1988L0380 — PL — 09.08.2002 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DYREKTYWA RADY z dnia 13 czerwca 1988 r. zmieniająca dyrektywy 66/400/EWG, 66/401/EWG, 66/402/EWG, 66/403/EWG, 69/208/EWG, 70/457/EWG oraz 70/458/EWG w sprawie obrotu materiałem siewnym buraka, materiałem siewnym roślin pastewnych, roślin zbożowych, sadzeniakami ziemniaka, materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych, materiałem siewnym warzyw oraz w sprawie Wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych (88/380/EWG) (Dz.U. L 187, 16.7.1988, p.31)

zmienione przez:









▼B

DYREKTYWA RADY

z dnia 13 czerwca 1988 r.

zmieniająca dyrektywy 66/400/EWG, 66/401/EWG, 66/402/EWG, 66/403/EWG, 69/208/EWG, 70/457/EWG oraz 70/458/EWG w sprawie obrotu materiałem siewnym buraka, materiałem siewnym roślin pastewnych, roślin zbożowych, sadzeniakami ziemniaka, materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych, materiałem siewnym warzyw oraz w sprawie Wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych

(88/380/EWG)







RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 43, uwzględniając wniosek Komisji ( 1 ), uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego ( 2 ), a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: z powodu przyczyn podanych poniżej dyrektywy w sprawie obrotu materiałem siewnym i materiałem rozmnożeniowym powinny zostać zmienione: — dyrektywa Rady 66/400/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym buraka ( 3 ), ostatnio zmieniona dyrektywą 88/95/EWG ( 4 ), — dyrektywa Rady 66/401/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin pastewnych ( 5 ), ostatnio zmieniona dyrektywą 87/480/EWG ( 6 ), — dyrektywa Rady 66/402/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin zbożowych ( 7 ), ostatnio zmieniona dyrektywą 87/120/EWG ( 8 ), — dyrektywa Rady 66/403/EWG z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie obrotu sadzeniakami ziemniaków ( 9 ), ostatnio zmieniona dyrektywą 87/374/EWG ( 10 ), — dyrektywa Rady 69/208/EWG z dnia 30 czerwca 1969 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych ( 11 ), ostatnio zmieniona dyrektywą 87/480/EWG, — dyrektywa Rady 70/457/EWG z dnia 29 września 1970 r. w sprawie Wspólnego katalogu odmian gatunków roślin uprawnych ( 12 ), ostatnio zmieniona dyrektywą 86/155/EWG ( 13 ), — dyrektywa Rady 70/458/EWG z dnia 29 września 1970 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym warzyw ( 14 ), ostatnio zmieniona dyrektywą 87/481/EWG ( 15 ); z powodu zwiększonego znaczenia we Wspólnocie stokłosy uniolowatej, stokłosy miękkiej, facelii błękitnej, pszenżyta, kapusty chińskiej i cykorii przemysłowej powinny one zostać włączone w zakres działania powyższych dyrektyw; z tych samych przyczyn mieszańce odmian niektórych dodatkowych gatunków zbóż i słonecznika powinny również zostać włączone w zakres działania powyższych dyrektyw; warunki, które muszą spełniać wymienione rośliny uprawne i nasiona tych gatunków oraz typy odmian powinny uwzględniać przepisy dotyczące międzynarodowego obrotu handlowego materiałem siewnym ustanowione przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), z wyjątkiem odmian pszenżyta zapylanych krzyżowo oraz mieszańców odmian niektórych dodatkowych gatunków zbóż, w stosunku do których nie zostały jeszcze ustanowione takie przepisy przez OECD; z jednej strony wydaje się wskazana potrzeba poprawienia niektórych przepisów w celu ułatwienia reprodukcji nasion w Państwach Członkowskich innych niż państwo pochodzenia, z drugiej zaś strony istnieje potrzeba ustanowienia środków działania we Wspólnocie, które zapewnią, że będzie możliwa identyfikacja tego materiału siewnego wprowadzonego do obrotu jako materiału siewnego wyprodukowanego w celu przetworzenia; wydaje się wskazane przyznanie dodatkowych okresów dla Państw Członkowskich, które umożliwią materiałowi siewnemu gatunków zbóż powstałych z samozapylenia, który nie został poddany urzędowym inspekcjom polowym, żeby był poddany, pod pewnymi warunkami, urzędowej kwalifikacji oraz żeby dopuszczono do obrotu określone odmiany żyta, niespełniające niektórych warunków ustanowionych w załączniku II do dyrektywy 66/402/EWG oraz aby niezbędne doświadczenie dotyczące bardziej ogólnych i definitywnych rozwiązań, w szczególności w odniesieniu do żyta, mogło być uzyskane w świetle informacji dostarczonych przez Wielką Brytanię; w celu znalezienia ulepszonych alternatywnych rozwiązań w stosunku do niektórych elementów programów kwalifikacji przyjętych w ramach przytoczonych dyrektyw, wydaje się wskazane zorganizowanie tymczasowych eksperymentów przeprowadzonych w określonych warunkach; przepisy dotyczące informacji wymaganej dla celów urzędowego znakowania nazw gatunków i odmianpowinnyzostać ulepszone w celu dostarczenia lepszej informacji dla użytkowników materiału siewnego oraz w celu ułatwienia handlu wewnątrz Wspólnoty; powinno zostać zapewnione, że wymagane etykiety dostawców, zgodnie z przepisami prawa krajowego, zostaną przygotowane w taki sposób, żeby nie mogły zostać pomylone z etykietami urzędowymi; wskazane jest, aby ułatwić Państwom Członkowskim wykluczenie materiału siewnego gatunków zbóż oraz gatunków roślin oleistych i włóknistych o mniejszym znaczeniu gospodarczym z zakresu stosowania dyrektyw 66/402/EWG i 69/208/EWG; w przypadku dyrektywy 70/458/EWG, niektóre przepisy dotyczące odmian gatunków warzyw powinny zostać wdrożone w taki sposób, aby umożliwić uwzględnienie bieżących osiągnięć naukowych w procesie odnawiania urzędowego uznania niektórych odmian; jako ogólna zasada, warunki dotyczące wartości uprawowych lub użytkowych odmian nie powinny być wymagane dla celów uznania odmian (linii z chowu wsobnego, mieszańców), które służą jedynie jako składniki dla odmian mieszańców; powinno być możliwe, aby dla określonych celów wymagane było ujawnienie odmian traw nieprzeznaczonych do produkcji roślin pastewnych; w celu umożliwienia Republice Grecji zakończenia procesu adaptacji materiału siewnego i materiału rozmnożeniowego oraz dostosowania procesu ich obrotu do wymagań Wspólnoty odnoszących się do wspólnych katalogów, powinien zostać wzięty pod uwagę wniosek złożony przez Republikę Grecji o upoważnienie do zakazu, na części lub całości swojego terytorium, obrotu materiałem siewnym lub materiałem rozmnożeniowym niektórych odmian wymienionych we wspólnych katalogach odmian gatunków roślin uprawnych; przydatne byłoby wyjaśnienie niektórych przepisów wyżej wymienionych dyrektyw; właściwe jest odłożenie w czasie daty wdrożenia już dokonanych zmian do wyżej wymienionych dyrektyw poprzez dyrektywę Rady 86/155/EWG oraz dyrektywę Komisji 86/320/EWG tak, aby dostosować datę wdrożenia tych dyrektyw do daty wdrożenia niniejszej dyrektywy, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:







▼M2 —————

▼B

Artykuł 2

W dyrektywie 66/401/EWG wprowadza się zmiany:

1. do art. 2 ust. 1 lit. A) i a),



„Bromus catharticus Vahl Stokłosa uniolowata Bromus sitchensis Trin. Stokłosa miękka” jest wprowadzony po



„Arrhenatherum elatius (L.) P. Beau. ex J. S. i K. B. Presl. Rajgras wyniosły” i do art. 2 ust. 1 lit. A lit. c),



„Phacelia tanacetifolia Benth. Facelia błękitna” jest wprowadzony po



„Brassica oleracea L. convar. Acephala (DC) Alef. var. medullosa Thell + var. viridis L. Kapusta pastewna”

2. w art. 2 ust. 1a wersji angielskiej wyraz „descriptions” zastępuje się wyrazem „names”;

3. art. 2 ust. 1b i 1c staje się art. 2 ust. 1c i 1d;

4. w art. 2 dodaje się ustęp w brzmieniu: „1b. Różne typy odmian, włączając składniki nadające się do kwalifikacji zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy, mogą zostać określone i zdefiniowane zgodnie z procedurami ustanowionymi w art. 21.” ;

5. art. 11 otrzymuje brzmienie art. 11 ust. 1;

6. w art. 11 dodaje się ustęp w brzmieniu: „2. Etykietę określoną w ust. 1 wykonuje się w taki sposób, aby nie była mylona z etykietą urzędową określoną w art. 10 ust. 1.” ;

7. dodaje się art. 13a w brzmieniu: „Artykuł 13a W celu znalezienia ulepszonych alternatywnych rozwiązań w stosunku do niektórych elementów programów kwalifikacji przyjętych w ramach niniejszej dyrektywy, można zdecydować o zorganizowaniu czasowych eksperymentów przeprowadzonych w określonych warunkach na poziomie Wspólnoty, zgodnie z przepisami ustanowionymi w art. 21. W ramach tych eksperymentów Państwa Członkowskie mogą zostać zwolnione z niektórych zobowiązań ustanowionych w niniejszej dyrektywie. Rozmiary tych zwolnień zostaną określone w odniesieniu do przepisów, do których będą stosowane. Czas trwania eksperymentu nie przekroczy siedmiu lat.” ;

8. w art. 14 ust. 3 lit. c) tiret piąte i szóste otrzymują brzmienie: „— gatunki, określone co najmniej nazwą botaniczną, która może być podana w skróconej formie i bez nazwy urzędowej, określone nazwą łacińską; — odmiany określone co najmniej nazwą łacińską,”

9. w art. 14 ust. 3 dodaje się zdanie: „Zgodnie z procedurami ustanowionymi w art. 21 Państwa Członkowskie mogą zostać zwolnione z obowiązku określenia nazwy botanicznej w odniesieniu do indywidualnych gatunków i, gdzie jest to właściwe, mogą zostać zwolnione na ograniczony okres z obowiązku określenia nazwy botanicznej w odniesieniu do indywidualnych gatunków, kiedy zostało ustalone, że szkody z ich wdrożenia przewyższą oczekiwane korzyści z obrotu materiałem siewnym.” ;

10. artykuł 15 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 15 1. Państwa Członkowskie zapewniają, że materiał siewny roślin pastewnych, — który został wyprodukowany bezpośrednio z materiału elitarnego lub kwalifikowanego materiału siewnego urzędowo poddanego kwalifikacji w jednym lub kilku Państwach Członkowskich lub w państwie trzecim, któremu została przyznana klauzula równoważności zgodnie z art. 16 ust. 1 lit. b), lub który został bezpośrednio wyprodukowany ze skrzyżowania materiału elitarnego urzędowo poddanego kwalifikacji w Państwie Członkowskim z materiałem elitarnym urzędowo poddanym kwalifikacji w takim państwie trzecim, i — który został zebrany w innym Państwie Członkowskim, na wniosek i bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy 70/457/EWG, jest urzędowo poświadczany jako kwalifikowany materiał siewny w każdym Państwie Członkowskim, jeśli ten materiał siewny został poddany inspekcjom polowym, spełniającym warunki ustanowione w załączniku I dla odpowiedniej kategorii i jeśli urzędowe badanie wykazało, że warunki ustanowione w załączniku II dla tej samej kategorii są spełnione. W takich przypadkach, gdzie materiał siewny został bezpośrednio wyprodukowany z pokolenia urzędowo uznanego kwalifikowanego materiału siewnego przed materiałem elitarnym, Państwa Członkowskie mogą także autoryzować urzędową kwalifikację materiału jako materiału elitarnego, jeśli warunki ustanowione dla tej kategorii są spełnione. 2. Materiał siewny roślin pastewnych, który został zebrany w innym Państwie Członkowskim i który ma być kwalifikowany zgodnie z przepisami ustanowionymi w ust. 1: — jest pakowany i opatrywany w urzędowe etykiety spełniające warunki ustanowione w załączniku V części A i B, zgodnie z przepisami ustanowionymi w art. 9 ust. 1, i — jest zaopatrywany w urzędowy dokument spełniający warunki ustanowione w załączniku V część C. 3. Państwa Członkowskie zapewniają także, że materiał siewny roślin pastewnych — który został wyprodukowany bezpośrednio z materiału elitarnego lub kwalifikowanego materiału siewnego urzędowo poddanego kwalifikacji w jednym lub kilku Państwach Członkowskich lub w państwie trzecim, któremu została przyznana klauzula równoważności zgodnie z art. 16 ust. 1 lit. b), lub który został bezpośrednio wyprodukowane ze skrzyżowania materiału elitarnego urzędowo poddanego kwalifikacji w Państwie Członkowskim z materiałem elitarnym urzędowo poddanym kwalifikacji w takim państwie trzecim, i — który został zebrany w innym Państwie Członkowskim, na wniosek jest urzędowo poświadczany jako kwalifikowany materiał siewny w każdym Państwie Członkowskim, gdzie elitarny materiał siewny lub kwalifikowany materiał siewny, określony powyżej, został albo wyprodukowany, albo urzędowo poddany kwalifikacji, jeśli nasiona te zostały poddane inspekcjom polowym spełniającym warunki ustanowione w równoważnej decyzji zgodnie z art. 16 ust. 1 lit. a) dla odpowiedniej kategorii i jeśli urzędowe badania wykazały, że warunki ustanowione w załączniku II dla tej samej kategorii są spełnione. Inne Państwa Członkowskie mogą także autoryzować urzędową kwalifikację takiego materiału siewnego.” ;

11. w załączniku I pkt 2 w pierwszej kolumnie tabeli wyraz „Phacelia tanacetifolia” jest dodawany za każdym razem po wyrazie „Brassica spp.”;

12. w drugim zdaniu wersji francuskiej załącznika I pkt 3 wyraz „la variete” otrzymuje brzmienie „l'espèce”;

13. w nagłówku kolumny 4 wersji francuskiej załącznika II część I pkt 2 lit. A wyraz „animale” otrzymuje brzmienie „minimale”;

14. w załączniku II część I pkt 2 lit. A po wyrażeniach „Arrhenatherum elatius” i „Brassica oleracea convar. acephala” dodaje się odpowiednio:



1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 „Bromus catharticus 75 a) 97 1,5 1,0 0,5 0,3 0 g) 0 j) k) 10 n) Bromus sitchensis 75 a) 97 1,5 1,0 0,5 0,3 0 g) 0 j) k) 10 n)” i „Phacelia tanacetifolia 80 a) 96 1,0 0,5 0 0 j) k)”

15. w załączniku II część I pkt 2 lit. A po wyrazach „Arrhenatherum elatius” i „Brassica oleracea convar. acephala” dodaje się odpowiednio:



1 2 3 4 5 6 7 8 „Bromus catharticus 0,4 20 5 5 5 j) Bromus sitchensis 0,4 20 5 5 5 j)” i „Phacelia tanacetifolia 0,3 20”

16. w załączniku III po wyrazach „Arrhenatherum elatius” i „Brassica oleracea convar. acephala” dodaje się odpowiednio:



1 2 3 4 „Bromus catharticus 10 200 200 Bromus sitchensis 10 200 200” i „Phacelia tanacetifolia 10 300 40”

17. w załączniku IV część A pkt I lit. a ust. 4 dodaje się: „określone co najmniej swoją nazwą botaniczną, która może być podana w skróconej formie i bez nazwy urzędowej, określone nazwą łacińską,” ;

18. w załączniku IV część A pkt I lit. a: „zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 21, Państwa Członkowskie mogą zostać zwolnione z obowiązku określenia nazwy botanicznej w odniesieniu do indywidualnych gatunków i, gdzie jest to właściwe, mogą zostać zwolnione na ograniczony okres z obowiązku określenia nazwy botanicznej w odniesieniu do indywidualnych gatunków, kiedy zostało ustalone, że szkody z ich wdrożenia przewyższą oczekiwane korzyści z obrotu materiałem siewnym.” ;

19. w załączniku IV część A pkt I lit. a ust. 5 dodaje się: „określone co najmniej nazwą botaniczną, która może być podana w skróconej formie i bez nazwy urzędowe j, pod nazwą łacińską,”:

20. w załączniku IV część A pkt I lit. b ust. 5 dodaje się: „określone co najmniej swoją nazwą botaniczną, która może być podana w skróconej formie i bez nazwy urzędowej, określone nazwą łacińską” ;

21. w załączniku IV część A pkt I lit. b dodaje się: „zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 21, Państwa Członkowskie mogą zostać zwolnione z obowiązku określenia nazwy botanicznej w odniesieniu do indywidualnych gatunków i, gdzie jest to właściwe, mogą zostać zwolnione na ograniczony okres z obowiązku określenia nazwy botanicznej w odniesieniu do indywidualnych gatunków, kiedy zostało ustalone, że szkody z ich wdrożenia przewyższą oczekiwane korzyści z obrotu materiałem siewnym.” ;

22. w załączniku IV część A pkt I lit. c ust. 4 po wyrażeniu „określone przez gatunki, i tam, gdzie jest to właściwe, przez odmiany” dodaje się: „obydwa określone co najmniej nazwą łacińską”

23. w ostatnim zdaniu wersji włoskiej załącznika IV część A pkt I lit. c ust. 4 wyraz „al fornitore” jest zastąpiony przez „all'acquirente”:

24. w załączniku IV część B lit. a ust. 6 dodaje się: „określone co najmniej nazwą łacińską,” ;

25. w załączniku IV część B lit. a ust. 7 dodaje się: „określone co najmniej nazwą łacińską,” ;

26. w załączniku IV część B lit. b ust. 6 dodaje się: „określone co najmniej nazwą łacińską,” ;

27. w załączniku IV część B lit. c ust. 11 po wyrażeniu „określone przez gatunki,i tam, gdzie jest to właściwe, przez odmiany” dodaje się: „obydwa określone co najmniej nazwą łacińską:”

28. dodaje się załącznik w brzmieniu:



„ZAŁĄCZNIK V Etykiety i dokumenty dostarczane w przypadku materiału siewnego, który nie został ostatecznie kwalifikowany, zebranego w innym Państwie Członkowskim A. Informacje wymagane do umieszczenia na etykiecie — władze odpowiedzialne za przeprowadzenie inspekcji polowych i Państwo Członkowskie lub jego inicjały, — gatunki, określone co najmniej swoją nazwą łacińską, pod swoją nazwą botaniczną, która może być podana w skróconej formie i bez nazwy urzędowej lub pod swoją nazwą zwyczajową, albo pod obiema nazwami, — odmiany określone co najmniej nazwą łacińską, — kategoria, — numer pola lub numer referencyjny próby, — deklarowana waga netto lub brutto, — odniesienie »materiał siewny, który nie został ostatecznie kwalifikowany«. Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 21, Państwa Członkowskie mogą zostać zwolnione z obowiązku określenia nazwy botanicznej w odniesieniu do indywidualnych gatunków i, gdzie jest to właściwe, mogą zostać zwolnione na ograniczony okres z obowiązku określenia nazwy botanicznej w odniesieniu do indywidualnych gatunków, kiedy zostało ustalone, że szkody z ich wdrożenia przewyższą oczekiwane korzyści z obrotu materiałem siewnym. B. Kolor etykiety Kolor etykiety jest szary. C. Informacje wymagane do umieszczenia w dokumencie — władze wydające dokument, — gatunki, określone co najmniej swoją nazwą łacińską, pod swoją nazwą botaniczną, która może być podana w skróconej formie i bez nazwy urzędowej lub pod swoją nazwą zwyczajową, albo pod obiema nazwami, — odmiany określone co najmniej nazwą łacińską, — kategoria, — numer referencyjny materiału siewnego użytego do obsiewu pola i nazwa państwa lub państw, które dokonały kwalifikacji nasion, — numer pola lub numer referencyjny próbki, — obszar przeznaczony do produkcji próbki objętej dokumentem, — ilość zebranego materiału siewnego i liczba opakowań, — liczba pokoleń po elitarnym materiale siewnym w przypadku kwalifikowanego materiału siewnego, — świadectwo potwierdzające, że warunki, które mają spełniać rośliny, z których pochodzi materiał siewny, zostały wypełnione, — tam, gdzie sytuacja tego wymaga, wyniki wstępnych analiz materiału siewnego.”

Artykuł 3

W dyrektywie 66/402/EWG wprowadza się zmiany:

1. w art. 2 ust. 1 lit. A wyrażenie



„X Triticosecale Wittm. Pszenżyto” dodaje się po wyrażeniu



„Sorghum sudanense (Piper) Stapf Trawa sudańska;”

2. w art. 2 ust. 1 lit. A wersji niemieckiej w linijce „Phalaris canariensis L” , wyraz „Kanariensaat” zastępuje się wyrazem „Kanariengras”:

3. w art. 2 ust. 1 lit. C wstęp otrzymuje brzmienie: „C. Elitarny materiał siewny (owsa, jęczmienia, ryżu, mozgi kanaryjskiej, żyta, pszenżyta, pszenicy, pszenicy twardej, pszenicy orkisz, innych niż mieszańce): materiał siewny”

4. w art. 2 ust. 1 dodaje się, co następuje: „Ca Elitarny materiał siewny (mieszańce owsa, jęczmienia, ryżu, pszenicy, pszenicy twardej, pszenicy orkisz): a) który jest przeznaczony do produkcji mieszańców; b) który, podlegając przepisom art. 4, spełnia warunki ustanowione w załącznikach I i II dla materiału elitarnego; oraz c) który spełnia powyższe warunki potwierdzone urzędowymi badaniami.”

5. w art. 2 ust. 1 lit. E wstęp otrzymuje brzmienie: „E. Kwalifikowany materiał siewny (mozgi kanaryjskiej i żyta, inny niż mieszańce ww. materiału siewnego, sorga, trawy sudańskiej, kukurydzy oraz mieszańce owsa, jęczmienia, ryżu, pszenicy, pszenicy twardej, pszenicy orkisz): materiał siewny”

6. w art. 2 ust. 1 lit. F wstęp otrzymuje brzmienie: „F. Kwalifikowany materiał siewny pierwszego pokolenia (owsa, jęczmienia, ryżu, pszenżyta, pszenicy, pszenicy twardej, pszenicy orkisz, innych niż mieszańce ww. materiału siewnego): materiał siewny”

7. w art. 2 ust. 1 lit. G wstęp otrzymuje brzmienie: „G. Kwalifikowany materiał siewny drugiego pokolenia (owsa, jęczmienia, ryżu, pszenżyta, pszenicy, pszenicy twardej, pszenicy orkisz, innych niż mieszańce ww. materiału siewnego): materiał siewny”

8. w art. 2 ust. 1a wersji angielskiej wyraz „descriptions” zastępuje się wyrazem „name”;

9. dawny art. 2 ust. 1b i ust. 1c staje się odpowiednio art. 2 ust. 1d i ust. 1e;

10. do art. 2 dodaje się ustęp w brzmieniu: „1b. W celu objęcia mieszańców mozgi kanaryjskiej, żyta i pszenżyta zakresem stosowania niniejszej dyrektywy wprowadza się zmiany do ustępu 1 lit. C i Ca, lit. E, F i G zgodnie z procedurą ustanowioną art. 21. 1c. Różne typy odmian razem ze składnikami, nadające się do kwalifikacji zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy, mogą zostać określone i zdefiniowane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 21. Zgodnie z tą samą procedurą definicje podane w ustępie 1 lit. B zostaną odpowiednio przyjęte.” ;

11. w art. 2 ust. 1 lit. c) wyrażenie „dnia 30 czerwca 1982 r.” zastępuje się wyrażeniem „dnia 30 czerwca 1987 r.” oraz zostaje skreślone tiret drugie;

12. w art. 2 ust. 2 lit. d) wyrażenie „dnia 31 grudnia 1982 r.” zastępuje się wyrażeniem „dnia 30 czerwca 1989 r.”;

13 do art. 4 dodaje się ustęp w brzmieniu: „3. W przypadku materiału siewnego pszenżyta przeznaczonego do obrotu na ich terenie, Państwa Członkowskie mogą zmniejszyć do 80 % minimalne warunki dotyczące kiełkowania materiału siewnego wymagane zgodnie z załącznikiem II. Jeśli w takich przypadkach materiał siewny pszenżyta nie spełnia warunków dotyczących kiełkowania ustanowionych w załączniku II, fakt ten, jak również fakt, że ten materiał siewny jest przedmiotem obrotu tylko na terytorium danego Państwa Członkowskiego, określonym umową, jest umieszczany na etykiecie.” ;

14. art. 11 staje się art. 11 ust. 1;

15. do art. 11 dodaje się ustęp w brzmieniu: „2. Etykietę określoną w ust. 1 wykonuje się w taki sposób, aby nie była mylona z etykietą urzędową określoną w art. 10 ust. 1.” ;

16. zostaje dodany art. 13a w brzmieniu: „Artykuł 13a W celu znalezienia ulepszonych alternatywnych rozwiązań w stosunku do niektórych elementów programów kwalifikacji przyjętych w ramach niniejszej dyrektywy, można zdecydować o zorganizowaniu czasowych eksperymentów przeprowadzonych w określonych warunkach na poziomie Wspólnoty, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 21. W ramach tych eksperymentów Państwa Członkowskie mogą zostać zwolnione z niektórych zobowiązań ustanowionych w niniejszej dyrektywie. Rozmiary tych zwolnień zostaną określone w odniesieniu do przepisów, do których będą stosowane. Czas trwania eksperymentu nie przekroczy siedmiu lat.” ;

17. w art. 14 ust. 2 lit. a) po wyrazie „ryż” zostaje dodany wyraz „pszenżyto”;

18. w art. 14 ust. 3 lit. c) tiret piąte i szóste otrzymują brzmienie: „— gatunki, określone co najmniej swoją nazwą botaniczną, która może być podana w skróconej formie i bez nazwy urzędowej, określone nazwą łacińską, — odmiana, określona co najmniej nazwą łacińską,”

19. w art. 14 ust. 3 dodaje się, co następuje: „zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 21 Państwa Członkowskie mogą zostać zwolnione z obowiązku określenia nazwy botanicznej w odniesieniu do indywidualnych gatunków i, gdzie jest to właściwe, mogą zostać zwolnione na ograniczony okres z obowiązku określenia nazwy botanicznej w odniesieniu do indywidualnych gatunków, kiedy zostało ustalone, że szkody z ich wdrożenia przewyższą oczekiwane korzyści z obrotu materiałem siewnym.” ;

20. artykuł 15 otrzymuje brzmienie: „Artykuł 15 1. Państwa Członkowskie zapewniają, że materiał siewny zbóż: — który został wyprodukowany bezpośrednio z materiału elitarnego lub kwalifikowanego pierwszego pokolenia urzędowo poddanego kwalifikacji w jednym lub kilku Państwach Członkowskich lub w państwie trzecim, któremu została przyznana klauzula równoważności zgodnie z art. 16 ust. 1 lit. b), lub które zostały bezpośrednio wyprodukowane ze skrzyżowania materiału elitarnego urzędowo poddanego kwalifikacji w Państwie Członkowskim z materiałem elitarnym urzędowo poddanym kwalifikacji w takim państwie trzecim, i — który został zebrany w innym Państwie Członkowskim, na wniosek i bez uszczerbku dla przepisów dyrektywy 70/457/EWG, jest urzędowo poświadczany jako kwalifikowany materiał siewny w każdym Państwie Członkowskim, jeśli ten materiał siewny został poddany inspekcjom polowym spełniającym warunki ustanowione w załączniku I dla odpowiedniej kategorii i jeśli urzędowe badanie wykazało, że warunki ustanowione w załączniku II dla tej samej kategorii są spełnione. W takich przypadkach, gdzie materiał siewny został bezpośrednio wyprodukowany z pokolenia urzędowo uznanego materiału kwalifikowanego przed materiałem elitarnym, Państwa Członkowskie mogą także autoryzować urzędową kwalifikację materiału siewnego jako materiału elitarnego, jeśli warunki ustanowione dla tej kategorii są spełnione. 2. Materiał siewny roślin zbożowych, który został zebrany w innym Państwie Członkowskim i który ma być poddany kwalifikacji zgodnie z przepisami ustanowionymi w ust. 1: — jest pakowany i znakowany urzędowymi etykietami spełniającymi warunki ustanowione w załączniku V części A i B, zgodnie z przepisami ustanowionymi w art. 9 ust. 1, i — jest zaopatrzony w urzędowy dokument spełniający warunki ustanowione w załączniku V część C. 3. Państwa Członkowskie zapewniają także, że materiał siewny roślin zbożowych: — który został wyprodukowany bezpośrednio z materiału elitarnego lub kwalifikowanego pierwszego pokolenia urzędowo poddanego kwalifikacji w jednym lub kilku Państwach Członkowskich lub w państwie trzecim, któremu została przyznana klauzula równoważności zgodnie z art. 16 ust. 1 lit. b) lub który został bezpośrednio wyprodukowany ze skrzyżowania materiału elitarnego urzędowo poddanego kwalifikacji w Państwie Członkowskim z materiałem elitarnym urzędowo poddanym kwalifikacji w takim państwie trzecim, i — który został zebrany w innym Państwie Członkowskim, na wniosek jest urzędowo poświadczany jako kwalifikowany materiał siewny w każdym Państwie Członkowskim, gdzie materiał elitarny lub kwalifikowany, określony powyżej, został albo wyprodukowany, albo urzędowo poddany kwalifikacji, jeśli ten materiał siewny został poddany inspekcjom polowym spełniającym warunki ustanowione w równoważnej decyzji w ramach art. 16 ust. 1 lit. a) dla odpowiedniej kategorii i jeśli urzędowe badania wykazały, że warunki ustanowione w załączniku II dla tej samej kategorii są spełnione. Inne Państwa Członkowskie mogą także autoryzować urzędową kwalifikację takiego materiału siewnego.” ;

21. dodaje się art. 21b w brzmieniu: „Artykuł 21b W celu ustalenia warunków, które mają spełniać rośliny uprawne oraz nasiona mieszańców owsa, jęczmienia, ryżu, pszenicy, pszenicy twardej i pszenicy orkisz oraz innych gatunków, których mieszańce są objęte przepisami niniejszej dyrektywy, stosownie do art. 2 ust. 1b, i warunków, które mają spełniać rośliny uprawne i nasiona odmian pszenżyta pochodzących z zapylenia krzyżowego, wprowadza się zmiany załącznikach, które zostaną przyjęte zgodnie z procedurami ustanowionymi w art. 21.” ;

22. w art. 22 wyrażenie „załącznik II pkt 2” otrzymuje brzmienie „załącznik II pkt 3”;

23. art. 23a otrzymuje brzmienie: „Artykuł 23a Na wniosek, Państwa Członkowskie, zgodnie z procedurą ustanowioną art. 21, mogą zostać częściowo lub całkowicie zwolnione z obowiązku stosowania przepisów niniejszej dyrektywy, z wyjątkiem art. 14 ust. 1: a) w odniesieniu do gatunków: — mozgi kanaryjskiej, — sorga, — trawy sudańskiej; b) w odniesieniu do innych gatunków, które są reprodukowane lub wprowadzane do obrotu na swoim terytorium.”

24. w tabeli do załącznika I pkt 2 przed wyrażeniem „Zea mays” dodaje się wyrażenie:



„Triticosecale, odmiany samozapyleniowe — do produkcji elitarnego materiału siewnego 50 m — do produkcji kwalifikowanego materiału siewnego 20 m”

25. w załączniku I pkt 5 lit. B lit. a po wyrażeniem „Phalaris canariensis” dodaje się wyraz „Triticosecale”;

26. we francuskiej wersji załącznika I pkt 5 lit. B lit. b wyrażenie „3” jest zastąpione wyrażeniem „1” i wyrażenie „1” wyrażeniem „3”;

27. w załączniku II pkt 1 lit. A po wyrażeniu „Triticum spelta” wprowadzone jest wyrażenie „inne niż mieszańce w każdym przypadku,”;

28. po załączniku II pkt 1 lit. A dodaje się: „Aa Odmiany samozapyleniowe Triticosecale



Kategoria Minimalna czystość odmianowa (%) Elitarny materiał siewny 99,7 Kwalifikowany materiał siewny, pierwsze pokolenie 99,0 Kwalifikowany materiał siewny, drugie pokolenie 98,0 Minimalna czystość odmianowa będzie badana głównie poprzez inspekcje polowe przeprowadzane w zgodzie z warunkami ustanowionymi w załączniku I.” ;

29. w załączniku II pkt 2 lit. A po wyrażeniu „Sorghum spp.” dodaje się, co następuje:



1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 „Triticosecale — materiał elitarny 85 98 4 1 b) 3 0 c) 1 — materiał kwalifikowany, pierwsze i drugie pokolenie 85 98 10 7 7 0 c) 3”

30. w załączniku III po wyrazie „Triticosecale” wprowadzone jest wyrażenie „Secale cereale”.

31. w załączniku IV część A lit. a pkt 4 dodaje się wyrażenie: „określone co najmniej nazwą łacińską, pod swoją nazwą botaniczną, która może być podana w skróconej formie i bez nazwy urzędowej pod nazwą łacińską” ;

32. w załączniku IV część A lit. a dodaje się wyrażenie: „zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 21, Państwa Członkowskie mogą zostać zwolnione z obowiązku określenia nazwy botanicznej w odniesieniu do indywidualnych gatunków i, gdzie jest to właściwe, mogą zostać zwolnione na ograniczony okres z obowiązku określenia nazwy botanicznej w odniesieniu do indywidualnych gatunków, kiedy zostało ustalone, że szkody z ich wdrożenia przewyższą oczekiwane korzyści z obrotu materiałem siewnym.” ;

33. załącznik IV część A lit. a pkt 5 otrzymuje brzmienie: „Odmiany określone co najmniej przez nazwę łacińską” ;

34. załącznik IV część A lit. a pkt 9 otrzymuje brzmienie: „9. W przypadku odmian, które są mieszańcami lub liniami w chowie wsobnym: — dla elitarnego materiału siewnego, gdzie mieszańce lub linie w chowie wsobnym, do których należy materiał siewny, zostały urzędowo uznane zgodnie z przepisami dyrektywy 70/457/EWG: — nazwie tego składnika, pod którym zostały urzędowo uznane, z odwołaniem lub bez odwołania się do odmiany ostatecznej, towarzyszył wyraz »składnik«, w przypadku mieszańców lub linii chowu wsobnego, które są przeznaczone wyłącznie jako składniki dla odmiany ostatecznej, — dla materiału elitarnego w innych przypadkach: — nazwa tego składnika, do którego należy materiał elitarny, który może zostać podany w formie kodu, z towarzyszącym mu odwołaniem do odmiany ostatecznej, z odwołaniem lub bez odwołania się do jej funkcji (męskiej lub żeńskiej), i któremu towarzyszył wyraz »składnik«, — dla materiału kwalifikowanego: — nazwa odmiany, do której należą nasiona, której towarzyszy wyraz »mieszaniec«.” ;

35. w załączniku IV część A lit. b pkt 1 po wyrazie „gatunki” wprowadzone jest wyrażenie „lub odmiany”;

36. w załączniku IV część A lit. b pkt 4 dodaje się, co następuje: „nazwy gatunków i odmian określone co najmniej nazwą łacińską.” ;

37. dodaje się załącznik w brzmieniu:



„ZAŁĄCZNIK V Etykiety i dokumenty dostarczane w przypadku materiału siewnego, który nie został ostatecznie kwalifikowany, zebranego w innym Państwie Członkowskim A. Informacje wymagane do umieszczenia na etykiecie — władze odpowiedzialne za przeprowadzenie inspekcji polowych i Państwo Członkowskie lub jego inicjały, — gatunki, określone co najmniej swoją nazwą łacińską, pod swoją nazwą botaniczną, która może być podana w skróconej formie i bez nazwy urzędowej lub pod swoją nazwą zwyczajową, albo pod obiema nazwami, — odmiany określone co najmniej nazwą łacińską, — kategoria, — numer pola lub numer referencyjny próby, — deklarowana waga netto lub brutto, — odniesienie »materiał siewny, który nie został ostatecznie kwalifikowany«. Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 21 Państwa Czlonkowskie moga zostać zwolnione z ovowiązku określenia nazwy botanicznej w odniesieniu do indywidualnich gatunkόw i, gdzie jes to wlaściwe, mogą zostać zwolnione na ograniczony okres z obowiązku określenia nzawy botanicznej w odniesiniu do indywidualnych gatunkόw, kidy zostalo ustalone, że szkody z ich wdrożenia przewyżsea oczekiwane korzyści z obrotu materiatem siewnym. B. Kolor etykiety Kolor etykiety jest szary. C. Informacje wymagane do umieszczenia w dokumencie — władze wydające dokument, — gatunki, określone co najmniej nazwą botaniczną, która może być podana w skróconej formie i bez nazwy urzędowej pod nazwą łacińską, — kategoria, — numer referencyjny materiału siewnego użytego do obsiewu pola i nazwa państwa lub państw, które dokonały kwalifikacji materiału siewnego, — numer pola lub numer referencyjny próbki, — obszar przeznaczony do produkcji próbki objętej dokumentem, — ilość zebranego materiału siewnego i liczba opakowań, — liczba pokoleń po elitarnym materiale siewnym w przypadku kwalifikowanego materiału siewnego, — świadectwo potwierdzające, że warunki, które mają spełniać rośliny, z których pochodzi materiał siewny, zostały wypełnione, — tam, gdzie sytuacja tego wymaga, wyniki wstępnych analiz materiału siewnego.”

▼M4 —————

▼M5 —————

▼M1 —————

▼M3 —————

▼B

Artykuł 8

W dyrektywie 86/155/EWG wprowadza się zmiany:

w art. 7 tiret drugie wyrażenie „1 lipca 1987 r.” zostaje zastąpione przez wyrażenie „31 grudnia 1988 r.”.

Artykuł 9

W dyrektywie 86/320/EWG wprowadza się zmiany:

w art. 2 wyrażenie „1 lipca 1987 r.” zostaje zastąpione przez wyrażenie „31 grudnia 1988 r.”.

Artykuł 10

Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne konieczne do wdrożenia:

— art. 3 ust. 11 i art. 7 ust. 9 z mocą od dnia 1 lipca 1982 r.,

— art. 3 ust. 12 z mocą od dnia 1 stycznia 1983 r.

— art. 6 ust. 5 i 6 oraz art. 7 ust. 6 i 10 z mocą od dnia 1 stycznia 1986 r.,

— art. 2 ust. 8, 17, 20 i 28 oraz art. 3 ust. 18, 31 i 37, oraz art. 5 ust. 10, 19, 23 i 25 w zakresie, w jakim te przepisy wymagają nazwy botanicznej gatunków, które mają być określone na etykiecie materiału siewnego, a także art. 1 ust. 8, art. 2 ust. 10, art. 3 ust. 20, art. 5 ust. 12 oraz 7 ust. 18 nie później niż od dnia 1 lipca 1992 r.,

— innych przepisów niniejszej dyrektywy, do dnia 1 lipca 1990 r.

Państwa Członkowskie niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

Artykuł 11

Niniejsza dyrektywa jest skierowana do państw Członkowskich.