1999D0469 — PL — 02.08.2001 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DECYZJA KOMISJI z dnia 25 czerwca 1999 r. w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych na podstawie art. 20 ust. 2 dyrektywy Rady 89/106/EWG w zakresie betonu, zaprawy i zaczynu (notyfikowana jako dokument nr C(1999) 1480) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (1999/469/WE) (Dz.U. L 184, 17.7.1999, p.27)

zmienione przez:









▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 25 czerwca 1999 r.

w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych na podstawie art. 20 ust. 2 dyrektywy Rady 89/106/EWG w zakresie betonu, zaprawy i zaczynu

(notyfikowana jako dokument nr C(1999) 1480)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(1999/469/WE)







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych ( 1 ), zmienioną dyrektywą 93/68/EWG ( 2 ), w szczególności jej art. 13 ust. 4, a także mając na uwadze, co następuje: (1) Komisja jest zobowiązana wybrać pomiędzy dwoma procedurami zaświadczania zgodności wyrobu, przewidzianymi w art. 13 ust. 3 dyrektywy nr 89/106/EWG, „możliwie najmniej uciążliwą procedurę zgodną z wymaganiami dotyczącymi bezpieczeństwa”; oznacza to, że niezbędne jest podjęcie decyzji dla danego wyrobu lub rodziny wyrobów, czy obecność systemu fabrycznej kontroli produkcji, za który odpowiedzialność ponosi producent, jest koniecznym i wystarczającym warunkiem do zaświadczenia zgodności oraz, czy z przyczyn dotyczących zachowania zgodności z kryteriami wspomnianymi w art. 13 ust. 4, wymagana jest interwencja zatwierdzonej jednostki certyfikującej. (2) Artykuł 13 ust. 4 wymaga, aby określona w ten sposób procedura była wskazana w mandatach i w specyfikacjach technicznych; z tego powodu wymagane jest zdefiniowanie wyrobu lub rodziny wyrobów w sposób wykorzystywany w mandatach i specyfikacjach technicznych. (3) Obydwie procedury przewidziane w art. 13 ust. 3 są opisane szczegółowo w załączniku III do dyrektywy 89/106/EWG; dlatego niezbędne jest jasne zdefiniowanie metod, przy pomocy których te dwie procedury mają być wprowadzane w życie dla każdego wyrobu lub rodziny wyrobów, w odniesieniu do załącznika III, z uwagi na fakt, że załącznik III daje preferencje niektórym systemom. (4) Procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. a) odpowiada systemom przedstawionym w pierwszej możliwości, bez stałego nadzoru, oraz w możliwości drugiej i trzeciej przedstawionej w załączniku III sekcja 2 ppkt ii), a procedura określona w art. 13 ust. 3 lit. b) odpowiada systemom przedstawionym w załączniku III sekcja 2 ppkt i) oraz w pierwszej możliwości, z nadzorem stałym, w załączniku III sekcja 2 ppkt ii). (5) środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Budownictwa, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:







Artykuł 1

Zgodność wyrobów i rodzin wyrobów wymienionych w załączniku I zaświadcza się z zastosowaniem procedury, zgodnie z którą producent, jako jedyna osoba odpowiedzialna za system fabrycznej kontroli produkcji, zapewnia, że wyrób jest zgodny z odpowiednimi specyfikacjami technicznymi.

Artykuł 2

Zgodność wyrobów wymienionych w załączniku II zaświadcza się z zastosowaniem procedury, zgodnie z którą, oprócz systemu fabrycznej kontroli produkcji przez producenta, w ocenę i nadzór nad kontrolą produkcji lub samym wyrobem zaangażowana jest zatwierdzona jednostka certyfikująca.

Artykuł 3

Procedurę zaświadczania zgodności określoną w załączniku III wskazuje się w mandatach dotyczących norm zharmonizowanych.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.









ZAŁĄCZNIK I

Włókna

Dla wykorzystania innego niż podane w załączniku II.

Wyroby do naprawy i ochrony betonu

Do wykorzystania przy niskich wymaganiach eksploatacyjnych w budynkach i obiektach budownictwa lądowego, których klasa reakcji na ogień, jeśli w ogóle wymagana, jest inna niż ►M1 A1 ( 3 ), A2 (3) , B (3) , C (3) ◄ .









ZAŁĄCZNIK II

Włókna

Do wykorzystania konstrukcyjnego w betonie, zaprawie i zaczynie.

Wyroby do naprawy i zabezpieczania betonu

Do wykorzystania w budynkach i obiektach budownictwa lądowego, innych niż określone w załączniku I.

Domieszki:

Dodatki (Typ I)

Dodatki (Typ II)

Do stosowania w betonie, zaprawie i zaczynie.









ZAŁĄCZNIK III

Uwaga:

dla zestawów mających więcej niż jedno zamierzone wykorzystanie określone w następujących rodzinach, zatwierdzona jednostka, w ramach odpowiednich systemów zaświadczania zgodności, wykonuje jednocześnie wszystkie zadania z nich wynikające

RODZINA WYROBÓW

WYROBY ZWIĄZANE Z BETONEM, ZAPRAWĄ I ZACZYNEM (1/2)

Systemy zaświadczania zgodności

Dla wyrobu(-ów) i jego(ich) zamierzonego(-ych) wykorzystania(-ań), wyszczególnionych poniżej, wnosi się do Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego/Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego Elektrotechniki CEN/CENELEC o wyszczególnienie następujących systemów zaświadczania zgodności w stosownych normach zharmonizowanych:







Wyrób (wyroby) Zamierzone wykorzystanie(-a) Poziom(-y) lub klasa(-y) System(-y) zaświadczania zgodności Domieszki do betonu, zaprawy i zaczynu — 2+ Dodatki (Typ I) do betonu, zaprawy i zaczynu — 2+ Dodatki (Typ II) do betonu, zaprawy i zaczynu — 1+ Włókna do wykorzystania konstrukcyjnego w betonie, zaprawie i zaczynie — 1 do innego wykorzystania w betonie, zaprawie i zaczynie — 3 Wyroby do naprawy i zabezpieczania betonu do wykorzystania przy niskich wymaganiach eksploatacyjnych w budynkach i obiektach budownictwa lądowego — 4 do innego wykorzystania w budynkach i obiektach budownictwa lądowego — 2+ System 1+: patrz dyrektywa 89/106/EWG załącznik III sekcja 2 ppkt i), z kontrolą próbek losowych. System 1: patrz dyrektywa 89/106/EWG załącznik III sekcja 2 ppkt i), bez kontroli próbek losowych. System 2+: patrz dyrektywa 89/106/EWG załącznik III sekcja 2 ppkt ii), pierwsza możliwość, włącznie z certyfikacją fabrycznej kontroli produkcji przez zatwierdzoną jednostkę, na podstawie wstępnej inspekcji fabryki i fabrycznej kontroli produkcji oraz stały nadzór, ocenę i akceptację fabrycznej kontroli produkcji. System 3: patrz dyrektywa 89/106/EWG załącznik III sekcja 2 ppkt ii), druga możliwość. System 4+: patrz dyrektywa 89/106/EWG załącznik III sekcja 2 ppkt ii), trzecia możliwość.

Specyfikacja systemu zaświadczania zgodności powinna być tak dobrana, aby system ten mógł być wprowadzany w życie nawet wówczas, gdy ustalenie właściwości użytkowych wyrobu dla pewnej cechy charakterystycznej nie jest konieczne, z uwagi na fakt, że co najmniej jedno Państwo Członkowskie w ogóle nie posiada wymogów prawnych dotyczących takiej cechy (patrz art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/106/EWG oraz, gdy to właściwe, pkt 1.2.3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia takiej cechy charakterystycznej wyrobu, jeśli nie życzy on sobie przedkładać deklaracji dotyczących właściwości użytkowych wyrobu w tym zakresie.

RODZINA WYROBÓW

WYROBY ZWIĄZANE Z BETONEM, ZAPRAWĄ I ZACZYNEM (2/2)

System zaświadczania zgodności

Dla wyrobu(-ów) i jego(ich) zamierzonego(-ych) wykorzystania(-ań), wyszczególnionych poniżej, wnosi się do Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego/Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego Elektrotechniki CEN/CENELEC o wyszczególnienie następujących systemów zaświadczania zgodności w stosownych normach zharmonizowanych:







Wyrób (wyroby) Zamierzone wykorzystanie(-a) Poziom(-y) lub klasa(-y) System(-y) zaświadczania zgodności Wyroby do naprawy i zabezpieczania betonu do wykorzystania podlegającego przepisom przeciwpożarowym ►M1 A1 (1), A2 (1), B (1), C (1) ◄ 1 ►M1 A1 (2), A2 (2), B (2), C (2), D, E ◄ 3 ►M1 (A1 to E) (3), F ◄ 4 (1) ►M1 Wyroby/materiały, dla których podwyższenie klasyfikacji reakcji na działanie ognia jest możliwe dzięki wyraźnie rozpoznawalnemu etapowi w procesie produkcji (np. dla zastosowania dodatków opóźniających działanie ognia lub ograniczenie materiału organicznego). ◄ (2) ►M1 Wyroby/materiały nieobjęte przypisem 1. ◄ (3) ►M1 Wyroby/materiały, które nie wymagają badania na reakcję na działanie ognia (np. Wyroby/materiały klas A1 zgodnie z decyzją Komisji 96/603/WE). ◄ System 1: patrz dyrektywa 89/106/EWG załącznik III sekcja 2 ppkt i), bez kontroli próbek losowych. System 3: patrz dyrektywa 89/106/EWG załącznik III sekcja 2 ppkt ii), druga możliwość. System 4: patrz dyrektywa 89/106/EWG załącznik III sekcja 2 ppkt ii), trzecia możliwość

Specyfikacja systemu zaświadczania zgodności powinna być tak dobrana, aby system ten mógł być wprowadzany w życie nawet wówczas, gdy ustalenie właściwości użytkowych dla pewnej cechy charakterystycznej wyrobu nie jest konieczne, z uwagi na fakt, że co najmniej jedno Państwo Członkowskie w ogóle nie posiada wymogów prawnych dotyczących takiej cechy (patrz art. 2 ust. 1 dyrektywy 89/106/EWG oraz, gdy to właściwe, pkt 1.2.3 dokumentów interpretacyjnych). W tych przypadkach nie wolno nakładać na producenta obowiązku sprawdzenia takiej cechy, jeśli nie życzy on sobie przedkładać deklaracji dotyczących właściwości użytkowych wyrobu w tym zakresie.