1997R0956 — PL — 28.07.1998 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:







NB: Niniejsza wersja skonsolidowana zawiera odniesienia do europejskiej jednostki rozliczeniowej i/lub ecu, które od dnia 1 stycznia 1999 r. należy rozumieć jako odniesienia do euro – rozporządzenie Rady (EWG) nr 3308/80 (Dz.U. L 345 z 20.12.1980, str. 1) i rozporządzenie Rady (WE) nr 1103/97 (Dz.U. L 162 z 19.6.1997, str. 1).









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 956/97

z dnia 29 maja 1997 r.

ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/96 w odniesieniu do szczególnych środków stosowanych do przetworzonych szparagów







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków przetworów owocowych i warzywnych ( 1 ), w szczególności jego art. 10 ust. 4, a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: artykuł 10 rozporządzenia (WE) nr 2201/96 przewiduje szczególne środki dla promocji produktów mających znaczenie na poziomie lokalnym lub regionalnym, które spotykają się z silną międzynarodową konkurencją; białe szparagi do przetwórstwa odpowiadają tym kryteriom; ponadto w przypadku szparagów do przetwórstwa art. 10 ust. 3 przewiduje przyznanie na hektar zryczałtowanej pomocy w celu ułatwienia wprowadzenia szczególnych środków; należy zatem ustanowić szczegółowe zasady stosowania tych przepisów; dla osiągnięcia skuteczności powinny zostać wprowadzone środki poprawiające konkurencyjność sektora w postaci programów proponowanych i realizowanych przez reprezentatywne zrzeszenia składające się z organizacji producentów oraz zrzeszenia przetwórców, a warunki określające ich reprezentatywność powinny zostać sprecyzowane w odniesieniu do regionu produkcji oraz do produkcji wspólnotowej; ze względu na wymagania sektora powinny zostać ustalone dwie różne stawki dotyczące wspólnotowego finansowania, w zależności od rodzaju środka, który ma być finansowany, jak również dwa pułapy wspólnotowego finansowania, w zależności od tego, jak bardzo zrzeszenia są reprezentatywne; w celu ułatwienia obliczenia pułapu przez reprezentatywne zrzeszenia należy ustanowić, że pułap jest obliczany w odniesieniu do wartości produkcji reprezentatywnego zrzeszenia w okresie trzyletnim od 1994 r. do 1996 r.; w interesie rzetelnego zarządzania należy sprecyzować informacje i zobowiązania mające znaleźć się w programach środków szczególnych, środki, które mają być wykluczone, terminy do zatwierdzenia przez Państwa Członkowskie oraz procedurę dokonywania zmian programu; należy przewidzieć możliwość wypłaty jednorazowej zaliczki podlegającej odpowiednim zabezpieczeniom oraz sześciu miesięcznych wypłat ograniczonych do 85 % kwoty udziału finansowego; określić należy, że zabezpieczenie zostanie zwrócone, gdy saldo udziału finansowego zostanie zapłacone; działalność zrzeszeń powinna być monitorowana w formie okresowych sprawozdań; z uwagi na wysoki stopień odpowiedzialności powierzony reprezentatywnym zrzeszeniom należy ustanowić przepisy w sprawie procedur ścisłej kontroli oraz w sprawie kar odstraszających w przypadku naruszeń; w celu zapewnienia, że pomoc zryczałtowana na hektar kierowana jest bezpośrednio do obszarów spotykających się obecnie z silną konkurencją międzynarodową, pomoc ta powinna być ograniczona do obszarów specjalizujących się w produkcji białych szparagów do przetwórstwa, zasadzonych nie później niż w 1996 r., osiągających minimalne plony oraz objętych umową z przetwórcą; ponieważ pomoc przyznawana jest na trzy lata, należy przewidzieć możliwość składania jednego wniosku o przyznanie pomocy, który byłby potwierdzany na następne lata deklaracjami o zbiorach; w celu zachowania zgodności z ograniczeniem pomocy do obszaru 9000 hektarów, należy ustanowić przepisy dotyczące informowania Komisji o obszarach, w stosunku do których ubiegano się o pomoc, oraz przepisy dotyczące ustalenia współczynnika redukcji, stosowanego w przypadku, gdy ta maksymalna powierzchnia zostanie przekroczona; w celu osiągnięcia skutecznej pomocy zryczałtowanej należy ustanowić przepisy w sprawie procedur kontrolnych dotyczących przetwórców oraz obejmujących kary odstraszające w przypadku naruszeń; Komitet Zarządzający ds. Przetworów Owocowych i Warzywnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego, PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







ROZDZIAŁ I

Programy środków szczególnych

Artykuł 1

Do celów niniejszego rozporządzenia:

a) „reprezentatywne zrzeszenie” oznacza jakiekolwiek zrzeszenie, niezależnie od jego statusu prawnego, które: — łączy z jednej strony organizacje producentów, określone w art. 11 i 13 rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 ( 2 ) i/lub zrzeszenia organizacji producentów, określonych w art. 16 ust. 3 powyższego rozporządzenia, i/lub grupy producentów wstępnie uznane zgodnie z art. 14 powyższego rozporządzenia, a z drugiej strony zrzeszenia przetwórców uznane przez dane Państwo Członkowskie, — odpowiada co najmniej za jedną trzecią produkcji białych szparagów przeznaczonych do przetwórstwa oraz przetworzonych, w jakimkolwiek regionie produkcyjnym oraz co najmniej za 15 % produkcji wspólnotowej;

b) „programy środków szczególnych” oznaczają programy trwające od czterech do sześciu lat, które mają zostać przedstawione przed dniem ►M1 30 czerwca 1999 r. ◄ przez reprezentatywne zrzeszenia w kontekście środków szczególnych, określonych w art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2201/96;

c) „wartość wprowadzonej na rynek produkcji” oznacza średnią roczną wartość białych szparagów dostarczoną do przetworzenia w trakcie roku 1994, 1995 oraz 1996 przez producentów należących do organizacji producentów reprezentatywnego zrzeszenia.

Artykuł 2

Programy środków szczególnych realizowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2201/96 oraz niniejszym rozporządzeniem finansowane są przez Wspólnotę do 60 % rzeczywistych wydatków poniesionych w ramach programu na środki, zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. a), b) i d) rozporządzenia (WE) nr 2201/96 oraz do 40 % na środki określone w lit. c) i e) powyższego artykułu.

Całkowite finansowanie za pełny okres stosowania programu nie może przekroczyć 25 % wartości produkcji wprowadzonej na rynek. Udział ten może zostać podwyższony do 35 % w odniesieniu do reprezentatywnego zrzeszenia i wynosić więcej niż 50 % wspólnotowej produkcji.

Artykuł 3

1. Programy środków szczególnych odnoszą się w szczególności do jednego lub więcej środków wymienionych w art. 10 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2201/96. Programy zawierają elementy niezbędne do zapewnienia poprawy konkurencyjności produktu pod koniec ich stosowania.

2. Programy środków szczególnych zawierają co najmniej następujące informacje:

a) nazwę i adres organizacji, które zrzeszyły się w celu realizacji programu; dowód popierający reprezentatywność zrzeszenia zgodnie z art. 1 lit. a) oraz zobowiązanie do powiadamiania o wszystkich zmianach wpływających na posiadaną reprezentatywność; najbardziej aktualne sprawozdanie z działalności zaangażowanych organizacji oraz, gdzie stosowne, statut zrzeszenia lub regulamin wewnętrzny zrzeszenia; wskazanie osoby odpowiedzialnej za prezentację i wdrażanie programu;

b) okres ich trwania;

c) opis sytuacji początkowej, w szczególności w odniesieniu do procesu produkcji oraz wyposażenia;

d) cele programu, mając na uwadze perspektywy dla produkcji oraz rynki zbytu; odniesienie do ilości objętych programem;

e) działania podejmowane i środki stosowane do osiągnięcia celów;

f) aspekty finansowe: wartość produkcji wprowadzonej na rynek oraz szacunkowa kwota udziału finansowego Wspólnoty; budżet i harmonogram realizacji środków.

3. Programy środków nie mogą dotyczyć:

a) wydatków administracyjnych i operacyjnych, z wyjątkiem przypadków, gdy są one związane z realizacją programu;

b) surowca wyprodukowanego poza Wspólnotą lub gotowych produktów niewyprodukowanych przez członków reprezentatywnego zrzeszenia;

c) dodatków do dochodu lub do cen;

d) działań, które mogłyby prowadzić do zakłócenia konkurencji w innych dziedzinach działalności gospodarczej prowadzonej przez organizacje należące do reprezentatywnych zrzeszeń; działania lub środki przynoszące bezpośrednio lub pośrednio korzyść innym dziedzinom działalności gospodarczej prowadzonej przez te organizacje finansuje się proporcjonalnie do ich wykorzystania w sektorze szparagów.

4. Programy środków szczególnych przyjmuje się tylko wówczas, gdy towarzyszą im:

a) pisemne zobowiązanie reprezentatywnego zrzeszenia do przestrzegania przepisów rozporządzenia (WE) nr 2201/96 i niniejszego rozporządzenia oraz do niekorzystania, bezpośrednio lub pośrednio, z takiej samej pomocy wspólnotowej lub krajowej w odniesieniu do środków i/lub działań kwalifikujących się do finansowania przez Wspólnotę na mocy niniejszego rozporządzenia;

b) dowód otwarcia rachunku bankowego w instytucji finansowej Państwa Członkowskiego, w którym reprezentatywne zrzeszenie ma swoją główną siedzibę, który wykorzystywany będzie wyłącznie do wszystkich transakcji związanych z realizacją programu środków szczególnych.

Artykuł 4

1. Właściwe organy krajowe podejmują decyzje w sprawie programów środków szczególnych przedstawionych w ciągu trzech miesięcy od dnia przedstawienia pełnej dokumentacji.

2. Właściwe organy krajowe sprawdzają:

a) za pomocą wszystkich stosownych środków, włączając kontrole na miejscu, dokładność informacji przewidzianych w art. 3 ust. 2 lit. a), c) i f);

b) zgodność celów programów z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2201/96;

c) ekonomiczną zgodność i jakość techniczną programów, rzetelność szacunków, plan finansowy oraz harmonogram ich realizacji.

3. Właściwe organy krajowe, w odpowiednim przypadku:

a) zatwierdzają programy, które odpowiadają wymaganiom art. 10 rozporządzenia (WE) nr 2201/96 oraz wymaganiom zawartym w niniejszym rozdziale;

b) występują o zmiany w programach; tylko programy, do których włączono żądane zmiany, są zatwierdzone;

c) odrzucają programy.

Właściwe organy krajowe powiadamiają reprezentatywne zainteresowane zrzeszenia o swoich decyzjach. Przesyłają Komisji podsumowanie zatwierdzonych programów.

Artykuł 5

1. Wydatki określone w zatwierdzonym programie mogą być przekroczone o 20 % w odniesieniu do każdego środka, pod warunkiem że nie zostaje przekroczona ogólna kwota wydatków; realizacja programów może być kontynuowana, pod warunkiem że wniosek o zmiany zostanie złożony zgodnie z ust. 2, jeśli odchylenie wynosi więcej niż 5 % przewidywanych wydatków w ramach programu.

2. Reprezentatywne zrzeszenia mogą wnioskować o zmiany w programach środków szczególnych każdego roku nie później niż dwa miesiące przed rocznicą ich zatwierdzenia.

Zmiany mogą dotyczyć przedłużenia okresu trwania programu o jeden rok.

Wnioskom o zmiany towarzyszą wszystkie dodatkowe dokumenty.

Właściwe organy podejmują decyzje w sprawie wniosków o zmiany w programach w ciągu dwóch miesięcy od rozpatrzenia dostarczonych dokumentów dodatkowych z należytym uwzględnieniem kryteriów zawartych w art. 4 ust. 2.

Artykuł 6

1. Od dnia zatwierdzenia programu środków szczególnych reprezentatywne zrzeszenia mogą przedstawić jeden wniosek o zaliczkę.

Zaliczki nie mogą przekraczać 30 % szacowanej kwoty finansowego udziału Wspólnoty.

Zaliczki wypłaca się pod warunkiem wniesienia zabezpieczenia w wysokości 110 % zaliczki.

2. Zabezpieczenia wnosi się zgodnie z warunkami ustanowionymi w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2220/85 ( 3 ). Zabezpieczenia zwraca się po zapłaceniu salda określonego w art. 7 ust. 2.

„Wymóg pierwotny” w rozumieniu art. 20 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85 obejmuje wykonanie działań określonych w programie środków szczególnych, z zastrzeżeniem zobowiązań ustanowionych w art. 3 ust. 4 lit. a) niniejszego rozporządzenia.

W przypadku braku spełnienia wymogu pierwotnego lub poważnego naruszenia obowiązku wykonania zobowiązań określonych w art. 3 ust. 4 lit a) zabezpieczenie przepada bez uszczerbku dla innych kar stosowanych zgodnie z art. 25 rozporządzenia (WE) nr 2201/96.

Artykuł 7

1. Finansowy udział Wspólnoty w programie składa się z sześciu miesięcznych wypłat oraz salda.

Sześciu miesięcznych wypłat dokonuje się na podstawie wniosku wraz z załączonymi do niego dokumentami dodatkowymi wskazującymi rzeczywiste wydatki oraz na podstawie średniookresowego sprawozdania w sprawie postępów w realizacji programu. Wypłaty te nie mogą przekroczyć 85 % szacowanej kwoty wspólnotowego udziału finansowego w programie, biorąc pod uwagę pułapy określone w art. 2. Pierwszy wniosek o sześć miesięcznych wypłat składa się sześć miesięcy od zatwierdzenia programu.

2. Wniosek o wypłatę salda składa się do właściwego organu krajowego nie później niż na koniec czwartego miesiąca od daty zakończenia programu środków szczególnych. Towarzyszą mu dokumenty dodatkowe wskazujące:

a) rzeczywiste wydatki w ramach programu oraz dowód, że został wniesiony udział własny zrzeszenia, jak również jego pochodzenie;

b) osiągnięcia programu w formie sprawozdania końcowego z załączoną do niego oceną, przygotowaną, w razie potrzeby, z pomocą wyspecjalizowanego biura doradczego. Ocena taka musi weryfikować osiągnięcie celów realizowanych w ramach programów oraz, gdzie stosowne, proponować nowe środki lub rozwiązania.

3. Właściwy organ krajowy dokonuje wypłat określonych w ust. 1 i 2 w ciągu 30 dni od otrzymania wniosku określonego w ust. 1 akapit drugi lub wniosku o wypłatę salda określonego w ust. 2. Jednakże może on odroczyć wypłatę, jeśli konieczna jest weryfikacja dodatkowa.

Artykuł 8

1. Państwa Członkowskie przeprowadzają kontrole organizacji należących do reprezentatywnych zrzeszeń w celu sprawdzenia zgodności z warunkami przyznawania wspólnotowego udziału finansowego.

2. Kontrole odnoszą się każdego roku do znaczącej części wniosków o wypłatę. Część ta musi reprezentować co najmniej 10 % reprezentatywnych zrzeszeń oraz 30 % ogólnego wsparcia Wspólnoty.

W przypadku gdy kontrole wykazują poważne nieprawidłowości w regionie lub części regionu, właściwe organy przeprowadzają dodatkowe kontrole w trakcie danego roku oraz zwiększają ilość wniosków poddawanych kontroli w następnym roku w odniesieniu do tego regionu lub dla jego części.

3. Właściwe organy krajowe określają, które reprezentatywne zrzeszenie ma zostać skontrolowane, z uwzględnieniem w szczególności analizy ryzyka biorącej pod uwagę:

a) kwotę wspólnotowego udziału finansowego;

b) tendencje w programach w odniesieniu do poprzedniego roku;

c) ustalenia z kontroli przeprowadzonych w poprzednich latach;

d) inne elementy określane przez Państwa Członkowskie.

Artykuł 9

1. Beneficjent pomocy zobowiązany jest zwrócić podwójną wartość kwoty niesłusznie wypłaconej, powiększonej o odsetki naliczone za okres między płatnością a dokonaniem zwrotu przez beneficjenta, w przypadku gdy kontrole przeprowadzone zgodnie z art. 8 wykazują, że:

a) rzeczywiste wydatki są mniejsze niż kwota wskazana we wniosku o wypłatę salda;

b) udział reprezentatywnych zrzeszeń nie został wniesiony; lub

c) program środków szczególnych realizowany był w sposób, który nie jest zgodny z warunkami jego zatwierdzenia przez zainteresowane Państwo Członkowskie, bez uszczerbku dla art. 5.

Stosowaną stopą procentową jest stopa wykorzystywana przez Europejski Instytut Walutowy przy transakcjach przeprowadzanych w ecu, opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, seria C, obowiązująca w dniu dokonania nienależnej wypłaty, powiększona o trzy punkty procentowe.

2. W przypadku gdy różnica między rzeczywiście wypłaconym wspólnotowym udziałem finansowym a udziałem należnym stanowi więcej niż 20 % należnego udziału, otrzymujący zobowiązany jest zwrócić cały wypłacony udział wraz z odsetkami określonymi w ust. 1.

3. Odzyskane kwoty wraz z powstałymi odsetkami wpłacane są do właściwej agencji płatniczej i odejmowane od wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej.

4. W przypadku umyślnego złożenia nieprawdziwej deklaracji lub w wyniku poważnego zaniedbania dane reprezentatywne zrzeszenie zostaje uznane za nieuprawnione do otrzymania wspólnotowego udziału finansowego.

5. Przepisy ust. 1–4 stosuje się bez uszczerbku dla innych kar stosowanych zgodnie z art. 25 rozporządzenia (WE) nr 2201/96.







ROZDZIAŁ II

Pomoc zryczałtowana

Artykuł 10

Pomoc zryczałtowana określona w art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2201/96 przyznawana jest w trakcie roku 1997, 1998 oraz 1999 na rzecz wszystkich obszarów obsianych białymi szparagami przeznaczonymi do przetworzenia na produkty objęte kodem CN ex200560 00, pod warunkiem że:

a) zostały one zasadzone nie później niż w 1996 r. lub, w przypadku nowych plantacji, zastępują one plantacje istniejące w tym samym gospodarstwie rolnym w ciągu trzech ostatnich lat;

b) dają plon wynoszący co najmniej 2500 kg/ha, z wyjątkiem tych obsadzonych na okres krótszy niż rok;

c) są one objęte umową dostawy z przetwórcą, dotyczącą co najmniej ilości określonej w lit. d) i obejmującą okres trzyletni określony powyżej oraz wymagającą zobowiązania przetwórcy do poddania się kontrolom niezbędnym do wypłacenia zryczałtowanej pomocy;

d) co najmniej 90 % wyprodukowanej ilości białych szparagów zostało dostarczone do przetwórcy i przetworzone.

Artykuł 11

1. Nie później niż do dnia 31 lipca 1997 r. producent składa do właściwego organu wyznaczonego przez Państwo Członkowskie dla terytorium, na którym znajdują się powierzchnie upraw, jeden wniosek o przyznanie zryczałtowanej pomocy obejmujący cały okres trzyletni.

Wniosek zawiera co najmniej następujące informacje:

a) obszary objęte wnioskiem o pomoc zryczałtowaną, z odniesieniem do ksiąg katastralnych;

b) wielkość zbiorów w 1997 r.;

c) dowód, że warunki określone w art. 10 zostały spełnione.

2. Informacja określona w ust. 1 akapit drugi aktualizowana jest w odniesieniu do lat 1998 i 1999 w deklaracji o zbiorach, składanej nie później niż 31 lipca.

Artykuł 12

Państwa Członkowskie informują Komisję nie później niż do dnia 15 września 1997 r. o obszarach, w odniesieniu do których zostały złożone wnioski o przyznanie pomocy zryczałtowanej.

Komisja informuje Państwa Członkowskie o całkowitej powierzchni obszarów objętych wnioskami o pomoc w całej Wspólnocie oraz, w przypadku gdy przekroczona zostaje maksymalna powierzchnia określona w art. 10 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2201/96, ustala współczynnik redukcji dla obszarów, dla których pomoc zostanie przyznana na podstawie każdego wniosku, tak aby ogólna powierzchnia kwalifikująca się do pomocy została utrzymana na wyżej wymienionym maksymalnym poziomie.

Państwa Członkowskie wypłacają pomoc w odniesieniu do 1997 r. w ciągu jednego miesiąca od daty podania tej informacji lub, stosownie do przypadku, od dnia opublikowania w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich współczynnika określonego w ust. 2. Płatności dla lat 1998 i 1999 dokonuje się przed 30 września.

Artykuł 13

Państwa Członkowskie przeprowadzają kontrole znaczącej części wniosków o pomoc lub, gdzie stosowne, przedłożonych deklaracji zbiorów, określonej z należytym uwzględnieniem średniej powierzchni gospodarstw rolnych, powierzchni obszarów pod uprawę białych szparagów przeznaczonych do przetwórstwa oraz geograficznego rozmieszczenia takich obszarów.

Część ta musi reprezentować co najmniej 10 % wniosków o pomoc lub, gdzie stosowne, deklaracji zbiorów, oraz 30 % całkowitej kwoty pomocy zryczałtowanej. Powyższe udziały procentowe mogą być podwyższone odpowiednio do 15 i 40 % w stosunku do bieżącego roku w przypadku stwierdzenia znacznej liczby nieprawidłowości.

Jeśli wniosek o pomoc lub, gdy stosowne, deklaracja zbiorów zostały wybrane do kontroli, kontrola taka obejmuje nie tylko szczegółowe sprawdzenie dokumentacji, ale również kontrolę w gospodarstwie rolnym, włączając, w razie konieczności, pomiar powierzchni danych obszarów, kontrolę zakładu przetwórczego, w szczególności ewidencji towarowej.

Jeżeli w gospodarstwie rolnym znajdują się powierzchnie upraw szparagów przeznaczonych do sprzedaży jako świeży produkt, Państwa Członkowskie podejmują kroki niezbędne do zapewnienia zgodności z art. 10 lit. d).

Artykuł 14

1. Beneficjent pomocy zobowiązany jest zwrócić podwójną wartość kwoty niesłusznie wypłaconej, powiększonej o odsetki naliczone za okres między płatnością a dokonaniem zwrotu przez beneficjenta, w przypadku gdy kontrole przeprowadzone zgodnie z art. 13 wskazują, że wniosek lub, gdzie stosowne, deklaracja zbiorów oraz załączone dokumenty dodatkowe zostały podrobione. Taki producent i przetwórca wyłączany jest ze wspólnotowego finansowania zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 2201/96.

Stosowaną stopą procentową jest stopa wykorzystywana przez Europejski Instytut Walutowy przy transakcjach przeprowadzanych w ecu, opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich, seria C, obowiązująca w dniu dokonania nienależnej wypłaty, powiększona o trzy punkty procentowe.

2. W przypadku gdy różnica między rzeczywiście wypłaconą pomocą zryczałtowaną a pomocą należną wynosi więcej niż 20 % należnej pomocy, beneficjent zobowiązany jest zwrócić całą wypłaconą pomoc wraz z odsetkami, określonymi w ust. 1.

3. Odzyskane kwoty wraz z powstałymi odsetkami wpłacane są do właściwej agencji płatniczej i odejmowane od wydatków finansowanych przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej.

4. Przepisy ust. 1, 2 i 3 stosuje się bez uszczerbku dla innych kar stosowanych zgodnie z art. 25 rozporządzenia (WE) nr 2201/96.







ROZDZIAŁ III

Przepisy końcowe

Artykuł 15

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.