2003D0858 — PL — 01.01.2007 — 003.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DECYZJA KOMISJI z dnia 21 listopada 2003 r. ustanawiająca warunki zdrowotne zwierząt oraz wymogi dotyczące świadectw przy przywozie żywych ryb, ich ikry i gamet przeznaczonych do celów hodowlanych, oraz żywych ryb pochodzących z akwakultury i uzyskanych z nich produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (notyfikowana jako dokument nr C(2003) 4219) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (2003/858/WE) (Dz.U. L 324, 11.12.2003, p.37)

zmienione przez:









▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 21 listopada 2003 r.

ustanawiająca warunki zdrowotne zwierząt oraz wymogi dotyczące świadectw przy przywozie żywych ryb, ich ikry i gamet przeznaczonych do celów hodowlanych, oraz żywych ryb pochodzących z akwakultury i uzyskanych z nich produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi

(notyfikowana jako dokument nr C(2003) 4219)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2003/858/WE)







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 91/67/EWG z dnia 28 stycznia 1991 r. dotyczącą warunków zdrowotnych zwierząt obowiązujących przy wprowadzaniu do obrotu zwierząt i produktów akwakultury ( 1 ), ostatnio zmienioną rozporządzeniem Rady (WE) nr 806/2003 ( 2 ), w szczególności jej art. 19 ust. 1, art. 20 ust. 1 oraz art. 21 ust. 2, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Należy ustanowić wykaz państw trzecich lub ich części, z których dozwolony jest przywóz żywych ryb, ikry i gamet przez Państwa Członkowskie do celów hodowlanych we Wspólnocie. (2) Aby zapobiec wprowadzeniu czynników chorobotwórczych, które mogłyby mieć poważny wpływ na zasoby rybne we Wspólnocie, konieczne jest ustanowienie szczególnych warunków zdrowotnych zwierząt oraz wzorów świadectw dla przedmiotowych państw trzecich, uwzględniając sytuację w zakresie zdrowia zwierząt w danym państwie trzecim oraz sytuację zdrowotną ryb, ikry lub gamet przeznaczonych do przywozu. (3) Należy zwrócić uwagę na nowe choroby oraz na choroby egzotyczne dla Wspólnoty oraz takie, które mogłyby mieć poważny wpływ na zasoby rybne we Wspólnocie. Ponadto należy uwzględnić politykę szczepień oraz sytuację chorobową w zakresie epizootycznej martwicy układu krwiotwórczego ryb łososiowatych (EHN) oraz chorób ryb określonych w załączniku A do dyrektywy 91/67/EWG, w miejscu produkcji lub, w miarę potrzeb, w miejscu przeznaczenia. (4) Konieczne jest, aby kraje lub ich części, z których dozwolony jest przywóz żywych ryb, ikry i gamet przez Państwa Członkowskie do celów hodowlanych, spełniały warunki w zakresie zwalczania chorób i monitorowania, przynajmniej równoważne normom wspólnotowym ustanowionym w dyrektywie 91/67/EWG oraz w dyrektywie Rady 93/53/WE z dnia 24 czerwca 1993 r. wprowadzającej minimalne środki wspólnotowe zwalczania niektórych chorób ryb ( 3 ), ostatnio zmienionej decyzją Komisji 2001/288/WE ( 4 ). Metody pobierania próbek oraz metody badawcze powinny być przynajmniej równoważne metodom ustanowionym w decyzji Komisji 2001/183/WE ( 5 ) z dnia 22 lutego 2001 r. ustanawiającej plany pobierania próbek i metody diagnostyczne do celów wykrywania i potwierdzania występowania niektórych chorób ryb oraz uchylającej decyzję 92/532/EWG oraz w decyzji Komisji 2003/466/WE ( 6 ) z dnia 13 czerwca 2003 r. ustanawiającej kryteria podziału na strefy i urzędowego dozoru w następstwie podejrzenia lub potwierdzenia występowania niedokrwistości zakaźnej łososia (ISA). W przypadkach, gdy prawodawstwo wspólnotowe nie ustanawia metod pobierania próbek i metod badawczych, należy stosować metody pobierania próbek oraz metody badawcze zgodne z tymi ustanowionymi w Podręczniku do Badań Diagnostycznych Zwierząt Wodnych Międzynarodowego Biura Epizootii (OIE). (5) Konieczne jest, aby odpowiedzialne właściwe władze przedmiotowych państw trzecich zobowiązały się do powiadamiania Komisji i Państw Członkowskich, za pomocą faksu, telegramu lub poczty elektronicznej, w ciągu 24 godzin, o przypadkach wystąpienia epizootycznej martwicy układu krwiotwórczego ryb łososiowatych (EHN) lub chorób określonych w załączniku A do dyrektywy 91/67/EWG oraz o ogniskach innych chorób mających znaczny wpływ na zasoby rybne na ich terytorium lub w jego częściach, z których dozwolony jest przywóz na mocy niniejszej decyzji. W takim przypadku odpowiedzialne właściwe władze przedmiotowych państw trzecich muszą podjąć środki mające na celu zapobieżenie rozprzestrzenieniu się choroby na terytorium Wspólnoty. Ponadto należy informować Komisję oraz Państwa Członkowskie o wszelkich zmianach w polityce szczepień przeciwko takim chorobom. (6) Ponadto przy przywozie żywych ryb pochodzących z akwakultury oraz produktów akwakultury przeznaczonych do spożycia przez ludzi, koniecznie należy zapobiegać wprowadzeniu do Wspólnoty poważnych chorób atakujących zwierzęta wodne. (7) W związku z tym wymogi dotyczące świadectw, odnoszące się do przywozu żywych ryb pochodzących z akwakultury oraz produktów akwakultury zgodnie z dyrektywą Rady 91/493/EWG z dnia 22 lipca 1991 r. ustanawiającą warunki zdrowotne dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa ( 7 ), ostatnio zmienioną rozporządzeniem (WE) nr 806/2003, koniecznie należy uzupełnić o wymogi w zakresie poświadczania zdrowia zwierząt. (8) Wprowadzanie ryb, które mogą być nosicielami choroby, do otwartych wód Wspólnoty ograniczyłoby możliwości w zakresie kontroli i zwalczania chorób egzotycznych dla Wspólnoty oraz takich, które mogą poważnie wpłynąć na zasoby rybne we Wspólnocie. Dlatego też, żywe ryby, ikra i gamety pochodzące z akwakultury należy przywozić do Wspólnoty tylko pod warunkiem wprowadzenia ich do hodowli. (9) Niniejsza decyzja nie ma zastosowania do przywozu tropikalnych ryb ozdobnych trzymanych na stałe w akwariach. (10) Niniejszą decyzję stosuje się bez uszczerbku dla warunków zdrowia publicznego, ustanowionych na mocy dyrektywy 91/493/EWG. (11) Niniejszą decyzję stosuje się bez uszczerbku dla przepisów wspólnotowych lub krajowych w sprawie zachowania gatunków. (12) Dyrektywa Rady 96/93/WE z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie certyfikacji zwierząt i produktów zwierzęcych ( 8 ) ustanawia normy dla certyfikacji. Reguły oraz zasady stosowane przez urzędników dokonujących certyfikacji w państwach trzecich powinny dawać gwarancje równoważne tym ustanowionym w przedmiotowej dyrektywie. (13) Należy uwzględnić zasady ustanowione w dyrektywie Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającej zasady zdrowia zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję i wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi ( 9 ), w szczególności art. 3 tej dyrektywy. (14) Należy przewidzieć okres przejściowy na wdrożenie nowych wymogów dotyczących świadectw przy przywozie. (15) Wykaz państw zatwierdzonych, zamieszczony w załączniku I do niniejszej decyzji, należy poddać rewizji nie później niż po upływie 12 miesięcy od terminu stosowania. (16) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:







Artykuł 1

Zakres

1. Niniejsza decyzja ustanawia zharmonizowane reguły w zakresie zdrowia zwierząt w przypadku przywozu:

a) żywych ryb, ikry i gamet, przeznaczonych do celów hodowlanych we Wspólnocie;

b) żywych ryb pochodzących z akwakultury, przeznaczonych do ponownego zarybienia łowisk typu „wpuść i złów” we Wspólnocie;

c) żywych ryb pochodzących z akwakultury i produktów akwakultury, przeznaczonych do natychmiastowego spożycia przez ludzi lub do dalszego przetworzenia poprzedzającego spożycie przez ludzi.

2. Niniejsza decyzja nie ma zastosowania do przywozu tropikalnych ryb ozdobnych trzymanych na stałe w akwariach.

Artykuł 2

Definicje

1. Dla celów niniejszej decyzji stosuje się definicje określone w art. 2 dyrektyw 91/67/EWG oraz 93/53/EWG.

2. Stosuje się również następujące definicje:

a) „pochodzące z akwakultury” oznacza pochodzące z hodowli;

b) „zatwierdzony ośrodek przywozu” oznacza zakład we Wspólnocie, w którym wprowadzono specjalne środki bezpieczeństwa biologicznego, zatwierdzony przez właściwy organ danego Państwa Członkowskiego do celów dalszego przetwarzania przywożonych żywych ryb pochodzących z akwakultury oraz uzyskanych z nich produktów;

c) „strefa przybrzeżna” oznacza strefę obejmującą część wybrzeża, wód morskich lub ujścia rzeki: i) o dokładnie wytyczonych granicach geograficznych i składającą się z jednolitego systemu hydrologicznego lub z szeregu takich systemów; lub ii) znajdującą się między ujściami dwóch cieków wodnych; lub iii) w której znajduje się jedna lub więcej hodowli, a wszystkie hodowle otoczone są właściwymi strefami buforowymi po obu stronach jednej bądź kilku hodowli;

d) „strefa kontynentalna” oznacza strefę obejmującą: i) część terytorium, na które składa się cały obszar zlewisk, od źródeł cieków wodnych do ujścia, albo kilka obszarów zlewisk, w których hoduje się, przetrzymuje lub odławia ryby, w razie konieczności otoczona strefą buforową z realizowanym w niej programem monitorowania, bez konieczności uzyskania statusu strefy zatwierdzonej; lub ii) część obszaru zlewisk, od źródeł cieków wodnych do naturalnej bądź sztucznej bariery zapobiegającej migracji ryb z prądem poniżej tej bariery, w razie konieczności otoczona strefą buforową z realizowanym w niej programem monitorowania, bez konieczności uzyskania statusu strefy zatwierdzonej. Wielkość i położenie geograficzne strefy kontynentalnej muszą dawać możliwość ograniczenia do minimum możliwości ponownego skażenia, np. przez migrujące ryby;

e) „hodowla wyznaczona” oznacza: i) hodowlę przybrzeżną w państwie trzecim, objętą wszystkimi środkami koniecznymi do zapobiegania wprowadzeniu chorób oraz taką, która jest zasilana w wodę za pomocą systemu zapewniającego całkowitą inaktywację następujących czynników chorobotwórczych: zakaźnej anemii łososia (ISA), wirusowej posocznicy krwotocznej ryb łososiowatych (VHS) i zakaźnej martwicy układu krwiotwórczego ryb łososiowatych (IHN); lub ii) hodowlę kontynentalną w państwie trzecim, objętą wszystkimi środkami koniecznymi do zapobiegania wprowadzeniu chorób. W razie potrzeby, hodowla jest zabezpieczona przed zalaniem i przeciekaniem wody, a z prądem rzeki usytuowana jest naturalna bądź sztuczna bariera, zapobiegająca przedostawaniu się ryb do hodowli. Woda do hodowli dostarczana jest bezpośrednio z głębiny, źródła lub ze studni, przepuszczana przez przewód rurowy, otwarty kanał lub kanał naturalny, który nie stanowi źródła zakażenia dla hodowli i uniemożliwia wprowadzanie ryb żyjących w środowisku naturalnym do hodowli. Kanał wodny pozostaje pod kontrolą hodowli lub właściwych władz;

f) „zakład” oznacza: wszelkie pomieszczenia, zatwierdzone zgodnie z dyrektywą 91/493/EWG, w których przygotowuje się, przetwarza, chłodzi, mrozi, pakuje lub przechowuje produkty rybołówstwa, lecz z wykluczeniem miejsc sprzedaży aukcyjnej i hurtowej, w których odbywa się wyłącznie wystawianie i hurtowa sprzedaż produktów;

▼M2

g) „hodowla” oznacza przetrzymywanie zwierząt wodnych w gospodarstwie.

▼B

h) „produkty rybne pochodzące z akwakultury” to produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi, uzyskane z ryb pochodzących z akwakultury, w tym całe ryby (niepatroszone), ryby patroszone, filety oraz uzyskane z nich produkty;

i) „dalsze przetwarzanie” oznacza przygotowanie i przetwarzanie poprzedzające spożycie produktów przez ludzi, za pomocą różnych środków i technik, które prowadzą do powstania odpadów lub produktów ubocznych mogących stanowić zagrożenie rozprzestrzeniania się chorób, w tym: operacje naruszające anatomiczną całość, takie jak odkrwawianie, trzewienie/patroszenie, odgławianie, krojenie, filetowanie;

j) „natychmiastowe spożycie przez ludzi” oznacza, że ryby przywożone do celów spożycia przez ludzi, przed wprowadzeniem ich do obrotu detalicznego w celach konsumpcyjnych, nie są poddawane we Wspólnocie żadnym operacjom dalszego przetwarzania;

k) „łowiska typu wpuść i złów” to stawy, jeziora lub wody otwarte, utrzymywane przez wprowadzanie do nich ryb, przede wszystkim do celów wędkarstwa rekreacyjnego, a nie w celu zachowania lub zwiększenia naturalnego przyrostu;

l) „terytorium” oznacza cały kraj, strefę przybrzeżną, strefę kontynentalną lub wyznaczoną hodowlę, posiadające zezwolenie właściwego organu centralnego danego państwa trzeciego na wywóz do Wspólnoty.

Artykuł 3

Warunki przywozu żywych ryb, ich ikry i gamet przeznaczonych do celów hodowlanych oraz żywych ryb pochodzących z akwakultury, do celów ponownego zarybienia łowisk typu „wpuść i złów” we Wspólnocie Europejskiej

1. Państwa Członkowskie zezwalają na przywóz na ich terytorium żywych ryb, ich ikry i gamet do celów hodowlanych tylko w przypadku gdy:

a) ryby pochodzą z terytorium wymienionego w załączniku I;

b) przesyłka jest zgodna z gwarancjami, łącznie z tymi odnoszącymi się do pakowania i etykietowania, oraz z właściwymi szczególnymi wymogami dodatkowymi, wyszczególnionymi w świadectwie zdrowia zwierząt sporządzonym zgodnie ze wzorem zamieszczonym w załączniku II, z uwzględnieniem objaśnień przedstawionych w załączniku III;

c) ryby są transportowane w warunkach niemających wpływu na ich stan zdrowia.

2. Państwa Członkowskie zezwalają na przywóz na ich terytorium żywych ryb pochodzących z akwakultury, ich ikry i gamet, przeznaczonych bezpośrednio do celów ponownego zarybienia łowisk typu „wpuść i złów” tylko w przypadku gdy:

a) przesyłka jest zgodna z przepisami ustanowionymi w ust. 1;

b) łowiskiem typu „wpuść i złów” nie są jeziora ani wody otwarte.

3. Państwa Członkowskie zobowiązane są zapewnić, aby przywożone ryby pochodzące z akwakultury, ich ikra i gamety do celów hodowlanych lub ponownego zarybienia łowisk typu „wpuść i złów”, nie były wprowadzane do wód otwartych, a jedynie do hodowli lub łowisk typu „wpuść i złów” prowadzonych w stawach.

4. Państwa Członkowskie zobowiązane są zapewnić, aby przywożone ryby pochodzące z akwakultury, ich ikra i gamety, były transportowane bezpośrednio do hodowli lub stawu w miejscu przeznaczenia, zgodnie z informacją podaną w świadectwie zdrowia zwierząt.

▼M2

Artykuł 4

Warunki odnoszące się do przywozu żywych ryb pochodzących z akwakultury przeznaczonych do spożycia przez ludzi

Państwa Członkowskie zezwalają na przywóz na ich terytorium żywych ryb pochodzących z akwakultury, przeznaczonych do bezpośredniego spożycia przez ludzi lub do dalszego przetworzenia poprzedzającego spożycie przez ludzi, tylko w przypadku, gdy:

a) ryby pochodzą z krajów trzecich wymienionych w art. 11 dyrektywy 91/493/EWG i spełniają wymogi odnoszące się do publicznych świadectw zdrowia określonych w tej dyrektywie; oraz

b) przesyłka spełnia warunki ustanowione w art. 3 ust. 1; lub

c) ryby są wysyłane bezpośrednio do zatwierdzonego ośrodka przywozu, celem dokonania uboju i wypatroszenia.

▼M5

Artykuł 5

Warunki odnoszące się do przywozu produktów rybnych pochodzących z akwakultury przeznaczonych do spożycia przez ludzi

1. Państwa członkowskie zezwalają na przywóz na ich terytorium produktów rybnych pochodzących z akwakultury, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, tylko w przypadku gdy:

a) państwo trzecie wysyłki widnieje w wykazie ustanowionym decyzją Komisji 2006/766/WE ( 10 );

b) przesyłce towarzyszy ogólne urzędowe świadectwo zdrowia zwierząt sporządzone zgodnie z wzorem określonym w rozporządzeniu Komisji (WE) NR 2074/2005;

c) przesyłka jest zgodna z przepisami w zakresie pakowania i etykietowania, o których mowa w rozporządzeniu (WE) NR 853/2004.

▼M2

2. Państwa Członkowskie zobowiązane są zapewnić, aby przetwarzanie produktów rybnych pochodzących z akwakultury z gatunków podatnych na EHN, ISA, VHS oraz IHN odbywało się w zatwierdzonych ośrodkach przywozu, chyba że:

a) ryby zostały wypatroszone przed wysyłką do Wspólnoty Europejskiej; lub

b) stan zdrowia w miejscu pochodzenia w kraju trzecim jest równoważny temu w miejscu przetwarzania odnośnie do EHN, ISA, VHS oraz IHN.

▼M5

Artykuł 6

Dodatkowe warunki odnoszące się do przywozu niektórych produktów rybnych pochodzących z akwakultury przeznaczonych do spożycia przez ludzi

1. Przesyłki gatunków ryb podatnych na zakażenie ISA i/lub EHN muszą, oprócz wymogów określonych w art. 5, spełniać także następujące wymogi:

a) ich źródło pochodzenia musi być uznane za wolne od danej choroby zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym lub właściwą normą OIE (Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt) przez właściwy organ państwa trzeciego pochodzenia; lub

b) ryby muszą zostać wypatroszone przed wysyłką; lub

c) przesyłka musi być wysłana bezpośrednio do zatwierdzonego ośrodka przywozu, celem poddania dalszemu przetwarzaniu.

2. Przesyłki gatunków ryb podatnych na zakażenie VHS i/lub IHN, przywożone do państw członkowskich lub stref uznanych za wolne od tych chorób lub objętych programem mającym na celu uzyskanie takiego statusu zgodnie z art. 5 lub 10 dyrektywy 91/67/EWG, muszą spełniać następujące wymogi, oprócz wymogów określonych w art. 5:

a) ich źródło pochodzenia musi być uznane za wolne od danej choroby zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym lub właściwą normą OIE przez właściwy organ państwa trzeciego pochodzenia; lub

b) ryby muszą zostać wypatroszone przed wysyłką; lub

c) przesyłka musi być wysłana bezpośrednio do zatwierdzonego ośrodka przywozu w celu poddania dalszemu przetwarzaniu.

▼M2

Artykuł 7

Procedury kontrolne

1. W przypadku żywych ryb, ich ikry i gamet przywożonych w celach hodowli, oraz żywych ryb pochodzących z akwakultury przywożonych w celu ponownego zarybienia łowisk typu „wpuść i złów”, podlegają one kontroli weterynaryjnej w punkcie kontroli granicznej w Państwie Członkowskim przybycia zgodnie z art. 8 dyrektywy 91/496/EWG i wypełnione zostaje wspólnotowe świadectwo weterynaryjne dla wwozu i przewozu określone w rozporządzeniu Komisji (WE) 282/2004.

2. W przypadku żywych ryb pochodzących z akwakultury i ich produktów przywożonych, przeznaczonych do bezpośredniego spożycia przez ludzi lub do dalszego przetworzenia przed bezpośrednim spożyciem przez człowieka, podlegają one kontroli weterynaryjnej w punkcie kontroli granicznej w Państwie Członkowskim przybycia zgodnie z art. 8 dyrektywy 91/496/EWG i wypełnione zostaje wspólnotowe świadectwo weterynaryjne dla wwozu i przewozu określone w rozporządzeniu (WE) 136/2004.

Artykuł 8

Zapobieganie skażeniu wód naturalnych

1. Państwa Członkowskie zapewnią, że przywożone żywe ryby pochodzące z akwakultury przeznaczone do spożycia przez ludzi nie są umieszczane w wodach naturalnych znajdujących się na ich terytorium.

2. Państwa Członkowskie zapewnią, że przywożone produkty pochodzące z akwakultury przeznaczone do spożycia przez ludzi nie powodują skażenia wód naturalnych znajdujących się na ich terytorium.

3. Państwa Członkowskie zapewnią, że woda służąca do transportu przesyłek nie doprowadzi do skażenia wód naturalnych znajdujących się na ich terytorium.

▼B

Artykuł 9

Zatwierdzanie ośrodków przywozu

1. Właściwy organ Państw Członkowskich zatwierdza zakład jako zatwierdzony ośrodek przywozu, pod warunkiem że spełnia on minimalne warunki zdrowotne zwierząt, zawarte w załączniku VII do niniejszej decyzji.

2. Właściwy organ Państwa Członkowskiego sporządza wykaz zatwierdzonych ośrodków przywozu, z których każdy posiada nadany mu numer urzędowy.

3. Wykaz zatwierdzonych ośrodków przywozu oraz wszelkie zmiany w tym wykazie przekazuje się właściwemu organowi Państwa Członkowskiego, Komisji oraz pozostałym Państwom Członkowskim.

Artykuł 10

Termin stosowania

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 maja 2004 r.

Artykuł 11

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

▼M4









ZAŁĄCZNIK I







Terytoria, z których dozwolony jest przywóz pewnych gatunków żywych ryb, ich ikry i gamet przeznaczonych do celów hodowlanych we Wspólnocie Europejskiej (WE) Państwo Terytorium Uwagi (1) Kod ISO Nazwa Kod Opis AU Australia ▼M6 ————— ▼M4 BR Brazylia Tylko Cyprinidae CA Kanada CG Kongo Tylko Cyprinidae CL Chile CN Chiny Tylko Cyprinidae CO Kolumbia Tylko Cyprinidae HR Chorwacja ID Indonezja IL Izrael JM Jamajka Tylko Cyprinidae JP Japonia Tylko Cyprinidae LK Sri Lanka Tylko Cyprinidae MK (2) Była Jugosłowiańska Republika Macedonii Tylko Cyprinidae MY Malezja Zachodnia (część kraju na Półwyspie Malajskim) Tylko Cyprinidae NZ Nowa Zelandia RU Rosja SG Singapur Tylko Cyprinidae TH Tajlandia Tylko Cyprinidae TR Turcja TW Tajwan Tylko Cyprinidae US Stany Zjednoczone ZA Republika Południowej Afryki (1) W przypadku pustej rubryki – brak ograniczeń. Jeżeli dane państwo lub terytorium posiada zezwolenie na wywóz pewnych gatunków i/lub ikry bądź gamet, gatunki te należy wyszczególnić i/lub wpisać w niniejszej kolumnie uwagę, np. „tylko ikra”. (2) Kod tymczasowy, który nie wpływa na ostateczne oznaczenie państwa, jakie zostanie nadane po zakończeniu negocjacji toczących się obecnie w ONZ.

▼M2









ZAŁĄCZNIK II









ZAŁĄCZNIK III

WYJAŚNIENIA

a) Świadectwo sporządzane jest przez właściwe władze kraju wywozu, na podstawie odpowiedniego wzoru przedstawionego w załączniku II, IV lub V do niniejszej decyzji, z uwzględnieniem sposobu miejsca przeznaczenia lub wykorzystania ryb lub produktów po ich przybyciu do WE.

b) Uwzględniając status miejsca przeznaczenia w zakresie wirusowej posocznicy krwotocznej ryb łososiowatych (VHS), zakaźnej martwicy układu krwiotwórczego ryb łososiowatych (IHN), wiosennej wiremii u karpi (SVC), bakteryjnej choroby nerek (BKD), epizootycznej martwicy układu krwiotwórczego ryb łososiowatych (IPN) oraz Gyrodactylus salaris (G. salaris) w Państwie Członkowskim WE, świadectwo powinno zawierać i wypełniać właściwe dodatkowe wymogi szczególne.

c) Oryginał każdego świadectwa składa się z jednej dwustronnej kartki, lub, jeżeli istnieje potrzeba zastosowania większej liczby kartek, dokument posiada taką formę, aby wszystkie kartki tworzyły jedną niepodzielną całość. W prawym górnym rogu każdej strony umieszczony jest napis „oryginał” oraz specjalny numer kodu, nadany przez właściwy organ. Wszystkie strony świadectwa są ponumerowane – (numer strony) z (łącznej liczby stron).

d) Oryginał świadectwa oraz etykiety określone we wzorze świadectwa sporządza się przynajmniej w jednym języku urzędowym Państwa Członkowskiego WE, w którym przeprowadzana jest inspekcja w urzędzie kontroli granicznej, oraz Państwa Członkowskiego przeznaczenia. Niemniej jednak, dane Państwa Członkowskie mogą zezwolić, w razie potrzeby, na użycie innych, do których dołączone będzie urzędowe tłumaczenie.

e) Świadectwo wydane dla żywych ryb, ich ikry i gamet, musi zostać wypełnione w dniu załadunku przesyłki celem jej wywozu do WE. Oryginał świadectwa musi zostać opatrzony pieczęcią urzędową i podpisany przez urzędowego inspektora wyznaczonego przez właściwy organ. Czyniąc to, właściwy organ kraju wywozu zapewnia, że przestrzegane są zasady certyfikacji równoważne tym ustanowionym w dyrektywie Rady 96/93/WE. Pieczęć, jeżeli nie jest tłoczona, oraz podpis, są w kolorze innym niż kolor druku.

f) Jeżeli do celów identyfikacji zawartości przesyłki, do świadectwa dołączone są dodatkowe strony, uważa się je za część oryginału, a każda z nich jest opatrzona pieczęcią i podpisana przez poświadczającego inspektora urzędowego.

g) Oryginał świadectwa musi towarzyszyć przesyłce do punktu kontroli granicznej WE.

h) Świadectwo wydane dla żywych ryb, ich jaj i gamet jest ważne przez 10 dni od daty wystawienia. W przypadku transportu statkiem, termin ważności przedłuża się o czas podróży morskiej.

i) Żywych ryb, ich ikry i gamet nie transportuje się z innymi rybami, ikrą lub gametami, które nie są przeznaczone do WE lub odznaczają się gorszym stanem zdrowia. Ponadto, nie można ich transportować w warunkach, które mogłyby wpłynąć na ich stan zdrowia.

j) Ewentualna obecność czynników chorobotwórczych w wodzie ma związek ze stwierdzeniem stanu zdrowia żywych ryb, ikry i gamet. Dlatego też, urzędnik poświadczający musi mieć na uwadze, co następuje: „Miejscem pochodzenia” powinno być miejsce, w którym ryby, ikra lub gamety były hodowane do momentu osiągnięcia rozmiarów handlowych, odpowiadających przesyłce wyszczególnionej w niniejszym świadectwie.

▼M5 —————

▼M2 —————

▼B









ZAŁĄCZNIK VII

Minimalne warunki zdrowotne zwierząt dla zatwierdzania „zatwierdzonych ośrodków przywozu” do celów przetwarzania ryb pochodzących z akwakultury

A. Przepisy ogólne

1. Państwa Członkowskie zatwierdzają zakłady jako ośrodki przywozu do celów dalszego przetwarzania przywożonych żywych ryb pochodzących z akwakultury i produktów pozyskiwanych z tych ryb, wyłącznie w przypadku gdy warunki w ośrodku przywozu zapewniają uniknięcie ryzyka skażenia ryb w wodach Wspólnoty, czynnikami chorobotwórczymi mogącymi znacznie wpłynąć na zasoby rybne, poprzez dokonywanie zrzutów lub pozbywanie się innych odpadów, albo w innych sposób.

2. Zakłady zatwierdzone jako „zatwierdzone ośrodki przywozu” nie mogą wyprowadzać ryb poza terytorium zakładu.

3. Oprócz właściwych przepisów dotyczących zdrowia publicznego, ustanowionych na mocy dyrektywy 91/493/EWG dla zakładów, oraz przepisów sanitarnych przewidzianych prawodawstwem wspólnotowym dotyczącym zwierzęcych produktów ubocznych nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, zastosowanie mają minimalne warunki zdrowotne zwierząt, ustanowione poniżej.

B. Przepisy dotyczące zarządzania

1. Zatwierdzone ośrodki przywozu muszą być otwarte dla inspekcji i kontroli prowadzonych w dowolnym czasie przez właściwy organ.

2. Zatwierdzone ośrodki przywozu muszą posiadać skuteczny system zwalczania chorób oraz system monitorowania; w zastosowaniu dyrektywy Rady 93/53/EWG, przypadki podejrzenia chorób lub przypadki śmiertelności podlegają badaniu przez właściwy organ; konieczne analizy oraz leczenie prowadzi się w konsultacji z właściwym organem oraz pod jego kontrolą, z uwzględnieniem wymogów art. 3 ust. 1 lit. a) dyrektywy 91/67/EWG.

3. Zatwierdzone ośrodki przywozu zobowiązane są stosować system zarządzania zatwierdzony przez właściwy organ, łącznie z rutynowymi czynnościami w zakresie higieny i zbytu, w odniesieniu do transportu, pojemników do transportu, urządzeń oraz wyposażenia. Należy przestrzegać wytycznych w odniesieniu do dezynfekcji gospodarstw rybackich, ustanowionych w Kodeksie Zdrowia Zwierząt Wodnych OIE, wydanie szóste, 2003 r., dodatek 5.2.2. Stosowane środki odkażające muszą być zatwierdzone do danych celów przez właściwy organ, a do czyszczenia i dezynfekcji musi zostać zapewniony odpowiedni sprzęt. Usuwanie produktów ubocznych i innych odpadów, w tym martwych ryb, musi odbywać się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady ( 11 ). System zarządzania w zatwierdzonym ośrodku przywozu musi zapewniać uniknięcie ryzyka skażenia ryb w wodach Wspólnoty, czynnikami chorobotwórczymi mogącymi mieć znaczny wpływ na zasoby rybne, w szczególności w zakresie czynników chorobotwórczych egzotycznych dla Wspólnoty oraz patogenów u ryb określonych w wykazie I i II kolumna I załącznika A do dyrektywy 91/67/EWG.

4. Zatwierdzone ośrodki przywozu muszą posiadać uaktualniony rejestr: odnotowanych przypadków śmiertelnych; oraz wszystkich żywych ryb, ikry i gamet wprowadzanych do ośrodka, a także produktów opuszczających ośrodek, łącznie z ich źródłem, dostawcami i miejscem przeznaczenia. Rejestr jest udostępniany właściwemu organowi w dowolnym czasie, w celu przeprowadzenia kontroli.

5. Zatwierdzone ośrodki przywozu muszą być regularnie czyszczone i dezynfekowane, zgodnie z programem opisanym w powyższym pkt 3.

6. Do zatwierdzonych ośrodków przywozu mają wstęp wyłącznie osoby upoważnione, które muszą być ubrane w odzież ochronną, w tym odpowiednie obuwie.