2008R0555 — PL — 18.07.2016 — 012.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:





sprostowane przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 555/2008

z dnia 27 czerwca 2008 r.

ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina w odniesieniu do programów wsparcia, handlu z krajami trzecimi, potencjału produkcyjnego oraz kontroli w sektorze wina







TYTUŁ I

PRZEPISY WSTĘPNE

Artykuł 1

Zakres i stosowanie terminów

1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia przepisy wykonawcze dotyczące stosowania następujących przepisów rozporządzenia (WE) nr 479/2008:

▼M16 —————

▼B

b) handel z krajami trzecimi (tytuł IV),

c) potencjał produkcyjny (tytuł V),

▼M16 —————

▼B

e) kontrole w sektorze wina (art. 117) oraz

▼M16 —————

▼B

Niniejsze rozporządzenie nie wpływa na stosowanie:

a) szczególnych przepisów dotyczących stosunków między państwami członkowskimi w zakresie zwalczania nadużyć w sektorze wina, o ile ułatwiają one stosowanie niniejszego rozporządzenia,

b) przepisów dotyczących: (i) postępowania karnego lub wzajemnej pomocy państw członkowskich na szczeblu sądowym w sprawach karnych, (ii) procedury sankcji administracyjnych.

2. Terminy stosowane w rozporządzeniu (WE) nr 479/2008 posiadają takie samo znaczenie, gdy są stosowane w niniejszym rozporządzeniu.

▼M16 —————

▼B







TYTUŁ II

PROGRAMY WSPARCIA







ROZDZIAŁ I

Procedura przedstawiania programów

▼M16 —————

▼B







ROZDZIAŁ II

Środki kwalifikowalne

▼M16 —————

▼B







Sekcja 7

Zagospodarowywanie produktów ubocznych

Artykuł 21

Określanie minimalnego stężenia alkoholu

1. Z zastrzeżeniem przepisów załącznika VI.D pkt 1 do rozporządzenia (WE) nr 479/2008, państwa członkowskie określają minimalne stężenie alkoholu, które musi być zawarte w produktach ubocznych w odniesieniu do stężenia w wytworzonym winie. Państwa członkowskie mogą regulować minimalne stężenie alkoholu na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów.

2. W razie nieuzyskania określonego stężenia ustalonego przez państwa członkowskie w zastosowaniu ust. 1, podmioty będące przedmiotem tego zobowiązania dostarczą określoną ilość wina pochodzącą z własnej produkcji, co zagwarantuje osiągnięcie wymaganego stężenia alkoholu.

3. Do celów określenia stężenia alkoholu zawartego w produktach ubocznych w odniesieniu do stężenia zawartego w wytworzonym winie, standardowe stężenia alkoholu w % objętościowych w winie, stosowane w różnych strefach uprawy winorośli, są następujące:

a) 8,0 % dla strefy A;

b) 8,5 % dla strefy B;

c) 9,0 % dla strefy C I;

d) 9,5 % dla strefy C II;

e) 10,0 % dla strefy C III.

Artykuł 22

Zagospodarowywanie produktów ubocznych

Producenci mają obowiązek wycofania produktów ubocznych powstałych w wyniku produkcji wina lub dowolnego innego procesu przetwarzania winogron pod nadzorem, z zastrzeżeniem następujących warunków:

a) produkty uboczne mają być wycofywane bezzwłocznie i nie później niż na koniec roku winiarskiego, w którym zostały uzyskane; państwa członkowskie mogą ustalić wcześniejszy termin; fakt wycofania, wraz ze wskazaniem szacunkowych ilości, jest albo wpisywany do rejestrów prowadzonych zgodnie z art. 112 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 479/2008, albo poświadczany przez właściwy organ;

b) wycofanie odbywa się zgodnie ze stosownym prawodawstwem wspólnotowym, w szczególności dotyczącym środowiska naturalnego.

Uznaje się, że wycofanie drożdżowego osadu winiarskiego odbyło się, gdy osad został zdenaturowany, co uniemożliwia użycie go do produkcji wina oraz wtedy, gdy fakt przekazania zdenaturowanego osadu winiarskiego stronom trzecim został odnotowany w rejestrach prowadzonych zgodnie z art. 112 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 479/2008. Państwa członkowskie podejmują niezbędne kroki celem zapewnienia, aby takie transakcje były kontrolowane. Mogą one posiadać system uprzedniego uznawania takich stron trzecich.

Państwa członkowskie mogą zadecydować, że producenci, którzy w trakcie danego roku winiarskiego nie wytwarzają więcej niż 25 hektolitrów wina lub moszczu samodzielnie we własnych zakładach, nie podlegają wymogowi wycofywania produktów ubocznych.

Artykuł 23

Zagospodarowywanie w drodze destylacji produktów ubocznych

1. Producenci mogą wypełnić obowiązek zagospodarowania części lub całości produktów ubocznych produkcji wina lub innego procesu przetwarzania winogron, przekazując produkty uboczne do destylacji.

2. Państwa członkowskie mogą zażądać, aby przekazanie części lub całości produktów ubocznych produkcji wina lub innego procesu przetwarzania winogron do destylacji było obowiązkowe dla wszystkich lub dla części producentów z danego kraju, na podstawie obiektywnych i niedyskryminacyjnych kryteriów. Ten obowiązek może zostać dopełniony także w drodze przekazania wina do zakładów produkujących ocet.

▼M16 —————

▼B







TYTUŁ III

HANDEL Z KRAJAMI TRZECIMI







ROZDZIAŁ I

Uzgodnienia w zakresie cen wejścia dla soku winogronowego i moszczu

Artykuł 38

Definicja

Dla celów niniejszego tytułu „partia towaru” oznacza ilość produktu przesłanego przez jednego nadawcę do jednego odbiorcy, przekazaną w ramach jednej deklaracji celnej z przeznaczeniem do zwolnienia do swobodnego obrotu. Każda deklaracja może obejmować towary jednego i tego samego pochodzenia, zgodnie z definicją w art. 23 i 24 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 ( 1 ), posiadające ten sam kod Nomenklatury Scalonej.

Artykuł 39

Weryfikacja partii towaru

1. Dla produktów posiadających kody CN 2009 61 , 2009 69 i 2204 30 , wymienionych w załączniku I, część trzecia, sekcja I, załącznik 2 do Wspólnej Taryfy Celnej i podlegających uzgodnieniom w zakresie cen wejścia, rzeczywista wartość celna jest weryfikowana poprzez sprawdzenie każdej partii towaru.

2. Cena wejścia, o której mowa w załączniku 2 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 ( 2 ), dla produktów wskazanych w ust. 1 określana jest na podstawie wartości celnej.







ROZDZIAŁ II

Świadectwa i sprawozdania analityczne dla wina, soku winogronowego i moszczu w przywozie







Sekcja 1

Zagadnienia ogólne

Artykuł 40

Wymagane dokumenty

Świadectwo i raport analityczny, o których mowa odpowiednio w art. 82 ust. 3 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 479/2008, stanowią jeden dokument:

a) „świadectwo” jest sporządzane przez organ kraju trzeciego, z którego pochodzi produkt;

b) „raport analityczny” jest sporządzany przez urzędowe laboratorium uznane przez kraj trzeci, z którego pochodzi produkt.

Artykuł 41

Treść raportu analitycznego

Raport analityczny zawiera następujące informacje:

a) w przypadku win oraz moszczu winogronowego w trakcie fermentacji: (i) całkowite objętościowe stężenie alkoholu; (ii) rzeczywiste objętościowe stężenie alkoholu;

b) w przypadku moszczu winogronowego i soku winogronowego – gęstość;

c) w przypadku win, moszczu winogronowego i soku winogronowego: (i) suchy wyciąg ogółem; (ii) kwasowość ogółem; (iii) zawartość kwasu lotnego; (iv) zawartość kwasu cytrynowego; (v) zawartość dwutlenku siarki. ▼M1 ————— ▼B

Artykuł 42

Wyłączenia

1. Okazanie świadectwa ani raportu analitycznego nie jest wymagane w przypadku produktów pochodzących z krajów trzecich i przywożonych z tych krajów w opatrzonych etykietą pojemnikach mieszczących co najwyżej pięć litrów, wyposażonych w zamknięcia jednorazowe, jeżeli całkowita transportowana ilość, składająca się lub nieskładająca się z oddzielnych przesyłek, nie przekracza 100 litrów.

2. Jeżeli produkty nie spełniają warunków określonych w ust. 1, okazanie świadectwa ani raportu analitycznego nie jest wymagane w przypadku:

a) wina, moszczu winogronowego i soku winogronowego zawartego w bagażu osobistym podróżnych w rozumieniu art. 45 rozporządzenia Rady (EWG) nr 918/83 ( 3 ) w ilości do 30 litrów na jednego podróżnego;

b) wina wysyłanego w partiach przez osobę prywatną do innej osoby prywatnej, w rozumieniu art. 29 rozporządzenia (EWG) nr 918/83 w ilości do 30 litrów w odniesieniu do jednej partii;

c) wina i soku winogronowego stanowiących mienie osobiste osób prywatnych przenoszących swoje miejsce zamieszkania z kraju trzeciego do Wspólnoty w rozumieniu art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 918/83;

d) wina i soku winogronowego z przeznaczeniem na targi zgodnie z definicją podaną w art. 95 rozporządzenia (EWG) nr 918/83, pod warunkiem, że dane produkty są umieszczone w opatrzonych etykietą pojemnikach mieszczących co najwyżej dwa litry, wyposażonych w zamknięcia jednorazowe;

e) ilości wina, moszczu winogronowego i soku winogronowego w innych pojemnikach, przywożonych w celu prowadzenia doświadczeń naukowych i technicznych, w ilości do 100 litrów;

f) win i soku winogronowego przywożonego zgodnie z przepisami Konwencji wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych z dnia 18 kwietnia 1961 r., Konwencji wiedeńskiej o stosunkach konsularnych z dnia 24 kwietnia 1963 r. lub innych konwencji konsularnych bądź Konwencji nowojorskiej o misjach specjalnych z dnia 16 grudnia 1969 r.;

g) win i soku winogronowego przechowywanych na pokładach statków i samolotów wykorzystywanych w transporcie międzynarodowym;

h) win i soku winogronowego pochodzących ze Wspólnoty Europejskiej i butelkowanych we Wspólnocie Europejskiej, wywożonych do kraju trzeciego i zwracanych na terytorium obszaru celnego Wspólnoty i dopuszczonych do swobodnego obrotu.







Sekcja 2

Wymogi, których spełnienie jest wymagane, oraz szczegółowe zasady sporządzania i wykorzystywania świadectwa i raportu analitycznego w przywozie wina, soku winogronowego i moszczu winogronowego

Artykuł 43

Dokument V I 1

1. Świadectwo oraz raport analityczny dla każdej partii towaru przeznaczonej do przywozu do Wspólnoty są sporządzane na jednym dokumencie V I 1.

Dokument, o którym mowa w akapicie pierwszym, jest sporządzany na formularzu V I 1 odpowiadającym wzorowi określonemu w załączniku IX. Jest on podpisywany przez urzędnika organu urzędowego oraz przez urzędnika uznanego laboratorium, zgodnie z art. 48.

2. W przypadku, gdy produkt nie jest przeznaczony do bezpośredniego spożycia przez ludzi, wypełnianie sekcji formularza V I 1 dotyczącej raportu analitycznego nie jest wymagane.

▼M6

W przypadku win umieszczonych w oznakowanych pojemnikach o pojemności nie większej niż 60 litrów, zamkniętych przy pomocy jednorazowego zamknięcia, oraz zakładając, że wino to pochodzi z kraju wymienionego w załączniku XII część A, który przedstawił specjalne gwarancje zaakceptowane przez Komisję, sekcję formularza V I 1 dotyczącą raportu analitycznego należy wypełnić tylko w zakresie:

▼B

a) rzeczywistego objętościowego stężenia alkoholu,

b) kwasowości ogółem,

c) zawartości dwutlenku siarki ogółem.

Artykuł 44

Opis dokumentów

1. Formularze V I 1 składają się z oryginału wypełnionego pismem odręcznym lub maszynowym oraz z równocześnie tworzonej kopii, w tej kolejności.

2. Formularz V I 2 to wyciąg sporządzony zgodnie ze wzorem określonym w załączniku X, zawierający dane pojawiające się w dokumencie V I 1 lub innym wyciągu V I 2, podstemplowany przez urząd celny państwa Wspólnoty. Formularze V I 2 składają się z oryginału i dwóch kopii, w tej kolejności.

3. Dokumenty V I 1 oraz wyciągi V I 2 powinny spełniać warunki techniczne określone w załączniku XI.

4. Do produktu dołącza się zarówno oryginał, jak i kopię. Formularze V I 1 i V I 2 muszą być wypełnione pismem maszynowym lub odręcznym bądź przy pomocy równoważnych środków technicznych uznanych przez organ urzędowy. Formularze wypełnione odręcznie powinny być wypełniane tuszem, literami drukowanymi. Nie zezwala się na wycieranie ani nadpisywanie. Ewentualnych zmian dokonuje się, wykreślając niepoprawne dane oraz, w stosownych przypadkach, dodając wymagane dane. Wszelkie zmiany dokonane w ten sposób muszą być zatwierdzone przez ich autora i podstemplowane, zależnie od przypadku, przez agencję urzędową, laboratorium lub organy celne.

5. Na dokumentach V I 1 oraz wyciągach V I 2 powinien figurować numer seryjny nadany, w przypadku dokumentów V I 1, przez agencję urzędową, której urzędnik podpisuje świadectwo, a w przypadku wyciągów V I 2, przez urząd celny, który opatruje je stemplem zgodnie z art. 47 ust. 2 i 3.

6. Bez uszczerbku dla ust. 2, 3, 4 i 5 wystawianie i stosowanie dokumentów V I 1 i V I 2 może odbywać się przy pomocy skomputeryzowanych systemów zgodnie ze szczegółowymi zasadami określonymi przez właściwe organy państw członkowskich. Treść elektronicznych dokumentów V I 1 i V I 2 musi być identyczna z treścią ich wersji papierowych.

Artykuł 45

Procedura uproszczona

▼M6

1. Dokumenty V I 1 sporządzone przez producentów wina w państwach trzecich wymienionych w załączniku XII część B, które przedstawiły szczególne gwarancje zaakceptowane przez Wspólnotę, uznawane są za świadectwa lub raporty analityczne sporządzone przez urzędy i laboratoria uwzględnione w wykazie ustanowionym w art. 48, pod warunkiem że producenci otrzymali indywidualne zatwierdzenie od właściwych organów tych państw trzecich i podlegają kontroli tych ostatnich.

▼B

2. Zatwierdzeni producenci, o których mowa w ust. 1, wykorzystują formularze V I 1, podając w rubryce 9 nazwę i adres urzędowej agencji kraju trzeciego, która ich zatwierdziła. Producenci wypełniają formularz, dodatkowo podając:

▼M6

a) w rubryce 1, swoje nazwy i adresy oraz numery rejestracyjne w państwach trzecich wymienionych w załączniku XII część B;

▼B

b) w rubryce 10 przynajmniej dane przewidziane w art. 43 ust. 2.

Producenci składają podpis w przewidzianym do tego celu miejscu w rubrykach 9 i 10, wykreślając uprzednio słowa „nazwisko i tytuł urzędnika”.

Nie wymagane są stemple, nazwa ani adres laboratorium.

▼M9

Artykuł 45a

Dokument elektroniczny

1. Dokumenty V I 1 sporządzone zgodnie z art. 43 i 45 można zastąpić dokumentami elektronicznymi, jeśli chodzi o przywóz do Unii produktów sektora wina pochodzących z państw trzecich, które posiadają system kontroli uznany przez Unię za równoważny z systemem ustanowionym dla takich samych produktów w prawodawstwie unijnym.

System kontroli w państwie trzecim może zostać uznany za równoważny z systemem ustanowionym dla takich samych produktów przez Unię, jeżeli spełnia co najmniej następujące warunki:

a) zapewnia wystarczające gwarancje co do charakteru, pochodzenia oraz identyfikowalności produktów sektora wina wyprodukowanych lub będących przedmiotem obrotu na terytorium danego państwa trzeciego;

b) gwarantuje dostęp do danych znajdujących się w wykorzystywanym systemie elektronicznym, w szczególności w zakresie rejestracji i identyfikacji podmiotów gospodarczych, organów kontroli i laboratoriów analizy;

c) gwarantuje możliwość sprawdzenia danych, o których mowa w lit. b), w ramach wzajemnej współpracy administracyjnej.

Państwa trzecie, w których obowiązuje system kontroli uznany przez Unię za równoważny zgodnie z akapitem drugim, zostają włączone do wykazu znajdującego się w części C załącznika XII.

2. Dokument elektroniczny, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej informacje konieczne do sporządzenia dokumentu V I 1.

Niepowtarzalny numer ewidencyjny zostaje przydzielony dokumentowi elektronicznemu przez właściwe organy państwa trzeciego wywozu lub pod ich nadzorem. Numer ten jest zawarty w dokumentach handlowych wymaganych przy przywozie na terytorium Unii.

3. Dostępu do elektronicznego dokumentu lub danych niezbędnych do jego sporządzenia udziela się na każde żądanie właściwych organów państwa członkowskiego przeznaczenia.

Dane, o których mowa w akapicie pierwszym, mogą być wymagane w formie papierowej, w której przedstawia się je w formie elementów danych wyrażonych w ten sam sposób jak w elektronicznym dokumencie administracyjnym.

▼B

Artykuł 46

Odstępstwa

Stosowanie art. 43 ust. 2 i art. 45 niniejszego rozporządzenia może zostać zawieszone, jeżeli zostanie stwierdzone, że produkty, do których stosuje się te środki, były przedmiotem fałszerstwa mogącego powodować ryzyko dla konsumentów lub praktyk enologicznych innych niż te, o których mowa w art. 82 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 479/2008.

Artykuł 47

Zastosowanie

1. Oryginał oraz kopię dokumentów V I 1 lub wyciągów V I 2 przekazuje się do właściwych organów w państwie członkowskim, po zakończeniu formalności celnych, w którym to państwie formalności celne wymagane do skierowania partii produktu do wolnego obrotu zostały przeprowadzone.

Tam, gdzie to konieczne, organy władz potwierdzają odwrotną stronę dokumentu V I 1 lub wyciągu V I 2. Zwracają one oryginał zainteresowanej osobie, a kopię przechowują przez okres przynajmniej pięciu lat.

2. W przypadku, gdy partia towaru ma być uznana za pełną przed wprowadzeniem jej do swobodnego obrotu, nowy nadawca przekazuje organom celnym kontrolującym partię dokument V I 1 lub wyciąg V I 2 dotyczący tej partii, a także, o ile ma to zastosowanie, sukcesywnie wypełniany formularz V I 2.

Organy weryfikują, czy dane wpisane w dokumencie V I 1 są zgodne z danymi wpisanymi w formularzu V I 2 lub czy dane wpisane w wyciągu V I 2 są zgodne z danymi wpisanymi w sukcesywnie wypełnionym formularzu V I 2, a następnie stemplują ten ostatni, który staje się w ten sposób równoważny wyciągowi V I 2, a także odpowiednio potwierdzają dokument lub poprzedni wyciąg. Zwracają one wyciąg oraz oryginał dokumentu V I 1 lub poprzedni wyciąg V I 2 nowemu nadawcy i przechowują kopię dokumentu lub poprzedni wyciąg przez okres przynajmniej pięciu lat.

Jednakże wypełnienie formularza V I 2 nie jest konieczne, jeżeli partia produktów jest powrotnie wywożona do kraju trzeciego.

3. Jeżeli partia towaru jest rozdzielona przed wprowadzeniem jej do swobodnego obrotu, zainteresowana strona przekazuje organom celnym kontrolującym daną partię oryginał oraz kopię dokumentu V I 1 lub wyciągu V I 2 dotyczącego dzielonej partii k, wraz z formularzem V I 2 i dwiema kopiami sukcesywnie wypełnionymi dla każdej z nowych przesyłek.

Organy weryfikują, czy dane wpisane w dokumencie V I 1 lub w wyciągu V I 2 są zgodne z danymi w formularzu V I 2 sukcesywnie wypełnionym dla każdej z nowych przesyłek, a następnie stemplują ten ostatni, który staje się w ten sposób równoważny wyciągowi V I 2, a także odpowiednio potwierdzają odwrotną stronę dokumentu V I 1 lub wyciągu V I 2, na którym się on opierał. Zwracają one wyciąg V I 2 wraz z dokumentem V I 1 lub uprzednio wypełnionym wyciągiem V I 2 osobie zainteresowanej i przechowują kopię każdego z tych dokumentów przez okres przynajmniej pięciu lat.

Artykuł 48

Wykaz właściwych organów

1. Komisja sporządza i aktualizuje wykazy zawierające nazwy i adresy agencji i laboratoriów oraz producentów wina upoważnionych do sporządzania dokumentu V I 1, na podstawie powiadomień właściwych organów z krajów trzecich. Komisja publikuje nazwy i adresy tych agencji i laboratoriów w Internecie.

2. Powiadomienia przekazywane przez właściwe organy z krajów trzecich, o których mowa w ust. 1, zawierają:

a) nazwy i adresy agencji urzędowych i laboratoriów zatwierdzonych lub wyznaczonych w celu sporządzania dokumentów V I 1;

b) nazwy, adresy i oficjalne numery rejestracyjne producentów wina upoważnionych do sporządzania dokumentów V I 1.

Wykaz, o którym mowa w ust. 1, obejmuje jedynie agencje i laboratoria wskazane w niniejszym ustępie akapit pierwszy lit. a), które zostały upoważnione przez właściwe organy zainteresowanego kraju trzeciego do przekazania Komisji oraz państwom członkowskim, na żądanie, wszelkich informacji wymaganych do oceny danych zawartych w dokumencie.

3. Wykazy są aktualizowane, w szczególności w celu uwzględnienia zmian adresów i/lub nazw agencji lub laboratoriów.

Artykuł 49

Przywóz pośredni

W przypadkach, gdy wino jest przedmiotem wywozu z kraju trzeciego, na którego terytorium zostało wytworzone (dalej zwanego „krajem pochodzenia”), do innego kraju trzeciego (dalej zwanego „krajem wywożącym”), z którego jest następnie wywożone do Wspólnoty, właściwe organy kraju wywożącego mogą sporządzić dokument V I 1 dla odnośnego wina na podstawie dokumentu V I 1 lub jego odpowiednika sporządzonego przez właściwe organy kraju pochodzenia, bez konieczności dokonywania dalszych analiz wina, jeżeli wino to:

a) zostało już zabutelkowane i opatrzone etykietami w kraju pochodzenia i pozostaje w takiej postaci; lub

b) jest eksportowane luzem z kraju pochodzenia i butelkowane oraz opatrywane etykietami w państwie wywożącym bez żadnego dodatkowego przetwarzania.

Właściwy organ kraju wywożącego poświadcza na dokumencie V I 1, że wino, o którym mowa, jest winem, do którego odnosi się pierwszy akapit i że spełnia ono warunki w nim określone.

Do dokumentu V I 1 kraju wywożącego dołącza się oryginał lub poświadczoną kopię dokumentu V I 1 lub jego odpowiednika z kraju pochodzenia.

Jedynymi krajami pochodzenia dla celów niniejszego artykułu są kraje umieszczone w publikowanym zgodnie z art. 48 ust. 1 wykazie agencji i laboratoriów wyznaczanych przez kraje trzecie do wypełniania dokumentów, które muszą towarzyszyć każdej partii przywożonego wina.

Artykuł 50

Szczególne zasady dotyczące określonych win

1. W przypadku win likierowych oraz win wzmocnionych do destylacji, dokumenty V I 1 są uznawane za ważne jedynie w przypadku, gdy agencja urzędowa, o której mowa w art. 48, umieściła w rubryce 14 następujący zapis:

„poświadczono, że alkohol dodany do niniejszego wina jest alkoholem winnym”.

Zapisowi towarzyszyć powinny następujące informacje:

a) pełna nazwa i adres agencji wystawiającej;

b) podpis urzędnika agencji;

c) pieczęć agencji.

2. Dokument V I 1 może być wykorzystany jako dokument poświadczający, że wino przywiezione posiada oznaczenie geograficzne zgodne z porozumieniem w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (TRIPS) Światowej Organizacji Handlu (WTO) lub z prawodawstwem wspólnotowym w sprawie oznaczeń geograficznych lub porozumieniem w sprawie uznawania i ochrony oznaczeń geograficznych między Wspólnotą Europejską a krajem trzecim, z którego pochodzi wino.

W takim przypadku w rubryce 14 wpisuje się, co następuje:

„poświadczono, że wino objęte niniejszym dokumentem zostało wytworzone w regionie uprawy winorośli … i otrzymało oznaczenie geograficzne wskazane w rubryce 6 zgodnie z przepisami kraju pochodzenia”.

Zapisowi towarzyszyć powinny informacje przewidziane w ust. 1 akapit drugi.

Artykuł 51

Zgodność przywożonych win

Jeżeli właściwe organy państwa członkowskiego powezmą podejrzenie, że produkt pochodzący z kraju trzeciego nie spełnia wymogów art. 82 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 479/2008, bezzwłocznie informują o tym Komisję.







ROZDZIAŁ III

Przepisy szczegółowe w sprawie wywozu

Artykuł 52

Powiadomienie organów urzędowych

1. Państwa członkowskie przesyłają do Komisji wykaz organów urzędowych lub urzędowo uznanych, co do których proponują, że organy te powinny wydawać atesty potwierdzające, że dane wino spełnia warunki dostępu do ulg przewidzianych w porozumieniach z krajami trzecimi.

2. Komisja działa w imieniu Wspólnoty, sporządzając oraz wymieniając, wraz z zainteresowanym krajem trzecim, wykaz organów urzędowych upoważnionych do wystawiania atestów, o których mowa w ust. 1, oraz stosowne zaświadczenie wydawane przez zainteresowany kraj trzeci.

3. Komisja sporządza wykaz przewidziany w ust. 2 i okresowo go uaktualnia.







ROZDZIAŁ IV

Postanowienia przejściowe

Artykuł 53

Zgodność dokumentów V I 1 i V I 2

Dokumenty V I 1 i V I 2, które były zgodne z przepisami mającymi zastosowanie w momencie, gdy zostały wprowadzone do obiegu, lecz które już nie są zgodne z tymi przepisami od dnia, od którego stosuje się niniejsze rozporządzenie, mogą być nadal wykorzystywane do dnia 31 grudnia 2008 r.

Artykuł 54

Zwolnienie zabezpieczeń

Na wniosek stron zainteresowanych zabezpieczenia złożone na potrzeby wystawienia pozwoleń na przywóz i wywóz są zwalniane od dnia 1 sierpnia 2008 r., jeżeli ważność pozwoleń nie wygasła przed tym dniem.







TYTUŁ IV

POTENCJAŁ PRODUKCYJNY







ROZDZIAŁ I

Nielegalne nasadzenia

Artykuł 55

Kary w przypadku nieprzestrzegania obowiązku karczowania

1. Kary, o których mowa w art. 85 ust. 3 i art. 86 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 479/2008, są ustalane w taki sposób, aby zapewnić odpowiednie sankcje dla podmiotów naruszających odnośne przepisy.

Bez uszczerbku dla ewentualnych wcześniejszych kar nałożonych przez państwa członkowskie, państwa członkowskie ustalają kary, o których mowa w art. 85 ust. 3 i art. 86 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 479/2008, na podstawie następujących zasad:

a) podstawowa nakładana kara wynosi przynajmniej 12 000 EUR/ha,

b) państwa członkowskie mogą zwiększyć karę w oparciu o wartość handlową win wytwarzanych w odnośnych winnicach.

2. Państwa członkowskie nakładają karę, o której mowa w art. 85 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 479/2008:

a) za nielegalne nasadzenia istniejące w momencie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia po raz pierwszy w dniu 1 stycznia 2009 r.;

b) za nielegalne nasadzenia od momentu po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia po raz pierwszy ze skutkiem na dzień danego nasadzenia.

Kara nakładana jest ponownie co 12 miesięcy, licząc od tych dat i aż do wypełnienia obowiązku karczowania, zgodnie z kryteriami ustanowionymi w ust. 1 niniejszego artykułu.

3. Państwa członkowskie nakładają karę, o której mowa w art. 86 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 479/2008, po raz pierwszy w dniu 1 lipca 2010 r. za nieprzestrzeganie obowiązku karczowania, a następnie co 12 miesięcy aż do wypełnienia obowiązku zgodnie z kryteriami określonymi w ust. 1 niniejszego artykułu.

4. Państwa członkowskie zatrzymują kary pobrane na podstawie niniejszego artykułu.

Artykuł 56

Kary w przypadku nieprzestrzegania zakazu obrotu

1. Kary, o których mowa w art. 87 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 479/2008, są ustalane w taki sposób, aby zapewnić odpowiednie sankcje dla podmiotów naruszających odnośne przepisy.

2. Kary, o których mowa w ust. 1, są nakładane, jeżeli producent posiada winnicę o powierzchni ponad 0,1 ha oraz, zależnie od danego przypadku:

a) nie przedkłada umowy o destylację w terminie wskazanym w art. 57 ust. 1 akapit drugi lub umowy te nie obejmują całej rozpatrywanej produkcji, zadeklarowanej w deklaracji zbiorów lub produkcji; lub

b) nie informuje właściwego organu o planowanych zielonych zbiorach w terminie wskazanym w art. 57 ust. 1 akapit trzeci lub nie przeprowadza zielonych zbiorów w sposób zadowalający.

3. Państwa członkowskie nakładają kary, o których mowa w ust. 1:

a) w przypadku nieprzedłożenia umowy o destylację – jeden miesiąc po upływie terminu określonego w art. 57 ust. 1 akapit drugi;

b) w przypadku nieprzestrzegania zasad dotyczących zielonych zbiorów – w dniu 1 września danego roku kalendarzowego.

4. Państwa członkowskie zatrzymują kary pobrane na podstawie niniejszego artykułu.

Artykuł 57

Brak wprowadzenia do obrotu lub destylacja

1. W przypadku art. 87 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 479/2008, winogrona lub produkty wytworzone z winogron mogą być przeznaczone jedynie do następujących celów:

a) destylacja na wyłączny koszt producenta;

b) zielone zbiory zgodnie z definicją podaną w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 479/2008 przeprowadzone na koszt danego producenta;

c) spożycie własne – ta możliwość jest dopuszczalna jedynie wtedy, gdy obszar winnicy producenta nie przekracza 0,1 ha.

W przypadku destylacji przewidzianej w ust. 1 lit. a):

— producenci przedkładają umowę o destylację przewidzianą w art. 87 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 479/2008 do końca roku winiarskiego, w którym wytworzone były produkty;

— produkty wytworzone przed uregulowaniem sytuacji prawnej winnicy zgodnie z art. 86 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 479/2008 podlegają obowiązkowi destylacji.

W przypadku zielonych zbiorów przewidzianych w ust. 1 lit. b) producenci z wyprzedzeniem informują właściwy organ o swoim zamiarze przed datą ustaloną przez państwa członkowskie zgodnie z art. 12 ust. 1 lit. b). Państwa członkowskie kontrolują zielone zbiory zgodnie z art. 12 ust. 1 lit. d) niniejszego rozporządzenia.

2. Bez uszczerbku dla ust. 1, w celu ułatwienia kontroli, państwa członkowskie mogą przewidzieć nałożenie na producentów obowiązku informowania właściwego organu państwa członkowskiego przed datą ustaloną przez państwa członkowskie zgodnie z art. 12 ust. 1 lit. b) o tym, którą z możliwości wskazanych w ust. 1 akapit pierwszy lit. a) do c) niniejszego artykułu mają zamiar wybrać.

Państwa członkowskie mogą także ograniczyć wybór producentów tylko do jednej lub dwóch możliwości wskazanych w ust. 1 akapit pierwszy lit. a) do c).

3. W przypadku, gdy dany producent posiada winnice, z których produkty mogą być wprowadzane do obrotu, właściwe organy odpowiedzialne są za zapewnienie, aby produkty pochodzące z nielegalnych nasadzeń nie były dodawane do wprowadzanych do obrotu produktów z innych winnic.

▼M14

Artykuł 58

Przekazywanie informacji

1. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję do dnia 1 marca każdego roku o obszarach, w odniesieniu do których zapłacono karę, oraz o wysokości kary rzeczywiście nałożonej, w formie określonej w tabeli 1 załącznika XIII. Ponadto państwa członkowskie powiadamiają Komisję o swoim prawodawstwie dotyczącym tych kar.

Taki obowiązek przestaje mieć zastosowanie w odniesieniu do tych państw członkowskich, w których wykarczowano już wszystkie nielegalne nasadzenia.

2. Z wyjątkiem przypadków wskazanych w odpowiednich tabelach załącznika XIII do niniejszego rozporządzenia, informacje przekazywane zgodnie z art. 85c ust. 3, art. 188a ust. 1 i art. 188a ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 dotyczą poprzedniego roku winiarskiego.

Coroczne informacje przekazywane są w formach określonych w tabelach 3 i 7 załącznika XIII do niniejszego rozporządzenia.

3. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o tym, czy przy przekazywaniu informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, podawać szczegóły dotyczące regionów.

▼B

Artykuł 59

Zmniejszenia nakładane na państwa członkowskie

W przypadku, gdy państwa członkowskie nie przekazują żadnych tabel w odpowiednich terminach, z wyjątkiem tabeli 2, o której mowa w art. 58, w formie określonej w załączniku XIII do niniejszego rozporządzenia, zawierającej informacje określone w art. 85 ust. 4, art. 86 ust. 5 i art. 87 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 479/2008, odpowiednio wypełnione, alokacja środków wsparcia, o których mowa w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 479/2008, dla tych krajów może zostać zmniejszona zgodnie z art. 89 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 479/2008. Komisja może zadecydować, zależnie od zakresu niewypełniania obowiązków, o odebraniu kwoty wynoszącej do 1 % alokacji środków wsparcia dla danego państwa członkowskiego za każdy miesiąc opóźnienia, począwszy od rozpoczęcia roku winiarskiego następującego po roku, w którym należało przekazać informacje.







ROZDZIAŁ II

Przejściowy zakaz sadzenia winorośli

▼M16 —————

▼M14

Artykuł 61

Obowiązki państw członkowskich w zakresie powiadamiania o prawach do nowego sadzenia

Do dnia 1 marca 2016 r. państwa członkowskie przekazują Komisji następujące informacje w odniesieniu do okresu od dnia 1 sierpnia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2015 r.:

a) całkowita powierzchnia obszarów, dla których przyznano prawa do nowego sadzenia zgodnie z art. 60 ust. 1, 2 i 3; oraz

b) całkowita powierzchnia obszarów, dla których łącznie przyznano prawa do nowego sadzenia zgodnie z art. 85h rozporządzenia (WE) nr 1234/2007; w przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z odstępstwa przewidzianego w art. 60 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, przekazuje ono informacje o szacunkowej powierzchni danego obszaru, oparte na wynikach przeprowadzonego monitoringu.

Informacje te przekazywane są w formie określonej w tabeli 8 załącznika XIII do niniejszego rozporządzenia.

Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o tym, czy przekazywać szczegółowe informacje dotyczące regionów.

▼M16 —————

▼B

Artykuł 65

Rezerwy praw do sadzenia

▼M16 —————

▼M14

5. W formie określonej w tabeli 9 do załącznika XIII państwa członkowskie do dnia 1 marca 2016 r. informują Komisję, w odniesieniu do okresu od dnia 1 sierpnia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2015 r.:

a) o prawach do sadzenia przekazanych do rezerwy;

b) o prawach do sadzenia udzielonych z rezerwy, za opłatą lub bez opłaty.

▼M16 —————

▼M6 —————

▼B







ROZDZIAŁ IV

Wykaz i pomiar obszaru obsadzonego

▼M14

Artykuł 74

Wykaz

Dane podawane w wykazie zgodnie z art. 145 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 do dnia 1 marca 2016 r. dotyczą dnia 31 grudnia 2015 r.

Wykaz zawiera informacje określone w tabelach 15 i 16 załącznika XIII do niniejszego rozporządzenia. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o tym, czy przekazywać szczegółowe informacje dotyczące regionów.

▼M16 —————

▼B







TYTUŁ V

KONTROLE W SEKTORZE WINA







ROZDZIAŁ I

Zasady kontrolowania

▼M16 —————

▼B

Artykuł 83

Uprawnienia urzędników kontrolujących

Każde państwo członkowskie podejmuje stosowne środki w celu ułatwienia pracy urzędników swoich właściwych organów. Gwarantuje ono w szczególności, że urzędnicy ci, upoważnieni do wykonywania tych zadań, w stosownych przypadkach łącznie z urzędnikami innych departamentów:

a) posiadają dostęp do winnic, produkcji wina i instalacji służących do przechowywania, instalacji służących do przetwarzania produktów sektora wina oraz pojazdów do transportu tych produktów;

b) posiadają dostęp do pomieszczeń handlowych (lub magazynów) oraz pojazdów dowolnego gospodarstwa służących sprzedaży, wprowadzaniu na rynek lub transportowi produktów sektora wina lub produktów, które mogą być przeznaczone do użytku w sektorze wina;

c) mogą sporządzać wykaz produktów sektora wina i substancji lub produktów, które mogą być wykorzystane do przygotowania takich produktów;

d) mogą pobierać próbki produktów sektora wina, substancji lub produktów, które mogą być wykorzystane do przygotowania takich produktów oraz produktów przechowywanych w celu sprzedaży, wprowadzenia do obrotu lub transportu;

e) mogą analizować dane księgowe i inne dokumenty użyteczne w trakcie procedur kontrolnych oraz sporządzać z nich kopie lub wyciągi;

f) mogą podejmować odpowiednie środki ochronne w zakresie przygotowywania, przechowywania, transportu, prezentacji i wprowadzenia na rynek produktu sektora wina lub produktu przeznaczonego do wykorzystania w przygotowywaniu takiego produktu, jeżeli istnieje powód, aby sądzić, że wystąpiło poważne naruszenie przepisów wspólnotowych, w szczególności w przypadku nadużyć lub ryzyka dla zdrowia.







ROZDZIAŁ II

Wzajemna pomoc organów kontrolnych

Artykuł 84

Pomoc na żądanie

1. Jeżeli właściwy organ państwa członkowskiego podejmuje czynności kontrolne na swoim terytorium, może zwrócić się o informacje do właściwego organu dowolnego innego państwa członkowskiego, na które czynności te mogą wywierać bezpośredni lub pośredni wpływ. Jeśli taki wniosek jest składany, pomoc powinna być udzielana terminowo.

Komisję powiadamia się za każdym razem, gdy produkt będący przedmiotem kontroli, o których mowa w akapicie pierwszym, pochodzi z kraju trzeciego oraz jeśli wprowadzanie tego produktu na rynek może być przedmiotem szczególnego zainteresowania innych państw członkowskich.

Organ, do którego się zwrócono, przekazuje wszelkie żądane informacje, gdyż umożliwia to organowi wnioskującemu wykonanie swoich obowiązków.

2. Jeśli organ zwracający się sporządza uzasadniony wniosek, organ, do którego się zwrócono, realizuje szczególny nadzór lub kontrole w celu osiągnięcia postawionych celów bądź podejmuje niezbędne kroki w celu zapewnienia wykonania takiego nadzoru i takich kontroli.

3. Organ, do którego się zwrócono postępuje tak, jak gdyby działał we własnym imieniu.

4. W porozumieniu z organem, do którego się zwrócono, organ zwracający się może wyznaczyć urzędników:

a) w celu uzyskania, w siedzibie władz administracyjnych podlegających państwu członkowskiemu, w którym ma siedzibę organ, do którego się zwrócono, informacji dotyczących stosowania zasad w sektorze wina lub kontrolowania działań, w tym sporządzania kopii dokumentów transportowych oraz innych dokumentów lub wyciągów z rejestrów,

b) albo którzy będą obecni w trakcie prowadzenia żądanych działań zgodnie z ust. 2, po powiadomieniu organu, do którego się zwrócono we właściwym czasie przed rozpoczęciem tych działań.

Kopie, o których mowa akapicie pierwszym lit. a), można wykonywać jedynie za zgodą organu, do którego się zwrócono.

5. Urzędnicy organu, do którego się zwrócono, pozostają w każdym momencie odpowiedzialni za działania kontrolne.

6. Urzędnicy organu zwracającego się:

a) wystawiają pisemny nakaz wskazujący ich tożsamość i stanowisko;

b) otrzymują, bez uszczerbku dla limitów liczby własnych urzędników prowadzących kontrole, które to limity nałożyło państwo członkowskie organu, do którego się zwrócono: (i) prawa dostępu określone w art. 83 lit. a) i b); (ii) prawo do bycia informowanym o wynikach kontroli przeprowadzonych przez urzędników organu, do którego się zwrócono zgodnie z art. 83 lit. c) i e).

c) w trakcie kontroli zachowują się w sposób zgodny z przepisami i zasadami praktyki zawodowej, których przestrzegania oczekuje się od urzędników państwa członkowskiego, a także przestrzegają obowiązku zachowania tajemnicy służbowej.

7. Wnioski, o których mowa w niniejszym artykule, są przekazywane do organu, do którego się zwrócono w danym państwie członkowskim, za pośrednictwem organu łącznikowego tegoż państwa członkowskiego. Tę samą procedurę stosuje się do:

a) odpowiedzi na takie wnioski;

b) powiadomień dotyczących stosowania ust. 2 i 4.

Niezależnie od przepisów akapitu pierwszego, oraz w imię szybszej i sprawniejszej współpracy między państwami członkowskimi, państwa członkowskie mogą pozwolić właściwemu organowi na:

a) zwrócenie się z wnioskiem lub powiadomieniem bezpośrednio do właściwego organu innego państwa członkowskiego;

b) bezpośrednie odpowiadanie na wnioski lub powiadomienia otrzymywane od właściwego organu innego państwa członkowskiego.

Artykuł 85

Pomoc bez skierowania prośby

Właściwy organ państwa członkowskiego za pośrednictwem organu łącznikowego, któremu podlega, niezwłocznie powiadamia organ łącznikowy zainteresowanego państwa członkowskiego, jeżeli ma powody do podejrzeń lub poweźmie wiadomość o tym, że:

a) produkt, o którym mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 479/2008, nie spełnia przepisów dotyczących sektora wina lub był przedmiotem nadużycia dokonanego w celu uzyskania takiego produktu lub wprowadzenia go na rynek; oraz

b) naruszenie przepisów dotyczy szczególnie jednego lub większej liczby państw członkowskich i prowadzi do podjęcia środków administracyjnych lub działań prawnych.

Artykuł 86

Przepisy wspólne

1. Informacjom, o których mowa w art. 84 ust. 1 i art. 85, towarzyszą i uzupełniają je niezwłocznie odpowiednie dokumenty i inne dowody oraz odniesienie do wszelkich środków administracyjnych i postępowania prawnego, w szczególności obejmujące:

a) skład i właściwości organoleptyczne rozpatrywanych produktów,

b) opis i prezentację produktu,

c) zgodność lub brak zgodności z przepisami ustanowionymi dla wytwarzania i wprowadzania tego produktu na rynek.

2. Organy łącznikowe zaangażowane w sprawę, dla której wszczęto procedurę pomocy, informują się nawzajem niezwłocznie o:

a) postępie w dochodzeniu,

b) wszelkich działaniach administracyjnych lub prawnych podjętych w następstwie danych operacji.

3. Koszty podróży poniesione przy wdrażaniu art. 84 ust. 2 i 4 są ponoszone:

a) przez państwo członkowskie, które wyznaczyło urzędnika na potrzeby środków, o których mowa w tych ustępach; lub

b) z budżetu wspólnotowego na wniosek organu łącznikowego tego państwa członkowskiego, jeżeli Komisja formalnie uznała z góry interes Wspólnoty w kontroli danego działania.







ROZDZIAŁ III

Bank danych analitycznych

Artykuł 87

Cel banku danych

1. Bank danych analitycznych dla produktów winiarskich prowadzony jest przez Wspólne Centrum Badawcze (WCB).

2. Bank danych zawiera dane uzyskane z analizy izotopowej składników etanolu i wody w produktach winiarskich zgodnie z referencyjnymi metodami analizy, o których mowa w art. 31 rozporządzenia (WE) nr 479/2008.

3. Bank danych ma pomóc zharmonizować interpretację wyników uzyskanych przez urzędowe laboratoria państw członkowskich przy zastosowaniu referencyjnych metod analizy, o który mowa w art. 31 rozporządzenia (WE) nr 479/2008.

Artykuł 88

Próbki

1. W celu utworzenia banku danych analitycznych, państwa członkowskie zapewniają pobieranie próbek świeżych winogron do analizy, jak również ich obróbkę i przetwarzanie na wino zgodnie z instrukcjami w załączniku XVI.

2. Próbki świeżych winogron pobiera się z winnic zlokalizowanych w obszarze uprawy winorośli o jasno określonych: rodzaju gleby, usytuowaniu, systemie uprawy winorośli, odmianie, wieku i praktykach prowadzenia upraw.

3. Liczba próbek, którą pobiera się co roku do banku danych, jest określona w załączniku XVII. Przy doborze próbek należy brać pod uwagę sytuację geograficzną winnic w państwach członkowskich wymienionych w załączniku XVII. Co roku przynajmniej 25 % próbek pobiera się z tych samych działek co w roku poprzednim.

4. Próbki analizuje się przy pomocy metod, o których mowa w art. 31 rozporządzenia (WE) nr 479/2008, w laboratoriach wyznaczonych przez państwa członkowskie. Wyznaczone laboratoria muszą spełniać ogólne kryteria działania laboratoriów badawczych ustanowione w ISO/IEC 17025, a w szczególności muszą uczestniczyć w systemie badań doskonałości obejmujących metody analizy izotopowej. Dowody wskazujące na zgodność z tymi kryteriami są przedstawiane WCB na piśmie w celu kontroli jakości oraz zatwierdzenia przekazywanych danych.

5. Sprawozdanie z analizy sporządza się zgodnie z załącznikiem XIX. Dla każdej próbki sporządza się kartę opisu zgodnie z załącznikiem XVIII.

6. Kopię sprawozdania wraz z wynikami i interpretacją analiz oraz kopią karty opisu przesyła się do WCB.

7. Państwa członkowskie oraz WCB zapewniają, że:

a) dane w banku danych analitycznych są przechowywane,

b) każda próbka jest przechowywana przez przynajmniej trzy lata od dnia jej pobrania,

c) bank danych wykorzystywany jest wyłącznie do monitorowania stosowania prawodawstwa wspólnotowego i krajowego w sektorze wina lub do celów statystycznych bądź naukowych,

d) stosuje się środki ochrony danych, w szczególności środki przeciw kradzieżom i obcej ingerencji,

e) kartoteki udostępniane są bez zbędnej zwłoki lub kosztów podmiotom, których dotyczą, aby można było skorygować ewentualne nieścisłości.

▼M8

Artykuł 89

W okresie do dnia 30 czerwca 2015 r., w oczekiwaniu na nabycie odpowiedniego wyposażenia analitycznego, Chorwacja przekazuje swoje próbki wina do WCB w celu przeprowadzenia analizy.

Chorwacja może wyznaczyć właściwy organ upoważniony do posiadania dostępu do informacji o próbkach pobranych na jej terytorium.

▼B

Artykuł 90

Przekazywanie wyników

1. Informacje zawarte w banku danych są udostępniane na żądanie laboratoriom wyznaczonym przez państwa członkowskie do tego celu.

2. WCB sporządza i aktualizuje co roku wykaz laboratoriów w państwach członkowskich wyznaczonych do przygotowania próbek oraz do prowadzenia pomiarów na potrzeby banku danych analitycznych.

3. W należycie uzasadnionych przypadkach informacje, o których mowa w ust. 1, jeśli są reprezentatywne, mogą zostać na żądanie udostępnione innym organom urzędowym w państwach członkowskich.

4. Przekazywanie informacji dotyczy jedynie odnośnych danych analitycznych wymaganych do interpretacji analizy przeprowadzonej na próbce o porównywalnych cechach i pochodzeniu. Przy przekazywaniu informacji należy zawsze dołączyć przypomnienie o minimalnych wymogach dotyczących korzystania z banku danych.

Artykuł 91

Zgodność z procedurami

Państwa członkowskie zapewniają, że wyniki analiz izotopowych zawartych w ich własnych bankach danych są uzyskiwane w drodze analizy próbek pobranych i poddanych obróbce zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału.







ROZDZIAŁ IV

Pobieranie próbek do celów kontrolnych

Artykuł 92

Wniosek o pobranie próbek

1. W kontekście stosowania przepisów rozdziału II urzędnicy właściwego organu państwa członkowskiego mogą zwrócić się do właściwego organu innego państwa członkowskiego o pobranie próbek zgodnie z odnośnymi przepisami tego państwa członkowskiego.

2. Organ zwracający się z wnioskiem zatrzymuje zebrane próbki i określa m.in. laboratorium, w którym mają być one analizowane.

3. Próbki pobiera się i poddaje obróbce zgodnie z instrukcjami opisanymi w załączniku XX.

Artykuł 93

Koszty pobierania, wysyłki i analizy próbek

1. Koszty ponoszone przy pobieraniu, obróbce i wysyłce próbki oraz przy przeprowadzaniu testów analitycznych i organoleptycznych pokrywa właściwy organ państwa członkowskiego, które zwróciło się o pobranie próbki. Koszty takie są obliczane według stawek stosowanych w państwie członkowskim, na którego terytorium prowadzone są czynności.

2. Koszty ponoszone w związku z przesłaniem próbek, o którym mowa w art. 89, pokrywa Wspólnota.







ROZDZIAŁ V

Przepisy ogólne

Artykuł 94

Moc dowodowa

Wyniki uzyskane przez urzędników właściwego organu państwa członkowskiego w trakcie stosowania przepisów niniejszego rozdziału mogą być przywoływane przez właściwe organy państw członkowskich. W takich przypadkach nie mają one mniejszej wartości wynikającej z tego, że nie pochodzą z danego państwa członkowskiego.

Artykuł 95

Osoby podlegające kontrolom

1. Osoby fizyczne lub prawne oraz grupy takich osób, których działalność zawodowa może być przedmiotem kontroli opisanych w niniejszym rozporządzeniu, nie zakłócają takich kontroli i ułatwiają je w każdym czasie.

2. Rolnicy uprawiający winorośl, z których urzędnicy właściwego organu pobrali winogrona:

a) nie mogą utrudniać ich zbierania w żaden sposób; oraz

b) muszą udostępnić tym urzędnikom wszelkie informacje wymagane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

▼M4

Artykuł 95a

Koordynacja kontroli i dostęp do informacji

W odniesieniu do kontroli związanych z przewozami wykonywanymi na podstawie dokumentów towarzyszących, o których mowa w art. 24 ust. 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia Komisji (WE) nr 436/2009 ( 4 ) państwa członkowskie najpóźniej do dnia 1 marca 2014 r. podejmą niezbędne środki w celu przyznania właściwym organom, wyznaczonym na mocy art. 82 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, dostępu do informacji zawartych w systemie komputerowym, o którym mowa w art. 21 dyrektywy Rady 2008/118/WE ( 5 ), oraz dotyczących przemieszczania produktów winiarskich przewożonych w procedurze przewidzianej w rozdziale IV powyższej dyrektywy.

W odniesieniu do kontroli związanych z przewozami wykonywanymi na podstawie dokumentów towarzyszących, o których mowa w art. 24 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) oraz (iii) rozporządzenia (WE) nr 436/2009 państwa członkowskie najpóźniej do dnia 1 marca 2014 r. podejmą niezbędne środki w celu przyznania właściwym organom, wyznaczonym na mocy art. 82 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, dostępu do informacji zawartych w systemach informatycznych wprowadzonych w celu sprawowania nadzoru nad przemieszczaniem produktów winiarskich innych niż te, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego artykułu.

Informacje uzyskane zgodnie z akapitem pierwszym i drugim mogą być wykorzystywane do celów niniejszego rozporządzenia wyłącznie w celu przeprowadzenia szczegółowych kontroli przewidzianych przepisami regulującymi sektor wina.

▼B







TYTUŁ VI

PRZEPISY OGÓLNE, PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

▼M16 —————

▼B

Artykuł 98

Sankcje krajowe

Bez uszczerbku dla wszelkich sankcji określonych w rozporządzeniu (WE) nr 479/2008 lub w niniejszym rozporządzeniu, państwa członkowskie przewidują stosowanie sankcji na szczeblu krajowym w odniesieniu do nieprawidłowości dotyczących wymogów określonych w rozporządzeniu (WE) nr 479/2008 oraz w niniejszym rozporządzeniu, które to sankcje są skuteczne, stosowne i odstraszające, aby zapewnić odpowiednią ochronę interesów finansowych Wspólnoty.

Artykuł 99

Sztucznie tworzone sytuacje

Bez uszczerbku dla jakichkolwiek szczególnych środków określonych w rozporządzeniu (WE) nr 479/2008 lub w niniejszym rozporządzeniu, nie dokonuje się wypłat na rzecz beneficjentów, w przypadku których ustalono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane do uzyskania takich wypłat w celu odniesienia korzyści wbrew celom danego środka.

Artykuł 100

▼M10

Przekazywanie informacji i powiadomień

1. Informacje i powiadomienia skierowane do Komisji, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, przekazywane są zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009 ( 6 ).

▼M10 —————

▼B

3. Bez uszczerbku dla jakichkolwiek szczególnych przepisów niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki umożliwiające im przestrzeganie terminów przekazywania informacji określonych w niniejszym rozporządzeniu.

4. Jeżeli państwo członkowskie nie przekaże informacji zgodnie z wymogami rozporządzenia (WE) nr 479/2008 lub niniejszego rozporządzenia lub jeśli przekazane informacje okażą się nieprawdziwe w świetle obiektywnych faktów, którymi dysponuje Komisja, Komisja może zawiesić część lub całość płatności miesięcznych, o których mowa w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, w odniesieniu do sektora wina, dopóki nie zostaną przekazane informacje zgodne z prawdą.

5. Państwa członkowskie zatrzymują informacje dokumentowane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem przez przynajmniej 10 lat winiarskich następujących po roku, w którym zostały one odnotowane.

6. Przekazywanie informacji wymaganych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem pozostaje bez uszczerbku dla obowiązków państw członkowskich określonych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 357/79 w sprawie badań statystycznych dotyczących obszarów uprawy winorośli ( 7 ).

Artykuł 101

Oczywiste błędy

Wszelkie informacje, stwierdzenia lub wnioski przedkładane państwu członkowskiemu zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 479/2008 lub niniejszym rozporządzeniem, w tym wniosek o przyznanie pomocy, mogą zostać skorygowane w dowolnym momencie po ich przedłożeniu w przypadku wystąpienia oczywistych błędów potwierdzonych przez właściwy organ.

Artykuł 102

Siła wyższa i okoliczności nadzwyczajne

Jeżeli zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 479/2008 lub niniejszym rozporządzeniem ma zostać nałożona sankcja, nie jest ona nakładana w przypadkach działania siły wyższej lub wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych w rozumieniu art. 40 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Artykuł 103

Uchylenia i odesłania

1. Rozporządzenia (WE) nr 1227/2000, (WE) nr 1623/2000, (WE) nr 2729/2000 i (WE) nr 883/2001 tracą moc.

Jednakże,

a) odnośne przepisy ustanowione w rozporządzeniach (WE) nr 1227/2000 i (WE) nr 1623/2000 stosują się nadal o tyle, o ile środki kwalifikowalne zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1493/1999 zostały rozpoczęte lub podjęte przed dniem 1 sierpnia 2008 r.;

▼M1

b) Tabelę 9 w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1227/2000 stosuje się nadal, o ile rozporządzenie w sprawie wykonania rozporządzenia w sprawie oznaczeń na etykietach i prezentacji win, które ma być przyjęte na podstawie art. 63 rozporządzenia (WE) nr 479/2008, nie stanowi inaczej;

▼B

c) załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1623/2000 pozostaje w mocy do dnia 31 lipca 2012 r.

2. Odesłania do rozporządzeń uchylonych zgodnie z ust. 1 należy rozumieć jako odesłania do niniejszego rozporządzenia i odczytywać zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku XXII.

Artykuł 104

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 sierpnia 2008 r.

Jednakże art. 2 oraz rozdział III tytułu IV stosują się od dnia 30 czerwca 2008 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

▼M16 —————

▼B









ZAŁĄCZNIK IX

Dokument V I 1 przewidziany w art. 43 ust. 1

►(1) C1









ZAŁĄCZNIK X

Dokument V I 2 przewidziany w art. 44 ust. 1









ZAŁĄCZNIK XI

Techniczne zasady stosowane dla formularzy V I 1 oraz V 1 2, o których mowa w art. 43 i 44

A. Drukowanie formularzy

1. Rozmiar formularza wynosi w przybliżeniu 210 × 297 mm.

2. Formularze są drukowane w jednym z urzędowych języków Wspólnoty; w przypadku formularzy V I 2 język zastosowany na formularzu określany jest przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym formularz jest stemplowany.

B. Wypełnianie formularzy

Formularze wypełniane są w języku, w którym zostały wydrukowane.

Każdy formularz zawiera numer seryjny przypisany:

— w przypadku formularzy V I 1 przez agencję urzędową podpisującą część „zaświadczenie”,

— w przypadku formularzy V I 2 przez urząd celny, który je stempluje.

1. Eksporter: — Pełna nazwa i adres w rozpatrywanym kraju trzecim.

2. Odbiorca: — Pełna nazwa i adres we Wspólnocie.

4. Środek transportu oraz szczegóły transportu: — Dotyczy wyłącznie transportu wykorzystanego dla dostarczenia do punktu wprowadzenia do WE: — Środek transportu (statek, samolot itp.); nazwa statku itp.

6. (5 dla V I 2) Opis przywożonego produktu: — Oznaczenie sprzedaży (np. jak podano na etykiecie, w tym nazwa producenta i obszaru hodowli winorośli; nazwa marki itp.), — Nazwa kraju pochodzenia (np. „Chile”), — Nazwa geograficzna, o ile wino kwalifikuje się do takiej nazwy, — Rzeczywiste objętościowe stężenie alkoholu, — Kolor produktu (można podać wyłącznie określenia: „czerwone”, „rosé”, „różowe” lub „białe”), — Kod Nomenklatury Scalonej.

▼M9









ZAŁĄCZNIK XII

Wykaz państw, o których mowa w art. 43 ust. 2, art. 45 i 45a

CZĘŚĆ A : Wykaz państw trzecich, o których mowa w art. 43 ust. 2: — Australia — Chile

CZĘŚĆ B : Wykaz państw trzecich, o których mowa w art. 45: — Australia — Chile — Stany Zjednoczone Ameryki

CZĘŚĆ C : Wykaz państw trzecich, o których mowa w art. 45a: — –;

▼B









ZAŁĄCZNIK XIII







Tabela 1 Kary nałożone przez państwa członkowskie zgodnie z art. 85 ust. 3, art. 86 ust. 4 i art. 87 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 479/2008 Region Kara nałożona w danym roku winiarskim (1) na mocy prawodawstwa krajowego (o którym mowa w art. 85 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 479/2008) wprowadzona zgodnie z art. 85 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 479/2008 (kara ma zostać nałożona od dnia 31.12.2008) zgodnie z art. 86 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 479/2008 (kara ma zostać nałożona od dnia 1.1.2010) zgodnie z art. 87(2) rozporządzenia (WE) nr 479/2008 EUR obszar, którego dotyczy (ha) EUR obszar, którego dotyczy (ha) EUR obszar, którego dotyczy (ha) EUR obszar, którego dotyczy (ha) (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) (8) (9) 1 2 … Razem dla państwa członkowskiego (1) W przypadku przekazywania informacji po raz pierwszy, w terminie do dnia 1 marca 2009 r., dane dotyczą okresu od 1.8.2008 do 31.12.2008; w przypadku przekazywania informacji po raz kolejny dane dotyczą zawsze roku poprzedzającego.

Termin przekazania informacji: 1 marca.

Informacje przekazywane zgodnie z art. 58 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

▼M6 —————

▼B







Tabela 3 Coroczna informacja na temat obszarów obsadzonych bez odpowiednich praw do sadzenia po dniu 31 sierpnia 1998 r. Region Obszar obsadzony bez odpowiednich praw do sadzenia po 31.8.1998 wykryto w danym roku winiarskim (1) (ha) wykarczowano w danym roku winiarskim (1) (ha) obszar, którego dotyczy destylacja (ha) ilość wina poddanego destylacji w danym roku winiarskim (1) (hl) obszar zielonych zbiorów (ha) (1) (2) (3) (4) (5) (6) 1 2 3 … Razem dla państwa członkowskiego (1) W przypadku przekazywania informacji po raz pierwszy, w terminie do dnia 1 marca 2009 r., dane dotyczą okresu od 1.8.2008 do 31.12.2008; w przypadku przekazywania informacji po raz kolejny dane dotyczą zawsze roku poprzedzającego.

Termin przekazania informacji: 1 marca.

Informacje przekazywane zgodnie z art. 85 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 479/2008 oraz art. 58 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

▼M6 —————

▼B







Tabela 7 Coroczna informacja na temat obszarów obsadzonych bez odpowiednich praw do sadzenia przed dniem 1 września 1998 r. Region Obszar obsadzony bez odpowiednich praw do sadzenia przed 1.9.1998 sytuacja prawna nie została uregulowana do dnia 31.12.2009 (ha) wykarczowano w danym roku winiarskim (1) (rozporządzenie (WE) nr 479/2008 art. 86 ust. 4) (ha) obszar, którego dotyczy destylacja (ha) ilość wina poddanego destylacji w danym roku winiarskim (1) (hl) obszar zielonych zbiorów (ha) (1) (2) (3) (4) (5) (6) 1 2 3 … Razem dla państwa członkowskiego (1) W przypadku przekazywania informacji po raz pierwszy, w terminie do dnia 1 marca 2011 r., dane dotyczą okresu od 1.1.2010 do 31.7.2010; w przypadku przekazywania informacji po raz kolejny dane dotyczą zawsze roku poprzedzającego.

Termin przekazania informacji: 1 marca, począwszy od 2011 r.

Informacje przekazywane zgodnie z art. 86 ust. 5 i art. 87 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 479/2008 oraz art. 58 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.







Tabela 8 Obszar, dla którego przyznano nowe prawa do sadzenia Region Obszar (ha) obowiązkowy zakup konsolidacja gruntów prace doświadczalne szkółki szczepów spożycie przez rodzinę producenta Razem (1) (2) (3) (4) (5) (6) (7) 1 2 3 … Razem dla państwa członkowskiego

Termin przekazania informacji: 1 marca, począwszy od 2009 r.

Informacje przekazywane zgodnie z art. 61 niniejszego rozporządzenia.







Tabela 9 Przenoszenie praw do sadzenia do/z rezerw Region Prawa do sadzenia przekazane do rezerwy Prawa do sadzenia udzielone z rezerwy obszar, którego dotyczy (ha) kwota zapłacona za prawa do sadzenia (EUR) obszar, którego dotyczy (ha) kwota zapłacona za prawa do sadzenia (EUR) (1) (2) (3) (4) (5) 1 2 3 … Razem dla państwa członkowskiego

Termin przekazania informacji: 1 marca, począwszy od 2009 r.

Informacje przekazywane zgodnie z art. 65 ust. 5 niniejszego rozporządzenia.

▼M6 —————

▼M14 —————

▼B

Termin przekazania informacji: 1 marca, począwszy od 2009 r.

Informacje przekazywane zgodnie z art. 109 rozporządzenia (WE) nr 479/2008 i art. 74 niniejszego rozporządzenia.







Tabela 15 Wykaz praw do sadzenia Obszar (ha) wino z chronioną nazwą pochodzenia (CHNP) (1) wino z chronionym oznaczeniem geograficznym (CHOG) (1) suma cząstkowa dla win z CHNP/CHOG (1) wina bez nazwy pochodzenia/bez oznaczenia geograficznego (1) Razem (1) (2) (3) (4) (5) (6) Obszar rzeczywiście obsadzony winoroślą Prawa do sadzenia przyznane producentom, lecz jeszcze nie wykorzystane Prawa do ponownego sadzenia znajdujące się w posiadaniu producentów Prawa do sadzenia znajdujące się w rezerwie Razem potencjał produkcyjny (1) W przypadku przekazywania informacji po raz pierwszy, w terminie do dnia 1 marca 2009 r., nagłówki tych kolumn powinny mieć następujące brzmienie: wina gatunkowe psr/wina stołowe określone oznaczeniem geograficznym/suma cząstkowa dla win gatunkowych psr i win stołowych określonych oznaczeniem geograficznym/wina stołowe (bez oznaczenia geograficznego). Państwa członkowskie, które nie mogą dokonać rozróżnienia między obszarem uprawy winorośli do produkcji win stołowych z oznaczeniem geograficznym i do produkcji win stołowych bez oznaczenia geograficznego w tym momencie, mogą przesłać jedną wartość dla wszystkich win stołowych dla roku winiarskiego 2007/2008, gdy przekazują informacje za pierwszym razem, lecz najpóźniej do dnia 31 grudnia 2009 r. powinny przesłać zaktualizowaną tabelę z uwzględnieniem podziału na te dwie kategorie wina stołowego.

Termin przekazania informacji: 1 marca, począwszy od 2009 r.

Informacje przekazywane zgodnie z art. 109 rozporządzenia (WE) nr 479/2008 i art. 74 niniejszego rozporządzenia.







Tabela 16 Wykaz głównych odmian winorośli Odmiana Obszar rzeczywiście obsadzony (ha) Udział (%) (1) (2) (3) 1 2 3 … Pozostałe Razem

Termin przekazania informacji: 1 marca, począwszy od 2009 r.

Informacje przekazywane zgodnie z art. 109 rozporządzenia (WE) nr 479/2008 i art. 74 niniejszego rozporządzenia.

▼M6 —————

▼B









ZAŁĄCZNIK XVI

Instrukcje do pobierania próbek ze świeżych winogron i przetwarzania ich na wino w celu przeprowadzenia analizy metodą izotopową, o której mowa w art. 88 ust. 1

I. POBIERANIE PRÓBEK Z WINOGRON

A. Każda próbka musi składać się przynajmniej z 10 kg dojrzałych winogron tej samej odmiany. Muszą one być pobrane w zastanych warunkach. Pobieranie próbek musi nastąpić w okresie, gdy na działce odbywa się zbiór. Zebrane winogrona muszą być reprezentatywne dla całej działki. Próbki ze świeżych winogron lub w formie moszczu winogronowego mogą być przechowywane w formie mrożonej aż do dalszego zastosowania. Wyłącznie w przypadku gdy przewidziany jest pomiar tlenu-18 w wodzie w moszczu, podwielokrotność moszczu może zostać pobrana osobno oraz przechowana po wytłoczeniu całej próbki winogron.

B. Po pobraniu próbek sporządza się kartę opisu. Karta ta musi składać się z pierwszej części dotyczącej pobierania próbek z winogron i drugiej części dotyczącej winifikacji. Musi ona być przechowywana wraz z próbką i towarzyszyć jej podczas całego transportu. Musi być uaktualniana poprzez wprowadzanie danych o każdej operacji, jakiej próbka jest poddawana. Karta opisu dotycząca pobierania próbek jest sporządzona zgodnie z częścią I kwestionariusza zamieszczonego w załączniku XVIII.

II. WINIFIKACJA

A. Winifikacja musi być przeprowadzana przez właściwy organ lub departament uprawniony do tego celu przez ten organ, jeżeli to możliwe w warunkach porównywalnych z warunkami naturalnymi panującymi w obszarze produkcyjnym, dla którego dana próbka jest reprezentatywna. Wynikiem winifikacji musi być całkowita zamiana cukru na alkohol, tj. na mniej niż 2 g/l cukru resztkowego. Jednakże w niektórych przypadkach, np. w celu zapewnienia lepszej reprezentatywności, przyjęte mogą zostać większe ilości cukru resztkowego. Jak tylko wino się sklaruje i ustabilizuje za pomocą SO2, należy je umieścić w butelkach o pojemności 750 ml i opatrzyć etykietami.

B. Karta opisu do celów winifikacji sporządzana jest zgodnie z częścią II kwestionariusza zamieszczonego w załączniku XVIII.









ZAŁĄCZNIK XVII

Liczba próbek do pobrania przez państwa członkowskie każdego roku do celów banku danych analitycznych, o którym mowa w art. 88 ust. 3

— 30 próbek w Bułgarii,

— 20 próbek w Republice Czeskiej,

— 200 próbek w Niemczech,

— 50 próbek w Grecji,

— 200 próbek w Hiszpanii,

— 400 próbek we Francji,

▼M7

— 30 próbek w Chorwacji,

▼B

— 400 próbek we Włoszech,

— 10 próbek na Cyprze,

— 4 próbki w Luksemburgu,

— 50 próbek na Węgrzech,

— 4 próbki na Malcie,

— 50 próbek w Austrii,

— 50 próbek w Portugalii,

— 70 próbek w Rumunii,

— 20 próbek w Słowenii,

— 15 próbek w Słowacji,

— 4 próbki w Zjednoczonym Królestwie.









ZAŁĄCZNIK XVIII

Kwestionariusz pobierania i winifikacji próbek winogron przeznaczonych do analizy metodami izotopowymi, o którym mowa w art. 88 ust. 5

Metody analityczne oraz sposób wyrażania wyników (jednostki), którymi należy się posłużyć, zostały opisane w art. 31 rozporządzenia (WE) nr 479/2008 (można posłużyć się ich odpowiednikami stosowanymi przez laboratoria biorące udział w analizie).

CZĘŚĆ I

1. Informacje ogólne

1.1. Numer próbki:

1.2. Nazwisko i funkcja urzędnika lub osoby upoważnionej, która pobrała próbkę:

1.3. Nazwa i adres właściwego organu odpowiedzialnego za pobranie próbki:

1.4. Nazwa i adres właściwego organu odpowiedzialnego za winifikację i wysyłkę próbki, jeżeli inny niż określony w pkt 1.3:

2. Ogólny opis próbek

2.1. Pochodzenie (kraj, region):

2.2. Rok zbiorów:

2.3. Odmiana winorośli:

2.4. Kolor winogron:

3. Opis winnicy

3.1. Nazwisko i adres osoby uprawiającej działkę:

3.2. Lokalizacja działki: — wioska wina: — lokalizacja: — numer katastralny: — szerokość i długość geograficzna:

3.3. Rodzaj gleby (np. wapienna, gliniasta, wapienno-gliniasta, piaskowa):

3.4. Położenie (np. stok, równina, wystawiona na słońce):

3.5. Liczba winorośli na 1 ha:

3.6. Przybliżony wiek winnicy (mniej niż 10 lat, między 10 a 25 lat, ponad 25 lat):

3.7. Wysokość nad poziomem morza:

3.8. Metoda uprawy i przycinania:

3.9. Rodzaj wina, na które winogrona są normalnie przetwarzane (zob. definicje rozporządzenia (WE) nr 479/2008, załącznik IV):

4. Właściwości zbioru i moszczu

4.1. Szacunkowa wydajność z 1 ha dla działki, na której odbył się zbiór (kg/ha):

4.2. Stan zdrowia winogron (np. zdrowe, zgniłe), z wyszczególnieniem, czy winogrona były suche, czy wilgotne w momencie pobrania próbki:

4.3. Data pobrania próbki:

5. Warunki pogodowe poprzedzające zbiór

5.1. Opady w ciągu 10 dni poprzedzających zbiór: tak/nie. Jeśli tak, podać dodatkowe informacje, o ile dostępne:

6. Nawadnianie winnic

Jeśli zbiory były nawadniane, data ostatniego podlewania:

(Pieczęć właściwego organu odpowiedzialnego za pobranie próbki oraz nazwisko, stanowisko i podpis urzędnika pobierającego próbkę)

CZĘŚĆ II

1. Mikrowinifikacja

1.1. Waga próbki winogron, w kg:

1.2. Metoda wytłaczania:

1.3. Ilość otrzymanego moszczu:

1.4. Właściwości moszczu: — zawartość cukru wyrażona w g/l przy pomocy refraktometrii: — całkowita kwasowość wyrażona w g/l kwasu winowego (fakultatywnie):

1.5. Metoda obróbki moszczu (np. osadzanie, wirowanie):

1.6. Fermentacja drożdżowa (odmiana zastosowanych drożdży). Wskazać, czy nastąpiła spontaniczna fermentacja:

1.7. Temperatura podczas fermentacji:

1.8. Metoda zastosowania do określenia końca fermentacji:

1.9. Metoda obróbki wina (np. rozlewanie):

1.10. Dodanie dwutlenku siarki w mg/l:

1.11. Analiza otrzymanego wina: — rzeczywiste stężenie alkoholu w % obj.: — całkowity suchy wyciąg: — redukcja cukrów wyrażona w g/l cukru inwertowanego:

2. Tabela chronologiczna winifikacji próbki

Data:

— pobrania próbki: (taka sama, jak data zbioru, część I pkt 4.3)

— wytłoczenia:

— rozpoczęcia fermentacji:

— zakończenia fermentacji:

— butelkowania:

Data wypełnienia części II:

(Pieczęć właściwego organu, który przeprowadził winifikację oraz podpis właściwego urzędnika tego organu)









ZAŁĄCZNIK XIX

SPRAWOZDANIE Z ANALIZY

Próbki wina i produktów winiarskich zbadane przy zastosowaniu metody izotopowej, o której mowa w art. 31 rozporządzenia (WE) nr 479/2008 w celu wpisania do banku danych analiz izotopowych WCB

I. INFORMACJE OGÓLNE

1. Kraj:

2. Numer próbki:

3. Rok:

4. Odmiana winorośli:

5. Klasa wina:

6. Region/obszar:

7. Nazwa, adres, numer telefonu i faksu oraz adres e-mail laboratorium odpowiedzialnego za wyniki:

8. Próbka do analizy kontrolnej przez WCB: tak/nie:

II. METODY I WYNIKI

1. Wino (przeniesione z załącznika XVIII)

1.1. Stężenie alkoholu w objętości: % obj.

1.2. Całkowity suchy wyciąg: g/l

1.3. Redukcja cukrów: g/l

1.4. Całkowita kwasowość wyrażona jako kwas winowy: g/l

1.5. Całkowity dwutlenek siarki: mg/l

2. Destylacja wina na SNIF-NMR

2.1. Opis urządzenia do destylacji:

2.2. Objętość destylowanego wina/waga otrzymanego destylatu:

3. Analiza destylatu

3.1. Alkohol w destylacie % (m/m):

4. Wyniki korelacji izotopu deuteru etanolu mierzonego przy zastosowaniu magnetycznego rezonansu jądrowego (MRJ)

4.1. (D/H)I= ppm

4.2. (D/H)II= ppm

4.3. „R”=

5. Parametry MRJ

Obserwowana częstotliwość:

6. Wyniki korelacji izotopowej wina 18O/16O

δ 18O [‰] = ‰ V. SMOW — SLAP

7. Wyniki korelacji izotopowej moszczu 18O/16O (gdzie stosowne)

δ 18O [‰] = ‰ V. SMOW — SLAP

8. Wyniki korelacji izotopowej winnego alkoholu etylowego 13C/12C

δ 13C [‰] = ‰ V-PDB.









ZAŁĄCZNIK XX

Pobieranie próbek w ramach współpracy między organami kontroli, o czym mowa w art. 92

1. Jeżeli próbki wina, moszczu winogronowego lub innego ciekłego produktu winiarskiego są pobierane w ramach współpracy między organami kontrolnymi, właściwy organ gwarantuje, że: — w przypadku produktów w pojemnikach o pojemności nie większej niż 60 litrów zmagazynowanych w jednej partii, próbki są reprezentatywne dla całej partii, — w przypadku produktów w pojemnikach o nominalnej pojemności powyżej 60 litrów, próbki są reprezentatywne dla zawartości pojemnika, z którego są pobierane.

2. Próbki są pobierane poprzez wlanie danego produktu do przynajmniej pięciu czystych pojemników, każdy o nominalnej pojemności nie mniejszej niż 750 ml. W przypadku produktów określonych w ust. 1 tiret pierwsze pobieranie próbek może również przybrać formę wybrania przynajmniej pięciu pojemników o pojemności nominalnej nie mniejszej niż 750 ml z badanej partii. Jeżeli próbki wina mają być badane z zastosowaniem metody magnetycznego rezonansu jądrowego deuteru, są one umieszczane w pojemnikach o nominalnej pojemności 250 ml lub nawet 50 ml, jeśli mają być przesłane z jednego laboratorium analitycznego do drugiego. Próbki są pobierane, zamykane, gdy jest to właściwe, a następnie pieczętowane w obecności przedstawiciela przedsiębiorstwa, w którym próbka jest pobierana lub przedstawiciela przewoźnika, jeżeli próbka jest pobierana w trakcie transportu. Jeżeli nie jest obecny żaden przedstawiciel, sprawozdanie określone w ust. 4 podaje ten fakt. Każda próbka zamknięta jest szczelnym, nienadającym się do ponownego zastosowania zamknięciem.

3. Każda próbka opatrzona jest etykietą zgodną z załącznikiem XXI część A. Jeśli pojemnik jest zbyt mały, by można było przyczepić do niego zalecaną etykietę, pojemnik jest oznaczany nieusuwalnym numerem, a wymagana informacja umieszczana jest na osobnej karcie. Od przedstawiciela przedsiębiorstwa, w którym pobierana jest próbka, lub przedstawiciela przewoźnika, wymaga się podpisania etykiety lub, gdy ma to zastosowanie, karty.

4. Urzędnik właściwego organu upoważniony do pobierania próbek sporządza pisemne sprawozdanie, w którym odnotowuje wszelkie uwagi, jakie uzna za ważne dla oceny próbek. W sprawozdaniu, gdy jest to niezbędne, podaje wszelkie oświadczenia przedstawiciela przewoźnika lub przedstawiciela przedsiębiorstwa, w którym pobrano próbkę, a także wymaga złożenia na nim podpisu tegoż przedstawiciela. Również podaje ilość produktu, z którego pobrano próbkę. Jeśli złożenie podpisów wspomnianych wyżej i w ust. 3 akapit trzeci zostanie mu odmówione, powinien zamieścić odpowiednią adnotację w sprawozdaniu.

5. Każdorazowo, gdy pobierane są próbki, jedna z nich pozostaje jako próbka kontrolna w przedsiębiorstwie, w którym została pobrana, a druga – w siedzibie właściwego organu, którego urzędnik pobrał próbki. Trzy próbki są przesyłane do laboratorium urzędowego, które wykonuje badania analityczne i organoleptyczne. W nim jedna z tych próbek zostaje poddana analizie. Kolejne są przechowywane jako próbki kontrolne. Próbki kontrolne są przechowywane przez co najmniej 3 lata od ich pobrania.

6. Partie próbek opatrzone są na zewnętrznym opakowaniu czerwoną etykietą zgodną z wzorcem zamieszczonym w załączniku XXI część B. Wymiary etykiety są następujące: 50 mm × 25 mm. Wysyłając próbki, właściwy organ państwa członkowskiego, z którego próbki są wysyłane, przystawia swoją pieczęć częściowo na zewnętrznym opakowaniu, częściowo na czerwonej etykiecie.









ZAŁĄCZNIK XXI

A. Etykieta opisująca próbkę, zgodnie z załącznikiem XX ust. 3

1. Wymagane informacje: a) nazwa i adres, z podaniem państwa członkowskiego, numer telefonu i faksu oraz adres e-mail właściwego organu, na którego prośbę pobrano próbki; b) numer seryjny próbki; c) data pobrania próbki; d) nazwisko urzędnika właściwego organu uprawnionego do pobrania próbki; e) nazwa i adres, numer telefonu i faksu oraz adres e-mail zakładu, w którym pobrano próbkę; f) identyfikator pojemnika, z którego pobrano próbkę (np. numer pojemnika, numer partii butelek itp.); g) opis produktu, z podaniem obszaru produkcyjnego, roku zbioru, rzeczywistego lub potencjalnego stężenia alkoholu oraz, jeżeli jest to możliwe, odmiany winorośli; h) wyrazy: „Rezerwowa próbka kontrolna może być zbadana jedynie przez laboratorium upoważnione do wykonywania analiz kontrolnych. Przerwanie pieczęci stanowi wykroczenie podlegające karze.”

2. Uwagi:

3. Minimalny rozmiar: 100 mm × 100 mm.

B. Wzór czerwonej etykiety opisanej w załączniku XX ust. 6:

WSPÓLNOTY EUROPEJSKIE

Produkty przeznaczone do badań analitycznych i organoleptycznych na mocy rozporządzenia (WE) nr 555/2008









ZAŁĄCZNIK XXII

Tabele korelacji, o których mowa w art. 103 ust. 2







1. Rozporządzenie (WE) nr 1227/2000 Rozporządzenie (WE) nr 1227/2000 Niniejsze rozporządzenie Artykuł 3 Artykuły 60 i 61 Artykuł 4 ust. 1 Artykuł 62 Artykuł 4 ust. 2 – ust. 7 Artykuł 63 Artykuł 4 ust. 8 Artykuł 64 Artykuł 5 ust. 1 Artykuł 65 ust. 1 Artykuł 5 ust. 3 Artykuł 64 Artykuł 5 ust. 4 Artykuł 65 ust. 2 Artykuł 5 ust. 5 Artykuł 65 ust. 3 Artykuł 5 ust. 6 Artykuł 65 ust. 4 Artykuł 8 ust. 1 Artykuł 70 ust. 1







2. Rozporządzenie (WE) nr 1623/2000 Rozporządzenie (WE) nr 1623/2000 Niniejsze rozporządzenie Artykuł 12 Artykuł 32 Artykuł 13 Artykuł 33 Artykuł 14a ust. 1 Artykuł 34 Artykuł 46 ust. 2 Artykuł 21 ust. 3 Artykuł 50 ust. 2 Artykuł 22







3. Rozporządzenie (WE) nr 2729/2000 Rozporządzenie (WE) nr 2729/2000 Niniejsze rozporządzenie Artykuł 2 ust. 3 Artykuł 76 lit. d) Artykuł 2 ust. 4 Artykuł 76 lit. e) Artykuł 3 ust. 1 Artykuł 82 ust. 1 Artykuł 3 ust. 2 Artykuł 82 ust. 2 Artykuł 4 Artykuł 83 Artykuł 5 Artykuł 81 Artykuł 7 Artykuł 84 Artykuł 8 Artykuł 85 Artykuł 9 Artykuł 86 Artykuł 10 Artykuł 87 Artykuł 11 Artykuł 88 Artykuł 12 Artykuł 89 Artykuł 13 Artykuł 90 Artykuł 14 Artykuł 91 Artykuł 15 Artykuł 92 Artykuł 16 Artykuł 93 Artykuł 17 Artykuł 94 Artykuł 19 Artykuł 95







4. Rozporządzenie (WE) nr 883/2001 Rozporządzenie (WE) nr 883/2001 Niniejsze rozporządzenie Artykuł 14 ust. 1 Artykuł 39 ust. 1 Artykuł 20 Artykuł 40 Artykuł 21 Artykuł 41 Artykuł 22 Artykuł 42 Artykuł 24 Artykuł 43 Artykuł 25 Artykuł 44 Artykuł 26 Artykuł 45 Artykuł 27 ust. 1 Artykuł 46 Artykuł 28 Artykuł 47 Artykuł 29 Artykuł 48 Artykuł 30 Artykuł 49 Artykuł 31 ust. 2 Artykuł 51 Artykuł 32 Artykuł 50 Artykuł 34a Artykuł 52