1984L0647 — PL — 31.07.1990 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DYREKTYWA RADY z dnia 19 grudnia 1984 r. w sprawie użytkowania pojazdów najmowanych bez kierowców w celu przewozu drogowego rzeczy (84/647/EWG) (Dz.U. L 335, 22.12.1984, p.72)

zmienione przez:









▼B

DYREKTYWA RADY

z dnia 19 grudnia 1984 r.

w sprawie użytkowania pojazdów najmowanych bez kierowców w celu przewozu drogowego rzeczy

(84/647/EWG)







RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 75, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ( 1 ), uwzględniają opinię Parlamentu Europejskiego ( 2 ), a także mając na uwadze, co następuje: z makroekonomicznego punktu widzenia korzystanie z najmowanych pojazdów w pewnych sytuacjach pozwala na optymalny rozdział zasobów poprzez ograniczenie marnotrawstwa czynników produkcji; z makroekonomicznego punktu widzenia możliwość ta wnosi do organizacji transportu element elastyczności, a zatem zwiększa produktywność zainteresowanych przedsiębiorstw; należy wprowadzić zmiany do pierwszej dyrektywy Rady z dnia 23 lipca 1962 r., w sprawie ustanowienia wspólnych zasad dla niektórych typów przewozu drogowego rzeczy między Państwami Członkowskimi ( 3 ), ostatnio zmienionej dyrektywą 82/50/EWG ( 4 ), PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:







Artykuł 1

Do celów niniejszej dyrektywy:

— „pojazd” oznacza pojazd silnikowy, przyczepę, naczepę lub zbiór pojazdów przeznaczonych wyłącznie do transportu rzeczy,

— „wynajmowany pojazd” oznacza pojazd, który za wynagrodzenie i na określony czas jest przekazywany do dyspozycji przedsiębiorstwa, które zajmuje się drogowym transportem rzeczy w zamian za czynsz lub za wynagrodzeniem, bądź też na własny rachunek, na podstawie umowy z przedsiębiorstwem udostępniającym pojazdy.

Artykuł 2

Każde Państwo Członkowskie zezwoli na użytkowanie w obrębie ich terytoriów, w celach ruchu drogowego między Państwami Członkowskimi, pojazdów najmowanych przez przedsiębiorstwa mające siedzibę na terytorium innego Państwa Członkowskiego, pod warunkiem, że:

1. pojazd jest zarejestrowany lub zostaje włączony do ruchu zgodnie z prawem innego Państwa Członkowskiego;

2. umowa dotyczy wyłącznie najmu pojazdu bez kierowcy i nie towarzyszy jej umowa o świadczenie usług, zawarta z tym samym przedsiębiorstwem dotycząca kierowców lub personelu towarzyszącego;

3. najmowany pojazd pozostaje w wyłącznej dyspozycji przedsiębiorstwa użytkującego pojazd przez cały okres obowiązywania umowy najmu;

4. najmowany pojazd prowadzony jest przez personel przedsiębiorstwa użytkującego;

5. spełnienie powyższych warunków potwierdzają następujące dokumenty, które powinny znajdować się w pojeździe: a) umowa najmu lub poświadczony wyciąg z umowy zawierający w szczególności nazwę (nazwisko) wynajmującego, najemcy, datę i okres obowiązywania umowy oraz oznaczenie pojazdu; b) w przypadku, gdy kierowca nie jest osobą najmującą pojazd — umowa o pracę kierowcy lub poświadczony wyciąg z tej umowy, zawierający w szczególności nazwę (nazwisko) pracodawcy, nazwisko pracownika oraz datę i okres obowiązywania umowy lub ostatnią kartę płacy. W razie konieczności dokumenty, określone w lit. a) i b), mogą zostać zastąpione równoważnym dokumentem, wydanym przez właściwe władze Państwa Członkowskiego.

Artykuł 3

1. Państwa Członkowskie podejmują niezbędne środki celem zapewnienia, by ich przedsiębiorstwa mogły użytkować najmowane pojazdy, zarejestrowane lub dopuszczone do ruchu zgodnie z prawem ich krajów, do celów drogowego transportu towarów na tych samych warunkach, co pojazdy będące ich własnością, pod warunkiem, że przedsiębiorstwa te spełniają warunki ustanowione w art. 2.

▼M1

2. Państwa Członkowskie mogą wyłączyć z przepisów ust. 1 działalność transportową prowadzoną na własny rachunek za pomocą pojazdów o dopuszczalnej rzeczywistej masie całkowitej powyżej 6 ton.

▼B

Artykuł 4

1. Niniejsza dyrektywa nie narusza przepisów Państwa Członkowskiego, które ustanawiają mniej restrykcyjne warunki używania najmowanych pojazdów, niż warunki określone w art. 2 i 3.

▼M1 —————

▼B

Artykuł 5

Bez uszczerbku dla art. 2 i 3 niniejsza dyrektywa nie ma wpływu na stosowanie zasad dotyczących:

— organizacji rynku drogowego transportu rzeczy w zamian za czynsz lub za wynagrodzeniem, bądź na własny rachunek, w szczególności dotyczących dostępu do rynku i kwot ograniczeń pojemności dróg,

— cen i warunków drogowego transportu rzeczy,

— kształtowania opłat za najem,

— przywozu pojazdów,

— zasad regulujących dostęp do działalności lub zawodu wynajmującego pojazdy drogowe.

Artykuł 6

Załącznik I do pierwszej dyrektywy Rady z dnia 23 lipca 1962 r., pkt 11 lit. d), akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„d) pojazdy przewożące rzeczy muszą być własnością przedsiębiorstwa lub powinny być przez nie kupione na zasadzie odroczonej płatności bądź najmowane, pod warunkiem, że w tym ostatnim przypadku spełniają warunki dyrektywy Rady nr 84/647/EWG w sprawie korzystania z pojazdów najmowanych bez kierowców do celów przewozu drogowego rzeczy ( 5 ).

Artykuł 7

Państwa Członkowskie podejmą niezbędne środki do wykonania niniejszej dyrektywy nie później, niż do dnia 30 czerwca 1986 r. oraz niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

Artykuł 8

Najpóźniej do dnia 30 czerwca 1989 r. Rada rozpatrzy ponownie art. 3 ust. 2 i art. 4 ust. 2 niniejszej dyrektywy na podstawie sprawozdania Komisji przedłożonego, jeśli stosowne, wraz z wnioskami.

Artykuł 9

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.