1997R0894 — PL — 01.01.2000 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 894/97 z dnia 29 kwietnia 1997 r. ustanawiające środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych (Dz.U. L 132, 23.5.1997, p.1)

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 894/97

z dnia 29 kwietnia 1997 r.

ustanawiające środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych







RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 43, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego ( 1 ), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ( 2 ), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3094/86 z dnia 7 października 1986 r. ustanawiające środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych ( 3 ) było często i w istotny sposób zmieniane; w celu uzyskania przejrzystości i ze względów praktycznych rozporządzenie to wymaga kodyfikacji. (2) W celu zapewnienia ochrony morskich zasobów biologicznych i zrównoważonej eksploatacji zasobów połowowych w interesie zarówno rybaków jak i konsumentów powinny zostać ustanowione środki techniczne dotyczące ochrony zasobów połowowych, określające między innymi rozmiary oczek, wielkość przyłowów i dozwolone rozmiary ryb, jak również ograniczenia połowów w poszczególnych obszarach i okresach, przy użyciu określonego sprzętu. (3) Należy zachować równowagę między dostosowywaniem technicznych środków ochrony do różnorodności rodzajów rybołówstwa a zapotrzebowaniem na jednolite zasady, które są łatwiejsze do zastosowania. (4) Zasady regulujące działalność połowową na obszarze Skagerrak i Kattegat uzgodnione między Wspólnotą a Norwegią i Szwecją powinny być zawarte w niniejszym rozporządzeniu; biorąc pod uwagę opinie naukowe jest zatem konieczne ustalenie okresowych ograniczeń różnych form działalności rybackiej na obszarze Skagerrak i Kattegat. (5) Procedury zarządzania środkami dotyczącymi połowów na Morzu Bałtyckim powinny zostać przyjęte przez Międzynarodową Komisję Rybołówstwa Morza Bałtyckiego. (6) Odrzuty są obecnie przyczyną niemożliwego do zaakceptowania marnotrawstwa na dużą skalę; zakaz prowadzenia połowów przy użyciu niewystarczająco wybiórczych technik lub praktyk na obszarach koncentracji narybku, połączony ze zwiększeniem rozmiaru oczek sieci i zakazem używania narzędzi przyczyniających się do powstawania odrzutów, stanowią pierwszy krok w kierunku ostatecznej eliminacji praktyk, które stoją w sprzeczności z ochroną i prawidłowym wykorzystaniem zasobów; konieczne jest wprowadzenie spójnego systemu zarządzania i eksploatacji, który zmniejszy odrzuty do minimum. (7) Wskazane jest zdefiniowanie kierowanych połowów niektórych gatunków ryb, jak również przyłowów i gatunków chronionych. (8) Liczne próby wykazały, że użycie zespołu kwadratowych oczek sieci przed i ponad workiem włoka może odegrać znaczącą rolę w ograniczeniu ilości odławianych niewymiarowych ryb. (9) Połów przemysłowy stanowi działalność ciągłą w związku z czym zasady nim rządzące powinny być również stabilne. (10) Połów niektórych gatunków, które mają zostać przetworzone na mączkę rybną lub olej może być wykonywany przy użyciu naruszających normy rozmiarów oczek, pod warunkiem że takie działania połowowe nie mają negatywnego wpływu na inne zasoby głębinowe, w szczególności dorsza i plamiaka. (11) Istnieje rosnąca tendencja do używania dennych sieci skrzelowych, sieci oplątujących i sieci trójściennych o coraz mniejszych oczkach, czego wynikiem jest rosnący wskaźnik śmiertelności narybku gatunków docelowych na danym obszarze połowów. (12) Ta tendencja powinna być sprawdzona, a rozmiary oczek używanych w biernych narzędziach połowowych, takich jak denny zestaw sieci skrzelowych, sieci oplątujących i sieci trójściennych powinny zostać zaprojektowane tak, aby uzyskać wybiórcze połowy gatunku docelowego lub grupy takich gatunków. (13) Biologiczne parametry danych gatunków różnią się między sobą na różnych obszarach geograficznych; te różnice uzasadniają zastosowanie różnych środków na tych obszarach. (14) W celu pozostawienia rybakom niezbędnego czasu do przystosowania istniejącego sprzętu do nowych wymagań powinien zostać przewidziany wystarczający okres przejściowy. (15) Należy zdefiniować sposób, w jaki ma być określany rozmiar skorupiaków i mięczaków. (16) Przepisy dotyczące połowów w obrębie 12-milowej strefy przybrzeżnej powinny określać warunki, które są wykonalne. (17) W strefach przybrzeżnych Państw Członkowskich należy zapewnić ochronę terenów wylęgowych z uwzględnieniem specyfiki warunków biologicznych tych różnych stref. (18) Nieselektywne użycie okrężnic w szkółkach tuńczyka i innych gatunków ryb przebywających między lub w bliskiej odległości od ssaków morskich może powodować bezcelowe łowienie i zabijanie tych ssaków. (19) Połów przy użyciu okrężnic przeprowadzony właściwie i w sposób odpowiedzialny jest skuteczną metodą pozyskiwania jedynie pożądanych gatunków docelowych; w tych okolicznościach nie stanowi on już zagrożenia dla ochrony ssaków morskich. (20) Dnia 22 grudnia 1989 r. Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych przyjęło rezolucję 44/225 w sprawie połowów pelagicznymi pławnicami na dużą skalę i ich wpływu na żywe zasoby mórz i oceanów świata. (21) Decyzją 82/72 EWG ( 4 ) Rada zatwierdziła Konwencję o ochronie dzikiej fauny i flory europejskiej oraz ich siedlisk naturalnych (Konwencja berneńska). (22) Wspólnota podpisała Konwencję Narodów Zjednoczonych o Prawie Morza, która wymaga współpracy wszystkich członków społeczności międzynarodowej na rzecz ochrony i gospodarowania zasobami żywymi na pełnym morzu. (23) Niekontrolowana ekspansja i wzrost częstotliwości połowów pławnicami może pociągnąć za sobą poważne szkody w warunkach zwiększonego nakładu połowowego i zwiększonych przyłowów gatunków innych niż docelowe; pożądane jest, zatem uregulowanie połowów pławnicami. (24) Aby uniknąć ograniczania badań naukowych, niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć zastosowania w odniesieniu do działań, które mogą okazać się niezbędne, nawet incydentalnie w trakcie prowadzenia takich badań. (25) Na obszarach, gdzie ochrona jest poważnie zagrożona, Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość zastosowania odpowiednich środków tymczasowych. (26) Dodatkowe, krajowe środki o ściśle lokalnym charakterze nie powinny ulec unieważnieniu czy ograniczeniu wskutek przyjęcia niniejszego rozporządzenia. (27) W związku z powyższym takie procedury mogą zostać utrzymane w mocy lub przyjęte z zastrzeżeniem rozważenia przez Komisję ich zgodności z prawem wspólnotowym oraz wspólną polityką rybołówstwa. (28) Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez uszczerbku dla niektórych środków krajowych wykraczających poza minimalne wymagania, jakie ono ustanawia. (29) Może zajść konieczność ustanowienia nowych, pilnych środków ochronnych, a także szczegółowych zasad wykonania niniejszego rozporządzenia; te środki i zasady powinny być przyjęte zgodnie z procedurą ustaloną w art. 18 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3760/92 z dnia 20 grudnia 1992 r. ustanawiającego wspólnotowy system rybołówstwa i akwakultury ( 5 ), a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







▼M1 —————

▼B







TYTUŁ I

SIECI I WARUNKI ICH UŻYCIA

▼M1 —————

▼B







TYTUŁ II

MINIMALNE ROZMIARY RYB, SKORUPIAKÓW I MIĘCZAKÓW

▼M1 —————

▼B







TYTUŁ III

ZAKAZ POŁOWÓW

▼M1 —————

▼B







TYTUŁ IV

OGRANICZENIA DOTYCZĄCE NIEKTÓRYCH TYPÓW POŁOWÓW

▼M1 —————

▼M2

Artykuł 11

Żaden statek nie może posiadać na pokładzie ani używać przy połowach jednej lub więcej pławnic, których indywidualna lub całkowita długość przekracza 2,5 km.

Artykuł 11a

1. Od dnia 1 stycznia 2002 r. żaden statek nie może przetrzymywać na pokładzie lub używać do połowów jednej lub więcej pławnic przeznaczonych do odławiania gatunków wymienionych w załączniku VIII.

2. Od dnia 1 stycznia 2002 r. zabrania się wyładowywania gatunków wymienionych w załączniku VIII, które zostały odłowione przy użyciu pławnic.

3. Do dnia 31 grudnia 2001 r. statek może przetrzymywać na pokładzie — lub używać do połowów — jedną lub więcej pławnic określonych w ust. 1 po uzyskaniu zezwolenia właściwych władz Państwa Członkowskiego bandery. W 1998 r. maksymalna liczba statków, które mogą uzyskać zezwolenie Państwa Członkowskiego do przetrzymywania na pokładzie lub używania do połowów jednej lub więcej pławnic, nie może przekroczyć 60 % statków rybackich, które używały jednej lub więcej pławnic w okresie 1995-1997 r.

4. Państwa Członkowskie przekazują Komisji w odniesieniu do każdego gatunku docelowego do 30 kwietnia każdego roku wykaz statków posiadających zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie rybołówstwa przy użyciu pławnic określonych w ust. 3; w odniesieniu do roku 1998 informacja jest wysyłana nie później niż do dnia 31 lipca 1998 r.

Artykuł 11b

1. Wszystkie statki rybackie używające jednej lub więcej pławnic przeznaczonych do odłowu gatunków wymienionych w załączniku VIII prowadzą działania pod następującymi warunkami:

— podczas połowów statek jest obowiązany utrzymywać sieci pod stałą obserwacją wzrokową,

— radarowe boje pływające powinny być umocowane do każdego końca sieci w taki sposób, aby jej pozycja mogła być w każdej chwili określona. Boje powinny być oznaczone na stałe literą(-ami) i numerem statku, do którego należą.

2. Kapitan statku rybackiego używającego jednej lub więcej pławnic określonych w ust. 1 prowadzi dziennik połowowy, w którym obowiązany jest odnotowywać codziennie następujące informacje:

— całkowitą długość sieci na pokładzie,

— całkowitą długość sieci używanych w każdej operacji połowowej,

— ilość każdego gatunku odłowioną podczas każdej operacji połowowej, włącznie z przyłowem i odrzutem do morza, w szczególności waleni, gadów i ptaków morskich,

— ilość każdego gatunku trzymaną na pokładzie,

— datę i pozycje tych połowów.

3. Każdy kapitan określony w ust. 2 przedkłada właściwym władzom Państwa Członkowskiego deklarację wyładunkową, podającą przynajmniej wyładowane ilości każdego gatunku oraz daty i strefy połowów.

4. Kapitan statku rybackiego używającego jednej lub więcej pławnic określonych w ust. 1, który chce skorzystać z miejsca wyładunku w Państwie Członkowskim, powiadamia właściwe władze danego Państwa Członkowskiego, co najmniej dwie godziny przed przybyciem do portu, o planowanym miejscu wyładunku i czasie przybycia.

5. Wszystkie statki rybackie używające jednej lub więcej pławnic określonych w ust. 1 przechowują na pokładzie uprzednie zezwolenie na połowy wydane przez właściwe władze Państwa Członkowskiego bandery.

6. W przypadku uchybienia przepisom art. 11 i 11a oraz niniejszego artykułu właściwe władze podejmują odpowiednie środki w odniesieniu do danych statków, zgodnie z art. 31 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93,

Artykuł 11c

Z wyjątkiem wód objętych rozporządzeniem Rady (WE) nr 88/98 z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającym niektóre środki techniczne dla zachowania zasobów połowowych w wodach Morza Bałtyckiego, cieśnin Bełt i Sund ( 6 ) oraz bez względu na art. 1 ust. 1, art. 11, 11a i 11b stosuje się na wszystkich wodach będących pod jurysdykcją i władzą Państw Członkowskich, a poza tymi wodami stosuje się do wspólnotowych statków rybackich.

▼M1 —————

▼B







TYTUŁ V

PRZEPISY KOŃCOWE

▼M1 —————

▼B

Artykuł 18

Szczegółowe zasady w celu wykonania niniejszego rozporządzenia przyjmuje się zgodnie z procedurą ustaloną w art. 18 rozporządzenia (EWG) nr 3760/92.

Artykuł 19

Rozporządzenie (EWG) nr 3094/86 traci moc.

Odniesienia do wspomnianego rozporządzenia należy interpretować jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia i są one odczytywane zgodnie z tabelą korelacji wymienioną w części A załącznika VII.

Artykuł 20

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Jednakże przepisy art. 2 ust. 10 oraz załącznika V i VI wchodzą w życie z dniem 31 grudnia 1997 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

▼M1 —————

▼M2









ZAŁĄCZNIK VIII

— Tuńczyk biały : Thunnus alalunga

— Tuńczyk błękitnopłetwy : Thunnus thynnus

— Tuńczyk wielkooczny : Thunnus obesus

— Bonito : Katsuwonus pelamis

— Pelamida : Sarda sarda

— Tuńczyk żółtopłetwy : Thunnus albacares

— Tuńczyk czarnopłetwy : Thunnus atlanticus

— Bonito : Euthynnus spp.

— Tuńczyk południowy : Thunnus maccoyii

— Tuńczyk fregatowy : Auxis spp.

— Prażmowate : Brama rayi

— Marliny : Tetrapturus spp.; Cololabis spp.

— Ryby żaglowe : Istiphorus spp.

— Ryby mieczowe : Xiphias gladius

— Saira : Scomberesox spp.; Cololabis spp.

— Delfinowate : Coryphoena spp.

— Rekiny : Hexanchus griseus; Cetorhinus maximus; Alopidae; Carcharhinidae; Sphymidae; Isuridae; Lamnidae

— Głowonogi : wszystkie gatunki.