1999R1260 — PL — 22.02.2005 — 004.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiające przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych (Dz.U. L 161, 26.6.1999, p.1)

zmienione przez:





zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1260/1999

z dnia 21 czerwca 1999 r.

ustanawiające przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych







RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 161, uwzględniając wniosek Komisji ( 1 ), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego ( 2 ), uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ( 3 ), uwzględniając opinię Komitetu Regionów ( 4 ), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Artykuł 158 Traktatu stanowi, że w celu umocnienia spójności gospodarczej i społecznej Wspólnota zmierza do zmniejszenia dysproporcji w poziomach rozwoju różnych regionów oraz zacofania regionów mających najmniej korzystne warunki lub wysp, w tym obszarów wiejskich; przepis art. 159 przewiduje wspieranie tych działań za pośrednictwem funduszy strukturalnych, Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) oraz innych istniejących instrumentów finansowych. (2) Artykuł 19 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2052/88 z dnia 24 czerwca 1988 r., w sprawie zadań funduszy strukturalnych i ich skuteczności oraz w sprawie koordynacji działań funduszy między sobą i z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi ( 5 ), wymaga od Rady, aby ponownie dokonała jego analizy na podstawie propozycji Komisji przed dniem 31 grudnia 1999 r.; w celu poprawy przejrzystości prawodawstwa wspólnotowego zaleca się umieszczenie wszystkich przepisów dotyczących funduszy strukturalnych w ramach jednego rozporządzenia oraz uchylenie rozporządzenia Rady (EWG) nr 2052/88 oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 4253/88 z dnia 19 grudnia 1988 r. ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia (EWG) nr 2052/88 w odniesieniu do koordynacji działań różnych funduszy strukturalnych między nimi oraz z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi ( 6 ). (3) Zgodnie z art. 5 protokołu 6 w sprawie przepisów szczególnych dotyczących Celu 6 w ramach funduszy strukturalnych w Finlandii oraz Szwecji, dołączonego do Aktu Przystąpienia Austrii, Finlandii oraz Szwecji, postanowienia tego protokołu powinny zostać poddane ponownej analizie przed końcem 1999 r., równocześnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2052/88. (4) W celu zwiększenia koncentracji i uproszczenia działań funduszy strukturalnych liczba celów priorytetowych powinna zostać zmniejszona w porównaniu z rozporządzeniem (EWG) nr 2052/88; cele te powinny zostać ponownie określone jako wspierające rozwój i dostosowanie strukturalne regionów opóźnionych w rozwoju, przekształcenia ekonomiczne i społeczne oraz zmianę profilu polityki społecznej na obszarach stojących w obliczu trudności strukturalnych oraz dostosowujące i modernizujące polityki i systemy edukacyjne, szkoleniowe i zatrudnienia. (5) W swoich wysiłkach zmierzających do umocnienia spójności gospodarczej i społecznej Wspólnota także stara się wspierać harmonijny, zrównoważony i trwały rozwój działalności gospodarczej, wysoki poziom zatrudnienia, równość traktowania kobiet i mężczyzn oraz wysoki poziom ochrony i poprawy stanu środowiska; wysiłki te w szczególności powinny włączać w proces przygotowywania i realizacji działań funduszy strukturalnych wymogi ochrony środowiska naturalnego, a także powinny pomagać w eliminowaniu nierówności i wspieraniu równości mężczyzn i kobiet; działania funduszy mogą także przyczyniać się do zwalczania wszelkich form dyskryminacji na tle rasowym, etnicznym, niepełnosprawności lub wieku, w szczególności za pomocą oceny potrzeb, zachęt finansowych oraz poszerzonego partnerstwa. (6) Rozwój kulturalny, jakość środowiska naturalnego i stworzonego przez człowieka, jakościowy i kulturowy wymiar życia, a także rozwój turystyki przyczyniają się do gospodarczego i społecznego wzrostu atrakcyjności regionów, o tyle, o ile zachęcają one do tworzenia zrównoważonego zatrudnienia. (7) Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR) przyczynia się przede wszystkim do osiągnięcia celu polegającego na wspieraniu rozwoju i dostosowania strukturalnego regionów opóźnionych w rozwoju oraz gospodarczego i społecznego przekształcenia obszarów stojących w obliczu trudności strukturalnych. (8) Zadania Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) powinny być dostosowane w celu uwzględnienia i wykonania Europejskiej Strategii na rzecz Zatrudnienia. (9) Strukturalne aspekty wspólnej polityki rybołówstwa zostały zintegrowane jako pełnoprawna polityka strukturalna zgodnie z zasadami regulującymi fundusze strukturalne od 1993 r.; wdrażanie poprzez Instrument Finansowy Orientacji Rybołówstwa (IFOR) w ramach funduszy strukturalnych powinno być kontynuowane; pomoc z IFOR w ramach Celu 1 stanowi część programowania tego Celu, natomiast pomoc poza Celem 1 jest przedmiotem pojedynczego programu w każdym zainteresowanym Państwie Członkowskim. (10) Wspólnota podjęła reformę wspólnej polityki rolnej, która zawiera środki strukturalne i towarzyszące, służące rozwojowi obszarów wiejskich; w tym kontekście Sekcja Orientacji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) powinna w dalszym ciągu przyczyniać się do osiągania celu priorytetowego polegającego na rozwoju i strukturalnym dostosowaniu regionów opóźnionych w rozwoju poprzez poprawę efektywności struktur produkcji, przetwórstwa i obrotu produktami rolnymi i leśnymi oraz rozwijanie potencjału lokalnego na obszarach wiejskich; Sekcja Gwarancji EFOGR przyczynia się do osiągnięcia celu priorytetowego polegającego na gospodarczej i społecznej konwersji obszarów stojących w obliczu trudności strukturalnych, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia ( 7 ). (11) Szczególne zasady mające zastosowanie do każdego z funduszy mają zostać wymienione w decyzjach wykonawczych, przyjętych na podstawie art. 37, 148 i 162 Traktatu. (12) Kryteria wyznaczania regionów i obszarów kwalifikujących się powinny zostać sprecyzowane; w tym celu właściwe jest, aby identyfikacja regionów i obszarów priorytetowych na poziomie Wspólnoty oparta była na wspólnym systemie klasyfikacji regionów, zwanym „Nomenklaturą Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NTS)”, ustanowionym przez Urząd Statystyczny Wspólnot Europejskich we współpracy z krajowymi instytutami statystycznymi. (13) Regiony opóźnione w rozwoju powinny być określone jako te, w których produkt krajowy brutto (PKB) na mieszkańca jest niższy od 75 % średniej wspólnotowej; dla zapewnienia efektywnej koncentracji pomocy, Komisja powinna ściśle stosować to kryterium, korzystając z obiektywnych danych statystycznych; regiony peryferyjne oraz obszary o bardzo niskiej gęstości zaludnienia objęte Celem 6, określonym w protokole 6 dołączonym do Aktu Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji na okres 1995-1999 r., również powinny zostać objęte Celem 1 na podstawie niniejszego rozporządzenia. (14) Obszary przechodzące konwersję gospodarczą i społeczną powinny być określone jako te, które obejmują obszary przechodzące zmiany społeczno-gospodarcze w sektorze przemysłowym i usługowym, upadające obszary wiejskie, obszary miejskie znajdujące się w trudnej sytuacji oraz obszary zależne od rybołówstwa objęte kryzysem; pomoc ta jest właściwie skoncentrowana na najpoważniej dotkniętych obszarach Wspólnoty; obszary te powinny zostać wyznaczone przez Komisję, działającą w oparciu o propozycje Państw Członkowskich i w ścisłej współpracy z nimi. (15) W celu zapewnienia wspólnotowego charakteru działania funduszy obszary przechodzące zmiany społeczno-gospodarcze w sektorze przemysłowym i upadające obszary wiejskie w możliwie najszerszym stopniu powinny zostać wyznaczone w oparciu o obiektywne wskaźniki, stosowane na poziomie Wspólnoty; ludność objęta przez ten cel priorytetowy, biorąc Wspólnotę jako całość, powinna objąć około 10 % ludności Wspólnoty w przypadku obszarów przemysłowych, 5 % w przypadku obszarów wiejskich, 2 % w przypadku obszarów miejskich i 1 % w przypadku obszarów rybołówstwa; dla zagwarantowania sprawiedliwego udziału każdego Państwa Członkowskiego w kompleksowych wysiłkach zmierzających do koncentracji, maksymalna możliwa redukcja populacji objętej Celem 2 w 2006 r., określonym w niniejszym rozporządzeniu, nie może przekraczać jednej trzeciej w porównaniu z populacją objętą Celem 2 i 5b w roku 1999, określonym w rozporządzeniu (EWG) nr 2052/88. (16) W celu wydajnego programowania regiony opóźnione w rozwoju, których PKB na mieszkańca jest niższy od 75 % średniej Wspólnoty, powinny być takie same jak obszary wspomagane przez Państwa Członkowskie na podstawie art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu, przy uwzględnieniu wszelkich szczególnych środków przyjętych na podstawie art. 299 ust. 2 Traktatu na korzyść regionów peryferyjnych (francuskie departamenty zamorskie, Azory, Madera, Wyspy Kanaryjskie); podobnie obszary przechodzące zmiany gospodarcze i społeczne powinny w dużym stopniu odpowiadać obszarom wspomaganym przez Państwa Członkowskie na podstawie z art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu; celem Wspólnoty jest wzrost spójności na zakończenie okresu 2000-2006 r. w odniesieniu do ich obecnej sytuacji poprzez odpowiednie wysiłki Państw Członkowskich. (17) Cel dostosowania i modernizacji polityk i systemów edukacji, szkolenia i zatrudnienia stwarza warunki do pomocy finansowej w regionach i obszarach nieobjętych Celem 1; Cel 3 powinien także stanowić punkt odniesienia do zapewnienia spójności ze wszystkimi działaniami związanymi z zasobami ludzkimi w danym Państwie Członkowskim. (18) Wsparcie Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) w ramach Celu 2 powinno przybierać formę regionalnych i lokalnych działań, odnoszących się do szczególnej sytuacji w każdym z obszarów objętych Celem 2 i koordynowanych z interwencjami innych funduszy strukturalnych; każdy wkład EFS w jednolity dokument programowy dla Celu 2 musi mieć wystarczającą wielkość, uzasadniającą jego osobne zarządzanie, dlatego nie powinien być niższy niż 5 % całkowitego wkładu funduszy strukturalnych. (19) Regiony objęte celem priorytetowym w 1999 r., które już nie spełniają kryteriów kwalifikujących, powinny otrzymywać stopniowo malejące wsparcie przejściowe; wsparcie to w 2000 r. powinno być niższe niż w 1999 r. (20) Powinny istnieć przepisy w sprawie alokacji poszczególnych części dostępnych zasobów; zasoby te powinny być rozdzielane corocznie i powinny być skoncentrowane w regionach opóźnionych w rozwoju, w tym również w regionach otrzymujących wsparcie przejściowe. (21) Całkowite roczne wpływy Państwa Członkowskiego z funduszy strukturalnych na podstawie niniejszego rozporządzenia — włącznie z pomocą otrzymywaną z Funduszu Spójności — powinny być ograniczone w ramach ogólnego pułapu w zależności od krajowej zdolności absorpcji. (22) Komisja w oparciu o właściwe, obiektywne kryteria powinna dokonywać indykatywnego podziału środków w ramach zobowiązań dla każdego celu priorytetowego; 4 % środków przydzielonych w ten sposób Państwu Członkowskiemu powinno być przydzielonych przez Komisję w połowie wyznaczonego okresu; w uznaniu szczególnych wysiłków dla procesu pokojowego w Irlandii Północnej, program PEACE powinien być kontynuowany do 2004 r.; dla szwedzkich regionów NUTS -II, nieobjętych wykazem, określonym w art. 3 ust. 2, i spełniających kryteria ustanowione w art. 2 protokołu 6 do Aktu Przystąpienia Austrii, Szwecji i Finlandii, powinien zostać ustanowiony specjalny program pomocowy na okres 2000-2006 r. (23) 5,35 % przydziału wszystkich dostępnych zobowiązań powinno być przeznaczone na inicjatywy wspólnotowe, a 0,65 % na działania innowacyjne i pomoc techniczną. (24) Przyznane środki dostępne dla funduszy strukturalnych powinny być do celów programowania indeksowane na podstawie stawki ryczałtowej, a jeśli zajdzie taka potrzeba, przed dniem 31 grudnia 2003 r. powinno być dokonane techniczne dostosowanie do tej indeksacji. (25) Na podstawie głównych zasad reformy funduszy strukturalnych z 1988 r. należy kontynuować zarządzanie funduszami do 2006 r.; jednakże zebrane dowiadczenie wskazuje na potrzebę zmian, które uproszczą i uczynią te zasady bardziej przejrzystymi; w szczególności skuteczność powinna być uznana za zasadę fundamentalną. (26) Jeżeli działania funduszy strukturalnych mają być skuteczne i przejrzyste, obowiązki Państw Członkowskich i Komisji powinny być precyzyjnie określone; obowiązki te powinny być wyszczególnione dla każdego etapu programowania, monitorowania, oceny i nadzoru; zgodnie z zasadą pomocniczości i zastrzeżeniem kompetencji Komisji, wykonywanie i monitorowanie pomocy powinno być przede wszystkim zadaniem Państw Członkowskich. (27) Działania Wspólnoty powinny być komplementarne lub powinny stanowić wkład do działań Państw Członkowskich; w celu zagwarantowania znaczącej wartości dodanej należałoby wzmocnić partnerstwo; dotyczy to organów regionalnych i lokalnych, innych właściwych organów, w tym organów odpowiedzialnych za środowisko i wspieranie równości kobiet i mężczyzn, partnerów gospodarczych i społecznych oraz innych właściwych organów; w proces przygotowania, monitorowania i oceny pomocy zostaną włączeni odpowiedni partnerzy. (28) Proces programowania powinien zostać określony od pierwotnej koncepcji do bezpośredniego beneficjenta i wspomagany w Państwach Członkowskich poprzez szerokie, indykatywne wytyczne, dotyczące odpowiednich i uzgodnionych polityk Wspólnoty w nawiązaniu do funduszy strukturalnych, przygotowane przez Komisję. (29) Programowanie powinno zapewnić wzajemną koordynację funduszy strukturalnych oraz koordynację z innymi dostępnymi instrumentami finansowymi i EBI; niniejsza koordynacja dotyczy także łączenia subwencji i pożyczek. (30) Działania funduszy i działania przez nie finansowane muszą być zgodne z innymi politykami Wspólnoty i prawodawstwem wspólnotowym oraz muszą zostać ustanowione przepisy szczególne w tym obszarze działania mające na celu rozpowszechnianie i wykorzystywanie rezultatów badań i rozwoju technologii, prowadzonych w kontekście funduszy strukturalnych, muszą gwarantować ochronę praw odnoszącą się do nabywania i wykorzystywania wiedzy i muszą być prowadzone zgodnie ze wspólnotowymi regułami konkurencji. (31) Powinny zostać określone prostsze kryteria i szczegółowe zasady weryfikacji i wprowadzania w życie zasady dodatkowości. (32) System programowania powinien zostać uproszczony poprzez ustanowienie jednolitego, siedmioletniego okresu planowania; w tym celu formy i liczba programów pomocy powinny zostać ograniczone i zwyczajowo powinny składać się z jednolitej, zintegrowanej pomocy dla każdego regionu, poprzez uznanie jednolitych dokumentów programowych za normę do celów priorytetowych oraz poprzez włączenie głównych projektów i dotacji globalnych do innych form pomocy. (33) W celu wzmocnienia podejścia zintegrowanego do rozwoju, w poszanowaniu szczególnych cech danego regionu, powinny zostać podjęte kroki mające na celu zapewnienie spójności między działaniami różnych funduszy a politykami Wspólnoty, strategią na rzecz zatrudnienia, politykami społecznymi i gospodarczymi Państw Członkowskich oraz politykami regionalnymi Państw Członkowskich. (34) W celu przyspieszenia i uproszczenia procedur programowania zakres odpowiedzialności Komisji powinien być oddzielony od odpowiedzialności Państw Członkowskich; zatem Komisja, działając w oparciu o propozycję Państw Członkowskich, powinna przyjąć regulacje w zakresie strategii i priorytetów rozwoju, które będą wpływać na planowanie, jak również na wielkość wkładu finansowego Wspólnoty i powiązane z nimi rozwiązania o charakterze wykonawczym, podczas gdy Państwa Członkowskie mają podjąć decyzję w sprawie ich stosowania; powinna być także sprecyzowana treść różnych form pomocy. (35) Takie zdecentralizowane wykonywanie działań funduszy strukturalnych przez Państwa Członkowskie powinno zapewniać wystarczające gwarancje co do szczegółów i jakości wykonywania, wyników działania i ich oceny oraz należytego zarządzania finansami i jego nadzoru. (36) Komisja, w porozumieniu z EBI, gdzie sytuacja tego wymaga, powinna zatwierdzać duże projekty inwestycyjne, których rozmiar finansowy przekracza określoną sumę w celu oceny ich oddziaływania i proponowane wykorzystanie środków własnych Wspólnoty. (37) Powinny istnieć przepisy w zakresie operacji pozostających w interesie Wspólnoty, prowadzonych z inicjatywy Komisji w celu uzupełnienia działań wykonywanych na podstawie celów priorytetowych. (38) Inicjatywy wspólnotowe powinny być skoncentrowane na wspieraniu współpracy przygranicznej, ponadnarodowej i międzyregionalnej (Interreg), gospodarczej i społecznej rewitalizacji miast i przedmieść dotkniętych kryzysem (URBAN), w obu przypadkach przeznaczonych do sfinansowania z EFRR, rozwoju obszarów wiejskich (Leader), przeznaczonych do sfinansowania z Sekcji Orientacji EFOGR oraz rozwoju zasobów ludzkich w kontekście równości szans (EQUAL), przeznaczonych do sfinansowania z EFS; wspieranie współpracy przygranicznej — w szczególności w perspektywie rozszerzenia, współpracy ponadnarodowej i międzyregionalnej — nabiera w tym kontekście szczególnego znaczenia; niezbędne jest wzmocnienie koordynacji współpracy przygranicznej, ponadnarodowej i międzyregionalnej z działaniami ustanowionymi w kontekście rozporządzenia Rady (EWG) nr 3906/89 ( 8 ), rozporządzenia Rady (Euratom, WE) nr 1279/96 ( 9 ) i rozporządzenia Rady (WE) nr 1488/96 ( 10 ), przy uwzględnieniu rozszerzenia Unii Europejskiej i partnerstwa EUR-śródziemnomorskiego ; w ramach programu EQUAL należy poświęcić właściwą uwagę społecznej i zawodowej integracji osób ubiegających się o azyl. (39) Fundusze strukturalne powinny wspierać badania, projekty pilotażowe i wymianę doświadczeń w celu wspierania innowacyjnego podejścia i praktyk poprzez proste i przejrzyste wykonywanie. (40) W celu wzmocnienia efektu dźwigni środków własnych Wspólnoty poprzez możliwie najlepsze wykorzystanie prywatnych źródeł finansowania i dla lepszego uwzględniania dochodowości projektów formy pomocy dostępne z funduszy strukturalnych powinny być różnorodne, a wielkość pomocy zróżnicowana, w celu wspierania interesu Wspólnoty, zachęcania do wykorzystania szerokiego zakresu środków finansowych i ograniczenia udziału funduszy poprzez zachęcanie do korzystania z odpowiednich form pomocy; w tym celu powinny zostać ustalone zredukowane wielkości interwencji w przypadku inwestycji w przedsiębiorstwach oraz projektów infrastrukturalnych generujących znaczny dochód; do celów niniejszego rozporządzenia przyjęto, że znaczny dochód netto powinien być tymczasowo określony jako dochód przekraczający przynajmniej 25 % kosztu całkowitego danej inwestycji. (41) Zgodnie z zasadą pomocniczości zasady dotyczące wydatków kwalifikujących się powinny istnieć w formie odpowiednich przepisów krajowych, w przypadku braku reguł wspólnotowych, aczkolwiek mogą one zostać ustanowione przez Komisję w przypadku, gdy są one niezbędne w celu jednolitego i sprawiedliwego wykonania funduszy strukturalnych na obszarze Wspólnoty; powinny zostać określone początkowe i końcowe daty kwalifikacji wydatków oraz należy założyć, że projekty inwestycyjne nie mogą podlegać znacznym modyfikacjom; zważywszy, że w celu zapewnienia efektywności i długotrwałego oddziaływania pomocy ze strony funduszy całość lub część pomocy z funduszu powinna pozostać przypisana do działania jedynie w przypadku, gdy jej charakter lub warunki wykonywania nie podlegają znacznym modyfikacjom, które mogłyby spowodować odejście wspieranej operacji od jej pierwotnych celów. (42) Zasady i procedury dokonywania zobowiązań i płatności powinny zostać uproszczone; w tym celu zobowiązania budżetowe powinny być dokonywane raz w roku zgodnie z wieloletnią perspektywą finansową oraz finansowym planem pomocy, natomiast płatności powinny być dokonywane w formie zaliczki, po której następuje zwrot faktycznie poniesionych wydatków; zgodnie z ustalonym orzecznictwem wszelkie procenty od płatności zaliczkowych powinny być traktowane jako zasoby danego Państwa Członkowskiego, a w celu wzmocnienia oddziaływania funduszy powinny być przeznaczone na ten sam cel, na który była przeznaczona zaliczka. (43) Należyte zarządzanie finansami powinno być zapewnione poprzez wymóg, że wydatki mają być należycie uzasadnione i poświadczone, a także poprzez powiązanie płatności ze zgodnością z zasadniczymi obowiązkami w zakresie monitorowania programowania, kontroli finansowej oraz stosowania prawa wspólnotowego. (44) W celu zapewnienia właściwego zarządzania środkami własnymi Wspólnot należy ulepszyć prognozowanie i wykonywanie wydatków; zważywszy, że w tym celu Państwa Członkowskie powinny regularnie przesyłać Komisji swoje prognozy wykorzystania środków własnych Wspólnoty, a wszelkie opóźnienia w realizacji finansowej powinny spowodować spłatę zaliczek i automatyczne anulowanie zobowiązań. (45) W okresie przejściowym od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. wszelkie odniesienia do euro powinny być zasadniczo traktowane jako odniesienia do euro jako jednostki pieniężnej, jak określono w art. 2 zdanie drugie rozporządzenia Rady (WE) nr 974/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie wprowadzenia euro ( 11 ). (46) Jednym ze sposobów zapewnienia skuteczności działań funduszy strukturalnych jest skuteczne monitorowanie; monitorowanie powinno zostać udoskonalone, a obowiązki w tym zakresie lepiej określone; należy w szczególności funkcje zarządzania oddzielić od funkcji monitorowania. (47) Dla każdej formy pomocy powinien istnieć jeden organ zarządzający z określonymi obowiązkami; obowiązki te powinny przede wszystkim obejmować zbieranie danych o wynikach i ich przekazywanie Komisji, zapewnienie należytej realizacji finansowej, organizowanie ocen i wypełnianie zobowiązań dotyczących reklamy i prawa wspólnotowego; odpowiednio powinny istnieć przepisy w celu odbywania regularnych spotkań między Komisją i organem zarządzającym w celu monitorowania pomocy. (48) Należy ustalić, że komitety monitorowania są instytucjami mianowanymi przez Państwo Członkowskie, odpowiedzialnymi za nadzorowanie pomocy, kontrolowanie zarządzania pomocą przez organ zarządzający, zapewnienie zgodności z własnymi wytycznymi i przepisami wykonawczymi oraz dokonywanie przeglądu ocen. (49) Wskaźniki i roczne sprawozdania z wykonania są istotne dla monitorowania i powinny być lepiej określone, tak aby w wiarygodny sposób odzwierciedlać postęp programów pomocy i jakość programowania. (50) W celu zagwarantowania skutecznego i prawidłowego wykonania, zobowiązania Państw Członkowskich powinny zostać ustanowione w odniesieniu do systemów zarządzania i nadzoru, poświadczania wydatków, a także zapobiegania, wykrywania i korygowania nieprawidłowości, a także naruszeń prawa wspólnotowego. (51) Bez uszczerbku dla obowiązków Komisji odnośnie do kontroli finansowej współpraca między Państwami Członkowskimi a Komisją w tym zakresie powinna zostać ulepszona, w szczególności poprzez przepis o regularnych konsultacjach Państw Członkowskich i Komisji, służących omówieniu działań podjętych przez Państwa Członkowskie i zezwoleniu Komisji na interwencje w sprawie podjęcia środków naprawczych, w miarę potrzeby. (52) Odpowiedzialność Państw Członkowskich za ściganie i naprawianie nieprawidłowości i naruszeń, jak również Komisji, w sytuacji gdy Państwa Członkowskie nie spełniają swych zobowiązań, powinna zostać sprecyzowana. (53) Skuteczność i oddziaływanie działań funduszy strukturalnych powinny zależeć także od lepszej i bardziej dokładnej oceny; powinna zostać ustanowiona odpowiedzialność Państw Członkowskich i Komisji w tym zakresie, jak również rozwiązania gwarantujące wiarygodność oceny. (54) Programy pomocowe powinny być oceniane w związku z ich przygotowaniem, oceną w połowie okresu oraz oszacowania ich oddziaływania, a proces oceny powinien zostać włączony do kontroli pomocy; w tym celu powinny zostać określone cele i treść każdego etapu oceny, a ocena sytuacji w odniesieniu do sytuacji społecznej i gospodarczej, środowiska i równości kobiet i mężczyzn powinna zostać poprawiona. (55) Ocena w połowie okresu i zachowanie części pierwotnych środków przyznanych jako rezerwy powinna umożliwiać dodatkowe kwoty finansowe rozdzielane w każdym Państwie Członkowskim w oparciu o dotychczasowe rezultaty wykonania; tego typu podział powinien być oparty na prostych, obiektywnych i przejrzystych kryteriach, które odzwierciedlają skuteczność i jakość zarządzania i realizacji finansowej. (56) Co trzy lata należy przedstawić sprawozdanie o postępach osiągniętych w zakresie spójności gospodarczej i społecznej, które powinno zawierać analizę sytuacji regionów Wspólnoty oraz ich rozwoju gospodarczego i społecznego. (57) W interesie dobrze funkcjonującego partnerstwa i właściwego wsparcia pomocy wspólnotowej powinna być przekazywana jak najszersza informacja i reklama na jej temat; władze odpowiedzialne za zarządzanie pomocą powinny być odpowiedzialne za ten aspekt, jak również za powiadamianie Komisji o podjętych środkach. (58) Powinny zostać ustanowione zasady funkcjonowania komitetów powołanych w celu wspomagania Komisji przy wykonywaniu niniejszego rozporządzenia. (59) Powinny zostać ustanowione szczegółowe przepisy przejściowe, które umożliwią przygotowanie nowego ustalania planów niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia, które zagwarantują, że pomoc dla Państw Członkowskich nie będzie przerwana w trakcie przygotowywania regionalnych planów rozwoju i programów pomocy zgodnie z nowym systemem, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







TYTUŁ I

ZASADY OGÓLNE







ROZDZIAŁ I

CELE I ZADANIA

Artykuł 1

Cele

Działania Wspólnoty za pośrednictwem funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), Sekcji Gwarancji, Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) i innych istniejących instrumentów finansowych wspierają osiągnięcie ogólnych celów wymienionych w art. 158 i 160 Traktatu. Fundusze strukturalne, EBI oraz inne istniejące instrumenty finansowe przyczyniają się we właściwy sposób do osiągnięcia następujących trzech celów priorytetowych:

1) wspierania rozwoju i dostosowania strukturalnego regionów opóźnionych w rozwoju, zwanego dalej „Celem 1”;

2) wspierania gospodarczej i społecznej konwersji obszarów stojących w obliczu problemów strukturalnych, zwanego dalej „Celem 2”;

3) wspierania dostosowania i modernizacji polityk i systemów kształcenia, szkolenia i zatrudnienia, zwanego dalej „Celem 3”. W ramach tego celu dostarczana pomoc finansowa w regionach nieobjętych Celem 1 stanowi strategiczny układ odniesienia dla wszelkich środków wspierających zasoby ludzkie na terytorium kraju, z zastrzeżeniem dla szczególnych cech każdego regionu.

Przy realizacji tych celów Wspólnota przyczynia się do harmonijnego i zrównoważonego rozwoju działalności gospodarczej, rozwoju zatrudnienia i zasobów ludzkich, ochrony i poprawy stanu środowiska oraz zniesienia nierówności i wspierania równości kobiet i mężczyzn.

Artykuł 2

Środki i zadania

1. Do celów niniejszego rozporządzenia „fundusze strukturalne” oznaczają Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejski Fundusz Społeczny (EFS), Europejski Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) — Sekcja Orientacji oraz Instrument Finansowy Orientacji Rybołówstwa (IFOR), zwane dalej „Funduszami”.

2. Zgodnie z art. 33, 146 i 160 Traktatu Fundusze przyczyniają się, każdy zgodnie ze szczegółowymi postanowieniami dotyczącymi ich działania, do osiągnięcia Celów 1, 2 i 3:

Cel 1 : EFRR, EFS, Sekcja Orientacji EFOGR i IFOR;

Cel 2 : EFRR i EFS;

Cel 3 : EFS.

3. IFOR wnosi wkład do działań strukturalnych w sektorze rybołówstwa poza regionami Celu 1 zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1263/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. w sprawie Instrumentu Finansowego Orientacji Rybołówstwa ( 12 ).

Sekcja Gwarancji EFOGR przyczynia się do osiągnięcia Celu 2 zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1257/1999.

4. Fundusze przyczyniają się do finansowania inicjatyw wspólnotowych oraz wspierania środków innowacyjnych i pomocy technicznej.

Środki pomocy technicznej prowadzone są w ramach programowania określonego w art. 13-27 lub z inicjatywy Komisji na mocy art. 23.

5. Inne źródła budżetu Wspólnoty, które mogą zostać wykorzystane dla osiągnięcia celów określonych w art. 1, to w szczególności przeznaczone na inne środki strukturalne oraz Fundusz Spójności.

Komisja i Państwa Członkowskie zapewniają, że działania funduszy są zgodne z innymi politykami Wspólnoty, w szczególności w obszarach zatrudnienia, równości kobiet i mężczyzn, polityki socjalnej i szkolenia zawodowego, wspólnej polityki rolnej, transportu, energii i sieci transeuropejskich, jak również włączenia wymogów ochrony środowiska naturalnego przy określaniu i wykonywaniu działań funduszy.

6. EBI współpracuje przy osiąganiu celów określonych w art. 1, zgodnie z procedurami ustanowionymi w jego statucie.

Inne istniejące instrumenty finansowe, które mogą przyczyniać się, każdy zgodnie ze szczegółowymi przepisami decydującymi o ich funkcjonowaniu, do osiągnięcia celów, określonych w art. 1, obejmują Europejski Fundusz Inwestycyjny oraz Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (Euratom) (pożyczki, gwarancje), zwane „innymi instrumentami finansowymi”.







ROZDZIAŁ II

GEOGRAFICZNY ZASIĘG CELÓW PRIORYTETOWYCH

Artykuł 3

Cel 1

1. Regionami objętymi Celem 1 są regiony określone na poziomie II Nomenklatury Jednostek Terytorialnych do celów Statystycznych (NUTS poziom II), których PKB na mieszkańca, mierzony parytetem siły nabywczej i obliczony na podstawie danych Wspólnoty za ostatnie trzy lata, dostępnych z dnia 26 marca 1999 r., jest niższy od 75 % średniej wspólnotowej.

▼A1

Dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii, Słowacji regionami objętymi Celem 1 są regiony odpowiadające poziomowi NUTS II, w których PKB na mieszkańca, mierzony siłą nabywczą i obliczany na podstawie danych wspólnotowych na lata 1997-1999 jest niższy niż 75 % średniej wspólnotowej w chwili zamknięcia negocjacji w sprawie przystąpienia.

▼B

Regiony peryferyjne (francuskie departamenty zamorskie, Azory, Wyspy Kanaryjskie i Madera), które wszystkie znajdują się poniżej progu 75 %, jak również obszary kwalifikujące się do Celu 6 na okres 1995-1999 r. zgodnie z protokołem 6 Aktu Przystąpienia Austrii, Finlandii i Szwecji, są również objęte tym Celem.

▼A1

2. Komisja sporządza wykaz regionów objętych Celem 1 ściśle stosując ust. 1 akapity pierwszy i drugi, bez uszczerbku dla art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 4 akapit drugi.

Wykaz ten zachowuje ważność przez siedem lat od 1 stycznia 2000 r. Dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji wykaz ten jest ważny od dnia przystąpienia do 31 grudnia 2006 r.

▼B

Artykuł 4

Cel 2

1. Regiony objęte Celem 2 to regiony objęte problemami strukturalnymi, których społeczno-gospodarcza konwersja ma być wspierana zgodnie z art. 1 ust. 2 i których zaludnienie lub obszar jest wystarczająco duże. Zawierają one w szczególności obszary przechodzące zmiany społeczno-gospodarcze w sektorze przemysłowym i usługowym, upadające obszary wiejskie, obszary miejskie znajdujące się w trudnej sytuacji oraz objęte kryzysem obszary zależne od rybołówstwa.

2. Komisja i Państwa Członkowskie starają się zapewnić skoncentrowanie pomocy w obszarach najpoważniej dotkniętych i na najbardziej właściwym poziomie geograficznym. Zaludnienie na obszarach określonych w ust. 1 nie może przekraczać 18 % całkowitego zaludnienia Wspólnoty. Odpowiednio Komisja określa pułap ludnościowy w stosunku do każdego Państwa Członkowskiego na podstawie następujących czynników:

a) całkowite zaludnienie w obszarach NUTS III w każdym z Państw Członkowskich, spełniających kryteria, określone w ust. 5 i 6;

b) dotkliwości problemów strukturalnych na poziomie krajowym w każdym Państwie Członkowskim w porównaniu z innymi zainteresowanymi Państwami Członkowskimi. Powyższa dotkliwość problemów jest określana na podstawie całkowitego bezrobocia i długotrwałego bezrobocia poza regionami kwalifikującymi się do Celu 1;

c) konieczność zapewnienia sprawiedliwego udziału każdego Państwa Członkowskiego w wysiłku związanym z koncentracją, określoną w niniejszej literze; maksymalne zmniejszenie zaludnienia objętego przez Cel 2 nie powinno przekraczać jednej trzeciej w porównaniu z liczbą ludności objętą przez Cele 2 oraz 5b w 1999 r., określone w rozporządzeniu (EWG) nr 2052/88. ►A1 Dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji pułap populacji spełniającej kryteria Celu 2 określa się na 31 % populacji wszystkich NUTS II regionów objętych Celem 2 w każdym z tych krajów. ◄

Komisja dostarcza Państwom Członkowskim wszelkich dostępnych informacji na temat kryteriów określonych w ust. 5 i 6.

3. W zależności od pułapów, określonych w ust. 2, Państwa Członkowskie zaproponują Komisji wykaz znaczących obszarów reprezentujących:

a) regiony na poziomie NUTS III lub obszary najsilniej dotknięte w obrębie tych regionów, które spełniają kryteria wymienione w ust. 5 lub w ust. 6;

b) obszary spełniające kryteria, określone w ust. 7, lub kryteria, określone w ust. 8, lub szczególne kryteria Państw Członkowskich, określonych w ust. 9.

Państwa Członkowskie przedstawiają Komisji statystyki i inne informacje na najbardziej odpowiednim poziomie geograficznym, których to informacji Komisja potrzebuje do oceny tych propozycji.

4. Na podstawie informacji, określonych w ust. 3, Komisja, w ścisłej współpracy z danym Państwem Członkowskim, opracowuje wykaz obszarów objętych Celem 2, w poszanowaniu priorytetów krajowych, bez uszczerbku dla art. 6 ust. 2.

Obszary spełniające kryteria wymienione w art. 5 i 6 muszą zawierać co najmniej 50 % ludności objętej Celem 2 w każdym Państwie Członkowskim, z wyjątkami należycie usprawiedliwionymi przez obiektywne okoliczności.

5. Obszary przechodzące zmiany społeczno-gospodarcze, określone w ust. 1, muszą odpowiadać lub należeć do jednostki terytorialnej na poziomie NUTS III i spełniać następujące warunki:

a) średnia stopa bezrobocia przez ostatnie trzy lata wyższa od średniej wspólnotowej;

b) procentowy udział zatrudnionych w przemyśle w ogólnym zatrudnieniu równy lub wyższy od średniej dla Wspólnoty w każdym roku odniesienia, począwszy od 1985 r.;

c) zauważalny spadek zatrudnienia w przemyśle w porównaniu z rokiem odniesienia, wybranym zgodnie z lit. b).

6. Obszary wiejskie, określone w ust. 1, muszą odpowiadać lub należeć do jednostki terytorialnej na poziomie NUTS III i spełniać następujące warunki:

a) albo gęstość zaludnienia mniejsza niż 100 osób na km, albo procentowy udział zatrudnienia w rolnictwie równy lub wyższy niż dwukrotna wartość średniej Wspólnoty w każdym roku, począwszy od 1985 r.;

b) albo średnia stopa bezrobocia w ciągu ostatnich trzech lat wyższa od średniej Wspólnoty, albo zmniejszanie się zaludnienia od 1985 r.

7. Obszary miejskie, określone w ust. 1 oznaczają gęsto zaludnione obszary, które spełniają przynajmniej jedno z poniższych kryteriów:

a) stopa długotrwałego bezrobocia wyższa od średniej wspólnotowej;

b) wysoki poziom ubóstwa, w tym niepewne warunki mieszkaniowe;

c) szczególnie zanieczyszczone środowisko;

d) wysoki poziom przestępczości i wykroczeń;

e) niski poziom edukacji ludności.

8. Obszary zależne od rybołówstwa, określone w ust. 1 powinny oznaczać pasy nadbrzeżne, w których udział zatrudnienia w sektorze rybołówstwa jako procent ogólnego zatrudnienia jest znaczny, i które stoją w obliczu strukturalnych problemów społeczno — gospodarczych związanych z restrukturyzacją sektora rybołówstwa, który spowoduje znaczące ograniczenie miejsc pracy w tym sektorze.

9. Pomoc wspólnotowa może zostać rozciągnięta na obszary, których liczba ludności lub powierzchnia są znaczące i które kwalifikują się do jednej z poniższych kategorii:

a) obszary spełniające kryteria określone w ust. 5, które sąsiadują z obszarem przemysłowym, obszary spełniające kryteria określone w ust. 6, które sąsiadują z obszarem wiejskim, obszary spełniające kryteria określone w ust. 5 lub 6, które sąsiadują z regionem objętym Celem 1;

b) obszary wiejskie z problemami społeczno-gospodarczymi wynikającymi albo ze starzenia się, albo zmniejszania się liczby ludności zawodowo czynnej w rolnictwie;

c) obszary stojące w obliczu lub zagrożone poważnymi problemami strukturalnymi wskutek istotnych, sprawdzalnych okoliczności lub wysokim poziomem bezrobocia wynikającym z trwającej lub planowanej restrukturyzacji jednej lub więcej gałęzi w sektorze rolnym, przemysłowym lub usługowym.

10. Każdy obszar może kwalifikować się do wsparcia tylko w ramach jednego z Celów: 1 lub 2.

11. Wykaz obszarów jest ważny przez siedem lat, począwszy od dnia 1 stycznia 2000 r.

W przypadku gdy w regionie występuje poważny kryzys, Komisja, działając w oparciu o propozycję Państwa Członkowskiego, może zmienić wykaz obszarów w 2003 r., zgodnie z ust. 1-10, bez zwiększania proporcji zaludnienia w ramach każdego regionu, określonego w art. 13 ust. 2.

▼A1

Dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji wykaz obszarów jest ważny od dnia przystąpienia do 31 grudnia 2006 r.

▼B

Artykuł 5

Cel 3

Obszary uprawnione do finansowania w ramach Celu 3 nie są objęte Celem 1.

Artykuł 6

Wsparcie przejściowe

1. Nie naruszając przepisów art. 3, regiony objęte Celem 1 w 1999 r., zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2052/88, które nie są określone w art. 3 ust. 1 akapit drugi oraz ust. 2 niniejszego rozporządzenia, korzystają na zasadach przejściowych ze wsparcia z funduszy w ramach Celu 1 w okresie przejściowym od dnia 1 stycznia 2000 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.

W momencie przyjęcia wykazu, określonego w art. 3 ust. 2, Komisja opracowuje, zgodnie z art. 4 ust. 5 oraz 6, wykaz obszarów na poziomie NUTS III, należących do tych regionów, które otrzymują wsparcie z funduszy w ramach Celu 1 na zasadach przejściowych w 2006 r.

Jednakże w ramach limitu liczby ludności zamieszkującej obszary określone w akapicie drugim i zgodnie z przepisami art. 4 ust. 4 akapit drugi Komisja może, po otrzymaniu propozycji od Państwa Członkowskiego, zastąpić te obszary obszarami na poziomie równym lub niższym od poziomu NUTS III, należącymi do tych regionów, które spełniają kryteria art. 4 ust. 5-9.

Obszary regionów, niezamieszczone w wykazie określonym w akapicie drugim i trzecim, powinny nadal otrzymywać wsparcie w roku 2006 wyłącznie z EFS, IFOR oraz Sekcji Orientacji EFOGR, w ramach tej samej formy pomocy.

2. Nie naruszając przepisów art. 4, regiony objęte Celem 2 i 5 lit. b) w 1999 r. zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2052/88, które nie są ujęte w wykazie na liście, określonym w art. 4 ust. 4 niniejszego rozporządzenia, otrzymują przejściowe wsparcie w ramach Celu 2 z EFRR od dnia 1 stycznia 2000 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., na mocy przepisów niniejszego rozporządzenia na zasadzie przejściowej.

Obszary te otrzymują wsparcie od dnia 1 stycznia 2000 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. z EFS w ramach Celu 3 na tej samej podstawie co obszary Celu 3, z Sekcji Gwarancji EFOGR w ramach wsparcia dla rozwoju obszarów wiejskich oraz z IFOR w ramach środków strukturalnych w sektorze rybołówstwa poza Celem 1.







ROZDZIAŁ III

PRZEPISY FINANSOWE

Artykuł 7

Zasoby i koncentracja

▼A1

1. Dostępne środki dla zobowiązań funduszy dla Belgii, Danii, Niemiec, Grecji, Hiszpanii, Irlandii, Włoch, Luksemburga, Niderlandów, Austrii, Portugalii, Finlandii, Szwecji i Zjednoczonego Królestwa na lata 2000-2006 wynoszą 195 miliardów EUR według cen z 1999 r.

Roczny podział tych środków jest zamieszczony w załączniku I.

Dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji środki dostępne dla zobowiązań funduszy na okres od dnia przystąpienia do 2006 r. wynoszą 14,1559 miliardów EUR według cen z 1999 r.

Roczny podział tych środków jest zamieszczony w załączniku II.

▼B

2. Podział środków budżetowych na poszczególne cele umożliwia osiągnięcie znacznej koncentracji w regionach objętych Celem 1.

69,7 % funduszy strukturalnych zostanie umieszczonych w Celu 1, w tym 4,3 % na wsparcie przejściowe (całkowita suma wynosi 135,9 miliarda EUR).

11,5 % funduszy strukturalnych zostanie umieszczonych w Celu 2, w tym 1,4 % na wsparcie przejściowe (całkowita suma wynosi 22,5 miliarda EUR).

12,3 % funduszy strukturalnych zostanie umieszczonych w Celu 3 (całkowita suma wynosi 24,05 miliarda EUR).

▼A1

W drodze odstępstwa od akapitów drugiego, trzeciego i czwartego, dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji podział środków budżetowych pomiędzy celami jest następujący:

— 93,49 % funduszy strukturalnych przeznaczone jest na Cel 1 (tzn. całkowita suma 13,2343 miliardów EUR);

— 0,86 % funduszy strukturalnych przeznaczone jest na Cel 2 (tzn. całkowita suma 0,1212 miliardów EUR);

— 0,79 % funduszy strukturalnych przeznaczone jest na Cel 3 (tzn. całkowita suma 0,1116 miliardów EUR).

▼B

Wielkości podane do Celów 1, 2 i 3 nie dotyczą środków finansowych, określonych w ust. 6, ani finansowania przeznaczonego na IFOR poza Celem 1.

3. Przy zastosowaniu wyraźnych procedur Komisja dokonuje indykatywnego podziału,według Państwa Członkowskiego, przydziału środków dostępnych na programowanie określone w art. 13-19, w pełni uwzględniając, do Celów 1 i 2, jedno lub kilka obiektywnych kryteriów, podobnych do tych zawartych w rozporządzeniu (EWG) nr 2052/88, którymi są: ludność uprawniona do świadczeń, koniunktura regionu, koniunktura kraju oraz względna dotkliwość problemów strukturalnych, szczególnie poziom bezrobocia.

▼A1

Dla Celu 3, podział pomiędzy Państwa Członkowskie opiera się głównie na populacji spełniającej kryteria wyboru, stanie zatrudnienia i powadze problemów takich jak wykluczenie społeczne (o ile dostępne są dane dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji), poziomie edukacji i kształcenia oraz udziale kobiet w rynku pracy.

▼B

Do Celów 1 i 2 podział ten rozróżnia przydział środków przyznanych dla regionów i obszarów korzystających ze wsparcia przejściowego. Przydziały te ustalono zgodnie z kryteriami, określonymi w akapicie pierwszym. Roczny podział tych przyznanych środków będzie się zmniejszał od dnia 1 stycznia 2000 r. i będzie niższy w 2000 r. niż w 1999 r. Profil wsparcia przejściowego może być dostosowany do szczególnych potrzeb indywidualnych regionów, w uzgodnieniu z Komisją, pod warunkiem że przydziały finansowe dla każdego regionu są przestrzegane.

Przy zastosowaniu wyraźnych procedur Komisja dokona indykatywnego podziału, według Państwa Członkowskiego, przydziału środków na zobowiązania na działania strukturalne w sektorze rybołówstwa poza regionami objętymi Celem 1, określonym w art. 2 ust. 3 akapit pierwszy.

▼M3

4. W ramach Celu 1, ustanawia się na rzecz Irlandii Północnej oraz obszarów granicznych Irlandii program PEACE, wspierający proces pokojowy w Irlandii Północnej na lata 2000–2006.

▼B

W ramach Celu 1 został ustanowiony na okres 2000-2006 r. specjalny program wsparcia dla tych szwedzkich regionów na poziomie NUTS II, które nie są zawarte na wykazie, określonym w art. 3 ust. 2, i które spełniają kryteria ustanowione w art. 2 protokołu 6 Aktu Przystąpienia Austrii, Szwecji i Finlandii.

5. 4 % przydziału środków przewidzianych w każdym podziale krajowym, określonym w ust. 3, jest przeznaczane zgodnie z art. 44.

▼A1

6. W okresie wymienionym w ust. 1 akapit pierwszy, 5,35 % przydzielonych środków z funduszy strukturalnych wymienionych w ust. 1 akapity pierwszy i drugi jest przeznaczonych na finansowanie inicjatyw wspólnotowych.

0,65 % przydzielonych środków wymienionych w ust. 1 akapity pierwszy i drugi jest przeznaczonych na finansowanie działań innowacyjnych oraz pomoc techniczną określone w art. 22 i 23.

W okresie wymienionym w ust. 1 akapit trzeci, 4,58 % przydzielonych środków z funduszy strukturalnych wymienionych w ust. 1 akapity trzeci i czwarty jest przeznaczonych na finansowanie inicjatyw wspólnotowych Interreg i EQUAL. Inicjatywy wspólnotowe Leader+ i URBAN nie są wdrażane w Republice Czeskiej, Estonii, Cyprze, Łotwie, Litwie, Węgrzech, Malcie, Polsce, Słowenii i Słowacji w tym okresie.

0,27 % przydzielonych środków wymienionych w ust. 1 akapity trzeci i czwarty jest przeznaczonych na finansowanie pomocy technicznej określonej w art. 23. Działania innowacyjne określone w art. 22 nie są wdrażane w Republice Czeskiej, Estonii, Cyprze, Łotwie, Litwie, Węgrzech, Malcie, Polsce, Słowenii i Słowacji w tym okresie.

▼B

7. Do celów ich programowania i późniejszego włączenia do ogólnego budżetu Wspólnot Europejskich sumy określone w ust. 1 są indeksowane w wysokości 2 % rocznie, od dnia 1 stycznia 2000 r.

Dokonany zostanie przegląd indeksacji przydziałów za okres 2004-2006, w razie potrzeby najpóźniej do dnia 31 grudnia 2003 r., w celu jej dostosowania technicznego przez Komisję na podstawie ostatnich dostępnych informacji gospodarczych. Różnica odnosząca się do wstępnego programowania zostanie ponownie przydzielona i włączona do sumy, określonej w ust. 5.

8. Całkowite roczne wpływy w każdym Państwie Członkowskim z funduszy strukturalnych na mocy niniejszego rozporządzenia — w połączeniu z pomocą otrzymaną z Funduszu Spójności — nie powinny przekroczyć 4 % krajowego PKB.







ROZDZIAŁ IV

ORGANIZACJA

Artykuł 8

Komplementarność i partnerstwo

1. Działania Wspólnoty uzupełniają lub wspierają korespondujące z nimi działania krajowe. Przygotowane są w ramach ścisłych uzgodnień, zwanych dalej „partnerstwem”, między Komisją a Państwem Członkowskim, oraz z organami i instytucjami wyznaczonymi przez Państwo Członkowskie w ramach przepisów krajowych i aktualnych praktyk, mianowicie:

— organami regionalnymi i lokalnymi oraz innymi właściwymi organami publicznymi,

— partnerami ekonomicznymi i społecznymi,

— innymi odpowiednimi, kompetentnymi instytucjami w tych ramach.

Partnerstwo jest prowadzone przy pełnej zgodności z odpowiednimi uprawnieniami instytucjonalnymi, prawnymi i finansowymi każdego z partnerów, określonych w akapicie pierwszym.

Przy wyznaczaniu najbardziej reprezentacyjnego partnerstwa na szczeblu krajowym, regionalnym, lokalnym lub innym Państwo Członkowskie tworzy szerokie i efektywne stowarzyszenie wszystkichistotnych podmiotów według krajowych przepisów i praktyk, biorąc pod uwagę potrzebę wspierania równości traktowania kobiet i mężczyzn oraz trwały rozwój poprzez integrację wymogów ochrony i poprawy środowiska.

Wszystkie wyznaczone strony, zwane dalej „partnerami”, są partnerami dążącymi do wspólnego celu.

2. Partnerstwo obejmuje przygotowanie, finansowanie, monitorowanie i ocenę pomocy. Państwa Członkowskie zapewniają stowarzyszenie ważnych partnerów na różnych etapach programowania, biorąc pod uwagę termin każdego etapu.

3. Zgodnie z zasadą pomocniczości wykonywanie pomocy jest zadaniem Państwa Członkowskiego na właściwym poziomie terytorialnym, zgodnie ze szczególnymi porozumieniami każdego Państwa Członkowskiego i zastrzeżeniem kompetencji Komisji, zwłaszcza w zakresie wykonania ogólnego budżetu Wspólnot Europejskich.

4. Państwa Członkowskie współpracują z Komisją w celu zapewnienia, aby środki były wykorzystywane zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami.

5. Każdego roku Komisja zasięga opinii organizacji szczebla europejskiego, reprezentujących partnerów społecznych, o polityce strukturalnej Wspólnoty.

Artykuł 9

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia:

a) „programowanie”: oznacza proces organizowania, podejmowania decyzji i finansowania, prowadzony w kilku etapach w celu wykonania, na bazie wieloletniej współpracy, wspólnych działań Wspólnoty i Państw Członkowskich dla osiągnięcia Celów, określonych art. 1;

b) „plan rozwoju” (zwany dalej „planem”): oznacza przygotowaną przez Państwo Członkowskie analizę sytuacji w świetle celów, określonych w art. 1, jak również potrzeb priorytetowych służących osiągnięciu tych celów, wraz ze strategią, planowanymi działaniami priorytetowymi, ich szczegółowymi celami i odpowiadającymi im indykatywnymi zasobami finansowymi;

c) „ramy odniesienia polityk Celu 3”: oznaczają dokument, który wyznacza kontekst dla pomocy dotyczącej zatrudnienia i rozwoju zasobów ludzkich na terytorium każdego Państwa Członkowskiego i który identyfikuje relacje z priorytetami wymienionymi w Krajowym Planie Działania na rzecz Zatrudnienia;

d) Wspólnotowe Ramy Wsparcia:oznaczają dokument zatwierdzony przez Komisję, w porozumieniu z zainteresowanym Państwem Członkowskim, po dokonaniu oceny planu przedłożonego przez Państwo Członkowskie i zawierającego strategię i priorytety działań funduszy i Państwa Członkowskiego, ich cele szczegółowe, wielkość wkładu funduszy i innych środków finansowych. Dokument ten jest podzielony na priorytety i wykonywany za pomocą jednego lub kilku programów operacyjnych;

e) „pomoc”: oznacza formy pomocy dostarczanej przez fundusze, tj.: i) programy operacyjne lub jednolite dokumenty programowe; ii) programy inicjatyw wspólnotowych; iii) wsparcie dla pomocy technicznej i środków innowacyjnych;

f) „program operacyjny”: oznacza dokument zatwierdzony przez Komisję, w celu wykonania Wspólnotowych Ram Wsparcia i składający się z jednolitego zestawienia priorytetów, zawierającego środki wieloletnie, które mogą być wykonywane poprzez jeden lub kilka funduszy, jeden lub kilka innych istniejących instrumentów finansowych oraz EBI. Zintegrowany program operacyjny oznacza program operacyjny finansowany przez więcej niż jeden fundusz;

g) „jednolity dokument programowy”: oznacza jednolity dokument zatwierdzony przez Komisję i zawierający tę samąinformację, która jest zawarta we Wspólnotowych Ramach Wsparcia i programieoperacyjnym;

h) „priorytet”: oznacza jeden z priorytetów strategii, przyjętych we Wspólnotowych Ramach Wsparcia Wspólnoty lub w pomocy; priorytetowi jest przyporządkowany wkład finansowy z funduszy, innych instrumentów finansowych oraz odpowiednich środków finansowych Państwa Członkowskiego, jak również zestaw sprecyzowanych celów;

i) „dotacja globalna”: oznacza tę część pomocy, której wykonanie i zarządzanie może zostać powierzone jednemu lub kilku pośrednikom, zgodnie z art. 27 ust. 1, w tym organom lokalnym, instytucjomrozwoju regionalnego lub organizacjom pozarządowym, i która jest wykorzystywana zasadniczo do wspierania inicjatyw dotyczących rozwoju lokalnego. Decyzja w sprawie zastosowania dotacji globalnej zostanie podjęta przez Państwo Członkowskie w porozumieniu z Komisją lub przez organ zarządzający w porozumieniu z Państwem Członkowskim. W przypadku inicjatyw wspólnotowych i innowacyjnych środków Komisja może podjąć decyzję w sprawie zastosowania dotacji globalnej dla całości lub części pomocy. W przypadku inicjatyw wspólnotowych taka decyzja może zostać podjęta wyłącznie po wcześniejszym porozumieniu z zainteresowanym Państwem Członkowskim.

j) „środek”: oznacza sposoby, za pomocą których priorytet jest wykonywany w okresie kilku lat, co pozwala na finansowanie operacji. Każdy system pomocy na podstawie art. 87 Traktatu lub każda pomoc przyznana przez instytucje wyznaczone przez Państwa Członkowskie, lub każda grupa programów pomocy lub dotacji pomocowych tego typu lub jakiekolwiek ich połączenie, które mają ten sam cel, są określane jako środek;

k) „działanie”: oznacza projekt lub czynność podejmowaną przez bezpośrednich beneficjentów pomocy;

l) „bezpośredni beneficjenci”: oznaczają instytucje oraz firmy publiczne i prywatne odpowiedzialne za zlecanie działań. W przypadku systemów pomocy na podstawie art. 87 Traktatu i w przypadku pomocy przyznanej przez instytucje wyznaczone przez Państwa Członkowskie beneficjentami końcowymi są instytucje, które przyznają pomoc;

m) „uzupełnienie programu”: oznacza dokument wprowadzający strategię i priorytety, a także zawierający szczegółowe elementy na poziomie środków, określone w art. 18 ust. 3, przygotowany przez Państwo Członkowskie lub instytucję zarządzającą, i w razie potrzeby korygowany zgodnie z art. 34 ust. 3. Jest ono przekazywane Komisji jako informacja;

n) „organ zarządzający”: oznacza organ lub instytucję publiczną lub prywatną, wyznaczoną przez Państwo Członkowskie na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym, lub też Państwo Członkowskie, o ile samo sprawuje funkcję zarządzania pomocą do celów niniejszego rozporządzenia. Jeżeli Państwo Członkowskie wyznacza organ zarządzający inny niż ono samo, to powinno ustalić wszelkie uwarunkowania swych relacji z organem zarządzającym oraz relacji organu zarządzającego z Komisją. Jeżeli taka będzie decyzja Państwa Członkowskiego, organ zarządzający może być jednocześnie tą samą instytucją co organ wypłacający dla danej pomocy;

o) „organ wypłacający”: oznacza jeden lub kilka organów lub instytucji krajowych, regionalnych lub lokalnych, wyznaczonych przez Państwo Członkowskie do celów sporządzania i składania wniosków o płatności oraz otrzymywania płatności z Komisji. Państwo Członkowskie ustala wszelkie uwarunkowania swych relacji z organem wypłacającym oraz relacji organu wypłacającego z Komisją.

Artykuł 10

Koordynacja

1. Koordynacja między różnymi funduszami jest prowadzona w szczególności poprzez:

a) plany, Wspólnotowe Ramy Wsparcia, programy operacyjne i jednolite dokumenty programowe (zgodnie z definicją w art. 9), włączając w odpowiednich sytuacjach ramy odniesienia zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. c);

b) monitorowanie i ocenę pomocy w ramach Celu;

c) wytyczne, określone w ust. 3.

2. Komisja oraz Państwo Członkowskie w sposób zgodny z zasadą partnerstwa zapewniają koordynację pomocy z różnych funduszy pomiędzy funduszami oraz z pomocą pochodzącą z EBI i innych istniejących instrumentów finansowych.

W celu maksymalizacji stymulującego wpływu zaangażowanych zasobów budżetowych, przy zastosowaniu właściwych instrumentów finansowych, pomoc wspólnotowa dostarczana w formie dotacji może zostać we właściwy sposób połączona z pożyczkami i gwarancjami. Powiązanie to może zostać ustalone w porozumieniu z EBI w trakcie przygotowywania Wspólnotowych Ram Wsparcia lub jednolitego dokumentu programowego. Może ono uwzględniać równowagę w proponowanym planie finansowym, udział funduszy oraz zamierzone cele rozwoju.

3. Nie później niż miesiąc od czasu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, a później, przed oceną w połowie okresu określonego w art. 42, oraz w dowolnym momencie po konsultacji ze wszystkimi Państwami Członkowskimi, Komisja publikuje szerokie, indykatywne wytyczne w sprawie odpowiednich i uzgodnionych polityk Wspólnoty w odniesieniu do celów, określonych w art. 1 w celu pomocy właściwym organom krajowym i regionalnym przy przygotowaniu planów rozwoju oraz przeprowadzenia rewizji pomocy. Wytyczne te zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Artykuł 11

Dodatkowość

1. W celu osiągnięcia faktycznego oddziaływania gospodarczego środki przyznane z funduszy nie mogą zastępować publicznych lub innych, równoważnych wydatków strukturalnych Państwa Członkowskiego.

2. W tym celu Komisja i zainteresowane Państwo Członkowskie ustalają poziom publicznych lub równoważnych wydatków strukturalnych, które Państwo Członkowskie ma utrzymać w grupie regionów objętych Celem 1 w okresie programowania.

Wspólnie do Celów 2 i 3 Komisja i zainteresowane Państwo Członkowskie ustalają poziom wydatków na aktywną politykę rynku pracy, a w uzasadnionych sytuacjach inne działania służące osiągnięciu tych dwóch Celów, które Państwo Członkowskie ma utrzymać na poziomie krajowym w okresie programowania.

Takie wydatki są ustalone przez Państwo Członkowskie i Komisję, zgodnie z przepisami akapitu czwartego, przed wydaniem przez Komisję decyzji zatwierdzającej Wspólnotowe Ramy Wsparcia lub jednolite dokumenty programowe odnoszące się do zainteresowanego Państwa Członkowskiego, i są one zintegrowane z tymi dokumentami.

Co do zasady poziom wydatków, określony w akapicie pierwszym i drugim, jest co najmniej równy kwocie średnich rocznych wydatków według zachowanych wartości rzeczywistych, osiągniętych w poprzednim okresie programowania i ustalany jest w świetle ogólnych warunków makroekonomicznych, w jakich odbywa się finansowanie, chociaż pod uwagę są brane niektóre szczególne uwarunkowania ekonomiczne, mianowicie prywatyzacja, wyjątkowy poziom publicznych lub równoważnych wydatków strukturalnych, dokonywanych przez Państwo Członkowskie w poprzednim okresie programowania, oraz krajowa koniunktura gospodarcza.

▼A1

Dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii, Słowacji, co do zasady, poziom wydatków określony w akapitach pierwszym i drugim jest co najmniej równy wartości średnich rocznych wydatków według zachowanych wartości rzeczywistych w okresie odniesienia wyznaczonym w ścisłej współpracy z Komisją i jest wyznaczany w zależności od ogólnych warunków makroekonomicznych w jakich odbywa się finansowanie, uwzględniając jednakże pewne szczególne okoliczności gospodarcze jak na przykład: prywatyzacja, wyjątkowy poziom publicznych działań strukturalnych lub równoważnych ze strony Państwa Członkowskiego w poprzednim okresie oraz krajowa koniunktura gospodarcza.

▼B

Bierze się także pod uwagę zmniejszenie wydatków z funduszy strukturalnych w porównaniu z okresem 1994-1999 r.

3. Dodatkowość jest sprawdzana na poziomie terytorialnym wymienionym w ust. 2 w trzech punktach okresu programowania:

a) sprawdzenie ex-ante, opisane w ust. 2 akapit trzeci, służące stworzeniu ram odniesienia dla całego okresu programowania;

b) sprawdzenie w połowie okresu, prowadzone nie później niż trzy lata po zatwierdzeniu przez Komisję Wspólnotowych Ram Wsparcia lub jednolitych dokumentów programowych i co do zasady nie później niż dnia 31 grudnia 2003 r. Po jego przeprowadzeniu Komisja i Państwo Członkowskie mogą zgodzić się na weryfikację poziomu wydatków strukturalnych, który ma zostać osiągnięty, jeżeli w wyniku rozwoju sytuacji gospodarczej w Państwie Członkowskim przychody publiczne lub zatrudnienie różnią się znacznie od zakładanego w momencie przeprowadzenia sprawdzenia ex-ante;

c) sprawdzenie do dnia 31 grudnia 2005 r.

W tym celu Państwo Członkowskie przedstawia Komisji właściwe informacje w czasie dostarczania planów i w trakcie dokonywania sprawdzenia połówkowego orazsprawdzenia przed dniem 31 grudnia 2005 r. W miarę potrzebywykorzystuje się metody szacowania statystycznego.

Niezależnie od sprawdzania w każdym momencie okresu programowania Państwo Członkowskie powiadamia Komisję o wszelkich wydarzeniach, które mogłyby kwestionować zdolność Państwa Członkowskiego do utrzymania poziomu wydatków, określonych w ust. 2.

Artykuł 12

Zgodność

Działania finansowane przez fundusze lub otrzymujące wsparcie z EBI lub z innego instrumentu finansowego są zgodne z postanowieniami Traktatu, z instrumentami przyjętymi w ramach Traktatu oraz z politykami i działaniami Wspólnoty, włączając w to reguły konkurencji, udzielanie zamówień publicznych, ochrony i poprawy stanu środowiska naturalnego, zniesienia nierówności i wspierania równości kobiet i mężczyzn.







TYTUŁ II

PROGRAMOWANIE







ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE DOTYCZĄCE CELÓW 1, 2 i 3

Artykuł 13

Zakres geograficzny

1. Plany przedstawiane w ramach Celu 1 są sporządzane na poziomie geograficznym uznanym przez zainteresowane Państwo Członkowskie za najbardziej właściwy, co do zasady obejmuje on pojedynczy region wymieniony w NUTS poziom II. Jednakże Państwa Członkowskie mogą przedłożyć ogólny plan rozwoju obejmujący kilka lub wszystkie regiony włączone do wykazu, określonego w art. 3 ust. 2, w art. 6 ust. 1 oraz w art. 7 ust. 4, pod warunkiem że taki plan zawiera cechy wymienione w art. 16.

2. Plany przedstawiane w ramach Celu 2 są przygotowane na poziomie geograficznym, uznanym przez Państwo Członkowskie za najbardziej właściwy, ale co do zasady obejmują one wszystkie obszary pojedynczego regionu NUTS poziom II, włączone do wykazu, określonego w art. 4 ust. 4 i art. 6 ust. 2. Jednakże Państwa Członkowskie mogą przedłożyć plan obejmujący niektóre lub wszystkie ze swych regionów włączonych do listy, określo nym w art. 4 ust. 4 i art. 6 ust. 2, pod warunkiem że taki plan zawiera cechy wymienione w art. 16. Jeżeli plany obejmują regiony inne niż te kwalifikujące się w ramach Celu 2, powinny one odróżniać działania w regionach lub obszarach objętych przez Cel 2 i poza nimi.

3. Plany przedstawiane w ramach Celu 3 obejmują terytorium Państwa Członkowskiego w odniesieniu do pomocy poza regionami objętymi Celem 1 i biorąc pod uwagę ogólne potrzeby obszarów stojących w obliczu strukturalnych problemów konwersji społeczno-ekonomicznej, stanowią dla całego terytorium kraju ramy odniesienia dla rozwoju zasobów ludzkich.

Artykuł 14

Czas trwania i weryfikacja

1. Każdy plan, Wspólnotowe Ramy Wsparcia, program operacyjny i jednolity dokument programowy obejmuje okres siedmiu lat, bez uszczerbku dla art. 6 i art. 7 ust. 4 akapit pierwszy.

Okres programowania rozpoczyna się z dniem 1 stycznia 2000 r. ►A1 Dla Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji okres programowania zaczyna się w dniu przystąpienia i obejmuje okres od dnia przystąpienia do 31 grudnia 2006 r. ◄

2. Wspólnotowe Ramy Wsparcia, programy operacyjne i jednolite dokumenty programowe są ponownie badane i w razie potrzeby dostosowane z inicjatywy Państwa Członkowskiego lub Komisji w porozumieniu z Państwem Członkowskim zgodnie z niniejszym tytułem, po przeprowadzeniu w połowie okresu programowania oceny, określonym w art. 42, i przyznaniu specjalnej rezerwy, określonej w art. 44.

Mogą być one również weryfikowane w przypadku znaczących zmian sytuacji społeczno-gospodarczej i na rynku pracy.

Artykuł 15

Przygotowanie i zatwierdzenie

1. W odniesieniu do Celów 1, 2 i 3 Państwa Członkowskie przedstawiają Komisji plan. Plan ten zostaje przygotowany przez właściwe organy wyznaczone przez Państwo Członkowskie na szczeblu krajowym, regionalnym lub innym. W przypadkach gdy pomoc ma przybrać formę jednolitego dokumentu programowego, plan jest traktowany jako ramowy jednolity dokument programowy.

W odniesieniu do Celu 1 dla wszystkich regionów objętych Celem 1 zastosowane są Wspólnotowe Ramy Wsparcia; jednakże tam, gdzie przydział ze strony Wspólnoty jest mniejszy lub nie przekracza istotnie 1 000 milionów EUR, Państwa Członkowskie co do zasady przedkładają projekt jednolitego dokumentu programowego.

W odniesieniu do Celów 2 i 3 co do zasady stosuje się jednolite dokumenty programowe; jednakże Państwo Członkowskie może zdecydować się na sporządzenie Wspólnotowych Ram Wsparcia.

2. Plany przedstawiane są Komisji przez Państwo Członkowskie po konsultacji z partnerami, którzy wyrażają swoją opinię w wyznaczonym okresie, zgodnie z nieprzekraczalnym terminem wyznaczonym w akapicie drugim.

O ile nie zostanie to inaczej uzgodnione z zainteresowanym Państwem Członkowskim, plany przedkłada się nie później niż cztery miesiące po określeniu wykazu regionów kwalifikujących się, określonych w art. 3 ust. 2 i art. 4 ust. 4.

3. Komisja ocenia te plany pod kątem ich zgodności z celami niniejszego rozporządzenia, biorąc pod uwagę ramy odniesienia, określone w art. 9 ust. 1 lit. c), inne polityki Wspólnoty oraz art. 41 ust. 2.

Komisja ocenia także każdy przedkładany w ramach Celu 3 zaproponowany plan w świetle spójności środków z narodowym planem realizacji Europejskiej Strategii na rzecz Zatrudnienia, zgodnie z art. 16 ust. 1 lit. b), uwzględniając sposób i stopień, z jakim brane są pod uwagę potrzeby obszarów stojących w obliczu konwersji społeczno-ekonomicznej.

4. W przypadkach określonych w ust. 1 Komisja opracowuje Wspólnotowe Ramy Wsparcia w porozumieniu z zainteresowanym Państwem Członkowskim i w oparciu o procedury ustanowione w art. 48-51. EBI może być zaangażowany w przygotowanie Wspólnotowych Ram Wsparcia. Komisja podejmuje decyzję w sprawie wkładu z funduszy nie później niż w okresie pięciu miesięcy od otrzymania właściwego planu lub planów, pod warunkiem że zawierają one wszystkie cechy wymienione w art. 16.

Komisja ocenia proponowane programy operacyjne przedłożone przez Państwo Członkowskie pod kątem ich zgodności z celami odpowiadającymi Wspólnotowym Ramom Wsparcia i innymi politykami Wspólnoty. Komisja przyjmuje decyzję w sprawie wielkości wkładu funduszy, zgodnie z art. 28 ust. 1, i w porozumieniu z zainteresowanym Państwem Członkowskim, pod warunkiem że propozycje zawierają wszystkie cechy wymienione w art. 18 ust. 2.

W celu przyspieszenia analizy wniosków i wykonywania programów Państwa Członkowskie mogą przedłożyć w tym samym czasie wraz z planami projekty programów operacyjnych. Przy podejmowaniu decyzji w sprawie Wspólnotowych Ram Wsparcia Komisja również zatwierdza, zgodnie z art. 28 ust. 1, programy operacyjne przedłożone wraz z planami, pod warunkiem że zawierają one wszystkie cechy wymienione w art. 18 ust. 2.

5. Przy zastosowaniu ust. 1 na podstawie planów Komisja podejmuje decyzję w sprawie jednolitych dokumentów programowych, w porozumieniu z zainteresowanym Państwem Członkowskim i w oparciu o procedury ustanowione w art. 48-51. EBI może być zaangażowany w przygotowanie jednolitych dokumentów programowych. Komisja podejmuje jedną decyzję w sprawie jednolitego dokumentu programowego i wielkości wkładu funduszy na podstawie art. 28 ust. 1 nie później niż w okresie pięciu miesięcy od otrzymania właściwego planu, pod warunkiem że zawiera on wszystkie cechy wymienione w art. 19 ust. 3.

6. Państwo Członkowskie lub organ zarządzający przyjmuje uzupełnienie programu określone w art. 9 lit. m), po porozumieniu z komitetem monitorującym, w sytuacji gdy uzupełnienie programu jest przygotowywane po decyzji Komisji w sprawie wielkości wkładu funduszy lub po konsultacji z odpowiednimi partnerami, w sytuacji gdy jest ono przygotowywane przed decyzją w sprawie wkładu funduszy. W tym ostatnim przypadku komitet monitorujący powinien albo potwierdzić uzupełnienie programu albo zażądać dostosowania zgodnie z art. 34 ust. 3.

Państwo Członkowskie przesyła Komisji, w terminie trzech miesięcy od decyzji Komisji zatwierdzającej program operacyjny lub jednolity dokument programowy, uzupełnienie programu w formie jednolitego dokumentu do celów informacyjnych.

7. Decyzje Komisji w sprawie Wspólnotowych Ram Wsparcia lub jednolitego dokumentu programowego zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Na żądanie Parlamentu Europejskiego Komisja przekaże Parlamentowi do celów informacyjnych powyższe decyzje wraz z zatwierdzonymi Wspólnotowymi Ramami Wsparcia oraz jednolitymi dokumentami programowymi.







ROZDZIAŁ II

TREŚĆ PROGRAMOWANIA DO CELÓW 1, 2 ORAZ 3

Artykuł 16

Plany

1. Plany przedkładane w ramach Celów 1, 2 oraz 3 są oparte na właściwych priorytetach krajowych i regionalnych, uwzględniają także indykatywne wytyczne, określone w art. 10 ust. 3, zawierają:

a) opis, policzalny tam, gdzie możliwa jest kwantyfikacja, bieżącej sytuacji, albo w odniesieniu do różnic,luk i potencjałurozwojowego w regionach objętych Celem 1 albo w kategoriach konwersji w obszarach objętych Celem 2 albo w kategoriachrozwoju zasobów ludzkich i polityki zatrudnienia w Państwie Członkowskim i obszarach objętych Celem 3; dodatkowo opis rozlokowanych środków finansowych i głównych wyników działalności podjętych w poprzednim okresie programowania w odniesieniu do dostępnych wyników oceny;

b) opis właściwej strategii służącej osiągnięciu celów, określonych w art. 1, oraz priorytetów wybranych dla stałego rozwoju oraz przekształcania regionów i obszarów, w tym obszarów wiejskich, oraz związany z tym rozwój zasobów ludzkich oraz przystosowanie i modernizacja polityk, systemów edukacyjnych, szkoleniowych i zatrudnienia. Dodatkowo do innych pozycji wymienionych w niniejszym punkcie Państwa Członkowskie demonstrują w każdym planie dla Celu 3, że planowane priorytety są zgodne z aktualnym narodowym planem zatrudnienia poprzez odniesienie do opisu głównych celów strategii i głównych metod ich osiągnięcia. Podobnie Państwa Członkowskie demonstrują, że działania przewidziane w każdym planie Celu 2, dotyczące zasobów ludzkich i zatrudnienia, które mają być wspomagane przez EFS, są zintegrowane ze strategią konwersji, skoordynowane z innymi funduszami i są zgodne z oceną ex-ante dotyczącą zasobów ludzkich i zatrudnienia, określoną w art. 41 ust. 2. Jeżeli te potrzeby nie przekraczają wielkością istotnych kwot Celu 2, są one objęte przez Cel 3;

c) wskazanie planowanego wykorzystania i formy finansowego wkładu z funduszy i, we właściwych przypadkach, z EBI oraz innych instrumentów finansowych, w tym do celów informacyjnych całkowita kwota z EFOGR Sekcja Gwarancji przeznaczona na środki, określone w art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999; planowane zapotrzebowanie na pomoc techniczną; wskazania dotyczące dodatkowości zgodnie z art. 11 ust. 2, w przypadku Celu 1, przybiera formę indykatywnej, kompleksowej tabeli finansowej, sumującej publiczne lub podobne i, we właściwych sytuacjach, szacunkowe środki prywatne i strukturalne środki Wspólnoty odpowiadające każdemu z priorytetów zaproponowanych w planie. W każdym przypadku plany powinny odróżniać środki finansowe przeznaczone dla obszarów otrzymujących pomoc przejściową od przeznaczonych dla innych obszarów objętych Celem 1 lub 2. W przypadku pomocy z EFS w ramach Celu 2 lub 3 procentowy udział może być wyższy dla Celu 2 niż dla innych. W przypadku Celu 3 plan finansowania pokazuje koncentrację planowanych środków przyznanych dla obszarów stojących w obliczu strukturalnych problemów konwersji gospodarczej i społecznej;

d) zestawienie uzgodnień podjętych w celu konsultowania opinii partnerów.

2. Dla regionów objętych Celem 1 plany zawierają wszystkie właściwe środki służące konwersji gospodarczej i społecznej, rozwojowi zasobów ludzkich, uwzględniając ramy odniesienia, określone w art. 9 ust. 1 lit. c), rozwój obszarów wiejskich i struktur rybołówstwa.

W przypadku gdy Państwo Członkowskie jest w całości objęte Celem 1, plan obejmuje punkty wymienione w ust. 1 lit. b) akapit drugi.

3. Państwa Członkowskie powinny wskazać dane szczegółowe dotyczące każdego funduszu, w tym kwotę wymaganego wkładu finansowego oraz zarys planowanych programów operacyjnych, ze szczególnym odniesieniem do ich szczególnych celów i planowanych głównych rodzajów działań.

Artykuł 17

Wspólnotowe Ramy Wsparcia

1. Wspólnotowe Ramy Wsparcia umożliwiają koordynację całej strukturalnej pomocy Wspólnoty w danych regionach, w tym, zgodnie z art. 1 ust. 3, pomoc w rozwoju zasobów ludzkich.

2. Każde Wspólnotowe Ramy Wsparcia zawierają:

a) deklarację strategii i priorytetów dla wspólnej akcji Wspólnoty i działań krajowych; ich szczegółowe cele, policzalne, tam gdzie możliwa jest kwantyfikacja; ocenę przewidywanego oddziaływania zgodnie z art. 41 ust. 2; wskazanie, w jaki sposób strategia i priorytety uwzględniają indykatywne wytyczne, określone w art. 10 ust. 3, polityki gospodarcze, strategię rozwoju zatrudnienia poprzez doskonalenie zachowań dostosowawczych i umiejętności ludzi oraz, w miarę potrzeb, polityki regionalne zainteresowanego Państwa Członkowskiego;

b) wskazanie charakteru i czasu trwania programów operacyjnych, co do których nie podjęto decyzji w tym samym czasie co wobec Wspólnotowych Ram Wsparcia, w tym ich szczególnych celów i wybranych priorytetów;

c) indykatywny plan finansowy określający, zgodnie z art. 28 i 29, dla każdego priorytetu i roku, finansową alokację przewidywaną jako wkład każdego funduszu i, we właściwych sytuacjach EBI, innych instrumentów finansowych — w tym dla informacji — całkowitą kwotę z EFOGR — Sekcja Gwarancji na środki, określone w art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 — o ile przyczyniają się bezpośrednio do danego planu finansowego, jak również całkowitej wielkości kwalifikujących się środków publicznych i szacowanych prywatnych środków finansowania odnoszących się do wkładu każdego z funduszy. W przypadku Celu 3 plan finansowania pokazuje koncentrację środków przyznanych planowanych dla obszarów stojących w obliczu strukturalnych problemów konwersji gospodarczej i społecznej. Plan finansowania odróżnia finansowanie planowane dla regionów otrzymujących pomoc przejściową. Całkowity wkład funduszy planowany na każdy rok dla każdej ze Wspólnotowych Ram Wsparcia jest zgodny z użyteczną perspektywą finansową, biorącą pod uwagę degresję, określoną w art. 7 ust. 3 akapit trzeci;

d) przepisy dotyczące wykonania Wspólnotowych Ram Wsparcia, w tym: — wyznaczenie przez Państwo Członkowskie organu zarządzającego w rozumieniu art. 9 lit. n), odpowiedzialnego za zarządzanie Wspólnotowymi Ramami Wsparcia, zgodnie z art. 34, — uzgodnienia dotyczące zaangażowania partnerów w prace komitetów monitorujących, opisanych w art. 35;

e) w miarę potrzeb informacje o środkach przyznanych, potrzebnych na przygotowanie, monitorowanie i ocenę pomocy.

Zgodnie z art. 11 Wspólnotowe Ramy Wsparcia zawierają sprawdzenie ex-ante przestrzegania zasady dodatkowości oraz właściwą informację dotyczącą przejrzystości przepływów finansowych, w szczególności z danego Państwa Członkowskiego do regionów-beneficjentów.

Artykuł 18

Programy operacyjne

1. Pomoc objęta Wspólnotowymi Ramami Wsparcia jest co do zasady dostarczana w formie zintegrowanego programu operacyjnego przez region, zgodnie z jego definicją w art. 9.

2. Każdy program operacyjny zawiera:

a) priorytety programu, ich spójność z odpowiednimi Wspólnotowymi Ramami Wsparcia, ich szczególnymi celami, policzalnymi tam, gdzie możliwa jest kwantyfikacja, oraz ocenę przewidywanego oddziaływania, zgodnie z art. 41 ust. 2;

b) skrócony opis działań, za pomocą których mają być wdrażane priorytety wraz z informacją niezbędną do sprawdzenia zgodności z programami pomocy stosownie do art. 87 Traktatu; w miarę potrzeb charakter działań niezbędnych do przygotowania, monitorowania i oceny programu operacyjnego;

c) indykatywny plan finansowania określający dla każdego priorytetu i każdego roku, zgodnie z art. 28 i 29, finansową alokację przewidywaną jako wkład każdego funduszu i w odpowiednim przypadku EBI, innych instrumentów finansowych — w tym do celów informacji całkowitą kwotę z EFOGR Sekcji Gwarancji na środki, określone w art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 — o ile są one bezpośrednio związane z danym planem finansowym, jak również całkowitą wielkość kwalifikujących się środków publicznych i szacowanych środków prywatnych odnoszących się do wkładu każdego funduszu. Plan finansowania odróżnia w ramach całego wkładu różnych funduszy konsolidacja długu planowana dla regionów otrzymujących pomoc przejściową. Całkowity wkład funduszy planowany na każdy rok jest zgodny z użyteczną perspektywą finansową, biorąc pod uwagę degresję, określoną w art. 7 ust. 3 akapit trzeci;

d) przepisy dotyczące wykonywania programu operacyjnego, w tym: i) wyznaczenie przez Państwo Członkowskie organu zarządzającego w rozumieniu art. 9 lit n), odpowiedzialnego zazarządzanie programem operacyjnym zgodnie z art. 34, ii) opis uzgodnień dotyczących zarządzania programem operacyjnym; iii) opis systemów monitorowania i oceny, w tym rolę komitetu monitorującego; iv) określenie procedur dotyczących uruchomienia i obiegu przepływów finansowych dla zapewnienia ich przejrzystości; v) opis przepisów szczególnych i procedur służących kontroli programu operacyjnego.

3. Uzupełnienie programu zawiera:

a) środki wykonaniaodpowiednich priorytetów programu operacyjnego; ocenę ex-ante, zgodnie z art. 41 ust. 3, opisu policzalnego, tam gdzie możliwa jest kwantyfikacja; właściwe wskaźniki monitorowania zgodnie z art. 36;

b) określenie rodzajów bezpośrednich beneficjentów środków;

c) plan finansowania określający dla każdego środka, zgodnie z art. 28 i 29, całkowity budżet jako wkład danego funduszu i w odpowiednim przypadku EBI, inne istniejące instrumenty finansowe, jak również kwotę kwalifikujących się środków publicznych i szacowanych prywatnych środków finansowych odnoszących się do wkładu funduszy; procentowy wkład funduszu w środki ustalono zgodnie z art. 29 i całkowitą wielkością środków wspólnotowych przeznaczonych dla danego priorytetu. Plan finansowania odróżnia finansowanie planowane dla regionów otrzymujących wsparcie przejściowe. Do planu finansowania dołącza się opis rozwiązań odnośnie do współfinansowania środków, przy uwzględnieniu systemów instytucjonalnych, prawnych i finansowych zainteresowanego Państwa Członkowskiego;

d) środki przeznaczone do reklamy programu operacyjnego, zgodnie z art. 46;

e) opis rozwiązań uzgodnionych między Komisją a zainteresowanym Państwem Członkowskim, dotyczących skomputeryzowanej, o ile jest to możliwe, wymiany danych niezbędnych do wypełnienia wymogów zarządzania, monitorowania i oceny, określonych w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 19

Jednolite dokumenty programowe

1. Pomoc w ramach Celów 2 i 3, jak również w ramach Celu 1 zgodnie z art. 15 ust. 1, co do zasady ma formę jednolitych dokumentów programowych. W przypadku Celów 2 i 3 stosuje się art. 15 ust. 1 lit. c).

2. Jednolity dokument programowy dla Celu 1 zawiera wszelkie odnośne środki służące konwersji gospodarczej i społecznej, rozwojowi zatrudnienia poprzez doskonalenie zachowań dostosowawczych i umiejętności ludzi, uwzględniając ramy odniesienia, określone w art. 9 ust. 1 lit. c), jak również rozwojowi obszarów wiejskich i struktur rybołówstwa.

Jednolity dokument programowy dla Celu 2 umożliwia koordynację całej pomocy strukturalnej Wspólnoty, w tym, zgodnie z art. 41 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, koordynację środków związanych z rozwojem obszarów wiejskich na podstawie art. 33 niniejszego rozporządzenia, z wyłączeniem pomocy służącej rozwojowi zasobów ludzkich, przyznanej w ramach Celu 3 we wszystkich obszarach objętych Celem 2.

Jednolity dokument programowy dla Celu 3 umożliwia koordynację całej pomocy strukturalnej Wspólnoty służącej rozwojowi zasobów ludzkich w obszarach określonych w art. 5, z wyłączeniem pomocy w tym obszarze, udzielonej w ramach Celu 2.

3. Każdy jednolity dokument programowy zawiera następujące elementy:

a) deklarację strategii i priorytetów dla wspólnych działań Wspólnoty i krajowych; ich szczególne cele, policzalne tam, gdzie możliwa jest kwantyfikacja; ocenę przewidywanego oddziaływania, w tym oddziaływania na stan środowiska, zgodnie z art. 41 ust. 2; wskazanie, w jaki sposób strategia i priorytety uwzględniły indykatywne wytyczne, określone w art. 10 ust. 3, polityki gospodarcze, strategię rozwoju zatrudnienia poprzez doskonalenie zachowań dostosowawczych i umiejętności ludzi oraz w odpowiednichsytuacjach, polityki regionalne zainteresowanego Państwa Członkowskiego;

b) skrócony opis środków, planowanych przy wdrażaniu priorytetów wraz z informacją niezbędną do sprawdzenia zgodności z systemami pomocy na podstawie art. 87 Traktatu; w miarę potrzeb charakter środków niezbędnych do przygotowania, monitorowania i oceny jednolitego dokumentu programowego;

c) indykatywny plan finansowania określający, zgodnie z art. 28 i 29, dla każdego priorytetu i roku, finansową alokację przewidywaną jako wkład każdego funduszu, w odpowiednim przypadku EBI i innych instrumentów finansowych — w tym do celów informacyjnych całkowitą kwotę z EFOGR — Sekcji Gwarancji na środki, określone w art. 33 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 — na tyle, na ile są one bezpośrednio związane z planem finansowym, jak również całkowitą wielkością kwalifikujących się środków publicznych i szacowanych prywatnych środków finansowych odnoszących się do wkładu każdego funduszu. Plan finansowania odróżnia finansowanie planowane dla regionów otrzymujących wsparcie przejściowe. Całkowity wkład funduszy planowany na każdy rok jest zgodny z użyteczną perspektywą finansową, biorąc pod uwagę degresję, określoną w art. 7 ust. 3 akapit trzeci. W przypadku Celu 3 plan finansowania pokazuje koncentrację środków przyznanych dla obszarów stojących w obliczu strukturalnych problemów konwersji gospodarczej i społecznej;

d) przepisy dotyczące wykonania jednolitego dokumentu programowego zawierają: i) wyznaczenie przez Państwo Członkowskie organu zarządzającego w rozumieniu art. 9, odpowiedzialnego za zarządzanie jednolitym dokumentem programowym, zgodnie z art. 34; ii) opis uzgodnień dotyczących zarządzania jednolitym dokumentem programowym; iii) opis systemów monitorowania i oceny, w tym roli komitetu monitorującego; iv) określenie procedur dotyczących uruchomienia i obiegu finansowania dla zapewnienia przejrzystości przepływów; v) opis przepisów szczególnych i procedur służących kontroli jednolitego dokumentu programowego;

e) w miarę potrzeb informacje o środkach potrzebnych do przygotowania, monitorowania i oceny pomocy.

Zgodnie z art. 11 jednolity dokument programowy zawiera sprawdzenie ex-ante przestrzegania zasady dodatkowości dla właściwego celu lub celów uzgodnionych między Państwem Członkowskim a Komisją oraz odpowiednią informację dotyczącą przejrzystości przepływów finansowych, w szczególności z zainteresowanego Państwa Członkowskiego do regionów-beneficjentów.

4. Każdy jednolity dokument programowy zawiera dodatkowo uzupełnienie programu, określone w art. 9 lit. m), i opisane w art. 18 ust. 3.







ROZDZIAŁ III

INICJATYWY WSPÓLNOTOWE

Artykuł 20

Treść

1. ►A1 Bez uszczerbku dla przepisów art. 7 ust. 6, inicjatywy wspólnotowe obejmują następujące dziedziny: ◄

a) współpracę przygraniczną, ponadnarodową i międzyregionalną, służącą wzmocnieniu harmonijnego, zrównoważonego i trwałego rozwoju całego obszaru Wspólnoty („Interreg”);

b) gospodarczą i społeczną regenerację miast i obszarów miejskich znajdujących się w kryzysie w celu promowania zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich („URBAN”);

c) rozwój obszarów wiejskich („Leader”);

d) współpracę ponadnarodową wspierającą nowe środki zwalczania wszelkich form dyskryminacji i nierówności na rynku pracy („EQUAL”).

2. Przynajmniej 2,5 % funduszy strukturalnych z przydziału środków na zobowiązania, określone w art. 7 ust. 1, przeznaczone są naprogram Interreg, w ramach którego właściwa uwaga poświęcona jest na działania transgraniczne, w szczególności w perspektywie rozszerzenia, oraz na Państwa Członkowskie posiadające długie granice z krajami kandydującymi, jak również na poprawioną koordynację z programami PHARE, TACIS i MEDA. Odpowiednia uwaga również zwrócona jest na współpracę z regionami peryferyjnymi.

Zwraca się należytą uwagę na społeczną i zawodową integrację osób ubiegających się o azyl w ramach programu EQUAL.

3. Programy zatwierdzone w ramach inicjatyw wspólnotowych mogą obejmować inne obszary niż te określone w art. 3 i 4.

Artykuł 21

Przygotowanie, zatwierdzenie i wykonanie

1. Zgodnie z procedurami, określonymi w art. 48-51 i po powiadomieniu o nich Parlamentu Europejskiego Komisja formułuje wytyczne opisujące dla każdej inicjatywy cele, zakres i odpowiedni sposób realizacji. Wytyczne te publikowane są w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

2. Każdy obszar, określony w art. 20 ust. 1, finansowany jest przez jeden fundusz: obszar określony w ust. 1 lit. a) i b) z ERDF, obszar określony w ust. 1 lit. c) z Sekcji Orientacji EFOGR, a obszar określony w ust. 1 lit. d) z EFS. Decyzja w sprawie udziału funduszu może wzmocnić zakres każdegofunduszu, określony w rozporządzeniach dotyczących poszczególnych funduszy, jednakże bez poszerzania tego zakresu, tak aby objąć wszystkie środki wymagane do wykonania danego programu inicjatywy wspólnotowej.

3. Na podstawie propozycji przygotowanych zgodnie z wytycznymi, określonymi w ust. 1 oraz z art. 41 ust. 2 i przedłożonych przez Państwo Członkowskie, Komisja podejmuje decyzję w sprawie programów inicjatywy wspólnotowej zgodnie z art. 28.

4. Programy inicjatywy wspólnotowej zostają ponownie sprawdzone po ocenie przeprowadzonej w połowie okresu programowania, określonym w art. 42, i zmienione w razie potrzeby na żądanie zainteresowanego (zainteresowanych) Państwa (Państw) Członkowskiego (Członkowskich) lub Komisji w porozumieniu z tym(-i) Państwem (Państwami) Członkowskim (Członkowskimi).

5. Programy inicjatywy wspólnotowej powinny obejmować okres siedmiu lat, począwszy od dnia 1 stycznia 2000 r.







ROZDZIAŁ IV

DZIAŁANIA INNOWACYJNE I POMOC TECHNICZNA

Artykuł 22

Działania innowacyjne

Bez uszczerbku dla przepisu art. 7 ust. 6, z inicjatywy Komisji i po konsultacji z komitetami wymienionymi w art. 48-51 w sprawie wskazówek dotyczących różnych rodzajów działań innowacyjnych, przy uwzględnieniu pułapu 0,40 %, rocznych środków finansowania, fundusze mogą finansować działania innowacyjne na poziomie wspólnotowym. Obejmuje to studia, projekty pilotażowe i wymianę doświadczeń.

◄

Takie działania innowacyjne przyczyniają się do przygotowania innowacyjnych metod i praktyk, służących poprawie jakości pomocy w ramach Celów 1, 2 i 3. Są one wykonywane w sposób prosty i przejrzysty oraz zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami.

2. Każdy obszar działania projektów pilotażowych jest finansowany tylko z jednego funduszu. Decyzja w sprawie udziału funduszu może wzmocnić zakres każdego funduszu, określony w rozporządzeniach dotyczących poszczególnych funduszy, jednakże bez poszerzania tego zakresu, tak aby objąć wszystkie działania niezbędne dla realizacji danego projektu pilotażowego.

Artykuł 23

Pomoc techniczna

Z inicjatywy lub w imieniu Komisji i po konsultacjach z komitetami, określonych w art. 48-51 w sprawie różnych rodzajów działań, przy uwzględnieniu maksymalnej granicy 0,25 % rocznych alokacji, fundusze mogą finansować środki przygotowawcze, monitorowanie, środki oceniające i kontrolne, niezbędne dla wykonania niniejszego rozporządzenia. ►A1 Dla Republiki Czeskiej Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji pułap tych środków jest określony na 0,27 % odpowiednio przyznanych rocznych środków z każdego funduszu przyznanych dla tych dziesięciu Państw Członkowskich. ◄ Obejmują one:

a) badania, w tym badania natury ogólnej, dotyczące działania funduszy;

b) środki pomocy technicznej, wymiany doświadczeń i informacji skierowanych do partnerów, bezpośrednich beneficjentów pomocy z funduszy oraz ogółu społeczeństwa;

c) instalację, funkcjonowanie i wzajemne połączenie skomputeryzowanych systemów zarządzania, monitorowania i oceny;

d) poprawę metod oceny i wymianę informacji w tym zakresie.

Artykuł 24

Działania innowacyjne i pomoc techniczna

1. Wykorzystując informacje dotyczące działań innowacyjnych, pochodzące z zainteresowanych Państw Członkowskich, Komisja ocenia wnioski o środki z funduszy wynikające z art. 22 i 23, na podstawie następujących szczegółów:

a) opisu proponowanej pomocy, jej zakresu, w tym zakresu geograficznego, oraz szczególnych celów;

b) instytucji odpowiedzialnych za realizację pomocy oraz beneficjentów;

c) harmonogramu i planu finansowania, w tym wkładów z innych źródeł finansowych Wspólnoty;

d) przepisów mających na celu zapewnienie skutecznego i właściwego wykonywania;

e) wszelkich innych informacji koniecznych do sprawdzenia zgodności z politykami wspólnotowymi oraz wytycznymi, określonymi w art. 10 ust. 3.

Komisja zatwierdza środki z funduszy w momencie, gdy informacja ta pozwala Komisji na ocenę wniosku.

2. Zainteresowane Państwa Członkowskie zostają niezwłocznie powiadomione przez Komisję o zatwierdzeniu wniosku.

3. Finansowa odpowiedzialność Państw Członkowskich w rozumieniu niniejszego rozporządzenia nie obejmuje działań innowacyjnych, określonych w art. 22, lub działań związanych z pomocą techniczną, określonych w art. 23, bez uszczerbku dla ich zobowiązań wynikających z uregulowań instytucjonalnych, charakterystycznych dla każdego Państwa Członkowskiego.







ROZDZIAŁ V

GŁÓWNE PROJEKTY

Artykuł 25

Definicja

Jako część każdej pomocy fundusze mogą finansować wydatki dotyczące głównych projektów, tj. takich, które:

a) obejmują ekonomicznie niepodzielną serię prac, spełniających ściśle określoną funkcję techniczną i posiadających jasno określone cele;

b) których koszt całkowity służący do określenia wkładu funduszy przekracza 50 milionów EUR.

Artykuł 26

Zatwierdzenie i wykonywanie

1. Podczas realizacji pomocy, w przypadku gdy Państwo Członkowskie lub organ zarządzający zakłada, że fundusze będą współfinansować duży projekt, powiadamiają Komisję i dostarczają następujące informacje:

a) instytucję, która będzie odpowiedzialna za wykonywanie;

b) charakter inwestycji i jej opis, wielkość finansową oraz położenie;

c) harmonogram wykonywania projektu;

d) analizę kosztów i korzyści, w tym kosztów i korzyści finansowych, ocenę ryzyka oraz informację na temat ekonomicznej żywotności projektu;

e) plus: — w przypadku inwestycji infrastrukturalnych: analizę kosztów i społeczno-gospodarczych korzyści projektu, w tym wskazanie oczekiwanego wskaźnika wykorzystania, przewidywane oddziaływanie na rozwój lub konwersję danego regionu oraz stosowanie reguł wspólnotowych dotyczących zamówień publicznych, — w przypadku inwestycji w przedsiębiorstwa produkcyjne: analizę perspektyw rynkowych w danym sektorze oraz oczekiwany zwrot z projektu,

f) na ile to możliwe, bezpośrednie i pośrednie oddziaływanie na sytuację w zatrudnieniu we Wspólnocie;

g) informacje pozwalające na ocenę wpływu na środowisko naturalne oraz realizację zasady ostrożności, jak również zasad działania zapobiegawczego, o priorytetowym usuwaniu szkód środowiskowych u źródła i płaceniu przez zanieczyszczającego, oraz zgodności z regułami wspólnotowymi dotyczącymi środowiska;

h) informacje niezbędne do oceny zgodności z zasadami konkurencji, między innymi z zasadami dotyczącymi pomocy państwa;

i) wskazanie wpływu wkładu funduszy na wykonanie projektu;

j) plan finansowania i całkowite środki finansowe oczekiwane jako wkład funduszy i innych wspólnotowych źródeł finansowych.

2. Komisja ocenia projekt, konsultując się z EBI w razie potrzeby, w świetle następujących czynników:

a) rodzaju planowanej inwestycji i, w danych przypadkach, spodziewanego przychodu;

b) wyników analizy kosztów i korzyści;

c) wyniku oceny wpływu na środowisko;

d) spójności z priorytetami właściwej pomocy;

e) zgodności z innymi politykami Wspólnoty;

f) spodziewanych korzyści gospodarczych i społecznych, zwłaszcza w kategoriach zatrudnienia, uwzględniając ulokowane środki finansowe;

g) koordynacji instrumentów finansowych oraz połączenia pomocy i pożyczek, określonych w art. 10 ust. 2.

3. W terminie dwóch miesięcy od otrzymania informacji określonych w ust. 1 lub w terminie trzech miesięcy, jeżeli konieczne są konsultacje z EBI, Komisja podejmuje decyzję potwierdzającą lub zmieniającą poziom pomocy wspólnotowej. Jeżeli Komisja uzna, że projekt nie uzasadnia wkładu funduszy albo w części, albo w całości, może podjąć decyzję o wycofaniu części lub całości wkładu, uzasadniając powody tej decyzji.







ROZDZIAŁ VI

DOTACJE GLOBALNE

Artykuł 27

Dotacje globalne

1. Jeżeli zgodnie z art. 9 lit. i) wykonywanie lub zarządzanie częścią pomocy zostało powierzone pośrednikom, pośrednicy tacy muszą dostarczyć gwarancji wypłacalności oraz potwierdzenie kompetencji i doświadczenia w zakresie zarządzania administracyjnego i finansowego. Normalnie pośrednicy muszą mieć siedzibę lub być reprezentowani w danym regionie lub regionach, ale w ograniczonych i uzasadnionych przypadkach mogą oni mieć siedzibę poza tym regionem. Muszą oni posiadać kilkuletnie doświadczenie w danej dziedzinie, działać w interesie publicznym i stosownie uwzględniać interesy społeczno-gospodarcze, na które bezpośrednio wpływa wykonywanie planowanych działań.

2. Wybór dotacji globalnej jest zawarty we właściwej decyzji w sprawie wkładu funduszy jako szczególne przepisy wykonawcze, określone w art. 18 ust. 2 lit. d) i art. 19 ust. 3 lit. d). Procedury wykorzystania dotacji globalnych są przedmiotem porozumienia między Państwem Członkowskim lub instytucją zarządzającą a zainteresowaną instytucją pośredniczącą.

W przypadku programów inicjatyw wspólnotowych i działań innowacyjnych procedury wykorzystania dotacji globalnych są przedmiotem porozumienia między Komisją a zainteresowaną instytucją pośredniczącą. W przypadku programów inicjatyw wspólnotowych powyższe procedury muszą być także uzgodnione z zainteresowanymi Państwami Członkowskimi. Uzupełnienie programu, określonego w art. 18, nie wiąże się z tą częścią pomocy odnoszącą się do dotacji globalnej.

3. Procedury wykorzystania dotacji globalnej wymieniają w szczególności:

a) środki, które mają zostać wprowadzone;

b) kryteria wyboru beneficjentów;

c) warunki i stopę pomocy z funduszy, w tym wykorzystanie przyrastającego oprocentowania;

d) ustalenia dotyczące monitorowania, oceny i zagwarantowania kontroli finansowej dotacji globalnej;

e) w odpowiednich sytuacjach wykorzystanie gwarancji bankowej, w tym przypadku Komisja musi być o tym powiadomiona.







TYTUŁ III

WKŁAD I ZARZĄDZANIE FINANSAMI PRZEZ FUNDUSZE







ROZDZIAŁ I

WKŁADY FINANSOWE FUNDUSZY

Artykuł 28

Decyzja w sprawie wkładu z funduszy

1. Pod warunkiem wypełnienia wszystkich wymogów niniejszego rozporządzenia Komisja przyjmie w jednej decyzji wkłady ze wszystkich funduszy w terminie pięciu miesięcy od otrzymania wniosku o przyznanie pomocy. W decyzji są wyraźnie wymienione regiony i obszary otrzymujące wsparcie przejściowe, gdzie sytuacja tego wymaga.

Maksymalny wkład z funduszy jest ustalony dla każdego priorytetu pomocy.

W danym okresie środek nie może jednocześnie otrzymywać finansowego wkładu z więcej niż jednego funduszu.

Środek lub działanie mogą w tym samym czasie korzystać z wkładu z funduszu strukturalnego jedynie w ramach jednego z celów, określonego w art. 1.

Żadne działanie nie może korzystać równocześnie ze współfinansowania z funduszu w ramach Celu 1, 2 lub 3 i jednocześnie w ramach inicjatywy wspólnotowej.

Żadne działanie nie może korzystać równocześnie ze współfinansowania z funduszu w ramach inicjatywy wspólnotowej i jednocześnie w ramach Sekcji Gwarancji EFOGR.

2. Wkład funduszy w programy operacyjne, podejmowane celem wykonania Wspólnotowych Ram Wsparcia, jest spójny z planem finansowym ustanowionym w odpowiednich Wspólnotowych Ramach Wsparcia, określonych art. 17 ust. 2 lit. c).

3. Przy wykonywaniu środków wkład funduszy zasadniczo przyjmuje formę bezzwrotnej pomocy bezpośredniej (zwanej dalej „pomoc bezpośrednia”), jak również innych form, takich jak pomoc zwrotna, dotacja na spłatę oprocentowania, gwarancje, udział w kapitale podwyższonego ryzyka lub inne formy finansowe.

Pomoc zwrócona organowi zarządzającemu lub innej instytucji publicznej udzielona na nowo na ten sam cel.

Artykuł 29

Zróżnicowanie stawek wkładu finansowego

1. Wkład funduszy jest zróżnicowany w świetle następujących czynników:

a) wagi szczególnych problemów, zwłaszcza o charakterze regionalnym lub społecznym, które mają być opanowane poprzez pomoc;

b) finansowej zdolności danego Państwa Członkowskiego, przy uwzględnieniu w szczególności jego względnej zamożności i potrzeby uniknięcia nadmiernego wzrostu wydatków budżetowych;

c) w ramach celów funduszy określonych w art. 1, wagi przywiązywanej do pomocy i priorytetów z punktu widzenia Komisji, w kontekście eliminowania nierówności i wspierania równości kobiet i mężczyzn, ochrony i poprawy stanu środowiska, głównie poprzez stosowanie zasady ostrożności, zasady działań zapobiegawczych i zasady „zanieczyszczający płaci”;

d) wagi przywiązywanej do pomocy i priorytetów z regionalnego i krajowego punktu widzenia;

e) szczegółowej charakterystyki rodzaju pomocy i danego priorytetu, służącej uwzględnieniu potrzeb zidentyfikowanych przez ocenę ex-ante, w szczególności w odniesieniu do zasobów ludzkich i zatrudnienia;

f) optymalnego wykorzystania środków finansowych w planach finansowych, przy uwzględnieniu łączenia środków publicznych i prywatnych, stosowania właściwych instrumentów finansowych zgodnie z art. 10 ust. 2 oraz wybór form finansowania, określonych w art. 28 ust. 3.

W przypadku gdy wkład finansowy z EFS jest zróżnicowany zgodnie z art. 16 ust. 1, dokonuje się go przy uwzględnieniu potrzeb określonych w drodze oceny ex-ante, zwłaszcza w dziedzinie zasobów ludzkich i zatrudnienia.

2. Wkład z funduszy zostaje obliczony w odniesieniu albo do całkowitego kosztu dopuszczalnego, albo całkowitego, publicznego lub pokrewnego kwalifikującego się wydatku (krajowego, regionalnego lub lokalnego i wspólnotowego) w ramach każdej pomocy.

3. Wkład funduszy jest ograniczony następującymi pułapami:

▼M1

a) maksymalnie 75 % całkowitych kosztów kwalifikowanych oraz, co do zasady, co najmniej 50 % kwalifikowanych wydatków publicznych w przypadku środków podejmowanych w regionach objętych Celem 1. W przypadku gdy regiony znajdują się w Państwie Członkowskim objętym Funduszem Spójności, wkład Wspólnoty może wzrosnąć, w wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach, maksymalnie do 80 % całkowitych kosztów kwalifikowanych oraz maksymalnie do 85 % całkowitych kosztów kwalifikowanych w odniesieniu do odosobnionych wysp greckich, które znajdują się w gorszej sytuacji z powodu ich odległego położenia. Wkład Wspólnoty w odniesieniu do wszystkich regionów peryferyjnych może wzrosnąć, w wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach, maksymalnie do 85 % całkowitych kosztów kwalifikowanych;

▼B

b) maksymalnie 50 % całkowitego kosztu dopuszczalnego i, co do zasady, co najmniej 25 % kwalifikujących się wydatków publicznych w przypadku środków realizowanych w obszarach objętych Celem 2 lub 3.

W przypadku inwestycji w firmach wkład Funduszy jest dostosowany do pułapów dotyczących wielkości pomocy i łączenia pomocy, określonych w obszarze pomocy państwa.

4. W przypadku gdy w ramach danej pomocy finansowane są inwestycje generujące dochód, wkład funduszy dla tych inwestycji jest ustalony w świetle ich wewnętrznej charakterystyki, w tym wielkości samofinansowania, która jest oczekiwana dla danej klasy inwestycji w świetle warunków makroekonomicznych, w jakich mają być realizowane inwestycje, i bez zwiększania wydatków z budżetu krajowego jako rezultat wkładu funduszy.

W każdym przypadku wkład funduszy jest ograniczony następującymi pułapami:

a) w przypadku inwestycji infrastrukturalnych, generujących znaczący dochód netto, wkład nie może przekroczyć: i) 40 % całkowitego kosztu dopuszczalnego w regionach objętych Celem 1, który może zostać zwiększony o nie więcej niż dodatkowych 10 % w Państwach Członkowskich objętych Funduszem Spójności; ii) 25 % całkowitego kosztu dopuszczalnego w obszarach objętych Celem 2; iii) powyższe stawki mogą zostać zwiększone przez kwoty dla form finansowania innych niż pomoc bezpośrednia, pod warunkiem że wzrost ten nie przekracza 10 % całkowitego kosztu dopuszczalnego;

b) w przypadku inwestycji w firmach wkład nie może przekroczyć: i) 35 % całkowitego kosztu dopuszczalnego w regionach objętych Celem 1; ▼M1 ii) 50 % całkowitych kosztów kwalifikowanych w regionach peryferyjnych oraz, wyjątkowo, także na mniejszych wyspach Morza Egejskiego w przypadku inwestycji zgodnych z rozporządzeniem (WE) nr 1257/1999, w przypadku inwestycji w małych i średnich przedsiębiorstwach; ▼B ►M1 iii) ◄ 15 % całkowitego kosztu dopuszczalnego w obszarach objętych Celem 2; ►M1 iv) ◄ w przypadku inwestycji w małych i średnich przedsiębiorstwach wielkości te mogą zostać zwiększone przez kwoty dla form innych niż pomoc bezpośredni