2002E0960 — PL — 12.02.2007 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B WSPÓLNE STANOWISKO RADY z dnia 10 grudnia 2002 r. dotyczące środków ograniczających w odniesieniu do Somalii (2002/960/WPZiB) (Dz.U. L 334, 11.12.2002, p.1)

zmienione przez:









▼B

WSPÓLNE STANOWISKO RADY

z dnia 10 grudnia 2002 r.

dotyczące środków ograniczających w odniesieniu do Somalii

(2002/960/WPZiB)







RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 15, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Dnia 23 stycznia 1992 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję 733 (1992), zwaną dalej „UNSCR 733 (1992)”, nakładającą ogólne i pełne embargo na wszystkie dostawy broni i sprzętu wojskowego do Somalii (zwane dalej „embargiem na broń”). (2) Dnia 19 czerwca 2001 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję 1356 (2001), umożliwiającą pewne wyłączenia z embarga na broń. (3) Dnia 22 lipca 2002 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję 1425 (2002), rozszerzającą embargo na broń w celu zakazu bezpośredniego lub pośredniego dostarczania Somalii doradztwa technicznego, finansowego i innej pomocy oraz szkoleń, związanych z działaniami wojskowymi. (4) Dnia 22 lipca 2002 r. Rada potwierdziła swoje stałe poparcie dla rezolucji Międzyrządowego Organu ds. Rozwoju (IGAD) z dnia 24 listopada 2000 r. i dnia 11 stycznia 2002 r., które zapewniają ogólne ramy dla procesu pojednawczego w Somalii i przedstawiają cele Unii Europejskiej w odniesieniu do Somalii. (5) Dnia 15 października 2002 r. w Eldoret w Kenii rozpoczęto proces pokojowy i proces pojednawczy, a następnie dnia 27 października 2002 r. wydano deklarację w sprawie zakończenia wrogich stosunków i przyjęcia struktury i zasad procesu przez partie somalijskie, jako fundamentalnego kroku, który zapewni podstawy szerokiego porozumienia, oczekiwanego przez Unię Europejską. (6) Wykonanie niektórych środków wymaga działania Wspólnoty, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO:







Artykuł 1

1. Dostawy lub sprzedaż broni i podobnych materiałów wszystkich rodzajów, włącznie z bronią i amunicją, pojazdami wojskowymi i sprzętem, sprzętem paramilitarnym i częściami zapasowymi do wcześniej wymienionych sprzętów do Somalii przez obywateli Państw Członkowskich lub z terytoriów Państw Członkowskich są zakazane, bez względu na to, czy pochodzą one z tych terytoriów.

2. Bezpośrednie lub pośrednie zapewnianie Somalii doradztwa technicznego, finansowego i innej pomocy oraz szkoleń, związanych z działaniami wojskowymi, włączając w szczególności szkolenia techniczne i pomoc związaną z dostarczaniem, produkcją, utrzymaniem lub wykorzystaniem produktów, wymienionych w ust. 1, przez obywateli Państw Członkowskich lub z terytoriów Państw Członkowskich, jest zakazane.

▼M1

3. Ustępy 1 i 2 nie mają zastosowania do:

a) dostaw ani sprzedaży broni i podobnych materiałów wszystkich rodzajów oraz do bezpośredniego lub pośredniego zapewniania doradztwa technicznego, pomocy finansowej i innej oraz szkoleń związanych z działaniami wojskowymi służących wyłącznie wsparciu misji przewidzianej w pkt 3 rezolucji RB ONZ 1725 (2006) lub przeznaczonych do wykorzystania przez tę misję;

b) dostaw nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego, przeznaczonego wyłącznie do użytku w celach humanitarnych lub ochronnych, ani do dostaw materiałów przeznaczonych do wykorzystania w programach rozwoju instytucjonalnego przygotowanych przez Unię, Wspólnotę lub państwa członkowskie, w tym w programach z dziedziny bezpieczeństwa, prowadzonych w ramach procesu pokojowego i procesu pojednania oraz zatwierdzonych uprzednio przez komitet ustanowiony na mocy pkt 11 rezolucji RB ONZ 751 (1992), ani nie mają zastosowania do odzieży ochronnej, w tym kamizelek przeciwodłamkowych i hełmów wojskowych, przywożonej na określony czas do Somalii wyłącznie na własny użytek przez pracowników Organizacji Narodów Zjednoczonych, przedstawicieli mediów i pracowników zajmujących się pomocą humanitarną i rozwojem oraz związanego z nimi personelu.

▼B

Artykuł 2

Państwa Członkowskie niezwłocznie poinformują się wzajemnie oraz Komisję o środkach podjętych na podstawie niniejszego wspólnego stanowiska i dostarczą sobie wzajemnie wszelkie inne istotne informacje znajdujące się w ich posiadaniu w związku z niniejszym wspólnym stanowiskiem.

Artykuł 3

Niniejsze wspólne stanowisko staje się skuteczne od daty jego przyjęcia.

Artykuł 4

Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym.