Źródło zwierząt gatunków podatnych na przedmiotową chorobę, wprowadzanych do państwa członkowskiego, strefy lub enklaw do celów chowu

(1) Obowiązujące ustawodawstwo krajowe mające zastosowanie do danego programu zwalczania. (2) Zgodnie z art. 12 rozporządzenia Komisji (WE) nr 498/2007 z dnia 26 marca 2007 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz.U. L 120 z 10.5.2007, s. 1). (3) Podaje się opis struktury, kompetencji, obowiązków i uprawnień właściwego organu lub właściwych organów, którego(-ych) to dotyczy. (4) Należy opisać organy, którym powierza się nadzorowanie i koordynowanie programu oraz poszczególne zaangażowane podmioty. (5) System wczesnego wykrywania zapewnia w szczególności szybkie rozpoznanie wszelkiego rodzaju objawów klinicznych zgodnych z objawami podejrzewanej choroby, nowo pojawiającej się choroby lub niewyjaśnionej śmiertelności w gospodarstwach lub obszarach chowu mięczaków, a także w środowisku naturalnym, oraz szybkie powiadomienie o takim przypadku właściwego organu, co ma na celu jak najszybsze rozpoczęcie badania diagnostycznego. System wczesnego wykrywania obejmuje przynajmniej: a) powszechne wyczulenie osób zatrudnionych w przedsiębiorstwach sektora akwakultury lub zajmujących się przetwarzaniem zwierząt akwakultury na wszelkie objawy wskazujące na obecność choroby oraz szkolenie lekarzy weterynarii lub specjalistów ds. zdrowia zwierząt wodnych w zakresie wykrywania i powiadamiania o nietypowych przypadkach wystąpienia choroby; b) obecność lekarzy weterynarii lub specjalistów ds. zdrowia zwierząt wodnych przeszkolonych w zakresie rozpoznawania i powiadamiania o podejrzeniu wystąpienia choroby; c) dostęp właściwego organu do laboratoriów wyposażonych w urządzenia do diagnozowania i rozróżniania chorób ujętych w wykazie i nowo pojawiających się chorób. (6) Podaje się opis zgodnie z art. 9 dyrektywy 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14). (7) Informacje podaje się przy użyciu tabeli określonej w części 10 załącznika V do niniejszej decyzji. (8) Podaje się opis korzyści dla hodowców i ogółu społeczeństwa. (9) Podaje się zwięzły opis programu, obejmujący główne cele, główne środki, populację docelową, obszary wdrażania oraz definicję przypadku z wynikiem dodatnim. (10) Obszar objęty programem wyraźnie określa się i opisuje na mapie, która powinna być dołączona do wniosku jako załącznik. (11) Całkowity obszar dorzecza od źródeł cieków wodnych do ujścia rzeki. (12) Część obszaru dorzecza od źródła/źródeł cieków wodnych do naturalnej lub sztucznej bariery, zapobiegającej migracji zwierząt wodnych z niższych partii dorzecza. (13) Obszar więcej niż jednego dorzecza, obejmujący ujścia rzek, z powodu powiązania epidemiologicznego występującego między dorzeczami za pośrednictwem ujścia. (14) Enklawy obejmujące jedno lub więcej gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków, w których status zdrowotny odnoszący się do szczególnej choroby nie zależy od statusu zdrowotnego otaczających je wód naturalnych, odnoszącego się do tej choroby. (15) Enklawa, która jest niezależna od statusu zdrowotnego otaczających ją wód naturalnych, ma zapewnione dostawy wody: a) przez zakład oczyszczania wody unieszkodliwiający odnośny patogen w celu obniżenia do dopuszczalnego poziomu ryzyka wprowadzenia choroby; lub b) bezpośrednio ze studni, odwiertu lub źródła. Jeżeli takie miejsce pozyskiwania wody znajduje się poza terenem gospodarstwa, woda jest dostarczana bezpośrednio do gospodarstwa za pomocą rurociągu. (16) Przekazuje się informacje techniczne dla wykazania, że odnośny patogen jest unieszkodliwiony w celu obniżenia do dopuszczalnego poziomu ryzyka wprowadzenia choroby. (17) Enklawy obejmujące jedno lub więcej gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków, w których status zdrowotny odnoszący się do szczególnej choroby zależy od statusu zdrowotnego otaczających je wód naturalnych, odnoszącego się do tej choroby. (18) Podaje się opis położenia geograficznego oraz odległości od innych gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków, co umożliwia uznanie enklawy za jedną jednostkę epidemiologiczną. (19) Podaje się opis wspólnego systemu bezpieczeństwa biologicznego. (20) Każde gospodarstwo lub obszar chowu mięczaków w danej enklawie, która jest zależna od statusu zdrowotnego otaczających ją wód, podlega dodatkowym środkom wprowadzonym przez właściwy organ, jeśli zostanie to uznane za konieczne, aby zapobiec wprowadzeniu chorób. Środki takie mogą obejmować ustanowienie strefy buforowej wokół enklawy, w której prowadzony jest program monitorowania, oraz ustanowienie dodatkowej ochrony przed wtargnięciem potencjalnych nosicieli patogenów lub gatunków-wektorów. (21) Należy przedstawić wyczerpujący opis, chyba że możliwe jest dokonanie odniesienia do prawodawstwa wspólnotowego. Wymienia się ustawodawstwo krajowe, w którym określone są środki. (22) Należy opisać metody diagnostyczne i plany pobierania próbek. W przypadku stosowania norm OIE lub UE należy poczynić do nich odniesienie. W innym razie należy je opisać. Należy również określić laboratoria biorące udział w programie (krajowe laboratorium referencyjne lub wyznaczone laboratoria). (23) Podaje się opis środków w odniesieniu do zwierząt z wynikiem dodatnim (natychmiastowe lub opóźnione zbieranie w celu spożycia przez ludzi, natychmiastowe lub opóźnione usuwanie i niszczenie, środki w celu uniknięcia rozprzestrzeniania się patogenów w czasie zbierania, dalszego przetwarzania lub usuwania i niszczenia, procedury dezynfekowania zakażonych gospodarstw lub obszarów chowu mięczaków, procedury odnawiania zdrowymi zwierzętami gospodarstw lub obszarów chowu, które zostały zlikwidowane, oraz utworzenia obszaru zagrożonego wokół zakażonego gospodarstwa lub obszaru chowu itd.).