Członek niedemokratycznie wybranego Zgromadzenia Narodowego. Do stycznia 2018 r. szef rządu Okręgu Stołecznego (Distrito Capital). Do 21 czerwca 2017 r. generalny dowódca Boliwariańskiej Gwardii Narodowej. Uczestniczył w represjach wobec społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji w Wenezueli i jest odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka, których dopuściła się Boliwariańska Gwardia Narodowa pod jego dowództwem. Jego działania i strategie jako generalnego dowódcy Boliwariańskiej Gwardii Narodowej, w tym dopuszczenie do tego, by Boliwariańska Gwardia Narodowa przewodziła działaniom policyjnym wobec cywilnych demonstracji, oraz jego publiczne wypowiedzi, w których opowiadał się za tym, by sądy wojskowe sprawowały jurysdykcję nad ludnością cywilną, podważają praworządność w Wenezueli.

Od stycznia 2021 r. przewodniczący Komisji Obrony i Bezpieczeństwa w niedemokratycznie wybranym Zgromadzeniu Narodowym. Były szef Sztabu Generalnego przy głównodowodzącym siłami zbrojnymi (od lipca 2019 r. do września 2020 r.). Były głównodowodzący wenezuelskiej Boliwariańskiej Armii Narodowej (do lipca 2019 r.). Były generalny dowódca wenezuelskiej Boliwariańskiej Armii Narodowej i były dowódca wenezuelskiego Kompleksowego Regionu Obrony Strefy Centralnej (REDI Central). Odpowiada za poważne naruszenia praw człowieka dokonane przez siły pod jego dowództwem w czasie jego kadencji jako generalnego dowódcy wenezuelskiej Boliwariańskiej Armii Narodowej, w tym za nadużywanie siły i znęcanie się nad zatrzymanymi. Działał przeciwko opozycji demokratycznej i popierał wykorzystywanie sądów wojskowych do prowadzenia procesów przeciwko protestującym osobom cywilnym.

Wiceprezydent Wenezueli, minister gospodarki, finansów i handlu. Była przewodnicząca nielegalnego Zgromadzenia Konstytucyjnego i była członkini komisji prezydenckiej do spraw nielegalnego Zgromadzenia Konstytucyjnego. Jej działania w komisji prezydenckiej, a następnie jako przewodniczącej nielegalnego Zgromadzenia Konstytucyjnego podważyły demokrację i praworządność w Wenezueli, między innymi poprzez zawłaszczanie uprawnień Zgromadzenia Narodowego i wykorzystywanie ich do atakowania opozycji i niedopuszczania jej do udziału w procesie politycznym.

Od sierpnia 2020 r. drugi dowódca i szef sztabu 35. Brygady Żandarmerii Wojskowej. Szef wydziału dochodzeń w Dyrekcji Generalnej Kontrwywiadu Wojskowego (Dirección General de Contrainteligencia Militar (DGCIM)) co najmniej od kwietnia do sierpnia 2019 r. Jako szef wydziału dochodzeń nadzorował obiekt DGCIM w miejscowości Boleita. Odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka, w tym tortury, stosowanie nadmiernej siły i złe traktowanie – przez niego samego oraz członków DGCIM pod jego dowództwem – zatrzymanych osób, zwłaszcza w obiekcie w Boleita. Łączy się go ze śmiercią kapitana Rafaela Acosty.

Dyrektor generalny Krajowej Komisji Telekomunikacji (CONATEL) od 7 sierpnia 2017 r. Jego działania osłabiały demokrację i praworządność w Wenezueli, w tym poprzez poważne ograniczanie przysługujących obywatelom Wenezueli praw do wolnej prasy, wolności słowa i do informacji. Wykorzystywał specjalne uprawnienia Conatelu w celu uciszania krytyki i dysydentów sprzeciwiających się reżimowi poprzez blokowanie stron internetowych, filtrowanie ich treści i utrudnianie dostępu do nich oraz poprzez cofanie licencji dla stacji radiowych i telewizyjnych oraz nieudzielanie nowych licencji.

47.

Indira Maira ALFONZO IZAGUIRRE

Data urodzenia: 29 kwietnia 1968 r. Miejsce urodzenia: La Guaira, stan La Guaira, Wenezuela Numer identyfikacyjny: V-6978710 Płeć: kobieta

Była przewodnicząca Izby Wyborczej Sądu Najwyższego (Tribunal Supremo de Justicia (TSJ)). Była przewodnicząca Narodowej Rady Wyborczej (Consejo Nacional Electoral (CNE)), mianowana 13 czerwca 2020 r. Była członkini Izby Wyborczej i Izby Plenarnej Sądu Najwyższego, druga wiceprezes Sądu Najwyższego od 2015 r. do 24 lutego 2017 r., wiceprezes Sądu Najwyższego od 24 lutego 2017 r. do 12 czerwca 2020 r. Jako członkini Izby Wyborczej Sądu Najwyższego, Indira Maira Alfonzo Izaguirre odpowiada za działania wymierzone w ówczesne nowo wybrane Zgromadzenie Narodowe w grudniu 2015 r., wskutek których zgromadzenie to nie było w stanie wykonywać swoich uprawnień ustawodawczych. Ponadto w czerwcu 2020 r. zaakceptowała swoje mianowanie przez Sąd Najwyższy na stanowisko przewodniczącej CNE, chociaż uprawnienie w tym zakresie należy do Zgromadzenia Narodowego. W tym charakterze przygotowywała i nadzorowała niedemokratyczne wybory do Zgromadzenia Narodowego, które odbyły się 6 grudnia 2020 r., i uczestniczyła w zmianie przepisów wyborczych dotyczących tych wyborów dokonanej 30 czerwca 2020 r., nie opuszczając oficjalnie Sąd Najwyższy (tymczasowe zezwolenie na dołączenie do CNE). Po odnowieniu składu CNE w maju 2021 r., powróciła do Sądu Najwyższego. Jej działania podważały więc demokrację i praworządność w Wenezueli.