2006R1828 — PL — 16.01.2007 — 000.002

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość





sprostowane przez:









▼B

▼C1

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) nr 1828/2006

z dnia 8 grudnia 2006 r.

ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności oraz rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 ( 1 ), w szczególności jego art. 37 ust. 1 lit. d), 44 akapit trzeci, 59 ust. 6, 60 lit. b), 66 ust. 3, 67 ust. 2 lit. c), 69 ust. 1, 70 ust. 3, 71 ust. 5, 72 ust. 2, 74 ust. 2 i 76 ust. 4 i 99 ust. 5 akapit drugi, uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1783/1999 ( 2 ), w szczególności jego art. 7 ust. 2 akapit drugi i art. 13 akapit drugi, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie (WE) nr 1083/2006 zastępuje rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 ustanawiające przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych ( 3 ), a rozporządzenie (WE) nr 1080/2006 zastępuje rozporządzenie (WE) nr 1783/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 1999 w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego ( 4 ). Oba rozporządzenia uwzględniają ostatnie kierunki rozwoju w dziedzinie funduszy strukturalnych. Należy zatem określić nowe przepisy wykonawcze do rozporządzeń (WE) nr 1080/2006 i (WE) nr 1083/2006. (2) Doświadczenie wskazuje, że obywatele Unii Europejskiej są w niewystarczającym stopniu świadomi roli odgrywanej przez Wspólnotę w finansowaniu programów, których celem jest wzmocnienie konkurencyjności gospodarczej, tworzenie nowych miejsc pracy oraz zwiększenie spójności wewnętrznej. W związku z powyższym stosowne jest przygotowanie strategii komunikacji, w którym zostaną szczegółowo określone działania informacyjne i promocyjne niezbędne dla wypełnienia luki informacyjnej i komunikacyjnej. W tym samym celu niezbędne jest również określenie roli i obowiązków wszystkich właściwych podmiotów. (3) W celu zagwarantowania, że informacje dotyczące możliwości finansowania dotrą do wszystkich zainteresowanych stron, a także w celu zachowania przejrzystości, należy określić minimalną treść działań informacyjnych niezbędnych do poinformowania wszystkich potencjalnych beneficjentów o możliwościach finansowania oferowanych wspólnie przez Wspólnotę i państwa członkowskie poprzez poszczególne Fundusze, w tym obowiązek opublikowania informacji na temat procedury składania wniosków o przyznanie finansowania przez potencjalnych beneficjentów oraz stosowanych kryteriów wyboru. (4) W celu zwiększenia przejrzystości w zakresie wykorzystania Funduszy wykaz beneficjentów, nazwy działań i przyznane im kwot finansowania publicznego powinny zostać opublikowane w formie elektronicznej lub innej. (5) W celu zapewnienia lepszego wdrażania środków informacji, a także w celu umożliwienia skuteczniejszej wymiany informacji pomiędzy państwami członkowskimi i Komisją na temat strategii informacyjnych i promocyjnych oraz ich wyników, należy wyznaczyć osoby kontaktowe, odpowiedzialne za działania informacyjne i promocyjne, które powinny uczestniczyć we właściwych sieciach wspólnotowych. (6) Dla celów art. 37 i 67 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 niezbędne jest ustalenie szczegółowych zasad i kategorii, aby umożliwić państwom członkowskim dostarczanie Komisji jednolitych informacji na temat zaprogramowanego wykorzystania funduszy, a także skumulowanych wkładów funduszy według kategorii przez cały okres trwania programu oraz umożliwić Komisji powiadomienie we właściwy sposób innych instytucji oraz obywateli Unii Europejskiej o wykorzystaniu funduszy, w tym również o realizacji celów określonych w art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006. (7) Z uwagi na art. 60 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 oraz w świetle zdobytego doświadczenia konieczne jest określenie zobowiązań instytucji zarządzającej względem beneficjentów w trakcie etapu prowadzącego do wyboru i zatwierdzania finansowanych operacji; odnośnie aspektów, które powinny obejmować weryfikacje wydatków zadeklarowanych przez beneficjentów, włącznie z administracyjnymi weryfikacjami wniosków o płatność, a także weryfikacjami na miejscu poszczególnych operacji, a także warunków, które należy spełnić podczas dokonywania wyrywkowych weryfikacji na miejscu. (8) Niezbędne jest szczegółowe określenie informacji, które powinny zostać zawarte w dokumentach księgowych związanych z operacjami oraz informacji stanowiących dane z wdrażania, które instytucje zarządzające powinny rejestrować, przechowywać i przesyłać Komisji na jej żądanie. (9) W celu zapewnienia należytej kontroli wydatków poniesionych w ramach programów operacyjnych konieczne jest określenie kryteriów zgodności dla ścieżki audytu, by móc zostać uznaną za właściwą. (10) Audyt operacji jest przeprowadzany pod nadzorem instytucji audytowej. W celu zapewnienia adekwatności zakresu i skuteczności przeprowadzanych audytów oraz przeprowadzania ich zgodnie z jednolitymi standardami we wszystkich państwach członkowskich, konieczne jest określenie warunków, które powinny spełniać te audyty. (11) Doświadczenie wskazuje, że konieczne jest szczegółowe określenie podstaw doboru próby badanych operacji, które powinny być przestrzegane przez instytucję adutytową w trakcie ustalania i zatwierdzania metody doboru próby, włącznie z pewnymi kryteriami technicznymi, stosowanymi przy statystycznym losowym doborze próby, a także czynnikami, które należy uwzględnić przy dobieraniu próby dodatkowej. (12) W celu uproszczenia i zharmonizowania standardów opracowywania i przedstawiania strategii audytu, rocznego sprawozdania audytowego, a także deklaracji zamknięcia, za które zgodnie z art. 62 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 jest odpowiedzialna instytucja audytowa, niezbędne jest szczegółowe określenie ich treści, a także sprecyzowanie charakteru i jakości informacji na których są one oparte. (13) W celu zapewnienia najskuteczniejszego stosowania art. 90 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 w odniesieniu do dostępu do dokumentacji oraz uprawnienia Trybunału Obrachunkowego i Komisji do wglądu do wszelkich dokumentów stanowiących dowód poniesienia wydatków i przeprowadzenia audytów, instytucje zarządzające powinny zapewnić, że dane identyfikacyjne i adresowe podmiotów przechowujących dokumenty dowodowe są łatwo dostępne, a same dokumenty mogą zostać szybko dostarczone minimalnej liczbie osób i podmiotów. W tym samym celu niezbędne jest określenie nośników danych, które mogą zostać uznane za powszechnie uznawane w celu przechowywania wspomnianych dokumentów. Dlatego też władze krajowe powinny określić procedury niezbędne do zapewnienia zgodności przechowywanych dokumentów z oryginałami, jeżeli ma to zastosowanie, oraz ich wiarygodności do celów audytu. (14) W celu zharmonizowania norm w zakresie poświadczania wydatków i przygotowania wniosków o płatność, należy określić zakres takich poświadczeń i wniosków oraz sprecyzować charakter i jakość informacji na których są one oparte. Należy ustanowić szczegółowe procedury prowadzenia, zgodnie z art. 61 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, ewidencji kwot podlegających procedurze odzyskiwania i kwot wycofanych po anulowaniu całości lub części wkładu dla operacji oraz informowania Komisji. (15) Na mocy art. 71 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 państwa członkowskie, przed złożeniem pierwszego wniosku o płatność okresową lub nie później niż w terminie dwunastu miesięcy od zatwierdzenia każdego programu operacyjnego, przedkładają Komisji opis systemów zarządzania i kontroli, sprawozdanie zawierające wyniki oceny utworzonych systemów i opinię zgodności z przepisami tego rozporządzenia dotyczącymi systemów zarządzania i kontroli. Jako że dokumenty te są jednymi z kluczowych elementów, na których polega Komisja, w kontekście podziału zarządzania budżetem Wspólnoty, aby upewnić się, że dana pomoc finansowa jest wykorzystywana przez państwa członkowskie zgodnie z obowiązującymi zasadami i przepisami niezbędnymi dla ochrony interesów finansowych Wspólnoty; niezbędne jest szczegółowe określenie informacji, które te dokumenty powinny zawierać oraz podstaw do oceny i wydawania opinii. (16) Programy operacyjne finansowane w ramach celu Europejska współpraca terytorialna określonego w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 są przedstawiane, przez co najmniej dwa państwa członkowskie i posiadają szczegółowe cechy określone w rozporządzeniu (WE) nr 1080/2006. Dlatego właściwe jest określenie specyficznych informacji, które powinien zawierać opis systemów zarządzania i kontroli tych programów. (17) Artykuł 74 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 stanowi, między innymi, że dla programów operacyjnych, dla których całkowita kwota kwalifikowalnych wydatków publicznych nie przekracza 750 mln EUR i dla których poziom współfinansowania przez Wspólnotę nie przekracza 40 % całkowitej kwoty wydatków publicznych, państwo członkowskie może zdecydować, że będzie polegało na krajowych podmiotach i zasadach pełniących określone funkcje związane z wymogami dotyczącymi kontroli i audytu. W związku z powyższym niezbędne jest określenie które weryfikacje, które audyty operacji i które zobowiązania mogą być przeprowadzane i wykonywane zgodnie z przepisami krajowymi i przez podmioty krajowe. (18) W ramach obowiązków zarządzania i kontroli państwa członkowskie są zobowiązane do monitorowania i składania sprawozdań o nieprawidłowościach. Szczegółowe zasady wykonania tego zobowiązania zostały określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1681/94 z dnia 11 lipca 1994 r. dotyczącego nieprawidłowości oraz odzyskiwania kwot wypłaconych nieprawidłowo w związku z finansowaniem polityki strukturalnej i organizacją systemu informacji w tej dziedzinie ( 5 ), a także rozporządzenia Komisji (WE) nr 1831/94 z dnia 26 lipca 1994 r. dotyczącego nieprawidłowości i zwrotu niesłusznie wypłaconych kwot w ramach finansowania z Funduszu Spójności oraz organizacji systemu informacyjnego w tej dziedzinie ( 6 ). Dla zapewnienia jasności oraz w celu uproszczenia, należy włączyć te zasady do niniejszego rozporządzenia. (19) Należy ustanowić przepisy, na podstawie których Komisja będzie mogła dokonać zwrotu opłat sądowych, w przypadku, gdy zwraca się do państwa członkowskiego z wnioskiem o wszczęcie lub kontynuację postępowania sądowego w celu odzyskania kwot nienależnie wypłaconych w następstwie nieprawidłowości, oraz będzie mogła otrzymać informacje umożliwiające jej podjęcie decyzji dotyczącej podziału obciążenia stratą z nieściągalnych należności zgodnie z art. 70 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006. Regularne kontakty powinny być także zapewnione pomiędzy Komisją i państwami członkowskimi dotyczące nieprawidłowości, wykorzystania informacji dostarczonych do przeprowadzania analiz ryzyka i sporządzania sprawozdań, a także dostarczania informacji odpowiednim komitetom. (20) W celu ograniczenia obciążeń administracyjnych spowodowanych systemem sprawozdawczym, przy jednoczesnym zapewnieniu niezbędnego poziomu informacji, państwa członkowskie, bez uszczerbku dla zobowiązań wynikających bezpośrednio z art. 61 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, nie powinny być zobowiązane to sporządzania sprawozdań o nieprawidłowościach dotyczących kwot niższych od określonego progu, chyba że Komisja wyraźnie ich zażąda. (21) W świetle dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych ( 7 ) oraz rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych ( 8 ), niezbędne jest określenie w związku z działaniami informacyjnymi i promocyjnymi oraz pracami audytowymi w ramach niniejszego rozporządzenia, że Komisja i państwa członkowskie powinny zapobiegać nieuprawnionemu ujawnianiu lub udostępnieniu danych osobowych, a także określić cele, dla których Komisja i państwa członkowskie mogą te dane przetwarzać. (22) Ze względu na pewność prawną oraz równe traktowanie wszystkich państw członkowskich, konieczne jest określenie wskaźnika mającego zastosowanie do korekty finansowej, którą może dokonać Komisja, jeżeli państwo członkowskie nie spełnia wymogów utrzymania we wszystkich właściwych regionach w okresie programowania uzgodnionego docelowego poziomu publicznych lub równoważnych wydatków strukturalnych. W celach uproszczenia i zapewnienia proporcjonalności, korekta finansowa nie będzie stosowana, jeśli różnica między uzgodnionym docelowym poziomem a poziomem osiągniętym nie przekracza 3 % ustalonego docelowego poziomu (progu de minimis); z tego samego względu, jeśli różnica pomiędzy tymi dwoma poziomami przekracza 3 % ustalonego docelowego poziomu, wskaźnik powinien być obliczany poprzez odjęcie jej od progu de mimimis. (23) Zastosowanie elektronicznych środków do wymiany informacji i danych finansowych prowadzi do uproszczenia, zwiększenia skuteczności i przejrzystości, a także oszczędności w czasie. W celu pełnego wykorzystania tych korzyści, przy jednoczesnym utrzymaniu bezpieczeństwa tej wymiany, powinien zostać ustanowiony wspólny system informatyczny oraz spis dokumentów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania Komisji i państw członkowskich. Dlatego konieczne jest określenie formatu, jaki powinny mieć poszczególne dokumenty oraz szczegółowego opisu informacji, które każdy z nich powinien zawierać. Z tych samych powodów konieczne jest określenie funkcjonowania takiego systemu informatycznego w odniesieniu do identyfikacji strony odpowiedzialnej za zamieszczanie dokumentów i ich uaktualnianie. (24) W ramach dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnotowych ram w zakresie podpisów elektronicznych ( 9 ), uwzględniając poziom bezpieczeństwa i poufności wymagany dla zarządzania finansowego wykorzystania funduszy, a także stan wiedzy i analizę kosztów i korzyści, konieczne jest wprowadzenie wymogu stosowania podpisu elektronicznego. (25) W celu zapewnienia szybkiego rozwoju i właściwego funkcjonowania wspólnego systemu informatycznego, koszty jego utworzenia powinny być pokryte z budżetu Wspólnot Europejskich zgodnie z art. 45 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 oraz koszty utworzenia interfejsu z krajowymi, regionalnymi i lokalnymi systemami informatycznymi, powinny być kosztami kwalifikowalnymi do wkładu finansowego z funduszy zgodnie z art. 46 tego samego rozporządzenia. (26) Biorąc pod uwagę doświadczenia z okresu programowania 2000–2006, konieczne jest szczegółowe określenie warunków, które powinny spełniać instrumenty inżynierii finansowej, aby mogły być finansowane w ramach programu operacyjnego, co oznacza, że wkłady do instrumentów inżynierii finansowej z programu operacyjnego i innych źródeł publicznych, jak również inwestycje prowadzone przez instrumenty inżynierii finansowej w poszczególnych przedsiębiorstwach, podlegają przepisom dotyczącym pomocy państwa, w tym również Wytycznym wspólnotowym w sprawie pomocy państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach ( 10 ). (27) Konieczne jest przyjęcie wykazu kryteriów niezbędnych do ustalenia obszarów, w których wydatki na mieszkalnictwo mogą być kwalifikowane wkładu finansowego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego na mocy art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1080/2006, a także wykazu kwalifikowalnych interwencji. Uwzględniając zróżnicowane uwarunkowania właściwych państw członkowskich, należy sporządzić wykaz kryteriów niezbędnych do ustalenia obszarów dotkniętych lub zagrożonych degradacją fizyczną i wykluczeniem społecznym, w których inwestycje w mieszkalnictwo mogą kwalifikować się do współfinansowania. Należy również zaznaczyć że w przypadku budownictwa mieszkaniowego wielorodzinnego lub budownictwa mieszkaniowego dla gospodarstw domowych o niskich dochodach lub osób o szczególnych potrzebach interwencje kwalifikujące się do współfinansowania powinny być ukierunkowane na renowacje wspólnych części wielorodzinnych budynków mieszkalnych, lub na budowę nowoczesnych socjalnych budynków mieszkalnych dobrej jakości poprzez inwestycje w renowację i zmianę wykorzystania istniejących budynków stanowiących własność władz publicznych lub własność podmiotów o celach niezarobkowych. (28) Artykuł 56 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 stanowi, że zasady kwalifikowalności wydatków mają być ustanawiane na poziomie krajowym, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w rozporządzeniach szczególnych dotyczących poszczególnych funduszy. Z uwagi na art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 należy określić wspólne przepisy dotyczące kwalifikowalności wydatków mających zastosowanie do programów w ramach celu Europejska współpraca terytorialna, aby zapewnić spójności między przepisami mającymi zastosowanie do projektów realizowanych w różnych państwach członkowskich. Biorąc pod uwagę doświadczenia z podobnymi programami w okresie programowania 2000–2006, stosowne jest określenie wspólnych zasad dla kategorii wydatków, dla których przepisy krajowe najprawdopodobniej różnią się. W celu zmniejszenia obciążenia administracyjnego dla beneficjentów i władz zarządzających programem, stawki ryczałtowe dla kosztów ogólnych powinny, pod pewnymi warunkami, być kwalifikowalne. (29) Rozporządzenia (WE) nr 1681/94 i (WE) nr 1831/94 oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 1159/2000 z dnia 30 maja 2000 r. w sprawie prowadzenia przez państwa członkowskie działań informacyjnych i reklamowych dotyczących pomocy udzielanej z funduszy strukturalnych ( 11 ), (WE) nr 1685/2000 z dnia 28 lipca 2000 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 w odniesieniu do warunków, jakie muszą spełniać wydatki na działania współfinansowane z funduszy strukturalnych ( 12 ), (WE) nr 438/2001 z dnia 2 marca 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 dotyczącego zarządzania i systemów kontroli pomocy udzielanej w ramach funduszy strukturalnych ( 13 ), (WE) nr 448/2001 z dnia 2 marca 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 w zakresie procedury dokonywania korekt finansowych pomocy udzielanej w ramach funduszy strukturalnych ( 14 ), (WE) nr 1386/2002 z dnia 29 lipca 2002 ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1164/94 w zakresie systemów zarządzania i kontroli pomocy przyznanej z Funduszu Spójności i procedury dokonywania korekt finansowych ( 15 ), (WE) nr 16/2003 z dnia 6 stycznia 2003 r. ustanawiające specjalne szczegółowe zasady dla wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1164/94 w zakresie kwalifikowania wydatków w kontekście środków częściowo finansowanych przez Fundusz Spójności ( 16 ) oraz (WE) nr 621/2004 z dnia 1 kwietnia 2004 r. ustanawiające zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1164/94 w odniesieniu do działań informacyjnych i promocyjnych dotyczących przedsięwzięć Funduszu Spójności ( 17 ) zostają uchylone. (30) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu koordynującego fundusze, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







SPIS TREŚCI ROZDZIAŁ I WPROWADZENIE Artykuł 1 Przepisy ogólne ROZDZIAŁ II PRZEPISY WYKONAWCZE DO ROZPORZĄDZENIA (WE) nr 1083/2006 SEKCJA 1 INFORMACJA I KOMUNIKACJA Artykuł 2 Przygotowanie strategii komunikacji Artykuł 3 Badanie zgodności strategii komunikacji Artykuł 4 Realizacja i monitorowanie strategii komunikacji Artykuł 5 Działania informacyjne skierowane do potencjalnych beneficjentów Artykuł 6 Działania informacyjne skierowane do beneficjentów Artykuł 7 Obowiązki instytucji zarządzającej w zakresie działań informacyjnych i promocyjnych skierowanych do opinii publicznej Artykuł 8 Obowiązki beneficjentów w zakresie działań informacyjnych i promocyjnych skierowanych do opinii publicznej Artykuł 9 Schemat działań informacyjnych i promocyjnych dla realizowanych operacji Artykuł 10 Sieci współpracy i wymiana doświadczeń SEKCJA 2 INFORMACJE NA TEMAT WYKORZYSTANIA FUNDUSZY Artykuł 11 Indykatywny podział wykorzystania funduszy SEKCJA 3 SYSTEMY ZARZĄDZANIA I KONTROLI Artykuł 12 Instytucje pośredniczące Artykuł 13 Instytucja zarządzająca Artykuł 14 Zapisy księgowe Artykuł 15 Ścieżka audytu Artykuł 16 Audyty operacji Artykuł 17 Dobór próby Artykuł 18 Dokumenty przedstawiane przez instytucję audytową Artykuł 19 Dostęp do dokumentów Artykuł 20 Dokumenty przedkładane przez instytucję certyfikującą Artykuł 21 Opis systemów zarządzania i kontroli Artykuł 22 Informacje dotyczące instytucji zarządzającej, instytucji certyfikującej i instytucji pośredniczących Artykuł 23 Informacje na temat instytucji audytowej i podmiotów przeprowadzających audyty Artykuł 24 Opis systemów zarządzania i kontroli w ramach celu Europejska współpraca terytorialna Artykuł 25 Ocena systemów zarządzania i kontroli Artykuł 26 Odstępstwa dotyczące programów operacyjnych, o których mowa w art. 74 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 SEKCJA 4 NIEPRAWIDłOWOŚCI Artykuł 27 Definicje Artykuł 28 Wstępna sprawozdawczość — odstępstwa Artykuł 29 Sytuacje pilne Artykuł 30 Składanie sprawozdań z działań następczych — nieodzyskanie środków Artykuł 31 Przekazanie informacji drogą elektroniczną Artykuł 32 Zwrot kosztów sądowych Artykuł 33 Kontakty z państwami członkowskimi Artykuł 34 Wykorzystanie informacji Artykuł 35 Dostarczanie informacji komitetom Artykuł 36 Nieprawidłowości poniżej progu sprawozdawczego SEKCJA 5 DANE OSOBOWE Artykuł 37 Ochrona danych osobowych SEKCJA 6 KOREKTA FINANSOWA W PRZYPADKU NIEPRZESTRZEGANIA ZASADY DODATKOWOŚCI Artykuł 38 Stopa korekty finansowej SEKCJA 7 ELEKTRONICZNA WYMIANA DANYCH Artykuł 39 Informatyczny system wymiany danych Artykuł 40 Zawartość informatycznego systemu wymiany danych Artykuł 41 Działanie informatycznego systemu wymiany danych Artykuł 42 Przekazywanie danych poprzez informatyczny system wymiany danych SEKCJA 8 INSTRUMENTY INŻYNIERII FINANSOWEJ Artykuł 43 Przepisy ogólne mające zastosowanie do wszystkich instrumentów inżynierii finansowej Artykuł 44 Przepisy dodatkowe mające zastosowanie do funduszy powierniczych Artykuł 45 Przepisy dodatkowe mające zastosowanie do instrumentów inżynierii finansowej innych niż fundusze powiernicze i fundusze na rzecz rozwoju obszarów miejskich Artykuł 46 Przepisy dodatkowe mające zastosowanie do funduszy na rzecz rozwoju obszarów miejskich ROZDZIAŁ III PRZEPISY WYKONAWCZE DO ROZPORZĄDZENIA (WE) nr 1080/2006 SEKCJA 1 KWALIFIKOWALNOŚĆ MIESZKALNICTWA Artykuł 47 Działania w zakresie mieszkalnictwa SEKCJA 2 ZASADY KWALIFIKOWALNOŚCI WYDATKÓW MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO PROGRAMÓW OPERACYJNYCH W RAMACH CELU EUROPEJSKA WSPÓłPRACA TERYTORIALNA Artykuł 48 Zasady kwalifikowalności wydatków Artykuł 49 Koszty finansowe i koszty gwarancji Artykuł 50 Wydatki jednostek władz publicznych związane z realizacją operacji Artykuł 51 Wkłady niepieniężne Artykuł 52 Koszty ogólne Artykuł 53 Amortyzacja ROZDZIAŁ IV PRZEPISY KOŃCOWE Artykuł 54 Uchylenie Artykuł 55 Wejście w życie SPIS ZAŁĄCZNIKÓW Załącznik I: Wytyczne dotyczące emblematu i określenie standardowej kolorystyki Załącznik II: Klasyfikacja kategorii interwencji funduszy na lata 2007–2013 Część A: Kody według kryteriów klasyfikacji Część B: Program operacyjny: Indykatywny podział wkładu wspólnotowego według kategorii interwencji Część C: Kumulatywny podział alokacji wkładu wspólnotowego według kategorii w rocznym i końcowym sprawozdaniu z realizacji Załącznik III: Wykaz danych dotyczących operacji, przekazywanych na wniosek Komisji, dla potrzeb audytu dokumentacji i audytu na miejscu na mocy art. 14 Załącznik IV: Parametry techniczne dotyczące statystycznego losowego doboru próby zgodnie z art. 17 (Dobór próby) Załącznik V: Wzór strategii audytu zgodnie z art. 62 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 Załącznik VI: Wzór rocznego sprawozdania audytowego zgodnie z art. 62 ust. 1 lit. d) ppkt (i) rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 i art. 18 ust. 2 niniejszego rozporządzenia Załącznik VII: Wzór rocznej opinii zgodnie z art. 62 ust. 1 lit. d) ppkt (ii) rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 i art. 18 ust. 2 niniejszego rozporządzenia Załącznik VIII: Wzór końcowego sprawozdania audytowego i deklaracji zamknięcia dla programów operacyjnych zgodnie z art. 62 ust. 1 lit. e) rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 i art. 18 ust. 3 niniejszego rozporządzenia Część A: Wzór końcowego sprawozdania audytowego Część B: Deklaracja zamknięcia Załącznik IX: Wzór deklaracji częściowego zamknięcia programu operacyjnego zgodnie z art. 18 ust. 5 Załącznik X: Poświadczenie i deklaracja wydatków oraz wniosek o płatność Załącznik XI: Roczne oświadczenie o wycofanych i odzyskanych kwotach oraz kwotach poddanych procedurze odzyskiwania (art. 20 ust. 2) Załącznik XII: Opis systemów zarządzania i kontroli Załącznik XIII: Wzór opinii wydanej zgodnie z art. 71 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 oraz art. 25 niniejszego rozporządzenia w sprawie zgodności systemów zarządzania i kontroli Załącznik XIV Wzór deklaracji wydatków w ramach częściowego zamknięcia Załącznik XV: Tabela finansowa narodowych strategicznych ram odniesienia (NSRO) — indykatywna roczna alokacja w podziale wg funduszu i programu operacyjnego (PO) Załącznik XVI Plan finansowy programu operacyjnego Załącznik XVII: Prognozy w zakresie wniosków o płatność Załącznik XVIII: Sprawozdania roczne i końcowe Załącznik XIX: Weryfikacja ex ante zasady dodatkowości w ramach celu Konwergencja 2007–2013 Załącznik XX: Dane dotyczące dużych projektów do wprowadzenia w postaci kodów Załącznik XXI: Wniosek o potwierdzenie wniesienia wkładu finansowego do dużego projektu na mocy art. 39–41 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 — Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego/Fundusz Spójności — inwestycje w infrastrukturę Załącznik XXII Wniosek o potwierdzenie wniesienia wkładu finansowego do dużego projektu na mocy art. 39–41 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 — Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego/Fundusz Spójności — inwestycje produkcyjne Załącznik XXIII: Dane na temat uczestników w operacjach EFS w podziale na priorytety







ROZDZIAŁ I

WPROWADZENIE

Artykuł 1

Przepisy ogólne

Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 i rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 w zakresie:

a) informacji i promocji;

b) informacji w sprawie wykorzystania funduszy;

c) systemów zarządzania i kontroli;

d) nieprawidłowości;

e) danych osobowych;

f) korekt finansowych w przypadku nieprzestrzegania zasady dodatkowości;

g) elektronicznej wymiany danych;

h) instrumentów inżynierii finansowej;

i) kwalifikowalności wydatków na mieszkalnictwo;

j) kwalifikowalności programów operacyjnych dla celu Europejska współpraca terytorialna.







ROZDZIAŁ II

PRZEPISY WYKONAWCZE DO ROZPORZĄDZENIA (WE) nr 1083/2006







Sekcja 1

Informacja i komunikacja

Artykuł 2

Przygotowanie strategii komunikacji

1. Strategia komunikacji oraz jej wszelkie istotne zmiany są sporządzane przez instytucję zarządzającą programem operacyjnym będącym w jej kompetencjach lub przez państwo członkowskie lub w przypadku strategii obejmującej kilka lub wszystkie programy operacyjne współfinansowane z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) lub Funduszu Spójności.

2. Strategia komunikacji zawiera co najmniej informacje w zakresie:

a) celów oraz grup docelowych;

b) strategii i zakresu działań informacyjnych i promocyjnych na rzecz potencjalnych beneficjentów, beneficjentów i opinii publicznej, planowanych do przeprowadzenia przez państwo członkowskie lub instytucję zarządzającą i ukierunkowanych na wymiar wartości dodanej pomocy wspólnotowej na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym;

c) indykatywnego budżetu;

d) służb administracyjnych lub podmiotów odpowiedzialnych za realizację działań informacyjnych i promocyjnych;

e) wytycznych dotyczących oceny działań informacyjnych i promocyjnych pod kątem efektywności ścieżek dotarcia i skuteczności w budowaniu świadomości społecznej o programach operacyjnych oraz o roli odgrywanej przez Wspólnotę.

Artykuł 3

Badanie zgodności strategii komunikacji

Państwo członkowskie lub instytucja zarządzająca przedkładają Komisji strategię komunikacji w terminie czterech miesięcy od daty przyjęcia programu operacyjnego lub — w przypadku, gdy strategia obejmuje dwa lub więcej programów operacyjnych — od daty przyjęcia ostatniego programu.

W przypadku braku uwag ze strony Komisji w terminie dwóch miesięcy od daty otrzymania strategii komunikacji, strategię uznaje się za zgodny z art. 2 ust. 2.

W przypadku przesłania uwag przez Komisję w terminie dwóch miesięcy od daty otrzymania strategii komunikacji, państwo członkowskie lub instytucja zarządzająca przedkładają Komisji w terminie dwóch miesięcy zmodyfikowaną strategię komunikacji.

W przypadku braku dalszych uwag ze strony Komisji w terminie dwóch miesięcy od daty otrzymania zmodyfikowanej strategii w zakresie komunikacji, uznaje się, że strategia ten może być realizowany.

W stosownych przypadkach państwo członkowskie lub instytucja zarządzająca uruchamiają działania informacyjne i promocyjne przewidziane w art. 5, 6 i 7 nawet w przypadku braku ostatecznej wersji strategii komunikacji.

Artykuł 4

Realizacja i monitorowanie strategii komunikacji

1. Instytucja zarządzająca programem operacyjnym przekazuje komitetowi monitorującemu informacje na temat:

a) strategii komunikacji i postępów w jego realizacji;

b) przeprowadzonych działań informacyjnych i promocyjnych;

c) wykorzystanych narzędzi i kanałów komunikacji.

Instytucja zarządzająca udostępnia komitetowi monitorującemu przykłady przeprowadzonych działań.

2. Roczne i końcowe sprawozdania z realizacji programu operacyjnego, o których mowa w art. 67 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, obejmują:

a) przykłady działań informacyjnych i promocyjnych przeprowadzonych w ramach realizacji strategii komunikacji dla właściwego programu;

b) uzgodnienia dotyczące działań informacyjnych i promocyjnych, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit. d), obejmujące, w stosownych przypadkach, adresy stron internetowych zawierające odpowiednie dane.

c) zakres istotnych modyfikacji strategii komunikacji.

Roczne sprawozdanie z realizacji za rok 2010 oraz końcowe sprawozdanie z realizacji zawierają rozdział poświęcony ocenie rezultatów działań informacyjnych i promocyjnych pod kątem efektywności ścieżek dotarcia i skuteczności w budowaniu świadomości społecznej o programach operacyjnych oraz o roli odgrywanej przez Wspólnotę, zgodnie z art. 2 ust. 2 lit. e).

3. Środki podjęte do celów realizacji, monitorowania i oceny strategii komunikacji są stosowne do zakresu działań informacyjnych i promocyjnych określonych w strategii komunikacji.

Artykuł 5

Działania informacyjne skierowane do potencjalnych beneficjentów

1. Instytucja zarządzająca zapewnia, zgodnie ze strategią komunikacji, szerokie rozpowszechnianie informacji o programie operacyjnym łącznie ze wskazaniem wkładu finansowego właściwych funduszy oraz zapewnia dostęp do informacji wszystkim zainteresowanym stronom.

Instytucja zarządzająca zapewnia ponadto możliwie najszersze rozpowszechnienie informacji o możliwościach dofinansowania z połączonych środków pomocy Wspólnoty i państwa członkowskiego w ramach programu operacyjnego.

2. Instytucja zarządzająca dostarcza potencjalnym beneficjentom jasnych i szczegółowych informacji dotyczących przynajmniej:

a) warunków kwalifikowalności do otrzymania dofinansowania w ramach programu operacyjnego;

b) procedur rozpatrywania wniosków o dofinansowanie oraz czasu trwania poszczególnych procedur;

c) kryteriów wyboru operacji do dofinansowania;

d) punktów kontaktowych na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym, w których można uzyskać informacje na temat programów operacyjnych.

Ponadto instytucja zarządzająca informuje potencjalnych beneficjentów o ogłoszeniach, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit. d).

3. Podczas realizacji działań informacyjnych i promocyjnych, instytucja zarządzająca współpracuje, zgodnie z krajowymi przepisami i praktykami, z przynajmniej jednym z poniższych podmiotów, posiadającym stosowne zdolności do szerokiego rozpowszechniania informacji, o których mowa w ust. 2:

a) władze krajowe, regionalne lub lokalne oraz agencje rozwoju;

b) stowarzyszenia handlowe i zawodowe;

c) partnerów społecznych i gospodarczych;

d) organizacje pozarządowe;

e) organizacje przedsiębiorców;

f) centra informacji europejskiej jak również przedstawicielstwa Komisji Europejskiej w państwach członkowskich;

g) instytucje oświatowe.

Artykuł 6

Działania informacyjne skierowane do beneficjentów

Instytucja zarządzająca informuje beneficjentów o tym, że wyrażenie zgody na otrzymanie dofinansowania oznacza również zgodę na umieszczenie ich na liście beneficjentów ogłaszanej na mocy art. 7 ust. 2 lit. d).

Artykuł 7

Obowiązki instytucji zarządzającej w zakresie działań informacyjnych i promocyjnych skierowanych do opinii publicznej

1. Instytucja zarządzająca zapewnia, że działania informacyjne i promocyjne są realizowane zgodnie ze strategią komunikacji oraz mają na celu możliwie największego nagłośnienia w środkach masowego przekazu poprzez wykorzystanie różnych form i metod komunikacji na właściwym poziomie terytorialnym.

2. Instytucja zarządzająca odpowiedzialna jest za przeprowadzenie przynajmniej następujących działań informacyjnych i promocyjnych:

a) kampania informacyjna poświęcona uruchomieniu nowego programu operacyjnego, nawet w przypadku braku ostatecznej wersji strategii komunikacji;

b) przynajmniej raz w roku kampania informacyjna o szerokim zasięgu — zgodnie ze strategią komunikacji — poświęcona efektom jednego lub kilku programów operacyjnych w tym, w stosownych przypadkach, dużych projektów;

c) umieszczenie przed siedzibą każdej instytucji zarządzającej flagi Unii Europejskiej na okres jednego tygodnia od dnia 9 maja;

d) ogłoszenie w formie elektronicznej, lub innej, wykazu beneficjentów, tytułów operacji i przyznanych im kwot finansowania publicznego.

Uczestnicy operacji w ramach EFS nie są wymieniani.

Artykuł 8

Obowiązki beneficjentów w zakresie działań informacyjnych i promocyjnych skierowanych do opinii publicznej

1. Beneficjenci są odpowiedzialni za informowanie opinii publicznej o pomocy otrzymanej z funduszy poprzez wykorzystanie narzędzi i kanałów określonych w ust. 2, 3 i 4.

2. Beneficjent umieszcza na stałe widoczną i dużych wymiarów tablicę pamiątkową nie później niż sześć miesięcy po zakończeniu operacji spełniającej następujące warunki:

a) całkowity wkład publiczny do operacji przekracza 500 000 EUR;

b) operacja dotyczy zakupu środków trwałych lub finansowania robót infrastrukturalnych lub budowlanych.

Na tablicy podaje się rodzaj i tytuł operacji oraz informacje, o których mowa w art. 9. Informacje te zajmują co najmniej 25 % powierzchni tablicy.

3. Beneficjent, w trakcie realizacji operacji, umieszcza tablicę informacyjną w każdym miejscu realizacji operacji spełniającej następujące warunki:

a) całkowity wkład publiczny do operacji przekracza 500 000 EUR;

b) operacja dotyczy finansowania robót infrastrukturalnych lub budowlanych.

Informacje, o których mowa w art. 9 zajmują co najmniej 25 % powierzchni tablicy.

Po zakończeniu realizacji operacji tablicę zastępuje się stałą tablicą pamiątkową, o której mowa w ust. 2.

4. Jeżeli operacja jest finansowana w ramach programu operacyjnego współfinansowanego z EFS a także, w stosownych przypadkach, jeżeli operacja otrzymuje finansowanie w ramach EFRR lub Funduszu Spójności, beneficjent jest odpowiedzialny za poinformowanie o tym finansowaniu wszystkich uczestników operacji.

Beneficjent informuje w sposób wyraźny o fakcie, że realizowana operacja została wybrana w ramach programu operacyjnego współfinansowanego z EFS, EFRR lub Funduszu Spójności.

Jakikolwiek dokument odnoszący się do operacji, w tym zaświadczenie o udziale lub innego rodzaju, zawiera informację o współfinansowaniu programu operacyjnego z EFS lub, w stosownych przypadkach, z EFRR lub Funduszu Spójności.

Artykuł 9

Schemat działań informacyjnych i promocyjnych dla realizowanych operacji

Wszystkie działania informacyjne i promocyjne skierowane do beneficjentów, potencjalnych beneficjentów i opinii publicznej zawierają, co najmniej:

a) emblemat Unii Europejskiej, spełniający normy graficzne określone w załączniku I oraz odniesienie do Unii Europejskiej;

b) odniesienie do właściwego funduszu: (i) dla EFRR: „Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego”; (ii) dla Funduszu Spójności: „Fundusz Spójności”; (iii) dla EFS: „Europejski Fundusz Społeczny”;

c) hasło określone przez instytucję zarządzającą, podkreślające wartość dodaną pomocy Wspólnoty, najlepiej wraz z wyrażeniem: „Inwestujemy w waszą przyszłość”.

Przepisy zawarte w lit. b) i c) nie mają zastosowania do małych materiałów promocyjnych.

Artykuł 10

Sieci współpracy i wymiana doświadczeń

1. Każda instytucja zarządzająca wyznacza osoby kontaktowe odpowiedzialne za informacje i promocję oraz informuje o tym Komisję. Ponadto państwa członkowskie mogą wyznaczyć jedną osobę kontaktową dla wszystkich programów operacyjnych.

2. Mogą być tworzone sieci wspólnotowe obejmujące osoby określone w ust. 1 w celu zapewnienia wymiany dobrych praktyk, w tym wyników realizacji strategii komunikacji, a także wymiany doświadczeń w zakresie realizacji działań informacyjnych i promocyjnych zgodnie z niniejszą sekcją.

3. Wymiany doświadczeń w dziedzinie informacji i promocji mogą być wspierane poprzez pomoc techniczną udzielaną w ramach art. 45 rozporządzenia nr 1083/2006.







Sekcja 2

Informacje na temat wykorzystania funduszy

Artykuł 11

Indykatywny podział wykorzystania funduszy

1. Państwa członkowskie przedkładają Komisji indykatywny podział, według kategorii planowanego wykorzystania funduszy na poziomie programu operacyjnego, o którym mowa w art. 37 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 oraz w art. 12 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1080/2006, zgodnie z częściami A i B załącznika II do niniejszego rozporządzenia.

2. Roczne i końcowe sprawozdania z realizacji, o których mowa w art. 67 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 zawierają na poziomie programu operacyjnego zaktualizowane informacje na temat skumulowanego wkładu funduszy do operacji, w podziale na kategorie, od uruchomienia programu operacyjnego. Przedmiotowe informacje przedstawiane są dla każdej kombinacji kodów, zgodnie z częściami A i C załącznika II do niniejszego rozporządzenia.

3. Dane przekazane przez państwa członkowskie zgodnie z ust. 1 i 2 są wykorzystywane przez Komisję wyłącznie w celach informacyjnych.







Sekcja 3

Systemy zarządzania i kontroli

Artykuł 12

Instytucje pośredniczące

W przypadku gdy jedno lub więcej zadań instytucji zarządzającej lub instytucji certyfikującej jest wykonywanych przez instytucję pośredniczącą, stosowne uzgodnienia zostają formalnie ujęte na piśmie.

Przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące instytucji zarządzającej i instytucji certyfikującej stosuje się również do instytucji pośredniczącej.

Artykuł 13

Instytucja zarządzająca

1. Do celów wyboru i zatwierdzania operacji zgodnie z art. 60 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 instytucja zarządzająca jest odpowiedzialna za udzielenie beneficjentom informacji o szczegółowych warunkach dotyczących dostaw towarów lub usług w ramach operacji, planu finansowego, terminu realizacji oraz dotyczących obowiązku przechowywania i przedkładania danych finansowych i innych informacji.

Przed podjęciem decyzji o dofinansowaniu instytucja zarządzająca weryfikuje czy beneficjent posiada wystarczające zdolności do wypełnienia przedmiotowych warunków.

2. Weryfikacje przeprowadzane przez instytucję zarządzającą zgodnie z art. 60 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 dotyczą, stosownie do potrzeb, aspektów formalnych, finansowych, technicznych i rzeczowych operacji.

Weryfikacje te mają na celu upewnienie się, że zadeklarowane wydatki zostały rzeczywiście poniesione, towary i usługi zostały dostarczone zgodnie z decyzją o dofinansowaniu, wnioski o płatność składane przez beneficjentów są prawidłowe oraz że operacja i wydatki są zgodne z zasadami wspólnotowymi i krajowymi. Obejmują one procedury eliminujące możliwość równoległego finansowania wydatków z innych programów wspólnotowych lub krajowych lub w ramach innych okresów programowania.

Weryfikacje obejmują następujące procedury:

a) weryfikacje formalne w odniesieniu do każdego wniosku o płatność złożonego przez beneficjenta;

b) weryfikacje na miejscu operacji.

3. W przypadku gdy na mocy ust. 2 lit. b) weryfikacje na miejscu dla programu operacyjnego przeprowadzone są na wybranej próbie, instytucja zarządzająca przechowuje dokumentację opisującą i uzasadniającą metodę doboru próby oraz identyfikującą wybrane do celów weryfikacji operacje i transakcje.

Instytucja zarządzająca określa wielkość próby w celu osiągnięcia wystarczającej pewności, co do zgodności z prawem i prawidłowości transakcji będących podstawą wydatków, uwzględniając określony przez siebie poziom ryzyka dla właściwego rodzaju beneficjentów i stosownej operacji. Instytucja zarządzająca corocznie poddaje przeglądowi metodę doboru próby.

4. Instytucja zarządzająca ustanawia w formie pisemnej normy i procedury weryfikacji przeprowadzanych zgodnie z ust. 2 oraz przechowuje dokumentację dotyczącą każdej weryfikacji, z wyszczególnieniem przeprowadzonych działań, daty i wyników weryfikacji oraz środków następczych w odniesieniu do wykrytych nieprawidłowości.

5. W przypadkach, w których instytucja zarządzająca jest również beneficjentem w ramach programu operacyjnego, uzgodnienia dotyczące weryfikacji, o których mowa w ust. 2, 3 i 4, zapewniają odpowiednie rozdzielenie funkcji zgodnie z art. 58 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006.

Artykuł 14

Zapisy księgowe

1. Zapisy księgowe odnoszące się do operacji oraz dane odnoszące się do procesu realizacji, o których mowa w art. 60 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, zawierają informacje określone w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.

Instytucja zarządzająca, instytucja certyfikująca, instytucja audytowa oraz podmioty, o których mowa w art. 62 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, mają dostęp do tych informacji.

2. Na pisemny wniosek Komisji państwo członkowskie przekazuje Komisji informacje, o których mowa w ust. 1, w terminie piętnastu dni roboczych od momentu otrzymania wniosku lub w innym uzgodnionym terminie, w celu przeprowadzenia audytu dokumentacji i audytu na miejscu.

Artykuł 15

Ścieżka audytu

Do celów art. 60 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 ścieżkę audytu uznaje się za właściwą, jeżeli w odniesieniu do stosownego programu operacyjnego spełnia następujące kryteria:

a) umożliwia stwierdzenie zgodności łącznych kwot poświadczonych Komisji ze szczegółowymi zapisami księgowymi oraz dokumentami dowodowymi, będącymi w posiadaniu instytucji certyfikującej, instytucji zarządzającej, i instytucji pośredniczących i beneficjentów, dotyczącymi operacji współfinansowanych w ramach programu operacyjnego;

b) umożliwia weryfikację dokonania płatności wkładu publicznego na rzecz beneficjenta;

c) umożliwia weryfikację stosowania kryteriów wyboru ustanowionych przez komitet monitorujący program operacyjny,

d) obejmuje w odniesieniu do każdej operacji, stosownie do potrzeb, specyfikacje techniczne, plan finansowy, dokumenty dotyczące przyznania pomocy, dokumentację z przeprowadzonego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, sprawozdania z postępu prac oraz sprawozdania z przeprowadzonych weryfikacji i audytów.

Artykuł 16

Audyty operacji

1. Audyty, o których mowa w art. 62 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, przeprowadza się w każdym dwunastomiesięcznym okresie, począwszy od dnia 1 lipca 2008 r. na próbie operacji wybranej zgodnie z metodą ustanowioną lub zatwierdzoną przez instytucją audytową zgodnie z art. 17 niniejszego rozporządzenia.

Audyty przeprowadza się na miejscu w oparciu o dokumentację i dane będące w posiadaniu beneficjenta.

2. Audyty mają na celu weryfikację, czy spełnione są następujące warunki:

a) operacja spełnia kryteria wyboru w ramach właściwego programu operacyjnego, została zrealizowana zgodnie z decyzją o dofinansowaniu oraz jest zgodna ze wszystkim warunkami dotyczącymi jej przeznaczenia, wykorzystania i zakładanych celów;

b) wydatki zadeklarowane są zgodne z zapisami księgowymi i dokumentami dowodowymi przechowywanymi przez beneficjenta;

c) wydatki zadeklarowane przez beneficjenta są zgodne z zasadami wspólnotowymi i krajowymi;

d) wkład publiczny został wypłacony beneficjentowi zgodnie z art. 80 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006.

3. W przypadku gdy stwierdzone problemy wydają się mieć charakter systemowy i w związku z tym pociągają za sobą ryzyko dla innych operacji w ramach programu operacyjnego, instytucja audytowa zapewnia przeprowadzanie dalszego badania w tym, w razie potrzeby, z dodatkowymi audytami, w celu ustalenia skali problemów. Niezbędne działania zapobiegawcze i naprawcze podejmowane są przez właściwe podmioty.

4. Wyłącznie wydatki wchodzące w zakres audytu wykonywanego na podstawie ust. 1 zostają zaliczone na poczet wartości wydatków poddanych audytowi przedstawianych w tabelach zawartych w załączniku VI pkt 9 i załączniku VIII pkt 9.

Artykuł 17

Dobór próby

1. Próba operacji, które mają zostać zbadane każdego roku, opiera się w pierwszej kolejności na metodzie statystycznego losowego doboru próby, jak określono w ust. 2, 3 i 4. Dodatkowe operacje mogą zostać wybrane jako próba uzupełniająca, jak określono w ust. 5 i 6.

2. Metoda stosowana w celu wyboru próby oraz wyciągnięcia wniosków z wyników audytów uwzględnia uznane w skali międzynarodowej standardy audytu oraz musi być należycie udokumentowana. Biorąc pod uwagę kwotę wydatków, ilość i rodzaj operacji oraz inne istotne czynniki, instytucja audytowa określa odpowiednią metodę statystycznego losowego doboru próby, która ma być stosowana. Techniczne parametry próby określa się zgodnie z załącznikiem IV.

3. Próbę, która ma być poddawana audytowi w każdym dwunastomiesięcznym okresie, wybiera się wśród operacji dla których, w ciągu roku poprzedzającego rok, w którym roczne sprawozdanie audytowe na podstawie art. 18 ust. 2 jest przedkładane Komisji, wydatki zostały zadeklarowane Komisji w ramach programu operacyjnego lub — w stosownych przypadkach — w ramach programów operacyjnych objętych wspólnym systemem zarządzania i kontroli, zgodnie z art. 18 ust. 2. W odniesieniu do pierwszego dwunastomiesięcznego okresu, instytucja audytowa może zdecydować o zgrupowaniu operacji, dla których wydatki zostały zadeklarowane Komisji w 2007 i 2008 r. jako podstawy wyboru operacji do audytu.

4. Instytucja audytowa formułuje wnioski na podstawie wyników audytów dotyczących wydatków zadeklarowanych Komisji w trakcie roku, o którym mowa w ust. 3, i przedkłada je Komisji w rocznym sprawozdaniu audytowym.

Dla programów operacyjnych, dla których projektowany poziom błędów znajduje się powyżej poziomu istotności, instytucja audytowa dokonuje analizy jego znaczenia i podejmuje niezbędne działania, w tym formułuje odpowiednie zalecenia, które zostaną ujęte w rocznym sprawozdaniu audytowym.

5. Instytucja audytowa poddaje regularnemu przeglądowi zakres objęty próbą losową, mając na uwadze w szczególności potrzebę uzyskania wystarczającego zapewnienia audytowego w odniesieniu do deklaracji składanych przy częściowym i końcowym zamknięciu każdego programu operacyjnego.

Instytucja ta podejmuje decyzję w oparciu o profesjonalny osąd, czy niezbędne jest przeprowadzenie audytu na podstawie uzupełniającej próby operacji w celu uwzględnienia ustalonych specyficznych czynników ryzyka oraz zagwarantowania, w odniesieniu do każdego programu, wystarczającego objęcia poszczególnych rodzajów operacji, beneficjentów, instytucji pośredniczących i osi priorytetowych.

6. Instytucja audytowa formułuje wnioski na podstawie wyników audytów uzupełniającej próby i przedkłada je Komisji w rocznym sprawozdaniu audytowym.

W przypadku gdy liczba wykrytych nieprawidłowości jest wysoka lub stwierdzono nieprawidłowości systemowe, instytucja audytowa dokonuje analizy ich znaczenia i podejmuje niezbędne działania, w tym formułuje odpowiednie zalecenia, które zostaną ujęte w rocznym sprawozdaniu audytowym.

Wyniki audytów uzupełniającej próby oraz próby losowej analizowane są oddzielnie. W szczególności nieprawidłowości stwierdzone w ramach próby dodatkowej nie są brane pod uwagę przy obliczaniu poziomu błędów próby losowej.

Artykuł 18

Dokumenty przedstawiane przez instytucję audytową

1. Strategię audytu, o której mowa w art. 62 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, określa się zgodnie ze wzorem zawartym w załączniku V do niniejszego rozporządzenia. Strategia ta jest aktualizowana i poddawana przeglądowi corocznie, a w razie potrzeby również w trakcie roku.

2. Roczne sprawozdanie audytowe oraz opinia, o której mowa w art. 62 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, opierają się na audytach systemów i audytach operacji przeprowadzanych na mocy art. 62 ust. 1 lit. a) i b) tego rozporządzenia zgodnie ze strategią audytu oraz sporządzane są zgodnie ze wzorami zawartymi w załącznikach VI i VII do niniejszego rozporządzenia.

W odniesieniu do programów operacyjnych w ramach celu Europejska współpraca terytorialna roczne sprawozdanie audytowe i opinia obejmują wszystkie państwa członkowskie objęte programem.

3. Deklaracja zamknięcia, o której mowa w art. 62 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, opiera się na pracy audytowej przeprowadzonej przez instytucję audytową lub na jej odpowiedzialność zgodnie ze strategią audytu. Deklarację zamknięcia i końcowe sprawozdanie audytowe sporządza się zgodnie ze wzorem zawartym w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia.

W odniesieniu do programów operacyjnych w ramach celu Europejska współpraca terytorialna deklaracja zamknięcia i końcowe sprawozdanie audytowe obejmują wszystkie państwa członkowskieobjęte programem.

4. W przypadku gdy istnieją ograniczenia zakresu badania lub jeżeli poziom wykrytych nieprawidłowych wydatków nie pozwala na wydanie opinii bez zastrzeżeń w ramach rocznej opinii, o której mowa w art. 62 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, lub w ramach deklaracji zamknięcia, o której mowa w lit. e) tego artykułu, instytucja audytowa przedstawia przyczyny oraz szacuje zasięg problemu i jego skutki finansowe.

5. W przypadku częściowego zamknięcia programu operacyjnego, deklaracja dotycząca zgodności z prawem i prawidłowości transakcji ujętych w deklaracji wydatków, o której mowa w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, jest sporządzana przez instytucję audytową zgodnie ze wzorem zawartym w załączniku IX do niniejszego rozporządzenia i jest przedkładana wraz z opinią, o której mowa w art. 62 ust. 1 lit. d) ppkt (ii) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006.

Artykuł 19

Dostęp do dokumentów

1. Do celów art. 90 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 instytucja zarządzająca zapewnia dostępność dokumentacji zawierającej dane identyfikacyjne i adresowe podmiotów przechowujących dokumenty na dowód poniesienia wydatków i przeprowadzenia audytów, będące niezbędną podstawą dla ustanowienia właściwej ścieżki audytu.

2. Instytucja zarządzająca zapewnia, że dokumenty, o których mowa w ust. 1, są dostępne do celów kontroli, a ich kopie lub wypisy są wydawane upoważnionym osobom i podmiotom, w tym przynajmniej upoważnionym pracownikom instytucji zarządzającej, instytucji certyfikującej, instytucji pośredniczących, instytucji audytowej oraz podmiotów, o których mowa w art. 62 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, a także upoważnionym urzędnikom Wspólnot Europejskich i ich upoważnionym przedstawicielom.

3. Instytucja zarządzająca przechowuje informacje niezbędne do celów oceny i sprawozdawczości, w tym informacje, o których mowa w art. 14, w odniesieniu do operacji, o których mowa w art. 90 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, przez cały okres, o którym mowa w ust. 1 lit. a) tego artykułu.

4. Za powszechnie dopuszczalne nośniki danych w rozumieniu art. 90 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 uznaje się w minimalnym zakresie:

a) fotokopie dokumentów oryginalnych;

b) mikrofilmy dokumentów oryginalnych;

c) elektroniczne kopie dokumentów oryginalnych;

d) dokumenty istniejące wyłącznie w postaci elektronicznej.

5. Procedura poświadczania za zgodność z oryginałem dokumentów przechowywanych na powszechnie dopuszczalnych nośnikach danych jest ustanawiana przez podmioty krajowe i zapewnia, że przechowywane kopie są zgodne z przepisami krajowymi i stanowią wiarygodną podstawę dla prac audytowych.

6. Jeżeli część dokumentów istnieje wyłącznie w postaci elektronicznej, stosowane systemy informatyczne muszą spełniać uznane normy bezpieczeństwa, gwarantujące zachowanie zgodności z przepisami krajowymi oraz wiarygodność dokumentów dla prac audytowych.

Artykuł 20

Dokumenty przedkładane przez instytucję certyfikującą

1. Poświadczone deklaracje wydatków i wnioski o płatność, o których mowa w art. 61 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, sporządzane są zgodnie ze wzorem zawartym w załączniku X do niniejszego rozporządzenia i przekazywane Komisji.

2. Począwszy od 2008 r., co roku, w terminie do 31 marca, instytucja certyfikująca przesyła do Komisji deklarację zgodną ze wzorem zawartym w załączniku XI, określającą, w odniesieniu do każdej osi priorytetowej programu operacyjnego:

a) kwoty wycofane z deklaracji wydatków przedłożonych w poprzednim roku po anulowaniu całości lub części wkładu publicznego dla operacji;

b) kwoty odzyskane, które zostały odliczone od tychże deklaracji wydatków;

c) kwoty podlegające procedurze odzyskiwania na dzień 31 grudnia poprzedniego roku, ujęte w porządku lat wydania zlecenia windykacji.

3. W celu dokonania częściowego zamknięcia programu operacyjnego instytucja certyfikująca przesyła Komisji deklarację wydatków, o której mowa w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, zgodnie ze wzorem zawartym w załączniku XIV do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 21

Opis systemów zarządzania i kontroli

1. Opis systemów zarządzania i kontroli dla programów operacyjnych, o których mowa w art. 71 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, zawiera informacje, o których mowa w art. 58 tego rozporządzenia, w odniesieniu do każdego programu operacyjnego, jak również informacje określone w art. 22, 23 i, w stosownych przypadkach, w art. 24 niniejszego rozporządzenia.

Informacje te przedkładane są zgodnie ze wzorem zawartym w załączniku XII.

2. Opis systemów zarządzania i kontroli dla programów operacyjnych w ramach celu Europejska współpraca terytorialna dostarczany jest przez państwo członkowskie, na terytorium którego mieści się siedziba instytucji zarządzającej.

Artykuł 22

Informacje dotyczące instytucji zarządzającej, instytucji certyfikującej i instytucji pośredniczących

W odniesieniu do instytucji zarządzającej instytucji certyfikującej oraz każdej instytucji pośredniczącej, państwa członkowskie dostarczają Komisji następujących informacji:

a) opis powierzonych im zadań;

b) schemat organizacyjny każdej instytucji, opis podziału zadań między poszczególnymi komórkami lub wewnątrz tychże komórek oraz indykatywną liczbę etatów;

c) procedury w zakresie wyboru i zatwierdzania operacji;

d) procedury w zakresie gromadzenia, weryfikacji oraz zatwierdzania wniosków o płatność składanych przez beneficjentów, a w szczególności zasady i procedury w zakresie weryfikacji, o których mowa w art. 13, a także procedury w zakresie zlecania, wykonywania oraz księgowania płatności na rzecz beneficjentów;

e) procedury w zakresie sporządzania deklaracji wydatków oraz ich poświadczania i przedkładania Komisji;

f) odesłanie do pisemnych procedur stanowionych do celów stosowania przepisów lit. c), d) i e);

g) zasady kwalifikowalności ustanowione przez państwo członkowskie i mające zastosowanie do programów operacyjnych;

h) system ustanowiony w celu przechowywania zapisów księgowych odnoszących się do operacji oraz danych odnoszących się do procesu realizacji, o których mowa w art. 14 ust. 1.

Artykuł 23

Informacje dotyczące instytucji audytowej i podmiotów przeprowadzających audyty

W odniesieniu do instytucji audytowej i jednostek, o których mowa w art. 62 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, państwa członkowskie dostarczają Komisji następujących informacji:

a) opis zadań każdej z nich oraz ich wzajemnych powiązań, w tym, w stosownych przypadkach, ich powiązań z jednostką koordynującą, o której mowa w art. 73 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006;

b) schemat organizacyjny instytucji audytowej i wszystkich jednostek wykonujących audyty dotyczące programu operacyjnego, przedstawiający sposób zapewnienia ich niezależności, indykatywną liczbę przydzielonych im etatów oraz wymagane kwalifikacje i doświadczenie zawodowe;

c) procedury monitorowania wdrożenia rekomendacji i przeprowadzenia działań naprawczych wynikających ze sprawozdań audytowych;

d) w stosownych przypadkach, procedury w zakresie nadzoru przez instytucję audytową prac innych podmiotów przeprowadzających audyty dotyczące programów operacyjnych;

e) procedury w zakresie sporządzania rocznego sprawozdania audytowego oraz deklaracji zamknięcia.

Artykuł 24

Opis systemów zarządzania i kontroli w ramach celu Europejska współpraca terytorialna

Poza informacjami określonymi w art. 21, 22 i 23, opis systemów zarządzania i kontroli obejmuje rozwiązania uzgodnione między państwami członkowskimi w następujących celach:

a) zapewnienie instytucji zarządzającej dostępu do wszystkich informacji niezbędnych do wypełnienia obowiązków wynikających z art. 60 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 i art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1080/2006;

b) zapewnienie instytucji certyfikującej dostępu do wszystkich informacji niezbędnych do wypełnienia obowiązków wynikających z art. 61 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006;

c) zapewnienie instytucji audytowej dostępu do wszystkich informacji niezbędnych do wypełnienia swoich obowiązków wynikających z art. 62 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 i art. 14 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1080/2006;

d) zapewnienie przestrzegania przez państwa członkowskie zobowiązań w zakresie odzyskiwania kwot nienależnie wypłaconych, zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1080/2006;

e) zapewnienie zgodności z prawem i prawidłowości wydatków poniesionych poza terytorium Wspólnoty i ujętych w deklaracji wydatków, przy czym państwa członkowskie objęte programem korzystają z marginesu elastyczności określonego w art. 21 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 w celu umożliwienia instytucji zarządzającej, instytucji certyfikującej i instytucji audytowej wykonywania ich obowiązków w zakresie wydatków poniesionych w państwach trzecich oraz ustaleń dotyczących odzyskiwania kwot nienależnie wypłaconych w związku z nieprawidłowościami.

Artykuł 25

Ocena systemów zarządzania i kontroli

Sprawozdanie, o którym mowa w art. 71 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, sporządzane jest w oparciu o wyniki badania opisu systemów, istotnych dokumentów dotyczących systemów, systemu utrzymującego dane księgowe i dane związane z realizacją operacji; o wywiady przeprowadzane, z pracownikami głównych instytucji, uznanych za istotne przez instytucję audytową lub przez inny podmiot odpowiedzialny za sporządzenie sprawozdań uzupełniających, wyjaśniających lub weryfikujących pozyskane informacje.

Opinia, o której mowa w art. 71 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, jest sporządzana zgodnie ze wzorem zawartym w załączniku XIII do niniejszego rozporządzenia.

Do celów sporządzenia sprawozdania i opinii, o których mowa w art. 71 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, w przypadkach, w których systemy zarządzania i kontroli są zasadniczo takie same jak systemy ustanowione dla pomocy zatwierdzonej na mocy rozporządzenia (WE) nr 1260/1999, możliwe jest uwzględnienie wyników audytów przeprowadzonych przez audytorów krajowych i wspólnotowych w odniesieniu do tychże systemów.

Artykuł 26

Odstępstwa dotyczące programów operacyjnych, o których mowa w art. 74 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006

1. Dla programów operacyjnych, w odniesieniu do których państwa członkowskie skorzystały z możliwości, o której mowa w art. 74 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, zastosowanie mają ust. od 2 do 5 niniejszego artykułu.

2. Weryfikacje, o których mowa w art. 13 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, przeprowadzane są przez krajowy podmiot, o którym mowa w art. 74 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006.

3. Audyty operacji, o których mowa w art. 62 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, przeprowadzane są zgodnie z procedurami krajowymi i nie mają do nich zastosowania przepisy art. 16 i 17 niniejszego rozporządzenia.

4. Przepisy art. 18 ust. 2–5 niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie mutatis mutandis w odniesieniu do sporządzania dokumentów wydawanych przez krajowy podmiot, o którym mowa w art. 74 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006.

5. Roczne sprawozdanie audytowe oraz roczna opinia sporządzane są zgodnie z wzorami zawartymi odpowiednio w załącznikach VI i VII do niniejszego rozporządzenia.

Zobowiązania określone w art. 20 ust. 2 wykonywane są przez krajowe podmioty, o których mowa w art. 74 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006.

Deklaracja wydatków sporządzana jest zgodnie z wzorami zawartymi w załącznikach X i XIV do niniejszego rozporządzenia.

6. Informacje, które mają zostać zawarte w opisie systemów zarządzania i kontroli, określone w art. 21 ust. 1, art. 22 i 23 niniejszego rozporządzenia, obejmują, w stosownych przypadkach, informacje dotyczące krajowych podmiotów, o których mowa w art. 74 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006.







Sekcja 4

Nieprawidłowości

Artykuł 27

Definicje

Do celów niniejszej sekcji przyjmuje się następujące definicje:

a) „podmiot gospodarczy” oznacza każdą osobę fizyczną, prawną lub inny podmiot biorący udział we wdrażaniu pomocy z Funduszy, z wyjątkiem państwa członkowskiego podczas wykonywania uprawnień władzy publicznej;

b) „wstępne ustalenie administracyjne lub sądowe” oznacza wstępną ocenę pisemną wykonaną przez właściwy podmiot administracyjny lub sądowy stwierdzającą, na podstawie konkretnych faktów, istnienie nieprawidłowości, bez uszczerbku dla możliwości późniejszego skorygowania lub wycofania wniosku dotyczącego istnienia nieprawidłowości w następstwie ustaleń dokonanych w trakcie postępowania administracyjnego lub sądowego;

c) „podejrzenie nadużycia” oznacza nieprawidłowość, która prowadzi do wszczęcia postępowania administracyjnego lub sądowego na poziomie krajowym w celu stwierdzenia zamierzonego działania, w szczególności nadużycia określonego w ust. 1 lit. a) Konwencji sporządzonej na mocy art. K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich ( 18 );

d) „upadłość” oznacza postępowanie upadłościowe w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 ( 19 ).

Artykuł 28

Wstępna sprawozdawczość — odstępstwa

1. Bez uszczerbku dla innych zobowiązań przewidzianych w art. 70 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, w terminie dwóch miesięcy od upływu każdego kwartału państwa członkowskie przekazują Komisji sprawozdania o nieprawidłowościach będących przedmiotem wstępnego ustalenia administracyjnego lub sądowego.

W tym sprawozdaniu państwa członkowskie każdorazowo dostarczają szczegółowych informacji w odniesieniu do następujących aspektów:

a) fundusz, cel, program operacyjny, oś priorytetowa i operacja oraz wspólny kod identyfikacyjny (CCI);

b) przepis, który został naruszony;

c) data otrzymania i źródło pierwszej informacji prowadzącej do podejrzenia o zaistnieniu nieprawidłowości;

d) praktyki prowadzące do powstania nieprawidłowości;

e) w stosownych przypadkach, czy praktyki te dają podstawy do podejrzenia nadużycia;

f) sposób wykrycia nieprawidłowości;

g) w stosownych przypadkach, zagrożone państwa członkowskie i państwa trzecie;

h) okres lub moment, w którym popełniono nieprawidłowość;

i) władze lub podmioty krajowe, które sporządziły oficjalne sprawozdanie o nieprawidłowościach oraz władz odpowiedzialnych za podjęcie administracyjnych lub sądowych działań następczych;

j) data dokonania wstępnego ustalenia administracyjnego lub sądowego;

k) wskazanie sprawcy ich powstania osób fizycznych i prawnych oraz wszelkich innych podmiotów, z wyjątkiem przypadku gdy informacje te nie są istotne do celów zwalczania nieprawidłowości, ze względu na charakter danej nieprawidłowości;

l) całkowity budżet i wkład publiczny zatwierdzone dla operacji oraz podział kwoty współfinansowania operacji pomiędzy Wspólnotę i państwo członkowskie;

m) zagrożona nieprawidłowościami kwota wkładu publicznego oraz odpowiadająca kwota wkładu wspólnotowego;

n) w przypadku gdy nie dokonano żadnej płatności z tytułu wkładu publicznego na rzecz osób lub innych podmiotów, o których mowa w lit. k), kwoty, które zostałyby nienależnie wypłacone, w przypadku gdyby nieprawidłowość nie została wykryta;

o) ewentualne zawieszenie płatności i możliwości odzyskania kwot;

p) rodzaj nieprawidłowych wydatków.

2. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1, następujące przypadki nie podlegają obowiązkowi zgłaszania:

a) przypadki, w których nieprawidłowość polega jedynie na częściowym lub całkowitym zaniechaniu realizacji operacji w ramach współfinansowanego programu operacyjnego, na skutek upadłości beneficjenta;

b) przypadki zgłaszane instytucjom zarządzającym lub certyfikującym przez beneficjenta z własnej woli i przed wykryciem przez właściwe podmioty, przed lub po dokonaniu płatności z wkładu publicznego.

c) przypadki wykryte i skorygowane przez instytucję zarządzającą lub instytucję certyfikującą przed dokonaniem jakiejkolwiek płatności ze środków publicznych na rzecz beneficjenta, przed umieszczeniem przedmiotowych wydatków w przekazanej Komisji deklaracji wydatków oraz w odniesieniu.

Jednakże istnieje obowiązek zgłaszania wszystkich nieprawidłowości poprzedzających upadłość oraz przypadki podejrzewanych nadużyć.

3. W przypadku gdy niektóre z informacji, o których mowa w ust. 1, a zwłaszcza informacje dotyczące praktyk stosowanych przy dopuszczeniu się nieprawidłowości oraz sposobu ich wykrycia nie są dostępne, państwa członkowskie w miarę możliwości dostarczają brakujące informacje w momencie przekazywania Komisji kolejnych kwartalnych sprawozdań dotyczących nieprawidłowości.

4. Nieprawidłowości związane z programami operacyjnymi w ramach celu Europejska współpraca terytorialna zgłaszane są przez państwo członkowskie, w którym wydatki są ponoszone przez beneficjenta w związku z realizacją operacji. Państwo członkowskie równocześnie informuje instytucję zarządzającą, instytucję certyfikującą dla danego programu i instytucję audytową.

5. Jeżeli krajowe przepisy zawierają klauzulę o zachowaniu poufności dochodzeń, przekazanie tych informacji następuje za zgodą właściwego organu sądowego.

6. W przypadku gdy państwo członkowskie nie ma żadnych nieprawidłowości do zgłoszenia na podstawie ust. 1, informuje o tym fakcie Komisję w terminie określonym w tym ustępie.

Artykuł 29

Sytuacje pilne

Każde państwo członkowskie niezwłocznie zgłasza Komisji i, w razie potrzeby, innym właściwym państwom członkowskim, wszelkie wykryte nieprawidłowości lub podejrzenie ich wystąpienia, jeżeli istnieją obawy, że mogą one mieć w bardzo krótkim czasie negatywne oddziaływanie poza jego terytorium lub gdy w związku z nimi wystąpiły nowe nieprawidłowe praktyki.

Artykuł 30

Składanie sprawozdań z działań następczych — nieodzyskanie środków

1. W okresie dwóch miesięcy po upływie każdego kwartału, państwa członkowskie informują Komisję, odnosząc się do wszelkich wcześniejszych sprawozdań, na mocy art. 28, o wszczętych postępowaniach w następstwie zgłoszonych nieprawidłowości oraz o ważnych zmianach z nich wynikających. Informacje te obejmują co najmniej:

a) kwoty, które odzyskano lub spodziewa się ich odzyskania;

b) wszelkie środki tymczasowe podjęte przez państwa członkowskie w celu zapewnienia odzyskania kwot nienależnie wypłaconych;

c) postępowanie sądowe lub administracyjne wszczęte w celu odzyskania kwot nienależnie wypłaconych i nałożenia sankcji;

d) przyczyny ewentualnego zaniechania procedur odzyskiwania;

e) ewentualne zakończenie postępowania karnego.

Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o decyzjach administracyjnych lub orzeczeniach sądowych lub ich głównych ustaleniach dotyczących zakończenia procedur i określają w szczególności, czy stwierdzone praktyki dają podstawy do podejrzewania nadużycia finansowego czy też nie. W przypadku, o którym mowa w lit. d), państwa członkowskie, o ile to możliwe, powiadamiają Komisję przed podjęciem stosownej decyzji.

2. Jeżeli według państwa członkowskiego odzyskanie kwoty nie jest wykonalne lub prawdopodobne, państwo członkowskie przekazuje Komisji stosowne zawiadomienie ze wskazaniem wysokości kwoty niemożliwej do odzyskania oraz przesłanek, w oparciu o które została podjęta decyzja o podziale straty finansowej zgodnie z art. 70 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006.

Informacje te muszą być wystarczająco szczegółowe, aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji w możliwie najkrótszym terminie, po przeprowadzeniu konsultacji z władzami właściwych państw członkowskich. Informacje te muszą obejmować przynajmniej:

a) kopię decyzji o przyznaniu dofinansowania;

b) datę ostatniej płatności na rzecz beneficjenta;

c) kopię zlecenia windykacji;

d) w przypadku upadłości, które należy zgłaszać na mocy art. 28 ust. 2, kopię dokumentu potwierdzającego niewypłacalność beneficjenta;

e) krótki opis działań podjętych przez państwo członkowskie w celu odzyskania przedmiotowej kwoty, ze wskazaniem odnośnych terminów.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, Komisja może wyraźnie zażądać od państwa członkowskiego kontynuacji procedury odzyskiwania.

Artykuł 31

Przekazanie informacji drogą elektroniczną

Informacje określone w art. 28 i 29 oraz art. 30 ust. 1 przekazuje się, o ile to możliwe, drogą elektroniczną, za pomocą bezpiecznego połączenia, przy użyciu modułu opracowanego w tym celu przez Komisję.

Artykuł 32

Zwrot kosztów sądowych

W przypadku gdy na wyraźny wniosek Komisji, właściwe władze państwa członkowskiego podejmą decyzję o rozpoczęciu lub kontynuacji postępowania sądowego w celu odzyskania kwot nienależnie wypłaconych, Komisja może zobowiązać się do zwrotu państwu członkowskiemu całości lub części kosztów sądowych wynikających bezpośrednio z postępowania sądowego, pod warunkiem przedstawienia dowodów księgowych nawet, jeśli postępowanie nie zakończy się pomyślnie.

Artykuł 33

Kontakty z państwami członkowskimi

1. Komisja utrzymuje odpowiednie kontakty z właściwymi państwami członkowskimi w celu uzupełniania dostarczonych informacji o nieprawidłowościach określonych w art. 28, postępowaniach zgodnie z art. 30 oraz, w szczególności, o możliwości odzyskania kwot.

2. Niezależnie od kontaktów, o których mowa w ust. 1, Komisja informuje państwa członkowskie o przypadkach, w których charakter nieprawidłowości może sugerować możliwość wystąpienia identycznych lub podobnych praktyk w innych państwach członkowskich.

3. Komisja organizuje spotkania informacyjne na poziomie wspólnotowym dla przedstawicieli państw członkowskich w celu wspólnego przeanalizowania informacji uzyskanych zgodnie z art. 28, art. 29 i 30 oraz ust. 1 niniejszego artykułu. Badanie koncentruje się na wnioskach, które można wyciągnąć z tych informacji w związku z nieprawidłowościami, środkami zapobiegawczymi i postępowaniem sądowym.

4. Na żądanie państwa członkowskiego lub Komisji, państwa członkowskie i Komisja konsultują się nawzajem w celu usunięcia wszelkich luk prawnych szkodliwych dla interesów Wspólnoty, które wyjdą na jaw w czasie stosowania obowiązujących przepisów.

Artykuł 34

Wykorzystanie informacji

Komisja może wykorzystać wszelkie informacje o charakterze ogólnym lub operacyjnym przekazane przez państwa członkowskie na mocy niniejszego rozporządzenia w celu przeprowadzenia analiz ryzyka i opracowania, na podstawie uzyskanych informacji, sprawozdania i systemów wczesnego ostrzegania służących bardziej efektywnej identyfikacji ryzyka.

Artykuł 35

Dostarczanie informacji komitetom

Komisja systematycznie informuje państwa członkowskie w ramach Komitetu Doradczego ds. Koordynacji w Zakresie Nadużyć Finansowych ustanowionego decyzją Komisji 94/140/WE ( 20 ), o szacunkowej wielkości środków, których dotyczą wykryte nieprawidłowości oraz o poszczególnych kategoriach nieprawidłowości w podziale na rodzaj i liczbę. Komitety, o których mowa w art. 103 i 104 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, również są informowane.

Artykuł 36

Nieprawidłowości poniżej progu sprawozdawczego

1. W przypadku gdy nieprawidłowości odnoszą się do kwot poniżej 10 000 EUR obciążających budżet ogólny Wspólnot Europejskich, państwa członkowskie nie przekazują Komisji informacji przewidzianych w art. 28 i 30, chyba że Komisja wyraźnie ich zażąda.

Niemniej zgodnie z art. 61 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 państwa członkowskie prowadzą ewidencję kwot poniżej tego progu, które podlegają procedurze odzyskiwania, jak również kwot odzyskanych oraz wycofanych po anulowaniu wkładu do operacji i zwracają odzyskane kwoty do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich. Bez uszczerbku dla zobowiązań wynikających bezpośrednio z art. 70 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, państwa członkowskie i Wspólnota dzielą straty związane z kwotami poniżej przedmiotowego progu, których nie można odzyskać, zgodnie z obowiązującym dla danej operacji poziomem współfinansowania. Procedura określona w art. 30 ust. 2 niniejszego rozporządzenia nie ma zastosowania, o ile Komisja nie zadecyduje inaczej.

Trzeci akapit stosuje się również do przypadków upadłości wyłączonych z obowiązku sprawozdawczości na mocy art. 28 ust. 1.

2. Państwa członkowskie, które w chwili stwierdzania nieprawidłowości nie stosują euro jako swojego środka płatniczego, przeliczają na euro kwoty wydatków poniesionych w walucie krajowej, zgodnie z art. 81 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006. Jeżeli wydatki nie zostały zaksięgowane przez instytucję certyfikującą, stosuje się ostatni aktualny obrachunkowy kurs wymiany opublikowany przez Komisję w mediach elektronicznych.







Sekcja 5

Dane osobowe

Artykuł 37

Ochrona danych osobowych

1. Państwa członkowskie i Komisja podejmują wszelkie niezbędne środki zapobiegawcze w zakresie nieuprawnionego ujawnienia lub udostępnienia informacji, o których mowa w art. 14 ust. 1, informacji zebranych przez Komisję w trakcie jej audytów i informacji, o których mowa w sekcji 4.

2. Informacje, o których mowa w art. 14 ust. 1, wraz z informacjami zebranymi przez Komisję w trakcie jej audytów, są wykorzystywane przez Komisję wyłącznie do celów wypełniania obowiązków wynikających z art. 72 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006. Europejski Trybunał Obrachunkowy i Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych mają dostęp do tych informacji.

3. Informacje wskazane w sekcji 4 są udostępniane wyłącznie osobom z państw członkowskich lub instytucji Wspólnoty, które z racji swoich obowiązków mają do nich dostęp, za wyjątkiem wyraźnej zgody państwa członkowskiego udostępniającego informacji.

4. Wszelkie dane osobowe zawarte w informacjach, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit. d), są przetwarzane wyłącznie do celów określonych w tym artykule.







Sekcja 6

Korekta finansowa w przypadku nieprzestrzegania zasady dodatkowości

Artykuł 38

Stopa korekty finansowej

1. W przypadku dokonywania przez Komisję korekty finansowej zgodnie z art. 99 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 korektę oblicza się zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.

2. Stopę korekty finansowej oblicza się, odejmując 3 punkty procentowe od różnicy między uzgodnionym docelowym poziomem a poziomem osiągniętym — wyrażonej jako wartość procentowa uzgodnionego poziomu docelowego — i dzieląc następnie ten wynik przez 10.

Korektę finansową ustala się, stosując powyższą stopę korekty finansowej do kwoty wkładu funduszy strukturalnych przeznaczonego dla odnośnego państwa członkowskiego w ramach celu Konwergencja dla całego okresu programowania.

3. Nie dokonuje się korekty finansowej, jeżeli różnica między uzgodnionym docelowym poziomem a poziomem osiągniętym, wyrażona jako wartość procentowa uzgodnionego docelowego poziomu, o którym mowa w ust. 2, jest mniejsza lub równa 3 %.

4. Korekta finansowa nie przekracza 5 % alokacji środków z funduszy strukturalnych dla państwa członkowskiego w ramach celu Konwergencja na cały okres programowania.







Sekcja 7

Elektroniczna wymiana danych

Artykuł 39

Informatyczny system wymiany danych

Do celów art. 66 i art. 76 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 zostaje utworzony informatyczny system wymiany danych służący do wzajemnego przekazywania całości danych związanych z programem operacyjnym.

Wymiana danych między państwem członkowskim a Komisją następuje poprzez utworzony przez Komisję system informatyczny, umożliwiający bezpieczną wymianę danych między Komisją a każdym państwem członkowskim.

Państwa członkowskie uczestniczą w rozbudowie informatycznego systemu wymiany danych.

Artykuł 40

Zawartość informatycznego systemu wymiany danych

1. Informatyczny system wymiany danych zawiera informacje będące przedmiotem wspólnego zainteresowania Komisji i państw członkowskich, a co najmniej następujące dane niezbędne dla transakcji finansowych:

a) indykatywną roczną alokację każdego funduszu na poszczególne programy operacyjne określone w narodowych strategicznych ramach odniesienia, zgodnie z wzorem zawartym w załączniku XV;

b) plany finansowe programów operacyjnych, zgodnie z wzorem zawartym w załączniku XVI;

c) deklaracje wydatków i wnioski o płatność, zgodnie z wzorem zawartym w załączniku X;

d) roczne prognozy przewidywanych płatności w odniesieniu do poniesionych wydatków, zgodnie z wzorem zawartym w załączniku XVII;

e) finansowe dane zawarte w rocznych i końcowych sprawozdaniach z realizacji, zgodnie z wzorem zawartym w załączniku XVIII pkt 2.1.

2. Poza elementami określonymi w ust. 1, informatyczny system wymiany danych zawiera, co najmniej, wymienione poniżej dokumenty i dane stanowiące przedmiot wspólnego zainteresowania, umożliwiające monitorowanie:

a) narodowych strategicznych ram odniesienia, o których mowa w art. 27 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006;

b) danych potwierdzających przestrzeganie zasady dodatkowości, zgodnie z wzorem zawartym w załączniku XIX;

c) programy operacyjne, wraz z danymi przedstawionymi wg kryteriów klasyfikacji kategorii interwencji i, zgodnie z wzorem zawartym w części B załącznika II oraz zgodnie z tabelami zawartymi w części A załącznika II;

d) decyzje Komisji dotyczące wkładu funduszy;

e) wnioski o potwieredzenie wniesienia wkładu finansowego do dużych projektów, o których mowa w art. 39, 40 i 41 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, zgodnie z załącznikami XXI i XXII, wraz z wybranymi danymi z tych załączników, wskazanymi w załączniku XX;

f) sprawozdania z realizacji zgodnie z załącznikiem XVIII, wraz z danymi przedstawionymi wg kryteriów klasyfikacji kategorii interwencji, zgodnie z wzorem zawartym w części C załącznika II oraz zgodnie z tabelami wartymi w części A załącznika II;

g) dane na temat uczestników operacji EFS, w podziale na priorytety, zgodnie z wzorem zawartym w załączniku XXIII;

h) opis systemów zarządzania i kontroli, zgodnie z wzorem zawartym w załączniku XII;

i) strategię audytu, zgodnie ze wzorem zawartym w załączniku V;

j) sprawozdania i opinie związane z audytami, zgodnie z wzorami zawartymi w załącznikach VI, VII, VIII, IX i XIII oraz wymianę pism pomiędzy Komisją a poszczególnymi państwami członkowskimi;

k) deklaracje wydatków w związku z zamknięciem częściowym, zgodnie z wzorem zawartym w załączniku XIV;

l) roczne oświadczenie o wycofanych i odzyskanych kwotach oraz kwotach poddanych procedurze odzyskiwania, zgodnie z załącznikiem XI;

m) strategia komunikacji, o której mowa w art. 2.

3. Dane, o których mowa w ust. 1 i 2, należy przesyłać, w stosownych przypadkach, w formacie podanym w załącznikach.

Artykuł 41

Działanie informatycznego systemu wymiany danych

1. Komisja i instytucje wyznaczone przez państwo członkowskie na mocy rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 oraz podmioty uprawnione, zgodnie z kompetencjami, zapisują i aktualizują, w informatycznym systemie wymiany danych dokumenty, w przepisanym formacie.

2. Państwa członkowskie przygotowują w sposób scentralizowany i przesyłają Komisji wnioski o uzyskanie dostępu do informatycznego systemu wymiany danych.

3. Wymiana danych oraz transakcje są opatrzone podpisem elektronicznym w rozumieniu dyrektywy 1999/93/WE. Państwa członkowskie i Komisja uznają skuteczność prawną i dopuszczalność podpisów elektronicznych używanych w informatycznym systemie wymiany danych jako dowodów w postępowaniu sądowym.

4. Koszty utworzenia informatycznego systemu wymiany danych są finansowane z budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich na mocy art. 45 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006.

Ewentualne koszty interfejsu między wspólnym informatycznym systemem wymiany danych a krajowymi, regionalnymi i lokalnymi systemami informatycznymi, jak również wszelkie koszty dostosowania krajowych, regionalnych i lokalnych systemów informatycznych do wymogów określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1083/2006, są kwalifikowalne na mocy art. 46 tego rozporządzenia.

Artykuł 42

Przekazywanie danych poprzez informatyczny system wymiany danych

1. Państwa członkowskie i Komisja mają dostęp do informatycznego systemu wymiany danych bezpośrednio lub poprzez interfejs synchronizacji i rejestracji danych połączony z krajowymi, regionalnymi i lokalnymi informatycznymi systemami zarządzania.

2. Za datę przekazania dokumentów Komisji uznaje się termin wprowadzenia dokumentów do informatycznego systemu wymiany danych przez państwo członkowskie.

3. W przypadku działania siły wyższej, zwłaszcza wadliwego działania informatycznego systemu wymiany danych lub braku możliwości uzyskania trwałego połączenia, dane państwo członkowskie może przekazać Komisji dokumenty wymagane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1083/2006 w postaci wydruku, formularzy określonych w załącznikach II, V, VI, VII, IX, X, XII, XIII, XIV, XV, XVI, XVII, XVIII, XIX, XX, XXI, XXII i XXIII do niniejszego rozporządzenia. Niezwłocznie po ustaniu działania siły wyższej państwo członkowskie zapisuje odnośne dokumenty w informatycznym systemie wymiany danych.

W drodze odstępstwa od ust. 2, za datę przekazania uważa się termin przekazania dokumentów w postaci wydruku.







Sekcja 8

Instrumenty inżynierii finansowej

Artykuł 43

Przepisy ogólne mające zastosowanie do wszystkich instrumentów inżynierii finansowej

1. Artykuły 43–46 mają zastosowanie do instrumentów inżynierii finansowej w formie operacji, które sprawiają, że inwestycje podlegają refundacji i/lub, które oferują gwarancje dla inwestycji podlegających refundacji w:

a) przedsiębiorstwach, głównie małych i średnich przedsiębiorstwach (MŚP), w tym również mikroprzedsiębiorstwach, zgodnie z definicją zawartą w zaleceniu Komisji 2003/361/EC ( 21 ) z dniem 1 stycznia 2005, w przypadku instrumentów inżynierii finansowej innych niż fundusze na rzecz rozwoju obszarów miejskich;

b) partnerstwach publiczno-prywatnych i innych projektach miejskich objętych zintegrowanymi planami zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich, w przypadku funduszy na rzecz rozwoju obszarów miejskich.

2. Jeżeli z funduszy strukturalnych finansowane są działania obejmujące instrumenty inżynierii finansowej, łącznie z działaniami organizowanymi za pomocą funduszy powierniczych, współfinansujący partnerzy lub udziałowcy lub ich należycie upoważniony przedstawiciel przedkładają plan operacyjny.

Plan operacyjny zawiera co najmniej informacje na temat:

a) docelowego rynku przedsiębiorstw lub projektów miejskich oraz kryteriów, zasad i warunków ich finansowania;

b) budżetu operacyjnego instrumentu inżynierii finansowej;

c) struktury własnościowej instrumentu inżynierii finansowej;

d) współfinansujących partnerów lub udziałowców;

e) przepisów wewnętrznych dotyczących instrumentu inżynierii finansowej;

f) przepisów dotyczących profesjonalizmu, kompetencji i niezależności zarządzania;

g) uzasadnienia i przewidywanego wykorzystania wkładu funduszy strukturalnych;

h) polityki instrumentu inżynierii finansowej dotyczącej wychodzenia z inwestycji w przedsiębiorstwach lub w projektach na obszarach miejskich;

i) przepisów dotyczących likwidacji instrumentu inżynierii finansowej, w tym ponownego wykorzystania środków zwróconych do instrumentu inżynierii finansowej w następstwie inwestycji lub nadwyżek pozostałych po wykorzystaniu wszystkich gwarancji przypisanych do wkładu z programu operacyjnego.

Plan operacyjny jest oceniany, a jego realizacja monitorowana przez państwo członkowskie lub instytucję zarządzającą lub na ich odpowiedzialność.

Podczas oceny rentowności ekonomicznej operacji inwestycyjnych instrumentów inżynierii finansowej uwzględnia się wszystkie źródła dochodu danych przedsiębiorstw.

3. Instrumenty inżynierii finansowej, w tym fundusze powiernicze, zostają powołane jako niezależna osoba prawna zarządzana na podstawie umów między współfinansującymi partnerami lub udziałowcami lub też jako wydzielona jednostka finansowa w ramach instytucji finansowej.

Jeżeli instrument inżynierii finansowej jest tworzony w ramach instytucji finansowej, ustanawia się go jako wydzieloną jednostkę finansową podlegającą szczególnym przepisom wykonawczym tej instytucji, wymagającym w szczególności posiadania oddzielnych rachunków odróżniających nowe środki zainwestowane w instrument inżynierii finansowej, w tym środki wnoszone z programu operacyjnego, od środków pierwotnie dostępnych w danej instytucji.

Komisja nie może zostać partnerem współfinansującym ani udziałowcem instrumentów inżynierii finansowej.

4. Koszty zarządzania nie mogą przekraczać, średniorocznie, w czasie trwania programu pomocowego, poniższych wartości procentowych, chyba że przeprowadzony przetarg wykaże konieczność podwyższenia tych pułapów:

a) 2 % kapitału wniesionego przez program operacyjny do funduszy powierniczych lub kapitału wniesionego przez program operacyjny lub fundusz powierniczy do funduszy gwarancyjnych;

b) 3 % kapitału wniesionego przez program operacyjny lub fundusz powierniczy do instrumentu inżynierii finansowej we wszystkich pozostałych przypadkach, z wyjątkiem instrumentów mikrokredytowania przeznaczonych dla mikroprzedsiębiorstw;

c) 4 % kapitału wniesionego przez program operacyjny lub fundusz powierniczy do instrumentów mikrokredytowania przeznaczonych dla mikroprzedsiębiorstw.

5. Zasady i warunki wnoszenia wkładów przez programy operacyjne do instrumentów inżynierii finansowej zostają określone w umowie o finansowaniu zawartej między należycie upoważnionym przedstawicielem instrumentu inżynierii finansowej a państwem członkowskim lub instytucją zarządzającą.

6. Umowa o finansowaniu, o której mowa w ust. 5, obejmuje co najmniej:

a) strategię inwestycyjną i planowanie inwestycyjne;

b) monitorowanie realizacji zgodnie z obowiązującymi zasadami;

c) politykę wychodzenia z instrumentu inżynierii finansowej w odniesieniu do wkładu wniesionego przez program operacyjny;

d) przepisy w zakresie likwidacji instrumentu inżynierii finansowej, w tym ponownego wykorzystania środków zwróconych z inwestycji do instrumentu inżynierii finansowej lub nadwyżek pozostałych po wykorzystaniu wszystkich gwarancji przypisanych do wkładu z programu operacyjnego.

7. Instytucje zarządzające podejmują wszelkie środki ostrożności, aby minimalizować zakłócenia konkurencji na rynkach kapitału podwyższonego ryzyka i pożyczek.

Zyski z inwestycji w akcje lub udziały oraz z pożyczek, pomniejszone pro rata o udział w kosztach zarządzania i kosztach zachęt do osiągania lepszych wyników, mogą być na zasadzie preferencyjnej przeznaczone dla inwestorów działających w poszanowaniu zasady inwestora gospodarki rynkowej, do poziomu wynagrodzeń określonego w regulaminie instrumentu inżynierii finansowej, a następnie zostają przyznane proporcjonalnie pomiędzy wszystkich partnerów współfinansujących lub udziałowców.

Artykuł 44

Przepisy dodatkowe mające zastosowanie do funduszy powierniczych

1. W przypadku gdy fundusze strukturalne finansują instrumenty inżynierii finansowej zorganizowane za pomocą funduszy powierniczych, państwo członkowskie lub instytucja zarządzająca zawiera umowę o finansowaniu z funduszem powierniczym, określającą uzgodnienia dotyczące finansowania i cele.

Umowa o finansowaniu, w stosownych przypadkach, zawiera następujące elementy:

a) w odniesieniu do instrumentu inżynierii finansowej innego niż fundusze na rzecz rozwoju obszarów miejskich, wnioski z oceny luk istniejących pomiędzy ofertą takich instrumentów a zapotrzebowaniem na nie wśród MŚP;

b) w odniesieniu do funduszy na rzecz rozwoju obszarów miejskich, studia lub oceny na temat rozwoju obszarów miejskich oraz zintegrowane plany rozwoju obszarów miejskich włączone do programów operacyjnych.

2. Umowa o finansowaniu, o której mowa w ust. 1, zawiera w szczególności następujące postanowienia:

a) zasady i warunki wkładów programu operacyjnego do funduszu powierniczego;

b) zaproszenie do wyrażenia zainteresowania kierowane do pośredników finansowych lub funduszy na rzecz rozwoju obszarów miejskich;

c) wykonaną przez fundusz powierniczy: ocenę, wybór i akredytowanie pośredników finansowych lub funduszy na rzecz rozwoju obszarów miejskich;

d) wypracowanie i monitorowanie polityki inwestycyjnej lub wybranych planów i operacji na rzecz rozwoju obszarów miejskich;

e) sprawozdawczość funduszu powierniczego przed państwami członkowskimi oraz instytucjami zarządzającymi;

f) monitorowanie wdrażania inwestycji zgodnie z obowiązującymi zasadami;

g) wymagania dotyczące audytu;

h) politykę wychodzenia funduszu powierniczego z funduszy kapitału podwyższonego ryzyka, funduszy gwarancyjnych, funduszy pożyczkowych oraz funduszy na rzecz rozwoju obszarów miejskich;

i) przepisów w zakresie likwidacji funduszu powierniczego, w tym ponownego wykorzystania środków zwróconych do instrumentu inżynierii finansowej w następstwie inwestycji lub nadwyżek pozostałych po wykorzystaniu wszystkich gwarancji przypisanych do wkładu z programu operacyjnego.

Polityka inwestycyjna, o której mowa w lit. d), obejmuje co najmniej informacje o planowanych do wsparcia przedsiębiorstwach i produktach inżynierii finansowej.

3. Zasady i warunki wnoszenia wkładów do funduszy kapitału podwyższonego ryzyka, funduszy gwarancyjnych, funduszy pożyczkowych oraz funduszy na rzecz rozwoju obszarów miejskich przez fundusze powiernicze wspierane przez programy operacyjne zostają określone w umowie o finansowaniu, zawieraną pomiędzy funduszem kapitału podwyższonego ryzyka, funduszem gwarancyjnym, funduszem pożyczkowym lub funduszem na rzecz rozwoju obszarów miejskich, z jednej strony, a funduszem powierniczym, z drugiej strony.

Umowa o finansowaniu obejmuje co najmniej elementy wymienione w art. 43 ust. 6.

Artykuł 45

Przepisy dodatkowe mające zastosowanie do instrumentów inżynierii finansowej innych niż fundusze powiernicze i fundusze na rzecz rozwoju obszarów miejskich

Instrumenty inżynierii finansowej inne niż fundusze powiernicze i fundusze na rzecz rozwoju obszarów miejskich inwestują w przedsiębiorstwa, przede wszystkim MŚP. Takie inwestycje mogą być dokonywane tylko na etapie ich powstawania, wczesnej działalności (włącznie z kapitałem na rozruch) lub przy rozszerzaniu działalności tych przedsiębiorstw, i tylko w działania, które osoby zarządzające instrumentami inżynierii finansowej oceniają jako potencjalnie gospodarczo rentowne.

Nie inwestują one w przedsiębiorstwa, które znajdują się w trudnej sytuacji w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw ( 22 ) od dnia 10 października 2004 r.

Artykuł 46

Przepisy dodatkowe mające zastosowanie do funduszy na rzecz rozwoju obszarów miejskich

1. W przypadku gdy fundusze strukturalne finansują fundusze na rzecz rozwoju obszarów miejskich, te drugie inwestują w partnerstwa publiczno-prywatne lub inne projekty objęte zintegrowanym planem zrównoważonego rozwoju obszarów miejskich. Takie partnerstwa publiczno-prywatne lub inne projekty nie obejmują tworzenia i rozwoju instrumentów finansowych, takich jak kapitał podwyższonego ryzyka, fundusze pożyczkowe i gwarancyjne.

2. Do celów ust. 1 fundusze na rzecz rozwoju obszarów miejskich inwestują za pomocą kapitału własnego, pożyczek lub gwarancji.

Projekty miejskie otrzymujące dofinansowanie z programu operacyjnego mogą być wspierane również przez fundusze na rzecz rozwoju obszarów miejskich.

3. Jeżeli fundusze strukturalne finansują fundusze na rzecz rozwoju obszarów miejskich, te drugie nie mogą być wykorzystane do ponownego finansowania wydatków związanych z nabyciem własności lub udziału w już zakończonych projektach.







ROZDZIAŁ III

PRZEPISY WYKONAWCZE DO ROZPORZĄDZENIA (WE) nr 1080/2006







Sekcja 1

Kwalifikowalność wydatków na mieszkalnictwo

Artykuł 47

Działania w zakresie mieszkalnictwa

1. Obszary objęte operacjami w zakresie mieszkalnictwa, o których mowa w art. 7 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1080/2006, spełniają co najmniej trzy z następujących kryteriów, w tym dwa kryteria spośród tych wymienionych w lit. a)–h):

a) wysoki poziom ubóstwa i wykluczenia;

b) wysoka stopa długotrwałego bezrobocia;

c) niekorzystne trendy demograficzne;

d) niski poziom wykształcenia, wyraźny deficyt kwalifikacji i wysoki wskaźnik przerywania skolaryzacji;

e) wysoki poziom przestępczości i wykroczeń;

f) szczególnie wysoki stopień degradacji środowiska;

g) niski wskaźnik prowadzenia działalności gospodarczej;

h) wysoka liczba imigrantów, grup etnicznych i mniejszościowych lub uchodźców;

i) porównywalnie niski poziom wartości zasobu mieszkaniowego;

j) niski poziom wydajności energetycznej budynków.

Wskaźniki dotyczące kryteriów określonych w ust. 1 są gromadzone na poziomie krajowym przez państwo członkowskie.

Wskaźniki referencyjne dla poszczególnych kryteriów są wspólnie ustalane przez Komisję i państwa członkowskie.

2. Wyłącznie działania wymienione poniżej są kwalifikowalne na mocy art. 7 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1080/2006:

a) renowacja części wspólnych wielorodzinnych budynków mieszkalnych, tj.: (i) odnowienie następujących głównych elementów konstrukcji budynku: dachu, elewacji zewnętrznej, stolarki okiennej i drzwiowej, klatki schodowej, korytarzy wewnętrznych/zewnętrznych, wejścia i elementy jego konstrukcji zewnętrznej, windy; (ii) instalacje techniczne budynku; (iii) działania w zakresie oszczędności energetycznej;

b) przygotowanie do użytkowania nowoczesnych, socjalnych budynków mieszkalnych dobrego standardu poprzez renowację i adaptację budynków istniejących stanowiących własność władz publicznych lub własność podmiotów działających w celach niezarobkowych.







Sekcja 2

Zasady kwalifikowalności mające zastosowanie do programów operacyjnych w ramach celu Europejska współpraca terytorialna

Artykuł 48

Zasady kwalifikowalności wydatków

Bez uszczerbku dla wykazu niekwalifikowalnych wydatków w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1080/2006, art. 49–53 niniejszego rozporządzenia stosuje się zgodnie z art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 do określenia kwalifikowalności wydatków dla operacji wybranych jako część programu operacyjnego w ramach celu Europejska współpraca terytorialna.

Artykuł 49

Koszty finansowe i koszty gwarancji

Następujące opłaty i koszty kwalifikują się wkładu finansowego z EFRR:

a) opłaty za międzynarodowe transakcje finansowe są kwalifikowalne;

b) w przypadku gdy realizacja operacji wymaga otwarcia oddzielnego rachunku lub rachunków, opłaty bankowe za otwarcie i prowadzenie rachunków są kwalifikowane;

c) opłaty za doradztwo prawne, opłaty notarialne, koszty ekspertyz finansowych i technicznych oraz koszty rachunkowości lub audytu są kwalifikowalne, jeżeli są bezpośrednio związane ze współfinansowaną operacją i niezbędne do jej przygotowania lub realizacji, lub w przypadku kosztów rachunkowości lub audytu, jeżeli wynikają z wymagań nałożonych przez instytucję zarządzającą;

d) koszty gwarancji świadczonych przez bank lub inną instytucję finansową kwalifikują się w stopniu, w jakim są wymagane przez krajowe lub wspólnotowe przepisy prawne.

Grzywny, kary finansowe i wydatki związane ze sporami sądowymi nie są kwalifikowalne.

Artykuł 50

Wydatki jednostek władz publicznych związane z realizacją operacji

1. Oprócz wydatków na pomoc techniczną dla programu operacyjnego zgodnie z art. 46 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006, następujące wydatki władz publicznych ponoszone na przygotowanie lub realizację danej operacji są kwalifikowalne:

a) koszty za profesjonalne usługi świadczone przez jednostki władzy publicznej inne niż beneficjent ponoszone w trakcie przygotowania lub realizacji danej operacji;

b) koszty świadczenia usług związanych z przygotowaniem i realizacją operacji, ponoszone przez jednostkę władzy publicznej, która sama jest beneficjentem i która realizuje operację na własny rachunek bez korzystania z pomocy zewnętrznych usługodawców.

2. Odnośna jednostka władzy publicznej wystawia fakturę na beneficjenta za koszty, o których mowa w ust. 1 lit. a), lub poświadcza te koszty na podstawie dokumentów o równoważnej wartości dowodowej, które umożliwiają identyfikację kosztów rzeczywiście poniesionych przez tę jednostkę w odniesieniu do danej operacji.

3. Koszty, o których mowa w ust. 1 lit. b), są kwalifikowalne, jeżeli są kosztami dodatkowymi i odnoszą się do wydatków rzeczywiście i bezpośrednio poniesionych na współfinansowaną operację lub wydatków na wkłady niepieniężne, o których mowa w art. 51.

Są one poświadczone odpowiednimi dokumentami, które umożliwiają identyfikację kosztów rzeczywiście poniesionych przez odnośną jednostkę władzy publicznej lub dokonanych przez niego wkładów niepieniężnych.

Artykuł 51

Wkłady niepieniężne

1. Wkłady niepieniężne prywatnego lub publicznego beneficjenta są wydatkami kwalifikowalnymi, jeżeli spełniają następujące warunki:

a) polegają na wniesieniu gruntów lub nieruchomości, wyposażenia lub surowców, działalności badawczej lub zawodowej, lub nieodpłatnej dobrowolnej pracy;

b) ich wartość może być poddana niezależnej ocenie i audytowi.

2. W przypadku wniesienia gruntów lub nieruchomości wartość wkładu jest poświadczana przez niezależnego wykwalifikowanego rzeczoznawcę ds. wyceny lub upoważniony podmiot.

3. W przypadku nieodpłatnej dobrowolnej pracy wartość wykonanej pracy jest ustalana z uwzględnieniem ilości spędzonego czasu oraz standardowej stawki godzinowej i dziennej za wykonywaną pracę.

Artykuł 52

Koszty ogólne

Koszty ogólne są wydatkami kwalifikowalnymi pod warunkiem, że oparte są na kosztach rze