Numer identyfikacyjny dodatku Nazwa posiadacza zezwolenia Dodatek Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna Gatunek lub kategoria zwierzęcia Maksymalny wiek Minimalna zawartość Maksymalna zawartość Inne przepisy Data ważności zezwolenia

Zawartość pierwiastka (Mn) w mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

Kategoria: dodatki dietetyczne. Grupa funkcjonalna: związki pierwiastków śladowych

3b501 — Chlorek manganu, tetrahydrat Skład dodatku Chlorek manganu, tetrahydrat, w postaci proszku o minimalnej zawartości manganu 27 %. Charakterystyka substancji czynnej Chlorek manganu, tetrahydrat Wzór chemiczny: MnCl2 · 4H2O Numer CAS: 13446-34-9 Metody analityczne (1) Do reakcji identyfikacji chlorku w dodatku paszowym: — monografia 2.3.1 Farmakopei Europejskiej. Do celów charakterystyki krystalograficznej dodatku paszowego: — dyfraktometria rentgenowska. Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości manganu w dodatku paszowym i w premiksach: — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (EN ISO 6869); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej po mineralizacji ciśnieniowej, ICP-AES (CEN/TS 15621). Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości manganu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych: — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 (2), załącznik IV-C); lub — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (EN ISO 6869); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej po mineralizacji ciśnieniowej, ICP-AES (CEN/TS 15621). Wszystkie gatunki zwierząt — — Ryby: 100 (łącznie) Inne gatunki: 150 (łącznie) 1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu. 2. Chlorek manganu, tetrahydrat może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat. 3. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyko nie może zostać ograniczone do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej. 11 września 2027 r.

3b502 — Tlenek manganu(II) Skład dodatku Tlenek manganawy, w postaci proszku o minimalnej zawartości manganu 60 %; minimalna zawartość MnO: 77,5 % i maksymalna zawartość MnO2: 2 % Charakterystyka substancji czynnej Tlenek manganawy Wzór chemiczny: MnO Numer CAS: 1344-43-0 Metody analityczne (1) Do celów charakterystyki krystalograficznej dodatku paszowego: — dyfraktometria rentgenowska. Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości manganu w dodatku paszowym i w premiksach: — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (EN ISO 6869); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej po mineralizacji ciśnieniowej, ICP-AES (CEN/TS 15621). Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości manganu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych: — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV-C); lub — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (EN ISO 6869); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej po mineralizacji ciśnieniowej, ICP-AES (CEN/TS 15621). Wszystkie gatunki zwierząt — — Ryby: 100 (łącznie) Inne gatunki: 150 (łącznie) 1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu. 2. Tlenek manganu(II) może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat. 3. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyko nie może zostać ograniczone do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej. 11 września 2027 r.

3b503 — Siarczan manganawy, monohydrat Skład dodatku Siarczan manganawy, monohydrat, w postaci proszku, o minimalnej zawartości siarczanu manganawego, monohydrat 95 % i manganu 31 %. Charakterystyka substancji czynnej Siarczan manganawy, monohydrat Wzór chemiczny: MnSO4 · H2O Numer CAS: 10034-96-5 Metody analityczne (1) Do oznaczania ilościowego siarczanu manganawego, monohydrat w dodatku paszowym: — miareczkowanie azotanem amonu i ceru (monografia 1543 Farmakopei Europejskiej). Do reakcji identyfikacji siarczanów w dodatku paszowym: — monografia 2.3.1 Farmakopei Europejskiej; Do celów charakterystyki krystalograficznej dodatku paszowego: — dyfraktometria rentgenowska. Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości manganu w dodatku paszowym i w premiksach: — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (EN ISO 6869); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej po mineralizacji ciśnieniowej, ICP-AES (CEN/TS 15621). Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości manganu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych: — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV-C); lub — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (EN ISO 6869); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej po mineralizacji ciśnieniowej, ICP-AES (CEN/TS 15621). Wszystkie gatunki zwierząt — — Ryby: 100 (łącznie) Inne gatunki: 150 (łącznie) 1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu. 2. Siarczan manganawy, monohydrat może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat. 3. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyko nie może zostać ograniczone do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej. 11 września 2027 r.

3b504 — Aminokwasowy chelat manganowy, hydrat Skład dodatku Preparat kompleksu aminokwasowego manganu, w którym mangan i aminokwasy uzyskane z białka sojowego są chelatowane przez koordynacyjne wiązania kowalencyjne, mający postać proszku o minimalnej zawartości manganu 8 %. Wszystkie gatunki zwierząt — — Ryby: 100 (łącznie (3)) Inne gatunki: 150 (łącznie (3)) 1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu. 2. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli zagrożeń nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej, w tym ochrony skóry, oczu i układu oddechowego. 11 września 2027 r.

Charakterystyka substancji czynnej Wzór chemiczny: Mn(x)1–3 nH2O, x = anion dowolnego aminokwasu otrzymanego z białka sojowego poddanego hydrolizie kwasowej; Maksymalnie 10 % cząsteczek powyżej 1 500 Da.

Metoda analityczna (1) Do oznaczania ilościowego zawartości aminokwasów w dodatku paszowym: — chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją optyczną (IEC-VIS/FLD) Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości manganu w dodatku paszowym: — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub EN 15621), lub — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (ISO 6869) Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości manganu w premiksach: — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub EN 15621), lub — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (EN ISO 6869), lub — spektrometria mas z jonizacją w plazmie sprzężonej indukcyjnie, ICP-MS (EN 17053). Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości manganu w materiałach paszowych i mieszankach paszowych: — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub EN 15621), lub — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009, załącznik IV-C lub ISO 6869), lub — spektrometria mas z jonizacją w plazmie sprzężonej indukcyjnie, ICP-MS (EN 17053).

3b504i — Aminokwasowy chelat manganowy, hydrat Skład dodatku Preparat kompleksu aminokwasowego manganu, w którym mangan i aminokwasy są chelatowane przez koordynacyjne wiązania kowalencyjne, mający postać proszku o zawartości manganu 8–9 % i wolnych aminokwasów co najmniej 17 %. Wszystkie gatunki zwierząt — — Ryby: 100 (łącznie (3)) Inne gatunki: 150 (łącznie (3)) 1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu. 2. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub kontaktem z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli zagrożeń nie można ograniczyć do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej, w tym ochrony skóry, oczu i układu oddechowego. 3. W przypadku dodatków wytwarzanych w drodze hydrolizy białek zwierzęcych na etykietach dodatku i premiksów podaje się informację o gatunkach zwierząt (gatunkach ptaków). 11 września 2027 r.

Charakterystyka substancji czynnej Wzór chemiczny: Mn(x)1-3•nH2O, gdzie x to dowolny aminokwas pochodzący z hydrolizatu białka pozyskanego z piór lub pochodzenia roślinnego; Maksymalnie 10 % cząsteczek powyżej 1 500 Da.

Metoda analityczna (1) Do oznaczania ilościowego zawartości aminokwasów w dodatku paszowym: — chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją optyczną (IEC-VIS/FLD), rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 (załącznik III, F) i EN ISO 17180 Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości manganu w dodatku paszowym: — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub EN 15621), lub — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (ISO 6869) Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości manganu w premiksach: — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub EN 15621), lub — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (EN ISO 6869), lub — spektrometria mas z jonizacją w plazmie sprzężonej indukcyjnie, ICP-MS (EN 17053). Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości manganu w materiałach paszowych i mieszankach paszowych: — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510 lub EN 15621), lub — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009, załącznik IV-C lub ISO 6869), lub — spektrometria mas z jonizacją w plazmie sprzężonej indukcyjnie, ICP-MS (EN 17053).

3b505 — Chelat manganowy z hydrolizatami białkowymi Skład dodatku Chelat manganowy z hydrolizatami białkowymi, w postaci proszku o minimalnej zawartości manganu 10 %. Co najmniej 50 % manganu chelatowanego. Charakterystyka substancji czynnej Wzór chemiczny: Mn(x)1–3 · nH2O, x = anion hydrolizatów białkowych zawierających dowolny aminokwas uzyskany z hydrolizatu białka sojowego. Metody analityczne (1) Do oznaczania ilościowego zawartości hydrolizatów białkowych w dodatku paszowym: — metoda chromatografii jonowymiennej z derywatyzacją pokolumnową z ninhydryną i detekcją fotometryczną (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik III, F). Do oznaczania manganu chelatowanego w dodatku paszowym: — spektroskopia absorpcyjna w podczerwieni (FTIR), a następnie metody regresji wielowymiarowej. Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości manganu w dodatku paszowym i w premiksach: — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (EN ISO 6869); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej po mineralizacji ciśnieniowej, ICP-AES (CEN/TS 15621). Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości manganu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych: — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV-C); lub — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (EN ISO 6869); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej po mineralizacji ciśnieniowej, ICP-AES (CEN/TS 15621). Wszystkie gatunki zwierząt — — Ryby: 100 (łącznie) Inne gatunki: 150 (łącznie) 1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu. 2. Chelat manganowy z hydrolizatami białkowymi może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat. 3. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyko nie może zostać ograniczone do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej. 11 września 2027 r.

3b506 — Chelat manganowy wodzianu glicyny Skład dodatku Chelat manganowy wodzianu glicyny, w postaci proszku o minimalnej zawartości manganu 15 %. Wilgotność: maksymalnie 10 %. Charakterystyka substancji czynnej Wzór chemiczny: Mn(x)1-3 · nH2O, x = anion glicyny. Metody analityczne (1) Do oznaczania ilościowego zawartości glicyny w dodatku paszowym: — metoda chromatografii jonowymiennej z derywatyzacją pokolumnową z ninhydryną i detekcją fotometryczną (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik III, F). Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości manganu w dodatku paszowym i w premiksach: — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (EN ISO 6869); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej po mineralizacji ciśnieniowej, ICP-AES (CEN/TS 15621). Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości manganu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych: — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV-C); lub — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (EN ISO 6869); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej po mineralizacji ciśnieniowej, ICP-AES (CEN/TS 15621). Wszystkie gatunki zwierząt — — Ryby: 100 (łącznie) Inne gatunki: 150 (łącznie) 1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu. 2. Chelat manganowy wodzianu glicyny może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat. 3. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyko nie może zostać ograniczone do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej. 11 września 2027 r.

3b507 — Trihydroksychlorek dimanganu Skład dodatku Granulowany proszek o minimalnej zawartości manganu 44 % i maksymalnej zawartości tlenku manganu 7 % Charakterystyka substancji czynnej Trihydroksychlorek dimanganu Wzór chemiczny: Mn2(OH)3Cl Numer CAS: 39438-40-9 Metody analityczne (1) Do celów ustalenia charakterystyki krystalograficznej dodatku paszowego: — dyfraktometria rentgenowska. Do oznaczania ilościowego chloru w dodatku paszowym: — miareczkowanie – rozporządzenie (WE) nr 152/2009. Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości manganu w dodatku paszowym i w premiksach: — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (EN ISO 6869); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej po mineralizacji ciśnieniowej, ICP-AES (CEN/TS 15621). Do oznaczania ilościowego całkowitej zawartości manganu w materiałach paszowych i w mieszankach paszowych: — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (rozporządzenie (WE) nr 152/2009, załącznik IV-C); lub — atomowa spektrometria absorpcyjna, AAS (EN ISO 6869); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej, ICP-AES (EN 15510); lub — atomowa spektrometria emisyjna ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej po mineralizacji ciśnieniowej, ICP-AES (CEN/TS 15621). Wszystkie gatunki zwierząt — — Ryby: 100 (łącznie) Inne gatunki: 150 (łącznie) 1. Dodatek jest włączany do pasz w postaci premiksu. 2. Trihydroksychlorek dimanganu może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat. 3. Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i odpowiednie środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z wdychaniem, kontaktem ze skórą lub z oczami, w szczególności z uwagi na zawartość metali ciężkich, w tym niklu. Jeżeli ryzyko nie może zostać ograniczone do dopuszczalnego poziomu za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej. 11 września 2027 r.