2004R0638 — PL — 01.01.2009 — 001.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

zmienione przez:









▼B

ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 638/2004 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

z dnia 31 marca 2004 r.

w sprawie danych statystycznych Wspólnoty odnoszących się do handlu towarami między Państwami Członkowskimi oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3330/91







PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 285 ust. 1, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ( 1 ), stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu ( 2 ). a także mając na uwadze, co następuje: (1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3330/91 z dnia 7 listopada 1991 r. w sprawie danych statystycznych odnoszących się do handlu towarami między Państwami Członkowskimi ( 3 ) wprowadziło zupełnie nowy system gromadzenia danych, który został dwukrotnie uproszczony. Aby poprawić przejrzystość tego systemu oraz uczynić go bardziej zrozumiałym, rozporządzenie (EWG) nr 3330/91 powinno zostać zastąpione niniejszym rozporządzeniem. (2) System ten powinien zostać utrzymany, gdyż odpowiednio szczegółowy poziom informacji statystycznych jest niezbędny z punktu widzenia polityki Wspólnoty związanej z rozwojem rynku wewnętrznego oraz dla przedsiębiorstw Wspólnoty w celu analizy ich specyficznych rynków. Dane zagregowane muszą być również szybko dostępne w celu analizy rozwoju unii gospodarczej i walutowej. Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość gromadzenia informacji, które spełniają ich specyficzne potrzeby. (3) Istnieje jednakże potrzeba poprawy sformułowania zasad gromadzenia danych statystycznych dotyczących handlu towarami między Państwami Członkowskimi w taki sposób, aby były one bardziej zrozumiałe dla przedsiębiorstw odpowiedzialnych za dostarczanie danych, służb krajowych gromadzących dane oraz użytkowników. (4) Należy zachować system progów, lecz w formie uproszczonej, aby spełnić potrzeby użytkowników, ograniczając jednocześnie obciążenie stron odpowiedzialnych za dostarczanie informacji statystycznych, w szczególności małych i średnich przedsiębiorstw. (5) Należy zachować ścisły związek pomiędzy systemem gromadzenia informacji statystycznych a formalnościami fiskalnymi istniejącymi w związku z handlem towarami między Państwami Członkowskimi. Związek ten umożliwia w szczególności kontrolę jakości gromadzonych informacji. (6) Jakość przedstawionych informacji statystycznych, jej ocena za pomocą wspólnych wskaźników oraz przejrzystość w tym zakresie stanowią istotne cele, które wymagają uregulowania na poziomie Wspólnoty. (7) Ponieważ cel planowanego działania, mianowicie stworzenie wspólnych ram prawnych systematycznego przedstawiania danych statystycznych Wspólnoty dotyczącej handlu towarami między Państwami Członkowskimi, nie mogą być skutecznie osiągnięte na poziomie krajowym, a mogą być osiągnięte na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć działania zgodnie z zasadą subsydiarności określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określonej w tymże artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza zakres niezbędny do osiągnięcia tego celu. (8) Rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 z dnia 17 lutego 1997 r. w sprawie statystyk Wspólnoty ( 4 ) stanowi punkt odniesienia dla niniejszego rozporządzenia. Jednakże bardzo szczegółowy poziom informacji w dziedzinie danych statystycznych dotyczących handlu towarami wymaga szczególnych zasad w kwestii poufności. (9) Istotne jest zapewnienie jednolitego stosowania niniejszego rozporządzenia oraz, w tym celu, zastosowanie procedury wspólnotowej pomocnej w określeniu porozumień wykonawczych w odpowiedniej skali czasowej, a także dokonanie odpowiednich adaptacji technicznych. (10) Działania niezbędne do wdrożenia niniejszego rozporządzenia powinny zostać podjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji ( 5 ), a także mając na uwadze, co następuje: PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:







Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie wyznacza wspólne ramy prawne dla systematycznego prowadzenia wspólnotowej statystyki obrotu towarowego między Państwami Członkowskimi

Artykuł 2

Definicje

Dla celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „towary”: wszelkie mienie ruchome, łącznie z prądem elektrycznym;

b) „specyficzne towary lub przepływy”: towary lub przepływy, które ze względu na swoją naturę wymagają specjalnych zasad, w szczególności: zakłady przemysłowe, statki i samoloty, produkty morskie, towary dostarczane na statki i samoloty, towary wysyłane partiami, towary wojskowe, towary przesyłane do i z instalacji przybrzeżnych, statki kosmiczne, części pojazdów silnikowych i statków powietrznych, odpady;

c) „organy krajowe”: krajowe instytuty statystyczne oraz inne instytucje odpowiedzialne w każdym Państwie Członkowskim za tworzenie danych statystycznych Wspólnoty dotyczących wymiany towarowej pomiędzy Państwami Członkowskimi;

d) „towary wspólnotowe”: i) towary uzyskane w całości na obszarze celnym Wspólnoty, bez udziału towarów z krajów trzecich lub terytoriów zewnętrznych, które nie wchodzą w skład obszaru celnego Wspólnoty; ii) towary z krajów trzecich lub terytoriów zewnętrznych, które nie wchodzą w skład obszaru celnego Wspólnoty, które zostały dopuszczone do swobodnego obrotu w Państwie Członkowskim; iii) towary uzyskane na obszarze celnym Wspólnoty albo z towarów, o których mowa tylko w pkt ii), albo z towarów, o których mowa w pkt i) i ii);

e) „Państwo Członkowskie wysyłki”: Państwo Członkowskie, z którego terytorium statystycznego towary są wysyłane z przeznaczeniem do innego Państwa Członkowskiego;

f) „Państwo Członkowskie przywozu”: Państwo Członkowskie, na którego terytorium statystyczne są przywożone towary z innego Państwa Członkowskiego;

g) „towary w zwykłym obrocie między Państwami Członkowskimi”: towary wspólnotowe, które są wysyłane z jednego Państwa Członkowskiego do innego, przy czym w drodze do Państwa Członkowskiego przeznaczenia są przewożone bezpośrednio przez terytorium innego Państwa Członkowskiego lub następuje postój dla celów związanych wyłącznie z transportem towarów.

Artykuł 3

Zakres

1. Dane statystyczne dotyczące handlu towarami między Państwami Członkowskimi obejmują wysyłki i przywozy towarów.

2. Wysyłki obejmują następujące towary opuszczające Państwo Członkowskie wysyłki i mające przeznaczenie w innym Państwie Członkowskim:

a) towary wspólnotowe, z wyjątkiem towarów, które pozostają w zwykłym obrocie między Państwami Członkowskimi;

b) towary objęte w Państwie Członkowskim wysyłki procedurą celną uszlachetniania czynnego lub przetwarzania pod kontrolą celną.

3. Przywozy towarów obejmują następujące towary wwożone do Państwa Członkowskiego przywozu, które zostały pierwotnie wysłane z innego Państwa Członkowskiego:

a) towary wspólnotowe, z wyjątkiem towarów, które pozostają w zwykłym obrocie pomiędzy Państwami Członkowskimi;

b) towary uprzednio umieszczone w danym Państwie Członkowskim wysyłki, zgodnie z procedurą celną uszlachetniania czynnego lub przetwarzania pod kontrolą celną, które zostały utrzymane zgodnie z procedurą celną uszlachetniania czynnego lub przetwarzania pod kontrolą celną lub dopuszczone do swobodnego obrotu w Państwie Członkowskim przywozu.

▼M1

4. Komisja może przyjmować odmienne lub szczególne zasady mające zastosowanie do konkretnych towarów i przepływów. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, między innymi poprzez uzupełnienie go, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 14 ust. 3.

▼B

5. Niektóre towary, których wykaz sporządza się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14 ust. 2, nie są objęte statystyką ze względów metodologicznych.

Artykuł 4

Terytorium statystyczne

1. Terytorium statystyczne Państw Członkowskich odpowiada ich obszarowi celnemu, zdefiniowanemu w art. 3 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ( 6 ) z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 terytorium statystyczne Niemiec obejmuje Helgoland.

Artykuł 5

Źródła danych

1. Specyficzny system gromadzenia danych, zwany dalej systemem „Intrastat”, stosuje się do dostarczania informacji statystycznych dotyczących wysyłek i przywozów towarów Wspólnotowych, które nie są przedmiotem jednolitego dokumentu administracyjnego dla celów celnych i skarbowych.

2. Informacje statystyczne dotyczące wysyłek i przywozów innych towarów są przedstawiane organom krajowym bezpośrednio przez organy celne przynajmniej raz w miesiącu.

3. W przypadku specyficznych towarów lub przepływów mogą być stosowane inne źródła informacji niż system Intrastat lub deklaracje celne.

4. Każde Państwo Członkowskie opracowuje sposób dostarczania danych Intrastat przez podmioty odpowiedzialne za dostarczenie informacji. Aby ułatwić to zadanie, Komisja (Eurostat) i Państwa Członkowskie sprzyjają tworzeniu warunków zwiększonego wykorzystania automatycznego przetwarzania danych oraz elektronicznej transmisji danych.

Artykuł 6

Okres referencyjny

1. Okresem referencyjnym dostarczenia informacji jest, zgodnie z art. 5, miesiąc kalendarzowy, w trakcie którego dokonano wysyłki albo przywozu towarów.

▼M1

2. Komisja może dostosować okres referencyjny, uwzględniając powiązania ze zobowiązaniami w zakresie podatku od wartości dodanej (VAT) oraz ze zobowiązaniami celnymi. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, między innymi poprzez uzupełnienie go, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 14 ust. 3.

▼B

Artykuł 7

Podmioty odpowiedzialne za dostarczanie informacji

▼M1

1. Podmiotami odpowiedzialnymi za dostarczenie informacji do systemu Intrastat są:

a) podatnik, zgodnie z definicją zawartą w tytule III dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej ( 7 ), w państwie członkowskim wysyłki, który: (i) zawarł umowę, z wyjątkiem umowy przewozu, powodującą wysyłkę towarów lub, w przypadku braku takiej umowy; (ii) dokonuje wysyłki towarów albo przewiduje ją lub, w przypadku braku takiej wysyłki; (iii) jest w posiadaniu towarów będących przedmiotem wysyłki; lub jego przedstawiciel podatkowy zgodnie z art. 204 dyrektywy 2006/112/WE; oraz

b) podatnik, zgodnie z definicją zawartą w tytule III dyrektywy 2006/112/WE, w państwie członkowskim przywozu, który: (i) zawarł umowę, z wyjątkiem umowy przewozu, powodującą dostawę towarów lub, w przypadku braku takiej umowy; (ii) przyjmuje dostawę lub przewiduje przyjęcie dostawy towarów lub, w przypadku braku takiej dostawy; (iii) jest w posiadaniu towarów będących przedmiotem dostawy; lub jego przedstawiciel podatkowy zgodnie z art. 204 dyrektywy 2006/112/WE.

▼B

2. Podmiot odpowiedzialny za dostarczanie informacji może przenieść to zadanie na osobę trzecią, przy czym przeniesienie takie w żaden sposób nie ogranicza odpowiedzialności tego podmiotu.

3. Niewypełnienie obowiązków dostarczenia informacji przez podmioty odpowiedzialne na mocy niniejszego rozporządzenia powoduje nałożenie kar określonych przez Państwa Członkowskie.

Artykuł 8

Rejestry

1. Organy krajowe zakładają rejestr podmiotów wewnątrzwspólnotowych, obejmujących przynajmniej nadawców w przypadku wysyłki towarów i odbiorców w przypadku przywozu towarów, i zarządzają nim.

2. W celu identyfikacji podmiotów odpowiedzialnych za do dostarczanie informacji określonych w art. 7 oraz w celu sprawdzenia dostarczonych informacji, organy podatkowe w każdym Państwie Członkowskim dostarczą organom krajowym:

▼M1

a) przynajmniej raz w miesiącu, wykazy podatników, którzy zadeklarowali w okresie badanym dostawę towarów do innych państw członkowskich lub uzyskanie towarów z innych państw członkowskich. Wykazy podają łączne wartości towarów zadeklarowanych przez każdego podatnika do celów podatkowych;

▼B

b) z własnej inicjatywy lub na wniosek organów krajowych, wszelkie informacje przekazywane dla celów podatkowych, które mogłyby poprawić jakość danych statystycznych.

Uzgodnienia w zakresie przekazywania takich informacji określone są zgodnie z procedurą określoną w art. 14 ust. 2.

Informacje takie są traktowane przez organy krajowe zgodnie z zasadami obowiązującymi administrację podatkową.

3. Administracja podatkowa informuje podmioty gospodarcze będące podatnikami VAT o zobowiązaniach, które mogą być na nich nałożone jako na podmioty odpowiedzialne za dostarczanie informacji wymaganych przez Intrastat.

Artykuł 9

Zakres danych Intrastat

1. Organy krajowe gromadzą następujące informacje:

▼M1

a) indywidualny numer identyfikacyjny przyznany podmiotowi odpowiedzialnemu za dostarczanie informacji zgodnie z art. 214 dyrektywy 2006/112/WE;

▼B

b) okres referencyjny;

c) rodzaj obrotu (przywóz, wysyłka);

d) towar określony za pomocą ośmiocyfrowego kodu Nomenklatury Scalonej, jak określono w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca 1987 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej ( 8 );

e) partnerskie Państwo Członkowskie;

f) wartość towarów;

g) ilość towarów;

h) rodzaj transakcji.

▼M1

Definicje danych statystycznych, o których mowa w lit. e)–h) podane są w załączniku. W razie potrzeby Komisja określa zasady gromadzenia tych informacji, w szczególności stosowane kody. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, między innymi poprzez uzupełnienie go, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 14 ust. 3.

▼B

2. Państwa Członkowskie mogą również gromadzić dodatkowe informacje, np.:

a) dane identyfikacyjne towarów na poziomie bardziej szczegółowym niż Nomenklatura Scalona;

b) kraj pochodzenia, w przywozie;

c) region pochodzenia, w wysyłce, oraz region przeznaczenia, w przywozie;

d) warunki dostaw;

e) sposób transportu;

f) procedura statystyczna.

Definicje danych statystycznych określonych w punktach b)–f) podane są w Załączniku. Jeśli to niezbędne, uzgodnienia w zakresie gromadzenia tych informacji, zwłaszcza stosowane kody, zostają przyjęte zgodnie z procedurą określoną w art. 14 ust. 2.

Artykuł 10

Uproszczenia w systemie Intrastat

1. W celu zaspokojenia potrzeb użytkowników w zakresie informacji statystycznych bez nakładania nadmiernych obciążeń na podmioty gospodarcze Państwa Członkowskie określają w każdym roku progi wyrażone w rocznych wartościach wymiany towarowej wewnątrz Wspólnoty, poniżej których podmioty są zwolnione z obowiązku dostarczania jakichkolwiek informacji dla systemu Instrastat lub też mogą dostarczać uproszczonych informacji.

2. Progi są określane przez każde Państwo Członkowskie oddzielnie dla przywozu i wysyłki.

▼M1

3. Progi, poniżej których podmioty są zwolnione z obowiązku dostarczania Instrastat jakichkolwiek informacji, ustanawiane są na poziomie zapewniającym objęcie przynajmniej 97 % wartości wszystkich wysyłek i przynajmniej 95 % wszystkich przywozów podatników danych państw członkowskich.

Komisja dostosowuje te wskaźniki zakresu Intrastatu do rozwoju ekonomicznego i technicznego, w miarę możliwości obniżając je, przy zachowaniu zgodności statystyk z obowiązującymi wskaźnikami i normami jakościowymi. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 14 ust. 3.

▼B

4. Państwa Członkowskie mogą określić inne progi, poniżej których podmioty mogą korzystać z następujących uproszczeń:

a) zwolnienia z obowiązku przekazywania informacji na temat ilości towarów;

b) zwolnienia z obowiązku przekazywania informacji na temat rodzaju transakcji;

c) możliwości zastosowania maksymalnie dziesięciu odpowiednich szczegółowych podpozycji Scalonej Nomenklatury, które są najczęściej używane dla wartości i przegrupowania pozostałych produktów zgodnie z zasadami określonymi zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14 ust. 2.

▼M1

Komisja określa warunki dotyczące definicji tych progów. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, między innymi poprzez uzupełnienie go, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 14 ust. 3.

5. Państwa członkowskie mogą – pod pewnymi warunkami spełniającymi wymagania jakościowe – uprościć informacje przekazywane w odniesieniu do małych pojedynczych transakcji. Warunki te określa Komisja. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, między innymi poprzez uzupełnienie go, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 14 ust. 3.

▼B

6. Informacje na temat progów zastosowanych przez Państwa Członkowskie są przesyłane do Komisji (Eurostatu) najpóźniej do dnia 31 października roku poprzedzającego rok, do którego mają zastosowanie.

▼M1

Artykuł 11

Poufność danych statystycznych

Organy krajowe podejmują decyzję, czy dane statystyczne, które mogą umożliwić identyfikację wspomnianych podmiotów, mają być rozpowszechniane, czy też mają zostać zmienione w taki sposób, aby ich rozpowszechnianie nie naruszało prawa do poufności danych statystycznych, tylko w przypadku gdy podmioty dostarczające informacje wystąpią z takim wnioskiem.

▼B

Artykuł 12

Przekazywanie danych do Komisji

1. Państwa Członkowskie przekazują do Komisji (Eurostatu) miesięczne dane statystyczne w zakresie handlu towarami pomiędzy Państwami Członkowskimi nie później niż w ciągu:

▼M1

a) 40 dni kalendarzowych od zakończenia miesiąca referencyjnego w przypadku danych zagregowanych, które mają być określone przez Komisję. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, między innymi poprzez uzupełnienie go, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 14 ust. 3;

▼B

b) 70 dni kalendarzowych od zakończenia miesiąca sprawozdawczego w przypadku danych szczegółowych, w tym informacji wspomnianych w art. 9 ust. 1 akapit pierwszy punkty b)–h).

Dane dotyczące wartości towarów obejmują jedynie wartość statystyczną, jak wskazano w Załączniku.

Państwa Członkowskie przekazują Komisji (do Eurostatu) dane poufne.

2. Państwa Członkowskie przekazują do Komisji (Eurostatu) miesięczne dane statystyczne na temat łącznej wymiany towarowej za pomocą szacunków w przypadkach, w których jest to konieczne. ►M1 Wyniki szacunkowe są zgodne z kryteriami określonymi przez Komisję. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, między innymi poprzez uzupełnienie go, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 14 ust. 3. ◄

3. Państwa Członkowskie przekazują do Komisji (Eurostatu) dane w postaci elektronicznej, zgodnie ze standardem wymiany danych. Praktyczne warunki przesyłania danych określa się zgodnie z procedurą wspomnianą w art. 14 ust. 2.

▼M1

4. Państwa członkowskie przekazują Komisji (Eurostatowi) roczne dane statystyczne dotyczące handlu w podziale na cechy przedsiębiorstw, a mianowicie rodzaj działalności gospodarczej prowadzonej przez przedsiębiorstwo według sekcji lub dwucyfrowego kodu wspólnej klasyfikacji statystycznej działalności gospodarczej (NACE), ustanowionej na mocy rozporządzenia (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady ( 9 ), oraz klasy wielkości mierzonej liczbą pracowników.

Powyższe dane statystyczne sporządzane są poprzez połączenie danych odnoszących się do cech przedsiębiorstw, zapisanych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 177/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. ustanawiającym wspólne ramy dla rejestrów przedsiębiorstw do celów statystycznych ( 10 ), z danymi statystycznymi, o których mowa w art. 3 niniejszego rozporządzenia.

Komisja określa przepisy wykonawcze dotyczące sporządzania tych danych statystycznych. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, między innymi poprzez uzupełnienie go, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 14 ust. 3.

▼M1

Artykuł 13

Jakość

1. Na użytek niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do przekazywanych danych statystycznych stosuje się następujące kryteria jakości:

a) „przydatność”, odnosząca się do stopnia spełnienia przez dane statystyczne obecnych i potencjalnych potrzeb ich użytkowników;

b) „dokładność”, odnosząca się do stopnia, w jakim dane szacunkowe są zbliżone do nieznanych wcześniej faktycznych wartości;

c) „aktualność”, odnosząca się do odstępu czasu między udostępnieniem informacji a wydarzeniem lub zjawiskiem, które ona opisuje;

d) „terminowość”, odnosząca się do odstępu czasu pomiędzy momentem, w którym dane zostały udostępnione, a momentem, w którym powinny były zostać udostępnione;

e) „dostępność” i „przejrzystość”, odnoszące się do warunków i sposobów uzyskiwania, wykorzystywania i interpretowania danych przez użytkowników;

f) „porównywalność”, odnosząca się do pomiaru skutków związanych z różnicami w stosowanych koncepcjach statystycznych, narzędziach i procedurach pomiaru, w przypadku gdy porównywane są dane statystyczne z różnych obszarów geograficznych, dziedzin sektorowych lub z różnych okresów;

g) „spójność”, odnosząca się do możliwości łączenia danych na różne sposoby i do różnych celów, przy zachowaniu ich wiarygodności.

2. Państwa członkowskie przekazują Komisji (Eurostatowi) roczne sprawozdanie dotyczące jakości przekazywanych danych statystycznych.

3. Przy stosowaniu kryteriów jakości określonych w ust. 1 do statystyk objętych zakresem niniejszego rozporządzenia, zasady i struktura sprawozdań dotyczących jakości określane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 14 ust. 2.

Komisja (Eurostat) ocenia jakość przekazanych danych statystycznych.

4. Komisja określa wszelki środki niezbędne do zapewnienia jakości przekazywanych danych statystycznych zgodnie z kryteriami jakości. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, między innymi poprzez uzupełnienie go, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 14 ust. 3.

▼B

Artykuł 14

Procedura Komitetu

1. Komisję wspomaga Komitet ds. Statystyki Handlu Towarami między Państwami Członkowskimi.

2. W przypadku dokonywania odniesień do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, w odniesieniu do przepisów art. 8 decyzji.

Okres podany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE będzie wynosić trzy miesiące.

▼M1

3. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1–4 oraz art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

▼B

Artykuł 15

Uchylenie

1. Niniejszym uchyla się rozporządzenie (EWG) nr 3330/91.

2. Odniesienia do uchylonego rozporządzenia interpretuje się jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 16

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.









ZAŁĄCZNIK

DEFINICJE DANYCH STATYSTYCZNYCH

1. Partnerskie Państwo Członkowskie

a) Partnerskim Państwem Członkowskim jest Państwo Członkowskie nadania, w przypadku przywozu. Jest to Państwo Członkowskie wysyłki w przypadkach, gdy towary są przywożone bezpośrednio z innego Państwa Członkowskiego. Jeżeli przed przybyciem do Państwa Członkowskiego przywozu towary były transportowane przez jedno państwo lub więcej, gdzie były przedmiotem zatrzymania lub działań prawnych niezwiązanych wyłącznie ze względami transportowymi (np. zmiana własności), Państwo Członkowskie nadania oznacza ostatnie Państwo Członkowskie, gdzie takie zatrzymanie lub działania miały miejsce.

b) Partnerskim Państwem Członkowskim jest Państwo Członkowskie przeznaczenia, w przypadku wysyłki. Oznacza ostatnie państwo, co do którego w chwili wywozu wiadomo, że do niego towary mają zostać wysłane.

2. Ilość towarów

Ilość towarów może być wyrażona w dwojaki sposób:

a) masa netto, która oznacza faktyczną masę towaru po odliczeniu wszelkich opakowań;

b) uzupełniające jednostki miary, które oznaczają jednostki służące do mierzenia ilości innej niż masa netto określona w corocznym rozporządzeniu Komisji uaktualniającym Nomenklaturę Scaloną.

3. Wartość towarów

Wartość towarów może być wyrażona w dwojaki sposób:

▼M1

a) podstawa opodatkowania, która jest wartością ustaloną dla potrzeb podatkowych zgodnie z dyrektywą 2006/112/WE;

▼B

b) wartość statystyczna, która jest wartością obliczaną na granicy Państw Członkowskich. W przypadku wysyłki zawiera jedynie koszty dodatkowe (takie jak fracht, ubezpieczenie), które są ponoszone w czasie tej części przewozu, która odbywa się na terytorium Państwa Członkowskiego wysyłki i, w przypadku przywozów, w tej części przewozu, która odbywa się poza terytorium Państwa Członkowskiego przywozu. Dla wysyłek jest to wartość na bazie franco statek, dla przywozów jest to wartość na bazie cif (koszt, ubezpieczenie, fracht).

4. Rodzaj transakcji

Rodzaj transakcji oznacza wszystkie cechy (kupno/sprzedaż, dostawa towarów po przetwarzaniu w ramach umowy itp.), które są uważane za użyteczne dla odróżnienia jednej transakcji od innej dla celów statystycznych.

5. Kraj pochodzenia

a) Kraj pochodzenia, tylko w przypadku przywozów, oznacza państwo, z którego pochodzą towary.

b) Towary w całości uzyskane lub wytworzone w danym kraju pochodzą z tego kraju.

c) Towar, w którego produkcję jest zaangażowany więcej niż jeden kraj, uznawany jest za pochodzący z kraju, w którym miał miejsce ostatni znaczący, uzasadniony ekonomicznie proces przetwarzania lub pracy, wykonany przez przedsiębiorstwo odpowiednio wyposażone do tego celu, skutkiem czego powstał nowy produkt lub zaistniała istotna faza produkcji.

6. Region pochodzenia lub przeznaczenia

a) Region pochodzenia, w wysyłce, oznacza region Państwa Członkowskiego wysyłki, w którym wyprodukowano te towary lub gdzie je wzniesiono, zmontowano, przetworzono, naprawiono lub poddano konserwacji; jeśli brak powyższego, regionem pochodzenia jest region, skąd zostały wysłane towary lub, jeśli brak powyższego, regionem pochodzenia jest region, w którym miał miejsce proces handlowy.

b) Region przeznaczenia, w przywozie, oznacza region Państwa Członkowskiego przywozu, w którym towary mają być skonsumowane, wzniesione, zmontowane, przetworzone, naprawione lub poddane konserwacji; jeśli brak powyższego, regionem przeznaczenia jest region, do którego mają zostać wysłane towary lub, jeśli brak powyższego, regionem pochodzenia jest region, w którym ma mieć miejsce proces handlowy.

7. Warunki dostaw

Warunki dostaw oznaczają te elementy umowy sprzedaży, które wyznaczają odpowiednie zobowiązania sprzedającego i kupującego, zgodnie z warunkami dostaw Incoterms Międzynarodowej Izby Handlu (cif, fob itp.).

8. Sposób transportu

Sposób transportu jest określony przez aktywny rodzaj transportu, którym – w przypadku wysyłki – towary mają opuścić terytorium statystyczne Państwa Członkowskiego wysyłki, i aktywny rodzaj transportu, którym – w przypadku przywozu – towary mają dostać się na terytorium statystyczne Państwa Członkowskiego przywozu.

9. Procedura statystyczna

Procedura statystyczna oznacza kategorie, które są uznawane za użyteczne dla odróżnienia różnych rodzajów przywozów/wywozów dla celów statystycznych.