2004D0004 — PL — 26.11.2010 — 007.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B DECYZJA KOMISJI z dnia 22 grudnia 2003 r. upoważniająca Państwa Członkowskie do tymczasowego podejmowania środków nadzwyczajnych przeciwko rozprzestrzenianiu się Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith w odniesieniu do Egiptu (notyfikowana jako dokument nr C(2003) 4956) (2004/4/WE) (Dz.U. L 002, 6.1.2004, p.50)

zmienione przez:









▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 22 grudnia 2003 r.

upoważniająca Państwa Członkowskie do tymczasowego podejmowania środków nadzwyczajnych przeciwko rozprzestrzenianiu się Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith w odniesieniu do Egiptu

(notyfikowana jako dokument nr C(2003) 4956)

(2004/4/WE)







KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/EWG z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przeciwko wprowadzaniu do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych oraz przeciwko ich rozprzestrzenianiu się we Wspólnocie ( 1 ), ostatnio zmienioną dyrektywą Komisji 2003/2/WE ( 2 ), w szczególności jej art. 16 ust. 3, a także mając na uwadze, co następuje: (1) W przypadku gdy Państwo Członkowskie uważa, iż istnieje bezpośrednie zagrożenie wprowadzenia na jego terytorium z państw trzecich Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith, powodującego szarą pleśń, może tymczasowo podjąć dodatkowe środki niezbędne do ochrony swojego terytorium przed tym zagrożeniem. (2) W 1996 r., na podstawie powtarzającego się wykrywania obecności Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith w ziemniakach pochodzących z Egiptu, kilka Państw Członkowskich (Francja, Finlandia, Hiszpania i Dania) podjęło środki mające na celu wprowadzenie w życie zakazu przywozu ziemniaków pochodzących z Egiptu, aby zapewnić bardziej skuteczną ochronę przed wprowadzaniem z Egiptu na ich terytoria Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith. (3) Komisja zareagowała przyjmując decyzję 96/301/WE z dnia 3 maja 1996 r. upoważniającą Państwa Członkowskie do tymczasowego podjęcia dodatkowych środków przeciwko rozprzestrzenianiu się Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith w odniesieniu do Egiptu ( 3 ), ostatnio zmienioną decyzją 2002/903/WE ( 4 ). (4) Decyzja 96/301/WE została wzmocniona szeregiem zmieniających decyzji. Zakazano przywozu do Wspólnoty ziemniaków pochodzących z Egiptu, z wyjątkiem ziemniaków pochodzących z obszarów wolnych od szkodników ustanowionych zgodnie z Międzynarodową Normą FAO dla środków fitosanitarnych: Nadzór nad szkodnikami — Wymogi dotyczące utworzenia obszarów wolnych od szkodników. (5) W sezonie przywozowym 2002/2003 odnotowano szereg przypadków wykrycia Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith i Egipt sam podjął decyzję zakazu wszelkiego wywozu egipskich ziemniaków do Wspólnoty od dnia 24 marca 2003 r. (6) W świetle przedstawionej powyżej sytuacji Komisja zainicjowała misję do Egiptu, która została przeprowadzona przez ekspertów Państw Członkowskich w sierpniu 2003 r. w celu przeprowadzenia audytu technicznego istniejącej kontroli i systemu monitorowania produkcji, i obrotu ziemniakami przeznaczonymi do przywozu do Wspólnoty. (7) Wyniki misji zostały poddane ocenie. Komisja uznała za właściwe wprowadzenie bardziej restrykcyjnej kontroli wzrokowej przesyłek ziemniaków bezpośrednio przed wywozem w porcie wysyłkowym w Egipcie. (8) Co więcej Komisja uznała za właściwe, na podstawie powiadomienia o podejrzeniu obecności Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith, aby raczej zdefiniować ponownie obszar wolny od szkodników w odniesieniu do wspomnianego powiadomienia o podejrzeniu, niż zakazać wywozu ziemniaków pochodzących z całego obszaru wolnego od szkodników do którego odnosi się powiadomienie o podejrzeniu. Stąd, ustalenie „obszaru” powinno być zmienione i być oparte o „sektor” lub „zagłębie”. (9) W świetle otrzymanych wniosków i zaleceń z audytu technicznego powinno być możliwe zezwolenie, w sezonie przywozowym 2003/2004, na wprowadzenie na terytorium Wspólnoty Solanum tuberosum L. pochodzących z obszarów wolnych od szkodników w Egipcie zatwierdzonych zgodnie ze wspomnianą wyżej Międzynarodową Normą FAO. (10) Dla jasności i racjonalności, decyzja 96/301/WE powinna być zatem uchylona i zastąpiona niniejszą decyzją. (11) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:







Artykuł 1

Przywóz na terytorium Wspólnoty bulw Solanum tuberosum L. pochodzących z Egiptu, innych niż te już zabronione na podstawie postanowień ustanowionych w część A, pkt 10 załącznika III do dyrektywy 2000/29/WE, jest zakazany.

Artykuł 2

1. W drodze odstępstwa od art. 1, w sezonie przywozowym ►M7 2010/2011 ◄ zezwala się na wprowadzanie do Wspólnoty bulw Solanum tuberosum L., pochodzących z Egiptu, z „obszarów wolnych od szkodników”, określonych w ust. 2, pod warunkiem że środki mające zastosowanie do bulw uprawianych na tych obszarach i określone w Załączniku do niniejszej decyzji są przestrzegane.

2. Komisja ustali czy w Egipcie „obszary wolne od szkodników” w ►M3 sezonie przywozowym, o którym mowa w ust. 1 ◄ zostały zatwierdzone zgodnie z „Międzynarodowymi Normami dla Środków Fitosanitarnych FAO część 4: Nadzór nad szkodnikami — Wymogi dotyczące utworzenia obszarów wolnych od szkodników”, w szczególności z ich ppkt 2.3, oraz stworzony został „wykaz zatwierdzonych obszarów wolnych od szkodników” łącznie ze szczegółami dotyczącymi identyfikacji pól znajdujących się na powyższych „zatwierdzonych obszarach wolnych od szkodników”. Komisja powinna przekazać ten wykaz do Komitetu i do Państw Członkowskich.

Artykuł 3

Przepisy art. 2 przestają obowiązywać jak tylko Komisja powiadomi Państwa Członkowskie o potwierdzeniu szóstego odnotowania obecności Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith zgodnie z pkt 2 lub 3 Załącznika do niniejszej decyzji, w przesyłkach ziemniaków wprowadzanych do Wspólnoty na podstawie niniejszej decyzji w trakcie ►M3 sezonu przywozowego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 ◄ , a dalej stwierdzi się że odnotowanie obecności wskazuje na to, że metoda identyfikacji „obszaru wolnego od szkodników” w Egipcie lub procedury urzędowego monitorowania w Egipcie nie były wystarczające do zapobieżenia zagrożeniu wprowadzenia Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith do Wspólnoty.

Artykuł 4

Państwa Członkowskie przywozu przekażą Komisji oraz innym Państwom Członkowskim, przed dniem ►M7 31 sierpnia 2011 r. ◄ , informacje dotyczące przywożonych na mocy niniejszej decyzji ilości ziemniaków, jak również szczegółowe techniczne sprawozdanie z przeprowadzenia urzędowych badań określonych w pkt 2 Załącznika do niniejszej decyzji; kopie każdego ze świadectw fitosanitarnych poszczególnych roślin przekazuje się Komisji. W przypadkach zawiadomienia o podejrzeniach lub potwierdzonej obecności jak określono w pkt 4 niniejszego Załącznika, kopie świadectwa fitosanitarnego i dołączonych dokumentów zostają przekazane wraz ze wspomnianym powyżej zawiadomieniem.

Artykuł 5

Państwa Członkowskie dostosowują przyjęte środki w celu ochrony własnego terytorium przed wprowadzeniem i rozprzestrzenianiem się Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith w taki sposób, aby środki te były zgodne z art. 1, 2 i 3.

Artykuł 6

Decyzja 96/301/WE traci moc.

Artykuł 7

Ta decyzja zostanie poddana przeglądowi najpóźniej do dnia ►M7 30 września 2011 r. ◄

Artykuł 8

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.









ZAŁĄCZNIK

Do celów przewidzianych w art. 2, dodatkowo do wymagań dla ziemniaków stosuje się następujące nadzwyczajne środki ustanowione w częściach A i B załącznika I, II i IV do dyrektywy 2000/29/WE, z wyjątkiem tych ustanowionych w załączniku IV, część A, sekcja I, ppkt 25.8:

a) ziemniaki przeznaczone do wprowadzania do Wspólnoty są produkowane na polach znajdujących się w dozwolonych „obszarach wolnych od szkodników” w Egipcie ►M1 ————— ◄ zgodnie z art. 2 niniejszej decyzji; zgodnie z tak ustalonymi obszarami oraz do celów niniejszej decyzji, definicja „obszaru” albo jest oparta na „sektorze” (już ustanowiona jednostka administracyjna, która określa grupę „zagłębi”) lub „zagłębiu” (jednostka zirygowana) i jest oznaczona oddzielnym, urzędowym numerem kodowym; b) ziemniaki wyszczególnione w lit. a) powinny w Egipcie być: i) hodowane z ziemniaków, albo bezpośrednio pochodzenia wspólnotowego lub raz wyhodowane z takich ziemniaków, produkowane w dozwolonych „obszarach wolnych od szkodników” jak ustanowiono na mocy art. 2 niniejszej decyzji, i które były urzędowo kontrolowane na obecność ukrytej infekcji, niezwłocznie przed sadzeniem roślin, zgodnie ze Wspólnotowym schematem kontroli jaki ustanowiono w dyrektywie Rady 98/57/WE ( 5 ), i uznane za wolne od Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith w takich kontrolach; ii) urzędowo sprawdzane na obecność szarej pleśni ziemniaczanej powodowanej przez Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith na polu podczas sezonu wzrostu a uznane za wolne od takich symptomów w trakcie takich inspekcji i po pobraniu próbki 500 bulw z pięciu feddanów (= 2,02 hektara) lub 200 bulw z jednego feddana (= 0,41 hektara) lub części tej ilości z mniejszych pól ziemniaczanych tak blisko terminu zbiorów jak to możliwe dla badań laboratoryjnych włączając w to próbę inkubacyjną i optyczną kontrolę ciętych bulw na obecność symptomów szarej pleśni powodowanej przez Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith a uznane za wolne od tych symptomów w tych kontrolach; iii) transportowane do punktów pakowania zatwierdzonych przez organy egipskie do przechowywania jedynie ziemniaków nadających się do przywozu do Wspólnoty w sezonie przywozowym ►M7 2010/2011 ◄ i przybywających do takich zatwierdzonych punktów pakowania, — dołączyć dokumenty dostarczone do każdej ciężarówki dostawczej wyruszającej z pola na którym zebrano plony i dokonano załadunku, z obszaru jak wyszczególniono to w lit. a). Te dokumenty powinny być przechowywane w punkcie pakowania aż do zakończenia sezonu wywozowego, — próbki ciętych bulw urzędowo kontrolowane na obecność symptomów szarej pleśni powodowanej przez Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith i uznane za wolne od takich symptomów w trakcie tych kontroli, na poziomie próbkowania, dla worków o wadze 70 kg lub równoważnych, 10 % wagi worka stanowi 40 sprawdzanych bulw na worek, dla 1 lub 1,5 tonowych worków, przy poziomie próbkowania 50 % wagi worka i 40 sprawdzanych bulwach na worek. Wykaz punktów pakowania urzędowo zatwierdzonych przez organy egipskie powinien zostać udostępniony Komisji przed dniem ►M7 1 stycznia 2011 r. ◄ , ▼M2 — urzędowo monitorowane od chwili ich przybycia do punktu pakowania do chwili ich zapakowania w worki oznakowane zgodnie z pkt 1 lit. b) ppkt x); ▼B iv) po zapakowaniu w worki w punkcie pakowania, urzędowo sprawdzonych na obecność symptomów szarej pleśni powodowanej przez Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith na próbkach bulw i uznane za wolne od takich symptomów w trakcie tych kontroli, na poziomie próbkowania 2 % wagi worka i 30 sprawdzonych bulwach na worek; ▼M2 v) bezpośrednio przed wywozem do Wspólnoty urzędowo sprawdzone w porcie wysyłkowym przez pocięcie 400 bulw z każdego obszaru wolnego od szkodników z danej przesyłki i wyciągniętych z przynajmniej dziesięciu worków z danego obszaru wolnego od szkodników; ▼B vi) urzędowo sprawdzone na obecność infekcji ukrytych w próbkach wybranych z każdej przesyłki; podczas sezonu wywozowego musi być pobierana i obecna w przesyłce przynajmniej jedna próbka na zagłębie lub sektor, ale w każdym wypadku musi być pobieranych przynajmniej pięć próbek i dostarczanych do analizy laboratoryjnej zgodnie ze wspólnotowym schematem kontroli ustanowionym w dyrektywie 98/57/WE, i uznane za wolne od Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith w takich próbach; vii) wpis gospodarstwa do urzędowego wykazu dla dalszego postępowania w procesie przygotowywania do wysłania do Wspólnoty z odpowiedniego zagłębia, jeżeli kontrole i/lub sprawdzanie odnoszące się do ii), iii), iv), v) i vi) ujawnią podejrzenie o występowanie Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith, aż do czasu obalenia podejrzeń o występowanie Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith. W tym momencie należy zobowiązać wspomniane gospodarstwo do wyznaczenia strefy buforowej wokół znajdującego się tam zagłębia, w odniesieniu do wspomnianego powyżej podejrzenia o obecności, chyba że występuje naturalna fizyczna bariera (np. pustynia w przypadku zraszaczy kołowo — osiowych). Nie wywozi się ziemniaków z odnośnej strefy buforowej do czasu obalenia podejrzenia o wystąpienie choroby. Przy rozszerzeniu strefy buforowej powinno być wzięte pod uwagę ryzyko dalszego rozprzestrzeniania się Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith z takiego zatwierdzonego obszaru wolnego od szkodników. Informacje o zidentyfikowaniu powyższych obszarów, z których pochodzi zaopatrzenie, oraz ich stref buforowych za pomocą oddzielnych, urzędowych numerów kodowych, niezwłoczne udostępnieniane są Komisji, podobnie jak końcowe wyniki badań podejrzanych wystąpień choroby; viii) zebrane, przechowywane i pakowane oddzielnie, łącznie z racjonalnym odrębnym wykorzystaniem maszyn, według zagłębi objętych zasięgiem jednostki nawadniania oraz, jeśli to możliwe, według obszarów, jak określono w lit. a), dla każdego przypadku, ix) przygotowane partie, zawierające wyłącznie ziemniaki, które zostały zebrane na jednym oddzielnym obszarze jak określono w lit. a), ▼M1 x) jasne oznakowanie każdej paczki, opieczętowanej pod kontrolą właściwych organów egipskich, z nieusuwalnym wskazaniem odpowiedniego urzędowego numeru kodowego, jak podano w wykazie „zatwierdzonych obszarów wolnych od szkodników” zebranych na mocy art. 2 niniejszej decyzji, oraz odpowiedniego numeru serii; ▼B xi) z załączonymi urzędowymi świadectwami fitosanitarnymi wymaganymi na mocy art. 13 ust. 1 ii) dyrektywy 2000/29/WE, wskazującymi w sekcji „Znaki odróżniające” numer(-y) partii i urzędowy numer(-y) kodowy, jak określono w x), oraz w sekcji „Dodatkowa deklaracja”; numer partii, z której pobrana została próbka do celów określonych w vi), oraz urzędowe poświadczenie przeprowadzenia stosownych badań, również wskazuje się w tej sekcji; xii) wywożone przez urzędowo zarejestrowanych eksporterów, których nazwa lub znak towarowy powininny być wskazane na każdej przesyłce. Wykaz urzędowo zarejestrowanych eksporterów ustanowiony przez odpowiednie organy egipskie powinien zostać udostępniony Komisji przed dniem ►M7 1 stycznia 2011 r. ◄ ; c) o miejscach wprowadzania uprawnionych do wprowadzania odpowiednich ziemniaków oraz o nazwie i adresie odpowiedzialnego urzędowego organu zajmującego się każdym miejscem wprowadzania, Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję, która informuje o tym inne Państwa Członkowskie oraz Egipt; d) odpowiedzialny urzędowy organ zajmujący się miejscem wprowadzania powinien z wyprzedzeniem być powiadamiany o prawdopodobnym terminie przywozu przesyłki ziemniaków, jak również o ich ilości. 1)

2. W miejscu wprowadzenia, ziemniaki powinny być poddane kontrolom wymaganym na podstawie art. 13a ust. 1 lit. b) dyrektywy 2000/29/WE, a takie kontrole, powinny być przeprowadzane na próbkach przynajmniej 200 ciętych bulw pobranych z każdej partii z przesyłki, lub jeżeli partia przekracza 25 ton, z każdych 25 ton lub części takiej partii. Każda partia danej przesyłki podlega urzędowej kontroli i nie może być wprowadzana do obrotu lub wykorzystywana aż do momentu ustalenia, iż nie podejrzewa się obecności lub też nie wykryto Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith w trakcie przeprowadzania badań. Ponadto w przypadku gdy typowe lub podejrzane symptomy Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith są wykryte w danej partii, wszystkie pozostałe partie we wspomnianej przesyłce oraz partie z innych przesyłek pochodzących z tego samego obszaru powinny być poddane urzędowej kontroli do czasu potwierdzenia lub odrzucenia możliwości obecności Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith we wspomnianej partii. Jeżeli wykryte zostaną typowe lub podejrzane symptomy Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith we wspomnianych badaniach, powinno ustalić się potwierdzenie lub odrzucenie obecności Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith w wyniku próbkowania zgodnego ze wspomnianym wspólnotowym schematem kontroli. Jeżeli obecność Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith jest potwierdzona, partia z której próbka została pobrana powinna zostać poddana jednemu z następujących środków: i) odmowa lub pozwolenie na wysłanie produktów do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza Wspólnotą, ii) zniszczenie, a wszystkie pozostałe partie z przesyłki z tego samego obszaru powinny być sprawdzone zgodnie z pkt 3.

3. Oprócz kontroli odnoszących się do pkt 2, powinno się dokonać prób na obecność infekcji utajonej zgodnie ze wspomnianym wspólnotowym schematem kontroli na próbkach pobranych z każdego obszaru jak wyszczególniono w pkt 1 lit. a); podczas sezonu wywozowego przynajmniej jedna próbka z każdego sektora lub pola w danym obszarze, jak określono w ust. 1a, powinna być pobrana w ilości 200 bulw na próbkę z pojedynczej partii. Próbka ciętych bulw wybrana do sprawdzenia obecności infekcji ukrytej powinna także być poddana kontroli. Powinno się przechowywać i właściwe konserwować ekstrakty ziemniaczane z każdej badanej próbki z wynikiem pozytywnym. Każda partia z której próbka została pobrana pozostaje pod urzędową kontrolą i nie może być sprzedawana lub używana aż do ustalenia, że obecność Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith nie została potwierdzona we wspomnianej próbce. Jeżeli obecność Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith jest potwierdzona, partia z której próbka została pobrana powinna być poddana jednemu z następujących środków: i) odmowa lub pozwolenie na wysłanie produktów do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza Wspólnotą, ii) zniszczenie.

4. Zarówno w przypadku podejrzenia lub potwierdzenia obecności Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith Państwa Członkowskie powinny powiadomić o tym niezwłocznie Komisję i Egipt; powiadomienie o podejrzanej obecności powinno być poparte pozytywnymi wynikami szybkiej prób(-y) przesiewowej jak wyszczególniono w załączniku II, sekcja I, pkt 1 i sekcji II lub prób(-ie) przesiewowych jak wyszczególniono w załączniku II, sekcja I, pkt 2 i sekcja III wspomnianego wspólnotowego schematu kontroli.

5. Komisja zapewnia, że otrzyma informacje o szczegółach i wynikach kontroli wizualnych, o których mowa w pkt 1 lit. b) ii), iii), iv) i v) oraz próbkowania określonego w pkt 1 lit. b) vi). Wykaz zatwierdzonych obszarów wolnych od szkodników zostaje dostosowany przez Komisję do tych rezultatów oraz do wyników sporządzonych na podstawie pkt 2 i 3; w odniesieniu do powiadomienia o podejrzeniu na podstawie pkt 4 wykaz „zatwierdzonych obszarów wolnych od szkodników” jest dostosowany za pomocą powiadomienia gospodarstwa o wstrzymaniu dalszego wywozu do Wspólnoty ziemniaków, do których odnosiło się wspomniane powiadomienie o podejrzeniu, pochodzących z zagłębia związanego z zatwierdzonym obszarem wolnym od szkodników aż do czasu obalenia podejrzenia o obecności Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith. Po otrzymaniu powiadomienia dokonanego przez Komisję w stosunku do dołączonego powyżej wykazu zatwierdzonych obszarów wolnych od szkodników, organy egipskie wyznaczają strefę buforową jak przedstawiono w pkt 1 lit. b) vii). Informacje o nadaniu wymienionej powyżej strefy buforowej oddzielnego urzędowego numeru(-ów) kodowego, które zostają udostępnione niezwłocznie Komisji i Państwom Członkowskim. W przypadku braku takiej informacji w przeciągu trzech dni roboczych od pojawienia się podejrzenia, Komisja dostosowuje wykaz zatwierdzonych obszarów wolnych od szkodników poprzez wykluczenie z dalszego wywozu w pozostałym okresie ►M3 sezonu przywozowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ◄ całego sektora w którym znajduje się pole do którego odnosi się powiadomienie o podejrzeniu.

6. Państwa Członkowskie powinny ustalić wymagania co do właściwego oznakowania, włączając w to egipskie pochodzenie, w celu zapobieżenia sadzenia ziemniaków oraz właściwe środki do likwidacji odpadów po opakowaniu zbiorczym lub przetwarzaniu ziemniaków aby zapobiec rozprzestrzenianiu się Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith w wyniku możliwej infekcji utajonej.