2011R1233 — PL — 22.08.2013 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 1233/2011

z dnia 16 listopada 2011 r.

w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych oraz uchylające decyzje Rady 2001/76/WE i 2001/77/WE







PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207, uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą ( 1 ), a także mając na uwadze, co następuje: (1) Agencje kredytów eksportowych (AKE) przyczyniają się do rozwoju handlu światowego, wspierając eksport i inwestowanie przez przedsiębiorstwa w uzupełnieniu do finansowania i ubezpieczenia przez sektor prywatny. Unia jest stroną Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, zawartego w ramach Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), zwanego dalej „Porozumieniem”. Porozumienie to, w postaci, w jakiej zawarli je jego uczestnicy, reguluje warunki finansowe, jakie AKE mogą oferować w celu zapewnienia równych warunków konkurencji w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych. (2) Na mocy decyzji Rady 2001/76/WE z dnia 22 grudnia 2000 r. zastępującej decyzję z dnia 4 kwietnia 1978 r. w sprawie zastosowania niektórych wytycznych w dziedzinie kredytów eksportowych wspieranych przez państwo ( 2 ) i decyzji Rady 2001/77/WE z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie stosowania zasad Umowy ramowej dotyczącej transakcji typu „project finance” w zakresie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych ( 3 ), wytyczne zawarte w Porozumieniu i szczególne zasady dotyczące transakcji typu „project finance” mają zastosowanie w Unii. (3) Poprzez działalność AKE Porozumienie pośrednio przyczynia się do swobodnego i uczciwego handlu oraz inwestycji przedsiębiorstw, które w przeciwnym razie miałyby ograniczony dostęp do instrumentów kredytowych oferowanych przez sektor prywatny. (4) Ustanawiając, rozwijając i wdrażając ich krajowe systemy kredytów eksportowych oraz pełniąc nadzór nad działalnością w zakresie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, państwa członkowskie powinny przestrzegać ogólnych zasad Unii dotyczących działań zewnętrznych, takich jak umacnianie demokracji, przestrzeganie praw człowieka, spójność polityki na rzecz rozwoju oraz zapobieganie zmianom klimatu. (5) Uczestnicy Porozumienia biorą udział w ciągłym procesie mającym na celu zminimalizowanie zakłóceń rynku oraz stworzenie równych warunków, w których składki naliczane przez AKE są uzależnione od ryzyka i powinny wystarczyć do pokrycia długoterminowych kosztów operacyjnych i strat, a także powinny być zgodne ze zobowiązaniami w ramach Światowej Organizacji Handlu. Aby osiągnąć ten cel, systemy kredytów eksportowych działają w przejrzysty sposób, a agencje składają OECD odpowiednie sprawozdania. (6) Dobrze ukierunkowane kredyty eksportowe oferowane przez AKE mogą przyczynić się do stworzenia możliwości dostępu do rynku dla przedsiębiorstw unijnych, w tym również dla małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP). (7) Uczestnicy Porozumienia i państwa członkowskie Unii Europejskiej postanowili ujawnić niektóre informacje dotyczące kredytów eksportowych zgodnie z zasadami przejrzystości OECD i Unii, tak aby zapewnić równe warunki dla uczestników Porozumienia i państw członkowskich. (8) Unia stosuje środki dotyczące przejrzystości i sprawozdawczości określone w załączniku I. (9) Ze względu na większą konkurencję na rynkach światowych oraz w celu uniknięcia niekorzystnych warunków konkurencji dla przedsiębiorstw unijnych, Komisja – stosownie do mandatu negocjacyjnego, jakiego udzieliły jej państwa członkowskie – powinna wspierać wysiłki OECD na rzecz zaangażowania krajów, które nie uczestniczą w Porozumieniu. Komisja powinna wykorzystywać dwustronne i wielostronne negocjacje do ustanowienia światowych norm w zakresie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych. Światowe standardy w tej dziedzinie są warunkiem koniecznym istnienia równych szans w handlu na szczeblu światowym. (10) Pomimo iż kraje OECD stosują wytyczne zawarte w Porozumieniu, kraje spoza OECD nie są uczestnikami Porozumienia, co może prowadzić do przewagi konkurencyjnej eksporterów pochodzących z tych krajów. Dlatego też zachęca się te kraje do stosowania przepisów Porozumienia w celu zapewnienia równych warunków konkurencji również na szczeblu światowym. (11) W związku z unijną polityką lepszych uregulowań prawnych, mającą na celu uproszczenie i poprawę istniejących przepisów, w przyszłych przeglądach Porozumienia Komisja i państwa członkowskie skupią się, w razie potrzeby, na zmniejszaniu obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorstw i administracji krajowych, w tym AKE. (12) Uczestnicy Porozumienia postanowili poprawić i zracjonalizować tekst Porozumienia. Uzgodnione przez nich zmiany polegają na zwiększeniu przystępności tekstu dla użytkownika, poprawie spójności między odpowiednimi zobowiązaniami międzynarodowymi i osiągnięciu większej przejrzystości, zwłaszcza w stosunku do państw niebędących uczestnikami Porozumienia. Ponadto uczestnicy Porozumienia postanowili także włączyć do tekstu Porozumienia zasady dotyczące transakcji typu „project finance” wprowadzone decyzją 2001/77/WE i zasady dotyczące kredytów eksportowych na statki, wprowadzone decyzją Rady 2002/634/WE ( 4 ) zmieniającą decyzję 2001/76/WE. (13) Niniejsze rozporządzenie oraz skonsolidowany i poprawiony tekst Porozumienia załączony do niniejszego rozporządzenia powinny zastąpić i uchylić zmienioną decyzję 2001/76/WE, a decyzja 2001/77/WE powinna zostać uchylona. (14) Aby szybko i sprawnie włączyć do prawodawstwa Unii poprawki do wytycznych określonych w Porozumieniu, uzgodnione przez uczestników Porozumienia, Komisja powinna, w razie konieczności, przyjąć akty delegowane w celu zmiany załącznika II. Dlatego też należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do poprawek do wytycznych, uzgodnionych przez uczestników Porozumienia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów. Przygotowując i opracowując akty delegowane Komisja powinna zapewnić równoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







Artykuł 1

Zastosowanie Porozumienia

Wytyczne zawarte w Porozumieniu w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych („Porozumienie”) mają zastosowanie w Unii. Tekst Porozumienia stanowi załącznik do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Przekazanie uprawnień

Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 3 w celu zmiany załącznika II w wyniku poprawek do wytycznych, uzgodnionych przez uczestników Porozumienia.

W przypadku gdy w odniesieniu do zmiany załącznika II w wyniku poprawek do wytycznych, uzgodnionych przez uczestników Porozumienia, jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą, do aktów delegowanych przyjmowanych na podstawie niniejszego artykułu ma zastosowanie procedura przewidziana w art. 4.

Artykuł 3

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1. Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 2 powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia 9 grudnia 2011 r.

3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 2, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5. Akt delegowany przyjęty zgodnie z art. 2 wchodzi w życie tylko jeśli Parlament Europejski lub Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiąca z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 4

Tryb pilny

1. Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2. Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 3 ust. 5. W takim przypadku Komisja uchyla akt niezwłocznie po doręczeniu przez Parlament Europejski lub Radę decyzji o sprzeciwie.

Artykuł 5

Przejrzystość i sprawozdawczość

Środki dotyczące przejrzystości i sprawozdawczości, które należy stosować w Unii, określono w załączniku I.

Artykuł 6

Uchylenie

Niniejszym uchyla się decyzje 2001/76/WE oraz 2001/77/WE.

Artykuł 7

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.









ZAŁĄCZNIK I

1. Bez uszczerbku dla prerogatyw instytucji państw członkowskich sprawujących nadzór nad krajowymi programami kredytów eksportowych, każde państwo członkowskie udostępnia Komisji roczne sprawozdanie z działalności z myślą o poprawie przejrzystości na szczeblu Unii. Zgodnie ze swoim prawodawstwem krajowym państwa członkowskie przekazują informacje na temat aktywów i pasywów, zapłaconych roszczeń i odzyskanych kwot, nowych zobowiązań, zaangażowania i składek. W przypadku gdy działalność w zakresie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych może prowadzić do powstania zobowiązań warunkowych, działalność taką zgłasza się w ramach rocznego sprawozdania z działalności.

2. W rocznym sprawozdaniu z działalności państwa członkowskie opisują, w jaki sposób ryzyka środowiskowe, które mogą powodować inne istotne zagrożenia, są uwzględniane w działalności AKE w zakresie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych.

3. Na podstawie tych informacji Komisja opracowuje roczny przegląd dla Parlamentu Europejskiego, zawierający ocenę zgodności AKE z celami i zobowiązaniami Unii.

4. W ramach swoich kompetencji Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu roczne sprawozdanie z podjętych negocjacji w sprawie ustanowienia światowych norm w dziedzinie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, w których Komisja dysponuje mandatem negocjacyjnym na różnych płaszczyznach współpracy międzynarodowej. W odniesieniu do zakresu niniejszego rozporządzenia pierwszy okres sprawozdawczy obejmuje rok 2011.

▼M1









ZAŁĄCZNIK II

SPIS TREŚCI ROZDZIAŁ I: POSTANOWIENIA OGÓLNE 1. CEL 2. STATUS 3. UCZESTNICTWO 4. INFORMACJE UDOSTĘPNIANE KRAJOM NIEBĘDĄCYM UCZESTNIKAMI 5. ZAKRES ZASTOSOWANIA 6. UZGODNIENIA SEKTOROWE 7. TRANSAKCJE PROJECT FINANCE 8. WYCOFANIE SIĘ 9. MONITOROWANIE ROZDZIAŁ II: WARUNKI FINANSOWE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH 10. ZALICZKA, MAKSYMALNE OFICJALNE WSPARCIE I KOSZTY LOKALNE 11. KLASYFIKACJA KRAJÓW WEDŁUG MAKSYMALNYCH OKRESÓW SPŁATY 12. MAKSYMALNE OKRESY SPŁATY 13. OKRESY SPŁATY DLA ELEKTROWNI NIEJĄDROWYCH 14. SPŁATA KAPITAŁU I ODSETEK 15. STOPY PROCENTOWE, STAWKI UBEZPIECZENIA I INNE OPŁATY 16. OKRES WAŻNOŚCI KREDYTÓW EKSPORTOWYCH 17. DZIAŁANIA W CELU UNIKNIĘCIA LUB ZMINIMALIZOWANIA STRAT 18. DOPASOWANIE 19. MINIMALNE STAŁE STOPY OPROCENTOWANIA W RAMACH OFICJALNEGO WSPARCIA FINANSOWEGO 20. KONSTRUKCJA STÓP CIRR 21. WAŻNOŚĆ STÓP CIRR 22. ZASTOSOWANIE STÓP CIRR 23. SKŁADKA ZA RYZYKO KREDYTOWE 24. MINIMALNE STAWKI UBEZPIECZENIA DLA RYZYKA KREDYTOWEGO 25. KLASYFIKACJA RYZYKA KRAJU 26. OCENA RYZYKA PAŃSTWA 27. KLASYFIKACJA RYZYKA NABYWCY 28. KLASYFIKACJA INSTYTUCJI WIELOSTRONNYCH I REGIONALNYCH 29. PROCENT I JAKOŚĆ OFICJALNEGO ZABEZPIECZENIA KREDYTU EKSPORTOWEGO 30. TECHNIKI OGRANICZANIA RYZYKA KRAJU 31. WSPARCIE JAKOŚCI KREDYTOWEJ W ODNIESIENIU DO RYZYKA NABYWCY 32. PRZEGLĄD WAŻNOŚCI MINIMALNYCH STAWEK UBEZPIECZENIA DLA RYZYKA KREDYTOWEGO ROZDZIAŁ III: POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE POMOCY WIĄZANEJ 33. ZASADY OGÓLNE 34. FORMY POMOCY WIĄZANEJ 35. FINANSOWANIE TOWARZYSZĄCE 36. KWALIFIKOWANIE KRAJU DO POMOCY WIĄZANEJ 37. KWALIFIKOWANIE PROJEKTU 38. MINIMALNY POZIOM KONCESJONOWANIA 39. WYŁĄCZENIE Z KWALIFIKOWANIA KRAJU LUB PROJEKTU DO POMOCY WIĄZANEJ 40. OBLICZANIE POZIOMU KONCESJONOWANIA POMOCY WIĄZANEJ 41. OKRES WAŻNOŚCI POMOCY WIĄZANEJ 42. DOPASOWANIE ROZDZIAŁ IV: PROCEDURY CZĘŚĆ 1: WSPÓLNE PROCEDURY DOTYCZĄCE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH I POMOCY MAJĄCEJ ZWIĄZEK Z HANDLEM 43. POWIADOMIENIA 44. INFORMACJE O OFICJALNYM WSPARCIU 45. PROCEDURY DOPASOWANIA 46. KONSULTACJE SPECJALNE CZĘŚĆ 2: PROCEDURY DOTYCZĄCE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH 47. POWIADOMIENIE Z WYPRZEDZENIEM Z MOŻLIWOŚCIĄ DYSKUSJI 48. POWIADOMIENIE Z WYPRZEDZENIEM CZĘŚĆ 3: PROCEDURY DOTYCZĄCE POMOCY MAJĄCEJ ZWIĄZEK Z HANDLEM 49. POWIADOMIENIE Z WYPRZEDZENIEM 50. NIEZWŁOCZNE POWIADOMIENIE CZĘŚĆ 4: PROCEDURY KONSULTACYJNE DOTYCZĄCE POMOCY WIĄZANEJ 51. CEL KONSULTACJI 52. ZAKRES I TERMIN KONSULTACJI 53. WYNIK KONSULTACJI CZĘŚĆ 5: WYMIANA INFORMACJI DOTYCZĄCYCH KREDYTÓW EKSPORTOWYCH I POMOCY MAJĄCEJ ZWIĄZEK Z HANDLEM 54. PUNKTY KONTAKTOWE 55. ZAKRES KIEROWANYCH ZAPYTAŃ 56. ZAKRES ODPOWIEDZI 57. KONSULTACJE BEZPOŚREDNIE 58. PROCEDURY I FORMAT UZGODNIONYCH WARUNKÓW 59. ODPOWIEDZI NA PROPOZYCJE DOTYCZĄCE UZGODNIONYCH WARUNKÓW 60. PRZYJĘCIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW 61. BRAK POROZUMIENIA W SPRAWIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW 62. DATA WEJŚCIA W ŻYCIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW 63. OBOWIĄZYWANIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW CZĘŚĆ 6: POSTANOWIENIA OPERACYJNE DOTYCZĄCE PRZEKAZYWANIA INFORMACJI O MINIMALNYCH STOPACH PROCENTOWYCH (CIRR) 64. PRZEKAZYWANIE INFORMACJI O MINIMALNYCH STOPACH PROCENTOWYCH 65. DATA WEJŚCIA W ŻYCIE STÓP PROCENTOWYCH 66. NATYCHMIASTOWE ZMIANY STÓP PROCENTOWYCH CZĘŚĆ 7: PRZEGLĄDY 67. REGULARNE PRZEGLĄDY POROZUMIENIA 68. PRZEGLĄD MINIMALNYCH STÓP PROCENTOWYCH 69. PRZEGLĄD MINIMALNYCH STAWEK UBEZPIECZENIA I ZAGADNIENIA POKREWNE ZAŁĄCZNIK I – UZGODNIENIE SEKTOROWE W SPRAWIE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH NA STATKI ZAŁĄCZNIK II – UZGODNIENIE SEKTOROWE W SPRAWIE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH DOTYCZĄCYCH ELEKTROWNI JĄDROWYCH ZAŁĄCZNIK III – UZGODNIENIE SEKTOROWE W SPRAWIE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH DOTYCZĄCYCH CYWILNYCH STATKÓW POWIETRZNYCH ZAŁĄCZNIK IV – UZGODNIENIE SEKTOROWE W SPRAWIE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH W ZAKRESIE ENERGII ODNAWIALNEJ, ŁAGODZENIA ZMIANY KLIMATU I INŻYNIERII WODNEJ ZAŁĄCZNIK V – INFORMACJE ZAWARTE W POWIADOMIENIACH ZAŁĄCZNIK VI – OBLICZANIE MINIMALNYCH STAWEK UBEZPIECZENIA ZAŁĄCZNIK VII – KRYTERIA I WARUNKI REGULUJĄCE ZASTOSOWANIE GWARANCJI SPŁATY UDZIELONEJ PRZEZ STRONĘ TRZECIĄ I KLASYFIKACJI INSTYTUCJI WIELOSTRONNYCH LUB REGIONALNYCH ZAŁĄCZNIK VIII – KRYTERIA I WARUNKI REGULUJĄCE ZASTOSOWANIE TECHNIK OGRANICZANIA RYZYKA KRAJU I WSPARCIA JAKOŚCI KREDYTOWEJ W ODNIESIENIU DO RYZYKA NABYWCY ZAŁĄCZNIK IX - KRYTERIA JAKOŚCI POD KĄTEM REALIZACJI CELÓW POLITYKI ROZWOJU ZAŁĄCZNIK X - WARUNKI MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO TRANSAKCJI PROJECT FINANCE ZAŁĄCZNIK XI – LISTA DEFINICJI ZAŁĄCZNIK XII – JAKOŚCIOWE OPISY KATEGORII RYZYKA NABYWCY ZAŁĄCZNIK XIII – RYNKOWE POZIOMY ODNIESIENIA DLA TRANSAKCJI W KRAJACH NALEŻĄCYCH DO KATEGORII ZERO

ROZDZIAŁ I:

POSTANOWIENIA OGÓLNE

1. CEL

a) Głównym celem Porozumienia w sprawie oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych, zwanego dalej Porozumieniem, jest stworzenie ram dla prawidłowego korzystania z oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych.

b) Porozumienie ma na celu zapewnienie równych zasad w zakresie oficjalnego wsparcia, określonego w art. 5 lit. a), co ma promować konkurencję między eksporterami opartą na jakości i cenie wywożonych towarów i usług, a nie na najkorzystniejszych oficjalnie wspieranych warunkach finansowych.

2. STATUS

Porozumienie, opracowane w ramach OECD, pierwotnie weszło w życie w kwietniu 1978 r., a zawarto je na czas nieokreślony. Porozumienie stanowi „dżentelmeńską umowę” między jego uczestnikami i nie jest aktem OECD ( 5 ), chociaż otrzymuje wsparcie administracyjne Sekretariatu OECD (dalej zwanego „Sekretariatem”).

3. UCZESTNICTWO

Uczestnikami Porozumienia są obecnie: Australia, Kanada, Unia Europejska, Japonia, Korea, Nowa Zelandia, Norwegia, Szwajcaria i Stany Zjednoczone. Obecni uczestnicy mogą zapraszać do uczestnictwa w Porozumieniu pozostałych członków OECD oraz kraje niebędące członkami.

4. INFORMACJE UDOSTĘPNIANE KRAJOM NIEBĘDĄCYM UCZESTNIKAMI

a) Uczestnicy zobowiązują się przekazywać krajom niebędącym uczestnikami informacje o powiadomieniach dotyczących oficjalnego wsparcia, określonego w art. 5 lit. a).

b) Zgodnie z zasadą wzajemności uczestnik będący w sytuacji konkurencyjnej z krajem niebędącym uczestnikiem zobowiązany jest udzielić odpowiedzi na jego wniosek dotyczący oferowanych przez tego uczestnika warunków finansowych oficjalnego wsparcia w taki sposób, w jaki odpowiedziałby na wniosek innego uczestnika.

5. ZAKRES ZASTOSOWANIA

Porozumienie stosuje się do wszelkiego oficjalnego wsparcia udzielanego przez rząd lub w imieniu rządu dla wywozu towarów lub usług, w tym leasingu finansowego, o okresie spłaty wynoszącym dwa lata lub więcej.

a) Oficjalne wsparcie może być udzielane w różnych formach: 1) gwarancji kredytu eksportowego lub jego ubezpieczenia (czysta ochrona ubezpieczeniowa); 2) oficjalnego wsparcia finansowego: — bezpośredniego kredytu/finansowania oraz refinansowania, lub — subsydiowania stopy procentowej; 3) dowolnej kombinacji powyższych form wsparcia.

b) Porozumienie stosuje się do pomocy wiązanej; procedury określone w rozdziale IV stosują się również do pomocy niewiązanej mającej związek z handlem.

c) Porozumienia nie stosuje się do wywozu sprzętu wojskowego i artykułów rolnych.

d) Oficjalnego wsparcia nie udziela się, jeżeli istnieje wyraźny dowód na to, że zamówienie zostało przygotowane we współpracy z kupującym w kraju niebędącym ostatecznym miejscem przeznaczenia towarów, przede wszystkim w celu uzyskania bardziej korzystnych okresów spłaty.

6. UZGODNIENIA SEKTOROWE

a) Następujące uzgodnienia sektorowe stanowią część Porozumienia: — Statki (załącznik I) — Elektrownie jądrowe (załącznik II) — Cywilne statki powietrzne (załącznik III) — Energia odnawialna i inżynieria wodna (załącznik IV)

b) Uczestnik uzgodnienia sektorowego może stosować jego postanowienia w odniesieniu do oficjalnego wsparcia dla wywozu towarów lub usług objętych danym uzgodnieniem sektorowym. Jeżeli uzgodnienie sektorowe nie obejmuje postanowienia odpowiadającego postanowieniu Porozumienia, uczestnik uzgodnienia sektorowego stosuje postanowienie Porozumienia.

7. TRANSAKCJE PROJECT FINANCE

a) Uczestnicy mogą stosować warunki określone w załączniku X w stosunku do wywozu towarów lub usług w przypadku transakcji spełniających kryteria określone w dodatku 1 do załącznika X.

b) Litera a) ma zastosowanie do wywozu towarów i usług objętych uzgodnieniem sektorowym w sprawie kredytów eksportowych dotyczących elektrowni jądrowych oraz uzgodnieniem sektorowym w sprawie kredytów eksportowych dotyczących energii odnawialnej i inżynierii wodnej.

c) Litera a) nie ma zastosowania do wywozu towarów i usług objętych uzgodnieniem sektorowym w sprawie kredytów eksportowych dotyczących cywilnych statków powietrznych i uzgodnieniem sektorowym w sprawie kredytów eksportowych na statki.

8. WYCOFANIE SIĘ

Uczestnik może wycofać się z Porozumienia w drodze pisemnego powiadomienia Sekretariatu przy użyciu środków natychmiastowej łączności, np. korzystając z Systemu Informacji Online OECD (OLIS). Wycofanie się z Porozumienia zaczyna obowiązywać 180 dni kalendarzowych od dnia otrzymania powiadomienia przez Sekretariat.

9. MONITOROWANIE

Sekretariat monitoruje wprowadzanie w życie postanowień Porozumienia.

ROZDZIAŁ II:

WARUNKI FINANSOWE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH

Warunki finansowe kredytów eksportowych obejmują wszystkie postanowienia niniejszego rozdziału, z których każde powinno być odczytywane w powiązaniu z pozostałymi.

Porozumienie ustanawia ograniczenia warunków mogących być przedmiotem oficjalnego wsparcia. Uczestnicy są świadomi, że w niektórych sektorach handlu i przemysłu tradycyjnie zastosowanie mają warunki finansowe bardziej restrykcyjne od tych przewidzianych w Porozumieniu. Uczestnicy nadal zobowiązani są przestrzegać takich zwyczajowych warunków finansowych, w szczególności zasady, zgodnie z którą okresy spłaty nie mogą być dłuższe od okresu użytkowania towarów.

10. ZALICZKA, MAKSYMALNE OFICJALNE WSPARCIE I KOSZTY LOKALNE

a) Uczestnicy wymagają od kupujących towary i usługi będące przedmiotem oficjalnego wsparcia wpłacania zaliczek w wysokości minimum 15 % wartości umowy eksportowej w dniu lub przed dniem uruchomienia kredytu, zgodnie z załącznikiem XI. Dla oszacowania zaliczki wartość umowy eksportowej może zostać proporcjonalnie obniżona, jeżeli transakcja obejmuje towary i usługi pochodzące z kraju trzeciego, których nie objęto oficjalnym wsparciem. Dopuszczalne jest finansowanie/ubezpieczenie 100 % składki ubezpieczeniowej. Wartość umowy eksportowej może, ale nie musi, obejmować składkę ubezpieczeniową. Płatności zabezpieczające należyte wykonanie umowy, dokonane po dacie uruchomienia kredytu, nie są traktowane w tym kontekście jako zaliczki.

b) Oficjalne wsparcie dla takich zaliczek może mieć jedynie formę ubezpieczenia lub gwarancji związanych ze zwyczajowym ryzykiem produkcji.

c) Z wyjątkiem sytuacji przewidzianych w lit. b) i d) uczestnicy nie mogą udzielać oficjalnego wsparcia przekraczającego 85 % wartości umowy eksportowej, z uwzględnieniem dostawy do kraju trzeciego, lecz z wyłączeniem kosztów lokalnych.

d) Uczestnicy mogą udzielać oficjalnego wsparcia dla kosztów lokalnych, pod warunkiem że: 1) oficjalne wsparcie dla kosztów lokalnych nie przekracza 30 % wartości umowy eksportowej; 2) wsparcie takie nie może być udzielane na warunkach bardziej korzystnych lub mniej restrykcyjnych niż warunki uzgodnione dla wywozu pokrewnego; 3) w przypadku gdy oficjalne wsparcie dla kosztów lokalnych przekracza 15 % wartości umowy eksportowej, wymaga ono powiadomienia z wyprzedzeniem, zgodnie z art. 48, z określeniem charakteru kosztów lokalnych będących przedmiotem wsparcia.

11. KLASYFIKACJA KRAJÓW WEDŁUG MAKSYMALNYCH OKRESÓW SPŁATY

a) Do kategorii I należą kraje OECD o wysokim dochodzie ( 6 ). Wszystkie pozostałe kraje należą do kategorii II. celu osiągnięcia porozumienia dotyczącego odpowiedniego okresu.

b) Do klasyfikacji krajów stosuje się następujące kryteria i procedury operacyjne: 1) klasyfikacja na potrzeby niniejszego Porozumienia jest ustalana w oparciu o wskaźnik DNB na 1 mieszkańca obliczony przez Bank Światowy w ramach klasyfikacji krajów kredytobiorców prowadzonej przez Bank Światowy; 2) w przypadkach, w których Bank Światowy nie posiada wystarczających informacji do opublikowania danych dotyczących DNB na 1 mieszkańca, jest on proszony o oszacowanie, czy dany kraj posiada DNB na 1 mieszkańca wyższy czy niższy od obecnego wskaźnika progowego. Kraj zostaje sklasyfikowany zgodnie z powyższym oszacowaniem, o ile uczestnicy nie zadecydują inaczej; 3) jeżeli klasyfikacja kraju zostaje zmieniona zgodnie z art. 11 lit. a), wówczas zmiana klasyfikacji zaczyna obowiązywać dwa tygodnie po tym, jak Sekretariat poinformuje wszystkich uczestników o wnioskach wyciągniętych na podstawie wyżej wspomnianych danych Banku Światowego; 4) w przypadkach, w których Bank Światowy dokonuje zmian danych liczbowych, zmiany takie nie są brane pod uwagę w odniesieniu do Porozumienia. Niemniej jednak klasyfikacja kraju może ulec zmianie na mocy uzgodnionych warunków, a uczestnicy przychylnie rozważą dokonanie zmiany ze względu na błędy lub przeoczenia w danych liczbowych dostrzeżone później w tym samym roku kalendarzowym, w którym dane liczbowe zostały po raz pierwszy rozesłane przez Sekretariat.

c) Kraj zostaje zaliczony do innej kategorii tylko jeżeli jego kategoryzacja w Banku Światowym pozostaje bez zmian przez dwa kolejne lata.

12. MAKSYMALNE OKRESY SPŁATY

Nie naruszając postanowień art. 13, maksymalny okres spłaty jest zróżnicowany w zależności od klasyfikacji kraju przeznaczenia, ustalonej według kryteriów określonych w art. 11.

a) Dla krajów kategorii I maksymalny okres spłaty wynosi pięć lat, z możliwością uzgodnienia okresu wynoszącego do ośmiu i pół roku, jeżeli przestrzegane są procedury powiadamiania z wyprzedzeniem określone w art. 48.

b) Dla krajów kategorii II maksymalny okres spłaty wynosi dziesięć lat.

c) W przypadku gdy umowa dotyczy więcej niż jednego kraju przeznaczenia, uczestnicy powinni dążyć do ustanowienia uzgodnionych warunków zgodnie z procedurami określonymi w art. 58–63 w celu osiągnięcia porozumienia dotyczącego odpowiedniego okresu.

13. OKRESY SPŁATY DLA ELEKTROWNI NIEJĄDROWYCH

a) Dla elektrowni niejądrowych maksymalny okres spłaty wynosi 12 lat. Jeżeli uczestnik zamierza udzielić wsparcia dla spłaty w okresie dłuższym niż okres przewidziany w art. 12, to uczestnik taki wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z procedurą w art. 48.

b) Elektrownie niejądrowe to kompletne elektrownie lub ich części, niezasilane paliwem jądrowym; zawierają one wszelkie części składowe, wyposażenie, materiały i usługi (w tym szkolenie personelu) bezpośrednio potrzebne do zbudowania i oddania do eksploatacji takiej elektrowni niejądrowej. Powyższe nie obejmuje pozycji, za które zazwyczaj odpowiedzialny jest nabywca, w szczególności kosztów przygotowania terenu, dróg, pomieszczeń dla pracowników budowlanych, linii energetycznych, stacji przesyłowej i zaopatrzenia w wodę ze źródła znajdującego się poza terenem elektrowni, jak również kosztów powstałych w kraju nabywcy, wynikających z procedur uzyskiwania oficjalnych zezwoleń (np. zezwoleń na lokalizację, zezwoleń budowlanych, zezwoleń na załadunek paliwa), z tym, że: 1) w przypadkach, kiedy nabywca stacji przesyłowej jest tożsamy z nabywcą elektrowni, maksymalny okres spłaty w odniesieniu do pierwotnej stacji przesyłowej jest taki sam, jak w odniesieniu do elektrowni niejądrowej (tzn. 12 lat); oraz 2) maksymalny okres spłaty w odniesieniu do podstacji, transformatorów i linii przesyłowych o dolnym progu napięciowym wynoszącym 100 kV jest taki sam, jak w odniesieniu do elektrowni niejądrowej.

14. SPŁATA KAPITAŁU I ODSETEK

a) Kapitał kredytu eksportowego spłacany jest w równych ratach.

b) Spłaty kapitału i odsetek następują nie rzadziej niż co sześć miesięcy, przy czym pierwsza rata kapitału i odsetek podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu.

c) W odniesieniu do kredytów eksportowych udzielonych w celu wsparcia transakcji leasingowych zamiast spłaty kapitału w równych ratach, określonej w lit. a), zastosować można spłatę łączoną kapitału i odsetek w równych ratach.

d) W wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach kredytów eksportowych można udzielać na warunkach innych niż warunki określone w lit. a)–c) powyżej. Udzielenie takiego wsparcia może być uzasadnione wzajemnym niedostosowaniem czasowym dostępności funduszy dla dłużnika i profilu obsługi zadłużenia dostępnego w ramach harmonogramu równych, półrocznych spłat, i musi spełniać następujące kryteria: 1) żadna pojedyncza rata spłaty kapitału ani seria rat spłaty kapitału w okresie sześciu miesięcy nie może przekraczać 25 % kwoty kapitału kredytu; 2) spłaty kapitału następują nie rzadziej niż co 12 miesięcy. Pierwsza rata kapitału podlega spłacie nie później niż 12 miesięcy od daty uruchomienia kredytu, przy czym przed upływem tego samego terminu spłacone powinno zostać nie mniej niż 2 % kapitału kredytu; 3) spłaty odsetek następują nie rzadziej niż co 12 miesięcy, przy czym pierwsza rata odsetek podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu; 4) maksymalny średni ważony czas trwania okresu spłaty nie przekracza: — w odniesieniu do transakcji z nabywcami będącymi państwami (lub z państwową gwarancją spłaty) – czterech i pół roku dla transakcji w krajach kategorii I oraz pięciu i jednej czwartej roku dla krajów kategorii II, — w odniesieniu do transakcji z nabywcami niebędącymi państwami (i bez państwowej gwarancji spłaty) – pięciu lat dla krajów kategorii I oraz sześciu lat dla krajów kategorii II, — niezależnie od postanowień dwóch powyższych tiret, dla transakcji związanych ze wsparciem elektrowni niejądrowych zgodnie z art. 13 – sześciu i jednej czwartej roku; 5) uczestnik wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem, zgodnie z art. 48, wyjaśniające powód nieudzielenia wsparcia zgodnie z lit. a)–c).

e) Odsetki przypadające do spłaty od daty uruchomienia kredytu nie są kapitalizowane.

15. STOPY PROCENTOWE, STAWKI UBEZPIECZENIA I INNE OPŁATY

a) Odsetki nie obejmują: 1) żadnych płatności w postaci składki lub innych opłat z tytułu ubezpieczenia lub gwarancji kredytów dostawcy lub kredytów finansowych; 2) żadnych płatności w formie opłat bankowych lub prowizji związanych z kredytem eksportowym innych niż roczne lub półroczne opłaty bankowe płatne w okresie spłaty; oraz 3) potrąceń na poczet zobowiązań podatkowych nałożonych przez kraj importujący.

b) W przypadku gdy oficjalne wsparcie oferowane jest w formie bezpośrednich kredytów/finansowania lub refinansowania, składka ubezpieczeniowa może zostać dodana do wartości nominalnej stopy procentowej lub może stanowić odrębną opłatę; oba składniki powinny być wyszczególnione każdemu z uczestników.

16. OKRES WAŻNOŚCI KREDYTÓW EKSPORTOWYCH

Warunki finansowe dla danego kredytu eksportowego lub linii kredytowej, inne niż okres ważności stóp referencyjnych oprocentowania rynkowego (stóp CIRR), określony w art. 21, nie są ustalane na okres przekraczający sześć miesięcy przed datą ostatecznego zobowiązania.

17. DZIAŁANIA W CELU UNIKNIĘCIA LUB ZMINIMALIZOWANIA STRAT

Porozumienie nie zabrania agencjom kredytów eksportowych lub instytucjom finansowym uzgadniania mniej restrykcyjnych warunków finansowych niż warunki przewidziane niniejszym Porozumieniem, jeżeli działania takie są podjęte po udzieleniu zamówienia (kiedy umowa kredytu eksportowego i dokumenty pomocnicze weszły już w życie) oraz są podejmowanie wyłącznie w celu uniknięcia lub zminimalizowania strat spowodowanych przez wydarzenia, które mogłyby doprowadzić do zaprzestania płatności lub powstania roszczeń.

18. DOPASOWANIE

Uwzględniając zobowiązania międzynarodowe uczestnika oraz zachowując spójność z celem niniejszego Porozumienia uczestnik może, zgodnie z procedurami określonymi w art. 45, dopasować warunki finansowe oferowane przez uczestnika lub kraj niebędący uczestnikiem. Warunki finansowe określone zgodnie z niniejszym artykułem uważane są za zgodne z rozdziałem I, II oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, z załącznikami I, II, III, IV i X.

19. MINIMALNE STAŁE STOPY OPROCENTOWANIA W RAMACH OFICJALNEGO WSPARCIA FINANSOWEGO

a) Uczestnicy udzielający oficjalnego wsparcia finansowego dla pożyczek o stałym oprocentowaniu stosują odnośne stopy CIRR jako minimalne stopy procentowe. Stopy CIRR to stopy procentowe ustalane według następujących zasad: 1) stopy CIRR powinny odpowiadać ostatecznym stopom procentowym kredytów komercyjnych na krajowym rynku danej waluty; 2) stopy CIRR powinny ściśle odpowiadać stopom procentowym dla pierwszorzędnych kredytobiorców krajowych; 3) stopy CIRR powinny opierać się na koszcie finansowania o oprocentowaniu stałym; 4) stopy CIRR nie powinny zakłócać krajowych warunków konkurencji; oraz 5) stopy CIRR powinny ściśle odpowiadać stopom procentowym dostępnym dla pierwszorzędnych kredytobiorców zagranicznych.

b) Udzielenie oficjalnego wsparcia finansowego nie może równoważyć ani kompensować, w części ani w całości, odpowiedniej składki za ryzyko kredytowe naliczanej z tytułu ryzyka braku spłaty zgodnie z postanowieniami art. 23.

20. KONSTRUKCJA STÓP CIRR

a) Każdy uczestnik pragnący ustalić stopę CIRR wybiera najpierw jeden z następujących dwóch systemów stóp bazowych dla swojej waluty krajowej: 1) rentowność trzyletnich obligacji skarbowych dla okresu spłaty do pięciu lat włącznie; rentowność pięcioletnich obligacji skarbowych dla okresu spłaty powyżej pięciu lat i do ośmiu i pół roku włącznie; rentowność siedmioletnich obligacji skarbowych dla okresów spłaty powyżej ośmiu i pół roku; lub 2) rentowność pięcioletnich obligacji skarbowych dla wszystkich okresów spłaty. Wyjątki od systemu stóp bazowych są uzgadniane pomiędzy uczestnikami.

b) Stopy CIRR są ustalane ze stałą marżą 100 punktów bazowych powyżej stopy bazowej każdego z uczestników, o ile uczestnicy nie postanowili inaczej.

c) Jeśli pozostali uczestnicy podjęli decyzję o finansowaniu w danej walucie, to stosują oni stopę CIRR ustaloną dla takiej waluty.

d) Uczestnik może zmienić wybrany system stóp bazowych po przekazaniu powiadomienia z sześciomiesięcznym wyprzedzeniem i po zasięgnięciu rady ze strony innych uczestników.

e) Uczestnik lub kraj niebędący uczestnikiem może zażądać ustalenia stopy CIRR dla waluty kraju niebędącego uczestnikiem. Uczestnik lub Sekretariat w porozumieniu z zainteresowanym krajem niebędącym uczestnikiem może w imieniu takiego kraju zgłosić wniosek o ustanowienie stopy CIRR w danej walucie przy wykorzystaniu procedur dotyczących uzgodnionych warunków zgodnie z art. 58–63.

21. WAŻNOŚĆ STÓP CIRR

Stopę procentową mającą zastosowanie do danej transakcji ustala się dla okresu nie dłuższego niż 120 dni. Jeżeli warunki oficjalnego wsparcia finansowego są ustalone przed datą zawarcia umowy, do odnośnej stopy CIRR dodaje się marżę w wysokości 20 punktów bazowych.

22. ZASTOSOWANIE STÓP CIRR

a) W przypadku oficjalnego wsparcia finansowego udzielanego w odniesieniu do pożyczek o zmiennej stopie procentowej, banki i inne instytucje finansowe nie mogą oferować opcji wyboru niższej spośród stóp procentowych: stopy CIRR (w czasie pierwotnej umowy) lub krótkoterminowej rynkowej stopy procentowej przez cały okres pożyczki.

b) W przypadku dobrowolnej przedterminowej spłaty pożyczki lub dowolnej jej części kredytobiorca kompensuje instytucji rządowej udzielającej oficjalnego wsparcia finansowego wszelkie koszty i straty poniesione w rezultacie takiej przedterminowej spłaty, w tym poniesiony przez taką instytucję rządową koszt zastąpienia części wpływów gotówkowych o stałym oprocentowaniu, zaburzonych na skutek takiej przedterminowej spłaty.

23. SKŁADKA ZA RYZYKO KREDYTOWE

Oprócz odsetek uczestnicy naliczają także składkę zabezpieczającą przed ryzykiem niespłacenia kredytów eksportowych. Stawki ubezpieczenia naliczane przez uczestników zależą od poziomu ryzyka, są zbieżne i nie mogą być nieadekwatne do celów zabezpieczenia długoterminowych kosztów i strat operacyjnych.

24. MINIMALNE STAWKI UBEZPIECZENIA DLA RYZYKA KREDYTOWEGO

Uczestnicy naliczają stawki nie niższe niż odnośna minimalna stawka ubezpieczenia (MPR) dla ryzyka kredytowego.

a) Odnośna stawka MPR ustalana jest w oparciu o następujące czynniki: — właściwa klasyfikacja ryzyka kraju; — czas ryzyka (tzn. horyzont ryzyka lub HOR), — wybrana kategoria ryzyka nabywcy w odniesieniu do dłużnika; — procent pokrycia ryzyka politycznego i handlowego oraz jakość produktu oficjalnego kredytu eksportowego; — wszelkie zastosowane techniki ograniczania ryzyka kraju; oraz — wszelkie zastosowane wsparcie jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy.

b) Stawki MPR wyrażane są jako procent wartości kapitału kredytu, tak jakby pełną składkę pobierano w dniu pierwszego ciągnienia kredytu. Wyjaśnienie sposobu obliczania stawek MPR, wraz z wzorem matematycznym, przedstawiono w załączniku VI.

c) Nie obowiązują żadne stawki MPR w odniesieniu do transakcji z udziałem dłużników w krajach kategorii 0, a stawki ubezpieczenia naliczane przez uczestników w odniesieniu do tego rodzaju transakcji ustala się w poszczególnych przypadkach. W celu zapewnienia, aby stawki ubezpieczenia w odniesieniu do transakcji z udziałem dłużników w krajach kategorii 0 nie były naliczane według stawek zaniżających ceny rynku prywatnego, uczestnicy stosują następującą procedurę: — uwzględniając dostępność informacji rynkowych i specyfikę danej transakcji, uczestnicy ustalają właściwą stawkę ubezpieczenia, dokonując analizy porównawczej z jednym lub większą liczbą progów rynkowych określonych w załączniku XIII, wybierając próg lub progi najbardziej właściwe dla danej transakcji; — niezależnie od powyższego punktu, jeżeli znaczenie informacji rynkowych jest ograniczone ze względu na płynność lub z innych względów lub jeżeli transakcja jest na niewielką skalę (wartość kredytu poniżej 10 mln SDR), uczestnicy naliczają stawkę nie niższą niż stawka MPR odpowiadająca właściwej kategorii ryzyka nabywcy w kategorii ryzyka kraju 1; — tymczasowo ( 7 ) uczestnicy wystosowują powiadomienie z wyprzedzeniem, zgodnie z art. 48 lit. a), w odniesieniu do każdej transakcji z dłużnikiem/gwarantem w kraju kategorii 0 o wartości kredytu powyżej 10 mln SDR.

d) Z zasady krajom „największego ryzyka” z kategorii 7 nalicza się składki według stawek wyższych od stawek MPR ustalonych dla danej kategorii; takie stawki ubezpieczenia ustalane są przez uczestnika udzielającego oficjalnego wsparcia.

e) Przy obliczaniu stawki MPR dla danej transakcji właściwą klasyfikacją ryzyka kraju jest klasyfikacja właściwa dla kraju dłużnika, a właściwą klasyfikacją ryzyka nabywcy jest klasyfikacja dłużnika, chyba że: — strona trzecia posiadająca zdolność kredytową odpowiednią do wielkości zadłużenia objętego gwarancją udzieli zabezpieczenia w postaci nieodwołalnej, bezwarunkowej, płatnej na pierwsze żądanie, prawnie wiążącej i wykonalnej gwarancji zobowiązania spłaty całości kredytu na cały okres kredytu. W przypadku gwarancji udzielonej przez stronę trzecią uczestnik może zdecydować się na zastosowanie klasyfikacji ryzyka kraju, w którym mieści się siedziba gwaranta, oraz kategorii ryzyka nabywcy w odniesieniu do gwaranta ( 8 ); lub — instytucja wielostronna lub regionalna, określona w art. 28, występuje jako kredytobiorca lub gwarant transakcji – w takim przypadku za właściwą klasyfikację ryzyka kraju i kategorię ryzyka nabywcy uznać można klasyfikację danej instytucji wielostronnej lub regionalnej.

f) Kryteria i warunki dotyczące zastosowania gwarancji udzielonej przez stronę trzecią odpowiednio do sytuacji opisanych w art. 24 lit. e) tiret pierwsze i drugie określone są w załączniku VII.

g) Konwencjonalny horyzont ryzyka stosowany w obliczaniu stawek MPR jest równy połowie okresu wypłacania kredytu razem z całym okresem spłaty i przyjmuje standardowy profil spłaty kredytu eksportowego, tzn. spłaty kapitału plus narosłych odsetek w równych półrocznych ratach, zaczynając na sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu. W odniesieniu do kredytów eksportowych o niestandardowych profilach spłaty równoważny okres spłaty (wyrażony w równych półrocznych ratach) oblicza się przy użyciu następującego wzoru: .

h) Uczestnik decydujący się zastosować stawkę MPR związaną z gwarantem będącym stroną trzecią i posiadającym siedzibę w innym kraju niż kraj, w którym ma siedzibę dłużnik, wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem, zgodnie z art. 47 lit. a). Uczestnik decydujący się zastosować stawkę MPR związaną z instytucją wielostronną lub regionalną działającą jako gwarant wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem, zgodnie z art. 48 lit. a).

25. KLASYFIKACJA RYZYKA KRAJU

Kraje klasyfikuje się według prawdopodobieństwa obsłużenia przez nie ich zadłużenia zewnętrznego (tzn. ryzyka kredytowego kraju).

a) Na ryzyko kredytowe kraju składa się pięć elementów: — wydanie dekretu o generalnym moratorium płatniczym przez rząd dłużnika/gwaranta lub przez agencję państwową, poprzez którą dokonywana jest spłata, — wydarzenia polityczne lub trudności gospodarcze powstałe poza krajem powiadamiającego uczestnika lub środki prawne lub administracyjne podjęte poza krajem powiadamiającego uczestnika uniemożliwiające lub opóźniające przekazanie środków płatnych zgodnie z warunkami kredytu; — przepisy prawne przyjęte w kraju dłużnika/gwaranta uznające płatności dokonane w walucie lokalnej za prawomocną spłatę kredytu, niezależnie od tego, że w wyniku wahań kursów wymiany spłaty takie, po przeliczeniu na walutę kredytu, nie pokrywają kwoty zadłużenia na dzień transferu środków, — jakiekolwiek inne środki lub decyzje rządu obcego kraju uniemożliwiające dokonywanie płatności zgodnie z warunkami kredytu, oraz — przypadki siły wyższej mające miejsce poza granicami kraju powiadamiającego uczestnika, np. wojna (w tym wojna domowa), wywłaszczenie, rewolucja, zamieszki, niepokoje społeczne, cyklony, powodzie, trzęsienia ziemi, wybuchy wulkanów, fale pływowe oraz wypadki jądrowe.

b) Kraje klasyfikuje się jako należące do jednej z ośmiu kategorii ryzyka kraju (0–7). Stawki MPR ustala się dla kategorii 1–7, ale nie dla kategorii 0, ponieważ poziom ryzyka krajów należących do tej kategorii uważa się za nieistotny. Ryzyko kredytowe związane z transakcjami w krajach kategorii 0 dotyczy głównie ryzyka dłużnika/gwaranta.

c) Kraje OECD i strefy euro o wysokim dochodzie ( 9 ) są klasyfikowane jako należące do kategorii 0. — Na potrzeby stawek MPR każdy kraj OECD lub strefy euro sklasyfikowany jako należący do kategorii 0 ze względu na swój status kraju o wysokim dochodzie pozostaje sklasyfikowany jako należący do kategorii 0, dopóki nie znajdzie się poniżej progu DNB wysokiego dochodu przez dwa kolejne lata, po upływie których klasyfikację takiego kraju poddaje się przeglądowi zgodnie z art. 25 lit. d)–f). — Każdy kraj OECD lub strefy euro znajdujący się powyżej progu wysokiego dochodu przez dwa kolejne lata jest z definicji sklasyfikowany jako należący do kategorii 0. Taka klasyfikacja wchodzi w życie bezpośrednio po ogłoszeniu przez Sekretariat statusu kraju ustalonego przez Bank Światowy. — Pozostałe kraje uważane za cechujące się podobnym poziomem ryzyka mogą również zostać sklasyfikowane jako należące do kategorii 0.

d) Wszystkie kraje ( 10 ) niesklasyfikowane jako należące do kategorii 0 według lit. c) powyżej klasyfikowane są za pomocą metodologii klasyfikacji ryzyka kraju, obejmującej: — model oceny ryzyka kraju („model”), pozwalający na ilościową ocenę ryzyka kredytowego kraju, dla każdego kraju opartą na trzech grupach wskaźników ryzyka: doświadczeniach płatniczych uczestników, sytuacji finansowej i sytuacji ekonomicznej. Metodologia modelu obejmuje różne kroki, w tym ocenę trzech grup wskaźników ryzyka oraz łączenie i elastyczne ważenie grup wskaźników ryzyka; — ocenę jakościową wyników zastosowania modelu, dokonywaną osobno dla każdego kraju, w sposób uwzględniający ryzyko polityczne lub inne czynniki ryzyka nieuwzględnione w całości lub w części przy zastosowaniu modelu. W razie potrzeby może to prowadzić do korekty oceny ilościowej modelu, odzwierciedlającej ostateczną ocenę ryzyka kredytowego kraju.

e) Klasyfikacja ryzyka kraju jest stale monitorowana i co najmniej raz w roku poddawana przeglądowi, a zmiany wynikające z zastosowania metodologii klasyfikacji ryzyka kraju są natychmiast ogłaszane przez Sekretariat. Jeżeli klasyfikacja kraju zostaje zmieniona w sposób sytuujący go w niższej lub wyższej kategorii ryzyka kraju, uczestnicy naliczają składki ubezpieczeniowe według stawek równych lub wyższych od stawki MPR powiązanej z nową kategorią ryzyka kraju, zaczynając nie później niż pięć dni roboczych po ogłoszeniu przez Sekretariat takiej zmiany klasyfikacji.

f) Klasyfikacje ryzyka kraju są ogłaszane publicznie przez Sekretariat.

26. OCENA RYZYKA PAŃSTWA

a) W odniesieniu do wszystkich krajów sklasyfikowanych za pomocą metodologii klasyfikacji ryzyka kraju zgodnie z art. 25 lit. d) ocenia się ryzyko państwa w celu wskazania, w drodze wyjątku, tych państw: — które nie są dłużnikiem o najniższym ryzyku w kraju oraz — których ryzyko kredytowe jest znacznie wyższe niż ryzyko kraju.

b) Wskazanie państw spełniających kryteria wymienione w powyższym pkt 26 lit. a) odbywa się zgodnie z metodologią oceny ryzyka państwa opracowaną i uzgodnioną przez uczestników.

c) Wykaz państw wskazanych jako spełniające kryteria wymienione w powyższym pkt 26 lit. a) jest stale monitorowany i co najmniej raz w roku poddawany przeglądowi, a zmiany wynikające z zastosowania metodyki klasyfikacji ryzyka państwa są natychmiast ogłaszane przez Sekretariat.

d) Wykaz państw wskazanych zgodnie z powyższym pkt 26 lit. b) jest ogłaszany publicznie przez Sekretariat.

27. KLASYFIKACJA RYZYKA NABYWCY

Dłużników i – w stosownych przypadkach – gwarantów w krajach sklasyfikowanych jako należące do kategorii ryzyka kraju 1–7 zalicza się do jednej z kategorii ryzyka nabywcy, które ustanowiono w odniesieniu do kraju dłużnika/gwaranta ( 11 ). Matrycę kategorii ryzyka nabywcy, do których klasyfikuje się dłużników i gwarantów, zawiera załącznik VI. Opisy jakościowe kategorii ryzyka nabywcy zawiera załącznik XII.

a) Klasyfikacje ryzyka nabywcy opierają się na ratingu kredytowym uprzywilejowanych niezabezpieczonych instrumentów dłużnika/gwaranta ustalonym przez uczestnika.

b) Niezależnie od pkt 27 lit. a) transakcje wspierane zgodnie z warunkami określonymi w załączniku X do Porozumienia (transakcje project finance) oraz transakcje o wartości kredytu do 5 mln SDR można klasyfikować oddzielnie, tj. po zastosowaniu jakiegokolwiek wsparcia jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy; transakcje takie, niezależnie od tego jak są sklasyfikowane, nie kwalifikują się jednak do żadnych rabatów z tytułu zastosowania wsparcia jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy.

c) Dłużników i gwarantów będących państwami klasyfikuje się do kategorii ryzyka nabywcy SOV/CC0.

d) W drodze wyjątku dłużników i gwarantów niebędących państwami można sklasyfikować do kategorii ryzyka nabywcy „lepszy niż państwo” (SOV+) ( 12 ), jeżeli: — dłużnik/gwarant posiada rating zobowiązań w walucie obcej przyznany przez akredytowaną agencję ratingową ( 13 ), który jest lepszy niż rating zobowiązań w walucie obcej (przyznany przez tę samą agencję) państwa tego dłużnika/gwaranta lub — dłużnik/gwarant posiada siedzibę w kraju, w którym ryzyko państwa zidentyfikowano jako znacznie wyższe niż ryzyko kraju.

e) Uczestnicy wystosowują powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z art. 48 lit. a) w przypadku transakcji: — z dłużnikiem/gwarantem niebędącym państwem, w których naliczona stawka jest niższa od stawki ustalonej w ramach kategorii ryzyka nabywcy CC1, tj. CC0 lub SOV+; — z dłużnikiem/gwarantem niebędącym państwem o wartości kredytu powyżej 5 mln SDR, w przypadku której uczestnik ocenia rating ryzyka nabywcy dla dłużnika/gwaranta niebędącego państwem, który podlega ocenie ratingowej akredytowanej agencji ratingowej, zaś oceniony rating ryzyka nabywcy jest lepszy niż rating akredytowanej agencji ratingowej ( 14 ).

f) W przypadku konkurencji dotyczącej określonej transakcji, w związku z którą dłużnik/gwarant został sklasyfikowany przez konkurujących uczestników do różnych kategorii ryzyka nabywcy, konkurujący uczestnicy starają się wypracować wspólną klasyfikację ryzyka nabywcy. Jeżeli porozumienie w sprawie wspólnej klasyfikacji nie zostanie osiągnięte, uczestnik lub uczestnicy, którzy zaklasyfikowali dłużnika/gwaranta do wyższej kategorii w klasyfikacji ryzyka nabywcy, mogą zastosować niższą kategorię w klasyfikacji ryzyka nabywcy.

28. KLASYFIKACJA INSTYTUCJI WIELOSTRONNYCH I REGIONALNYCH

Instytucje wielostronne i regionalne zalicza się do jednej z ośmiu kategorii ryzyka kraju (0–7) ( 15 ) i w stosownych przypadkach poddaje się przeglądowi; takie właściwe klasyfikacje upublicznia Sekretariat.

29. PROCENT I JAKOŚĆ OFICJALNEGO ZABEZPIECZENIA KREDYTU EKSPORTOWEGO

Stawki MPR są zróżnicowane w sposób uwzględniający różną jakość produktów kredytów eksportowych i procent zabezpieczenia zapewniany przez uczestników zgodnie z załącznikiem VI. Zróżnicowanie to opiera się na perspektywie eksportera (tzn. ma na celu neutralizowanie skutków konkurencji, wynikających ze zróżnicowanej jakości produktów dostarczonych eksporterowi/instytucji finansowej).

a) Jakość produktu kredytu eksportowego jest funkcją tego, czy produkt jest ubezpieczeniem, gwarancją lub bezpośrednim kredytem/finansowaniem, a w przypadku produktów ubezpieczeniowych – tego, czy pokrycie odsetek w okresie karencji dla roszczeń (tzn. w okresie między terminem wymagalności płatności dłużnika a terminem, w którym ubezpieczyciel jest zobowiązany do wypłaty ubezpieczenia na rzecz eksportera/instytucji finansowej) zapewniane jest bez dopłaty.

b) Wszystkie istniejące produkty kredytu eksportowego oferowane przez uczestników są sklasyfikowane jako należące do jednej z trzech następujących kategorii produktów: — produkt poniżej standardu, tzn. ubezpieczenie bez pokrycia odsetek w okresie karencji dla roszczeń oraz ubezpieczenie z pokryciem odsetek w okresie karencji dla roszczeń z odpowiednią dopłatą do składki ubezpieczeniowej, — produkt standardowy, tzn. ubezpieczenie z pokryciem odsetek w okresie karencji dla roszczeń bez odpowiedniej dopłaty do składki ubezpieczeniowej i bezpośredni kredyt/bezpośrednie finansowanie, oraz — produkt powyżej standardu, tj. gwarancje.

30. TECHNIKI OGRANICZANIA RYZYKA KRAJU

a) Uczestnicy mogą stosować następujące techniki ograniczania ryzyka kraju, których szczególne zastosowanie przedstawiono w załączniku VIII: — struktura przyszłych przepływów zagranicznych w połączeniu z zagranicznym rachunkiem powierniczym, — finansowanie walutą lokalną.

b) Uczestnik stosujący stawkę MPR odzwierciedlającą stosowanie technik ograniczania ryzyka kraju wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem, zgodnie z art. 47 lit. a).

31. WSPARCIE JAKOŚCI KREDYTOWEJ W ODNIESIENIU DO RYZYKA NABYWCY

a) Uczestnicy mogą stosować następujące wsparcie jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy, które pozwala na zastosowanie współczynnika wsparcia jakości kredytowej wyższego niż 0: — przeniesienie wpływów lub należności wynikających z umowy — zabezpieczenie majątkowe — zabezpieczenie na środkach trwałych — rachunek powierniczy

b) Definicje wsparcia jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy i maksymalne wartości współczynnika wsparcia jakości kredytowej są określone w załączniku VIII.

c) Wsparcie jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy można stosować samodzielnie lub łącznie, z następującymi zastrzeżeniami: — maksymalna wartość współczynnika wsparcia jakości kredytowej, którą można osiągnąć poprzez zastosowanie wsparcia jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy, wynosi 0,35; — „zabezpieczenie majątkowe” i „zabezpieczenie oparte na środkach trwałych” nie mogą być stosowane w tej samej transakcji; — w przypadku gdy właściwa klasyfikacja ryzyka kraju została poprawiona dzięki zastosowaniu „struktury przyszłych przepływów zagranicznych w połączeniu z zagranicznym rachunkiem powierniczym”, nie można zastosować żadnego wsparcia jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy.

d) Uczestnicy wystosowują powiadomienie z wyprzedzeniem zgodnie z art. 48 lit. a) w odniesieniu do transakcji z udziałem dłużnika/gwaranta niebędącego państwem o wartości kredytu przekraczającej 5 mln SDR, w przypadku których wsparcie jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy skutkuje zastosowaniem współczynnika wsparcia jakości kredytowej wyższego niż 0.

32. PRZEGLĄD WAŻNOŚCI MINIMALNYCH STAWEK UBEZPIECZENIA DLA RYZYKA KREDYTOWEGO

a) W celu oceny adekwatności stawek MPR i, w razie potrzeby, umożliwienia korekt w górę lub w dół, równolegle do regularnego monitorowania i przeglądów stawek MPR wykorzystuje się narzędzia oceny stawek (PFT).

b) Za pomocą narzędzi PFT ocenia się adekwatność stawek MPR pod względem rzeczywistego doświadczenia instytucji udzielających oficjalnych kredytów eksportowych, jak również informacji o wycenie ryzyka kredytowego na rynku prywatnym.

c) Kompleksowy przegląd wszystkich aspektów zasad dotyczących stawek ubezpieczenia przewidzianych w Porozumieniu odbędzie się najpóźniej do dnia 31 grudnia 2015 r.

ROZDZIAŁ III:

POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE POMOCY WIĄZANEJ

33. ZASADY OGÓLNE

a) Uczestnicy uzgodnili, że polityki w zakresie kredytów eksportowych oraz pomocy wiązanej powinny się uzupełniać. Polityka w zakresie kredytów eksportowych powinna opierać się na otwartej konkurencji oraz swobodnej grze sił rynkowych. Polityka w zakresie pomocy wiązanej powinna zapewniać potrzebne zasoby zewnętrzne dla krajów, sektorów lub projektów o niewielkim lub nieistniejącym dostępie do finansowania rynkowego. Polityka w zakresie pomocy wiązanej powinna także gwarantować najlepsze wykorzystanie środków pieniężnych, minimalizowanie zakłóceń w handlu oraz przyczyniać się do efektywnego i prorozwojowego wykorzystania tych zasobów.

b) Postanowienia niniejszego Porozumienia dotyczące pomocy wiązanej nie stosują się do programów pomocy instytucji wielostronnych lub regionalnych.

c) Niniejsze zasady nie przesądzają o opinii Komitetu Pomocy Rozwojowej (DAC) w sprawie jakości pomocy wiązanej i niewiązanej.

d) Uczestnik może wystąpić o udzielenie dodatkowych informacji dotyczących statusu wiązania każdej formy pomocy. W razie niepewności co do tego, czy określona praktyka finansowania mieści się w zakresie pomocy wiązanej określonej w załączniku XI, kraj ofiarodawca dostarczy wszelkich dowodów na poparcie stwierdzenia, że pomoc jest w rzeczywistości „niewiązana” zgodnie z definicją w załączniku XI.

34. FORMY POMOCY WIĄZANEJ

Pomoc wiązana może przybierać następujące formy:

a) pożyczek w ramach oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA) w rozumieniu „Zasad przewodnich dla finansowania towarzyszącego oraz wiązanej i częściowo niewiązanej oficjalnej pomocy rozwojowej DAC (1987)”;

b) dotacji w ramach oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA) w rozumieniu „Zasad przewodnich dla finansowania towarzyszącego oraz wiązanej i częściowo niewiązanej oficjalnej pomocy rozwojowej DAC (1987)”; oraz

c) innych oficjalnych przepływów (OOF), obejmujących dotacje i pożyczki, lecz z wyłączeniem oficjalnie wspieranych kredytów eksportowych zgodnych z niniejszym Porozumieniem; lub

d) jakichkolwiek powiązań, np. połączenia, według prawa lub w praktyce, pod kontrolą ofiarodawcy, kredytodawcy lub kredytobiorcy, co najmniej dwóch wyżej wymienionych form i/lub następujących składników finansowania: 1) kredytu eksportowego, oficjalnie wspieranego w formie bezpośredniego kredytowania/finansowania, refinansowania, subsydiowania stopy procentowej, gwarancji lub ubezpieczenia, do którego stosuje się niniejsze Porozumienie; oraz 2) innych środków udzielanych na warunkach rynkowych lub bliskich warunkom rynkowym bądź zaliczek wpłacanych przez kupującego.

35. FINANSOWANIE TOWARZYSZĄCE

a) Finansowanie towarzyszące może przybierać różne formy, w tym kredytów mieszanych, finansowania mieszanego, wspólnego finansowania, finansowania równoległego lub pojedynczych transakcji kompleksowych. Głównymi cechami finansowania towarzyszącego są: — element koncesjonowania powiązany według prawa lub w praktyce z elementem niezawierającym koncesjonowania; — element lub cały pakiet finansowania, stanowiący w rzeczywistości pomoc wiązaną, oraz — koncesjonowane środki udostępniane wyłącznie wówczas, gdy odbiorca zaakceptuje powiązany element niezawierający koncesjonowania.

b) O „faktycznym” stowarzyszeniu lub powiązaniu decydują takie czynniki jak: — istnienie nieformalnych uzgodnień między odbiorcą a władzami ofiarodawcy, — zamiar ofiarodawcy, by ułatwić przyjęcie pakietu finansowania przez wykorzystanie oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA), — efektywne powiązanie całego pakietu finansowania z zamówieniami w kraju ofiarodawcy, — status wiązania ODA i środków z przetargów bądź zawierania każdej transakcji finansowania, lub — jakakolwiek inna praktyka określona przez DAC lub uczestników, w której istnieje związek faktyczny między co najmniej dwoma składnikami finansowania.

c) Następujące praktyki nie stanowią przeszkody dla stwierdzenia „faktycznego” stowarzyszenia lub powiązania: — podział zamówienia poprzez odrębne powiadomienie o częściach składowych jednego zamówienia; — podział zamówień finansowanych w kilku etapach; — niepowiadamianie o wzajemnie zależnych częściach zamówienia; lub — niepowiadamianie spowodowane tym, że część pakietu finansowania jest niewiązana.

36. KWALIFIKOWANIE KRAJU DO POMOCY WIĄZANEJ

a) Nie udziela się pomocy wiązanej krajom, których wskaźnik DNB na 1 mieszkańca według danych Banku Światowego przekracza górną granicę krajów o średnim dochodzie. Bank Światowy oblicza wspomniany próg corocznie ( 16 ). Zmiana klasyfikacji danego kraju następuje jedynie wówczas, gdy dany kraj pozostaje w danej kategorii Banku Światowego przez dwa kolejne lata.

b) Do klasyfikacji krajów stosuje się następujące kryteria i procedury operacyjne: 1) Klasyfikacja do celów niniejszego Porozumienia jest ustalana w oparciu o wskaźnik DNB na 1 mieszkańca obliczony przez Bank Światowy na potrzeby klasyfikacji krajów kredytobiorców prowadzonej przez Bank Światowy; klasyfikacja ta zostaje ogłoszona publicznie przez Sekretariat. 2) W przypadkach, w których Bank Światowy nie posiada wystarczających informacji do opublikowania danych dotyczących DNB na 1 mieszkańca, jest on proszony o oszacowanie, czy dany kraj posiada DNB na 1 mieszkańca wyższy czy niższy od obecnego wskaźnika progowego. Kraj zostaje sklasyfikowany zgodnie z powyższym oszacowaniem, o ile uczestnicy nie zadecydują inaczej. 3) Jeżeli kwalifikacja danego kraju do uzyskania pomocy wiązanej ulegnie zmianie zgodnie z art. 36 lit. a), zmiana klasyfikacji wchodzi w życie dwa tygodnie po powiadomieniu wszystkich uczestników przez Sekretariat o wnioskach wyciągniętych ze wspomnianych danych Banku Światowego. Przed datą wejścia w życie zmiany klasyfikacji nie można wystosować powiadomienia o finansowaniu w ramach pomocy wiązanej w odniesieniu do nowo kwalifikującego się kraju; po tym terminie nie można wystosować powiadomienia o finansowaniu w ramach pomocy wiązanej w odniesieniu do nowo awansowanego kraju, z wyjątkiem indywidualnych transakcji objętych uprzednio zaciągniętą linią kredytową, które mogą być przedmiotem powiadomienia aż do wygaśnięcia linii kredytowej (okres ten nie trwa dłużej niż jeden rok od daty wejścia w życie zmiany klasyfikacji). 4) W przypadkach, w których Bank Światowy dokona przeglądu danych liczbowych, przegląd taki nie jest brany pod uwagę w odniesieniu do Porozumienia. Niemniej jednak klasyfikacja kraju może ulec zmianie na mocy uzgodnionych warunków, zgodnie z odpowiednimi procedurami określonymi w art. 58–63, a uczestnicy przychylnie rozważą dokonanie zmiany ze względu na błędy lub przeoczenia w danych liczbowych dostrzeżone później w tym samym roku kalendarzowym, w którym dane liczbowe zostały po raz pierwszy rozesłane przez Sekretariat.

37. KWALIFIKOWANIE PROJEKTU

a) Pomoc wiązana nie jest udzielana na projekty publiczne lub prywatne, które w normalnych okolicznościach powinny być ekonomicznie opłacalne przy finansowaniu na warunkach rynkowych lub na warunkach zgodnych z Porozumieniem.

b) Kluczowe dla zakwalifikowania do tego rodzaju pomocy jest zbadanie: — czy dany projekt jest nieopłacalny pod względem finansowym, tzn. czy dany projekt nie jest zdolny, przy odpowiednim ustaleniu cen według zasad rynkowych, do tworzenia przepływu pieniężnego wystarczającego do pokrycia kosztów eksploatacyjnych i kosztów obsługi zaangażowanego kapitału, tzn. pierwszego kluczowego kryterium, lub — czy na podstawie komunikacji z innymi uczestnikami można wyciągnąć uzasadniony wniosek, że jest mało prawdopodobne, aby projekt mógł być finansowany na warunkach rynkowych lub na warunkach określonych w Porozumieniu, tzn. drugiego kluczowego kryterium. W odniesieniu do projektów o wartości większej niż 50 mln SDR, rozważając odpowiedniość takiej pomocy, specjalny nacisk należy położyć na oczekiwaną dostępność finansowania na warunkach rynkowych lub warunkach określonych w Porozumieniu.

c) Kluczowe kryteria zgodnie z lit. b) powyżej mają na celu określenie, w jaki sposób projekt powinien być oceniony, aby ustalić, czy powinien on być finansowany przy użyciu tego rodzaju pomocy, czy też w ramach kredytów eksportowych udzielanych na warunkach rynkowych lub warunkach wynikających z Porozumienia. Oczekuje się, że w drodze procesu konsultacji opisanego w art. 54–56 nagromadzone zostanie doświadczenie, które określi w sposób bardziej precyzyjny, zarówno w odniesieniu do kredytów eksportowych, jak i agencji udzielających pomocy, wytyczną ex ante dotyczącą linii podziału między dwoma kategoriami projektów.

38. MINIMALNY POZIOM KONCESJONOWANIA

Uczestnicy nie udzielają pomocy wiązanej o poziomie koncesjonowania niższym niż 35 %, lub 50 % jeżeli kraj będący beneficjentem należy do krajów najmniej rozwiniętych (LDC), z wyjątkiem przypadków określonych poniżej, które są również zwolnione z procedur powiadamiania określonych w art. 50 lit. a):

a) pomoc techniczna: pomoc wiązana, której element oficjalnej pomocy rozwojowej składa się wyłącznie ze współpracy technicznej stanowiącej mniej niż 3 % ogólnej wartości transakcji lub jeden milion specjalnych praw ciągnienia (SDR), w zależności od tego, która z powyższych kwot jest niższa; oraz

b) małe projekty: projekty inwestycyjne o wartości niższej niż 1 mln SDR, całkowicie finansowane z dotacji na pomoc rozwojową.

39. WYŁĄCZENIE Z KWALIFIKOWANIA KRAJU LUB PROJEKTU DO POMOCY WIĄZANEJ

a) Postanowienia art. 36 i 37 nie stosują się do pomocy wiązanej w przypadku gdy poziom koncesjonowania wynosi 80 % lub więcej, z wyjątkiem pomocy wiązanej stanowiącej część pakietu finansowania towarzyszącego opisanego w art. 35.

b) Postanowienia art. 37 nie mają zastosowania do pomocy wiązanej o wartości niższej niż 2 mln SDR, z wyjątkiem pomocy wiązanej stanowiącej część pakietu finansowania towarzyszącego opisanego w art. 35.

c) Pomoc wiązana dla krajów najmniej rozwiniętych, zdefiniowanych przez Organizację Narodów Zjednoczonych, nie podlega postanowieniom art. 36 i 37.

d) Uczestnicy pozytywnie rozważają przyspieszenie procedur pomocy wiązanej odpowiednio do szczególnych okoliczności: — w przypadku wypadku jądrowego lub poważnego wypadku przemysłowego powodującego poważne skażenie transgraniczne, gdy którykolwiek dotknięty nim uczestnik chce udzielić pomocy wiązanej w celu eliminacji lub minimalizacji jego skutków, lub — w przypadku znacznego ryzyka wystąpienia takiego wypadku, gdy którykolwiek potencjalnie dotknięty uczestnik chce udzielić pomocy wiązanej w celu zapobieżenia jego wystąpieniu.

e) Niezależnie od postanowień art. 36 i 37 uczestnik może w drodze wyjątku udzielić pomocy: — stosując procedurę uzgodnionych warunków, określoną w załączniku XI i opisaną w art. 58–63, lub — przedstawiając uzasadnienie oferty na gruncie pomocy poprzez uzyskanie wsparcia ze strony znacznej grupy uczestników, jak opisano w art. 51 oraz 52, lub — wystosowując pismo do Sekretarza Generalnego OECD, zgodnie z procedurami określonymi w art. 53, co według oczekiwań uczestników nie powinno być działaniem stosowanym zwyczajowo i często.

40. OBLICZANIE POZIOMU KONCESJONOWANIA POMOCY WIĄZANEJ

Poziom koncesjonowania w przypadku pomocy wiązanej jest obliczany przy wykorzystaniu tej samej metody, jaką stosuje DAC dla elementu dotacji, z tym że:

a) stopa dyskontowa stosowana do obliczenia poziomu koncesjonowania pożyczki w danej walucie, tzn. zróżnicowana stopa dyskonta (DDR), podlega zmianie w okresach rocznych w dniu 15 stycznia i jest obliczana w następujący sposób: — Średnia stopa CIRR + marża — Marża (M) uzależniona jest od okresu spłaty (R), zgodnie z poniższą tabelą: —



R M poniżej 15 lat 0,75 od 15 do 20 lat (ale nie włącznie) 1,00 1,00 od 20 do 30 lat (ale nie włącznie) 1,15 1,15 od 30 lat wzwyż 1,25 1,25 — Dla wszystkich walut średnia stopa CIRR jest obliczana z uwzględnieniem średniej miesięcznej stopy CIRR w sześciomiesięcznym okresie obowiązywania między dniem 15 sierpnia poprzedniego roku a dniem 14 lutego bieżącego roku. Obliczona stopa, włączając marżę, zostaje zaokrąglona do najbliższych 10 punktów bazowych. Jeżeli istnieje więcej niż jedna stopa CIRR dla danej waluty, do obliczeń stosuje się stopę CIRR dla najdłuższego okresu zapadalności, określoną w art. 20 lit. a).

b) Datą bazową dla obliczenia poziomu koncesjonowania jest data uruchomienia kredytu, określona w załączniku XI.

c) Do celów obliczenia ogólnego poziomu koncesjonowania dla pakietu finansowania towarzyszącego, poziomy koncesjonowania dla następujących kredytów, środków i płatności są uważane za równe zeru: — kredyty eksportowe zgodne z Porozumieniem; — inne środki udzielane na warunkach rynkowych lub zbliżonych do warunków rynkowych; — inne oficjalne środki o poziomie koncesjonowania niższym niż minimalny dopuszczony w art. 38, z wyjątkiem przypadków dopasowania, oraz — wpłata zaliczki przez kupującego. Płatności dokonane w dniu uruchomienia kredytu lub przed tym terminem, nieuważane za zaliczki, są uwzględnione w obliczeniu poziomu koncesjonowania.

d) Stopa dyskonta przy dopasowaniu: przy dopasowaniu pomocy identyczne dopasowanie oznacza dopasowanie z identycznym poziomem koncesjonowania przeliczonym według stopy dyskonta obowiązującej w czasie dopasowania.

e) Koszty lokalne i zamówienia z krajów trzecich są uwzględnione w obliczeniu poziomu koncesjonowania jedynie jeżeli są finansowane przez kraj ofiarodawcy.

f) Ogólny poziom koncesjonowania dla pakietu jest określany przez pomnożenie nominalnej wartości każdego składnika pakietu przez odpowiedni poziom koncesjonowania każdego składnika, zsumowanie wyników i podzielenie sumy przez łączną nominalną wartość składników pakietu.

g) Stopa dyskonta dla danej pożyczki pomocowej jest stopą obowiązującą w momencie powiadomienia. Jednakże w przypadkach powiadomienia natychmiastowego stopą dyskonta jest stopa obowiązująca w czasie ustalania warunków pożyczki pomocowej. Zmiana stopy dyskonta w okresie ważności pożyczki nie powoduje zmiany poziomu koncesjonowania.

h) Jeżeli zmiana waluty została dokonana przed zawarciem umowy, powiadomienie podlega przeglądowi. Stopa dyskonta wykorzystana do obliczenia poziomu koncesjonowania jest stopą stosowaną w dniu przeglądu. Przegląd powiadomienia nie jest konieczny, jeżeli alternatywna waluta oraz wszystkie informacje niezbędne dla obliczenia poziomu koncesjonowania zostały wskazane w pierwotnym powiadomieniu.

i) Niezależnie od postanowień lit. g) stopa dyskonta stosowana do obliczenia poziomu koncesjonowania dla indywidualnych transakcji wykonanych w ramach pomocowej linii kredytowej jest stopą określoną w pierwotnym powiadomieniu dotyczącym linii kredytowej.

41. OKRES WAŻNOŚCI POMOCY WIĄZANEJ

a) Uczestnicy nie ustalają warunków pomocy wiązanej na okres dłuższy niż dwa lata, bez względu na to, czy wspomniana pomoc dotyczy finansowania indywidualnych transakcji czy protokołu pomocowego, pomocowych linii kredytowych lub podobnych umów. W przypadku protokołu pomocowego, pomocowej linii kredytowej lub podobnych umów okres ważności rozpoczyna się z datą ich podpisania i podlega obowiązkowi powiadomienia zgodnie z art. 50; przedłużenie linii kredytowej podlega obowiązkowi powiadomienia tak, jakby była to nowa transakcja, wraz z adnotacją wyjaśniającą, że jest to odnowienie i że zostaje ona odnowiona na warunkach przyjętych w momencie powiadomienia o przedłużeniu. W przypadku indywidualnych transakcji, w tym transakcji podlegających powiadomieniu zgodnie z protokołem pomocowym, pomocową linią kredytową lub podobną umową, okres ważności rozpoczyna się z datą powiadomienia o podjęciu zobowiązania zgodnie z art. 49 lub 50, zależnie od okoliczności.

b) Jeżeli dany kraj po raz pierwszy przestał kwalifikować się do uzyskania 17-letnich pożyczek Banku Światowego, okres ważności dotychczas obowiązujących oraz nowych protokołów pomocy wiązanej oraz linii kredytowych podlegających obowiązkowi powiadomienia zostaje ograniczony do jednego roku po terminie ewentualnej zmiany klasyfikacji zgodnie z procedurami określonymi w art. 36 lit. b).

c) Odnowienie takich protokołów oraz linii kredytowych jest możliwe jedynie na warunkach zgodnych z postanowieniami art. 36 i 37 Porozumienia po: — zmianie klasyfikacji krajów, oraz — zmianie postanowień Porozumienia. W takich okolicznościach obowiązujące warunki mogą zostać utrzymane bez względu na zmianę stopy dyskonta określoną w art. 40.

42. DOPASOWANIE

Uwzględniając zobowiązania międzynarodowe uczestnika oraz zachowując spójność z celem niniejszego Porozumienia uczestnik może, zgodnie z procedurami określonymi w art. 45, dopasować warunki finansowe oferowane przez uczestnika lub kraj niebędący uczestnikiem.

ROZDZIAŁ IV:

PROCEDURY

CZĘŚĆ 1:

Wspólne procedury dotyczące kredytów eksportowych i pomocy mającej związek z handlem

43. POWIADOMIENIA

Powiadomienia określone procedurami Porozumienia są sporządzane zgodnie z załącznikiem V i zawierają określone w nim informacje, a ich kopie są przesyłane do Sekretariatu.

44. INFORMACJE O OFICJALNYM WSPARCIU

a) Natychmiast po podjęciu przez uczestnika zobowiązania dotyczącego oficjalnego wsparcia określonego w powiadomieniu zgodnie z procedurami określonymi w art. 47–50, informuje on odpowiednio wszystkich pozostałych uczestników, umieszczając numer referencyjny powiadomienia na odpowiednim formularzu 1C systemu sprawozdawczości kredytowej (CRS).

b) W ramach wymiany informacji zgodnie z art. 55–57 uczestnik informuje pozostałych uczestników o warunkach kredytowych, których wsparcie przewiduje dla określonej transakcji, oraz może zwracać się do pozostałych uczestników o przekazanie podobnych informacji.

45. PROCEDURY DOPASOWANIA

a) Przed dopasowaniem warunków finansowych uważanych za oferowane przez uczestnika lub kraj niebędący uczestnikiem zgodnie z art. 18 i 42 uczestnik dokłada wszelkich starań, w tym w razie potrzeby przeprowadzając konsultacje bezpośrednie opisane w art. 57, w celu potwierdzenia, że warunki objęte są oficjalnym wsparciem, a także: 1) uczestnik powiadamia wszystkich pozostałych uczestników o warunkach, w odniesieniu do których zamierza udzielić wsparcia, stosując te same procedury powiadamiania, które wymagane są w przypadku dopasowanych warunków. W przypadku dopasowania się do warunków kraju niebędącego uczestnikiem dany uczestnik stosuje te same procedury powiadamiania, które byłyby wymagane, gdyby warunki, do których się dopasowuje, były oferowane przez innego uczestnika; 2) niezależnie od postanowień powyższego pkt 1, jeżeli procedura powiadamiania wymaga, aby uczestnik dopasowujący wstrzymał swoje zobowiązanie po ostatecznym terminie zamknięcia oferty, taki uczestnik dopasowujący dokonuje w najwcześniejszym możliwym terminie powiadomienia o swoim zamiarze dopasowania; 3) Jeżeli uczestnik inicjujący łagodzi warunki lub wycofuje się z zamiaru udzielenia wsparcia zgodnie z warunkami określonymi w powiadomieniu, niezwłocznie informuje o tym odpowiednio wszystkich pozostałych uczestników.

b) Uczestnik zamierzający zaoferować warunki finansowe identyczne z warunkami określonymi w powiadomieniu wystosowanym zgodnie z art. 47 i 48 może je zaoferować po upływie okresu oczekiwania ustanowionego niniejszym Porozumieniem. Uczestnik wystosowuje powiadomienie o swoim zamiarze w najwcześniejszym możliwym terminie.

46. KONSULTACJE SPECJALNE

a) Uczestnik mający uzasadnione podstawy, by uważać, że warunki finansowe oferowane przez innego uczestnika (uczestnika inicjującego) są bardziej atrakcyjne niż warunki przewidziane w niniejszym Porozumieniu, informuje o tym Sekretariat, a Sekretariat natychmiast udostępnia taką informację.

b) Uczestnik inicjujący wyjaśnia warunki finansowe swojej oferty w terminie dwóch dni roboczych od udostępnienia informacji przez Sekretariat.

c) Po wyjaśnieniu przez uczestnika inicjującego każdy uczestnik może zwrócić się o zorganizowanie przez Sekretariat w terminie pięciu dni roboczych specjalnego spotkania konsultacyjnego w celu omówienia sprawy.

d) Warunki finansowe objęte oficjalnym wsparciem nie wchodzą w życie, zanim nie staną się znane wyniki specjalnego spotkania konsultacyjnego uczestników.

CZĘŚĆ 2:

Procedury dotyczące kredytów eksportowych

47. POWIADOMIENIE Z WYPRZEDZENIEM Z MOŻLIWOŚCIĄ DYSKUSJI

a) Uczestnik powiadamia wszystkich pozostałych uczestników co najmniej 10 dni kalendarzowych przed podjęciem jakiegokolwiek zobowiązania, zgodnie z załącznikiem V do Porozumienia, jeżeli: — do obliczenia stawki MPR wykorzystano właściwą klasyfikację ryzyka kraju i kategorię ryzyka nabywcy stosowaną przez gwaranta będącego stroną trzecią posiadającego siedzibę poza krajem dłużnika [tj. ustaloną zgodnie z art. 24 lit. e) tiret pierwsze]; lub — odnośną stawkę MPR zmniejszono poprzez zastosowanie techniki ograniczania ryzyka kraju wymienionej w art. 30.

b) Jeżeli inny uczestnik zwróci się z wnioskiem o przeprowadzanie dyskusji w tym okresie, uczestnik inicjujący odczekuje dodatkowe dziesięć dni kalendarzowych.

c) Aby ułatwić dokonywanie przeglądu nagromadzonego doświadczenia zgodnie z art. 69, po dyskusji uczestnik informuje wszystkich pozostałych uczestników o swojej ostatecznej decyzji. Uczestnicy prowadzą ewidencję swoich doświadczeń w odniesieniu do stawek ubezpieczenia określonych w powiadomieniach zgodnie z lit. a) powyżej.

48. POWIADOMIENIE Z WYPRZEDZENIEM

a) Zgodnie z załącznikiem V do Porozumienia uczestnik powiadamia wszystkich pozostałych uczestników co najmniej 10 dni kalendarzowych przed podjęciem jakiegokolwiek zobowiązania, jeżeli zamierza: 1) udzielić krajowi kategorii I wsparcia w odniesieniu do okresu spłaty powyżej pięciu lat, 2) udzielić wsparcia zgodnie z art. 10 lit. d) pkt 3, 3) udzielić wsparcia zgodnie z art. 13 lit. a), 4) udzielić wsparcia zgodnie z art. 14 lit. d), 5) udzielić wsparcia w odniesieniu do transakcji z dłużnikiem/gwarantem w kraju kategorii 0 o wartości kredytu powyżej 10 mln SDR ( 17 ), 6) stosować stawkę ubezpieczenia zgodnie z art. 24 lit. e) tiret drugie, jeżeli właściwa klasyfikacja ryzyka kraju i kategoria ryzyka nabywcy wykorzystane do obliczenia stawki MPR zostały określone na podstawie zaangażowania sklasyfikowanej instytucji wielostronnej lub regionalnej w charakterze dłużnika lub gwaranta, 7) stosować stawkę ubezpieczenia zgodnie z art. 27 lit. e), jeżeli wybrana kategoria ryzyka nabywcy stosowana do obliczenia stawki MPR w odniesieniu do transakcji: — z dłużnikiem/gwarantem niebędącym państwem jest niższa niż CC1 (tj. CC0 lub SOV+), — z dłużnikiem/gwarantem niebędącym państwem o wartości kredytu powyżej 5 mln SDR jest lepsza niż rating akredytowanej agencji ratingowej, 8) stosować stawkę ubezpieczenia zgodnie z art. 31 lit. a), jeżeli stosowanie wsparcia jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy skutkuje zastosowaniem współczynnika wsparcia jakości kredytowej wyższego niż 0.

b) Jeżeli uczestnik inicjujący łagodzi warunki lub wycofuje się z zamiaru udzielenia wsparcia dla takich transakcji, niezwłocznie informuje o tym wszystkich pozostałych uczestników.

CZĘŚĆ 3:

Procedury dotyczące pomocy mającej związek z handlem

49. POWIADOMIENIE Z WYPRZEDZENIEM

a) Uczestnik wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem, jeżeli zamierza udzielić oficjalnego wsparcia dla: — mającej związek z handlem pomocy niewiązanej o wartości co najmniej 2 mln SDR oraz o poziomie koncesjonowania wynoszącym mniej niż 80 %; — mającej związek z handlem pomocy niewiązanej o wartości niższej niż 2 mln SDR, zawierającej element dotacji (zgodnie z definicją DAC) niższy niż 50 %; — mającej związek z handlem pomocy wiązanej o wartości co najmniej 2 mln SDR oraz o poziomie koncesjonowania wynoszącym mniej niż 80 %; lub — mającej związek z handlem pomocy wiązanej o wartości niższej niż 2 mln SDR oraz o poziomie koncesjonowania mniejszym niż 50 %, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 38 lit. a) i b). — pomocy wiązanej zgodnie z art. 39 lit. d).

b) Powiadomienie z wyprzedzeniem zostaje wystosowane najpóźniej 30 dni roboczych przed datą zamknięcia oferty lub datą podjęcia zobowiązania, w zależności od tego, który z tych terminów jest wcześniejszy.

c) Jeżeli uczestnik inicjujący łagodzi warunki lub wycofuje się z zamiaru udzielenia wsparcia zgodnie z warunkami określonymi w powiadomieniu, niezwłocznie informuje o tym odpowiednio wszystkich pozostałych uczestników.

d) Postanowienia niniejszego artykułu stosują się do pomocy wiązanej stanowiącej część pakietu finansowania towarzyszącego opisanego w art. 35.

50. NIEZWŁOCZNE POWIADOMIENIE

a) Uczestnik niezwłocznie, tzn. w ciągu dwóch dni roboczych od podjęcia zobowiązania, powiadamia wszystkich pozostałych uczestników o udzieleniu oficjalnego wsparcia dla pomocy wiązanej o wartości: — co najmniej 2 mln SDR i o poziomie koncesjonowania wynoszącym 80 % bądź więcej; albo — niższej niż 2 mln SDR oraz o poziomie koncesjonowania wynoszącym 50 % lub więcej, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 38 lit. a) i b).

b) Ponadto uczestnik niezwłocznie powiadamia wszystkich pozostałych Uczestników o podpisaniu protokołu pomocowego, linii kredytowej lub podobnej umowy.

c) Powiadomienie z wyprzedzeniem nie musi być wystosowane, jeżeli uczestnik zamierza dopasować warunki finansowe, które były przedmiotem powiadomienia natychmiastowego.

CZĘŚĆ 4:

Procedury konsultacyjne dotyczące pomocy wiązanej

51. CEL KONSULTACJI

a) Uczestnik ubiegający się o wyjaśnienie dotyczące ewentualnego handlowego uzasadnienia pomocy wiązanej może zażądać dostarczenia pełnej oceny jakości pomocy (szczegóły w załączniku IX).

b) Ponadto uczestnik może złożyć wniosek o konsultacje z udziałem innych uczestników, zgodnie z postanowieniami art. 52. Konsultacje takie obejmują konsultacje bezpośrednie opisane w art. 57 w celu przedyskutowania: — po pierwsze, czy oferowana pomoc odpowiada wymaganiom określonym w art. 36 i 37, oraz — w razie potrzeby, czy oferowana pomoc jest uzasadniona nawet jeśli wymagania art. 36 i 37 nie są spełnione.

52. ZAKRES I TERMIN KONSULTACJI

a) W trakcie konsultacji uczestnik może zwrócić się o udzielenie m.in. następujących informacji: — oceny szczegółowej analizy wykonalności projektu lub wyceny projektu; — czy istnieje konkurencyjna oferta finansowania niezawierająca elementu koncesjonowania lub pomocy; — czy należy oczekiwać, że projekt przyczyni się do wypracowania lub zaoszczędzenia środków w walucie obcej; — czy ma miejsce współpraca z wielostronnymi organizacjami, takimi jak Bank Światowy; — czy są stosowane zasady międzynarodowego przetargu konkurencyjnego (ICB), w szczególności czy oferta dostawcy z kraju ofiarodawcy jest najkorzystniejsza; — jaki jest wpływ na środowisko; — czy uczestniczy sektor prywatny; oraz — informacji o terminie powiadomień (np. sześć miesięcy przed datą zamknięcia oferty lub podjęcia zobowiązania) dotyczących kredytów z elementem koncesjonowania lub kredytów pomocowych.

b) Konsultacje zostają zakończone, a wyniki ustaleń dotyczące obydwu pytań zawartych w art. 51 przekazane przez Sekretariat wszystkim uczestnikom w drodze powiadomienia co najmniej dziesięć dni roboczych przed datą zamknięcia oferty lub podjęcia zobowiązania, w zależności od tego, która z nich przypada wcześniej. Jeśli brak jest porozumienia między konsultującymi się stronami, Sekretariat zwraca się do pozostałych uczestników o wyrażenie opinii w ciągu pięciu dni roboczych. Następnie Sekretariat przedstawia takie opinie powiadamiającemu uczestnikowi, który powtórnie rozważa kontynuowanie działań, jeżeli okaże się, że nie ma znaczącego wsparcia dla oferty pomocy.

53. WYNIK KONSULTACJI

a) Ofiarodawca, który zamierza kontynuować projekt mimo braku znaczącego wsparcia, powiadamia z wyprzedzeniem o swoich zamiarach wszystkich pozostałych uczestników w terminie nie późniejszym niż 60 dni kalendarzowych po zakończeniu konsultacji, tzn. przyjęciu wniosków Przewodniczącego. Ofiarodawca wystosowuje także pismo do Sekretarza Generalnego OECD, w którym przedstawia wyniki konsultacji i wyjaśnia pierwszoplanowe, niezwiązane z handlem narodowe interesy, które zmuszają go do takiego działania. Uczestnicy oczekują, że tego rodzaju sytuacje nie będą częste i nie staną się normalną praktyką.

b) Ofiarodawca niezwłocznie powiadamia uczestników o wystosowaniu pisma do Sekretarza Generalnego OECD, którego kopia zostaje załączona do powiadomienia. Ofiarodawca, ani żaden inny uczestnik, nie podejmują żadnego zobowiązania dotyczącego pomocy wiązanej przed upływem dziesięciu dni roboczych od przekazania takiego powiadomienia uczestnikom. Dla projektów, w których przypadku w procesie konsultacji stwierdzono istnienie konkurencyjnych ofert handlowych, wyżej wspomniany okres dziesięciu dni roboczych zostaje przedłużony do 15 dni.

c) Sekretariat monitoruje postępy i wyniki konsultacji.

CZĘŚĆ 5:

Wymiana informacji dotyczących kredytów eksportowych i pomocy mającej związek z handlem

54. PUNKTY KONTAKTOWE

Wszelka wymiana informacji jest prowadzona między wyznaczonymi punktami kontaktowymi w każdym kraju przy pomocy środków natychmiastowej łączności, np. OLIS, i ma charakter poufny.

55. ZAKRES KIEROWANYCH ZAPYTAŃ

a) Uczestnik może skierować do innego uczestnika zapytanie dotyczące jego stanowiska w odniesieniu do danego kraju trzeciego, instytucji w kraju trzecim lub określonego sposobu prowadzenia działalności gospodarczej.

b) Uczestnik, który otrzymał wniosek o udzielenie oficjalnego wsparcia, może skierować zapytanie do innego uczestnika, informując jednocześnie o najbardziej korzystnych warunkach kredytowych, na wsparcie których wyraża gotowość.

c) Zapytanie kierowane do więcej niż jednego uczestnika zawiera listę adresatów.

d) Kopie wszystkich zapytań zostają przesłane do Sekretariatu.

56. ZAKRES ODPOWIEDZI

a) Uczestnik, do którego skierowane jest zapytanie, odpowiada na nie w ciągu siedmiu dni kalendarzowych w możliwie najbardziej wyczerpujący sposób. Odpowiedź powinna zawierać możliwie najpełniejsze wskazówki, jakich uczestnik może udzielić na temat decyzji, którą prawdopodobnie podejmie. W razie potrzeby pełna odpowiedź zostaje przesłana w najwcześniejszym możliwym terminie. Kopie zostają przesłane na inne adresy wyszczególnione w zapytaniu i do Sekretariatu.

b) Jeżeli odpowiedź na zapytanie stanie się następnie z jakiegoś powodu nieważna, ponieważ np.: — wniosek został złożony, zmieniony lub wycofany, lub — rozważane są inne warunki, odpowiedź powinna zostać przekazana niezwłocznie, a jej kopie przesłane na wszystkie adresy wyszczególnione w zapytaniu oraz do Sekretariatu.

57. KONSULTACJE BEZPOŚREDNIE

a) Uczestnik wyraża zgodę na wniosek o konsultacje bezpośrednie przed upływem dziesięciu dni roboczych.

b) Możliwość złożenia wniosku o konsultacje bezpośrednie jest udostępniona uczestnikom oraz krajom niebędącym uczestnikami. Konsultacje odbywają się w najwcześniejszym możliwym terminie po upływie dziesięciu dni roboczych.

c) Przewodniczący wraz z Sekretariatem koordynuje wszelkie działania podejmowane w rezultacie przeprowadzonego spotkania, np. uzgodnione warunki. Sekretariat niezwłocznie udostępnia informacje o wynikach konsultacji.

58. PROCEDURY I FORMAT UZGODNIONYCH WARUNKÓW

a) Propozycje dotyczące uzgodnionych warunków są kierowane jedynie do Sekretariatu. Propozycja dotycząca uzgodnionych warunków zostaje przesłana przez Sekretariat wszystkim uczestnikom, a w przypadku gdy dotyczy ona pomocy wiązanej, do wszystkich punktów kontaktowych DAC. Tożsamość inicjatora nie zostaje ujawniona w rejestrze uzgodnionych warunków w biuletynie informacyjnym OLIS. Sekretariat może jednak ujawnić ustnie tożsamość inicjatora uczestnikowi lub członkowi DAC na ich wniosek. Sekretariat odnotowuje takie wnioski.

b) Propozycja dotycząca uzgodnionych warunków jest datowana i ma następujący format: — numer referencyjny, po którym następują słowa „Uzgodnione warunki”, — nazwa kraju importującego i nabywcy, — nazwa lub opis projektu, możliwie najdokładniejszy w celu jego wyraźnej identyfikacji, — warunki przewidziane przez kraj inicjujący, — propozycja dotycząca uzgodnionych warunków, — przynależność państwowa i nazwy znanych konkurujących oferentów, — data zamknięcia komercyjnej i finansowej części oferty oraz numer przetargu, jeżeli jest znany, — pozostałe istotne informacje, w tym powody zaproponowania uzgodnionych warunków, informacje na temat dostępności analiz dotyczących projektu lub szczególnych okoliczności.

c) Propozycja dotycząca uzgodnionych warunków przedstawiona zgodnie z art. 36 lit. b) pkt 4 zostaje skierowana do Sekretariatu, a jej kopie przekazane innym uczestnikom. Uczestnik składający propozycję dotycząca uzgodnionych warunków przedstawia wyczerpujące powody, dla których uważa, że klasyfikacja danego kraju powinna różnić się od procedury określonej w art. 36 lit. b).

d) Sekretariat udostępnia publicznie ustalone uzgodnione warunki.

59. ODPOWIEDZI NA PROPOZYCJE DOTYCZĄCE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

a) Odpowiedzi udziela się w terminie 20 dni kalendarzowych, aczkolwiek zachęca się uczestników, aby odpowiadali na propozycje dotyczące uzgodnionych warunków możliwie najszybciej.

b) Odpowiedź może mieć formę żądania udzielenia dodatkowych informacji, przyjęcia, odrzucenia, propozycji zmiany uzgodnionych warunków lub alternatywnej propozycji dotyczącej uzgodnionych warunków.

c) Przyjmuje się, że uczestnik informujący, iż nie zajmuje stanowiska, ponieważ nie zwrócił się do niego eksporter lub władze kraju odbiorcy w przypadku pomocy dla określonego projektu, akceptuje propozycję dotyczącą uzgodnionych warunków.

60. PRZYJĘCIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

a) Po upływie 20 dni kalendarzowych Sekretariat informuje wszystkich uczestników o statusie propozycji dotyczącej uzgodnionych warunków. Jeżeli nie wszyscy uczestnicy przyjęli uzgodnione warunki, ale też żaden uczestnik ich nie odrzucił, propozycja pozostaje otwarta przez kolejne osiem dni kalendarzowych.

b) Po upływie wspomnianego kolejnego okresu uważa się, że uczestnik, który w wyraźny sposób nie odrzucił propozycji dotyczącej uzgodnionych warunków, zaakceptował ją. Jednakże uczestnik, w tym uczestnik inicjujący, może uzależnić przyjęcie uzgodnionych warunków od wyraźnego ich przyjęcia przez jednego lub więcej uczestników.

c) Jeżeli uczestnik nie akceptuje jednego lub większej liczby elementów uzgodnionych warunków, uczestnik ten domyślnie akceptuje wszystkie pozostałe elementy. Przyjmuje się, że takie częściowe przyjęcie może prowadzić do zmiany przez innych uczestników ich stanowiska wobec proponowanych uzgodnionych warunków. Wszyscy uczestnicy mogą oferować lub dopasować warunki nieobjęte uzgodnionymi warunkami.

d) Uzgodnione warunki, które nie zostały przyjęte, mogą zostać ponownie rozpatrzone z wykorzystaniem procedur określonych w art. 58 i 59. W takich okolicznościach uczestnicy nie są związani swoją pierwotną decyzją.

61. BRAK POROZUMIENIA W SPRAWIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

Jeżeli uczestnik inicjujący oraz uczestnik, który zaproponował zmianę lub alternatywę, nie są w stanie osiągnąć porozumienia w sprawie uzgodnionych warunków w terminie dodatkowych ośmiu dni kalendarzowych, powyższy okres może zostać przedłużony za ich obopólną zgodą. Sekretariat informuje wszystkich uczestników o każdym takim przedłużeniu.

62. DATA WEJŚCIA W ŻYCIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

Sekretariat informuje wszystkich uczestników o wejściu w życie uzgodnionych warunków lub o ich odrzuceniu; uzgodnione warunki wchodzą w życie trzy dni kalendarzowe po ogłoszeniu powyższych informacji. Sekretariat udostępnia w systemie OLIS stale uaktualniane dane dotyczące wszystkich uzgodnionych warunków, które zostały ustalone lub w stosunku do których decyzja nie została podjęta.

63. OBOWIĄZYWANIE UZGODNIONYCH WARUNKÓW

a) Przyjęte uzgodnione warunki obowiązują przez okres dwóch lat od daty ich wejścia w życie, o ile Sekretariat nie zostanie poinformowany, że uzgodnione warunki nie są już przedmiotem zainteresowania uczestników, co zostało przyjęte przez wszystkich uczestników. Uzgodnione warunki obowiązują przez okres kolejnych dwóch lat, jeżeli uczestnik wystąpi o przedłużenie ich ważności w ciągu 14 dni kalendarzowych od daty upływu pierwotnego terminu ważności. Kolejne przedłużenia mogą zostać uzgodnione w drodze takiej samej procedury. Uzgodnione warunki przyjęte zgodnie z postanowieniami art. 36 lit. b) pkt 4) są ważne do czasu udostępnienia danych Banku Światowego dotyczących następnego roku.

b) Sekretariat monitoruje status uzgodnionych warunków i na bieżąco odpowiednio informuje uczestników poprzez prowadzenie wykazu „Status obowiązujących uzgodnionych warunków” w systemie OLIS. Zgodnie z powyższym Sekretariat podejmuje, między innymi, następujące czynności: — dodaje nowe uzgodnione warunki po ich przyjęciu przez uczestników, — uaktualnia datę wygaśnięcia, gdy uczestnik wnosi o przedłużenie, — usuwa z wykazu uzgodnione warunki, które wygasły, oraz — publikuje kwartalny wykaz uzgodnionych warunków, które wygasną w następnym kwartale.

CZĘŚĆ 6:

Postanowienia operacyjne dotyczące przekazywania informacji o minimalnych stopach procentowych (cirr)

64. PRZEKAZYWANIE INFORMACJI O MINIMALNYCH STOPACH PROCENTOWYCH

a) Stopy CIRR dla walut ustalane zgodnie z postanowieniami art. 20 przesyła się nie rzadziej niż co miesiąc, za pomocą środków natychmiastowej łączności, do Sekretariatu w celu przekazania ich wszystkim uczestnikom.

b) Tego rodzaju powiadomienie powinno dotrzeć do Sekretariatu nie później niż pięć dni po upływie miesiąca, którego dotyczy powyższa informacja. Następnie Sekretariat niezwłocznie informuje wszystkich uczestników o właściwych stopach i udostępnia je publicznie.

65. DATA WEJŚCIA W ŻYCIE STÓP PROCENTOWYCH

Wszelkie zmiany stóp CIRR wchodzą w życie piętnastego dnia po upływie danego miesiąca.

66. NATYCHMIASTOWE ZMIANY STÓP PROCENTOWYCH

Jeżeli rozwój sytuacji rynkowej wymaga powiadomienia o zmianie stopy CIRR w trakcie danego miesiąca, zmieniona stopa zaczyna obowiązywać dziesięć dni po otrzymaniu przez Sekretariat powiadomienia o takiej zmianie.

CZĘŚĆ 7:

Przeglądy

67. REGULARNE PRZEGLĄDY POROZUMIENIA

a) Uczestnicy regularnie dokonują przeglądu funkcjonowania Porozumienia. W ramach przeglądu uczestnicy badają, między innymi, procedury powiadamiania, wdrażanie i funkcjonowanie systemu DDR, zasady i procedury dotyczące pomocy wiązanej, zagadnienia dopasowania, wcześniejsze zobowiązania i możliwości uczestnictwa w Porozumieniu większej liczby krajów.

b) Przegląd taki opiera się na informacjach wynikających z doświadczenia uczestników i ich sugestiach dotyczących poprawy działania i skuteczności Porozumienia. Uczestnicy biorą również pod uwagę cele Porozumienia oraz istniejącą sytuację gospodarczą i walutową. Informacje i sugestie, jakie uczestnicy chcą przedłożyć do celów takiego przeglądu, powinny dotrzeć do Sekretariatu nie później niż 45 dni kalendarzowych przed datą przeglądu.

68. PRZEGLĄD MINIMALNYCH STÓP PROCENTOWYCH

a) Uczestnicy dokonują okresowego przeglądu systemu ustalania stóp CIRR, aby upewnić się, że zgłaszane stopy odzwierciedlają aktualne warunki rynkowe i służą osiągnięciu celów będących podstawą ustanowienia tych stóp. Przeglądy takie dotyczą również marży dodawanej przy ich stosowaniu.

b) Uczestnik może przedłożyć Przewodniczącemu uzasadniony wniosek o przeprowadzenie nadzwyczajnego przeglądu, w przypadku gdy jego zdaniem stopa CIRR dla jednej lub większej liczby walut przestaje odzwierciedlać aktualne warunki rynkowe.

69. PRZEGLĄD MINIMALNYCH STAWEK UBEZPIECZENIA I ZAGADNIENIA POKREWNE

Uczestnicy regularnie monitorują i dokonują przeglądu wszystkich aspektów zasad i procedur dotyczących stawek ubezpieczenia. Obejmują one:

a) klasyfikację ryzyka kraju i metodologię oceny ryzyka państwa w celu dokonania przeglądu ich ważności w świetle doświadczeń;

b) poziom stawek MPR w celu zagwarantowania, że pozostają one dokładnym miernikiem ryzyka kredytowego, przy uwzględnieniu zarówno rzeczywistych doświadczeń instytucji udzielających oficjalnych kredytów eksportowych, jak również informacji na temat cen ryzyka kredytowego na rynku prywatnym;

c) zróżnicowanie stawek MPR z uwzględnieniem różnej jakości produktów kredytów eksportowych i procentu udzielonego zabezpieczenia; oraz

d) nagromadzone doświadczenie związane z zastosowaniem ograniczania ryzyka kraju i wsparcia jakości kredytowej w odniesieniu do ryzyka nabywcy oraz dalszej ważności i odpowiedniości ich szczególnego wpływu na stawki MPR.









ZAŁĄCZNIK I

UZGODNIENIE SEKTOROWE W SPRAWIE KREDYTÓW EKSPORTOWYCH NA STATKI

ROZDZIAŁ I:

Zakres uzgodnienia sektorowego

1. UCZESTNICTWO

Uczestnikami uzgodnienia sektorowego są obecnie: Australia, Unia Europejska, Japonia, Korea, Nowa Zelandia i Norwegia.

2. ZAKRES ZASTOSOWANIA

Niniejsze uzgodnienie sektorowe, stanowiące uzupełnienie Porozumienia, określa szczególne wytyczne dla kredytów eksportowych objętych oficjalnym wsparciem i mających związek z umowami eksportowymi:

a) nowych statków morskich o tonażu 100 GT lub większym, wykorzystywanych do przewozu towarów lub osób bądź do świadczenia usług specjalistycznych (np. statki rybackie, statki przetwórnie ryb, lodołamacze oraz pogłębiarki, które w sposób trwały, poprzez rodzaj napędu i kierowania (sterowania) wykazują wszystkie cechy charakterystyczne dla samodzielnej pływalności na pełnym morzu), holowników o mocy 365 kW lub większej oraz niewykończonych, posiadających zdolność pływania kadłubów statków. Niniejsze uzgodnienie sektorowe nie obejmuje okrętów wojskowych. Doki pływające i inne ruchome jednostki morskie nie zostały objęte niniejszym uzgodnieniem sektorowym, jednak w razie wystąpienia problemów z kredytami eksportowymi dla takich jednostek, uczestnicy uzgodnienia sektorowego (zwani dalej „uczestnikami”), po rozpatrzeniu uzasadnionych wniosków wniesionych przez któregokolwiek z uczestników, mogą podjąć decyzję o objęciu ich uzgodnieniem;

b) modyfikacji statku. Modyfikacja statku oznacza każdą modyfikację statku morskiego o tonażu powyżej 1 000 GT, pod warunkiem że czynności modyfikacji obejmują gruntowną zmianę systemu ładunku, kadłuba lub systemu napędu;

1) mimo że poduszkowce nie są objęte uzgodnieniem sektorowym, uczestnicy mają prawo do udzielania kredytów eksportowych na poduszkowce na warunkach równoważnych warunkom ustanowionym uzgodnieniem sektorowym. Uczestnicy zobowiązują się do wykorzystywania tej możliwości w sposób umiarkowany i do nieudzielania takich kredytów na poduszkowce, w przypadku gdy ustalone zostanie, że brakuje konkurencji oferowanej na warunkach uzgodnienia sektorowego; 2) w niniejszym uzgodnieniu sektorowym termin „poduszkowiec” oznacza: pojazd amfibijny o masie co najmniej 100 ton, zaprojektowany w taki sposób, aby unosić się w całości na powietrzu wyrzucanym z pojazdu, które tworzy sprężoną warstwę ograniczoną elastyczną osłoną boczną pojazdu oraz powierzchnią ziemi lub powierzchnią wody pod pojazdem, przy czym pojazd może być napędzany i kierowany za pomocą śmigieł lub powietrza wydmuchiwanego kanałami powietrznymi przez dmuchawy lub urządzenia o podobnym działaniu; 3) przyjmuje się, że udzielanie kredytów eksportowych na warunkach równoważnych warunkom ustanowionym w niniejszym uzgodnieniu sektorowym powinno być ograniczone do poduszkowców wykorzystywanych na szlakach morskich i trasach innych niż lądowe, z wyjątkiem dostępu do przystani przeznaczonych dla nich, a znajdujących się w maksymalnej odległości 1 km od wody. c)

ROZDZIAŁ II:

Postanowienia dotyczące kredytów eksportowych i pomocy wiązanej

3. MAKSYMALNY OKRES SPŁATY

Maksymalny okres spłaty, bez względu na klasyfikację kraju, wynosi 12 lat od czasu dostawy.

4. PŁATNOŚCI GOTÓWKOWE

Uczestnicy wymagają minimalnej wpłaty gotówkowej w wysokości 20 % ceny umownej przed dostawą.

5. SPŁATA KAPITAŁU I ODSETEK

a) Spłaty kapitału kredytu eksportowego dokonuje się w równych ratach, w regularnych odstępach czasu w trybie normalnym wynoszących 6 miesięcy, a maksymalnie 12 miesięcy.

b) Spłaty odsetek następują nie rzadziej niż co sześć miesięcy, przy czym pierwsza rata odsetek podlega spłacie nie później niż sześć miesięcy od daty uruchomienia kredytu.

c) W odniesieniu do kredytów eksportowych udzielonych w celu wsparcia transakcji leasingowych zamiast spłaty kapitału w równych ratach, określonej w lit. a), zastosować można spłatę łączoną kapitału i odsetek w równych ratach.

d) Odsetki przypadające do spłaty od daty uruchomienia kredytu nie są kapitalizowane.

e) Uczestnik niniejszego uzgodnienia sektorowego zamierzający udzielić wsparcia w odniesieniu do spłaty odsetek na warunkach innych niż określone w lit. b) wystosowuje powiadomienie z wyprzedzeniem co najmniej 10 dni kalendarzowych przed podjęciem jakiegokolwiek zobowiązania, zgodnie z załącznikiem V do Porozumienia.

6. MINIMALNA SKŁADKA UBEZPIECZENIOWA

Postanowienia Porozumienia w odniesieniu do minimalnych progów stawek ubezpieczenia nie są stosowane do czasu poddania ich dalszemu przeglądowi przez uczestników niniejszego uzgodnienia sektorowego.

7. TRANSAKCJE PROJECT FINANCE

Postanowienia art. 7 i załącznika X do Porozumienia nie mają zastosowania do czasu poddania ich dalszemu przeglądowi przez uczestników niniejszego uzgodnienia sektorowego.

8. POMOC

Każdy uczestnik pragnący udzielić pomocy musi, oprócz spełnienia warunków Porozumienia, potwierdzić, że w okresie spłaty kredytu statek nie będzie eksploatowany w ramach otwartego rejestru oraz że uzyskano odpowiednie zapewnienie, iż ostateczny właściciel ma siedzibę w kraju odbiorcy, nie jest nieprowadzącą działalności jednostką zależną z kapitałem zagranicznym oraz że zobowiązał się do niesprzedawania statku bez zgody swojego rządu.

ROZDZIAŁ III:

Procedury

9. POWIADOMIENIA

W celu zachowania przejrzystości każdy uczestnik poza spełnieniem warunków Porozumienia oraz systemu sprawozdawczości kredytowej (CRS) IBRD/Unii Berneńskiej/OECD corocznie przedstawia informację o swoim systemie udzielania oficjalnego wsparcia oraz o środkach wdrażania niniejszego uzgodnienia sektorowego, w tym o realizowanych programach.

10. PRZEGLĄD

a) Niniejsze uzgodnienie sektorowe jest poddawane, corocznie lub na wniosek dowolnego uczestnika, przeglądowi w kontekście Grupy Roboczej OECD ds. Przemysłu Stoczniowego, a uczestnikom Porozumienia przekazywane jest sprawozdanie.

b) W celu ułatwienia zapewnienia spójności i zgodności między Porozumieniem a niniejszym uzgodnieniem sektorowym, a także mając na uwadze charakter przemysłu stoczniowego, uczestnicy niniejszego uzgodnienia sektorowego oraz Porozumienia konsultują się ze sobą i koordynują swoje działania odpowiednio do potrzeb.

c) W przypadku podjęcia przez uczestników Porozumienia decyzji o zmianie Porozumienia, uczestnicy niniejszego uzgodnienia sektorowego („uczestnicy”) dokonują analizy takiej decyzji i oceniają jej znaczenie dla niniejszego uzgodnienia sektorowego. W czasie oczekiwania na takie ustalenie zmiany w Porozumieniu nie mają zastosowania do niniejszego uzgodnienia sektorowego. Jeżeli uczestnicy mogą przyjąć zmiany w Porozumieniu, przedstawiają oni na piśmie swoje stanowisko uczestnikom Porozumienia. Jeżeli uczestnicy nie mogą przyjąć zmian w Porozumieniu w zakresie, w jakim odnoszą się one do przemysłu stoczniowego, informują oni uczestników Porozumienia o swoich zastrzeżeniach i przeprowadzają z nimi konsultacje w celu znalezienia rozwiązania zaistniałych problemów. W przypadku nieosiągnięcia porozumienia między takimi dwiema stronami rozstrzygające jest stanowisko uczestników dotyczące zastosowania zmian w odniesieniu do przemysłu stoczniowego.









Uzupełnienie

Zobowiązania dotyczące przyszłych zadań

Oprócz przyszłych prac odnoszących się do Porozumienia, uczestnicy niniejszego uzgodnienia sektorowego zgadzają się:

a) opracować ilustrujący wykaz ro