2003R2295 — PL — 23.01.2006 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 2295/2003

z dnia 23 grudnia 2003 r.

wprowadzające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1907/90 w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do jaj







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1907/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do jaj ( 1 ), w szczególności jego art. 5 ust. 3, art. 6 ust. 5, art. 7 ust. 1 lit. d), art. 10 ust. 3, art. 11 ust. 2, art. 20 ust. 1 oraz art. 22 ust. 2, uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2092/91 z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych ( 2 ), w szczególności jego art. 2, uwzględniając dyrektywę Komisji 2002/4/WE z dnia 30 stycznia 2002 r. w sprawie rejestracji zakładów hodujących kury nioski, objętych dyrektywą Rady 1999/74/WE ( 3 ), w szczególności pkt 2.1 i 2.3 załącznika do tej dyrektywy, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1907/90 poddane zostało ostatnio istotnym zmianom. Zasady ustanowione w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 1274/91 z dnia 15 maja 1991 r. wprowadzającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia (EWG) nr 1907/90 w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do jaj ( 4 ) powinny zostać zmienione w celu uwzględnienia tych zmian. Do celów przejrzystości i pewności prawnej, rozporządzenie (EWG) nr 1274/91 należy uchylić i zastąpić nowym rozporządzeniem. (2) Zarówno rozwój technologiczny, jak i wymagania konsumentów wymagają lepszej identyfikacji produktów i szybszej dostawy, skupu, klasyfikacji oraz pakowania jaj. (3) Jednakże niektórzy producenci są w stanie zagwarantować, że ich jaja są przechowywane w stałej temperaturze, co daje możliwość przyznania im stałego zwolnienia z ogólnego wymogu dziennego skupu lub dostarczania, w przypadku jaj przeznaczonych do znakowania datą zniesienia lub jaj do opatrzenia etykietą jaja klasy „ekstra”, zgodnie z art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90. Dlatego należy ustanowić mające zastosowanie nieprzekraczalne terminy dla skupu i dostarczania jaj oraz określić zasady działania w takim przypadku. (4) W celu zagwarantowania identyfikacji jaj oraz zapewnienia, że ich pochodzenie i metoda produkcji mogą być sprawdzone, każde jajo powinno być opatrzone numerem odróżniającym zakładu produkcyjnego, zgodnie z dyrektywą Komisji 2002/4/WE, na miejscu produkcji (na fermie) lub, najpóźniej, w pierwszym zakładzie pakowania, do którego jaja są wysyłane. Jednakże znakowanie jaj w miejscu produkcji musi być obowiązkowe, gdy jaja mają opuścić terytorium kraju produkcji, z wyjątkiem przypadku, gdy producent zawarł z zakładem pakowania umowę na wyłączność. Każde opakowanie obowiązkowo przed opuszczeniem miejsca produkcji musi być oznaczone numerem odróżniającym zakładu produkcyjnego oraz datą lub okresem zniesienia jaj. (5) W celu zagwarantowania konsumentom, że cechy jakościowe świeżych jaj, nazywanych również jajami klasy „A”, są kontrolowane i że znajdują one zastosowanie tylko do jaj najwyższej jakości, oraz że niektóre jaja posiadają gwarancję „ekstra świeżych”, dla każdej klasy jakości powinny być ustalone kryteria wysokiej jakości, rygorystyczne zasady powinny być w szczególności stosowane w odniesieniu do skupu jaj oraz ich dalszej dystrybucji, jak też jaja powinny być klasyfikowane i znakowane numerem odróżniającym zakładu produkcyjnego oraz, gdzie stosowne, datą zniesienia. (6) Jedynie przedsiębiorstwa, których pomieszczenia i wyposażenie techniczne dostosowane są do skali ich działań i które dlatego są w stanie zapewnić właściwą obróbkę jaj, powinny być dopuszczone do sortowania jaj według jakości i wagi. W celu uniknięcia pomyłek i ułatwienia identyfikacji wysyłanych partii, każdemu skupującemu oraz zakładowi pakowania należy przydzielić rejestracyjny numer odróżniający w ramach jednolitego systemu kodowania. (7) Jaja zwykłej jakości, których cechy nie pozwalają na włączenie ich do klasy „jaja świeże”, należy traktować jako jaja drugiego gatunku i odpowiednio klasyfikować. W praktyce jaja te w przeważającej mierze przeznaczone są do bezpośredniej dostawy do przemysłu spożywczego, w tym przedsiębiorstw przemysłu spożywczego zatwierdzonych zgodnie z dyrektywą Rady 89/437/EWG z dnia 20 czerwca 1989 r. w sprawie problemów higienicznych i zdrowotnych wpływających na produkcję i wprowadzanie do obrotu produktów jajecznych ( 5 ). W omówionych wyżej sytuacjach jaja takie nie muszą być opatrzone znakiem odróżniającym, który informowałby, że są to „jaja klasy B”, pod warunkiem że opakowania zawierające takie jaja opatrzone zostaną etykietą o wymienionym powyżej przeznaczeniu. Oznaczanie takie powinno także wykluczyć możliwość jakiegokolwiek pomylenia go, przypadkowego lub umyślnego, z oznaczaniem przewidzianym dla jaj nienadających się do spożycia przez ludzi, które mogą być dostarczane wyłącznie na potrzeby przemysłu niespożywczego. (8) Poza obowiązkową datą minimalnej trwałości w odniesieniu do jaj klasy „A” oraz datą pakowania dla jaj klasy „B”, którą zamieszcza się na opakowaniach zbiorczych oraz w przypadku sprzedaży jaj luzem, datą klasyfikacji, dodatkowe istotne informacje mogą być podawane konsumentom w drodze fakultatywnego zamieszczania na jajach lub na ich opakowaniach wyrażeń: „zalecana data sprzedaży …”, „najlepiej spożyć przed dniem …” i/lub daty zniesienia. Minimalny okres przechowywania powinien być powiązany z kryteriami jakości stosowanymi w odniesieniu do jaj. (9) W celu ochrony konsumentów przed zamieszczaniem oszukańczych informacji z nieuczciwym zamiarem uzyskania cen wyższych od cen stosowanych przeważnie do jaj kurzych wstawianych do aparatu wylęgowego lub do jaj o standardowej jakości, niezbędne jest ustanowienie minimalnych kryteriów dotyczących chowu, z obowiązkiem ich przestrzegania, wyłączając ekologiczny chów kur, którego dotyczy rozporządzenie (EWG) nr 2092/91. Szczególnie rygorystyczne procedury należy ustanowić w odniesieniu do ewidencji, prowadzenia dokumentacji i nadzoru, w szczególności w przypadku fakultatywnego stosowania oznakowań dotyczących daty zniesienia, rodzaju paszy podawanej drobiowi oraz regionu pochodzenia. (10) Na mocy art. 7 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90 należy sporządzić wykaz państw trzecich zapewniających równoważne z normami wspólnotowymi gwarancje w odniesieniu do metod chowu. (11) Banderole i etykiety powinny umożliwiać łatwą identyfikację opakowań i ich zawartości. Szczególną uwagę należy zwrócić na opakowania transportowe i jednostkowe zawierające jaja przemysłowe i jaja oznaczone jako „ekstra”. (12) W sytuacji, w której pośrednik ma zamiar sprzedawać jaja pod swoją własną firmą lub, gdy istnieje obowiązek przepakowania jaj znajdujących się w opakowaniach transportowych w opakowania jednostkowe, zakłady pakowania powinny mieć możliwość przepakowania jaj, gdy opakowanie zbiorcze zostało uszkodzone. W takich przypadkach pochodzenie oraz wiek jaj muszą być podane w ulotkach załączanych do banderol, etykiet i opakowań. Ulotki te muszą informować, że jaja zostały przeklasyfikowane lub przepakowane. Dodatkowy czas niezbędny do przepakowania powoduje obowiązek wprowadzenia zakazu zamieszczania, w przypadku jaj poddanych przepakowaniu, określenia „ekstra”. (13) W celu zapewnienia jednolitego stosowania rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, w szczególności przepisów dotyczących kontroli, włączając szczególne ustalenia dotyczące kontroli zamieszczania daty zniesienia jaj oraz informacji o konkretnych sposobach chowu drobiu, używanej do ich karmienia paszy oraz o pochodzeniu jaj, między Państwami Członkowskimi a Komisją musi istnieć ciągła wymiana informacji. (14) Przeprowadzenie skutecznych kontroli zgodności z normami handlowymi wymaga zbadania odpowiedniej ilości jaj tak wybranych, aby stanowiły one reprezentatywna próbkę kontrolowanej partii. Zgodnie z przepisami rozporządzenia (EWG) nr 1907/90 regulującymi i definiującymi sprzedaż luzem, parametry dotyczące pobierania próbek powinny być również rozszerzone na taką sprzedaż. (15) Ponieważ metody klasyfikacji jaj według jakości i wagi nie są w pełni odpowiednie, należy dopuścić pewne marginesy tolerancji. Z uwagi na to, że warunki przechowywania i transportu również mogą wpływać na jakość i wagę partii, marginesy tolerancji powinny być zróżnicowane w zależności od etapu obrotu. W celu ułatwienia wprowadzania do obrotu oraz kontroli jaj w opakowaniach transportowych, posortowanych według jakości i wagi, dla każdej kategorii wagowej należy ustanowić średnią minimalną wagę netto. (16) Jakość jaj zaliczonych do poszczególnych klas ulega pogorszeniu podczas przechowywania i transportu. Ryzyko pogorszenia, włączając skażenie mikrobiologiczne, może być znacząco zredukowane poprzez nałożenie surowych ograniczeń dotyczących używania niektórych materiałów do pakowania. Dlatego też należy ustanowić rygorystyczne wymogi dotycząc warunków, w których jaja są przechowywane, transportowane i pakowane. (17) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







ROZDZIAŁ I

SKUP JAJ I ZAKŁADY PAKOWANIA JAJ

Artykuł 1

Skupowanie jaj

1. Jaja, które mają być ostemplowane datą zniesienia lub które przeznaczone są do wprowadzenia do obrotu jako jaja klasy „ekstra”, dostarczane są przez producenta bezpośrednio do zakładów pakowania lub skupowane są od niego przez zakład pakowania w następujący sposób:

a) w dniu zniesienia, w przypadku jaj które mają być oznakowane datą zniesienia, zgodnie z art. 12;

b) każdego roboczego dnia, w przypadku jaj przeznaczonych do wprowadzenia do obrotu jako „ekstra”, zgodnie z art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90;

c) dowolnego dnia roboczego, w przypadku jaj przechowywanych na fermie w temperaturze otoczenia sztucznie utrzymywanej na poziomie niższym niż 18 °C.

2. Jaja nieobjęte przepisami ust. 1 niniejszego artykułu dostarczane są przez producentów do, lub skupowane od producentów przez, zakłady określone w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 1907/90 w następujący sposób:

a) każdego trzeciego dnia roboczego;

b) raz w tygodniu, w przypadku jaj przechowywanych na fermie w temperaturze otoczenia sztucznie utrzymywanej na poziomie niższym niż 18 °C.

▼M2

3. Każdy odbiorca dostarcza jaja do zakładów innych niż zakład odbiorcy, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, najpóźniej w dniu roboczym następującym po dniu odbioru.

▼B

4. Przed opuszczeniem miejsca produkcji, każde opakowanie jest znakowane poprzez zamieszczenie:

a) nazwy, adresu i numeru odróżniającego zakładu produkcyjnego, zgodnie z dyrektywą 2002/4/WE, zwanego dalej „numerem odróżniającym producenta”;

b) liczby jaj oraz ich wagi;

c) daty lub okresu zniesienia;

d) daty wysyłki.

Powyższe informacje zamieszcza się na opakowaniu oraz w towarzyszącej dokumentacji; dokumentacja taka przechowywana jest przez zakład pakowania przez okres co najmniej sześciu miesięcy.

W przypadku gdy do zakładów pakowania dostarczane są jaja nieopakowane, pochodzące z ich własnych oddziałów produkcyjnych położonych w tym samym miejscu co zakłady pakowania, zamieszczanie informacji na opakowaniach może odbywać się w zakładzie pakowania.







ZAKŁADY PAKOWANIA JAJ

Artykuł 2

Czynności wykonywane przez zakłady pakowania

▼M2

1. Zakład pakujący klasyfikuje i znakuje jaja, najpóźniej w drugim dniu roboczym, który następuje po dniu odbioru. Dysponuje dodatkowo jednym dniem roboczym na ich zapakowanie i oznakowanie opakowań.

Akapit pierwszy nie ma zastosowania, jeśli jaja otrzymane od producentów są dostarczane, po oznakowaniu, zgodnie z art. 8 ust. 6, do drugiej pakowni w celu klasyfikacji, ze względu na jakość i wagę, opakowanie i oznaczenie opakowań. W tym przypadku dostawa do drugiego zakładu pakującego ma miejsce najpóźniej w dniu roboczym następującym po dniu odbioru przez drugą pakownię. Drugi zakład pakujący dysponuje dodatkowo jednym dniem roboczym na ich zapakowanie i oznakowanie opakowań.

Jeśli pierwszy zakład pakujący dostarcza jaja do drugiego zakładu pakującego, po dokonaniu znakowania i klasyfikacji ze względu na jakość i wagę, pakowanie jaj i znakowanie opakowań mają miejsce w terminie jednego dnia roboczego następującego po terminie ich odbioru przez drugi zakład pakujący.

Artykuł 1 ust. 4 ma zastosowanie do dostaw, o których mowa w akapitach drugim i trzecim. W przypadku określonym w akapicie trzecim na każdym kontenerze umieszczona jest poza tym adnotacja na temat kategorii wagowej i jakości jaj.

▼B

2. Jeżeli na jajach, które zostały dostarczone przez oddziały produkcyjne położone w tym samym miejscu co zakład pakowania, i które nie znajdują się w pojemnikach, ma widnieć data zniesienia, jaja są klasyfikowane i pakowane w dniu zniesienia lub, jeżeli data zniesienia wypada w dniu wolnym od pracy, pierwszego kolejnego dnia roboczego.

Artykuł 3

Wymagania niezbędne do uzyskania zatwierdzenia

▼M2

1. Wyłącznie zakłady i producenci, którzy spełniają warunki określone w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu mogą uzyskać pozwolenie na działalność jako zakłady pakujące, o których mowa w art. 5 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, lub zarejestrowani jako odbiorcy.

▼B

2. Pomieszczenia punktów odbioru i zakładów pakowania powinny:

a) posiadać powierzchnię dopasowaną do skali prowadzonej działalności;

b) być tak zbudowane i wyposażone, aby: — można było zapewnić odpowiednią wentylację i oświetlenie, — można było je dobrze wyczyścić i zdezynfekować, — jaja były zabezpieczone przed dużymi wahaniami temperatur zewnętrznych;

c) być przeznaczone wyłącznie do obróbki i przechowywania jaj; jednakże część lokali może być wykorzystywana do składowania innych produktów, pod warunkiem że nie będą one przepuszczać obcych zapachów do pomieszczeń, w których znajdują się jaja.

3. Zakłady pakowania dysponują takim wyposażeniem technicznym, aby zapewnione były warunki prawidłowego przygotowania jaj i w szczególności powinny posiadać:

a) odpowiednie urządzenie do prześwietlania jaj przystosowane do pracy ciągłej i umożliwiające oddzielne badanie jakości poszczególnych jaj.

b) przyrządy do pomiaru wysokości komory powietrznej;

c) sprzęt do sortowania jaj według wagi;

d) jedną lub więcej wag zatwierdzonych do ważenia jaj;

e) urządzania służące do znakowania jaj, w przypadku stosowania przepisów art. 7 i 8 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90.

Gdy do sortowania i klasyfikacji oraz do prześwietlania zgodnie z akapitem pierwszym lit. a) wykorzystywana jest automatyczna maszyna, sprzęt musi być zaopatrzony w oddzielną lampę prześwietlającą. W przypadku tak zautomatyzowanych systemów właściwy organ Państwa Członkowskiego może znieść wymóg ciągłej pracy maszyny, pod warunkiem że zasady kontroli jakości, opierające się na pobieraniu próbek, zostaną określone dla jaj wysyłanych.

4. Pomieszczenia i wyposażenie techniczne utrzymywane są w czystości oraz w dobrym stanie, i wolne są od obcych zapachów.

Artykuł 4

Przyznanie zatwierdzenia

▼M2

1. Każdy wniosek o koncesję na prowadzenie zakładu pakującego lub o rejestrację w charakterze odbiorcy musi zostać przesłany do właściwego organu Państwa Członkowskiego, na terytorium którego znajdują się pomieszczenia odbiorcy lub pakowni.

▼B

2. ►M2 Właściwy organ przyznaje zakładowi pakującemu odrębny numer koncesji, której kod początkowy jest następujący: ◄







BE Belgia AT Austria CZ Republika Czeska DK Dania PT Portugalia EE Estonia DE Niemcy FI Finlandia CY Cypr GR Grecja SE Szwecja LV Łotwa ES Hiszpania UK Zjednoczone Królestwo LT Litwa FR Francja HU Węgry IE Irlandia MT Malta IT Włochy PL Polska LU Luksemburg SL Słowenia NL Niderlandy SK Słowacja

3. Wyłącznie specjalnie zatwierdzone zakłady pakowania mogą być upoważnione do pakowania jaj klasy „A” oznaczonych jako „ekstra” lub do znakowania daty zniesienia, zgodnie z art. 12.

▼M2

4. Właściwy organ rejestruje oddzielnie przedsiębiorstwa, które prowadzą wyłącznie działalność odbiorcy, zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. określającego szczególne przepisy higieny stosowane do towarów żywnościowych pochodzenia zwierzęcego ( 6 ).

▼B







ROZDZIAŁ II

KLASYFIKACJA JAJ

Artykuł 5

Właściwości jaj klasy „A”

1. Jaja klasy „A” posiadają co najmniej następujące cechy:







— skorupa i błona podskorupowa: normalna, czysta, nieuszkodzona; — komora powietrza: wysokość nieprzekraczająca 6 mm, nieruchoma; jednakże w odniesieniu do jaj, które mają być wprowadzane do obrotu jako „ekstra” wysokość nie może przekraczać 4 mm; — białko: przezroczyste, klarowne, o konsystencji żelu, wolne od jakichkolwiek ciał obcych; — żółtko: słabo widoczne podczas prześwietlania, bez wyraźnego zarysu powierzchni, podczas obrotu jaja wykazuje niewielkie odchylenie od położenia centralnego, wolne od jakichkolwiek ciał obcych; — tarczka zarodków: nierozwinięta w stopniu widocznym; — zapach: pozbawione obcych zapachów

2. Jaja klasy „A” nie są myte, ani w inny sposób czyszczone przed lub po klasyfikacji.

Odpowiednio, jaja umyte, zgodnie z przepisami art. 6 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, nawet gdy spełniają kryteria dla jaj klasy „A”, nie mogą zostać oznaczone jako jaja klasy „A”, tylko należy je oznakować jako „jaja myte”.

3. Jaja klasy „A” nie są poddawane utrwaleniu ani chłodzeniu w pomieszczeniach lub zakładach, w których temperatura jest sztucznie utrzymywana na poziomie poniżej 5 °C. Jednakże jaja, które podczas transportu trwającego krócej niż 24 godziny lub w pomieszczeniach handlu detalicznego bądź przyległych były utrzymywane w temperaturze poniżej 5 °C, nie są uznawane za jaja chłodnicze, jeżeli w tych pomieszczeniach nie przechowuje się większej ilości jaj, niż koniecznej na okres trzydniowej sprzedaży detalicznej.

Odpowiednio, jaja schłodzone zgodnie z przepisami art. 6 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90 nie mogą zostać oznaczone jako jaja klasy „A”, nawet, gdy spełniają kryteria dla jaj klasy „A”. Zostają one oznakowane jako „jaja chłodnicze”.

Artykuł 6

Jaja klasy „B”

Jajami klasy „B” są jaja, które nie spełniają wymagań stosowanych wobec jaj w klasie „A”. Mogą być one przekazywane wyłącznie do przedsiębiorstw przemysłu spożywczego zatwierdzonych zgodnie z przepisami art. 6 dyrektywy 89/437/EWG lub do przedsiębiorstw przemysłu niespożywczego.

Artykuł 7

Klasyfikowanie jaj klasy „A”

1. Jaja klasy „A” oraz „jaja myte” klasyfikowane są według wagi w następujący sposób:







— XL-bardzo duże: 73 g i więcej, — L-duże: od 63 g aż do 73 g, — M-średnie: od 53 g aż do 63 g, — S-małe: poniżej 53 g.

2. Kategoria wagowa podawana jest na opakowaniach za pomocą odpowiednich liter lub opisów, zgodnie z definicją w ust. 1, bądź też przez ich połączenie, i może być uzupełniona odpowiednimi przedziałami wagowymi. Nie stosuje się żadnych podpodziałów przedziałów wagowych, określonych w ust. 1, przy pomocy różnych kolorów opakowań, symboli, znaków towarowych lub innych oznaczeń.

▼M2

3. Jeśli jaja różnej wielkości „kategorii A” lub „jaja myte” różnej wielkości są kondycjonowane w tym samym opakowaniu, zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, całkowita waga netto jaj jest wskazana w gramach, a adnotacja „Jaja różnej wielkości” jest podana za pomocą odpowiednich słów.

Całkowita waga netto jaj, o której mowa w akapicie pierwszym, musi brać pod uwagę utratę fizjologiczną masy jaj podczas składowania i odpowiadać co najmniej całkowitej wadze netto jaj podczas sprzedaży konsumentowi końcowemu.

4. Jeśli jaja kategorii A są dostarczane pod tym oznaczeniem do przedsiębiorstw przemysłu spożywczego, koncesjonowanych zgodnie z dyrektywą 89/437/EWG, klasyfikacja według kategorii wagowej nie jest obowiązkowa, a dostawa odbywa się w warunkach określonych w art. 1 ust. 4, z podaniem na kontenerze dodatkowej adnotacji „Jaja kategorii A”.

▼B







ROZDZIAŁ III

Znakowanie jaj i opakowań







SEKCJA 1

Zasady mające zastosowanie do rynku wspólnotowego

Artykuł 8

Ogólne przepisy dotyczące znakowania

1. ►M2 Oznaczenia, o których mowa w art. 7 i art. 10 ust. 1 i ust. 2 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, są odpowiednio umieszczane, najpóźniej w dniu klasyfikacji i zapakowania. ◄

Jednakże oznakowania wskazujące numer odróżniający producenta, datę zniesienia, sposób karmienia kur niosek oraz pochodzenie regionalne jaj mogą być naniesione przez producenta.

2. Informacje zamieszczane na jajach i na opakowaniach należy podawać w sposób widoczny i czytelny, zgodnie z art. 7–10 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90.

Produkt wykorzystywany do znakowania musi być zgodny z obowiązującymi przepisami dotyczącymi barwników, które mogą być używane do środków spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi.

▼M2

3. Oznaczenia identyfikacyjne umieszczane na jajach kategorii A oraz na jajach spełniających kryteria stosowane do jaj kategorii A, sprzedawanych jako „jaja myte” lub „jaja schładzane”, przedstawiają się następująco:

a) oznaczenie identyfikujące kategorię A ma formę koła o średnicy co najmniej 12 milimetrów, w którym umieszczone jest oznaczenie identyfikujące kategorię wagową, złożone z litery lub liter wskazanych w art. 7 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, o wysokości co najmniej 2 milimetrów, dla jaj sprzedawanych jako jaja kategorii A;

b) oznaczenie identyfikacyjne dla „jaj mytych” złożone ze słowa „tvättat” lub „gewassen” pisanego literami o wysokości co najmniej 2 milimetrów, dla jaj sprzedawanych z oznaczeniem „jaja myte”, zgodnie z art. 5 ust. 2;

c) oznaczenie identyfikacyjne dla „jaj schładzanych”, złożone z trójkąta równobocznego, o długości boku co najmniej 10 milimetrów, dla jaj sprzedawanych z oznaczeniem „jaja schładzane”, zgodnie z art. 5 ust. 3;

d) odrębny numer producenta, złożony z kodów i liter, o których mowa w dyrektywie 2002/4/WE, o wysokości co najmniej 2 milimetrów;

e) numer zakładu pakującego, wyrażony literami i cyframi, o wysokości co najmniej 2 milimetrów;

f) daty wyrażone literami i cyframi, o wysokości co najmniej 2 milimetrów, zgodnie z adnotacjami, o których mowa w załączniku I, ze wskazaniem dnia oraz miesiąca, tak jak zostało to określone w art. 9 niniejszego rozporządzenia.

▼B

4. Znak odróżniający „klasa B” jest kołem o średnicy co najmniej 12 mm biegnącym wokół litery B, której wysokość wynosi co najmniej 5 mm.

▼M2 —————

▼M2

5. Jeśli jaja są dostarczane od producenta do pakowni mającej siedzibę w innym Państwie Członkowskim, jaja są stemplowane z numerem identyfikacyjnym producenta, zanim opuszczą zakład produkcyjny.

Niemniej jednak, jeśli producent i zakład pakujący zawarły umowę na dostawę obejmującą wyłączność dla operacji zleconych w Państwie Członkowskim oraz na obowiązek wykonania znakowania, zgodnie z niniejszym artykułem, Państwo Członkowskie, na terytorium którego znajduje się zakład produkcyjny, może, na wniosek podmiotów gospodarczych i za zgodą udzieloną uprzednio przez Państwo Członkowskie, na terytorium którego znajduje się zakład pakujący, odstąpić od tego obowiązku. W powyższym przypadku kopia umowy, za której zgodność z oryginałem poświadczyły podmioty gospodarcze, towarzyszy wysyłce. Organy kontroli, o których mowa w art. 29 ust. 2 lit. e), są informowane o udzieleniu takiego odstępstwa.

Państwa Członkowskie określają minimalny okres obowiązywania umowy na dostawę, o której mowa w akapicie drugim, a który nie może być krótszy niż jeden miesiąc.

▼M2

6. Jeśli jaja niesklasyfikowane są przewożone z jednego zakładu pakującego do drugiego, jaja są stemplowane za pomocą numeru identyfikacyjnego producenta, zanim opuszczą pierwszy zakład pakujący.

7. Jeśli jaja są dostarczane dla przemysłu, a znakowanie tych jaj nie jest obowiązkowe w związku z ich przeznaczeniem dla celów przetwórczych, na podstawie art. 2 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, zwolnienie ze znakowania jest możliwe tylko wtedy, jeśli dostawa jaj jest dokonywana:

— przez zainteresowanego przedsiębiorcę, w formie bezpośredniego odbioru u jego tradycyjnych dostawców,

— wyłącznie na odpowiedzialność przedsiębiorcy, który z tego tytułu zobowiązuje się stosować jaja wyłącznie dla celów przetwórczych.

W przypadkach nieprzewidzianych w poprzednim akapicie znakowanie jaj odbywa się zgodnie z ust. 3, 4 i 5.

▼B

Artykuł 9

Oznaczenie daty minimalnej trwałości

1. Data minimalnej trwałości określona w art. 10 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (EWG) nr 1907/90 oznaczana jest w czasie pakowania, zgodnie z przepisami art. 9 ust. 2 dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 7 ), i zawiera jeden lub więcej terminów określonych w pkt 1 załącznika I.

W tym celu, data oznaczana jest zgodnie z art. 9 ust. 4 dyrektywy 2000/13/WE, w sposób i zgodnie z zasadami określonymi poniżej:

a) dzień, wyrażony za pomocą cyfr 1–31;

b) miesiąc, wyrażony za pomocą cyfr 1–12 lub najwyżej czterech liter alfabetu.

2. Datą minimalnej trwałości jest dzień, do którego jaja klasy „A” lub „jaja myte” zachowują właściwości opisane w art. 5 ust. 1, gdy są właściwie przechowywane. Okres ten ustala się na nie więcej niż 28 dni od zniesienia jaj. Gdy okres zniesienia wskazany został zgodnie z art. 1 ust. 4 lit. c), datę trwałości ustala się od pierwszego dnia tego okresu.

3. Opakowania transportowe oraz opakowania jednostkowe, nawet znajdujące się w opakowaniach transportowych, posiadają na swojej powierzchni zewnętrznej widoczną i czytelną wskazówkę informującą konsumentów o obowiązku przechowywania jaj po zakupie w warunkach chłodniczych.

4. W przypadku sprzedaży jaj luzem, oznaczenie równoważne do określonego w ust. 2 zamieszczane jest w taki sposób, aby było ono wyraźnie widoczne i jednoznaczne dla konsumentów.

▼M2

5. Jeśli chodzi o jaja schładzane, przeznaczone do sprzedaży detalicznej we francuskich departamentach zamorskich, termin minimalnej trwałości nie może przekroczyć czterdziestego dnia od daty zniesienia.

▼B

Artykuł 10

Oznaczenie daty pakowania

Oznaczenie daty pakowania, określonej w art. 10 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, zawiera jedno lub więcej wyrażeń określonych w pkt 2 załącznika I do niniejszego rozporządzenia, po których następują dwa zestawy cyfr lub liter określonych w art. 9 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 11

Zalecana data sprzedaży

1. Oprócz daty minimalnej trwałości i/lub daty pakowania, zaleca się umieszczenie przez przedsiębiorcę w momencie pakowania, na jajach lub na opakowaniach zawierających jaja, bądź też na jednych i drugich, zalecanej daty sprzedaży.

2. Zalecana data sprzedaży nie może przekroczyć okresu 21 dni od dnia zniesienia, zgodnie z art. 3 ust. 1 decyzji Rady 94/371/WE ( 8 ).

Jednakże w przypadku jaj chłodniczych wysłanych do francuskich departamentów zamorskich i przeznaczonych tam do sprzedaży detalicznej, zgodnie z art. 6 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, zalecana data sprzedaży może być przedłużona do ►M2 33 ◄ dni.

3. Gdy okres zniesienia wskazany jest zgodnie z art. 1 ust. 4 lit. c), zalecaną datę sprzedaży ustala od pierwszego dnia tego okresu.

4. Do celów znakowania jaj i opakowań datami określonymi w niniejszym artykule, wykorzystuje się jedno lub więcej wyrażeń wymienionych w załączniku I.

5. Daty określone w niniejszym artykule oznaczane są zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit drugi.

Artykuł 12

Oznaczenie daty zniesienia

1. Data zniesienia może być zamieszczona przez przedsiębiorcę w czasie pakowania. W takim przypadku datę zniesienia zamieszcza się również na jajach, które znajdują się w opakowaniach.

W przypadku gdy wskazuje się datę zniesienia, stosuje się zasady ustanowione w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu.

2. Gdy jaja są dostarczane do zakładu pakowania w pojemnikach, wszystkie jaja w pojemniku, na którym ma się znaleźć data zniesienia, są klasyfikowane i pakowane z zachowaniem ciągłości. Data zniesienia jest zamieszczana na jajach podczas lub niezwłocznie po klasyfikacji.

▼M2

3. Jeśli zaopatrywanie w jaja zakładu pakującego nie odbywa się kontenerami, ale zapewniane jest jego własnymi jednostkami produkcyjnymi, znajdującymi się w tym samym miejscu, jaja muszą być stemplowane, ze wskazaniem daty zniesienia, w dniu zniesienia.

Niemniej jednak jaja zniesione w dni nie robocze mogą być stemplowane w pierwszy dzień roboczy po zniesieniu, w tym samym czasie, co jaja zniesione tego dnia, ze wskazaniem daty pierwszego dnia nieroboczego.

▼B

4. Jeżeli zakłady pakowania zaopatrywane są również w jaja pochodzące od producentów zewnętrznych, i nie są one przeznaczone do oznaczania datą zniesienia, jaja te przechowuje się i przygotowuje oddzielnie.

Artykuł 13

Oznaczanie sposobu chowu drobiu

1. Jeżeli na jajach i opakowaniach ma się znaleźć oznaczenie:

▼M2

— sposoby hodowli, o których mowa w art. 7 i art. 10 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, mogą być stosowane wyłącznie kody, o których mowa w pkt 2.1 Załącznika do dyrektywy 2002/4/WE oraz adnotacje znajdujące się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem iż we wszystkich przypadkach wymagania ustanowione w załączniku III niniejszego rozporządzenia zostały spełnione,

▼B

— ekologicznego sposobu chowu drobiu, przewidzianego w rozporządzeniu (EWG) nr 2092/91, może być użyty tylko kod określony w pkt 2.1 Załącznika do dyrektywy 2002/4/WE oraz wyrażenia określone w art. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2092/91.

Wyrażenia wymienione w załączniku II mogą być uzupełniane oznaczeniami odnoszącymi się do poszczególnych cech danych sposobów chowu.

Wyrażenia te, umieszczane na jajach, mogą być dodane do numeru odróżniającego producenta.

▼M2

2. Znaczenie numeru identyfikacyjnego producenta jest wyjaśnione w odrębnej instrukcji, w przypadku sprzedaży luzem oraz na lub w opakowaniu, w przypadku jaj zapakowanych.

▼B

3. Na opakowaniach zawierających jaja przeznaczone do przedsiębiorstw przemysłu spożywczego, zatwierdzonych zgodnie z dyrektywą 89/437/EWG, mogą być zamieszczane oznaczenia określone w załączniku II, pod warunkiem że jaja zostały wyprodukowane na fermach drobiu spełniających warunki odpowiadające ustanowionym w załączniku III.

4. Przepisy ust. 1 stosuje się bez uszczerbku dla krajowych środków technicznych, wykraczających poza minimalne wymagania ustanowione w załączniku III, które mogą znaleźć zastosowanie jedynie w odniesieniu do producentów zainteresowanego Państwa Członkowskiego oraz pod warunkiem, że są zgodne z prawem wspólnotowym i zgodnie ze wspólnymi normami handlowymi dotyczącymi jaj.

Artykuł 14

Oznaczenie sposobu karmienia kur niosek

1. W przypadku gdy jaja klasy „A” i „jaja myte” oraz ich opakowania zbiorcze posiadają oznaczenie sposobu karmienia kur niosek, stosuje się minimalne wymagania ustanowione w załączniku IV.

2. Opakowania transportowe zawierające jaja oraz opakowania jednostkowe, na których wskazany jest sposób karmienia kur niosek, znakowane są w ten sam sposób. W przypadku sprzedaży jaj luzem oznaczenia te mogą być zastosowane jedynie wówczas, gdy każde poszczególne jajo zostanie odpowiednio oznaczone.

3. Przepisy ust. 2 stosuje się bez uszczerbku dla krajowych środków technicznych, wykraczających poza minimalne wymagania ustanowione w załączniku IV, które mogą znaleźć zastosowanie jedynie do producentów zainteresowanego Państwa Członkowskiego oraz pod warunkiem, że są zgodne z prawem wspólnotowym i zgodnie ze wspólnymi normami handlowymi dotyczącymi jaj

Artykuł 15

Oznaczenie pochodzenia jaj

1. Opakowania jaj klasy „A” oraz „jaj mytych” mogą wskazywać pochodzenie jaj albo zawierać słowa: „pochodzenie jaj: patrz kod na jaju”.

2. W celu oznaczenia pochodzenia jaj klasy „A”, „jaj mytych” lub opakowań jednostkowych zawierających takie jaja, zgodnie z art. 10 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, mogą być użyte wyrażenia lub symbole, które odnoszą się do Państwa Członkowskiego lub do jednostki podziału administracyjnego lub innego regionu zdefiniowanego przez właściwy organ Państwa Członkowskiego, w którym jaja są produkowane.

W przypadku sprzedaży jaj luzem informacje o pochodzeniu mogą być zastosowane wyłącznie wówczas, gdy poszczególne jaja są oznakowane za pomocą odpowiednich wyrażeń lub symboli.

3. Opakowania transportowe zawierające jaja lub opakowania jednostkowe oznakowane wyrażeniami lub symbolami określonymi w ust. 2 zawierają takie same wyrażenia lub symbole.







SEKCJA 2

Znakowanie jaj przywożonych

Artykuł 16

Oznaczenia na jajach przywożonych

▼M2

1. Jaja kategorii „A”, poza jajami z hodowli ekologicznej, przywożone z Norwegii, jak również jaja pochodzące z hodowli ekologicznej, przywożone zgodnie z art. 11 rozporządzenia (EWG) nr 2092/91, są stemplowane w państwie pochodzenia z numerem identyfikacyjnym producenta, na takich samych warunkach jak te, o których mowa w art. 8 niniejszego rozporządzenia.

2. Jaja kategorii „A”, przywożone z krajów trzecich, inne niż ten, o którym mowa w ust. 1, są stemplowane w kraju pochodzenia, w sposób wyraźnie widoczny i doskonale czytelny, ze wskazaniem kodu ISO państwa pochodzenia, poprzedzonym następującą adnotacją: „normy nie WE –”.

▼B

3. Opakowania jaj klasy „A” przywożonych z państw trzecich spełniają wymagania ustanowione w art. 15 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90.

Oznaczenia daty minimalnej trwałości oraz daty pakowania, określonych w art. 15 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, zawierają jedno lub więcej wyrażeń określonych w pkt 2 załącznika I do niniejszego rozporządzenia, po których następują dwa zestawy cyfr lub liter określonych w art. 9 ust. 1 akapit drugi.

4. ►M2 Oznaczenie sposobu hodowli na opakowaniach jaj kategorii „A”, poza jajami z hodowli ekologicznej, przywożonymi z Norwegii, i na opakowaniach jaj pochodzących z hodowli ekologicznej, przywożonymi zgodnie z art. 11 rozporządzenia (EWG) nr 2092/91, odbywa się w tych samych warunkach, jak te przewidziane w art. 13 niniejszego rozporządzenia. ◄

Na opakowaniach jaj klasy „A” przywożonych z państw trzecich, innych niż wskazane w akapicie pierwszym, sposób chowu drobiu oznaczany jest poprzez zamieszczenie wyrażenia: „sposób chowu nieokreślony”.

5. Banderole i etykiety przymocowywane są do opakowań i jaj, które poddawane są przeklasyfikowaniu i przepakowaniu, zgodnie z takimi samymi zasadami i warunkami jak ustanowione dla Państw Członkowskich w rozdziale IV niniejszego rozporządzenia.

▼M2

6. Jaja innej kategorii niż A, przywożone z państw trzecich, są zwolnione ze stemplowania. Jednakże dostawa tych jaj dla przemysłu podlega kontroli ich ostatecznego przeznaczenia, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 296 rozporządzenia (WE) nr 2454/93 ( 9 ), w celu ich przetworzenia. Zgodnie z tym założeniem dokument kontrolny T5 zawiera w rubryce 104 jedną z adnotacji, o których mowa w załączniku V.

▼B







ROZDZIAŁ IV

BANDEROLE, PRZEKLASYFIKOWYWANIE I PRZEPAKOWYWANIE JAJ

Artykuł 17

Banderole i etykiety jaj klasy „A”

1. Banderole i etykiety, przewidziane w art. 11 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90 dla jaj klasy „A” oraz „jaj mytych” są koloru białego, a informacje na nich podawane drukowane są w kolorem czarnym, zgodnie z art. 10 i 15 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90.

2. Odstępstwo, określone w art. 11 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, stosuje się w przypadku dziennej ilości wynoszącej mniej niż 3 600 jaj na dostawę oraz 360 jaj na kupca. Nazwa, adres i numer zakładu pakowania, liczba jaj, klasy jakości i waga, data minimalnej trwałości oraz sposób chowu drobiu podawane są w dokumentach towarzyszących.

Artykuł 18

Banderole i etykiety jaj przeznaczonych do przemysłu spożywczego

1. W opakowaniach opatrzonych żółtą banderolą lub etykietą, których nie można użyć ponownie po otwarciu opakowania, wprowadzane są do obrotu następujące rodzaje jaj:

a) jaja określone w art. 2 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, ale nie jaja klasy „A” czy „B”;

b) jaja klasy „A” które nie spełniają już cech właściwych dla tej klasy, ale nie zostały przeklasyfikowane;

c) jaja klasy „B”.

2. Banderole i etykiety, określone w ust. 1, wyraźnie i czytelnie wskazują:

a) nazwę lub firmę i adres przedsiębiorstwa, które dokonało wysyłki jaj;

b) liczbę lub wagę netto zapakowanych jaj;

c) oznaczenie „JAJA DLA PRZEMYSŁU SPOŻYWCZEGO” literami o wysokości 2 cm, w jednym lub kilku językach Wspólnoty.

Artykuł 19

Banderole i etykiety jaj przemysłowych

1. Jaja przemysłowe w rozumieniu art. 1 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90 są wprowadzane do obrotu w opakowaniach z czerwoną banderolą lub etykietą.

2. Banderole i etykiety, określone w ust. 1, wskazują:

a) nazwę lub firmę i adres przedsiębiorstwa, dla którego jaja są przeznaczone;

b) nazwę lub firmę i adres przedsiębiorstwa, które dokonało wysyłki jaj;

c) oznaczenie „JAJA PRZEMYSŁOWE”, czarnymi drukowanymi literami o wysokości 2 cm oraz oznaczenie „nienadające się do spożycia przez ludzi” czarnymi literami o wysokości co najmniej 0,8 cm, w jednym lub kilku językach Wspólnoty.

Artykuł 20

Jaja znakowane jako „ekstra”

1. Banderole lub etykiety określone w art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, muszą być nadrukowane lub umieszczone w taki sposób, aby żadna z informacji zamieszczonych na opakowaniu nie została zakryta.

Wyrażenie „ekstra” nadrukowywane jest na banderoli lub etykiecie kursywą o wysokości co najmniej 1 cm, po którym następuje słowo „do” oraz dwa zestawy cyfr, określonych w art. 9 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia, wskazujących siódmy dzień od dnia zapakowania jaj lub dziewiąty dzień od dnia ich zniesienia

W przypadku zamieszczenia na opakowaniu daty pakowania, wyrażenie określone w akapicie drugim może być zastąpione słowami „ekstra do siódmego dnia od dnia zapakowania”.

W przypadku zamieszczenia na opakowaniu daty zniesienia, powyższe wyrażenie może być zastąpione słowami „ekstra do dziewiątego dnia od dnia zniesienia”.

Po wyrażeniu „ekstra” można zamieścić słowo „świeże”.

2. Gdy banderola lub etykieta, określone w ust. 1, nie dadzą się usunąć z opakowania, opakowanie musi zostać usunięte z obszaru sprzedaży nie później niż siódmego dnia od dnia zapakowania lub dziewiątego dnia od dnia zniesienia, a jaja należy przepakować.

3. Opakowania transportowe zawierające opakowania jednostkowe oznakowane jako „ekstra” oznacza się drukowanymi literami o wysokości 2 cm: „OPAKOWANIE ZAWIERAJĄCE OPAKOWANIA JEDNOSTKOWE »EKSTRA«” w jednym lub kilku językach Wspólnoty.

Artykuł 21

Przepakowywanie

1. Z wyjątkiem przypadku przewidzianego w art. 8 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, do przepakowania jaj klasy „A” i „jaj mytych” do innych opakowań transportowych lub jednostkowych upoważnione są jedynie zakłady pakowania. Każde opakowanie zawiera wyłącznie jaja pochodzące z jednej partii.

2. Na banderoli lub etykiecie opakowań transportowych należy widocznym i czytelnym pismem umieścić następujące informacje:

a) nazwę lub firmę i adres przedsiębiorstwa, które przepakowało jaja lub zleciło ich przepakowanie;

b) numer odróżniający zakładu pakowania, który przepakował jaja;

c) w przypadku jaj pochodzących z przywozu, numer odróżniający zakładu pakowania, który po raz pierwszy zapakował jaja oraz kraj pochodzenia;

d) klasy jakości i kategorie wagowe;

e) liczbę zapakowanych jaj;

f) pierwotną datę minimalnej trwałości, a poniżej słowa: „jaja przepakowane”;

g) rodzaj chowu drobiu;

h) w przypadku jaj chłodniczych przeznaczonych na dostawę do francuskich departamentów zamorskich, odniesienie do chłodzenia podane widocznie za pomocą alfabetu łacińskiego.

3. Na opakowaniach jednostkowych zawierających jaja przepakowane należy widocznym i czytelnym pismem umieścić wyłącznie informacje przewidziane w ust. 2. Ponadto opakowania jednostkowe mogą posiadać znak towarowy przedsiębiorstwa, które przepakowało lub zleciło przepakowanie jaj. Nie zezwala się na użycie słowa „ekstra”.

4. Stosuje się przepisy art. 2 i art. 8 ust. 1.

Artykuł 22

Przeklasyfikowanie

1. Jaja przeklasyfikowane zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90 można wprowadzać do obrotu w opakowaniach, w których znajdowały się przed przeklasyfikowaniem. Jeżeli zostaną przepakowane, każde opakowanie może zawierać wyłącznie jaja pochodzące z jednej partii.

2. Na żółtych lub czerwonych banderolach lub etykietach znajdujących się na opakowaniach transportowych należy widocznymi i czytelnymi czarnymi literami zamieścić co najmniej informacje przewidziane w art. 18 i 19, razem z nazwą lub firmą i adresem przedsiębiorstwa które przeklasyfikowało jaja lub zleciło ich przeklasyfikowanie.

3. Informacje umieszczone na opakowaniach jednostkowych, zawierających jaja przeklasyfikowane, i niemające już zastosowania zostają zakryte. Ponadto opakowania jednostkowe mogą posiadać znak towarowy przedsiębiorstwa, które dokonało przeklasyfikowania jaj lub zleciło ich przeklasyfikowanie.

Artykuł 23

Ponowne użycie opakowań do celów przeklasyfikowania

1. W przypadku wykorzystywania oryginalnych opakowań do przeklasyfikowania oraz przepakowania, opakowania te traktuje się je jako użyte ponownie w rozumieniu art. 36 ust. 2.

2. Informacje znajdujące się na poprzednich banderolach lub etykietach opakowań transportowych powtórnie użytych zgodnie z art. 36 ust. 2 należy całkowicie zakryć nowymi banderolami lub etykietami lub zamaskować w inny sposób, tak aby nie były czytelne.

3. Opakowania transportowe mogą być opatrzone jedną lub kilkoma informacjami, zamieszczonymi na banderolach i etykietach zamykających opakowania. Ponadto opakowania transportowe mogą posiadać znak towarowy przedsiębiorstwa, które przepakowało jaja lub zleciło ich przepakowanie.







ROZDZIAŁ V

KONTROLE ZAKŁADÓW

Artykuł 24

Kontrole zakładów

Producenci, zakłady pakujące, odbiorcy, zakłady rolno-spożywcze, hurtownicy, a w przypadku zastosowania art. 14 producenci i dostawcy żywności są przedmiotem kontroli, których częstotliwość ustanawiają właściwe organy na podstawie analizy ryzyk, biorąc co najmniej pod uwagę:

— wynik kontroli poprzednich,

— złożoność cyklów sprzedaży, którym podlegają jaja,

— zakres podziału czynności w jednostce produkcyjnej lub w zakładzie pakującym,

— ilość jaj wyprodukowanych lub zapakowanych,

— zasadnicze zmiany w charakterze jaj produkowanych lub przetwarzanych i/lub w trybie sprzedaży w stosunku do poprzednich lat.

◄

2. ►M2 Kontrole są przeprowadzane w sposób regularny i niezapowiedziany we wszystkich placówkach. Jednostki produkcyjne i zakłady pakujące przeprowadzające znakowanie, o którym mowa w art. 12, są przedmiotem częstszych inspekcji. ◄

3. Przeprowadzenie kontroli informacji odnoszących się do daty zniesienia, sposobu karmienia kur niosek oraz pochodzenia regionalnego jaj, określonych w art. 12, 14 i 15, może być zlecone organom wyznaczonym przez Państwa Członkowskie, które są w stanie zapewnić gwarancje niezbędnej niezależności względem zainteresowanych producentów i które spełniają aktualnie obowiązujące kryteria określone w normie europejskiej EN/45011.

Wymienione organy działają na podstawie zezwoleń oraz pod nadzorem właściwych władz zainteresowanego Państwa Członkowskiego.

Koszty kontroli przeprowadzanych przez te organy ponoszone są przez podmiot zamieszczający informacje określone powyżej.







ROZDZIAŁ VI

DOKUMENTACJA

Artykuł 25

Ewidencja prowadzona przez producentów

1. Producenci ewidencjonują:

a) informacje na temat sposobów chowu drobiu, określając w odniesieniu do każdego praktykowanego sposobu: — datę zasiedlenia kurnika, wiek kur i ilość kur niosek w tym dniu, — datę uboju oraz liczbę ubitych kur, — dzienną produkcję jaj, — liczbę lub wagę jaj sprzedanych każdego dnia, zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1907/90, lub dostarczonych codziennie w inny sposób oraz, w tym ostatnim przypadku: — nazwy i adresy kupców oraz numer zakładu;

▼M2

b) informacje dotyczące sposobów odżywiania kur niosek, jeśli jaja kategorii A i ich opakowania zawierają adnotację na temat sposobu odżywiania kur niosek, z oznaczeniem w zależności od stosowanego sposobu odżywiania: — ilość oraz rodzaj dostarczonych pasz gotowych i/lub mieszanych na miejscu, — termin dostawy, — nazwę producenta lub dostawcy, — liczbę i wiek kur niosek oraz liczbę jaj wyprodukowanych i dostarczanych, — datę wysyłki, — nazwy i adresy kupców oraz numer zakładu.

▼M2

2. Jeśli producent znakuje niektóre jaja ze wskazaniem daty zniesienia, a inne bez tej wskazówki, informacje, o których mowa w ust. 1 lit. a) tiret trzecie, czwarte i piąte, są rejestrowane oddzielnie.

▼B

3. Producenci przechowują informacje wymienione w lit. a) i b) przez okres co najmniej sześciu miesięcy od zaprzestania prowadzenia przez nich działalności lub od zniszczenia hodowli.

Artykuł 26

Ewidencja prowadzona przez zakłady pakowania

1. Zakłady pakowania ewidencjonują osobno, w odniesieniu do sposobu chowu oraz w odniesieniu do każdego dnia:

▼M2

a) ilości jaj niesklasyfikowanych, które otrzymują, po sortowaniu przez producenta, obejmujące nazwę, adres i numer identyfikacyjny producenta, datę lub okres zniesienia;

b) po sklasyfikowaniu jaj, ilości według jakości i kategorii wagowej;

c) ilości jaj sklasyfikowanych, pochodzących z innych zakładów pakujących, ze wskazaniem numerów identyfikacyjnych tych zakładów, daty trwałości minimalnej i określeniem tożsamości sprzedawców;

d) ilości jaj niesklasyfikowanych, dostarczonych do innych zakładów pakujących, w tym numery identyfikacyjne tych zakładów i datę zniesienia lub okres zniesienia;

e) ilość i/lub wagę dostarczonych jaj, według jakości i kategorii wagowej, datę zapakowania dla jaj kategorii B lub datę trwałości minimalnej dla jaj kategorii A, jaj mytych lub jaj schładzanych i z podziałem na kupujących, z nazwą i adresem kupującego.

▼B

2. Zakłady pakowania aktualizują cotygodniowo swoją ewidencję towarową.

2. W przypadku gdy na jajach klasy „A” i „jajach mytych” oraz opakowaniach podawane są informacje dotyczące sposobu karmienia kur niosek, daty zniesienia i/lub pochodzenia regionalnego, zakłady zamieszczające takie informacje prowadzą oddzielną ewidencję zgodnie z ust. 1 akapit pierwszy.

3. Jednakże zamiast prowadzenia ewidencji sprzedaży i dostaw, mogą oni założyć rejestr faktur i specyfikacji wysyłkowych prowadzony zgodnie z ust. 1 akapit pierwszy. Taka ewidencja i rejestry przechowywane są przez okres co najmniej sześciu miesięcy.

▼M2

Artykuł 27

Informacje rejestrowane przez inne podmioty

1. Dla jaj, o których mowa w art. 13, 14 i 15, odbiorcy muszą dysponować zaświadczeniami w zakresie:

a) dat odbiorów i odebranych ilości;

b) nazwy, adresu i numeru identyfikacyjnego producentów;

c) dat i ilości jaj dostarczonych do odpowiednich zakładów pakujących.

Rejestrują oddzielnie, według sposobu hodowli, trybu odżywiania i z podziałem na dni, ilości jaj, których dostarczają do zakładów pakujących, w tym numery identyfikacyjne zakładów oraz datę zniesienia lub okres zniesienia.

2. Jeśli chodzi o jaja, o których mowa w art. 13, 14 i 15, hurtownicy, w tym pośrednicy, którzy nie dokonują żadnych fizycznych czynności kondycjonowania jaj, muszą dysponować zaświadczeniami w zakresie:

a) dat i ilości, zarówno zakupów, jak i ilości;

b) nazw i adresów dostawców lub kupców.

Poza tym hurtownicy, którzy dokonują czynności fizycznych kondycjonowania, muszą dokonywać cotygodniowej rejestracji zapasów fizycznych.

3. Odbiorcy i hurtownicy mają obowiązek przechowywania przez co najmniej sześć miesięcy zapisów dotyczących transakcji kupna i sprzedaży oraz stanu zapasów.

Zamiast prowadzenia rejestrów kupna i sprzedaży, mogą gromadzić faktury i kwity dostaw w dokumentacji, wskazując w niej adnotacje, o których mowa w art. 13, 14 oraz 15.

4. Producenci oraz dostawcy pasz prowadzą księgowość dostaw dokonywanych dla producentów, o których mowa w art. 25 ust. 1 lit. b), zaznaczając skład dostarczanych pasz.

Przechowują tę księgowość przez co najmniej sześć miesięcy od daty dokonania dostawy.

5. Zakłady rolno-spożywcze, koncesjonowane zgodnie z dyrektywą 89/437/EWG, przechowują przez co najmniej sześć miesięcy, od daty odbioru, zestawienie wszystkich dostaw, za które były odpowiedzialne, uzupełnione informacjami naniesionymi na kontenery i opakowania, jak również tygodniowy stan zapasów jaj.

6. Wszystkie rejestry, księgowość i inne zapisy, o których mowa w art. 25 i 26 oraz w niniejszym artykule, są przekazywane do dyspozycji właściwych organów na każde żądanie.

▼B







ROZDZIAŁ VII

POUFNOŚĆ ORAZ PRZEKAZYWANIE INFORMACJI

Artykuł 28

Poufność

1. Państwa Członkowskie podejmują środki w celu zapewnienia poufności informacji dostarczanych na mocy art. 12, 13, 14 i 15, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady ( 10 ), w zakresie, w jakim dotyczą one osób fizycznych.

2. Dane wpisywane do rejestrów, ksiąg rachunkowych i innych akt mogą być wykorzystywane jedynie do celów stosowania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 29

Sporządzanie sprawozdań, konsultacje i wymiana informacji

1. Do dnia 1 kwietnia każdego roku, każde Państwo Członkowskie powiadamia Komisję za pomocą elektronicznych środków porozumiewania się o średniej liczbie kur niosek utrzymywanych ( 11 ) w gospodarstwie, w odniesieniu do każdego rodzaju chowu drobiu.

2. Do dnia 1 lipca 2004 r. każde Państwo Członkowskie powiadamia Komisję za pomocą elektronicznych środków porozumiewania się o środkach, które przyjęło w celu wykonania niniejszego rozporządzenia, w szczególności o:

a) wykazie miejsc produkcji, zarejestrowanych zgodnie z dyrektywą 2002/4/WE, wskazującym nazwę, adres i numer odróżniający każdego z nich;

▼M2

b) lista zakładów pakujących, koncesjonowanych na podstawie art. 4, na której znajduje się nazwa, adres i numer identyfikacyjny przyznany każdemu z nich z wyszczególnieniem, które zakłady są upoważnione na podstawie art. 6 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90;

c) metody kontroli stosowane dla celów stosowania postanowień art. 12, 13, 14, 15, 16 i 24 niniejszego rozporządzenia;

▼B

d) krajowych środkach technicznych stosowanych w celu wykonania art. 13 ust. 4 i art. 14 ust. 3 niniejszego rozporządzenia;

e) wykazie właściwych organów odpowiedzialnych za przeprowadzanie kontroli przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, razem z ich nazwami, adresami oraz innymi istotnymi szczegółami;

f) nazwie, adresie i istotnych szczegółach właściwego organu odpowiedzialnego za wymianę informacji przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu;

▼M2

g) jego zamiar zastosowania lub nie odstępstwa, o którym mowa w art. 8 ust. 5, wraz ze środkami stosowanymi dla wprowadzenia niniejszego odstępstwa, jeśli zachodzi potrzeba.

▼B

3. Komisja zbiera informacje określone w ust. 1 i 2 i udostępnia je Państwom Członkowskim z dniem 1 lipca 2005 r. Do tego czasu Państwa Członkowskie przekazują będące w ich posiadaniu dane pozostałym Państwom Członkowskim.

▼M2

Każda zmiana list, metod kontroli i środków technicznych, o których mowa w ust. 2, jest przekazywana Komisji, drogą elektroniczną, najpóźniej 1 kwietnia każdego roku.

▼B

4. Dyskusja na temat kontroli przeprowadzanych w Państwach Członkowskich odbywa się regularnie zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2771/75 ( 12 ).

5. W dowolnym czasie i na wniosek Komisji Państwa Członkowskie przekazują wszelkie informacje konieczne do oceny zgodności środków wymienionych w ust. 2 lit. d) niniejszego artykułu z prawem wspólnotowym i wspólnymi normami handlowymi w odniesieniu do jaj.

Artykuł 30

Powiadamianie o decyzjach w sprawie przeklasyfikowania

Każde Państwo Członkowskie, na którego terytorium partia jaj pochodząca z innego Państwa Członkowskiego jest poddawana przeklasyfikowaniu, zapewnia, że decyzja w sprawie przeklasyfikowania podawana jest w ciągu trzech dni roboczych do wiadomości właściwego organu tego Państwa Członkowskiego, zgodnie z art. 29 ust. 2 lit. f).







ROZDZIAŁ VIII

BADANIE JAJ

Artykuł 31

Kontrole oparte na pobieraniu próbek

1. Przepisy art. 19 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90 znajdują zastosowanie tylko wówczas gdy kontrola została przeprowadzona zgodnie z ust. 2–5 niniejszego artykułu.

2. W przypadku gdy jaja znajdują się w opakowaniach transportowych bez opakowań jednostkowych, do kontroli należy pobrać co najmniej poniższe ilości jaj:







Liczba jaj w partii Liczba badanych jaj % partii Minimalna liczba jaj do 180 100 0 181 do 1 800 15 180 1 801 do 3 600 10 270 3 601 do 10 800 5 360 10 801 do 18 000 4 540 18 001 do 36 000 3 720 36 001 do 360 000 1,5 1 080 ponad 360 000 0,5 5 400

3. W przypadku jaj w opakowaniach jednostkowych, niezależnie od tego, czy są one umieszczone w opakowaniach transportowych czy nie, do kontroli należy pobrać co najmniej następującą liczbę opakowań i jaj:







Liczba jaj w partii Procent kontrolowa- nych opakowań jednostkowych Liczba jaj do zbadania na 1 kontrolowane opakowanie (%) do 180 100 100 181 do 1 800 15 100 1 801 do 3 600 10 100 3 601 do 10 800 5 100 10 801 do 18 0004100 4 100 18 001 do 36 000 3 100 36 001 do 360 000 1,5 100 Ponad 360 000 0,5 100

4. W przypadku partii, w której liczba jaj nie przekracza 18 000, do badania należy pobrać jaja z co najmniej 20 % opakowań transportowych.

W przypadku partii, w której liczba jaj jest większa niż 18 000, do badania należy pobrać jaja z co najmniej 10 % opakowań transportowych i co najmniej z dziesięciu opakowań transportowych.

5. W przypadku jaj nieopakowanych, wystawionych na sprzedaż lub sprzedawanych w obrocie detalicznym, jako próbę, przy liczbie jaj do 180, badaniu należy poddać 100 % jaj, a przy większej liczbie jaj — 15 % jaj z danej partii, lecz nie mniej niż 180 sztuk.

Artykuł 32

Banderole kontrolne

1. Po przeprowadzeniu kontroli oraz niezbędnej korekcie partii pod względem zgodności z przepisami rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, kontrolujący może, na wniosek właściciela partii, załączyć do opakowania banderolę z pieczęcią urzędową oraz następującymi informacjami szczegółowymi:

a) „Kontroli dokonano w dniu (data) w (miejsce)”;

b) danymi identyfikacyjnymi kontrolera.

2. Banderola kontrolna jest biała z czerwonym nadrukiem. W razie zamknięcia opakowania przed podjęciem czynności kontrolnych, zamyka się opakowanie ponownie za pomocą banderoli kontrolnej, która może być, stosownie do przypadku, umieszczona na poprzedniej banderoli lub etykiecie.

3. Po dokonaniu kontroli opakowań jednostkowych z napisem „ekstra”, umieszcza się na nich banderolę kontrolną zawierająca informacje wymienione w ust. 1 oraz wyraz „ekstra” kursywą o wysokości 1 cm.

Artykuł 33

Dopuszczalne wady jakości

1. Podczas kontroli partii jaj klasy „A” oraz „jaj mytych” dopuszcza się następujące marginesy tolerancji:

a) tuż przed wysyłką w zakładzie pakowania: 5 % jaj z wadami jakości;

b) na pozostałych etapach obrotu: 7 % jaj z wadami jakości.

Jednakże przy kontroli jaj wprowadzanych do obrotu jako „ekstra” wykluczona jest jakakolwiek tolerancja w odniesieniu do wysokości komory powietrznej, zarówno w czasie pakowania, jak i przy przywozie tych jaj.

2. Gdy kontrolowana partia zawiera mniej niż 180 jaj, marginesy określone w ust. 1 podwaja się.

Artykuł 34

Margines tolerancji w odniesieniu do wagi jaj

Z wyjątkiem przypadku przewidzianego w art. 13 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, podczas kontroli partii jaj klasy „A” i „jaj mytych” dopuszcza się tolerancje w zakresie wagi jednostkowej. Partia taka może zawierać nie więcej niż 10 % jaj o kategorii wagowej graniczącej z oznaczoną na opakowaniu, nie więcej jednak niż 5 % jaj następnej niższej kategorii wagowej.

W przypadku gdy kontrolowana partia zawiera mniej niż 180 jaj, powyższe marginesy zostają podwojone







ROZDZIAŁ IX

PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE







SEKCJA 1

Przepisy ogólne dotyczące opakowań i przechowywania jaj

Artykuł 35

Minimalna waga netto jaj na jedno opakowanie transportowe

Opakowania transportowe jaj klasy „A” i „jaj mytych”, sklasyfikowanych według wagi, posiadają następującą minimalną wagę netto:







— XL-bardzo duże: 7,3 kg/100 jaj, — L-duże: 6,4 kg/100 jaj, — M-średnie: 5,4 kg/100 jaj, — S-małe: 4,5 kg/100 jaj.

Artykuł 36

Jakość opakowań

1. Opakowania, włączając wewnętrzny materiał do pakowania, powinny być odporne na wstrząsy, suche, czyste i w dobrym stanie, wykonane z materiałów, które chronią jaja przed obcymi zapachami oraz ryzykiem pogorszenia jakości.

2. Zakazuje się ponownego używania opakowań transportowych wykorzystywanych do transportu i wysyłki jaj, włączając wewnętrzny materiał do pakowania, jeżeli nie znajdują się one w stanie odpowiadającym stanowi nowych opakowań oraz jeśli nie spełniają wymogów technicznych i sanitarnych określonych w ust. 1. Opakowania transportowe używane ponownie nie mogą zawierać naniesionych wcześniej oznakowań, które mogłyby wprowadzać w błąd.

3. Zakazuje się ponownego używania opakowań jednostkowych.

Artykuł 37

Warunki przechowywania i transportu

1. Podczas przechowywania w pomieszczeniach producenta oraz w trakcie transportu od producenta do skupującego lub do zakładu pakowania, jaja utrzymywane są w odpowiedniej temperaturze pozwalającej na zachowanie ich najwyższej jakości

2. Jaja muszą być przechowywane w czystych, suchych miejscach, wolnych od obcych zapachów.

3. Podczas transportu i przechowywania jaja muszą być utrzymywane w czystości i suchości, w miejscach wolnych od obcych zapachów, skutecznie zabezpieczonych przed wstrząsami i działaniem światła oraz przed nadmiernymi wahaniami temperatury.







SEKCJA 2

Utrata mocy i przepisy końcowe

Artykuł 38

Uchylenie

Rozporządzenie (WE) nr 1274/91 niniejszym traci moc.

Odniesienia do uchylonego rozporządzenia traktowane są jak odniesienia do niniejszego rozporządzenia i odczytywane zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku IV.

Artykuł 39

Wejście w życie i stosowanie

1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się z dniem 1 stycznia 2004 r. Jednakże w zakresie początkowych kodów państw: CZ, EE, CY, LV, LT, HU, MT, PL, SL i SK podlegających ratyfikacji w Traktacie o Przystąpieniu, przepisy art. 4 ust. 2 stosuje się od dnia 1 maja 2004 r.

3. Numery odróżniające zakładów pakowania zatwierdzone do dnia 31 grudnia 2003 r. mogą być jednak nadal używane do dnia 31 grudnia 2004 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

▼M1









ZAŁĄCZNIK I

1. Data przydatności do spożycia







Kod językowy Na jajach Na opakowaniu ES Cons. pref. Consúmase preferentemente antes del CS Spotřebujte vai S. Spotřebujte do DA Mindst holdbar til vai M.H. Mindst holdbar til DE Mind. haltbar vai M.H.D. Mindestens haltbar bis ET Parim enne vai PE Parim enne EL Ανάλωση πριν από Ανάλωση κατά προτίμηση πριν από EN Best before vai B.B. (1) Best before FR à cons. de préf. av. vai DCR (1) A consommer de préférence avant le IT Entro da consumarsi preferibilmente entro LV Izlietot līdz vai I.L. (1) Izlietot līdz LT Geriausi iki vai G (1) Geriausi iki HU Min. meg.: vai M.M. (1) Minőségét megőrzi MT L-aћjar jintuża sa L-aћjar jintuża sa NL Tenm. houdb. Tot vai THT (1) Tenminste houdbaar tot PL Najlepiej spożyć przed vai N.S.P. (1) Najlepiej spożyć przed PT Cons. pref. A consumir de preferencia antes de SK Minimálna trvanlivosť do vai M.T.D. (1) Minimálna trvanlivosť do SL Uporabno najmanj do vai U.N.D. (1) Uporabno najmanj do FI Parasta ennen Parasta ennen SV Bäst före Bäst före (1) W przypadku użycia skrótu, na opakowaniu należy widocznie zamieścić znaczenie skrótu.

2. Data pakowania







Kod językowy Na jajach Na opakowaniu ES Emb. Embalado el: CS Baleno vai D. B. (1) Datum balení DA Pakket Pakket den: DE Verp. Verpackt am: ET Pakendamiskuupäev vai PK Pakendamiskuupäev: EL Συσκευασϊα Ημερομηνία συσκευασίας: EN Packed vai pkd Packing date: FR Emb. le Emballé le: IT Imb. Data d'imballaggio: LV Iepakots Iepakots LT Supakuota vai PK (1) Pakavimo data HU Csom. Csomagolás dátuma MT Ippakkjat Data ta' l-ippakkjan NL Verp. Verpakt op: PL Zapakowano w dniu vai ZWD Zapakowano w dniu PT Emb. Embalado em: SK Balené dňa vai B.D. Balené dňa SL Pakirano vai Pak. Datum pakiranja FI Pakattu Pakattu: SV Förp. Den Förpackat den: (1) W przypadku użycia skrótu, na opakowaniu należy widocznie zamieścić znaczenie skrótu.

3. Zalecana data sprzedaży







Kod językowy ES Vender antes CS Prodat do DA Sidste salgsdato DE Verkauf bis ET Viimane soovitav müügikuupäev vai VSM EL Πώληση EN Sell by FR à vend. préf. av. vai DVR (1) IT Racc. LV Realizēt līdz LT Parduoti iki HU Forgalomba hozható:… -ig MT Ghandu jinbiegh sa NL Uiterste verkoopdatüm vai Uit. verk. dat. PL Sprzedaż do dnia PT Vend. de pref. antes de SK Predávať do SL Prodati do FI Viimeinen myyntipäivä SV Sista försäljningsdag (1) W przypadku użycia skrótu, na opakowaniu należy widocznie zamieścić znaczenie skrótu

4. Data zniesienia jaj







Kod językowy ES Puesta CS Sneseno DA Læggedato DE Gelegt am ET Munemiskuupäev EL Ωοτοκία EN Laid FR Pondu le IT Dep. LV Izdēts LT Padėta HU Tojás rakás napja MT Tbiedu NL Gelegd op PL Zniesione w dniu PT Postura SK Znáška SL Zneseno FI Munintapäivä SV Värpta den









ZAŁĄCZNIK II

Wyrażenia, określone w art. 13, stosowane dla wskazania rodzajów produkcji jaj, zamieszczane: a) na opakowaniach; b) na jajach







Kod językowy 1 2 3 ES a Huevos de gallinas camperas Huevos de gallinas criadas en el suelo Huevos de gallinas criadas en jaula b Camperas Suelo Jaula CS a Vej ce nośnic ve volném výběhu Vejce nosnic v halách Vejce nosnic v klecích b Výběh Hala Klec DA a Frilandsæg Skrabeæg Buræg b Frilandsæg Skrabeæg Buræg DE a Eier aus Freilandhaltung Eier aus Bodenhaltung Eier aus Käfighaltung b Freiland Boden Käfig ET a Vabalt peetavate kanade munad Õrrekanade munad Puuris peetavate kanade munad b Vabapidamine or V Õrrelpidamine or Puurispidamine or P EL a Αυγά ελεύθερης βοσκής Αυγά αχυρώνα Αυγά κλωβοστοιχίας b Ελεύθερης βοσκής Αχυρώνα Κλωβοστοιχία ▼M2 c ή αυγά στρωμνής d ή στρωμνής ▼M1 EN a Free range eggs Barn eggs Eggs from caged hens b Free range or F/range Barn Cage FR a Oeufs de poules élevées en plein air Oeufs de poules élevées au sol Oeufs de poules élevées en cage b Plein air Sol Cage IT a Uova da allevamento all'aperto Uova da allevamento a terra Uova da allevamento in gabbie b Aperto A terra Gabbia LV a Brīvās turēšanas apstākļos dētās olas Kūtī dētas olas Sprostos dētas olas b Brīvībā dēta Kūtī dēta Sprostā dēta LT a Laisvai laikomų vištų kiaušiniai Ant kraiko laikomų vištų kiaušiniai Narvuose laikomų vištų kiaušiniai b Laisvų Ant kraiko Narvuose HU a Szabad tartásban termelt tojás Alternatív tartásban termelt tojás Ketreces tartásból származó tojás b Szabad t. Alternatív Ketreces MT a Bajd tat-tigieg imrobbija barra Bajd tat-tigieg imrobbija ma 1-art Bajd tat-tigieg imrobbija fil-gageg b Barra Ma 1-art Gagga NL a Eieren van hennen met vrije uitloop Scharreleieren Kooieieren b Vrije uitloop Scharrel Kooi PL a Jaja z chowu na wolnym wybiegu Jaja z chowu ściółkowego Jaja z chowu klatkowego b Wolny wybieg Ściółka Klatka PT a Ovos de galinhas criadas ao ar livre Ovos de galinhas criadas no solo Ovos de galinhas criadas em gaiolas b Ar livre Solo Gaiola SK a Vajcia z chovu na voľnom výbehu Vajcia z podostieľkového chovu Vajcia z klietkového chovu b Voľný výbeh Podstieľkové Klietkové SL a Jajca iz proste reje Jajca iz hlevske reje Jajca iz baterijske reje b Prosta reja Hlevska reja Baterijska reja FI a Ulkokanojen munia Lattiakanojen munia Häkkikanojen munia b Ulkokanan Lattiakanan Häkkikanan SV a Ägg från utehöns Ägg från frigående höns inomhus Ägg från burhöns b Frigående (alt. Frig.) ute Frigående (alt. Frig.) inne Burägg

▼B









ZAŁĄCZNIK III

Minimalne wymagania, jakie muszą spełniać fermy drobiu w zależności od różnych metod produkcji jaj.

a) „Jaja z chowu na wolnym wybiegu” muszą być produkowane w fermach drobiu, które spełniają co najmniej warunki określone w art. 4 dyrektywy Rady 1999/74/WE ( 13 ) ►M2 ————— ◄ i w których: ▼M3 — kury mają w ciągu całego dnia stały dostęp do wybiegu na świeżym powietrzu; odstępstwo od tego wymagania będące wynikiem ograniczeń, łącznie z ograniczeniami weterynaryjnymi, nałożonych na podstawie prawa wspólnotowego, nie może przekroczyć dwunastu tygodni, ▼B — wybiegi, do których kury mają dostęp, są w przeważającej części porośnięte roślinnością i nie są wykorzystywane do innych celów z wyjątkiem sadów, obszarów leśnych oraz terenu wypasania zwierząt gospodarskich, o ile to ostatnie jest dozwolone przez właściwe władze, — wybiegi na świeżym powietrzu muszą spełniać co najmniej warunki określone w art. 4 ust. 1, art. 4 ust. 3 lit. b) ppkt ii) dyrektywy Rady 1999/74/WE, według których maksymalna gęstość obsady wynosi nie więcej niż 2 500 kur na hektar powierzchni wybiegu dostępnej dla kur, lub jedną kurę na każde 4 metry kwadratowe w dowolnym czasie; jednakże w przypadku zapewnienia na jedną kurę powierzchni wynoszącej co najmniej 10 metrów kwadratowych i praktykowania rotacji, oraz zapewnienia kurom dostępu do całej powierzchni wybiegu w trakcie czasu chowu stada, każdy wybieg musi zawsze gwarantować powierzchnię co najmniej 2,5 metra kwadratowego na jedną kurę, — powierzchnia wybiegów na świeżym powietrzu nie może przekraczać promienia 150 m od najbliższych otworów wyjściowych budynku; jednakże dopuszczalny jest zasięg wynoszący do 350 m od najbliższych otworów wyjściowych budynku, pod warunkiem że na całej przestrzeni wybiegu równomiernie rozmieszczona jest wystarczająca liczba osłon i poideł w rozumieniu tych przepisów, z ilością co najmniej czterech osłon na hektar. b) „Jaja z chowu wolierowego” muszą być produkowane na fermach, które spełniają co najmniej warunki określone w art. 4 dyrektywy 1999/74/WE ►M2 ————— ◄ . c) „Jaja z chowu klatkowego” muszą być produkowane na fermach drobiu, które spełniają co najmniej: — warunki określone w art. 5 dyrektywy 1999/74/WE do dnia 31 grudnia 2011 r., lub — warunki określone w art. 6 dyrektywy 1999/74/WE. 1.

▼M2

2. Do 31 grudnia 2006 r. wymagania dotyczące art. 4 ust. 1 dyrektywy 1999/74/WE, zawarte w pkt 1 niniejszego załącznika, nie mają zastosowania do instalacji hodowlanych zbudowanych, wyremontowanych lub po raz pierwszy uruchomionych przed 1 stycznia 2002, a które nie zostały jeszcze doprowadzone do zgodności z tą dyrektywą, zgodnie z art. 4 ust. 2. W tym przypadku, bez uszczerbku dla odstępstw, jakich mogą udzielić Państwa Członkowskie, jeśli chodzi o zagęszczenie zwierząt, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 4) niniejszej dyrektywy, powyższe instalacje muszą spełniać co najmniej następujące wymogi: a) jeśli chodzi o systemy hodowli, które umożliwiają kurom nioskom swobodne przemieszczanie się między różnymi poziomami instalacji wewnętrznych budynków: — instalacje są wyposażone w żerdzie, dostatecznej długości, aby każda kura dysponowała na nich przestrzenią co najmniej 15 centymetrów, — zagęszczenie nie przekroczyło poziomu dwudziestu pięciu kur na metr kwadratowy powierzchni podłogi dostępnej dla kur; b) jeśli chodzi o systemy hodowli, które uniemożliwiają kurom nioskom swobodne przemieszczanie się między różnymi poziomami instalacji wewnętrznych budynków: — zagęszczenie nie przekroczyło poziomu siedmiu kur na metr kwadratowy powierzchni podłogi dostępnej dla kur, — co najmniej jedna trzecia tej samej powierzchni jest pokryta wyściółką, taką jak słoma, trociny, piasek lub torf, — wystarczająca część powierzchni dostępnej dla kur jest przeznaczona do zbierania odchodów ptactwa; c) jeśli chodzi o systemy hodowli, które umożliwiają kurom nioskom dostęp do przestrzeni zewnętrznych: — wnętrze budynków spełnia warunki, o których mowa w lit. a) oraz b), — w ciągu dnia kury korzystają z nieprzerwanej możliwości swobodnego przebywania na powietrzu, poza przypadkami tymczasowych restrykcji narzuconych przez organy weterynaryjne, — teren dostępny dla kur jest w zdecydowanej części pokryty roślinnością i nie jest używany do żadnych innych celów, chyba że jako sad, strefa zadrzewiona lub pastwisko, pod warunkiem że zgody na tę ostatnią opcję udzielą właściwe organy, — powierzchnia wybiegu musi być dostosowana do zagęszczenia trzymanych kur i do rodzaju gruntu, przy czym zagęszczenie zwierząt nie może w żadnym momencie przekroczyć 2 500 kur na hektar terenu dostępnego dla kur lub jedna kura na 4 metry kwadratowe. Niemniej jednak, jeśli każda kura dysponuje co najmniej 10 metrenu kwadratowymi i stosowana jest rotacja, a kury mają swobodny dostęp do każdej przestrzeni przez cały okres życia stada, każda używana zagroda musi zagwarantować w każdym momencie co najmniej 2,5 metra kwadratowego dla każdej kury, — przestrzenie zewnętrzne nie mogą rozciągać się powyżej promienia 150 metrów od najbliższego wyjścia z budynku, niemniej jednak dopuszczalne jest wydłużenie tego odcinka do 350 metrów od wyjściowych schodków najbliższego budynku, pod warunkiem że istnieje wystarczająca liczba wiat i wodopojów w rozumieniu tego postanowienia, które są rozmieszczone na całej przestrzeni zewnętrznej, przy czym liczba wiat musi wynosić co najmniej cztery na hektar.

3. Państwa Członkowskie mogą zezwolić na odstępstwa od pkt 1 a) i 1 b) dla zakładów mających co najmniej 350 kur niosek lub hodowli kur niosek reprodukujących, jeśli chodzi o wymagania, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2, jak również w art. 4 ust. 1 pkt 3) lit. a) ppkt i) oraz 3 lit. b) ppkt i) powyższej dyrektywy.

▼B









ZAŁĄCZNIK IV

Minimalne wymagania odnoszące się do wskazywania sposobu karmienia kur niosek

Odniesienie do zboża jako składnika paszy może być zamieszczone tylko w przypadku, gdy stanowi ono co najmniej 60 % masy składu danej paszy, w której produkty uboczne zbóż nie mogą stanowić więcej niż 15 %.

Jednakże gdy odniesienie dotyczy określonych rodzajów zbóż, każde z tych zbóż musi stanowić co najmniej 30 % składu paszy w przypadku wymienienia jednego rodzaju zboża oraz co najmniej 5 % składu w przypadku gdy wymienia się kilka rodzajów zbóż.

▼M2









ZAŁĄCZNIK V

Adnotacje, o których mowa w art. 16 ust. 6

— po hiszpańsku : huevos destinados exclusivamente a la transformación, de conformidad con lo dispuesto en el apartado 6 del artículo 16 del Reglamento (CE) no 2295/2003.

— po czesku : vejce určená výhradně ke zpracování v souladu s čl. 16, odst. 6 Nařízení (ES) č. 2295/2003.

— po duńsku : æg, der udelukkende er bestemt til forarbejdning, jf. artikel 16, stk. 6, i forordning (EF) nr. 2295/2003.

— po niemiecku : Eier ausschließlich bestimmt zur Verarbeitung gemäß Artikel 16 Absatz 6 der Verordnung (EG) Nr. 2295/2003.

— po estońsku : eranditult ümbertöötlemisele kuuluvad munad, vastavalt määruse (EÜ) nr 2295/2003 artikli 16 lõikele 6.

— po grecku : αυγά που προορίζονται αποκλειστικά για την μεταποίησή τους σε υποπροϊόντα των αυγών που αναφέρονται στο παράρτημα Ι της συνθήκης, σύμφωνα με το άρθρο 16, παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2295/2003.

— po angielsku : eggs intended exclusively for processing in accordance with Article 16(6) of Regulation (EC) No 2295/2003.

— po francusku : œufs destinés exclusivement à la transformation, conformément à l’article 16, paragraphe 6 du règlement (CE) no 2295/2003.

— po włosku : uova destinate esclusivamente alla trasformazione, in conformità dell’articolo 16, paragrafo 6, del regolamento (CE) n. 2295/2003.

— po łotewsku : olas, kas paredzētas tikai pārstrādei, saskaņā ar regulas (EK) Nr. 2295/2003 16. panta 6. punktu.

— po litewsku : tik perdirbti skirti kiaušiniai, atitinkantys Reglamento (EB) Nr. 2295/2003 16 straipsnio 6 dalies reikalavimus.

— po węgiersku : A 2295/2003/EK rendelet 16. cikke (6) bekezdésének megfelelően kizárólag feldolgozásra szánt tojás.

— po maltańsku : bajd destinat esklussivament għall-konverżjoni, f’konformità ma’ l-Artikolu 16, Paragrafu 6 tar-Regolament (KE) Nru 2295/2003.

— po niderlandzku : eieren die uitsluitend bestemd zijn voor verwerking, overeenkomstig artikel 16, lid 6, van Verordening (EG) nr. 2295/2003.

— po polsku : jaja przeznaczone wyłącznie dla przetwórstwa, zgodnie z artykułem 16, paragraf 6 rozporządzenia (WE) nr 2295/2003.

— po portugalsku : ovos destinados exclusivamente à transformação, em conformidade com o n.o 6 do artigo 16.o do Regulamento (CE) n.o 2295/2003.

— po słowacku : vajcia určené výhradne na spracovanie podľa článku 16, odsek 6 nariadenia (ES) č. 2295/2003.

— po słoweńsku : jajca namenjena izključno predelavi, v skladu s 6. odstavkom 16. čelna uredbe (CE) št. 2295/2003.

— po fińsku : Yksinomaan jalostettaviksi tarkoitettuja munia asetuksen (EY) N:o 2295/2003 16 artiklan 6 kohdan mukaisesti.

— po szwedzku : Ägg uteslutande avsedda för bearbetning, i enlighet med artikel 16.6 i förordning (EG) nr 2295/2003.

▼B









ZAŁĄCZNIK ►M2 VI ◄







Tabela korelacji Rozporządzenie (WE) nr 1274/91 Niniejsze rozporządzenie artykuł 1 artykuł 1 artykuł 2 artykuł 37 ust. 1 artykuł 3 artykuł 3 ust. 4 lit. a) artykuł 4 artykuł 4 artykuł 5 artykuł 5 artykuł 6 artykuł 6 artykuł 7 – artykuł 8 artykuł 7 artykuł 9 artykuł 8 artykuł 10 artykuł 8 artykuł 11 artykuł 8 artykuł 12 ust. 1, 2 i 3 – artykuł 12 ust. 4 tiret pierwsze artykuł 17 ust. 2 artykuł 13 – artykuł 14 artykuł 9 artykuł 15 artykuł 10 artykuł 16 artykuł 11 artykuł 17 artykuł 12 artykuł 18 artykuł 13 artykuł 18a artykuł 28 artykuł 18b – artykuł 18c artykuł 14 artykuł 19 artykuł 15 artykuł 20 artykuł 29 artykuł 21 artykuł 17 artykuł 22 artykuł 18 artykuł 23 artykuł 19 artykuł 24 artykuł 20 artykuł 25 artykuł 22 artykuł 26 artykuł 21 artykuł 27 artykuł 23 artykuł 28 – artykuł 29 artykuł 31 artykuł 30 artykuł 32 artykuł 31 artykuł 33 artykuł 32 artykuł 34 artykuł 33 artykuł 35 artykuł 34 artykuł 30 artykuł 35 artykuł 29 ust. 2 artykuł 36 artykuł 38 artykuł 37 artykuł 39 artykuł 38 – załącznik I załącznik I załącznik II załącznik II załącznik III załącznik III załącznik IV załącznik IV