w celu zapewnienia, aby dane były wykorzystywane tylko do celów określonych w niniejszym rozporządzeniu; oraz

c) stosują wszelkie niezbędne środki techniczne w celu ochrony takich danych przed ich przypadkowym lub nielegalnym zniszczeniem, przypadkową utratą, pogorszeniem jakości, rozpowszechnieniem lub dostępem do nich osób niepowołanych.

▼B

Artykuł 46

Jeden organ

1. W każdym z państw członkowskich jeden organ, o którym mowa w art. 5 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kontroli, jest odpowiedzialny za przekazywanie, odbieranie, organizację i przetwarzanie wszelkich danych objętych niniejszym rozdziałem.

2. Państwa członkowskie dokonują wymiany danych adresowych organów, o których mowa w ust. 1, jak również podają te dane Komisji i wyznaczonemu przez nią organowi w ciągu trzech miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

3. Wszelkie zmiany informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, są przekazywane Komisji, wyznaczonemu przez nią organowi i innym państwom członkowskim zanim staną się one skuteczne.







Sekcja 2

Przepisy szczegółowe dotyczące dziennika połowowego w formie elektronicznej

Artykuł 47

Częstotliwość przekazywania danych

1. Przebywając na morzu, kapitan ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ przekazuje informacje z elektronicznego dziennika połowowego właściwym organom państwa członkowskiego bandery przynajmniej raz dziennie i nie później niż o godzinie 24.00, nawet jeżeli nie dokonano żadnych połowów. Kapitan wysyła takie dane również:

a) na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego bandery;

b) niezwłocznie po zakończeniu ostatniej operacji połowowej;

c) przed wejściem do portu;

d) w czasie każdej inspekcji na morzu;

e) w czasie wydarzeń określonych w prawodawstwie UE lub przez państwo bandery.

Jeżeli ostatnia operacja połowowa miała miejsce godzinę przed wejściem do portu lub później, transmisje, o których mowa w lit. b) oraz c), można przesyłać w jednym komunikacie.

▼M1

1a. Kapitan unijnego statku rybackiego przesyła elektroniczną wiadomość o wyjściu z portu do właściwych organów państwa członkowskiego bandery przed opuszczeniem portu oraz przed rozpoczęciem przekazywania jakichkolwiek innych transmisji danych dotyczących rejsu połowowego.

▼B

2. Kapitan może przekazywać korekty danych z elektronicznego dziennika połowowego oraz deklaracji przeładunkowych do czasu ostatniej transmisji, o której mowa w ust. 1 lit. c). Korekty powinny być łatwe do zidentyfikowania. Wszelkie oryginalne dane z elektronicznego dziennika połowowego oraz korekty tych danych są przechowywane przez właściwe organy państwa członkowskiego bandery.

3. Kapitan zatrzymuje na statku rybackim kopię informacji, o których mowa w ust. 1, przez cały okres przebywania statku poza portem do czasu przedłożenia deklaracji wyładunkowej.

4. Gdy ►M1 unijny statek rybacki ◄ przebywa w porcie i nie znajdują się na nim produkty rybołówstwa, a kapitan statku przedłożył deklarację wyładunkową dotyczącą wszystkich operacji połowowych dokonanych w trakcie ostatniego rejsu połowowego, dozwolone jest zawieszenie przekazywania zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, pod warunkiem że FMC państwa członkowskiego bandery otrzyma uprzednie powiadomienie. Przekazywanie wznawia się z chwilą opuszczenia portu przez ►M1 unijny statek rybacki ◄ . Wymóg dotyczący uprzedniego powiadomienia nie dotyczy ►M1 unijnych statków rybackich ◄ , które są wyposażone w VMS i przekazują dane za pomocą tego systemu.







ROZDZIAŁ III

Wspólne przepisy dotyczące dzienników połowowych, deklaracji przeładunkowych i deklaracji wyładunkowych w formie papierowej lub elektronicznej







Sekcja 1

Wspólne przepisy dotyczące określania wagi w relacji pełnej

Artykuł 48

Definicje

Do celów niniejszego rozdziału stosuje się następujące definicje:

1) „postać” oznacza formę obróbki, jakiej została poddana ryba na statku rybackim i przed wyładunkiem, zgodnie z opisem zawartym w załączniku I;

2) „postać wieloczęściowa” oznacza postać składającą się z co najmniej dwóch części pochodzących z tej samej ryby.

Artykuł 49

Współczynniki przeliczeniowe

1. W celu wypełniania i przedkładania dzienników połowowych, o których mowa w art. 14 i 15 rozporządzenia w sprawie kontroli, do przeliczenia masy ryb przechowywanych lub przetworzonych na wagę ryb w relacji pełnej stosuje się unijne współczynniki przeliczeniowe określone w załącznikach XIII, XIV oraz XV. Mają one zastosowanie do produktów rybołówstwa znajdujących się na ►M1 unijnych statkach rybackich ◄ lub przeładowywanych lub wyładowywanych przez ►M1 unijne statki rybackie ◄ .

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, jeżeli regionalne organizacje ds. rybołówstwa, których Unia Europejska jest umawiającą się stroną lub współpracującym podmiotem niebędącym stroną, ustaliły współczynniki przeliczeniowe dla obszaru podlegającego regulacji, lub państwo trzecie, z którym Unia Europejska zawarła umowę w sprawie połowów, ustaliło współczynniki przeliczeniowe dla wód podlegających jego suwerenności lub jurysdykcji, stosuje się takie współczynniki.

3. W przypadku gdy dla danego gatunku lub postaci nie istnieją współczynniki przeliczeniowe, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się współczynnik przeliczeniowy przyjęty przez państwo członkowskie bandery.

4. Nie naruszając przepisów ust. 2, właściwe organy państw członkowskich stosują unijne współczynniki przeliczeniowe, o których mowa w ust. 1, przy obliczaniu wagi przeładunków i wyładunków w relacji pełnej w celu monitorowania wykorzystania kwoty.

Artykuł 50

Metoda obliczeniowa

1. Wagę ryb w relacji pełnej otrzymuje się mnożąc masę ryb przetworzonych przez współczynnik przeliczeniowy, o którym mowa w art. 49 niniejszego rozporządzenia, dla każdego gatunku i postaci.

2. W przypadku postaci wieloczęściowej stosuje się tylko jeden współczynnik przeliczeniowy, odnoszący się do jednej części składowej postaci wieloczęściowej ryby.







Sekcja 2

Wspólne przepisy dotyczące wypełniania i przedkładania dziennika połowowego

Artykuł 51

Przepisy ogólne dotyczące dzienników połowowych

1. W celu oszacowania ilości w kilogramach wagi w relacji pełnej dla każdego gatunku zatrzymanego na burcie margines tolerancji, o którym mowa w art. 14 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kontroli, wyraża się jako odsetek danych liczbowych z dziennika połowowego.

2. W przypadku połowów wyładowywanych bez sortowania margines tolerancji można obliczyć na podstawie jednej reprezentatywnej próbki całkowitych ilości zatrzymanych na burcie lub większej ich liczby.

3. Do celów stosowania art. 14 rozporządzenia w sprawie kontroli gatunek złowiony w celu wykorzystania jako żywa przynęta uznaje się za gatunek złowiony i zatrzymany na burcie.

4. Kapitan ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ przepływający przez strefę nakładu połowowego, w którym może poławiać, zapisuje i zgłasza mające zastosowanie informacje, o których mowa w art. 14 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kontroli, nawet jeżeli nie prowadzi na tym obszarze żadnych działań połowowych.







Sekcja 3

Wspólne przepisy dotyczące wypełniania i przedkładania deklaracji przeładunkowych i deklaracji wyładunkowych

Artykuł 52

Margines tolerancji w deklaracji przeładunkowej

W celu oszacowania ilości w kilogramach wagi w relacji pełnej dla każdego gatunku przeładowywanego lub przyjętego margines tolerancji, o którym mowa w art. 21 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kontroli, wyraża się jako odsetek danych liczbowych z deklaracji przeładunkowej.

Artykuł 53

Różnica w przeładowanych połowach

Jeżeli pomiędzy ilościami połowów przeładowanymi ze statku przekazującego a ilościami przyjętymi na statek odbierający występuje różnica, za przeładowaną uznaje się większą z tych ilości. Państwa członkowskie dopilnowują, aby podjęto działania następcze w celu ustalenia faktycznej masy produktów rybołówstwa przeładowanych ze statku przekazującego na statek odbierający.

Artykuł 54

Zakończenie operacji przeładunku

Jeżeli zgodnie z art. 61 rozporządzenia w sprawie kontroli produkty rybołówstwa są przewożone z miejsca wyładunku przed zważeniem, operację wyładunku uznaje się za zakończoną do celów stosowania art. 23 ust. 3 i art. 24 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli po zważeniu produktów rybołówstwa.

Artykuł 55

Operacje połowowe z udziałem co najmniej dwóch ►M1 unijnych statków rybackich ◄

Nie naruszając przepisów szczególnych, w przypadku operacji połowowych z udziałem co najmniej dwóch ►M1 unijnych statków rybackich ◄ :

— z różnych państw członkowskich lub

— z tego samego państwa członkowskiego, gdy połowy wyładowywane są w państwie członkowskim niebędącym państwem bandery tych statków,

wyładowany połów przypisuje się ►M1 unijnemu statkowi rybackiem ◄ , który wyładowuje produkty rybołówstwa.







ROZDZIAŁ IV

Plany kontroli wyrywkowych i zbieranie danych w przypadku ►M1 unijnych statków rybackich ◄ nieobjętych wymogiem wypełniania dziennika połowowego i deklaracji wyładunkowej

Artykuł 56

Opracowywanie planów kontroli wyrywkowych

W celu monitorowania ►M1 unijnych statków rybackich ◄ nieobjętych wymogiem wypełniania dziennika połowowego i deklaracji wyładunkowej państwa członkowskie opracowują zgodnie z niniejszym rozdziałem plany kontroli wyrywkowych, o których mowa w art. 16 ust. 2 i art. 25 ust. 2 rozporządzenia w sprawie kontroli, aby określić wyładunki ryb z danego stada lub grupy stad dokonywane przez takie statki rybackie oraz – w odpowiednich przypadkach – ich nakład połowowy. Powyższe dane stosuje się do zapisu połowów oraz – w odpowiednich przypadkach – nakładu połowowego, o którym mowa w art. 33 rozporządzenia w sprawie kontroli.

Artykuł 57

Metodyka doboru próby

1. Plany kontroli wyrywkowych, o których mowa w art. 56 niniejszego rozporządzenia, sporządza się zgodnie z załącznikiem XVI.

2. Wielkość próby objętej inspekcją określa się na podstawie wielkości ryzyka:

a) „bardzo niskie” ryzyko: 3 % próby;

b) „niskie” ryzyko: 5 % próby;

c) „średnie” ryzyko: 10 % próby;

d) „wysokie” ryzyko: 15 % próby;

e) „bardzo wysokie” ryzyko: 20 % próby.

3. Połowy dzienne danego sektora floty w odniesieniu do danego stada szacuje się, mnożąc całkowitą liczbę aktywnych ►M1 unijnych statków rybackich ◄ danego sektora floty przez średni połów dzienny na dane stado na ►M1 unijny statek rybacki ◄ ustalony na podstawie próby ►M1 unijnych statków rybackich ◄ objętej inspekcją.

►C1

4. Wymóg dotyczący planu kontroli wyrywkowych, o którym mowa w art. 56 niniejszego rozporządzenia, uznaje się za spełniony przez państwa członkowskie, jeżeli zbierają one systematycznie, co najmniej raz w miesiącu dla każdego ze statków rybackich, które nie podlegają wymogom wypełniania dziennika połowowego i deklaracji wyładunkowej, dane:

a) dotyczące wszystkich wyładunków połowów wszystkich gatunków w kilogramach, w tym braku wyładunków;

b) dotyczące prostokątów statystycznych, w których dokonano połowów.

◄







ROZDZIAŁ V

Kontrola nakładu połowowego

Artykuł 58

Sprawozdanie dotyczące nakładu połowowego

1. Sprawozdanie dotyczące nakładu połowowego, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia w sprawie kontroli, przesyła się zgodnie z załącznikiem XVII.

2. Jeżeli kapitan ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ przekazuje właściwym organom komunikat drogą radiową zgodnie z art. 28 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli, państwa członkowskie decydują, jakie radiostacje są wykorzystywane, i informują o nich na stronie internetowej, o której mowa w art. 115 rozporządzenia w sprawie kontroli.







ROZDZIAŁ VI

Środki naprawcze

Artykuł 59

Zasady ogólne

Aby skorzystać ze środków naprawczych, o których mowa w art. 37 rozporządzenia w sprawie kontroli, państwa członkowskie powiadamiają Komisję możliwie najszybciej, jednak nie później niż w ciągu miesiąca od daty ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym zamknięcia łowiska zgodnie z art. 36 rozporządzenia w sprawie kontroli, o zakresie poniesionej szkody.

Artykuł 60

Przydział dostępnych uprawnień do połowów

▼M1

1. Jeżeli w wyniku działań zgodnie z art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 nie naprawiono szkody w całości lub w części, Komisja podejmuje – możliwie najszybciej po otrzymaniu informacji, o których mowa w art. 59 niniejszego rozporządzenia – niezbędne środki w celu naprawienia spowodowanej szkody.

▼B

2. Środki, o których mowa w ust. 1, określają:

a) które państwa członkowskie poniosły szkodę („poszkodowane państwa członkowskie”) oraz wielkość szkody (pomniejszona o wszelkie wymiany kwot);

▼M1

b) w stosownych przypadkach – które państwa członkowskie przekroczyły swoje uprawnienia do połowów („państwa członkowskie, które przekroczyły uprawnienia do połowów”) oraz wysokość przekroczenia uprawnień do połowów (pomniejszoną o wszelkie wymiany zgodnie z art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013);

▼B

c) w odpowiednich przypadkach – odliczenia, których należy dokonać względem uprawnień do połowów państw członkowskich, które je przekroczyły, proporcjonalnie do przekroczonych uprawnień do połowów;

d) w odpowiednich przypadkach – dodatkowe ilości, które należy dodać do uprawnień do połowów poszkodowanych państw członkowskich, proporcjonalnie do poniesionej szkody;

e) w odpowiednich przypadkach – datę bądź daty, kiedy dodatkowe ilości oraz odliczenia staną się skuteczne;

f) w odpowiednich przypadkach – wszelkie inne środki konieczne do naprawienia poniesionej szkody.







ROZDZIAŁ VII

Moc silnika

Artykuł 61

Certyfikacja mocy silnika napędowego

1. Certyfikacja maksymalnej ciągłej mocy nowego silnika napędowego, zastępczego silnika napędowego i zmodyfikowanego technicznie silnika napędowego, o której mowa w art. 40 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie kontroli, jest dokonywana zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2930/86 ( 4 ).

2. Silnik napędowy uznaje się za zmodyfikowany technicznie, o czym mowa w ust. 1, jeżeli dowolny z jego głównych elementów (części) – w tym na przykład układ wtryskowy, zawory, turbosprężarka, tłoki, tuleje cylindrowe, korbowody, głowice cylindrów – został zmodyfikowany lub zastąpiony nowymi częściami o innych specyfikacjach technicznych, co spowodowało zmianę mocy znamionowej, lub jeżeli zmodyfikowano ustawienia silnika, takie jak ustawienia wtrysku, konfiguracja turbosprężarki lub ustawienia rozrządu. Charakter modyfikacji technicznej jasno określa się w procedurze certyfikacji, o której mowa w ust. 1.

3. Właściciel licencji połowowej informuje właściwe organy przed instalacją nowego silnika napędowego lub przed wymianą bądź modyfikacją techniczną istniejącego silnika napędowego.

4. W przypadku statków rybackich podlegających systemowi zarządzania nakładem połowowym niniejszy artykuł stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r. W przypadku innych statków rybackich niniejszy artykuł stosuje się od dnia 1 stycznia 2013 r. W przypadku statków rybackich, w których zainstalowano nowe silniki napędowe, lub w których wymieniono lub zmodyfikowano technicznie istniejące silniki napędowe, niniejszy artykuł stosuje się dopiero po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie.

Artykuł 62

Weryfikacja i plan kontroli wyrywkowych

1. W celu weryfikacji mocy silnika zgodnie z art. 41 rozporządzenia w sprawie kontroli państwa członkowskie opracowują plan kontroli wyrywkowych w celu identyfikacji tych statków rybackich lub grup statków rybackich w ich flocie, z którymi może wiązać się ryzyko deklarowania niższej mocy silnika napędowego niż moc faktyczna. Plan kontroli wyrywkowej opiera się przynajmniej na następujących kryteriach wysokiego ryzyka:

a) statki rybackie prowadzące działania na łowiskach, które objęto systemami zarządzania nakładem połowowym, zwłaszcza te statki rybackie, którym przyznano indywidualny przydział nakładu połowowego w kilowatodniach;

b) statki rybackie objęte ograniczeniami mocy statku wynikającymi z prawa krajowego lub unijnego;

c) statki rybackie, w przypadku których stosunek mocy statku (kW) do pojemności statku (GT) jest 50 % niższy od średniego stosunku tych wartości dla tego samego rodzaju statku rybackiego, rodzaju narzędzi i gatunków docelowych. Do celów tej analizy państwa członkowskie mogą podzielić flotę zgodnie z jednym z następujących kryteriów lub większą ich liczbą:

(i) segmentacja floty lub jednostki zarządzania zgodnie z prawem krajowym;

(ii) kategorie związane z długością;

(iii) kategorie związane z pojemnością;

(iv) stosowane narzędzia;

(v) gatunki docelowe.

2. Państwa członkowskie mogą uwzględnić dodatkowe kryteria ryzyka wedle własnego uznania.

3. Państwa członkowskie sporządzają wykaz swoich statków rybackich, które spełniają jedno z kryteriów ryzyka, o których mowa w ust. 1, lub większą ich liczbę oraz – w odpowiednich przypadkach – kryteria ryzyka, o których mowa w ust. 2.

4. Z każdej grupy statków rybackich odpowiadającej jednemu z kryteriów ryzyka, o których mowa w ust. 1 i 2, państwa członkowskie wybierają losowo próbę statków rybackich. Wielkość próby jest równa pierwiastkowi kwadratowemu z liczby statków rybackich w odnośnej grupie zaokrąglonemu do najbliższej liczby całkowitej.

5. W przypadku każdego statku rybackiego w wybranej losowo próbie państwa członkowskie sprawdzają wszystkie posiadane przez nie dokumenty techniczne, o których mowa w art. 41 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli. W odniesieniu do innych dokumentów, o których mowa w art. 41 ust. 1 lit. g) rozporządzenia w sprawie kontroli, państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na specyfikacje w katalogu producenta silnika, jeżeli jest on dostępny.

6. Niniejszy artykuł stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r. W przypadku bezpośrednich weryfikacji, o których mowa w art. 41 ust. 2 rozporządzenia w sprawie kontroli, priorytet stanowią trawlery prowadzące działania na łowisku objętym systemem zarządzania nakładem połowowym.

Artykuł 63

Bezpośrednia weryfikacja

1. Jeżeli pomiary mocy napędowej wykonuje się na statku rybackim w ramach bezpośredniej weryfikacji mocy silnika napędowego, o której mowa w art. 41 ust. 2 rozporządzenia w sprawie kontroli, moc silnika napędowego można mierzyć w najlepiej dostępnym punkcie między śrubą napędową a silnikiem.

2. Jeżeli moc silnika napędowego mierzy się za przekładnią redukcyjną, stosuje się odpowiednią korektę pomiaru w celu obliczenia mocy silnika napędowego na kołnierzu wyjściowym silnika zgodnie z definicją w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2930/86. Korekta ta uwzględnia straty mocy powodowane przez przekładnię na podstawie oficjalnych danych technicznych przedstawionych przez producenta przekładni.







ROZDZIAŁ VIII

Kontrola połowów rekreacyjnych

Artykuł 64

Opracowywanie planów kontroli wyrywkowych

1. Bez uszczerbku dla wykorzystywania danych, o którym mowa w ust. 5, w planach kontroli wyrywkowych, które państwa członkowskie opracowują zgodnie z art. 55 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kontroli w celu monitorowania połowów stad objętych planami odbudowy prowadzonych w ramach połowów rekreacyjnych, przewiduje się zbieranie danych co dwa lata.

2. Metody stosowane w planach kontroli wyrywkowych są jasno określone i – o ile to możliwe:

a) pozostają niezmienne w czasie;

b) są jednolite w poszczególnych regionach;

c) są zgodne z normami jakości ustanowionymi przez odpowiednie międzynarodowe organy naukowe oraz – w odpowiednich przypadkach – przez odpowiednie organizacje ds. zarządzania rybołówstwem, w których Unia Europejska jest umawiającą się stroną lub obserwatorem.

3. Plan kontroli wyrywkowych obejmuje plan pobierania prób w celu określenia połowów ze stad objętych planami odbudowy, stosowanych narzędzi oraz odnośnego obszaru geograficznego danego planu odbudowy, w którym dokonano połowów.

4. Państwa członkowskie systematycznie szacują dokładność zebranych danych.

5. Do celów planów kontroli wyrywkowych, o których mowa w ust. 1, państwa członkowskie mogą stosować dane zebrane zgodnie z wieloletnim programem wspólnotowym określonym w rozporządzeniu Rady (WE) nr 199/2008 ( 5 ) w zakresie, w jakim dane takie są dostępne.

6. Niniejszy przepis nie ma zastosowania, jeżeli państwo członkowskie zakazało połowów rekreacyjnych w odniesieniu do stad objętych planem odbudowy.

Artykuł 65

Zgłaszanie i ocena planów kontroli wyrywkowych

1. Państwa członkowskie zgłaszają Komisji swoje plany kontroli wyrywkowych dwanaście miesięcy po wejściu w życie planu odbudowy. W przypadku planów odbudowy, które już obowiązują w momencie wejścia niniejszego rozporządzenia w życie, plan kontroli wyrywkowych zgłasza się w ciągu dwunastu miesięcy po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie. Zmiany w planach kontroli wyrywkowych zgłasza się, zanim staną się one skuteczne.

2. Poza oceną, o której mowa w art. 55 ust. 4 rozporządzenia w sprawie kontroli, Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa ocenia również:

a) po zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 1, a następnie co pięć lat – zgodność zgłoszonych planów kontroli wyrywkowych z kryteriami i wymogami określonymi w art. 64 ust. 2 i 3 niniejszego rozporządzenia;

b) zgodność wszelkich zmian w planie kontroli wyrywkowych, o którym mowa w ust. 1, z kryteriami i wymogami określonymi w art. 64 ust. 2 i 3 niniejszego rozporządzenia.

3. Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa w odpowiednich przypadkach wydaje zalecenia w celu ulepszenia planów kontroli wyrywkowych.







TYTUŁ IV

KONTROLA WPROWADZANIA DO OBROTU







ROZDZIAŁ I

Identyfikowalność

▼M1

Artykuł 66

Definicja

Do celów niniejszego rozdziału stosuje się następującą definicję:

„Produkty rybołówstwa i akwakultury” oznaczają wszelkie produkty objęte rozdziałem 3 i pozycją 1212 21 00 rozdziału 12 oraz pozycjami 1604 oraz 1605 rozdziału 16 Nomenklatury scalonej wprowadzonej rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 ( 6 ).

▼B

Artykuł 67

Informacje dotyczące partii

1. Operatorzy przedstawiają informacje dotyczące produktów rybołówstwa i akwakultury, o których mowa w art. 58 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kontroli, w momencie, kiedy produkty rybołówstwa i akwakultury dzieli się na partie i nie później niż przy pierwszej sprzedaży.

2. W uzupełnieniu ust. 1 operatorzy aktualizują odpowiednie informacje, o których mowa w art. 58 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kontroli, które wynikają z połączenia lub rozdzielenia partii produktów rybołówstwa i akwakultury po pierwszej sprzedaży, na etapie udostępnienia tych informacji.

3. W przypadkach gdy – w wyniku połączenia lub rozdzielenia partii po pierwszej sprzedaży – produkty rybołówstwa i akwakultury z kilku statków rybackich lub jednostek produkcji akwakultury ulegają wymieszaniu, operatorzy muszą być w stanie zidentyfikować każdą partię pochodzenia przynajmniej za pomocą jej numeru identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 58 ust. 5 lit. a) rozporządzenia w sprawie kontroli, oraz umożliwiają identyfikację partii wstecz do etapu złowienia lub pozyskania, zgodnie z art. 58 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kontroli.

4. Systemy i procedury, o których mowa w art. 58 ust. 4 rozporządzenia w sprawie kontroli, umożliwiają operatorom identyfikację bezpośrednich dostawców oraz – chyba że są oni konsumentami końcowymi – bezpośrednich nabywców produktów rybołówstwa i akwakultury.

5. Informacje dotyczące produktów rybołówstwa i akwakultury, o których mowa w art. 58 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kontroli, przedstawia się za pomocą oznakowania lub opakowania partii lub za pomocą dokumentu handlowego dołączonego fizycznie do partii. Informacje można umieścić na partii w formie narzędzia identyfikacji np. kodu, kodu paskowego, chipu elektronicznego lub podobnego urządzenia lub systemu oznakowania. Informacje umieszczone na partii są dostępne na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w taki sposób, aby właściwe organy państw członkowskich miały do nich zawsze dostęp.

6. Operatorzy umieszczają informacje dotyczące produktów rybołówstwa i akwakultury, o których mowa w art. 58 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kontroli, w formie narzędzia identyfikacji np. kodu, kodu paskowego, chipu elektronicznego lub podobnego urządzenia lub systemu oznakowania:

a) od dnia 1 stycznia 2013 r. – na produktach rybołówstwa pochodzących ze stad objętych planem wieloletnim;

b) od dnia 1 stycznia 2015 r. – na innych produktach rybołówstwa i akwakultury.

7. Jeżeli informacje dotyczące produktów rybołówstwa i akwakultury, o których mowa w art. 58 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kontroli, przedstawia się za pomocą dokumentu handlowego dołączonego fizycznie do partii, na odpowiedniej partii umieszcza się przynajmniej numer identyfikacyjny.

8. Państwa członkowskie współpracują ze sobą, aby zapewnić właściwym organom innego państwa członkowskiego niż państwo członkowskie, w którym produkty rybołówstwa lub akwakultury podzielono na partie, dostęp do informacji umieszczonych na partii lub fizycznie dołączonych do partii, w szczególności jeżeli informacje umieszczono na partii w formie narzędzia identyfikacji np. kodu, kodu paskowego, chipu elektronicznego lub podobnego urządzenia. Operatorzy stosujący takie narzędzia dopilnowują, aby opracowywano je na podstawie uznanych międzynarodowo norm i specyfikacji.

9. Informacja dotycząca daty połowów, o której mowa w art. 58 ust. 5 lit. d) rozporządzenia w sprawie kontroli, może obejmować kilka dni kalendarzowych lub okres odpowiadający kilku datom połowów.

10. Informacje dotyczące dostawców, o których mowa w art. 58 ust. 5 lit. f) rozporządzenia w sprawie kontroli, odnoszą się do bezpośrednich dostawców operatora, o których mowa w ust. 4 niniejszego artykułu. Informacje te można w odpowiednich przypadkach umieszczać za pomocą znaku identyfikacyjnego, o którym mowa w sekcji I załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego ( 7 ).

11. Informacje wymienione w art. 58 ust. 5 lit. a)–f) rozporządzenia w sprawie kontroli nie mają zastosowania do:

a) przywiezionych produktów rybołówstwa i akwakultury, które wyłączono z zakresu stosowania świadectwa połowowego zgodnie z art. 12 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1005/2008 ( 8 );

b) produktów rybołówstwa i akwakultury złowionych lub hodowanych w wodach słodkich; oraz

c) ryb ozdobnych, skorupiaków i mięczaków.

▼M1

12. Informacje wymienione w art. 58 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kontroli nie mają zastosowania do produktów rybołówstwa i akwakultury objętych pozycjami taryfowymi 1604 i 1605 rozdziału 16 Nomenklatury scalonej.

13. Do celów art. 58 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kontroli informacje dotyczące obszaru geograficznego, w którym dany produkt został złowiony, są następujące:

a) w przypadku połowów stad lub grup stad objętych kwotą lub minimalnym rozmiarem w unijnych przepisach prawnych: odpowiedni obszar geograficzny, zgodnie z definicją w art. 4 ust. 30 rozporządzenia w sprawie kontroli;

b) w przypadku innych stad lub grup stad, produktów rybołówstwa złowionych w wodach słodkich i produktów akwakultury: nazwa obszaru połowu lub produkcji zgodnie z art. 38 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1379/2013 ( 9 ).

▼B

14. Wartość małych ilości produktów rybołówstwa i akwakultury, o których mowa w art. 58 ust. 8 rozporządzenia w sprawie kontroli, ma zastosowanie do sprzedaży bezpośredniej ze statków rybackich, w podziale na dzień kalendarzowy i na konsumenta końcowego.

▼M1 —————

▼B







ROZDZIAŁ II

Ważenie produktów rybołówstwa







Sekcja 1

Przepisy ogólne dotyczące ważenia

Artykuł 69

Zakres

Nie naruszając przepisów art. 78–89 niniejszego rozporządzenia, przepisy zawarte w niniejszym rozdziale mają zastosowanie do wyładunków ►M1 z unijnych statków rybackich ◄ dokonywanych w państwie członkowskim oraz przeładunków z udziałem ►M1 unijnych statków rybackich ◄ dokonywanych w portach lub miejscach niedaleko wybrzeża państwa członkowskiego, a także do ważenia produktów rybołówstwa na ►M1 unijnych statkach rybackich ◄ na ►M1 wodach Unii ◄ .

Artykuł 70

Rejestry ważenia

1. Zarejestrowani nabywcy, zarejestrowane aukcje lub inne podmioty bądź osoby, które są odpowiedzialne za pierwsze wprowadzenie do obrotu lub przechowywanie przed pierwszym wprowadzeniem do obrotu produktów rybołówstwa, lub – w odpowiednich przypadkach – kapitan ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ rejestrują ważenie przeprowadzane zgodnie z art. 60 i 61 rozporządzenia w sprawie kontroli, podając następujące informacje:

a) kody alfa-3 FAO zważonych gatunków;

b) wynik ważenia każdej ilości każdego gatunku w kilogramach wyrażony w kilogramach wagi produktu;

c) oznakę rybacką i nazwę statku rybackiego, z którego pochodzi zważona ilość;

d) postać zważonych produktów rybołówstwa;

e) data ważenia (RRRR-MM-DD).

2. Zarejestrowani nabywcy, zarejestrowane aukcje lub inne podmioty bądź osoby, które są odpowiedzialne za pierwsze wprowadzenie do obrotu lub przechowywanie przed pierwszym wprowadzeniem do obrotu produktów rybołówstwa, lub – w odpowiednich przypadkach – kapitan ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ przechowują rejestry, o których mowa w ust. 1, przez trzy lata.

Artykuł 71

Czas ważenia

1. Jeżeli produkty rybołówstwa są przeładowywane między ►M1 unijnymi statkami rybackimi ◄ , a pierwszy wyładunek przeładowanych produktów rybołówstwa zaplanowano w porcie poza Unią Europejską, produkty rybołówstwa waży się przed wywiezieniem ich z portu lub miejsca przeładunku.

2. Jeżeli produkty rybołówstwa są ważone na ►M1 unijnym statku rybackim ◄ zgodnie z art. 60 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kontroli oraz są ponownie ważone na lądzie po wyładowaniu, do celów art. 60 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kontroli stosuje się liczbę będącą wynikiem ważenia na lądzie.

3. Nie naruszając przepisów szczególnych dotyczących ►M1 unijnych statków rybackich ◄ nieobjętych wymogiem elektronicznego wypełniania i przekazywania danych z dziennika połowowego, o którym mowa w art. 15 rozporządzenia w sprawie kontroli, państwa członkowskie mogą nałożyć wymóg, aby kapitan przekazywał kopię strony dziennika połowowego właściwym organom państwa członkowskiego wyładunku przed ważeniem.

Artykuł 72

Urządzenia ważące

1. Wszystkie urządzenia ważące są skalibrowane i zaplombowane zgodnie z systemami krajowymi przez właściwe organy państwa członkowskiego.

2. Osoba fizyczna lub prawna odpowiedzialna za urządzenie ważące prowadzi rejestr kalibracji.

3. Jeżeli ważenie odbywa się na przenośniku taśmowym, należy zainstalować dobrze widoczny licznik, który rejestruje łączną masę. Rejestruje się odczyt z licznika na początku ważenia, jak również łączną masę. Osoba fizyczna lub prawna odpowiedzialna za ważenie rejestruje wszystkie przypadki stosowania urządzenia w dzienniku ważenia.

Artykuł 73

Ważenie mrożonych produktów rybołówstwa

1. Nie naruszając przepisów szczególnych, a zwłaszcza art. 70 i 74 niniejszego rozporządzenia, jeżeli waży się wyładowane ilości mrożonych produktów rybołówstwa, masę mrożonych produktów rybołówstwa wyładowanych w skrzynkach lub blokach można określać w podziale na gatunki oraz – w odpowiednich przypadkach – postać poprzez pomnożenie całkowitej liczby skrzynek lub bloków przez średnią masę netto skrzynki lub bloku obliczoną zgodnie z metodą określoną w załączniku XVIII.

2. Osoby fizyczne lub prawne ważące produkty rybołówstwa prowadzą rejestr dla każdego wyładunku, w którym podają:

a) nazwę i oznakę rybacką statku, z którego wyładowano produkty rybołówstwa;

b) gatunki oraz – w odpowiednich przypadkach – postać wyładowanych ryb;

c) wielkość partii i próbę palet w podziale na gatunki oraz – w odpowiednich przypadkach – postać zgodnie z przepisami załącznika XVIII pkt 1;

d) masę każdej palety w próbie i średnią masę palet;

e) liczbę skrzynek lub bloków na każdej palecie w próbie;

f) masę tara skrzynki, jeżeli różni się od masy tara określonej w załączniku XVIII pkt 4;

g) średnią masę pustej palety zgodnie z przepisami załącznika XVIII pkt 3 lit. b);

h) średnią masę skrzynki lub bloku produktów rybołówstwa w podziale na gatunki oraz – w odpowiednich przypadkach – postać.

Artykuł 74

Lód i woda

1. Przed ważeniem zarejestrowany nabywca, zarejestrowana aukcja lub inne podmioty bądź osoby, które są odpowiedzialne za pierwsze wprowadzenie do obrotu produktów rybołówstwa, dopilnowuje, aby produkty rybołówstwa zostały oczyszczone z lodu tak jak to możliwe bez uszkodzenia produktów i obniżenia ich jakości.

▼M1

2. Nie naruszając przepisów szczególnych dotyczących gatunków pelagicznych, o których mowa w art. 78–89 niniejszego rozporządzenia, które wyładowuje się luzem w celu przewiezienia do punktu pierwszego wprowadzenia do obrotu, przechowywania lub przetworzenia, odliczenie wody i lodu od łącznej masy nie przekracza 2 %. We wszystkich przypadkach odsetek dotyczący odliczenia wody i lodu odnotowuje się na dowodzie ważenia wraz z wpisem dotyczącym masy. Nie stosuje się odliczenia wody ani lodu w przypadku wyładunków do celów przemysłowych lub w odniesieniu do gatunków innych niż pelagiczne.

▼B

Artykuł 75

Dostęp właściwych organów

Właściwe organy mają zawsze pełny dostęp do urządzeń ważących, rejestrów ważenia, deklaracji pisemnych i wszystkich obiektów, w których ryby są przechowywane i przetwarzane.

Artykuł 76

Plany kontroli wyrywkowych

1. Państwa członkowskie przyjmują plan kontroli wyrywkowych, o którym mowa w art. 60 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli, oraz wszelkie znaczące zmiany w nim zgodnie z metodami opartymi na ryzyku opisanymi w załączniku XIX.

2. Państwa członkowskie przyjmują plan kontroli wyrywkowych, o którym mowa w art. 60 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kontroli, oraz wszelkie znaczące zmiany w nim zgodnie z metodami opartymi na ryzyku opisanymi w załączniku XX. Jeżeli połowy waży się na statku, margines tolerancji, o którym mowa w art. 14 ust. 3 i art. 21 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kontroli, nie ma zastosowania, jeśli liczba będąca wynikiem ważenia po wyładunku jest większa niż odpowiadająca jej liczba będąca wynikiem ważenia na statku.

3. Jeżeli państwa członkowskie zamierzają przyjąć plany kontroli wyrywkowych, o których mowa w art. 60 ust. 1 i 3 rozporządzenia w sprawie kontroli, w ciągu sześciu miesięcy po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie przedkładają najlepiej jeden plan kontroli wyrywkowych obejmujący wszystkie odnośne procedury ważenia na trzy lata. Powyższy plan kontroli wyrywkowych może składać się z różnych części dotyczących różnych rodzajów połowów.

4. Nowe plany kontroli wyrywkowych, które mają być przyjęte po terminie, o którym mowa w ust. 3, lub wszelkie zmiany w takich planach przedkłada się do zatwierdzenia trzy miesiące przed końcem danego roku.

Artykuł 77

Plany i programy kontroli dotyczące ważenia produktów rybołówstwa po przewiezieniu z miejsca wyładunku

1. Państwa członkowskie przyjmują plan kontroli, o którym mowa w art. 61 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli, oraz wszelkie znaczące zmiany w nim zgodnie z metodami opartymi na ryzyku opisanymi w załączniku XXI.

2. Jeżeli państwa członkowskie zamierzają przyjąć plany kontroli, o których mowa w art. 61 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli, przedkładają jeden plan kontroli na państwo członkowskie obejmujący wszystkie przewozy produktów rybołówstwa, które należy zważyć po przewiezieniu. Taki plan kontroli przedkłada się w ciągu sześciu miesięcy po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie. Powyższy jeden plan kontroli może składać się z różnych części dotyczących różnych rodzajów połowów.

3. Państwa członkowskie przyjmują wspólny program kontroli, o którym mowa w art. 61 ust. 2 rozporządzenia w sprawie kontroli, oraz wszelkie znaczące zmiany w nim zgodnie z metodami opartymi na ryzyku opisanymi w załączniku XXII.

4. Jeżeli państwa członkowskie zamierzają przyjąć wspólne programy kontroli, o których mowa w art. 61 ust. 2 rozporządzenia w sprawie kontroli, przedkładają je w ciągu sześciu miesięcy po wejściu niniejszego rozporządzenia w życie.

5. Każdy nowy plan kontroli, o którym mowa w ust. 2, lub wszelkie wspólne programy kontroli, o których mowa w ust. 4, przyjmowane po terminie, o którym mowa w ust. 2 i 4, lub wszelkie zmiany w takich planach lub programach przedkłada się trzy miesiące przed końcem roku poprzedzającego datę wejścia tego planu lub programu w życie.







Sekcja 2

Przepisy szczególne dotyczące ważenia określonych gatunków pelagicznych

▼M1

Artykuł 78

Zakres procedur ważenia dotyczących połowów śledzia, makreli, ostroboka i błękitka

Przepisy określone w niniejszej sekcji mają zastosowanie do ważenia połowów śledzia (Clupea harengus), makreli (Scomber scombrus), ostroboka (Trachurus spp.) i błękitka (Micromesistius poutassou) lub ich kombinacji, wyładowywanych w Unii Europejskiej lub przez unijne statki rybackie w państwach trzecich, złowionych:

a) w przypadku śledzia w obszarach ICES: I, II, IIIa, IV, Vb, VI oraz VII;

b) w przypadku makreli w obszarach ICES: IIa, IIIa, IV, Vb, VI, VII, VIII, IX, XII, XIV oraz wodach Unii objętych regulacjami CECAF;

c) w przypadku ostroboka: w obszarach ICES IIa, IV, Vb, VI, VII, VIII, IX, X, XII, XIV i wodach Unii objętych regulacjami CECAF;

d) w przypadku błękitka: w obszarach ICES IIa, IV, Vb, VI, VII, VIII, IX, X, XII, XIV i ►M1 wodach Unii ◄ objętych regulacjami CECAF;

jeżeli ilości na wyładunek przekraczają 10 ton.

Artykuł 79

Porty ważenia połowów śledzia, makreli, ostroboka i błękitka

▼B

1. Połowy gatunków, o których mowa w art. 78 niniejszego rozporządzenia, waży się natychmiast przy wyładunku. Jednak połowy tych gatunków można ważyć po przewiezieniu, jeżeli:

— w odniesieniu do miejsca przeznaczenia w danym państwie członkowskim to państwo członkowskie przyjęło plan kontroli, o którym mowa w art. 61 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli, zgodnie z metodami opartymi na ryzyku opisanymi w załączniku XXI,

— w odniesieniu do miejsca przeznaczenia w innym państwie członkowskim dane państwo członkowskie przyjęło wspólny program kontroli, o którym mowa w art. 61 ust. 2 rozporządzenia w sprawie kontroli, zgodnie z metodami opartymi na ryzyku opisanymi w załączniku XXII,

przy czym powyższy plan kontroli lub wspólny program kontroli został zatwierdzony przez Komisję.

2. Każde zainteresowane państwo członkowskie określa, w których z jego portów prowadzi się ważenie gatunków, o których mowa w art. 78 niniejszego rozporządzenia, oraz dopilnowują, aby wszystkich wyładunków takich gatunków dokonywano w tych portach. Takie porty:

a) ustaliły pory wyładunków i przeładunków;

b) ustaliły miejsca wyładunku i przeładunku;

c) ustaliły procedury inspekcji i nadzoru.

3. Zainteresowane państwa członkowskie przekazują Komisji wykaz takich portów oraz procedury inspekcji i nadzoru obowiązujące w tych portach, w tym warunki dotyczące rejestracji oraz przekazywania danych w odniesieniu do ilości każdego z przedmiotowych gatunków w ramach każdego wyładunku.

4. Wszelkie zmiany w wykazach portów i procedurach inspekcji i nadzoru, o których mowa w ust. 3, przekazuje się Komisji co najmniej 15 dni przed ich wejściem w życie.

5. Państwa członkowskie dopilnowują, aby wszystkie wyładunki gatunków, o których mowa w art. 78 niniejszego rozporządzenia, dokonywane przez ich statki poza Unią Europejską były prowadzone w portach specjalnie wybranych w celu ważenia przez państwa trzecie, które zawarły z Unią Europejską umowy dotyczące takich gatunków.

6. Komisja przekazuje informacje, o których mowa w ust. 3 i 4, jak również wykaz portów wybranych przez państwa trzecie, wszystkim zainteresowanym państwom członkowskim.

7. Komisja i zainteresowane państwa członkowskie publikują wykaz portów i zmiany do niego na swoich oficjalnych stronach internetowych.

Artykuł 80

Wejście do portu państwa członkowskiego

1. Do celów ważenia kapitan statku rybackiego lub jego przedstawiciel zgłasza właściwym organom państwa członkowskiego, w którym ma zostać dokonany wyładunek, co najmniej na cztery godziny przed wejściem do danego portu wyładunku:

a) port, do którego ma wejść statek, nazwę statku i jego oznakę rybacką;

b) przewidywaną godzinę przybycia do portu;

▼M1

c) ilości w kilogramach wagi w relacji pełnej śledzia, makreli, ostroboka i błękitka zatrzymanych na burcie;

▼B

d) odpowiednie obszary geograficzne, w których dokonano połowów; obszar odnosi się do podobszaru i rejonu lub podrejonu, na którym na mocy prawa unijnego mają zastosowanie ograniczenia połowowe.

2. Kapitan ►M1 unijnego statku rybackiego ◄ objętego obowiązkiem elektronicznej rejestracji danych z dziennika połowowego przesyła informacje, o których mowa w ust. 1, drogą elektroniczną do państwa członkowskiego bandery. Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują te informacje państwu członkowskiemu, w którym ma odbyć się wyładunek. Elektroniczne dane z dziennika połowowego, o których mowa w art. 15 rozporządzenia w sprawie kontroli, oraz informacje, o których mowa w ust. 1, można przesyłać w ramach jednego przekazywania elektronicznego.

3. Państwa członkowskie mogą ustalić krótszy okres powiadomienia niż okres określony w ust. 1. W takim przypadku zainteresowane państwa członkowskie informują Komisję 15 dni przed wejściem w życie krótszego okresu powiadomienia. Komisja i zainteresowane państwa członkowskie zamieszczają powyższą informację na swoich stronach internetowych.

Artykuł 81

Rozładunek

Właściwe organy zainteresowanego państwa członkowskiego nakładają wymóg, aby rozładunku wszelkich połowów, o których mowa w art. 78 niniejszego rozporządzenia, nie rozpoczynano przed uzyskaniem wyraźnego zezwolenia. Jeżeli rozładunek ulega przerwaniu, przed ponownym rozpoczęciem rozładunku wymagane jest uzyskanie pozwolenia.

Artykuł 82

Dziennik połowowy

1. Bezzwłocznie po przybyciu do portu i przed rozpoczęciem rozładunku kapitan statku rybackiego, który nie jest objęty obowiązkiem elektronicznej rejestracji danych z dziennika połowowego, przedstawia właściwemu organowi państwa członkowskiego w porcie wyładunku wypełnione odpowiednie strony dziennika połowowego w celu inspekcji.

▼M1

2. Ilości śledzia, makreli, ostroboka i błękitka zatrzymane na burcie, które zgłoszono przed wyładunkiem zgodnie z art. 80 ust. 1 lit. c) niniejszego rozporządzenia, są równe ilościom odnotowanym w dzienniku połowowym po jego wypełnieniu.

Artykuł 83

Państwowe wagi najazdowe do ważenia świeżego śledzia, makreli, ostroboka i błękitka

▼B

Nie naruszając przepisów art. 72 niniejszego rozporządzenia, w przypadku kiedy wykorzystywane są państwowe wagi najazdowe, osoby fizyczne lub prawne ważące połowy, o których mowa w art. 78 niniejszego rozporządzenia, wystawiają nabywcy dowód ważenia wskazujący datę i godzinę ważenia oraz numer rejestracyjny samochodu cysterny. Kopię dowodu ważenia dołącza się do dokumentu sprzedaży lub deklaracji przejęcia.

Artykuł 84

Prywatne wagi najazdowe do ważenia świeżych ryb

1. W uzupełnieniu przepisów art. 72 niniejszego rozporządzenia wykorzystywanie prywatnych wag najazdowych podlega również wymogom niniejszego artykułu.

2. Osoby fizyczne lub prawne ważące dowolne połowy, o których mowa w art. 78 niniejszego rozporządzenia, prowadzą dla każdego urządzenia ważącego oprawiony rejestr z ponumerowanym stronami. Jest on wypełniany natychmiast po zakończeniu ważenia pojedynczego wyładunku, nie później jednak niż o godz. 23:59 czasu lokalnego w dniu zakończenia ważenia. W powyższym rejestrze podaje się:

a) nazwę i oznakę rybacką statku, z którego wyładowano dowolne połowy, o których mowa w art. 78 niniejszego rozporządzenia;

b) numer rejestracyjny samochodów cystern i ich ładunek, jeżeli dowolne połowy, o których mowa w art. 78 niniejszego rozporządzenia, przewieziono z portu wyładunku przed ważeniem zgodnie z art. 79 niniejszego rozporządzenia. Każdy ładunek samochodu cysterny jest ważony i rejestrowany oddzielnie. Łączna masa wszystkich ładunków samochodów cystern z tego samego statku może być jednak zarejestrowana w całości, jeżeli te ładunki samochodów cystern były ważone jeden po drugim i bez przerw;

c) gatunki ryb;

d) masę każdego wyładunku;

e) datę i godzinę początku i końca ważenia.

3. Nie naruszając przepisów art. 72 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, jeżeli ważenie odbywa się na przenośniku taśmowym, wszystkie przypadki stosowania urządzenia rejestruje się w oprawionym rejestrze ważenia z ponumerowanymi stronami.

▼M1

Artykuł 85

Ważenie mrożonych ryb

Jeżeli waży się wyładowane ilości mrożonego śledzia, makreli, ostroboka i błękitka, masę mrożonych ryb wyładowanych w skrzynkach określa się w podziale na gatunki zgodnie z art. 73 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 86

Przechowywanie rejestrów ważenia

Wszystkie rejestry ważenia określone w art. 84 ust. 3 i art. 85 niniejszego rozporządzenia oraz kopie wszelkich dokumentów przewozowych w ramach planu kontroli lub wspólnego programu kontroli, o którym mowa w art. 79 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, przechowuje się przez co najmniej trzy lata.

▼B

Artykuł 87

Dokument sprzedaży oraz deklaracja przejęcia

Osoby fizyczne lub prawne odpowiedzialne za przedkładanie dokumentów sprzedaży i deklaracji przejęcia przedkładają takie deklaracje w odniesieniu do gatunków, o których mowa w art. 78 niniejszego rozporządzenia, właściwym organom zainteresowanego państwa członkowskiego na ich wniosek.

▼M1

Artykuł 88

Kontrole krzyżowe

Do czasu utworzenia komputerowych baz danych zgodnie