1999D0008 — PL — 09.05.2012 — 002.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DECYZJA RADY z dnia 31 grudnia 1998 r. w sprawie przyjęcia Statutu Komitetu Ekonomiczno-Finansowego (1999/8/WE) (Dz.U. L 005, 9.1.1999, p.71)

zmienione przez:









▼B

DECYZJA RADY

z dnia 31 grudnia 1998 r.

w sprawie przyjęcia Statutu Komitetu Ekonomiczno-Finansowego

(1999/8/WE)







RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 153, uwzględniając opinię Komisji, a także mając na uwadze, co następuje: a także mając na uwadze, co następuje: zgodnie z art. 109c ust. 2 Traktatu, na początku trzeciego etapu ustanowiony zostanie Komitet Ekonomiczno-Finansowy; dnia 21 grudnia 1998 r. Rada przyjęła decyzję w sprawie składu Komitetu Ekonomiczno-Finansowego ( 1 ); przywołując, że dnia 16 czerwca 1997 r. Rada Europejska przyjęła rezolucję w sprawie ustanowienia mechanizmu wymiany walut na trzecim etapie Unii Gospodarczej i Walutowej ( 2 ); przywołując, że dnia 13 grudnia 1997 r. Rada Europejska przyjęła rezolucję w sprawie koordynacji polityki gospodarczej na trzecim etapie Unii Gospodarczej i Walutowej oraz w sprawie art. 109 i 109b Traktatu ( 3 ); przywołując, że w tych rezolucjach przewidziano pewną rolę dla Komitetu Ekonomicznego-Finansowego; zważywszy więc, że należy przyjąć Statut Komitetu Ekonomiczno-Finansowego, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:







Artykuł 1

Niniejszym przyjmuje się Statut Komitetu Ekonomiczno-Finansowego.

Tekst Statutu określony jest w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.

Niniejsza decyzja staje się skuteczna od dnia 1 stycznia 1999 r.

▼M2









ZAŁĄCZNIK

STATUT KOMITETU EKONOMICZNO-FINANSOWEGO

Artykuł 1

Komitet Ekonomiczno-Finansowy („Komitet”) wykonuje zadania opisane w art. 134 ust. 2 i 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Artykuł 2

Komitet może między innymi:

— być konsultowany w toku procedury prowadzącej do podjęcia decyzji odnoszących się do mechanizmu kursowego trzeciego etapu unii gospodarczej i walutowej,

— bez uszczerbku dla postanowień art. 240 Traktatu, przygotowywać na użytek Rady przeglądy ewolucji kursu walutowego euro,

— tworzyć ramy, w których może być przygotowywany i kontynuowany dialog między Radą i Europejskim Bankiem Centralnym (EBC) na poziomie urzędników wyższego szczebla z ministerstw, krajowych banków centralnych, Komisji oraz EBC.

Artykuł 3

Członkowie Komitetu oraz zastępcy członków kierują się, w wykonywaniu swoich funkcji, ogólnym interesem Unii.

Artykuł 4

Komitet zbiera się pod przewodnictwem przewodniczącego w dwóch konfiguracjach: z udziałem członków z administracji, krajowych banków centralnych, Komisji oraz EBC albo z udziałem członków z administracji, Komisji oraz EBC. Komitet w swoim pełnym składzie regularnie dokonuje przeglądu wykazu zagadnień, w przypadku omawiania których oczekuje się udziału w posiedzeniach członków z krajowych banków centralnych.

Artykuł 5

Opinie, sprawozdania i komunikaty przyjmuje się większością głosów członków, jeżeli wymagane jest głosowanie. Każdy członek Komitetu ma jeden głos. Kiedy jednak wydawana jest porada lub opinia w kwestiach, w odniesieniu do których Rada może następnie podjąć decyzję, członkowie z banków centralnych – o ile są obecni – i Komisji mogą w pełni uczestniczyć w dyskusjach, lecz nie biorą udziału w głosowaniu. Komitet informuje również o poglądach mniejszości lub głosach odrębnych wyrażonych w toku dyskusji.

Artykuł 6

Komitet wybiera, większością głosów swoich członków, przewodniczącego na dwuletnią kadencję, która jest odnawialna. Przewodniczącego wybiera się spośród grupy obejmującej członków Komitetu będących urzędnikami wyższego szczebla w administracjach krajowych i przewodniczącego organu przygotowawczego, o którym mowa w art. 1 Protokołu (nr 14) w sprawie Eurogrupy, składającego się z przedstawicieli ministrów do spraw finansów państw członkowskich, których walutą jest euro, oraz Komisji („Grupa Robocza Eurogrupy”).

Jeżeli przewodniczący Komitetu jest członkiem tego Komitetu z administracji krajowej, deleguje on swoje prawo głosu na swojego zastępcę.

Artykuł 7

W przypadku gdy przewodniczący Komitetu nie może wypełniać swoich obowiązków, jest on zastępowany przez wiceprzewodniczącego Komitetu. Wiceprzewodniczącego wybiera się na dwuletnią kadencję, większością głosów członków Komitetu. Wiceprzewodniczącego wybiera się spośród grupy obejmującej członków Komitetu będących urzędnikami wyższego szczebla w administracjach krajowych i przewodniczącego Grupy Roboczej Eurogrupy, chyba że przewodniczący Grupy Roboczej Eurogrupy został wybrany przewodniczącym Komitetu.

Artykuł 8

Jeżeli przewodniczący Grupy Roboczej Eurogrupy nie jest przewodniczącym Komitetu, może on uczestniczyć w posiedzeniach Komitetu i brać udział w dyskusjach, o ile Komitet nie zadecyduje inaczej.

O ile Komitet nie zadecyduje inaczej, zastępcy członków mogą uczestniczyć w posiedzeniach Komitetu. Zastępcy członków nie biorą udziału w głosowaniu. O ile Komitet nie zadecyduje inaczej, zastępcy nie uczestniczą w dyskusjach.

Członek, który nie może uczestniczyć w posiedzeniu Komitetu, może przekazać swoje funkcje jednemu z zastępców lub innemu członkowi. Przewodniczący i sekretarz Komitetu powinni zostać o tym powiadomieni na piśmie przed posiedzeniem. W wyjątkowych okolicznościach przewodniczący może zgodzić się na inne ustalenia.

Artykuł 9

Komitet może zlecić zbadanie poszczególnych kwestii zastępcom członków, podkomitetom lub grupom roboczym. W takich przypadkach organowi przewodniczy członek lub zastępca członka Komitetu, wyznaczony przez Komitet. Członkowie Komitetu, zastępcy członków i podkomitety lub grupy robocze mogą powoływać do pomocy ekspertów.

Artykuł 10

Komitet jest zwoływany przez przewodniczącego z jego inicjatywy albo na wniosek Rady, Komisji lub co najmniej czterech członków Komitetu.

Artykuł 11

Komitet jest co do zasady reprezentowany przez przewodniczącego; w szczególności przewodniczący może zostać upoważniony przez Komitet do składania sprawozdań z dyskusji oraz wydawania ustnych komentarzy w sprawie opinii i komunikatów przygotowywanych przez Komitet. Przewodniczący jest odpowiedzialny za kontakty Komitetu z Parlamentem Europejskim.

Artykuł 12

Prace Komitetu są poufne. Tę samą regułę stosuje się do prac zastępców członków oraz podkomitetów lub grup roboczych.

Artykuł 13

Komitet jest wspomagany przez sekretariat, działający pod kierunkiem sekretarza. Sekretarz i pracownicy sekretariatu są zapewniani przez Komisję. Sekretarz jest wyznaczany przez Komisję po konsultacjach z Komitetem. Sekretarz oraz jego pracownicy, wykonując swoje obowiązki na rzecz Komitetu, działają na podstawie instrukcji Komitetu.

Wydatki Komitetu są uwzględniane w preliminarzu Komisji.

Artykuł 14

Komitet przyjmuje swój regulamin.