1982R1413 — PL — 18.10.1983 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

▼B

ROZPORZĄDZENIE RADY EWG NR 1413/82

z dnia 18 maja 1982 r.

zmieniające rozporządzenie nr 136/66/EWG w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku olejów i tłuszczów

o ile stowarzyszenia te mają prowadzić bardziej rygorystyczną kontrolę produkcji w odniesieniu do producentów będących członkami grup producentów należących do tych stowarzyszeń, stowarzyszenia te powinny otrzymywać zaliczki na kwoty pomocy;

rozporządzenie (EWG) nr 2989/81 ( 7 ) odracza wprowadzenie w życie tego systemu do początku roku gospodarczego 1982/83, a dla bieżącego roku gospodarczego utrzymano środki tymczasowe stosowane w ciągu trzech ubiegłych lat gospodarczych do organizacji producentów oliwy z oliwek;

artykuł 5 rozporządzenia nr 136/66/EWG wprowadza system pomocy produkcyjnej dla oliwy z oliwek wytwarzanej we Wspólnocie; ta pomoc, która zależy od ilości oliwy rzeczywiście wyprodukowanej, jest przyznawana dla producentów oliwy z oliwek będących członkami grupy producentów należącej do stowarzyszenia uznanego na podstawie rozporządzenia (EWG) nr 1360/78 ( 5 ), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 3086/81 ( 6 ) oraz rozporządzenia nr 136/66/EWG, oraz przyznawane dla indywidualnych producentów oliwek, którzy poddają się kontroli dokonywanej przez takie stowarzyszenie;

artykuł 4 ust. 3 i art. 22 ust. 3 rozporządzenia nr 136/66/EWG ( 3 ), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 3454/80 ( 4 ), ustaliły daty rozpoczęcia i zakończenia roku gospodarczego w odniesieniu do oliwy z oliwek oraz w odniesieniu do ziarna rzepiku i rzepaku oraz ziarna słonecznika;

Artykuł 1

W rozporządzeniu nr 136/66/EWG wprowadza się następujące zmiany:

4. Artykuł 20c otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 20c

1. Grupy producentów uznane w rozumieniu niniejszego rozporządzenia muszą:

a) składać się z indywidualnych plantatorów i/lub organizacji zaangażowanych w produkcję, przetwórstwo lub handel oliwkami, oliwą z oliwek, w skład których wchodzą wyłącznie plantatorzy oliwek;

b) być zdolne do kontrolowania produkcji oliwek i oliwy z oliwek swoich członków;

c) w przypadku gdy nie należą one do uznanego stowarzyszenia grupy producentów: — być upoważnione do składania wniosków o przyznanie pomocy w imieniu swych członków plantatorów, — być upoważnione do otrzymywania pomocy oraz do jej rozdziału między swoich członków;

d) jeżeli należą są one do stowarzyszenia, być upoważnione do dostarczania stowarzyszeniu oświadczenia o wielkości produkcji w odniesieniu do członka plantatora w celu wystąpienia z wnioskiem o przyznanie pomocy;

e) posiadać minimalną liczbę członków lub reprezentować minimalny procent producentów oliwek lub oliwy z oliwek w regionie, w którym zostały ustanowione;

f) nie stosować dyskryminacji w żadnym z zakresów swojej działalności w stosunku do producentów spełniających warunki przyjęcia do grupy, w szczególności w związku z przynależnością państwową lub miejscem prowadzenia działalności;

g) posiadać statut zawierający przepisy zapewniające każdemu członkowi grupy pragnącemu z niej wystąpić możliwość uczynienia tego: — po okresie minimum 3 lat pozostawania członkiem grupy od chwili jej uznania, — oraz pod warunkiem pisemnego powiadomienia grupy o swym zamiarze co najmniej 12 miesięcy przed wystąpieniem z niej.

2. Uznane stowarzyszenia grup w rozumieniu niniejszego rozporządzenia muszą:

a) składać się wyłącznie z grup określonych w ust. 1;

b) być zdolne do koordynowania i weryfikacji działalności grup wchodzących w skład stowarzyszenia;

c) być upoważnione do składania jednego wniosku o przyznanie pomocy w imieniu wszystkich producentów będących członkami grup;

d) być upoważnione do otrzymywania pomocy oraz do jej podziału między producentów, określonych w lit. c);

e) składać się z minimalnej liczby grup członkowskich lub reprezentować minimalny udział procentowy w produkcji w danym Państwie Członkowskim;

f) posiadać statut zawierający przepisy zapewniające każdemu członkowi stowarzyszenia pragnącemu wystąpić ze stowarzyszenia możliwość uczynienia tego: — po okresie członkostwa w stowarzyszeniu producentów wynoszącym co najmniej 3 lata od chwili uznania stowarzyszenia, — oraz pod warunkiem pisemnego powiadomienia stowarzyszenia o swym zamiarze co najmniej 12 miesięcy przed wystąpieniem z niego.

3. Uznanie dla grupy lub stowarzyszenia wycofuje się, jeżeli warunki uznania nie zostały spełnione lub przestały być spełniane.

4. Rada, stanowiąc kwalifikowaną większością na wniosek Komisji, określa ogólne zasady stosowania przepisów niniejszego artykułu.

Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu są określane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 38.”