02013R0389 — PL — 22.07.2019 — 004.002

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 389/2013 z dnia 2 maja 2013 r. ustanawiające rejestr Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylające rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 i nr 1193/2011 (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 122 z 3.5.2013, s. 1)

zmienione przez:





sprostowane przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 389/2013

z dnia 2 maja 2013 r.

ustanawiające rejestr Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylające rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 i nr 1193/2011

(Tekst mający znaczenie dla EOG)







TYTUŁ I

PRZEPISY OGÓLNE







ROZDZIAŁ 1

Przedmiot, zakres stosowania i definicje

Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się wymogi ogólne oraz wymagania dotyczące prowadzenia i utrzymania rejestru Unii na okres rozliczeniowy rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2013 r. i na kolejne okresy rozliczeniowe, dotyczące niezależnego dziennika transakcji przewidzianego w art. 20 ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE, a także dotyczące rejestrów przewidzianych w art. 6 decyzji nr 280/2004/WE.

Ponadto w niniejszym rozporządzeniu ustanawia się system komunikacji między rejestrem Unii a ITL.

Artykuł 2

Zakres stosowania

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do uprawnień utworzonych na okres rozliczeniowy rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2013 r. oraz na kolejne okresy rozliczeniowe w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, jednostek rocznych limitów emisji, uprawnień do jednostek emisji oraz jednostek Kioto.

Niniejsze rozporządzenie ma również zastosowanie do objętych aukcją uprawnień do emisji lotniczych, które utworzono na okres rozliczeniowy obowiązujący od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r.

Artykuł 3

Definicje

O ile nie określono inaczej, terminy stosowane w tytule II niniejszego rozporządzenia mają takie samo znaczenie jak zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE. Stosuje się również definicje określone w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 oraz w art. 3 decyzji Komisji 2011/278/UE. Stosuje się również następujące definicje:

1) „posiadacz rachunku” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która posiada rachunek w systemie rejestrów;

2) „centralny administrator” oznacza osobę wyznaczoną przez Komisję zgodnie z art. 20 dyrektywy 2003/87/WE;

3) „właściwy organ” oznacza organ lub organy wyznaczone przez państwo członkowskie na mocy art. 18 dyrektywy 2003/87/WE;

4) „zewnętrzna platforma obrotu” oznacza wszelkiego rodzaju system wielostronnej wymiany, który kojarzy lub ułatwia kojarzenie transakcji strony trzeciej w dziedzinie kupna i sprzedaży instrumentów finansowych zgodnie z definicją zawartą w art. 4 dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 1 ), gdzie kupowane i sprzedawane instrumenty finansowe występują w postaci uprawnień lub jednostek Kioto;

5) „weryfikator” oznacza weryfikatora zgodnie z definicją w art. 3 pkt 3) rozporządzenia Komisji (UE) nr 600/2012 ( 2 );

6) „jednostki przyznanej emisji” lub „AAU” oznaczają jednostki wydane zgodnie z art. 7 ust. 3 decyzji nr 280/2004/WE;

7) „uprawnienia do emisji lotniczych” oznaczają uprawnienia utworzone zgodnie z art. 3c ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE;

8) „uprawnienia do emisji ogólnych” oznaczają wszystkie inne uprawnienia utworzone zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE;

9) „długoterminowe jednostki poświadczonej redukcji emisji” („lCER”) oznaczają jednostki wydane w związku z realizacją projektów zalesiania lub ponownego zalesiania w ramach mechanizmu czystego rozwoju („CDM”), których ważność, z zastrzeżeniem decyzji 5/CMP.1 Konferencji stron służącej jako spotkanie stron protokołu z Kioto, wygasa z końcem okresu kredytowania redukcji emisji projektu zalesiania lub ponownego zalesiania w ramach CDM, dla którego zostały wydane;

10) „jednostki pochłaniania” („RMU”) oznaczają jednostki wydane zgodnie z odpowiednimi przepisami załącznika do decyzji 13/CMP.1;

11) „tymczasowe jednostki poświadczonej redukcji emisji” („tCER”) oznaczają jednostki wydane w związku z realizacją projektów zalesiania lub ponownego zalesiania w ramach mechanizmu czystego rozwoju („CDM”), których ważność, z zastrzeżeniem decyzji 5/CMP.1, wygasa z końcem okresu dostosowania się do wymagań w ramach protokołu z Kioto następującego po okresie, podczas którego zostały wydane;

12) „jednostki Kioto” oznaczają AAU, jednostki redukcji emisji („ERU”), poświadczone redukcje emisji („CER”), RMU, lCER i tCER;

13) „proces” oznacza zautomatyzowany techniczny sposób wykonywania działań związanych z rachunkiem, jednostką lub częścią uprawnienia do jednostek emisji w rejestrze;

14) „transakcja” oznacza proces w rejestrze Unii obejmujący przekaz uprawnienia, jednostki Kioto, jednostki rocznego limitu emisji lub części uprawnienia do jednostek emisji z jednego rachunku na inny;

15) „umorzenie” oznacza rozliczenie uprawnienia przez operatora instalacji lub operatora statków powietrznych względem zweryfikowanych emisji jego instalacji lub statków powietrznych;

16) „anulowanie” oznacza ostateczne usunięcie jednostki Kioto przez jej posiadacza bez rozliczania jej względem zweryfikowanych emisji;

17) „usunięcie” oznacza ostateczne usunięcie uprawnienia przez jego posiadacza bez rozliczania go względem zweryfikowanych emisji;

18) „wycofanie” oznacza rozliczenie jednostki Kioto przez stronę protokołu z Kioto względem emisji zgłoszonych przez tę stronę;

19) „pranie pieniędzy” oznacza pranie pieniędzy zdefiniowane w art. 1 ust. 2 dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 3 );

20) „poważne przestępstwa” oznaczają poważne przestępstwa zdefiniowane w art. 3 pkt 5) dyrektywy 2005/60/WE;

21) „finansowanie terroryzmu” oznacza finansowanie terroryzmu zdefiniowane w art. 1 ust. 4 dyrektywy 2005/60/WE;

22) „krajowy administrator” oznacza podmiot odpowiedzialny za administrowanie, w imieniu państwa członkowskiego, zbiorem rachunków użytkowników podlegających jurysdykcji państwa członkowskiego w rejestrze Unii, wyznaczony zgodnie z art. 8;

23) „dyrektorzy” oznaczają osoby faktycznie kierujące bieżącą działalnością osoby prawnej;

24) „czas środkowoeuropejski” oznacza czas letni środkowoeuropejski w okresie czasu letniego zgodnie z definicjami w art. 1, 2 i 3 dyrektywy 2000/84/WE;

25) „krajowa platforma administracyjna” oznacza zewnętrzny system obsługiwany przez krajowego administratora lub właściwy organ, który jest bezpiecznie podłączony do rejestru Unii do celów automatyzacji funkcji związanych z zarządzaniem rachunkami i zgodnością obowiązków w rejestrze Unii;

26) „międzynarodowe jednostki emisji” oznaczają CER, ERU i jednostki emisji wynikające z projektów lub innych działań na rzecz redukcji emisji, które mogą być stosowane zgodnie z art. 11a ust. 5 dyrektywy 2003/87/WE;

27) „jednostka rocznych limitów emisji” („AEA”) oznacza podpodział rocznego limitu emisji państwa członkowskiego określony zgodnie z art. 3 ust. 2 i art. 10 decyzji nr 406/2009/WE równy jednej tonie ekwiwalentu dwutlenku węgla;

28) „uprawnienie do jednostek emisji” oznacza prawo państwa członkowskiego, wyrażone w liczbie równej wielkości procentowej emisji gazów cieplarnianych w 2005 r., jak określono w art. 5 ust. 4 decyzji nr 406/2009/WE, do wykorzystania jednostek emisji, o których mowa w art. 5 decyzji nr 406/2009/WE w celu wypełnienia jego zobowiązań zgodnie z art. 3 decyzji nr 406/2009/WE;

29) „niewykorzystane uprawnienie do jednostek emisji” oznacza uprawnienie państwa członkowskiego do jednostek emisji pomniejszone o sumę międzynarodowych jednostek emisji, tCER lub lCER posiadanych na rachunku zgodności w ramach ESD w momencie ustalenia liczb statusu zgodności zgodnie z art. 79 niniejszego rozporządzenia;

30) „okres dostosowania się do wymagań” oznacza okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2020 r., w którym państwa członkowskie ograniczają swoje emisje gazów cieplarnianych zgodnie z art. 3 decyzji nr 406/2009/WE.







ROZDZIAŁ 2

System rejestrów

Artykuł 4

Rejestr Unii

1. Ustanawia się rejestr Unii na okres rozliczeniowy w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych rozpoczynający się dnia 1 stycznia 2013 r. oraz na kolejne okresy rozliczeniowe.

2. Centralny administrator obsługuje i prowadzi rejestr Unii, w tym jego infrastrukturę techniczną.

3. Państwa członkowskie korzystają z rejestru Unii w celu dopełnienia swoich obowiązków zgodnie z art. 19 dyrektywy 2003/87/WE i art. 11 decyzji nr 406/2009/WE, a także w celu zapewnienia prawidłowego rozliczania uprawnień, AEA i uprawnień do jednostek emisji w zakresie objętym niniejszym rozporządzeniem. Rejestr Unii udostępnia krajowym administratorom i posiadaczom rachunków procesy określone w niniejszym rozporządzeniu.

4. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii spełniał specyfikacje funkcjonalne i techniczne dotyczące standardów wymiany danych dla systemów rejestrów zgodnie z protokołem z Kioto, przyjęte zgodnie z decyzją 12/CMP.1, oraz uwzględniał wymogi w zakresie sprzętu, sieci, oprogramowania i bezpieczeństwa określone w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 5

Krajowe i unijne rejestry PzK

1. W celu dopełnienia obowiązków stron Protokołu z Kioto oraz obowiązków na mocy art. 6 decyzji nr 280/2004/WE w zakresie zapewnienia prawidłowego rozliczania jednostek Kioto, każde państwo członkowskie oraz Unia prowadzą rejestr Protokołu z Kioto (zwany dalej „rejestrem PzK”) w formie standaryzowanej elektronicznej bazy danych uwzględniającej wymogi UNFCCC dotyczące rejestrów, w szczególności specyfikacje funkcjonalne i techniczne dotyczące standardów wymiany danych dla systemów rejestrów na mocy protokołu z Kioto opracowane zgodnie z decyzją 12/CMP.1 oraz wymogi w zakresie sprzętu, sieci, oprogramowania i bezpieczeństwa określone w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105 niniejszego rozporządzenia.

2. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii funkcjonował również jako rejestr PzK dla Unii jako strony protokołu z Kioto. Centralny administrator działa również jako administrator unijnego rejestru PzK stanowiącego część rejestru Unii.

Artykuł 6

Dziennik transakcji Unii Europejskiej

1. Ustanawia się dziennik transakcji Unii Europejskiej (EUTL) – w formie standaryzowanej elektronicznej bazy danych – zgodnie z art. 20 dyrektywy 2003/87/WE, dla transakcji w zakresie objętym niniejszym rozporządzeniem. W EUTL zapisuje się również wszelkie informacje związane z posiadaniem i przekazywaniem jednostek Kioto udostępnionych zgodnie z art. 6 ust. 2 decyzji nr 280/2004/WE.

2. Centralny administrator obsługuje i prowadzi EUTL zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.

3. Centralny administrator dopilnowuje, by EUTL był w stanie sprawdzać i zapisywać wszystkie procesy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, uwzględniał specyfikacje funkcjonalne i techniczne dotyczące standardów wymiany danych dla systemów rejestrów na mocy protokołu z Kioto, przyjęte zgodnie z decyzją 12/CMP.1, oraz spełniał wymogi w zakresie sprzętu, sieci, oprogramowania i bezpieczeństwa określone w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105 niniejszego rozporządzenia.

4. Centralny administrator dopilnowuje, by EUTL był w stanie zapisywać wszystkie procesy opisane w tytule I rozdział 3 i w tytułach II, III i IV.

Artykuł 7

Łącza komunikacyjne między rejestrami, ITL i EUTL

1. Centralny administrator i państwa członkowskie dopilnowują, by rejestr Unii i rejestry PzK utrzymywały łącze komunikacyjne z ITL w celu powiadamiania o transakcjach, w ramach których przekazuje się jednostki Kioto.

2. Centralny administrator zapewnia, by EUTL utrzymywał łącze komunikacyjne z ITL w celu zapisywania i sprawdzania przekazów, o których mowa w ust. 1. Wszystkie proponowane przekazy z udziałem rejestru PzK są przetwarzane i sprawdzane przez EUTL przed zapisaniem przekazu.

3. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii utrzymywał bezpośrednie łącze komunikacyjne z EUTL w celu sprawdzania i zapisywania transakcji z udziałem uprawnień, AEA lub części uprawnień do jednostek emisji oraz procesów zarządzania rachunkiem określonych w tytule I rozdział 3. Wszystkie transakcje dotyczące uprawnień, AEA lub części uprawnień do jednostek emisji odbywają się w rejestrze Unii i są zapisywane i sprawdzane przez EUTL. Centralny administrator może utworzyć ograniczone łącze komunikacyjne między EUTL i rejestrem państwa trzeciego, które podpisało traktat dotyczący jego przystąpienia do Unii, w celu umożliwienia takim rejestrom komunikacji z ITL poprzez EUTL oraz zapisywania w EUTL pochodzących od operatorów zweryfikowanych danych na temat emisji. Rejestry te muszą pomyślnie przejść wszystkie procedury testowania i inicjalizacji wymagane dla rejestrów przed utworzeniem łącza komunikacyjnego.

▼M4

4. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii utrzymywał łącze komunikacyjne z rejestrami systemów handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, z którymi obowiązuje umowa zgodnie z art. 25 dyrektywy 2003/87/WE, do celów przekazywania informacji o transakcjach z udziałem uprawnień.

▼B

Artykuł 8

Administratorzy krajowi i administratorzy rejestru PzK

1. Każde państwo członkowskie wyznacza krajowego administratora. Niezależnie od przepisów art. 13 ust. 2 państwo członkowskie zgodnie z art. 11 ma dostęp do swoich rachunków i rachunków w rejestrze Unii podlegających jego jurysdykcji oraz zarządza nimi za pośrednictwem krajowego administratora zgodnie z załącznikiem I. Krajowy administrator każdego państwa członkowskiego działa również jako administrator jego rejestru PzK zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.

2. Państwa członkowskie i Komisja dopilnują, aby nie wystąpił konflikt interesów między krajowymi administratorami, centralnym administratorem i posiadaczami rachunków.

3. Każde państwo członkowskie przekazuje Komisji dane osobowe i kontaktowe swojego krajowego administratora, w tym numer telefonu alarmowego na wypadek zdarzenia naruszającego bezpieczeństwo.

4. Komisja wraz z krajowymi administratorami każdego państwa członkowskiego i centralnym administratorem koordynuje wykonanie niniejszego rozporządzenia. W szczególności Komisja konsultuje się z grupą roboczą administratorów Komitetu ds. Zmian Klimatu na temat kwestii i procedur związanych z obsługą rejestrów uregulowanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz związanych z wykonaniem niniejszego rozporządzenia. Do dnia 31 marca 2012 r. grupa robocza administratorów uzgodni warunki współpracy między centralnym administratorem a krajowymi administratorami, w tym wspólne procedury operacyjne dotyczące wykonania niniejszego rozporządzenia oraz procedury dotyczące zmian w rejestrze Unii i rozwiązywania problemów z nim związanych, a także specyfikacje techniczne dotyczące funkcjonowania i niezawodności rejestru Unii i EUTL. Warunki współpracy mogą obejmować zasady konsolidacji zewnętrznych łączy komunikacyjnych, infrastruktury informatycznej, procedur dostępu do rachunków użytkowników oraz mechanizmów zarządzania rachunkami PzK w rejestrze Unii z wszystkimi pozostałymi rejestrami PzK w ramach skonsolidowanego systemu rejestrów europejskich utrzymywanego przez centralnego administratora. Komitet ds. Zmian Klimatu przyjmuje regulamin wewnętrzny grupy roboczej administratorów.

5. Centralny administrator, właściwe organy i krajowi administratorzy realizują tylko procesy niezbędne do wypełnienia ich odpowiednich funkcji zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE, decyzją nr 280/2004/WE i decyzją nr 406/2009/WE oraz środkami przyjętymi zgodnie z ich przepisami.







ROZDZIAŁ 3

Rachunki







Sekcja 1

Przepisy ogólne mające zastosowanie do wszystkich rachunków

Artykuł 9

Rachunki

1. Państwa członkowskie i centralny administrator zapewniają, by każdy rejestr PzK i rejestr Unii obejmował rachunki określone w załączniku I.

2. Każdego rodzaju rachunek może zawierać rodzaje jednostek, jak określono w załączniku I.

Artykuł 10

Status rachunków

1. Rachunki posiadają jeden z następujących statusów: otwarty, zablokowany, wyłączony lub zamknięty.

2. Z rachunku zablokowanego nie można inicjować procesów, z wyjątkiem procesów wyszczególnionych w art. 25, 31, 35, 67, 77, 81 i 82.

3. Z rachunku zamkniętego nie można inicjować żadnych procesów. Rachunek zamknięty nie może zostać ponownie otwarty i nie mogą na niego wpływać jednostki.

4. Po wyłączeniu instalacji z systemu unijnego zgodnie z art. 27 dyrektywy 2003/87/WE krajowy administrator nadaje odpowiedniemu rachunkowi posiadania operatora status wyłączony na okres wyłączenia.

5. Po powiadomieniu ze strony właściwego organu, że w danym roku loty operatora statków powietrznych nie są już objęte systemem unijnym zgodnie z załącznikiem I do dyrektywy 2003/87/WE, krajowy administrator nadaje odpowiedniemu rachunkowi posiadania operatora statków powietrznych status „wyłączony” po uprzednim zawiadomieniu o tym danego operatora statków powietrznych oraz do czasu otrzymania powiadomienia od właściwego organu, że loty operatora statków powietrznych są ponownie objęte systemem unijnym.

6. Z rachunku wyłączonego nie można inicjować żadnych procesów, z wyjątkiem procesów wyszczególnionych w art. 25 i 68 oraz procesów wyszczególnionych w art. 35 i 67 odpowiadających okresowi, w którym status rachunku nie został jeszcze ustalony jako wyłączony.

Artykuł 11

Zarządzanie rachunkami

1. Każdy rachunek posiada administratora odpowiedzialnego za zarządzanie rachunkiem w imieniu państwa członkowskiego lub Unii.

2. Administrator rachunku jest określony dla każdego rodzaju rachunku zgodnie z załącznikiem I.

3. Administrator rachunku, zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia, otwiera i zawiesza rachunek, ogranicza dostęp do rachunku lub zamyka rachunek, zmienia status rachunku, zatwierdza upoważnionych przedstawicieli, zezwala na zmiany danych rachunków wymagających zatwierdzenia przez administratora oraz inicjuje transakcje, jeżeli posiadacz rachunku złożył o to wniosek zgodnie z art. 23 ust. 5.

4. Administrator może nałożyć na posiadaczy rachunków i ich przedstawicieli wymóg, aby zgodzili się na przestrzeganie rozsądnych warunków zgodnych z niniejszym rozporządzeniem, uwzględniając kwestie wyszczególnione w załączniku II.

5. Rachunki podlegają prawu i jurysdykcji państwa członkowskiego ich administratora, zaś przechowywane na nich jednostki uznaje się za znajdujące się na terytorium tego państwa członkowskiego.

Artykuł 12

Powiadomienia od centralnego administratora

Centralny administrator powiadamia przedstawicieli rachunku i krajowego administratora o inicjacji i zakończeniu lub przerwaniu każdego procesu związanego z rachunkiem oraz o zmianie statusu rachunku przez automatyczny mechanizm opisany w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105.







Sekcja 2

Otwieranie i aktualizacja rachunków

Artykuł 13

Otwieranie rachunków zarządzanych przez centralnego administratora

1. Centralny administrator otwiera wszystkie rachunki zarządzania ETS w rejestrze Unii, unijne rachunki PzK, unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji AEA, rachunek usunięcia uprawnień w ramach ESD i jeden rachunek zgodności w ramach ESD dla każdego państwa członkowskiego na każdy rok okresu dostosowania się do wymagań w ciągu 20 dni roboczych od otrzymania informacji określonych w załączniku III.

2. Krajowy administrator wyznaczony zgodnie z art. 8 ust. 1 działa jako upoważniony przedstawiciel rachunku zgodności w ramach ESD, chyba że dane państwo członkowskie wyznaczy inną osobę.

3. Każde państwo członkowskie zapewnia centralnemu administratorowi informacje określone w tabeli VIII-I w załączniku VIII w odniesieniu do każdego upoważnionego przedstawiciela oraz dodatkowego przedstawiciela rachunków zgodności w ramach ESD.

Artykuł 14

Otwieranie rachunków krajowej platformy administracyjnej w rejestrze Unii

1. Od dnia 1 stycznia 2014 r. krajowy administrator może złożyć wniosek o otwarcie rachunku krajowej platformy administracyjnej w rejestrze Unii. Taki wniosek przedkłada się centralnemu administratorowi. Krajowy administrator dostarcza informacje wymagane przez centralnego administratora. Informacje te obejmują co najmniej informacje określone w załączniku III oraz dowód na to, że krajowa platforma administracyjna zapewnia poziom bezpieczeństwa co najmniej równy poziomowi bezpieczeństwa zapewnianemu przez rejestr Unii zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, z uwzględnieniem wymogów technicznych i wymogów bezpieczeństwa opisanych w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105.

2. W ciągu 20 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji zgodnie z ust. 1 centralny administrator otwiera rachunek krajowej platformy administracyjnej w rejestrze Unii lub informuje krajowego administratora o odmowie otwarcia rachunku, jeżeli poziom bezpieczeństwa zapewniany przez krajową platformę administracyjną nie jest wystarczający w stosunku do wymogów ust. 1.

3. Krajowy administrator wyznaczony zgodnie z art. 8 ust. 1 działa jako upoważniony przedstawiciel rachunku krajowej platformy administracyjnej.

Artykuł 15

Otwieranie rachunków aukcyjnych do celów dostawy w rejestrze Unii

1. Organizator aukcji, system rozliczeniowy lub system rozrachunkowy zdefiniowane w rozporządzeniu (UE) nr 1031/2010, bądź też platforma aukcyjna wyznaczona zgodnie z art. 26 lub 30 wspomnianego rozporządzenia mogą przedłożyć krajowemu administratorowi wniosek o otwarcie w rejestrze Unii rachunku aukcyjnego do celów dostawy. Osoba, która składa wniosek o otwarcie rachunku, dostarcza informacje określone w załączniku IV.

2. W ciągu 20 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu i zgodnie z art. 24 krajowy administrator otwiera w rejestrze Unii rachunek aukcyjny do celów dostawy lub informuje osobę składającą wniosek o otwarcie rachunku o odmowie otwarcia rachunku, zgodnie z art. 22.

Artykuł 16

Otwieranie rachunków posiadania operatora w rejestrze Unii

1. W ciągu 20 dni roboczych od wejścia w życie zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych odpowiedni właściwy organ lub operator dostarcza odpowiedniemu krajowemu administratorowi informacje określone w załączniku VI i przedkłada krajowemu administratorowi wniosek o otwarcie rachunku posiadania operatora w rejestrze Unii.

2. W ciągu 20 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji określonych w ust. 1 niniejszego artykułu i zgodnie z art. 24 krajowy administrator otwiera rachunek posiadania operatora dla każdej instalacji w rejestrze Unii lub informuje potencjalnego posiadacza rachunku o odmowie otwarcia rachunku, zgodnie z art. 22.

Artykuł 17

Otwieranie rachunków posiadania operatora statków powietrznych w rejestrze Unii

1. W ciągu 20 dni roboczych od zatwierdzenia planu monitorowania operatora statków powietrznych właściwy organ lub operator statków powietrznych dostarcza odpowiedniemu krajowemu administratorowi informacje określone w załączniku VII, i przedkłada krajowemu administratorowi wniosek o otwarcie rachunku posiadania operatora statków powietrznych w rejestrze Unii.

2. Każdy operator statków powietrznych posiada jeden rachunek posiadania operatora statków powietrznych.

3. Operatorzy statków powietrznych prowadzący działalność lotniczą o całkowitej rocznej emisji wynoszącej mniej niż 25 000 ton ekwiwalentu dwutlenku węgla rocznie lub obsługujący mniej niż 243 loty w jednym okresie przez trzy kolejne czteromiesięczne okresy mogą upoważnić osobę fizyczną lub osobę prawną do otwarcia rachunku posiadania operatora statków powietrznych oraz do umorzenia uprawnień zgodnie z art. 12 ust. 2a dyrektywy 2003/87/WE w ich imieniu. Odpowiedzialność za zgodność nadal pozostaje po stronie operatora statków powietrznych. Upoważniając osobę fizyczną lub osobę prawną, operator statków powietrznych dba, by nie wystąpił konflikt interesów między upoważnioną osobą lub podmiotem a właściwymi organami, krajowymi administratorami, weryfikatorami lub innymi organami podlegającymi przepisom dyrektywy 2003/87/WE i aktom prawnym przyjętym w celu wdrożenia wspomnianej dyrektywy. W tym przypadku upoważniona osoba fizyczna lub prawna przedstawia informacje wymagane zgodnie z ust. 1.

4. W ciągu 40 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji określonych w ust. 1 niniejszego artykułu i zgodnie z art. 24 krajowy administrator otwiera rachunek posiadania operatora statków powietrznych dla każdego operatora statków powietrznych w rejestrze Unii lub informuje potencjalnego posiadacza rachunku o odmowie otwarcia rachunku, zgodnie z art. 22.

5. Status rachunków posiadania operatora statków powietrznych zostaje zmieniony z zablokowanego na otwarty na podstawie wprowadzenia zweryfikowanych emisji zgodnie z art. 35 ust. 1–5 oraz liczby statusu zgodności równej co najmniej zero obliczonej zgodnie z art. 37 ust. 1. Status rachunku zostaje również zmieniony na otwarty we wcześniejszym terminie w okresie między datą otwarcia rachunku i datą zapisania po raz pierwszy w rejestrze Unii zweryfikowanych emisji, jeżeli krajowy administrator otrzyma od posiadacza rachunku wniosek o aktywację rachunku w celu obrotu, pod warunkiem że taki wniosek zawiera co najmniej wszelkie wymagane elementy określone w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105.

Artykuł 18

Otwieranie osobistego rachunku posiadania oraz rachunków obrotowych w rejestrze Unii

1. Wniosek o otwarcie osobistego rachunku posiadania lub rachunku obrotowego w rejestrze Unii przedkłada krajowemu administratorowi potencjalny posiadacz rachunku. Potencjalny posiadacz rachunku dostarcza informacje wymagane przez krajowego administratora, obejmujące co najmniej informacje określone w załączniku IV.

2. Państwo członkowskie krajowego administratora może nałożyć wymóg stanowiący jeden z warunków otwarcia osobistego rachunku posiadania lub rachunku obrotowego, aby potencjalni posiadacze rachunków mieli stałą siedzibę lub byli zarejestrowani w państwie członkowskim krajowego administratora zarządzającego rachunkiem.

3. Państwo członkowskie krajowego administratora może nałożyć wymóg stanowiący jeden z warunków otwarcia osobistego rachunku posiadania lub rachunku obrotowego, aby potencjalni posiadacze rachunków byli zarejestrowani jako płatnicy podatku od wartości dodanej (VAT) w państwie członkowskim krajowego administratora zarządzającego rachunkiem.

4. W ciągu 20 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu i zgodnie z art. 24 krajowy administrator otwiera osobisty rachunek posiadania lub rachunek obrotowy w rejestrze Unii lub informuje potencjalnego posiadacza rachunku o odmowie otwarcia rachunku, zgodnie z art. 22.

Artykuł 19

Otwieranie krajowych rachunków posiadania w rejestrze Unii

Właściwy organ państwa członkowskiego poleca krajowemu administratorowi, aby otworzył krajowy rachunek posiadania w rejestrze Unii w ciągu 20 dni od otrzymania informacji określonych w załączniku III.

Artykuł 20

Otwieranie rachunków zewnętrznych platform obrotu w rejestrze Unii

1. Zewnętrzne platformy obrotu mogą składać wnioski o otwarcie rachunku zewnętrznej platformy obrotu w rejestrze Unii. Taki wniosek przedkłada się krajowemu administratorowi. Osoba, która składa wniosek o otwarcie rachunku, dostarcza informacje wymagane przez krajowego administratora. Informacje te obejmują co najmniej informacje określone w załączniku IV oraz dowód na to, że zewnętrzna platforma obrotu zapewnia poziom bezpieczeństwa co najmniej równy poziomowi bezpieczeństwa zapewnianemu przez rejestr Unii zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, a także dowód na to, że posiada ona zabezpieczenia zapewniające poziom ochrony co najmniej równy poziomowi ochrony, jaki zapewnia zatwierdzenie transakcji przez dodatkowego przedstawiciela rachunku wymagane w art. 23 ust. 3.

2. Krajowi administratorzy dopilnowują, aby zewnętrzne platformy obrotu uwzględniały wymogi techniczne i wymogi bezpieczeństwa opisane w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105.

3. W ciągu 20 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu i zgodnie z art. 24 krajowy administrator otwiera rachunek zewnętrznej platformy obrotu w rejestrze Unii lub informuje centralnego administratora lub osobę składającą wniosek o otwarcie rachunku o odmowie otwarcia rachunku, zgodnie z art. 22. Odnośny administrator krajowy bezzwłocznie powiadamia Komisję o otwarciu takich rachunków.

4. Zgodnie z art. 23 ust. 3 zatwierdzenie dodatkowego upoważnionego przedstawiciela nie jest wymagane, aby zainicjować transakcję, w przypadku transakcji inicjowanych przez zewnętrzne platformy obrotu.

Artykuł 21

Otwieranie rachunków weryfikatora w rejestrze Unii

1. Wniosek o otwarcie rachunku weryfikatora w rejestrze Unii przedkłada się krajowemu administratorowi. Osoba, która składa wniosek o otwarcie rachunku, dostarcza informacje wymagane przez krajowego administratora, obejmujące informacje określone w załączniku III i V.

2. W ciągu 20 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji określonych w ust. 1 niniejszego artykułu i zgodnie z art. 24 krajowy administrator otwiera rachunek weryfikatora w rejestrze Unii lub informuje potencjalnego posiadacza rachunku o odmowie otwarcia rachunku, zgodnie z art. 22.

Artykuł 22

Odmowa otwarcia rachunku

1. Krajowy administrator sprawdza, czy informacje i dokumenty przedstawione w celu otwarcia rachunku są kompletne, aktualne, dokładne i prawdziwe.

2. Krajowy administrator może odmówić otwarcia rachunku: a) jeżeli przedstawione informacje i dokumenty są niekompletne, nieaktualne lub niedokładne, bądź fałszywe; b) jeżeli wobec potencjalnego posiadacza rachunku lub – jeżeli jest on osobą prawną – wobec dowolnego z dyrektorów potencjalnego posiadacza rachunku prowadzone jest dochodzenie w sprawie udziału w oszustwie obejmującym uprawnienia lub jednostki Kioto, w praniu pieniędzy, finansowaniu terroryzmu lub w innych poważnych przestępstwach, w których rachunek mógłby stanowić narzędzie, lub jeżeli w poprzednich pięciu latach wydano na taką osobę wyrok skazujący z wyżej wymienionych powodów; c) jeżeli krajowy administrator ma uzasadnione powody, aby sądzić, że rachunki mogą zostać wykorzystane w oszustwie obejmującym uprawnienia lub jednostki Kioto, w praniu pieniędzy, finansowaniu terroryzmu lub w innych poważnych przestępstwach; d) z powodów określonych w prawie krajowym.

3. Jeżeli krajowy administrator odmówi otwarcia rachunku, osoba składająca wniosek o otwarcie rachunku może zgodnie z prawem krajowym zgłosić sprzeciw wobec tej odmowy do właściwego organu, który poleca krajowemu administratorowi, aby otworzył rachunek, albo podtrzymuje odmowę, wydając uzasadnioną decyzję, z zastrzeżeniem wymogów prawa krajowego, które służą zasadnemu celowi zgodnemu z niniejszym rozporządzeniem i są proporcjonalne.

Artykuł 23

Upoważnieni przedstawiciele

1. Każdy rachunek – z wyjątkiem rachunku weryfikatora – posiada co najmniej dwóch upoważnionych przedstawicieli. Rachunek weryfikatora posiada co najmniej jednego upoważnionego przedstawiciela. Upoważnieni przedstawiciele inicjują transakcje i inne procesy w imieniu posiadacza rachunku.

2. Poza upoważnionymi przedstawicielami określonymi w ust. 1 rachunki mogą również posiadać upoważnionych przedstawicieli z dostępem do rachunku wyłącznie w trybie odczytu.

3. Rachunki mogą posiadać jednego dodatkowego upoważnionego przedstawiciela lub większą ich liczbę. Aby zainicjować transakcję, wymagane jest zatwierdzenie dodatkowego upoważnionego przedstawiciela – poza zatwierdzeniem upoważnionego przedstawiciela – z wyjątkiem: a) przekazów na rachunek figurujący w wykazie bezpiecznych rachunków posiadacza rachunku w rejestrze Unii; b) transakcji inicjowanych przez zewnętrzne platformy obrotu, których rachunki zostały otwarte zgodnie z art. 20; oraz c) wymiany uprawnień zgodnie z art. 60, umarzania uprawnień zgodnie z art. 67, usuwania uprawnień zgodnie z art. 68 i anulowania jednostek Kioto zgodnie z art. 69, jeżeli nie wyznaczono dodatkowego upoważnionego przedstawiciela. W takim przypadku transakcja potwierdzana jest przez innego przedstawiciela rachunku.

4. Posiadacze rachunków mogą umożliwić dostęp do swoich rachunków przez zewnętrzną platformę obrotu. Tacy posiadacze rachunków wyznaczają jako upoważnionego przedstawiciela osobę, która już jest upoważnionym przedstawicielem rachunku zewnętrznej platformy obrotu.

5. Jeżeli upoważniony przedstawiciel nie ma dostępu do rejestru Unii z powodów technicznych lub innych przyczyn, może wystąpić do krajowego administratora z wnioskiem o inicjowanie transakcji w jego imieniu, pod warunkiem że krajowy administrator zezwala na takie wnioski, zaś dostęp nie został zawieszony zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

6. W specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych może zostać określona maksymalna liczba upoważnionych przedstawicieli i dodatkowych upoważnionych przedstawicieli dla każdego rodzaju rachunku.

7. Upoważnieni przedstawiciele i dodatkowi upoważnieni przedstawiciele są osobami fizycznymi w wieku powyżej 18 lat. Wszyscy upoważnieni przedstawiciele i dodatkowi upoważnieni przedstawiciele jednego rachunku są różnymi osobami, ale ta sama osoba może być upoważnionym przedstawicielem lub dodatkowym upoważnionym przedstawicielem różnych rachunków. Państwo członkowskie krajowego administratora może nałożyć wymóg, aby przynajmniej jeden upoważniony przedstawiciel rachunku miał stałe miejsce zamieszkania na terytorium tego państwa członkowskiego, z wyjątkiem rachunków weryfikatora.

Artykuł 24

Wyznaczanie i zatwierdzanie upoważnionych przedstawicieli i dodatkowych upoważnionych przedstawicieli

1. Składając wniosek o otwarcie rachunku, potencjalny posiadacz rachunku wyznacza upoważnionych przedstawicieli i dodatkowych upoważnionych przedstawicieli zgodnie z art. 23.

2. Wyznaczając upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela, posiadacz rachunku dostarcza informacje wymagane przez administratora. Informacje te obejmują co najmniej informacje określone w załączniku VIII.

3. Krajowy administrator zatwierdza upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela lub informuje posiadacza rachunku o odmowie zatwierdzenia w ciągu 20 dni roboczych od otrzymania kompletnych informacji wymaganych zgodnie z ust. 2. W przypadku gdy do przeprowadzenia oceny osoby wyznaczonej niezbędny jest dłuższy okres, administrator może przedłużyć okres procesu oceny jednorazowo o najwyżej 20 dni roboczych i powiadamia o tym przedłużeniu posiadacza rachunku.

4. Krajowy administrator sprawdza, czy informacje i dokumenty przedstawione w celu wyznaczenia upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela są kompletne, aktualne, dokładne i prawdziwe.

5. Krajowy administrator może odmówić zatwierdzenia upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela: a) jeżeli przedstawione informacje i dokumenty są niekompletne, nieaktualne lub niedokładne, bądź fałszywe; b) jeżeli wobec potencjalnego przedstawiciela prowadzone jest dochodzenie w sprawie udziału w oszustwie obejmującym uprawnienia lub jednostki Kioto, w praniu pieniędzy, finansowaniu terroryzmu lub w innych poważnych przestępstwach, w których rachunek mógłby stanowić narzędzie, lub jeżeli w poprzednich pięciu latach wydano na taką osobę wyrok skazujący z wyżej wymienionych powodów; c) z powodów określonych w prawie krajowym.

6. Jeżeli krajowy administrator odmówił zatwierdzenia upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela, posiadacz rachunku może zgłosić sprzeciw wobec tej odmowy do właściwego organu zgodnie z prawem krajowym, który poleca krajowemu administratorowi, aby zatwierdził przedstawiciela, albo podtrzymuje odmowę, wydając uzasadnioną decyzję, z zastrzeżeniem wymogów prawa krajowego, które służą zasadnemu celowi zgodnemu z niniejszym rozporządzeniem i są proporcjonalne.

Artykuł 25

Aktualizowanie informacji o rachunku i informacji o upoważnionych przedstawicielach

1. Wszyscy posiadacze rachunków zawiadamiają krajowego administratora w ciągu 10 dni roboczych o wszelkich zmianach informacji przedłożonych w celu otwarcia rachunku. Ponadto do dnia 31 grudnia każdego roku posiadacze rachunków potwierdzają wobec krajowego administratora, że informacje dotyczące ich rachunku są nadal kompletne, aktualne, dokładne i prawdziwe.

2. Operatorzy statków powietrznych zawiadamiają administratora ich rachunku w ciągu 10 dni roboczych o dokonaniu połączenia obejmującego dwóch lub większą liczbę operatorów statków powietrznych lub podziału na dwóch lub większą liczbę operatorów statków powietrznych.

3. Zawiadomienie o zmianach należy uzupełnić informacjami wymaganymi przez krajowego administratora zgodnie z niniejszą sekcją. Odpowiedni krajowy administrator zatwierdza aktualizację informacji w ciągu 15 dni roboczych od otrzymania takiego zawiadomienia i informacji uzupełniających. Administrator może odmówić aktualizacji informacji zgodnie z art. 24 ust. 4 i 5. O każdej takiej odmowie powiadamia się posiadacza rachunku. Sprzeciw wobec takiej odmowy można zgłosić właściwemu organowi lub organowi stosownemu na mocy prawa krajowego zgodnie z art. 22.

4. Co najmniej raz co trzy lata krajowy administrator sprawdza, czy informacje przedłożone w celu otwarcia rachunku są nadal kompletne, aktualne, dokładne i prawdziwe, oraz w zależności od przypadku zwraca się do posiadacza rachunku o zawiadomienie o wszelkich zmianach.

5. Posiadacz rachunku posiadania operatora może sprzedać lub zbyć swój rachunek posiadania operatora jedynie wraz z instalacją mu przypisaną.

6. Z zastrzeżeniem przepisów ust. 5 żaden posiadacz rachunku nie może sprzedać ani przekazać własności rachunku innej osobie.

7. Upoważniony przedstawiciel ani dodatkowy upoważniony przedstawiciel nie może przenieść swojego statusu na inną osobę.

8. Posiadacz rachunku może wystąpić z wnioskiem o usunięcie upoważnionego przedstawiciela z rachunku. Po otrzymaniu wniosku krajowy administrator zawiesza dostęp upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela. Odpowiedni administrator usuwa upoważnionego przedstawiciela w ciągu 10 dni roboczych od otrzymania wniosku.

9. Posiadacz rachunku może wyznaczyć nowych upoważnionych przedstawicieli lub dodatkowych upoważnionych przedstawicieli zgodnie z art. 24.

10. Jeżeli zarządzające państwo członkowskie operatora statków powietrznych ulega zmianie zgodnie z procedurą określoną w art. 18a dyrektywy 2003/87/WE lub wskutek rozszerzenia Unii, Centralny Administrator aktualizuje dane krajowego administratora odpowiadającego za dany rachunek posiadania operatora statków powietrznych. W przypadku zmiany administratora rachunku posiadania operatora statków powietrznych nowy administrator może nałożyć wymóg, aby operator statków powietrznych przedłożył informacje dotyczące otwarcia rachunku zgodnie z art. 17 oraz informacje dotyczące upoważnionych przedstawicieli wymagane zgodnie z art. 24.

11. Z zastrzeżeniem przepisów ust. 10 państwo członkowskie odpowiedzialne za zarządzanie rachunkiem nie ulega zmianie.

Artykuł 26

Wykaz bezpiecznych rachunków

1. Rachunki aukcyjne do celów dostawy, rachunki posiadania i rachunki obrotowe mogą posiadać wykaz bezpiecznych rachunków w rejestrze Unii.

2. Rachunki należące do tego samego posiadacza rachunku są automatycznie wprowadzane do wykazu bezpiecznych rachunków.

3. Zmiany w wykazie bezpiecznych rachunków są inicjowane i wprowadzane za pośrednictwem procedury określonej w art. 39 dla przekazów określonych w tytule II rozdział 2 sekcja 6. Zmiany potwierdza dodatkowy upoważniony przedstawiciel lub – jeżeli nie wyznaczono dodatkowego upoważnionego przedstawiciela – inny upoważniony przedstawiciel. Odroczenie określone w art. 39 ust. 3 nie ma zastosowania do usuwania rachunków z wykazu bezpiecznych rachunków; w przypadku wszystkich innych zmian w wykazie bezpiecznych rachunków odroczenie wynosi siedem dni.







Sekcja 3

Zamykanie rachunków

Artykuł 27

Zamykanie rachunków

Z zastrzeżeniem przepisów art. 32 ust. 1 administrator zamyka rachunek w ciągu 10 dni roboczych od otrzymania wniosku posiadacza rachunku innego niż rachunki określone w art. 28, 29, 30 i 31.

Artykuł 28

Zamykanie rachunków posiadania operatora

1. Właściwy organ zawiadamia krajowego administratora w ciągu 10 dni roboczych o uchyleniu lub zawieszeniu zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych lub o zamknięciu instalacji. W ciągu dziesięciu dni roboczych od takiego zawiadomienia krajowy administrator odnotowuje odpowiednią datę w rejestrze Unii.

2. Krajowy administrator może zamknąć rachunek posiadania operatora do dnia 30 czerwca roku następującego po roku zamknięcia instalacji, uchylenia lub zawieszenia zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych, jeżeli dana instalacja umorzyła ilość uprawnień równą ilości jej zweryfikowanych emisji lub większą od tej ilości i nie została wyłączona zgodnie z art. 27 dyrektywy 2003/87/WE.

Artykuł 29

Zamykanie rachunków posiadania operatora statków powietrznych

Rachunki posiadania operatora statków powietrznych są zamykane przez krajowego administratora, jedynie jeżeli polecił mu to właściwy organ wskutek odkrycia przez ten organ – w wyniku powiadomienia przez posiadacza rachunku lub otrzymania innych dowodów – że operator statków powietrznych dokonał połączenia z innym operatorem statków powietrznych lub zaprzestał prowadzenia całej działalności objętej załącznikiem I do dyrektywy 2003/87/WE.

Artykuł 30

Zamykanie rachunków weryfikatora

1. Krajowy administrator zamyka rachunek weryfikatora w ciągu dziesięciu dni roboczych od otrzymania wniosku weryfikatora o zamknięcie rachunku.

2. Właściwy organ może także polecić krajowemu administratorowi, aby zamknął rachunek weryfikatora, jeżeli spełniono jeden z poniższych warunków: a) akredytacja weryfikatora wygasła lub została cofnięta, b) weryfikator zaprzestał działalności.

Artykuł 31

Zamknięcie rachunku zgodności w ramach ESD

1. Centralny administrator zamyka rachunek zgodności w ramach ESD nie wcześniej niż jeden miesiąc po określeniu liczby statusu zgodności dla tego rachunku zgodnie z art. 79 i nie później niż dnia 21 grudnia oraz po uprzednim zawiadomieniu posiadacza rachunku.

2. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii dokonał przekazu wszystkich międzynarodowych jednostek emisji, tCER lub lCER wykorzystywanych zgodnie z art. 81 na odpowiedni rachunek wycofania PzK.

3. Jeżeli zgodnie z przepisami dotyczącymi transakcji mającymi zastosowanie do ITL opracowanego zgodnie z protokołem z Kioto bezpośredni przekaz na odpowiedni rachunek wycofania PzK jest zabroniony, międzynarodowe jednostki emisji, tCER i lCER, które zostały wykorzystane w celu zapewnienia zgodności, są przekazywane najpierw na specjalny rachunek posiadania utworzony w tym celu przez krajowego administratora.

4. Po zamknięciu rachunku zgodności w ramach ESD centralny administrator dopilnowuje, aby rejestr Unii dokonał przekazu AEA pozostających na rachunku zgodności w ramach ESD na rachunek usunięcia uprawnień w ramach ESD.

Artykuł 32

Dodatnie saldo na zamykanych rachunkach

1. Jeżeli występuje dodatnie saldo uprawnień lub jednostek Kioto na rachunku, który administrator ma zamknąć zgodnie z art. 27, 28 i 29, to administrator zwraca się do posiadacza rachunku z wnioskiem o wskazanie innego rachunku, na który takie uprawnienia lub jednostki Kioto zostaną przekazane. Jeżeli posiadacz rachunku nie odpowie na wniosek administratora w ciągu 40 dni roboczych, administrator przekazuje uprawnienia i jednostki Kioto na swój krajowy rachunek posiadania.

2. Jeżeli występuje dodatnie saldo uprawnień lub jednostek Kioto na rachunku, do którego dostęp zawieszono zgodnie z art. 34, właściwy organ może nałożyć wymóg, aby uprawnienia i jednostki Kioto zostały natychmiast przekazane na stosowny krajowy rachunek.

Artykuł 33

Zamykanie rachunków i usunięcie upoważnionego przedstawiciela z inicjatywy administratora

1. Jeżeli sytuacja, która spowodowała zawieszenie dostępu do rachunków zgodnie z art. 34, nie została rozwiązana w rozsądnym okresie pomimo wielokrotnych powiadomień, właściwy organ może polecić krajowemu administratorowi, aby zamknął te rachunki, do których dostęp został zawieszony, lub – w przypadku rachunków posiadania operatora lub rachunków posiadania operatora statków powietrznych – aby nadał takim rachunkom status zablokowany, dopóki właściwy organ nie stwierdzi, że sytuacja, która spowodowała zawieszenie, nie ma już miejsca.

2. Jeżeli osobisty rachunek posiadania lub rachunek obrotowy wykazuje zerowe saldo i w okresie jednego roku nie zostały zapisane w nim żadne transakcje, krajowy administrator może powiadomić posiadacza rachunku, że jego osobisty rachunek posiadania lub rachunek obrotowy zostanie zamknięty w ciągu 40 dni roboczych, chyba że krajowy administrator otrzyma w ciągu tego okresu wniosek o jego utrzymanie. Jeżeli krajowy administrator nie otrzyma takiego wniosku od posiadacza rachunku, może zamknąć rachunek.

3. Krajowy administrator zamyka rachunek posiadania operatora, jeżeli właściwy organ polecił mu jego zamknięcie na podstawie braku przesłanek pozwalających oczekiwać dalszego umorzenia uprawnień.

4. Krajowy administrator może usunąć upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela, jeżeli uzna, że należało wydać odmowę zatwierdzenia upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela zgodnie z art. 24 ust. 3, a w szczególności jeżeli odkryje, że dokumenty i informacje dotyczące danych osobowych dostarczone przy wyznaczaniu były niepełne, nieaktualne, niedokładne lub fałszywe.

5. Posiadacz rachunku może w ciągu 30 dni kalendarzowych zgłosić właściwemu organowi sprzeciw wobec zmiany statusu danego rachunku zgodnie z ust. 1 lub wobec usunięcia upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela zgodnie z ust. 4 zgodnie z prawem krajowym, zaś właściwy organ poleca krajowemu administratorowi, aby przywrócił rachunek lub upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela, lub podtrzymuje zmianę statusu rachunku lub usunięcie, wydając uzasadnioną decyzję, z zastrzeżeniem wymogów prawa krajowego, które służą zasadnemu celowi zgodnemu z niniejszym rozporządzeniem i są proporcjonalne.







Sekcja 4

Zawieszenie dostępu do rachunków

Artykuł 34

Zawieszenie dostępu do rachunków

1. Administrator może zawiesić dostęp upoważnionego przedstawiciela lub dodatkowego upoważnionego przedstawiciela do dowolnego rachunku w rejestrze lub do procesów, do których upoważniony przedstawiciel miałby w przeciwnym wypadku dostęp, jeżeli administrator ma uzasadnione powody, by sądzić, że upoważniony przedstawiciel dokonał: a) próby dostępu do rachunków lub procesów, do których nie jest upoważniony; b) wielokrotnych prób dostępu do rachunku lub procesu przy użyciu nieprawidłowej nazwy użytkownika lub hasła; lub c) próby naruszenia bezpieczeństwa, dostępności, integralności lub poufności rejestru Unii lub EUTL lub danych tam przetwarzanych bądź przechowywanych.

2. Administrator może zawiesić dostęp wszystkich upoważnionych przedstawicieli lub dodatkowych upoważnionych przedstawicieli do danego rachunku, jeżeli spełniono jeden z poniższych warunków: a) posiadacz rachunku zmarł bez prawnego następcy lub przestał istnieć jako osoba prawna; b) posiadacz rachunku nie uiścił opłat; c) posiadacz rachunku naruszył warunki mające zastosowanie do rachunku; d) posiadacz rachunku nie udzielił zgody na zmiany warunków dokonane przez krajowego administratora lub Centralnego Administratora; ▼C2 e) posiadacz rachunku nie zgłosił zmian informacji dotyczących rachunku lub nie dostarczył dowodów potwierdzających te zmiany lub potwierdzających spełnianie nowych wymagań w odniesieniu do informacji dotyczących rachunku; ▼B f) posiadacz rachunku nie utrzymał wymaganej minimalnej liczby upoważnionych przedstawicieli dla danego rachunku; g) posiadacz rachunku nie spełnił wymogu państwa członkowskiego przewidującego, że upoważniony przedstawiciel musi mieć stałe miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego krajowego administratora; h) posiadacz rachunku nie spełnił wymogu państwa członkowskiego przewidującego, że posiadacz rachunku musi mieć stałą siedzibę lub być zarejestrowany w państwie członkowskim administratora rachunku.

3. Administrator może zawiesić dostęp wszystkich upoważnionych przedstawicieli lub dodatkowych upoważnionych przedstawicieli do danego rachunku oraz możliwość inicjowania procesów z tego rachunku: a) na maksymalnie cztery tygodnie, jeżeli krajowy administrator ma uzasadnione powody, aby sądzić, że rachunek zostanie lub został wykorzystany w oszustwie, w praniu pieniędzy, finansowaniu terroryzmu, korupcji lub w innych poważnych przestępstwach; lub b) na podstawie przepisów prawa krajowego, które służą zasadnemu celowi, i zgodnie z nimi.

4. Krajowy administrator może zawiesić dostęp do rachunku, jeżeli uzna, że należało odmówić jego otwarcia zgodnie z art. 22 lub że posiadacz rachunku nie spełnia już wymogów związanych z otwarciem rachunku.

5. Administrator rachunku znosi zawieszenie natychmiast po rozwiązaniu problemu, który spowodował to zawieszenie.

6. Posiadacz rachunku może w ciągu 30 dni kalendarzowych zgłosić sprzeciw wobec zawieszenia dostępu zgodnie z ust. 1 i 3 właściwemu organowi lub organowi stosownemu na mocy prawa krajowego, który poleca krajowemu administratorowi, aby przywrócił dostęp, albo podtrzymuje zawieszenie, wydając uzasadnioną decyzję, z zastrzeżeniem wymogów prawa krajowego, które służą zasadnemu celowi zgodnemu z niniejszym rozporządzeniem i są proporcjonalne.

7. Właściwy organ lub Komisja może również polecić krajowemu administratorowi lub centralnemu administratorowi, aby wprowadził zawieszenie z jednego z powodów określonych w ust. 1, 2, 3 i 4.

8. Krajowy organ ścigania państwa członkowskiego administratora może również polecić administratorowi, aby wprowadził zawieszenie na podstawie prawa krajowego i zgodnie z nim.

9. Jeżeli zawieszono dostęp do rachunku zewnętrznej platformy obrotu administrator zawiesza również dostęp do rachunków użytkowników przez zewnętrzną platformę obrotu zapewniony zgodnie z art. 23 ust. 4. Jeżeli zawieszono dostęp upoważnionych przedstawicieli i dodatkowych upoważnionych przedstawicieli do rachunku zewnętrznej platformy obrotu, administrator zawiesza również dostęp tych przedstawicieli zapewniony przez posiadacza rachunku przez zewnętrzną platformę obrotu zgodnie z art. 23 ust. 4.

10. Jeżeli posiadacz rachunku posiadania operatora lub rachunku posiadania operatora statków powietrznych nie może dokonać umorzenia w ciągu 10 dni roboczych przed terminem umorzenia określonym w art. 12 ust. 2a i 3 dyrektywy 2003/87/WE ze względu na zawieszenie zgodnie z niniejszym artykułem, krajowy administrator umarza – na wniosek posiadacza rachunku – liczbę uprawnień określoną przez posiadacza rachunku.







TYTUŁ II

PRZEPISY SZCZEGÓŁOWE DOTYCZĄCE REJESTRU UNII W ODNIESIENIU DO UNIJNEGO SYSTEMU HANDLU UPRAWNIENIAMI DO EMISJI







ROZDZIAŁ 1

Zweryfikowane emisje i zgodność

Artykuł 35

Dane dotyczące zweryfikowanych emisji instalacji lub operatora statków powietrznych

1. Zawsze gdy wymagają tego przepisy krajowe, każdy operator i operator statków powietrznych wybiera weryfikatora z wykazu weryfikatorów zarejestrowanych u krajowego administratora zarządzającego jego rachunkiem. Jeżeli operator lub operator statków powietrznych jest również weryfikatorem, nie może on wybrać siebie jako weryfikatora.

2. Krajowy administrator, właściwy organ lub – zgodnie z decyzją właściwego organu – posiadacz rachunku lub weryfikator wprowadza dane dotyczące emisji za poprzedni rok do dnia 31 marca.

3. Roczne dane dotyczące emisji zgłasza się w formacie określonym w załączniku IX.

4. Po pomyślnej weryfikacji sprawozdania operatora w sprawie emisji z instalacji za poprzedni rok lub sprawozdania operatora statków powietrznych w sprawie emisji z całej działalności lotniczej prowadzonej w poprzednim roku, przeprowadzonej zgodnie z art. 15 akapit pierwszy dyrektywy 2003/87/WE, weryfikator lub właściwy organ zatwierdza roczne zweryfikowane emisje.

5. Emisje zatwierdzone zgodnie z ust. 4 zostają oznaczone w rejestrze Unii przez krajowego administratora lub właściwy organ jako zweryfikowane. Właściwy organ może zdecydować, że zamiast krajowego administratora za oznaczanie emisji w rejestrze Unii jako zweryfikowane odpowiada weryfikator.

6. Właściwy organ może polecić krajowemu administratorowi, aby skorygował roczne zweryfikowane emisje dla danej instalacji lub danego operatora statków powietrznych w celu zapewnienia zgodności z art. 14 i 15 dyrektywy 2003/87/WE, poprzez wprowadzenie do rejestru Unii skorygowanych zweryfikowanych lub szacunkowych emisji dla danej instalacji lub danego operatora statków powietrznych za dany rok.

7. Jeżeli w dniu 1 maja każdego roku nie zapisano w rejestrze Unii zweryfikowanych emisji dla instalacji lub operatora statków powietrznych za poprzedni rok lub jeżeli udowodniono, że zweryfikowane emisje są nieprawidłowe, zastępcza szacunkowa liczba wprowadzona do rejestru Unii zostanie obliczona tak dokładnie, jak to tylko możliwe, zgodnie z art. 14 i 15 dyrektywy 2003/87/WE.

Artykuł 36

Blokowanie rachunków wskutek niezgłoszenia zweryfikowanych emisji

1. Jeżeli w dniu 1 kwietnia każdego roku nie zapisano w rejestrze Unii rocznych zweryfikowanych emisji dla instalacji lub operatora statków powietrznych za poprzedni rok, centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii nadał odpowiedniemu rachunkowi posiadania operatora lub rachunkowi posiadania operatora statków powietrznych status „zablokowany”.

2. Gdy wszystkie zaległe zweryfikowane emisje instalacji lub operatora statków powietrznych za dany rok zostaną zapisane w rejestrze Unii, centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii nadał rachunkowi status „otwarty”.

Artykuł 37

Obliczenia liczb statusu zgodności

1. Centralny administrator dopilnowuje, by w dniu 1 maja każdego roku rejestr Unii wskazał liczbę statusu zgodności za ubiegły rok dla każdej instalacji i każdego operatora statków powietrznych z otwartym lub zablokowanym rachunkiem posiadania operatora lub rachunkiem posiadania operatora statków powietrznych przez obliczenie sumy wszystkich umorzonych za bieżący okres uprawnień pomniejszonej o sumę wszystkich zweryfikowanych emisji w bieżącym okresie do bieżącego roku włącznie i powiększonej o czynnik korekty.

2. Czynnik korekty, o którym mowa w ust. 1, wynosi zero, jeżeli liczba statusu zgodności dla ostatniego roku poprzedniego okresu była większa od zera, ale pozostaje na tym samym poziomie co liczba statusu zgodności dla ostatniego roku poprzedniego okresu, jeśli liczba ta jest mniejsza od zera lub równa zero.

3. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii zapisał liczbę statusu zgodności dla każdej instalacji i każdego operatora statków powietrznych dla każdego roku.







ROZDZIAŁ 2

Transakcje







Sekcja 1

Przepisy ogólne

Artykuł 38

Wyłącznie transakcje jednoznacznie określone w niniejszym rozporządzeniu dla każdego rodzaju rachunku są inicjowane przez ten rodzaj rachunku.

Artykuł 39

Dokonywanie przekazów

1. W przypadku wszystkich transakcji określonych w niniejszym rozdziale, które nie są inicjowane przez zewnętrzną platformę obrotu, rejestr Unii wymaga przed zainicjowaniem transakcji potwierdzenia pozapasmowego. Transakcja zostaje zainicjowana dopiero po potwierdzeniu pozapasmowym transakcji przez innego upoważnionego przedstawiciela lub, w stosownym przepadku, dodatkowego przedstawiciela rachunku, którego zgoda jest wymagana zgodnie z ust. 23 ust. 3.

2. W przypadku wszystkich przekazów określonych w art. 64 i w sekcji 8 niniejszego rozdziału przekaz zostaje zainicjowany natychmiast, jeżeli jest potwierdzony między godziną 10:00 a 16:00 czasu środkowoeuropejskiego od poniedziałku do piątku włącznie, z wyjątkiem dni ustawowo wolnych od pracy w państwach członkowskich, które podjęły decyzję o zawieszeniu biegu odroczenia zgodnie z ust. 3.

Przekaz potwierdzony o innej porze zostaje zainicjowany w tym samym dniu przypadającym między poniedziałkiem a piątkiem, z wyjątkiem dni ustawowo wolnych od pracy, o których mowa w akapicie pierwszym, o godzinie 10:00 czasu środkowoeuropejskiego, jeżeli zostanie potwierdzony przed godziną 10:00 czasu środkowoeuropejskiego, lub następnego dnia przypadającego między poniedziałkiem a piątkiem, z wyjątkiem dni ustawowo wolnych od pracy, o których mowa w akapicie pierwszym, o godzinie 10:00 czasu środkowoeuropejskiego, jeżeli zostanie potwierdzony po godzinie 16:00 czasu środkowoeuropejskiego.

3. W przypadku wszystkich przekazów uprawnień i jednostek Kioto określonych w art. 64 i 65 oraz wszystkich przekazów określonych w art. 66 na rachunki, które nie figurują w wykazie bezpiecznych rachunków posiadacza rachunku obrotowego, stosuje się 26-godzinne odroczenie między inicjacją a powiadomieniem o przekazie w celu finalizacji zgodnie z art. 104. Bieg odroczenia zostaje zawieszony między godziną 00:00 a 24:00 czasu środkowoeuropejskiego w soboty i niedziele. Państwa członkowskie mogą również podjąć decyzję o zawieszeniu biegu odroczenia między godziną 00:00 a 24:00 czasu środkowoeuropejskiego w dniach ustawowo wolnych od pracy w danym roku, z zastrzeżeniem publikacji tej decyzji do dnia 1 grudnia roku poprzedniego.

4. Jeżeli przedstawiciel rachunku podejrzewa, że dany przekaz zainicjowano w sposób nielegalny, najpóźniej dwie godziny przed upływem odroczenia przewidzianego w ust. 3 przedstawiciel rachunku może zwrócić się do krajowego administratora lub, w stosownym przypadku, do centralnego administratora z wnioskiem o anulowanie przekazu w imieniu przedstawiciela rachunku, zanim zostanie przesłane powiadomienie o przekazie w celu finalizacji. Bezzwłocznie po złożeniu tego wniosku posiadacz rachunku zgłasza podejrzenie oszustwa właściwemu krajowemu organowi ścigania. Zgłoszenie to przekazuje się w ciągu 7 dni krajowemu administratorowi lub, w stosownym przypadku, do centralnemu administratorowi.

5. W momencie inicjacji zgodnie z ust. 1 i 2 zostaje przesłane powiadomienie do wszystkich przedstawicieli rachunku dotyczące proponowanej inicjacji przekazu.

Artykuł 40

Charakter uprawnień i nieodwracalność transakcji

1. Uprawnienie lub jednostka Kioto jest zamiennym, niematerialnym instrumentem, który jest zbywalny na rynku.

2. Niematerialny charakter uprawnień i jednostek Kioto oznacza, że zapis w rejestrze Unii stanowi wystarczające potwierdzenie prima facie prawa własności uprawnienia lub jednostki Kioto oraz potwierdzenie wszelkich innych kwestii, które zgodnie z niniejszym rozporządzeniem są kierowane lub mogą być wprowadzane do rejestru Unii.

3. Zamienność uprawnień i jednostek Kioto oznacza, że wszelkie obowiązki dotyczące zwrotu lub restytucji, które mogą dotyczyć uprawnienia lub jednostki Kioto zgodnie z prawem krajowym, mają zastosowanie do uprawnienia lub jednostki Kioto tego samego rodzaju.

Z zastrzeżeniem przepisów art. 70 oraz procesu uzgadniania przewidzianego w art. 103, transakcja staje się ostateczna i nieodwracalna z chwilą finalizacji transakcji zgodnie z art. 104. Nie naruszając przepisów ani środków na podstawie prawa krajowego, które mogą wiązać się z wymogiem lub nakazem wykonania nowej transakcji w rejestrze Unii, żaden przepis ustawowy, wykonawczy ani żadna zasada lub praktyka dotyczące unieważnienia kontraktów i transakcji nie prowadzi do odwołania w rejestrze transakcji, która stała się ostateczna i nieodwracalna zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Posiadacz rachunku lub osoba trzecia nie mogą zostać pozbawieni możliwości wykonania jakichkolwiek praw lub roszczeń wynikających z podstawowej transakcji, na postawie których mogą oni mieć prawo do zwrotu, restytucji lub odszkodowania z tytułu transakcji sfinalizowanej w rejestrze Unii, np. w przypadku oszustwa czy błędu technicznego, pod warunkiem że nie prowadzi to do wycofania, unieważnienia lub odwołania transakcji w rejestrze Unii.

4. Nabywca i posiadacz uprawnienia lub jednostki Kioto działający w dobrej wierze nabywa prawo własności uprawnienia lub jednostki Kioto, które nie jest obciążone ewentualnymi wadami prawnymi po stronie zbywcy.







Sekcja 2

Tworzenie uprawnień

Artykuł 41

Tworzenie uprawnień

1. Centralny administrator może utworzyć w zależności od przypadku unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji, unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji lotniczych, unijny rachunek aukcyjny uprawnień do emisji, unijny rachunek aukcyjny uprawnień do emisji lotniczych, unijny rachunek wymiany jednostek emisji i unijny rachunek międzynarodowych jednostek emisji oraz tworzy lub anuluje rachunki i uprawnienia zgodnie z wymogami aktów prawa Unii, w tym zgodnie z wymogami art. 3e ust. 3, art. 9, art. 9a, art. 10a ust. 8 i art. 11a dyrektywy 2003/87/WE, art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 lub art. 41 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 920/2010.

2. W odpowiednim czasie Komisja poleca centralnemu administratorowi, aby utworzył pewną liczbę uprawnień do emisji ogólnych równą łącznie liczbie określonej zgodnie z art. 2 ust. 1 decyzji Komisji 2010/670/UE ( 4 ) na rachunku ustanowionym na potrzeby art. 10a ust. 8 dyrektywy 2003/87/WE lub w celu przekazu na taki rachunek.

3. Centralny administrator dopilnowuje, by po utworzeniu uprawnienia rejestr Unii nadał każdemu uprawnieniu niepowtarzalny jednostkowy kod identyfikacyjny.

▼M2

4. Uprawnienia, które są tworzone począwszy od dnia 1 stycznia 2018 r. na podstawie tabeli krajowego rozdziału uprawnień lub tabeli uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji państwa członkowskiego, które powiadomiło Radę Europejską o swoim zamiarze wystąpienia z Unii zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej, lub które mają być sprzedane na aukcji przez platformę aukcyjną wyznaczoną przez takie państwo członkowskie, są oznaczane przy pomocy kodu kraju i dają się odróżnić na podstawie roku utworzenia. Uprawnień utworzonych na rok 2018 nie oznacza się przy pomocy kodu kraju w sytuacji, w której prawo Unii nie przestaje mieć zastosowania w tym państwie członkowskim do dnia 30 kwietnia 2019 r. lub gdy w wystarczającym stopniu zagwarantowano, że do umorzenia uprawnień dojdzie nie później niż do dnia 15 marca 2019 r. w sposób prawnie wiążący, zanim Traktaty przestaną mieć zastosowanie w odniesieniu do tego państwa członkowskiego. Państwo członkowskie, którego to dotyczy, przekazuje bezzwłocznie po dniu 15 marca 2019 r. państwom członkowskim i Komisji sprawozdanie dotyczące przestrzegania przepisów.

▼C3

Od dnia następującego po dniu, w którym złożone zostaną oba instrumenty ratyfikacyjne umowy o wystąpieniu, uprawnień utworzonych na rok 2019 i 2020 nie oznacza się przy pomocy kodu kraju w przypadkach, gdy postanowienia umowy o wystąpieniu tego państwa członkowskiego z Unii Europejskiej nakładają na nie obowiązek przestrzegania przepisów dyrektywy 2003/87/WE w odniesieniu do emisji powstałych w tych latach.

▼B







Sekcja 3

Przekazy na rachunki przed aukcjami i przydziałem

Artykuł 42

Przekaz uprawnień do emisji ogólnych będących przedmiotem aukcji

1. Centralny administrator w odpowiednim czasie dokonuje w imieniu odpowiedniego organizatora aukcji wyznaczonego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1031/2010 przekazu uprawnień do emisji ogólnych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji na unijny rachunek aukcyjny w ilości odpowiadającej rocznym wielkościom określonym zgodnie z art. 10 wspomnianego rozporządzenia.

2. W przypadku dostosowania rocznych wielkości zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 centralny administrator w zależności od przypadku dokonuje przekazu odpowiedniej ilości uprawnień do emisji ogólnych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji na unijny rachunek aukcyjny lub z unijnego rachunku aukcyjnego na unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji.

Artykuł 43

Przekaz uprawnień do emisji ogólnych przydzielanych bezpłatnie

Centralny administrator w odpowiednim czasie dokonuje przekazu uprawnień do emisji ogólnych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji na unijny rachunek przydziału uprawnień do emisji w ilości odpowiadającej sumie uprawnień przydzielanych bezpłatnie zgodnie z tabelami krajowego rozdziału uprawnień każdego państwa członkowskiego.

Artykuł 44

Przekaz uprawnień do emisji ogólnych do rezerwy dla nowych instalacji

1. Centralny administrator w odpowiednim czasie dokonuje przekazu uprawnień do emisji ogólnych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji na unijny rachunek rezerwy dla nowych instalacji w ilości odpowiadającej pięciu procentom ogólnounijnej ilości uprawnień określonej decyzjami przyjętymi zgodnie z art. 9 i 9a dyrektywy 2003/87/WE, pomniejszonej o liczbę określoną zgodnie z art. 41 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

2. Jeżeli ogólnounijna ilość uprawnień zostaje zwiększona decyzją przyjętą zgodnie z art. 9 i 9a dyrektywy 2003/87/WE, centralny administrator dokonuje przekazu dodatkowych uprawnień do emisji ogólnych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji na unijny rachunek rezerwy dla nowych instalacji w ilości odpowiadającej pięciu procentom zwiększenia ogólnounijnej ilości uprawnień.

3. Jeżeli ogólnounijna ilość uprawnień zostaje zmniejszona decyzją przyjętą zgodnie z art. 9 i 9a dyrektywy 2003/87/WE, centralny administrator usuwa uprawnienia do emisji ogólnych z unijnego rachunku rezerwy dla nowych instalacji w ilości odpowiadającej pięciu procentom zmniejszenia ogólnounijnej ilości uprawnień.

4. W przypadku przydziału dla nowych instalacji lub przydziału dla nowych instalacji w następstwie znaczącego zwiększenia zdolności produkcyjnej zgodnie z art. 19 i 20 2011/278/UE ostateczna ilość uprawnień przydzielanych bezpłatnie operatorowi na cały okres rozliczeniowy, wprowadzona do EUTL zgodnie z art. 51 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, zostaje przekazana przez centralnego administratora z unijnego rachunku rezerwy dla nowych instalacji na unijny rachunek przydziału uprawnień do emisji.

Artykuł 45

Przekaz uprawnień do emisji lotniczych będących przedmiotem aukcji

1. Centralny administrator w odpowiednim czasie dokonuje w imieniu odpowiedniego organizatora aukcji wyznaczonego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1031/2010 przekazu uprawnień do emisji lotniczych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji lotniczych na unijny rachunek aukcyjny uprawnień do emisji lotniczych w ilości odpowiadającej rocznym wielkościom określonym zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010.

2. W przypadku dostosowania rocznych wielkości zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 centralny administrator w zależności od przypadku dokonuje przekazu odpowiedniej ilości uprawnień do emisji lotniczych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji lotniczych na unijny rachunek aukcyjny uprawnień do emisji lotniczych lub z unijnego rachunku aukcyjnego uprawnień do emisji lotniczych na unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji lotniczych.

Artykuł 46

Przekaz uprawnień do emisji lotniczych przydzielanych bezpłatnie

1. Centralny administrator w odpowiednim czasie dokonuje przekazu uprawnień do emisji lotniczych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji lotniczych na unijny rachunek przydziału uprawnień do emisji lotniczych w ilości odpowiadającej sumie uprawnień do emisji lotniczych przydzielanych bezpłatnie określonej decyzją Komisji przyjętą na podstawie art. 3e ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE.

2. Jeżeli liczba uprawnień do emisji lotniczych przydzielanych bezpłatnie zostaje zwiększona decyzją przyjętą na podstawie art. 3e ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, centralny administrator dokonuje przekazu dodatkowych uprawnień do emisji lotniczych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji lotniczych na unijny rachunek przydziału uprawnień do emisji lotniczych w ilości odpowiadającej zwiększeniu liczby uprawnień do emisji lotniczych przydzielanych bezpłatnie.

3. Jeżeli liczba uprawnień do emisji lotniczych przydzielanych bezpłatnie zostaje zmniejszona decyzją przyjętą na podstawie art. 3e ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, centralny administrator usuwa uprawnienia do emisji lotniczych z unijnego rachunku przydziału uprawnień do emisji lotniczych w ilości odpowiadającej zmniejszeniu liczby uprawnień do emisji lotniczych przydzielanych bezpłatnie.

Artykuł 47

Przekaz uprawnień do emisji lotniczych do specjalnej rezerwy

1. Centralny administrator w odpowiednim czasie dokonuje przekazu uprawnień do emisji lotniczych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji lotniczych na unijny rachunek specjalnej rezerwy w ilości odpowiadającej liczbie uprawnień do emisji lotniczych w specjalnej rezerwie określonej decyzją Komisji przyjętą na podstawie art. 3e ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE.

2. Jeżeli liczba uprawnień do emisji lotniczych w specjalnej rezerwie zostaje zwiększona decyzją przyjętą na podstawie art. 3e ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, centralny administrator dokonuje przekazu dodatkowych uprawnień do emisji lotniczych z unijnego rachunku wszystkich uprawnień do emisji lotniczych na unijny rachunek specjalnej rezerwy w ilości odpowiadającej zwiększeniu liczby uprawnień do emisji lotniczych w specjalnej rezerwie.

3. Jeżeli liczba uprawnień do emisji lotniczych w specjalnej rezerwie zostaje zmniejszona decyzją przyjętą na podstawie art. 3e ust. 3 dyrektywy 2003/87/WE, centralny administrator usuwa uprawnienia do emisji lotniczych z unijnego rachunku specjalnej rezerwy w ilości odpowiadającej zmniejszeniu liczby uprawnień w specjalnej rezerwie.

4. W przypadku przydziału ze specjalnej rezerwy zgodnie z art. 3f dyrektywy 2003/87/WE ostateczna ilość uprawnień do emisji lotniczych przydzielanych bezpłatnie operatorowi statków powietrznych na cały okres rozliczeniowy, wprowadzona do EUTL zgodnie z art. 54 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, zostaje automatycznie przekazana z unijnego rachunku specjalnej rezerwy na unijny rachunek przydziału do emisji lotniczych.

Artykuł 48

Przekaz uprawnień do emisji ogólnych na unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji

Z końcem każdego okresu rozliczeniowego centralny administrator przekazuje na unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji wszystkie uprawnienia pozostające na unijnym rachunku przydziału uprawnień do emisji oraz na unijnym rachunku rezerwy dla nowych instalacji.

Artykuł 49

Przekaz uprawnień de emisji lotniczych na unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji lotniczych

Z końcem każdego okresu rozliczeniowego centralny administrator przekazuje na unijny rachunek wszystkich uprawnień do emisji lotniczych wszystkie uprawnienia pozostające na unijnym rachunku specjalnej rezerwy.

Artykuł 50

Usuwanie uprawnień do emisji lotniczych

Centralny administrator dopilnowuje, aby z końcem każdego okresu rozliczeniowego wszystkie uprawnienia pozostałe na unijnym rachunku przydziału uprawnień do emisji lotniczych przekazywano na unijny rachunek usunięcia uprawnień.







Sekcja 4

Przydział dla instalacji stacjonarnych

Artykuł 51

Wprowadzenie tabeli krajowego rozdziału uprawnień do EUTL

1. Do dnia 31 grudnia 2012 r. każde państwo członkowskie zgłasza swoją tabelę krajowego rozdziału uprawnień na okres 2013–2020. Państwa członkowskie zapewniają, by tabele krajowego rozdziału uprawnień zawierały informacje określone w załączniku X.

2. Jeżeli Komisja uzna, że tabela krajowego rozdziału uprawnień jest zgodna z dyrektywą 2003/87/WE, decyzją 2011/278/UE i decyzjami przyjętymi przez Komisję zgodnie z art. 10c ust. 6 dyrektywy 2003/87/WE, poleca centralnemu administratorowi, aby wprowadził tabelę krajowego rozdziału uprawnień do EUTL. W przeciwnym wypadku w odpowiednim okresie odmawia przyjęcia tabeli krajowego rozdziału uprawnień i bezzwłocznie informuje o tym dane państwo członkowskie, podając przyczyny odmowy oraz przedstawiając kryteria, jakie należy spełnić, aby kolejne zgłoszenie zostało przyjęte. Dane państwo członkowskie w ciągu trzech miesięcy przedkłada Komisji zmienioną tabelę krajowego rozdziału uprawnień.

Artykuł 52

Zmiany w tabelach krajowego rozdziału uprawnień

1. Krajowy administrator wprowadza zmiany w tabeli krajowego rozdziału uprawnień w EUTL, jeżeli: a) zezwolenie instalacji unieważniono lub jeżeli ono wygasło; b) instalacja zaprzestała działalności; c) instalację podzielono na co najmniej dwie instalacje; d) co najmniej dwie instalacje zostały połączone w jedną.

2. Państwo członkowskie powiadamia Komisję o zmianach w tabeli krajowego rozdziału uprawnień dotyczących: a) przydziałów dla nowych instalacji lub przydziałów dla nowych instalacji w następstwie znaczącego zwiększenia zdolności produkcyjnej; b) częściowego zaprzestania działalności i znaczącego zmniejszenia zdolności produkcyjnej; c) bezpłatnego przydziału zgodnie z art. 10c dyrektywy 2003/87/WE, który jest uzasadniony w świetle rozwoju inwestycji podjętych i zgłoszonych Komisji zgodnie z art. 10c ust. 1 wspomnianej dyrektywy; d) wszelkich innych zmian, o których nie wspomniano w ust. 1.

Po otrzymaniu powiadomienia zgodnie z akapitem pierwszym, jeżeli Komisja uzna, że zmiany w tabeli krajowego rozdziału uprawnień są zgodne z dyrektywą 2003/87/WE, decyzją 2011/278/UE i decyzjami przyjętymi przez Komisję zgodnie z art. 10c ust. 6 dyrektywy 2003/87/WE, poleca centralnemu administratorowi, aby wprowadził odpowiednie zmiany do tabelę krajowego rozdziału uprawnień znajdującej się w EUTL. W przeciwnym wypadku w odpowiednim okresie odmawia przyjęcia zmian i bezzwłocznie informuje o tym dane państwo członkowskie, podając przyczyny odmowy oraz przedstawiając kryteria, jakie należy spełnić, aby kolejne zgłoszenie zostało przyjęte.

Artykuł 53

Bezpłatny przydział uprawnień do emisji ogólnych

1. Krajowy administrator wskazuje w tabeli krajowego rozdziału uprawnień dla każdego operatora, każdego roku i każdej podstawy prawnej określonej w załączniku X, czy dana instalacja powinna otrzymać przydział na odnośny rok.

2. Od dnia 1 lutego 2013 r. centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii automatycznie przekazywał uprawnienia do emisji ogólnych z unijnego rachunku przydziału uprawnień do emisji zgodnie z odpowiednią tabelą krajowego rozdziału uprawnień na odpowiedni otwarty lub zablokowany rachunek posiadania operatora, uwzględniając zasady automatycznego przekazywania uprawnień określone w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105.

3. W przypadku gdy wyłączony rachunek posiadania operatora nie otrzyma uprawnień na mocy ust. 2, uprawnienia te nie zostaną przekazane na ten rachunek, jeżeli zostanie mu następnie nadany status „otwarty”.

4. Centralny administrator dopilnowuje, by operator mógł przekazywać z powrotem nadwyżkę uprawnień na unijny rachunek przydziału uprawnień do emisji, w przypadku gdy centralny administrator wprowadził zmianę do tabeli krajowego rozdziału uprawnień danego państwa członkowskiego zgodnie z art. 52 ust. 2, aby poprawić nadmierny przydział uprawnień dla operatora, i właściwy organ zwrócił się do operatora o zwrot takiej nadwyżki uprawnień.







Sekcja 5

Przydział dla operatorów statków powietrznych

Artykuł 54

Wprowadzenie tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych do EUTL

1. Do dnia 30 września 2012 r. każde państwo członkowskie zgłasza Komisji swoją tabelę krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych na okres 2013–2020. Państwa członkowskie zapewniają, by tabele krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych zawierały informacje określone w załączniku XI.

2. Jeżeli Komisja uzna, że tabela krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych jest zgodna z dyrektywą 2003/87/WE, w szczególności z przydziałami uprawnień obliczonymi i opublikowanymi przez państwa członkowskie zgodnie z art. 3e ust. 4 wspomnianej dyrektywy, poleca centralnemu administratorowi, aby wprowadził tabelę krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych do EUTL. W przeciwnym wypadku w odpowiednim okresie odmawia przyjęcia tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych i bezzwłocznie informuje o tym dane państwo członkowskie, podając przyczyny odmowy oraz przedstawiając kryteria, jakie należy spełnić, aby kolejne zgłoszenie zostało przyjęte. Dane państwo członkowskie w ciągu trzech miesięcy przedkłada Komisji zmienioną tabelę krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych.

Artykuł 55

Zmiany w tabelach krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych

1. Krajowy administrator wprowadza zmiany w tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych w EUTL, jeżeli: a) operator statków powietrznych zaprzestał prowadzenia całej działalności objętej załącznikiem I do dyrektywy 2003/87/WE; b) operatora statków powietrznych podzielono na co najmniej dwóch operatorów; c) co najmniej dwóch operatorów statków powietrznych zostało połączonych w jednego operatora statków powietrznych.

2. Państwo członkowskie powiadamia Komisję o zmianach w tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych dotyczących: a) wszelkich przydziałów ze specjalnej rezerwy zgodnie z art. 3f dyrektywy 2003/87/WE; b) dostosowań wynikających z przyjęcia środków zgodnie z art. 25a dyrektywy 2003/87/WE; c) wszelkich innych zmian, o których nie wspomniano w ust. 1.

3. Jeżeli Komisja uzna, że zmiany w tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych są zgodne z dyrektywą 2003/87/WE, w szczególności z przydziałami uprawnień obliczonymi i opublikowanymi zgodnie z art. 3f ust. 7 wspomnianej dyrektywy w przypadku przydziałów ze specjalnej rezerwy, poleca centralnemu administratorowi, aby wprowadził odpowiednie zmiany w tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych w EUTL. W przeciwnym wypadku w odpowiednim okresie odmawia przyjęcia zmian i bezzwłocznie informuje o tym państwo członkowskie, podając przyczyny odmowy oraz przedstawiając kryteria, jakie należy spełnić, aby kolejne zgłoszenie zostało przyjęte.

4. Jeżeli w połączeniu operatorów statków powietrznych biorą udział operatorzy statków powietrznych zarządzani przez różne państwa członkowskie, zmianę zgodnie z ust. 1 lit. c) inicjuje krajowy administrator zarządzający operatorem statków powietrznych, którego przydział ma zostać włączony do przydziału innego operatora statków powietrznych. Przed wprowadzeniem zmiany wymagana jest zgoda krajowego administratora zarządzającego operatorem statków powietrznych, którego przydział obejmie przydział przyłączonego operatora statków powietrznych.

Artykuł 56

Bezpłatny przydział uprawnień do emisji lotniczych

1. Krajowy administrator wskazuje w tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych dla każdego operatora statków powietrznych i każdego roku, czy dany operator statków powietrznych powinien otrzymać przydział na odnośny rok.

2. Od dnia 1 lutego 2013 r. centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii automatycznie przekazywał uprawnienia do emisji lotniczych z unijnego rachunku przydziału uprawnień do emisji lotniczych zgodnie z odpowiednią tabelą rozdziału uprawnień na odpowiedni otwarty lub zablokowany rachunek posiadania operatora statków powietrznych, uwzględniając zasady automatycznego przekazywania uprawnień określone w specyfikacjach dotyczących wymiany danych i specyfikacjach technicznych przewidzianych w art. 105.

3. W przypadku gdy wyłączony rachunek posiadania operatora statków powietrznych nie otrzyma uprawnień na mocy ust. 2, uprawnienia te nie zostaną przekazane na ten rachunek, jeżeli zostanie mu następnie nadany status „otwarty”.

▼M4

4. Jeżeli umowa zgodnie z art. 25 dyrektywy 2003/87/WE obowiązuje i wymaga przekazania uprawnień do emisji lotniczych na rachunki posiadania operatorów statków powietrznych w rejestrze innego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, centralny administrator we współpracy z administratorem innego rejestru, dopilnowuje, by rejestr Unii przekazał uprawnienia do emisji lotniczych z unijnego rachunku przydziału uprawnień do emisji lotniczych na odpowiednie rachunki w innym rejestrze.

5. Jeżeli umowa zgodnie z art. 25 dyrektywy 2003/87/WE obowiązuje i wymaga przekazania uprawnień do emisji lotniczych odpowiadających innemu systemowi handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych operatorom statków powietrznych posiadającym rachunki w rejestrze Unii, centralny administrator we współpracy z administratorem innego rejestru dopilnowuje, by rejestr Unii przekazał uprawnienia do emisji lotniczych z odpowiednich rachunków innego rejestru na rachunki posiadania operatora statków powietrznych w rejestrze Unii, po zatwierdzeniu przez właściwy organ odpowiedzialny za zarządzanie innym systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych.

▼B

Artykuł 57

Zwrot uprawnień do emisji lotniczych

W przypadku wprowadzenia zmiany w tabeli krajowego rozdziału uprawnień do emisji lotniczych zgodnie z art. 25a dyrektywy 2003/87/WE po przekazaniu uprawnień na rachunki posiadania operatora statków powietrznych na dany rok zgodnie z art. 56 niniejszego rozporządzenia, centralny administrator wykonuje wszelkie transfery wymagane przez wszelkie środki przyjęte zgodnie z art. 25a dyrektywy 2003/87/WE.







Sekcja 6

Wykorzystywanie jednostek CER i ERU

Artykuł 58

Stan posiadania międzynarodowych jednostek emisji w rejestrze Unii

1. Centralny administrator dopilnowuje, aby CER i ERU dotyczące projektów w państwach członkowskich były przechowywane na rachunkach ETS w rejestrze Unii, jedynie jeżeli ich emisja nie została objęta zakazem zgodnie z art. 11b dyrektywy 2003/87/WE.

Centralny administrator dopilnowuje, by ERU wydane w odniesieniu do redukcji emisji dokonanych do dnia 31 grudnia 2012 r., ale związanych z projektami w państwach członkowskich dotyczącymi działalności niewymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE zmienionej rozporządzeniem (WE) nr 219/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady ( 5 ), lecz wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE ( 6 ) były przechowywane na rachunkach ETS w rejestrze Unii, jedynie jeżeli zostały wydane przed dniem 30 kwietnia 2013 r.

2. Centralny administrator dopilnowuje, by ERU wydane po dniu 31 grudnia 2012 r. w odniesieniu do redukcji emisji dokonanych do dnia 31 grudnia 2012 r. i związanych z projektami w państwach trzecich niepodlegających ilościowo określonym zobowiązaniom w zakresie redukcji emisji w okresie 2013–2020, jak określono w zmianie protokołu z Kioto zgodnie z jego art. 3 ust. 9, lub które nie złożyły instrumentu ratyfikacyjnego dotyczącego tej zmiany protokołu z Kioto, były przechowywane na rachunkach ETS w rejestrze Unii, jedynie jeśli dotyczą one redukcji emisji zweryfikowanych zgodnie z procedurą weryfikacji komitetu nadzoru mechanizmu wspólnego wypełniania zobowiązań ustanowioną decyzją 9/CMP.1 (zgodnie z tzw. ścieżką drugą), lub – jeżeli taka weryfikacja nie jest możliwa – jeśli zostały poświadczone przez niezależną jednostkę akredytowaną zgodnie z decyzją 9/CMP.1 jako wydane w odniesieniu do redukcji emisji, które miały miejsce do dnia 31 grudnia 2012 r.

3. Centralny administrator udostępnia krajowym administratorom wykaz rachunków ETS zawierających międzynarodowe jednostki emisji, które nie mogą być przechowywane zgodnie z ust. 1 i 2 po dacie ustalonej w tych ustępach. Na podstawie tego wykazu krajowy administrator zwraca się do posiadacza rachunku o wskazanie rachunku PzK, na który takie międzynarodowe jednostki emisji mają być przekazane.

Jeżeli posiadacz rachunku nie odpowie na wniosek administratora w ciągu 40 dni roboczych, administrator przekazuje międzynarodowe jednostki emisji na krajowy rachunek PzK.

Artykuł 59

Wprowadzanie tabel uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji do EUTL

1. Każde państwo członkowskie powiadamia Komisję o swojej tabeli uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji w ciągu jednego miesiąca od przyjęcia środków zgodnie z art. 11a ust. 8 dyrektywy 2003/87/WE. Państwa członkowskie dopilnowują, by tabela uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji zawierała łączne wstępne uprawnienia do międzynarodowych jednostek emisji w okresie 2008–2020 dla każdego operatora i operatora statków powietrznych, a także informacje określone w załączniku XII.

2. Jeżeli Komisja uzna, że tabela uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji jest zgodna z dyrektywą 2003/87/WE i środkami przyjętymi zgodnie z art. 11a ust. 8 wspomnianej dyrektywy, poleca centralnemu administratorowi, aby wprowadził tabelę uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji do EUTL. W przeciwnym wypadku w odpowiednim okresie Komisja odmawia przyjęcia tabeli uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji i bezzwłocznie informuje o tym dane państwo członkowskie, podając przyczyny odmowy oraz przedstawiając kryteria, jakie należy spełnić, aby kolejne zgłoszenie zostało przyjęte. Państwo członkowskie w ciągu jednego miesiąca przedkłada Komisji zmienioną tabelę uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji.

3. Państwo członkowskie powiadamia Komisję o zmianach w tabeli uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji, w tym o uprawnieniach dla nowych instalacji. Jeżeli Komisja uzna, że zmiany w tabeli uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji są zgodne z dyrektywą 2003/87/WE i środkami przyjętymi zgodnie z art. 11a ust. 8 wspomnianej dyrektywy, poleca centralnemu administratorowi, aby wprowadził odpowiednie zmiany w tabeli uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji znajdującej się w EUTL. W przeciwnym wypadku w odpowiednim okresie Komisja odmawia przyjęcia zmian i bezzwłocznie informuje o tym dane państwo członkowskie, podając przyczyny odmowy oraz przedstawiając kryteria, jakie należy spełnić, aby kolejne zgłoszenie zostało przyjęte.

Artykuł 60

Wykorzystanie międzynarodowych jednostek emisji poprzez wymianę uprawnień

1. Operator może zwrócić się o wymianę międzynarodowych jednostek emisji na uprawnienia ogólne do dnia 31 marca 2015 r., zgodnie z art. 11a ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE, i do dnia 31 grudnia 2020 r., zgodnie z art. 11a ust. 3 i 4 wspomnianej dyrektywy. Proponuje on dokonanie przekazu międzynarodowych jednostek emisji z właściwego rachunku posiadania operatora na unijny rachunek międzynarodowych jednostek emisji dla operatorów w rejestrze Unii.

Operator statku powietrznego może zwrócić się o wymianę międzynarodowych jednostek emisji na uprawnienia do emisji lotniczych do dnia 31 marca 2015 r., zgodnie z art. 11a ust. 2 dyrektywy 2003/87/WE, i do dnia 31 grudnia 2020 r., zgodnie z art. 11a ust. 3 i 4 wspomnianej dyrektywy. Proponuje on dokonanie przekazu międzynarodowych jednostek emisji z właściwego rachunku posiadania operatora statku powietrznego na unijny rachunek międzynarodowych jednostek emisji dla operatorów statków powietrznych w rejestrze Unii.

2. Na wniosek centralny administrator dopilnowuje, aby rejestr Unii dokonał przekazu międzynarodowych jednostek emisji na odpowiedni unijny rachunek międzynarodowych jednostek emisji, jeżeli: a) przekaz jest dozwolony z uwagi na status rachunku inicjującego; b) odpowiednia tabela uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji została wpisana do EUTL i operator lub operator statków powietrznych ma wpis w tabeli zgodnie z art. 59; c) liczba jednostek proponowanych do przekazania nie przekracza pozostałej części uprawnień do jednostek emisji na podstawie art. 61; d) wszystkie jednostki zaproponowane w przekazie kwalifikują się do wykorzystania zgodnie z art. 11a i 11b dyrektywy 2003/87/WE, art. 58 niniejszego rozporządzenia i środkami przyjętymi zgodnie z art. 11a ust. 9 dyrektywy 2003/87/WE.

3. Po dokonaniu przekazu zgodnie z ust. 1 akapit pierwszy centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii utworzył na unijnym rachunku wymiany jednostek emisji równoważną liczbę uprawnień do emisji ogólnych dla operatorów oraz w imieniu właściwego organu dokonał przekazu równoważnej liczby uprawnień do emisji ogólnych na rachunek posiadania operatora, z których zainicjowano przekaz.

Po dokonaniu przekazu zgodnie z ust. 1 akapit drugi centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii utworzył na unijnym rachunku wymiany jednostek emisji dla operatorów statków powietrznych równoważną liczbę uprawnień do emisji lotniczych oraz w imieniu właściwego organu dokonał przekazu równoważnej liczby uprawnień do emisji lotniczych na rachunek posiadania operatora statków powietrznych, z którego zainicjowano przekaz.

Artykuł 61

Obliczanie pozostałych uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji

1. Centralny administrator dopi lnowuje, by rejestr Unii automatyczne określał pozostałe uprawnienia do międzynarodowych jednostek emisji dla każdego operatora lub operatora statków powietrznych poprzez odjęcie od łącznego wstępnego uprawnienia do międzynarodowych jednostek emisji wskazanego zgodnie z art. 59: a) sumy wszystkich CER i ERU umorzonych przez operatora lub operatora statków powietrznych zgodnie z art. 11a dyrektywy 2003/87/WE zmienionej rozporządzeniem (WE) nr 219/2009; b) sumy wszystkich CER i ERU przekazanych na unijny rachunek międzynarodowych jednostek emisji zgodnie z art. 60 niniejszego rozporządzenia;

2. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii dokonał korekty pozostałych uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji w celu odzwierciedlenia operacji wycofania zgodnie z art. 70.







Sekcja 7

Aukcja

Artykuł 62

Wprowadzenie tabeli aukcyjnych do EUTL

1. W ciągu miesiąca od ustalenia i publikacji kalendarza aukcji zgodnie z art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2 lub art. 32 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010, odnośna platforma aukcyjna przedkłada Komisji odpowiednią tabelę aukcyjną. Platforma aukcyjna udostępnia dwie tabele aukcyjne dla każdego roku kalendarzowego począwszy od 2012 r., jedną dla aukcji uprawnień do emisji ogólnych, a drugą dla aukcji uprawnień do emisji lotniczych, i dopilnowuje, by tabele aukcyjne zawierały informacje określone w załączniku XIII.

2. Jeżeli Komisja uzna, że tabela aukcyjna jest zgodna z rozporządzeniem (UE) nr 1031/2010, poleca centralnemu administratorowi, aby wprowadził tabelę aukcyjną do EUTL. W przeciwnym wypadku w odpowiednim okresie odmawia przyjęcia tabeli aukcyjnej i bezzwłocznie informuje o tym platformę aukcyjną, podając przyczyny odmowy oraz przedstawiając kryteria, jakie należy spełnić, aby kolejne zgłoszenie zostało przyjęte. Platforma aukcyjna przedkłada Komisji zmienioną tabelę aukcyjną w ciągu trzech miesięcy.

Artykuł 63

Zmiany w tabelach aukcyjnych

1. Odpowiednia platforma aukcyjna bezzwłocznie powiadamia Komisję o wszelkich koniecznych zmianach w tabeli aukcyjnej.

2. Jeżeli Komisja uzna, że zmieniona tabela aukcyjna jest zgodna z rozporządzeniem (UE) nr 1031/2010, poleca centralnemu administratorowi, aby wprowadził zmienioną tabelę aukcyjną do EUTL. W przeciwnym wypadku w odpowiednim okresie odmawia przyjęcia zmian i bezzwłocznie informuje o tym platformę aukcyjną, podając przyczyny odmowy oraz przedstawiając kryteria, jakie należy spełnić, aby kolejne zgłoszenie zostało przyjęte.

3. Jeżeli Komisja dowie się o koniecznej zmianie w tabeli aukcyjnej, której platforma aukcyjna nie zgłosiła, może polecić centralnemu administratorowi, aby zawiesił przekaz uprawnień określonych w danej tabeli aukcyjnej.

Artykuł 64

Sprzedaż uprawnień na aukcji

1. Komisja w odpowiednim czasie poleca centralnemu administratorowi, aby na wniosek odpowiedniego organizatora aukcji wyznaczonego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1031/2010 dokonał przekazu uprawnień do emisji ogólnych z unijnego rachunku aukcyjnego lub uprawnień do emisji lotniczych z unijnego rachunku aukcyjnego uprawnień do emisji lotniczych na odpowiedni rachunek aukcyjny do celów dostawy zgodnie z tabelami aukcyjnymi. W przypadku uprawnień utworzonych w związku z aukcjami zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1031/2010 Komisja w odpowiednim czasie poleca centralnemu administratorowi, aby na wniosek odpowiedniego organizatora aukcji dokonał przekazu uprawnień z rachunku, na którym utworzono te uprawnienia, na rachunek aukcyjny do celów dostawy, jak wskazano w odpowiedniej tabeli aukcyjnej. Przedłożenie tabeli aukcyjnej zgodnie z art. 62 stanowi wspomniany wniosek.

2. Posiadacz odpowiedniego rachunku aukcyjnego do celów dostawy zapewnia przekaz uprawnień będących przedmiotem aukcji na rzecz zwycięskich oferentów lub ich następców prawnych zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1031/2010.

3. Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1031/2010 na upoważnionego przedstawiciela rachunku aukcyjnego do celów dostawy można nałożyć wymóg przekazania wszelkich uprawnień, których nie dostarczono z rachunku aukcyjnego do celów dostawy, na unijny rachunek aukcyjny.







Sekcja 8

Obrót

Artykuł 65

Przekazy uprawnień lub jednostek Kioto inicjowane przez rachunek posiadania

1. Z zastrzeżeniem przepisów ust. 2 na wniosek posiadacza rachunku posiadania centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii dokonywał przekazu uprawnień lub jednostek Kioto na inny rachunek, chyba że taki przekaz jest niemożliwy z uwagi na status rachunku inicjującego lub przyjmującego.

2. Rachunki posiadania operatora, rachunki posiadania operatora statków powietrznych i osobiste rachunki posiadania mogą przekazywać uprawnienia lub jednostki Kioto wyłącznie na rachunek figurujący w wykazie bezpiecznych rachunków ustanowionym zgodnie z art. 26, z wyjątkiem: a) wymiany międzynarodowych jednostek emisji zgodnie z art. 60; b) umorzenia uprawnień zgodnie z art. 67; c) usuwania uprawnień zgodnie z art. 68; d) anulowania jednostek Kioto zgodnie z art. 69.

Artykuł 66

Przekazy uprawnień lub jednostek Kioto inicjowane przez rachunek obrotowy

Na wniosek posiadacza rachunku obrotowego centralny administrator zapewnia, by rejestr Unii dokonywał przekazu uprawnień lub jednostek Kioto na rachunek posiadania lub rachunek obrotowy w rejestrze Unii, chyba że taki przekaz jest niemożliwy z uwagi na status rachunku inicjującego.







Sekcja 9

Umorzenie uprawnień

Artykuł 67

Umorzenie uprawnień

1. Operator lub operator statków powietrznych umarza uprawnienia poprzez złożenie wniosku do rejestru Unii o: a) przekaz określonej liczby uprawnień utworzonych w celu zgodności w tym samym okresie rozliczeniowym z właściwego rachunku posiadania operatora lub operatora statków powietrznych na unijny rachunek usunięcia uprawnień; b) zapisanie liczby i rodzaju przekazanych uprawnień umorzonych dla emisji z instalacji operatora lub emisji operatora statków powietrznych w bieżącym okresie.

2. Uprawnienia do emisji lotniczych mogą umarzać tylko operatorzy statków powietrznych.

3. Uprawnienie, które zostało już umorzone, nie może zostać umorzone ponownie.

▼M2

4. Uprawnienia, które posiadają kod kraju zgodnie z art. 41 ust. 4, nie mogą zostać umorzone.

▼M4

5. W przypadku gdy obowiązuje umowa zgodnie z art. 25 dyrektywy 2003/87/WE, ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu mają zastosowanie do jednostek wydanych w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych powiązanego z EU ETS.

▼B







Sekcja 10

Usuwanie uprawnień i anulowanie jednostek Kioto

Artykuł 68

Usuwanie uprawnień

1. Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii realizował każdy wniosek otrzymany od posiadacza rachunku zgodnie z art. 12 ust. 4 dyrektywy 2003/87/WE w celu usunięcia uprawnień znajdujących na rachunkach posiadacza rachunku poprzez: a) przekazanie określonej liczby uprawnień z właściwego rachunku na unijny rachunek usunięcia uprawnień; b) zapisanie ilości przekazanych uprawnień jako uprawnień usuniętych za bieżący rok.

2. Uprawnień usuniętych nie zapisuje się jako umorzone dla żadnego rodzaju emisji.

Artykuł 69

Anulowanie jednostek Kioto

Centralny administrator dopilnowuje, by rejestr Unii realizował każdy wniosek otrzymany od posiadacza rachunku zgodnie z art. 12 ust. 4 dyrektywy 2003/87/WE o anulowanie jednostek Kioto znajdujących się na rachunkach posiadacza rachunku poprzez przekazanie określonego rodzaju i określonej liczby jednostek Kioto z odnośnego rachunku na rachunek anulowania w rejestrze PzK administratora rachunku lub na rachunek anulowania w rejestrze Unii.







Sekcja 11

Wycofanie transakcji

Artykuł 70

Wycofanie sfinalizowanych procesów, które zostały omyłkowo zainicjowane

1. Jeżeli posiadacz rachunku lub krajowy administrator działający w imieniu posiadacza rachunku zainicjował w sposób niezamierzony lub omyłkowy jedną z transakcji, o których mowa w ust. 2, posiadacz rachunku może złożyć administratorowi rachunku pisemny wniosek o wycofanie tej zakończonej transakcji. Wniosek jest należycie podpisany przez upoważnionego przedstawiciela lub upoważnionych przedstawicieli posiadacza rachunku, upoważnionych do inicjowania rodzaju transakcji, która ma zostać wycofana, i jest wysłany w ciągu pięciu dni roboczych od dnia finalizacji procesu. Wniosek zawiera oświadczenie wskazujące na omyłkowe lub niezamierzone zainicjowanie transakcji.

2. Posiadacze rachunku mogą złożyć wniosek o wycofanie następujących transakcji: a) umorzenie uprawnień; b) usuwanie uprawnień; c) wymiana międzynarodowych jednostek emisji.

3. Jeżeli administrator rachunku ustali, że wniosek spełnia warunki zgodnie z ust. 1, i jeżeli zgadza się z wnioskiem, może złożyć wniosek o wycofanie transakcji w rejestrze Unii.

4. Jeżeli krajowy administrator zainicjował w sposób niezamierzony lub omyłkowy jedną z transakcji, o których mowa w ust. 5, może zwrócić się do centralnego administratora z pisemnym wnioskiem o wycofanie zakończonej transakcji. Wniosek zawiera oświadczenie wskazujące na omyłkowe lub niezamierzone zainicjowanie transakcji.

5. Krajowi administratorzy mogą złożyć wniosek o wycofanie następujących transakcji: a) przydział uprawnień do emisji ogólnych; b) przydział uprawnień do emisji lotniczych.

6. Centralny administrator dopilnowuje, aby rejestr Unii przyjął wniosek o wycofanie złożony zgodnie z ust. 1 i 4, zablokował jednostki, które mają zostać przekazane w ramach wycofania, i przekazał wniosek centralnemu administratorowi, pod warunkiem spełnienia wszystkich następujących warunków: a) transakcja umarzająca lub usuwająca uprawnienia, która ma zostać wycofana, została zakończona nie wcześniej niż 30 dni roboczych przed złożeniem przez administratora rachunku wniosku zgodnie z ust. 3; b) w wyniku wycofania żaden operator nie znajdzie się w sytuacji niezgodności za rok poprzedni; c) rachunek, na który ma zostać przekazana wycofana transakcja, nadal posiada ilość jednostek rodzaju, którego dotyczy transakcja; d) przydziału uprawnień do emisji ogólnych, które mają być wycofane, dokonano po dacie wygaśnięcia zezwolenia instalacji.

7. Centralny administrator dopilnowuje, aby rejestr Unii zakończył wycofanie w odniesieniu do jednostek tego samego rodzaju, które znajdują się na rachunku docelowym wycofanej transakcji.







ROZDZIAŁ 3

Powiązania z innymi systemami handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych

▼M4

Artykuł 71

Wdrażanie ustaleń w sprawie powiązania

Centralny administrator w stosownym momenc