2008L0040 — PL — 11.10.2008 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DYREKTYWA KOMISJI 2008/40/WE z dnia 28 marca 2008 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej amidosulfuronu i nikosulfuronu jako substancji czynnych (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 087, 29.3.2008, p.5)

zmienione przez:









▼B

DYREKTYWA KOMISJI 2008/40/WE

z dnia 28 marca 2008 r.

zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej amidosulfuronu i nikosulfuronu jako substancji czynnych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin ( 1 ), w szczególności jej art. 6 ust. 1, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenia Komisji (WE) nr 451/2000 ( 2 ) i (WE) nr 1490/2002 ( 3 ) ustanawiają szczegółowe zasady realizacji trzeciego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz wykaz substancji czynnych, które zostaną poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje amidosulfuron i nikosulfuron. (2) Wpływ amidosulfuronu i nikosulfuronu na zdrowie człowieka i środowisko naturalne został poddany ocenie zgodnie z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniach (WE) nr 451/2000 i (WE) nr 1490/2002 w odniesieniu do zakresu zastosowań proponowanych przez powiadamiających. W rozporządzeniach tych wyznaczono również państwa członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy, które mają przedkładać odpowiednie sprawozdania z oceny i zalecenia Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1490/2002. W przypadku amidosulfuronu i nikosulfuronu państwami członkowskimi pełniącymi rolę sprawozdawcy była Austria i Zjednoczone Królestwo, a wszystkie istotne informacje przekazano, odpowiednio, dnia 31 maja 2005 r. i 7 grudnia 2005 r. (3) Sprawozdania z oceny zostały poddane przeglądowi przez państwa członkowskie i EFSA i przedstawione Komisji w dniu 22 stycznia 2007 r. w formie sprawozdania naukowego EFSA poświęconego amidosulfuronowi i nikosulfuronowi ( 4 ). Sprawozdania te zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie i Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 22 stycznia 2008 r. w formie opracowanego przez Komisję sprawozdania z przeglądu dotyczącego amidosulfuronu i nikosulfuronu. (4) Jak wykazały różnorodne badania, można oczekiwać, że środki ochrony roślin zawierające amidosulfuron i nikosulfuron zasadniczo spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem włączyć amidosulfuron i nikosulfuron do załącznika I w celu zapewnienia we wszystkich państwach członkowskich możliwości udzielania zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające te substancje czynne zgodnie z przepisami wymienionej dyrektywy. (5) Należy przewidzieć rozsądnie długi termin na włączenie substancji czynnej do załącznika I w celu umożliwienia państwom członkowskim i zainteresowanym stronom przygotowania się do spełnienia nowych wymogów, wynikających z tego faktu. (6) Nie naruszając określonych w dyrektywie 91/414/EWG zobowiązań wynikających z włączenia substancji czynnej do załącznika I, państwom członkowskim należy dać sześć miesięcy, licząc od daty włączenia, na dokonanie przeglądu istniejących zezwoleń dotyczących środków ochrony roślin zawierających amidosulfuron i nikosulfuron w celu spełnienia wymogów ustanowionych w dyrektywie 91/414/EWG, w szczególności w jej art. 13, oraz stosownych warunków określonych w załączniku I. Państwa członkowskie powinny, w zależności od przypadku, zmienić, zastąpić lub wycofać istniejące zezwolenia zgodnie z przepisami dyrektywy 91/414/EWG. W drodze odstępstwa od powyższego terminu należy przyznać więcej czasu na przedłożenie i ocenę pełnej dokumentacji wyszczególnionej w załączniku III dla każdego środka ochrony roślin i każdego zamierzonego zastosowania, zgodnie z jednolitymi zasadami ustanowionymi w dyrektywie 91/414/EWG. (7) Doświadczenie zdobyte przy okazji wcześniejszych przypadków włączania substancji czynnych, ocenionych w ramach rozporządzenia Komisji (EWG) nr 3600/92 ( 5 ), do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG pokazuje, że mogą pojawić się trudności z interpretacją spoczywających na posiadaczach dotychczasowych zezwoleń obowiązków w zakresie dostępu do danych. W celu uniknięcia dalszych trudności wydaje się zatem konieczne wyjaśnienie obowiązków państw członkowskich, a w szczególności obowiązku sprawdzenia, czy posiadacz zezwolenia ma dostęp do dokumentacji zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II do wymienionej dyrektywy. Wyjaśnienie to nie nakłada jednak na państwa członkowskie ani na posiadaczy zezwoleń żadnych nowych obowiązków w porównaniu z tymi, które zostały nałożone w dotychczas przyjętych dyrektywach zmieniających załącznik I. (8) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 91/414/EWG. (9) Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:







Artykuł 1

W załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej dyrektywy.

Artykuł 2

Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia ►M1 30 czerwca 2009 r. ◄ , przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Państwa członkowskie zaczynają stosować te przepisy od dnia ►M1 1 lipca 2009 r. ◄

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

Artykuł 3

1. Zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG państwa członkowskie w miarę potrzeby odpowiednio zmieniają lub wycofują istniejące zezwolenia dla środków ochrony roślin zawierających amidosulfuron i nikosulfuron jako substancje czynne w terminie do dnia ►M1 30 czerwca 2009 r. ◄

Przed upływem tego terminu państwa członkowskie w szczególności weryfikują, czy spełnione są warunki wymienione w załączniku I do wspomnianej dyrektywy odnośnie do amidosulfuronu i nikosulfuronu, z wyjątkiem warunków wskazanych w części B pozycji odnoszącej się do danej substancji czynnej, oraz czy posiadacz zezwolenia zgodnie z warunkami ustanowionymi w art. 13 tej dyrektywy posiada dokumentację spełniającą wymogi załącznika II do wspomnianej dyrektywy lub dostęp do takiej dokumentacji.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie dokonają ponownej oceny każdego dopuszczonego środka ochrony roślin zawierającego amidosulfuron i nikosulfuron jako jedyną substancję czynną lub jako jedną z kilku substancji czynnych wyszczególnionych w załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG najpóźniej do dnia ►M1 31 grudnia 2008 r. ◄ , zgodnie z jednolitymi zasadami określonymi w załączniku VI do dyrektywy 91/414/EWG, na podstawie dokumentacji zgodnej z wymogami określonymi w załączniku III do wymienionej dyrektywy i z uwzględnieniem części B pozycji dotyczącej amidosulfuronu i nikosulfuronu w załączniku I do tej dyrektywy. Na podstawie powyższej oceny państwa członkowskie określają, czy środek spełnia warunki ustanowione w art. 4 ust. 1 lit. b), c), d) i e) dyrektywy 91/414/EWG.

Po dokonaniu tych ustaleń państwa członkowskie:

a) w przypadku środka zawierającego amidosulfuron i nikosulfuron jako jedyną substancję czynną, w razie potrzeby, zmieniają lub wycofują zezwolenie najpóźniej do dnia ►M1 31 grudnia 2012 r. ◄ ; lub

b) w przypadku środka zawierającego amidosulfuron i nikosulfuron jako jedną z kilku substancji czynnych, w razie potrzeby, zmieniają lub wycofują zezwolenie do dnia ►M1 31 grudnia 2012 r. ◄ lub w terminie określonym dla takiej zmiany lub wycofania we właściwej dyrektywie lub dyrektywach włączających odpowiednią substancję lub substancje do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG, w zależności od tego, która z tych dwóch dat jest późniejsza.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem ►M1 1 stycznia 2009 r. ◄

Artykuł 5

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.









ZAŁĄCZNIK

Na końcu tabeli w załączniku I do dyrektywy 91/414/EWG dodaje się pozycję w brzmieniu:







Nr Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne Nazwa IUPAC Czystość (1) Data wejścia w życie Data wygaśnięcia włączenia Przepisy szczególne „175 Amidosulfuron Nr CAS 120923-37-7 Nr CIPAC 515 3-(4,6-dimetoksypirymidyno-2-ylo)-1-(N-metylo-N-metylosulfonylo-aminosulfonylo)mocznik lub 1-(4,6-dimetoksypirymidyno-2-ylo)-3-mesylo(metylo) sulfamoilomocznik ≥ 970 g/kg 1 stycznia 2009 r. 31 grudnia 2018 r. CZĘŚĆ AZezwala się wyłącznie na stosowanie jako herbicyd.CZĘŚĆ BPodczas oceny wniosków dotyczących zezwolenia dla środków ochrony roślin zawierających amidosulfuron w przypadku zastosowań innych niż na łąkach i pastwiskach państwa członkowskie zwrócą szczególną uwagę na kryteria zawarte w art. 4 ust. 1 lit. b) oraz dopilnują, aby wszelkie potrzebne dane i informacje zostały dostarczone przed udzieleniem takiego zezwolenia.W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad zamieszczonych w załączniku VI należy uwzględnić wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego amidosulfuronu, w szczególności jego dodatki I i II, ukończonego przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 22 stycznia 2008 r.W ramach ogólnej oceny państwa członkowskie muszą zwrócić szczególną uwagę na: — ochronę wód gruntowych ze względu na możliwość skażenia wód gruntowych poprzez niektóre produkty degradacji, w przypadku gdy substancja czynna jest stosowana w regionach, w których gleba i/lub klimat są podatne na zagrożenia, — ochronę organizmów wodnych. W odniesieniu do tego określonego ryzyka w miarę potrzeby powinny być stosowane środki ograniczenia zagrożenia, takie jak strefy buforowe. 176 Nikosulfuron Nr CAS 111991-09-4 Nr CIPAC 709 2-[4,6-dimetoksypirymidyno-2-ylokarbamoilo)sulfamoilo]-N,N-dimetylonikotynamid lub 1-(4,6-dimetoksypirymidyno-2-ylo)-3-(3-dimetylokarbamoilo-2-pirydylo-sulfonylo)mocznik ≥ 930 g/kg 1 stycznia 2009 r. 31 grudnia 2018 r. CZĘŚĆ AZezwala się wyłącznie na stosowanie jako herbicyd.CZĘŚĆ BW celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad zamieszczonych w załączniku VI należy uwzględnić wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego nikosulfuronu, w szczególności jego dodatki I i II, ukończonego przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 22 stycznia 2008 r.W ramach ogólnej oceny państwa członkowskie muszą zwrócić szczególną uwagę na: — możliwość zagrożenia środowiska wodnego metabolitem DUDN w przypadku stosowania nikosulfuronu w regionach, w których gleba podatna jest na zagrożenia, — ochronę organizmów wodnych oraz dopilnowanie, by warunki zezwolenia zawierały, w miarę potrzeby, środki ograniczające zagrożenie, takie jak strefy buforowe, — ochronę roślin niebędących przedmiotem zwalczania; muszą również dopilnować, by warunki zezwolenia zawierały w miarę potrzeby środki ograniczające zagrożenie, takie jak nieobjęta spryskiwaniem strefa buforowa, — ochronę wód gruntowych i powierzchniowych, w przypadku możliwości zagrożeń powodowanych przez warunki glebowe i klimatyczne.” (1) Dodatkowe dane na temat identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.