2004R1973 — PL — 06.01.2006 — 004.001

Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

zmienione przez:





sprostowane przez:









▼B

▼C3

ROZPORZĄDZENIA KOMISJI (WE) NR 1973/2004

z dnia 29 października 2004 r.

ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców

▼B







ROZDZIAŁ 1

ZAKRES I POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

1. Niniejsze rozporządzenie ustala szczegółowe zasady realizacji niżej wymienionych planów pomocy, zapewnionych w tytule IV i IVa rozporządzenia (WE) nr 1782/2003:

(a) specjalna premia za jakość pszenicy durum, wprowadzona w tytule IV rozdział 1 tego rozporządzenia;

(b) premia za rośliny białkowe, wprowadzona w tytule IV rozdział 2 tego rozporządzenia;

(c) dopłata do ryżu zależna od plonu, wprowadzona w tytule IV rozdział 3 tego rozporządzenia;

(d) dopłata obszarowa za orzechy, wprowadzona w tytule IV rozdział 4 tego rozporządzenia;

(e) pomoc na rośliny energetyczne, wprowadzona w tytule IV rozdział 5 tego rozporządzenia;

(f) pomoc na ziemniaki skrobiowe, wprowadzona w tytule IV rozdział 6 tego rozporządzenia;

(g) premia od udoju oraz dopłaty dodatkowe, wprowadzone w tytule IV rozdział 7 tego rozporządzenia;

(h) specjalne dopłaty regionalne do roślin uprawnych, wprowadzone w tytule IV rozdział 8 tego rozporządzenia;

(i) pomoc na nasiona, wprowadzona w tytule IV rozdział 9 tego rozporządzenia;

(j) dopłaty obszarowe do roślin uprawnych, wprowadzone w tytule IV rozdział 10 tego rozporządzenia;

(k) premie za owce i kozy, wprowadzone w tytule IV rozdział 11 tego rozporządzenia;

(l) dopłaty do wołowiny i cielęciny, wprowadzone w tytule I rozdział 12 tego rozporządzenia;

(m) pomoc na rośliny strączkowe, wprowadzona w tytule IV rozdział 13 tego rozporządzenia;

(n) program jednolitych dopłat obszarowych, wprowadzony w art. 143b tego rozporządzenia;

(o) komplementarne krajowe dopłaty bezpośrednie, wprowadzone w art. 143c tego rozporządzenia;

(p) pomoc do areałów chmielu, wprowadzona w tytule IV rozdział 10d tego rozporządzenia;

▼M4

(q) specjalne dopłaty do upraw bawełny przewidziane w rozdziale 10a tytuł IV tego rozporządzenia;

(r) pomoc do gajów oliwnych przewidziana w rozdziale 10b tytuł IV tego rozporządzenia;

(s) pomoc do produkcji tytoniu przewidziana w rozdziale 10c tytuł IV tego rozporządzenia.

▼B

2. Niniejsze rozporządzenie ustala szczegółowe zasady dotyczące wykorzystania gruntów odłogowanych do produkcji surowców w ramach programu jednolitych dopłat obszarowych, wprowadzonego w tytule III rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oraz w ramach dopłat obszarowych do roślin uprawnych przewidzianych w tytule IV rozdział 10 tego rozporządzenia.

Artykuł 2

Warunki płatności

1. Dopłaty bezpośrednie wymienione w art. 1 lit. a), b), c), e), h), i), j), m) oraz p) są przyznawane wyłącznie w przypadku areałów — na każdy typ uprawy — które były przedmiotem wniosku dotyczącego co najmniej 0,3 hektara, tam gdzie każda uprawiana działka przekracza minimalny wymiar ustalony przez Państwo Członkowskie w granicach limitu podanego w art. 14 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.

W przypadku Malty dopłaty bezpośrednie wymienione w art. 1 lit.a), b), c), e), h), i), j), m) oraz p) są przyznawane wyłącznie w przypadku areałów — na każdy typ uprawy — które były przedmiotem wniosku dotyczącego co najmniej 0,3 hektara, tam gdzie każda uprawiana działka przekracza minimalny wymiar ustalony przez Państwo Członkowskie w granicach limitu podanego w art. 14 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.

2. Dopłaty bezpośrednie wymienione w art. 1 lit. a), b), c), h) oraz j) są przyznawane wyłącznie w przypadku obszarów całkowicie obsianych oraz takich, które spełniają wszystkie normalne warunki upraw ustanowione w miejscowych normach.

Jednakże w przypadku premii specjalnej za jakość pszenicy durum, opisanej w tytule IV rozdział 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oraz w przypadku dopłat do roślin uprawnych wymienionych w tytule IV rozdział 10 tego rozporządzenia uprawy prowadzone na areałach całkowicie obsianych i uprawianych zgodnie z miejscowymi normami, które jednak nie dochodzą do stadium kwitnienia w wyniku wyjątkowych warunków pogodowych honorowanych przez przedmiotowe Państwo Członkowskie, nadal kwalifikują się do pomocy, pod warunkiem że takie areały nie są wykorzystywane do żadnych innych celów do chwili osiągnięcia tego stadium rozwoju.

3. W przedmiotowym roku nie można składać więcej niż jeden wniosek o dopłatę obszarową w ramach programu finansowanego na podstawie art. 1 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999 ( 23 ), co dotyczy jakiejkolwiek uprawianej działki.

Jednakże:

a) jakakolwiek uprawiana działka, która zostanie ujęta w tym samym roku we wniosku o premię specjalną za jakość pszenicy durum, wprowadzoną w tytule IV rozdział 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, bądź premię za rośliny białkowe, wprowadzoną w tytule IV rozdział 2 tego rozporządzenia, może być przedmiotem wniosku o dopłatę do roślin uprawnych, wprowadzoną w tytule IV rozdział 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

b) jakakolwiek uprawiana działka, która zostanie ujęta w tym samym roku we wniosku o dopłatę do ryżu zależną od plonu, wprowadzoną w tytule IV rozdział 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, bądź o premię za rośliny białkowe, wprowadzoną w tytule IV rozdział 2 tego rozporządzenia, może być przedmiotem wniosku o pomoc na nasiona, wprowadzoną w tytule IV rozdział 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

c) jakakolwiek uprawiana działka, która zostanie ujęta w tym samym roku we wniosku o pomoc na rośliny energetyczne, wprowadzoną w tytule IV rozdział 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, może być przedmiotem wniosku o dopłatę obszarową do roślin uprawnych, wprowadzoną w tytule IV rozdział 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, bez uszczerbku dla art. 90 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, lub też może być przedmiotem wniosku o dopłatę do ryżu zależną od plonu, wprowadzoną w tytule IV rozdział 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

d) jakakolwiek uprawiana działka, która zostanie ujęta w tym samym roku we wniosku o dopłaty do roślin uprawnych wymienione w tytule IV rozdział 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, może być przedmiotem wniosku o pomoc na nasiona, wprowadzoną w tytule IV rozdział 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

4. Grunty wykorzystywane do produkcji surowców wymienionych w art. 55 lit. b) oraz w art. 107 ust. 3 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub też uprawiane w ramach pomocy na rośliny energetyczne wprowadzonej w tytule IV rozdział 5 tego rozporządzenia nie kwalifikują się do pomocy Wspólnoty wprowadzonej w tytule II rozdział VIII rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 ( 24 ), z wyjątkiem pomocy przyznawanej odnośnie do kosztów uprawy gatunków o krótkim okresie rozwoju zgodnie z opisem w art. 31 ust. 3 akapit drugi tego rozporządzenia.

Surowce wymienione w art. 55 lit. b) oraz w art. 107 ust. 3 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 uprawiane na gruntach odłogowanych oraz produkty pośrednie, końcowe, równoległe i uboczne pochodzące z takich upraw nie kwalifikują się do jakiegokolwiek finansowania udostępnianego przez Sekcję Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej na mocy art. 1 ust. 2 lit. a) oraz b) rozporządzenia (WE) nr 1258/1999.

5. Na potrzeby premii za rośliny białkowe, wprowadzonej w tytule IV rozdział 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oraz dopłat do roślin uprawnych, wprowadzonych w tytule IV rozdział 10 tego rozporządzenia, termin „łubiny słodkie” oznacza takie odmiany łubinu, z których wytwarza się ziarno zawierające nie więcej niż 5 % ziarna gorzkiego. Zawartość ziarna gorzkiego obliczana jest na podstawie wyników testu opisanego w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Przekazywane informacje

Państwa Członkowskie przekazują Komisji pocztą elektroniczną wymienione niżej dane:

▼M4

a) najpóźniej do dnia 15 września danego roku: dostępne dane dotyczące obszarów lub ilości w przypadku premii mlecznych, płatności dodatkowych, nasion i tytoniu, przewidzianych w art. 95, 96, 99 oraz 110k rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w odniesieniu do których złożono wnioski o pomoc na dany rok kalendarzowy, w przypadku gdy istnieje możliwość podziału na podobszary bazowe;

▼B

b) najpóźniej do dnia 31 października danego roku: rozstrzygające dane na temat areału lub ilości, wymienionych powyżej w lit. a), z uwzględnieniem przeprowadzonych już kontroli;

c) najpóźniej do dnia 31 lipca następnego roku: ostateczne dane odpowiadające areałom lub ilościom, na które faktycznie wypłacono pomoc za dany rok po uwzględnieniu redukcji areału, opisanej w tytule IV rozdział 1 rozporządzenia (WE) nr 796/2004, o ile ma to zastosowanie.

Areały są wyrażane w hektarach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. Ilości będą wyrażane w tonach z dokładnością do trzech miejsc po przecinku.

Artykuł 4

Współczynnik redukcji

1. Współczynnik redukcji powierzchni w przypadkach opisanych w art. 75, art. 78 ust. 2, art. 82, art. 85, art. 89 ust. 2, art. 98, art. 143 i art.143b ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 lub też współczynnik redukcji ilości oraz obiektywne kryteria w przypadku opisanym w art. 95 ust. 4 tego rozporządzenia są ustalane najpóźniej do 15 listopada danego roku, na podstawie danych przekazanych zgodnie z postanowieniami art. 3 lit. b niniejszego rozporządzenia.

2. W przypadkach opisanych w art. 75, art. 82, art. 85, art. 95 ust. 4, art. 98, art. 143 oraz art. 143b ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 Państwa Członkowskie podają Komisji najpóźniej do 1 grudnia danego roku zastosowany współczynnik redukcji, zaś w przypadku opisanym w art. 95 ust. 4 tego rozporządzenia — zastosowane obiektywne kryteria.







ROZDZIAŁ 2

PREMIA SPECJALNA ZA JAKOŚĆ PSZENICY DURUM

Artykuł 5

Klasyfikacja odmian

1. Państwa Członkowskie wymienione w art. 74 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 sporządzają listę odmian pszenicy durum, które kwalifikują się do specjalnej premii za jakość, zapewnionej w art. 72 tego rozporządzenia, która to jakość określana jest w drodze procedury klasyfikacji odmian opisanej w ustępach 2 — 5 niniejszego artykułu.

2. Co najmniej raz na dwa lata Państwa Członkowskie wyznaczają co najmniej dwie odmiany reprezentatywne. Odmianę reprezentatywną stanowi odmiana pszenicy durum sklasyfikowana najwyżej.

3. Państwa Członkowskie przeprowadzają analizę odmian pszenicy durum według podanych niżej parametrów jakościowych i każdemu z tych parametrów nadają odpowiednią wagę:

a) zawartość białka (40 %);

b) jakość glutenu (30 %):

c) wskaźnik żółci (20 %);

d) ciężar właściwy lub ciężar tysiąca sztuk ziarna (10 %).

Suma średnich z parametrów jakościowych, opisanych w lit. a — d akapitu pierwszego pomnożona przez wartość podaną w procentach stanowi wskaźnik jakości odmian.

Co najmniej co dwa lata każde Państwo Członkowskie dokonuje porównania wskaźników jakości odmian pszenicy durum ze wskaźnikami jakości odmian reprezentacyjnych na szczeblu krajowym. Do badania należy pobrać odmiany wpisane do krajowego rejestru każdego z Państw Członkowskich, z wyjątkiem takich odmian, dla których nie istnieją dane analityczne za ostatnie trzy lata z uwagi na fakt, że odmiany te albo wycofano już z użytku, albo nie zostały poddane certyfikacji.

W tym celu, biorąc jako punkt odniesienia średni wskaźnik jakości równy 100, nadany odmianom reprezentatywnym, każde Państwo Członkowskie obliczy dla każdego z parametrów jakościowych opisanych w lit. a — d akapitu pierwszego procent, który należy przypisać innym odmianom pszenicy durum w porównaniu ze wskaźnikiem 100. Do premii specjalnej za jakość pszenicy durum kwalifikowane są wyłącznie odmiany pszenicy durum posiadające wskaźnik wyższy lub równy 98.

4. Państwo Członkowskie może usunąć z listy zakwalifikowanych odmian te odmiany, w których średni stopień utraty szklistości pszenicy durum (mitadinage) przekracza 27 %.

5. Odmiany wpisane do krajowego rejestru innego Państwa Członkowskiego można również poddawać badaniom pod kątem kryteriów kwalifikacyjnych.

Artykuł 6

Metody analityczne

1. Do analizy zawartości białka, ciężaru właściwego oraz średniego stopnia utraty szklistości pszenicy durum (mitadinage) stosuje się metody opisane w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 824/2000 ( 25 ).

2. Wskaźnik żółci mierzy się metodą ICC 152 bądź równorzędną honorowaną metodą.

3. Jakość glutenu mierzy się metodą ICC 158 bądź metodą ICC 151.

Artykuł 7

Ilość certyfikowanego ziarna

Przed 1 października roku poprzedzającego rok analizowany pod kątem przyznania premii specjalnej za jakość pszenicy durum Państwa Członkowskie ustalają minimalną ilość ziarna certyfikowanego zgodnie z dyrektywą nr 66/402/EWG ( 26 ), którą należy wykorzystać zgodnie z aktualną praktyką rolniczą w analizowanej strefie produkcyjnej.

Artykuł 8

Publikacje i powiadomienia

1. Państwa Członkowskie na szczeblu krajowym lub regionalnym publikują listę wybranych odmian, które kwalifikują się do premii specjalnej za jakość pszenicy durum, najpóźniej do 1 października w przypadku odmian ozimych i najpóźniej do 31 grudnia w przypadku odmian wiosennych w roku poprzedzającym rok analizowany pod kątem przyznania premii.

2. Nie później niż w miesiąc po upływie terminów podanych powyżej w ust. 1 Państwa Członkowskie podają Komisji listę wymienioną powyżej w ust. 1 oraz minimalną ilość wykorzystywanego certyfikowanego ziarna, o ile ulegnie ona zmianie.

Artykuł 9

Okres obowiązywania kwalifikacji

1. Odmiany figurujące na liście wymienionej w art. 8 ust. 1 kwalifikują się do premii specjalnej za jakość pszenicy durum w okresie pięciu lat, licząc od daty pierwszego włączenia odmiany do takiej listy.

2. Okres obowiązywania kwalifikacji każdej z odmian może być wydłużony o kolejne pięć lat na podstawie wyników analiz jakościowych prowadzonych w drugim i trzecim roku pięcioletniego okresu obowiązywania kwalifikacji.

Artykuł 10

Środki przejściowe

1. Państwa Członkowskie publikują listę wybranych odmian, które kwalifikują się do premii specjalnej za jakość pszenicy durum na 2005 r. najpóźniej do 1 października 2004 r. w przypadku odmian ozimych oraz najpóźniej do 31 grudnia 2004 r. w przypadku odmian wiosennych.

2. Państwa Członkowskie sporządzają listę wymienioną w ust. 1 przez usunięcie z listy odmian wpisanych do rejestru krajowego tych odmian, które nie spełniają co najmniej dwóch z czterech podanych niżej parametrów:

a) minimalna zawartość białka 11,5 %;

b) minimalny ciężar właściwy 78 kg/hl lub minimalny ciężar tysiąca sztuk ziarna 42 g;

(c) maksymalny stopień utraty szklistości pszenicy durum (mitadinage) 27 %;

(d) minimalna zawartość glutenu 10 %.

3. Listy odmian, które kwalifikują się do premii w latach 2005 i 2006, mogą zawierać odmiany, które znajdują się na liście innego Państwa Członkowskiego, na podstawie wyników analiz jakościowych prowadzonych przez to inne Państwo Członkowskie.

▼M2

4. Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję dotyczącą sporządzenia listy wybranych odmian kwalifikujących się do premii specjalnej za jakość pszenicy durum na rok 2006, zgodnie z procedurą określoną w ust. 2, najpóźniej do dnia 1 października 2005 r. w odniesieniu do odmian ozimych oraz najpóźniej do dnia 31 grudnia 2005 r. w odniesieniu do odmian wiosennych.

▼B







ROZDZIAŁ 3

PREMIA ZA ROŚLINY BIAŁKOWE

Artykuł 11

Mieszanka zbóż i rośliny białkowe

W regionach, gdzie uprawę roślin białkowych prowadzi się tradycyjnie w drodze siewu mieszanki nasion zbóż, premia za plony z roślin białkowych jest wypłacana na żądanie wnioskodawcy, pod warunkiem że wnioskodawca wykaże — spełniając wymagania właściwych organów władzy danego Państwa Członkowskiego — że w mieszance przeważają rośliny białkowe. Takie areały nie będą się kwalifikowały do specjalnych dopłat regionalnych dotyczących roślin uprawnych, wprowadzonych w art. 98 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.







ROZDZIAŁ 4

DOPŁATA DO RYŻU W ZALEŻNOŚCI OD PLONU

Artykuł 12

Daty wysiewów

Zakwalifikowanie deklarowanego areału do dopłaty do ryżu zależnej od plonu wymaga, by areał ten był obsiany najpóźniej:

(a) do 30 czerwca poprzedzającego przedmiotowe zbiory w przypadku Hiszpanii i Portugalii,

(b) do 31 maja w przypadku innych Państw Członkowskich produkujących ryż, wymienionych w art. 80 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Jednakże w Gujanie Francuskiej areały są obsiewane odpowiednio w każdym z obu cykli wysiewu, najpóźniej do 31 grudnia i 30 czerwca poprzedzającego każdy cykl uprawy, a dopłata do ryżu zależna od plonu jest przyznawana na podstawie średniej z areałów obsianych w każdym z obu cykli uprawy.

Artykuł 13

Współczynnik redukcji

Współczynnik redukcji dopłaty do ryżu zależnej od plonu, wymieniony w art. 82 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jest obliczany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 14

Przekazywane informacje

1. Zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 3 Państwa Członkowskie przekazują Komisji następujące informacje:

a) najpóźniej do 15 września: i) lista odmian wpisanych do rejestru krajowego i zaklasyfikowanych według kryteriów określonych w pozycji 2 załącznika I do rozporządzenia Rady (WE) nr 1785/2003 ( 27 ), ii) zasiane areały, na które złożono wnioski o dopłatę do ryżu zależną od plonu, w rozbiciu na odmiany ryżu oraz na areały bazowe i subbazowe, z wykorzystaniem modelu opisanego w załączniku III A do niniejszego rozporządzenia, w tym przekroczenia areału bazowego i subbazowego;

b) najpóźniej do 31 października: zmiany na zasianych areałach, na które złożono wnioski o dopłatę do ryżu zależną od plonów, zapowiedziane zgodnie z akapitem (a) i z wykorzystaniem modelu opisanego w załączniku III B;

c) najpóźniej do dnia 31 lipca: informacje dotyczące zasianych areałów, na które faktycznie wypłacono dopłatę do ryżu zależną od plonów za poprzedni rok obrotowy, obliczoną za pomocą metody opisanej w załączniku II i z wykorzystaniem modelu opisanego w załączniku III C.

2. W przypadku Gujany Francuskiej informacje dotyczące zasianych areałów są przekazywane na podstawie średniej z areałów obsianych w trakcie dwóch cykli uprawy.

3. Państwa Członkowskie mogą co roku dokonywać kontroli dalszego podziału areału bazowego na areały subbazowe takiego Państwa Członkowskiego oraz obiektywnych kryteriów, na podstawie których prowadzi się takie dalsze podziały. Państwa Członkowskie przekażą te informacje Komisji najpóźniej do 15 maja przed przedmiotowymi zbiorami.







ROZDZIAŁ 5

DOPŁATY OBSZAROWE ZA ORZECHY

Artykuł 15

Warunki kwalifikacji do pomocy Wspólnoty

1. Do celów niniejszego rozdziału termin „sad” oznacza jednolity i spoisty areał, obsadzony drzewami orzechowymi, nieprzecięty przez inne uprawy bądź plantacje i zachowujący geograficzną ciągłość. Pojedyncze drzewa orzechowe lub jeden rząd takich drzew posadzonych wzdłuż dróg lub innych upraw nie są uważane za sad.

▼M2

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego oraz bez uszczerbku dla ust. 4 Państwa Członkowskie mogą zezwolić na uprawę w sadzie drzew dających owoce inne niż orzechy, pod warunkiem, że ich liczba nie przekracza 10 % minimalnej liczby drzew ustalonej w ust. 3 lub liczby drzew orzechowych rzeczywiście posadzonych na hektar sadu, zgodnie z wyborem Państwa Członkowskiego. Ponadto Państwa Członkowskie mogą dopuścić obecność kasztanowców, o ile przestrzegana jest liczba zakwalifikowanych drzew orzechowych ustalona w ust. 3.

▼B

2. Do dopłat obszarowych zapewnionych w art. 83 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 kwalifikowane są tylko sady rodzące orzechy i spełniające warunki wymienione w ust. 3 i 4 niniejszego artykułu w dniu do ustalenia zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.

W przypadku sadu, w którym uprawia się różne typy orzecha, i w przypadku, gdy pomoc jest zróżnicowana w zależności od produktów, zastosowanie mają warunki kwalifikacji i poziom pomocy odpowiadającej przeważającemu typowi orzecha.

3. Minimalna powierzchnia działki sadów nie może być mniejsza od powierzchni 0,10 hektara.

Liczba drzew orzechowych na jeden hektar sadu nie może być mniejsza od:

i) 125 w przypadku orzecha laskowego;

ii) 50 w przypadku migdałowca;

iii) 50 w przypadku orzecha włoskiego;

iv) 50 w przypadku pistacji;

v) 30 w przypadku drzewa świętojańskiego.

4. Państwa Członkowskie mogą ustalić minimalny rozmiar działki i zagęszczenie drzew na poziomie wyższym niż poziom ustalony w ust. 3, kierując się obiektywnymi kryteriami i mając na uwadze potrzebę uwzględnienia specyfiki analizowanych areałów oraz produkcji.

Artykuł 16

Warunki zakwalifikowania do pomocy krajowej

Artykuł 15 ma zastosowanie do pomocy krajowej wprowadzonej w art. 87 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Bez uszczerbku dla art. 87 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 Państwo Członkowskie może wprowadzić kolejne kryteria kwalifikacyjne, pod warunkiem że takie kryteria będą spójne z wytycznymi odnośnie do ochrony środowiska, polityki na obszarach wiejskich, polityki społecznej i ekonomicznej realizowanej w programie pomocy i że nie będą dyskryminowały niektórych producentów. Państwa Członkowskie dokonują niezbędnych uzgodnień odnośnie do kontroli przestrzegania tych kryteriów kwalifikacyjnych przez rolników.

Artykuł 17

Przekazywane informacje

1. Państwa Członkowskie przekazują Komisji wymienione niżej dane, w każdym przypadku przed datą składania wniosków wyznaczaną przez Państwa Członkowskie zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 i najpóźniej:

(a) do dnia 31 marca: najwyższe poziomy i kryteria wymienione w art. 15 ust. 4 oraz kryteria dodatkowe wymienione w art. 16;

(b) do dnia 15 maja: jeżeli dane Państwo Członkowskie różnicuje pomoc zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 83 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 — poziom dopłat obszarowych w rozbiciu na poszczególne produkty i/lub zmodyfikowany gwarantowany areał krajowy (zwaną dalej GAK).

2. Jakiekolwiek zmiany w informacjach, które należy przekazywać Komisji na mocy powyższego ust. 1, mają zastosowanie do następnego roku i są przekazywane Komisji bezzwłocznie przez dane Państwo Członkowskie wraz z obiektywnymi kryteriami, uzasadniającymi takie zmiany.

Artykuł 18

Środki przejściowe

1. Państwa Członkowskie mogą zdecydować, czy i na jakich warunkach można przerwać programy usprawnień wymienione w art. 86 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przed normalnym terminem wygaśnięcia takich programów oraz czy odnośne areały mogą się kwalifikować w ramach programu wprowadzonego przez tytuł IV rozdział 4 tego rozporządzenia.

2. Przy ustalaniu warunków wspomnianych powyżej w ust. 1 Państwo Członkowskie gwarantuje, że:

(a) program nie zostanie przerwany przed upływem jednego roku;

(b) zakładane cele programu zostaną osiągnięte w sposób satysfakcjonujący Państwo Członkowskie.







ROZDZIAŁ 6

DOPŁATY DO ZIEMNIAKÓW SKROBIOWYCH

Artykuł 19

Kwalifikowanie

Pomoc na ziemniaki skrobiowe, wprowadzona w art. 93 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jest udzielana na ziemniaki, które są objęte kontraktem na uprawy zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2236/2003 ( 28 ), na podstawie wagi netto ziemniaków, wyznaczonej za pomocą jednej z metod opisanych w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2235/2003 ( 29 ), zaś zawartość skrobi w dostarczonych ziemniakach jest zgodna z wartościami ustalonymi w załączniku II do tego rozporządzenia.

Nie przyznaje się żadnej pomocy na ziemniaki skrobiowe, w których zawartość skrobi jest niższa niż 13 %, z wyjątkiem gdy zastosowanie ma art. 5 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2236/2003.

Artykuł 20

Cena minimalna

Pomoc na ziemniaki skrobiowe jest uwarunkowana od dostarczenia dowodu na to, iż cena, nie mniejsza od ceny podanej w art. 4a rozporządzenia (WE) nr 1868/94, została zapłacona w momencie dostawy do zakładu i jest zgodna ze stawkami ustalonymi w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 2235/2003.

Zastosowanie ma art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2236/2003.

Artykuł 21

Wypłata

▼M4

1. Bez uszczerbku dla przepisów art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, pomoc do skrobi ziemniaczanej wypłacana jest indywidualnemu rolnikowi przez Państwo Członkowskie, na którego terytorium znajduje się gospodarstwo dostarczające ziemniaki do celów wytwarzania skrobi ziemniaczanej, po dostarczeniu przez tego rolnika całej ilości dla danego roku gospodarczego do przedsiębiorstwa wytwarzającego skrobię ziemniaczaną, w terminie czterech miesięcy od daty przedstawienia dowodu określonego w art. 20 niniejszego rozporządzenia oraz pod warunkiem dotrzymania warunków, o których mowa w art. 19 niniejszego rozporządzenia.

▼B

2. Państwa Członkowskie mogą przyznawać zaliczki od 1 grudnia danego roku obrotowego, obliczone od różnych częściowych partii ziemniaków skrobiowych dostarczonych przez rolnika do zakładu produkcyjnego skrobi w danym roku obrotowym. Każda wypłata zaliczki będzie przyznawana odnośnie do takiej ilości dostarczonych ziemniaków skrobiowych, dla której dostarczono dowód opisany w art. 20 niniejszego rozporządzenia i w przypadku której spełniono wymagania wymienione w art. 19 niniejszego rozporządzenia.

▼M3 —————

▼B







ROZDZIAŁ 7

PREMIA ZA UDÓJ I DOPŁATY DODATKOWE

Artykuł 22

Przypadki unieruchomienia produkcji

1. Jeżeli osoba fizyczna lub prawna posiadająca indywidualną ilość referencyjną mleka nie spełnia kryteriów definicji producenta podanej w art. 5 lit. c rozporządzenia (WE) nr 1788/2003 w okresie dwunastomiesięcznym kończącym się 31 marca analizowanego roku, za analizowany rok nie są wypłacane ani premie za udój, ani dopłaty dodatkowe, o ile taka osoba nie udowodni przed upływem ostatecznego terminu składania wniosków i ku satysfakcji właściwego organu władzy, że produkcja została podjęta.

2. Powyższy ust. 1 nie ma zastosowania w przypadkach siły wyższej oraz w należycie uzasadnionych przypadkach, które mogą od czasu do czasu wywierać negatywny wpływ na zdolność produkcyjną przedmiotowych producentów i które zostaną potwierdzone przez właściwy organ władzy.







ROZDZIAŁ 8

DOPŁATY DO ROŚLIN ENERGETYCZNYCH







SEKCJA 1

Definicje

Artykuł 23

Definicje

Na potrzeby niniejszego rozdziału:

a) termin „wnioskodawca” oznacza jakiegokolwiek rolnika uprawiającego areały wymienione w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 z zamiarem uzyskania pomocy gwarantowanej na mocy tego artykułu;

b) termin „pierwsza jednostka przetwórcza” oznacza jakiegokolwiek użytkownika surowców rolnych, który prowadzi pierwszy proces przetwórstwa tych surowców z zamiarem pozyskania jednego lub więcej produktów wymienionych w drugim akapicie art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.







SEKCJA 2

Kontrakt

Artykuł 24

Wykorzystanie surowca

1. Jakiekolwiek surowce rolnicze, z wyłączeniem buraka cukrowego, mogą być uprawiane na areałach objętych pomocą opisaną w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, pod warunkiem że takie areały są przeznaczone przede wszystkim do użytku w produkcji produktów energetycznych wymienionych w drugim ustępie tego artykułu.

Wartość gospodarcza produktów energetycznych uzyskanych w drodze przetwarzania surowców jest wyższa od wartości wszelkich innych produktów przeznaczonych do innych celów i uzyskanych w drodze takiego procesu przetwórczego, przy czym wartość tę określa się za pomocą metody wyceny, opisanej w art. 39 ust. 3.

2. Surowce wymienione powyżej w ust. 1 są objęte kontraktem zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 90 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i na warunkach ustalonych w niniejszej sekcji.

3. Wnioskodawcy dostarczają wszystkie zebrane surowce do pierwszej jednostki przetwórczej, która przejmie od nich dostawę i zagwarantuje, że ekwiwalentna ilość takich surowców zostanie wykorzystana w obrębie Wspólnoty do produkcji jednego lub kilku produktów energetycznych opisanych w art. 88 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Jeżeli pierwsza jednostka przetwórcza wykorzystuje faktycznie odebrane surowce do produkcji produktu pośredniego lub ubocznego, to może wykorzystać ekwiwalent ilościowy takich produktów pośrednich bądź ubocznych do produkcji jednego lub kilku produktów końcowych wymienionych w pierwszym akapicie.

W przypadku opisanym w drugim akapicie pierwsza jednostka przetwórcza przekazuje właściwemu organowi władzy, u którego złożono zabezpieczenie, odnośne informacje. Jeżeli taki ekwiwalent ilościowy jest wykorzystywany w Państwie Członkowskim innym niż Państwo Członkowskie, w którym zebrano surowiec, właściwe organy władzy odnośnych Państw Członkowskich oinformują się wzajemnie o szczegółach takiej transakcji.

4. Zgodnie z postanowieniami krajowymi mającymi zastosowanie do stosunków kontraktowych, pierwsza jednostka przetwórcza może zlecić stronie trzeciej odbiór surowca od rolnika wnioskującego pomoc. Taki zleceniobiorca działa w imieniu i na rzecz jednostki przetwórczej, która ponosi wyłączną odpowiedzialność za wywiązanie się z obowiązków ustalonych w niniejszym rozdziale.

Artykuł 25

Odstępstwa

1. Bez uszczerbku dla postanowień zawartych w art. 24 ust. 2 i 3 Państwa Członkowskie mogą zezwolić wnioskodawcom:

a) na wykorzystywanie drzewostanów leśnych o krótkim okresie zalesienia, objętych kodem ex 0602 90 41 , bądź wszelkich zbóż, bądź nasion oleistych objętych kodami CN 1201 00 90 , 1205 10 90 , 1205 90 00 , 1206 00 91 i 1206 00 99 zebranych jako: i) paliwo do ogrzewania gospodarstw rolnych wnioskodawców, ii) materiał do wytwarzania energii bądź biopaliwa na miejscu w gospodarstwie;

b) na przetwarzanie wszystkich zebranych w gospodarstwie wnioskodawcy surowców na biogaz objęty kodem CN 2711 29 00 .

2. W przypadkach opisanych w ust. 1 wnioskodawcy:

a) zobowiązują się — w drodze deklaracji zastępującej kontrakt wzmiankowany w art. 26 — do wykorzystywania bądź do bezpośredniego przetwarzania surowców zgłoszonych w deklaracji; w tych przypadkach zastosowanie mają art. 26 — 40 na bazie mutatis mutandis (z zastosowaniem odpowiednich zmian).

b) zlecają ważenie wszystkich zebranych surowców organowi bądź organizacji wskazanej przez Państwo Członkowskie i prowadzą odrębną inwentaryzację wykorzystywanych surowców oraz produktów i produktów ubocznych powstałych w takim procesie przetwórczym, jednakże w przypadku zbóż i nasion oleistych oraz słomy oraz przypadków gdy wykorzystywana jest cała roślina, ważenie można zastąpić pomiarem objętości surowca.

3. Państwa Członkowskie stosujące powyższy ust. 1 wprowadzają odpowiednie środki kontroli, które zapewnią, by surowiec był wykorzystywany bezpośrednio w gospodarstwie bądź przetwarzany na biogaz objęty kodem CN 2711 29 00 2711 29 00 .

4. Zboża i nasiona oleiste wykorzystywane zgodnie z ust. 1 lit. a) są denaturowane za pomocą metody ustalonej przez Państwo Członkowskie. Państwa Członkowskie mogą zezwolić na denaturowanie oleju wyprodukowanego z nasion oleistych wymienionych w ust. 1 lit. a) ppkt ii) zamiast bezpośrednio nasion oleistych, pod warunkiem że taki proces denaturacji ma miejsce natychmiast po przetworzeniu nasion na olej i że kontrolowane jest przeznaczenie takich nasion.

Artykuł 26

Kontrakt

1. Jako uzasadnienie wniosków o pomoc wnioskodawcy przedstawiają właściwym organom władzy kontrakty, jakie zawarli z pierwszą jednostką przetwórczą.

2. Wnioskodawcy zapewniają, by w kontraktach znalazły się następujące dane:

a) nazwy i adresy stron kontraktu;

b) okres obowiązywania kontraktu;

c) gatunki wszystkich przedmiotowych surowców oraz areał obsadzony każdym gatunkiem;

d) wszelkie warunki mające zastosowanie do dostawy prognozowanych ilości surowców;

e) zobowiązanie do wypełnienia obowiązków na mocy art. 24 ust. 3;

f) zamierzone podstawowe końcowe przeznaczenie surowca, każde końcowe przeznaczenie spełniające warunki podane w art. 24 ust. 1 i art. 39 ust. 3.

3. Wnioskodawcy zapewniają, by kontrakty były zawierane w odpowiednim terminie, który umożliwi pierwszej jednostce przetwórczej złożenie egzemplarza kontraktu we właściwym organie władzy wnioskodawcy w terminach ustalonych w art. 34 ust. 1.

4. Na potrzeby kontroli Państwa Członkowskie mogą wymagać od każdego wnioskodawcy zawarcia odrębnego kontraktu na dostawę każdego surowca.







SEKCJA 3

Zmiany i wypowiedzenie kontraktu

Artykuł 27

Modyfikacje i wypowiedzenie kontraktów

Jeżeli strony kontraktu dokonają zmiany w kontrakcie bądź wypowiedzą kontrakt po złożeniu wniosku przez wnioskodawcę, wnioskodawca zachowa prawo do utrzymania takiego wniosku w mocy, tylko pod warunkiem że wnioskodawca — o ile udzieli zezwolenia na przeprowadzenie niezbędnych inspekcji — poinformuje właściwy organ władzy o takiej zmianie bądź wypowiedzeniu nie później niż z datą zamknięcia modyfikacji wniosków, ustaloną w danym Państwie Członkowskim.

Artykuł 28

Okoliczności nadzwyczajne

Bez uszczerbku dla postanowień zawartych w art. 27, jeżeli wnioskodawca poinformuje właściwe organy władzy, że wskutek nadzwyczajnych okoliczności nie będzie mógł dostarczyć wszystkich bądź części surowców objętych kontraktem właściwy organ władzy może, po uzyskaniu dostatecznego dowodu na takie okoliczności nadzwyczajne, zezwolić na taką zmianę kontraktu, jaka wydaje się zasadna, bądź na wypowiedzenie kontraktu.

Jeżeli grunt objęty kontraktem zostanie zmniejszony w wyniku zmian w takim kontrakcie lub jeżeli kontrakt zostanie wypowiedziany, wnioskodawca traci prawo do pomocy opisanej w niniejszym rozdziale i stosowanej do gruntów wycofanych z kontraktu.

Artykuł 29

Zmiany ostatecznego przeznaczenia

Bez uszczerbku dla postanowień zawartych w art. 27 pierwsze jednostki przetwórcze mogą zmienić zamierzone podstawowe przeznaczenie surowców opisane w art. 26 ust. 2 lit. f) po odbiorze dostawy surowców objętych kontraktem i po spełnieniu warunków ustalonych w art. 31 ust. 1 oraz w art. 34 ust. 3 akapit pierwszy.

Zmiany ostatecznego przeznaczenia są wprowadzane zgodnie z warunkami ustalonymi w art. 24 ust. 1 akapit drugi oraz w art. 39 ust. 3.

Pierwsze jednostki przetwórcze wysyłają uprzednio właściwym organom władzy powiadomienie umożliwiające przeprowadzenie wymaganych kontroli.







SEKCJA 4

Plony reprezentatywne i dostarczone ilości

Artykuł 30

Plony reprezentatywne

Każdego roku Państwa Członkowskie wyznaczają — przestrzegając odpowiedniej procedury — plony reprezentatywne, które należy osiągnąć, i informują o tych plonach przedmiotowych wnioskodawców.

Artykuł 31

Dostarczone ilości

1. Wnioskodawcy deklarują właściwym organom władzy łączną ilość zbieranych surowców w rozbiciu na gatunki oraz potwierdzają dostarczone ilości surowców i strony, do których skierowano takie dostawy.

2. Faktyczne ilości dostarczane przez wnioskodawców pierwszym jednostkom przetwórczym odpowiadają co najmniej plonowi reprezentatywnemu.

Jednakże w należycie uzasadnionych przypadkach Państwa Członkowskie mogą w drodze wyjątku zgodzić się na ilość niższą od plonu reprezentatywnego o maksymalnie 10 %.

Ponadto jeżeli właściwe organy władzy zezwoliły na zmianę bądź wypowiedzenie kontraktów zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 28, właściwe organy władzy w przypadkach, które wydają się uzasadnione, mogą zredukować ilości, do dostawy których wnioskodawcy są zobowiązani na mocy pierwszego akapitu niniejszego ustępu.







SEKCJA 5

Warunki wypłaty dopłat

Artykuł 32

Wypłata

1. Pomoc może być wypłacona wnioskodawcom przed przetworzeniem surowca. Takie wypłaty jednak są dokonywane tylko wtedy, gdy wymagana ilość surowców zgodnie z niniejszym rozdziałem zostanie dostarczona pierwszej jednostce przetwórczej i gdy:

(a) złożono deklarację opisaną w art. 31 ust. 1;

(b) złożono egzemplarz kontraktu w właściwym organie władzy pierwszej jednostki przetwórczej zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 34 ust. 1 i spełniono warunki wymienione w art. 24 ust.1;

(c) właściwy organ władzy otrzymał dowód potwierdzający zdeponowanie pełnego zabezpieczenia opisanego w art. 35 ust. 2;

(d) właściwy organ władzy realizujący wypłaty sprawdził, że spełniono warunki ustalone w art. 26 dla każdego wniosku.

2. W przypadku roślin dwuletnich, jeżeli surowce są zbierane i dostarczane tylko w trakcie drugiego roku uprawy, wypłata jest dokonywana w każdym roku okresu dwuletniego po dacie zawarcia kontraktu, jak opisano w art. 26, pod warunkiem że właściwe organy władzy stwierdzą, że:

(a) obowiązki opisane w ust. 1 lit. b), c) oraz d) tego artykułu zostały spełnione począwszy od pierwszego roku uprawy;

(b) obowiązki opisane w paragrafie 1 lit. a) tego artykułu zostały spełnione, zaś informacje wymienione w art. 34 ust. 3 akapit pierwszy zostały przekazane w drugim roku uprawy.

Wypłaty za pierwszy rok uprawy są dokonywane tylko wtedy, gdy właściwe organy władzy otrzymają dowód na to, iż zdeponowano zabezpieczenie opisane w art. 35 ust. 2. Wypłaty za drugi rok uprawy mogą następować bez warunku deponowania zabezpieczenia.

3. W przypadku upraw stałych lub wieloletnich wypłaty pomocy można dokonywać co rok począwszy od daty zawarcia kontraktu. Warunki ustalone w ust. 2 będą miały zastosowanie mutatis mutandis.







SEKCJA 6

Kontrakt i obowiązki wnioskodawców i pierwszych przetwórców

Artykuł 33

Liczba jednostek przetwórczych

Produkty energetyczne są pozyskiwane w większości przez drugą jednostkę przetwórczą.

Artykuł 34

Kontrakt i zobowiązania wnioskodawcy i pierwszych jednostek przetwórczych

1. Pierwsze jednostki przetwórcze składają egzemplarz kontraktu w właściwych organach władzy zgodnie z harmonogramem do ustalenia przez dane Państwo Członkowskie i nie później niż z dniem zamknięcia składania wniosków o pomoc za dany rok w danym Państwie Członkowskim.

Jeżeli w danym roku wnioskodawcy i pierwsze jednostki przetwórcze wprowadzą zmiany w kontrakcie lub wypowiedzą kontrakt przed terminem podanym w art. 27, pierwsze jednostki przetwórcze składają we właściwych organach władzy egzemplarz zmienionego lub wypowiedzianego kontraktu nie później niż w dniu upływu takiego terminu.

2. Pierwsze jednostki przetwórcze dostarczą właściwym organom władzy wymagane informacje na temat przedmiotowego procesu przetwórczego, w szczególności odnośnie do cen i technicznych wskaźników procesu stosowanych przy obliczaniu możliwych do uzyskania ilości produktów końcowych, zgodnie z opisem zwartym w art. 40 ust. 1 akapit drugi.

3. Pierwsze jednostki przetwórcze, które przejęły materiały od wnioskodawców, podają właściwym organom władzy otrzymane ilości surowców wraz ze wskazaniem gatunków, nazwy i adresu strony kontraktu, która dostarczyła surowce, miejsca dostawy i numeru kontraktu, w terminie do ustalenia przez Państwa Członkowskie zezwalające na dokonywanie wypłat w okresie podanym w art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Jeżeli Państwo Członkowskie pierwszej jednostki przetwórczej nie jest tym samym Państwem Członkowskim, w którym wyprodukowano przedmiotowe surowce, właściwy organ władzy pierwszej jednostki przetwórczej podaje właściwemu organowi władzy wnioskodawcy łączną ilość dostarczonych surowców w ciągu 40 dni roboczych od otrzymania informacji opisanej w pierwszym akapicie.







SEKCJA 7

Zabezpieczenia

Artykuł 35

Pierwsze jednostki przetwórcze

1. Pierwsze jednostki przetwórcze deponują pełne zabezpieczenie zgodnie z treścią ust. 2 we właściwych organach władzy najpóźniej do dnia upływu terminu składania wniosków o wypłaty za dany rok w danym Państwie Członkowskim.

2. Deponowane odnośnie do każdego surowca zabezpieczenia obliczane są w następujący sposób: sumę wszystkich areałów objętych kontraktem podpisanym przez daną pierwszą jednostkę przetwórczą, zastosowanych do produkcji tego surowca należy pomnożyć przez wskaźnik 60 EUR za hektar.

3. Jeżeli w kontrakcie wprowadzono zmiany lub jeżeli kontrakt został wypowiedziany zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 27 lub 28, zdeponowane zabezpieczenia ulegają odpowiedniej korekcie.

4. Zabezpieczenie jest zwalniane częściowo dla każdego surowca, pod warunkiem że właściwy organ władzy pierwszej jednostki przetwórczej uzyska dowód na to, iż ilość danego surowca została przetworzona zgodnie z wymaganiami ustalonymi w art. 26 ust. 2 lit. f), z uwzględnieniem — o ile to konieczne — jakichkolwiek zmian wprowadzonych na mocy art. 29.

Artykuł 36

Wymagania podstawowe i pochodne

1. Wymienione niżej obowiązki stanowią wymagania podstawowe w rozumieniu art. 20 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2220/85 ( 30 ):

a) obowiązek przetworzenia wolumenu surowców głównie na produkty końcowe, których specyfikację podano w kontrakcie. Surowce mają być przetworzone do 31 lipca drugiego roku po roku zbiorów;

b) obowiązek dołączenia do produktów formularza kontrolnego T5 zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 37 oraz 38 niniejszego rozporządzenia.

2. Wymienione niżej obowiązki przypadające na pierwsze jednostki przetwórcze stanowią wymagania pochodne w rozumieniu art. 20 rozporządzenia (EWG) nr 2220/85:

a) obowiązek przyjęcia dostawy wszystkich surowców dostarczonych przez wnioskodawców na mocy art. 24 ust. 3 niniejszego rozporządzenia;

b) obowiązek złożenia egzemplarzy kontraktów zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 34 ust. 1 niniejszego rozporządzenia;

c) obowiązek dostarczenia informacji wymaganych zgodnie z art. 34 ust. 3 akapit pierwszy niniejszego rozporządzenia;

d) obowiązek zdeponowania zabezpieczenia zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 35 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.







SEKCJA 8

Dokumenty towarzyszące sprzedaży w innym państwie członkowskim, przeniesieniu bądź dostawie lub wywozowi do innego państwa członkowskiego

Artykuł 37

Egzemplarz kontrolny T5

W przypadku gdy pierwsze jednostki przetwórcze sprzedają bądź przenoszą na drugie jednostki przetwórcze w innych Państwach Członkowskich produkty pośrednie objęte kontraktami zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 26, do produktów dołącza się formularze kontrolne T5 wydane zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2454/93.

W nagłówku „Inne” w polu 104 egzemplarza kontrolnego T5 należy wprowadzić jedną z niżej podanych informacji:

— Producto destinado a su transformación o entrega de acuerdo con lo establecido en el articulo 26 del Reglamento (CE) no 1973/2004 de la Comisión;

— Použito pro zpracování nebo dodávku v souladu s článkem 26 nařízení Komise (ES) 1973/2004

— Skal anvendes til forarbejdning eller levering i overensstemmelse med artikel 26 i Kommissionens forordning (EF) nr. 1973/2004

— Zur Verarbeitung oder Lieferung gemäß Artikel 26 der Verordnung (EG) Nr. 1973/2004 der Kommission zu verwenden

— Προς χρήση για μεταποίηση ή παράδοση σύμφωνα με το άρθρο 26 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1973/2004 της Επιτροπής

— To be used for processing or delivery in accordance with Article 26 of Commission Regulation (EC) No 1973/2004

— Kasutamiseks töötlemisel või tarnimisel vastavalt komisjoni määruse (EÜ) nr 1973/2004 artiklile 26

— À utiliser pour transformation ou livraison conformément aux dispositions de l'article 26 du règlement (CE) no 1973/2004 de la Commission

— Da consegnare o trasformare conformemente all'articolo 26 del regolamento (CE) n. 1973/2004 della Commissione

— Izmantot pārstrādei vai piegādei saskaņā ar Komisijas Regulas (EK) Nr. 1973/2004 26. panta nosacījumiem

— Naudoti perdirbimui arba pristatymui pagal Komisijos reglamento (EB) Nr. 1973/2004 26 straipsnio nuostatas

— A Bizottság 2004/1973/EK rendelete szerint feldolgozásra, vagy átadásra használandó

— Te gebruiken voor verwerking of aflevering overeenkomstig artikel 26 van Verordening (EG) nr. 1973/2004 van de Commissie

— Do wykorzystania w procesie przetwórstwa bądź do dostawy zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 26 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004

— A utilizar para transformação ou entrega em conformidade com o artigo 26 do Regulamento (CE) n.o 1973/2004 da Comissão

— Na spracovanie alebo dodávku v súlade s článkom 26 nariadenia Komisie (ES) č. 1973/2004

— Se uporablja za predelavo ali dostavo v skladu s členom 26 Uredbe Komisije (ES) št. 1973/2004

— Käytetään jalostamiseen tai toimittamiseen komission asetuksen (EY) N:o 1973/2004 26 artiklan mukaisesti

— Används till bearbetning eller leverans i enlighet med artikel 26 i kommissionens förordning (EG) nr 1973/2004.

Artykuł 38

Dowody alternatywne zamiast formularza kontrolnego T5

Jeżeli na skutek okoliczności, za które pierwsza jednostka przetwórcza nie może być odpowiedzialna, w terminie dwóch miesięcy po wygaśnięciu ostatecznego terminu przetwarzania surowców, przewidzianego w art. 36 ust. 1 lit. a), formularz kontrolny T5 nie zostanie zwrócony do biura kontaktowego organu odpowiedzialnego za kontrolę w Państwie Członkowskim, w którym prowadzi działalność pierwsza jednostka przetwórcza, to podane niżej dokumenty mogą być zaakceptowane jako dowody alternatywne zastępujące formularz kontrolny T5:

a) faktury na zakup produktów pośrednich;

b) oświadczenie drugiej jednostki przetwórczej sprawdzającej ostateczne przetworzenie surowców na produkty energetyczne, zgodnie z opisem zawartym w art. 88 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

c) certyfikowane fotokopie dokumentów księgowych, sporządzone przez drugą jednostkę przetwórczą, dowodzących, że przeprowadzono proces przetwórczy.







SEKCJA 9

Kontrole

Artykuł 39

Prowadzenie rejestru

1. Właściwy organ władzy Państwa Członkowskiego opisuje szczegółowo rejestry, które będą prowadziły jednostki przetwórcze, oraz wskazuje częstość wpisów, które należy wprowadzać nie rzadziej niż raz na miesiąc.

Takie wpisy obejmują co najmniej następujące informacje:

a) ilości różnych surowców zakupionych z zamiarem przetworzenia;

b) ilości przetworzonych surowców oraz ilości i typy produktów końcowych, produktów równoległych i ubocznych uzyskanych z tych surowców;

c) straty podczas procesu przetwarzania;

d) ilości zniszczone oraz powody tego zniszczenia;

e) ilości i typy produktów sprzedanych bądź przeniesionych przez jednostkę przetwórczą oraz uzyskane ceny;

f) o ile dotyczy — nazwy i adresy kolejnych jednostek przetwórczych.

2. Właściwy organ władzy pierwszej jednostki przetwórczej sprawdza, czy przedstawiony kontrakt jest zgodny z warunkami ustalonymi w art. 24 ust. 1. Jeżeli warunki te nie będą spełnione, właściwe organy władzy wnioskodawców są powiadamiane o tym.

3. Celem obliczenia wartości ekonomicznej produktów wymienionych w art. 24 ust. 1 właściwe organy władzy na podstawie informacji wymienionych w art. 34 ust. 2 dokonują porównania sumy wartości wszystkich produktów energetycznych z sumą wartości wszystkich pozostałych produktów przeznaczonych do innego użytku, a uzyskanych w drodze tego samego procesu przetwarzania. Każda wartość jest równa odnośnej ilości pomnożonej przez średnią z cen loco fabryka, zarejestrowanych w poprzednim roku obrotowym. Jeżeli takie ceny nie są dostępne, właściwe organy władzy określają odnośne ceny, w szczególności na podstawie informacji wymienionych w art. 34 ust. 2.

Artykuł 40

Kontrole w zakładach jednostek przetwórczych

1. Właściwe organy władzy Państw Członkowskich, w których ma miejsce proces przetwarzania, sprawdzają przestrzeganie warunków opisanych w art. 24 ust. 1 w co najmniej 25 % zakładów jednostek przetwórczych działających na terytorium takich Państw Członkowskich i wybranych w drodze analizy ryzyka. Podczas takiej kontroli prowadzone są następujące czynności:

a) porównanie sumy wartości wszystkich produktów energetycznych z sumą wartości wszystkich innych produktów przeznaczonych do innego użytku, a uzyskanych w drodze tego samego procesu przetwarzania;

b) analiza systemu produkcji jednostki przetwórczej, w tym fizyczna inspekcja oraz kontrola dokumentów handlowych, które mają na celu sprawdzenie — w przypadku jednostek przetwórczych — czy zgadzają się dostawy surowców, produktów końcowych, produktów równoległych i ubocznych.

Na potrzeby kontroli opisanej w lit. b) pierwszego akapitu właściwe organy władzy kierują się w szczególności technicznymi parametrami procesu przetwarzania przedmiotowych surowców. Takie parametry mają zastosowanie, o ile istnieją w legislacji eksportowej Wspólnoty. We wszystkich pozostałych przypadkach inspekcja jest prowadzona przede wszystkim na podstawie ogólnie akceptowanych parametrów w branży przetwórczej.

2. W przypadku procesów przetwórczych wymienionych w art. 25 kontrole będą prowadzone u 10 % wnioskodawców wybranych w drodze analizy ryzyka z uwzględnieniem następujących czynników:

a) kwoty pomocy;

b) liczba działek rolniczych oraz areał objęty wnioskiem o pomoc;

c) postęp odnotowany od poprzedniego roku;

d) wyniki kontroli przeprowadzonych poprzedniego roku;

e) pozostałe parametry, które zostaną zdefiniowane przez Państwa Członkowskie na podstawie reprezentatywności złożonych deklaracji.

3. Jeżeli kontrole opisane powyżej w ust. 2 wykryją nieprawidłowości w co najmniej 3 % przypadków, właściwy organ władzy przeprowadza dodatkowe kontrole w ciągu roku i w konsekwencji zwiększa procent rolników, którzy muszą przejść przez wizję lokalną w następnym roku.

4. Jeżeli postanowiono, że niektóre elementy kontroli opisanej powyżej w ust. 1 i 2 mogą być realizowane na próbce, to taka próbka gwarantuje wiarygodny i reprezentatywny poziom kontroli.

5. Każda wizja lokalna będzie przedmiotem raportu z kontroli, podpisanego przez inspektora, z podaniem szczegółów na temat przeprowadzonych kontroli. W raporcie należy w szczególności zamieścić następujące dane:

a) data kontroli;

b) osoby uczestniczące w kontroli;

c) kontrolowany okres;

d) zastosowane techniki kontroli, w tym — o ile dotyczy — odnośniki do metod pobierania próbek;

e) wyniki kontroli.

Artykuł 41

Produkcja konopi

Zastosowanie mają postanowienia odnoszące się do konopi i podane w art. 29 rozporządzenia Komisji (WE) nr 795/2004 ( 31 ) oraz w art. 33 rozporządzenia (WE) nr 796/2004.

Artykuł 42

Środki dodatkowe i wzajemna pomoc

1. Państwa Członkowskie uruchamiają wszelkie kolejne środki wymagane do właściwego zastosowania niniejszego rozdziału i udzielają sobie nawzajem pomocy niezbędnej przy kontroli prowadzonej na mocy niniejszego rozdziału. Jeżeli w niniejszym rozdziale nie przewidziano odpowiednich redukcji i wykluczeń, Państwa Członkowskie wymierzają odpowiednie krajowe sankcje uczestnikom rynkowym zaangażowanym w procedurę przyznawania pomocy.

2. W miarę konieczności lub zależnie od wymagań stawianych w niniejszym rozdziale Państwa Członkowskie udzielają sobie wzajemnie pomocy celem zapewnienia skutecznych kontroli i autentyczności składanych dokumentów oraz dokładności wymienianych danych, które mają być poddawane weryfikacji.







SEKCJA 10

Wykluczenia z planu i oceny

Artykuł 43

Wykluczenia surowców z pomocy na rośliny energetyczne i minimalny areał upraw

1. Państwa Członkowskie mogą wykluczyć jakikolwiek surowiec rolny z roślin energetycznych, jeżeli takie materiały stwarzają trudności z punktu widzenia kontroli bądź prawa karnego lub obniżają wartość końcowych produktów energetycznych.

2. Państwa Członkowskie mogą określić minimalny areał upraw jakiegokolwiek surowca wymienionego w art. 24.

Artykuł 44

Ocena

Przed 15 października po zakończeniu roku, na który przyznaje się pomoc, Państwa Członkowskie przeyłają Komisji wszelkie informacje konieczne do oceny pomocy na rośliny energetyczne.

Takie informacje podają w szczególności następujące dane:

(a) areały odpowiadające każdemu gatunkowi surowca;

(b) ilości każdego typu surowca, uzyskanego produktu końcowego, produktu ubocznego i produktu równoległego ze szczegółową specyfikacja typu użytego surowca;

(c) środki uruchomione na mocy art. 25;

(d) surowce wykluczone z pomocy na rośliny energetyczne na mocy art. 43 ust. 1 oraz minimalny areał upraw wymieniony w art. 43 ust. 2.







ROZDZIAŁ 9

SPECJALNE DOPŁATY REGIONALNE DO ROŚLIN UPRAWNYCH

Artykuł 45

Data zasiewu

Aby deklarowany areał zakwalifikował się do specjalnych dopłat regionalnych do roślin uprawnych, zapewnionej w art. 98 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, musi być obsiany do dnia upływu terminu, który ustalają Państwa Członkowskie i który nie może być późniejszy od 15 czerwca.







ROZDZIAŁ 10

DOPŁATY DO NASION

Artykuł 46

Ziarno certyfikowane

Jeżeli zastosowanie ma art. 99 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, to pomoc jest udzielana na produkcję podstawowego i oficjalnie certyfikowanego ziarna zgodnie z definicją zawartą w dyrektywach 66/401/EWG, 66/402/EWG i 2002/57/WE oraz spełniającego normy i warunki ustalone w tych dyrektywach, zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 47 — 50 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 47

Produkcja ziarna

1. Ziarno jest produkowane:

a) albo na mocy kontraktu na uprawę zawartego przez zakład produkcji ziarna lub hodowcę z jednej strony i przez plantatora ziarna z drugiej strony,

b) albo bezpośrednio przez zakład produkcji ziarna lub hodowcę; taką produkcję poświadcza deklaracja produkcji ziarna.

2. Zakłady produkcji ziarna i hodowcy wymienieni powyżej w ust. 1 są akceptowani bądź rejestrowani przez Państwa Członkowskie. Akceptacja bądź rejestracja dokonana przez Państwo Członkowskie zachowuje moc obowiązującą na terytorium całej Wspólnoty.

3. Zakład produkcji ziarna lub hodowca uprawiający ziarno w Państwie Członkowskim innym niż państwo, w którym miała miejsce akceptacja bądź rejestracja, wymienione powyżej w ust. 2, na żądanie właściwych organów władzy takiego innego Państwa Członkowskiego dostarcza wszelkie informacje wymagane do kontroli uprawnienia do pomocy.

Artykuł 48

Warunki kwalifikacji terytorialnej

Każde Państwo Członkowskie przyznaje pomoc wyłącznie na ziarno zebrane na własnym terytorium w roku kalendarzowym, w którym rozpoczął się rok obrotowy przyznawanej pomocy.

Pomoc jest przyznawana wszystkim plantatorom ziarna na warunkach, które zapewniają jednakowe traktowanie beneficjantów niezależnie od miejsca ich działalności w obrębie Wspólnoty.

Artykuł 49

Obrót ziarnem

Pomoc jest przyznawana tylko pod warunkiem, że ziarno zostało faktycznie sprzedane odbiorcy celem zasiewu najpóźniej do 15 czerwca roku po zbiorach. Termin „sprzedane” oznacza aktualny stan posiadania ziarna lub ziarno na składzie, ziarno wystawione na sprzedaż, oferowane na sprzedaż, sprzedane bądź dostarczone innej osobie.

▼M4

Artykuł 49a

Zaliczki

Państwa Członkowskie mogą przyznawać hodowcom nasion zaliczki od dnia 1 grudnia roku gospodarczego. Płatność taka jest proporcjonalna do ilości nasion, które zostały wprowadzone na rynek do celów siewu w rozumieniu przepisów art. 49, pod warunkiem spełnienia wszystkich warunków przedstawionych w rozdziale 10.

▼B

Artykuł 50

Odmiany Cannabis sativa L.

Odmiany Cannabis sativa L., które kwalifikują się do pomocy zgodnie z art. 99 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, to odmiany, których lista znajduje się w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 796/2004.







ROZDZIAŁ 11

DOPŁATY OBSZAROWE DO ROŚLIN UPRAWNYCH







SEKCJA 1

Ogólne zasady kwalifikacji do dopłat obszarowych do roślin uprawnych

Artykuł 51

Grunty kwalifikujące się do dopłat

1. Na potrzeby rozdziału 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003:

(a) termin „pastwisko stałe” oznacza „pastwisko stałe” w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004;

(b) termin „uprawy stałe” oznacza „uprawy stałe” w rozumieniu art. 2 lit. c) rozporządzenia Komisji (WE) nr 795/2004.

2. Na potrzeby art. 108 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 grunty przeznaczone na pastwiska stałe w 2003 r. będą:

(a) gruntami zadeklarowanymi przez rolnika jako miejsca stałego wypasu w złożonym przez niego wniosku o pomoc na 2003 r., oraz

(b) gruntami niezadeklarowanymi przez rolnika w złożonym przez niego wniosku o pomoc na 2003 r., o ile rolnik ten może wykazać, że takie grunty nie były miejscami stałego wypasu w 2003 r.

3. Na mocy art. 108 tiret trzecie rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 Państwa Członkowskie mogą odstąpić od pierwszego ustępu tego artykułu wyłącznie po spełnieniu następujących warunków:

(a) w przypadku obszarów objętych programem restrukturyzacji zdefiniowanym jako „zmiana struktury i/lub kwalifikowanego areału gospodarstwa narzucona przez organy władzy publicznej” Państwa Członkowskie podejmują działania zapobiegające jakiemukolwiek znacznemu wzrostowi łącznej powierzchni rolnej kwalifikującej się do dopłat obszarowych do roślin uprawnych; w szczególności może się to łączyć z uznaniem areałów zakwalifikowanych poprzednio jako areały niespełniające kryteriów za rozwiązanie kompensacyjne; areały nowo zadeklarowane przez Państwa Członkowskie jako spełniające kryteria w ramach programu restrukturyzacji nie mogą przekraczać nowo zadeklarowanej powierzchni w ramach tego programu o więcej niż 5 %;

(b) w przypadku takiej czy innej formy publicznej interwencji, jeżeli efektem takiej interwencji jest uprawa roślin uprawnych przez rolnika na gruntach uznanych poprzednio za niespełniające kryteriów dopłat do areałów rolnych, z zamiarem kontynuowania normalnej działalności rolnej takiego rolnika, a taka interwencja oznacza, że grunty, które początkowo spełniały kryteria, przestają się kwalifikować do dopłat, Państwa Członkowskie nie będą mogły zwiększać łącznego, spełniającego kryteria areału rolnego właściwego dla danego Państwa Członkowskiego ani przejściowo, ani na stałe o więcej niż o 0,1 % łącznego areału bazowego właściwego dla danego Państwa Członkowskiego;

(c) jeżeli rolnicy są w stanie podać odnośne i obiektywne powody zamiany w obrębie własnego gospodarstwa gruntu, który nie spełnia kryteriów dopłat do areału rośłin uprawnych, na grunt spełniający takie kryteria, Państwa Członkowskie sprawdzają, czy nie ma ważnych powodów odmowy takiej zamiany, zwłaszcza z punktu widzenia ryzyka środowiskowego, i dostarczą w programie przedstawionym Komisji dowód na to, że łączny obszar kwalifikujących się gruntów pozostaje bez zmian; w żadnym wypadku zamiany nie mogą powodować jakiegokolwiek wzrostu łącznego areału kwalifikującego się gruntu ornego w gospodarstwie; Państwa Członkowskie wprowadzają system uprzedniego powiadamiania o takich zmianach i zatwierdzania takich zmian.

Artykuł 52

Warunki wypłaty

Bez uszczerbku dla postanowień zawartych w art. 2 dopłaty obszarowe do roślin uprawnych będą wypłacane wyłącznie w odniesieniu do areałów:

(a) które znajdują się w regionach odpowiednich pod względem klimatu i rolnictwa do uprawy rośłin uprawnych; Państwa Członkowskie będą miały prawo podejmowania decyzji, czy jakikolwiek region nadaje się do upraawy pewnych rośłin uprawnych;

(b) na których uprawy prowadzi się co najmniej do początku stadium kwitnienia w warunkach normalnego rozwoju.

Ponadto w przypadku pszenicy durum uprawy będą prowadzone zgodnie z miejscowymi normami co najmniej do 30 czerwca roku, na który przyznawana jest dopłata, o ile nie zostaną zebrane w stadium pełnej dojrzałości przed upływem tego terminu.

Artykuł 53

Kwoty regionalne

1. Jeżeli areały producenta kwalifikujące się do dopłat obszarowych do rośłin uprawnych są zlokalizowane w kilku regionach produkcyjnych, kwota dopłaty zależy od lokalizacji każdego areału objętego wnioskiem tego producenta.

2. Państwa Członkowskie, które produkują kukurydzę zwykłą w regionach, gdzie ta kukurydza jest uprawiana głównie na kiszonkę, maja prawo do stosowania w takim regionie plonu ziarna paszowego do wszystkich areałów obsianych kukurydzą w przedmiotowych regionach.







SEKCJA 2

Specjalne warunki dotyczące niektórych roślin uprawnych

Artykuł 54

Trawa na kiszonkę

1. Na potrzeby art. 100 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 termin „trawa na kiszonkę” oznacza rośliny uprawiane na areałach zasiewanych głównie trawami ziołowymi i koszonymi w stadium zielonym co najmniej raz na rok w celu zakonserwowania w zamkniętej atmosferze i poddania fermentacji beztlenowej.

Areały wpisane jako obszary upraw certyfikowanych nasion trawy zgodnie z dyrektywą nr 66/401/EWG w trakcie danego roku obrotowego nie kwalifikują się do dopłat obszarowych do roślin uprawnych.

2. Z wyjątkiem warunków odnoszących się do kwitnienia i ustalonych w art. 52 ust. 1 lit. b) postanowienia zawarte w niniejszym rozdziale mają zastosowanie do trawy na kiszonkę.

3. W Państwach Członkowskich, które wprowadzają rezerwę na specjalne areały na trawę na kiszonkę zgodnie z wytycznymi zawartymi w załączniku IV, rolnicy kwalifikują się do dopłat obszarowych do roślin uprawnych w zakresie areałów trawy na kiszonkę.

Artykuł 55

Pszenica durum

1. Wnioski o pomoc dodatkową na pszenicę durum oraz pomoc specjalną ustaloną w art. 105 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 są ważne wyłącznie wtedy, gdy:

a) wniosek o dopłatę obszarową zgodnie z opisem w art. 101 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zostanie złożony na taka samą ilość hektarów obsianych pszenicą durum;

b) wykorzystana zostanie minimalna ilość ziarna certyfikowanego zgodnie z dyrektywą nr 66/402/EWG.

2. Przed 1 października roku poprzedzającego rok, za który jest przyznana pomoc, Państwa Członkowskie ustalają minimalną ilość certyfikowanego ziarna, które należy wykorzystać zgodnie z praktyką rolniczą w danym Państwie Członkowskim oraz powiadamiają o tej ilości rolników.

Artykuł 56

Len i konopie uprawiane na włókno

1. Dopłaty obszarowe na len i konopie uprawiane na włókno zależą od spełnienia następujących warunków:

a) przedstawienie egzemplarza kontraktu bądź zobowiązania opisanego w art. 106 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 najpóźniej do 15 września roku, za który przyznana zostaje dopłata, bądź wcześniej w dniu ustalonym przez Państwo Członkowskie;

b) wykorzystanie ziarna następujących odmian: ▼M1 ————— ▼B ii) w przypadku konopi uprawianych na włókno — odmiany znajdujące się na liście podanej w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 796/200415 maja roku, za który przyznana zostaje dopłata, certyfikowane zgodnie z dyrektywą nr 2002/57/EWG ( 32 ).

2. Na potrzeby przyznawania dopłaty obszarowej za konopie uprawiane na włókno Państwa Członkowskie mogą ustalić minimalną stopę zasiewu na podstawie uznanych praktyk rolniczych uprawy konopi.

Artykuł 57

Data zasiewu

W drodze odstępstwa od art. 109 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 Państwa Członkowskie mogą odroczyć ostateczny termin zasiewu najpóźniej do 15 czerwca w przypadku plonów, których lista znajduje się w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia oraz w strefach, które zostaną wyznaczone przez dane Państwa Członkowskie i które są zlokalizowane w regionach podanych w tym załączniku.







SEKCJA 3

Areały bazowe, plony referencyjne i pułapy

Artykuł 58

Grunty nawadniane i nienawadniane

1. Jeżeli programy regionalizacji opisane w art. 103 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ustanawiają inne plony dla gruntów nawadnianych i nienawadnianych, Państwa Członkowskie określają zasady ustalania, czy dany areał jest nawadniany w ciągu roku obrotowego. W szczególności Państwa Członkowskie sporządzają:

a) wykaz rośłin uprawnych, na które można przyznać dopłatę obszarową po stawkach za plony nawadniane;

b) opis wyposażenia do nawadniania, które rolnik musi posiadać do dyspozycji; takie wyposażenie musi być współmierne do danego areału i umożliwiać doprowadzenie wody koniecznej do normalnego wzrostu roślin w okresie wegetacyjnym;

c) odnośny okres nawadniania.

2. Ustęp 1 nie ma zastosowania do regionów produkcyjnych „regadío” w Hiszpanii bądź innych regionów, gdzie nawadnianie jest tradycją historyczną, związaną z działkami i pozwala na ich wyróżnienie i umieszczenie na liście.

Artykuł 59

Przekroczenie areału bazowego

1. Na potrzeby określenia jakichkolwiek przekroczeń regionalnych areałów bazowych zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 102 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 właściwy organ władzy danego Państwa Członkowskiego uwzględnia następujące elementy:

a) regionalny areał bazowy wyznaczony w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia;

b) suma areałów objętych wnioskami o dopłaty obszarowe, złożonych dla każdego plonu, w tym — w przypadku zastosowania art. 71 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 — odpowiadające areały odłogowane.

Jakiekolwiek dobrowolnie odłogowane grunty są włączane do areałów innych niż nawadniane, innych niż obsiane kukurydzą zwykłą i/lub inne niż obsiane trawą na kiszonkę.

2. Suma areałów objętych złożonym wnioskiem o pomoc nie zawiera areałów ani części takich areałów, które zostały objęte wnioskami zidentyfikowanymi w drodze kontroli administracyjnych jako wnioski wyraźnie nieuzasadnione.

O ile ma to zastosowanie, uwzględniany jest areał faktycznie wyznaczony podczas wizji lokalnej na mocy art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

3. Areały obsiane roślinami uprawnymi zgodnie z tytułem IV rozdział 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i wykorzystywane jako uzasadnienie wniosków o pomoc na mocy tytułu IV rozdział 12 tego rozporządzenia są dodawane do sumy areałów objętych złożonymi wnioskami po wprowadzeniu poprawek zgodnie z ust. 2.

4. Przekroczenie areału bazowego jest obliczane z wykorzystaniem tabeli przedstawionej w załączniku VI.

Artykuł 60

Przekroczenie granicznego areału pszenicy durum

1. Na potrzeby wyznaczenia jakiegokolwiek przekroczenia granicznego areału pszenicy durum, kwalifikującego się do dodatku do dopłaty obszarowej ustalonego w art. 105 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 właściwe organy władzy Państw Członkowskich uwzględniają sumę areałów objętych wnioskami o dodatek do dopłat obszarowych na pszenicę durum, skorygowanych zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 59 ust. 2 niniejszego rozporządzenia i — tam, gdzie to dotyczy — zredukowanych zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 102 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

2. Ustęp 1 ma zastosowanie przy określaniu jakiegokolwiek przekroczenia areału granicznego kwalifikującego się do pomocy specjalnej na pszenicę durum ustalonej w art. 105 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Artykuł 61

Ostateczna stawka przekroczeń areałów i współczynnik redukcji

1. Jeżeli areały opisane art. 59 i 60 zostaną uznane za przekroczone, dane Państwo Członkowskie określa ostateczny stopień przekroczenia z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, najpóźniej do 31 października analizowanego roku.

2. Ostateczny stopień przekroczenia, określony w taki sposób, jest stosowany przy obliczaniu proporcjonalnej redukcji areału, który kwalifikuje się do:

a) dopłat obszarowych do roślin uprawnych zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 102 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

b) dodatku do takich dopłat oraz pomocy specjalnej na pszenicę durum zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 105 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i po zastosowaniu art. 102 ust. 1 tego rozporządzenia.

Artykuł 62

Areały subbazowe

Na potrzeby art. 102 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 Państwa Członkowskie określają wymienione niżej elementy i powiadamiają o nich Komisję najpóźniej do 15 września roku, za który wnioskowana jest dopłata obszarowa:

(a) krajowy areał bazowy, dzielony następnie na areały subbazowe;

(b) kryteria stosowane przez Państwo Członkowskie przy określaniu areałów subbazowych;

(c) areały subbazowe (liczba, nazwa i rozmiar);

(d) szczegółowe zasady koncentrowania środków stosowanych w przypadku przekroczenia.

Artykuł 63

Pułap sumy wypłat

Na potrzeby wyznaczenia jakiegokolwiek przekroczenia pułapu wypłat i odnośnego współczynnika redukcji, opisanego w art. 102 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 właściwe organy władzy Państw Członkowskich uwzględniają proporcjonalną redukcję areałów kwalifikujących się do pomocy, opisaną w art. 102 ust. 1 i art. 105 ust. 2 tego rozporządzenia.







SEKCJA 4

Odłogowanie

Artykuł 64

Definicja

Na potrzeby art. 107 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 termin „odłogowanie” oznacza pozostawienie odłogiem areału kwalifikującego się do dopłat obszarowych na mocy art. 108 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Artykuł 65

Warunki

1. Zastosowanie ma art. 32 rozporządzenia (WE) nr 795/2004.

2. W drodze odstępstwa od art. 107 ust. 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i w latach 2005 i 2006 Malta może ustalić wymagania odnośnie do rozmiaru minimum areałów odłogowanych na poziomie mniejszym od 0,1 ha powierzchni i szerokości 10 metrów.

Artykuł 66

Podział regionalny

1. Wnioski o pomoc opisane w tytule II rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 są przedstawiane w rozbiciu na regiony zgodnie z planem regionalizacji opisanym w art. 103 tego rozporządzenia.

2. W przypadku każdej dopłaty obszarowej w danym regionie produkcyjnym konieczna jest odnośna deklaracja odłogowania co najmniej odpowiadającej jej liczby hektarów w tym samym regionie produkcyjnym.

3. Kierując się obiektywnymi kryteriami, Państwo Członkowskie może dopuścić do odstępstwa od ust. 2.

4. W drodze odstępstwa od ust. 2 przymusowe odłogowanie, odpowiadające wnioskowi o dopłatę obszarową, może być dokonane w całości bądź w części:

a) w Hiszpanii w regionie „secano” w przypadku gospodarstw zlokalizowanych w regionach produkcyjnych „secano” i „regadío”;

b) w innym regionie produkcyjnym, pod warunkiem że areały przeznaczone do odłogowania są zlokalizowane w regionach produkcyjnych sąsiadujących z regionami, w których znajdują się areały uprawiane.

5. Jeżeli zastosowanie mają powyższe ust. 3 i 4, areał przeznaczony do odłogowania jest korygowany tak, by uwzględnić różnicę między plonami użytymi do obliczenia dopłaty do areałów odłogowanych w analizowanych regionach. Jednakże zastosowanie tego paragrafu nie prowadzi do odłogowania mniejszej liczby hektarów niż wymaga tego deklaracja.

Artykuł 67

Uprawy pastewne

1. Na potrzeby zastosowania art. 107 ust. 3 tiret drugie rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 termin „uprawy pastewne” oznacza areały obsiane jednym lub kilkoma gatunkami roślin pastewnych, których lista podana jest w załączniku VII do niniejszego rozporządzenia. Obsiewanie mieszanką zbóż i/lub traw będzie dopuszczalne po spełnieniu podanych niżej warunków:

a) areał jest obsiany głównie roślinami pastewnymi;

b) takie rośliny nie mogą być zbierane odrębnie.

Jeżeli specjalne regionalne normy środowiskowe, wprowadzone przez Państwa Członkowskie w przypadku plonów organicznych, ustanawiają pułap areału obsianego roślinami pastewnymi, to warunki stosowane do areałów obsianych głównie roślinami pastewnymi i ustalone powyżej w lit. a) są uznane za spełnione, o ile zachowane jest co najmniej 85 % limitu ustalonego przez Państwa Członkowskie.

2. Areały, na których uprawy pastewne opisane w ust. 1 w okresie od 15 stycznia do 31 sierpnia kwalifikują się w ramach programu pomocy wprowadzonego w drodze rozporządzenia Rady (WE) nr 1786/2003 ( 33 ), nie kwalifikują się do dopłat obszarowych.

Artykuł 68

Dopłaty do gruntów dobrowolnie odłogowanych

Na potrzeby art. 107 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w przypadku zastosowania art. 66 tego rozporządzenia, Państwa Członkowskie pozwalają rolnikom na odłogowanie co najmniej 10 % areału, dla którego złożono wniosek o dopłatę obszarową za rośliny uprawne i który nie jest używany w celu uzyskania prawa do wypłaty uprawnień z tytułu odłogowania. Państwo Członkowskie może wprowadzić wyższy procent, uwzględniając specjalną sytuację i zapewniając dostateczne zajęcie gruntów uprawnych.

Podstawowy wymiar dobrowolnego odłogowania wynosi 63,00 EUR/t począwszy od roku obrotowego 2005/2006. Jeżeli dla gruntów nawadnianych i nienawadnianych obowiązują różne stawki, zastosowanie mają wypłaty za grunty odłogowane dla gruntów nienawadnianych.

Państwa Członkowskie wprowadzają odpowiednie środki kontroli, odpowiednio do specjalnej sytuacji areałów dobrowolnie odłogowanych, które to środki zapewnią, by takie areały były zachowane w dobrej kondycji rolnej i środowiskowej oraz by uwzględnione były potrzeby ochrony środowiska.







SEKCJA 5

Postanowienia końcowe

Artykuł 69

Przekazywane informacje

1. Państwa Członkowskie wysyłają Komisji informacje wymienione w załączniku IX w znormalizowanym formacie, opisanym w tym załączniku, w rozbiciu na regiony produkcyjne, areały bazowe i kraje, zgodnie z harmonogramem zamieszczonym w art. 3.

2. Jeżeli areały opisane w art. 59 — 60 zostaną uznane za przekroczone, dane Państwo Członkowskie ustala natychmiast, lecz nie później niż do 15 listopada danego roku, ostateczny stopień przekroczenia i powiadamia o tym Komisję najpóźniej do 1 grudnia danego roku. Dane użyte do obliczenia stopnia przekroczenia areału bazowego, są przekazywane na formularzu zamieszczonym w załączniku VI.

3. Jeżeli stopień przekroczenia rozkłada się na poszczególne areały zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 102 ust. 5 i 105 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, to dane Państwo Członkowskie powiadamia Komisję o takim rozkładzie najpóźniej do 15 listopada.

4. W przypadku zastosowania art. 63 dane Państwo Członkowskie powiadamia Komisję o ostatecznym współczynniku redukcji najpóźniej do 1 grudnia danego roku.







ROZDZIAŁ 12

PREMIE ZA OWCE I KOZY







SEKCJA 1

Wypłaty bezpośrednie

Artykuł 70

Wnioski i okres zachowania

1. Oprócz wymagań stawianych przez zintegrowany system administracji i kontroli opisany w tytule II rozdział 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 (zwany dalej „systemem zintegrowanym”) w składanych wnioskach o premie za owce i kozy oraz o premie uzupełniające rolnicy informują, czy prowadzą handel mlekiem owiec bądź produktami mlecznymi wyrabianymi z mleka owiec w ciągu roku, za który wnioskowana jest premia.

2. Wnioski o premie na rzecz rolników hodujących owce i/lub samice kóz są składane we właściwym organie władzy wyłącznie w jednym terminie, ustalonym przez dane Państwo Członkowskie i rozpoczynającym się nie wcześniej niż 1 listopada, a kończącym się nie później niż 30 kwietnia, odpowiednio poprzedzającym i następującym po rozpoczęciu roku, na który składane są te wnioski.

Jednakże Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do Irlandii Północnej może ustalić inny okres niż w odniesieniu do Wielkiej Brytanii.

3. Okres wzmiankowany w art. 115 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w trakcie którego rolnik zobowiązuje się do zachowania w swym gospodarstwie owiec i/lub samic kóz w liczbie, na którą rolnik wnioskuje premię (zwany dalej „okresem zachowania”), wynosi 100 dni począwszy od pierwszego dnia po upływie terminu składania wniosków opisanych powyżejw ust. 2.

Artykuł 71

Areały kwalifikujące się do premii za kozy

Areały, których listę podano w załączniku X, muszą spełniać kryteria wymienione w art. 113 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Jednakże Państwa Członkowskie regularnie monitują spełnianie tych kryteriów na wszystkich areałach, których lista znajduje się w załączniku X i które leżą w granicach terytoriów tych Państw Członkowskich. Po dokonaniu takiej oceny Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o jakiejkolwiek potrzebie uzupełnienia załącznika X przed 31 lipca roku poprzedzającego rok, w którym będzie miało zastosowanie takie uzupełnienie. W powiadomieniu należy w szczególności wskazać strefy bądź części stref podanych w załączniku X, które przestały spełniać kryteria opisane w art. 113 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oraz ewentualne strefy, które spełniają te kryteria, lecz nie zostały jeszcze umieszczone na liście podanej w załączniku X. W przypadku takich potencjalnych nowych stref Państwa Członkowskie przedstawiają Komisji szczegółowe uzasadnienie swojej propozycji.

Artykuł 72

Wnioski o premię uzupełniającą oraz o premię za kozy

1. Celem wykorzystania premii uzupełniającej bądź premii za kozy rolnik, w którego gospodarstwie co najmniej 50 % — nie więcej jednak niż 100 % — areału przeznaczonego na cele rolnicze jest zlokalizowane na obszarach opisanych w art. 114 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 bądź na obszarach, których lista znajduje się w załączniku X do niniejszego rozporządzenia, złoży deklarację wskazującą bądź deklaracje wskazujące lokalizację jego gruntów zgodnie z postanowieniami zawartymi w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.

2. Rolnik, który ma obowiązek składania co rok deklaracji odnośnie do łącznego użytkowanego areału rolnego w jego gospodarstwie, przy składaniu wniosku o pomoc zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 22 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, wskazuje w takiej deklaracji te działki wykorzystywane na rolnictwo, które są zlokalizowane na obszarach opisanych w art. 114 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 bądź na obszarach, których lista znajduje się w załączniku X do niniejszego rozporządzenia, zgodnie ze stanem faktycznym.

Rolnik, który nie ma obowiązku składania co rok deklaracji opisanej w ust. 1, co roku składa specjalną deklarację z wykorzystaniem, o ile ma to zastosowanie, systemu identyfikacji działek rolniczych, istniejącego w systemie zintegrowanym.

Taka specjalna deklaracja wskazuje lokalizację całości posiadanego przez rolnika gruntu oraz gruntu wynajmowanego bądź użytkowanego na mocy jakichkolwiek uzgodnień, ze wskazaniem obszaru i szczegółowym opisem działek wykorzystywanych na cele rolnicze, które to działki są zlokalizowane na obszarach opisanych w art. 114 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 bądź na obszarach, których lista znajduje się w załączniku X do niniejszego rozporządzenia, zgodnie ze stanem faktycznym. Państwa Członkowskie mogą zarządzić, by ta specjalna deklaracja była dołączana do wniosku o premię za owce i kozy. Państwa Członkowskie mogą również zażądać, by taka specjalna deklaracja była składana w formie „wniosku o jednolitą dopłatę obszarową”.

3. Właściwy organ władzy krajowej może zażądać przedstawienia aktu własności, umowy wynajmu bądź pisemnej umowy między rolnikami i — tam, gdzie ma to zastosowanie — zaświadczenia wydanego przez miejscową bądź regionalną administrację, która udostępniła danemu rolnikowi grunty do wykorzystania na cele rolnicze. W zaświadczeniu należy wskazać powierzchnię gruntów udostępnionych producentowi oraz działek zlokalizowanych na obszarach opisanych w art. 114 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 bądź na obszarach, których lista znajduje się w załączniku X do niniejszego rozporządzenia, zgodnie ze stanem faktycznym.

Artykuł 73

Rolnicy praktykujący okresowe przepędy bydła

1. Wnioski o premie składane przez rolników, których gospodarstwa są zarejestrowane w jednym z obszarów geograficznych opisanych w art. 114 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i którzy pragną zakwalifikować się do premii uzupełniającej, podają następujące dane:

a) miejsce bądź miejsca, gdzie będzie prowadzony przepęd bydła w bieżącym roku;

b) okres co najmniej 90 dni, opisany w art. 114 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 i ustalony na bieżący rok.

2. Wnioski o premię, składane przez rolników wzmiankowanych powyżej w ust. 1, są składane wraz z dokumentami poświadczającymi, że faktycznie przeprowadzono przepęd bydła, z wyjątkiem przypadków siły wyższej bądź na skutek wpływu należycie uzasadnionych naturalnych okoliczności mających negatywny wpływ na żywotność stada, w trakcie dwóch poprzednich lat, a w szczególności zaświadczenie, wydane przez organ władzy miejscowej bądź regionalnej w miejscu przepędu bydła poświadczające, że przepęd miał faktycznie miejsce w okresie co najmniej 90 następujących po sobie dni.

Podczas prowadzenia administracyjnych kontroli wniosków Państwa Członkowskie zapewniają, by miejsce przepędu bydła, opisane we wniosku o premię, znajdowało się faktycznie w obrębie obszaru opisanego w art. 114 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

Artykuł 74

Kryteria kwalifikacji

1. Premie są wypłacane rolnikom na podstawie liczby owiec i/lub samic kóz posiadanych przez rolników w gospodarstwie przez cały okres zachowania zdefiniowany w art. 70 ust. 3.

2. Zwierzęta, które spełniają warunki opisane w definicjach zamieszczonych w art. 112 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 ostatniego dnia okresu zachowania, są uważane za zwierzęta kwalifikujące się do premii.

Artykuł 75

Ewidencja rolników sprzedających mleko owcze bądź produkty wyrabiane z mleka owczego

Każdego roku Państwa Członkowskie sporządzają — nie później niż trzydziestego dnia okresu zachowania — ewidencję rolników sprzedających mleko owcze bądź produkty wyrabiane z mleka owczego na podstawie deklaracji składanych przez rolników, opisanych w art. 70 ust. 1.

Przy sporządzaniu ewidencji Państwa Członkowskie uwzględniają wyniki kontroli oraz inne źródła informacji dostępne dla właściwego organu władzy, a zwłaszcza informacje uzyskane od jednostek przetwórczych bądź dystrybutorów i odnoszące się do sprzedaży mleka owczego bądź produktów uzyskanych z mleka owczego i wytworzonych przez rolników.

Artykuł 76

Powiadomienia

1. Państwa Członkowskie przekazują Komisji następujące informacje:

a) najpóźniej do 31 lipca każdego roku — informacje dotyczące wniosków o premie składanych za bieżący rok, na formularzu, którego wzór zamieszczono w załączniku XI;

b) najpóźniej do 31 lipca każdego roku — liczbę i kwotę premii wypłaconych w poprzednim roku po wniosku o redukcję pomocy opisanej w art. 120 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, o ile miało to miejsce, na formularzu, którego wzór zamieszczono w załączniku XII do niniejszego rozporządzenia;

c) najpóźniej do 31 października każdego roku — jakiekolwiek zmiany wprowadzone na liście obszarów geograficznych, gdzie prowadzi się przepędy bydła, opisanych w art. 114 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz w art. 73 niniejszego rozporządzenia.

Informacje te będą udostępniane organom krajowym, odpowiedzialnym za prowadzenie oficjalnej statystyki w sektorze baraniny i mięsa koziego, na żądanie takich organów.

2. Jeżeli informacje wymagane w ust. 1 ulegną zmianie, w szczególności na skutek kontroli lub korekt bądź polepszenia poprzednich wskaźników liczbowych, należy podać Komisji aktualne dane w ciągu jednego miesiąca po wystąpieniu takiej zmiany.







SEKCJA 2

Ograniczenia, rezerwy i odstąpienia

Artykuł 77

Prawa uzyskane bezpłatnie

Jeżeli rolnik uzyska bezpłatnie prawa do premii z rezerwy państwowej, nie ma prawa przeniesienia swoich praw ani czasowej dzierżawy takich praw przez okres trzech lat, licząc od daty uzyskania takich praw, z wyjątkiem należycie uzasadnionych i nadzwyczajnych okoliczności.

Artykuł 78

Korzystanie z praw

1. Rolnik posiadający prawa może korzystać z nich sam i/lub wydzierżawić takie prawa innemu rolnikowi.

2. Jeżeli rolnik nie wykorzysta minimalnego procentu swoich praw, ustalonego poniżej w ust. 4, w ciągu roku, niewykorzystana część praw jest przenoszona do rezerwy państwowej z wyjątkiem przypadków wymienionych poniżej:

a) w przypadku rolników posiadających maksymalnie 20 praw do premii, jeżeli taki rolnik nie wykorzystał minimalnego procentu swoich praw podczas dwóch kolejnych lat kalendarzowych — do rezerwy państwowej zostanie przeniesiona tylko część praw niewykorzystana w ostatnim roku kalendarzowym;

b) w przypadku rolnika uczestniczącego w programie intensyfikacji honorowanym przez Komisję;

c) w przypadku rolnika uczestniczącego w programie wcześniejszych emerytur, honorowanym przez Komisję, w którym to programie przeniesienie i/lub czasowa dzierżawa praw nie są obowiązkowe;

d) w okolicznościach nadzwyczajnych i należycie uzasadnionych.

3. Czasowa dzierżawa praw jest dozwolona tylko w odniesieniu do pełnych lat i łączy się z co najmniej minimalną liczbą zwierząt ustaloną w art. 79 ust. 1. Pod koniec każdego okresu czasowej dzierżawy praw, który to okres nie może przekroczyć trzech kolejnych lat, rolnik — z wyjątkiem przypadku przeniesienia praw — odzyskuje wszystkie prawa na swoją rzecz na co najmniej dwa kolejne lata. Jeżeli rolnik nie wykorzysta sam co najmniej minimalnego procentu swych praw zapewnionych w ust. 4 poniżej w ciągu każdego z tych dwóch lat, Państwo Członkowskie — z wyjątkiem przypadków nadzwyczajnych i należycie uzasadnionych — co rok wycofuje i zwraca do rezerwy państwowej część praw niewykorzystanych przez rolnika.

Jednakże w przypadku rolników, którzy uczestniczą w programach wcześniejszej emerytury, honorowanych przez Komisję, Państwa Członkowskie mogą dopuścić do wydłużenia łącznego okresu czasowej dzierżawy na mocy takich programów.

Rolnicy, którzy zobowiązali się do uczestnictwa w programie intensyfikacji na mocy rozwiązania opisanego w art. 2 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2078/92 ( 34 ) lub w programie intensyfikacji zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 22 i 23 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, nie mają prawa do czasowej dzierżawy i/lub przeniesienia swoich praw w całym okresie takiego uczestnictwa. Jednakże postanowienie to nie ma zastosowania w przypadkach, gdy program zezwala na przeniesienie i/lub czasową dzierżawę praw rolnikom, których uczestnictwo w rozwiązaniach innych niż rozwiązania opisane w niniejszym akapicie wymaga nabycia praw.

4. Minimalny procent wykorzystania praw do premii wynosi 70 %.

Jednakże Państwa Członkowskie mogą zwiększyć ten procent do 100 %. Państwa Członkowskie informują Komisję z wyprzedzeniem o procencie, który zamierzają zastosować.

Artykuł 79

Przeniesienie praw i czasowa dzierżawa

1. Na podstawie własnej struktury produkcji Państwa Członkowskie mogą ustalić minimalną liczbę praw do premii, która może być przedmiotem częściowego przeniesienia niełączącego się z przekazaniem gospodarstwa. Takie minimum nie może przekraczać 10 praw do premii.

2. Przeniesienia praw do premii i czasowa dzierżawa takich praw mają moc obowiązującą dopiero po powiadomieniu o nich właściwych organów władzy Państwa Członkowskiego przez rolnika, który dokonuje przeniesienia i/lub dzierżawy praw oraz przez rolnika otrzymującego takie prawa.

Takie powiadomienie jest wysyłane najpóźniej w ostatecznym terminie ustalonym przez Państwo Członkowskie i nie później niż w dniu, w którym upływa termin składania wniosków o premię w tym Państwie Członkowskim, z wyjątkiem przypadków gdy przeniesienie praw ma miejsce w drodze dziedziczenia. W takich przypadkach rolnik, który uzyskuje prawa, musi dostarczyć odpowiednie dokumenty prawne dowodzące, iż jest beneficjantem zmarłego rolnika.

3. W przypadku przeniesienia w drodze przekazania gospodarstwa liczba praw przeniesionych bez kompensaty do rezerwy państwowej w żadnym wypadku nie może być mniejsza od jednego.

Artykuł 80

Zmiana indywidualnego pułapu

W przypadku przeniesienia bądź czasowej dzierżawy praw do premii Państwa Członkowskie ustalają nowe pułapy indywidualne i powiadamiają odnośnych rolników o liczbie praw do premii, do których rolnicy ci są uprawnieni, nie później jednak niż 60 dni po upływie terminu składania wniosków przez producentów.

Pierwszy akapit nie będzie miał zastosowania, w przypadku gdy przeniesienie dokonuje się drogą dziedziczenia, zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 79 ust. 2.

Artykuł 81

Rolnicy niebędący posiadaczami uprawianego gruntu

Rolnicy, którzy uprawiają wyłącznie grunty będące własnością publiczną bądź wspólną i którzy decydują się na przerwanie eksploatacji tych gruntów w celach pastewnych oraz na przeniesienie wszystkich swych praw na innego rolnika, są traktowani w taki sam sposób jak rolnicy, którzy sprzedają bądź przekazują swoje gospodarstwa. We wszystkich pozostałych przypadkach tacy rolnicy są traktowani w taki sam sposób jak rolnicy, którzy wyłącznie przenoszą swoje prawa do premii.

Artykuł 82

Przeniesienie przez rezerwę państwową

Jeżeli Państwa Członkowskie postanowią, że przeniesienie praw powinno się dokonywać przez rezerwę państwową, wówczas stosują krajowe postanowienia, analogiczne do postanowień zawartych w niniejszym rozdziale. Ponadto w takich przypadkach:

a) Państwa Członkowskie mogą postanowić, by czasowa dzierżawa dokonywała się przez rezerwę państwową;

b) w przypadku przeniesienia praw do premii bądź czasowej dzierżawy praw zgodnie z powyższą lit. a), przeniesienie do rezerwy nie ma mocy obowiązującej do chwili wysłania powiadomienia przez właściwe organy władzy Państwa Członkowskiego do rolnika, który dokonuje przeniesienia i/lub wydzierżawia prawa, zaś przeniesienia z rezerwy na innego rolnika nie mają mocy obowiązującej do chwili wysłania przez władze powiadomienia do takiego rolnika.

Ponadto rezerwy państwowe opisane w pierwszym akapicie gwarantują kompensację części praw nieobjętych art. 117 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w drodze wypłaty dokonywanej przez Państwo Członkowskie i odpowiadającej wypłacie, która wynikałaby z bezpośredniego przekazania praw między rolnikami, w szczególności z uwzględnieniem tendencji produkcyjnych w danym Państwie Członkowskim. Taka wypłata jest równa płatności naliczonej na rolnika, który otrzymuje ekwiwalentne prawa z rezerwy państwowej.

Artykuł 83

Obliczenie limitów indywidualnych

We wstępnych obliczeniach i w kolejnych korektach indywidualnych limitów praw do premii stosuje się wyłącznie liczby całkowite.

W tym celu, jeżeli ostateczny wynik obliczeń arytmetycznych nie jest liczbą całkowitą, należy wziąć najbliższą liczbę całkowitą. Jednakże jeżeli wynik obliczeń wypada dokładnie między liczbami całkowitymi, to należy wziąć większą liczbę całkowitą.

Artykuł 84

Powiadomienia

1. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję najpóźniej do 1 marca 2005 r. o przeniesionej części praw do premii, która to część jest oddawana do rezerwy państwowej zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 117 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, oraz o zastosowaniu właściwych środków na mocy art. 117 ust. 3 tego rozporządzenia, jak i o jakichkolwiek zmianach w tej części przed 1 stycznia każdego roku.

2. Posługując się tabelą zamieszczoną w załącznikach XIII i XIV, Państwa Członkowskie podają Komisji najpóźniej do 30 kwietnia każdego roku o następujące informacje:

a) liczba praw do premii zwróconych bez wypłaty kompensacyjnej do rezerwy państwowej po przeniesieniu praw bez przekazania gospodarstw w ciągu poprzedniego roku;

b) liczba niewykorzystanych praw do premii zgodnie z opisem zawartym w art. 118 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przeniesionych do rezerwy państwowej w ciągu poprzedniego roku;

c) liczba praw do premii przyznanych na mocy art. 118 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w ciągu poprzedniego roku;

d) liczba praw do premii przyznanych rolnikom na mniej korzystnych obszarach z rezerwy państwowej w ciągu poprzedniego roku;

e) daty odnoszące się do okresów i ostatecznych terminów związanych z przeniesieniami praw i wnioskami o premię.







SEKCJA 3

Wypłaty dodatkowe

Artykuł 85

Dopłaty dodatkowe

Państwa Członkowskie stosujące art. 71 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 dostarczają Komisji informacje na temat własnym uzgodnień krajowych dotyczących przyznawania dodatkowych dopłat zapewnionych w art. 119 tego rozporządzenia. Jeżeli takie dopłaty mają zastosowanie, informacje przekazywane Komisji zawierają w szczególności następujące dane:

a) w zakresie dopłat do pogłowia: i) orientacyjne kwoty na głowę oraz uzgodnienia pomocowe; ii) orientacyjne prognozy w odniesieniu do wszystkich wydatków oraz liczby przedmiotowych zwierząt; iii) specjalne wymagania w odniesieniu do gęstości hodowlanej; iv) pozostałe informacje na temat zasad stosowania;

b) w zakresie dopłat obszarowych, o ile dotyczy: i) obliczenie regionalnych areałów bazowych; ii) orientacyjne kwoty na hektar; iii) orientacyjna prognoza w odniesieniu do wszystkich wydatków oraz liczby przedmiotowych hektarów; iv) pozostałe informacje na temat zasad stosowania;

c) szczegółowe dane o innych programach, które zostały uruchomione z zamiarem realizacji dopłat dodatkowych.

Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o jakichkolwiek zmianach wprowadzonych w uzgodnieniach krajowych, w okresie jednego miesiąca od daty wprowadzenia jakiejkolwiek z takich zmian.







SEKCJA 4

Postanowienia ogólne

▼M3 —————

▼B







ROZDZIAŁ 13

WYPŁATY ZA WOŁOWINĘ I CIELĘCINĘ







SEKCJA 1

Premia specjalna

(Art. 123 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003)

Artykuł 87

Wnioski

1. Oprócz wymagań w ramach systemu zintegrowanego każdy wniosek o dopłatę bezpośrednią na mocy art. 22 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zawiera następujące elementy:

a) rozbicie liczby zwierząt na kategorie wiekowe;

b) odnośnik do paszportów bądź dokumentów administracyjnych towarzyszących zwierzętom, które są przedmiotem wniosku.

2. Wnioski wolno składać wyłącznie na zwierzęta, które w dniu rozpoczęcia okresu zachowania określonego w art. 90:

a) w przypadku buhajów — nie mają więcej niż siedem miesięcy;

b) w przypadku młodych wołów: i) nie mają więcej niż siedem miesięcy ani nie więcej niż 19 miesięcy — w przypadku pierwszej kategorii wiekowej; ii) mają co najmniej 20 miesięcy — w przypadku drugiej kategorii wiekowej.

Artykuł 88

Przyznanie premii

Zwierzęta, które nie zakwalifikowały się do premii specjalnej z powodu zastosowania albo proporcjonalnej redukcji opisanej w art. 123 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, albo gęstości hodowlanej opisanej w art. 131 tego rozporządzenia, nie mogą być dłużej przedmiotem wniosku w tej samej kategorii wiekowej i są uznane za obiekt zrealizowanej wypłaty premii.

Artykuł 89

Paszporty i dokumenty administracyjne

1. Jeżeli na warunkach ustalonych w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 paszport nie jest dostępny, to należy go zastąpić krajowym dokumentem administracyjnym zgodnie z postanowieniami zawartymi w art. 123 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

2. Właściwe organy władzy Państwa Członkowskiego zapewniają, by paszporty bądź dokumenty administracyjne gwarantowały przyznawanie tylko jednej premii na jedno zwierzę i jedną kategorię wiekową. W tym celu Państwa Członkowskie udzielają sobie w razie potrzeby wzajemnej pomocy.

3. Państwa Członkowskie mogą postanowić, by krajowy dokument administracyjny opisany w ust. 1 przybierał następujące formy:

a) dokument towarzyszący każdemu zwierzęciu z osobna;

b) dokładny wykaz prowadzony przez rolnika, zawierający wszelkie informacje wymagane w dokumencie administracyjnym, pod warunkiem że przedmiotowe zwierzę pozostaje u tego samego rolnika od dnia, w którym złożono pierwszy wniosek, do dnia, gdy zostanie wystawione na rynek w celu dokonania uboju;

c) dokładny wykaz prowadzony przez władze centralne, zawierający wszelkie informacje wymagane w dokumencie administracyjnym, pod warunkiem że Państwo Członkowskie bądź region Państwa Członkowskiego korzystający z takiej możliwości prowadzi wizje lokalne kontrolujące wszystkie zwierzęta objęte wnioskiem, kontroluje przemieszczanie tych zwierząt i nanosi na każde sprawdzone zwierzę wyraźny znak, rolnicy zaś mają obowiązek udzielenia zgody na takie znakowanie;

d) dokładny wykaz prowadzony przez władze centralne, zawierający wszelkie informacje wymagane w dokumencie administracyjnym, pod warunkiem że Państwo Członkowskie uruchomi środki konieczne do zapewnienia, by premia nie była przyznawana dwukrotnie w tej samej kategorii wiekowej, oraz że natychmiast i na żądanie zapewni informacje na temat statusu premiowania każdego zwierzęcia.

4. Państwa Członkowskie, które decydują się na korzystanie z jednej lub kilku możliwości zapewnionych w ust. 3, powiadamiają o tym Komisję w należytym terminie i prześlą Komisji odnośne postanowienia wykonawcze.

Na potrzeby niniejszego ustępu lit. c) wyłącznie Wielka Brytania i Irlandia Północna sa uważane za regiony Państwa Członkowskiego.

Artykuł 90

Okres zachowania

Długość okresu zachowania opisanego w art. 123 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wynosi dwa miesiące, licząc od dnia następującego po dniu, w którym złożono wniosek.

Niemniej jednak Państwa Członkowskie mogą postanowić, by rolnik ustalał inne daty rozpoczęcia tego okresu, pod warunkiem że okres ten nie rozpocznie się później niż w dwa miesiące po dniu, w którym złożono wniosek.

Artykuł 91

Pułap regionalny

1. Jeżeli wynikiem zastosowania redukcji proporcjonalnej opisanej w art. 123 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 jest liczba kwalifikujących się zwierząt mniejsza od liczby całkowitej, to przyznawany jest ułamek odpowiadający dziesiętnej części jednostkowej kwoty premii. W tym celu uwzględniane jest tylko pierwsze miejsce po przecinku.

2. Jeżeli Państwa Członkowskie decydują się na wprowadzenie różnych regionów w rozumieniu art. 122 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 bądź na modyfikację regionów istniejących w obrębie terytoriów Państw Członkowskich, to Państwa Członkowskie informują Komisję o takiej decyzji przed 1 stycznia danego roku, podając definicję regionu i ustalony pułap. Jakiekolwiek późniejsze modyfikacje są przekazywane Komisji przed 1 stycznia danego roku.

Artykuł 92

Limity liczby zwierząt na jedno gospodarstwo

1. Jeżeli Państwa Członkowskie decydują się na zmianę limitu 90 sztuk pogłowia bydła na gospodarstwo i na kategorię wiekową opisaną w art. 123 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 bądź na odstępstwo od powyższego limitu, wówczas informują Komisję o takiej decyzji przed 1 stycznia danego roku kalendarzowego.

Ponadto jeżeli Państwa Członkowskie ustalają minimalną liczbę zwierząt na jedno gospodarstwo, poniżej której nie stosuje się redukcji proporcjonalnej, wówczas informują Komisję o takim ustaleniu przed 1 stycznia danego roku kalendarzowego.

2. Jakiekolwiek kolejne zmiany zastosowania ust. 1 są komunikowane Komisji przed 1 stycznia danego roku.

Artykuł 93

Przyznawanie premii w okresie uboju

1. Państwa Członkowskie mogą przyznać premię specjalną w okresie uboju na następujących zasadach:

a) w przypadku buhajów — za jedną kategorię wiekową;

b) w przypadku młodych wołów — za pierwszą lub drugą kategorię wiekową bądź przez połączenie premii przyznawanych w obu kategoriach wiekowych.

2. Państwa Członkowskie, które zdecydują się na przyznanie premii specjalnej w okresie uboju zgodnie z powyższym ust. 1, zapewniają, by premia była również przyznawana w przypadku, gdy kwalifikujące się zwierzęta są wysyłane do innego Państwa Członkowskiego lub eksportowane do kraju trzeciego.

3. Jeżeli Państwa Członkowskie decydują się na przyznawanie premii specjalnej w okresie uboju zgodnie z ust. 1, to art. 120 oraz art. 121 ust. 1 i 2 mają zastosowanie mutatis mutandis do procesu przyznawania premii.

4. Oprócz informacji wymienionych w art. 121 ust. 1 we wnioskach o pomoc powinna się znaleźć wskazówka, czy zwierzę jest buhajem czy młodym wołem, zaś wnioskom takim musi towarzyszyć dokument zawierający szczegółowe dane wymagane na potrzeby art. 89 ust. 2. Taki dokument to jeden z dokumentów wymienionych niżej i prezentowanych zgodnie z decyzją Państwa Członkowskiego:

a) paszport bądź kopia paszportu, jeżeli stosowany typ składa się z kilku egzemplarzy;

b) kopia paszportu, jeżeli typ stosowanego paszportu występuje tylko w jednym egzemplarzu, który należy zwrócić właściwemu organowi władzy na potrzeby art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000; w takim przypadku Państwo Członkowskie podejmuje niezbędne czynności gwarantujące, że informacje zawarte w kopii odpowiadają oryginałowi;

c) krajowy dokument administracyjny, jeżeli paszport nie jest dostępny, na warunkach ustalonych w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000.

Państwa Członkowskie mogą zawiesić stosowanie krajowego dokumentu administracyjnego. W takim przypadku Państwa Członkowskie wprowadzają środki gwarantujące, że premia nie będzie udzielana dwukrotnie w tej samej kategorii wiekowej w przypadku zwierząt, które były przedmiotem obrotu w obrębie Wspólnoty.

Jeżeli skomputeryzowane bazy danych, opisane w art. 3 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1760/2000, zawierają zadowalające dla Państwa Członkowskiego informacje konieczne do zapewnienia, by na każde zwierzę i na każdą kategorię wiekową była przyznawana tylko jedna premia, to wnioskowi o pomoc nie musi towarzyszyć dokument opisany w pierwszym akapicie niniejszego ustępu.

W drodze odstępstwa od pierwszego akapitu niniejszego ustępu, jeżeli Państwa Członkowskie stosują opcję opisaną w art. 121 ust. 2 akapit