2008R1251 — PL — 01.10.2009 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1251/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r. wdrażające dyrektywę Rady 2006/88/WE w zakresie warunków oraz wymagań certyfikacji w odniesieniu do wprowadzania do obrotu i przywożenia do Wspólnoty zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz ustanawiające wykaz gatunków-wektorów (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 337, 16.12.2008, p.41)

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1251/2008

z dnia 12 grudnia 2008 r.

wdrażające dyrektywę Rady 2006/88/WE w zakresie warunków oraz wymagań certyfikacji w odniesieniu do wprowadzania do obrotu i przywożenia do Wspólnoty zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz ustanawiające wykaz gatunków-wektorów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób ( 1 ), w szczególności jej art. 17 ust. 2, art. 22 i 25 oraz art. 61 ust. 3, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Dyrektywa 2006/88/WE ustanawia wymogi w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury, jakie mają być stosowane przy wprowadzaniu do obrotu i przy przywozie na terytorium Wspólnoty oraz przy tranzycie przez terytorium Wspólnoty zwierząt akwakultury i ich produktów. Dyrektywa 2006/88/WE uchyla i zastępuje dyrektywę Rady 91/67/EWG dotyczącą warunków zdrowotnych zwierząt, obowiązujących przy wprowadzaniu na rynek zwierząt i produktów akwakultury ( 2 ) z dniem 1 sierpnia 2008 r. (2) Zgodnie z dyrektywą 2006/88/WE „zwierzęta akwakultury” oznaczają wszelkie zwierzęta wodne, łącznie z ozdobnymi zwierzętami wodnymi, w ich wszystkich stadiach rozwoju, w tym jaja oraz spermę/gamety, hodowane w danym gospodarstwie lub obszarach hodowli mięczaków, w tym wszelkiego tego typu dzikie zwierzęta przeznaczone do hodowli w danym gospodarstwie lub obszarze hodowli mięczaków. Zwierzęta wodne oznaczają ryby, mięczaki i skorupiaki. (3) Decyzja Komisji 1999/567/WE z dnia 27 lipca 1999 r. ustanawiająca wzór świadectwa określonego w art. 16 ust. 1 dyrektywy Rady 91/67/EWG ( 3 ) i decyzja Komisji 2003/390/WE z dnia 23 maja 2003 r. ustanawiająca specjalne warunki wprowadzania do obrotu gatunków zwierząt akwakultury uznanych za niepodatne na niektóre choroby i ich produktów ( 4 ) ustanawiają pewne zasady odnoszące się do wprowadzania do obrotu zwierząt akwakultury, w tym wymagania dotyczące certyfikacji. Decyzja Komisji 2003/804/WE z dnia 14 listopada 2003 r. ustanawiająca warunki zdrowotne dla zwierząt oraz wymagania certyfikacyjne dla przywozu mięczaków, ich jaj i gamet w celu ich dalszego wzrostu, tuczenia, przenoszenia lub konsumpcji ( 5 ), decyzja Komisji 2003/858/WE z dnia 21 listopada 2003 r. ustanawiająca warunki zdrowotne zwierząt oraz wymogi dotyczące świadectw przy przywozie żywych ryb, ich ikry i gamet przeznaczonych do celów hodowlanych oraz żywych ryb pochodzących z akwakultury i uzyskanych z nich produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi ( 6 ) oraz decyzja Komisji 2006/656/WE z dnia 20 września 2006 r. ustanawiająca warunki zdrowotne zwierząt oraz wymogi dotyczące świadectw wymaganych przy przywozie tropikalnych ryb dla celów ozdobnych ( 7 ) ustanawiają warunki przywozu zwierząt akwakultury do Wspólnoty. Decyzje te wdrażają dyrektywę 91/67/EWG. (4) Dyrektywa 2006/88/WE stanowi, że wprowadzanie do obrotu zwierząt akwakultury podlega certyfikacji w zakresie zdrowia zwierząt, gdy zwierzęta te są wprowadzane do państwa członkowskiego, strefy lub enklawy uznanych za wolne od chorób, zgodnie z tą dyrektywą albo poddanych programowi nadzoru lub eliminowania chorób. Zatem właściwe jest ustanowienie w niniejszym rozporządzeniu wymagań w zakresie certyfikacji i ujednoliconego modelu świadectw zdrowia zwierząt w celu zastąpienia wymagań w zakresie certyfikacji określonych w dyrektywie 91/67/EWG i w decyzjach wdrażających tamtą dyrektywę. (5) Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego ( 8 ) ustanawia szczególne przepisy dotyczące higieny żywności pochodzenia zwierzęcego, w tym wymagania dotyczące pakowania i etykietowania, dla przedsiębiorstw sektora spożywczego. Wymogów dotyczących certyfikacji w zakresie zdrowia zwierząt, przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu i odnoszących się do wprowadzania do obrotu i do przywozu zwierząt akwakultury i ich produktów przeznaczonych do dalszego przetwarzania przed ich spożyciem przez ludzi, nie należy stosować w odniesieniu do zwierząt i ich produktów pakowanych i oznakowanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004, z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków. (6) Dyrektywa 2006/88/WE stanowi, że państwa członkowskie są zobowiązane zapewnić, aby wprowadzanie do obrotu ozdobnych zwierząt wodnych nie powodowało zagrożenia dla stanu zdrowia zwierząt wodnych, w postaci nieegzotycznych chorób wymienionych w części II załącznika IV. (7) Ozdobne zwierzęta wodne wprowadzone do obrotu we Wspólnocie i przeznaczone do umieszczenia w obiektach nieposiadających bezpośredniego kontaktu z wodami naturalnymi, mianowicie w zamkniętych obiektach, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, nie stwarzają takiego samego zagrożenia dla innych sektorów akwakultury wspólnotowej czy dla populacji dzikich zwierząt. W przypadku tego rodzaju zwierząt nie należy zatem wymagać, na podstawie niniejszego rozporządzenia, certyfikacji w zakresie zdrowia zwierząt. (8) Aby zapewnić państwom członkowskim, których całe terytorium lub niektóre strefy czy enklawy są uznane za wolne od co najmniej jednej nieegzotycznej choroby, na którą podatne są zwierzęta ozdobne, informacje na temat przemieszczania się na ich terytorium ozdobnych zwierząt wodnych przeznaczonych do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, właściwe jest, aby tego rodzaju przemieszczenia były zgłaszane za pośrednictwem systemu TRACES, przewidzianego w dyrektywie Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącej kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego ( 9 ) i wprowadzonego na podstawie decyzji Komisji 2004/292/WE z dnia 30 marca 2004 r. w sprawie wprowadzenia systemu TRACES ( 10 ). (9) Przemieszczanie na terytorium Wspólnoty, z zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, do otwartych obiektów, w których utrzymuje się takie zwierzęta, lub uwalnianie do środowiska naturalnego, może stanowić wysokie ryzyko dla innych sektorów akwakultury wspólnotowej i nie powinno mieć miejsca bez pozwolenia właściwych organów w państwach członkowskich. (10) Dyrektywa 2006/88/WE stanowi, że państwa członkowskie są zobowiązane stosować pewne minimalne środki zwalczania chorób w razie stwierdzenia jakiejkolwiek choroby egzotycznej lub nieezgotycznej wymienionej w części II załącznika IV do tej dyrektywy, u zwierząt akwakultury lub dzikich zwierząt wodnych, albo w razie stwierdzenia nowo pojawiających się chorób. Ponadto dyrektywa stanowi, że państwa członkowskie mają zapewnić, aby wprowadzanie do obrotu zwierząt akwakultury podlegało certyfikacji w zakresie zdrowia zwierząt, w sytuacji gdy zezwala się na przemieszczenie tych zwierząt z obszaru podlegającego środkom zwalczania chorób. (11) Zatem w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić warunki dotyczące zdrowia zwierząt i wymagania w zakresie certyfikacji odnoszące się do partii zwierząt akwakultury i ich produktów opuszczających państwo członkowskie, strefy lub enklawy podlegające środkom zwalczania chorób. (12) Dyrektywa 2006/88/WE stanowi, że państwa członkowskie mają zapewnić, aby zwierzęta akwakultury i ich produkty były wprowadzane do Wspólnoty wyłącznie z krajów trzecich lub ich części wymienionych w wykazie sporządzonym zgodnie z tą dyrektywą. (13) Przywóz zwierząt akwakultury do Wspólnoty powinien być dozwolony jedynie z krajów trzecich, które posiadają ustawodawstwo w dziedzinie zdrowia zwierząt i systemy kontroli równorzędne z odnośnym prawodawstwem i systemem wspólnotowym. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić wykaz krajów trzecich, terytoriów, stref lub enklaw, z których państwa członkowskie mogą wprowadzać na terytorium Wspólnoty zwierzęta akwakultury do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk typu „wpuść i złów” i otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne. Jednakże należy zezwolić na przywóz do Wspólnoty niektórych ozdobnych ryb, mięczaków i skorupiaków przeznaczonych do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, z krajów trzecich będących członkami Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE). (14) Kraje i terytoria trzecie, które ze względów zdrowia publicznego mogą wywozić do Wspólnoty zwierzęta akwakultury przeznaczone do spożycia przez ludzi, powinny również mieć prawo eksportu do Wspólnoty na podstawie przepisów dotyczących zdrowia zwierząt określonych w niniejszym rozporządzeniu. Dlatego zwierzęta akwakultury i ich produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi powinny być przywożone do Wspólnoty wyłącznie z krajów trzecich, terytoriów, stref lub enklaw, które znajdują się w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi ( 11 ). (15) Tego rodzaju wykazy zostały określone w załączniku I i II do decyzji Komisji 2006/766/WE z dnia 6 listopada 2006 r. ustanawiającej wykazy państw i terytoriów trzecich, z których dopuszczony jest przywóz małży, szkarłupni, osłonic, ślimaków morskich i produktów rybołówstwa ( 12 ) i – na okres przejściowy do dnia 31 grudnia 2009 r. – w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2076/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiającym środki przejściowe do celów wdrożenia rozporządzeń (WE) nr 853/2004, (WE) nr 854/2004 oraz (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz zmieniającym rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz (WE) nr 854/2004 ( 13 ). W celu zachowania spójności prawodawstwa wspólnotowego, wymienione wykazy należy wziąć pod uwagę w niniejszym rozporządzeniu. (16) Dyrektywa 2006/88/WE stanowi, że partiom zwierząt akwakultury i ich produktów, przy ich wprowadzeniu na obszar Wspólnoty, musi towarzyszyć dokument zawierający świadectwo zdrowia zwierząt. W niniejszym rozporządzeniu należy określić szczegółowe warunki dotyczące zdrowia zwierząt w przypadku przywozu zwierząt akwakultury do Wspólnoty, w tym wzory świadectw zdrowia zwierząt; warunkami tymi należy zastąpić warunki przywozu ustanowione na mocy dyrektywy 91/67/EWG. (17) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2074/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiające środki wykonawcze w odniesieniu do niektórych produktów objętych rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 i do organizacji urzędowych kontroli na mocy rozporządzeń (WE) nr 854/2004 oraz (WE) nr 882/2004, ustanawiające odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 852/2004 i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz (WE) nr 854/2004 ( 14 ) ustanawia wzory świadectw zdrowia zwierząt w przywozie produktów rybołówstwa oraz żywych małży przeznaczonych do spożycia przez ludzi. W celu zachowania spójności prawodawstwa wspólnotowego, niniejsze rozporządzenie powinno stanowić, że tego rodzaju wzorcowe świadectwa zdrowia będą towarzyszyć przywozowi produktów wchodzących w zakres niniejszego rozporządzenia. (18) Ozdobne zwierzęta wodne, w tym ryby, mięczaki i skorupiaki są w przeważającej mierze wprowadzane na terytorium Wspólnoty z krajów i terytoriów trzecich. W celu ochrony stanu zdrowia zwierząt w obiektach, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne we Wspólnocie, konieczne jest ustanowienie pewnych wymogów w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do przywozu tego rodzaju zwierząt. (19) Istotne jest zapewnienie, aby stan zdrowia zwierząt akwakultury przywożonych do Wspólnoty nie był narażony na szwank podczas transportu do Wspólnoty. (20) Uwolnienie przywożonych zwierząt akwakultury do środowiska naturalnego we Wspólnocie stwarza szczególnie wysokie ryzyko dla stanu zdrowia zwierząt we Wspólnocie, ponieważ kontrola i zwalczanie chorób w wodach naturalnych są utrudnione. Zatem tego rodzaju uwolnienie powinno wymagać specjalnego pozwolenia właściwego organu i powinno być dopuszczalne wyłącznie pod warunkiem podjęcia właściwych środków w celu zabezpieczenia stanu zdrowia zwierząt w miejscu uwolnienia. (21) Zwierzęta akwakultury przeznaczone do przewozu tranzytowego przez terytorium Wspólnoty powinny spełniać te same wymogi, jakie obowiązują w przypadku zwierząt akwakultury przeznaczonych do przywozu do Wspólnoty. (22) Należy przewidzieć szczególne warunki tranzytu przez terytorium Wspólnoty w przewozach do i z Rosji, z uwagi na geograficzne usytuowanie Kalinigradu, przy czym dotyczy to wyłącznie Łotwy, Litwy i Polski. W celu zachowania spójności prawodawstwa wspólnotowego, w niniejszym rozporządzeniu należy uwzględnić przepisy decyzji Komisji 2001/881/WE z dnia 7 grudnia 2001 r. ustalającej wykaz punktów kontroli granicznej zatwierdzonych do celów przeprowadzania kontroli weterynaryjnych zwierząt i produktów odzwierzęcych sprowadzanych z państw trzecich oraz uaktualniającej szczegółowe przepisy dotyczące kontroli przeprowadzanych przez ekspertów Komisji ( 15 ) i przepisy dyrektywy Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającej zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich ( 16 ). (23) Dyrektywa Rady 96/93/WE z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie certyfikacji zwierząt i produktów zwierzęcych ( 17 ), która ustanawia zasady, jakich należy przestrzegać przy wystawianiu świadectw weterynaryjnych, powinna mieć zastosowanie w odniesieniu do świadectw zdrowia zwierząt wystawianych na podstawie niniejszego rozporządzenia. (24) Artykuł 17 dyrektywy 2006/88/WE stanowi, że jeżeli z danych naukowych lub praktycznego doświadczenia wynika, że gatunki podatne inne niż te ujęte w części II załącznika IV do tej dyrektywy mogą być odpowiedzialne za przenoszenie określonej choroby jako wektory, państwa członkowskie gwarantują spełnienie pewnych wymagań przewidzianych w tej dyrektywie, o ile takie gatunki wprowadzane są do celów hodowlanych lub odnowy populacji do państwa członkowskiego, strefy lub enklawy uznanych za wolne od tej choroby. Artykuł 17 dyrektywy 2006/88/WE przewiduje również sporządzenie wykazu gatunków-wektorów. Dlatego należy przyjąć wykaz gatunków-wektorów. (25) Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) wydał trzy opinie na temat tej kwestii: opinię naukową panelu ds. zdrowia i dobrostanu zwierząt, na wniosek Komisji Europejskiej, w sprawie ewentualnych gatunków-wektorów i stadiów rozwoju gatunków podatnych nieprzenoszących chorób, w zakresie niektórych chorób ryb ( 18 ), opinię naukową panelu ds. zdrowia i dobrostanu zwierząt, na wniosek Komisji Europejskiej, w sprawie ewentualnych gatunków-wektorów i stadiów rozwoju gatunków podatnych nieprzenoszących chorób, w zakresie niektórych chorób mięczaków ( 19 ) oraz opinię naukową panelu ds. zdrowia i dobrostanu zwierząt, na wniosek Komisji Europejskiej, w sprawie ewentualnych gatunków-wektorów i stadiów rozwoju gatunków podatnych nieprzenoszących chorób, w zakresie niektórych chorób skorupiaków ( 20 ). (26) Jak wynika z tych opinii naukowych, prawdopodobieństwo przenoszenia i wprowadzenia chorób wymienionych w dyrektywie 2006/88/WE przez poddane ocenie potencjalne gatunki-wektory lub grupy gatunków-wektorów, określone zostało jako nieistotne/wyjątkowo niskie do umiarkowanego, z zastrzeżeniem określonych warunków. Ocena dotyczyła gatunków zwierząt wodnych, które są wykorzystywane w akwakulturze i sprzedawane do celów hodowlanych. (27) Przy sporządzaniu wykazów gatunków-wektorów należy wziąć pod uwagę opinie EFSA. Podejmując decyzję, które gatunki powinny się znaleźć w wykazie, należy zapewnić właściwy poziom ochrony stanu zdrowia zwierząt akwakultury we Wspólnocie, przy czym jednocześnie należy unikać wprowadzania zbędnych ograniczeń w handlu. W konsekwencji w wykazie powinny znaleźć się gatunki, które w świetle wymienionych opinii stwarzają umiarkowane ryzyko przenoszenia chorób. (28) Wiele gatunków określonych w opiniach EFSA jako potencjalne wektory niektórych chorób należy traktować jako takie jedynie wówczas, gdy pochodzą z obszaru, na którym występują gatunki podatne na daną chorobę i gdy przeznaczone są do obszaru, na którym występują te same podatne gatunki. Co za tym idzie, do celów art. 17 dyrektywy 2006/88/WE zwierzęta akwakultury należące do potencjalnych gatunków-wektorów należy traktować jako gatunki-wektory jedynie po spełnieniu takich warunków. (29) W celu zachowania przejrzystości i spójności prawodawstwa wspólnotowego należy uchylić decyzje 1999/567/WE, 2003/390/WE, 2003/804/WE, 2003/858/WE i 2006/656/WE i zastąpić je niniejszym rozporządzeniem. (30) Właściwe jest wyznaczenie okresu przejściowego, który pozwoli państwom członkowskim i odnośnej branży podjąć konieczne środki w celu spełnienia nowych wymagań ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu. (31) Mając na względzie ogromny przepływ ozdobnych zwierząt wodnych należących do gatunków podatnych na zakaźny zespół owrzodzenia (ang. epizootic ulcerative syndrome – EUS) i potrzebę przeprowadzenia dalszych badań dotyczących ryzyka, jakie ta choroba niesie dla sektora ozdobnych zwierząt wodnych, w tym ponowną ocenę wykazu gatunków podatnych, należy uniknąć natychmiastowego przerwania przywozu ryb ozdobnych należących do gatunków podatnych na EUS przeznaczonych wyłącznie do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne. Dlatego właściwe jest wprowadzenie okresu przejściowego w zakresie wymagań związanych z tą chorobą w odniesieniu do partii omawianych zwierząt. Okres przejściowy jest konieczny również w celu zapewnienia krajom trzecim wystarczającego czasu na udokumentowanie, że kraje te są wolne od tej choroby. (32) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







ROZDZIAŁ I

PRZEDMIOT, ZAKRES STOSOWANIA I DEFINICJE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

Niniejsze rozporządzenie ustanawia:

a) wykaz gatunków-wektorów;

b) warunki dotyczące zdrowia zwierząt do celu wprowadzenia do obrotu ozdobnych zwierząt wodnych pochodzących z zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, lub przeznaczonych do takich obiektów;

c) wymagania dotyczące certyfikacji zdrowia zwierząt do celów wprowadzania do obrotu: (i) zwierząt akwakultury przeznaczonych do celów hodowlanych, w tym do obszarów umieszczenia, łowisk typu „wpuść i złów” i do otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, oraz do odnowy populacji; oraz (ii) zwierząt akwakultury i ich produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi;

d) wymagania odnośnie do warunków dotyczących zdrowia zwierząt i certyfikacji w przywozie na terytorium Wspólnoty oraz w tranzycie przez to terytorium, łącznie ze składowaniem podczas tego tranzytu: (i) zwierząt akwakultury przeznaczonych do celów hodowlanych, w tym do obszarów umieszczenia, łowisk typu „wpuść i złów” i do otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne; (ii) zwierząt akwakultury i ich produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi; (iii) ozdobnych zwierząt wodnych przeznaczonych do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „zamknięte obiekty, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne” oznaczają sklepy zoologiczne, sklepy ogrodnicze, stawy ogrodowe, akwaria komercyjne lub hurtownie utrzymujące ozdobne zwierzęta wodne, które: (i) nie mają bezpośredniego kontaktu z naturalnymi wodami wspólnotowymi; lub (ii) posiadają system oczyszczania ścieków ograniczający ryzyko przeniesienia chorób do wód naturalnych na możliwym do przyjęcia poziomie;

b) „otwarty obiekt, w którym utrzymuje się zwierzęta ozdobne” oznacza obiekt ozdobny inny niż zamknięty obiekt ozdobny;

c) „odnowa populacji” oznacza uwolnienie zwierząt akwakultury do środowiska naturalnego.







ROZDZIAŁ II

GATUNKI-WEKTORY

Artykuł 3

Wykaz gatunków-wektorów

Zwierzęta akwakultury gatunków wymienionych w kolumnie 2 tabeli w załączniku I do niniejszego rozporządzenia uznaje się za wektory do celów art. 17 dyrektywy 2006/88/WE wyłącznie w przypadku, gdy zwierzęta te spełniają warunki określone w kolumnach 3 i 4 tej tabeli.







ROZDZIAŁ III

WPROWADZANIE ZWIERZĄT AKWAKULTURY DO OBROTU

Artykuł 4

Ozdobne zwierzęta wodne pochodzące z obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, lub przeznaczone do tych obiektów

1. Przemieszczenie ozdobnych zwierząt wodnych wymaga zgłoszenia za pomocą systemu komputerowego przewidzianego w art. 20 ust. 1 dyrektywy 90/425/EWG (TRACES) w przypadku, gdy zwierzęta:

a) pochodzą z obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, z jednego państwa członkowskiego;

b) są przeznaczone do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, znajdujących się w innym państwie członkowskim, którego całe terytorium lub pewne strefy lub enklawy: (i) zostały uznane za wolne od co najmniej jednej choroby nieegzotycznej wymienionej w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE zgodnie z jej art. 49 lub 50; lub (ii) są objęte programem nadzoru lub eliminowania chorób zgodnie z art. 44 ust. 1 lub 2 tej dyrektywy; oraz

c) są gatunkami podatnymi na co najmniej jedną chorobę, od której, jak uznano, dane państwo członkowskie lub strefa lub enklawa są wolne, lub w odniesieniu do której stosuje się program nadzoru lub eliminowania chorób określony w lit. b).

2. Ozdobne zwierzęta wodne trzymane w zamkniętych obiektach, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, nie mogą być uwalniane do otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, gospodarstw, obszarów umieszczenia, łowisk typu „wpuść i złów”, obszarów hodowli mięczaków lub do środowiska naturalnego bez uprzedniego uzyskania pozwolenia właściwego organu.

Właściwy organ udziela takiego pozwolenia wyłącznie w przypadku, gdy uwolnienie nie naraża na szwank stanu zdrowia zwierząt wodnych w miejscu uwolnienia, oraz zapewnia podjęcie właściwych środków zmniejszających ewentualne ryzyko.

Artykuł 5

Zwierzęta akwakultury przeznaczone do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk „wpuść i złów”, otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, i do odnowy populacji

Partiom zwierząt akwakultury przeznaczonych do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk „wpuść i złów”, otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, lub do odnowy populacji musi towarzyszyć świadectwo zdrowia zwierząt wypełnione zgodnie ze wzorem znajdującym się w części A załącznika II i uwagami wyjaśniającymi zawartymi w załączniku V w przypadku, gdy te zwierzęta:

a) są wprowadzane do państw członkowskich, stref lub enklaw: (i) uznanych za wolne od co najmniej jednej choroby nieegzotycznej wymienionej w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE zgodnie z jej art. 49 lub 50; lub (ii) objętych programem nadzoru lub eliminowania chorób zgodnie z art. 44 ust. 1 lub 2 tej dyrektywy;

b) są gatunkami podatnymi na co najmniej jedną chorobę lub gatunkami-wektorami co najmniej jednej choroby, od której, jak uznano, dane państwo członkowskie lub strefa lub enklawa są wolne, lub w odniesieniu do której stosuje się program nadzoru lub eliminowania chorób określony w lit. a).

Artykuł 6

Zwierzęta akwakultury i ich produkty przeznaczone do dalszego przetwarzania przed ich spożyciem przez ludzi

1. Partiom zwierząt akwakultury i ich produktów przeznaczonych do dalszego przetwarzania przed ich spożyciem przez ludzi musi towarzyszyć świadectwo zdrowia zwierząt wypełnione zgodnie ze wzorem znajdującym się w części B załącznika II i uwagami wyjaśniającymi zawartymi w załączniku V w przypadku, gdy:

a) są one wprowadzane do państw członkowskich, stref lub enklaw: (i) uznanych za wolne od co najmniej jednej choroby nieegzotycznej wymienionej w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE zgodnie z art. 49 lub 50 tej dyrektywy; lub (ii) objętych programem nadzoru lub eliminowania chorób zgodnie z art. 44 ust. 1 lub 2 tej dyrektywy;

b) są gatunkami podatnymi na co najmniej jedną chorobę, od której, jak uznano, dane państwo członkowskie lub strefa lub enklawa są wolne, lub w odniesieniu do której stosuje się program nadzoru lub eliminowania chorób określony w lit. a).

2. Ust. 1 nie ma zastosowania do:

a) ryb poddanych ubojowi i wypatroszonych przed wysłaniem;

b) mięczaków lub skorupiaków, które są przeznaczone do spożycia przez ludzi oraz w tym celu pakowane i etykietowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004, i które są: (i) niezdolne do przeżycia, co oznacza, że nie przetrwają jako żywe zwierzęta, jeżeli powrócą do środowiska, z jakiego zostały pozyskane; lub (ii) przeznaczone do dalszego przetwarzania bez tymczasowego składowania w miejscu przetwarzania;

c) zwierząt akwakultury lub ich produktów wprowadzanych – bez dalszego przetwarzania – do obrotu w celu spożycia przez ludzi pod warunkiem, że umieszczone są w opakowaniach przeznaczonych do sprzedaży detalicznej zgodnych z przepisami dotyczącymi takich opakowań określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004.

Artykuł 7

Żywe mięczaki i skorupiaki przeznaczone do zakładów oczyszczania, zakładów wysyłkowych lub podobnych zakładów, przed ich spożyciem przez ludzi

Partiom żywych mięczaków i skorupiaków przeznaczonych do zakładów oczyszczania, zakładów wysyłkowych i podobnych zakładów, przed ich spożyciem przez ludzi, musi towarzyszyć świadectwo zdrowia zwierząt wypełnione zgodnie ze wzorem znajdującym się w części B załącznika II i uwagami wyjaśniającymi zawartymi w załączniku V w przypadku, gdy:

a) są one wprowadzane do państw członkowskich, stref lub enklaw: (i) uznanych za wolne od co najmniej jednej choroby nieegzotycznej wymienionej w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE zgodnie z art. 49 lub 50; lub (ii) objętych programem nadzoru lub eliminowania chorób zgodnie z art. 44 ust. 1 lub 2 tej dyrektywy;

b) są gatunkami podatnymi na co najmniej jedną chorobę, od której, jak uznano, dane państwo członkowskie lub strefa lub enklawa są wolne, lub w odniesieniu do której stosuje się program nadzoru lub eliminowania chorób określony w lit. a).

Artykuł 8

Zwierzęta akwakultury i ich produkty opuszczające państwa członkowskie, strefy i enklawy objęte środkami kontroli, w tym programami eliminowania chorób

1. Partiom zwierząt akwakultury i ich produktów opuszczającym państwa członkowskie, strefy lub enklawy objęte środkami zwalczania chorób przewidzianymi w sekcjach 3–6 rozdziału V dyrektywy 2006/88/WE, którym właściwy organ przyznał zwolnienie ze stosowania tych środków zwalczania chorób, musi towarzyszyć świadectwo zdrowia zwierząt wypełnione zgodnie ze wzorem znajdującym się w:

a) części A załącznika II i uwagach wyjaśniających w załączniku V w przypadku, gdy partia obejmuje zwierzęta akwakultury przeznaczone do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk „wpuść i złów”, otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, lub do odnowy populacji; i

b) części B załącznika II i uwagach wyjaśniających w załączniku V w przypadku, gdy partie te składają się ze zwierząt akwakultury i ich produktów przeznaczonych do dalszego przetwarzania, do zakładów oczyszczania, zakładów wysyłkowych lub podobnych zakładów, przed ich spożyciem przez ludzi.

2. Partiom zwierząt akwakultury przeznaczonym do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk „wpuść i złów”, otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, lub do odnowy populacji musi towarzyszyć świadectwo zdrowia zwierząt wypełnione zgodnie ze wzorem znajdującym się w części A załącznika II i uwagami wyjaśniającymi w załączniku V w przypadku, gdy:

a) opuszczają one państwo członkowskie, strefę lub enklawę objęte programem eliminowania chorób zatwierdzonym zgodnie z art. 44 ust. 2 dyrektywy 2006/88/WE;

b) są gatunkami podatnymi na co najmniej jedną chorobę lub gatunkami-wektorami co najmniej jednej choroby, w odniesieniu do której stosuje się program eliminowania chorób określony w lit. a).

3. Partiom zwierząt akwakultury i ich produktów przeznaczonym do zakładów oczyszczania, zakładów wysyłkowych lub podobnych zakładów przed ich spożyciem przez ludzi musi towarzyszyć świadectwo zdrowia zwierząt wypełnione zgodnie ze wzorem znajdującym się w części B załącznika II i uwagami wyjaśniającymi zawartymi w załączniku V w przypadku, gdy:

a) opuszczają one państwo członkowskie, strefę lub enklawę objęte programem eliminowania chorób zatwierdzonym zgodnie z art. 44 ust. 2 dyrektywy 2006/88/WE;

b) są gatunkami podatnymi na co najmniej jedną chorobę, w odniesieniu do której stosuje się program eliminowania chorób określony w lit. a).

4. Niniejszego artykułu nie stosuje się do:

a) ryb poddanych ubojowi i wypatroszonych przed wysłaniem;

b) mięczaków lub skorupiaków, które są przeznaczone do spożycia przez ludzi oraz są w tym celu pakowane i etykietowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004, i które są: (i) niezdolne do przeżycia, co oznacza, że nie przetrwają jako żywe zwierzęta, jeżeli powrócą do środowiska, z którego zostały pozyskane; lub (ii) przeznaczone do dalszego przetwarzania bez tymczasowego składowania w miejscu przetwarzania;

c) zwierząt akwakultury lub ich produktów wprowadzanych – bez dalszego przetwarzania – do obrotu w celu spożycia przez ludzi pod warunkiem, że są umieszczone w opakowaniach przeznaczonych do sprzedaży detalicznej, które są zgodne z przepisami dotyczącymi tych opakowań w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004.

Artykuł 9

Wprowadzanie zwierząt akwakultury po przeprowadzeniu badania

W przypadku, gdy niniejszy rozdział stanowi, że przed wystawieniem świadectwa zdrowia zwierząt wymagane jest przeprowadzenie badania, żywe zwierzęta akwakultury należące do gatunków podatnych na co najmniej jedną chorobę lub do gatunków-wektorów co najmniej jednej z chorób określonych w danym świadectwie, nie mogą być wprowadzane do gospodarstwa lub na obszar hodowli mięczaków w okresie między tym badaniem a załadunkiem danej partii.







ROZDZIAŁ IV

WARUNKI PRZYWOZU

Artykuł 10

Zwierzęta akwakultury przeznaczone do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk „wpuść i złów” i otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne

1. Zwierzęta akwakultury, przeznaczone do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk „wpuść i złów” i otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, przywożone są na terytorium Wspólnoty wyłącznie z krajów trzecich, terytoriów, stref lub enklaw wymienionych w załączniku III.

2. Partie zwierząt akwakultury określonych w ust. 1 spełniają następujące warunki:

a) towarzyszy im świadectwo zdrowia zwierząt wypełnione zgodnie ze wzorem znajdującym się w części A załącznika IV i uwagami wyjaśniającymi zawartymi w załączniku V;

b) spełniają wymagania dotyczące zdrowia podane we wzorze świadectwa i w uwagach wyjaśniających, o których mowa w lit. a).

Artykuł 11

Ozdobne zwierzęta wodne przeznaczone do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne

1. Ryby ozdobne należące do gatunków podatnych na co najmniej jedną chorobę wymienioną w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE i przeznaczone do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, przywożone są na terytorium Wspólnoty wyłącznie z krajów trzecich, terytoriów, stref lub enklaw wymienionych w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.

▼M1

2. Ryby ozdobne, które nie należą do gatunków podatnych na którąkolwiek z chorób wymienionych w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE, oraz mięczaki ozdobne i skorupiaki ozdobne przeznaczone do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, przywożone są na terytorium Wspólnoty wyłącznie z krajów trzecich lub terytoriów, które:

a) są członkami Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE); lub

b) zostały wymienione w załączniku III i zawarły oficjalne porozumienie z OIE o regularnym przekazywaniu członkom tej organizacji informacji dotyczących stanu zdrowia zwierząt na ich terytorium.

▼B

3. Partie zwierząt akwakultury określonych w ust. 1 i 2 spełniają następujące warunki:

a) towarzyszy im świadectwo zdrowia zwierząt wypełnione zgodnie ze wzorem znajdującym się w części B załącznika IV i uwagami wyjaśniającymi w załączniku V; oraz

b) spełniają wymagania dotyczące zdrowia podane we wzorze świadectwa i w uwagach wyjaśniających, o których mowa w lit. a).

Artykuł 12

Zwierzęta akwakultury i ich produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi

1. Zwierzęta akwakultury i ich produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi przywożone są na terytorium Wspólnoty wyłącznie z krajów trzecich, terytoriów, stref lub enklaw wymienionych w wykazie sporządzonym zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 854/2004.

2. Partie zwierząt akwakultury i ich produktów określonych w ust. 1 spełniają następujące warunki:

a) towarzyszy im połączone świadectwo dotyczące zdrowia i zdrowia publicznego wypełnione zgodnie z odpowiednimi wzorami znajdującymi się w rozporządzeniu (WE) nr 2074/2005 załącznik VI dodatek IV i V; oraz

b) spełniają wymagania dotyczące zdrowia i warunki podane we wzorach świadectw i poświadczeń, określonych w lit. a).

3. Niniejszego artykułu nie stosuje się w przypadku, gdy zwierzęta akwakultury są przeznaczone do obszarów umieszczenia albo przewidziane do ponownego umieszczenia w wodach wspólnotowych, ponieważ w takim przypadku stosuje się art. 10.

Artykuł 13

Certyfikacja elektroniczna

W przypadku świadectw i poświadczeń przewidzianych w niniejszym rozdziale możliwe jest stosowanie certyfikacji elektronicznej i wykorzystywanie innych systemów ujednoliconych na poziomie wspólnotowym.

Artykuł 14

Transport zwierząt akwakultury

1. Zwierzęta akwakultury przeznaczone do przywozu do Wspólnoty nie mogą być transportowane w warunkach, które mogą zmienić ich stan zdrowia. W szczególności, nie mogą być transportowane w tej samej wodzie lub mikropojemnikach, w których znajdują się zwierzęta wodne o gorszym stanie zdrowia lub które nie są przeznaczone do przywozu do Wspólnoty.

2. Podczas transportu do Wspólnoty zwierzęta akwakultury nie mogą być wyładowywane z mikropojemników, a woda, w której są przewożone, nie może być wymieniana na terytorium kraju trzeciego niezatwierdzonego do przywozu takich zwierząt do Wspólnoty bądź posiadającego niższy status w zakresie zdrowia niż miejsce przeznaczenia.

3. W przypadku, gdy partie zwierząt akwakultury transportowane są drogą morską do granicy Wspólnoty, do odpowiedniego świadectwa zdrowia zwierząt załącza się dodatek dotyczący transportu żywych zwierząt akwakultury drogą morską, wypełniony zgodnie ze wzorem podanym w części D załącznika IV.

Artykuł 15

Wymagania dotyczące uwalniania zwierząt akwakultury i ich produktów oraz dotyczące wody używanej podczas transportu

1. Wszelkie czynności związane ze zwierzętami akwakultury i ich produktami przywożonymi do Wspólnoty i przeznaczonymi do spożycia przez ludzi należy wykonywać w sposób właściwy w celu uniknięcia zanieczyszczenia wód naturalnych we Wspólnocie.

2. Zwierzęta akwakultury przywożone do Wspólnoty nie mogą być uwalniane do środowiska naturalnego we Wspólnocie, bez uprzedniego pozwolenia wydanego przez właściwy organ w miejscu przeznaczenia.

Właściwy organ może udzielać zezwoleń wyłącznie w przypadku, gdy uwolnienie nie naraża na szwank stanu zdrowia zwierząt wodnych w miejscu uwolnienia, oraz zapewnia podjęcie właściwych środków zmniejszających ewentualne ryzyko.

3. Wszelkie czynności związane z wodą używaną podczas transportu przywożonych partii zwierząt akwakultury i ich produktów wykonywane są w sposób właściwy w celu uniknięcia zanieczyszczenia wód naturalnych we Wspólnocie.







ROZDZIAŁ V

WARUNKI DOTYCZĄCE TRANZYTU

Artykuł 16

Tranzyt i składowanie

Partie żywych zwierząt akwakultury, ikry i niewypatroszonych ryb, które są wprowadzane na terytorium Wspólnoty, ale są przeznaczone do kraju trzeciego, podlegając tranzytowi bezpośredniemu przez obszar Wspólnoty lub po tymczasowym składowaniu we Wspólnocie, muszą spełniać wymagania ustanowione w rozdziale IV. Świadectwo, które towarzyszy tym partiom, zawiera wyrazy „tranzyt przez terytorium WE”. Partiom tym musi także towarzyszyć świadectwo wymagane przez docelowy kraj trzeci.

Jednakże w przypadku, gdy partie te są przeznaczone do spożycia przez ludzi, musi im towarzyszyć świadectwo zdrowia zwierząt wypełnione zgodnie ze wzorem podanym w części C załącznika IV i z uwagami wyjaśniającymi zawartymi w załączniku V.

Artykuł 17

Odstępstwo w przypadku tranzytu przez Łotwę, Litwę i Polskę

1. Na zasadzie odstępstwa od przepisów art. 16, w ruchu drogowym lub kolejowym między punktami kontroli granicznej na Łotwie, Litwie i w Polsce wymienionymi w załączniku do decyzji Komisji 2001/881/WE, zezwala się na tranzyt partii pochodzących z Rosji i w drodze do Rosji, bezpośrednio lub przez terytorium innego kraju trzeciego z zastrzeżeniem spełnienia poniższych warunków:

a) przesyłka jest zaplombowana plombą opatrzoną numerem seryjnym przez urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej przy wjeździe;

b) dokumenty towarzyszące przesyłce przewidziane w art. 7 dyrektywy 97/78/WE opatrzone są na każdej stronie pieczęcią „Wyłącznie do celów tranzytu do Rosji przez terytorium WE” złożoną przez urzędowego inspektora w punkcie kontroli granicznej przy wjeździe;

c) spełnione są wymagania proceduralne przewidziane w art. 11 dyrektywy 97/78/WE; oraz

d) przesyłka została zaakceptowana do celów tranzytu, co potwierdza wspólny weterynaryjny dokument wejścia wystawiony przez urzędowego inspektora w punkcie kontroli granicznej przy wjeździe.

2. Zgodnie z art. 12 ust. 4 lub art. 13 dyrektywy 97/78/WE przesyłki, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, nie mogą być rozładowywane ani przekazywane do składowania w obrębie terytorium Wspólnoty.

3. Właściwy organ przeprowadza regularne kontrole celem zagwarantowania, aby liczba przesyłek, o których mowa w ust. 1 i odpowiadające im ilości produktów opuszczających Wspólnotę były zgodne z liczbą partii i ilościami wprowadzonymi do Wspólnoty.







ROZDZIAŁ VI

PRZEPISY OGÓLNE, PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

Artykuł 18

Wymagania w zakresie certyfikacji ustanowione w innych przepisach wspólnotowych

Świadectwa zdrowia zwierząt wymagane na podstawie rozdziałów III, IV i V niniejszego rozporządzenia, muszą obejmować, w stosownych przypadkach, wszystkie wymagania dotyczące świadectw zdrowia zwierząt wynikające:

a) ze środków mających na celu zapobieganie wprowadzeniu lub zwalczanie chorób niewymienionych w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE, zatwierdzonych zgodnie z art. 43 ust. 2 tej dyrektywy; lub

b) z art. 5 decyzji Komisji 2004/453/WE ( 21 ).

Artykuł 19

Uchylenie

Z dniem 1 stycznia 2009 r. uchyla się decyzje 1999/567/WE, 2003/390/WE, 2003/804/WE, 2003/858/WE i 2006/656/WE.

Odniesienia do uchylonych decyzji należy rozumieć jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 20

Przepisy przejściowe

1. W okresie przejściowym do dnia 30 czerwca 2009 r., ozdobne zwierzęta wodne określone w art. 4 ust. 1 można wprowadzać do obrotu bez zgłaszania za pośrednictwem systemu komputerowego przewidzianego w art. 20 ust. 1 dyrektywy 90/425/EWG (TRACES), pod warunkiem, że przed tą datą dotrą one do ostatecznego miejsca przeznaczenia.

2. W okresie przejściowym do dnia 30 czerwca 2009 r., partie zwierząt akwakultury i ich produktów, którym towarzyszy dokument przewozowy lub świadectwo zdrowia zwierząt zgodne z załącznikiem E do dyrektywy 91/67/EWG lub decyzjami 1999/567/WE i 2003/390/WE można wprowadzać do obrotu pod warunkiem, że przed tą datą dotrą one do ostatecznego miejsca przeznaczenia.

3. W okresie przejściowym do dnia 30 czerwca 2009 r., następujące partie zwierząt akwakultury i ich produktów można przywozić do Wspólnoty lub przewozić tranzytem przez terytorium Wspólnoty:

a) partie, którym towarzyszy świadectwo zdrowia zwierząt, zgodnie z decyzjami 2003/804/WE, 2003/858/WE i 2006/656/WE;

b) partie wchodzące w zakres rozdziału IV niniejszego rozporządzenia, które nie wchodzą w zakres decyzji 2003/804/WE, 2003/858/WE i 2006/656/WE.

W tym okresie art. 14 ust. 3 nie ma zastosowania do partii określonych w lit. a) i b).

4. W okresie przejściowym do dnia 31 grudnia 2009 r. państwa członkowskie mogą zezwolić na przywóz zwierząt akwakultury i ich produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi z krajów trzecich, terytoriów, stref lub enklaw wymienionych w załącznikach I i II do rozporządzenia (WE) nr 2076/2005.

5. W okresie przejściowym do dnia 31 grudnia 2010 r. państwa członkowskie mogą zezwolić na przywóz ozdobnych zwierząt wodnych należących do gatunków podatnych na zakaźny zespół owrzodzenia (EUS), przeznaczonych do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, z krajów i terytoriów trzecich będących członkami Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE).

W okresie przejściowym wymagania dotyczące EUS określone w części II.2 świadectwa zdrowia zwierząt określonego w części B załącznika IV, nie mają zastosowania do ozdobnych zwierząt wodnych przeznaczonych wyłącznie do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne.

Artykuł 21

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.









ZAŁĄCZNIK I







Wykaz potencjalnych gatunków-wektorów i warunków uznawania tych gatunków za wektory Choroby Wektory Gatunki, które uznaje się za wektory do celów art. 17 ust. 1 lub 2 w przypadku, gdy spełnione są dodatkowe warunki określone w kolumnie 3 i 4 niniejszej tabeli. Warunki dodatkowe związane z miejscem pochodzenia zwierząt wodnych należących do gatunków wymienionych w kolumnie 2 Warunki dodatkowe związane z miejscem przeznaczenia zwierząt wodnych należących do gatunków wymienionych w kolumnie 2 Kolumna 1 Kolumna 2 Kolumna 3 Kolumna 4 Epizootyczna martwica układu krwiotwórczego (EHN) Tołpyga pstra (Aristichthys nobilis), karaś złocisty (Carassius auratus), karaś (C. carassius), karp i karp koi (Cyprinus carpio), tołpyga biała (Hypophtalmichthys molitrix), ryby z rodzaju Leuciscus spp., płoć (Rutilus rutilus), wzdręga (Scardinius erythrophthalmus), lin (Tinca tinca) Brak warunków dodatkowych Brak warunków dodatkowych Zakaźny zespół owrzodzenia (EUS) Tołpyga pstra (Aristichthys nobilis), karaś złocisty (Carassius auratus), karaś (C. carassius), karp i karp koi (Cyprinus carpio), tołpyga biała (Hypophtalmichthys molitrix), ryby z rodzaju Leuciscus spp., płoć (Rutilus rutilus), wzdręga (Scardinius erythrophthalmus), lin (Tinca tinca) Szczeżuja wielka (Anodonta cygnea), rak szlachetny (Astacus astacus), rak sygnałowy (Pacifastacus leniusculus), rak luizjański (Procambarus clarkii) Brak warunków dodatkowych Brak warunków dodatkowych Zakażenie wywoływane przez Bonamia exitiosa Ostryga portugalska (Crassostrea angulata), ostryga pacyficzna (Crassostrea gigas), ostryga Crassostrea virginica Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków, w którym występują gatunki podatne na dana chorobę. Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę. Zakażenie wywoływane przez Perkinsus marinus Homar europejski (Homarus gammarus), kraby właściwe z rodzaju Brachyura spp., australijski rak „yabi” (Cherax destructor), krewetka słodkowodna olbrzymia (Macrobrachium rosenbergii), langusty i pozostałe raki morskie (Palinurus spp.), krab pływak (Portunus puber), krab błotny (Scylla serrata), krewetki Penaeus indicus, Penaeus japonicus, Penaeus kerathurus, Penaeus stylirostris, Penaeus vannamei Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę. Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę. Zakażenie wywoływane przez Microcytos mackini Brak Nie dotyczy Nie dotyczy Zespół Taura Małże z rodzaju Atrina spp., trąbik zwyczajny (Buccinum undatum), ostryga portugalska (Crassostrea angulata), sercówka jadalna (Cerastoderma edule), ostryga pacyficzna (Crassostrea gigas), ostryga Crassostrea virginica, małż Donax trunculus, uchowiec Haliotis discus hannai, uchowiec Haliotis tuberculata, pobrzeżek (Littorina littorea), małże Mercenaria mercenaria i Meretrix lusoria, małgiew piaskołaz (Mya arenaria), omułek (Mytilus edulis), omułek śródziemnomorski (Mytilus galloprovincialis), ośmiornica (Octopus vulgaris), ostryga jadalna (Ostrea edulis), przegrzebek wielki (Pecten maximus), małż dywanowy (Ruditapes decussatus), małż filipiński (Ruditapes philippinarum), mątwa pospolita (Sepia officinalis), ślimaki z rodziny skrzydelników (Strombus spp.), małże wenusy Venerupis aurea i Venerupis pullastra, małż wenus opalona (Venus verrucosa) Homar europejski (Homarus gammarus), kraby właściwe z rodzaju Brachyura spp., australijski rak „yabi” (Cherax destructor), krewetka słodkowodna olbrzymia (Macrobrachium rosenbergii), langusty i pozostałe raki morskie (Palinurus spp.), krab pływak (Portunus puber), krab błotny (Scylla serrata), krewetki Penaeus indicus, Penaeus japonicus, Penaeus kerathurus Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę. Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę. Choroba żółtej głowy Małże z rodzaju Atrina spp., trąbik zwyczajny (Buccinum undatum), ostryga portugalska (Crassostrea angulata), sercówka jadalna (Cerastoderma edule), ostryga pacyficzna (Crassostrea gigas), ostryga Crassostrea virginica, małż Donax trunculus, uchowiec Haliotis discus hannai, uchowiec Haliotis tuberculata, pobrzeżek (Littorina littorea), małże Mercenaria mercenaria i Meretrix lusoria, małgiew piaskołaz (Mya arenaria), omułek (Mytilus edulis), omułek śródziemnomorski (Mytilus galloprovincialis), ośmiornica (Octopus vulgaris), ostryga jadalna (Ostrea edulis), przegrzebek wielki (Pecten maximus), małż dywanowy (Ruditapes decussatus), małż filipiński (Ruditapes philippinarum), mątwa pospolita (Sepia officinalis), ślimaki z rodziny skrzydelników (Strombus spp.), małże wenusy Venerupis aurea i Venerupis pullastra, małż wenus opalona (Venus verrucosa) Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę. Brak warunków dodatkowych związanych z miejscem przeznaczenia. Wirusowa posocznica krwotoczna ryb łososiowatych (VHS) Bieługa (Huso huso), jesiotr rosyjski (Acipenser gueldenstaedtii), sterlet/czeczuga (Acipenser ruthenus), siewruga (Acipenser stellatus), jesiotr zachodni (Acipenser sturio), jesiotr syberyjski (Acipenser Baerii) Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa lub zlewni rzecznej, w których występują gatunki podatne na daną chorobę. Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę. Tołpyga pstra (Aristichthys nobilis), karaś złocisty (Carassius auratus), karaś (C. carassius), karp i karp koi (Cyprinus carpio), tołpyga biała (Hypophtalmichthys molitrix), ryby z rodzaju Leuciscus spp., płoć (Rutilus rutilus), wzdręga (Scardinius erythrophthalmus), lin (Tinca tinca) Sum afrykański (Clarias gariepinus), szczupak (Esox lucius), zębacz (Ictalurus spp.), sumik czarny (Ameiurus melas), sum kanałowy (Ictalurus punctatus), panga (Pangasius pangasius), sandacz (Sander lucioperca), sum europejski (Silurus glanis) Labraks (Dicentrarchus labrax), skalnik prążkowany (Morone chrysops x M. saxatilis), cefal pospolity (Mugil cephalus), kulbak czerwony (Sciaenops ocellatus), kulbin (Argyrosomus regius), drum iberyjski (Umbrina cirrosa), ryby z rodzaju Thunnus spp., tuńczyk błękitnopłetwy (Thunnus thynnus), granik szary (Epinephelus aeneus), granik wielki (Epinephelus marginatus), sola senegalska (Solea senegalensis), sola (Solea solea), morlesz szkarłatny (Pagellus erythrinus), kielec właściwy (Dentex dentex), dorada (Sparus aurata), sargus (Diplodus sargus), morlesz bogar (Pagellus bogaraveo), pagrus czerwony (Pagrus major), Diplodus vulgaris, dubiel (Diplodus puntazzo), amarel (Diplodus vulgaris), pagrus różowy (Pagrus pagrus) Tilapia spp. (Oreochromis) Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę. Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę. Zakaźna martwica układu krwiotwórczego ryb łososiowatych (IHN) Bieługa (Huso huso), jesiotr rosyjski (Acipenser gueldenstaedtii), sterlet/czeczuga (Acipenser ruthenus), siewruga (Acipenser stellatus), jesiotr zachodni (Acipenser sturio), jesiotr syberyjski (Acipenser Baerii) Tołpyga pstra (Aristichthys nobilis), karaś złocisty (Carassius auratus), karaś (C. carassius), karp i karp koi (Cyprinus carpio), tołpyga biała (Hypophtalmichthys molitrix), ryby z gatunku Leuciscus spp., płoć (Rutilus rutilus), wzdręga (Scardinius erythrophthalmus), lin (Tinca tinca) Sum afrykański (Clarias gariepinus), zębacz (Ictalurus spp.), sumik czarny (Ameiurus melas), sum kanałowy (Ictalurus punctatus), panga (Pangasius pangasius), sandacz (Sander lucioperca), sum europejski (Silurus glanis) Halibut biały (Hippoglossus hippoglossus), stornia (Platichthys flesus), wątłusz (Gadus morhua), plamiak (Melanogrammus aeglefinus) Rak szlachetny (Astacus astacus), rak sygnałowy (Pacifastacus leniusculus), rak luizjański (Procambarus clarkii) Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę. Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę. Zakażenie herpeswirusem koi (KHV) Brak Nie dotyczy Nie dotyczy Zakaźna anemia łososi (ISA) Brak Nie dotyczy Nie dotyczy Zakażenie wywoływane przez Marteilia refringens Sercówka jadalna (Cerastoderma edule), małż Donax trunculus, małgiew piaskołaz (Mya arenaria), małże Mercenaria mercenaria i Meretrix lusoria, małż dywanowy (Ruditapes decussatus), małż japoński (Ruditapes philippinarum), małże wenusy Venerupis aurea i Venerupis pullastra, małż wenus opalona (Venus verrucosa) Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę. Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę. Zakażenie wywoływane przez Bonamia ostreae Sercówka jadalna (Cerastoderma edule), małż Donax trunculus, małgiew piaskołaz (Mya arenaria), małże Mercenaria mercenaria i Meretrix lusoria, małż dywanowy (Ruditapes decussatus), małż japoński (Ruditapes philippinarum), małże wenusy Venerupis aurea i Venerupis pullastra, małż wenus opalona (Venus verrucosa) Przegrzebek wielki (Pecten maximus) Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę. Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę. Choroba wywoływana przez Whispovirus Małże z rodzaju Atrina spp., trąbik zwyczajny (Buccinum undatum), ostryga portugalska (Crassostrea angulata), sercówka jadalna (Cerastoderma edule), ostryga pacyficzna (Crassostrea gigas), ostryga Crassostrea virginica, małż Donax trunculus, uchowiec Haliotis discus hannai, uchowiec Haliotis tuberculata, pobrzeżek (Littorina littorea), małże Mercenaria mercenaria i Meretrix lusoria, małgiew piaskołaz (Mya arenaria), omułek (Mytilus edulis), omułek śródziemnomorski (Mytilus galloprovincialis), ośmiornica (Octopus octopus), ostryga jadalna (Ostrea edulis), przegrzebek wielki (Pecten maximus), małż dywanowy (Ruditapes decussatus), małż filipiński (Ruditapes philippinarum), mątwa pospolita (Sepia officinalis), ślimaki z rodziny skrzydelników (Strombus spp.), małże wenusy Venerupis aurea i Venerupis pullastra, małż wenus opalona (Venus verrucosa) Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy pochodzą z gospodarstwa, w którym występują gatunki podatne na daną chorobę. Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w kolumnie 2 uznaje się za wektory choroby wymienionej w kolumnie 1 wyłącznie w przypadku, gdy są przeznaczone do gospodarstwa utrzymującego gatunki podatne na daną chorobę.









ZAŁĄCZNIK II

CZĘŚĆ A

Wzór świadectwa zdrowia zwierząt dla wprowadzania do obrotu zwierząt akwakultury przeznaczonych do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk „wpuść i złów”, otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, i do odnowy populacji

CZĘŚĆ B

Wzór świadectwa zdrowia zwierząt dla wprowadzania do obrotu zwierząt akwakultury lub ich produktów, przeznaczonych do dalszego przetwarzania, zakładów wysyłkowych, zakładów oczyszczania i podobnych zakładów, przed ich spożyciem przez ludzi

▼M1









ZAŁĄCZNIK III

WYKAZ KRAJÓW TRZECICH, TERYTORIÓW, STREF LUB ENKLAW ( 22 )

(o których mowa w art. 10 ust. 1 i w art. 11)







Kraj/terytorium Gatunki akwakultury Strefa/enklawa Kod ISO Nazwa Ryby Mięczaki Skorupiaki Kod Wyszczególnienie AU Australia X () BR Brazylia X () CA Kanada X CA 0 () Całe terytorium CA 1 () Kolumbia Brytyjska CA 2 () Alberta CA 3 () Saskatchewan CA 4 () Manitoba CA 5 () Nowy Brunszwik CA 6 () Nowa Szkocja CA 7 () Wyspa Księcia Edwarda CA 8 () Nowa Funlandia i Labrador CA 9 () Jukon CA 10 () Terytoria Północno-Zachodnie CA 11 () Nunavut CL Chile X () Cały kraj CN Chiny X () Cały kraj CO Kolumbia X () Cały kraj CG Kongo X () Cały kraj CK Wyspy Cooka X () X () X () Cały kraj HR Chorwacja X () Cały kraj HK Hongkong X () Cały kraj IN Indie X () Cały kraj ID Indonezja X () Cały kraj IL Izrael X () Cały kraj JM Jamajka X () Cały kraj JP Japonia X () Cały kraj KI Kiribati X () X () X () Cały kraj LK Sri Lanka X () Cały kraj MH Wyspy Marshalla X () X () X () Cały kraj MK () Była Jugosłowiańska Republika Macedonii X () Cały kraj MY Malezja X () Część położona na Półwyspie Malajskim, Malezja Zachodnia NR Nauru X () X () X () Cały kraj NU Niue X () X () X () Cały kraj NZ Nowa Zelandia X () Cały kraj PF Polinezja Francuska X () X () X () Cały kraj PG Papua-Nowa Gwinea X () X () X () Cały kraj PN Wyspy Pitcairn X () X () X () Cały kraj PW Palau X () X () X () Cały kraj RU Federacja Rosyjska X () Cały kraj SB Wyspy Salomona X () X () X () Cały kraj SG Singapur X () Cały kraj ZA Republika Południowej Afryki X () Cały kraj TW Tajwan X () Cały kraj TH Tajlandia X () Cały kraj TR Turcja X () Cały kraj TK Tokelau X () X () X () Cały kraj TO Tonga X () X () X () Cały kraj TV Tuvalu X () X () X () Cały kraj US Stany Zjednoczone () X X US 0 () Cały kraj X US 1 () Cały kraj, z wyjątkiem następujących stanów: Nowy Jork, Ohio, Illinois, Michigan, Indiana, Wisconsin, Minnesota i Pensylwania X US 2 Humboldt Bay (Kalifornia) US 3 Netarts Bay (Oregon) US 4 Wilapa Bay, Totten Inlet, Oakland Bay, Quilcence Bay i Dabob Bay (Waszyngton) US 5 NELHA (Hawaje) VN Wietnam X () WF Wallis i Futuna X () X () X () Cały kraj WS Samoa X () X () X () Cały kraj (1) Stosować w odniesieniu do wszystkich gatunków ryb. (2) Stosować tylko w odniesieniu do gatunków ryb podatnych na zakaźny zespół owrzodzenia, zgodnie z częścią II załącznika IV dyrektywy 2006/88/WE, przeznaczonych do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, oraz do karpiowatych (Cyprinidae). (3) Stosować tylko w odniesieniu do gatunków ryb podatnych na zakaźny zespół owrzodzenia, zgodnie z częścią II załącznika IV dyrektywy 2006/88/WE, przeznaczonych do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne. (4) Nie stosować w odniesieniu do gatunków ryb podatnych na wirusową posocznicę krwotoczną ryb łososiowatych lub do gatunków-wektorów tej choroby zgodnie z częścią II załącznika IV dyrektywy 2006/88/WE. (5) Stosować tylko w odniesieniu do gatunków ryb podatnych na wirusową posocznicę krwotoczną ryb łososiowatych lub do gatunków-wektorów tej choroby zgodnie z częścią II załącznika IV dyrektywy 2006/88/WE. (6) Kod tymczasowy, który w żaden sposób nie stoi na przeszkodzie określeniu ostatecznej denominacji dla tego kraju, która zostanie uzgodniona po zamknięciu toczących się obecnie negocjacji w tej sprawie w ONZ. (7) Stosować tylko w odniesieniu do przywozu ryb ozdobnych, które nie należą do gatunków podatnych na którąkolwiek z chorób wymienionych w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE, oraz mięczaków ozdobnych i skorupiaków ozdobnych przeznaczonych do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne. (8) Do celów niniejszego rozporządzenia przyjmuje się, że do Stanów Zjednoczonych należą: Portoryko, Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych, Samoa Amerykańskie, Guam i Mariany Północne.

▼B









ZAŁĄCZNIK IV

CZĘŚĆ A

Wzór świadectwa zdrowia zwierząt dla przywozu zwierząt akwakultury przeznaczonych do celów hodowlanych, do obszarów umieszczenia, łowisk „wpuść i złów” oraz otwartych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne, na terytorium Wspólnoty Europejskiej

CZĘŚĆ B

Wzór świadectwa zdrowia zwierząt dla przywozu na terytorium Wspólnoty ozdobnych zwierząt przeznaczonych do zamkniętych obiektów, w których utrzymuje się zwierzęta ozdobne

CZĘŚĆ C

Wzór świadectwa zdrowia zwierząt dla tranzytu/składowania żywych zwierząt akwakultury, ikry i niewypatroszonych ryb przeznaczonych do spożycia przez ludzi

CZĘŚĆ D

Dodatek dotyczący przewozu żywych zwierząt akwakultury drogą morską

(Należy wypełnić i dołączyć do świadectwa zdrowia zwierząt w przypadku, gdy transport do granicy Wspólnoty Europejskiej obejmuje transport na pokładzie statku, nawet przez część podróży)









ZAŁĄCZNIK V

Uwagi wyjaśniające

(a) Świadectwa są sporządzane przez właściwe organy państwa pochodzenia w oparciu o odpowiedni wzór znajdujący się w załączniku II lub IV do niniejszego rozporządzenia, z uwzględnieniem miejsca przeznaczenia oraz sposobu wykorzystania przesyłki po jej przybyciu do miejsca przeznaczenia.

(b) W celu uwzględnienia statusu miejsca przeznaczenia w aspekcie chorób nieegzotycznych, o których mowa w części II załącznika IV do dyrektywy 2006/88/WE w państwie członkowskim UE lub chorób, w przypadku których dane miejsce przeznaczenia posiada dodatkowe gwarancje zgodnie z decyzją 2004/453/WE czy też środki zatwierdzone zgodnie z art. 43 dyrektywy 2006/88/WE, w świadectwie należy ująć i podać wymagania szczególne.

(c) „Miejsce przeznaczenia” oznacza położenie gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków, w którym zwierzęta akwakultury były hodowane do czasu osiągnięcia wielkości handlowej odpowiedniej dla partii objętej tym świadectwem. W przypadku dzikich zwierząt wodnych „miejsce pochodzenia” oznacza miejsce odłowu.

(d) Oryginał świadectwa składa się z jednego arkusza dwustronnie drukowanego lub w razie, gdy konieczne jest umieszczenie obszerniejszego tekstu, przygotowany jest w taki sposób, aby wszystkie arkusze tworzyły całość i aby nie można ich było rozdzielić.

(e) W przywozie z krajów trzecich na terytorium Wspólnoty, oryginał świadectwa i etykiety określone w świadectwie wzorcowym należy wystawić przynajmniej w jednym języku urzędowym państwa członkowskiego UE, w którym odbywa się kontrola graniczna oraz w języku urzędowym docelowego państwa członkowskiego UE. Wymienione państwa członkowskie mogą jednak dopuścić wersję w innym wspólnotowym języku urzędowym niż ich własny oraz dołączenie, w razie potrzeby, oficjalnego tłumaczenia.

(f) W razie dołączenia do świadectwa dodatkowych arkuszy w celu identyfikacji pozycji tworzących przesyłkę, takie dodatkowe arkusze uznaje się również za część oryginału świadectwa pod warunkiem, że każdy strona opatrzona jest podpisem i pieczęcią poświadczającego urzędowego inspektora.

(g) W przypadku, gdy świadectwo, łącznie z dodatkowymi arkuszami określonymi w lit. f), składa się z więcej niż jednego arkusza, u dołu każdej strony należy umieścić jej numer „-x(numer strony) z y (łączna liczba stron)-”, a u góry każdej strony - numer kodu świadectwa przydzielony przez właściwy organ.

(h) Oryginał świadectwa musi być wypełniony i podpisany przez urzędowego inspektora nie później niż na 72 godziny przez załadunkiem przesyłki lub nie później niż na 24 godziny w tych przypadkach, gdy zwierzęta akwakultury muszą być poddane badaniu w ciągu 24 godzin przed załadunkiem. Właściwe organy kraju pochodzenia zapewniają przestrzeganie zasad poświadczania równoważnych z tymi ustanowionymi w dyrektywie 96/93/WE.

(i) Podpis musi mieć inną barwę niż druk. Ta sama zasada dotyczy pieczęci innych niż pieczęcie wytłoczone lub znaki wodne.

(j) W przywozie z krajów trzecich na terytorium Wspólnoty, oryginał świadectwa musi towarzyszyć przesyłce do punktu kontroli granicznej UE. W przypadku przesyłek wprowadzanych do obrotu na terytorium Wspólnoty, oryginał świadectwa musi towarzyszyć przesyłce do ostatecznego miejsca przeznaczenia.

(k) Świadectwo wystawione dla żywych zwierząt akwakultury zachowuje ważność przez 10 dni od daty wystawienia. W przypadku transportu morskiego, termin ważności przedłuża się o czas trwania podróży morskiej. W tym celu do świadectwa zdrowia zwierząt należy dołączyć oświadczenie kapitana statku, w formie dodatku sporządzonego zgodnie ze wzorem przedstawionym w części D załącznika IV.

(l) Należy pamiętać, że ogólne warunki transportu zwierząt ustanowione w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1/2005 w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań oraz zmieniającym dyrektywy 64/432/EWG i 93/119/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 1255/97 mogą wymagać, w stosownych przypadkach, przyjęcia środków po wprowadzeniu przesyłki na terytorium Wspólnoty, jeżeli nie są spełnione wymagania wynikające z tego rozporządzenia.