ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
2013D0805 — PL — 01.01.2017 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B DECYZJA WYKONAWCZA RADY z dnia 17 grudnia 2013 r. upoważniająca Rzeczpospolitą Polską do stosowania środków stanowiących odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit. a) i art. 168 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (2013/805/UE) (Dz.U. L 353 z 28.12.2013, s. 51)

zmienione przez:









▼B

DECYZJA WYKONAWCZA RADY

z dnia 17 grudnia 2013 r.

upoważniająca Rzeczpospolitą Polską do stosowania środków stanowiących odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit. a) i art. 168 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

(2013/805/UE)







Artykuł 1

1. W drodze odstępstwa od art. 168 dyrektywy 2006/112/WE, Rzeczpospolita Polska zostaje niniejszym upoważniona do ograniczenia do wysokości 50 % prawa do odliczenia VAT od zakupu, nabycia wewnątrzwspólnotowego, przywozu, wynajmu lub leasingu silnikowych pojazdów drogowych, a także VAT naliczanego od wydatków związanych z tymi pojazdami, jeśli pojazd nie jest używany wyłącznie do celów działalności gospodarczej.

2. Ograniczenie do wysokości 50 %, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania do pojazdów silnikowych o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3 500 kg lub pojazdów silnikowych posiadających łącznie z siedzeniem kierowcy więcej niż dziewięć miejsc siedzących.

3. Ponadto ograniczenie do wysokości 50 %, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania do VAT naliczonego od wydatków, które są w całości związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Artykuł 2

W drodze odstępstwa od art. 26 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE Rzeczpospolita Polska zostaje upoważniona do nietraktowania jako świadczenia usług za wynagrodzeniem prywatnego wykorzystania przez podatnika lub jego pracowników, lub bardziej ogólnie, wykorzystania do celów innych niż prowadzona przez podatnika działalność, pojazdu, do którego zastosowanie ma ograniczenie do wysokości 50 %, o którym mowa w art. 1 niniejszej decyzji.

▼M1

Artykuł 3

1. Niniejsza decyzja traci moc z dniem 31 grudnia 2019 r.

2. Wniosek o przedłużenie środków stanowiących odstępstwo określonych w niniejszej decyzji przedkłada się Komisji do dnia 1 kwietnia 2019 r. Do takiego wniosku dołącza się sprawozdanie obejmujące przegląd stosowanego ograniczenia procentowego dotyczącego prawa do odliczenia VAT na podstawie niniejszej decyzji.

▼B

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Rzeczpospolitej Polskiej.
02013D0676 — PL — 27.09.2019 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B DECYZJA WYKONAWCZA RADY z dnia 15 listopada 2013 r. upoważniająca Rumunię do dalszego stosowania szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (2013/676/UE) (Dz.U. L 316 z 27.11.2013, s. 31)

zmieniona przez:









▼B

DECYZJA WYKONAWCZA RADY

z dnia 15 listopada 2013 r.

upoważniająca Rumunię do dalszego stosowania szczególnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

(2013/676/UE)







Artykuł 1

Na zasadzie odstępstwa od art. 193 dyrektywy 2006/112/WE niniejszym upoważnia się Rumunię do dnia ►M2 31 grudnia 2022 r. ◄ do wyznaczenia – jako osoby zobowiązanej do zapłaty podatku – podatnika, któremu dostarczane są towary lub na którego rzecz świadczone są usługi, o których mowa w art. 2 niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Odstępstwo przewidziane w art. 1 stosuje się do dostaw produktów z drewna przez podatników, włączając drzewo na pniu, drewno okrągłe lub łupane, drewno opałowe, produkty z drewna, drewno bez oblin lub rozdrobnione, a także drewno surowe lub przetworzone oraz półprodukty z drewna.

▼M2 —————

▼B

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Rumunii.
(2)

Zgodnie z art. 222 ust. 1 TFUE Unia i jej państwa członkowskie mają działać wspólnie w duchu solidarności, jeżeli jakiekolwiek państwo członkowskie stanie się przedmiotem ataku terrorystycznego lub ofiarą klęski żywiołowej lub katastrofy spowodowanej przez człowieka. Należy dążyć do zapewnienia spójności i komplementarności działań Unii i państw członkowskich z korzyścią dla jakiegokolwiek państwa członkowskiego powołującego się na klauzulę solidarności oraz by uniknąć powielania działań. Ze względu na to, że państwa członkowskie mają koordynować swoje działania w ramach Rady, by wypełnić swoje obowiązki w zakresie solidarności na mocy art. 222 ust. 2 TFUE, właściwe jest dokonanie uzgodnień dotyczących koordynacji — w ramach Rady w odniesieniu do — wykonania przez Unię klauzuli solidarności.
2014D0265 — PL — 12.05.2014 — 000.002

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

sprostowane przez:

▼B

DECYZJA RADY 2014/265/WPZiB

z dnia 12 maja 2014 r.

zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi

Ponadto Rada uważa, że do wykazu osób, podmiotów i organów objętych środkami ograniczającymi zamieszczonego w załączniku do decyzji 2014/145/WPZiB należy dodać kolejne osoby i podmioty.

Artykuł 1

W decyzji Rady 2014/145/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

▼C1

Artykuł 2

W załączniku do decyzji 2014/145/WPZiP wprowadza się następujące zmiany:

c) do odpowiedniej sekcji załącznika do decyzji 2014/145/WPZiB dodaje się osoby i podmioty wymienione w załączniku do niniejszej decyzji.
(4)

Artykuł 136 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 stanowi, że państwa członkowskie mogą do dnia 1 sierpnia 2009 r. zadecydować o udostępnieniu od roku budżetowego 2011 kwoty obliczanej zgodnie z art. 69 ust. 7 tego rozporządzenia z przeznaczeniem na wsparcie unijne w ramach programowania rozwoju obszarów wiejskich i finansowania z EFFROW zamiast stosowania przepisów art. 69 ust. 6 lit. a) tego rozporządzenia. Kwoty udostępnione zostały obliczone i ustalone w załączniku III do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1120/2009 ( 5 ).
2014D0447 — PL — 01.07.2014 — 000.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

sprostowane przez:

▼B

DECYZJA RADY 2014/447/WPZiB

z dnia 9 lipca 2014 r.

zmieniająca decyzję 2013/354/WPZiB w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich (EUPOL COPPS)

Artykuł 1

W decyzji 2013/354/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

3) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 11a

Ustalenia prawne

EUPOL COPPS ma zdolność do nabywania usług i towarów, do zawierania umów i uzgodnień administracyjnych, do zatrudniania personelu, do posiadania rachunków bankowych, do nabywania i zbywania aktywów i do realizacji pasywów, a także do bycia stroną postępowania sądowego — odpowiednio do potrzeb związanych z wykonaniem niniejszej decyzji.”;
(10)

Herbata z trzeciego okresu wegetacyjnego nie została uznana za skażoną promieniotwórczo. Nie należy zatem wymagać już pobierania i analizy przed wywozem do Unii próbek herbaty pochodzących z prefektur innych niż Fukushima. W prefekturze Fukushima herbata produkowana jest jedynie w niewielkich ilościach i przeznaczona do spożycia lokalnego, a nie na eksport. W mało prawdopodobnym przypadku wywozu herbaty z Fukushimy do Unii japońskie władze przedstawiły gwarancje, że z odpowiednich przesyłek zostaną pobrane i przeanalizowane próbki i do przesyłek dołączone zostanie oświadczenie potwierdzające, że pobrane z przesyłki próbki zostały zbadane i okazały się zgodne z obowiązującymi najwyższymi dopuszczalnymi poziomami. Przesyłkom herbaty pochodzącej z prefektur innych niż Fukushima powinno zazwyczaj towarzyszyć oświadczenie stwierdzające, że herbata pochodzi z prefektury innej niż Fukushima. Z uwagi na to, że herbata z tych prefektur jest regularnie wywożona do Unii, stanowi to znaczne obciążenie administracyjne. Biorąc pod uwagę, że w trzecim okresie wegetacji po wypadku herbata ta nie została uznana za skażoną, a także z uwagi na małe prawdopodobieństwo wywozu herbaty z Fukushimy oraz gwarancje przedstawione przez władze japońskie, w celu zmniejszenia obciążenia administracyjnego nie należy już wymagać oświadczenia o pochodzeniu w przypadku herbaty pochodzącej z prefektur innych niż Fukushima.
(13)

Zgodnie z art. 55 rozporządzenie (UE) nr 1303/2013 państwa członkowskie są zobowiązane do przeprowadzania oceny ex ante w celu poprawy jakości projektowania każdego programu. W art. 55 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 wymaga się, aby te oceny ex ante były przekazywane Komisji w tym samym czasie co program, wraz ze streszczeniem. Elementy, które mają być zawarte w sprawozdaniach z oceny ex ante zgodnie z art. 115 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 508/2014, powinny umożliwić niezbędną harmonizację danych, aby Komisja mogła dokonać syntezy sprawozdań ex ante na poziomie Unii wymaganej na mocy art. 118 rozporządzenia (UE) nr 508/2014.
2014D0909 — PL — 29.05.2015 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

w sprawie niektórych środków ochronnych w odniesieniu do potwierdzonych przypadków występowania małego chrząszcza ulowego we Włoszech

zmienione przez:

▼B

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 12 grudnia 2014 r.

w sprawie niektórych środków ochronnych w odniesieniu do potwierdzonych przypadków występowania małego chrząszcza ulowego we Włoszech

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 9415)

(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2014/909/UE)

Ponadto obszary te muszą być również uwzględniane przy certyfikacji w handlu wewnątrzunijnym, ponieważ świadectwo zdrowia dla handlu pszczołami i trzmielami określone w części 2 załącznika E do dyrektywy 92/65/EWG stanowi, że pszczoły i trzmiele muszą pochodzić z obszaru, który, w promieniu co najmniej 100 km, nie jest objęty ograniczeniami związanymi z podejrzewanym lub potwierdzonym występowaniem małego chrząszcza ulowego i na którym takie zarażenie pasożytami nie występuje.

Aby zapobiec niepotrzebnym zakłóceniom handlu wewnątrz Unii oraz uniknąć nieuzasadnionych barier w handlu nakładanych przez państwa trzecie, a także zapobiec rozprzestrzenieniu się małego chrząszcza ulowego do innych części Unii, należy ustalić na poziomie unijnym wykaz obszarów we Włoszech, które powinny zostać objęte pewnymi ograniczeniami dotyczącymi przemieszczania towarów w związku z występowaniem małego chrząszcza ulowego.

We wszystkich przypadkach wykrycia pasożyta dotknięte chorobą pasieki zostały zniszczone; rozprzestrzenienie się małego chrząszcza ulowego we Włoszech poza obszar dotknięty chorobą mogłoby stanowić poważne zagrożenie dla pszczół miodnych i trzmieli w Unii.

Mały chrząszcz ulowy (Aethina tumida) jest pasożytem pszczół. Występuje endemicznie w Afryce Subsaharyjskiej i jest zdolny do szybkiego rozmnażania się w obecności czerwia i miodu sekcyjnego. Dorosłe osobniki są w stanie przelecieć do kilku kilometrów, aby zaatakować kolejne takie miejsca. Mały chrząszcz ulowy jest w Unii chorobą podlegającą obowiązkowi zgłaszania na podstawie dyrektywy Rady 92/65/EWG ( 3 ).

Artykuł 1

Niniejszą decyzją ustanawia się środki ochronne, które mają zostać zastosowane przez Włochy w związku z potwierdzonymi przypadkami występowania małego chrząszcza ulowego (Aethina tumida) u pszczół miodnych (Apis mellifera) na obszarach wymienionych w załączniku.

Artykuł 2

Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

c) „nieprzetworzone pszczele produkty uboczne” oznaczają miód, wosk pszczeli, mleczko pszczele, propolis lub pyłek nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi, określone w pkt 10 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 142/2011 ( 4 ), niepoddane żadnej z procedur przetwarzania, o których mowa w wierszu 10 kolumny 4 w tabeli 2 zawartej w sekcji 1 rozdział II załącznika XIV do tego rozporządzenia;
(1)

W dniu 20 lutego 2014 r. Rada zdecydownie potępiła wszelkie przypadki użycia przemocy na Ukrainie. Zaapelowała o natychmiastowe położenie kresu przemocy oraz pełne poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności na Ukrainie. Rada wezwała rząd Ukrainy do jak największej powściągliwości w działaniach, a przywódców opozycji – do odcięcia się od osób posuwających się do radykalnych działań, w tym do aktów przemocy.
02014D0008(01) — PL — 01.10.2019 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmieniona przez:

▼B

DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

z dnia 20 lutego 2014 r.

w sprawie zakazu finansowania ze środków banku centralnego oraz oprocentowania depozytów sektora publicznego w krajowych bankach centralnych

(EBC/2014/8)

(2014/303/UE)

Artykuł 1

Definicje

Użyte w niniejszej decyzji określenia oznaczają:

a) „sektor publiczny” — wszystkie instytucje publiczne, o których mowa w art. 123 Traktatu, rozumiane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 3603/93, z wyjątkiem publicznych instytucji kredytowych, które na potrzeby utrzymywania rezerw przez KBC traktowane są przez KBC i EBC w taki sam sposób, jak prywatne instytucje kredytowe;

▼M2

▼B

▼M2

c) „rynkowa stopa overnight dla depozytów niezabezpieczonych” — (i) w odniesieniu do depozytów overnight denominowanych w euro – referencyjną stopę międzybankowych operacji depozytowych typu overnight w euro (EONIA) lub, po zaprzestaniu stosowania stopy EONIA, krótkoterminową stopę dla euro ((€STR); oraz (ii) w odniesieniu do depozytów overnight denominowanych w walutach innych niż euro – inną porównywalną stopę;
Federal State Budgetary Enterprise „Production-Agrarian Union »Massandra«” of the Administration of the President of the Russian Federation (federalne przedsiębiorstwo budżetu państwowego „Stowarzyszenie Produkcyjno-Rolne »Massandra«” administracji prezydenta Federacji Rosyjskiej)

(dawniej znane jako State Unitary Enterprise of the „Republic of Crimea”„Production-Agrarian Union »Massandra«” (jednolite przedsiębiorstwo państwowe „Republiki Krymu”„Stowarzyszenie Produkcyjno-Rolne »Massandra«”)

Własność podmiotu została przeniesiona niezgodnie z prawem ukraińskim. W dniu 9 kwietnia 2014 r.„Prezydium Parlamentu Krymu” przyjęło decyzję nr 1991-6/14 w sprawie zmian w uchwale nr 1836-6/14 Rady Państwowej „Republiki Krymu” z dnia 26 marca 2014 r. w sprawie nacjonalizacji własności przedsiębiorstw, instytucji i organizacji kompleksu rolno-przemysłowego znajdującego się na terytorium „Republiki Krymu”, ogłaszając przejęcie majątku należącego do koncernu państwowego Krajowe Stowarzyszenie Producentów „Massandra” w imieniu „Republiki Krymu”. Przedsiębiorstwo zostało zatem faktycznie skonfiskowane przez „władze” Krymu.

Ponownie zarejestrowane w dniu 1 sierpnia 2014 r. jako Federal State Budgetary Enterprise „Production-Agrarian Union »Massandra«” of the Administration of the President of the Russian Federation (federalne przedsiębiorstwo budżetu państwowego „Stowarzyszenie Produkcyjno-Rolne »Massandra«” administracji prezydenta Federacji Rosyjskiej) (Федеральное государственное унитарное предприятие „Производственно-аграрное объединение »Массандра« Управления делами Президента Российской Федерации”). Założyciel: administracja prezydenta Federacji Rosyjskiej (Управление делами Президента Российской Федерации).

Ponownie zarejestrowane w dniu 1 kwietnia 2019 r. jako State Unitary Enterprise of the Republic of Crimea „Production-Agrarian Union »Massandra«” (jednolite przedsiębiorstwo państwowe Republiki Krymu „Stowarzyszenie Produkcyjno-Rolne »Massandra«”). Ponownie zarejestrowane w dniu 1 października 2020 r. jako spółka akcyjna „Production-Agrarian Union »Massandra«” („Stowarzyszenie Produkcyjno-Rolne »Massandra«”).
1)

„jednostka podlegająca opłacie” oznacza jednostkę zdefiniowaną poprzez niepowtarzalną kombinację następujących danych, które zestawiono na podstawie będących w posiadaniu Agencji informacji na temat wszystkich produktów leczniczych dopuszczonych do obrotu w Unii i w zgodności z obowiązkiem nałożonym na posiadaczy pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, o którym mowa w art. 57 ust. 2 lit. b) i c) rozporządzenia (WE) nr 726/2004, do przekazywania takich informacji do bazy danych, o której mowa w art. 57 ust. 1 akapit drugi lit. l) tego rozporządzenia:

a) nazwa produktu leczniczego, w rozumieniu art. 1 pkt 20 dyrektywy 2001/83/WE;

b) posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu;

c) państwo członkowskie, w którym pozwolenie na dopuszczenie do obrotu jest ważne;

d) substancja czynna lub połączenie substancji czynnych; oraz

e) postać farmaceutyczna.

Litera d) akapitu pierwszego nie ma zastosowania do homeopatycznych produktów leczniczych dopuszczonych do obrotu lub ziołowych produktów leczniczych dopuszczonych do obrotu, w rozumieniu odpowiednio art. 1 pkt 5 i 30 dyrektywy 2001/83/WE;
(5)

W sprawozdaniu Komisja stwierdziła, że podmiot wchodzący w skład sektora instytucji rządowych i samorządowych Hiszpanii – Regionalna Izba Kontroli Autonomicznej Wspólnoty Walencji – dopuścił się poważnego zaniedbania dotyczącego nieksięgowania wydatków na ochronę zdrowia i nieprzestrzegania zasady memoriałowej w odniesieniu do rachunków narodowych, co doprowadziło do zgłoszenia Komisji (Eurostatowi) w marcu 2012 r. nieprawidłowych danych dotyczących deficytu publicznego Hiszpanii. W oparciu o ustalenia Komisji zasadne jest stwierdzenie, że wprowadzenie w błąd w odniesieniu do danych dotyczących deficytu w wyniku poważnego zaniedbania miało miejsce wówczas, gdy Hiszpania zgłosiła Eurostatowi w marcu 2012 r. nieprawidłowe dane. Powyższe informacje uzasadniają nałożenie grzywny.
(2)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”) opublikował w dniu 6 stycznia 2015 r. opinię naukową na temat ryzyka dla zdrowia roślin stwarzanego przez Xylella fastidiosa (Wells et al.) (zwany dalej „określonym organizmem”) na terytorium UE ze wskazaniem i oceną możliwości ograniczenia ryzyka ( 3 ). W opinii tej określono wykaz gatunków roślin podatnych na europejskie i pozaeuropejskie izolaty określonego organizmu. Ponadto w dniu 20 marca 2015 r. Urząd opublikował sprawozdanie naukowe na temat kategoryzacji tych roślin przeznaczonych do sadzenia, z wyłączeniem nasion, pod względem ryzyka wprowadzenia określonego organizmu. W sprawozdaniu skategoryzowano gatunki roślin, w przypadku których potwierdzono już podatność na europejskie i pozaeuropejskie izolaty określonego organizmu w wyniku naturalnego zakażenia, doświadczalnego zakażenia za pośrednictwem wektora lub nieznanego rodzaju zakażenia (zwane dalej „określonymi roślinami”). Wykaz ten jest dłuższy niż wykaz zawarty w decyzji wykonawczej Komisji 2014/497/UE ( 4 ). W związku z tym niniejsza decyzja powinna mieć zastosowanie do dłuższego wykazu gatunków niż decyzja wykonawcza 2014/497/UE. Aby jednak zapewnić proporcjonalność, niektóre środki powinny mieć zastosowanie jedynie do gatunków roślin podatnych na europejskie izolaty określonego organizmu (zwanych dalej „roślinami żywicielskimi”). W związku z tym, podczas gdy opinia EFSA z dnia 6 stycznia 2015 r. wskazuje na niepewność co do spektrum gatunków roślin, gdyż badania nadal trwają, wyniki dochodzeń prowadzonych przez władze włoskie potwierdziły zdolność niektórych określonych roślin do bycia „roślinami żywicielskimi”.
a)

kategoria 1 obejmująca kontrahentów, którzy w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia są rozliczającymi członkami, w rozumieniu art. 2 pkt 14 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, w odniesieniu do co najmniej jednej z klas instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym wymienionych w załączniku niniejszego rozporządzenia, co najmniej jednego z kontrahentów centralnych posiadających przed tą datą zezwolenie na rozliczanie co najmniej jednej z tych klas lub uznawanych do tego celu;
02015D1046 — PL — 17.08.2021 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:

▼B

DECYZJA NR 2/2014 KOMITETU DS. HANDLU UE–KOLUMBIA–PERU

z dnia 16 maja 2014 r.

Przyjęcie regulaminu wewnętrznego i kodeksu postępowania dla arbitrów, o których mowa w art. 13 ust. 1 lit. h) i art. 315 Umowy o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony [2015/1046]

a także mając na uwadze, co następuje:

Komitet ds. Handlu ma wyłączne uprawnienia do dokonywania oceny i przyjmowania decyzji przewidzianych w Umowie dotyczących wszelkich kwestii, z którymi zwrócą się do niego specjalne organy ustanowione zgodnie z Umową,

Sporządzono w Limie dnia 16 maja 2014 r.

W imieniu Komitetu ds. Handlu

Cecilia ÁLVAREZ-CORREA

Minister Handlu, Przemysłu i Turystyki Kolumbii

Karel DE GUCHT

Komisarz ds. Handlu Komisji Europejskiej

Blanca Magali SILVA VELARDE-ÁLVAREZ

Minister Handlu Zagranicznego i Turystyki Peru

ZAŁĄCZNIK

REGULAMIN

PRZEPISY OGÓLNE

▼M1

„Umowa” oznacza Umowę o handlu między Kolumbią i Peru, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony, podpisaną w Brukseli w dniu 26 czerwca 2012 r., zmienioną Protokołem przystąpienia przez Ekwador do Umowy, podpisanym dnia 11 listopada 2016 r.;

▼B

c)

c)

„Strona, przeciwko której wysunięto zarzut” oznacza Stronę, w stosunku do której istnieje domniemanie, że dopuściła się naruszenia postanowień, o których mowa w art. 299 („Zakres stosowania”) Umowy;

POWIADOMIENIA

5. Wszystkie powiadomienia należy adresować do Koordynatorów Umowy.

6. Niewielkie błędy pisarskie występujące we wniosku, zawiadomieniu, oświadczeniu pisemnym lub innym dokumencie związanym z postępowaniem organu arbitrażowego można poprawić, dostarczając nowy dokument, w którym jasno zaznaczono zmiany.

▼M1

▼B

WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA ARBITRAŻOWEGO

STRONY TRZECIE

10. Strona trzecia może również uczestniczyć w przesłuchaniach prowadzonych przez organ arbitrażowy i jest wtedy wzywana przez organ arbitrażowy na piśmie do przedstawienia swoich opinii w trakcie takiego przesłuchania.

LISTA ARBITRÓW

11. Jeśli Strona wyznacza kandydatów do listy arbitrów na podstawie art. 304 („Lista arbitrów”) Umowy, inne Strony mogą zgłosić zastrzeżenia co do takiej nominacji jedynie wtedy, gdy wyznaczone osoby nie spełniają wymogów określonych w art. 304 ust. 3 („Lista arbitrów”) Umowy i kodeksie postępowania dla członków organu arbitrażowego.
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1295 z dnia 27 lipca 2015 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej sulfoksaflor, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 199 z 29.7.2015, s. 8)