02017R0892 — PL — 01.01.2018 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/892

z dnia 13 marca 2017 r.

ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw







ROZDZIAŁ I

ORGANIZACJE PRODUCENTÓW







SEKCJA 1

Przepisy wstępne

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

1. W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się zasady stosowania rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw, z wyjątkiem norm handlowych.

2. Rozdziały I–V stosuje się wyłącznie do produktów sektora owoców i warzyw, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. i) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oraz do takich produktów przeznaczonych wyłącznie do przetworzenia.







SEKCJA 2

Programy operacyjne

Artykuł 2

Strategia krajowa na rzecz zrównoważonych programów operacyjnych

Strukturę i treść strategii krajowej, o której mowa w art. 36 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, ustanawia się zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Ramy krajowe w zakresie działań na rzecz ochrony środowiska i kwalifikujące się inwestycje

1. W odrębnej części ram krajowych, o których mowa w art. 36 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, wskazuje się wymogi określone w art. 28 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 ( 1 ), z którymi muszą być zgodne działania na rzecz ochrony środowiska.

W ramach krajowych ustanawia się otwarty wykaz działań na rzecz ochrony środowiska i warunków obowiązujących w związku z tym w państwie członkowskim na potrzeby art. 33 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Wykaz, o którym mowa w akapicie drugim, może obejmować następujące rodzaje działań na rzecz ochrony środowiska:

a) działania identyczne ze zobowiązaniami rolno-środowiskowo-klimatycznymi lub ze zobowiązaniami w zakresie rolnictwa ekologicznego, o których mowa odpowiednio w art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i które przewidziano w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich danego państwa członkowskiego;

b) inwestycje korzystne dla środowiska;

c) inne działania korzystne dla środowiska, w tym te, które nie dotyczą bezpośrednio lub pośrednio określonej działki, ale które są związane z sektorem owoców i warzyw, pod warunkiem że przyczyniają się do ochrony gleb, oszczędzania wody lub energii, poprawy lub utrzymania jakości wody, ochrony siedlisk lub różnorodności biologicznej, łagodzenia zmiany klimatu oraz zmniejszenia wytwarzania odpadów i poprawy gospodarki odpadami.

W odniesieniu do każdego działania w zakresie ochrony środowiska, o których mowa w akapicie trzecim lit. b) i c), ramy krajowe zawierają:

a) uzasadnienie działania oparte na jego wpływie na środowisko; oraz

b) konkretne zobowiązanie lub zobowiązania z nim związane.

Ramy krajowe obejmują co najmniej jedno działanie w sprawie stosowania praktyk integrowanej ochrony roślin.

2. Czas trwania działań na rzecz ochrony środowiska identycznych ze zobowiązaniami rolno-środowiskowo-klimatycznymi lub ze zobowiązaniami w zakresie rolnictwa ekologicznego wspieranymi w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich jest taki sam jak w przypadku powyższych zobowiązań. Jeżeli czas trwania działania przekracza czas trwania pierwotnego programu operacyjnego, działanie jest kontynuowane w następnym programie operacyjnym.

Państwa członkowskie mogą zezwolić na krótszy czas trwania działań na rzecz ochrony środowiska lub nawet na przerwanie ich realizacji w odpowiednio uzasadnionych przypadkach, w szczególności na podstawie wyników oceny w przedostatnim roku realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 57 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891.

3. Inwestycje korzystne dla środowiska przeprowadzane w gospodarstwach organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów lub spółek zależnych spełniających wymóg 90 %, o którym mowa w art. 22 ust. 8 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891, lub w gospodarstwach ich członków będących producentami, kwalifikują się do wsparcia, jeżeli:

a) mogą doprowadzić do obniżenia obecnego wykorzystania środków produkcji oraz do ograniczenia emisji zanieczyszczeń lub ilości odpadów powstałych w wyniku procesu produkcji; lub

b) mogą doprowadzić do zastąpienia wykorzystywania kopalnych źródeł energii z odnawialnymi źródłami energii; lub

c) mogą doprowadzić do ograniczenia zagrożeń dla środowiska związanych ze stosowaniem niektórych środków produkcji, w tym środków ochrony roślin i nawozów; lub

d) prowadzą do poprawy stanu środowiska; lub

e) są związane z inwestycjami nieprodukcyjnymi koniecznymi do osiągnięcia celów zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego lub zobowiązania w zakresie rolnictwa ekologicznego, w szczególności jeżeli cele te odnoszą się do ochrony siedlisk i różnorodności biologicznej.

4. Inwestycje, o których mowa w ust. 3 lit. a), kwalifikują się do wsparcia, jeżeli – według obliczenia w odniesieniu do okresu amortyzacji podatkowej inwestycji w stosunku do sytuacji wyjściowej – przewidują zmniejszenie o co najmniej 15 %:

a) wykorzystania środków produkcji, które są nieodnawialnymi zasobami naturalnymi, takimi jak woda lub paliwa kopalne, lub możliwymi źródłami zanieczyszczeń środowiska, takimi jak nawozy, środki ochrony roślin lub niektóre rodzaje źródeł energii;

b) emisji zanieczyszczeń powietrza, gleby lub wody powstałych w wyniku procesu produkcji; lub

c) wytwarzania odpadów, w tym ścieków, powstałych w wyniku procesu produkcji.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego państwa członkowskie mogą zezwolić na inwestycje umożliwiające zmniejszenie o co najmniej 7 % – według obliczenia w odniesieniu do okresu amortyzacji podatkowej inwestycji w stosunku do sytuacji wyjściowej – pod warunkiem że takie inwestycje prowadzą do co najmniej jednej dodatkowej korzyści dla środowiska.

Oczekiwane zmniejszenie i, w stosownych przypadkach, przewidywane dodatkowe korzyści dla środowiska należy wykazać ex ante poprzez specyfikacje projektów lub inne dokumenty techniczne przedstawiane przez organizację producentów lub zrzeszenie organizacji producentów w chwili przedłożenia do zatwierdzenia projektu programu operacyjnego lub zmiany takiego programu; w projektach i dokumentach tych należy wykazać wyniki, które mogą zostać osiągnięte dzięki realizacji inwestycji, potwierdzone przez dokumenty techniczne lub poświadczone przez niezależny wykwalifikowany podmiot lub eksperta określonego przez państwo członkowskie.

Inwestycje ukierunkowane na osiągnięcie ograniczenia zużycia wody:

a) prowadzą do ograniczenia o co najmniej 5 % zużycia wody do nawadniania kroplowego lub podobnych systemów w porównaniu ze zużyciem sprzed inwestycji;

b) nie powodują wzrostu netto obszarów upraw nawadnianych, o ile całkowite zużycie wody do nawadniania w całym gospodarstwie rolnym, w tym na zwiększonym obszarze, nie przekracza średniego zużycia wody w poprzednich 5 latach przed dokonaniem inwestycji.

5. Dotyczące systemów wytwarzania energii inwestycje, o których mowa w ust. 3 lit. b), kwalifikują się do wsparcia, jeżeli ilość wytworzonej energii nie przekracza ilości, która może być stosowana ex ante corocznie w odniesieniu do działań związanych z owocami i warzywami, przeprowadzanych przez organizacje producentów, zrzeszenia organizacji producentów, spółki zależne lub członków danej organizacji producentów, którzy odnoszą korzyści z inwestycji.

6. Inwestycje, o których mowa w ust. 3 lit. c) i d), kwalifikują się do wsparcia, jeżeli przyczyniają się do ochrony gleb, oszczędzania wody lub energii, poprawy lub utrzymania jakości wody, ochrony siedlisk lub różnorodności biologicznej, łagodzenia zmiany klimatu oraz zmniejszenia wytwarzania odpadów i poprawy gospodarki odpadami, choć wpływ tych inwestycji jest niewymierny.

W momencie przedkładania do zatwierdzenia proponowanego programu operacyjnego lub zmiany tego programu organizacja producentów lub zrzeszenie organizacji producentów przedstawia dowody wskazujące na przewidywany pozytywny wpływ na realizację co najmniej jednego celu środowiskowego. Właściwy organ krajowy może zażądać, by dowody zostały przedstawione w formie specyfikacji projektu poświadczonych przez niezależny wykwalifikowany podmiot lub eksperta w danej dziedzinie ochrony środowiska.

7. W odniesieniu do działań na rzecz ochrony środowiska zastosowanie mają następujące zasady:

a) różne działania na rzecz ochrony środowiska mogą być łączone, pod warunkiem że się uzupełniają i są ze sobą zgodne. W przypadku łączenia działań na rzecz ochrony środowiska innych niż inwestycje w środki trwałe poziom wsparcia uwzględnia konkretne utracone dochody i dodatkowe koszty wynikające z połączenia;

b) zobowiązania do ograniczenia stosowania nawozów, środków ochrony roślin lub innych środków przyjmuje się jedynie, jeśli ograniczenia te mogą podlegać ocenie w sposób dający pewność, co do zgodności z tymi zobowiązaniami;

c) inwestycje korzystne dla środowiska, o których mowa w ust. 3, w pełni kwalifikują się do otrzymania wsparcia.

Artykuł 4

Treść programów operacyjnych

1. Programy operacyjne zawierają:

▼M1

a) opis sytuacji wyjściowej w oparciu – w odpowiednich przypadkach – o wskaźniki wymienione w załączniku II tabela 4.1;

▼B

b) cele programu, z uwzględnieniem perspektyw w zakresie produkcji i zbytu, oraz wyjaśnienie, w jaki sposób program ma przyczyniać się do realizacji strategii krajowej, oraz potwierdzenie, że jest zgodny z celami strategii krajowej, w tym pod względem równowagi między działaniami. W opisie celów wskazuje się wymierne cele, aby ułatwić monitorowanie postępów czynionych stopniowo przy realizacji programu;

c) zaproponowane środki, w tym działania związane z zapobieganiem kryzysom i zarządzaniem w sytuacjach kryzysowych;

d) czas trwania programu; oraz

e) aspekty finansowe, w szczególności:

(i) metodę obliczania oraz poziom składek finansowych;

(ii) procedurę finansowania funduszu operacyjnego;

(iii) informacje konieczne do uzasadnienia różnych wysokości składek; oraz

(iv) budżet i harmonogram działań w każdym roku realizacji programu.

2. Programy operacyjne zawierają następujące informacje:

a) zakres, w którym różne środki uzupełniają inne środki, w tym środki finansowane lub kwalifikujące się do uzyskania wsparcia w ramach innych funduszy unijnych, w szczególności na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i programów promocyjnych zatwierdzonych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1144/2014 ( 2 ), i są spójne z takimi środkami. W razie potrzeby programy operacyjne zawierają również szczególne odniesienie do środków zrealizowanych w ramach wcześniejszych programów operacyjnych; oraz

b) informację, że nie wiążą się z ryzykiem podwójnego finansowania przez fundusze unijne.

Artykuł 5

Dokumenty, które należy złożyć wraz z programem operacyjnym

Do programów operacyjnych załącza się:

a) dowód utworzenia funduszu operacyjnego;

b) pisemne zobowiązanie organizacji producentów do spełnienia wymogów rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 i niniejszego rozporządzenia; oraz

c) pisemne zobowiązanie organizacji producentów, że nie otrzymała i nie otrzyma, bezpośrednio ani pośrednio, innego finansowania unijnego bądź krajowego, w odniesieniu do działań kwalifikujących się do uzyskania pomocy na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w sektorze owoców i warzyw.

Artykuł 6

Termin przedkładania programów operacyjnych

1. Organizacja producentów przedkłada program operacyjny do zatwierdzenia właściwemu organowi państwa członkowskiego, w którym znajduje się siedziba organizacji producentów, do dnia 15 września roku poprzedzającego rok, w którym program ma zostać zrealizowany. Państwa członkowskie mogą jednak wyznaczyć datę późniejszą niż 15 września.

2. W przypadku gdy podmiot prawny lub jasno określona część podmiotu prawnego, w tym grupa producentów utworzona na podstawie art. 125e rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 lub grupa producentów, o której mowa w art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, przedkłada wniosek o uznanie jako organizacja producentów, może jednocześnie przedłożyć do zatwierdzenia program operacyjny, o którym mowa w ust. 1. Zatwierdzenie tego programu operacyjnego jest uzależnione od otrzymania uznania najpóźniej w terminie określonym w art. 33 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891.

Artykuł 7

Okresy realizacji programów operacyjnych

1. Programy operacyjne realizowane są w okresach rocznych, od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia.

2. Programy operacyjne zatwierdzone do dnia 15 grudnia realizowane są od dnia 1 stycznia następnego roku.

Realizacja programów zatwierdzonych po dniu 15 grudnia może zostać odroczona na rok.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 w przypadku gdy zastosowanie ma art. 33 ust. 2 akapit trzeci lub art. 34 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891, realizacja programów operacyjnych zatwierdzonych zgodnie z wymienionymi przepisami rozpoczyna się najpóźniej dnia 31 stycznia po ich zatwierdzeniu.







SEKCJA 3

Pomoc

Artykuł 8

Zatwierdzona kwota pomocy

Państwa członkowskie powiadamiają organizacje producentów i zrzeszenia organizacji producentów o zatwierdzonych kwotach pomocy do dnia 15 grudnia roku poprzedzającego rok, dla którego wnioskowana jest pomoc.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego w przypadku zastosowania art. 33 ust. 2 akapit trzeci lub art. 34 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 państwa członkowskie powiadamiają te organizacje i zrzeszenia o zatwierdzonych kwotach pomocy do dnia 20 stycznia roku, dla którego wnioskowana jest pomoc.

▼M1

Artykuł 8a

Wprowadzenie zwiększenia limitu unijnej pomocy finansowej z 50 % do 60 %

1. Zwiększenie limitu unijnej pomocy finansowej z 50 % do 60 % w przypadku programu operacyjnego lub części programu operacyjnego uznanej organizacji producentów, o której mowa w art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, przyznaje się, jeżeli:

a) warunki, o których mowa w art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, są spełnione w każdym roku realizacji programu operacyjnego oraz – z zastrzeżeniem procedury, o której mowa w art. 9 ust. 2 lit. g) niniejszego rozporządzenia:

b) organizacja producentów wniosła o to w momencie przedkładania swego programu operacyjnego.

2. Na potrzeby zwiększenia limitu unijnej pomocy finansowej z 50 % do 60 % w przypadku programu operacyjnego lub jego części, odsetek produkcji owoców i warzyw sprzedanej przez organizacje producentów, o których mowa w art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oblicza się dla każdego roku trwania programu operacyjnego jako część wartości produkcji sprzedanej przez organizacje producentów w danym państwie członkowskim w stosunku do łącznej wartości produkcji owoców i warzyw sprzedanej w danym państwie członkowskim w okresie odniesienia określonym w art. 23 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891.

Państwa członkowskie, które stosują metodę alternatywną określoną w art. 23 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891, obliczają jednak odsetek produkcji owoców i warzyw sprzedanej przez organizacje producentów, o których mowa w art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, dla każdego roku trwania programu operacyjnego jako część wartości produkcji sprzedanej przez organizacje producentów w danym państwie członkowskim w stosunku do łącznej wartości produkcji owoców i warzyw sprzedanej w danym państwie członkowskim w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok, w którym pomoc zatwierdzono na mocy art. 8 niniejszego rozporządzenia.

3. Państwa członkowskie powiadamiają organizację producentów o zatwierdzonej kwocie pomocy, w tym o kwocie zwiększenia przyznanego na podstawie art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, najpóźniej do dnia 15 grudnia roku poprzedzającego realizację programu operacyjnego, jak określono w art. 8 niniejszego rozporządzenia.

4. W czasie trwania programu operacyjnego państwa członkowskie co rok sprawdzają, czy spełniono warunki zwiększenia limitu pomocy finansowej Unii z 50 % do 60 %, o których mowa w art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

▼B

Artykuł 9

Wnioski o przyznanie pomocy

1. Do dnia 15 lutego roku następującego po roku, dla którego wnioskowana jest pomoc, organizacje producentów składają do właściwego organu państwa członkowskiego wnioski o przyznanie pomocy lub o jej wyrównanie, w odniesieniu do każdego programu operacyjnego będącego przedmiotem wniosku o pomoc.

2. Do wniosków o przyznanie pomocy załącza się dokumenty uzupełniające zawierające informacje dotyczące:

a) wnioskowanej pomocy;

b) wartości produkcji sprzedanej;

c) składek finansowych wniesionych przez organizację producentów i jej członków;

d) wydatków poniesionych w związku z programem operacyjnym;

e) wydatków związanych z zapobieganiem kryzysom i zarządzaniem w sytuacjach kryzysowych w rozbiciu na działania;

f) odsetka funduszu operacyjnego wydanego na zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych w rozbiciu na działania;

g) zgodności z art. 33 ust. 3, art. 33 ust. 5 akapit pierwszy oraz art. 34 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;

h) pisemnego zobowiązania organizacji producentów, że nie otrzymała podwójnego finansowania unijnego ani krajowego w odniesieniu do środków lub operacji kwalifikujących się do udzielenia pomocy na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w sektorze owoców i warzyw;

i) w przypadku wniosku o płatność na podstawie standardowej stawki ryczałtowej lub stawki jednostkowej, o której mowa w art. 31 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 – dowodu realizacji danego działania; oraz

j) sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 21.

3. Wnioski o przyznanie pomocy mogą obejmować wydatki ujęte w programie, lecz nieponiesione, w przypadku udowodnienia, że:

a) danych operacji nie można było przeprowadzić do dnia 31 grudnia roku realizacji przedmiotowego programu operacyjnego z przyczyn niezależnych od danej organizacji producentów;

b) operacje te można przeprowadzić do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku, dla którego wnioskowana jest pomoc; oraz

c) w funduszu operacyjnym nadal znajduje się równowartość składki organizacji producentów.

Pomoc jest wypłacana, zaś zabezpieczenie wniesione zgodnie z art. 11 ust. 2 zostaje zwolnione tylko pod warunkiem, że dowód wykonania zaplanowanych wydatków, o których mowa w niniejszym ustępie akapit pierwszy lit. b), zostanie dostarczony do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku, na który wydatki były zaplanowane, oraz na podstawie tego, że uprawnienie do pomocy zostało ustalone.

4. W wyjątkowych i należycie uzasadnionych przypadkach właściwy organ państwa członkowskiego może przyjąć wnioski po terminie przewidzianym w ust. 1, jeżeli przeprowadzono niezbędne kontrole, a ostateczny termin płatności przewidziany w art. 10 został zachowany. W przypadkach złożenia wniosków po terminie przewidzianym w ust. 1 kwota pomocy zostaje zmniejszona o 1 % za każdy dzień opóźnienia w złożeniu wniosku.

5. Zrzeszenia organizacji producentów mogą składać wnioski o przyznanie pomocy, o których mowa w ust. 1, w imieniu i na rzecz tylko tych swoich członków, którzy są organizacjami producentów uznanymi w tym samym państwie członkowskim, które uznało zrzeszenie organizacji producentów, oraz pod warunkiem, że w odniesieniu do każdego z członków załączone zostaną dokumenty uzupełniające, o których mowa w ust. 2. Beneficjentami końcowymi pomocy są organizacje producentów.

▼M1

6. Organizacje producentów składają wniosek o przyznanie pomocy w państwie członkowskim, w którym zostały uznane, w odniesieniu do działań realizowanych na poziomie organizacji producentów. Jeżeli organizacje producentów należą do międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów, przedstawiają państwu członkowskiemu, w którym znajduje się siedziba międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów, kopię wniosku.

7. Międzynarodowe zrzeszenie organizacji producentów składa wniosek o przyznanie pomocy w państwie członkowskim, w którym znajduje się jego siedziba, w odniesieniu do działań realizowanych na poziomie międzynarodowego zrzeszenia. Państwa członkowskie zapewniają, by nie wystąpiło ryzyko podwójnego finansowania.

▼B

Artykuł 10

Wypłata pomocy

Państwa członkowskie wypłacają pomoc do dnia 15 października roku następującego po roku realizacji programu.

Artykuł 11

Zaliczki

1. Wnioski o zaliczki mogą być składane, w zależności od decyzji danego państwa członkowskiego, albo co trzy miesiące – w styczniu, kwietniu, lipcu i październiku – albo co cztery miesiące – w styczniu, maju i we wrześniu.

Łączna kwota zaliczek na dany rok nie może przekraczać 80 % początkowo zatwierdzonej kwoty pomocy w odniesieniu do danego programu operacyjnego.

2. Zaliczki wypłaca się pod warunkiem złożenia zabezpieczenia stanowiącego równowartość 110 % zaliczki, zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 907/2014 ( 3 ).

3. Państwa członkowskie mogą ustanowić kwotę minimalną i terminy, których należy przestrzegać w odniesieniu do zaliczek.

Artykuł 12

Płatności częściowe

1. Państwa członkowskie mogą zezwolić organizacjom producentów na ubieganie się o wypłacenie części pomocy odpowiadającej kwotom wydanym już w ramach programu operacyjnego.

2. Wnioski można składać w dowolnym czasie, ale nie częściej niż trzy razy w każdym roku. Do wniosków dołącza się dokumenty uzupełniające, takie jak faktury i dokumenty poświadczające dokonanie płatności.

3. Płatności w odniesieniu do wniosków o wypłacenie części pomocy nie mogą przekraczać 80 % części pomocy odpowiadającej kwotom wydanym już w ramach programu operacyjnego na dany okres. Państwa członkowskie mogą ustanowić kwotę minimalną płatności częściowych i terminy składania wniosków.







ROZDZIAŁ II

ŚRODKI ZAPOBIEGANIA KRYZYSOM I ZARZĄDZANIA W SYTUACJACH KRYZYSOWYCH

Artykuł 13

Działania szkoleniowe i wymiana lepszych praktyk

Państwa członkowskie przyjmują przepisy dotyczące warunków, które muszą być spełnione, aby działania szkoleniowe i wymiana lepszych praktyk zostały uznane za środki zapobiegania kryzysom i zarządzania w sytuacjach kryzysowych.

Artykuł 14

Środki promocyjne i komunikacyjne

▼M1

1. Państwa członkowskie przyjmują przepisy dotyczące warunków, które muszą spełniać środki promocyjne i komunikacyjne – w tym działania dotyczące dywersyfikacji i konsolidacji rynków owoców i warzyw – niezależnie od tego, czy te środki dotyczą zapobiegania kryzysom czy zarządzania w sytuacjach kryzysowych. Przepisy te muszą pozwalać na szybkie stosowanie tych środków w razie potrzeby.

Główny cel tych środków musi polegać na zwiększaniu konkurencyjności produktów sprzedawanych przez organizacje producentów i ich zrzeszenia w przypadku poważnych zakłóceń na rynku, utraty ufności konsumenckiej lub w razie innych podobnych problemów.

Cele szczegółowe środków promocyjnych i komunikacyjnych wdrażanych przez organizacje producentów i ich zrzeszenia to:

a) propagowanie wiedzy o jakości produktów rolnych wytwarzanych w Unii oraz o wysokich normach jakości stosowanych w tej produkcji w Unii;

b) wzrost konkurencyjności i spożycia produktów rolnych i określonych produktów przetworzonych wytwarzanych w Unii oraz propagowanie wiedzy o ich jakości zarówno w Unii, jak i poza jej granicami;

c) propagowanie wiedzy o unijnych systemach jakości zarówno w Unii, jak i poza jej granicami;

d) zwiększenie udziału w rynku produktów rolnych i określonych produktów przetworzonych wytwarzanych w Unii, ze szczególnym uwzględnieniem rynków w państwach trzecich o najwyższym potencjale wzrostu; oraz

e) wkład w przywrócenie normalnych warunków rynkowych na rynku Unii w przypadku poważnych zakłóceń na rynku, utraty ufności konsumenckiej lub innych podobnych problemów.

▼B

2. Działania w ramach środków promocyjnych i komunikacyjnych są uzupełniające w stosunku do wszelkich działań promocyjnych i komunikacyjnych niezwiązanych z zapobieganiem kryzysom i zarządzaniem w sytuacjach kryzysowych stosowanych przez daną organizację producentów w jej programie operacyjnym.

Artykuł 15

Normy handlowe dla produktów wycofanych

1. Produkt wycofany z rynku jest zgodny z normami handlowymi dla tego produktu, o których mowa w tytule II rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, z wyjątkiem przepisów dotyczących prezentacji i oznakowania produktów. W przypadku gdy produkty są wycofywane luzem, spełniane są minimalne wymagania dla klasy II.

Jednakże określone w odpowiednich normach produkty miniaturowe są zgodne z mającą zastosowanie normą handlową, w tym z przepisami dotyczącymi prezentacji i oznakowania produktów.

2. Jeżeli dla danego produktu nie ustanowiono normy handlowej, produkty wycofane z rynku spełniają wymagania minimalne określone w załączniku III. Państwa członkowskie mogą ustanawiać dodatkowe przepisy jako uzupełnienie tych wymagań minimalnych.

Artykuł 16

Koszty transportu w przypadku bezpłatnej dystrybucji

1. Koszty transportu drogą lądową w przypadku bezpłatnej dystrybucji wszystkich produktów wycofanych z rynku kwalifikują się do wsparcia w ramach programu operacyjnego na podstawie stawek jednostkowych, ustalonych w oparciu o odległości między miejscem wycofania a miejscem dostawy, zgodnie z załącznikiem IV.

W przypadku transportu morskiego państwa członkowskie określają odległość między punktem wycofania a miejscem ostatecznej dostawy. Wysokość rekompensaty nie może przekroczyć kosztów transportu lądowego najkrótszą trasą od miejsca załadunku do miejsca ostatecznej dostawy, w którym możliwy jest transport lądowy. Do kwot określonych w załączniku IV stosuje się współczynnik korygujący 0,6.

W przypadku transportu kombinowanego stosuje się koszty transportu będące sumą kosztów odpowiadających odległości transportu drogą lądową plus 60 % wzrostu kosztów, jeżeli cała odległość transportu odbyła się drogą lądową, zgodnie z załącznikiem IV.

2. Koszty transportu należy wypłacić stronie, która faktycznie ponosi koszty finansowe danej operacji transportu.

Płatność dokonywana jest po przedstawieniu następujących dokumentów uzupełniających, potwierdzających w szczególności:

a) nazwy organizacji-beneficjentów;

b) ilość danych produktów;

c) zgodę organizacji-beneficjentów oraz zastosowany środek transportu; oraz

d) odległość między miejscem wycofania a miejscem dostawy.

Artykuł 17

Koszty sortowania i pakowania w celu bezpłatnej dystrybucji

1. Koszty sortowania i pakowania owoców i warzyw wycofanych z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji kwalifikują się w ramach programów operacyjnych. W przypadku produktów w opakowaniach o wadze netto nieprzekraczającej 25 kilogramów stosuje się kwoty ryczałtowe wymienione w załączniku V.

2. Na opakowaniach produktów przeznaczonych do bezpłatnej dystrybucji należy umieścić emblemat Unii Europejskiej oraz co najmniej jedną z adnotacji określonych w załączniku VI.

3. Zwrot kosztów sortowania i pakowania przysługuje organizacjom producentów, które przeprowadziły te operacje.

Płatność dokonywana jest po przedstawieniu następujących dokumentów uzupełniających, potwierdzających w szczególności:

a) nazwy organizacji-beneficjentów;

b) ilość danych produktów; oraz

c) zgodę organizacji-beneficjentów, określającą prezentację produktów.







ROZDZIAŁ III

KRAJOWA POMOC FINANSOWA

Artykuł 18

Pozwolenie na wypłatę krajowej pomocy finansowej

1. Państwa członkowskie przedstawiają Komisji do dnia 31 stycznia danego roku wnioski o pozwolenie na przyznanie krajowej pomocy finansowej na podstawie art. 35 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 na programy operacyjne, które mają zostać zrealizowane w danym roku kalendarzowym.

Do wniosku załącza się dowody potwierdzające:

a) że stopień zorganizowania producentów w danym regionie jest szczególnie niski, zgodnie z art. 52 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891;

b) że pomocą objęte są jedynie produkty sektora owoców i warzyw wyprodukowane w danym regionie; oraz

c) informacje dotyczące organizacji producentów, kwoty przedmiotowego wsparcia oraz odsetka składek finansowych dokonanych na podstawie art. 32 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

2. Komisja zatwierdza lub odrzuca wniosek w drodze decyzji w terminie trzech miesięcy. Bieg wspomnianego terminu rozpoczyna się w dniu następującym po dniu, w którym Komisja otrzymała pełny wniosek ze strony danego państwa członkowskiego. Jeżeli Komisja nie zażąda dodatkowych informacji w ciągu trzech miesięcy, wniosek uznaje się za kompletny.

Artykuł 19

Wniosek o krajową pomoc finansową i jej wypłata

1. Do wniosków o krajową pomoc finansową oraz o jej wypłatę stosuje się odpowiednio art. 9 i 10.

2. Państwa członkowskie mogą przyjmować dodatkowe przepisy dotyczące krajowej pomocy finansowej, w tym możliwości dokonywania wypłat zaliczek i płatności częściowych.

Artykuł 20

Zwrot krajowej pomocy finansowej ze środków unijnych

1. Do dnia 1 stycznia drugiego roku następującego po roku realizacji programu państwa członkowskie mogą zwrócić się do Unii o zwrot zatwierdzonej krajowej pomocy finansowej rzeczywiście wypłaconej organizacjom producentów.

Do wniosków załącza się dowody potwierdzające, że warunki określone w art. 35 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zostały spełnione w ciągu trzech z poprzednich czterech lat.

Na potrzeby obliczenia stopnia zorganizowania producentów w sektorze owoców i warzyw uwzględnia się również wartość produkcji owoców i warzyw grup producentów utworzonych zgodnie z art. 125e rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

Wniosek o zwrot krajowej pomocy finansowej ze środków Unii zawiera również:

a) szczegóły dotyczące danych organizacji producentów;

b) informację na temat wypłaconej kwoty pomocy, ograniczonej w przypadku każdej organizacji producentów do kwoty, na którą początkowo udzielono pozwolenia; oraz

c) opis funduszu operacyjnego, wykazujący łączną kwotę, unijną pomoc finansową, krajową pomoc finansową i składki organizacji producentów i jej członków.

2. Komisja zatwierdza lub odrzuca wniosek.

Wniosek zostaje odrzucony, jeżeli nie są przestrzegane przepisy dotyczące pozwolenia na krajową pomoc finansową i zwrotu krajowej pomocy finansowej lub przepisy dotyczące organizacji producentów, funduszu operacyjnego i programów operacyjnych ustanowione w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013 lub na jego podstawie.

3. W przypadku zatwierdzenia zwrotu pomocy ze środków unijnych wydatki kwalifikowalne deklarowane są Komisji zgodnie z procedurą określoną w art. 11 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 908/2014 ( 4 ).

4. Odsetek zwrotu krajowej pomocy finansowej ze środków unijnych nie przekracza 60 % krajowej pomocy finansowej przyznanej organizacji producentów. Kwota zwrócona nie przekracza 48 % pomocy finansowej Unii, o której mowa w art. 32 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.







ROZDZIAŁ IV

INFORMACJE, SPRAWOZDANIA I KONTROLE







SEKCJA 1

Informacje i sprawozdania

Artykuł 21

Informacje i sprawozdania roczne grup producentów, organizacji producentów i zrzeszeń organizacji producentów oraz roczne sprawozdania państw członkowskich

1. Na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego grupy producentów utworzone zgodnie z art. 125e rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, uznane organizacje producentów i zrzeszenia organizacji producentów przedstawiają wszelkie odpowiednie informacje konieczne do sporządzenia sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 54 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne w celu uzyskania informacji dotyczących liczby członków, wielkości i wartości produkcji sprzedanej organizacji producentów, które nie przedłożyły programów operacyjnych. Organizacje producentów i grupy producentów, o których mowa w art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, zobowiązane są do podania liczby członków, wielkości i wartości produkcji sprzedanej.

2. Organizacje producentów i zrzeszenia organizacji producentów składają roczne sprawozdania z realizacji programów operacyjnych wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy.

Te roczne sprawozdania dotyczą:

a) programu operacyjnego zrealizowanego w trakcie poprzedniego roku;

b) podstawowych zmian wprowadzonych w programie operacyjnym; oraz

c) różnic między szacowaną pomocą a pomocą, o którą złożono wniosek.

3. Sprawozdanie roczne organizacji producentów i zrzeszeń organizacji producentów zawiera informacje dotyczące:

a) osiągnięć programu operacyjnego na podstawie wskaźników określonych w załączniku II i, w stosownych przypadkach, na podstawie dodatkowych wskaźników określonych w strategii krajowej, stosowanych w następujący sposób:

(i) wspólne wskaźniki wyjściowe i wskaźniki nakładu (finansowe) stosowane są w każdym sprawozdaniu rocznym;

(ii) wskaźniki produkcji i rezultatu stosowane są w ostatnich dwóch latach realizacji programu operacyjnego; oraz

b) podsumowanie głównych problemów napotkanych w trakcie zarządzania programem i działań podjętych w celu zapewnienia jakości programu i skuteczności jego realizacji.

W stosownych przypadkach w sprawozdaniu rocznym określa się, jakie skuteczne środki ochronne zostały wprowadzone, zgodnie ze strategią krajową i w zastosowaniu art. 33 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w celu ochrony środowiska przed ewentualnymi wzmożonymi zagrożeniami ze strony inwestycji otrzymujących wsparcie w ramach programu operacyjnego.

4. Sprawozdanie roczne organizacji producentów i zrzeszeń organizacji producentów z przedostatniego roku realizacji programu operacyjnego wykazuje, w jakim stopniu osiągnięto cele wyznaczone w programie. W sprawozdaniu tym przedstawia się również czynniki, które przyczyniły się do powodzenia lub niepowodzenia w realizacji programu, oraz sposób, w jaki te czynniki zostały wzięte pod uwagę w obecnym programie lub zostaną uwzględnione w następnym programie operacyjnym.

Państwo członkowskie zamieszcza szczegółowe informacje dotyczące przypadków, o których mowa w akapicie pierwszym, w swoim sprawozdaniu rocznym, o którym mowa w art. 54 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891.







SEKCJA 2

Kontrole

Artykuł 22

Jeden system identyfikacji

Państwa członkowskie zapewniają stosowanie jednego systemu identyfikacji do organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów i grup producentów utworzonych zgodnie z art. 125e rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do ich wniosków o przyznanie pomocy. Ten system identyfikacji jest kompatybilny z systemem identyfikacji beneficjentów, o którym mowa w art. 73 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

Artykuł 23

Procedury składania wniosków

Nie naruszając przepisów art. 9, 24 i 25 państwa członkowskie ustanawiają procedury składania wniosków o przyznanie pomocy, wniosków o uznanie lub zatwierdzenie programu operacyjnego oraz wniosków o płatność.

Artykuł 24

Przyznawanie uznania

1. Przed przyznaniem uznania organizacji producentów lub zrzeszeniu organizacji producentów na podstawie art. 154 ust. 4 lit. a) lub art. 156 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 państwa członkowskie przeprowadzają kontrolę administracyjną i kontrolę na miejscu w odniesieniu do organizacji producentów lub zrzeszenia organizacji producentów w celu sprawdzenia zgodności z kryteriami uznania.

2. Państwa członkowskie przeprowadzają kontrolę administracyjną i kontrolę na miejscu w zakresie kryteriów uznania mających zastosowanie do wszystkich uznanych organizacji producentów i wszystkich uznanych zrzeszeń organizacji producentów co najmniej raz na pięć lat, nawet jeżeli dane organizacje producentów lub zrzeszenia organizacji producentów nie realizują programu operacyjnego.

Artykuł 25

Zatwierdzanie programów operacyjnych i wprowadzanie do nich zmian

1. Przed zatwierdzeniem programu operacyjnego na podstawie art. 33 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 państwo członkowskie sprawdza przy użyciu wszelkich odpowiednich środków, w tym kontroli na miejscu, program operacyjny przedłożony do zatwierdzenia oraz, w stosownych przypadkach, wniosek o wprowadzenie do niego zmian. Kontrole te dotyczą w szczególności:

a) dokładności informacji, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a), b) oraz e), które są zawarte w projekcie programu operacyjnego;

b) zgodności programu z przepisami art. 33 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz ze strategią krajową i ramami krajowymi;

c) kwalifikowalności działań oraz kwalifikowalności proponowanych wydatków; oraz

d) spójności i jakości technicznej programu, rzetelności szacunków i planu pomocy oraz harmonogramu jego realizacji.

2. Kontrole, o których mowa w ust. 1, sprawdzają, czy:

a) cele są wymierne i można je monitorować i osiągnąć za pomocą proponowanych działań; oraz

b) operacje, których dotyczy wniosek o przyznanie pomocy, są zgodne ze stosowanymi przepisami krajowymi i unijnymi dotyczącymi w szczególności pomocy państwa, programu rozwoju obszarów wiejskich i programów promocyjnych oraz z obowiązkowymi normami ustanowionymi w prawodawstwie krajowym bądź w strategii krajowej.

Artykuł 26

Kontrole administracyjne

1. Procedury dotyczące kontroli administracyjnych nakładają wymóg rejestracji podjętych operacji, wyników weryfikacji i środków podjętych w odniesieniu do rozbieżności.

2. Przed przyznaniem pomocy państwa członkowskie przeprowadzają kontrole administracyjne wszystkich wniosków o przyznanie pomocy.

3. Kontrole administracyjne wniosków o przyznanie pomocy obejmują, w stosownych przypadkach, weryfikację:

a) rocznego sprawozdania z wykonania programu operacyjnego przekazanego wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy;

b) wartości produkcji sprzedanej, składek na fundusz operacyjny i poniesionych wydatków;

c) dokładnej korelacji wnioskowanych wydatków z dostarczonymi produktami lub świadczonymi usługami;

d) zgodności przeprowadzonych działań z działaniami zawartymi w zatwierdzonym programie operacyjnym; oraz

e) przestrzegania ograniczeń i pułapów, w szczególności finansowych.

4. Wydatki poniesione w związku z realizacją programu operacyjnego są poparte dowodami płatności. Stosowane faktury wystawiane są w imieniu organizacji producentów, zrzeszenia organizacji producentów lub spółki zależnej spełniającej wymóg 90 %, o którym mowa w art. 22 ust. 8 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891, lub – z zastrzeżeniem zgody państwa członkowskiego – w imieniu jednego z członków będących producentem lub większej ich liczby. Jednakże faktury dotyczące kosztów personelu, o których mowa w pkt 2 załącznika III do rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891, wystawiane są w imieniu organizacji producentów, zrzeszenia organizacji producentów, spółki zależnej spełniających wymóg 90 %, o którym mowa w art. 22 ust. 8 tego rozporządzenia, lub – z zastrzeżeniem zgody państwa członkowskiego – spółdzielnie, które są członkami organizacji producentów.

Artykuł 27

Kontrole na miejscu wniosków o przyznanie rocznej pomocy

1. Państwa członkowskie przeprowadzają kontrole na miejscu na terenie organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów i ich spółek zależnych, w stosownych przypadkach, w celu zapewnienia zgodności z warunkami uznawania, przyznawania pomocy lub jej wyrównywania na dany rok, zgodnie z art. 9 ust. 1, które to kontrole stanowią uzupełnienie kontroli administracyjnych.

2. Kontrole na miejscu obejmują próbę stanowiącą przynajmniej 30 % łącznej wnioskowanej pomocy w każdym roku. Każda organizacja producentów lub zrzeszenie organizacji producentów, które realizują program operacyjny, kontrolowane są przynajmniej raz na trzy lata.

3. Państwa członkowskie określają organizacje producentów, które zostaną poddane kontroli, na podstawie analizy ryzyka uwzględniającej następujące kryteria:

a) kwota pomocy;

b) wyniki kontroli w latach ubiegłych;

c) parametr losowy; oraz

d) inne parametry określone przez państwa członkowskie.

4. Dopuszcza się wcześniejsze powiadomienie o planowanej kontroli na miejscu pod warunkiem, że nie zagrozi to realizacji jej celu.

5. Kontrole na miejscu obejmują wszystkie zobowiązania i obowiązki organizacji producentów lub zrzeszenia organizacji producentów, ich członków lub spółek zależnych, w stosownych przypadkach, które mogą być sprawdzone podczas wizytacji i które nie mogły zostać sprawdzone podczas kontroli administracyjnych. Kontrole na miejscu dotyczą w szczególności:

a) zgodności z kryteriami uznania na dany rok;

b) realizacji działań i ich zgodności z zatwierdzonym programem operacyjnym;

c) w odniesieniu do odpowiedniej liczby działań: zgodności wydatków z prawem Unii i przestrzeganie terminów określonych w prawie Unii;

d) wykorzystania funduszu operacyjnego, w tym wydatków zadeklarowanych we wnioskach o zaliczki lub płatności częściowe, wartości produkcji sprzedanej, składek na fundusz operacyjny i zadeklarowanych wydatków popartych dokumentami księgowymi lub równoważnymi dokumentami;

e) pełnego dostarczenia produktów przez danego członka, świadczenia usług i autentyczności wnioskowanych wydatków; oraz

f) kontroli drugiego szczebla, o których mowa w art. 30, w odniesieniu do wydatków związanych z wycofywaniem z rynku, zielonymi zbiorami oraz niezbieraniem plonów.

6. Wartość produkcji sprzedanej sprawdzana jest na podstawie danych z systemu rachunkowości sprawdzanego i zatwierdzanego zgodnie z prawem krajowym.

W tym celu państwa członkowskie mogą zadecydować, że deklaracja wartości produkcji sprzedanej poświadczana jest w ten sam sposób, co finansowe dane księgowe.

Sprawdzenie deklaracji wartości produkcji sprzedanej może być przeprowadzane przed przekazaniem odpowiedniego wniosku o przyznanie pomocy, ale przeprowadzane jest najpóźniej przed wypłatą pomocy.

7. Oprócz okoliczności wyjątkowych kontrole na miejscu obejmują wizytację miejsca, w którym realizowane jest działanie, lub – jeśli działanie ma charakter niematerialny – organizatora działania. Zwłaszcza działania w indywidualnych gospodarstwach członków organizacji producentów objętych próbą, o której mowa w ust. 2, są przedmiotem przynajmniej jednej wizytacji mającej na celu sprawdzenie przeprowadzania działań.

Państwa członkowskie mogą jednak zdecydować o nieprzeprowadzaniu takich wizytacji w odniesieniu do mniejszych działań lub jeżeli uznają, że istnieje niewielkie ryzyko, iż warunki dotyczące otrzymania pomocy nie są spełnione, lub że operacja nie została zrealizowana. Decyzja ta i jej uzasadnienie są rejestrowane. Kryteria analizy ryzyka określone w ust. 3 stosuje się odpowiednio do niniejszego ustępu.

8. Jedynie kontrole spełniające wszystkie wymogi niniejszego artykułu mogą być uwzględnione przy obliczaniu wskaźnika przeprowadzonych kontroli określonego w ust. 2.

9. Wyniki kontroli na miejscu są poddawane ocenie w celu ustalenia, czy napotykane problemy mają charakter systemowy, wiążący się z ryzykiem dla innych podobnych działań, beneficjentów lub podmiotów. W ocenie określa się również przyczyny takich sytuacji, wszelkie dalsze kontrole, które mogą być wymagane, a także zalecane działania naprawcze i zapobiegawcze.

W przypadku gdy kontrole wykazują poważne nieprawidłowości w regionie lub w części regionu lub w odniesieniu do konkretnej organizacji producentów lub zrzeszenia organizacji producentów, państwo członkowskie przeprowadza w trakcie danego roku dodatkowe kontrole w danym regionie lub w odniesieniu do danej organizacji lub zrzeszenia oraz zwiększa odsetek wniosków poddawanych kontroli w roku następnym.

Artykuł 28

Sprawozdania dotyczące kontroli na miejscu

1. W odniesieniu do każdej kontroli ma miejscu sporządza się szczegółowe sprawozdanie, podając co najmniej następujące informacje:

a) skontrolowane programy pomocy i wnioski;

b) nazwiska i funkcje obecnych osób;

c) skontrolowane działania, środki i dokumenty, w tym ścieżki audytu i zweryfikowane dowody potwierdzające; oraz

d) wyniki kontroli.

2. Przedstawiciele organizacji producentów lub zrzeszenia organizacji producentów mają możliwość podpisania sprawozdania w celu potwierdzenia swojej obecności w czasie kontroli oraz przedstawienia ewentualnych uwag. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości beneficjent otrzymuje kopię sprawozdania.

Artykuł 29

Kontrole pierwszego szczebla operacji wycofania

1. Państwa członkowskie przeprowadzają w każdej organizacji producentów kontrole pierwszego szczebla działań dotyczących wycofania obejmujące kontrolę dokumentacji i identyfikacji, która zostaje uzupełniona kontrolą fizyczną, w odniesieniu do masy produktów wycofanych z rynku, oraz kontrolę zgodności z art. 15, zgodnie z procedurami ustalonymi w rozdziale II tytułu II rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011. Kontrolę przeprowadza się po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w art. 44 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891, w terminie określonym zgodnie z ust. 2 tego artykułu.

2. Kontrole pierwszego szczebla obejmują 100 % ilości produktów wycofanych z rynku. Po zakończeniu tych kontroli wycofane produkty inne niż produkty przeznaczone do bezpłatnej dystrybucji zostają poddane denaturacji lub przekazane przemysłowi przetwórczemu pod nadzorem właściwych organów na zasadach i warunkach określonych przez dane państwo członkowskie zgodnie z art. 46 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891.

3. Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 2, jeżeli produkty są przeznaczone do bezpłatnej dystrybucji, państwa członkowskie mogą poddawać kontroli mniejszy odsetek niż określono we wspomnianym ustępie, pod warunkiem, że nie będzie to mniej niż 10 % danej ilości w ciągu roku gospodarczego dla danej organizacji producentów. Kontrola może odbywać się w obiektach organizacji producentów lub siedzibach odbiorców produktów. Jeżeli kontrola wykazuje nieprawidłowości, państwa członkowskie przeprowadzają dodatkowe kontrole.

Artykuł 30

Kontrole drugiego szczebla operacji wycofania

1. Państwa członkowskie przeprowadzają kontrole drugiego szczebla operacji wycofania w obiektach organizacji producentów oraz odbiorców produktów wycofanych na podstawie analizy ryzyka. Analiza ryzyka obejmuje wyniki przeprowadzonych kontroli pierwszego i drugiego szczebla oraz tego, czy dana organizacja producentów posiada pewne rodzaje procedur zapewnienia jakości. Analiza ryzyka służy jako podstawa do określenia minimalnej częstotliwości przeprowadzania kontroli drugiego szczebla w odniesieniu do każdej organizacji producentów.

2. Kontrole drugiego szczebla, o których mowa w ust. 1, obejmują:

a) szczegółowe ewidencje zapasów oraz dokumentacje księgowe prowadzone przez organizacje producentów przeprowadzające przynajmniej jedną operację wycofania w trakcie danego roku gospodarczego;

b) ilości sprzedane, które zostały zadeklarowane we wnioskach o przyznanie pomocy, w szczególności sprawdzenie ewidencji zapasów oraz dokumentacji księgowej, faktur oraz zapewnienie, że zadeklarowane ilości są zgodne z danymi księgowymi lub danymi podatkowymi danej organizacji producentów;

c) rozliczenia finansowe, w szczególności prawidłowość wpływów netto danych organizacji producentów, zadeklarowanych przez te organizacje we wnioskach o płatność, oraz proporcjonalność wszelkich kosztów wycofania; oraz

d) przeznaczenie produktów wycofanych zgodnie z deklaracją we wnioskach o płatność oraz ich denaturację.

3. Każda kontrola obejmuje próbę stanowiącą przynajmniej 5 % ilości wycofanych podczas danego roku gospodarczego przez daną organizację producentów.

4. Szczegółowa ewidencja zapasów oraz dokumentacja księgowa, o których mowa w ust. 2 lit. a), wykazują, w stosunku do każdego z produktów wycofanych, następujące ilości przemieszczone, wyrażone w tonach:

a) produkcję dostarczoną przez członków danej organizacji producentów oraz członków innych organizacji producentów zgodnie z art. 12 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891;

b) sprzedaż dokonaną przez daną organizację producentów, z określeniem produktów przeznaczonych na rynek produktów świeżych oraz produktów przeznaczonych do przetworzenia; oraz

c) produkty wycofane z rynku.

5. Kontrole dotyczące przeznaczenia produktów wycofanych z rynku obejmują:

a) wyrywkowe kontrole ewidencji zapasów prowadzonych przez odbiorców oraz ksiąg rachunkowych organizacji i instytucji charytatywnych, do których zastosowanie ma art. 46 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891; oraz

b) kontrole sprawdzające zgodność z odpowiednimi wymogami w zakresie ochrony środowiska.

6. Jeżeli kontrole drugiego szczebla wykażą nieprawidłowości, państwa członkowskie przeprowadzają bardziej szczegółowe kontrole drugiego szczebla dla danego roku oraz zwiększają w następnym roku częstotliwość kontroli drugiego szczebla w gospodarstwach tych organizacji producentów lub zrzeszeń organizacji producentów.

Artykuł 31

Zielone zbiory oraz niezbieranie plonów

1. Przed rozpoczęciem operacji zielonych zbiorów państwa członkowskie sprawdzają za pomocą kontroli na miejscu, czy dane produkty nie są uszkodzone i czy dany obszar był utrzymywany w dobrym stanie. Po przeprowadzeniu zielonych zbiorów państwa członkowskie sprawdzają, czy zostały one w pełni przeprowadzone na danym obszarze, a zebrany produkt został poddany denaturacji.

2. Przed rozpoczęciem operacji niezbierania państwa członkowskie sprawdzają za pomocą kontroli na miejscu, czy dany obszar był utrzymywany w dobrym stanie i czy nie przeprowadzono już na nim częściowych zbiorów, a produkt jest dobrze rozwinięty i czy, ogólnie, jest zdrowy, a jego jakość odpowiednia i pozwalająca na wprowadzenie do obrotu.

Państwa członkowskie zapewniają poddanie produktu denaturacji. Jeśli nie jest to możliwe, państwa członkowskie dopilnowują dzięki kontrolom na miejscu lub wizytacjom w okresie zbiorów, aby zbiory nie odbyły się.

3. W przypadku stosowania art. 48 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891:

a) wymóg określony w ust. 2 akapit pierwszy niniejszego artykułu, dotyczący nieprzeprowadzania częściowego zbioru nie ma zastosowania; oraz

b) państwa członkowskie zapewniają, by rośliny produkujące owoce i warzywa, w odniesieniu do których podjęto środki obejmujące niezbieranie plonów i zielone zbiory, nie były wykorzystywane do celów dalszej produkcji w tym samym sezonie produkcyjnym.

4. Artykuł 30 ust. 1, 2, 3 i 6 stosuje się odpowiednio.

Artykuł 32

Międzynarodowe organizacje producentów

1. Państwo członkowskie, w którym znajduje się siedziba międzynarodowej organizacji producentów, ponosi ogólną odpowiedzialność za organizowanie kontroli danej organizacji w odniesieniu do programu operacyjnego i funduszu operacyjnego oraz za stosowanie kar administracyjnych, w przypadku gdy przeprowadzane kontrole wykazują, że zobowiązania nie zostały spełnione.

2. Pozostałe państwa członkowskie, od których wymaga się zapewnienia współpracy administracyjnej, o której mowa w art. 14 ust. 3 lit. c) rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891, przeprowadzają kontrole administracyjne i kontrole na miejscu zgodnie z wymogami państwa członkowskiego, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, i przekazują mu sprawozdania dotyczące ich wyników. Państwa te przestrzegają terminów określonych przez państwo członkowskie, o którym mowa w ust. 1.

3. Przepisy stosowane w państwie członkowskim, o którym mowa w ust. 1, mają zastosowanie do organizacji producentów, programu operacyjnego i funduszu operacyjnego. W odniesieniu natomiast do kwestii środowiskowych i fitosanitarnych oraz w odniesieniu do środków zapobiegania kryzysom i zarządzania w sytuacjach kryzysowych zastosowanie mają przepisy państwa członkowskiego, w którym przeprowadzane są odnośne działania.

Artykuł 33

Międzynarodowe zrzeszenia organizacji producentów

1. Państwo członkowskie, w którym znajduje się siedziba organizacji producentów będącej członkiem międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów, ponosi ogólną odpowiedzialność za organizowanie kontroli w odniesieniu do działań w ramach programu operacyjnego zrealizowanych na jego terytorium i w odniesieniu do funduszu operacyjnego, a także za stosowanie kar administracyjnych w przypadku, gdy przeprowadzane kontrole wykazują, że zobowiązania nie zostały spełnione.

2. Państwo członkowskie, o którym mowa w ust. 1, ściśle współpracuje z państwem członkowskim, w którym znajduje się siedziba międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów, i niezwłocznie informuje je o wynikach przeprowadzonych kontroli i ewentualnie nałożonych karach administracyjnych.

▼M1

3. Państwo członkowskie, w którym znajduje się siedziba międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów:

a) ponosi ogólną odpowiedzialność za organizowanie kontroli w odniesieniu do działań w ramach programu operacyjnego zrealizowanych na poziomie międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów i w odniesieniu do funduszu operacyjnego tego międzynarodowego zrzeszenia, a także za stosowanie kar administracyjnych w przypadku, gdy przeprowadzane kontrole wykazują, że zobowiązania nie zostały spełnione, oraz

b) zapewnia koordynację kontroli i płatności w odniesieniu do działań w ramach programów operacyjnych zrealizowanych poza terytorium państwa członkowskiego, w którym znajduje się siedziba międzynarodowego zrzeszenia.

4. Działania w ramach programów operacyjnych muszą być zgodne z przepisami krajowymi i strategią krajową państwa członkowskiego, w którym złożono wniosek o przyznanie pomocy zgodnie z art. 9 ust. 6 i 7.

Środki środowiskowe i fitosanitarne oraz środki zapobiegania kryzysom i środki zarządzania w sytuacjach kryzysowych podlegają przepisom państwa członkowskiego, w którym te środki i działania są faktycznie wdrażane.

▼B

Artykuł 34

Kontrole

Nie naruszając przepisów szczególnych niniejszego rozporządzenia lub innego prawodawstwa unijnego państwa członkowskie wprowadzają kontrole i środki w zakresie koniecznym do zapewnienia prawidłowego stosowania rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 i niniejszego rozporządzenia. Te kontrole i środki są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające w celu zapewnienia odpowiedniej ochrony interesów finansowych Unii.

W szczególności państwa członkowskie gwarantują:

a) możliwość sprawdzania wszystkich kryteriów kwalifikowalności ustanowionych przez Unię lub w prawodawstwie krajowym, strategii krajowej lub ramach krajowych;

b) wystarczającą liczbę odpowiednio wykwalifikowanego i doświadczonego personelu, którym dysponują właściwe organy państwa członkowskiego odpowiedzialne za prowadzenie kontroli, do skutecznego prowadzenia kontroli; oraz

c) ustanowienie kontroli w celu unikania niezgodnego z przepisami, podwójnego finansowania środków na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w sektorze z owoców i warzyw i w ramach innych systemów unijnych lub krajowych.

Artykuł 35

Oczywiste błędy

W przypadku stwierdzenia oczywistych błędów przez właściwy organ państwa członkowskiego, o których to błędach mowa w art. 59 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, wszelkie powiadomienia lub wnioski i prośby przedstawione państwu członkowskiemu zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013, rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/891 i niniejszym rozporządzeniem, a także wszystkie wnioski o przyznanie pomocy mogą zostać skorygowane i poprawione w dowolnym czasie po ich złożeniu.







ROZDZIAŁ V

ROZSZERZENIE ZASAD

Artykuł 36

Składki finansowe

Jeżeli państwo członkowskie podejmuje decyzję, na podstawie art. 165 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, że producenci, którzy nie należą do organizacji producentów, zrzeszenia organizacji producentów lub organizacji międzybranżowej, ale dla których przepisy stały się wiążące, są zobowiązani do wpłaty składki finansowej, państwo to przesyła Komisji informacje potrzebne do oceny zgodności z warunkami określonymi we wspomnianym artykule. Informacje takie powinny zawierać podstawę, według której obliczane są składki, ich kwotę jednostkową, działania nimi objęte oraz związane z nimi koszty.

Artykuł 37

Rozszerzenia na okres przekraczający jeden rok

1. W wypadku podjęcia decyzji o stosowaniu rozszerzenia przez okres przekraczający jeden rok państwa członkowskie sprawdzają, w odniesieniu do każdego roku, czy warunki odnoszące się do reprezentatywności określonej w art. 164 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 były nadal przestrzegane w całym okresie stosowania rozszerzenia.

2. Jeżeli państwa członkowskie stwierdzą, że warunki nie są już przestrzegane, uchylają rozszerzenie ze skutkiem od początku następnego roku.

3. Państwa członkowskie niezwłocznie informują Komisję o wszelkich uchyleniach. Komisja udostępnia publicznie takie informacje w odpowiedni sposób.







ROZDZIAŁ VI

SYSTEM CENY WEJŚCIA I NALEŻNOŚCI CELNE PRZYWOZOWE

Artykuł 38

Standardowe wartości w przywozie

1. W odniesieniu do każdego produktu oraz w odniesieniu do okresów stosowania określonych w części A załącznika VII do rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 Komisja ustala dla każdego dnia roboczego oraz dla każdego miejsca pochodzenia standardową wartość w przywozie równą średniej ważonej cen reprezentatywnych, o których mowa w art. 74 tego rozporządzenia, pomniejszonej o standardową kwotę wynoszącą 5 EUR/100 kg oraz należności celne ad valorem.

2. Jeśli zgodnie z art. 74 i 75 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 i z niniejszym artykułem ustala się standardową wartość przywozową dla produktów oraz dla okresów obowiązywania wymienionych w części A załącznika VII do wspomnianego rozporządzenia, ceny jednostkowej, o której mowa w art. 142 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 ( 5 ), nie stosuje się. Zastępuje się ją standardową wartością w przywozie, o której mowa w ust. 1.

3. W przypadku, gdy dla produktu określonego pochodzenia nie obowiązuje standardowa wartość w przywozie, stosuje się średnią ważoną standardowych wartości w przywozie obowiązujących w odniesieniu do danego produktu.

4. W okresach obowiązywania określonych w części A załącznika VII do rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 stosuje się standardowe wartości w przywozie do czasu ich zmiany. Przestają one jednak obowiązywać w przypadku niezgłoszenia Komisji średniej ceny reprezentatywnej przez dwa kolejne tygodnie.

Jeżeli do danego produktu nie stosuje się żadnej standardowej wartości w przywozie na podstawie akapitu pierwszego, standardowa wartość w przywozie stosowana w odniesieniu do tego produktu jest równa ostatniej średniej standardowej wartości w przywozie.

5. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, jeśli nie można było obliczyć standardowej wartości w przywozie, nie stosuje się żadnej standardowej wartości w przywozie od pierwszego dnia okresów obowiązywania określonych w części A załącznika VII do rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891.

6. Kurs walutowy stosowany w odniesieniu do standardowej wartości w przywozie jest ostatnim kursem opublikowanym przez Centralny Bank Europejski przed ostatnim dniem okresu, w odniesieniu do którego przekazano ceny.

7. Standardowe wartości w przywozie wyrażone w euro publikowane są przez Komisję za pośrednictwem TARIC ( 6 ).







ROZDZIAŁ VII

DODATKOWE NALEŻNOŚCI PRZYWOZOWE

Artykuł 39

Nakładanie dodatkowej należności przywozowej

▼M1

1. Dodatkowa należność celna przywozowa, o której mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, może być stosowana w odniesieniu do produktów oraz w okresach wymienionych w załączniku VII do tego rozporządzenia. Dodatkową należność przywozową stosuje się, jeśli ilość dowolnych produktów wprowadzonych do obrotu w dowolnym okresie obowiązywania określonym w tym załączniku przekracza wielkość progową dla tego produktu, chyba że ten przywóz prawdopodobnie nie spowoduje zakłóceń na rynku Unii albo skutki dodatkowej należności przywozowej byłyby nieproporcjonalne do zamierzonego celu.

▼B

2. W odniesieniu do każdego z produktów wymienionych w załączniku VII oraz w okresach wskazanych w tym załączniku, państwa członkowskie zgłaszają Komisji dane szczegółowe na temat ilości wprowadzanych do swobodnego obrotu, z zastosowaniem metody nadzoru przywozów preferencyjnych określonej w art. 55 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

3. Dodatkową należność przywozową nakłada się w odniesieniu do ilości wprowadzonych do swobodnego obrotu po dacie stosowania tej należności, pod warunkiem że:

a) ich wartość celna ustalona zgodnie z art. 74 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 pociąga za sobą zastosowanie najwyższych specjalnych opłat celnych mających zastosowanie do przywozu produktów przedmiotowego pochodzenia; oraz

b) przywozu dokonuje się w okresie stosowania dodatkowej należności przywozowej.

Artykuł 40

Kwota dodatkowej należności przywozowej

Dodatkowa należność przywozowa stosowana zgodnie z art. 39 jest równa jednej trzeciej należności celnej określonej we wspólnej taryfie celnej dla danego produktu.

Jednakże w przypadku produktów korzystających z przywozowych preferencji taryfowych odnośnie do należności celnej ad valorem dodatkowa należność przywozowa jest równa jednej trzeciej określonej należności celnej za dany produkt, jeżeli stosuje się art. 39 ust. 2.

Artykuł 41

Zwolnienia z dodatkowej należności przywozowej

1. Z dodatkowej należności przywozowej zwolnione są następujące towary:

a) towary przywożone w ramach kontyngentów taryfowych;

b) towary, które opuściły państwo pochodzenia przed podjęciem decyzji o zastosowaniu dodatkowej należności przywozowej i które są transportowane z zastosowaniem dokumentu przewozowego ważnego od miejsca załadunku w państwie pochodzenia do miejsca rozładunku w Unii, sporządzonego przed nałożeniem dodatkowej należności przywozowej.

2. Zainteresowane strony dostarczają organom celnym dowód na to, że zostały spełnione wymogi ust. 1 lit. b).

Organy celne mogą uznać, że towary opuściły państwo pochodzenia przed datą rozpoczęcia stosowania dodatkowej należności przywozowej, jeżeli dostarczony zostanie jeden z następujących dokumentów:

a) w przypadku transportu morskiego – konosament świadczący o tym, że załadunek miał miejsce przed wspomnianą datą;

b) w przypadku transportu kolejowego – list przewozowy przyjęty przez władze kolejowe państwa pochodzenia przed wspomnianą datą;

c) w przypadku transportu drogowego – umowa przewozu drogowego (CMR) lub inny dokument tranzytowy wydany w państwie pochodzenia przed wspomnianą datą, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w umowach dwustronnych lub wielostronnych zawartych w kontekście tranzytu unijnego lub wspólnego tranzytu;

d) w przypadku transportu lotniczego – lotniczy list przewozowy wskazujący, że przewoźnik lotniczy przyjął towary przed wspomnianą datą.







ROZDZIAŁ VIII

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 42

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.









ZAŁĄCZNIK I

Struktura i treść strategii krajowej na rzecz trwałych programów operacyjnych, o której mowa w art. 2

1. Czas trwania strategii krajowej

Do ustalenia przez państwo członkowskie.

2. Analiza sytuacji pod kątem mocnych i słabych stron oraz pod kątem potencjału rozwoju, strategia wybrana w tym zakresie oraz uzasadnienie wybranych priorytetów, o których mowa w art. 36 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. 2.1. Analiza sytuacji Opis bieżącej sytuacji w sektorze owoców i warzyw, z wykorzystaniem danych ilościowych, podkreślając mocne i słabe strony, różnice, potrzeby i rozbieżności, a także potencjał rozwoju w oparciu o odnośne wspólne wskaźniki wyjściowe określone w załączniku II pkt 5 oraz, w stosownych przypadkach, o inne odnośne wskaźniki dodatkowe. Opis ten powinien dotyczyć przynajmniej: — wyników osiąganych w sektorze owoców i warzyw, w tym: mocnych i słabych stron sektora, jego konkurencyjności oraz potencjału rozwoju organizacji producentów, — skutków dla środowiska (wpływów, zagrożeń i korzyści) wywieranych przez produkcję owoców i warzyw, w tym najważniejszych tendencji. 2.2. Wybrana strategia uwzględniająca mocne i słabe strony Opis najważniejszych obszarów, w których oczekuje się, że interwencja przyniesie maksymalną wartość dodaną: — związek celów ustanowionych w odniesieniu do programów operacyjnych, oczekiwanych wyników i zakres, w jakim mogą one zostać realnie osiągnięte, — wewnętrzna spójność strategii, istnienie wzajemnie wzmacniających się interakcji i potencjalnych konfliktów lub sprzeczności między celami operacyjnymi poszczególnych wybranych działań, — komplementarność i zgodność wybranych działań z innymi krajowymi lub regionalnymi działaniami, działaniami wspieranymi z funduszy unijnych, a zwłaszcza ze środkami w zakresie rozwoju obszarów wiejskich i z programami promocyjnymi, — oczekiwane wyniki i oddziaływanie w porównaniu z sytuacją wyjściową oraz ich wkład w realizację celów unijnych. 2.3. Wpływ poprzedniej strategii krajowej (w stosownym przypadku) Opis wyników i wpływu programów operacyjnych zrealizowanych w niedalekiej przeszłości.

3. Cele programów operacyjnych oraz wskaźniki wydajności, o których mowa w art. 36 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Opis rodzajów działań wybranych jako kwalifikujące się do wsparcia (otwarty wykaz), celów, możliwych do zweryfikowania wartości docelowych i wskaźników umożliwiających ocenę postępów w realizacji tych celów, ich efektywności i skuteczności. 3.1. Wymogi dotyczące wszystkich lub kilku rodzajów działań Państwa członkowskie zapewniają, by wszystkie działania włączone do strategii krajowej i do ram krajowych były możliwe do sprawdzenia i kontrolowania. W przypadku gdy w wyniku oceny przeprowadzanej podczas realizacji programów operacyjnych stwierdzone zostanie, że wymogi sprawdzania i kontrolowania nie są spełnione, dane działania należy odpowiednio zmienić lub skreślić z programu. W przypadku gdy pomocy udziela się według standardowych stawek ryczałtowych lub stawek jednostkowych, państwa członkowskie zapewniają, aby odpowiednie obliczenia były adekwatne i dokładne oraz określone z wyprzedzeniem na podstawie rzetelnych, sprawiedliwych i weryfikowalnych obliczeń. Działania na rzecz ochrony środowiska są zgodne z wymogami określonymi w art. 33 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Państwa członkowskie wprowadzają gwarancje, przepisy i kontrole w celu zagwarantowania, że działania wybrane jako kwalifikujące się do wsparcia nie uzyskują również wparcia z innego odpowiedniego instrumentu wspólnej polityki rolnej, w szczególności w ramach programów rozwój obszarów wiejskich i programów promocyjnych, lub z innego programu krajowego lub regionalnego. Skuteczne środki ochronne przyjęte w zastosowaniu art. 33 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w celu ochrony środowiska przed ewentualnymi wzmożonymi zagrożeniami ze strony inwestycji wspieranych w ramach programów operacyjnych oraz kryteria kwalifikowalności przyjęte zgodnie z art. 36 ust. 1 tego rozporządzenia w celu zagwarantowania, że inwestycje w gospodarstwach indywidualnych wspierane w ramach programów operacyjnych uwzględniają cele określone w art. 191 TFUE oraz w ramach siódmego unijnego programu działań w zakresie środowiska. 3.2. Informacje szczegółowe wymagane w odniesieniu do poszczególnych rodzajów działań ukierunkowanych na osiągniecie celów ustanowionych lub o których mowa w art. 33 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 (wypełnić wyłącznie w przypadku wybranych rodzajów działań) 3.2.1. Nabywanie środków trwałych — rodzaje inwestycji kwalifikujących się do wsparcia, — inne formy nabywania kwalifikujące się do wsparcia, np. wynajem, leasing, — szczegółowe informacje na temat warunków kwalifikowalności do wsparcia. 3.2.2. Inne działania — opis rodzajów działań kwalifikujących się do wsparcia, — szczegółowe informacje na temat warunków kwalifikowalności do wsparcia.

4. Wyznaczenie właściwych organów i podmiotów odpowiedzialnych Wyznaczenie przez dane państwo członkowskie krajowego organu odpowiedzialnego za zarządzanie strategią krajową, jej monitorowanie i ocenę.

5. Opis systemów monitorowania i oceny Wskaźniki wydajności ustanowione przez strategie krajowe obejmują wspólne wskaźniki wydajności ustanowione w art. 4 i wymienione w załączniku II. W stosownych przypadkach strategia krajowa określa dodatkowe wskaźniki odzwierciedlające krajowe lub regionalne potrzeby, warunki i cele swoiste dla danych krajowych programów operacyjnych. 5.1. Ocena programów operacyjnych i zobowiązania sprawozdawcze organizacji producentów, o których mowa w art. 36 ust. 2 lit. d) i e) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Opis wymogów i procedur w zakresie monitorowania i oceny związanych z programami operacyjnymi, w tym zobowiązań sprawozdawczych organizacji producentów. 5.2. Monitorowanie i ocena krajowej strategii Opis wymogów i procedur w zakresie monitorowania i oceny związanych ze strategią krajową.









ZAŁĄCZNIK II

Wykaz wspólnych wskaźników wydajności, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. a) i art. 21 ust. 3 lit. a) niniejszego rozporządzenia oraz w art. 56 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891

System wspólnych wskaźników wydajności dotyczących działań podejmowanych przez organizacje producentów, zrzeszenia organizacji producentów i ich członków w ramach programu operacyjnego nie obejmuje koniecznie wszystkich czynników, które mogą wywierać wpływ na produkcję, rezultaty i oddziaływanie danego programu operacyjnego. W związku z tym informacje dostarczone przy pomocy wspólnych wskaźników wydajności należy interpretować w świetle informacji na temat ilości i jakości związanych z innymi kluczowymi czynnikami przyczyniającymi się do powodzenia lub niepowodzenia w realizacji programu.

1. WSPÓLNE WSKAŹNIKI DOTYCZĄCE REALIZACJI FINANSOWEJ (WSKAŹNIKI NAKŁADU) (ROCZNE)







Środek Rodzaj działania Wskaźniki nakładu (roczne) Działania mające na celu planowanie produkcji a) inwestycje w środki trwałe b) inne formy nabywania środków trwałych, w tym wynajem, dzierżawa i leasing c) inne działania Wydatki (EUR) Działania mające na celu poprawę lub utrzymanie jakości produktu a) inwestycje w środki trwałe b) inne formy nabywania środków trwałych, w tym wynajem, dzierżawa i leasing c) inne działania Wydatki (EUR) Działania mające na celu poprawę marketingu: a) inwestycje w środki trwałe b) inne formy nabywania środków trwałych, w tym wynajem, dzierżawa i leasing c) działania promocyjne i komunikacyjne (inne niż działania związane z zapobieganiem kryzysom i zarządzaniem w sytuacjach kryzysowych) d) inne działania Wydatki (EUR) Badania naukowe i produkcja eksperymentalna a) inwestycje w środki trwałe b) inne formy nabywania środków trwałych, w tym wynajem, dzierżawa i leasing c) inne działania Wydatki (EUR) Działania w zakresie szkoleń i wymiany informacji na temat najlepszych praktyk (inne niż działania związane z zapobieganiem kryzysom i zarządzaniem w sytuacjach kryzysowych) oraz działania mające na celu wspieranie dostępu do usług doradczych i pomocy technicznej W zależności od dziedziny, której dotyczą: a) produkcja ekologiczna b) integrowana produkcja lub zintegrowana ochrona przed szkodnikami c) inne kwestie dotyczące środowiska d) identyfikowalność e) jakość produktu, w tym kwestia pozostałości pestycydów f) inne kwestie Wydatki (EUR) Środki zapobiegania kryzysom i zarządzania w sytuacjach kryzysowych a) inwestycje umożliwiające skuteczniejsze zarządzanie ilościami wprowadzanymi do obrotu b) działania szkoleniowe i wymiana najlepszych praktyk c) promowanie i informowanie, z myślą o zapobieganiu kryzysom bądź w okresie kryzysu d) wsparcie na rzecz kosztów administracyjnych poniesionych na ustanowienie funduszy wzajemnych e) ponowne nasadzanie sadów, gdzie jest to konieczne po obowiązkowym ich karczowaniu ze względów zdrowotnych lub fitosanitarnych na polecenie właściwego organu państwa członkowskiego f) wycofywanie z rynku g) zielone zbiory lub niezbieranie owoców i warzyw h) ubezpieczenie zbiorów Wydatki (EUR) Działania na rzecz ochrony środowiska a) inwestycje w środki trwałe b) inne formy nabywania środków trwałych, w tym wynajem, dzierżawa i leasing c) produkcja ekologiczna d) integrowana produkcja e) poprawa wykorzystania zasobów wodnych lub zarządzania tymi zasobami, w tym oszczędność i odprowadzanie wody f) działania służące utrzymaniu dobrego stanu gleby (np. metody uprawy służące zapobieganiu lub redukcji erozji, powierzchnie zielone, uprawa konserwująca, mulczowanie) g) działania służące tworzeniu lub utrzymywaniu siedlisk sprzyjających różnorodności biologicznej (np. tereny podmokłe) lub utrzymywaniu krajobrazu, w tym ochrona cech historycznych (np. kamienne mury, tarasy, zagajniki) h) działania sprzyjające oszczędności energii, podniesieniu efektywności wykorzystywanej energii lub przejściu na energię ze źródeł odnawialnych i) działania związane ze zmniejszeniem wytwarzania odpadów oraz z poprawą gospodarki odpadami j) inne działania Wydatki (EUR) Inne działania a) inwestycje w środki trwałe b) inne formy nabywania środków trwałych, w tym wynajem, dzierżawa i leasing c) inne działania Wydatki (EUR)

2. WSPÓLNE WSKAŹNIKI PRODUKCJI (OSTATNIE DWA LATA PROGRAMU OPERACYJNEGO)







Środek Rodzaj działania Wskaźniki produkcji (roczne) Działania mające na celu planowanie produkcji a) inwestycje w środki trwałe Liczba gospodarstw uczestniczących w działaniach Całkowita wartość inwestycji (EUR) b) inne formy nabywania środków trwałych, w tym wynajem, dzierżawa i leasing Liczba gospodarstw uczestniczących w działaniach c) inne działania Liczba gospodarstw uczestniczących w działaniach Działania mające na celu poprawę lub utrzymanie jakości produktu a) inwestycje w środki trwałe Liczba gospodarstw uczestniczących w działaniach Całkowita wartość inwestycji (EUR) b) inne formy nabywania środków trwałych, w tym wynajem, dzierżawa i leasing Liczba gospodarstw uczestniczących w działaniach c) inne działania Liczba gospodarstw uczestniczących w działaniach Działania mające na celu poprawę marketingu: a) inwestycje w środki trwałe Liczba gospodarstw uczestniczących w działaniach Całkowita wartość inwestycji (EUR) b) inne formy nabywania środków trwałych, w tym wynajem, dzierżawa i leasing Liczba gospodarstw uczestniczących w działaniach c) działania promocyjne i komunikacyjne (inne niż działania związane z zapobieganiem kryzysom i zarządzaniem w sytuacjach kryzysowych) Liczba podjętych działań (1) d) inne działania Liczba gospodarstw uczestniczących w działaniach Badania naukowe i produkcja eksperymentalna Liczba gospodarstw uczestniczących w działaniach Liczba projektów Działania w zakresie szkoleń i wymiany informacji na temat najlepszych praktyk (inne niż działania związane z zapobieganiem kryzysom i zarządzaniem w sytuacjach kryzysowych) oraz działania mające na celu wspieranie dostępu do usług doradczych i pomocy technicznej W zależności od dziedziny, której dotyczą: a) produkcja ekologiczna b) integrowana produkcja lub zintegrowana ochrona przed szkodnikami c) inne kwestie dotyczące środowiska d) identyfikowalność e) jakość produktu, w tym kwestia pozostałości pestycydów f) inne kwestie Liczba dni szkoleniowych odbytych przez uczestników Środki zapobiegania kryzysom i zarządzania w sytuacjach kryzysowych a) inwestycje umożliwiające skuteczniejsze zarządzanie ilościami wprowadzanymi do obrotu Całkowita wartość inwestycji (EUR) b) działania szkoleniowe i wymiana najlepszych praktyk Liczba podjętych działań c) promowanie i informowanie, z myślą o zapobieganiu kryzysom bądź w okresie kryzysu Liczba podjętych działań (1) d) wsparcie na rzecz kosztów administracyjnych poniesionych na ustanowienie funduszy wzajemnych Liczba podjętych działań (4) e) ponowne nasadzanie sadów, gdzie jest to konieczne po obowiązkowym ich karczowaniu ze względów zdrowotnych lub fitosanitarnych na polecenie właściwego organu państwa członkowskiego Liczba gospodarstw uczestniczących w działaniach f) wycofywanie z rynku Liczba podjętych działań (2) g) zielone zbiory oraz niezbieranie plonów Liczba podjętych działań (3) h) ubezpieczenie zbiorów Liczba gospodarstw uczestniczących w działaniach Działania na rzecz ochrony środowiska a) inwestycje w środki trwałe (5) Liczba gospodarstw uczestniczących w działaniach Całkowita wartość inwestycji (EUR) b) inne formy nabywania środków trwałych, w tym wynajem, dzierżawa i leasing (6) Liczba gospodarstw uczestniczących w działaniach c) produkcja ekologiczna d) integrowana produkcja e) poprawa wykorzystania zasobów wodnych lub zarządzania tymi zasobami, w tym oszczędność i odprowadzanie wody f) działania służące utrzymaniu dobrego stanu gleby (np. metody uprawy służące zapobieganiu/redukcji erozji, powierzchnie zielone, uprawa konserwująca, mulczowanie) g) działania służące tworzeniu lub utrzymywaniu siedlisk sprzyjających różnorodności biologicznej (np. tereny podmokłe) lub utrzymywaniu krajobrazu, w tym ochrona cech historycznych (np. kamienne mury, tarasy, zagajniki) h) działania sprzyjające oszczędności energii, podniesieniu efektywności wykorzystywanej energii lub przejściu na energię ze źródeł odnawialnych i) działania związane ze zmniejszeniem wytwarzania odpadów oraz z poprawą gospodarki odpadami j) Inne działania Liczba gospodarstw uczestniczących w działaniach Liczba odnośnych hektarów Inne działania a) inwestycje w środki trwałe Liczba gospodarstw uczestniczących w działaniach Całkowita wartość inwestycji (EUR) b) inne formy nabywania środków trwałych, w tym wynajem, dzierżawa i leasing Liczba gospodarstw uczestniczących w działaniach c) inne działania Liczba gospodarstw uczestniczących w działaniach (1) Każdy dzień kampanii promocyjnej liczy się jako jedno działanie. (2) Wycofanie z rynku tego samego produktu w różnych okresach roku i wycofanie z rynku różnych produktów liczy się jako odrębne działania. Każdą operację wycofania z rynku danego produktu liczy się jako jedno działanie. (3) Zielone zbiory lub niezbieranie różnych produktów liczy się jako odrębne działania. Zielone zbiory lub niezbieranie tego samego produktu liczy się jako jedno działanie, niezależnie od tego, ile dni trwa, ile gospodarstw uczestniczy w tym działaniu i ile działek lub hektarów zostało nim objętych. (4) Działania dotyczące ustanawiania różnych funduszy wzajemnych liczą się jako odrębne działania. (5) W tym inwestycje nieprodukcyjne związane z realizacją zobowiązań podjętych w ramach innych działań na rzecz ochrony środowiska. (6) W tym inne formy nabywania środków trwałych związane z realizacją zobowiązań podjętych w ramach innych działań na rzecz ochrony środowiska.

3. WSPÓLNE WSKAŹNIKI REZULTATU (OSTATNIE DWA LATA PROGRAMU OPERACYJNEGO)







Środek Wskaźniki rezultatu (jednostka) Działania mające na celu planowanie produkcji Zmiana wielkości produkcji sprzedanej (tony) Zmiana wartości jednostkowej produkcji sprzedanej (EUR/kg) Działania mające na celu poprawę lub utrzymanie jakości produktu Zmiana wielkości produkcji stanowiącej przedmiot obrotu, która spełnia wymogi określonego „systemu jakości” (tony) (1) Zmiana wartości jednostkowej produkcji sprzedanej (EUR/kg) Działania mające na celu poprawę marketingu: Zmiana wielkości produkcji sprzedanej (tony) Zmiana wartości jednostkowej produkcji sprzedanej (EUR/kg) Działania w zakresie szkoleń i wymiany najlepszych praktyk (inne niż działania związane z zapobieganiem kryzysom i zarządzaniem w sytuacjach kryzysowych) oraz działania mające na celu wspieranie dostępu do usług doradczych i pomocy technicznej Liczba osób, które ukończyły pełne szkolenie/pełen program szkoleniowy Liczba gospodarstw korzystających z usług doradczych Środki zapobiegania kryzysom i zarządzania w sytuacjach kryzysowych a) inwestycje umożliwiające skuteczniejsze zarządzanie ilościami wprowadzanymi do obrotu Łączna wielkość produkcji podlegającej zarządzaniu ilościami (tony) b) działania w zakresie szkoleń Liczba osób, które ukończyły pełne szkolenie/pełen program szkoleniowy c) promocja i komunikacja Szacowana zmiana wielkości produkcji stanowiącej przedmiot obrotu w odniesieniu do produktów objętych działaniami promocyjnymi/komunikacyjnymi (tony) d) wsparcie na rzecz kosztów administracyjnych poniesionych na ustanowienie funduszy wzajemnych Łączna wartość ustanowionego funduszu wzajemnego (EUR) e) ponowne nasadzanie sadów, gdzie jest to konieczne po obowiązkowym ich karczowaniu ze względów zdrowotnych lub fitosanitarnych na polecenie właściwego organu państwa członkowskiego Całkowity obszar objęty ponownym nasadzaniem sadów (ha) f) wycofywanie z rynku Łączna wielkość produkcji, której dotyczy wycofanie z rynku (tony) g) zielone zbiory lub niezbieranie plonów Całkowity obszar objęty zielonymi zbiorami lub niezbieraniem plonów (ha) h) ubezpieczenie zbiorów Łączna wartość ubezpieczonego ryzyka (EUR) Działania na rzecz ochrony środowiska Szacowana zmiana rocznego zużycia nawozów mineralnych/hektar, w podziale na rodzaj nawozu (N i P2O3) (tony/ha) Szacowana zmiana rocznego zużycia wody na hektar (m3/ha) Szacowana zmiana rocznego zużycia energii według rodzaju źródła energii lub rodzaju paliwa (litry/m3/kWh na tonę produkcji sprzedanej) Szacowana zmiana rocznej ilości produkowanych odpadów (tony) Inne działania Zmiana łącznej wielkości produkcji sprzedanej (tony) Zmiana wartości jednostkowej produkcji sprzedanej (EUR/kg) (1) Przez wymogi dotyczące „jakości” rozumie się zbiór szczegółowych zobowiązań dotyczących metod produkcji a), których przestrzeganie podlega weryfikacji przez niezależny organ kontrolny, oraz b), których wynikiem jest produkt końcowy, którego jakość (i) w sposób znaczący przewyższa handlową jakość produktów w zakresie zdrowia publicznego, zdrowia roślin i ochrony środowiska naturalnego; oraz (ii) odpowiada bieżącym lub przewidywanym możliwościom rynkowym. Proponowane główne rodzaje „systemów jakości” obejmują, co następuje: a) certyfikowaną produkcję ekologiczną; b) chronione oznaczenia geograficzne i chronione nazwy pochodzenia; c) certyfikowaną integrowaną produkcję; d) prywatne certyfikowane systemy jakości produktu. Uwaga: Punktem odniesienia dla zmian jest sytuacja panująca w chwili rozpoczęcia realizacji programu.

4. WSPÓLNE WSKAŹNIKI ODDZIAŁYWANIA (OSTATNIE DWA LATA PROGRAMU OPERACYJNEGO)







Środek Cele ogólne Wskaźniki oddziaływania (jednostka) Działania mające na celu planowanie produkcji Wzmacnianie konkurencyjności Podnoszenie atrakcyjności członkostwa w organizacji producentów Szacowana zmiana łącznej wartości produkcji sprzedanej (EUR) Zmiana łącznej liczby producentów owoców i warzyw będących aktywnymi członkami (1) danej organizacji producentów (OP)/danego zrzeszenia organizacji producentów (ZOP) (liczba) Zmiana łącznego obszaru produkcji owoców i warzyw uprawianych przez członków danej OP/danego ZOP (ha) Działania mające na celu poprawę lub utrzymanie jakości produktu Działania mające na celu poprawę marketingu: Badania naukowe i produkcja eksperymentalna Działania w zakresie szkoleń i wymiany najlepszych praktyk (inne niż działania związane z zapobieganiem kryzysom i zarządzaniem w sytuacjach kryzysowych) oraz działania mające na celu wspieranie dostępu do usług doradczych i pomocy technicznej Środki zapobiegania kryzysom i zarządzania w sytuacjach kryzysowych Działania na rzecz ochrony środowiska Utrzymanie stanu środowiska i jego ochrona: a) jakość wody Szacowana zmiana łącznego zużycia nawozów mineralnych, w podziale na rodzaj nawozu (N i P2O3) (tony) b) zrównoważone wykorzystanie zasobów wodnych Szacowana zmiana łącznego zużycia wody (m3) c) łagodzenie zmiany klimatu Szacowana zmiana łącznego zużycia energii według rodzaju źródła energii lub rodzaju paliwa (litry/m3/kWh) Inne działania Wzmacnianie konkurencyjności Podnoszenie atrakcyjności członkostwa w organizacji producentów Szacowana zmiana łącznej wartości produkcji sprzedanej (EUR) Zmiana łącznej liczby producentów owoców i warzyw będących aktywnymi członkami (1) danej OP/danego ZOP (liczba) Zmiana łącznego obszaru produkcji owoców i warzyw uprawianych przez członków danej OP/danego ZOP (ha) (1) Aktywni członkowie to członkowie dostarczający produkty do OP/ZOP. Uwaga: Punktem odniesienia dla zmian jest sytuacja panująca w chwili rozpoczęcia realizacji programu.

5. WSPÓLNE WSKAŹNIKI WYJŚCIOWE

Uwaga: Wskaźniki wyjściowe są potrzebne do dokonania analizy sytuacji panującej na początku okresu programowania. Niektóre spośród wspólnych wskaźników wyjściowych mają znaczenie tylko w odniesieniu do poszczególnych programów operacyjnych na poziomie organizacji producentów (np. wielkość produkcji wprowadzanej do obrotu po cenie mniejszej niż 80 % średniej ceny uzyskiwanej przez OP/ZOP). Inne wspólne wskaźniki wyjściowe mają również znaczenie dla strategii krajowych na poziomie państw członkowskich (np. łączna wartość produkcji sprzedanej).

Zasadniczo wskaźniki wyjściowe należy obliczać jako średnią z trzech lat. Jeśli dane nie są dostępne, wskaźniki należy obliczyć przynajmniej na podstawie danych dotyczących jednego roku.







Cele Wskaźniki wyjściowe związane z celami Cele ogólne Wskaźnik Definicja (i jednostka) Wzmacnianie konkurencyjności Łączna wartość produkcji sprzedanej Łączna wartość produkcji sprzedanej OP/ZOP (EUR) Podnoszenie atrakcyjności członkostwa w organizacji producentów Liczba producentów owoców i warzyw będących aktywnymi członkami danej OP/danego ZOP Liczba producentów owoców i warzyw będących aktywnymi członkami (1) danej OP/danego ZOP Łączny obszar produkcji owoców i warzyw uprawianych przez członków danej OP/danego ZOP Łączny obszar produkcji owoców i warzyw uprawianych przez członków OP/ZOP (ha) Cele szczegółowe Wspieranie koncentracji podaży Łączna wielkość produkcji sprzedanej Łączna wielkość produkcji sprzedanej OP/ZOP (tony) Wspieranie wprowadzania do obrotu produktów wytwarzanych przez członków organizacji Zagwarantowanie, że produkcja jest dostosowana do popytu pod względem ilości i jakości Wielkość produkcji sprzedanej, która spełnia wymogi określonego „systemu jakości” (2), w podziale na główne rodzaje odnośnych „systemów jakości” (tony) Podnoszenie wartości handlowej produktów Średnia wartość jednostkowa produkcji stanowiącej przedmiot obrotu Łączna wartość produkcji sprzedanej/Łączna wielkość produkcji sprzedanej (EUR/kg) Propagowanie wiedzy i poprawa potencjału ludzkiego Liczba osób, które wzięły udział w szkoleniach Liczba osób, które ukończyły szkolenie/program szkoleniowy w okresie ostatnich trzech lat (liczba) Liczba gospodarstw korzystających z usług doradczych Liczba gospodarstw, członków OP/ZOP, korzystających z usług doradczych (liczba) Cele Wskaźniki wyjściowe związane z celami Wskaźnik Definicja (i jednostka) Cele szczegółowe w dziedzinie ochrony środowiska Przyczynianie się do ochrony gleby Obszar zagrożony erozją gleby, w odniesieniu do którego podjęto środek służący zapobieganiu erozji Obszar produkcji owoców i warzyw zagrożony erozją gleby (3), na którym stosowane są środki służące zapobieganiu erozji (ha) Przyczynianie się do utrzymania i poprawy jakości wody Obszar, na którym zmniejszono stosowanie nawozów/ulepszono gospodarowanie nawozami Obszar produkcji owoców i warzyw, na którym zmniejszono stosowanie nawozów lub ulepszono gospodarowanie nawozami (ha) Przyczynianie się do zrównoważonego wykorzystania zasobów wodnych Obszar, w odniesieniu do którego podjęto środki na rzecz oszczędzania wody Obszar produkcji owoców i warzyw, na którym stosowane są środki na rzecz oszczędzania wody (ha) Przyczynianie się do ochrony siedlisk, różnorodności biologicznej i ochrony krajobrazowej Produkcja ekologiczna Obszar ekologicznej produkcji owoców lub warzyw (ha) Integrowana produkcja Obszar produkcji integrowanej owoców lub warzyw (ha) Inne działania przyczyniające się do ochrony siedlisk, różnorodności biologicznej i ochrony krajobrazowej Obszar, na którym realizowane są inne działania przyczyniające się do ochrony siedlisk, różnorodności biologicznej i krajobrazu (ha) Przyczynianie się do łagodzenia zmiany klimatu Ogrzewanie szklarni – wydajność energetyczna Szacowane roczne zużycie energii do celów ogrzewania szklarni według rodzaju źródła energii (tony/litry/m3/Kwh na tonę produkcji stanowiącej przedmiot obrotu) Zmniejszenie ilości produkowanych odpadów Ilość lub objętość odpadów Tony/litry/m3 (1) Aktywni członkowie to członkowie dostarczający produkty do OP/ZOP. (2) Przez wymogi dotyczące „jakości” rozumie się zbiór szczegółowych zobowiązań dotyczących metod produkcji a), których przestrzeganie podlega weryfikacji przez niezależny organ kontrolny, oraz b), których wynikiem jest produkt końcowy, którego jakość (i) w sposób znaczący przewyższa handlową jakość produktów w zakresie zdrowia publicznego, zdrowia roślin i ochrony środowiska naturalnego oraz (ii) odpowiada bieżącym lub przewidywanym możliwościom rynkowym. Główne rodzaje „systemów jakości” obejmują, co następuje: a) certyfikowaną produkcję ekologiczną; b) chronione oznaczenia geograficzne i chronione nazwy pochodzenia, c) certyfikowaną integrowaną produkcję, d) prywatne certyfikowane systemy jakości produktu. (3) „Zagrożony erozją gleby” oznacza każdy obszar działki o nachyleniu przekraczającym 10 %, bez względu na to, czy w odniesieniu do niego zostały podjęte działania zapobiegające erozji (np. przykrywanie gleby, płodozmian itp.). Jeśli dostępne są odpowiednie informacje, państwo członkowskie może w zamian stosować następującą definicję: „zagrożony erozją gleby” oznacza każdy obszar działki, na którym przewidywana utrata gleby przekracza tempo naturalnego procesu glebotwórczego, bez względu na to, czy w odniesieniu do niego zostały podjęte działania zapobiegające erozji (np. przykrywanie gleby, płodozmian itp.).









ZAŁĄCZNIK III

Wymagania minimalne dla produktów wycofanych, o których mowa w art. 15 ust. 2

1. Produkty są:

— w całe,

— zdrowe, nie dopuszcza się produktów gnijących lub z objawami zepsucia, które czynią je niezdatnymi do spożycia,

— czyste, praktycznie wolne od jakichkolwiek widocznych substancji obcych,

— praktycznie wolne od szkodników oraz od uszkodzeń spowodowanych przez szkodniki,

— wolne od nadmiernego zawilgocenia zewnętrznego,

— wolne od obcych zapachów lub smaków.

2. Produkty muszą być dostatecznie rozwinięte i dojrzałe, zgodnie z rodzajem.

3. Produkty muszą być charakterystyczne dla danej odmiany lub typu handlowego.









ZAŁĄCZNIK IV

Koszty transportu w ramach bezpłatnej dystrybucji, o których mowa w art. 16 ust. 1







Odległość między miejscem wycofania a miejscem dostawy Koszty transportu (EUR/tona) (1) Nie większa niż 25 km 18,20 Większa niż 25 km, ale nie większa niż 200 km 41,40 Większa niż 200 km, ale nie większa niż 350 km 54,30 Większa niż 350 km, ale nie większa niż 500 km 72,60 Większa niż 500 km, ale nie większa niż 750 km 95,30 Większa niż 750 km 108,30 (1) Dodatek do transportu chłodniczego: 8,50 EUR/tona.









ZAŁĄCZNIK V

Koszty sortowania i pakowania, o których mowa w art. 17 ust. 1







Produkt Koszty sortowania i pakowania (EUR/tona) Jabłka 187,70 Gruszki 159,60 Pomarańcze 240,80 Klementynki 296,60 Brzoskwinie 175,10 Nektaryny 205,80 Arbuzy 167,00 Kalafiory 169,10 Pozostałe produkty 201,10









ZAŁĄCZNIK VI

Adnotacja umieszczana na opakowaniach produktów, o której mowa w art. 17 ust. 2

— Продукт, предназначен за безплатна дистрибуция (Регламент за изпълнение (ЕC) 2017/… )

— Producto destinado a su distribución gratuita [Reglamento de ejecución (UE) 2017/… ]

— Produkt určený k bezplatné distribuci [prováděcí nařízení (EU) 2017/… ]

— Produkt til gratis uddeling (gennemførelsesforordning (EU) 2017/… )

— Zur kostenlosen Verteilung bestimmtes Erzeugnis (Durchführungsverordnung (EU) 2017/… )

— Tasuta jagamiseks mõeldud tooted [rakendusmäärus (EL) 2017/… ]

— Προϊόν προοριζόμενο για δωρεάν διανομή [εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2017/… ]

— Product for free distribution (Implementing Regulation (EU) 2017/… )

— Produit destiné à la distribution gratuite [règlement d'exécution (UE) 2017/… ]

— Proizvod za slobodnu distribuciju (Provedbena uredba (EU) 2017/… )

— Prodotto destinato alla distribuzione gratuita [regolamento di esecuzione (UE) 2017/… ]

— Produkts paredzēts bezmaksas izplatīšanai [Īstenošanas regula (ES) 2017/… ]

— Nemokamai platinamas produktas [Įgyvendinimo reglamentas (ES) 2017/… ]

— Ingyenes szétosztásra szánt termék ((EU) 2017/… végrehajtási rendelet)

— Prodott destinat għad-distribuzzjoni bla ħlas [Regolament ta' implimentazzjoni (UE) 2017/… ]

— Voor gratis uitreiking bestemd product (Uitvoeringsverordening (EU) 2017/… )

— Produkt przeznaczony do bezpłatnej dystrybucji [rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/…]

— Produto destinado a distribuição gratuita [Regulamento de execução (UE) 2017/… ]

— Produs destinat distribuirii gratuite [Regulamentul de punere în aplicare (UE) 2017/… ]

— Výrobok určený na bezplatnú distribúciu [vykonávacie nariadenie (EÚ) 2017/… ]

— Proizvod, namenjen za prosto razdelitev [Izvedbena uredba (EU) 2017/… ]

— Ilmaisjakeluun tarkoitettu tuote (täytäntöönpanoasetus (EU) 2017/… )

— Produkt för gratisutdelning (genomförandeförordning (EU) 2017/…)









ZAŁĄCZNIK VII

Produkty i okresy stosowania dodatkowych należności przywozowych, o których mowa w art. 39

Bez uszczerbku dla zasad interpretacji Nomenklatury scalonej przedstawione opisy produktów mają wyłącznie charakter orientacyjny. Do celów niniejszego załącznika zakres dodatkowych należności określony jest przez zakres kodów CN obowiązujących w chwili przyjęcia niniejszego rozporządzenia.







Nr porządkowy Kod CN Opis produktu Okres obowiązywania 78.0015 0702 00 00 Pomidory 1 października–31 maja 78.0020 1 czerwca–30 września 78.0065 0707 00 05 Ogórki 1 maja–31 października 78.0075 1 listopada–30 kwietnia 78.0085 0709 91 00 Karczochy 1 listopada–30 czerwca 78.0100 0709 93 10 Cukinie 1 stycznia–31 grudnia 78.0110 0805 10 20 Pomarańcze 1 grudnia–31 maja 78.0120 0805 20 10 Klementynki 1 listopada–koniec lutego 78.0130 0805 20 30 0805 20 50 0805 20 70 0805 20 90 Mandarynki (włącznie z tangerynami i satsuma); wilkingi i podobne mieszańce cytrusowe 1 listopada–koniec lutego 78.0155 0805 50 10 Cytryny 1 czerwca–31 grudnia 78.0160 1 stycznia–31 maja 78.0170 0806 10 10 Winogrona stołowe 16 lipca–16 listopada 78.0175 0808 10 80 Jabłka 1 stycznia–31 sierpnia 78.0180 1 września–31 grudnia 78.0220 0808 30 90 Gruszki 1 stycznia–30 kwietnia 78.0235 1 lipca–31 grudnia 78.0250 0809 10 00 Morele 1 czerwca–31 lipca 78.0265 0809 29 00 Czereśnie 16 maja–15 sierpnia 78.0270 0809 30 Brzoskwinie, włączając nektaryny 16 czerwca–30 września 78.0280 0809 40 05 Śliwki 16 czerwca–30 września