ddrg/super_eurlex huggingface dataset:
1979R2806 — PL — 25.11.1986 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 2806/79

z dnia 13 grudnia 1979 r.

w sprawie wymiany między Państwami Członkowskimi a Komisją pewnych informacji dotyczących wieprzowiny i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2330/74

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2759/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wieprzowiny ( 1 ), ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1423/78 ( 2 ), w szczególności jego art. 22,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 22 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75 przewiduje, że Państwa Członkowskie przekazują sobie informacje niezbędne do wprowadzenia w życie tego rozporządzenia; jeżeli informacje, których wymaga funkcjonowanie zorganizowanego rynku, mają być dostępne na jednolitych podstawach i we właściwym czasie, niezbędne jest zdefiniowanie szczegółowych zobowiązań Państw Członkowskich w zakresie przekazywania informacji;

stosowanie środków interwencyjnych przewidzianych w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75 wymaga dokładnej znajomości rynku; w celu uzyskania najwyższego stopnia porównywalności uwzględniane ceny poubojowe świń powinny być cenami wszystkich ważnych klas według wspólnotowej skali klasyfikacyjnej tusz wieprzowych, określonej w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2760/75 ( 3 ), na etapie wprowadzenia do obrotu określonym w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1229/72 ( 4 ) oraz na rynkach wymienionych w Załączniku do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2762/75 ( 5 ); w szczególności do celów regularnej weryfikacji określonej w art. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2765/75 ( 6 ) oraz w celu umożliwienia przygotowania środków interwencyjnych w wystarczającym czasie, takie informacje muszą być dostępne w odniesieniu do cen prosiąt tak, aby umożliwić oszacowanie przyszłych zmian na rynku; jednakże Włochy nie są obecnie w stanie dostarczać wszystkich wymaganych informacji;

może się zdarzyć, że Komisja nie otrzyma notowań; należy unikać sytuacji, gdy brak notowania powoduje nadmierną zmianę cen rynkowych obliczonych przez Komisję; brakujące notowanie lub notowania należy zastąpić ostatnim dostępnym notowaniem; korzystanie z ostatniego dostępnego notowania nie jest możliwe po pewnym okresie braku notowań, co może prowadzić do domniemania powstania anormalnej sytuacji na danym rynku;

w celu zdobycia możliwie najdokładniejszego obrazu rynku pożądane jest, aby Komisja miała regularny dostęp do informacji o innych produktach w sektorze wieprzowiny, jak również do informacji, którymi dysponują Państwa Członkowskie;

niniejsze rozporządzenie zawiera przepisy rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2330/74 ( 7 ), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 1188/77 ( 8 ), dlatego też rozporządzenie (EWG) nr 2330/74 można uchylić;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wieprzowiny,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
2.

Poniższy niepełny wykaz podany jest jedynie do celów ilustracyjnych, po to by wymienić niektóre sery, które spełniają warunki definicji podanej w ust. 1: — Bibress — Brie — Camembert — Cambré — Carré de l’Est — Chaource — Coulommiers — Epoise — Herve — Limbourg — Livarot — Maroilles — Munster z Francji i Niemiec wzdłuż obu brzegów Renu — Pont-l’Evêque — Reblochon — St Marcellin — Taleggio. Uwaga: Sery wymienione powyżej muszą odpowiadać podanej definicji, aby można było je uważać za miękkie dojrzałe.
1982R0563 — PL — 01.04.2002 — 004.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (EWG) NR 563/82

z dnia 10 marca 1982 r.

ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (EWG) nr 1208/81 ustanawiającego rynkowe ceny dorosłego bydła na podstawie wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wołowych

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 805/68 z dnia 27 czerwca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny ( 1 ), ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia Grecji,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1208/81 z dnia 28 kwietnia 1981 r. ustanawiające wspólnotową skalę klasyfikacji tusz wołowych ( 2 ), w szczególności jego art. 2 ust. 2 akapit ostatni, art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 3 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

rozporządzenie (EWG) nr 1208/81 przewiduje stopniowe wprowadzanie we Wspólnocie systemu notowań tusz w celu ustalenia rynkowych cen wołowiny;

do celów uzyskania porównywalnych cen tusz we Wspólnocie właściwe jest, aby przy rejestrowaniu rynkowych cen tusz wołowych odwoływać się do wyraźnie określonej fazy obrotu i ustalić współczynniki korygujące potrzebne do tego, by prezentacje używane w danym państwie dostosować do prezentacji wzorcowej Wspólnoty;

w celu zapewnienia we Wspólnocie jednolitej klasyfikacji tusz wołowych niezbędne jest zdefiniowanie pewnych zasad odnoszących się do systemu klasyfikacji, w szczególności kryterium różnicowania kategorii niekastrowanego bydła płci męskiej;

Komitet Zarządzający ds. Wołowiny i Cielęciny nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
C.

W przypadku chorób zwierząt lądowych, o których mowa w wykazie A.2 załącznika I: — potwierdzenie każdego wystąpienia ogniska choroby, zakażenia lub obecności czynnika chorobotwórczego w stadzie, jak ustanowiono w załącznikach A i D do dyrektywy 64/432/EWG, bądź w gospodarstwie, jak ustanowiono w załączniku A do dyrektywy Rady 91/68/EWG ( 17 ), bądź cofnięcie statusu oficjalnie wolnego od chorób jakiemukolwiek z takich stad lub gospodarstw wskutek badań laboratoryjnych lub epidemiologicznych, jak ustanowiono w załącznikach A i D do dyrektywy 64/432/EWG lub w załączniku A do dyrektywy 91/68/EWG, dotyczące państwa członkowskiego lub regionu znajdującego się na jego obszarze, oficjalnie wolnego od chorób zgodnie z wymienionymi dyrektywami i epidemiologicznie niezwiązanego z poprzednim ogniskiem choroby, zgłasza się jako ognisko pierwotne zgodnie z definicją w art. 2 lit. d) i podaje do wiadomości Komisji i państw członkowskich w terminie jednego tygodnia, — jakiekolwiek inne potwierdzenie wystąpienia ogniska choroby, zakażenia lub obecności czynnika chorobotwórczego bądź cofnięcie statusu oficjalnie wolnego od chorób jakiemukolwiek stadu lub gospodarstwu wskutek badań laboratoryjnych lub epidemiologicznych, jak ustanowiono w załącznikach A i D do dyrektywy 64/432/EWG lub w załączniku A do dyrektywy 91/68/EWG, dotyczące państwa członkowskiego lub regionu znajdującego się na jego obszarze, oficjalnie wolnego od chorób zgodnie z wymienionymi dyrektywami, zgłasza się jako ognisko wtórne zgodnie z art. 4 ust. 1 niniejszej dyrektywy, — o ogniskach wtórnych zawiadamia się Komisję i państwa członkowskie raz w miesiącu, — w przypadku gruźlicy bydła, brucelozy bydła oraz brucelozy owiec i kóz w zgłoszeniu podaje się także nazwę gatunku patogenu, o ile jest ona znana.
2. przedstawić właściwym władzom dowody na to:

c) że posiada wystarczająco liczne stado, by realizować program poprawy rasy lub, w przypadkach, w których uznaje się to za konieczne, że posiada wystarczająco liczne stado, by zachować daną rasę;
Dokument ten s łuży wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponosz ą żadnej 
odpowiedzialno ści za jego tre ść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, w łącznie z ich preambu łami, zosta ły 
opublikowane w Dzienniku Urz ędowym Unii Europejskiej i s ą dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpo średni dost ęp do tekstów 
urzędowych mo żna uzyska ć za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie  
►B DYREKTYWA RADY  
z dnia 26 czerwca 1990 r.  
w sprawie zootechnicznych i genealogicznych warunków handlu wewn ątrzwspólnotowego 
koniowatymi  
(90/427/EWG)  
(Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 55)  
uchylona przez:  
Dziennik Urz ędowy  
nr strona  data  
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1012 z 
dnia 8 czerwca 2016 r.  L 171  66  29.6.2016  
Ostatnia wersja skonsolidowana przed uchyleniem dost ępna jest na stronie:  
http://data.europa.eu/eli/dir/1990/427/2008-09-03/pol  01990L0427 — PL — 01.11.2018 — 002.001 — 1
4. W odniesieniu do kryterium iii) załącznika II podane są następujące wytyczne:

— mikroorganizm zmodyfikowany genetycznie nie powinien przenosić żadnych znaczników oporności do mikroorganizmów, jeżeli przeniesienie ich mogłoby zaszkodzić leczeniu,

c) inne mikroorganizmy zmodyfikowane genetycznie, które mogą być zaliczone do grupy I, jeżeli nie wywołują niekorzystnych skutków dla środowiska i spełniają warunki i) załącznika II, to mikroorganizmy skonstruowane całkowicie z jednego biorcy prokariotycznego (wraz z jego endogennymi plazmidami, transpozonami i wirusami) lub jednego biorcy eukariotycznego (wraz z jego chloroplastami, mitochondriami i plazmidami, ale z wyłączeniem wirusów), lub składające się całkowicie z sekwencji genetycznych pochodzących z innych gatunków, które wymieniają te sekwencje w wyniku znanych procesów fizjologicznych.

Przed zaliczeniem mikroorganizmu zmodyfikowanego genetycznie do grupy I należy sprawdzić, czy jest on wyłączony spod działania dyrektywy na podstawie przepisów zawartych w części B ust. 4 załącznika I, biorąc pod uwagę fakt, że samopowielanie oznacza usunięcie kwasu nukleinowego z komórki organizmu po powtórnym włączeniu całości lub części tego kwasu nukleinowego wraz z dalszymi działaniami enzymatycznymi, chemicznymi lub mechanicznymi lub bez takich działań, do komórek tego samego typu (lub tej samej linii komórkowej) lub komórek gatunków filogenetycznie blisko spokrewnionych, które w sposób naturalny wymieniają materiał genetyczny z gatunkiem dawcy.
c) Jeżeli przez dwa kolejne miesiące kwota francuskich świadczeń rodzinnych, z wyjątkiem tych płatnych jednorazowo (nieuwzględnianych do celów porównania), jest wyższa lub równa kwocie gwarantowanej na dany miesiąc, wtedy uprawnienie do kwoty gwarantowanej trwale wygasa.

With regard to the condition, laid down in Article 94(9), of the person concerned remaining subject to French legislation, no account shall be taken of interruptions of work of less than one month or of periods of temporary suspension of work due to illness, maternity, accident at work, occupational disease or unemployment, with the continued receipt of pay or receipt of corresponding benefits, except for pensions and annuities or because of paid leave, a strike or a lock out.
1. Produkt złożony z mieszaniny pozostałości pochodzących z produkcji skrobi kukurydzianej (około 40 %), pozostałości pochodzących z ekstrakcji oleju z kiełków kukurydzy metodą mokrą (około 30 %) oraz pozostałości pochodzących z destylacji alkoholu z kukurydzy („destylatory zbożowe”) (około 30 %), posiadający w masie suchej następujące właściwości analityczne:



— skrobia 18 % zawartość ustalona zgodnie z metodą ►M3 określoną w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 152/2009, załącznik III, część L ◄ — proteiny (N × 6,25) 28 % zawartość ustalona zgodnie z metodą ►M3 określoną w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 152/2009, załącznik III, część C ◄ — tłuszcze 4,4 % zawartość ustalona zgodnie z ►M3 metodą określoną w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 152/2009, załącznik III, część H ◄ Produkt jest używany do karmienia zwierząt.

2309 90 41
CODA – Centrum voor Onderzoek in Diergeneeskunde en AgrochemieCERVA – Centre d'étude et de recherches vétérinaires et agrochimiquesGroeselenberg 99B – 1180 Brussel/Bruxelles.

Grecja:
1993D0195 — PL — 04.08.2006 — 024.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

zmienione przez:

▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 2 lutego 1993 r.

w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy powrotnym wwozie zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po wywozie czasowym

(93/195/EWG)

różne kategorie koni mają swoje własne cechy i ich przywóz jest zatwierdzony do różnych celów; co za tym idzie, należy ustanowić szczególne wymagania zdrowotne dla powrotnego wwozu zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych;

Artykuł 1

Bez uszczerbku dla decyzji 92/160/EWG, Państwa Członkowskie zezwalają na powrotny wwóz zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po wywozie czasowym, jeżeli:

— powracają z państw trzecich znajdujących się w części I oraz II specjalnej kolumny dla zwierząt z rodziny koniowatych w Załączniku do decyzji 79/542/EWG, do których były one czasowo wywiezione bezpośrednio bądź też tranzytem przez inne kraje należące do tej samej grupy znajdującej się w załączniku I do niniejszej decyzji,
1993D0195 — PL — 01.01.2007 — 025.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

zmienione przez:

▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 2 lutego 1993 r.

w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt i świadectw weterynaryjnych przy powrotnym wwozie zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po wywozie czasowym

(93/195/EWG)

różne kategorie koni mają swoje własne cechy i ich przywóz jest zatwierdzony do różnych celów; co za tym idzie, należy ustanowić szczególne wymagania zdrowotne dla powrotnego wwozu zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych;

Artykuł 1

Bez uszczerbku dla decyzji 92/160/EWG, Państwa Członkowskie zezwalają na powrotny wwóz zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych po wywozie czasowym, jeżeli:

— powracają z państw trzecich znajdujących się w części I oraz II specjalnej kolumny dla zwierząt z rodziny koniowatych w Załączniku do decyzji 79/542/EWG, do których były one czasowo wywiezione bezpośrednio bądź też tranzytem przez inne kraje należące do tej samej grupy znajdującej się w załączniku I do niniejszej decyzji,
1994R3168 — PL — 01.05.2004 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

zmienione przez:

NB: Niniejsza wersja skonsolidowana zawiera odniesienia do europejskiej jednostki rozliczeniowej i/lub ecu, które od dnia 1 stycznia 1999 r. należy rozumieć jako odniesienia do euro – rozporządzenie Rady (EWG) nr 3308/80 (Dz.U. L 345 z 20.12.1980, str. 1) i rozporządzenie Rady (WE) nr 1103/97 (Dz.U. L 162 z 19.6.1997, str. 1).

▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 3168/94

z dnia 21 grudnia 1994 r.

ustanawiające wspólnotowe pozwolenia przywozowe w ramach stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94 w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z państw trzecich nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami, lub innymi szczegółowymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu ►M1 ————— ◄

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 113,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 517/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich, nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu ( 1 ) ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2798/94, ( 2 ) w szczególności jego art. 21,

a także mając na uwadze, co następuje:

w wyniku ustanowienia rynku wewnętrznego, właściwe jest, aby różne formularze, używane do tej pory przez właściwe władze Państw Członkowskich w sektorze włókienniczym i odzieżowym w odniesieniu do wystawiania zezwoleń na przywóz do Wspólnoty wyrobów podlegających limitom ilościowym, na mocy rozporządzenia (WE) nr 517/94, zostały zastąpione przez jednolity dokument, który może byc używany na całym obszarze celnym Wspólnoty, bez względu na to, w którym Państwie Członkowskim został wystawiony, lub narodowość i miejsce zamieszkania zainteresowanego operatora;

w tym celu niezbędne jest spowodowanie, aby wspólnotowe pozwolenie na przywóz zostało sporządzone przez właściwe władze Państw Członkowskich na wspólnym formularzu spełniającym jednolite kryteria, w celu określenia, jakie informacje powinien zawierac taki dokument oraz wniosek o wystawienie takiego dokumentu ►M1 ————— ◄ ;

w celu ułatwienia wprowadzenie takiego wspólnotowego pozwolenia na przywóz we wszystkich Państwach Członkowskich, wydaje się stosowne upoważnienie właściwych władz Państw Członkowskich podczas okresu przejściowego, który zakończy się najpóźniej dnia 31 grudnia 1995 r., do kontynuowania wystawiania formularzy krajowych, które używane były przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, służących do wystawiania zezwoleń na przywóz i dokumentów nadzoru, chyba wnioskodawca w czasie składania przez niego wniosku zwrócił się o wystawienie wspólnotowego pozwolenia na przywóz;

środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Tekstylnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
1995R1683 — PL — 22.09.2008 — 004.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1683/95

zmienione przez:

No

zmienione przez:

▼B

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1683/95

z dnia 29 maja 1995 r.

ustanawiające jednolity formularz wizowy

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 100c ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,

a także mając na uwadze, co następuje:

artykuł 100c ust. 3 Traktatu wymaga aby Rada przyjęła środki dotyczące jednolitego formularza wizowego przed dniem 1 stycznia 1996 r.;

wprowadzenie jednolitego formularza wizowego jest ważnym krokiem zmierzającym w kierunku harmonizacji polityki wizowej; art. 7a Traktatu przewiduje, że rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w obrębie którego zapewniony jest swobodny przepływ osób; krok ten jest uważany za posunięcie tworzące spójną całość z działaniami mieszczącymi się w ramach tytułu VI Traktatu o Unii Europejskiej;

ważne jest aby jednolity formularz wizowy zawierał wszystkie niezbędne informacje i spełniał surowe normy techniczne, szczególnie w zakresie zabezpieczeń przed podrabianiem i fałszerstwem; musi on być także tak opracowany, aby mogły go wykorzystywać wszystkie Państwa Członkowskie oraz aby był rozpoznawalny dzięki oznaczeniom widocznym gołym okiem;

niniejsze rozporządzenie określa jedynie specyfikacje niestanowiące tajemnicy; specyfikacje te należy uzupełnić dalszymi specyfikacjami, które muszą pozostać tajne, aby uchronić je przed podrabianiem i fałszerstwem, nie mogą one też zawierać danych osobowych ani odniesienia do nich; kompetencje do określania dalszych specyfikacji powinny zostać przyznane Komisji;

aby zapewnić, że informacje określone nie są dostępne większej liczbie osób niż jest to niezbędne, każde Państwo Członkowskie powinno wyznaczyć nie więcej niż jeden organ odpowiedzialny za druk jednolitego formularza wizowego, w razie potrzeby Państwa Członkowskie mogą ten organ zmienić; ze względów bezpieczeństwa, każde Państwo Członkowskie musi podać Komisji oraz pozostałym Państwom Członkowskim nazwę właściwego organu;

aby niniejsze rozporządzenie było skuteczne, powinno ono mieć zastosowanie do wszystkich wiz wymienionych w art. 5; Państwa Członkowskie powinny móc używać jednolitego formularza wizowego dla wydawania wiz do celów innych niż wymienione w art. 5 o ile wprowadzono oznaczenia widoczne gołym okiem, które zapobiegłyby myleniu formularzy;

w odniesieniu do danych osobowych, które mają zostać wprowadzone do jednolitego formularza wizowego zgodnie z Załącznikiem, należy zapewnić zgodność tych działań z przepisami Państw Członkowskich dotyczącymi ochrony danych, jak również z odpowiednim ustawodawstwem wspólnotowym,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
1996L0003 — PL — 11.02.2004 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:

▼B

DYREKTYWA KOMISJI 96/3/WE

z dnia 26 stycznia 1996 r.

przyznająca odstępstwo od niektórych przepisów dyrektywy Rady 93/43/EWG w sprawie higieny środków spożywczych w odniesieniu do transportu morskiego płynnych olejów i tłuszczów luzem

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 93/43/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. w sprawie higieny środków spożywczych ( 1 ), w szczególności jej art. 3 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

uzyskane informacje wskazują na to, że stosowanie przepisów rozdziału IV pkt 2 akapit drugi Załącznika do dyrektywy 93/43/EWG dotyczących transportu luzem środków spożywczych w postaci płynów, granulatu lub proszku, w pojemnikach i/lub kontenerach/zbiornikach przeznaczonych do transportu środków spożywczych, jest niepraktyczne oraz nakłada nadmiernie uciążliwe obciążenia na podmioty branży żywnościowej wówczas, gdy mają one zastosowanie do transportu statkami pełnomorskimi płynnych olejów i tłuszczów przeznaczonych do spożycia przez ludzi bądź możliwych do zastosowania w tym celu;

jednakże konieczne jest zapewnienie, że udzielenie odstępstwa przewiduje zapewnienie równoważnej ochrony zdrowia publicznego, poprzez dołączenie warunków do zasad takiego odstępstwa;

dostępność statków pełnomorskich przeznaczonych do przewożenia środków spożywczych jest niewystarczająca do obsługi nieprzerwanego handlu olejami i tłuszczami przeznaczonymi do spożycia przez ludzi bądź możliwymi do zastosowania w tym celu;

doświadczenie nabyte w ciągu ostatnich lat wskazuje na to, że uniknięcie zanieczyszczenia płynnych olejów i tłuszczów jest możliwe, jeżeli zbiorniki stosowane do ich transportu są wykonane z łatwo dających się utrzymać w czystości materiałów lub jeżeli charakter trzech wcześniejszych ładunków jest taki, że nie pozostawia on niemożliwego do przyjęcia zanieczyszczenia; z drugiej strony należy zapewnić, że zbiorniki, które były używane wcześniej do transportu, zostały skutecznie oczyszczone;

na mocy przepisów art. 8 dyrektywy 93/43/EWG na Państwach Członkowskich ciąży obowiązek przeprowadzania kontroli mających na celu zapewnienie stosowania niniejszej dyrektywy;

to szczególne odstępstwo powinno być stosowane bez uszczerbku dla przepisów ogólnych dyrektywy 93/43/EWG;

na podstawie przepisów art. 1 ust. 2 dyrektywy 93/43/EWG omawiane odstępstwo nie powinno dotyczyć tej żywności, dla której stosują się bardziej szczegółowe wspólnotowe zasady higieny;

środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Środków Spożywczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: