Dokument ten s łuży wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponosz ą żadnej odpowiedzialno ści za jego 
zawartość 
►B ROZPORZ ĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 231/2012  
z dnia 9 marca 2012 r.  
ustanawiaj ące specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w za łącznikach II i III do 
rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady  
(Tekst maj ący znaczenie dla EOG)  
(Dz.U. L 83 z 22.3.2012, s. 1)  
zmienione przez:  
Dziennik Urz ędowy  
nr strona  data  
►M1 Rozporz ądzenie Komisji (UE) nr 1050/2012 z dnia 8 listopada 2012 r.  L 310  45  9.11.2012  
►M2 Rozporz ądzenie Komisji (UE) nr 25/2013 z dnia 16 stycznia 2013 r.  L 13  1  17.1.2013  
►M3 Rozporz ądzenie Komisji (UE) nr 497/2013 z dnia 29 maja 2013 r.  L 143  20  30.5.2013  
►M4 Rozporz ądzenie Komisji (UE) nr 724/2013 z dnia 26 lipca 2013 r.  L 202  11  27.7.2013  
►M5 Rozporz ądzenie Komisji (UE) nr 739/2013 z dnia 30 lipca 2013 r.  L 204  35  31.7.2013  
►M6 Rozporz ądzenie Komisji (UE) nr 816/2013 z dnia 28 sierpnia 2013 r.  L 230  1  29.8.2013  
►M7 Rozporz ądzenie Komisji (UE) nr 817/2013 z dnia 28 sierpnia 2013 r.  L 230  7  29.8.2013  
►M8 Rozporz ądzenie Komisji (UE) nr 1274/2013 z dnia 6 grudnia 2013 r.  L 328  79  7.12.2013  
►M9 Rozporz ądzenie Komisji (UE) nr 264/2014 z dnia 14 marca 2014 r.  L 76  22  15.3.2014  
►M10  Rozporz ądzenie Komisji (UE) nr 298/2014 z dnia 21 marca 2014 r.  L 89  36  25.3.2014  
►M11  Rozporz ądzenie Komisji (UE) nr 497/2014 z dnia 14 maja 2014 r.  L 143  6  15.5.2014  
►M12  Rozporz ądzenie Komisji (UE) nr 506/2014 z dnia 15 maja 2014 r.  L 145  35  16.5.2014  
►M13  Rozporz ądzenie Komisji (UE) nr 685/2014 z dnia 20 czerwca 2014 r.  L 182  23  21.6.2014  
sprostowane przez:  
►C1 Sprostowanie, Dz.U. L 145 z 31.5.2013, s. 37 (231/2012)  2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 1
ROZPORZ ĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 231/2012  
z dnia 9 marca 2012 r.  
ustanawiaj ące specyfikacje dla dodatków do żywności 
wymienionych w za łącznikach II i III do rozporz ądzenia (WE) nr 
1333/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady  
(Tekst maj ący znaczenie dla EOG)  
KOMISJA EUROPEJSKA,  
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,  
uwzględniając rozporz ądzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) 
nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywno­ 
ści (  1 ), w szczególno ści jego art. 14 i art. 30 ust. 4, oraz rozporz ądzenie 
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1331/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiaj ące jednolit ą procedur ę wydawania zezwole ń na 
stosowanie dodatków do żywności, enzymów spo żywczych i środków 
aromatyzuj ących (
 2 ), w szczególno ści jego art. 7 ust. 5,  
a także mając na uwadze, co nast ępuje:  
(1) Dla dodatków do żywności wymienionych w unijnych wykazach 
w załącznikach II i III do rozporz ądzenia (WE) nr 1333/2008 
należy przyjąć specyfikacje dotycz ące pochodzenia, kryteriów 
czystości i innych niezb ędnych informacji.  
(2) W tym celu nale ży uaktualni ć i przejąć do niniejszego rozporz ą­
dzenia specyfikacje dla dodatków do żywności, opracowane 
wcześniej w dyrektywie Komisji 2008/128/WE z dnia 22 grudnia 
2008 r. ustanawiaj ącej szczególne kryteria czysto ści dotycz ące 
barwników stosowanych w środkach spo żywczych (  3 ), dyrek­
tywie Komisji 2008/84/WE z dnia 27 sierpnia 2008 r. ustanawia ­
jącej szczególne kryteria czysto ści dla dodatków do środków 
spożywczych innych ni ż barwniki i substancje s łodzące (  4 ) oraz 
dyrektywie Komisji 2008/60/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. usta ­
nawiającej szczególne kryteria czysto ści dotycz ące substancji 
słodzących stosowanych w środkach spo żywczych (  5 ). W związku 
z powyższym wymienione dyrektywy nale ży uchylić. 
(3) Należy uwzględnić specyfikacje i techniki analityczne ustano ­
wione w Kodeksie Żywnościowym sporz ądzonym przez Wspólny 
Komitet Ekspertów FAO/WHO ds. Dodatków do Żywności 
(JECFA).  
(4) Europejski Urz ąd ds. Bezpiecze ństwa Żywności (zwany dalej 
„Urzędem”) wyda ł opinię na temat bezpiecze ństwa zasadowego 
kopolimeru metakrylanu (  6 ) jako substancji glazuruj ącej. Ten 
dodatek do żywności został następnie zatwierdzony na podstawie 
szczególnych zastosowa ń i zosta ł mu przydzielony numer 
E 1205. Nale ży zatem przyj ąć specyfikacje dla tego dodatku do 
żywności. ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 2  
( 1 ) Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16. 
( 2 ) Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 1. 
( 3 ) Dz.U. L 6 z 10.1.2009, s. 20. 
( 4 ) Dz.U. L 253 z 20.9.2008, s. 1. 
( 5 ) Dz.U. L 158 z 18.6.2008, s. 17. 
( 6 ) Panel EFSA ds. dodatków do żywności i składników pokarmowych dodawa ­
nych do żywności (ANS); Opinia naukowa w sprawie stosowania zasado ­
wego kopolimeru metakrylanu jako dodatku do żywności sporządzona na 
wniosek Komisji Europejskiej. Dziennik EFSA 2010; 8(2):1513.
 (5) Zgodnie z informacjami przed łożonymi przez producentów 
żywności barwniki spo żywcze: ester etylowy kwasu beta-apo-8'- 
karotenowego (E 160 f) i br ąz FK (E 154), a tak że bentonit (E 
558) – no śnik zawieraj ący glin nie s ą już stosowane. W zwi ązku 
z tym do niniejszego rozporz ądzenia nie nale ży przejmowa ć 
obecnych specyfikacji dla tych dodatków do żywności. 
(6) W dniu 10 lutego 2010 r. Urz ąd wydał opinię na temat bezpie ­
czeństwa estrów sacharozy i kwasów t łuszczowych (E 473) przy ­
gotowanych z estrów winylowych kwasów t łuszczowych (  1 ). 
Należy odpowiednio dostosowa ć obecne specyfikacje, w szczegól ­
ności przez zmniejszenie maksymalnych poziomów dla zanie ­
czyszczeń budzących obawy co do bezpiecze ństwa.  
(7) Należy dostosowa ć obecnie obowi ązujące szczegó łowe kryteria 
czystości przez zmniejszenie maksymalnych poziomów dla 
poszczególnych, wybranych metali ci ężkich, jeżeli jest to wyko ­
nalne i je żeli poziomy JECFA s ą niższe niż obecnie obowi ązu­
jące. Zgodnie z tym podej ściem nale ży obniżyć maksymalne 
poziomy dla zanieczyszczenia 4-metyloimidazolu w karmelu amoniakalnym (E 150 c), popio łu siarczanowego w beta-karo ­
tenie (E 160 a (i)) oraz sole magnezu i sole zasadowe w w ęglanie 
wapnia (E 170). Nale ży odstąpić od tego podej ścia jedynie 
w przypadku dodatków: cytrynian trisodowy ( Ε 331 (iii)) (zawar ­
tość ołowiu), karagen (E 407) i przetworzone wodorosty morskie 
z gatunku  Eucheuma  (E 407 a) (zawarto ść kadmu), poniewa ż 
producenci o świadczyli, że zgodno ść z bardziej restrykcyjnymi 
przepisami unijnymi, odzwierciedlaj ącymi poziomy JECFA, nie 
będzie technicznie wykonalna. Udzia ł w całkowitym pobraniu 
tych dwóch zanieczyszcze ń (ołowiu i kadmu) w tych trzech 
poszczególnych dodatkach do żywnoś
ci nie jest uznawany za 
istotny. Dla fosforanów (E 338–E 341 oraz E 450–E 452) nale ży 
natomiast ustanowi ć nowe, znacznie ni ższe warto ści w porów ­
naniu z warto ściami wskazanymi przez JECFA ze wzgl ędu na 
postępy w procesach produkcji, uwzgl ędniając najnowsze zale ­
cenia Urz ędu w sprawie zmniejszenia pobrania arsenu, zw łaszcza 
w postaci nieorganicznej (  2 ). Ponadto ze wzgl ędów bezpiecze ń­
stwa nale ży wprowadzi ć nowy przepis dotycz ący arsenu dla 
kwasu glutaminowego (E 620). Ca łkowity bilans tych zmian 
przynosi korzy ści konsumentom, poniewa ż maksymalne poziomy 
dla metali ci ężkich stają się coraz bardziej rygorystyczne, ogólnie 
oraz w wi ększości dodatków do żywności. Do specyfikacji nale ży 
włączyć szczegó łowe informacje dotycz ące procesu produkcji 
oraz materia łów wyjściowych do produkcji dodatków do 
żywności w celu u łatwienia podejmowania w przysz łości decyzji 
zgodnie z art. 12 rozporz ądzenia (WE) nr 1333/2008.  
(8) Specyfikacje nie powinny zawiera ć odniesie ń do testów organo ­
leptycznych, odnosz ących się do smaku, poniewa ż nie można 
oczekiwa ć, aby organy kontrolne podejmowa ły ryzyko spo ży­
wania substancji chemicznej.  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 3  
( 1 ) Panel EFSA ds. dodatków do żywności i składników pokarmowych dodawa ­
nych do żywności (ANS); Opinia naukowa dotycz ąca bezpiecze ństwa estrów 
sacharozy i kwasów t łuszczowych przygotowywanych z estrów winylowych 
kwasów t łuszczowych oraz w sprawie rozszerzenia stosowania estrów sacha ­
rozy i kwasów t łuszczowych w środkach aromatyzuj ących sporz ądzona na 
wniosek Komisji Europejskiej. Dziennik EFSA 2010; 8(3):1512. 
( 2 ) Panel EFSA ds. środków truj ących w łańcuchu żywnościowym (CONTAM); 
Opinia naukowa dotycz ąca arsenu w żywności. Dziennik EFSA 2009; 
7(10):1351.
 (9) Specyfikacje nie powinny te ż zawiera ć odniesie ń do klas, 
ponieważ takie odniesienie nie ma żadnej warto ści dodanej.  
(10) Specyfikacje nie powinny zawiera ć odniesień do ogólnego para ­
metru „metale ci ężkie”, poniewa ż parametr ten nie jest zwi ązany 
z toksyczno ścią, lecz z ogóln ą metodą analityczn ą. Parametry 
dotyczące poszczególnych metali ci ężkich odnosz ą się do 
toksyczno ści i zosta ły uwzględnione w specyfikacjach.  
(11) Niektóre dodatki do żywności są obecnie wymienione pod 
różnymi nazwami (karboksymetyloceluloza (E 466), sól sodowa 
karboksymetylocelulozy, usieciowana (E 468), enzymatycznie zhydrolizowana karboksymetyloceluloza (E 469) oraz wosk pszczeli, bia ły i żółty (E 901) w ró żnych przepisach dyrektywy 
95/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (
 1 ). Specyfikacje usta ­
nawiane niniejszym rozporz ądzeniem powinny zatem odnosi ć się 
do tych ró żnych nazw.  
(12) Obecne przepisy dotycz ące wielopier ścieniowych w ęglowodorów 
aromatycznych (WWA) s ą zbyt ogólne i nie maj ą istotnego 
znaczenia dla bezpiecze ństwa, powinny zatem zosta ć zastąpione 
przez maksymalne poziomy dla poszczególnych WWA maj ących 
znaczenie dla dodatków do żywności: węgiel roślinny (E 153) 
oraz wosk mikrokrystaliczny (E 905). Podobne maksymalne poziomy nale ży ustanowi ć dla formaldehydu w karagenie (E 
407) i przetworzonych wodorostach morskich z gatunku  
Eucheuma  (E 407 a), dla szczególnych kryteriów mikrobiologicz ­
nych w agarze (E 406) oraz dla zawarto ści Salmonella  spp. 
w mannitolu (E 421 (ii)) wyprodukowanym w drodze fermenta ­
cji.
 
(13) Należy zezwoli ć na stosowanie 2-propanolu (izopropanolu, alko ­
holu izopropylowego) w produkcji dodatków: kurkumina (E 100) oraz ekstrakt z papryki (E 160 c) zgodnie ze specyfikacjami JECFA, poniewa ż to konkretne zastosowanie Urz ąd uznał za 
bezpieczne (
 2 ). Należy zezwoli ć na stosowanie etanolu w zast ęp­
stwie 2-propanolu w produkcji gumy gellan (E 418) w przypad ­
kach, gdy produkt ko ńcowy nadal jest zgodny ze wszystkimi 
pozostałymi specyfikacjami, a etanol uznaje si ę za budz ący 
mniejsze obawy co do bezpiecze ństwa.  
(14) Należy określić udział procentowy g łównego sk ładnika barwi ą­
cego w koszenili, kwasie karminowym, karminach (E 120), ponieważ maksymalne poziomy maj ą mieć zastosowanie do ilo ści 
tego głównego sk ładnika.
 
(15) Należy zaktualizowa ć system numerowania podkategorii karo ­
tenów (E 160 a), aby by ł on zgodny z systemem numerowania 
w Kodeksie Żywnościowym.  
(16) Do specyfikacji nale ży włączyć stałą postać kwasu mlekowego (E 
270), poniewa ż obecnie mo że być on wytwarzany w tej postaci 
i nie budzi obaw co do bezpiecze ństwa.  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 4  
( 1 ) Dz.U. L 61 z 18.3.1995, s. 1. 
( 2 ) Panel EFSA ds. dodatków do żywności i składników pokarmowych dodawa ­
nych do żywności (ANS); Opinia naukowa w sprawie ponownej oceny 
kurkuminy (E 100) jako dodatku do żywności. Dziennik EFSA 2010; 
8(9):1679.
 (17) Należy dostosowa ć obecną wartość temperatury w stracie przy 
suszeniu dla cytrynianu monosodowego ( Ε 331 (i)), posta ć 
bezwodna, poniewa ż w obecnie wymienionych warunkach 
substancja ta ulega rozk ładowi. Nale ży równie ż dostosowa ć 
warunki suszenia dla cytrynianu trisodowego ( Ε 331 (iii)) 
w celu poprawy odtwarzalno ści metody.  
(18) Należy poprawi ć obecną wartość absorpcji specyficznej dla alfa- 
tokoferolu (E 307), a tak że zastąpić „punkt sublimacji” dla kwasu 
sorbowego (E 200) „badaniem rozpuszczalno ści”, poniewa ż ten 
pierwszy nie ma znaczenia. Nale ży uaktualni ć specyfikacj ę źródeł 
bakterii do produkcji nizyny (E 234) i natamycyny (E 235) zgodnie z aktualn ą nomenklatur ą taksonomiczn ą.
 
(19) Należy ograniczy ć obecność glinu w dodatkach do żywności, 
ponieważ dostępne są nowe, innowacyjne technologie produkcji 
powodujące mniej zanieczyszcze ń w dodatkach do żywności. 
W celu zwi ększenia pewno ści prawa i zapewnienia niedyskrymi ­
nacji właściwe jest przewidzenie okresu przej ściowego dla produ ­
centów dodatków do żywności, aby mogli stopniowo dostosowa ć 
się do tych ogranicze ń. 
(20) Należy ustanowi ć maksymalne poziomy glinu w dodatkach do 
żywności, w stosownych przypadkach, w szczególno ści dla fosfo ­
ranów wapnia (E 341 (i)–(iii)) przeznaczonych do stosowania w żywności dla niemowl ąt i małych dzieci (
 1 ), zgodnie z opini ą 
Komitetu Naukowego ds. Żywności wydan ą w dniu 7 czerwca 
1996 r. (  2 ). Podobnie nale ży ustanowi ć maksymalny poziom dla 
glinu w cytrynianie wapnia (E 333).  
(21) Maksymalne poziomy dla glinu w fosforanach wapnia (E 341 
(i)–(iii)), difosforanie disodowym (E 450 (i)) oraz diwodorodifos ­
foranie wapnia (E 450 (vii)) powinny by ć zgodne z opini ą 
Urzędu z dnia 22 maja 2008 r. (  3 ). Obecne poziomy powinny 
zostać zmniejszone, je żeli jest to technicznie wykonalne oraz 
jeżeli udział w całkowitym pobraniu glinu jest znaczny. Podobnie 
laki glinowe poszczególnych barwników spo żywczych powinny 
być dozwolone tylko wówczas, gdy s ą technicznie potrzebne.  
(22) Przepisy dotycz ące maksymalnych poziomów dla glinu w fosfo ­
ranie diwapniowym (E 341 (ii)), fosforanie triwapniowym (E 341 (iii)) oraz diwodorodifosforanie wapnia (E 450 (vii)) nie powinny powodowa ć zakłóceń rynku ze wzgl ędu na ewentualny brak 
dostaw.  ▼
B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 5  
( 1 ) Zgodnie z definicj ą w dyrektywie Komisji 2006/125/WE z dnia 5 grudnia 
2006 r. w sprawie przetworzonej żywności na bazie zbó ż oraz żywności dla 
niemowląt i małych dzieci (wersja ujednolicona), Dz.U. L 339 z 6.12.2006, 
s. 16. 
( 2 ) Opinia na temat dodatków w preparatach od żywczych do stosowania w prepa ­
ratach do pocz ątkowego żywienia niemowl ąt, preparatach do dalszego 
żywienia niemowl ąt i żywności podawanej w czasie odstawiania od piersi. 
Sprawozdania Komitetu Naukowego ds. Żywności (seria 40), s. 13-30, 
(1997). 
( 3 ) Opinia naukowa panelu ds. dodatków do żywności, aromatów, substancji 
pomagających w przetwarzaniu i materia łów pozostaj ących w kontakcie 
z żywnością w sprawie bezpiecze ństwa aluminium pobieranego z żywnością 
sporządzona na wniosek Komisji Europejskiej. Dziennik EFSA (2008) 754, 
1-34.
 (23) Zgodnie z rozporz ądzeniem Komisji (UE) nr 258/2010 z dnia 
25 marca 2010 r. w sprawie wprowadzenia szczególnych warunków dotycz ących przywozu gumy guar pochodz ącej lub 
wysyłanej z Indii w zwi ązku z ryzykiem zanieczyszczenia 
pentachlorofenolem i dioksynami (
 1 ) należy ustanowi ć maksy­
malne poziomy dla zanieczyszczenia pentachlorofenolu w gumie guar (E 412).
 
(24) Zgodnie z motywem 48 rozporz ądzenia Komisji (WE) nr 
1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalaj ącego najwy ższe 
dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszcze ń w środkach 
spożywczych (  2 ) państwa członkowskie s ą zobowi ązane do 
badania środków spo żywczych innych ni ż przewidziane w tym 
rozporządzeniu pod k ątem wyst ępowania zanieczyszczenia 3- 
MCPD w celu rozwa żenia potrzeby ustalenia maksymalnych 
poziomów dla tej substancji. W ładze francuskie przedstawi ły 
dane o wysokich st ężeniach 3-MCPD w dodatku do żywności 
glicerol (E 422) oraz dane o średnim poziomie zastosowania 
tego dodatku do żywności w różnych kategoriach żywności. 
Należy określić maksymalne poziomy dla 3-MCPD w tym 
konkretnym dodatku do żywności w celu unikni ęcia zanieczysz ­
czenia produktu ko ńcowego na wy ższym poziomie ni ż dopusz­
czalny, z uwzgl ędnieniem wspó łczynnika rozcie ńczenia.  
(25) Ze wzgl ędu na rozwój metod analitycznych niektóre obecne 
specyfikacje powinny zosta ć uaktualnione. Obecna warto ść 
graniczna „niewykrywalny” jest zwi ązana z ewolucj ą metodologii 
analitycznych i powinna zosta ć zastąpiona konkretn ą wartością 
liczbową dla dodatków: mono- i diglicerydy kwasów t łuszczo­
wych estryfikowane kwasem octowym (E 472 a–f), estry kwasów tłuszczowych i poliglicerolu (E 475) oraz estry kwasów t łusz­
czowych i glikolu propylenowego (E 477).
 
(26) Należy uaktualni ć specyfikacje odnosz ące się do procesu 
produkcji dla mono- i diglicerydów kwasów t łuszczowych estry ­
fikowanych kwasem cytrynowym (E 472 c), poniewa ż obecnie 
zasady zast ępuje się ich łagodniej dzia łającymi solami.  
(27) Obecne kryterium „wolne kwasy t łuszczowe” dla dodatków: 
mono- i diglicerydy kwasów t łuszczowych estryfikowane 
kwasem cytrynowym (E 472 c) oraz mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych estryfikowane kwasem mono- i diacetylowinowym 
(E 472 e) nie jest w łaściwe. Nale ży je zastąpić kryterium „liczba 
kwasowa”, poniewa ż lepiej wyra ża ono otrzymane metod ą 
miareczkowania dane szacunkowe dotycz ące wolnych grup 
kwasowych. Jest to zgodne z 71 sprawozdaniem w sprawie dodatków do żywności, sporządzonym przez JECFA (
 3 ), w przy ­
padkach, w których taka zmiana zosta ła przyjęta dla mono- i digli ­
cerydów kwasów t łuszczowych estryfikowanych kwasem mono- 
i diacetylowinowym (E 472 e).  
(28) Obecny b łędny opis dodatku tlenek magnezu (E 530) powinien 
zostać poprawiony zgodnie z informacjami przedstawionymi 
przez producentów, aby zapewni ć jego zgodno ść z Farmakope ą 
Europejsk ą ( 4 ). Należy równie ż uaktualni ć obecne maksymalne 
wartości dla substancji redukuj ących w dodatku kwas glukonowy 
(E 574), poniewa ż osiągnięcie tego poziomu nie jest technicznie  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 6  
( 1 ) Dz.U. L 80 z 26.3.2010, s. 28. 
( 2 ) Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 5. 
( 3 ) WHO Technical Report Series, Nr 956, 2010 r. 
( 4 ) Ph.Eur. 7, tom 2, s. 2415-2416.
 wykonalne. Obecna metoda szacowania zawarto ści wody w ksyli ­
tolu (E 967) oparta na „stracie przy suszeniu” powinna zosta ć 
zastąpiona bardziej odpowiedni ą metodą. 
(29) Niektóre obowi ązujące parametry w specyfikacji dla dodatku 
wosk candelilla (E 902) nie powinny zosta ć przejęte do niniej ­
szego rozporz ądzenia, poniewa ż są błędne. We wpisie dla diwo ­
dorodifosforanu wapnia (E 450 (vii)) nale ży poprawi ć zawartość 
P 2 O 5 . 
(30) We wpisie „oznaczenie zawarto ści” dla taumatyny (E 957) nale ży 
poprawić współczynnik obliczeniowy. Wspó łczynnik ten ma by ć 
stosowany w metodzie Kjeldahla w odniesieniu do szacowania całkowitej zawarto ści substancji w oparciu o pomiar azotu. 
Współczynnik obliczeniowy powinien zosta ć zaktualizowany 
zgodnie z odpowiedni ą literaturą naukową na temat taumatyny 
(E 957).
 
(31) Urząd ocenił bezpiecze ństwo glikozydów stewiolowych jako 
substancji s łodzącej i przedstawi ł swoją opinię w dniu 10 marca 
2010 r. (  1 ). Stosowanie glikozydów stewiolowych, którym przy ­
pisano numer E 960, zosta ło następnie dopuszczone na podstawie 
dobrze okre ślonych warunków stosowania. Nale ży zatem przyj ąć 
specyfikacje dla tego dodatku do żywności. 
(32) Ze wzgl ędu na zmiany w taksonomii nale ży uaktualni ć obecne 
specyfikacje dla materia łów wyjściowych (dro żdże) stosowanych 
do wytwarzania erytrytolu (E 968).  
(33) Obecna specyfikacja dla ekstraktu Quillaia (E 999) odnosz ąca się 
do zakresu pH powinna zosta ć dostosowana, aby by ła zgodna 
z JECFA.  
(34) Należy zezwoli ć na połączenie kwasu cytrynowego oraz kwasu 
fosforowego (które obecnie s ą dozwolone indywidualnie do 
stosowania w produkcji dodatku polidekstrozy (E 1200)), je żeli 
produkt ko ńcowy nadal jest zgodny ze specyfikacjami czysto ści, 
gdyż poprawia to wydajno ść i powoduje lepsz ą kontrolę kinetyki 
reakcji. Zmiany te nie budz ą obaw co do bezpiecze ństwa.  
(35) Inaczej ni ż w przypadku drobnych cz ąsteczek, masa cz ąstecz­
kowa polimeru nie jest warto ścią unikatow ą. Dany polimer 
może cechowa ć się rozkładem cząsteczek o ró żnych masach. 
Ich rozkład może zależeć od sposobu produkcji polimeru. W łaści­
wości fizyczne i zachowanie polimeru zwi ązane są z masą i z 
rozmieszczeniem cz ąsteczek o okre ślonych masach w mieszaninie. 
Mieszaniny te s ą różnie opisywane w ró żnych modelach mate ­
matycznych wyja śniających rozk ład cząsteczek w mieszaninie. 
Mimo tych ró żnic w dost ępnych modelach w literaturze 
naukowej do opisu polimerów zaleca si ę stosowanie średniej 
wagowo masy cz ąsteczkowej (Mw). Nale ży odpowiednio dosto ­
sować specyfikacje dla poliwinylopirolidonu (E 1201).  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 7  
( 1 ) Opinia naukowa panelu ds. dodatków do żywności i składników pokarmo ­
wych dodawanych do żywności w sprawie bezpiecze ństwa glikozydów 
stewiolowych we wnioskowanych zastosowaniach jako dodatek do żywności. 
Dziennik EFSA (2010); 8(4):1537.
 (36) Kryterium „zakres temperatur destylacji”, o którym mowa w obec ­
nych specyfikacjach dla glikolu propylenowego (E 1520), prowadzi do sprzecznych wniosków w porównaniu z wynikami z analizy. Nale ży zatem poprawi ć to kryterium i zmieni ć jego 
nazwę na „badanie destylacji”.
 
(37) Środki przewidziane w niniejszym rozporz ądzeniu są zgodne 
z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego 
i Zdrowia Zwierz ąt, przy czym ani Parlament Europejski, ani 
Rada nie wyrazi ły wobec nich sprzeciwu,  
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZ ĄDZENIE:  
Artykuł 1 
Specyfikacje dla dodatków do żywności 
Specyfikacje dla dodatków do żywności, w tym dla barwników 
i substancji s łodzących wymienionych w za łącznikach II i III do 
rozporządzenia (WE) nr 1333/2008, okre śla się w załączniku do niniej ­
szego rozporz ądzenia.  
Artykuł 2 
Uchylenie  
Dyrektywy 2008/60/WE, 2008/84/WE oraz 2008/128/WE trac ą moc ze 
skutkiem od dnia 1 grudnia 2012 r.  
Artykuł 3 
Środki przej ściowe  
Środki spo żywcze zawieraj ące dodatki do żywności, które w sposób 
zgodny z prawem zosta ły wprowadzone do obrotu przed dniem 
1 grudnia 2012 r., ale które nie s ą zgodne z niniejszym rozporz ądze­
niem, mog ą być nadal sprzedawane a ż do wyczerpania zapasów.  
Artykuł 4 
Wejście w życie 
Niniejsze rozporz ądzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego 
opublikowaniu w  Dzienniku Urz ędowym Unii Europejskiej . 
Niniejsze rozporz ądzenie stosuje si ę od dnia 1 grudnia 2012 r.  
Ustanowione w za łączniku specyfikacje dla dodatków: glikozydy 
stewiolowe (E 960) oraz zasadowy kopolimer metakrylanu (E 1205) stosuje si ę jednak od dnia wej ścia w życie niniejszego rozporz ądzenia.
 
Niniejsze rozporz ądzenie wi ąże w całości i jest bezpo średnio stosowane 
we wszystkich pa ństwach cz łonkowskich.  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 8
 
ZAŁĄCZNIK  
Uwaga : Tlenek etylenu nie mo że być stosowany do wyja ławiania dodatków do 
żywności 
Laki glinowe do stosowania w barwnikach tylko w wyra źnie określonych 
przypadkach. 
Definicja  Laki glinowe s ą otrzymywane w wyniku reakcji barwników spe łnia­
jących kryteria czysto ści, określone w monografii w odpowiedniej 
specyfikacji, z tlenkiem glinu w środowisku wodnym. Tlenek glinu 
to zazwyczaj świeżo przygotowywany niewysuszony materia ł otrzy­
mywany w wyniku reakcji siarczanu lub chlorku glinu z w ęglanem 
lub diwęglanem sodu lub wapnia albo z amoniakiem. Po uzyskaniu 
laku produkt jest filtrowany, przemywany wod ą i suszony. 
W końcowym produkcie mo że być również obecny nieprzereago ­
wany tlenek glinu.  
Substancje nierozpuszczalne w HCl  Nie wi ęcej niż 0,5 %  
Substancje nierozpuszczalne w NaOH  Nie wi ęcej niż 0,5 %, tylko dla E 127 (erytrozyna)  
Substancje ulegaj ące wyekstrahowaniu 
eterem  Nie więcej niż 0,2 % (w warunkach neutralnych) 
Stosuje si ę szczegółowe kryteria czysto ści dla odpowiednich barw ­
ników.  
E 100 KURKUMINA 
Nazwy synonimowe  CI żółcień naturalna 3; żółcień kurkumowa; diferoil metanu  
Definicja  Kurkumin ę otrzymuje si ę w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami 
kurkumy, tj. zmielonych k łączy odmian  Curcuma longa  L. W celu 
otrzymania skoncentrowanej kurkuminy w proszku ekstrakt jest 
oczyszczany poprzez krystalizacj ę. Produkt sk łada się głównie 
z kurkumin, tj. sk ładnika barwi ącego (1,7-bis(4-hydroksy-3-meto ­
ksyfenylo) hepta-1,6-dien-3,5-dionu) i jego dwóch dezmetoksy pochodnych w ró żnych proporcjach. Mog ą być obecne niewielkie 
ilości olejów i żywic naturalnie wyst ępujących w kurkumie. 
Kurkumina jest tak że stosowana jako lak glinowy; zawarto ść glinu 
wynosi mniej ni ż 30 %. 
Do ekstrakcji mog ą być użyte tylko nast ępujące rozpuszczalniki: 
octan etylu, aceton, dwutlenek w ęgla, dichlorometan, n-butanol, 
metanol, etanol, heksan, 2-propanol.
 
Numer wg Colour Index  75300  
Numer wg EINECS  207-280-5  
Nazwa chemiczna  I 1,7-bis(4-hydroksy-3-metoksyfenylo)hepta-1,6-dieno-3,5-dion 
II 1-(4-hydroksyfenylo)-7-(4-hydroksy-3-metoksy-fenylo-)hepta- 
1,6-dien-3,5-dion 
III 1,7-bis(4-hydroksyfenylo)hepta-1,6-dien-3,5-dion  
Wzór chemiczny  I C  21 H 20 O 6 
II C  20 H 18 O 5 
III C  19 H 16 O 4 
Masa cząsteczkowa  I. 368,39  II. 338,39  III. 308,39  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 90 % substancji barwi ących ogó łem. 
E 1% 
1cm 1 607 przy oko ło 426 nm w etanolu  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 9
 
Opis  Pomara ńczowożółty krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w etanolu przy oko ło 426 nm  
Zakres temperatur topnienia  179–182 °C  
Czystość 
Pozostałości rozpuszczalników  Octan etylu  
Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo 
lub łącznie  Aceton  
n-butanol  
Metanol  
Etanol  
Heksan  
Propan-2-ol 9 
> > > > > > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > > > > > ;
 
Dichlorometan: nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Laki glinowe tego barwnika mog ą być stosowane.  
E 101 (i) RYBOFLAWINA 
Nazwy synonimowe  Laktoflawina;  
Definicja  
Numer wg Colour Index  
Numer wg EINECS  201-507-1  
Nazwa chemiczna  7,8-dimetylo-10-(D-rybo-2,3,4,5-tetrahydroksypentylo)-benzo(g)pte ­
rydyno-2,4(3H, 10H)-dion; 7,8-dimetylo-10-(1'-D-rybitylo)izoallo ­
ksazyna  
Wzór chemiczny  C  17 H 20 N 4 O 6 
Masa cząsteczkowa  376,37  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę. 
E 1% 
1cm 328 przy oko ło 444 nm w roztworze wodnym  
Opis  Krystaliczny proszek o s łabym zapachu i barwie żółtej do pomara ń­
czowożółtej 
Identyfikacja  
Spektrometria  Stosunek A  375 /A 267 wynosi od 0,31 do 
0,33 
w roztworze wodnym  
Stosunek A  444 /A 267 wynosi od 0,36 do 
0,39 9 
> > > > = 
> > > > ;
 
Maksimum w wodzie przy oko ło 375 nm  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 pomiędzy -115° i -140° w 0,05N roztworze wodorotlenku 
sodu  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 1,5 % (105 °C, 4 godz.)  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 10
 
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Pierwszorz ędowe aminy aromatyczne  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na anilin ę) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 101 (ii) RYBOFLAWINY-5 ′-FOSFORAN 
Nazwy synonimowe  Ryboflawiny-5’-fosforan sodu  
Definicja  Niniejsze specyfikacje odnosz ą się do 5’-fosforanu ryboflawiny 
łącznie z niewielkimi ilo ściami wolnej ryboflawiny oraz difosforanu 
ryboflawiny.  
Numer wg Colour Index  
Numer wg EINECS  204-988-6  
Nazwa chemiczna  Monosodowy fosforan (2R,3R,4S)-5-(3')10'-dihydro-7',8'-dimetylo- 
2',4'-diokso-10'-benzo[ γ]pterydynylo)2,3,4-trihydroksypentylu; 
monosodowa sól 5'-monofosforanowego estru ryboflawiny  
Wzór chemiczny  Dla postaci diwodzianu: C  17 H 20 N 4 NaO  9 P · 2H  2 O 
Dla postaci bezwodnej: C  17 H 20 N 4 NaO  9 P 
Masa cząsteczkowa  514,36  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95 % substancji barwi ących ogółem w przeli ­
czeniu na C  17 H 20 N 4 NaO  9 P.2H  2 O 
E 1% 
1cm 250 przy oko ło 375 nm w roztworze wodnym  
Opis  Krystaliczny, higroskopijny proszek o s łabym zapachu i barwie 
żółtej do pomara ńczowej  
Identyfikacja  
Spektrometria  Stosunek A  375 /A 267 wynosi od 0,30 do 
0,34 
w roztworze wodnym  
Stosunek A  444 /A 267 wynosi od 0,35 do 
0,40 9 
> > > > = 
> > > > ; 
Maksimum w wodzie przy oko ło 375 nm  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 pomiędzy + 38° i + 42° w 5-molowym roztworze HCl  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 8 % (100 °C, 5 godzin w pró żni nad P  2 O 5 ) dla 
postaci diwodzianu  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 25 %  
Fosfor nieorganiczny  Nie wi ęcej niż 1,0 % (jako PO  4 w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Dodatkowe substancje barwi ące Ryboflawina (wolna): Nie wi ęcej niż 6 % 
Difosforan ryboflawiny: Nie wi ęcej niż 6 %  
Pierwszorz ędowe aminy aromatyczne  Nie wi ęcej niż 70 mg/kg (w przeliczeniu na anilin ę) ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 11
 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 102 TARTRAZYNA 
Nazwy synonimowe  CI żółcień spożywcza 4  
Definicja  Tartrazyna jest otrzymywana z kwasu 4-amino-benzenosulfonowego, 
który jest diazowany przy u życiu kwasu solnego i azotynu sodu. 
Związek diazowy jest nast ępnie sprz ęgany z kwasem 4,5-dihydro- 
5-okso-1-(4-sulfofenylo)-1H-pirazolo-3-karboksylowym lub z estrem 
metylowym, estrem etylowym lub sol ą tego kwasu karboksylowego. 
Otrzymany barwnik jest oczyszczany i izolowany jako sól sodowa. Tartrazyna sk łada się głównie z 5-hydroksy-1-(4-sulfonianofenylo)- 
4-(4-sulfonianofenylazo)-H-pirazolo-3-karboksylanu trisodowego 
i dodatkowych substancji barwi ących, łącznie z chlorkiem sodu 
lub siarczanem sodu jako g łównymi sk ładnikami niebarwnymi. 
Tartrazyna jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone s ą również sole 
wapnia i potasu.
 
Numer wg Colour Index  19140  
Numer wg EINECS  217-699-5  
Nazwa chemiczna  5-hydroksy-1-(4-sulfonianofenylo)-4-(4-sulfonianofenylazo)-H-pira ­
zolo-3-karboksylan trisodowy  
Wzór chemiczny  C  16 H 9 N 4 Na 3 O 9 S 2 
Masa cząsteczkowa  534,37  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 85 % substancji barwi ących ogó łem w przeli ­
czeniu na sól sodow ą. 
E 1% 
1cm 530 przy ok. 426 nm w roztworze wodnym  
Opis  Jasnopomara ńczowy proszek lub granulki  
Barwa roztworu wodnego  Żółty 
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w wodzie przy oko ło 426 nm  
Czystość 
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Dodatkowe substancje barwi ące Nie wi ęcej niż 1,0 %  
Związki organiczne inne ni ż substancje 
barwiące: 
Kwas 4-hydrazynobenzeno sulfo ­
nowy  
Ogółem nie wi ęcej niż 0,5 %  Kwas 4-aminobenzeno-1-sulfonowy  
Kwas 5-okso-1-(4-sulfofenylo)-2- 
pirazolino-3-karboksylowy  
4,4′-diazoaminodi(benzenosulfonowy 
kwas)  
Kwas tetrahydroksybursztynowy  9 
> > > > > > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > > > > > ;
 ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 12
 
Niesulfonowane pierwszorz ędowe aminy 
aromatyczne  Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilin ę) 
Substancje ulegaj ące wyekstrahowaniu 
eterem  Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Laki glinowe tego barwnika mog ą być stosowane.  
E 104 ŻÓŁCIEŃ CHINOLINOWA 
Nazwy synonimowe  CI żółcień spożywcza 13  
Definicja  Żółcień chinolinowa jest otrzymywana w wyniku sulfonowania 2- 
(2-chinolilo)indan-1,3-dionu lub mieszaniny zawieraj ącej około 
dwóch trzecich 2-(2-chinolilo)indano-1,3-dionu oraz jedn ą trzecią 
2-(2-(6-metylochinolilo))indan-1,3-dionu. Żółcień chinolinowa 
składa się głównie z soli sodowych mieszaniny disulfonianów 
(głównie), monosulfonianów i trisulfonianów powy ższego zwi ązku 
i dodatkowych substancji barwi ących, łącznie z chlorkiem sodu lub 
siarczanem sodu jako g łównymi sk ładnikami niebarwnymi. 
Żółcień chinolinowa jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone s ą 
również sole wapnia i potasu.  
Numer wg Colour Index  47005  
Numer wg EINECS  305-897-5  
Nazwa chemiczna  Sól disodowa disulfonianów 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dionu (g łówny 
składnik)  
Wzór chemiczny  C  18 H 9 N Na  2 O 8 S 2 (główny składnik)  
Masa cząsteczkowa  477,38 (g łówny składnik)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 70 % substancji barwi ących ogó łem w przeli ­
czeniu na sól sodow ą. 
Żółcień chinolinowa ma nast ępujący skład: 
W odniesieniu do wszystkich obecnych substancji barwi ących: 
— nie mniej ni ż 80 % soli sodowej disulfonianów 2-(2-chinoli ­
lo)indan-1,3-dionu 
— nie wi ęcej niż 15 % soli sodowej monosulfonianów 2-(2-chino ­
lilo) indan-1,3-dionu 
— nie wi ęcej niż 7,0 % soli trisodowej trisulfonianu 2-(2-chinolilo) 
indan-1,3-dionu  
E 1% 
1cm 865 (główny sk ładnik) przy oko ło 411 nm w wodnym 
roztworze kwasu octowego  
Opis  Żółty proszek lub granulki  
Barwa roztworu wodnego  Żółty 
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w wodnym roztworze kwasu octowego o pH 5 przy 
około 411 nm  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 13
 
Czystość 
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Dodatkowe substancje barwi ące Nie wi ęcej niż 4,0 %  
Związki organiczne inne ni ż substancje 
barwiące: 
2-metylochinolina  
Ogółem nie wi ęcej niż 0,5 %  Kwas 2-metylochinolinosulfonowy  
Kwas ftalowy  
2,6-dimetylochinolina  
Kwas 2,6-dimetylochinolinosulfo ­
nowy 9 
> > > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > > ;
 
2-(2-chinolilo)indan-1,3-dion  Nie wi ęcej niż 4 mg/kg  
Niesulfonowane pierwszorz ędowe aminy 
aromatyczne  Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilin ę) 
Substancje ulegaj ące wyekstrahowaniu 
eterem  Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Laki glinowe tego barwnika mog ą być stosowane.  
E 110 ŻÓŁCIEŃ POMARA ŃCZOWA FCF 
Nazwy synonimowe  CI żółcień spożywcza 3; żółcień pomarańczowa S  
Definicja  Żółcień pomarańczowa FCF zawiera g łównie 2-hydroksy-1-(4-sulfo ­
nianofenylazo)naftaleno-6-sulfonian disodowy i dodatkowe 
substancje barwi ące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu 
jako głównymi sk ładnikami niebarwnymi. Żółcień pomarańczowa 
FCF jest otrzymywana w wyniku diazotowania kwasu 4-aminoben ­
zenosulfonowego przy u życiu kwasu chlorowodorowego i azotynu 
sodu lub kwasu siarkowego i azotynu sodu. Zwi ązek diazowy jest 
sprzęgany z kwasem 6-hydroksy-2-naftaleno-sulfonowym. Barwnik 
jest izolowany jako sól sodowa i suszony. 
Żółcień pomarańczowa FCF jest opisana jako sól sodowa. Dozwo ­
lone są również sole wapnia i potasu.  
Numer wg Colour Index  15985  
Numer wg EINECS  220-491-7  
Nazwa chemiczna  2-hydroksy-1-(4-sulfonianofenylazo)naftaleno-6-sulfonian disodowy  
Wzór chemiczny  C  16 H 10 N 2 Na 2 O 7 S 2 
Masa cząsteczkowa  452,37  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 85 % substancji barwi ących ogó łem w przeli ­
czeniu na sól sodow ą. 
E 1% 
1cm 555 przy oko ło 485 nm w roztworze wodnym o pH 7  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 14
 
Opis  Pomara ńczowoczerwony proszek lub granulki  
Barwa roztworu wodnego  Pomara ńczowy  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w wodzie przy oko ło 485 nm i pH 7  
Czystość 
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Dodatkowe substancje barwi ące Nie wi ęcej niż 5,0 %  
1-(fenylazo)-2-naftol (Sudan I)  Nie wi ęcej niż 0,5 mg/kg  
Związki organiczne inne ni ż substancje 
barwiące: 
Kwas 4-aminobenzeno-1-sulfonowy  
Ogółem nie wi ęcej niż 0,5 %  Kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disul ­
fonowy  
Kwas 6-hydroksynaftaleno-2-sulfo ­
nowy  
Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-disul ­
fonowy  
4,4′-diazoaminodi(benzenosulfonowy 
kwas)  
6,6′-oksydi(naftaleno-2-sulfonowy 
kwas) 9 
> > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > ;
 
Niesulfonowane pierwszorz ędowe aminy 
aromatyczne  Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilin ę) 
Substancje ulegaj ące wyekstrahowaniu 
eterem  Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Laki glinowe tego barwnika mog ą być stosowane.  
E 120 KOSZENILA, KWAS KARMINOWY, KARMINY 
Nazwy synonimowe  CI czerwie ń naturalna 4  
Definicja  Karminy i kwas karminowy s ą otrzymywane w wyniku wodnej, 
wodnoalkoholowej lub alkoholowej ekstrakcji koszenili, tj. wysuszo ­
nych żeńskich osobników owadów  Dactylopius coccus  Costa. 
Głównym sk ładnikiem barwi ącym jest kwas karminowy. 
Można uzyska ć również laki glinowe kwasu karminowego (karmi ­
nów), w których stosunek molowy glinu i kwasu karminowego będzie wynosi ł 1:2. 
W produktach handlowych sk ładnik barwi ący występuje w po łącze­
niach z kationami amonu, wapnia, potasu lub sodu, pojedynczo lub łącznie, a kationy te mog ą być również obecne w nadmiarze. 
Produkty handlowe mog ą również zawierać substancje bia łkowe 
pochodzące z owadów, mog ą również zawierać wolne karminiany 
lub niewielkie ilo ści niezwi ązanych kationów glinu.
 ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 15
 
Numer wg Colour Index  75470  
Numer wg EINECS  Koszenila: 215-680-6; kwas karminowy: 215-023-3; karminy: 215- 
724-4  
Nazwa chemiczna  Kwas 7- β-D-glukopiranozylo-3,5,6,8-tetrahydroksy-1-metylo-9,10- 
dioksoantraceno-2-karboksylowy (kwas karminowy); karmin jest 
wodzianem chelatu glinowego tego kwasu  
Wzór chemiczny  C  22 H 20 O 13 (kwas karminowy)  
Masa cząsteczkowa  492,39 (kwas karminowy)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 2,0% kwasu karminowego w ekstraktach 
zawierających kwas karminowy, nie mniej ni ż 50% kwasu karmino ­
wego w zwi ązkach chelatowych.  
Opis  Krucha substancja sta ła lub proszek o barwie czerwonej do ciemno ­
czerwonej. Ekstrakt koszenili jest zazwyczaj ciemnoczerwon ą cieczą, 
może też występować w postaci wysuszonej jako proszek.  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w wodnym roztworze amoniaku przy oko ło 518 nm 
Maksimum w rozcie ńczonym roztworze kwasu chlorowodorowego 
przy około 494 nm dla kwasu karminowego  
E 1% 
1cm 139 w piku przy oko ło 494 nm w rozcie ńczonym kwasie 
chlorowodorowym dla kwasu karminowego  
Czystość 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Laki glinowe tego barwnika mog ą być stosowane.  
E 122 AZORUBINA, KARMOIZYNA 
Nazwy synonimowe  CI czerwie ń spożywcza 3  
Definicja  Azorubina zawiera g łównie 4-hydroksy-3-(4-sulfoniano-1-naftyla ­
zo)naftaleno-1-sulfonian disodowy i dodatkowe substancje barwi ące, 
łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako g łównymi sk ład­
nikami niebarwnymi. 
Azorubina jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone s ą również sole 
wapnia i potasu.  
Numer wg Colour Index  14720  
Numer wg EINECS  222-657-4  
Nazwa chemiczna  4-hydroksy-3-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-1-sulfonian diso ­
dowy  
Wzór chemiczny  C  20 H 12 N 2 Na 2 O 7 S 2 
Masa cząsteczkowa  502,44  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 85 % substancji barwi ących ogó łem w przeli ­
czeniu na sól sodow ą 
E 1% 
1cm 510 przy oko ło 516 nm w roztworze wodnym  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 16
 
Opis  Proszek lub granulki o barwie czerwonej do kasztanowej  
Barwa roztworu wodnego  Czerwony  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w wodzie przy oko ło 516 nm  
Czystość 
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Dodatkowe substancje barwi ące Nie wi ęcej niż 1 %  
Związki organiczne inne ni ż substancje 
barwiące: 
Kwas 4-aminonaftaleno-1-sulfonowy  
Ogółem nie wi ęcej niż 0,5 %  Kwas 4-hydroksynaftaleno-1-sulfo ­
nowy 9 
>> > = 
>> > ; 
Niesulfonowane pierwszorz ędowe aminy 
aromatyczne  Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilin ę) 
Substancje ulegaj ące wyekstrahowaniu 
eterem  Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Laki glinowe tego barwnika mog ą być stosowane.  
E 123 AMARANT 
Nazwy synonimowe  CI czerwie ń spożywcza 9  
Definicja  Amarant zawiera g łównie 2-hydroksy-1-(4-sulfoniano-1-naftyla ­
zo)naftaleno-3,6-disulfonian trisodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako g łów­
nymi składnikami niebarwnymi. Amarant otrzymuje si ę w wyniku 
sprzężenia kwasu 4-amino-1-naftalenosulfonowego z kwasem 3- 
hydroksy-2,7-naftalenodisulfonowym. 
Amarant jest opisany jako sól sodowa. Dozwolone s ą również sole 
wapnia i potasu.
 
Numer wg Colour Index  16185  
Numer wg EINECS  213-022-2  
Nazwa chemiczna  2-hydroksy-1-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-3,6-disulfonian 
trisodowy  
Wzór chemiczny  C  20 H 11 N 2 Na 3 O 10 S 3 
Masa cząsteczkowa  604,48  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 85 % substancji barwi ących ogó łem w przeli ­
czeniu na sól sodow ą 
E 1% 
1cm 440 przy oko ło 520 nm w roztworze wodnym  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 17
 
Opis  Czerwonawobr ązowy proszek lub granulki  
Barwa roztworu wodnego  Czerwony  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w wodzie przy oko ło 520 nm  
Czystość 
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Dodatkowe substancje barwi ące Nie wi ęcej niż 3,0 %  
Związki organiczne inne ni ż substancje 
barwiące: 
Kwas 4-aminonaftaleno-1-sulfonowy  
Ogółem nie wi ęcej niż 0,5 %  Kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disul ­
fonowy  
Kwas 6-hydroksynaftaleno-2-sulfo ­
nowy  
Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-disul ­
fonowy  
Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-6- 
trisulfonowy 9 
>> > > > > > > > > > > > > > > > > > > = 
>> > > > > > > > > > > > > > > > > > > ;
 
Niesulfonowane pierwszorz ędowe aminy 
aromatyczne  Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilin ę) 
Substancje ulegaj ące wyekstrahowaniu 
eterem  Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Laki glinowe tego barwnika mog ą być stosowane.  
E 124 PĄS 4R, CZERWIE Ń KOSZENILOWA A 
Nazwy synonimowe  CI czerwie ń spożywcza 7; nowa kokcyna  
Definicja  P ąs 4R zawiera g łównie 2-hydroksy-1-(4-sulfoniano-1-naftylazo)na ­
ftaleno-6,8-disulfonian trisodowy i dodatkowe substancje barwi ące, 
łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako g łównymi sk ład­
nikami niebarwnymi. P ąs 4R otrzymuje si ę w wyniku sprz ężenia 
diazotowanego kwasu naftonowego z kwasem G (kwas 2-naftolo- 6,8-disulfonowy) i przekszta łcenia produktu sprz ężenia do soli triso ­
dowej. 
Pąs 4R jest opisany jako sól sodowa. Dozwolone s ą również sole 
wapnia i potasu.
 
Numer wg Colour Index  16255  
Numer wg EINECS  220-036-2  
Nazwa chemiczna  2-hydroksy-1-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-6,8-disulfonian 
trisodowy  
Wzór chemiczny  C  20 H 11 N 2 Na 3 O 10 S 3 
Masa cząsteczkowa  604,48  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 18
 
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 80 % substancji barwi ących ogółem, w przeli ­
czeniu na sól sodow ą 
E 1% 
1cm 430 przy oko ło 505 nm w roztworze wodnym  
Opis  Czerwonawy proszek lub granulki  
Barwa roztworu wodnego  Czerwony  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w wodzie przy oko ło 505 nm  
Czystość 
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Dodatkowe substancje barwi ące Nie wi ęcej niż 1,0 %  
Związki organiczne inne ni ż substancje 
barwiące: 
Kwas 4-aminonaftaleno-1-sulfonowy  
Ogółem nie wi ęcej niż 0,5 %  Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-disul ­
fonowy  
Kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disul ­
fonowy  
Kwas 6-hydroksynaftaleno-2-sulfo ­
nowy  
Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-6- 
trisulfonowy 9 
> > > > > > > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > > > > > > ;
 
Niesulfonowane pierwszorz ędowe aminy 
aromatyczne  Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilin ę) 
Substancje ulegaj ące wyekstrahowaniu 
eterem  Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Laki glinowe tego barwnika mog ą być stosowane.  
E 127 ERYTROZYNA 
Nazwy synonimowe  CI czerwie ń spożywcza 14  
Definicja  Erytrozyna zawiera g łównie monowodzian 2-(2,4,5,7-tetrajodo-3- 
oksydo-6-oksoksanten-9-ylo)benzoesanu disodowego i dodatkowe substancje barwi ące, łącznie z wod ą, chlorkiem sodu lub siarczanem 
sodu jako g łównymi sk ładnikami niebarwnymi. Erytrozyn ę otrzy­
muje się w wyniku jodynowania fluoresceiny, produktu kondensacji 
rezorcynolu i bezwodnika ftalowego. 
Erytrozyna jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone s ą również sole 
wapnia i potasu.
 
Numer wg Colour Index  45430  
Numer wg EINECS  240-474-8  
Nazwa chemiczna  Monowodzian 2-(2,4,5,7-tetrajodo-3-oksydo-6-oksoksanten-9- 
ylo)benzoesanu disodowego  
Wzór chemiczny  C  20 H 6 I 4 Na 2 O 5 H 2 O ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 19
 
Masa cząsteczkowa  897,88  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 87 % substancji barwi ących ogółem, w przeli ­
czeniu na bezwodn ą sól sodow ą 
E 1% 
1cm 1 100 przy oko ło 526 nm w roztworze wodnym o pH 7  
Opis  Czerwony proszek lub granulki.  
Barwa roztworu wodnego  Czerwony  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w wodzie przy oko ło 526 nm i pH 7  
Czystość 
Nieorganiczne jodki  Nie wi ęcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na jodek sodu)  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Dodatkowe substancje barwi ące (z wyj ąt­
kiem fluoresceiny)  Nie więcej niż 4,0 %  
Fluoresceina  Nie wi ęcej niż 20 mg/kg  
Związki organiczne inne ni ż substancje 
barwiące: 
Trijodorezorcynol  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Kwas 2-(2,4-dihydroksy-3,5-dijodo ­
benzoilo)benzoesowy  Nie więcej niż 0,2 %  
Substancje ulegaj ące wyekstrahowaniu 
eterem  Z roztworu o pH od 7 do 8, nie wi ęcej niż 0,2 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Laki glinowe tego barwnika mog ą być stosowane.  
E 129 CZERWIE Ń ALLURA AC 
Nazwy synonimowe  CI czerwie ń spożywcza 17  
Definicja  Czerwie ń Allura AC zawiera g łównie 2-hydroksy-1-(2-metoksy-5- 
metylo-4-sulfonianofenylazo)naftaleno-6-sulfonian disodowy i dodat ­
kowe substancje barwi ące łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem 
sodu jako g łównymi sk ładnikami niebarwnymi. Czerwie ń Allura AC 
otrzymuje si ę w wyniku sprz ężenia diazowanego kwasu 5-amino-4- 
metoksy-2-toluenosulfonowego z kwasem 6-hydroksy-2-naftaleno ­
sulfonowym. 
Czerwień Allura AC jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone s ą 
również sole wapnia i potasu.  
Numer wg Colour Index  16035  
Numer wg EINECS  247-368-0  
Nazwa chemiczna  2-hydroksy-1-(2-metoksy-5-metylo-4-sulfonianofenylazo)naftaleno- 
6-sulfonian disodowy  
Wzór chemiczny  C  18 H 14 N 2 Na 2 O 8 S 2 
Masa cząsteczkowa  496,42  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 20
 
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 85 % substancji barwi ących ogó łem w przeli ­
czeniu na sól sodow ą 
E 1% 
1cm 540 przy oko ło 504 nm w roztworze wodnym o pH 7  
Opis  Ciemnoczerwony proszek lub granulki  
Barwa roztworu wodnego  Czerwony  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w wodzie przy oko ło 504 nm  
Czystość 
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Dodatkowe substancje barwi ące Nie wi ęcej niż 3,0 %  
Związki organiczne inne ni ż substancje 
barwiące: 
Sól sodowa kwasu 6-hydroksy-2- 
naftalenosulfonowego  Nie więcej niż 0,3 %  
Kwas 4-amino-5-metoksy-2-metylo ­
benezenosulfonowy  Nie więcej niż 0,2 %  
Sól disodowa 6,6-oksybis kwasu (2- 
naftalenosulfonowego)  Nie więcej niż 1,0 %  
Niesulfonowane pierwszorz ędowe aminy 
aromatyczne  Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilin ę) 
Substancje ulegaj ące wyekstrahowaniu 
eterem  Z roztworu o pH 7, nie wi ęcej niż 0,2 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Laki glinowe tego barwnika mog ą być stosowane.  
E 131 BŁĘKIT PATENTOWY V 
Nazwy synonimowe  CI b łękit spożywczy 5  
Definicja  B łękit patentowy V zawiera g łównie wapniowy lub sodowy zwi ązek 
[4-(α-(4-dietyloaminofenylo)-5-hydroksy-2,4-disulfofenylo-metylide ­
no)-2,5-cyckloheksadien-1-yliden] dietyloamoniowego wodorotlenku soli wewn ętrznej i dodatkowe substancje barwi ące, łącznie z chlor ­
kiem sodu lub siarczanem sodu albo siarczanem wapnia jako g łów­
nymi składnikami niebarwnymi. 
Dozwolona jest równie ż sól potasowa.
 
Numer wg Colour Index  42051  
Numer wg EINECS  222-573-8  
Nazwa chemiczna  Wapniowy lub sodowy zwi ązek [4-(α-(4-dietyloaminofenylo)-5- 
hydroksy-2,4-disulfofenylo-metylideno)-2,5-cykloheksadien-1- yliden] dietyloamoniowego wodorotlenku soli wewn ętrznej
 ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 21
 
Wzór chemiczny  Zwi ązek wapniowy: C  27 H 31 N 2 O 7 S 2 Ca 1/2 
Związek sodowy: C  27 H 31 N 2 O 7 S 2 Na 
Masa cząsteczkowa  Zwi ązek wapniowy: 579,72 
Związek sodowy: 582,67  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 85 % substancji barwi ących ogó łem w przeli ­
czeniu na sól sodow ą 
E 1% 
1cm 2 000 przy oko ło 638 nm w roztworze wodnym o pH 5  
Opis  Ciemnoniebieski proszek lub granulki  
Barwa roztworu wodnego  Niebieski  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w wodzie przy 638 nm i pH 5  
Czystość 
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Dodatkowe substancje barwi ące Nie wi ęcej niż 2,0 %  
Związki organiczne inne ni ż substancje 
barwiące: 
3-hydroksybenzaldehyd  
Ogółem nie wi ęcej niż 0,5 %  Kwas 3-hydroksybenzoesowy  
Kwas 3-hydroksy-4-sulfobenzoe ­
sowy  
Kwas Ν,Ν-dietyloaminobenzenosul ­
fonowy 9 
>> > > > > > > > > > > = 
>> > > > > > > > > > > ;
 
Leukozwi ązek Nie wi ęcej niż 4,0 %  
Niesulfonowane pierwszorz ędowe aminy 
aromatyczne  Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilin ę) 
Substancje ulegaj ące wyekstrahowaniu 
eterem  Z roztworu o pH 5 nie wi ęcej niż 0,2 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Laki glinowe tego barwnika mog ą być stosowane.  
E 132 INDYGOTYNA, INDYGOKARMIN 
Nazwy synonimowe  CI b łękit spożywczy 1  
Definicja  Indygotyna zawiera g łównie mieszanin ę 3,3'diokso-2,2'-bi-indolyli ­
deno-5,5'-disulfonianu disodowego i 3,3'-diokso-2,2'-bi-indolyli ­
deno-5,7'-disulfonianu disodowego i dodatkowe substancje barwi ące, 
łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako g łównymi sk ład­
nikami niebarwnymi. 
Indygotyna jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone s ą również 
sole wapnia i potasu. 
Indygokarmin otrzymuje si ę w wyniku sulfonowania indygo. 
Odbywa si ę to w wyniku ogrzewania indygo (lub pasty indygo) 
w obecno ści kwasu siarkowego. Barwnik jest izolowany i poddawany 
oczyszczaniu.  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 22
 
Numer wg Colour Index  73015  
Numer wg EINECS  212-728-8  
Nazwa chemiczna  3,3'-diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,5'-disulfonian disodowy  
Wzór chemiczny  C  16 H 8 N 2 Na 2 O 8 S 2 
Masa cząsteczkowa  466,36  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 85 % substancji barwi ących ogó łem w przeli ­
czeniu na sól sodow ą; 
3,3'-diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,7'-disulfonian disodowy: nie wi ęcej 
niż 18 %  
E 1% 
1cm 480 przy oko ło 610 nm w roztworze wodnym  
Opis  Ciemnoniebieski proszek lub granulki  
Barwa roztworu wodnego  Niebieski  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w wodzie przy oko ło 610 nm  
Czystość 
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Dodatkowe substancje barwi ące Oprócz 3,3'-diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,7'-disulfonianu disodo ­
wego: nie wi ęcej niż 1,0 %  
Związki organiczne inne ni ż substancje 
barwiące: 
Kwas izatyno-5-sulfonowy  
Ogółem nie wi ęcej niż 0,5 % Kwas 5-sulfoantranilowy  
Kwas antranilowy  9 
> > > > = 
> > > > ; 
Niesulfonowane pierwszorz ędowe aminy 
aromatyczne  Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilin ę) 
Substancje ulegaj ące wyekstrahowaniu 
eterem  Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Laki glinowe tego barwnika mog ą być stosowane.  
E 133 BŁĘKIT BRYLANTOWY FCF 
Nazwy synonimowe  CI b łękit spożywczy 2  
Definicja  B łękit brylantowy FCF zawiera g łównie α-(4-(N-etylo-3-sulfoniano ­
benzylamino)fenylo)- α-(4-N-etylo-3-sulfonianobenzylamino)cyklohe ­
ksa-2,5-dienylideno)tolueno-2-sulfonian disodowy oraz jego izomery 
i dodatkowe substancje barwi ące, łącznie z chlorkiem sodu lub siar ­
czanem sodu jako g łównymi sk ładnikami niebarwnymi. 
Błękit brylantowy FCF jest opisany jako sól sodowa. Dozwolone s ą 
również sole wapnia i potasu.  
Numer wg Colour Index  42090  
Numer wg EINECS  223-339-8  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 23
 
Nazwa chemiczna  α-(4-(N-etylo-3-sulfonianobenzylamino)fenylo)- α-(4-N-etylo-3-sulfo ­
nianobenzylamino)cykloheksa-2,5-dienylideno)tolueno-2-sulfonian 
disodowy  
Wzór chemiczny  C  37 H 34 N 2 Na 2 O 9 S 3 
Masa cząsteczkowa  792,84  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 85 % substancji barwi ących ogó łem w przeli ­
czeniu na sól sodow ą 
E 1% 
1cm 1 630 przy oko ło 630 nm w roztworze wodnym  
Opis  Czerwonawoniebieski proszek lub granulki  
Barwa roztworu wodnego  Niebieski  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w wodzie przy oko ło 630 nm  
Czystość 
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Dodatkowe substancje barwi ące Nie wi ęcej niż 6,0 %  
Związki organiczne inne ni ż substancje 
barwiące: 
Kwasy 2-, 3- i 4-formylobenzenosul ­
fonowe łącznie  Nie więcej niż 1,5 %  
Kwas 3-((etylo)(4-sulfofenylo)ami ­
no)metylobenzenosulfonowy  Nie więcej niż 0,3 %  
Leukozwi ązek Nie wi ęcej niż 5,0 %  
Niesulfonowane pierwszorz ędowe aminy 
aromatyczne  Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilin ę) 
Substancje ulegaj ące wyekstrahowaniu 
eterem  Nie więcej niż 0,2 % przy pH 7  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Laki glinowe tego barwnika mog ą być stosowane.  
E 140 (i) CHLOROFILE 
Nazwy synonimowe  CI ziele ń naturalna 3; chlorofil magnezowy; feofityna magnezowa  
Definicja  Chlorofile s ą otrzymywane w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami 
odmian jadalnych surowców ro ślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy. 
Podczas usuwania rozpuszczalników naturalnie wyst ępujący 
magnez koordynacyjny mo że być całkowicie lub cz ęściowo 
usunięty z chlorofili i utworzy ć odpowiednio feofityny. G łównymi 
składnikami barwi ącymi są feofityny i chlorofile magnezowe. 
Produkt otrzymany w wyniku ekstrakcji, z którego usuni ęto 
rozpuszczalnik, zawiera zarówno inne pigmenty, takie jak karote ­
noidy, jak i olejki, t łuszcze i woski pochodz ące z surowca. Do 
ekstrakcji mog ą być użyte tylko nast ępujące rozpuszczalniki: 
aceton, keton etylowo-metylowy, dichlorometan, dwutlenek w ęgla, 
metanol, etanol, 2-propanol i heksan.  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 24
 
Numer wg Colour Index  75810  
Numer wg EINECS  Chlorofile: 215-800-7, Chlorofil a: 207-536-6, Chlorofil b: 208- 
272-4  
Nazwa chemiczna  G łównymi sk ładnikami barwi ącymi są: 
Fityl(13  2 R,17S,18S,)-3-(8-etylo-13  2 -metoksykarbonylo-2,7,12,18- 
tetrametylo-13'-okso-3-winylo-13  1 -13 2 -17,18-tetrahydrocyklopen ­
ta[at]-porfiryn-17-ylo)propionian, (Feofityna a) lub jako kompleks magnezowy (Chlorofil a) 
Fityl (13
 2 R,17S,18S)-3-(8-etylo-7-formylo-13  2 -metoksykarbonylo- 
2,12,18-trimetylo-13 ′-okso-3-winylo-13  1 -13 2 -17,18-tetrahydrocyklo ­
penta[at]-porfiryno-17-ylo)propionian, (Feofityna b) lub jako 
kompleks magnezowy (Chlorofil b)  
Wzór chemiczny  Chlorofil a (kompleks magnezowy): C  55 H 72 MgN  4 O 5 
Chlorofil a: C  55 H 74 N 4 O 5 
Chlorofil b (kompleks magnezowy): C  55 H 70 MgN  4 O 6 
Chlorofil b: C  55 H 72 N 4 O 6 
Masa cząsteczkowa  Chlorofil a (kompleks magnezowy): 893,51 
Chlorofil a: 871,22 
Chlorofil b (kompleks magnezowy): 907,49 
Chlorofil b: 885,20  
Oznaczenie zawarto ści Łączna zawarto ść chlorofili i ich kompleksów magnezowych 
wynosi nie mniej ni ż 10 %  
E 1% 
1cm 700 przy oko ło 409 nm w chloroformie  
Opis  Woskowa substancja sta ła o barwie od oliwkowozielonej do ciem ­
nozielonej w zale żności od zawarto ści magnezu koordynacyjnego  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w chloroformie przy oko ło 409 nm  
Czystość 
Pozostałości rozpuszczalników  Aceton  
Nie więcej niż 50 mg/kg, 
pojedynczo lub łącznie  Keton etylowo-metylowy  
Metanol  
Etanol  
2-propanol  
Heksan 9 
>> > > > > > > > > > > > > > > > > > > = 
>> > > > > > > > > > > > > > > > > > > ;
 
Dichlorometan:  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 25
 
E 140 (ii) CHLOROFILINY 
Nazwy synonimowe  CI ziele ń naturalna 5; chlorofilina sodowa; chlorofilina potasowa  
Definicja  Sole zasadowe chlorofilin otrzymuje si ę w wyniku zmydlania 
ekstraktów odmian jadalnych surowców ro ślinnych, trawy, lucerny 
i pokrzywy. W wyniku zmydlania zostaj ą usunięte grupy estrowe 
metylowe i fitolowe, a pier ścienie cyklopentenylowe mog ą ulec 
częściowemu rozszczepieniu. Grupy kwasowe ulegaj ą neutralizacji 
tworząc sole potasowe lub sodowe. 
Do ekstrakcji mog ą być użyte tylko nast ępujące rozpuszczalniki: 
aceton, keton etylowo-metylowy, dichlorometan, dwutlenek w ęgla, 
metanol, etanol, 2-propanol i heksan.  
Numer wg Colour Index  75815  
Numer wg EINECS  287-483-3  
Nazwa chemiczna  G łównymi sk ładnikami barwi ącymi w formach kwasowych s ą: 
— 3-(10-karboksylato-4-etylo-1,3,5,8-tetrametylo-9-okso-2-winy ­
loforbin-7-ylo)propionian (chlorofilina a) 
oraz 
— 3-(10-karboksylato-4-etylo-3-formylo-1,5,8-trimetylo-9-okso-2- 
winyloforbin-7-ylo)propionian (chloroflina b) 
W zależności od stopnia hydrolizy pier ścień cyklopentenylowy 
może zostać rozszczepiony, prowadz ąc do utworzenia trzeciej 
funkcji karboksylowej. 
Mogą być również obecne kompleksy magnezowe.  
Wzór chemiczny  Chlorofilina a (posta ć kwasowa): C  34 H 34 N 4 O 5 
Chlorofilina b (posta ć kwasowa): C  34 H 32 N 4 O 6 
Masa cząsteczkowa  Chlorofilina a: 578,68 
Chlorofilina b: 592,66 Każda z ww. warto ści może ulec powi ększeniu o 18 daltonów, 
jeżeli nastąpi rozszczepienie pier ścienia cyklopentenylowego.
 
Oznaczenie zawarto ści Łączna zawarto ść chlorofilin wynosi nie mniej ni ż 95 % próbki 
suszonej w temperaturze oko ło 100 °C przez 1 godzin ę. 
E 1% 
1cm 700 przy oko ło 405 nm w roztworze wodnym o pH 9  
E 1% 
1cm 140 przy oko ło 653 nm w roztworze wodnym o pH 9  
Opis  Proszek o barwie ciemnozielonej do niebieskoczarnej  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w wodnym buforze fosforanowym o pH 9 przy oko ło 
405 nm i przy oko ło 653 nm  
Czystość 
Pozostałości rozpuszczalników  Aceton  
Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo 
lub łącznie  Keton etylowo-metylowy  
Metanol  
Etanol  
2-propanol  
Heksan 9 
> > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > ;
 
Dichlorometan:  nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 26
 
E 141 (i) KOMPLEKSY MIEDZIOWE CHROLOFILI 
Nazwy synonimowe  CI ziele ń naturalna 3; chlorofil miedziowy; feofityna miedziowa  
Definicja  Chlorofile miedziowe otrzymuje si ę w wyniku dodania soli miedzi 
do substancji otrzymanej przez ekstrakcj ę rozpuszczalnikami 
odmian jadalnych surowców ro ślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy. 
Produkt, z którego zosta ł usunięty rozpuszczalnik, zawiera zarówno 
inne pigmenty, takie jak karotenoidy, jak i t łuszcze i woski pocho ­
dzące z surowca. G łównymi sk ładnikami barwi ącymi są feofityny 
miedziowe. Do ekstrakcji mog ą być użyte tylko nast ępujące 
rozpuszczalniki: aceton, keton etylowo-metylowy, dichlorometan, dwutlenek w ęgla, metanol, etanol, 2-propanol i heksan.
 
Numer wg Colour Index  75810  
Numer wg EINECS  Chlorofil miedziowy a: 239-830-5; chlorofil miedziowy b: 246-020- 
5 
Nazwa chemiczna  [Fityl (13  2 R,17S,18S)-3-(8-etylo-13  2 -metoksykarbonylo-2,7,12,18- 
tetrametylo-13 ′-okso-3-winylo-13  1 -13 2 -17,18-tetrahydrocyklopen ­
ta[at]-porfiryno-17-ylo)propionian] miedzi (II) (chlorofil miedziowy 
a) 
[Fityl (13  2 R,17S,18S)-3-(8-etylo-7-formylo-13  2 -metoksykarbonylo- 
2,12,18-trimetylo-13 ′-okso-3-winylo-13  1 -13 2 -17,18-tetrahydrocyklo ­
penta[at]-porfiryno-17-ylo)propionian] miedzi (II) (chlorofil 
miedziowy b)  
Wzór chemiczny  Chlorofil miedziowy a: C  55 H 72 Cu N  4 O 5 
Chlorofil miedziowy b: C  55 H 70 Cu N  4 O 6 
Masa cząsteczkowa  Chlorofil miedziowy a: 932,75 
Chlorofil miedziowy b: 946,73  
Oznaczenie zawarto ści Łączna zawarto ść chlorofili miedziowych wynosi nie mniej ni ż 
10 %.  
E 1% 
1cm 540 przy oko ło 422 nm w chloroformie  
E 1% 
1cm 300 przy oko ło 652 nm w chloroformie  
Opis  Woskowa substancja sta ła o barwie od niebieskozielonej do ciem ­
nozielonej w zale żności od surowca  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w chloroformie przy oko ło 422 nm i przy oko ło 
652 nm  
Czystość 
Pozostałości rozpuszczalników  Aceton  
Nie więcej niż 50 mg/kg, 
pojedynczo lub łącznie  Keton etylowo-metylowy  
Metanol  
Etanol  
2-propanol  
Heksan 9 
> > > > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > > > ;
 
Dichlorometan:  nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 27
 
Jony miedziowe  Nie wi ęcej niż 200 mg/kg  
Miedź całkowita  Nie wi ęcej niż 8,0 % feofityn miedziowych ogó łem 
Laki glinowe tego barwnika mog ą być stosowane.  
E 141 (ii) KOMPLEKSY MIEDZIOWE CHLOROFILIN 
Nazwy synonimowe  chlorofilina sodowo-miedziowa; chlorofilina potasowo-miedziowa; 
CI zieleń naturalna 5  
Definicja  Sole zasadowe chlorofilin miedziowych otrzymuje si ę w wyniku 
dodania miedzi do produktu otrzymanego przez zmydlanie 
ekstraktów odmian jadalnych surowców ro ślinnych, trawy, lucerny 
i pokrzywy. W wyniku zmydlania zostaj ą usunięte grupy estrowe 
metylowe i fitolowe, a pier ścienie cyklopentenylowe mog ą ulec 
częściowemu rozszczepieniu. Po dodaniu miedzi do oczyszczonych 
chlorofilin grupy kwasowe ulegaj ą neutralizacji tworz ąc sole pota ­
sowe lub sodowe. 
Do ekstrakcji mog ą być użyte tylko nast ępujące rozpuszczalniki: 
aceton, keton etylowo-metylowy, dichlorometan, dwutlenek w ęgla, 
metanol, etanol, 2-propanol i heksan.  
Numer wg Colour Index  75815  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  G łówne składniki barwi ące w postaci kwasowej to: 3-(10-karboksy ­
lano-4-etylo-1,3,5,8-tetrametylo-9-okso-2-winyloforbin-7-yl)propio ­
nian, kompleks miedziowy (chlorofilina miedziowa a) oraz 3-(10- 
karboksylano-4-etylo-3-formylo-1,5,8-trimetyl-9-okso-2-winylofor ­
bin-7-yl)propionian, kompleks miedziowy (chlorofilina miedziowa b)
 
Wzór chemiczny  Chlorofilina miedziowa a (posta ć kwasowa): C  34 H 32 Cu N  4 O 5 
Chlorofilina miedziowa b (posta ć kwasowa): C  34 H 30 Cu N  4 O 6 
Masa cząsteczkowa  Chlorofilina miedziowa a: 640,20 
Chlorofilina miedziowa b: 654,18 
Każda z ww. warto ści może ulec powi ększeniu o 18 daltonów, 
jeżeli nastąpi rozszczepienie pier ścienia cyklopentenylowego.  
Oznaczenie zawarto ści Łączna zawarto ść chlorofilin miedziowych wynosi nie mniej ni ż 
95 % próbki suszonej w temperaturze 100 °C przez 1 godz.  
E 1% 
1cm 565 przy oko ło 405 nm w wodnym buforze fosforanowym 
o pH 7,5  
E 1% 
1cm 145 przy ok. 630 nm w wodnym buforze fosforanowym o pH 
7,5 
Opis  Proszek o barwie ciemnozielonej do niebieskoczarnej  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w wodnym buforze fosforanowym o pH 7,5 przy oko ło 
405 nm i przy 630 nm  
Czystość 
Pozostałości rozpuszczalników  Aceton  
Nie więcej niż 50 mg/kg, 
pojedynczo lub łącznie  Keton etylowo-metylowy  
Metanol  
Etanol  
2-propanol  
Heksan 9 
> > > > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > > > ;
 ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 28
 
Dichlorometan:  nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Jony miedziowe  Nie wi ęcej niż 200 mg/kg  
Miedź całkowita  Nie wi ęcej niż 8,0 % chlorofilin miedziowych ogó łem 
Laki glinowe tego barwnika mog ą być stosowane.  
E 142 ZIELE Ń S 
Nazwy synonimowe  CI ziele ń spożywcza 4; ziele ń brylantowa BS  
Definicja  Ziele ń S zawiera g łównie N-[4-[[4-(dimetyloamino)fenylo] 2-hydro ­
ksy-3,6-disulfo-1-naftalenylo)metyleno]-2,5-cykloheksadien-1-ylide ­
no]-N-metylometanoaminian sodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako g łów­
nymi składnikami niebarwnymi. 
Zieleń S jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone s ą również sole 
wapnia i potasu.
 
Numer wg Colour Index  44090  
Numer wg EINECS  221-409-2  
Nazwa chemiczna  N-[4-[[4-(dimetyloamino)fenylo](2-hydroksy-3,6-disulfo-1-naftaleny ­
lo)metyleno]2,5-cykloheksadien-1-ylideno]-N-metylometanaminian sodowy; 5-[4-dimetyloamino- α-(4-dimetyloiminocykloheksa-2,5- 
dienylidenobenzylo]-6-hydroksy-7-sulfonianonaftaleno-2-sulfonian 
sodowy (alternatywna nazwa chemiczna)
 
Wzór chemiczny  C  27 H 25 N 2 NaO  7 S 2 
Masa cząsteczkowa  576,63  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 80 % substancji barwi ących ogó łem w przeli ­
czeniu na sól sodow ą. 
E 1% 
1cm 1 720 przy oko ło 632 nm w roztworze wodnym  
Opis  Ciemnoniebieski lub ciemnozielony proszek lub granulki  
Barwa roztworu wodnego  Niebieski lub zielony  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w wodzie przy oko ło 632 nm  
Czystość 
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Dodatkowe substancje barwi ące Nie wi ęcej niż 1,0 %  
Związki organiczne inne ni ż substancje 
barwiące: 
Alkohol 4,4 ′-bis(dimetyloamino)- 
benzhydrylowy  Nie więcej niż 0,1 %  
4,4'-bis(dimetyloamino)-benzofenon  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disul ­
fonowy  Nie więcej niż 0,2 %  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 29
 
Leukozwi ązek Nie wi ęcej niż 5,0 %  
Niesulfonowane pierwszorz ędowe aminy 
aromatyczne  Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilin ę) 
Substancje ulegaj ące wyekstrahowaniu 
eterem  Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Laki glinowe tego barwnika mog ą być stosowane.  
E 150a KARMEL 
Nazwy synonimowe  Karmel kaustyczny  
Definicja  Karmel otrzymuje si ę w drodze kontrolowanej obróbki cieplnej 
węglowodanów (dost ępnych w handlu środków spo żywczych 
o właściwościach słodzących posiadaj ących warto ść odżywczą, 
będących monomerami glukozy i fruktozy lub ich polimerami, np. 
syropy glukozowe, sacharoza lub syropy inwertowane i dekstroza). W celu u łatwienia karmelizacji mo żna zastosowa ć kwasy, zasady 
i sole, z wyj ątkiem zwi ązków amonu oraz siarczynów.
 
Numer wg Colour Index  
Numer wg EINECS  232-435-9  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Ciecz lub substancja sta ła o barwie ciemnobr ązowej do czarnej  
Identyfikacja  
Czystość 
Barwnik zwi ązany przez celuloz ę DEAE  Nie wi ęcej niż 50 %  
Barwnik zwi ązany przez fosforylocelu ­
lozę Nie więcej niż 50 %  
Intensywno ść barwy (  1 ) 0,01–0,12  
Azot ogó łem Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Siarka ogó łem Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
_____________ 
( 1 ) Intensywno ść barwy definiuje si ę jako absorbancj ę 0,1 % (m/v) wodnego roztworu karmelu (barwnika w postaci sta łej) w kuwecie 
o grubości 1 cm przy 610 nm.  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 30
 
E 150b KARMEL SIARCZYNOWY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Karmel siarczynowy otrzymuje si ę w wyniku kontrolowanej obróbki 
cieplnej w ęglowodanów (dost ępnych w handlu środków spo żyw­
czych o w łaściwościach słodzących posiadaj ących warto ść odżyw­
czą, które są monomerami glukozy i fruktozy lub ich polimerami, 
np. syropy glukozowe, sacharoza lub syropy inwertowane i dekstroza) z dodatkiem kwasów lub zasad lub bez, w obecno ści 
związków siarczynowych (kwas siarkawy, siarczyn potasu, disiar ­
czyn potasu, siarczyn sodu i disiarczyn sodu); zwi ązki amonu nie 
są stosowane.
 
Numer wg Colour Index  
Numer wg EINECS  232-435-9  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Ciecz lub substancja sta ła o barwie ciemnobr ązowej do czarnej  
Identyfikacja  
Czystość 
Barwnik zwi ązany przez celuloz ę DEAE  Więcej niż 50 %  
Intensywno ść barwy (  1 ) 0,05–0,13  
Azot ogó łem Nie wi ęcej niż 0,3 % (  2 ) 
Dwutlenek siarki  Nie wi ęcej niż 0,2 % (  2 ) 
Siarka ogó łem 0,3–3,5 % (  2 ) 
Siarka zwi ązana przez celuloz ę DEAE  Więcej niż 40 %  
Stosunek absorbancji barwnika zwi ąza­
nego przez celuloz ę DEAE  19–34  
Stosunek absorbancji (A  280/560  ) Wi ększy niż 50 
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 150c KARMEL AMONIAKALNY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Karmel amoniakalny otrzymuje si ę w wyniku kontrolowanej obróbki 
cieplnej w ęglowodanów (dost ępnych w handlu środków spo żyw­
czych o w łaściwościach słodzących posiadaj ących warto ść odżyw­
czą, które są monomerami glukozy i fruktozy lub ich polimerami, 
np. syropy glukozowe, sacharoza, lub syropy inwertowane, i cukier 
gronowy) z dodatkiem kwasów lub zasad lub bez, w obecno ści 
związków amonu (wodorotlenek amonu, w ęglan amonu, wodoro ­
węglan amonu i fosforan amonu); zwi ązki siarczynowe nie s ą stoso­
wane.  
_____________  
( 1 ) Intensywno ść barwy definiuje si ę jako absorbancj ę 0,1 % (m/v) wodnego roztworu karmelu (barwnika w postaci sta łej) w kuwecie 
o grubości 1 cm przy 610 nm. 
( 2 ) W przeliczeniu na ekwiwalent bazy barwnika, tzn. w przeliczeniu na produkt o intensywno ści barwy wynosz ącej 0,1 jednostek 
absorbancji.  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 31
 
Numer wg Colour Index  
Numer wg EINECS  232-435-9  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Ciecz lub substancja sta ła o barwie ciemnobr ązowej do czarnej  
Identyfikacja  
Czystość 
Barwnik zwi ązany przez celuloz ę DEAE  Nie wi ęcej niż 50 %  
Barwnik zwi ązany przez fosforylocelu ­
lozę Więcej niż 50 %  
Intensywno ść barwy (  1 ) 0,08–0,36  
Azot amoniakalny  Nie wi ęcej niż 0,3 % (  2 ) 
4-metyloimidazol  Nie wi ęcej niż 200 mg/kg (  2 ) 
2-acetylo-4-tetrahydroksy-butylomidazol  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (  2 ) 
Siarka ogó łem Nie wi ęcej niż 0,2 % (  2 ) 
Azot ogó łem 0,7–3,3 % (  2 ) 
Stosunek absorbancji barwnika zwi ąza­
nego przez fosforyloceluloz ę 13–35  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 150d KARMEL AMONIAKALNO-SIARCZYNOWY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Karmel amoniakalno-siarczynowy otrzymuje si ę w wyniku kontro ­
lowanej obróbki cieplnej w ęglowodanów (dost ępnych w handlu 
środków spo żywczych o w łaściwościach słodzących posiadaj ących 
wartość odżywczą, które są monomerami glukozy i fruktozy lub ich 
polimerami, np. syropy glukozowe, sacharoza lub syropy inwerto ­
wane i dekstroza) z dodatkiem kwasów lub zasad lub bez, w obec ­
ności zarówno zwi ązków amonu, jak i siarczynowych (kwas siar ­
kawy, siarczyn potasu, disiarczyn potasu, siarczyn sodu, disiarczyn 
sodu, wodorotlenek amonu, w ęglan amonu, wodorow ęglan amonu, 
fosforan amonu, siarczan amonu, siarczyn amonu oraz wodorosiar ­
czyn amonu).  
Numer wg Colour Index  
Numer wg EINECS  232-435-9  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
_____________  
( 1 ) Intensywno ść barwy definiuje si ę jako absorbancj ę 0,1 % (m/v) wodnego roztworu karmelu (barwnika w postaci sta łej) w kuwecie 
o grubości 1 cm przy 610 nm. 
( 2 ) W przeliczeniu na ekwiwalent bazy barwnika, tzn. w przeliczeniu na produkt o intensywno ści barwy wynosz ącej 0,1 jednostek 
absorbancji.  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 32
 
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Ciecz lub substancja sta ła o barwie ciemnobr ązowej do czarnej  
Identyfikacja  
Czystość 
Barwnik zwi ązany przez celuloz ę DEAE  Więcej niż 50 %  
Intensywno ść barwy (  1 ) 0,10–0,60  
Azot amoniakalny  Nie wi ęcej niż 0,6 % (  2 ) 
Dwutlenek siarki  Nie wi ęcej niż 0,2 % (  2 ) 
4-metyloimidazol  Nie wi ęcej niż 250 mg/kg (  2 ) 
Azot ogó łem 0,3–1,7 % (  2 ) 
Siarka ogó łem 0,8–2,5 % (  2 ) 
Stosunek azot/siarka w osadzie alkoholo ­
wym  0,7–2,7  
Stosunek absorbancji osadu alkoholowe ­
go (  3 ) 8–14  
Stosunek absorbancji (A  280/560  ) Nie wy ższy niż 50 
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
▼M8 
E 151 CZER Ń BRYLANTOWA PN  
▼B 
Nazwy synonimowe  CI czer ń spożywcza 1  
▼M8 
Definicja  Czer ń brylantowa PN zawiera g łównie 4-acetamido-5-hydroksy-6-[7- 
sulfoniano-4-(4-sulfonianofenylazo)-1-naftylazo]naftaleno-1,7-disul ­
fonian tetrasodowy i dodatkowe substancje barwi ące, łącznie z chlor ­
kiem sodu lub siarczanem sodu jako g łównymi sk ładnikami niebarw ­
nymi. 
Czerń brylantowa PN jest opisana jako sól sodowa. 
Dozwolone s ą również sole wapnia i potasu.  
▼B 
Numer wg Colour Index  28440  
Numer wg EINECS  219-746-5  
Nazwa chemiczna  4-acetamido-5-hydroksy-6-[7-sulfoniano-4-(4-sulfonianofenylazo)-1- 
naftylazo]naftaleno-1,7-disulfonian tetrasodowy  
Wzór chemiczny  C  28 H 17 N 5 Na 4 O 14 S 4 
Masa cząsteczkowa  867,69  
_____________  
( 1 ) Intensywno ść barwy definiuje si ę jako absorbancj ę 0,1 % (m/v) wodnego roztworu karmelu (barwnika w postaci sta łej) w kuwecie 
o grubości 1 cm przy 610 nm. 
( 2 ) W przeliczeniu na ekwiwalent bazy barwnika, tzn. w przeliczeniu na produkt o intensywno ści barwy wynosz ącej 0,1 jednostki 
absorbancji. 
( 3 ) Stosunek absorbancji osadu alkoholowego okre śla się jako absorbancj ę osadu przy 280 nm podzielon ą przez absorbancj ę przy 
560 nm (kuweta o grubo ści 1 cm).  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 33
 
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 80 % substancji barwi ących ogó łem w przeli ­
czeniu na sól sodow ą. 
E 1% 
1cm 530 przy oko ło 570 nm w roztworze  
Opis  Czarny proszek lub granulki  
Barwa roztworu wodnego  Czarnoniebieskawy  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w wodzie przy oko ło 570 nm  
Czystość 
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Dodatkowe substancje barwi ące Nie wi ęcej niż 4 % (w przeliczeniu na zawarto ść barwnika)  
Związki organiczne inne ni ż substancje 
barwiące: 
Kwas 4-acetamido-5-hydroksynafta ­
leno-1,7-disulfonowy  
Ogółem nie wi ęcej niż 0,8 %  Kwas 4-amino-5-hydroksynaftaleno- 
1,7-disulfonowy  
Kwas 8-aminonaftaleno-2-sulfonowy  
Kwas 4,4 ′-diazoaminodi-(benzeno ­
sulfonowy) 9 
> > > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > > ;
 
Niesulfonowane pierwszorz ędowe aminy 
aromatyczne  Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilin ę) 
Substancje ulegaj ące wyekstrahowaniu 
eterem  Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Laki glinowe tego barwnika mog ą być stosowane.  
E 153 W ĘGIEL RO ŚLINNY 
Nazwy synonimowe  Czer ń roślinna  
Definicja  Aktywny w ęgiel roślinny jest otrzymywany w wyniku karbonizacji 
surowców ro ślinnych, takich jak drewno, pozosta łości celulozy, torf, 
skorupki orzechów kokosowych i innych. Tak wyprodukowany 
węgiel aktywny jest mielony m łynkiem walcowym, a powsta ły 
w wyniku tego procesu proszek w ęglowy o wysokiej aktywno ści 
jest traktowany cyklonem. Drobna frakcja z cyklonu jest oczysz ­
czana przez przemywanie kwasem chlorowodorowym, neutralizo ­
wana, a nast ępnie suszona. Otrzymany produkt jest tradycyjnie okre ­ 
ślany jako czer ń roślinna. Produkty o wy ższej sile barwi ącej są 
otrzymywane z drobnej frakcji przez dalsz ą obróbkę cyklonem lub 
dodatkowe mielenie, a nast ępnie przemywane kwasem, neutralizo ­
wane i suszone. W ęgiel roślinny zawiera g łównie mia łki węgiel. 
Może zawiera ć niewielkie ilo ści azotu, wodoru i tlenu. Po wytwo ­
rzeniu produkt mo że wchłonąć pewną ilość wilgoci.  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 34
 
Numer wg Colour Index  77266  
Numer wg EINECS  231-153-3  
Nazwa chemiczna  W ęgiel 
Wzór chemiczny  C  
Masa atomowa  12,01  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95 % w ęgla w przeliczeniu na bezwodn ą 
i wolną od popio łu masę 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 12 % (120 °C, 4 godz.)  
Opis  Czarny, bezwonny proszek  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych  
Palność Ogrzewany do czerwono ści pali powoli bez p łomienia  
Czystość 
Popiół (ogółem) Nie wi ęcej niż 4,0 % (temperatura zap łonu: 625 °C)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Wielopier ścieniowe w ęglowodory aroma ­
tyczne  Benzo(a)piren mniej ni ż 50 μg/kg w ekstrakcie, otrzymany w wyniku 
ekstrakcji 1 g produktu 10 g czystego cykloheksanu przy zastoso ­
waniu ciągłej ekstrakcji.  
Substancje rozpuszczalne w zasadach  Przes ącz otrzymany w wyniku gotowania 2 g próbki w 20 ml 
N wodorotlenku sodu i przefiltrowania powinien by ć bezbarwny.  
E 155 BR ĄZ HT 
Nazwy synonimowe  CI br ąz spożywczy 3  
Definicja  Br ąz HT zawiera g łównie 4,4 ′-(2,4-dihydroksy-5-hydroksymetylo- 
1,3-fenyleno-bisazo)di(naftaleno-1-sulfonian) disodowy i dodatkowe 
substancje barwi ące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu 
jako głównymi sk ładnikami niebarwnymi. 
Brąz HT jest opisany jako sól sodowa. Dozwolone s ą również sole 
wapnia i potasu.  
Numer wg Colour Index  20285  
Numer wg EINECS  224-924-0  
Nazwa chemiczna  4,4 ′-(2,4-dihydroksy-5-hydroksymetylo-1,3-fenyleno-bisazo)di(nafta ­
leno-1-sulfonian) disodowy  
Wzór chemiczny  C  27 H 18 N 4 Na 2 O 9 S 2 
Masa cząsteczkowa  652,57  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 70 % substancji barwi ących ogó łem w przeli ­
czeniu na sól sodow ą. 
E 1% 
1cm 403 przy oko ło 460 nm w roztworze wodnym o pH 7  
Opis  Czerwonawobr ązowy proszek lub granulki  
Barwa roztworu wodnego  Br ązowy  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 35
 
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w wodzie o pH 7 przy oko ło 460 nm  
Czystość 
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Dodatkowe substancje barwi ące Nie wi ęcej niż 10 % (metoda TLC)  
Związki organiczne inne ni ż substancje 
barwiące: 
Kwas 4-aminonaftaleno1-sulfonowy  Nie wi ęcej niż 0,7 %  
Niesulfonowane pierwszorz ędowe 
aminy aromatyczne  Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilin ę) 
Substancje ulegaj ące wyekstrahowaniu 
eterem  Nie więcej niż 0,2 % w roztworze o pH 7  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Laki glinowe tego barwnika mog ą być stosowane.  
E 160 a (i) BETA-KAROTEN 
Nazwy synonimowe  CI pomara ńcz spożywczy 5  
Definicja  Niniejsze specyfikacje dotycz ą głównie wszystkich izomerów trans 
beta-karotenu łącznie z niewielkimi ilo ściami innych karotenoidów. 
Rozcieńczone i stabilizowane preparaty mog ą charakteryzowa ć się 
różnymi stosunkami izomerów trans/cis.  
Numer wg Colour Index  40800  
Numer wg EINECS  230-636-6  
Nazwa chemiczna  Beta-karoten; beta, beta-karoten  
Wzór chemiczny  C  40 H 56 
Masa cząsteczkowa  536,88  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 96 % substancji barwi ących ogó łem (w przeliczeniu 
na beta-karoten)  
E 1% 
1cm 2 500 przy oko ło 440 nm do 457 nm w cykloheksanie  
Opis  Kryszta ły lub proszek krystaliczny o barwie czerwonej do br ązowa­
woczerwonej  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w cykloheksanie przy 453 nm do 456 nm  
Czystość 
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Dodatkowe substancje barwi ące Karotenoidy inne ni ż beta-karoten: nie wi ęcej niż 3,0 % substancji 
barwiących ogó łem 
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 36
 
E 160 a (ii) KAROTENY OTRZYMYWANE Z RO ŚLIN 
Nazwy synonimowe  CI pomara ńcz spożywczy 5  
Definicja  Mieszanin ę otrzymywan ą z roślin uzyskuje si ę w wyniku ekstrakcji 
rozpuszczalnikami odmian ro ślin jadalnych, marchwi, olejów 
roślinnych, trawy, alfalfy (lucerny) oraz pokrzywy. 
Głównym sk ładnikiem barwi ącym są karotenoidy, z których 
większą część stanowi beta-karoten. Mog ą być obecne równie ż 
alfa-, gamma-karoten i inne pigmenty. Oprócz pigmentów barwi ą­
cych substancja mo że zawiera ć oleje, tłuszcze i woski naturalnie 
występujące w surowcach. 
Do ekstrakcji mog ą być użyte tylko nast ępujące rozpuszczalniki: 
aceton, keton etylowo-metylowy, metanol, etanol, 2-propanol, heksan (
 1 ), dichlorometan oraz dwutlenek w ęgla. 
Numer wg Colour Index  75130  
Numer wg EINECS  230-636-6  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  Beta-karoten: C  40 H 56 
Masa cząsteczkowa  Beta-karoten: 536,88  
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść karotenów (w przeliczeniu na beta-karoten) nie mniej ni ż 
5 %. Dla produktów otrzymanych przez ekstrakcj ę olejów ro ślin­
nych: nie mniej ni ż 0,2 % w t łuszczach jadalnych.  
E 1% 
1cm 2 500 przy oko ło 440 nm do 457 nm w cykloheksanie  
Opis  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w cykloheksanie przy 440 nm do 457 nm i 470 nm do 
486 nm  
Czystość 
Pozostałości rozpuszczalników  Aceton  
Nie więcej niż 50 mg/kg, 
pojedynczo lub łącznie  Keton etylowo-metylowy  
Metanol  
2-propanol  
Heksan  
Etanol 9 
> > > > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > > > ;
 
Dichlorometan  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
E 160 a (iii) BETA-KAROTEN OTRZYMYWANY Z  Blakeslea trispora  
Nazwy synonimowe  CI pomara ńcz spożywczy 5  
Definicja  Otrzymywany w procesie fermentacji z u życiem mieszanej kultury 
fizjologicznie ró żnych osobników typów (+) i (-) odmian grzyba  
Blakeslea trispora . Beta-karoten jest ekstrahowany z biomasy za 
pomocą octanu etylu lub octanu izobutylu i 2-propanolu, a nast ępnie 
krystalizowany. Skrystalizowany produkt zawiera g łównie trans 
beta-karoten. W wyniku naturalnego procesu oko ło 3 % produktu 
zawiera mieszanin ę karotenoidów, co jest specyficzne dla produktu.  
_____________  
( 1 ) Zawarto ść benzenu nie wi ęcej niż 0,05 % v/v.  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 37
 
Numer wg Colour Index  40800  
Numer wg EINECS  230-636-6  
Nazwa chemiczna  Beta-karoten; beta, beta-karoten  
Wzór chemiczny  C  40 H 56 
Masa cząsteczkowa  536,88  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 96 % substancji barwi ących ogó łem (w przeliczeniu 
na beta-karoten)  
E 1% 
1cm 2 500 przy oko ło 440 nm do 457 nm w cykloheksanie  
Opis  Kryszta ły lub proszek krystaliczny o barwie czerwonej, br ązowa­
woczerwonej lub purpurowofioletowej (barwa zale ży od użytego 
rozpuszczalnika ekstrakcyjnego i warunków krystalizacji)  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w cykloheksanie przy 453 nm do 456 nm  
Czystość 
Pozostałości rozpuszczalników  Octan etylu  Nie więcej niż 0,8 %, poje ­
dynczo lub łącznie  Etanol 9 
= 
; 
Octan izobutylu: Nie wi ęcej niż 1,0%  
2-propanol: Nie wi ęcej niż 0,1%  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Dodatkowe substancje barwi ące Karotenoidy inne ni ż beta-karoten: nie wi ęcej niż 3,0 % substancji 
barwiących ogó łem 
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Pleśnie Nie wi ęcej niż 100 kolonii na gram  
Drożdże Nie wi ęcej niż 100 kolonii na gram  
Salmonella  spp.  Nieobecne w 25 g  
Escherichia coli  Nieobecne w 5 g  
E 160 a (iv) KAROTENY OTRZYMYWANE Z ALG 
Nazwy synonimowe  CI pomara ńcz spożywczy 5  
▼M8 
Definicja  Mieszanina karotenów mo że być również otrzymywana z odmian alg  
Dunaliella salina . Beta-karoten jest ekstrahowany przy u życiu 
olejków eterycznych. Preparat jest zawiesin ą o stężeniu 20–30 % 
w oleju jadalnym. Stosunek izomerów trans-cis mie ści się w zakresie 
50/50 do 71/29. 
Głównym sk ładnikiem barwi ącym są karotenoidy, z których wi ększą 
część stanowi beta-karoten. Mog ą być również obecne alfa-karoten, 
luteina, zeaksantyna i beta-kryptoksantyna. Oprócz pigmentów 
barwiących substancja mo że zawiera ć oleje, tłuszcze i woski natu ­
ralnie wyst ępujące w surowcach.  
▼B 
Numer wg Colour Index  75130  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  Beta-karoten: C  40 H 56 
Masa cząsteczkowa  Beta-karoten: 536,88  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 38
 
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść karotenów (w przeliczeniu na beta-karoten) nie mniej ni ż 
20 %.  
E 1% 
1cm 2 500 przy oko ło 440 nm do 457 nm w cykloheksanie  
Opis  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w cykloheksanie przy 440 nm do 457 nm i 474 nm do 
486 nm  
Czystość 
Naturalne tokoferole w oleju jadalnym  Nie wi ęcej niż 0,3 %  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
E 160 b ANNATO, BIKSYNA, NORBIKSYNA  
(I) BIKSYNA I NORBIKSYNA EKSTRAHOWANE PRZY U ŻYCIU 
ROZPUSZCZALNIKÓW  
Nazwy synonimowe  CI pomara ńcz naturalny 4  
Definicja  Biksyn ę otrzymuje si ę w wyniku ekstrakcji zewn ętrznych warstw 
nasion drzewa annato ( Bixa orellana  L.) przy u życiu jednego lub 
kilku z nast ępujących rozpuszczalników: aceton, metanol, heksan 
lub dichlorometan, dwutlenek w ęgla, a nast ępnie usuni ęciu rozpusz ­
czalnika. 
Norbiksyn ę otrzymuje si ę w wyniku hydrolizy ekstraktu biksyny 
wodnym roztworem zasady. 
Biksyna i norbiksyna mog ą zawierać inne substancje wyekstraho ­
wane z nasion annato. 
Biksyna w proszku zawiera kilka sk ładników barwnych, g łównym 
z nich jest biksyna, która mo że występować w formach cis-i trans-. 
Mogą równie ż występować produkty rozk ładu termicznego 
biksyny. 
Norbiksyna w proszku jako g łówne składniki barwi ące zawiera 
produkty hydrolizy biksyny w postaci soli sodowej lub potasowej. Mogą występować formy cis i trans.
 
Numer wg Colour Index  75120  
Numer wg EINECS  Annato: 215-735-4, ekstrakt z nasion annato: 289-561-2; biksyna: 
230-248-7  
Nazwa chemiczna  
Biksyna:  6'-metylowodoro-9'- cis-6,6'- 
diapokaroteno-6,6'-dionian  8 
> > < 
> > : 6'-metylowodoro-9'- trans - 
6,6'-diapokaroteno-6,6'- 
dionian  
Norbiksyna:  Kwas 9'- cis-6,6'-diapokaro ­
teno-6,6'-diowy  8 
> > < 
> > : Kwas 9'- trans -6,6'-diapokaro ­
teno-6,6'-diowy  
Wzór chemiczny  Biksyna:  C  25 H 30 O 4 
Norbiksyna:  C  24 H 28 O 4 
Masa cząsteczkowa  Biksyna:  394,51  
Norbiksyna:  380,48  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 39
 
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść biksyny w proszku nie mniej ni ż 75 % karotenoidów 
ogółem, w przeliczeniu na biksyn ę. 
Zawartość norbiksyny w proszku nie mniej ni ż 25 % karotenoidów 
ogółem, w przeliczeniu na norbiksyn ę 
Biksyna:  E  1% 
1cm 2 870 przy oko ło 
502 nm w chloroformie  
Norbiksyna:  E  1% 
1cm 2 870 przy oko ło 
482 nm w roztworze KOH  
Opis  Czerwonawobr ązowy proszek, zawiesina lub roztwór  
Identyfikacja  
Spektrometria  Biksyna:  Maksimum w chloroformie 
przy około 502 nm  
Norbiksyna:  Maksimum w rozcie ńczonym 
roztworze KOH przy oko ło 
482 nm  
Czystość 
Pozostałości rozpuszczalników  Aceton  
Nie więcej niż 50 mg/kg, 
pojedynczo lub łącznie  Metanol  
Heksan 9 
> > > > > = 
> > > > > ;
 
Dichlorometan:  nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
(II) ANNATO EKSTRAHOWANE PRZY U ŻYCIU ZASAD  
Nazwy synonimowe  CI pomara ńcz naturalny 4  
Definicja  Annato rozpuszczalne w wodzie otrzymuje si ę w wyniku ekstrakcji 
wodnym roztworem zasad (wodorotlenku sodu lub potasu) 
zewnętrznych warstw nasion drzewa annato ( Bixa orellana  L.). 
Głównym sk ładnikiem barwi ącym annato rozpuszczalnego 
w wodzie jest norbiksyna, produkt hydrolizy biksyny, w postaci soli sodowej lub potasowej. Mog ą występować formy cis i trans.
 
Numer wg Colour Index  75120  
Numer wg EINECS  Annato: 215-735-4, ekstrakt z nasion annato: 289-561-2; biksyna: 
230-248-7  
Nazwa chemiczna  
Biksyna:  6'-metylowodoro-9'- cis-6,6'- 
diapokaroteno-6,6'-dionian  
6'-metylowodoro-9'-  8 
> < 
> : trans - 
6,6'-diapokaroteno-6,6'- 
dionian  
Norbiksyna:  Kwas 9'- cis-6,6'-diapokaro ­
teno-6,6'-diowy  
Kwas 9'- 8 
> < 
> : trans -6,6'-diapokaro ­
teno-6,6'-diowy  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 40
 
Wzór chemiczny  Biksyna:  C  25 H 30 O 4 
Norbiksyna:  C  24 H 28 O 4 
Masa cząsteczkowa  Biksyna:  394,51  
Norbiksyna:  380,48  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 0,1 % karotenoidów ogó łem, w przeliczeniu 
na norbiksyn ę 
Norbiksyna:  E  1% 
1cm 2 870 przy oko ło 
482 nm w roztworze KOH  
Opis  Czerwonawobr ązowy proszek, zawiesina lub roztwór  
Identyfikacja  
Spektrometria  Biksyna:  Maksimum w chloroformie 
przy około 502 nm  
Norbiksyna:  Maksimum w rozcie ńczonym 
roztworze KOH przy oko ło 
482 nm  
Czystość 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
(III) ANNATO EKSTRAHOWANE PRZY U ŻYCIU OLEJU  
Nazwy synonimowe  CI pomara ńcz naturalny 4  
Definicja  Ekstrakty annato w oleju w postaci roztworu lub zawiesiny otrzy ­
muje się w wyniku ekstrakcji zewn ętrznych warstw nasion drzewa 
annato ( Bixa orellana  L.) przy u życiu jadalnych olejów ro ślinnych. 
Ekstrakt annato w oleju zawiera szereg sk ładników barwnych, 
z których g łównym jest biksyna, wyst ępująca w formach cis- 
i trans-. Mog ą również występować produkty rozk ładu termicznego 
biksyny.  
Numer wg Colour Index  75120  
Numer wg EINECS  Annato: 215-735-4, ekstrakt z nasion annato: 289-561-2; biksyna: 
230-248-7  
Nazwa chemiczna  
Biksyna:  6'-metylowodoro-9'- cis-6,6'- 
diapokaroteno-6,6'-dionian  8 
> > > < 
> > > : 6'-metylowodoro-9'- trans - 
6,6'-diapokaroteno-6,6'- dionian
 
Norbiksyna:  Kwas 9'- cis-6,6'-diapokaro ­
teno-6,6'-diowy  8 
> > > < 
> > > : Kwas 9'- trans -6,6'-diapokaro ­
teno-6,6'-diowy  
Wzór chemiczny  Biksyna:  C  25 H 30 O 4 
Norbiksyna:  C  24 H 28 O 4 
Masa cząsteczkowa  Biksyna:  394,51  
Norbiksyna:  380,48  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 41
 
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 0,1 % karotenoidów ogó łem, w przeliczeniu 
na biksyn ę 
Biksyna:  E  1% 
1cm 2 870 przy oko ło 
502 nm w chloroformie  
Opis  Czerwonawobr ązowy proszek, zawiesina lub roztwór  
Identyfikacja  
Spektrometria  Biksyna:  Maksimum w chloroformie 
przy około 502 nm  
Norbiksyna:  Maksimum w rozcie ńczonym 
roztworze KOH przy oko ło 
482 nm  
Czystość 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 160 c EKSTRAKT Z PAPRYKI, KAPSANTYNA, KAPSORUBINA 
Nazwy synonimowe  Oleo żywica z papryki  
Definicja  Ekstrakt z papryki otrzymuje si ę w wyniku ekstrakcji rozpuszczal ­
nikami zmielonych str ąków różnych odmian papryki  Capsicum  
annuum L. z pestkami lub bez, zawieraj ących główne składniki 
barwiące tej przyprawy. G łównymi substancjami barwi ącymi są 
kapsantyna i kapsorubina. Wyst ępują również liczne inne sk ładniki 
barwiące. 
Do ekstrakcji mog ą być użyte tylko nast ępujące rozpuszczalniki: 
metanol, etanol, aceton, heksan, dichlorometan, octan etylu, 2- 
propanol oraz dwutlenek w ęgla. 
Numer wg Colour Index  
Numer wg EINECS  Kapsantyna: 207-364-1, kapsorubina: 207-425-2  
Nazwa chemiczna  Kapsantyna: (3R, 3'S, 5'R)-3,3'-dihydroksy- β,κ-karoten-6-on 
Kapsorubina: (3S, 3'S, 5R, 5R')-3,3'-dihydroksy- κ,κ-karoten-6,6'- 
dion 
Wzór chemiczny  Kapsantyna:  C  40 H 56 O 3 
Kapsorubina:  C  40 H 56 O 4 
Masa cząsteczkowa  Kapsantyna:  584,85  
Kapsorubina:  600,85  
Oznaczenie zawarto ści Ekstrakt z papryki: zawiera nie mniej ni ż 7,0 % karotenoidów 
Kapsantyna/kapsorubina: nie mniej ni ż 30 % karotenoidów ogó łem 
E 1% 
1cm 2 100 przy oko ło 462 nm w acetonie  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 42
 
Opis  Ciemnoczerwona lepka ciecz  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w acetonie przy oko ło 462 nm  
Reakcja barwna  Po dodaniu jednej kropli kwasu siarkowego do jednej kropli próbki 
w 2-3 kroplach chloroformu powstaje g łębokie niebieskie zabarwie ­
nie. 
Czystość 
Pozostałości rozpuszczalników  Octan etylu  
Nie więcej niż 50 mg/kg, 
pojedynczo lub łącznie  Metanol  
Etanol  
Aceton  
Heksan  
2-propanol 9 
> > > > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > > > ;
 
Dichlorometan:  nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Kapsaicyna  Nie wi ęcej niż 250 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 160 d LIKOPEN  
(i) LIKOPEN SYNTETYCZNY  
Nazwy synonimowe  Likopen otrzymywany w drodze syntezy chemicznej  
Definicja  Likopen syntetyczny, b ędący mieszanin ą geometrycznych izomerów 
likopenu, otrzymuje si ę, poddając kondensacji Wittiga syntetyczne 
produkty po średnie wykorzystywane powszechnie do produkcji 
innych karotenoidów stosowanych w żywności. Likopen syntetyczny 
zawiera g łównie all- trans -likopen, łącznie z 5- cis-likopenem 
i niewielkimi ilo ściami innych izomerów. Dost ępne w handlu prepa ­
raty likopenu przeznaczone do stosowania w żywności mogą mieć 
postać zawiesin w olejach jadalnych albo proszku rozprowadzanego 
wodą lub rozpuszczalnego w wodzie.  
Numer wg Colour Index  75125  
Numer wg EINECS  207-949-1  
Nazwa chemiczna  ψ,ψ-karoten, all- trans -likopen, (all-E-likopen), (all-E) 
2,6,10,14,19,23,27,31-oktametylo-dotriakonta- 
2,6,8,10,12,14,16,18,20,22,24,26, 
30-tridekaen  
Wzór chemiczny  C  40 H 56 
Masa cząsteczkowa  536,85  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 96 % ca łkowitej zawarto ści likopenów (nie mniej ni ż 
70 % all- trans -likopenu).  
E 1% 
1cm przy 465–475 nm w heksanie (dla 100 % czystego all- trans - 
likopenu) wynosi 3 450  
Opis  Czerwony krystaliczny proszek  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 43
 
Identyfikacja  
Spektrofotometria  Roztwór w heksanie wykazuje maksimum absorpcji przy oko ło 
470 nm.  
Próba na obecno ść karotenoidów  Barwa roztworu próbki w acetonie znika po stopniowym dodaniu 
5 % roztworu azotynu sodu i 1N kwasu siarkowego  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w chloroformie  
Właściwości 1 % roztworu w chlorofor ­
mie Przejrzysty, o intensywnie czerwonopomara ńczowej barwie  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,5 % (40 °C, 4 godz. pod ci śnieniem 20 mm Hg)  
Apo-12’-likopenal  Nie wi ęcej niż 0,15%  
Tlenek trifenylofosfiny  Nie wi ęcej niż 0,01%  
Pozostałości rozpuszczalników  Metanol: nie wi ęcej niż 200 mg/kg, 
Heksan, 2-propanol: nie wi ęcej niż 10 mg/kg ka żdy. 
Dichlorometan: Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (wy łącznie w preparatach 
dostępnych w handlu)  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
(ii) LIKOPEN OTRZYMYWANY Z CZERWONYCH POMIDORÓW  
Nazwy synonimowe  Żółcień naturalna 27  
Definicja  Likopen otrzymuje si ę przez ekstrakcj ę rozpuszczalnikami czerwo ­
nych pomidorów ( Lycopersicon esculentum  L.), a nast ępnie 
usunięcie rozpuszczalnika. Mo żna używać jedynie nast ępujących 
rozpuszczalników: dwutlenek w ęgla, octan etylu, aceton, 2-propa ­
nol, metanol, etanol i heksan. G łównym sk ładnikiem barwi ącym 
pomidorów jest likopen, mog ą również występować niewielkie 
ilości innych pigmentów karotenoidowych. Oprócz pigmentów 
produkt mo że zawiera ć oleje, t łuszcze, woski oraz sk ładniki 
smakowe naturalnie wyst ępujące w pomidorach.  
Numer wg Colour Index  75125  
Numer wg EINECS  207-949-1  
Nazwa chemiczna  Ψ,Ψ-karoten, all- trans -likopen, (all-E)-likopen, (all-E)- 
2,6,10,14,19,23,27,31-oktametylo-2,6,8,10,12,14,16,18,20,22,24, 26, 30-dotriakontatridekaen
 
Wzór chemiczny  C  40 H 56 
Masa cząsteczkowa  536,85  
Oznaczenie zawarto ści E  1% 
1cm przy 465–475 nm w heksanie (dla 100 % czystego all- trans - 
likopenu) wynosi 3 450. 
Zawiera nie mniej ni ż 5 % substancji barwi ących ogó łem. 
Opis  Ciemnoczerwona lepka ciecz  
Identyfikacja  
Spektrofotometria  Maksimum w heksanie przy oko ło 472 nm  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 44
 
Czystość 
Pozostałości rozpuszczalników  2-propanol  
Nie więcej niż 50 mg/kg, 
pojedynczo lub łącznie  Heksan  
Aceton  
Etanol  
Metanol  
Octan etylu 9 
> > > > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > > > ;
 
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 1 %  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
(iii) LIKOPEN OTRZYMYWANY Z  BLAKESLEA TRISPORA  
Nazwy synonimowe  Żółcień naturalna 27  
Definicja  Likopen z  Blakeslea trispora  jest ekstrahowany z biomasy grzybów 
i oczyszczany poprzez krystalizacj ę i filtrowanie. Zawiera g łównie 
all-trans -likopen. Zawiera równie ż niewielkie ilo ści innych karote ­
noidów. Jedynymi rozpuszczalnikami stosowanymi do produkcji s ą 
2-propanol i octan izobutylu. Dost ępne w handlu preparaty likopenu 
przeznaczone do stosowania w żywności mogą mieć postać zawiesin 
w olejach jadalnych albo proszku rozprowadzanego wod ą lub 
rozpuszczalnego w wodzie.  
Numer wg Colour Index  75125  
Numer wg EINECS  207-949-1  
Nazwa chemiczna  Ψ,Ψ-karoten, all- trans -likopen, (all-E)-likopen, (all-E)- 
2,6,10,14,19,23,27,31-oktametylo-2,6,8,10,1 2,14,16,18,20,22,24,26, 30-dotriakontatridekaen
 
Wzór chemiczny  C  40 H 56 
Masa cząsteczkowa  536,85  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 95 % ca łkowitej zawarto ści likopenów i nie mniej ni ż 
90 % all- trans -likopenu w stosunku do ca łkowitej zawarto ści 
substancji barwi ących 
E 1% 
1cm przy 465–475 nm w heksanie (dla 100 % czystego all- trans - 
likopenu) wynosi 3 450.  
Opis  Czerwony krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Spektrofotometria  Roztwór w heksanie wykazuje maksimum absorpcji przy oko ło 
470 nm.  
Próba na obecno ść karotenoidów  Barwa roztworu próbki w acetonie znika po stopniowym dodaniu 
5 % roztworu azotynu sodu i 1N kwasu siarkowego  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w chloroformie  
Właściwości 1 % roztworu w chlorofor ­
mie Przejrzysty, o intensywnie czerwonopomara ńczowej barwie  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 45
 
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,5 % (40 °C, 4 godz. pod ci śnieniem 20 mm Hg)  
Pozostałe karotenoidy  Nie wi ęcej niż 5% 
Pozostałości rozpuszczalników  2-propanol: Nie wi ęcej niż 0,1% 
Octan izobutylu: Nie wi ęcej niż 1,0% 
Dichlorometan: Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (wy łącznie w preparatach 
dostępnych w handlu)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,3 %  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 160 e BETA-APO-8 ′-KAROTENAL (C30) 
Nazwy synonimowe  CI pomara ńcz spożywczy 6  
Definicja  Niniejsza specyfikacja dotyczy g łównie all- trans  izomerów β-apo-8′- 
karotenalu łącznie z niewielkimi ilo ściami innych karotenoidów. 
Specyfikacja ta obejmuje równie ż rozcieńczone i stabilizowane 
preparaty β-apo-8′-karotenalu łącznie z roztworami lub zawiesinami 
β-apo-8′-karotenalu w jadalnych t łuszczach lub olejach, emulsjami 
i proszkami ulegaj ącymi dyspersji w wodzie. Preparaty te mog ą 
charakteryzowa ć się różnym stosunkiem izomerów cis/trans.  
Numer wg Colour Index  40820  
Numer wg EINECS  214-171-6  
Nazwa chemiczna  β-apo-8'-karotenal, aldehyd  trans -β-apo-8 'karotenowy  
Wzór chemiczny  C  30 H 40 O 
Masa cząsteczkowa  416,65  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 96 % substancji barwi ących ogó łem 
E 1% 
1cm 2 640 przy 460–462 nm w cykloheksanie  
Opis  Ciemnofioletowe kryszta ły o metalicznym po łysku lub krystaliczny 
proszek  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w cykloheksanie przy 460–462 nm  
Czystość 
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Dodatkowe substancje barwi ące Karotenoidy inne ni ż β-apo-8′-karotenal: 
nie więcej niż 3,0 % substancji barwi ących ogó łem 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 161 b LUTEINA 
Nazwy synonimowe  Mieszanina karotenoidów, ksantofile  
Definicja  Lutein ę otrzymuje si ę w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami 
różnych odmian jadalnych owoców i ro ślin, trawy, lucerny (alfalfy) 
i Tagetes erecta . Głównymi sk ładnikami barwi ącymi są karote­
noidy, których wi ększą część stanowi luteina i jej estry z kwasami  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 46
 
tłuszczowymi. Mog ą być również obecne zmienne ilo ści karote ­
nów. Luteina mo że zawiera ć tłuszcze, oleje i woski naturalnie 
występujące w surowcu ro ślinnym. 
Do ekstrakcji mog ą być użyte tylko nast ępujące rozpuszczalniki: 
metanol, etanol, 2-propanol, heksan, aceton, keton etylowo-mety ­
lowy i dwutlenek w ęgla. 
Numer wg Colour Index  
Numer wg EINECS  204-840-0  
Nazwa chemiczna  3,3 ′-dihydroksy-d-karoten  
Wzór chemiczny  C  40 H 56 O 2 
Masa cząsteczkowa  568,88  
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść substancji barwi ących ogółem nie mniej ni ż 4 % w prze ­
liczeniu na lutein ę. 
E 1% 
1cm 2 550 przy oko ło 445 nm w mieszaninie chloroform/etanol 
(10 + 90) lub w mieszaninie heksan/etanol/aceton (80 + 10 + 10)  
Opis  Ciemna żółtawobrązowa ciecz  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w mieszaninie chloroform/etanol (1:9) przy oko ło 
445 nm  
Czystość 
Pozostałości rozpuszczalników  Aceton  
Nie więcej niż 50 mg/kg, 
pojedynczo lub łącznie  Keton etylowo-metylowy  
Metanol  
Etanol  
2-propanol  
Heksan 9 
> > > > > > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > > > > > ;
 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 161g KANTAKSANTYNA 
Nazwy synonimowe  CI pomara ńcz spożywczy 8  
Definicja  Niniejsza specyfikacja dotyczy g łównie all- trans  izomerów kanta ­
ksantyny łącznie z niewielkimi ilo ściami innych karotenoidów. 
Specyfikacja ta obejmuje równie ż rozcieńczone i stabilizowane 
preparaty kantaksantyny łącznie z roztworami lub zawiesinami 
kantaksantyny w jadalnych t łuszczach lub olejach, emulsjami 
i proszkami ulegaj ącymi dyspersji w wodzie. Preparaty te mog ą 
charakteryzowa ć się różnym stosunkiem izomerów cis/trans.  
Numer wg Colour Index  40850  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 47
 
Numer wg EINECS  208-187-2  
Nazwa chemiczna  β-karoten-4,4'-dion; kantaksantyna, 4,4'-diokso-b-karoten  
Wzór chemiczny  C  40 H 52 O 2 
Masa cząsteczkowa  564,86  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 96 % substancji barwi ących ogó łem(w przeliczeniu 
na kantaksantyn ę). 
E 1% 
1cm 2 200  przy około 485 nm w chloro ­
formie  
przy 468–472 nm w cyklohe ­
ksanie  
przy 464–467 nm w eterze 
naftowym 8 
> > > > > > > > > > < 
> > > > > > > > > > :
 
Opis  Ciemnofioletowe kryszta ły lub krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w chloroformie przy oko ło 485 nm 
Maksimum w cykloheksanie przy 468–472 nm 
Maksimum w eterze naftowym przy 464–467 nm  
Czystość 
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Dodatkowe substancje barwi ące Karotenoidy inne ni ż kantaksantyna: nie wi ęcej niż 5,0 % 
substancji barwi ących ogó łem 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 162 CZERWIE Ń BURACZANA, BETANINA 
Nazwy synonimowe  Czerwie ń buraczana  
Definicja  Czerwie ń buraczan ą otrzymuje si ę z korzenia ró żnych odmian 
buraka ćwikłowego ( Beta vulgaris  L. var.  rubra ) w wyniku wycis ­
kania soku z utartych buraków lub ekstrakcji wodnej poszatkowa ­
nych korzeni buraka, a nast ępnie wzbogacania w sk ładniki aktywne. 
Barwnik zawiera ró żne pigmenty nale żące do klasy betalain. G łów­
nymi składnikami barwi ącymi są betacyjaniny (czerwie ń), z których 
betanina stanowi 75–95 %. Mog ą być także obecne niewielkie ilo ści 
betaksantyny ( żółcień) i produkty rozpadu betalain (jasny br ąz). 
Oprócz barwi ących pigmentów sok lub ekstrakt zawiera cukry, sole 
lub białka naturalnie wyst ępujących w buraku ćwikłowym. Roztwór 
może być zagęszczony, a niektóre produkty mog ą być oczyszczane 
w celu usuni ęcia większości cukrów, soli i bia łek. 
Numer wg Colour Index  
Numer wg EINECS  231-628-5  
Nazwa chemiczna  Kwas (S-(R',R')-4-(2-(2-karboksy-5( β-D-glukopiranozyloksy)-2,3- 
dihydro-6-hydroksy-1H-indolo-1-ylo)etenylo)-2,3-dihydro-2,6-piry ­
dyno-dikarboksylowy; 1-(2-(2,6-dikarboksy-1,2,3,4-tetrahydro-4- 
pirydylideno) etylideno)-5- β-D-glukopiranozyloksy)-6-hydroksyin ­
dolo-2-karboksylan  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 48
 
Wzór chemiczny  Betanina: C  24 H 26 N 2 O 13 
Masa cząsteczkowa  550,48  
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść barwnika czerwonego (w przeliczeniu na betanin ę) nie 
mniej niż 0,4 %.  
E 1% 
1cm 1 120 przy oko ło 535 nm w roztworze wodnym o pH 5  
Opis  Czerwona lub ciemnoczerwona ciecz, pasta, proszek lub substancja 
stała 
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w wodzie o pH 5 przy oko ło 535 nm  
Czystość 
Azotany  Nie wi ęcej niż 2 g anionu azotanowego/g czerwonego barwnika 
(obliczonego podczas oznaczania zawarto ści) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 163 ANTOCYJANY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Antocyjany otrzymuje si ę w wyniku maceracji lub ekstrakcji wod ą 
siarczynowan ą, zakwaszon ą wodą, ditlenkiem w ęgla, metanolem 
lub etanolem ró żnych odmian jadalnych warzyw i jadalnych 
owoców, a nast ępnie, w razie konieczno ści, zagęszczania lub 
oczyszczania. Uzyskany produkt mo żna przekszta łcić na proszek 
w drodze przemys łowego procesu suszenia. Antocyjany zawieraj ą 
wspólny sk ładnik surowca zwany antocyjanem, a tak że kwasy orga ­
niczne, garbniki, cukry, sk ładniki mineralne itp., ale niekoniecznie 
w takich samych proporcjach, w jakich wyst ępują one w surowcu. 
Etanol mo że być naturalnie obecny w wyniku procesu maceracji. 
Głównym sk ładnikiem barwi ącym jest antocyjan. Produkty s ą 
wprowadzane do obrotu zgodnie z si łą barwiącą, określoną podczas 
oznaczania zawarto ści. Zawarto ść barwnika nie jest wyra żana przy 
zastosowaniu jednostek ilo ściowych.  
Numer wg Colour Index  
Numer wg EINECS  208-438-6 (cyjanidyna); 205-125-6 (peonidyna); 208-437-0 (delfi ­
nidyna); 211-403-8 (malwidyna); 205-127-7 (pelargonidyna); 215- 849-4 (petunidyna)
 
Nazwa chemiczna  chlorek 3,3 ′,4′,5,7-pentahydroksyflawilu (cyjanidyna) 
chlorek 3,4 ′,5,7-tetrahydroksy-3 ′-metoksyflawilu (peonidyna) 
chlorek 3,4 ′,5,7-tetrahydroksy-3 ′,5′-dimetoksyflawilu (malwidyna) 
chlorek 3,5,7-trihydroksy-2-(3,4,5,trihydroksyfenylo)-1-benzopirylu 
(delfinidyna) 
chlorek 3,3 ′4′,5,7-pentahydroksy-5 ′-metoksyflawilu (petunidyna) 
chlorek 3,5,7-trihydroksy-2-(4-hydroksyfenylo)-1-benzopirylu 
(pelargonidyna)  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 49
 
Wzór chemiczny  Cyjanidyna: C  15 H 11 O 6 Cl 
Peonidyna: C  16 H 13 O 6 Cl 
Malwidyna: C  17 H 15 O 7 Cl 
Delfinidyna: C  15 H 11 O 7 Cl 
Petunidyna: C  16 H 13 O 7 Cl 
Pelargonidyna: C  15 H 11 O 5 Cl 
Masa cząsteczkowa  Cyjanidyna: 322,6 
Peonidyna: 336,7 
Malwidyna: 366,7 
Delfinidyna: 340,6 
Petunidyna: 352,7 
Pelargonidyna: 306,7  
Oznaczenie zawarto ści E  1% 
1cm 300 dla czystego pigmentu przy 515–535 nm i pH 3,0  
Opis  Fioletowawoczerwona ciecz, proszek lub pasta o s łabym charakte ­
rystycznym zapachu  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w metanolu z 0,01 % st ężonego HCl 
Cyjanidyna: 535 nm 
Peonidyna: 532 nm 
Malwidyna: 542 nm 
Delfinidyna: 546 nm 
Petunidyna: 543 nm 
Pelargonidyna: 530 nm  
Czystość 
Pozostałości rozpuszczalników  Metanol  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Etanol  Nie wi ęcej niż 200 mg/kg  
Dwutlenek siarki  Nie wi ęcej niż 1 000 mg/kg na procent barwnika  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Laki glinowe tego barwnika mog ą być stosowane.  
E 170 W ĘGLAN WAPNIA 
Nazwy synonimowe  CI Pigment bia ły 18; kreda  
Definicja  W ęglan wapnia jest produktem otrzymanym z rozdrobnionego 
wapienia lub w wyniku wytr ącania jonów wapnia jonami w ęglano­
wymi.  
Numer wg Colour Index  77220  
Numer wg EINECS  W ęglan wapnia: 207-439-9 
Wapień: 215-279-6  
Nazwa chemiczna  W ęglan wapnia  
Wzór chemiczny  CaCO  3 ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 50
 
Masa cząsteczkowa  100,1  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 %w przeliczeniu na bezwodn ą masę. 
Opis  Bia ły proszek, krystaliczny lub amorficzny, bez zapachu i smaku  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie i alkoholu. Rozpuszcza si ę 
musując w rozcie ńczonym kwasie octowym, rozcie ńczonym kwasie 
chlorowodorowym i rozcie ńczonym kwasie azotowym, a powsta łe 
roztwory, po zagotowaniu, daj ą wynik dodatni próby na obecno ść 
wapnia.  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 2,0 % (200 °C, 4 godz.)  
Substancje nierozpuszczalne w kwasach  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Sole magnezu i sole zasadowe  Nie wi ęcej niż 1 %  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Antymon (Sb)  
Nie więcej niż 100 mg/kg, pojedynczo lub łącznie  Miedź (Cu)  
Chrom (Cr)  
Cynk (Zn)  
Bar (Ba) 9 
> > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > ;
 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 171 DWUTLENEK TYTANU 
Nazwy synonimowe  CI pigment bia ły 6 
Definicja  Dwutlenek tytanu zawiera g łównie czysty anataz lub rutyl ditlenku 
tytanu, który mo że być pokryty niewielkimi ilo ściami glinu lub 
krzemu w celu poprawy w łaściwości technologicznych produktu. 
Postacie anatazowe pigmentu ditlenku tytanu mo żna otrzyma ć 
wyłącznie metod ą siarczanow ą, w wyniku której powstaj ą duże 
ilości kwasu siarkowego jako produktu ubocznego. Postacie ruty ­
lowe ditlenku tytanu s ą zwykle otrzymywane metod ą chlorkow ą. 
Niektóre postacie rutylowe ditlenku tytanu s ą produkowane przy 
użyciu miki (zwanej równie ż glinokrzemianem potasu) jako wzorca 
w celu utworzenia podstawowej struktury p łytkowej. Powierzchnia 
miki jest powlekana ditlenkiem tytanu przy zastosowaniu specjalis ­
tycznego, opatentowanego procesu. 
Postać rutylowa ditlenku tytanu w formie p łytek jest wytwarzana 
przez poddawanie miki pokrytej per łowym pigmentem ditlenku 
tytanu (rutylem) ekstrakcyjnemu rozpuszczaniu w kwasie, a nast ępnie 
ekstrakcyjnemu rozpuszczaniu w zasadzie. Podczas tego procesu mika jest w ca łości usuwana, a powsta ły produkt to posta ć rutylowa 
ditlenku tytanu w formie p łytkowej.
 
Numer wg Colour Index  77891  
Numer wg EINECS  236-675-5  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 51
 
Nazwa chemiczna  Dwutlenek tytanu  
Wzór chemiczny  TiO  2 
Masa cząsteczkowa  79,88  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % w przeliczeniu na mas ę wolną od glinu 
i krzemu  
Opis  Bia ły lub lekko zabarwiony proszek  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych. 
Rozpuszcza si ę powoli w kwasie fluorowodorowym i w gor ącym, 
stężonym kwasie siarkowym.  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,5 % (105 °C, 3 godz.)  
Strata przy pra żeniu Nie wi ęcej niż 1,0 % w przeliczeniu na mas ę wolną od substancji 
lotnych (800 °C)  
Tlenek glinu lub dwutlenek krzemu  Ogó łem nie wi ęcej niż 2,0 %  
Substancje rozpuszczalne w 0,5 N HCl  Nie wi ęcej niż 0,5 % w przeliczeniu na mas ę wolną od glinu 
i krzemu, dodatkowo, dla produktów zawieraj ących glin lub krzem, 
nie więcej niż 1,5 % w przeliczeniu na mas ę produktu handlowego.  
Substancje rozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,5 %  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg po ekstrakcji 0,5 N HCl.  
Antymon  Nie wi ęcej niż 2 mg/kg po ekstrakcji 0,5 N HCl.  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg po ekstrakcji 0,5 N HCl.  
Ołów Nie wi ęcej niż 10 mg/kg po ekstrakcji 0,5 N HCl.  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg po ekstrakcji 0,5 N HCl.  
E 172 TLENKI ŻELAZA I WODOROTLENKI ŻELAZA 
Nazwy synonimowe  Żółty tlenek żelaza: CI pigment żółty 42 i 43  
Czerwony tlenek żelaza: CI pigment czerwony 101 i 102  
Czarny tlenek żelaza: CI pigment czarny 11  
Definicja  Tlenki i wodorotlenki żelaza są otrzymywane w wyniku syntezy 
chemicznej i zawieraj ą głównie bezwodne lub uwodnione tlenki 
żelaza. Odcienie barwy obejmuj ą żółcie, czerwienie, br ązy i czernie. 
Tlenki żelaza o czysto ści nadającej się do produktów żywnościo­
wych od technicznych tlenków żelaza odró żnia stosunkowo niski 
poziom zanieczyszczenia innymi metalami. Uzyskuje si ę to przez 
selekcję i kontrol ę źródeł żelaza lub przez zwi ększenie stopnia 
oczyszczenia chemicznego podczas procesu wytwarzania.  
Numer wg Colour Index  Żółty tlenek żelaza:  77492  
Czerwony tlenek żelaza:  77491  
Czarny tlenek żelaza:  77499  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 52
 
Numer wg EINECS  Żółty tlenek żelaza:  257-098-5  
Czerwony tlenek żelaza:  215-168-2  
Czarny tlenek żelaza:  235-442-5  
Nazwa chemiczna  Żółty tlenek żelaza: uwodniony tlenek żelazowy, uwodniony tlenek 
żelaza(III)  
Czerwony tlenek żelaza: bezwodny tlenek żelazowy, bezwodny 
tlenek żelaza(III)  
Czarny tlenek żelaza: tlenek żelazawo-żelazowy, tlenek żelaza(II, 
III) 
Wzór chemiczny  Żółty tlenek żelaza:  FeO(OH) · H 2 O 
Czerwony tlenek żelaza:  Fe  2 O 3 
Czarny tlenek żelaza:  FeO.Fe  2 O 3 
Masa cząsteczkowa  88,85:  FeO(OH)  
159,70:  Fe  2 O 3 
231,55:  FeO.Fe  2 O 3 
Oznaczenie zawarto ści Żółty nie mniej ni ż 60 %, czerwony i czarny nie mniej ni ż 68 % 
żelaza ogó łem, w przeliczeniu na żelazo  
Opis  Proszek o barwie żółtej, czerwonej, br ązowej lub czarnej.  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych 
Rozpuszczalny w st ężonych kwasach mineralnych  
Czystość 
Substancje rozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 1,0 %  
Po całkowitym roztworzeniu  Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Chrom  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg  
Miedź Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Nikiel  Nie wi ęcej niż 200 mg/kg  
Cynk  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg 9 
> > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > = 
> > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > > ;
 
E 173 GLIN 
Nazwy synonimowe  CI pigment metaliczny  
Definicja  Proszek glinowy otrzymuje si ę w wyniku rozdrobnienia kawa łków 
glinu. Rozdrabnianie mo że (ale nie musi) by ć wykonywane w obec ­
ności jadalnych olejów ro ślinnych lub kwasów t łuszczowych spe ł­
niających kryteria stawiane dodatkom do żywności. Jest wolny od 
domieszek substancji innych ni ż jadalne t łuszcze ro ślinne lub kwasy 
tłuszczowe spe łniające kryteria czysto ści substancji dodatków do 
żywności. ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 53
 
Numer wg Colour Index  77000  
Numer wg EINECS  231-072-3  
Nazwa chemiczna  Glin  
Wzór chemiczny  Al  
Masa atomowa  26,98  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 99 % jako Al w przeliczeniu na mas ę wolną od 
tłuszczów  
Opis  Srebrnoszary proszek lub drobne listki  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych. 
Rozpuszczalny w rozcie ńczonym kwasie chlorowodorowym.  
Próba na obecno ść glinu  Próbka rozpuszczona w rozcie ńczonym kwasie chlorowodorowym 
daje wynik dodatni.  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,5 % (105 °C, do sta łej masy)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 174 SREBRO 
Nazwy synonimowe  Argentum  
Definicja  
Numer wg Colour Index  77820  
Numer wg EINECS  231-131-3  
Nazwa chemiczna  Srebro  
Wzór chemiczny  Ag  
Masa atomowa  107,87  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,5 % Ag  
Opis  Srebrny proszek lub drobne listki  
Identyfikacja  
Czystość 
E 175 ZŁOTO 
Nazwy synonimowe  Pigment metaliczny 3; Aurum  
Definicja  
Numer wg Colour Index  77480  
Numer wg EINECS  231-165-9  
Nazwa chemiczna  Z łoto ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 54
 
Wzór chemiczny  Au  
Masa atomowa  197,0  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 90 % Au  
Opis  Z łoty proszek lub drobne listki  
Identyfikacja  
Czystość 
Srebro  Nie wi ęcej niż 7 %  po całkowitym rozpusz ­
czeniu  Miedź Nie wi ęcej niż 4 % 9 
= 
; 
E 180 CZERWIE Ń LITOLOWA BK 
Nazwy synonimowe  CI pigment czerwony 57; pigment rubinowy; karmin 6B  
Definicja  Czerwie ń litolowa BK zawiera g łównie 3-hydroksy-4-(4-metylo-2- 
sulfonianofenylazo)-2-naftalenokarboksylan wapnia i dodatkowe substancje barwi ące łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu 
jako głównymi sk ładnikami niebarwnymi.
 
Numer wg Colour Index  15850:1  
Numer wg EINECS  226-109-5  
Nazwa chemiczna  3-hydroksy-4-(4-metylo-2-sulfonianofenylazo)-2-naftalenokarbo ­
ksylan wapnia  
Wzór chemiczny  C  18 H 12 CaN  2 O 6 S 
Masa cząsteczkowa  424,45  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 90 % substancji barwi ących ogó łem. 
E 1% 
1cm 200 przy oko ło 442 nm w dimetyloformamidzie  
Opis  Czerwony proszek  
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum w dimetyloformamidzie przy oko ło 442 nm  
Czystość 
Dodatkowe substancje barwi ące Nie wi ęcej niż 0,5 %  
Związki organiczne inne ni ż substancje 
barwiące: 
Kwas 2-amino-5-metylobenzenosul ­
fonowy, sól wapniowa  Nie więcej niż 0,2 %  
Kwas 3-hydroksy-2-naftalenokarbo ­
ksylowy, sól wapniowa  Nie więcej niż 0,4 %  
Niesulfonowane pierwszorz ędowe aminy 
aromatyczne  Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilin ę) 
Substancje ulegaj ące wyekstrahowaniu 
eterem  Z roztworu o pH 7, nie wi ęcej niż 0,2 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 55
 
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Laki glinowe tego barwnika mog ą być stosowane.  
E 200 KWAS SORBOWY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  203-768-7  
Nazwa chemiczna  Kwas sorbowy; kwas  trans , trans -2,4-heksadienowy  
Wzór chemiczny  C  6 H 8 O 2 
Masa cząsteczkowa  112,12  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bezbarwne igie łki lub bia ły, sypki proszek o lekkim, charaktery ­
stycznym zapachu, niezmieniaj ący barwy po ogrzewaniu przez 90 
minut w temp. 105 °C  
Identyfikacja  
Zakres temperatur topnienia  Mi ędzy 133 °C a 135 °C, po suszeniu w pró żni przez cztery godziny 
w eksykatorze z kwasem siarkowym  
Spektrometria  Roztwór 2-propanolu (1:4 000 000) wykazuje maksimum absorbancji 
przy 254 ± 2 nm  
Próba na obecno ść podwójnych wi ązań Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść S łabo rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu.  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 0,5 % (metoda Karla Fischera)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Aldehydy  Nie wi ęcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na formaldehyd)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 202 SORBINIAN POTASU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  246-376-1  
Nazwa chemiczna  Sorbinian potasu; (E,E)-2,4-heksadienian potasu; sól potasowa 
kwasu  trans , trans -2,4-heksadienowego  
Wzór chemiczny  C  6 H 7 O 2 K 
Masa cząsteczkowa  150,22  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 56
 
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % w przeliczeniu na such ą masę. 
Opis  Bia ły, krystaliczny proszek niezmieniaj ący barwy po ogrzewaniu 
przez 90 minut w temp. 105 °C  
Identyfikacja  
Zakres temperatur topnienia kwasu 
sorbowego  Zakres temperatur topnienia kwasu sorbowego otrzymanego 
w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi 133–135 °C, po suszeniu w pró żni w eksykatorze z kwasem siarko ­
wym.
 
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść podwójnych wi ązań Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 1,0 % (105 °C, 3 godz.)  
Kwasowo ść lub zasadowo ść Nie wi ęcej niż około 1,0 % (w przeliczeniu na kwas sorbowy lub 
K 2 CO 3 ) 
Aldehydy  Nie wi ęcej niż 0,1 % w przeliczeniu na formaldehyd  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 203 SORBINIAN WAPNIA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-321-6  
Nazwa chemiczna  Sorbinian wapnia; sól wapniowa kwasu  trans , trans -2,4-heksadieno ­
wego  
Wzór chemiczny  C  12 H 14 O 4 Ca 
Masa cząsteczkowa  262,32  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 % w przeliczeniu na such ą masę. 
Opis  Drobny, bia ły, krystaliczny proszek niezmieniaj ący barwy po ogrze ­
waniu przez 90 minut w temp. 105 °C  
Identyfikacja  
Zakres temperatur topnienia kwasu  Zakres temperatur topnienia kwasu sorbowego otrzymanego 
w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi 133–135 °C, po suszeniu w pró żni w eksykatorze z kwasem siarko ­
wym.
 
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść podwójnych wi ązań Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 2,0 % oznaczone po suszeniu w pró żni przez cztery 
godziny w eksykatorze z kwasem siarkowym  
Aldehydy  Nie wi ęcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na formaldehyd)  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 57
 
Ε 210 KWAS BENZOESOWY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  200-618-2  
Nazwa chemiczna  Kwas benzoesowy; kwas benzenokarboksylowy; kwas fenylokarbo ­
ksylowy  
Wzór chemiczny  C  7 H 6 O 2 
Masa cząsteczkowa  122,12  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Zakres temperatur topnienia  121,5–123,5 °C  
Sublimation test  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść benzoesanów  Wynik dodatni  
pH Oko ło 4 (roztwór wodny)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,5 % (3 godz., nad kwasem siarkowym)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,05 %  
Chlorowane zwi ązki organiczne  Nie wi ęcej niż 0,07 % w przeliczeniu na chlorki, co odpowiada 
0,3 % w przeliczeniu na kwas monochlorobenzoesowy  
Substancje łatwo ulegaj ące utlenieniu  Do 100 ml wody doda ć 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrza ć do 
wrzenia i dodawa ć kroplami 0,1 Ν KMnO  4 , dopóki ró żowy kolor 
nie będzie utrzymywa ł się przez 30 sekund. 1 g próbki odwa żonej 
z dokładnością do mg rozpu ścić w ogrzewanym roztworze i miarecz ­
kować 0,1 Ν KMnO  4 , dopóki ró żowy kolor nie b ędzie utrzymywa ł 
się przez 15 sekund. Ilo ść zużytej substancji nie powinna przekra ­
czać 0,5 ml.  
Substancje łatwo ulegaj ące zwęgleniu  Barwa ch łodnego roztworu 0,5 g kwasu benzoesowego w 5 ml 
94,5–95,5 % kwasu siarkowego nie mo że być intensywniejsza ni ż 
barwa płynu wzorcowego zawieraj ącego 0,2 ml chlorku kobaltu 
TSC (  1 ), 0,3 ml chlorku żelazowego TSC (  2 ), 0,1 ml siarczanu 
miedziowego TSC (  3 ) i 4,4 ml wody  
Kwasy wielopier ścieniowe  Temperatura topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku 
frakcyjnego zakwaszenia zoboj ętnionego roztworu kwasu benzoeso ­
wego nie mo że się różnić od temperatury topnienia kwasu benzoe ­
sowego.  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
_____________ 
( 1 ) Chlorek kobaltu TSC: rozpu ścić około 65 g chlorku kobaltu CoCl  2 ·6H 2 O w odpowiedniej ilo ści mieszaniny 25 ml kwasu solnego 
i 975 ml wody, aby ca łkowita obj ętość wynosiła 1 litr. Przenie ść dokładnie 5 ml tego roztworu do kolby okr ągłodennej zawieraj ącej 
250 ml roztworu jodu, doda ć 5 ml 3 % nadtlenku wodoru, nast ępnie 15 ml 20 % roztworu wodorotlenku sodu. Utrzymywa ć 
w stanie wrzenia przez 10 minut, sch łodzić, dodać 2 g jodku potasu oraz 20 ml 25 % kwasu siarkowego. Po ca łkowitym 
rozpuszczeniu osadu miareczkowa ć uwolniony jod tiosiarczanem sodu (0,1 N) w obecno ści skrobi TS. 1 ml tiosiarczanu sodu 
(0,1 N) odpowiada 23,80 mg CoCl  2 ·6H 2 O. Do roztworu doda ć odpowiedni ą ilości mieszaniny kwasu chlorowodorowego i wody 
tak, aby roztwór zawiera ł 59,5 mg CoCl  2 ·6H 2 O na ml. 
( 2 ) Chlorek żelazowy TSC: rozpu ścić około 55 g chlorku żelazowego w odpowiedniej ilo ści mieszaniny 25 ml kwasu solnego i 975 ml 
wody, aby ca łkowita obj ętość wynosiła 1 litr. Przenie ść 10 ml tego roztworu do kolby okr ągłodennej zawieraj ącej 250 ml roztworu 
jodu, doda ć 15 ml wody i 3 g jodku potasu; Rozcie ńczyć 100 ml wody, nast ępnie miareczkowa ć uwolniony jod tiosiarczanem sodu 
(0,1 N) w obecno ści skrobi TS. 1 ml tiosiarczanu sodu (0,1 N) odpowiada 27,03 mg FeCl  3 ·6H 2 O. Do roztworu doda ć odpowiedni ą 
ilość mieszaniny kwasu chlorowodorowego i wody tak, aby roztwór zawiera ł 45,0 mg FeCl  3 ·6H 2 O na ml. 
( 3 ) Siarczan miedziowy TSC: rozpu ścić około 65 g siarczanu miedzi CuSO  4 ·5H 2 O w odpowiedniej ilo ści mieszaniny 25 ml kwasu 
solnego i 975 ml wody, aby ca łkowita obj ętość wynosiła jeden litr. Przenie ść 10 ml tego roztworu do kolby okr ągłodennej 
zawierającej 250 ml roztworu jodu, doda ć 40 ml wody, 4 ml kwasu octowego i 3 g jodku potasu. Miareczkowa ć uwolniony 
jod tiosiarczanem sodu (0,1 N) w obecno ści skrobi TS (*). 1 ml tiosiarczanu sodu (0,1 N) odpowiada 24,97 mg CuSO  4 ·5H 2 O. Do 
roztworu doda ć odpowiedni ą ilość mieszaniny kwasu solnego i wody tak, aby roztwór zawiera ł 62,4 mg CuSO  4 ·5H 2 O na ml. 
(*) Skrobia TS: rozetrze ć 0,5 g skrobi (rozpuszczalna skrobia ziemniaczana, kukurydziana) z 5 ml wody; do otrzymanej pasty doda ć 
odpowiedni ą ilość wody tak, aby ca łkowita obj ętość wynosiła 100 ml, ca ły czas mieszaj ąc. Utrzymywa ć w stanie wrzenia przez 
kilka minut, sch łodzić, przefiltrowa ć. Skrobia musi by ć świeżo przygotowana.  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 58
 
Ε 211 BENZOESAN SODU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  208-534-8  
Nazwa chemiczna  Benzoesan sodu; sól sodowa kwasu benzenokarboksylowego; sól 
sodowa kwasu fenylokarboksylowego  
Wzór chemiczny  C  7 H 5 O 2 Na 
Masa cząsteczkowa  144,11  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 99 % C  7 H 5 O 2 Na po suszeniu w temperaturze 105 °C 
przez cztery godziny  
Opis  Bia ły, prawie bezwonny, krystaliczny proszek lub granulki  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu  
Zakres temperatur topnienia kwasu 
benzoesowego  Zakres temperatur topnienia kwasu benzoesowego wyizolowanego 
w wyniku zakwaszania i niepoddanego rekrystalizacji wynosi 121,5–123,5°C, po suszeniu w pró żni w eksykatorze z kwasem siar ­
kowym
 
Próba na obecno ść benzoesanów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 1,5 % (105°C, 4 godz.)  
Substancje łatwo ulegaj ące utlenieniu  Do 100 ml wody doda ć 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrza ć do 
wrzenia i dodawa ć kroplami 0,1 Ν KMnO  4 , dopóki ró żowy kolor 
nie będzie utrzymywa ł się przez 30 sekund. 1 g próbki odwa żonej 
z dokładnością do mg rozpu ścić w ogrzewanym roztworze i miarecz ­
kować 0,1 Ν KMnO  4 , dopóki ró żowy kolor nie b ędzie utrzymywa ł 
się przez 15 sekund. Ilo ść zużytej substancji nie powinna przekra ­
czać 0,5 ml.  
Kwasy wielopier ścieniowe  Temperatura topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku 
frakcyjnego zakwaszenia (zoboj ętnionego) roztworu kwasu benzoe ­
sowego nie mo że się różnić od temperatury topnienia kwasu benzoe ­
sowego.  
Chlorowane zwi ązki organiczne  Nie wi ęcej niż 0,06 % w przeliczeniu na chlorki, co odpowiada 
wartości 0,25 % w przeliczeniu na kwas monochlorobenzoesowy.  
Kwasowo ść lub zasadowo ść Ilo ść 0,1 NaOH lub 0,1 N HCl potrzebna do zoboj ętnienia 1 g 
benzoesanu sodu w obecno ści fenoloftaleiny nie mo że być większa 
niż 0,25 ml  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 212 BENZOESAN POTASU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  209-481-3  
Nazwa chemiczna  Benzoesan potasu; sól potasowa kwasu benzenokarboksylowego; sól 
potasowa kwasu fenylokarboksylowego  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 59
 
Wzór chemiczny  C  7 H 5 KO  2 ·3H 2 O 
Masa cząsteczkowa  214,27  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % C  7 H 5 KO  2 po suszeniu w temperaturze 
105 °C do sta łej masy  
Opis  Bia ły krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Zakres temperatur topnienia kwasu 
benzoesowego  Zakres temperatur topnienia kwasu benzoesowego otrzymanego 
w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi 
121,5–123,5 °C, po suszeniu w pró żni w eksykatorze z kwasem 
siarkowym.  
Próba na obecno ść benzoesanów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 26,5 % (105 °C, 4 godz.)  
Chlorowane zwi ązki organiczne  Nie wi ęcej niż 0,06 % w przeliczeniu na chlorki, co odpowiada 
wartości 0,25 % w przeliczeniu na kwas monochlorobenzoesowy.  
Substancje łatwo ulegaj ące utlenieniu  Do 100 ml wody doda ć 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrza ć do 
wrzenia i dodawa ć kroplami 0,1 Ν KMnO  4 , dopóki ró żowy kolor 
nie będzie utrzymywa ł się przez 30 sekund. 1 g próbki odwa żonej 
z dokładnością do mg rozpu ścić w ogrzewanym roztworze i miarecz ­
kować 0,1 Ν KMnO  4 , dopóki ró żowy kolor nie b ędzie utrzymywa ł 
się przez 15 sekund. Ilo ść zużytej substancji nie powinna przekra ­
czać 0,5 ml.  
Substancje łatwo ulegaj ące zwęgleniu  Barwa ch łodnego roztworu 0,5 g kwasu benzoesowego w 5 ml 
94,5–95,5 % kwasu siarkowego nie mo że być intensywniejsza ni ż 
barwa płynu wzorcowego zawieraj ącego 0,2 ml chlorku kobaltu 
TSC, 0,3 ml chlorku żelazowego TSC, 0,1 ml siarczanu miedzio ­
wego TSC i 4,4 ml wody  
Kwasy wielopier ścieniowe  Zakres temperatur topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku 
frakcyjnego zakwaszenia (zoboj ętnionego) roztworu benzoesanu 
potasu nie mo że się różnić od zakresu temperatur topnienia kwasu 
benzoesowego.  
Kwasowo ść lub zasadowo ść Ilo ść 0,1 NaOH lub 0,1 N HCl potrzebna do zoboj ętnienia 1 g 
benzoesanu potasu w obecno ści fenoloftaleiny nie mo że być większa 
niż 0,25 ml  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 213 BENZOESAN WAPNIA 
Nazwy synonimowe  Benzoesan monowapniowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  218-235-4  
Nazwa chemiczna  Benzoesan wapnia; dibenzoesan wapnia  
Wzór chemiczny  Bezwodny:  C  14 H 10 O 4 Ca 
Jednowodzian:  C  14 H 10 O 4 Ca·H 2 O 
Trójwodzian:  C  14 H 10 O 4 Ca·3H 2 O ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 60
 
Masa cząsteczkowa  Bezwodny:  282,31  
Jednowodzian:  300,32  
Trójwodzian:  336,36  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % po suszeniu w temperaturze 105 °C  
Opis  Bia łe lub bezbarwne kryszta ły lub bia ły proszek  
Identyfikacja  
Zakres temperatur topnienia kwasu 
benzoesowego  Zakres temperatur topnienia kwasu benzoesowego otrzymanego 
w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi 
121,5–123,5 °C, po suszeniu w pró żni w eksykatorze z kwasem 
siarkowym.  
Próba na obecno ść benzoesanów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 17,5 % (105 °C, do sta łej masy)  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,3 %  
Chlorowane zwi ązki organiczne  Nie wi ęcej niż 0,06 % w przeliczeniu na chlorek, odpowiadaj ące 
0,25 % w przeliczeniu na kwas monochlorobenzoesowy  
Substancje łatwo ulegaj ące utlenieniu  Do 100 ml wody doda ć 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrza ć do 
wrzenia i dodawa ć kroplami 0,1 Ν KMnO  4 , dopóki ró żowy kolor 
nie będzie utrzymywa ł się przez 30 sekund. 1 g próbki odwa żonej 
z dokładnością do mg rozpu ścić w ogrzewanym roztworze 
i miareczkowa ć 0,1 Ν KMnO  4 , dopóki ró żowy kolor nie b ędzie 
utrzymywa ł się przez 15 sekund. Ilo ść zużytej substancji nie 
powinna przekracza ć 0,5 ml.  
Substancje łatwo ulegaj ące zwęgleniu  Barwa ch łodnego roztworu 0,5 g kwasu benzoesowego w 5 ml 
94,5–95,5 % kwasu siarkowego nie mo że być intensywniejsza ni ż 
barwa płynu wzorcowego zawieraj ącego 0,2 ml chlorku kobaltu 
TSC, 0,3 ml chlorku żelazowego TSC, 0,1 ml siarczanu miedzio ­
wego TSC i 4,4 ml wody.  
Kwasy wielopier ścieniowe  Zakres temperatur topnienia pierwszego osadu uzyskanego 
w wyniku frakcyjnego zakwaszenia (zoboj ętnionego) roztworu 
benzoesanu wapnia nie mo że się różnić od zakresu temperatur 
topnienia kwasu benzoesowego.  
Kwasowo ść lub zasadowo ść Ilo ść 0,1 NaOH lub 0,1 N HCl potrzebna do zoboj ętnienia 1 g 
benzoesanu wapnia w obecno ści fenoloftaleiny nie mo że być 
większa niż 0,25 ml.  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 214 p-HYDROKSYBENZOESAN ETYLU 
Nazwy synonimowe  Etyloparaben;  p-oksybenzoesan etylu  
Definicja  
Numer wg EINECS  204-399-4  
Nazwa chemiczna  p -hydroksybenzoesan etylu; ester etylowy kwasu  p-hydroksybenzoe ­
sowego  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 61
 
Wzór chemiczny  C  9 H 10 O 3 
Masa cząsteczkowa  166,8  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,5 % po suszeniu przez dwie godziny 
w temperaturze 80 °C  
Opis  Prawie bezwonne, ma łe, bezbarwne kryszta ły lub biały, krystaliczny 
proszek  
Identyfikacja  
Zakres temperatur topnienia  115 °C–118 °C  
Próba na obecno ść p-hydroksybenzoe ­
sanu Zakres temperatur topnienia dla kwasu  p-hydroksybenzoesowego 
otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji: 
213 °C do 217 °C, po suszeniu w pró żni w eksykatorze z kwasem 
siarkowym  
Próba na obecno ść alkoholu  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,5 % (80 °C, 2 godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,05 %  
Kwas  p-hydroksybenzoesowy i kwas 
salicylowy  Nie więcej niż 0,35 % w przeliczeniu na kwas  p-hydroksybenzoe ­
sowy  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 215 SÓL SODOWA  p-HYDROKSYBENZOESANU ETYLU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  252-487-6  
Nazwa chemiczna  Sól sodowa  p-hydroksybenzoesanu etylu; zwi ązek sodowy estru 
etylowego kwasu  p-hydroksybenzoesowego  
Wzór chemiczny  C  9 H 9 O 3 Na 
Masa cząsteczkowa  188,8  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 83 % estru etylowego kwasu  p-hydroksyben ­
zoesowego w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły, krystaliczny, higroskopijny proszek  
Identyfikacja  
Zakres temperatur topnienia  115–118 °C, po suszeniu w pró żni w eksykatorze z kwasem siarko ­
wym  
Próba na obecno ść p-hydroksybenzoe ­
sanu Zakres temperatur topnienia kwasu  p-hydroksybenzoesowego otrzy ­
manego z próbki wynosi 213–217 °C  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
pH 9,9–10,3 (0,1 % roztwór wodny)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 5 % (po suszeniu w pró żni w eksykatorze z kwasem 
siarkowym)  
Popiół siarczanowy  37 do 39 %  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 62
 
Kwas  p-hydroksybenzoesowy i kwas 
salicylowy  Nie więcej niż 0,35 % w przeliczeniu na kwas  p-hydroksybenzoe ­
sowy  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 218  p-HYDROKSYBENZOESAN METYLU 
Nazwy synonimowe  Metyloparaben;  p-oksybenzoesan metylu  
Definicja  
Numer wg EINECS  243-171-5  
Nazwa chemiczna  p -hydroksybenzoesan metylu; ester metylowy kwasu  p-hydroksyben ­
zoesowego  
Wzór chemiczny  C  8 H 8 O 3 
Masa cząsteczkowa  152,15  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % po suszeniu przez dwie godziny 
w temperaturze 80 °C  
Opis  Prawie bezwonne, ma łe, bezbarwne kryszta ły lub bia ły krystaliczny 
proszek  
Identyfikacja  
Zakres temperatur topnienia  125–128 °C  
Próba na obecno ść p-hydroksybenzoe ­
sanu Zakres temperatur topnienia kwasu  p-hydroksybenzoesowego otrzy ­
manego z próbki wynosi 213–217 °C, po suszeniu przez dwie 
godziny w temperaturze 80 °C  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,5 % (80 °C, 2 godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,05 %  
Kwas  p-hydroksybenzoesowy i kwas 
salicylowy  Nie więcej niż 0,35 % w przeliczeniu na kwas  p-hydroksybenzoe ­
sowy  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 219 SÓL SODOWA  p-HYDROKSYBENZOESANU METYLU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Sól sodowa  p-hydroksybenzoesanu metylu; zwi ązek sodowy estru 
metylowego kwasu  p-hydroksybenzoesowego  
Wzór chemiczny  C  8 H 7 O 3 Na 
Masa cząsteczkowa  174,15  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły higroskopijny proszek  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 63
 
Identyfikacja  
Zakres temperatur topnienia  Zakres temperatur topnienia bia łego osadu otrzymanego w wyniku 
zakwaszenia kwasem chlorowodorowym 10 % (m/v) wodnego roztworu sodowej pochodnej  p-hydroksybenzoesanu metylu (przy 
użyciu papierka lakmusowego jako wska źnika), przemytego wod ą 
i wysuszonego w temperaturze 80 °C przez dwie godziny, wynosi 
125–128 °C
 
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
pH 9,7–10,3 (0,1 % roztwór wodny wolny od ditlenku w ęgla) 
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 5 % (metoda Karla Fischera)  
Popiół siarczanowy  40–44,5 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Kwas  p-hydroksybenzoesowy i kwas 
salicylowy  Nie więcej niż 0,35 % w przeliczeniu na kwas  p-hydroksybenzoe ­
sowy  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 220 DWUTLENEK SIARKI 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-195-2  
Nazwa chemiczna  Dwutlenek siarki; bezwodnik kwasu siarkawego  
Wzór chemiczny  SO  2 
Masa cząsteczkowa  64,07  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 %  
Opis  Bezbarwny, niepalny gaz o silnym, ostrym, dusz ącym zapachu  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść związków siarkawych  Wynik dodatni  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 0,05 % (metoda Karla Fischera)  
Pozostałości nielotne  Nie wi ęcej niż 0,01 %  
Tritlenek siarki  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Selen  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Inne gazy, które nie s ą normalnie obecne 
w powietrzu  Brak śladów  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 64
 
Ε 221 SIARCZYN SODU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-821-4  
Nazwa chemiczna  Siarczyn sodu (bezwodny lub siedmiowodzian)  
Wzór chemiczny  Bezwodny:  Na  2 SO 3 
Siedmiowodzian:  Na  2 SO 3 7H 2 O 
Masa cząsteczkowa  Bezwodny:  126,04  
Siedmiowodzian:  252,16  
Oznaczenie zawarto ści Bezwodny:  Nie mniej ni ż 95 % Na  2 SO 3 
i nie mniej ni ż 48 % SO  2 
Siedmiowodzian:  Nie mniej ni ż 48 % Na  2 SO 3 
i nie mniej ni ż 24 % SO  2 
Opis  Bia ły krystaliczny proszek lub bezbarwne kryszta ły 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść siarczynów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
pH 8,5–11,5 (bezwodny: 10 % roztwór; siedmiowodzian: 20 % 
roztwór)  
Czystość 
Tiosiarczany  Nie wi ęcej niż 0,1 % w przeliczeniu na zawarto ść SO  2 
Żelazo  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawarto ść SO  2 
Selen  Nie wi ęcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawarto ść SO  2 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
▼M3 
E 222 WODOROSIARCZYN SODU  
▼B 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-921-4  
Nazwa chemiczna  Kwa śny siarczyn sodu; wodorosiarczyn sodu  
Wzór chemiczny  NaHSO  3 w roztworze wodnym  
Masa cząsteczkowa  104,06  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 32 % m/m NaHSO  3 
Opis  Klarowny roztwór, bezbarwny do żółtego 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść siarczynów  Wynik dodatni  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 65
 
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
pH 2,5–5,5 (10 % roztwór wodny)  
Czystość 
▼M3 
Żelazo  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawarto ść SO  2 
▼B 
Selen  Nie wi ęcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawarto ść SO  2 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 223 PIROSIARCZYN SODU 
Nazwy synonimowe  Pirosiarczyn  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-673-0  
Nazwa chemiczna  Disiarczyn sodu; pentaoksodisiarczan disodowy  
Wzór chemiczny  Na  2 S 2 O 5 
Masa cząsteczkowa  190,11  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95 % Na  2 S 2 O 5 i nie mniej ni ż 64 % SO  2 
Opis  Bia łe kryształy lub krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść siarczynów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
pH 4,0–5,5 (10 % roztwór wodny)  
Czystość 
Tiosiarczany  Nie wi ęcej niż 0,1 % w przeliczeniu na zawarto ść SO  2 
Żelazo  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawarto ść SO  2 
Selen  Nie wi ęcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawarto ść SO  2 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 224 PIROSIARCZYN POTASU 
Nazwy synonimowe  Pirosiarczyn potasu  
Definicja  
Numer wg EINECS  240-795-3  
Nazwa chemiczna  Disiarczyn potasu; pentaoksodisiarczan potasu  
Wzór chemiczny  K  2 S 2 O 5 
Masa cząsteczkowa  222,33  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 66
 
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 90 % K  2 S 2 O 5 i nie mniej ni ż 51,8 % SO  2 , 
pozostałość składa się prawie ca łkowicie z siarczanu potasu  
Opis  Bezbarwne kryszta ły lub bia ły krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść siarczynów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Czystość 
Tiosiarczany  Nie wi ęcej niż 0,1 % w przeliczeniu na zawarto ść SO  2 
Żelazo  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawarto ść SO  2 
Selen  Nie wi ęcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawarto ść SO  2 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 226 SIARCZYN WAPNIA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  218-235-4  
Nazwa chemiczna  Siarczyn wapnia  
Wzór chemiczny  CaSO  3 ·2H 2 O 
Masa cząsteczkowa  156,17  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95 % CaSO  3 ·2H 2 O i nie mniej ni ż 39 % SO  2 
Opis  Bia łe kryształy lub bia ły krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść siarczynów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Czystość 
Żelazo  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawarto ść SO  2 
Selen  Nie wi ęcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawarto ść SO  2 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
▼M8 
Ε 227 WODOROSIARCZYN WAPNIA  
▼B 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  237-423-7  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 67
 
Nazwa chemiczna  Kwa śny siarczyn wapnia; wodorosiarczyn wapnia  
Wzór chemiczny  Ca(HSO  3 ) 2 
Masa cząsteczkowa  202,22  
Oznaczenie zawarto ści 6–8 % (m/v) ditlenku siarki i 2,5–3,5 % (m/v) ditlenku wapnia 
odpowiadaj ące 10–14 % (m/v) wodorosiarczynu wapnia 
[Ca(HSO  3 ) 2 ] 
Opis  Klarowny, zielonkawo żółty roztwór wodny o wyra źnym zapachu 
ditlenku siarki  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść siarczynów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Czystość 
Żelazo  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawarto ść SO  2 
Selen  Nie wi ęcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawarto ść SO  2 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
▼M8 
Ε 228 WODOROSIARCZYN POTASU  
▼B 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-870-1  
Nazwa chemiczna  Kwa śny siarczyn potasu; wodorosiarczyn potasu  
Wzór chemiczny  KHSO  3 w roztworze wodnym  
Masa cząsteczkowa  120,17  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 280 g KHSO  3 na litr (lub 150 g SO  2 na litr)  
Opis  Klarowny, bezwonny roztwór wodny  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść siarczynów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Czystość 
Żelazo  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawarto ść SO  2 
Selen  Nie wi ęcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawarto ść SO  2 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 68
 
E 234 NIZYNA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Nizyna zawiera szereg ściśle powiązanych polipeptydów wytwarza ­
nych przez szczepy  Lactococcus lactis  subsp.  lactis  
Numer wg EINECS  215-807-5  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  C  143 H 230 N 42 O 37 S 7 
Masa cząsteczkowa  3 354,12  
Oznaczenie zawarto ści Koncentrat nizyny zawiera nie mniej ni ż 900 jednostek na mg 
mieszaniny sk ładającej się z substancji sta łych odtłuszczonego 
mleka i co najmniej 50 % chlorku sodu  
Opis  Bia ły proszek  
Identyfikacja  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 3 % (102–103 °C, do sta łej masy)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 235 NATAMYCYNA 
Nazwy synonimowe  Pimarycyna  
Definicja  Natamycyna jest środkiem przeciwgrzybiczym z grupy makrolidów 
polienowych wytwarzanym przez szczepy  Streptomyces natalensis  
lub inne w łaściwe szczepy.  
Numer wg EINECS  231-683-5  
Nazwa chemiczna  Stereoizomer kwasu 22-(3-amino-3,6-dideoksy- β-D-mannopiranosi ­
loksy)-1,3,26-trihydroksy-12-metyl-10-okso-6,11,28-trioksatricyk ­
lo[22.3.1.0  5,7 ]oktakoza-8,14,16,18,20-pentaene-25-karboksylowego  
Wzór chemiczny  C  33 H 47 O 13 N 
Masa cząsteczkowa  665,74  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95 % w przeliczeniu na such ą masę. 
Opis  Krystaliczny proszek o barwie bia łej do kremowobia łej 
Identyfikacja  
Reakcja barwna  W wyniku dodania kilku kryszta łów natamycyny na szkie łko podsta ­
wowe do kropli: 
stężonego kwasu chlorowodorowego – powstaje niebieski kolor, 
stężonego kwasu fosforowego – powstaje zielony kolor, który 
po kilku minutach przechodzi w bladoczerwony  
Spektrometria  0,0005 % m/v roztwór w 1 % metanolowym roztworze kwasu octo ­
wego wykazuje maksima absorpcji przy oko ło 290 nm, 303 nm 
i 318 nm, punkt przeci ęcia przy oko ło 280 nm i wykazuje minima 
przy około 250 nm, 295,5 nm i 311 nm  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 69
 
pH 5,5–7,5 (1 % m/v roztwór w uprzednio zoboj ętnionej mieszaninie 20 
części dimetyloformamidu i 80 cz ęści wody)  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 + 250° do + 295° (1 % m/v roztwór w lodowatym kwasie 
octowym, w temperaturze 20 °C i w przeliczeniu na such ą masę) 
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 8 % (nad P  2 O 5 w próżni w temperaturze 60 °C do 
stałej masy)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,5 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Ogólna liczba drobnoustrojów  Nie wi ęcej niż 100 kolonii na gram  
Ε 239 HEKSAMETYLENOCZTEROAMINA 
Nazwy synonimowe  Heksamina; urotropina  
Definicja  
Numer wg EINECS  202-905-8  
Nazwa chemiczna  1,3,5,7-tetraazatricyklo [3.3.1.1  3,7 ]-dekan, heksametylenotetramina  
Wzór chemiczny  C  6 H 12 N 4 
Masa cząsteczkowa  140,19  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bezbarwny lub bia ły, krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść formaldehydów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść amoniaku  Wynik dodatni  
Punkt sublimacji:  Oko ło 260 °C  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,5 % (w temp. 105 °C w pró żni nad P  2 O 5 , przez 2 
godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,05 %  
Siarczany  Nie wi ęcej niż 0,005 % w przeliczeniu na SO  4 
Chlorki  Nie wi ęcej niż 0,005 % w przeliczeniu na Cl  
Sole amonowe  Niewykrywalne  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 70
 
Ε 242 DIMETYLODIW ĘGLAN 
Nazwy synonimowe  DMDC; pirow ęglan dimetylowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  224-859-8  
Nazwa chemiczna  Diw ęglan dimetylu; ester dimetylowy kwasu pirow ęglowego  
Wzór chemiczny  C  4 H 6 O 5 
Masa cząsteczkowa  134,09  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,8 %  
Opis  Bezbarwna ciecz rozk ładająca się w roztworze wodnym. Wykazuje 
właściwości żrące dla skóry i oczu oraz toksyczne w przypadku 
wdychania i spo żywania.  
Identyfikacja  
Rozkład Po rozpuszczeniu dodatni wynik próby na obecno ść CO  2 i metanolu  
Temperatura topnienia  17 °C  
Temperatura wrzenia  172 °C z rozk ładem  
Gęstość w 20 °C  Oko ło 1,25 g/cm  3 
Widmo absorpcji w podczerwieni  Maksima przy 1 156 i 1 832 cm  – 1 
Czystość 
Węglan dimetylu  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Chlor ogó łem Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
▼M12  
E 243 ARGINIAN ETYLOWO-LAUROILOWY 
Nazwy synonimowe  Ester laurynowy arginianu etylu; ester etylowy lauramidu argininy; 
etylo-Να-lauroilo-L-arginian HCl; LAE  
Definicja  Arginian etylowo-lauroilowy jest syntetyzowany w drodze estryfi ­
kacji argininy etanolem i nast ępującej po niej reakcji esteru z chlorku 
lauroilu. Powsta ły arginian etylowo lauroilowy pozyskuje si ę 
w postaci soli chlorowodorkowej, któr ą poddaje si ę filtrowaniu 
i suszeniu.  
ELINCS  434-630-6  
Nazwa chemiczna  Etylo- Να-dodekanoilo-L-arginian HCl  
Wzór chemiczny  C20H41N4O3Cl  
Masa cząsteczkowa  421,02  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 85 % i nie wi ęcej niż 95 %  
Opis  Bia ły proszek  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 71
 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie, etanolu, glikolu propylenowym 
i glicerynie  
Czystość 
Να-lauroilo-L-arginina  Nie wi ęcej niż 3 %  
Kwas laurynowy  Nie wi ęcej niż 5 %  
Laurynian etylu  Nie wi ęcej niż 3 %  
L-arginina ·HCl Nie wi ęcej niż 1 %  
Arginian etylowy ·2HCl  Nie wi ęcej niż 1 %  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
▼B 
Ε 249 AZOTYN POTASU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-832-4  
Nazwa chemiczna  Azotyn potasu  
Wzór chemiczny  KNO  2 
Masa cząsteczkowa  85,11  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę ( 1 ) 
Opis  Bia łe lub lekko żółte granulki rozp ływające się pod wp ływem 
wilgoci w powietrzu  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść azotynów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
pH 6,0–9,0 (5 % roztwór)  
_____________  
( 1 ) Może być sprzedawany wy łącznie w mieszaninie z sol ą lub substytutem soli.  ▼M12  2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 72
 
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 3 % (4 godz., nad żelem krzemionkowym)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 250 AZOTYN SODU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-555-9  
Nazwa chemiczna  Azotyn sodu  
Wzór chemiczny  NaNO  2 
Masa cząsteczkowa  69,00  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 97 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę ( 1 ) 
Opis  Bia ły, krystaliczny proszek lub żółtawe grudki  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść azotynów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,25 % (4 godz., nad żelem krzemionkowym)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 251 AZOTAN SODU  
I. AZOTAN SODU W POSTACI STA ŁEJ 
Nazwy synonimowe  Saletra chilijska; azotan sodu lub saletra sodowa  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-554-3  
Nazwa chemiczna  Azotan sodu  
Wzór chemiczny  NaNO  3 
Masa cząsteczkowa  85,00  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły, krystaliczny, lekko higroskopijny proszek  
_____________  
( 1 ) Może być sprzedawany wy łącznie w mieszaninie z sol ą lub substytutem soli.  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 73
 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść azotanów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
pH 5,5–8,3 (5 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 2 % (105 °C, 4 godz.)  
Azotyny  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg w przeliczeniu na NaNO  2 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
II. AZOTAN SODU W POSTACI P ŁYNNEJ  
Nazwy synonimowe  
Definicja  P łynny azotan sodu jest roztworem wodnym azotanu sodu otrzy ­
manym w wyniku reakcji chemicznej wodorotlenku sodu i kwasu 
azotowego w ilo ściach stechiometrycznych, bez pó źniejszej krysta ­
lizacji. Standardowe postacie przygotowane z p łynnego azotanu 
sodu, zgodne z niniejsz ą specyfikacj ą, mogą zawierać kwas azotowy 
w nadmiernej ilo ści, jeżeli jest to wyra źnie stwierdzone i oznako ­
wane  
Numer wg EINECS  231-554-3  
Nazwa chemiczna  Azotan sodu  
Wzór chemiczny  NaNO  3 
Masa cząsteczkowa  85,00  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera 33,5 %–40,0 % NaNO  3 
Opis  Jasna, bezbarwna ciecz  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść azotanów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
pH 1,5–3,5  
Czystość 
Wolny kwas azotowy  Nie wi ęcej niż 0,01 %  
Azotyny  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na NaNO  2 
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 0,3 mg/kg  
Specyfikacja dotyczy 35 % roztworu wodnego  
Ε 252 AZOTAN POTASU 
Nazwy synonimowe  Saletra chilijska; azotan sodu lub saletra sodowa  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-818-8  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 74
 
Nazwa chemiczna  Azotan potasu  
Wzór chemiczny  KNO  3 
Masa cząsteczkowa  101,11  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły, krystaliczny proszek lub przezroczyste graniastos łupy o orze ź­
wiającym, słonym, ostrym smaku  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść azotanów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
pH 4,5–8,5 (5 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 1 % (105 °C, 4 godz.)  
Azotyny  Nie wi ęcej niż 20 mg/kg w przeliczeniu na KNO  2 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 260 KWAS OCTOWY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  200-580-7  
Nazwa chemiczna  Kwas octowy; kwas etanowy  
Wzór chemiczny  C  2 H 4 O 2 
Masa cząsteczkowa  60,05  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,8 %  
Opis  Klarowna, bezbarwna ciecz o ostrym, charakterystycznym zapachu  
Identyfikacja  
Temperatura wrzenia  118 °C przy ci śnieniu 760 mm (s łupa rtęci) 
Ciężar właściwy  Oko ło 1049  
Próba na obecno ść octanów  Roztwór trzykrotnie rozcie ńczony daje dodatni wynik próby na 
obecność octanów  
Temperatura krzepni ęcia Nie ni ższa niż 14,5 °C  
Czystość 
Pozostałości nielotne  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg  
Kwas mrówkowy, mrówczany i inne 
substancje łatwo ulegaj ące utlenieniu  Nie więcej niż 1 000 mg/kg w przeliczeniu na kwas mrówkowy  
Substancje łatwo ulegaj ące utlenieniu  W naczyniu ze szklanym korkiem rozcie ńczyć 2 ml próbki w 10 ml 
wody i doda ć 0,1 ml 0,1 N nadmanganianu potasu. Ró żowy kolor 
nie zmienia si ę na brązowy przez 30 minut.  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 75
 
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 0,5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
▼M2 
E 261 (i) OCTAN POTASU  
▼B 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  204-822-2  
Nazwa chemiczna  Octan potasu  
Wzór chemiczny  C  2 H 3 O 2 K 
Masa cząsteczkowa  98,14  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bezbarwne kryszta ły rozpływające się pod wp ływem wilgoci 
w powietrzu lub bia ły, krystaliczny proszek, bezwonny lub o s łabym 
zapachu octu  
Identyfikacja  
pH 7,5–9,0 (5 % roztwór wodny)  
Próba na obecno ść octanów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 8 % (150 °C, 2 godz.)  
Kwas mrówkowy, mrówczany i inne 
substancje łatwo ulegaj ące utlenieniu  Nie więcej niż 1 000 mg/kg w przeliczeniu na kwas mrówkowy  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
▼M2 
E 261 (ii) DIOCTAN POTASU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Dioctan potasu jest molekularnym zwi ązkiem octanu potasu i kwasu 
octowego  
Numer wg EINECS  224-217-7  
Nazwa chemiczna  Wodorodioctan potasu  
Wzór chemiczny  C  4 H 7 KO  4 ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 76
 
Masa cząsteczkowa  158,2  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera 36–38 % wolnego kwasu octowego i 61–64 % octanu 
potasu  
Opis  Bia łe kryształy 
Identyfikacja  
pH 4,5–5 (10 % roztwór wodny)  
Próba na obecno ść octanów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 1 % (metoda Karla Fischera)  
Kwas mrówkowy, mrówczany i inne 
substancje łatwo ulegaj ące utlenieniu  Nie więcej niż 1 000 mg/kg w przeliczeniu na kwas mrówkowy  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
▼B 
Ε 262 (i) OCTAN SODU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  204-823-8  
Nazwa chemiczna  Octan sodu  
Wzór chemiczny  C  2 H 3 NaO  2 ·nH 2 O (n = 0 lub 3)  
Masa cząsteczkowa  Bezwodny:  82,03  
Trójwodzian:  136,08  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera (dla obu postaci: bezwodnej i trójwodzianu) nie mniej ni ż 
98,5 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bezwodny:  Bia ły, bezwonny, ziarnisty, higro ­
skopijny proszek  
Trójwodzian:  Bezbarwne, przezroczyste kryszta ły 
lub ziarnisty, krystaliczny proszek, bezwonny lub o s łabym zapachu 
octu Traci wod ę krystalizacyjn ą 
pod wpływem ciep łego, suchego 
powietrza.
 ▼M2 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 77
 
Identyfikacja  
pH 8,0–9,5 (1% roztwór wodny)  
Próba na obecno ść octanów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Bezwodny:  Nie wi ęcej niż 2 % (120 °C, 4 
godz.)  
Trójwodzian:  Mi ędzy 36 a 42 % (120 °C, 4 
godz.)  
Kwas mrówkowy, mrówczany i inne 
substancje łatwo ulegaj ące utlenieniu  Nie więcej niż 1 000 mg/kg w przeliczeniu na kwas mrówkowy  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 262 (ii) DIOCTAN SODU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Dioctan sodu jest molekularnym zwi ązkiem octanu sodu i kwasu 
octowego  
Numer wg EINECS  204-814-9  
Nazwa chemiczna  Wodorodioctan sodu  
Wzór chemiczny  C  4 H 7 NaO  4 ·nH 2 O (n = 0 lub 3)  
Masa cząsteczkowa  142,09 (posta ć bezwodna)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera 39–41 % wolnego kwasu octowego i 58–60 % octanu sodu  
Opis  Bia ła, higroskopijna, krystaliczna substancja sta ła o zapachu octu  
Identyfikacja  
pH 4,5–5,0 (10 % roztwór wodny)  
Próba na obecno ść octanów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)  
Kwas mrówkowy, mrówczany i inne 
substancje łatwo ulegaj ące utlenieniu  Nie więcej niż 1 000 mg/kg w przeliczeniu na kwas mrówkowy  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 263 OCTAN WAPNIA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  200-540-9  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 78
 
Nazwa chemiczna  Octan wapnia  
Wzór chemiczny  Bezwodny:  C  4 H 6 O 4 Ca 
Jednowodzian:  C  4 H 6 O 4 Ca·H 2 O 
Masa cząsteczkowa  Bezwodny:  158,17  
Jednowodzian:  176,18  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę. 
Opis  Bezwodny octan wapnia jest bia łą, higroskopijn ą, objętościową, 
krystaliczn ą substancj ą stałą o lekko gorzkim smaku. Mo że 
posiadać słaby zapach kwasu octowego. Jednowodzian wyst ępuje 
w postaci igie łek, granulek lub proszku.  
Identyfikacja  
pH 6,0–9,0 (10 % roztwór wodny)  
Próba na obecno ść octanów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 11 % (155 °C, do sta łej masy, w przypadku jedno ­
wodzianu)  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,3 %  
Kwas mrówkowy, mrówczany i inne 
substancje łatwo ulegaj ące utlenieniu  Nie więcej niż 1 000 mg/kg w przeliczeniu na kwas mrówkowy  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 270 KWAS MLEKOWY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Zawiera mieszanin ę kwasu mlekowego (C  3 H 6 O 3 ) i mleczanu kwasu 
mlekowego C  6 H 10 O 5 ). Jest otrzymywany w drodze fermentacji 
mlekowej cukrów lub wytwarzany syntetycznie. 
Kwas mlekowy jest higroskopijny, a kiedy jest zat ężany przez goto ­
wanie, kondensuje do postaci mleczanu kwasu mlekowego, który w wyniku rozcie ńczenia i ogrzania ulega hydrolizie do kwasu 
mlekowego.
 
Numer wg EINECS  200-018-0  
Nazwa chemiczna  Kwas mlekowy; kwas 2-hydroksypropionowy; kwas 1-hydroksye ­
tano-1-karboksylowy  
Wzór chemiczny  C  3 H 6 O 3 
Masa cząsteczkowa  90,08  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 76 %  
Opis  Bezbarwna lub żółtawa, prawie bezwonna ciecz o konsystencji 
syropu lub substancja sta ła 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść mleczanów  Wynik dodatni  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 79
 
Czystość 
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Chlorki  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Siarczany  Nie wi ęcej niż 0,25 %  
Żelazo  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Uwaga:  Niniejsza specyfikacja dotyczy 80 % roztworu wodnego; w przypadku 
słabszych roztworów wodnych nale ży wyliczy ć wartości odpowiednio do zawar ­
tości kwasu mlekowego  
Ε 280 KWAS PROPIONOWY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  201-176-3  
Nazwa chemiczna  Kwas propionowy; kwas propanowy  
Wzór chemiczny  C  3 H 6 O 2 
Masa cząsteczkowa  74,08  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,5 %  
Opis  Bezbarwna lub lekko żółtawa, oleista ciecz o lekko ostrym zapachu  
Identyfikacja  
Temperatura topnienia  – 22 °C  
Zakres temperatur destylacji  138,5 °C do 142,5 °C  
Czystość 
Pozostałości nielotne  Nie wi ęcej niż 0,01 %, po suszeniu w temperaturze 140 °C do sta łej 
masy  
Aldehydy  Nie wi ęcej niż 0,1 % w przeliczeniu na formaldehyd  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 281 PROPIONIAN SODU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  205-290-4  
Nazwa chemiczna  Propionian sodu; propanian sodu  
Wzór chemiczny  C  3 H 5 O 2 Na 
Masa cząsteczkowa  96,06  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % po suszeniu przez dwie godziny 
w temperaturze 105 °C  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 80
 
Opis  Bia ły, krystaliczny, higroskopijny proszek lub drobny, bia ły proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść propionianów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
pH 7,5–10,5 (10 % roztwór wodny)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 4 % (105 °C, 2 godz.)  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Żelazo  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 282 PROPIONIAN WAPNIA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  223-795-8  
Nazwa chemiczna  Propionian wapnia  
Wzór chemiczny  C  6 H 10 O 4 Ca 
Masa cząsteczkowa  186,22  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % po suszeniu przez dwie godziny 
w temperaturze 105 °C  
Opis  Bia ły krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść propionianów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
pH 6,0–9,0 (10 % roztwór wodny)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 4 % (105 °C, 2 godz.)  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,3 %  
Żelazo  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 283 PROPIONIAN POTASU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  206-323-5  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 81
 
Nazwa chemiczna  Propionian potasu; propanian potasu  
Wzór chemiczny  C  3 H 5 KO  2 
Masa cząsteczkowa  112,17  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % po suszeniu przez dwie godziny 
w temperaturze 105 °C  
Opis  Bia ły krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść propionianów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 4 % (105 °C, 2 godz.)  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Żelazo  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 284 KWAS BOROWY 
Nazwy synonimowe  Kwas borny; kwas ortoborowy; borofaks  
Definicja  
Numer wg EINECS  233-139-2  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  H  3 BO 3 
Masa cząsteczkowa  61,84  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,5 %  
Opis  Bezbarwne, bezwonne, przezroczyste kryszta ły lub białe granulki lub 
proszek, lekko oleiste w dotyku; w naturze wyst ępują jako minera ł 
sassolin  
Identyfikacja  
Temperatura topnienia  Przy oko ło 171 °C  
Próba palno ści Pali si ę delikatnym, zielonym p łomieniem  
pH 3,8–4,8 (3,3 % roztwór wodny)  
Czystość 
Nadtlenki  Po dodaniu roztworu KI nie pojawia si ę zabarwienie  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 82
 
Ε 285 CZTEROBORAN SODU (BORAKS) 
Nazwy synonimowe  Boran sodu  
Definicja  
Numer wg EINECS  215-540-4  
Nazwa chemiczna  Tetraboran sodu; biboran sodu; piroboran sodu; bezwodny tetraboran  
Wzór chemiczny  Na  2 B 4 O 7 
Na 2 B 4 O 7 ·10H  2 O 
Masa cząsteczkowa  201,27  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Proszek lub podobne do szk ła płytki, matowiej ące pod wp ływem 
powietrza; powoli rozpuszczalne w wodzie  
Identyfikacja  
Zakres temperatur topnienia  Mi ędzy 171 °C a 175 °C z rozk ładem  
Czystość 
Nadtlenki  Po dodaniu roztworu KI nie pojawia si ę zabarwienie  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 290 DWUTLENEK W ĘGLA 
Nazwy synonimowe  Gazowy dwutlenek w ęgla; suchy lód (w postaci sta łej); bezwodnik 
węglowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  204-696-9  
Nazwa chemiczna  Dwutlenek w ęgla 
Wzór chemiczny  CO  2 
Masa cząsteczkowa  44,01  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % v/v w przeliczeniu na substancj ę gazową 
Opis  W normalnych warunkach otoczenia bezbarwny gaz o lekko 
gryzącym zapachu. Dwutlenek w ęgla jako produkt handlowy jest 
transportowany i sprzedawany w postaci ciek łej w butlach ci śnienio­
wych lub systemach magazynowania luzem, lub w sprasowanych blokach jako „suchy lód”. W postaci sta łej (suchy lód) zawiera 
zazwyczaj dodane substancje, takie jak glikol propylenowy lub 
olej mineralny, jako substancje wi ążące.
 
Identyfikacja  
Tworzenie osadu  Podczas przepuszczania strumienia próbki przez roztwór wodoro ­
tlenku baru powstaje bia ły osad, który musuj ąc rozpuszcza si ę 
w rozcieńczonym kwasie octowym.  
Czystość 
Kwasowo ść 915 ml gazu przepuszczonego przez 50 ml świeżo przegotowanej 
wody nie mo że wytworzy ć więcej kwasu oznaczanego przy u życiu 
oranżu metylowego ni ż jest zawarte w 50 ml świeżo przegotowanej 
wody, do której dodano 1 ml kwasu chlorowodorowego (0,01 N).  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 83
 
►C1 Substancje redukuj ące, fosfan 
i siarkowodór ◄ 915 ml gazu przepuszczonego przez 25 ml amoniakalnego azotanu 
srebra, do którego dodano 3 ml amoniaku, nie mo że powodowa ć 
zmętnienia lub sczernienia roztworu.  
Tlenek w ęgla Nie wi ęcej niż 10 μl/l 
►C1 Zawarto ść oleju ◄ Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
E 296 KWAS JAB ŁKOWY 
Nazwy synonimowe  Kwas DL-jab łkowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  230-022-8, 210-514-9, 202-601-5  
Nazwa chemiczna  Kwas DL-jab łkowy; kwas hydroksybutanodiowy; kwas hydroksy ­
bursztynowy  
Wzór chemiczny  C  4 H 6 O 5 
Masa cząsteczkowa  134,09  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 %  
Opis  Bia ły lub prawie bia ły krystaliczny proszek lub granulki  
Identyfikacja  
Zakres temperatur topnienia  127 °C–132 °C  
Próba na obecno ść jabłczanów  Wynik dodatni  
Czystość 
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Kwas fumarowy  Nie wi ęcej niż 1,0 %  
Kwas maleinowy  Nie wi ęcej niż 0,05 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 297 KWAS FUMAROWY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  203-743-0  
Nazwa chemiczna  Kwas  trans -butenediowy; kwas  trans - 1,2-etylenodikarboksylowy  
Wzór chemiczny  C  4 H 4 O 4 
Masa cząsteczkowa  116,07  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły, krystaliczny proszek lub granulki  
Identyfikacja  
Zakres temperatur topnienia  286 °C–302 °C (zamkni ęta kapilara, szybkie podgrzewanie)  
Próba na obecno ść podwójnych wi ązań Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasu 1,2-dikarbo ­
ksylowego  Wynik dodatni  
pH 3,0–3,2 (0,05 % roztwór w temperaturze 25 °C)  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 84
 
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,5 % (120 °C, 4 godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Kwas maleinowy  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 300 KWAS ASKORBINOWY, KWAS L-ASKORBINOWY 
Nazwy synonimowe  Kwas L-ksylo-askorbinowy; kwas L(+)-askorbinowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  200-066-2  
Nazwa chemiczna  Kwas L-askorbinowy; kwas askorbinowy; 2,3-didehydro-L-treo- 
heksono-1,4-lakton; 3-keto-L-gulofuranolakton  
Wzór chemiczny  C  6 H 8 O 6 
Masa cząsteczkowa  176,13  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % C  6 H 8 O 6 po suszeniu w pró żni w eksy ­
katorze z kwasem siarkowym przez 24 godz.  
Opis  Bezwonny, krystaliczny proszek o barwie bia łej do blado żółtej 
Zakres temperatur topnienia  Mi ędzy 189 °C a 193 °C z rozk ładem  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść kwasu askorbinowego  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 2,4 a 2,8 (2 % roztwór wodny)  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 między + 20,5° a + 21,5° (10 % m/v roztwór wodny)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,4 % (w pró żni nad kwasem siarkowym, przez 24 
godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 301 ASKORBINIAN SODU 
Nazwy synonimowe  L-askorbinian sodu, sól monosodowa kwasu L-askorbinowego  
Definicja  
Numer wg EINECS  205-126-1  
Nazwa chemiczna  Askorbinian sodu; L-askorbinian sodu; 2,3-didehydro-L-treo- 
heksono- 1,4-lakton enolanu sodowego; 3-keto-L-gulofurano-lakton enolanu sodowego
 
Wzór chemiczny  C  6 H 7 O 6 Na ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 85
 
Masa cząsteczkowa  198,11  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % C  6 H 7 O 6 Na askorbinianu sodu po 
suszeniu w pró żni w eksykatorze z kwasem siarkowym przez 24 
godz.  
Opis  Bezwonny, krystaliczny proszek o barwie bia łej lub prawie bia łej, 
ciemniejący pod wp ływem światła 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść askorbinianów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 6,5 a 8,0 (10 % roztwór wodny)  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 między + 103° a + 106° (10 % m/v roztwór wodny)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,25 % (w pró żni nad kwasem siarkowym, przez 24 
godz.)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 302 ASKORBINIAN WAPNIA 
Nazwy synonimowe  Diwodzian askorbinianu wapnia  
Definicja  
Numer wg EINECS  227-261-5  
Nazwa chemiczna  Diwodzian askorbinianu wapnia; sól wapniowa 2,3-didehydro-L- 
treo-heksono-1,4-laktonu, diwodzian  
Wzór chemiczny  C  12 H 14 O 12 Ca·2H 2 O 
Masa cząsteczkowa  426,35  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 % w przeliczeniu na mas ę wolną od 
substancji lotnych  
Opis  Bezwonny, krystaliczny proszek o barwie bia łej do lekko bladosza ­
rawożółtej 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść askorbinianów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 6,0 a 7,5 (10 % roztwór wodny)  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 między + 95° a + 97° (5 % m/v roztwór wodny)  
Czystość 
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Substancje lotne  Nie wi ęcej niż 0,3 % oznaczone po suszeniu w temperaturze poko ­
jowej przez 24 godz. w eksykatorze z kwasem siarkowym lub pięciotlenkiem fosforu
 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 86
 
Ε 304 (i) PALMITYNIAN ASKORBYLU 
Nazwy synonimowe  Palmitynian L-askorbylu  
Definicja  
Numer wg EINECS  205-305-4  
Nazwa chemiczna  Palmitynian askorbylu; palmitynian L-askorbylu; 2,3-didehydro-L- 
treo-heksono-1,4-laktono-6-palmitynian; 6-palmitoilo-3-keto-L-gulo ­
furanolakton  
Wzór chemiczny  C  22 H 38 O 7 
Masa cząsteczkowa  414,55  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 % w przeliczeniu na such ą masę. 
Opis  Bia ły lub żółtawobiały proszek o zapachu cytrusowym  
Identyfikacja  
Zakres temperatur topnienia  Mi ędzy 107 °C a 117 °C  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 między + 21° a + 24° (5 % m/v roztwór metanolu)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 2,0 % (piec pró żniowy, 56 °C–60 °C, 1 godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 304 (ii) STEARYNIAN ASKORBYLU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  246-944-9  
Nazwa chemiczna  Stearynian askorbylu; stearynian L-askorbylu; 2,3-didehydro-L-treo- 
heksono-1,4-laktono-6-stearynian; 6-stearoilo-3-keto-L-gulofurano ­
lakton  
Wzór chemiczny  C  24 H 42 O 7 
Masa cząsteczkowa  442,6  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 %  
Opis  Bia ły lub żółtawobiały proszek o zapachu cytrusopodobnym  
Identyfikacja  
Temperatura topnienia  Oko ło 116 °C  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 2,0 % (piec pró żniowy, 56 °C–60 °C, 1 godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 87
 
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 306 MIESZANINA TOKOFEROLI 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Produkt otrzymywany w wyniku destylacji pró żniowej z par ą wodną 
jadalnych produktów zawieraj ących oleje ro ślinne, składających się 
ze skoncentrowanych tokoferoli i tokotrienoli 
Zawiera tokoferole takie, jak d- α-, d-β-, d-γ- i d-δ-tokoferole  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  430,71 (d- α-tokoferol)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 34 % tokoferoli ogó łem 
Opis  Klarowny, lepki olej o łagodnym, charakterystycznym zapachu 
i smaku, o barwie br ązowawoczerwonej do czerwonej. Mo że wyka­
zywać się nieznacznym rozdzieleniem sk ładników woskopodobnych 
w formie mikrokryszta łków 
Identyfikacja  
Za pomoc ą odpowiedniej metody chro ­
matografii gazowo-cieczowej  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 nie mniej ni ż + 20°  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w etanolu. Miesza si ę 
z eterem  
Czystość 
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 307 ALFA-TOKOFEROL 
Nazwy synonimowe  dl- α-tokoferol; (all rac)- α-tokoferol  
Definicja  
Numer wg EINECS  233-466-0  
Nazwa chemiczna  DL-5,7,8-trimetylotokol; DL-2,5,7,8-tetrametylo-2-(4',8',12'-trimety ­
lotridecylo)-6-chromanol  
Wzór chemiczny  C  29 H 50 O 2 
Masa cząsteczkowa  430,71  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 96 %  
Opis  Prawie bezwonny, klarowny, lepki olej o barwie lekko żółtej do 
bursztynowej, utleniaj ący się i ciemniej ący pod wp ływem powietrza 
lub światła 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu, 
miesza si ę z eterem  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 88
 
Spektrofotometria  W etanolu absolutnym maksimum absorpcji przy oko ło 292 nm  
Skręcalność właściwa  [ α] D 25 0° ± 0,05° (1:10 roztwór w chloroformie)  
Czystość 
Współczynnik za łamania światła [n]  D 20 1,503–1,507  
Absorpcja specyficzna w etanolu  E  1% 
1cm (292 nm) 71–76 
(0,01 g w 200 ml etanolu absolutnego)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Ε 308 GAMMA-TOKOFEROL 
Nazwy synonimowe  dl- γ-tokoferol  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-523-4  
Nazwa chemiczna  2,7,8-trimetylo-2-(4’,8’,12’-trimetylotridecylo)-6-chromanol  
Wzór chemiczny  C  28 H 48 O 2 
Masa cząsteczkowa  416,69  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 97 %  
Opis  Klarowny, lepki olej o barwie blado żółtej, który utlenia si ę i ciem­
nieje pod wp ływem powietrza lub światła 
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum absorpcji w etanolu absolutnym przy oko ło 298 nm 
i 257 nm  
Czystość 
Absorpcja specyficzna w etanolu  E  1% 
1cm (298 nm) mi ędzy 91 a 97  
E 1% 
1cm (257 nm) mi ędzy 5,0 a 8,0  
Współczynnik za łamania światła [n]  D 20 1,503–1,507  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 309 DELTA-TOKOFEROL 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  204-299-0  
Nazwa chemiczna  2,8-dimetylo-2-(4’,8’,12’-trimetyltridecylo)-6-chromanol  
Wzór chemiczny  C  27 H 46 O 2 
Masa cząsteczkowa  402,7  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 97 %  
Opis  Klarowny, lepki olej o barwie blado żółtej lub pomara ńczowej, który 
utlenia si ę i ciemnieje pod wp ływem powietrza lub światła ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 89
 
Identyfikacja  
Spektrometria  Maksimum absorpcji w etanolu absolutnym przy oko ło 298 nm 
i 257 nm  
Czystość 
Absorpcja specyficzna  E 1% 
1cm w etanolu  E  1% 
1cm (298 nm) mi ędzy 89 a 95  
E 1% 
1cm (257 nm) mi ędzy 3,0 a 6,0  
Współczynnik za łamania światła [n]  D 20 1,500–1,504  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 310 GALUSAN PROPYLU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  204-498-2  
Nazwa chemiczna  Galusan propylu; ester propylowy kwasu galusowego; ester n-propy ­
lowy kwasu 3,4,5-trihydroksybenzoesowego  
Wzór chemiczny  C  10 H 12 O 5 
Masa cząsteczkowa  212,20  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę. 
Opis  Krystaliczna, bezwonna substancja sta ła o barwie bia łej do kremo ­
wobiałej 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść S łabo rozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu, 
eterze i propan-l,2-diolu  
Zakres temperatur topnienia  Mi ędzy 146 °C a 150 °C po suszeniu w temperaturze 110 °C przez 
cztery godziny  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,5% (110 °C, 4 godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Wolny kwas  Nie wi ęcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na kwas galusowy)  
Chlorowane zwi ązki organiczne  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na C1)  
Absorpcja specyficzna w etanolu  E  1% 
1cm (275 nm) nie mniej ni ż 485 i nie wi ęcej niż 520  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 311 GALUSAN OKTYLU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  213-853-0  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 90
 
Nazwa chemiczna  Galusan oktylu; ester oktylowy kwasu galusowego; ester n-oktylowy 
kwasu 3,4,5-trihydroksybenzoesowego  
Wzór chemiczny  C  15 H 22 O 5 
Masa cząsteczkowa  282,34  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 % po suszeniu w temperaturze 90 °C przez 
sześć godzin  
Opis  Bezwonna substancja sta ła o barwie bia łej do kremowobia łej 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszczalny w etanolu, eterze 
i propano-1,2-diolu  
Zakres temperatur topnienia  Mi ędzy 99 °C a 102 °C po suszeniu w temperaturze 90 °C przez 
sześć godzin  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,5 % (90 °C, 6 godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,05 %  
Wolny kwas  Nie wi ęcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na kwas galusowy)  
Chlorowane zwi ązki organiczne  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na C1)  
Absorpcja specyficzna w etanolu  E  1% 
1cm (275 nm) nie mniej ni ż 375 i nie wi ęcej niż 390  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 312 GALUSAN DODECYLU 
Nazwy synonimowe  Galusan laurylu  
Definicja  
Numer wg EINECS  214-620-6  
Nazwa chemiczna  Galusan dodecylu; ester n-dodecylowy (lub laurylowy) kwasu 3,4,5- 
trihydroksybenzoesowego; ester dodecylowy kwasu galusowego  
Wzór chemiczny  C  19 H 30 O 5 
Masa cząsteczkowa  338,45  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 % po suszeniu w temperaturze 90 °C przez 
sześć godzin  
Opis  Bezwonna substancja sta ła o barwie bia łej do kremowobia łej 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszczalny w etanolu i eterze  
Zakres temperatur topnienia  Mi ędzy 95 °C a 98 °C po suszeniu w temperaturze 90 °C przez 
sześć godzin  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,5 % (90 °C, 6 godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,05 %  
Wolny kwas  Nie wi ęcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na kwas galusowy)  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 91
 
Chlorowane zwi ązki organiczne  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na Cl)  
Absorpcja specyficzna w etanolu  E  1% 
1cm (275 nm) nie mniej ni ż 300 i nie wi ęcej niż 325  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 315 KWAS IZOASKORBINOWY (ERYTROBOWY) 
Nazwy synonimowe  Kwas d-araboaskorbinowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  201-928-0  
Nazwa chemiczna  g-lakton kwasu d-erytro-heks-2-enowego; kwas izoaskorbinowy; 
kwas d-izoaskorbinowy  
Wzór chemiczny  C  6 H 8 O 6 
Masa cząsteczkowa  176,13  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę. 
Opis  Krystaliczna substancja sta ła o barwie bia łej do lekko żółtej, która 
ciemnieje stopniowo pod wp ływem światła 
Identyfikacja  
Zakres temperatur topnienia  Oko ło 164 °C do 172 °C z rozk ładem  
Próba na obecno ść kwasu askorbinowego 
/ reakcja barwna  Wynik dodatni  
Skręcalność właściwa  [ α] D 25 10 % (m/v) roztwór wodny mi ędzy - 16,5° a - 18,0°  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,4 % po suszeniu (obni żone ciśnienie, na żelu krze­
mionkowym, przez 3 godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,3 %  
Szczawiany  Do roztworu 1 g w 10 ml wody doda ć 2 krople lodowatego kwasu 
octowego i 5 ml 10 % roztworu octanu wapnia. Roztwór powinien pozostać klarowny.
 
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Ε 316 IZOASKORBINIAN SODU 
Nazwy synonimowe  Izoaskorbinian sodu  
Definicja  
Numer wg EINECS  228-973-9  
Nazwa chemiczna  Izoaskorbinian sodu; sól sodowa kwasu d-izoaskorbinowego; sól 
sodowa 2,3-didehydro-d-erytro-heksono-1,4-laktonu 3-keto-d-gulofu ­
ranolakton enolanu sodowego, monowodzian  
Wzór chemiczny  C  6 H 7 O 6 Na·H 2 O 
Masa cząsteczkowa  216,13  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 % po suszeniu w pró żni w eksykatorze nad 
kwasem siarkowym przez 24 godz., w przeliczeniu na substancj ę 
jednowodn ą ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 92
 
Opis  Bia ła, krystaliczna substancja sta ła 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie, bardzo s łabo rozpuszczalny 
w etanolu  
Próba na obecno ść kwasu askorbinowego 
/ reakcja barwna  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
pH 5,5–8,0 (10 % roztwór wodny)  
Skręcalność właściwa  [ α] D 25 10 % (m/v) roztwór wodny mi ędzy + 95° a + 98°  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,25 % po suszeniu (w pró żni, nad kwasem siarko ­
wym, przez 24 godz.)  
Szczawiany  Do roztworu 1 g w 10 ml wody doda ć 2 krople lodowatego kwasu 
octowego i 5 ml 10 % roztworu octanu wapnia. Roztwór powinien pozostać klarowny.
 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 319 TERT-BUTYLOHYDROCHINON (TBHQ) 
Nazwy synonimowe  TBHQ  
Definicja  
Numer wg EINECS  217-752-2  
Nazwa chemiczna  Trzeciorz ędowy butylo-1,4-benzenodiol; 2-(1,1-dimetyloetylo)-1,4- 
benzenodiol  
Wzór chemiczny  C  10 H 14 O 2 
Masa cząsteczkowa  166,22  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % C  10 H 14 O 2 
Opis  Bia ła, krystaliczna substancja sta ła o charakterystycznym zapachu  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu  
Temperatura topnienia  Nie mniej ni ż 126,5 °C  
Fenole  Oko ło 5 mg próbki rozpu ścić w 10 ml metanolu i doda ć 10,5 ml 
roztworu dimetyloaminy (1:4). Powstaje roztwór o barwie czerwonej do różowej
 
Czystość 
Tert-butylo- p-benzochinon  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
2,5-di-(tert-butylo)-hydrochinon  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Hydroksychinon  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Toluen  Nie wi ęcej niż 25 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 93
 
E 320 BUTYLOHYDROKSYANIZOL (BHA) 
Nazwy synonimowe  BHA  
Definicja  
Numer wg EINECS  246-563-8  
Nazwa chemiczna  3-trzeciorz ędowy-butylo-4-hydroksyanisol; mieszanina 2-trzeciorz ę­
dowego-butylo-4-hydroksyanisolu z 3-trzeciorz ędowym-butylo-4- 
hydroksyanisolem  
Wzór chemiczny  C  11 H 16 O 2 
Masa cząsteczkowa  180,25  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98,5 % C  11 H 16 O 2 i nie mniej ni ż 85 % 
izomeru 3-trzeciorz ędowego-butylo-4-hydroksy-anizolu  
Opis  P łatki lub woskowata substancja sta ła o lekko aromatycznym zapa ­
chu, o barwie bia łej lub lekko żółtej 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszczalny w etanolu  
Zakres temperatur topnienia  Mi ędzy 48 °C a 63 °C  
Reakcja barwna  Dodatni wynik próby na obecno ść grup fenolowych  
Czystość 
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,05 % po pra żeniu kalcynuj ącym w temperaturze 
800 ± 25 °C  
Zanieczyszczenia fenolowe  Nie wi ęcej niż 0,5 %  
Absorpcja specyficzna  E  1% 
1cm (290 nm) nie mniej ni ż 190 i nie wi ęcej niż 210 
E 1% 
1cm (228 nm) nie mniej ni ż 326 i nie wi ęcej niż 345  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 321 BUTYLOHYDROKSYTOLUEN (BHT) 
Nazwy synonimowe  BHT  
Definicja  
Numer wg EINECS  204-881-4  
Nazwa chemiczna  2,6-ditert-butylo- p-krezol; 4-metylo-2,6-ditertbutylofenol  
Wzór chemiczny  C  15 H 24 O 
Masa cząsteczkowa  220,36  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 %  
Opis  Substancja sta ła o barwie bia łej, krystaliczna lub w postaci p łatków, 
bezwonna lub o charakterystycznym, s łabym, aromatycznym zapa ­
chu 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie i propano-1,2-diolu 
Dobrze rozpuszczalny w etanolu  
Temperatura topnienia  W temperaturze 70 °C  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 94
 
Spektrometria  Absorpcja w zakresie 230–320 nm 2 cm warstwy roztworu 
1:100 000 bezwodnego etanolu wykazuje maksimum tylko przy 278 nm
 
Czystość 
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,005 %  
Zanieczyszczenia fenolowe  Nie wi ęcej niż 0,5 %  
Absorpcja specyficzna w etanolu  E  1% 
1cm (278 nm) nie mniej ni ż 81 i nie wi ęcej niż 88 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 322 LECYTYNY 
Nazwy synonimowe  Fosfatydy; fosfolipidy  
Definicja  Lecytyny s ą mieszaninami lub frakcjami fosfatydów otrzymanymi 
w wyniku procesów fizycznych ze środków spo żywczych pocho ­
dzenia zwierz ęcego lub ro ślinnego, łącznie z produktami hydrolizy 
otrzymanymi w wyniku u życia właściwych, bezpiecznych enzymów. 
Produkt ko ńcowy nie mo że wykazywa ć oznak pozosta łości aktyw­
ności enzymów. 
Lecytyny mog ą być lekko wybielane w środowisku wodnym przy 
użyciu nadtlenku wodoru. Utlenianie nie mo że zmienia ć chemicznie 
fosfatydów lecytynowych.  
Numer wg EINECS  232-307-2  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Lecytyny: nie mniej ni ż 60,0 % substancji nierozpuszczalnych 
w acetonie 
Lecytyny hydrolizowane: nie mniej ni ż 56,0 % substancji nieroz ­
puszczalnych w acetonie  
Opis  Lecytyny: br ązowy płyn lub pó łpłynna, lepka masa lub proszek 
Lecytyny hydrolizowane: jasnobr ązowy lub br ązowy, lepki p łyn lub 
pasta  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść choliny  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasów t łuszczowych  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść hydrolizowanej lecy ­
tyny Do zlewki o pojemno ści 800 ml wla ć 500 ml wody (30–35 °C). 
Następnie powoli dodawa ć 50 ml próbki, stale mieszaj ąc. Hydroli ­
zowana lecytyna utworzy jednorodn ą emulsję. Niehydrolizowana 
lecytyna utworzy oddzieln ą masę około 50 g  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 2,0 % (105 °C, 1 godz.)  
Substancje nierozpuszczalne w toluenie  Nie wi ęcej niż 0,3 %  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 95
 
Liczba kwasowa  Lecytyny: nie wi ęcej niż 35 mg wodorotlenku potasu na gram 
Lecytyny hydrolizowane: nie wi ęcej niż 45 mg wodorotlenku potasu 
na gram  
Liczba nadtlenkowa  Równa lub mniejsza ni ż 10 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 325 MLECZAN SODU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  200-772-0  
Nazwa chemiczna  Mleczan sodu; 2-hydroksypropanian sodu  
Wzór chemiczny  C  3 H 5 NaO  3 
Masa cząsteczkowa  112,06 (posta ć bezwodna)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 57 % i nie wi ęcej niż 66 %  
Opis  Colourless, transparent, liquid. Bezwonny lub o s łabym, charaktery ­
stycznym zapachu  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść mleczanów  Wynik dodatni  
▼M3 
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
▼B 
pH 6,5–7,5 (20 % roztwór wodny)  
Czystość 
Kwasowo ść Nie wi ęcej niż 0,5 % po suszeniu w przeliczeniu na kwas mlekowy  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Substancje redukuj ące Brak redukcji roztworu Fehlinga  
Uwaga:  Specyfikacja dotyczy 60 % roztworu wodnego  
Ε 326 MLECZAN POTASU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  213-631-3  
Cheminal name  Mleczan potasu; 2-hydroksypropanian potasu  
Wzór chemiczny  C  3 H 5 O 3 K 
Masa cząsteczkowa  128,17 (posta ć bezwodna)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 57 % i nie wi ęcej niż 66 %  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 96
 
Opis  Lekko lepka, prawie bezwonna, klarowna ciecz. Bezwonny lub 
o słabym, charakterystycznym zapachu  
Identyfikacja  
Spalanie  Spali ć roztwór mleczanu potasu do uzyskania popio łu. Popiół jest 
zasadowy, a po dodaniu kwasu musuje  
Reakcja barwna  Nanie ść 2 ml roztworu mleczanu potasu na 5 ml 1:100 roztworu 
katechiny w kwasie siarkowym. W miejscu kontaktu powstaje głęboki, ciemnoczerwony kolor.
 
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść mleczanów  Wynik dodatni  
Czystość 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kwasowo ść Rozpu ścić 1 g roztworu mleczanu potasu w 20 ml wody, doda ć 3 
krople fenoloftaleiny TS i miareczkowa ć 0,1 Ν wodorotlenku sodu. 
Ilość zużytej substancji nie powinna przekracza ć 0,2 ml.  
Substancje redukuj ące Brak redukcji roztworu Fehlinga  
Uwaga:  Specyfikacja dotyczy 60 % roztworu wodnego  
Ε 327 MLECZAN WAPNIA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  212-406-7  
Nazwa chemiczna  Dimleczan wapnia; dimleczan wapnia, wodzian; sól wapniowa 
kwasu 2-hydroksypropionowego  
Wzór chemiczny  (C  3 H 5 O 2 ) 2 Ca·nH 2 O (n = 0–5)  
Masa cząsteczkowa  218,22 (posta ć bezwodna)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę. 
Opis  Prawie bezwonny, bia ły, krystaliczny proszek lub granulki  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść mleczanów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie i praktycznie nierozpuszczalny w etanolu  
pH Mi ędzy 6,0 a 8,0 (5 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  bezwodny: nie wi ęcej niż 3,0 % (120 °C, 4 godz.) 
z 1 cząsteczką wody: nie wi ęcej niż 8,0 % (120 °C, 4 godz.) 
z 3 cząsteczkami wody: nie wi ęcej niż 20,0 % (120 °C, 4 godz.) 
z 4,5 cząsteczkami wody: nie wi ęcej niż 27,0 % (120 °C, 4 godz.)  
Kwasowo ść Nie wi ęcej niż 0,5 % w przeliczeniu na such ą masę jako kwas 
mlekowy  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 97
 
Fluorki  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Substancje redukuj ące Brak redukcji roztworu Fehlinga  
Ε 330 KWAS CYTRYNOWY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Kwas cytrynowy jest wytwarzany na po żywce z soku cytrynowego 
lub ananasowego, w drodze fermentacji roztworów w ęglowodanów 
lub na innych odpowiednich po żywkach przy zastosowaniu grzybów  
Candida  spp. lub nietoksycznych szczepów  Aspergillus niger  
Numer wg EINECS  201-069-1  
Nazwa chemiczna  Kwas cytrynowy; kwas 2-hydroksy-1,2,3-propanotrikarboksylowy; 
kwas β-hydroksytrikarbalitykowy  
Wzór chemiczny  a) C  6 H 8 O 7 (postać bezwodna) 
b) C  6 H 8 O 7 ·H 2 O (postać jednowodna)  
Masa cząsteczkowa  a) 192,13 (posta ć bezwodna) 
b) 210,15 (jednowodzian)  
Oznaczenie zawarto ści Kwas cytrynowy mo że występować w postaci bezwodnej lub mo że 
zawierać jedną cząsteczkę wody. Kwas cytrynowy zawiera nie mniej 
niż 99,5 % C  6 H 8 O 7 w przeliczeniu na bezwodn ą substancj ę 
Opis  Kwas cytrynowy jest bezwonn ą, krystaliczn ą substancj ą stałą 
o barwie bia łej lub bezbarwn ą, o silnym, kwa śnym smaku. Jedno ­
wodzian traci wod ę krystalizacyjn ą pod wpływem suchego powietrza  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny 
w etanolu, rozpuszczalny w eterze  
Czystość 
Zawartość wody  Bezwodny kwas cytrynowy zawiera nie wi ęcej niż 0,5 % wody; 
kwas cytrynowy w postaci jednowodzianu zawiera nie wi ęcej niż 
8,8 % wody (metoda Karla Fischera)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,05 % po pra żeniu kalcynuj ącym w temperaturze 
800 ± 25 °C  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 0,5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Szczawiany  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg, w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po 
suszeniu  
Substancje łatwo ulegaj ące zwęgleniu  1 g sproszkowanej próbki ogrzewa ć z 10 ml minimum 98 % kwasu 
siarkowego w łaźni wodnej w temperaturze 90 °C w ciemno ści 
przez jedn ą godzinę. Nie powinny powsta ć żadne zmiany, oprócz 
co najwy żej jasnobr ązowego zabarwienia (p łyn porównawczy K)  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 98
 
Ε 331 (i) CYTRYNIAN MONOSODOWY 
Nazwy synonimowe  Monozasadowy cytrynian sodu  
Definicja  
Numer wg EINECS  242-734-6  
Nazwa chemiczna  Cytrynian monosodowy; sól monosodowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3- 
propano-trikarboksylowego  
Wzór chemiczny  a) C  6 H 7 O 7 Na (posta ć bezwodna) 
b) C  6 H 7 O 7 Na·H 2 O (postać jednowodna)  
Masa cząsteczkowa  a) 214,11 (posta ć bezwodna) 
b) 232,23 (jednowodzian)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły krystaliczny proszek lub bezbarwne kryszta ły 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść cytrynianów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 3,5 a 3,8 (1 % roztwór wodny)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  bezwodny: nie wi ęcej niż 1,0 % (140 °C, 0,5 godz.) 
jednowodzian: nie wi ęcej niż 8,8 % (180 °C, 4 godz.)  
Szczawiany  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po 
suszeniu  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 331 (ii) CYTRYNIAN DISODOWY 
Nazwy synonimowe  Dizasadowy cytrynian sodu  
Definicja  
Numer wg EINECS  205-623-3  
Nazwa chemiczna  Cytrynian disodowy; sól disodowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano- 
trikarboksylowego; sól disodowa kwasu cytrynowego z 1,5 cz ąs­
teczki wody  
Wzór chemiczny  C  6 H 6 O 7 Na 2 ·1,5H  2 O 
Masa cząsteczkowa  263,11  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły krystaliczny proszek lub bezbarwne kryszta ły 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść cytrynianów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 4,9 a 5,2 (1 % roztwór wodny)  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 99
 
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 13,0 % (180 °C, 4 godz.)  
Szczawiany  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po 
suszeniu  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 331 (iii) CYTRYNIAN TRISODOWY 
Nazwy synonimowe  Trizasadowy cytrynian sodu  
Definicja  
Numer wg EINECS  200-675-3  
Nazwa chemiczna  Cytrynian trisodowy; sól trisodowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3- 
propano-trikarboksylowego; sól trisodowa kwasu cytrynowego w postaci bezwodnej, dwuwodzianu lub pi ęciowodzianu
 
Wzór chemiczny  Bezwodny: C  6 H 5 O 7 Na 3 
Uwodniony: C  6 H 5 O 7 Na 3 ·nH 2 O (n = 2 lub 5)  
Masa cząsteczkowa  258,07 (posta ć bezwodna) 
294,10 (posta ć uwodniona n = 2) 
348,16 (posta ć uwodniona n = 5)  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 99 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły krystaliczny proszek lub bezbarwne kryszta ły 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść cytrynianów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 7,5 a 9,0 (5 % roztwór wodny)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Bezwodny: nie wi ęcej niż 1,0 % (180 °C, 18 godz.) 
Dwuwodzian: 10,0 do 13,0 % (180 °C, 18 godz.) 
Pięciowodzian: nie wi ęcej niż 30,3 % (180 °C, 4 godz.)  
Szczawiany  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po 
suszeniu  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 332 (i) CYTRYNIAN MONOPOTASOWY 
Nazwy synonimowe  Monozasadowy cytrynian potasowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  212-753-4  
Nazwa chemiczna  Cytrynian monopotasowy; sól monopotasowa kwasu 2-hydroksy- 
1,2,3-propano-trikarboksylowego; bezwodna sól monopotasowa kwasu cytrynowego
 ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 100
 
Wzór chemiczny  C  6 H 7 O 7 K 
Masa cząsteczkowa  230,21  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły, higroskopijny, ziarnisty proszek lub przezroczyste kryszta ły 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść cytrynianów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 3,5 a 3,8 (1 % roztwór wodny)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 1,0 % (180 °C, 4 godz.)  
Szczawiany  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po 
suszeniu  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 332 (ii) CYTRYNIAN TRIPOTASOWY 
Nazwy synonimowe  Trizasadowy cytrynian potasowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  212-755-5  
Nazwa chemiczna  Cytrynian tripotasowy; sól tripotasowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3- 
propano-trikarboksylowego; sól tripotasowa kwasu cytrynowego, 
jednowodzian  
Wzór chemiczny  C  6 H 5 O 7 K 3 ·H 2 O 
Masa cząsteczkowa  324,42  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły, higroskopijny, ziarnisty proszek lub przezroczyste kryszta ły 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść cytrynianów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 7,5 a 9,0 (5 % roztwór wodny)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 6,0 % (180 °C, 4 godz.)  
Szczawiany  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po 
suszeniu)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 101
 
Ε 333 (i) CYTRYNIAN MONOWAPNIOWY 
Nazwy synonimowe  Monozasadowy cytrynian wapnia  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Cytrynian monowapniowy; sól monowapniowa kwasu 2-hydroksy- 
1,2,3-propano-trikarboksylowego; sól monowapniowa kwasu cytry ­
nowego, jednowodzian  
Wzór chemiczny  (C  6 H 7 O 7 ) 2 Ca·H 2 O 
Masa cząsteczkowa  440,32  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Drobny bia ły proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść cytrynianów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 3,2 a 3,5 (1 % roztwór wodny)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 7,0 % (180 °C, 4 godz.)  
Szczawiany  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po 
suszeniu)  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Glin Nie wi ęcej niż 30 mg/kg (tylko je żeli dodawany do żywności dla 
niemowląt i małych dzieci) 
Nie więcej niż 200 mg/kg (dla wszystkich zastosowa ń z wyjątkiem 
żywności dla niemowl ąt i małych dzieci)  
Węglany  Podczas rozpuszczania 1 g cytrynianu wapnia w 10 ml 2N kwasu 
chlorowodorowego nie mo że uwolnić się więcej niż kilka oddziel ­
nych pęcherzyków.  
Ε 333 (ii) CYTRYNIAN DIWAPNIOWY 
Nazwy synonimowe  Dizasadowy cytrynian wapnia  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Cytrynian diwapniowy; sól diwapniowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3- 
propano-trikarboksylowego; sól diwapniowa kwasu cytrynowego, 
trójwodzian  
Wzór chemiczny  (C  6 H 7 O 7 ) 2 Ca 2 ·3H 2 O 
Masa cząsteczkowa  530,42  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Drobny bia ły proszek  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 102
 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść cytrynianów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 20,0 % (180 °C, 4 godz.)  
Szczawiany  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po 
suszeniu)  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Glin Nie wi ęcej niż 30 mg/kg (tylko je żeli dodawany do żywności dla 
niemowląt i małych dzieci) 
Nie więcej niż 200 mg/kg (dla wszystkich zastosowa ń z wyjątkiem 
żywności dla niemowl ąt i małych dzieci)  
Węglany  Podczas rozpuszczania 1 g cytrynianu wapnia w 10 ml 2N kwasu 
chlorowodorowego nie mo że uwolnić się więcej niż kilka oddziel ­
nych pęcherzyków.  
Ε 333 (ii) CYTRYNIAN TRIWAPNIOWY 
Nazwy synonimowe  Trizasadowy cytrynian wapnia  
Definicja  
Numer wg EINECS  212-391-7  
Nazwa chemiczna  Cytrynian triwapniowy; sól triwapniowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3- 
propano-trikarboksylowego; sól triwapniowa kwasu cytrynowego, 
trójwodzian  
Wzór chemiczny  (C  6 H 6 O 7 ) 2 Ca 3 ·4H 2 O 
Masa cząsteczkowa  570,51  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Drobny bia ły proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść cytrynianów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 14,0 % (180 °C, 4 godz.)  
Szczawiany  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po 
suszeniu)  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 103
 
Glin Nie wi ęcej niż 30 mg/kg (tylko je żeli dodawany do żywności dla 
niemowląt i małych dzieci) 
Nie więcej niż 200 mg/kg (dla wszystkich zastosowa ń z wyjątkiem 
żywności dla niemowl ąt i małych dzieci)  
Węglany  Podczas rozpuszczania 1 g cytrynianu wapnia w 10 ml 2N kwasu 
chlorowodorowego nie mo że uwolnić się więcej niż kilka oddziel ­
nych pęcherzyków.  
E 334 KWAS WINOWY L(+), KWAS WINOWY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  201-766-0  
Nazwa chemiczna  Kwas L-winowy; kwas L-2,3-dihydroksybutanodiowy; kwas d- α,β- 
dihydroksybursztynowy  
Wzór chemiczny  C  4 H 6 O 6 
Masa cząsteczkowa  150,09  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bezbarwna lub przezroczysta substancja sta ła lub biały, krystaliczny 
proszek  
Identyfikacja  
Zakres temperatur topnienia  Mi ędzy 168 °C a 170 °C  
Próba na obecno ść winianów  Wynik dodatni  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 między + 11,5° a + 13,5° (20 % m/v roztwór wodny)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,5 % (nad P  2 O 5 , 3 godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 1 000 mg/kg (po pra żeniu kalcynuj ącym w tempera ­
turze 800 ± 25 °C)  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Szczawiany  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po 
suszeniu  
Ε 335 (i) WINIAN MONOSODOWY 
Nazwy synonimowe  Sól monosodowa kwasu L(+)-winowego  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Sól monosodowa kwasu L-2,3-dihydroksybutanodiowego; sól mono ­
sodowa kwasu L(+)-winowego, jednowodzian  
Wzór chemiczny  C  4 H 5 O 6 Na·H 2 O 
Masa cząsteczkowa  194,05  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Przezroczyste, bezbarwne kryszta ły ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 104
 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść winianów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 10,0 % (105 °C, 4 godz.)  
Szczawiany  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po 
suszeniu)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 335 (ii) WINIAN DISODOWY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  212-773-3  
Nazwa chemiczna  L-winian disodowy; (+)- winian disodowy; sól disodowa kwasu 
(+)-2,3-dihydroksybutanodiowego; sól disodowa kwasu L (+)-wino ­
wego, dwuwodzian  
Wzór chemiczny  C  4 H 4 O 6 Na 2 ·2H 2 O 
Masa cząsteczkowa  230,8  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Przezroczyste, bezbarwne kryszta ły 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść winianów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść 1 gram jest nierozpuszczalny w 3 ml wody. Nierozpuszczalny 
w etanolu  
pH Mi ędzy 7,0 a 7,5 (1 % roztwór wodny)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 17,0 % (150 °C, 4 godz.)  
Szczawiany  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po 
suszeniu)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 336 (i) WINIAN MONOPOTASOWY 
Nazwy synonimowe  Monozasadowy winian potasu  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Bezwodna sól monopotasowa kwasu L (+)-winowego; sól monopo ­
tasowa kwasu L-2,3-dihydroksybutanodiowego  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 105
 
Wzór chemiczny  C  4 H 5 O 6 K 
Masa cząsteczkowa  188,16  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę. 
Opis  Bia ły krystaliczny lub ziarnisty proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść winianów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Temperatura topnienia  230 °C  
pH 3,4 (1% roztwór wodny)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 1,0 % (105 °C, 4 godz.)  
Szczawiany  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po 
suszeniu)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 336 (ii) WINIAN DIPOTASOWY 
Nazwy synonimowe  Dizasadowy winian potasu  
Definicja  
Numer wg EINECS  213-067-8  
Nazwa chemiczna  Sól dipotasowa kwasu L-2,3-dihydroksybutanodiowego; sól dipota ­
sowa kwasu L (+)-winowego z po łową cząsteczki wody  
Wzór chemiczny  C  4 H 4 O 6 K 2 ·½H  2 O 
Masa cząsteczkowa  235,2  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły krystaliczny lub ziarnisty proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść winianów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 7,0 a 9,0 (1 % roztwór wodny)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 4,0 % (150 °C, 4 godz.)  
Szczawiany  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po 
suszeniu)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 106
 
E 337 WINIAN POTASOWO-SODOWY 
Nazwy synonimowe  L (+)-winian potasowo-sodowy; sól z Rochelle; sól Seignette’a  
Definicja  
Numer wg EINECS  206-156-8  
Nazwa chemiczna  Sól potasowo-sodowa kwasu L-2,3-dihydroksy-butanodiowego; 
L (+)-winian potasowo-sodowy  
Wzór chemiczny  C  4 H 4 O 6 KNa·4H 2 O 
Masa cząsteczkowa  282,23  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bezbarwne kryszta ły lub bia ły krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść winianów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść 1 gram jest rozpuszczalny w 1 ml wody, nierozpuszczalny w etano ­
lu. 
Zakres temperatur topnienia  70–80 °C  
pH Mi ędzy 6,5 a 8,5 (1 % roztwór wodny)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 26,0 % i nie mniej ni ż 21,0 % (150 °C, 3 godz.)  
Szczawiany  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po 
suszeniu)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 338 KWAS FOSFOROWY 
Nazwy synonimowe  Kwas ortofosforowy; kwas monofosforowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-633-2  
Nazwa chemiczna  Kwas fosforowy  
Wzór chemiczny  H  3 PO 4 
Masa cząsteczkowa  98,00  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 67,0 % i nie wi ęcej niż 85,7 %. Kwas fosfo ­
rowy jest dost ępny w handlu jako wodny roztwór o ró żnych stęże­
niach.  
Opis  Przejrzysty, bezbarwny, lepki p łyn 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść kwasów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 107
 
Czystość 
Kwasy lotne  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na kwas octowy)  
Chlorki  Nie wi ęcej niż 200 mg/kg (w przeliczeniu na chlor)  
Azotany  Nie wi ęcej niż 5 mg/kg (w przeliczeniu na NaNO  3 ) 
Siarczany  Nie wi ęcej niż 1 500 mg/kg (w przeliczeniu na CaSO  4 ) 
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Uwaga:  Specyfikacja dotyczy 75 % roztworu wodnego  
Ε 339 (i) FOSFORAN MONOSODOWY 
Nazwy synonimowe  Monofosforan monosodowy; kwa śny monofosforan monosodowy; 
ortofosforan monosodowy; fosforan sodu, jednozasadowy; diwodo ­
romonofosforan sodu  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-449-2  
Nazwa chemiczna  Diwodoromonofosforan sodu  
Wzór chemiczny  Bezwodny: NaH  2 PO 4 
Jednowodzian: NaH  2 PO 4 · H 2 O 
Dwuwodzian: NaH  2 PO 4 · 2H  2 O 
Masa cząsteczkowa  Bezwodny: 119,98 
Jednowodzian: 138,00 
Dwuwodzian: 156,01  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 97 % NaH  2 PO 4 po suszeniu w temperaturze 
60 °C przez jedn ą godzinę, a następnie w temperaturze 105 °C przez 
cztery godziny 
Zawartość P 2 O 5 między 58,0 % a 60,0 % w przeliczeniu na 
bezwodną masę 
Opis  Bia ły, bezwonny proszek, kryszta ły lub granulki lekko rozp ływające 
się pod wpływem wilgoci w powietrzu  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu 
i eterze  
pH Mi ędzy 4,1 a 5,0 (1 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Dla soli bezwodnej nie wi ęcej niż 2,0 %, dla jednowodzianu nie 
więcej niż 15,0 %, dla dwuwodzianu nie wi ęcej niż 25 % (po 
suszeniu w temperaturze 60 °C przez 1 godzin ę, a następnie 
w temperaturze 105 °C przez 4 godziny)  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 108
 
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 339 (ii) FOSFORAN DISODOWY 
Nazwy synonimowe  Monofosforan disodowy; drugorz ędowy fosforan sodu; ortofosforan 
disodowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-448-7  
Nazwa chemiczna  Wodoromonofosforan disodowy; wodoroortofosforan disodowy  
Wzór chemiczny  Bezwodny: Na  2 HPO  4 
Uwodniony: Na  2 HPO  4 · nH  2 O (n = 2, 7 lub 12)  
Masa cząsteczkowa  141,98 (posta ć bezwodna)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 % Na  2 HPO  4 po suszeniu w temperaturze 
40 °C przez trzy godziny, a nast ępnie w temperaturze 105 °C przez 
pięć godzin 
Zawartość P 2 O 5 między 49 % a 51 % w przeliczeniu na bezwodn ą 
masę 
Opis  Bezwodny wodorofosforan disodowy jest bia łym, higroskopijnym, 
bezwonnym proszkiem. Dost ępne postacie uwodnione obejmuj ą 
dwuwodzian: bia ła, krystaliczna, bezwonna substancja sta ła; sied­
miowodzian: bia łe, bezwonne kryszta ły łatwo trac ące wodę krystali­
zacyjną lub ziarnisty proszek; dwunastowodzian: bia ły, bezwonny, 
wykwitający proszek lub kryszta ły 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu  
pH Mi ędzy 8,4 a 9,6 (1 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Dla soli bezwodnej nie wi ęcej niż 5,0 %, dla dwuwodzianu nie 
więcej niż 22,0 %, dla siedmiowodzianu nie wi ęcej niż 50,0 %, 
dla dwunastowodzianu nie wi ęcej niż 61,0 % (po suszeniu w tempe ­
raturze 40 °C przez 3 godziny, a nast ępnie w temperaturze 105 °C 
przez 5 godzin)  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 339 (iii) FOSFORAN TRISODOWY 
Nazwy synonimowe  Fosforan sodu; fosforan sodu, trizasadowy; ortofosforan trisodowy  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 109
 
Definicja  Fosforan trisodowy jest otrzymywany z wodnego roztworu i krysta ­
lizuje w postaci bezwodnej z 1/2, 1, 6, 8 lub 12 cz ąsteczkami H  2 O. 
Dwunastowodzian krystalizuje zawsze z wodnych roztworów przy 
nadmiarze wodorotlenku sodu. Zawiera on ¼ cz ąsteczki NaOH.  
Numer wg EINECS  231-509-8  
Nazwa chemiczna  Monofosforan trisodowy; fosforan trisodowy; ortofosforan trisodowy  
Wzór chemiczny  Bezwodny: Na  3 PO 4 
Uwodniony: Na  3 PO 4 nH 2 O (n = 1/2, 1, 6, 8 lub 12)  
Masa cząsteczkowa  163,94 (posta ć bezwodna)  
Oznaczenie zawarto ści Bezwodny fosforan sodu i uwodnione postacie, z wyj ątkiem 
dwunastowodzianu, zawieraj ą nie mniej ni ż 97,0 % Na  3 PO 4 w prze­
liczeniu na such ą masę. Dwunastowodzian fosforanu sodu zawiera 
nie mniej ni ż 92,0 % Na  3 PO 4 w przeliczeniu na pozosta łość po 
prażeniu. 
Zawartość P 2 O 5 między 40,5 % a 43,5 % w przeliczeniu na 
bezwodną masę 
Opis  Bia łe, bezwonne kryszta ły, granulki lub krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu  
pH Mi ędzy 11,5 a 12,5 (1 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy pra żeniu Po suszeniu w 120 °C przez dwie godziny, a nast ępnie prażeniu 
w temperaturze oko ło 800 °C przez 30 minut strata masy wynosi: 
dla postaci bezwodnej nie wi ęcej niż 2,0%, dla jednowodzianu nie 
więcej niż 11,0 %, dla dwunastowodzianu mi ędzy 45,0 % a 58,0 %  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 340 (i) FOSFORAN MONOPOTASOWY 
Nazwy synonimowe  Fosforan potasu, monozasadowy; monofosforan monopotasowy; 
ortofosforan potasu  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-913-4  
Nazwa chemiczna  Diwodorofosforan potasu; diwodoroortofosforan monopotasowy; 
diwodoromonofosforan monopotasowy  
Wzór chemiczny  KH  2 PO 4 
Masa cząsteczkowa  136,09  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 110
 
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98,0 % po suszeniu w temperaturze 105 °C 
przez cztery godziny 
Zawartość P 2 O 5 między 51,0 % a 53,0 % w przeliczeniu na 
bezwodną masę 
Opis  Bezwonne, bezbarwne kryszta ły lub bia ły, ziarnisty lub krystaliczny 
proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu  
pH Mi ędzy 4,2 a 4,8 (1 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 2,0 % (105 °C, 4 godz.)  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 340 (ii) FOSFORAN DIPOTASOWY 
Nazwy synonimowe  Monofosforan dipotasowy; drugorz ędowy fosforan potasu; ortofos ­
foran dipotasowy; fosforan potasu, dizasadowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-834-5  
Nazwa chemiczna  Wodoromonofosforan dipotasowy; wodorofosforan dipotasowy; 
wodoroortofosforan dipotasowy  
Wzór chemiczny  K  2 HPO  4 
Masa cząsteczkowa  174,18  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 % po suszeniu w temperaturze 105 °C 
przez cztery godziny 
Zawartość P 2 O 5 między 40,3 % a 41,5 % w przeliczeniu na 
bezwodną masę 
Opis  Bezbarwny lub bia ły, ziarnisty proszek, kryszta ły lub masa; 
substancja rozp ływająca się pod wp ływem wilgoci w powietrzu, 
higroskopijna  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu  
pH Mi ędzy 8,7 a 9,4 (1 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 2,0 % (105 °C, 4 godz.)  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 111
 
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 % (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 340 (iii) FOSFORAN TRIPOTASOWY 
Nazwy synonimowe  Fosforan potasu, trizasadowy; ortofosforan tripotasowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-907-1  
Nazwa chemiczna  Monofosforan tripotasowy; fosforan tripotasowy; ortofosforan tripo ­
tasowy  
Wzór chemiczny  Bezwodny: K  3 PO 4 
Uwodniony: K  3 PO 4 · nH  2 O (n = 1 lub 3)  
Masa cząsteczkowa  212,27 (posta ć bezwodna)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 97 % w przeliczeniu na pozosta łość po 
prażeniu 
Zawartość P 2 O 5 między 30,5 % a 34,0 % w przeliczeniu na pozos ­
tałość po prażeniu 
Opis  Bezbarwne lub bia łe, bezwonne, higroskopijne kryszta ły lub 
granulki. Dost ępne postacie uwodnione obejmuj ą jednowodzian 
i trójwodzian  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu  
pH Mi ędzy 11,5 a 12,3 (1 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy pra żeniu Bezwodny: nie wi ęcej niż 3,0 %; uwodniony: nie wi ęcej niż 23,0 % 
(po suszeniu w temperaturze 105 °C przez jedn ą godzinę, a następnie 
prażeniu w temperaturze oko ło 800 °C ± 25 °C przez 30 minut)  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 % (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ε 341 (i) FOSFORAN MONOWAPNIOWY 
Nazwy synonimowe  Fosforan wapnia, monozasadowy; ortofosforan monowapniowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-837-1  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 112
 
Nazwa chemiczna  Diwodorofosforan wapnia  
Wzór chemiczny  Bezwodny: Ca(H  2 PO 4 ) 2 
Jednowodzian: Ca(H  2 PO 4 ) 2 · H 2 O 
Masa cząsteczkowa  234,05 (posta ć bezwodna) 
252,08 (jednowodzian)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95 % w przeliczeniu na such ą masę. 
Zawartość P 2 O 5 między 55,5 % a 61,1 % w przeliczeniu na 
bezwodną masę 
Opis  Ziarnisty proszek lub bia łe kryszta ły lub granulki rozp ływające się 
pod wpływem wilgoci w powietrzu  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
Zawartość CaO  Mi ędzy 23,0 % a 27,5 % (bezwodny) 
Między 19,0 % a 24,8 % (jednowodzian)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Bezwodny: nie wi ęcej niż 14 % (105 °C, 4 godz.) 
Jednowodzian: nie wi ęcej niż 17,5 % (105 °C, 4 godz.)  
Strata przy pra żeniu Bezwodny: nie wi ęcej niż 17,5 % (po pra żeniu w temperaturze 
800 °C ± 25 °C przez 30 minut) 
Jednowodzian: nie wi ęcej niż 25,0 % (po suszeniu w temperaturze 
105 °C przez jedn ą godzinę, a następnie prażeniu w temperaturze 
800 °C ± 25 °C przez 30 minut)  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Glin Nie wi ęcej niż 70 mg/kg (tylko je żeli dodawany do żywności dla 
niemowląt i małych dzieci) 
Nie więcej niż 200 mg/kg (dla wszystkich zastosowa ń z wyjątkiem 
żywności dla niemowl ąt i małych dzieci)  
Ε 341 (ii) FOSFORAN DIWAPNIOWY 
Nazwy synonimowe  Fosforan wapnia, dizasadowy; ortofosforan diwapniowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-826-1  
Nazwa chemiczna  Monowodorofosforan wapnia; wodoroortofosforan wapnia; drugorz ę­
dowy fosforan wapnia  
Wzór chemiczny  Bezwodny: CaHPO  4 
Dwuwodzian: CaHPO  4 · 2H  2 O 
Masa cząsteczkowa  136,06 (posta ć bezwodna) 
172,09 (dwuwodzian)  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 113
 
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 % i nie wi ęcej niż równowa żnik 102 % 
CaHPO  4 po suszeniu w temperaturze 200 °C przez 3 godziny 
Zawartość P 2 O 5 między 50,0 % a 52,5 % w przeliczeniu na 
bezwodną masę 
Opis  Bia łe kryształy lub granulki, ziarnisty proszek lub proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Trudno rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Strata przy pra żeniu Nie wi ęcej niż 8,5 % (bezwodny) lub 26,5 % (dwuwodzian) po 
prażeniu w temperaturze 800 °C ± 25 °C przez 30 minut  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Glin Nie wi ęcej niż 100 mg/kg dla postaci bezwodnej i nie wi ęcej niż 
80 mg/kg dla postaci dwuwodnej (tylko je żeli dodawany do 
żywności dla niemowl ąt i małych dzieci) 
Nie więcej niż 600 mg/kg dla postaci bezwodnej i nie wi ęcej niż 
500 mg/kg dla postaci dwuwodnej (w przypadku wszystkich zasto ­
sowań z wyjątkiem żywności dla niemowl ąt i małych dzieci). 
Wymóg ten stosuje si ę do dnia 31 marca 2015 r. 
Nie więcej niż 200 mg/kg dla postaci bezwodnej i postaci 
dwuwodnej (w przypadku wszystkich zastosowa ń z wyjątkiem 
żywności dla niemowl ąt i małych dzieci). Wymóg ten stosuje si ę 
od dnia 1 kwietnia 2015 r.  
341 (iii) FOSFORAN TRIWAPNIOWY 
Nazwy synonimowe  Fosforan wapnia, trizasadowy; ortofosforan wapnia; hydroksymono ­
fosforan pi ęciowapniowy; hydroksyapatyt wapnia  
Definicja  Fosforan triwapniowy jest mieszanin ą fosforanów wapnia w ró żnych 
proporcjach, otrzyman ą w wyniku neutralizacji kwasu fosforowego 
wodorotlenkiem wapnia i posiada przybli żony skład 10CaO · 3P  2 O 5 
· H 2 O. 
Numer wg EINECS  235-330-6 (hydroksymonofosforan pi ęciowapniowy) 
231-840-8 (ortofosforan wapnia)  
Nazwa chemiczna  Hydroksymonofosforan pi ęciowapniowy; monofosforan triwapniowy  
Wzór chemiczny  Ca  5 (PO  4 ) 3 · OH lub Ca  3 (PO  4 ) 2 
Masa cząsteczkowa  502 lub 310  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 90 % w przeliczeniu na pozosta łość po 
prażeniu 
Zawartość P 2 O 5 między 38,5 % a 48,0 % w przeliczeniu na 
bezwodną masę 
Opis  Bia ły, bezwonny proszek stabilny na powietrzu  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 114
 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie; nierozpuszczalny w etanolu, 
rozpuszczalny w rozcie ńczonym kwasie chlorowodorowym i azoto ­
wym  
Czystość 
Strata przy pra żeniu Nie wi ęcej niż 8 % po pra żeniu w temp. 800 ± 25 °C przez 0,5 
godz.  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Glin Nie wi ęcej niż 150 mg/kg (tylko je żeli dodawany do żywności dla 
niemowląt i małych dzieci) 
Nie więcej niż 500 mg/kg (dla wszystkich zastosowa ń z wyjątkiem 
żywności dla niemowl ąt i małych dzieci). Wymóg ten stosuje si ę do 
dnia 31 marca 2015 r. 
Nie więcej niż 200 mg/kg (dla wszystkich zastosowa ń z wyjątkiem 
żywności dla niemowl ąt i małych dzieci). Wymóg ten stosuje si ę od 
dnia 1 kwietnia 2015 r.  
E 343 (i) FOSFORAN MONOMAGNEZU 
Nazwy synonimowe  Diwodorofosforan magnezu; fosforan magnezu, monozasadowy; 
ortofosforan monomagnezu  
Definicja  
Numer wg EINECS  236-004-6  
Nazwa chemiczna  Diwodoromonofosforan monomagnezu  
Wzór chemiczny  Mg(H  2 PO 4 ) 2 nH 2 O (gdzie n = 0 do 4)  
Masa cząsteczkowa  218,30 (posta ć bezwodna)  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 51,0 % po pra żeniu jako P  2 O 5 w przeliczeniu na 
pozostałość po prażeniu (800 °C ± 25 °C przez 30 minut)  
Opis  Bia ły, bezwonny, krystaliczny proszek, s łabo rozpuszczalny 
w wodzie  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść magnezu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
Zawartość MgO  Nie mniej ni ż 21,5 % po pra żeniu lub w przeliczeniu na bezwodn ą 
masę (105 °C, 4 godz.)  
Czystość 
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 115
 
E 343 (ii) FOSFORAN DIMAGNEZU 
Nazwy synonimowe  Wodorofosforan magnezu; fosforan magnezu, dizasadowy; ortofos ­
foran dimagnezu; drugorz ędowy fosforan magnezu  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-823-5  
Nazwa chemiczna  Monowodoromonofosforan dimagnezu  
Wzór chemiczny  MgHPO  4 · nH  2 O (gdzie n = 0–3)  
Masa cząsteczkowa  120,30 (posta ć bezwodna)  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 96 % po pra żeniu (800 °C ± 25 °C przez 30 minut)  
Opis  Bia ły, bezwonny, krystaliczny proszek, s łabo rozpuszczalny 
w wodzie  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść magnezu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
Zawartość MgO  Nie mniej ni ż 33,0 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę (105 °C, 4 
godz.)  
Czystość 
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 350 (i) JAB ŁCZAN SODU 
Nazwy synonimowe  Sól sodowa kwasu jab łkowego  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  DL-jab łczan disodowy; sól disodowa kwasu hydroksybutanodiowego  
Wzór chemiczny  Pó łwodzian: C  4 H 4 Na 2 O 5 ½ H  2 O 
Trójwodzian: C  4 H 4 Na 2 O 5 3H 2 O 
Masa cząsteczkowa  Pó łwodzian: 187,05 
Trójwodzian: 232,10  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98,0 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły, krystaliczny proszek lub grudki  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść kwasu 1,2-dikarbo ­
ksylowego  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Tworzenie barwnika azowego  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 116
 
Czystość 
Strata przy suszeniu  Pó łwodzian: Nie wi ęcej niż 7,0 % (130 °C, 4 godz.) 
Trójwodzian: 20,5–23,5 % (130 °C, 4 godz.)  
Zasadowo ść Nie wi ęcej niż 0,2 % w przeliczeniu na Na  2 CO 3 
Kwas fumarowy  Nie wi ęcej niż 1,0 %  
Kwas maleinowy  Nie wi ęcej niż 0,05 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 350 (ii) WODOROJAB ŁCZAN SODU 
Nazwy synonimowe  Sól monosodowa kwasu DL-jab łkowego  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  DL-jab łczan monosodowy; 2-DL-hydroksybursztynian monosodowy  
Wzór chemiczny  C  4 H 5 NaO  5 
Masa cząsteczkowa  156,07  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść kwasu 1,2-dikarbo ­
ksylowego  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Tworzenie barwnika azowego  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 2,0 % (110 °C, 3 godz.)  
Kwas maleinowy  Nie wi ęcej niż 0,05 %  
Kwas fumarowy  Nie wi ęcej niż 1,0 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 351 JAB ŁCZAN POTASU 
Nazwy synonimowe  Sól potasowa kwasu jab łkowego  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  DL-jab łczan dipotasowy; sól dipotasowa kwasu hydroksybutanodio ­
wego  
Wzór chemiczny  C  4 H 4 K 2 O 5 
Masa cząsteczkowa  210,27  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 117
 
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 59,5 %  
Opis  Roztwór wodny bezbarwny lub prawie bezbarwny  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść kwasu 1,2-dikarbo ­
ksylowego  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Tworzenie barwnika azowego  Wynik dodatni  
Czystość 
Zasadowo ść Nie wi ęcej niż 0,2 % w przeliczeniu na K  2 CO 3 
Kwas fumarowy  Nie wi ęcej niż 1,0 %  
Kwas maleinowy  Nie wi ęcej niż 0,05 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 352 (i) JAB ŁCZAN WAPNIA 
Nazwy synonimowe  Sól wapniowa kwasu jab łkowego  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  DL-jab łczan wapniowy; α-hydroksybursztynian wapniowy; sól 
wapniowa kwasu hydroksybutanodiowego  
Wzór chemiczny  C  4 H 5 CaO  5 
Masa cząsteczkowa  172,14  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść jabłczanów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasu 1,2-dikarbo ­
ksylowego  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Tworzenie barwnika azowego  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść S łabo rozpuszczalny w wodzie  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 2 % (100 °C, 3 godz.)  
Zasadowo ść Nie wi ęcej niż 0,2 % w przeliczeniu na CaCO  3 
Kwas maleinowy  Nie wi ęcej niż 0,05 %  
Kwas fumarowy  Nie wi ęcej niż 1,0 %  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 118
 
E 352 (ii) WODOROJAB ŁCZAN WAPNIA 
Nazwy synonimowe  Sól monowapniowa kwasu DL-jab łkowego  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  DL-jab łczan monowapniowy; 2-DL-hydroksybursztynian monowap ­
niowy  
Wzór chemiczny  (C  4 H 5 O 5 ) 2 Ca 
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść kwasu 1,2-dikarbo ­
ksylowego  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Tworzenie barwnika azowego  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 2,0 % (110 °C, 3 godz.)  
Kwas maleinowy  Nie wi ęcej niż 0,05 %  
Kwas fumarowy  Nie wi ęcej niż 1,0 %  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 353 KWAS METAWINOWY 
Nazwy synonimowe  Kwas diwinowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Kwas metawinowy  
Wzór chemiczny  C  4 H 6 O 6 
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 99,5 %  
Opis  Kryszta ły lub proszek o barwie bia łej lub żółtawej. Dobrze rozp ły­
wające się pod wpływem wilgoci w powietrzu, o s łabym zapachu 
karmelu  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie i etanolu  
Identification test  Umie ścić 1 mg do 10 mg próbki substancji w probówce zawieraj ącej 
2 ml stężonego kwasu siarkowego i 2 krople sulfo-rezorcinolu jako 
odczynnika. Po ogrzaniu do 150 °C pojawia si ę intensywne fiole ­
towe zabarwienie.  
Czystość 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 119
 
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 354 WINIAN WAPNIA 
Nazwy synonimowe  Winian L-wapniowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  L(+)-2,3 dihydroksybutanodionian wapnia, dwuwodzian  
Wzór chemiczny  C  4 H 4 CaO  6 · 2H  2 O 
Masa cząsteczkowa  224,18  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 98,0 %  
Opis  Drobny krystaliczny proszek o barwie bia łej lub prawie bia łej 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść S łabo rozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalno ść około 0,01 g/ 
100 ml wody (20 °C). Trudno rozpuszczalny w etanolu. S łabo 
rozpuszczalny w eterze dietylowym. Rozpuszczalny w kwasach.  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 + 7,0° do + 7,4° (0,1 % w 1N roztworu HCl)  
pH Mi ędzy 6,0 a 9,0 (5 % zawiesina)  
Czystość 
Siarczany  Nie wi ęcej niż 1 g/kg (w przeliczeniu na H  2 SO 4 ) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 355 KWAS ADYPINOWY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  204-673-3  
Nazwa chemiczna  Kwas heksanodiowy; kwas 1,4-butanodikarboksylowy  
Wzór chemiczny  C  6 H 10 O 4 
Masa cząsteczkowa  146,14  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,6 %  
Opis  Bia łe, bezwonne kryszta ły lub krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Zakres temperatur topnienia  151,5–154,0 °C  
Rozpuszczalno ść S łabo rozpuszczalny w wodzie. Dobrze rozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Woda  Nie wi ęcej niż 0,2 % (metoda Karla Fischera)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 20 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 120
 
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 356 ADYPINIAN SODU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-293-5  
Nazwa chemiczna  Adypinian sodu  
Wzór chemiczny  C  6 H 8 Na 2 O 4 
Masa cząsteczkowa  190,11  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 % (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Opis  Bia łe, bezwonne kryszta ły lub krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Zakres temperatur topnienia  151–152 °C (dla kwasu adypinowego)  
Rozpuszczalno ść Oko ło 50 g/100 ml wody (20 °C)  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 357 ADYPINIAN POTASU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  242-838-1  
Nazwa chemiczna  Adypinian potasu  
Wzór chemiczny  C  6 H 8 K 2 O 4 
Masa cząsteczkowa  222,32  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 % (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Opis  Bia łe, bezwonne kryszta ły lub krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Zakres temperatur topnienia  151–152 °C (dla kwasu adypinowego)  
Rozpuszczalno ść Oko ło 60 g/100 ml wody (20 °C)  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Czystość 
Woda  Nie wi ęcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 121
 
E 363 KWAS BURSZTYNOWY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  203-740-4  
Nazwa chemiczna  Kwas butanodiowy  
Wzór chemiczny  C  4 H 6 O 4 
Masa cząsteczkowa  118,09  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 99,0 %  
Opis  Bezwonne kryszta ły, bezbarwne lub bia łe 
Identyfikacja  
Zakres temperatur topnienia  185,0–190,0 °C  
Czystość 
Pozostałości po pra żeniu Nie wi ęcej niż 0,025 % (800 °C, 15 minut)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 380 CYTRYNIAN TRIAMONU 
Nazwy synonimowe  Trizasadowy cytrynian amonu  
Definicja  
Numer wg EINECS  222-394-5  
Nazwa chemiczna  Sól triamonowa kwasu 2-hydroksypropano-1,2,3-trikarboksylowego  
Wzór chemiczny  C  6 H 17 N 3 O 7 
Masa cząsteczkowa  243,22  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 97,0 %  
Opis  Kryszta ły lub proszek o barwie bia łej lub prawie bia łej 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść amonu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść cytrynianów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie  
Czystość 
Szczawiany  Nie wi ęcej niż 0,04 % (w przeliczeniu na kwas szczawiowy)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 122
 
Ε 385 SÓL WAPNIOWO-DISODOWA KWASU ETYLENODIAMINO ­
TETRAOCTOWEGO 
Nazwy synonimowe  EDTA wapniowo-disodowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  200-529-9  
Nazwa chemiczna  N,N'-1,2-etanodiylbis[N-(karboksymetylo)-glicynian] [(4-)- 
O,O',O  N ,O N ]wapnian(2)-disodowy; Sól wapniowo-disodowa kwasu 
etylenodiaminotetraoctowego; sól wapniowo-disodowa kwasu (etyle ­
nodinitrilo)tetraoctowego  
Wzór chemiczny  C  10 H 12 O 8 CaN  2 Na 2 ·2H 2 O 
Masa cząsteczkowa  410,31  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 97 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia łe, bezwonne, krystaliczne granulki lub bia ły do prawie bia łego 
proszek, lekko higroskopijny  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Chelating activity to metal ions  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 6,5 a 7,5 (1 % roztwór)  
Czystość 
Zawartość wody  5 do 13 % (metoda Karla Fischera)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 392 EKSTRAKTY Z ROZMARYNU (WYCI ĄGI Z ROZMARYNU) 
Nazwy synonimowe  Ekstrakt li ści rozmarynu (przeciwutleniacz)  
Definicja  Ekstrakt rozmarynu zawiera kilka sk ładników, które, jak dowie ­
dziono, pe łnią funkcje przeciwutleniaj ące. Składniki te nale żą 
głównie do klas kwasów fenolowych, flawonoidów i diterpenoidów. 
Oprócz zwi ązków przeciwutleniaj ących ekstrakty mog ą zawiera ć 
również triterpeny i materia ły ulegające ekstrakcji rozpuszczalnikami 
organicznymi szczegó łowo zdefiniowanymi w poni ższej specyfika ­
cji. 
Numer wg EINECS  283-291-9  
Nazwa chemiczna  Ekstrakt rozmarynu ( Rosmarinus officinalis ) 
Opis  Ekstrakt li ści rozmarynu (przeciwutleniacz) otrzymuje si ę w procesie 
ekstrakcji li ści Rosmarinus officinalis  przy zastosowaniu uk ładu 
rozpuszczalników dopuszczonego do kontaktu z żywnością. 
Ekstrakty mog ą następnie być pozbawiane zapachu i odbarwiane. 
Ekstrakty mog ą być standaryzowane.  
Identyfikacja  
Referencyjne zwi ązki przeciwutleniaj ące: 
diterpeny fenolowe  Kwas karnozowy (C  20 H 28 O 4 ) i karnozol (C  20 H 26 O 4 ) 
(zawierające nie mniej ni ż 90 % diterpenów fenolowych ogó łem) ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 123
 
Najważniejsze referencyjne substancje 
lotne  Borneol, octan bornylu, kamfora, 1,8-cyneol, werbenon  
Gęstość > 0,25 g/ml  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalne w wodzie  
Czystość 
Strata przy suszeniu  < 5%  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
1 – Ekstrakty rozmarynu produkowane z suszonych li ści rozmarynu 
poprzez ekstrakcj ę acetonem 
Opis  Ekstrakty rozmarynu produkowane s ą z suszonych li ści rozmarynu 
poprzez ekstrakcj ę acetonem, filtracj ę, oczyszczanie i odparowanie 
rozpuszczalnika, po których nast ępuje suszenie i przesiewanie w celu 
uzyskania drobnego proszku lub p łynu. 
Identyfikacja  
Zawartość referencyjnych zwi ązków 
przeciwutleniaj ących  ≥ 10 % m/m, w przeliczeniu na kwas karnozowy i karnozol łącznie  
Stosunek przeciwutleniaczy do substancji 
lotnych  (Łącznie w % m/m kwasu karnozowego i karnozolu) ≥ 15 
(w % m/m najwa żniejszych referencyjnych substancji lotnych)* 
(* jako procent substancji lotnych łącznie w ekstrakcie, oznaczanych 
metodą chromatografii gazowej ze spektrometri ą mas – GC/MS)  
Czystość 
Pozostałości rozpuszczalników  Aceton: nie wi ęcej niż 500 mg/kg  
2 – Ekstrakty rozmarynu otrzymane poprzez ekstrakcj ę suszonych li ści 
rozmarynu za pomoc ą dwutlenku w ęgla w stanie nadkrytycznym 
Opis  Ekstrakty rozmarynu produkowane z suszonych li ści rozmarynu, 
ekstrahowane za pomoc ą dwutlenku w ęgla w stanie nadkrytycznym 
z małą ilością etanolu jako czynnika azeotropuj ącego.  
Identyfikacja  
Zawartość referencyjnych zwi ązków 
przeciwutleniaj ących  ≥ 13 % m/m, w przeliczeniu na kwas karnozowy i karnozol łącznie  
Stosunek przeciwutleniaczy do substancji 
lotnych  (Łącznie w % m/m kwasu karnozowego i karnozolu) ≥ 15 
(w % m/m najwa żniejszych referencyjnych substancji lotnych)* 
(* jako procent substancji lotnych łącznie w ekstrakcie, oznaczanych 
metodą chromatografii gazowej ze spektrometri ą mas – GC/MS)  
Czystość 
Pozostałości rozpuszczalników  Etanol: nie wi ęcej niż 2 %  
3 – Ekstrakty rozmarynu otrzymane z pozbawionego zapachu etanolowego 
ekstraktu rozmarynu. 
Opis  Ekstrakty rozmarynu, które otrzymano z pozbawionego zapachu 
etanolowego ekstraktu rozmarynu. Ekstrakty mo żna podda ć 
dalszemu oczyszczaniu, np. poprzez poddanie dzia łaniu węgla 
aktywnego lub destylacj ę molekularn ą. Mogą występować w postaci 
zawiesiny w odpowiednim i uznanym no śniku lub suszone rozpy ło­
wo. ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 124
 
Identyfikacja  
Zawartość referencyjnych zwi ązków 
przeciwutleniaj ących  ≥ 5 % m/m, w przeliczeniu na kwas karnozowy i karnozol łącznie  
Stosunek przeciwutleniaczy do substancji 
lotnych  (Łącznie w % m/m kwasu karnozowego i karnozolu) ≥ 15 
(w % m/m najwa żniejszych referencyjnych substancji lotnych)* 
(* jako procent substancji lotnych łącznie w ekstrakcie, oznaczanych 
metodą chromatografii gazowej ze spektrometri ą mas – GC/MS)  
Czystość 
Pozostałości rozpuszczalników  Etanol: not more than 500 mg/kg  
4 – Ekstrakty rozmarynu, pozbawione zapachu i odbarwione, otrzymane 
w procesie dwustopniowej ekstrakcji heksanem i etanolem. 
Opis  Ekstrakty rozmarynu otrzymane z pozbawionego zapachu etanolo ­
wego ekstraktu rozmarynu, poddane ekstrakcji heksanem. Ekstrakt można podda ć dalszemu oczyszczaniu, np. poprzez poddanie dzia ­ 
łaniu węgla aktywnego lub destylacj ę molekularn ą. Mogą wystę­
pować w postaci zawiesiny w odpowiednim i uznanym no śniku 
lub suszone rozpy łowo.
 
Identyfikacja  
Zawartość referencyjnych zwi ązków 
przeciwutleniaj ących  ≥ 5 % m/m, w przeliczeniu na kwas karnozowy i karnozol łącznie  
Stosunek przeciwutleniaczy do substancji 
lotnych  (Łącznie w % m/m kwasu karnozowego i karnozolu) ≥ 15 
(w % m/m najwa żniejszych referencyjnych substancji lotnych)* 
(* jako procent substancji lotnych łącznie w ekstrakcie, oznaczanych 
metodą chromatografii gazowej ze spektrometri ą mas – GC/MS)  
Czystość 
Pozostałości rozpuszczalników  Hexane: nie wi ęcej niż 25 mg/kg 
Etanol: not more than 500 mg/kg  
E 400 KWAS ALGINOWY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Glikuronoglikan o budowie liniowej zawieraj ący głównie jednostki 
kwasu D-mannurowego i L-gulurowego po łączone odpowiednio 
wiązaniami β-(1-4) i α-(1-4) w formie pier ścieni piranozowych. 
Kwas alginowy jest hydrofilnym koloidalnym w ęglowodanem 
ekstrahowanym przy u życiu rozcie ńczonych zasad z plech ró żnych 
gatunków brunatnic ( Phaeophyceae ) 
Numer wg EINECS  232-680-1  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  (C  6 H 8 O 6 ) n 
Masa cząsteczkowa  10 000–600 000 (typowa średnia)  
Oznaczenie zawarto ści Z bezwodnej substancji wydziela si ę nie mniej ni ż 20 % i nie wi ęcej 
niż 23 % ditlenku w ęgla (CO  2 ), co odpowiada nie mniej ni ż 91 % 
i nie więcej niż 104,5 % kwasu alginowego (C  6 H 8 O 6 ) n (obliczonego 
na podstawie ci ężaru równowa żnikowego równego 200)  
Opis  Kwas alginowy wyst ępuje w postaci w łóknistej, ziarnistej, granulek 
lub proszku. Barwa bia ła do żółtawobrązowej. Prawie bezwonny  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 125
 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych. 
Powoli rozpuszcza si ę w roztworach w ęglanu sodu, wodorotlenku 
sodu i ortofosforanu sodu  
Próba strącania chlorkiem wapnia  Do 0,5 % roztworu próbki w 1 M roztworze wodorotlenku sodu 
dodać 2,5 % roztworu chlorku sodu w ilo ści równej jednej pi ątej 
objętości próbki. Powstaje galaretowaty osad o du żej objętości. Ta 
próba pozwala na odró żnienie kwasu alginowego od gumy arabskiej, 
soli sodowej karboksymetylocelulozy, skrobi karboksymetylowej, 
karagenu, żelatyny, gumy ghatti, gumy karaya, m ączki chleba świę­
tojańskiego, metylocelulozy i tragakanty.  
Próba strącania siarczanem amonu  Do 0,5 % roztworu próbki w 1 M roztworze wodorotlenku sodu 
dodać nasyconego roztworu siarczanu amonu w ilo ści równej 
połowie objętości próbki. Osad nie powstaje. Ta próba pozwala na 
odróżnienie kwasu alginowego od agaru, soli sodowej karboksyme ­
tylocelulozy, karagenu, deestryfikowanej pektyny, żelatyny, m ączki 
chleba świętojańskiego, metylocelulozy i skrobi.  
Reakcja barwna  0,01 g próbki wytrz ąsać z 0,15 ml 0,1N roztworu wodorotlenku 
sodu do jak najlepszego rozpuszczenia. Doda ć 1 ml roztworu siar ­
czanu żelaza (III) w kwasie. W ci ągu 5 minut powstaje wi śniowo­
czerwone zabarwienie, przechodz ące z czasem w g łęboki fiolet.  
pH Mi ędzy 2,0 a 3,5 (3 % zawiesina)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15 % (105 °C, 4 godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 8 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Wodorotlenek sodu (roztwór 1 M), 
nierozpuszczalna masa  Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Formaldehydy  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Ogólna liczba drobnoustrojów  Nie wi ęcej niż 5 000 kolonii na gram  
Drożdże i pleśń Nie wi ęcej niż 500 kolonii na gram  
Escherichia coli  Nieobecne w 5 g  
Salmonella  spp.  Nieobecne w 10 g  
E 401 ALGINIAN SODU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Sól sodowa kwasu alginowego  
Wzór chemiczny  (C  6 H 7 NaO  6 ) n 
Masa cząsteczkowa  10 000–600 000 (typowa średnia)  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 126
 
Oznaczenie zawarto ści Z bezwodnej substancji wydziela si ę nie mniej ni ż 18 % i nie wi ęcej 
niż 21 % ditlenku w ęgla, co odpowiada nie mniej ni ż 90,8 % i nie 
więcej niż 106,5 % alginianu potasu (obliczonego na podstawie 
ciężaru równowa żnikowego równego 222)  
Opis  Praktycznie bezwonny, w łóknisty lub ziarnisty proszek o barwie 
białej do żółtawej  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasu alginowego  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15 % (105 °C, 4 godz.)  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Formaldehydy  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Ogólna liczba drobnoustrojów  Nie wi ęcej niż 5 000 kolonii na gram  
Drożdże i pleśń Nie wi ęcej niż 500 kolonii na gram  
Escherichia coli  Nieobecne w 5 g  
Salmonella  spp.  Nieobecne w 10 g  
E 402 ALGINIAN POTASU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Sól potasowa kwasu alginowego  
Wzór chemiczny  (C  6 H 7 KO  6 ) n 
Masa cząsteczkowa  10 000–600 000 (typowa średnia)  
Oznaczenie zawarto ści Z bezwodnej substancji wydziela si ę nie mniej ni ż 16,5 % i nie 
więcej niż 19,5 % ditlenku w ęgla, co odpowiada nie mniej ni ż 
89,2 % i nie wi ęcej niż 105,5 % alginianu potasu (obliczonego na 
podstawie ci ężaru równowa żnikowego równego 238)  
Opis  Praktycznie bezwonny, w łóknisty lub ziarnisty proszek o barwie 
białej do żółtawej  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasu alginowego  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15 % (105 °C, 4 godz.)  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Formaldehydy  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 127
 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Ogólna liczba drobnoustrojów  Nie wi ęcej niż 5 000 kolonii na gram  
Drożdże i pleśń Nie wi ęcej niż 500 kolonii na gram  
Escherichia coli  Nieobecne w 5 g  
Salmonella  spp.  Nieobecne w 10 g  
E 403 ALGINIAN AMONU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Sól amonowa kwasu alginowego  
Wzór chemiczny  (C  6 H 11 NO  6 ) n 
Masa cząsteczkowa  10 000–600 000 (typowa średnia)  
Oznaczenie zawarto ści Z bezwodnej substancji wydziela si ę nie mniej ni ż 18 % i nie wi ęcej 
niż 21 % ditlenku w ęgla, co odpowiada nie mniej ni ż 88,7 % i nie 
więcej niż 103,6 % alginianu amonu (obliczonego na podstawie 
ciężaru równowa żnikowego równego 217)  
Opis  W łóknisty lub ziarnisty proszek o barwie bia łej do żółtawej  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść amonu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasu alginowego  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15 % (105 °C, 4 godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 7 % w przeliczeniu na such ą masę 
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Formaldehydy  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Ogólna liczba drobnoustrojów  Nie wi ęcej niż 5 000 kolonii na gram  
Drożdże i pleśń Nie wi ęcej niż 500 kolonii na gram  
Escherichia coli  Nieobecne w 5 g  
Salmonella  spp.  Nieobecne w 10 g  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 128
 
E 404 ALGINIAN WAPNIA 
Nazwy synonimowe  Sól wapniowa alginianu  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Sól wapniowa kwasu alginowego  
Wzór chemiczny  (C  6 H 7 Ca 1/2 O 6 ) n 
Masa cząsteczkowa  10 000–600 000 (typowa średnia)  
Oznaczenie zawarto ści Z bezwodnej substancji wydziela si ę nie mniej ni ż 18 % i nie wi ęcej 
niż 21 % dwutlenku w ęgla, co odpowiada nie mniej ni ż 89,6 % i nie 
więcej niż 104,5 % alginianu wapnia (obliczonego na podstawie 
ciężaru równowa żnikowego równego 219)  
Opis  Praktycznie bezwonny, w łóknisty lub ziarnisty proszek o barwie 
białej do żółtawej  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasu alginowego  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15,0 % (105 °C, 4 godz.)  
Formaldehydy  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Ogólna liczba drobnoustrojów  Nie wi ęcej niż 5 000 kolonii na gram  
Drożdże i pleśń Nie wi ęcej niż 500 kolonii na gram  
Escherichia coli  Nieobecne w 5 g  
Salmonella  spp.  Nieobecne w 10 g  
E 405 ALGINIAN GLIKOLU PROPYLENOWEGO 
Nazwy synonimowe  Alginian hydroksypropylu; ester 1,2-propanodiolu i kwasu algino ­
wego; alginian 1,2-propanodiolu  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Ester 1,2-propanodiolu i kwasu alginowego; ró żny skład chemiczny 
w zależności od stopnia estryfikacji i procentowego udzia łu wolnych 
i zobojętnionych grup karboksylowych w cz ąsteczce  
Wzór chemiczny  (C  9 H 14 O 7 ) n (zestryfikowany)  
Masa cząsteczkowa  10 000–600 000 (typowa średnia)  
Oznaczenie zawarto ści Z bezwodnej substancji wydziela si ę nie mniej ni ż 16 % i nie wi ęcej 
niż 20 % ditlenku w ęgla (CO  2 ) 
Opis  Praktycznie bezwonny, w łóknisty lub ziarnisty proszek o barwie 
białej do żółtawobrązowej  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 129
 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść 1,2-propandiolu  Wynik dodatni (po hydrolizie)  
Próba na obecno ść kwasu alginowego  Wynik dodatni (po hydrolizie)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 20 % (105 °C, 4 godz.)  
Całkowita zawarto ść 1,2- propanodiolu  Nie mniej ni ż 15 % i nie wi ęcej niż 45 %  
Zawartość wolnego 1,2-propanodiolu  Nie wi ęcej niż 15 %  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Formaldehydy  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Ogólna liczba drobnoustrojów  Nie wi ęcej niż 5 000 kolonii na gram  
Drożdże i pleśń Nie wi ęcej niż 500 kolonii na gram  
Escherichia coli  Nieobecne w 5 g  
Salmonella  spp.  Nieobecne w 10 g  
E 406 AGAR 
Nazwy synonimowe  Geloza; agar japo ński; karuk bengalski, cejlo ński, chiński lub japo ń­
ski; Layor Carang  
Definicja  Agar jest hydrofilowym, koloidalnym polisacharydem sk ładającym 
się głównie z naprzemiennie wyst ępujących izomerów L i D jedno ­
stek galaktozy. Te heksozy s ą naprzemiennie powi ązane wiązaniami 
α-1,3 i β-1,4 w kopolimerze. W mniej wi ęcej co 10 jednostce D- 
galaktopiranozy jedna grupa hydroksylowa jest zestryfikowana kwasem siarkowym, neutralizowanym przez wap ń, magnez, potas 
lub sód. Agar ekstrahuje si ę z niektórych naturalnie wyst ępujących 
odmian alg morskich z rodzin  Gelidiaceae  i Gracilariaceae  oraz 
z odpowiednich alg czerwonych nale żących do klasy  Rhodophyceae .
 
Numer wg EINECS  232-658-1  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści St ężenie progowe żelu nie powinno by ć wyższe niż 0,25 %.  
Opis  Agar jest bezwonny lub posiada lekki charakterystyczny zapach. 
Agar niezmielony zwykle wyst ępuje w postaci wi ązek składających 
się z cienkich, b łoniastych, zlepionych ta śm lub w formie poci ętej, 
w postaci p łatków czy granulatu. Mo że być bezbarwny lub mie ć 
lekkie zabarwienie żółtawopomara ńczowe, żółtawoszare b ądź jasno­ 
żółte. Wilgotny jest ci ągliwy, a suchy - łamliwy. Agar sproszkowany 
ma barwę białą do żółtawobiałej lub jasno żółtą. W badaniu mikro ­
skopowym po zawieszeniu w wodzie sproszkowany agar jest bardziej przezroczysty. W roztworze wodzianu chloralu sproszko ­
wany agar jest bardziej przezroczysty ni ż w wodzie, wykazuje struk ­
turę bardziej lub mniej ziarnist ą, prążkowaną, graniast ą, a niekiedy 
zawiera pancerzyki okrzemek. Moc żelu można standaryzowa ć przez 
dodanie dekstrozy i maltodekstryn lub sacharozy
 ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 130
 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w zimnej wodzie; rozpuszczalny we wrz ącej 
wodzie  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 22 % (105 °C, 5 godz.)  
Popiół Nie wi ęcej niż 6,5 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę w temp. 
550 °C  
Popiół nierozpuszczalny w kwasach (nie ­
rozpuszczalny w oko ło 3N kwasie chlo ­
rowodorowym)  Nie więcej niż 0,5 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę w temp. 
550 °C  
Substancje nierozpuszczalne (w gor ącej 
wodzie po 10 min. mieszania)  Nie więcej niż 1,0 %  
Skrobia  Niewykrywalna przy zastosowaniu nast ępującej metody: do roztworu 
próbki 1:10 doda ć kilka kropel roztworu jodu. Nie powstaje niebie ­
skie zabarwienie.  
Żelatyna i inne bia łka Oko ło 1 g agaru rozpu ścić w 100 ml wrz ącej wody i pozostawi ć do 
ostygnięcia do temperatury oko ło 50 °C. Do 5 ml tego roztworu 
dodać 5 ml roztworu trinitrofenolu (1 g bezwodnego trinitrofenolu 
/ 100 ml wrz ącej wody). W ci ągu 10 minut nie powstaje zm ętnienie.  
Absorpcja wody  5 g agaru umie ścić w cylindrze miarowym o pojemno ści 100 ml, 
napełnić do kreski wod ą, zamiesza ć i pozostawi ć na 24 godziny 
w temperaturze oko ło 25 °C. Zawarto ść cylindra przes ączyć przez 
zwilżoną watę szklaną do drugiego cylindra miarowego o tej samej 
pojemności. Otrzymuje si ę nie więcej niż 75 ml wody.  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Ogólna liczba drobnoustrojów  Nie wi ęcej niż 5 000 kolonii na gram  
Drożdże i pleśń Nie wi ęcej niż 300 kolonii na gram  
Escherichia coli  Nieobecne w 5 g  
Salmonella  spp.  Nieobecne w 5 g  
E 407 KARAGEN 
Nazwy synonimowe  Produkt handlowy jest wprowadzany do obrotu pod ró żnymi 
nazwami, takimi jak: 
mech irlandzki; eucheuman (z  Eucheuma  spp.); (z  Iridaea  spp.); 
hypnean (z  Hypnea  spp.); furcellaran lub agar du ński (z  Furcellaria 
fastigiata ); karagen (z  Chondrus  i Gigartina  spp.)  
Definicja  Karagen otrzymuje si ę w drodze wodnej ekstrakcji lub ekstrakcji 
rozcieńczonymi w wodzie zasadami odmian wodorostów morskich 
z rodzin  Gigartinaceae , Solieriaceae , Hypneaceae  i Furcellariaceae  
należących do klasy  Rhodophyceae  (algi czerwone). 
Karagen zawiera g łównie sole potasu, sodu, magnezu i wapnia 
estrów siarczanowych polisacharydów galaktozy i 3,6-anhydrogalak ­
tozy. Te heksozy s ą naprzemiennie powi ązane wiązaniami α-1,3 i β- 
1,4 w kopolimerze.  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 131
 
Polisacharydy przewa żające w karagenie s ą oznaczone jako kappa, 
jota, lambda, zale żnie od liczby siarczanu w powtarzaj ącej się jedno­
stce (tj. siarczanu 1,2,3). Mi ędzy kappa a jota wyst ępują liczne 
związki pośrednie, ró żniące się liczbą siarczanów w powtarzaj ącej 
się jednostce, mi ędzy 1 a 2. 
Podczas tego procesu nie stosuje si ę innych organicznych środków 
strącających niż metanol, etanol i 2-propanol. 
Nazwa „karagen” jest zarezerwowana dla produktów, które nie s ą 
hydrolizowane ani rozk ładane chemicznie w inny sposób. 
Formaldehyd mo że być obecny jako przypadkowe zanieczyszczenie 
w ilościach nieprzekraczaj ących 5 mg/kg.  
Numer wg EINECS  232-524-2  
Nazwa chemiczna  Estry siarczanowe poligalaktozy  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Gruby do drobnego proszek, praktycznie bezwonny, o barwie 
żółtawej do bezbarwnej  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść galaktozy  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść anhydrogalaktozy  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść siarczanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w gor ącej wodzie; nierozpuszczalny w alkoholu 
o rozcieńczeniu 1,5 %  
Czystość 
Pozostałości rozpuszczalników  Nie wi ęcej niż 0,1 % metanolu, etanolu, 2-propanolu, pojedynczo 
lub łącznie  
Lepkość Nie mniej ni ż 5 mPa.s (1,5 % roztwór w temp. 75 °C)  
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 12 % (105 °C, 4 godz.)  
Siarczany  Nie mniej ni ż 15 % i nie wi ęcej niż 40 % w przeliczeniu na such ą 
masę (jako SO  4 ) 
Popiół Nie mniej ni ż 15 % i nie wi ęcej niż 40 % w przeliczeniu na such ą 
masę w temp. 550 °C  
Popioły nierozpuszczalne w kwasach  Nie wi ęcej niż 1 % w przeliczeniu na such ą masę (nierozpuszczalne 
w 10 % kwasie chlorowodorowym)  
Substancje nierozpuszczalne w kwasach  Nie wi ęcej niż 2 % w przeliczeniu na such ą masę (nierozpuszczalne 
w 1 % v/v kwasie siarkowym)  
Karagen o niskiej masie cz ąsteczkowej 
(frakcja o masie cz ąsteczkowej poni żej 
50 kDa)  Nie więcej niż 5 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Ogólna liczba drobnoustrojów  Nie wi ęcej niż 5 000 kolonii na gram  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 132
 
Drożdże i pleśń Nie wi ęcej niż 300 kolonii na gram  
Escherichia coli  Nieobecne w 5 g  
Salmonella spp . Nieobecne w 10 g  
E 407a PRZETWORZONE WODOROSTY MORSKIE Z GATUNKU  
EUCHEUMA  
Nazwy synonimowe  PES (akronim angielskiego odpowiednika terminu przetworzone 
wodorosty morskie z gatunku  Eucheuma ). PES otrzymywany 
z Euchema cottonii  określa się zwykle mianem kappa PES, nato ­
miast PES otrzymywany z  Euchema spinosum  – jota PES.  
Definicja  Przetworzone wodorosty morskie z gatunku  Eucheuma  otrzymuje si ę 
przez obróbk ę wodnym alkalicznym roztworem (KOH) w wysokiej 
temperaturze ró żnych odmian wodorostów morskich  Eucheuma 
cottonii  i Eucheuma spinosum , klasy  Rhodophyceae  (czerwone 
wodorosty morskie) w celu usuni ęcia zanieczyszcze ń, a następnie 
przemycie czyst ą wodą i suszenie w celu otrzymania produktu. 
Dalsze oczyszczanie mo żna prowadzi ć przemywaj ąc produkt alko ­
holem. Dozwolone alkohole to metanol, etanol i 2-propanol. Produkt 
zawiera g łównie sole potasu, sodu, magnezu i wapnia estrów siar ­
czanowych polisacharydów galaktozy i 3,6-anhydrogalaktozy. Produkt zawiera równie ż celulozę z alg w ilo ści do 15 %. Nazwa 
„przetworzone wodorosty morskie z gatunku  Eucheuma ” jest zare ­
zerwowana dla polimerów, które nie s ą hydrolizowane ani rozk ła­
dane chemicznie w inny sposób. Formaldehyd mo że występować 
w ilościach nieprzekraczaj ących 5 mg/kg.
 
Opis  Gruboziarnisty lub drobny proszek, barwy jasnobr ązowej do żółta­
wej, praktycznie bezwonny  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść galaktozy  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść anhydrogalaktozy  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść siarczanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść W wodzie tworzy m ętne, lepkie zawiesiny. Nierozpuszczalny 
w 1,5 % roztworze etanolu.  
Czystość 
Pozostałości rozpuszczalników  Nie wi ęcej niż 0,1 % metanolu, etanolu, 2-propanolu, pojedynczo 
lub łącznie  
Lepkość Nie mniej ni ż 5 mPa.s (1,5 % roztwór w temp. 75 °C)  
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 12 % (105 °C, 4 godz.)  
Siarczany  Nie mniej ni ż 15 % i nie wi ęcej niż 40 % w przeliczeniu na such ą 
masę (jako SO  4 ) 
Popiół Nie mniej ni ż 15 % i nie wi ęcej niż 40 % w przeliczeniu na such ą 
masę w temp. 550 °C  
Popioły nierozpuszczalne w kwasach  Nie wi ęcej niż 1 % w przeliczeniu na such ą masę (nierozpuszczalne 
w 10 % kwasie chlorowodorowym)  
Substancje nierozpuszczalne w kwasach  Nie mniej ni ż 8 % i nie wi ęcej niż 15 % w przeliczeniu na such ą 
masę (nierozpuszczalne w 1 % v/v kwasie siarkowym)  
Karagen o niskiej masie cz ąsteczkowej 
(frakcja o masie cz ąsteczkowej poni żej 
50 kDa)  Nie więcej niż 5 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 133
 
Kadm  Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Ogólna liczba drobnoustrojów  Nie wi ęcej niż 5 000 kolonii na gram  
Drożdże i pleśń Nie wi ęcej niż 300 kolonii na gram  
Escherichia coli  Nieobecne w 5 g  
Salmonella  spp.  Nieobecne w 10 g  
E 410 M ĄCZKA CHLEBA ŚWIĘTOJAŃSKIEGO 
Nazwy synonimowe  Guma z ziaren szara ńczyna strąkowego; guma Algaroba  
Definicja  M ączkę chleba świętojańskiego otrzymuje si ę przez zmielenie 
bielma nasion odmian szara ńczyna str ąkowego  Cerationia siliqua  
(L.) Taub. (rodzina  Leguminosae ). Produkt zawiera g łównie polisa ­
charydy o du żej masie cz ąsteczkowej o charakterze hydrokoloidów, 
składające się z jednostek galaktopiranozy i mannopiranozy po łączo­
nych wiązaniami glikozydowymi, które mog ą zostać chemicznie 
określone jako galaktomannany.  
Numer wg EINECS  232-541-5  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  50 000–3 000 000  
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść galaktomannanu nie mniej ni ż 75 %  
Opis  Proszek o barwie bia łej do żółtawobiałej, prawie bezwonny  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść galaktozy  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść mannozy  Wynik dodatni  
Badanie mikroskopowe  Niewielk ą część zmielonej próbki umie ścić na szkiełku w roztworze 
wodnym zawieraj ącym 0,5 % jodu oraz 1 % jodku potasu i zbada ć 
pod mikroskopem. M ączka chleba świętojańskiego zawiera d ługie, 
rozciągnięte komórki w kszta łcie rurek, oddzielone lub tworz ące 
niewielkie szczeliny. Ich br ązowa zawarto ść jest znacznie mniej 
regularnie ukszta łtowana ni ż w przypadku gumy guar. Guma guar 
składa się ze ściśle przylegaj ących do siebie grup komórek 
o kształcie od kulistego do przypominaj ącego gruszk ę. Ich zawarto ść 
ma zabarwienie żółte do brązowego.  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w gor ącej wodzie, nierozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15 % (105 °C, 5 godz.)  
Popiół Nie wi ęcej niż 1,2 % oznaczone w temperaturze 800 °C  
Białka (N × 6,25)  Nie wi ęcej niż 7 %  
Substancje nierozpuszczalne w kwasach  Nie wi ęcej niż 4 %  
Skrobia  Niewykrywalna przy zastosowaniu nast ępującej metody: do roztworu 
próbki 1:10 doda ć kilka kropel roztworu jodu. Nie powstaje niebie ­
skie zabarwienie.  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 134
 
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Zawartość etanolu i 2-propanolu  Nie wi ęcej niż 1 %, pojedynczo lub łącznie  
E 412 GUMA GUAR 
Nazwy synonimowe  Guma cyamopsis; m ączka guar  
Definicja  Gum ę guar otrzymuje si ę przez zmielenie bielma nasion naturalnie 
występujących odmian drzewa guar,  Cyamopsis tetragonolobus  (L.) 
Taub. (rodzina  Leguminosae ). Produkt zawiera g łównie polisacha ­
rydy o du żej masie cz ąsteczkowej o charakterze hydrokoloidów, 
składające się z jednostek galaktopiranozy i mannopiranozy po łączo­
nych wiązaniami glikozydowymi, które mog ą zostać chemicznie 
określone jako galaktomanny. Guma mo że być częściowo hydroli ­
zowana przez obróbk ę cieplną, łagodną obróbkę kwasem lub oksy ­
dację alkaliczn ą w celu dostosowania lepko ści. 
Numer wg EINECS  232-536-0  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  50 000–8 000 000  
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść galaktomannanu nie mniej ni ż 75 %  
Opis  Proszek o barwie bia łej lub żółtawobiałej, prawie bezwonny  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść galaktozy  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść mannozy  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalna w zimnej wodzie  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15 % (105 °C, 5 godz.)  
Popiół Nie wi ęcej niż 5,5 % oznaczone w temperaturze 800 °C  
Substancje nierozpuszczalne w kwasach  Nie wi ęcej niż 7 %  
Białka Nie wi ęcej niż 10 % (wspó łczynnik N x 6,25)  
Skrobia  Niewykrywalna przy zastosowaniu nast ępującej metody: do roztworu 
próbki 1:10 doda ć kilka kropel roztworu jodu. (Nie powstaje niebie ­
skie zabarwienie)  
Nadtlenki organiczne  Nie wi ęcej niż 0,7 meq aktywnego tlenu/kg próbki  
Furfural  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Pentachlorofenol  Nie wi ęcej niż 0,01 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Not more than 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 413 TRAGAKANTA 
Nazwy synonimowe  Guma tragakantowa; tragant  
Definicja  Tragakanta jest wysuszon ą wydzielin ą otrzymywan ą z pni i ga łęzi 
odmian  Astragalus gummifer  Labillardiere i innych azjatyckich 
gatunków  Astragalus  (rodzina  Leguminosae ). Produkt zawiera 
głównie polisacharydy o du żej masie cz ąsteczkowej (galaktoarabany 
i wielocukry kwa śne), które po hydrolizie daj ą kwas galakturonowy, 
galaktozę, arabinoz ę, ksylozę i fukozę. Mogą być również obecne 
niewielkie ilo ści ramnozy i glukozy (pochodz ące ze śladowych ilo ści 
skrobi lub celulozy).  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 135
 
Numer wg EINECS  232-252-5  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  Oko ło 800 000  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Tragakanta w postaci niezmielonej wyst ępuje w formie sp łaszczo­
nych, płytkowych, prostych lub nieregularnych okruchów albo 
w postaci spiralnie skr ęconych od łamków o grubo ści 0,5-2,5 mm 
i długości do 3 centymetrów. Produkt ma barw ę białą do jasno żółtej, 
ale niektóre okruchy mog ą mieć czerwony odcie ń. Poszczególne 
kawałki są zrogowacia łą teksturą z krótkimi p ęknięciami. Tragakanta 
jest bezwonna, a roztwory maj ą mdły, śluzowaty smak. Sproszko ­
wana tragakanta ma barw ę białą do jasno żółtej lub ró żowawobrą­
zową (jasny be ż). 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść 1 g próbki rozpuszczony w 50 ml wody p ęcznieje, tworz ąc gładki, 
sztywny, opalizuj ący kleik. Nie rozpuszcza si ę w etanolu i nie p ęcz­
nieje w 60 % m/v wodnym roztworze etanolu  
Czystość 
Próba na obecno ść gumy karaya  Wynik ujemny. 1 g próbki ogrzewa ć do wrzenia w 20 ml wody, a ż 
utworzy si ę kleista zawiesina. Doda ć 5 ml kwasu chlorowodorowego 
i ponownie utrzymywa ć mieszanin ę w stanie wrzenia przez 5 minut. 
Nie powstaje trwa łe różowe lub czerwone zabarwienie.  
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 16 % (105 °C, 5 godz.)  
Popiół całkowity  Nie wi ęcej niż 4 %  
Popiół nierozpuszczalny w kwasach  Nie wi ęcej niż 0,5 %  
Substancje nierozpuszczalne w kwasach  Nie wi ęcej niż 2 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Salmonella  spp.  Nieobecne w 10 g  
Escherichia coli  Nieobecne w 5 g  
E 414 GUMA AKACJOWA 
Nazwy synonimowe  Guma arabska  
Definicja  Guma arabska jest wysuszon ą wydzielin ą otrzymywan ą z pni i ga łęzi 
odmian  Acacia senegal  (L) Willdenow lub blisko spokrewnionych 
gatunków Acacia (rodzina  Leguminosae ). Produkt zawiera g łównie 
polisacharydy o du żej masie cz ąsteczkowej oraz ich sole wapniowe, 
magnezowe i potasowe, które po hydrolizie daj ą arabinoz ę, galak­
tozę, ramnozę i kwas glukuronowy.  
Numer wg EINECS  232-519-5  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  Oko ło 350 000  
Oznaczenie zawarto ści ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 136
 
Opis  Guma arabska w postaci niezmielonej wyst ępuje w formie bia łych 
lub jasnożółtych sferoidalnych kropel o zró żnicowanej wielko ści lub 
w formie nieregularnych okruchów niekiedy wymieszanych z ciem ­
niejszymi od łamkami. Jest równie ż dostępna w postaci bia łych lub 
jasnożółtych płatków, ziaren, proszku lub materia łu suszonego 
metodą rozpyłową. 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść 1 g substancji rozpuszcza si ę w 2 ml zimnej wody, tworz ąc roztwór, 
który łatwo płynie i w badaniu papierkiem lakmusowym wykazuje 
odczyn kwa śny, nie rozpuszcza si ę w etanolu  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 17 % (105 °C, 5 godz.) dla produktu w postaci ziaren 
i nie więcej niż 10 % (105 °C, 4 godz.) w przypadku produktu 
suszonego metod ą rozpyłową 
Popiół całkowity  Nie wi ęcej niż 4 %  
Popiół nierozpuszczalny w kwasach  Nie wi ęcej niż 0,5 %  
Substancje nierozpuszczalne w kwasach  Nie wi ęcej niż 1 %  
Skrobia lub dekstryna  Roztwór gumy arabskiej sporz ądzony w stosunku 1:50 ogrza ć do 
wrzenia i ostudzi ć. Do 5 ml tego roztworu doda ć 1 kroplę roztworu 
jodu. Nie powstaje niebieskawe ani czerwonawe zabarwienie.  
Garbniki  Do 10 ml roztworu gumy arabskiej sporz ądzonego w stosunku 1:50 
dodać około 0,1 ml roztworu chlorku żelaza(III) (9 g FeCl  3 .6H  2 O 
uzupełnione wod ą do 100 ml). Nie powstaje czarne zabarwienie ani 
nie wytrąca się czarny osad.  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Produkty hydrolizy  Nie stwierdza si ę obecności mannozy, ksylozy ani kwasu galakturo ­
nowego (oznaczenie metod ą chromatograficzn ą) 
Kryteria mikrobiologiczne  
Salmonella  spp.  Nieobecne w 10 g  
Escherichia coli  Nieobecne w 5 g  
E 415 GUMA KSANTANOWA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Guma ksantanowa jest zbudowana z polisacharydów o du żej masie 
cząsteczkowej, wytwarzana na drodze fermentacji w ęglowodanu 
przy zastosowaniu szczepów bakterii  Xanthomonas campestris , 
oczyszczana przez wytr ącenie etanolem lub 2-propanolem, wysu ­
szona i zmielona. Zawiera jako dominuj ące jednostki heksozy D- 
glukozę i D-mannoz ę, którym towarzyszy kwas glukuronowy 
i kwas pirogronowy. Jest produkowana w postaci soli sodu, potasu lub wapnia. Roztwory maj ą odczyn oboj ętny.
 
Numer wg EINECS  234-394-2  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  Oko ło 1 000 000  
Oznaczenie zawarto ści Z suchej substancji wydziela si ę nie mniej ni ż 4,2 % i nie wi ęcej niż 
5 % CO  2 , co odpowiada 91 % do 108 % gumy ksantanowej.  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 137
 
Opis  Kremowy proszek  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15 % (105 °C, 2,5 godz.)  
Popiół całkowity  Nie wi ęcej niż 16 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę oznaczone 
w temperaturze 650 °C, po suszeniu przez cztery godziny w tempe ­
raturze 105 °C  
Kwas pirogronowy  Nie mniej ni ż 1,5 %  
Azot  Nie wi ęcej niż 1,5 %  
Zawartość etanolu i 2-propanolu  Nie wi ęcej niż 500 mg/kg pojedynczo lub łącznie  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Ogólna liczba drobnoustrojów  Nie wi ęcej niż 5 000 kolonii na gram  
Drożdże i pleśń Nie wi ęcej niż 300 kolonii na gram  
Escherichia coli  Nieobecne w 5 g  
Salmonella  spp.  Nieobecne w 10 g  
Xanthomonas campestris  Komórki zdolne do życia nieobecne w 1 g  
E 416 GUMA KARAYA 
Nazwy synonimowe  Katilo; Kadaya; Guma  sterculia ; Sterculia ; Karaya; Kullo; Kuterra  
Definicja  Guma karaya jest wysuszon ą wydzielin ą otrzymywan ą z pni i ga łęzi 
naturalnych odmian  Sterculia urens  Roxburg i innych gatunków  
Sterculia  (z rodziny  Sterculiaceae ) lub z  Cochlospermum gossypium  
A.P. De Candolle b ądź z innych gatunków rodzaju  Cochlospermum  
(rodzina  Bixaceae ). Produkt sk łada się głównie z acetylowanych 
polisacharydów o du żej masie cz ąsteczkowej, które po hydrolizie 
dają galaktoz ę, ramnozę i kwas galakturonowy oraz, w mniejszych 
ilościach, kwas glukuronowy.  
Numer wg EINECS  232-539-4  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Guma karaya wyst ępuje w postaci kropli o zró żnicowanej wielko ści 
oraz w formie nieregularnych okruchów maj ących charakterystyczn ą 
budowę częściowo krystaliczn ą. Barwa jasno żółta do różowobrązo­
wej, produkt pó łprzezroczysty, zrogowacia ły. W formie sproszko ­
wanej barwa jasnoszara do ró żowobrązowej. Guma posiada wyra źny 
zapach kwasu octowego.  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w etanolu  
Pęcznienie w roztworze etanolu  Guma karaya, w odró żnieniu od innych gum, p ęcznieje w 60 % 
roztworze etanolu.  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 20 % (105 °C, 5 godz.)  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 138
 
Popiół całkowity  Nie wi ęcej niż 8 %  
Popiół nierozpuszczalny w kwasach  Nie wi ęcej niż 1 %  
Substancje nierozpuszczalne w kwasach  Nie wi ęcej niż 3 %  
Kwasy lotne  Nie mniej ni ż 10 % (w przeliczeniu na kwas octowy)  
Skrobia  Niewykrywalna  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Salmonella  spp.  Nieobecne w 10 g  
Escherichia coli  Nieobecne w 5 g  
E 417 GUMA TARA 
Definicja  Gum ę tara otrzymuje si ę przez zmielenie bielma nasion naturalnych 
odmian  Caesalpinia spinosa  (rodzina  Leguminoseae ). Składa się 
w głównej mierze z polisacharydów o du żej masie cz ąsteczkowej 
tworzących przede wszystkim galaktomannany. G łówny sk ładnik 
jest zbudowany z liniowych łańcuchów jednostek (1-4)- β-D-manno ­
piranozy z przy łączonymi poprzez wi ązania (1-6) jednostkami α-D- 
galaktopiranozy. W gumie tara stosunek zawarto ści mannozy do 
galaktozy wynosi 3:1. (W m ączce chleba świętojańskiego stosunek 
ten wynosi 4:1, a w gumie guar – 2:1).  
Numer wg EINECS  254-409-6  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Bezwonny proszek o barwie bia łej do bia łożółtej 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu  
Tworzenie żelu Do wodnego roztworu próbki doda ć niewielk ą ilość boranu sodo ­
wego. Powstaje żel. 
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15 %  
Popiół Nie wi ęcej niż 1,5 %  
Substancje nierozpuszczalne w kwasach  Nie wi ęcej niż 2 %  
Białka Nie wi ęcej niż 3,5 % (wspó łczynnik N x 5,7)  
Skrobia  Niewykrywalna  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 139
 
E 418 GUMA GELLAN 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Guma gellan jest zbudowana z polisacharydów o du żej masie cz ąs­
teczkowej, wytwarzana na drodze fermentacji w ęglowodanu przez 
czystą kulturę bakterii ze szczepu  Pseudomonas elodea , następnie 
oczyszczana przez wytr ącanie 2-propanolem lub etanolem, suszona 
i mielona. Cz ąsteczka tego polisacharydu o du żej masie cz ąstecz­
kowej składa się głównie z powtarzaj ących się jednostek tetrasacha ­
rydu, zbudowanego z jednej jednostki ramnozy, jednej jednostki kwasu glukuronowego i dwóch jednostek glukozy, podstawionych grupami acylowymi (gliceryl i acetyl), jak estry po łączone wi ąza­
niami O-glikozydowymi. Kwas glukuronowy jest zoboj ętniony 
i stanowi mieszanin ę soli potasu, sodu, wapnia i magnezu.
 
Numer wg EINECS  275-117-5  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  Oko ło 500 000  
Oznaczenie zawarto ści Z suchej masy wydziela si ę nie mniej ni ż 3,3 % i nie wi ęcej niż 
6,8 % CO  2 
Opis  Proszek o barwie prawie bia łej 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, tworzy lepki roztwór. 
Nierozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15 % po suszeniu (105 °C, 2,5 godz.)  
Azot  Nie wi ęcej niż 3 %  
2-propanol  Nie wi ęcej niż 750 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Ogólna liczba drobnoustrojów  Nie wi ęcej niż 10 000 kolonii na gram  
Drożdże i pleśń Nie wi ęcej niż 400 kolonii na gram  
Escherichia coli  Wynik ujemny w 5 g  
Salmonella  spp.  Wynik ujemny w 10 g  
E 420 (i) SORBITOL 
Nazwy synonimowe  D-glucitol; D-sorbitol  
Definicja  Sorbitol otrzymuje si ę w drodze uwodorniania D-glukozy. Zawiera 
głównie D-sorbitol. Zgodnie z poziomem D-glukozy ta cz ęść 
produktu, która nie zawiera D-sorbitolu, sk łada się z powiązanych 
substancji, takich jak mannitol, iditol, maltitol.  
Numer wg EINECS  200-061-5  
Nazwa chemiczna  D-glucitol  
Wzór chemiczny  C  6 H 14 O 6 ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 140
 
Masa cząsteczkowa  182,2  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 97 % glucitoli ogó łem i nie mniej ni ż 91 % 
D-sorbitolu w przeliczeniu na such ą masę (glucitole s ą związkami 
o wzorze strukturalnym CH  2 OH-(CHOH)  n -CH  2 OH, gdzie „n” jest 
liczbą całkowitą). 
Opis  Bia ły, higroskopijny, krystaliczny proszek, p łatki albo granulki  
Wygląd roztworu wodnego:  Klarowny  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, s łabo rozpuszczalny 
w etanolu  
Zakres temperatur topnienia  88 do 102 °C  
Sorbitolowa pochodna monobenzylidenu  Do 5 g próbki doda ć 7 ml metanolu, 1 ml benzaldehydu i 1 ml 
kwasu chlorowodorowego. Miesza ć i wytrz ąsać w wytrz ąsarce 
mechanicznej do pojawienia si ę kryształów. Przes ączyć przy użyciu 
pompy ss ącej, rozpu ścić kryształy w 20 ml wrz ącej wody zawiera ­
jącej 1 g wodorow ęglanu sodu, przes ączyć gorący roztwór i sch ło­
dzić. Schłodzony przes ącz odsączyć przy pomocy pompy ss ącej, 
przemyć przy użyciu 5 ml roztworu metanolu w wodzie (1:2) i wysu ­
szyć na powietrzu. Otrzymane w ten sposób kryszta ły topią się 
w temperaturze mi ędzy 173 a 179 °C.  
▼M4 
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 1,5 % (metoda Karla Fischera)  
Przewodnictwo  Nie wi ęcej niż 20 μS/cm (w 20 % roztworze suchej substancji) 
w temperaturze 20 °C  
Cukry redukuj ące Nie wi ęcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na such ą masę, jako glukoza)  
Cukry ogó łem Nie wi ęcej niż 1 % (w przeliczeniu na such ą masę, jako glukoza)  
Nikiel  Nie wi ęcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
▼B 
E 420 (ii) SYROP SORBITOLOWY 
Nazwy synonimowe  Syrop D-glucitolowy  
Definicja  Syrop sorbitolowy otrzymany w wyniku uwodornienia syropu gluko ­
zowego sk łada się z D-sorbitolu, D-mannitolu i uwodornionych 
sacharydów. 
Ta część produktu, która nie jest D-sorbitolem, sk łada się głównie 
z uwodornionych oligosacharydów otrzymanych przez uwodornienie 
syropu glukozowego u żytego jako surowiec (w tym przypadku syrop 
nie jest krystalizuj ący) lub mannitolu. Mog ą być obecne niewielkie 
ilości glucytoli, gdzie n ≤ 4 (glucitole s ą związkami o wzorze struk ­
turalnym CH  2 OH-(CHOH)  n -CH  2 OH, gdzie „n” jest liczb ą całkowitą) 
Numer wg EINECS  270-337-8  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 69 % substancji sta łych ogółem i nie mniej 
niż 50% D-sorbitolu w przeliczeniu na bezwodn ą masę ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 141
 
Opis  Klarowny, bezbarwny roztwór wodny  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Miesza si ę z wodą, glicerolem i propan-1,2-diolem  
Sorbitolowa pochodna monobenzylidenu  Do 5 g próbki doda ć 7 ml metanolu, 1 ml benzaldehydu i 1 ml 
kwasu chlorowodorowego. Miesza ć i wytrz ąsać w wytrz ąsarce 
mechanicznej do pojawienia si ę kryształów. Przes ączyć przy użyciu 
pompy ss ącej, rozpu ścić kryształy w 20 ml wrz ącej wody zawiera ­
jącej 1 g wodorow ęglanu sodu, przes ączyć gorący roztwór. Sch ło­
dzony przes ącz odsączyć przy pomocy pompy ss ącej, przemy ć przy 
użyciu 5 ml roztworu metanolu w wodzie (1:2) i wysuszy ć na 
powietrzu. Otrzymane w ten sposób kryszta ły topią się w tempera ­
turze między 173 a 179 °C.  
▼M4 
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 31 % (metoda Karla Fischera)  
Przewodnictwo  Nie wi ęcej niż 10 μS/cm (w produkcie jako takim) w temperaturze 
20 °C  
Cukry redukuj ące Nie wi ęcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na such ą masę, jako glukoza)  
Nikiel  Nie wi ęcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
E 421 (i) MANNITOL PRODUKOWANY PRZEZ UWODORNIENIE  
▼B 
(i) MANNITOL  
Nazwy synonimowe  D-mannitol  
▼M4 
Definicja  Wytwarzany w wyniku katalitycznego uwodornienia w ęglowodano ­
wych roztworów zawieraj ących glukoz ę lub fruktoz ę. 
Produkt zawiera min. 96 % mannitolu. Ta cz ęść produktu, która nie 
jest mannitolem, sk łada się głównie z sorbitolu (maks. 2 %), malti ­
tolu (maks. 2 %) i izomaltu (1,1 GPM (bezwodnik 1-O- α-D-gluko­
piranozolo-D-mannitol): maks. 2 % oraz 1,6 GPS (6-O- α-D-gluko­
piranozylo-D-sorbitol): maks. 2 %). Nieznane zanieczyszczenia nie powinny wynosi ć więcej niż 0,1 % ka żde.
 
▼B 
Numer wg EINECS  200-711-8  
Nazwa chemiczna  D-mannitol  
Wzór chemiczny  C  6 H 14 O 6 
Masa cząsteczkowa  182,2  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 96,0 % i nie wi ęcej niż 102 % D-mannitolu 
w przeliczeniu na such ą masę 
Opis  Bia ły, bezwonny, krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, bardzo s łabo rozpuszczalny w etanolu, 
praktycznie nierozpuszczalny w eterze.  
Zakres temperatur topnienia  Mi ędzy 164 a 169 °C  
Widmo absorpcji w podczerwieni  Porównanie z norm ą referencyjn ą, np. Ph. Eur lub USP  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 + 23° to + 25° (roztwór boranu)  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 142
 
pH Mi ędzy 5 a 8. Doda ć 0,5 ml nasyconego roztworu chlorku potasu do 
10 ml 10% m/v roztworu próbki, nast ępnie zmierzy ć pH. 
▼M4 
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 0,5 % (metoda Karla Fischera)  
Przewodnictwo  Nie wi ęcej niż 20 μS/cm (w 20 % roztworze suchej substancji) 
w temperaturze 20 °C  
Cukry redukuj ące Nie wi ęcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na glukoz ę) 
Cukry ogó łem Nie wi ęcej niż 1 % (w przeliczeniu na glukoz ę) 
Nikiel  Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
▼B 
(ii) MANNITOL OTRZYMYWANY W WYNIKU FERMENTACJI  
Nazwy synonimowe  D-mannitol  
Definicja  Otrzymywany w wyniku przerywanej fermentacji standardowego 
szczepu dro żdży Zygosaccharomyces Rouxii  w warunkach tleno ­
wych. Cz ęść produktu, która nie jest mannitolem, sk łada się głównie 
z sorbitolu, maltitolu i izomaltu.  
Numer wg EINECS  200-711-8  
Nazwa chemiczna  D-mannitol  
Wzór chemiczny  C  6 H 14 O 6 
Masa cząsteczkowa  182,2  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 99 % w przeliczeniu na such ą masę 
Opis  Bia ły, bezwonny, krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, bardzo s łabo rozpuszczalny w etanolu, 
praktycznie nierozpuszczalny w eterze.  
Zakres temperatur topnienia  Mi ędzy 164 a 169 °C  
Widmo absorpcji w podczerwieni  Porównanie z norm ą referencyjn ą, np. Ph. Eur lub USP  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 + 23° to + 25° (roztwór boranu)  
pH Mi ędzy 5 a 8 
Dodać 0,5 ml nasyconego roztworu chlorku potasu do 10 ml 10 % 
m/v roztworu próbki, nast ępnie zmierzy ć pH. 
▼M4 
Czystość 
Arabitol  Nie wi ęcej niż 0,3 %  
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 0,5 % (metoda Karla Fischera)  
Przewodnictwo  Nie wi ęcej niż 20 μS/cm (w 20 % roztworze suchej substancji) 
w temperaturze 20 °C  
Cukry redukuj ące Nie wi ęcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na glukoz ę) 
Cukry ogó łem Nie wi ęcej niż 1 % (w przeliczeniu na glukoz ę) 
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 143
 
Kryteria mikrobiologiczne  
Bakterie tlenowe mezofilne  Nie wi ęcej niż 1 000 kolonii na gram  
Bakterie z grupy coli  Nieobecne w 10 g  
Salmonella  spp.  Nieobecne w 25 g  
Escherichia coli  Nieobecne w 10 g  
Staphylococcus aureus  Nieobecne w 10 g  
Pseudomonas aeruginosa  Nieobecne w 10 g  
Pleśnie Nie wi ęcej niż 100 kolonii na gram  
Drożdże Nie wi ęcej niż 100 kolonii na gram  
E 422 GLICEROL 
Nazwy synonimowe  Gliceryna  
Definicja  
Numer wg EINECS  200-289-5  
Nazwa chemiczna  1,2,3-propanotriol; glicerol; trihydroksypropan  
Wzór chemiczny  C  3 H 8 O 3 
Masa cząsteczkowa  92,10  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 % glicerolu w przeliczeniu na bezwodn ą 
masę 
Opis  Przezroczysta, bezbarwna, higroskopijna ciecz o konsystencji syropu 
o lekkim charakterystycznym zapachu, który nie jest ani przykry ani 
niemiły 
Identyfikacja  
Zawartość akroleiny po podgrzaniu  Kilka kropli próbki ogrzewa ć w probówce zawieraj ącej około 0,5 g 
wodorosiarczanu(VI) potasu. Powstaj ą charakterystyczne gryz ące 
opary akroleiny  
Ciężar właściwy (25 °C/25 25 °C)  Nie mniej ni ż 1,257  
Współczynnik za łamania światła [n]  D 20 między 1,471 a 1,474  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 5 % (metoda Karla Fischera)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,01 % oznaczone w temperaturze 800 ± 25 °C  
Butanotriole  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Zawartość akroleiny, glukozy i zwi ązków 
amonowych  Mieszanin ę 5 ml glicerolu i 5 ml roztworu wodorotlenku potasu 
(1:10) ogrzewa ć w temperaturze 60 °C przez pi ęć minut. Roztwór 
nie zmienia zabarwienia na żółte ani nie wydziela si ę woń amoniaku  
Kwasy tłuszczowe i estry  Nie wi ęcej niż 0,1 % w przeliczeniu na kwas mas łowy 
Zawartość związków chlorowanych  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na chlor)  
3-monochloropropano-1,2-diol (3- 
MCPD)  Nie więcej niż 0,1 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 144
 
E 423 GUMA ARABSKA MODYFIKOWANA KWASEM OKTENYLO- 
BURSZTYNOWYM 
Nazwy synonimowe  Wodorooktenylobutanodionian gumy arabskiej; wodorooktenylobur ­
sztynian gumy arabskiej; guma arabska modyfikowana kwasem oktenylo-bursztynowym; guma akacjowa modyfikowana kwasem oktenylo-bursztynowym
 
Definicja  Guma arabska modyfikowana kwasem oktenylo-bursztynowym jest 
produkowana w drodze estryfikacji gumy arabskiej ( Acacia seyal ) 
lub gumy arabskiej ( Acacia senegal ) w roztworze wodnym z maksy ­
malnie 3 % zawarto ścią bezwodnika kwasu oktenylo-bursztynowego. 
Następnie jest ona poddawana suszeniu rozpy łowemu.  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Średnia wagowo masa cz ąsteczkowa  Frakcja (i): 3,105 g/mol 
Frakcja (ii): 1,106 g/mol  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Kolor kremowy do jasnobe żowego, sypki proszek  
Identyfikacja  
Lepkość 5 % roztworu w 25 °C  Nie wi ęcej niż 30 mPa.s  
Reakcja wytr ącania  Wytr ącanie się kłaczkowatego osadu w roztworze octanu o łowiu II  
Rozpuszczalno ść Łatwo rozpuszczalny w wodzie; nierozpuszczalny w etanolu  
pH 5 % roztworu wodnego  3,5–6,5  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15 % (105 °C, 5 godz.)  
Stopień estryfikacji  Nie wi ęcej niż 0,6 %  
Popiół łącznie  Nie wi ęcej niż 10 % (530 °C)  
Popioły nierozpuszczalne w kwasach  Nie wi ęcej niż 0,5 %  
Substancja nierozpuszczalna w wodzie  Nie wi ęcej niż 1,0 %  
Badanie na obecno ść skrobi lub 
dekstryny  Należy doprowadzi ć do wrzenia wodny roztwór próbki 1:50, doda ć 
około 0,1 ml roztworu jodu. Nie powinno pojawi ć się niebieskawe 
ani czerwone zabarwienie.  
Badanie na obecno ść gum zawieraj ących 
garbniki  Do 10 ml roztworu wodnego 1:50 próbki nale ży dodać około 0,1 ml 
roztworu chlorku żelazowego. Nie powinny pojawi ć się czarnawe 
zabarwienie ani czarnawy osad.  
Pozostałości kwasu oktenylo-bursztyno ­
wego  Nie więcej niż 0,3 %  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Salmonella  spp.  Brak w 25 g  
Escherichia coli  Brak w 1 g  ▼M7 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 145
 
E 425 (i) GUMA KONJAC 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Guma Konjac jest rozpuszczalnym w wodzie hydrokoloidem, otrzy ­
manym z m ączki Konjac poprzez ekstrakcj ę wodą. Mączka Konjac 
jest nieoczyszczonym surowcem z korzenia ro śliny (byliny)  Amor­
phophallus konjac . Głównym sk ładnikiem gumy Konjac jest 
rozpuszczalny w wodzie polisacharyd glukomannan o wysokiej 
masie cząsteczkowej, zawieraj ący jednostki D-mannozy i D-glukozy 
w stosunku molarnym 1,6:1,0, po łączone wi ązaniami β(1-4) gliko ­
zydowymi. Krótsze cz ęści łańcuchów s ą przywiązane wiązaniami 
β(1-3) glikozydowymi, a grupy acetylowe wyst ępują wyrywkowo 
(niesymetrycznie) w stosunku oko ło 1 grupy na 9 do 19 jednostek 
cukru.  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  G łówny składnik – glukomannan posiada przeci ętną masę cząstecz­
kową od 200 000 do 2 000 000  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 75 % w ęglowodanów  
Opis  Proszek o barwie bia łej do jasnobr ązowej  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Dysperguje w gor ącej lub zimnej wodzie, tworz ąc roztwór o wyso ­
kiej lepko ści i pH pomi ędzy 4,0 a 7,0  
Tworzenie żelu Do 1 % roztworu próbki w probówce doda ć 5 ml 4 % roztworu 
boranu sodu i energicznie wytrz ąsać. Powstaje żel. 
Tworzenie żelu stabilnego w wysokiej 
temperaturze  Przygotowa ć 2 % roztwór próbki przez ogrzanie jej we wrz ącej łaźni 
wodnej przez 30 min, stale poruszaj ąc, a następnie ochłodzić roztwór 
do temperatury pokojowej. Dla ka żdego grama próbki u żytej do 
badania przygotowa ć 30 g 2 % roztworu, nast ępnie doda ć 1 ml 
10 % roztworu w ęglanu potasu do ca łkowicie uwodnionej próbki 
w temperaturze otoczenia. Ogrza ć mieszanin ę w łaźni wodnej 
o temp. 85 °C i pozostawi ć na 2 godziny bez poruszania. W takich 
warunkach tworzy si ę żel stabilny w wysokiej temperaturze.  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 12 % (105 °C, 5 godz.)  
Skrobia  Nie wi ęcej niż 3 %  
Białka Nie wi ęcej niż 3 % (wspó łczynnik N × 5,7)  
Lepkość (1 % roztwór)  Nie mniej ni ż 3 kgm  – 1 s – 1 w temp. 25 °C  
Substancje rozpuszczalne w eterze  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Popiół całkowity  Nie wi ęcej niż 5,0 % (800 °C, 3–4 godz.)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Salmonella  spp.  Nieobecne w 12,5 g  
Escherichia coli  Nieobecne w 5 g  
E 425 (ii) GLUKOMANNAN KONJAC 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Glukomannan Konjac jest rozpuszczalnym w wodzie hydrokoloi ­
dem, otrzymanym z m ączki Konjac przez przemywanie wod ą zawie­
rającą etanol. M ączka Konjac jest nieoczyszczonym surowcem 
z korzenia ro śliny (byliny)  Amorphophallus konjac . Głównym sk ład­
nikiem jest rozpuszczalny w wodzie polisacharyd glukomannan o wysokiej masie cz ąsteczkowej, zawieraj ący jednostki D-mannozy 
i D-glukozy w stosunku molarnym 1,6:1,0, po łączone wi ązaniami 
β(1-4) glikozydowymi z odga łęzieniem przy mniej wi ęcej każdej 50 
lub 60 jednostce. Acetylowana jest prawie ka żda 19 pozosta łość 
cukrowa.
 ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 146
 
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  500 000 do 2 000 000  
Oznaczenie zawarto ści Ca łkowita zawarto ść błonnika pokarmowego: nie mniej ni ż 95 % 
w przeliczeniu na such ą masę 
Opis  Proszek o barwie bia łej do nieznacznie br ązowawej, o drobnych 
cząstkach, sypki i bezwonny  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Dysperguje w gor ącej lub zimnej wodzie, tworz ąc roztwór o wyso ­
kiej lepko ści i pH pomi ędzy 5,0 a 7,0 Rozpuszczalno ść wzrasta przy 
ogrzewaniu i mechanicznym poruszaniu  
Tworzenie żelu stabilnego w wysokiej 
temperaturze  Przygotowa ć 2 % roztwór próbki przez ogrzanie jej we wrz ącej łaźni 
wodnej przez 30 min., stale poruszaj ąc, a nast ępnie och łodzić 
roztwór do temperatury pokojowej. Dla ka żdego grama próbki u żytej 
do badania przygotowa ć 30 g 2 % roztworu, nast ępnie doda ć 1 ml 
10 % roztworu w ęglanu potasu do ca łkowicie uwodnionej próbki 
w temperaturze otoczenia. Ogrza ć mieszanin ę w łaźni wodnej 
o temp. 85 °C i pozostawi ć na 2 godziny bez poruszania. W takich 
warunkach tworzy si ę żel stabilny w wysokiej temperaturze.  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 8 % (105 °C, 3 godz.)  
Skrobia  Nie wi ęcej niż 1 %  
Lepkość (1 % roztwór)  Nie mniej ni ż 20 kgm  – 1 s – 1 w temp. 25 °C  
Białka Nie wi ęcej niż 1,5 % (N × 5,7) 
Oznaczanie azotu metod ą Kjeldahla. Procentowa zawarto ść azotu 
w próbce pomno żona przez 5,7 daje w wyniku procentow ą zawar­
tość białka w próbce  
Substancje rozpuszczalne w eterze  Nie wi ęcej niż 0,5 %  
Sulphite (as SO  2 ) Nie wi ęcej niż 4 mg/kg  
Chlorki  Nie wi ęcej niż 0,02 %  
Substancje rozpuszczalne w 50 % alko ­
holu Nie więcej niż 2,0 %  
Popiół całkowity  Nie wi ęcej niż 2,0 % (800 °C, 3–4 godz.)  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Salmonella  spp.  Nieobecne w 12,5 g  
Escherichia coli  Nieobecne w 5 g  
E 426 HEMICELULOZA SOJOWA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Hemiceluloza sojowa jest rafinowanym, rozpuszczalnym w wodzie 
polisacharydem uzyskiwanym z w łókien sojowych za pomoc ą 
ekstrakcji gor ącą wodą. Nie stosuje si ę innych organicznych 
środków str ącających niż etanol.  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Polisacharydy sojowe rozpuszczalne w wodzie; W łókno sojowe 
rozpuszczalne w wodzie  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 74 % w ęglowodanów  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 147
 
Opis  Sypki proszek o barwie bia łej do żółtawobiałej 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w gor ącej i zimnej wodzie, nie tworzy żelu 
pH 5,5 ± 1,5 (1 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 7 % (105 °C, 4 godz.)  
Białka Nie wi ęcej niż 14 %  
Lepkość Nie wi ęcej niż 200 mPa.s (10 % roztwór)  
Popiół całkowity  Nie wi ęcej niż 9,5 % (600 °C, 4 godz.)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Etanol  Nie wi ęcej niż 2% 
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Ogólna liczba drobnoustrojów  Nie wi ęcej niż 3 000 kolonii na gram  
Drożdże i pleśń Nie wi ęcej niż 100 kolonii na gram  
Escherichia coli  Nieobecne w 10 g  
E 427 GUMA KASJA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Guma kasja to mielone, oczyszczone bielmo nasion  Cassia tora  
i Cassia obtusifoli  (Leguminosae ) zawieraj ące mniej ni ż 0,05 %  
Cassia occidentalis . Guma kasja sk łada się w głównej mierze z poli ­
sacharydów o du żej masie cz ąsteczkowej, zbudowanych g łównie 
z liniowego łańcucha jednostek β-(1-4)-D-mannopiranozy po łączo­
nych z jednostkami α-(1-6)-D-galaktopiranozy. Stosunek mannozy 
do galaktozy wynosi oko ło 5:1. 
W procesie produkcji nasiona ob łuszcza si ę i odkie łkowuje, 
poddając obróbce termomechanicznej; nast ępnie bielmo miele si ę 
i przesiewa. Mielone bielmo poddawane jest dalszemu oczyszczaniu poprzez ekstrakcj ę 2-propanolem.
 
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 75 % galaktomannanu  
Opis  Bezwonny proszek o barwie jasno żółtej do prawie bia łej 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalna w etanolu. Dysperguje w zimnej wodzie, tworz ąc 
roztwór koloidalny.  
Tworzenie żelu przy u życiu boranu  Do wodnej dyspersji próbki doda ć wystarczaj ącą ilość roztworu 
boranu sodu (roztwór testowy TS) w celu podniesienia poziomu 
pH do warto ści ponad 9; powstaje żel. 
Tworzenie żelu przy u życiu gumy ksan ­
tanowej  Odważyć 1,5 g próbki i 1,5 g gumy ksantanowej i zmiesza ć je. 
Dodać tę mieszanin ę (szybko mieszaj ąc) do 300 ml wody w tempe ­
raturze 80 °C w zlewce o pojemno ści 400 ml. Miesza ć do rozpusz ­
czenia mieszaniny, a po rozpuszczeniu miesza ć przez nast ępne 30 
minut (w czasie mieszania utrzymywa ć temperatur ę powyżej 60 °C). 
Przestać mieszać i studzi ć mieszanin ę w temperaturze pokojowej 
przynajmniej dwie godziny.  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 148
 
Po obniżeniu temperatury poni żej 40 °C tworzy si ę zwarty, lepkoe ­
lastyczny żel; taki żel nie powstaje w podobnie przygotowanym 1 % 
roztworze kontrolnym samej gumy kasja lub ksantanowej.  
Lepkość Mniej ni ż 500 mPa.s (25 °C, 2 godz., 1 % roztwór) odpowiadaj ąca 
średniej masie cz ąsteczkowej wynosz ącej 200 000–300 000 Da.  
Czystość 
Substancje nierozpuszczalne w kwasach  Nie wi ęcej niż 2,0 %  
pH 5,5–8 (1 % roztwór wodny)  
Tłuszcz surowy  Nie wi ęcej niż 1 %  
Białka Nie wi ęcej niż 7 %  
Popiół całkowity  Nie wi ęcej niż 1,2 %  
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 12 % (5 godz., 105 °C)  
Antrachinony łącznie  Nie wi ęcej niż 0,5 mg/kg (granica wykrywalno ści) 
Pozostałości rozpuszczalników  Nie wi ęcej niż 750 mg/kg 2-propanolu  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Ogólna liczba drobnoustrojów  Nie wi ęcej niż 5 000 jednostek tworz ących kolonie na gram  
Drożdże i pleśń Nie wi ęcej niż 100 jednostek tworz ących kolonie na gram  
Salmonella  spp.  Nieobecne w 25 g  
Escherichia coli  Nieobecne w 1 g  
E 431 STEARYNIAN POLIOKSYETYLENU (40) 
Nazwy synonimowe  Stearynian polioksylu (40); monostearynian poliksyetylenu (40)  
Definicja  Mieszanina mono- i diestrów spo żywczego, dost ępnego w handlu 
kwasu stearynowego i mieszanych dioli polioksyetylenu (o średniej 
długości łańcucha polimeru oko ło 40 jednostek tlenku etylenu) 
z wolnym poliolem  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Kremowe p łatki lub woskowata substancja sta ła w temperaturze 
25 °C, o s łabym zapachu  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu i octanie etylu. Nieroz ­
puszczalny w oleju mineralnym  
Zakres temperatur krzepni ęcia 39–44 °C  
Widmo absorpcji w podczerwieni  Charakterystyczne dla cz ęściowego estru polioksyetylowanego 
poliolu i kwasu t łuszczowego  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)  
Liczba kwasowa  Nie wy ższa niż 1 
Liczba zmydlenia  Nie ni ższa niż 25 i nie wy ższa niż 35 
Liczba hydroksylowa  Nie mniej ni ż 27 i nie wi ęcej niż 40 
1,4-dioksan  Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 149
 
Tlenek etylenu  Nie wi ęcej niż 0,2 mg/kg  
Glikole etylenowe (monoetylenowe 
i dietylenowe)  Nie więcej niż 0,25 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 432 MONOLAURYNIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU (POLI ­
SORBAT 20) 
Nazwy synonimowe  Polisorbat 20; monolaurynian polioksyetylenosorbitolu (20)  
Definicja  Mieszanina cz ęściowych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwod ­
ników sorbitolu skondensowanych z tlenkiem etylenu w stosunku 
około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwod ­
ników ze spo żywczym, dost ępnym w handlu kwasem laurynowym  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 70 % grup oksyetylenowych, co odpowiada 
nie mniej ni ż 97,3 % monolaurynianu polioksyetylenosorbitolu (20) 
w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  W temperaturze 25 °C oleista ciecz o barwie cytrynowej do burszty ­
nowej o s łabym, charakterystycznym zapachu  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu, octanie etylu i dioksa ­
nie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym i eterze naftowym  
Widmo absorpcji w podczerwieni  Charakterystyczne dla cz ęściowego estru polioksyetylowanego 
poliolu i kwasu t łuszczowego  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)  
Liczba kwasowa  Nie wy ższa niż 2 
Liczba zmydlenia  Nie ni ższa niż 40 i nie wy ższa niż 50 
Liczba hydroksylowa  Nie ni ższa niż 96 i nie wy ższa niż 108  
1,4-dioksan  Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Tlenek etylenu  Nie wi ęcej niż 0,2 mg/kg  
Glikole etylenowe (monoetylenowe 
i dietylenowe)  Nie więcej niż 0,25 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 433 MONOOLEINIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU (POLI ­
SORBAT 80) 
Nazwy synonimowe  Polisorbat 80; monooleinian polioksyetylenosorbitolu (20)  
Definicja  Mieszanina cz ęściowych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwod ­
ników sorbitolu skondensowanych z tlenkiem etylenu w stosunku 
około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwod ­
ników ze spo żywczym, dost ępnym w handlu kwasem oleinowym  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 150
 
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 65 % grup oksyetylenowych, co odpowiada 
nie mniej ni ż 96,5 % monooleinianu polioksyetylenosorbitolu (20) 
w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  W temperaturze 25 °C oleista ciecz o barwie cytrynowej do burszty ­
nowej o s łabym, charakterystycznym zapachu  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu i toluenie. Nierozpusz ­
czalny w oleju mineralnym i eterze naftowym  
Widmo absorpcji w podczerwieni  Charakterystyczne dla cz ęściowego estru polioksyetylowanego 
poliolu i kwasu t łuszczowego  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)  
Liczba kwasowa  Nie wy ższa niż 2 
Liczba zmydlenia  Nie ni ższa niż 45 i nie wy ższa niż 55 
Liczba hydroksylowa  Nie ni ższa niż 65 i nie wy ższa niż 80 
1,4-dioksan  Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Tlenek etylenu  Nie wi ęcej niż 0,2 mg/kg  
Glikole etylenowe (monoetylenowe 
i dietylenowe)  Nie więcej niż 0,25 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 434 MONOPALMITYNIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU (POLI ­
SORBAT 40) 
Nazwy synonimowe  Polisorbat 40; monopalmitynian polioksyetylenosorbitolu (20)  
Definicja  Mieszanina cz ęściowych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwod ­
ników sorbitolu kopolimeryzowanych tlenkiem etylenu w stosunku około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwod ­
ników ze spo żywczym, dost ępnym w handlu kwasem palmityno ­
wym
 
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 66 % grup oksyetylenowych, co odpowiada 
nie mniej ni ż 97 % monopalmitynianu polioksyetylenosorbitolu (20) 
w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  W temperaturze 25 °C oleista ciecz lub pó łżel o barwie cytrynowej 
do pomara ńczowej o s łabym, charakterystycznym zapachu  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu, octanie etylu i acetonie. 
Nierozpuszczalny w oleju mineralnym  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 151
 
Widmo absorpcji w podczerwieni  Charakterystyczne dla cz ęściowego estru polioksyetylowanego 
poliolu i kwasu t łuszczowego  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)  
Liczba kwasowa  Nie wy ższa niż 2 
Liczba zmydlenia  Nie ni ższa niż 41 i nie wy ższa niż 52 
Liczba hydroksylowa  Nie ni ższa niż 90 i nie wy ższa niż 107  
1,4-dioksan  Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Tlenek etylenu  Nie wi ęcej niż 0,2 mg/kg  
Glikole etylenowe (monoetylenowe 
i dietylenowe)  Nie więcej niż 0,25 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 435 MONOSTEARYNIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU (POLI ­
SORBAT 60) 
Nazwy synonimowe  Polisorbat 60; monostearynian polioksyetylenosorbitolu (20)  
Definicja  Mieszanina cz ęściowych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwod ­
ników sorbitolu kopolimeryzowanych tlenkiem etylenu w stosunku około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwod ­
ników ze spo żywczym, dost ępnym w handlu kwasem stearynowym
 
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 65 % grup oksyetylenowych, co odpowiada 
nie mniej ni ż 97 % monostearynianu polioksyetylenosorbitolu (20) 
w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  W temperaturze 25 °C oleista ciecz lub pó łżel o barwie cytrynowej 
do pomara ńczowej o s łabym, charakterystycznym zapachu  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, octanie etylu i toluenie. Nierozpuszczalny 
w oleju mineralnym i olejach ro ślinnych  
Widmo absorpcji w podczerwieni  Charakterystyczne dla cz ęściowego estru polioksyetylowanego 
poliolu i kwasu t łuszczowego  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)  
Liczba kwasowa  Nie wy ższa niż 2 
Liczba zmydlenia  Nie ni ższa niż 45 i nie wy ższa niż 55 
Liczba hydroksylowa  Nie ni ższa niż 81 i nie wy ższa niż 96 
1,4-dioksan  Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Tlenek etylenu  Nie wi ęcej niż 0,2 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 152
 
Glikole etylenowe (monoetylenowe 
i dietylenowe)  Nie więcej niż 0,25 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 436 TRISTEARYNIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU (POLI ­
SORBAT 65) 
Nazwy synonimowe  Polisorbat 65; tristearynian polioksyetylenosorbitolu (20)  
Definicja  Mieszanina cz ęściowych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwod ­
ników sorbitolu kopolimeryzowanych tlenkiem etylenu w stosunku 
około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwod ­
ników ze spo żywczym, dost ępnym w handlu kwasem stearynowym  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 46 % grup oksyetylenowych, co odpowiada 
nie mniej ni ż 96 % tristearynianu polioksyetylenosorbitolu (20) 
w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Woskowata substancja sta ła w temperaturze 25 °C, o barwie jasnob ­
rązowej i s łabym, charakterystycznym zapachu  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Dysperguje w wodzie. Rozpuszczalny w oleju mineralnym, olejach 
roślinnych, eterze naftowym, acetonie, eterze, dioksanie, etanolu 
i metanolu  
Zakres temperatur krzepni ęcia 29–33 °C  
Widmo absorpcji w podczerwieni  Charakterystyczne dla cz ęściowego estru polioksyetylowanego 
poliolu i kwasu t łuszczowego  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)  
Liczba kwasowa  Nie wy ższa niż 2 
Liczba zmydlenia  Nie ni ższa niż 88 i nie wy ższa niż 98 
Liczba hydroksylowa  Nie ni ższa niż 40 i nie wy ższa niż 60 
1,4-dioksan  Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Tlenek etylenu  Nie wi ęcej niż 0,2 mg/kg  
Glikole etylenowe (monoetylenowe 
i dietylenowe)  Nie więcej niż 0,25 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 153
 
E 440 (i) PEKTYNA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Pektyna sk łada się głównie z cz ęściowych estrów metylowych 
kwasu poligalakturonowego oraz jego soli amonowych, sodowych, potasowych i wapniowych. Otrzymywana przez ekstrakcj ę wodną 
odmian odpowiednich jadalnych cz ęści roślin, zwykle owoców 
cytrusowych lub jab łek. Nie stosuje si ę żadnych innych organicz ­
nych środków str ącających poza metanolem, etanolem i 2-propano ­
lem.
 
Numer wg EINECS  232-553-0  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Po przemyciu kwasem i alkoholem zawiera nie mniej ni ż 65 % 
kwasu galakturonowego w przeliczeniu na mas ę bezwodn ą i wolną 
od popiołu. 
Opis  Proszek o barwie bia łej, jasnożółtej, jasnoszarej lub jasnobr ązowej  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, tworzy koloidalny, opalizuj ący roztwór. 
Nierozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 12 % (105 °C, 2 godz.)  
Popiół nierozpuszczalny w kwasach  Nie wi ęcej niż 1 % (nierozpuszczalny w oko ło 3N kwasie chloro ­
wodorowym)  
Dwutlenek siarki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Zawartość azotu  Nie wi ęcej niż 1,0 % po przemyciu kwasem i etanolem  
Substancje nierozpuszczalne ogó łem Nie wi ęcej niż 3 %  
Pozostałości rozpuszczalników  Nie wi ęcej niż 1 % wolnego metanolu, etanolu i 2-propanolu, poje ­
dynczo lub łącznie, w przeliczeniu na mas ę wolną od substancji 
lotnych  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 440 (ii) PEKTYNA AMIDOWANA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Pektyna amidowana sk łada się głównie z cz ęściowych estrów mety ­
lowych i amidów kwasu poligalakturonowego oraz jego soli amono ­
wych, sodowych, potasowych i wapniowych. Jest otrzymywana 
przez ekstrakcj ę wodną odmian odpowiednich jadalnych cz ęści 
roślin, zwykle owoców cytrusowych lub jab łek, i reakcj ę z amonia ­
kiem w środowisku zasadowym. Nie stosuje si ę żadnych innych 
organicznych środków str ącających poza metanolem, etanolem i 2- 
propanolem.  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 154
 
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Po przemyciu kwasem i alkoholem zawiera nie mniej ni ż 65 % 
kwasu galakturonowego w przeliczeniu na mas ę bezwodn ą i wolną 
od popiołu. 
Opis  Proszek o barwie bia łej, jasnożółtej, jasnoszarej lub jasnobr ązowej  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, tworzy koloidalny, opalizuj ący roztwór. 
Nierozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 12 % (105 °C, 2 godz.)  
Popioły nierozpuszczalne w kwasach  Nie wi ęcej niż 1 % (nierozpuszczalny w oko ło 3N kwasie chloro ­
wodorowym)  
Stopień amidacji  Nie wi ęcej niż 25 % grup karboksylowych łącznie  
Pozostałości ditlenku siarki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Zawartość azotu  Nie wi ęcej niż 2,5 % po przemyciu kwasem i etanolem  
Substancje nierozpuszczalne ogó łem Nie wi ęcej niż 3 %  
Pozostałości rozpuszczalników  Nie wi ęcej niż 1 % metanolu, etanolu i 2-propanolu, pojedynczo lub 
łącznie, w przeliczeniu na mas ę wolną od substancji lotnych  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 442 FOSFATYDY AMONU 
Nazwy synonimowe  Sole amonowe kwasu fosfatydowego, mieszanina soli amonowych 
fosforylowanych glicerydów  
Definicja  Mieszanina zwi ązków amonowych kwasów fosfatydowych wyodr ęb­
niona z jadalnych t łuszczów i olejów. Do atomu fosforu mo że być 
przyłączona jedna, dwie lub trzy cz ęści glicerydowe. Ponadto dwie 
cząsteczki estru fosforowego mog ą być połączone ze sob ą i wystę­
pować jako fosfatydylo-fosfatydy  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść fosforu nie mniej ni ż 3 % i nie wi ęcej niż 3,4 % wagowo; 
zawartość amoniaku nie mniej ni ż 1,2 % i nie wi ęcej niż 1,5 % (w 
przeliczeniu na N)  
▼M3 
Opis  Oleista substancja pó łstała lub ciecz oleista  
▼B 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w t łuszczach. Nierozpuszczalny w wodzie. 
Częściowo rozpuszczalny w etanolu i acetonie  
Próba na obecno ść glicerolu  Wynik dodatni  
Test fatty acids  Wynik dodatni  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 155
 
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
Czystość 
Substancje nierozpuszczalne w eterze 
naftowym  Nie więcej niż 2,5 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 444 OCTAN IZOMA ŚLANU SACHAROZY 
Nazwy synonimowe  SAIB  
Definicja  Octan izoma ślanu sacharozy jest mieszanin ą produktów reakcji 
powstających w wyniku estryfikacji sacharozy spo żywczej z bezwod ­
nikami kwasu octowego i izomas łowego, a nast ępnie destylacji. 
Mieszanina zawiera wszystkie mo żliwe warianty estrów, w których 
stosunek molowy octanu do izoma ślanu wynosi oko ło 2:6  
Numer wg EINECS  204-771-6  
Nazwa chemiczna  Dioctan heksaizoma ślanu sacharozy  
Wzór chemiczny  C  40 H 62 O 19 
Masa cząsteczkowa  832-856 (w przybli żeniu), C  40 H 62 O 19 : 846,9  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98,8 % i nie wi ęcej niż 101,9 % C  40 H 62 O 19 
Opis  Przejrzysta ciecz wolna od osadu o barwie jasnos łomkowej i s łodkim 
zapachu  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w wi ększości rozpusz ­
czalników organicznych  
Współczynnik za łamania światła [n]  D 40 : 1,4492 - 1,4504  
Ciężar właściwy  [d]  25 D : 1,141 - 1,151  
Czystość 
Triacetyna  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Liczba kwasowa  Nie wy ższa niż 0,2 
Liczba zmydlenia  Nie ni ższa niż 524 i nie wy ższa niż 540  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 445 ESTRY GLICEROLU I ŻYWICY RO ŚLINNEJ 
Nazwy synonimowe  Żywica estrowa  
Definicja  Z łożona mieszanina estrów tri- oraz diglicerolu i kwasów żywicz­
nych żywicy ro ślinnej. Żywicę roślinną otrzymuje si ę przez 
ekstrakcję rozpuszczalnikiem wiekowych pni sosny, po której prze ­
prowadza si ę proces oczyszczania rozpuszczalnikiem w uk ładzie 
ciecz-ciecz. Z niniejszej specyfikacji wyklucza si ę substancje otrzy ­
mane z kalafonii destylacyjnej i b ędące wydzielin ą z pni żyjących 
sosen, a tak że substancje pochodz ące z kalafonii oleju talowego 
i produkty uboczne powsta łe przy produkcji pulpy na papier 
pakowy. Produkt ko ńcowy zawiera oko ło 90 % kwasów żywicznych 
i 10 % substancji o charakterze oboj ętnym (zwi ązki o budowie  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 156
 
niekwasowej). Frakcja kwasów żywicznych stanowi z łożoną miesza­
ninę izomerycznych diterpenoidów kwasów monokarboksylowych 
o empirycznym wzorze cz ąsteczki C  20 H 30 O 2 , głównie kwasu abie ­
tynowego. Substancj ę oczyszcza si ę przez odp ędzanie z par ą wodną 
lub przez przeciwpr ądową destylacj ę z parą wodną. 
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Substancja sta ła, twarda o barwie żółtej do jasnobursztynowej  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w acetonie  
Widmo absorpcji w podczerwieni  Charakterystyczne dla zwi ązku 
Czystość 
Ciężar właściwy roztworu  [d]  20 25 nie mniej ni ż 0,935 przy oznaczaniu w 50 % roztworze d- 
limonenu (97 %, temperatura wrzenia 175,5-176 °C, d  20 4 : 0,84)  
Temperatura mi ęknienia metod ą pier­ 
ścienia i kuli  Między 82 °C a 90 °C  
Liczba kwasowa  Nie mniej ni ż 3 i nie wi ęcej niż 9 
Liczba hydroksylowa  Nie mniej ni ż 15 i nie wi ęcej niż 45 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Próba na nieobecno ść kalafonii z oleju 
talowego (próba na obecno ść siarki)  Podczas ogrzewania zwi ązków organicznych zawieraj ących siark ę 
w obecno ści mrówczanu sodu przekszta łcona w siarkowodór siarka 
może być łatwo wykryta za pomoc ą papierka nasyconego octanem 
ołowiu. Dodatni wynik próby wskazuje na zastosowanie kalafonii 
z oleju talowego zamiast kalafonii ekstrakcyjnej  
E 450 (i) DIFOSFORAN DISODOWY 
Nazwy synonimowe  Difosforan diwodoro-disodowy; pirofosforan diwodoro-disodowy; 
kwaśny pirofosforan sodu; pirofosforan disodowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-835-0  
Nazwa chemiczna  Difosforan diwodoro-disodowy  
Wzór chemiczny  Na  2 H 2 P 2 O 7 
Masa cząsteczkowa  221,94  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95 % difosforanu disodowego 
Zawartość P 2 O 5 nie mniej ni ż 63,0 % i nie wi ęcej niż 64,5 %  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 157
 
Opis  Bia ły proszek lub granulki  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie  
pH Mi ędzy 3,7 a 5,0 (1 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,5 % (105 °C, 4 godz.)  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 1 %  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Glin Nie wi ęcej niż 200 mg/kg  
E 450 (ii) DIFOSFORAN TRISODOWY 
Nazwy synonimowe  Kwa śny pirofosforan trisodowy; monowodorodifosforan trisodowy; 
monowodoropirofosforan trisodowy; difosforan trisodu  
Definicja  
Numer wg EINECS  238-735-6  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  Jednowodzian: Na  3 HP 2 O 7 · H 2 O 
Bezwodny: Na  3 HP 2 O 7 
Masa cząsteczkowa  Jednowodzian: 261,95 
Bezwodny: 243,93  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95 % w przeliczeniu na such ą masę. 
Zawartość P 2 O 5 nie mniej ni ż 57 % i nie wi ęcej niż 59 %  
Opis  Bia ły proszek lub granulki, wyst ępuje w postaci bezwodnej lub jako 
jednowodzian  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie  
pH Mi ędzy 6,7 a 7,5 (1 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy pra żeniu Nie wi ęcej niż 4,5 % dla postaci bezwodnej (450–550 °C) 
Nie więcej niż 11,5 % dla postaci jednowodnej  
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,5 % (105 °C, 4 godz.) dla postaci bezwodnej 
Nie więcej niż 1,0 % (105 °C, 4 godz.) dla postaci jednowodnej  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 158
 
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 450 (iii) DIFOSFORAN TETRASODOWY 
Nazwy synonimowe  Pirofosforan czterosodowy; difosforan czterosodowy; fosforan czte ­
rosodowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-767-1  
Nazwa chemiczna  Difosforan tetrasodowy  
Wzór chemiczny  Bezwodny: Na  4 P 2 O 7 
Dziesięciowodzian: Na  4 P 2 O 7 · 10H  2 O 
Masa cząsteczkowa  Bezwodny: 265,94 
Dziesięciowodzian: 446,09  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95 % Na  4 P 2 O 7 w przeliczeniu na pozosta łość 
po prażeniu 
Zawartość P 2 O 5 nie mniej ni ż 52,5 % i nie wi ęcej niż 54,0 %  
Opis  Bezbarwne lub bia łe kryszta ły bądź biały, krystaliczny proszek lub 
granulat. Dziesi ęciowodzian lekko traci wod ę krystalizacyjn ą pod 
wpływem suchego powietrza  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu  
pH Mi ędzy 9,8 a 10,8 (1 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy pra żeniu Nie wi ęcej niż 0,5 % dla soli bezwodnej, nie mniej ni ż 38 % i nie 
więcej niż 42 % dla dziesi ęciowodzianu (105 °C, 4 godz., nast ępnie 
550 °C, 30 minut)  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 450 (v) DIFOSFORAN TETRAPOTASOWY 
Nazwy synonimowe  Pirofosforan czteropotasowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  230-785-7  
Nazwa chemiczna  Difosforan tetrapotasowy  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 159
 
Wzór chemiczny  K  4 P 2 O 7 
Masa cząsteczkowa  330,34 (posta ć bezwodna)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95 % (800 °C przez 0,5 godz.) 
Zawartość P 2 O 5 nie mniej ni ż 42,0 % i nie wi ęcej niż 43,7 % 
w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bezbarwne kryszta ły lub bia ły bardzo higroskopijny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu  
pH Mi ędzy 10,0 a 10,8 (1 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy pra żeniu Nie wi ęcej niż 2 % (105 °C, 4 godz., nast ępnie 550 °C, 30 min)  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 450 (vi) DIFOSFORAN DIWAPNIOWY 
Nazwy synonimowe  Pirofosforan wapnia  
Definicja  
Numer wg EINECS  232-221-5  
Nazwa chemiczna  Difosforan diwapniowy 
Pirofosforan diwapniowy  
Wzór chemiczny  Ca  2 P 2 O 7 
Masa cząsteczkowa  254,12  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 96 % 
Zawartość P 2 O 5 nie mniej ni ż 55 % i nie wi ęcej niż 56 %  
Opis  Drobny, bia ły, bezwonny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w rozcie ńczonym 
kwasie chlorowodorowym i kwasie azotowym  
pH Mi ędzy 5,5 a 7,0 (10 % zawiesina w wodzie)  
Czystość 
Strata przy pra żeniu Nie wi ęcej niż 1,5 % (800 °C ± 25 °C, 30 minut  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 160
 
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 450 (vii) DIWODORO-DIFOSFORAN WAPNIA 
Nazwy synonimowe  Kwa śny pirofosforan wapnia; pirofosforan diwodorowapniowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  238-933-2  
Nazwa chemiczna  Diwodorofosforan wapnia  
Wzór chemiczny  CaH  2 P 2 O 7 
Masa cząsteczkowa  215,97  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 90 % w przeliczeniu na bezwodn ą substancj ę 
Zawartość P 2 O 5 nie mniej ni ż 61 % i nie wi ęcej niż 66 %  
Opis  Bia łe kryształy lub proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
Czystość 
Substancje nierozpuszczalne w kwasach  Nie wi ęcej niż 0,4 %  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Glin Nie wi ęcej niż 800 mg/kg. Przepis ten ma zastosowanie do dnia 
31 marca 2015 r. 
Nie więcej niż 200 mg/kg. Przepis ten ma zastosowanie od dnia 
1 kwietnia 2015 r.  
▼M10  
E 450 (ix) DIWODORODIFOSFORAN MAGNEZU 
Nazwy synonimowe  Kwa śny pirofosforan magnezu, diwodoropirofosforan monomagne ­
zowy; difosforan magnezu, pirofosforan magnezu  
Definicja  Diwodorodifosforan magnezu jest kwa śną solą magnezow ą kwasu 
difosforowego. Jest produkowany przez powolne dodawanie dyspersji wodnej wodorotlenku magnezu do kwasu fosforowego a ż 
do osiągnięcia stosunku molowego mi ędzy Mg a P wynosz ącego 
około 1:2. Podczas reakcji utrzymuje si ę temperatur ę poniżej 60 °C. 
Do mieszaniny reakcyjnej dodaje si ę około 0,1 % nadtlenku wodoru, 
po czym mu ł się podgrzewa i mieli.
 ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 161
 
Numer wg EINECS  244-016-8  
Nazwa chemiczna  Diwodorodifosforan monomagnezowy  
Wzór chemiczny  MgH  2 P 2 O 7 
Masa cząsteczkowa  200,25  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 68,0 % i nie wi ęcej niż 70,5 % P  2 O 5 w przeli­
czeniu na P  2 O 5 
Zawiera nie mniej ni ż 18,0 % i nie wi ęcej niż 20,5 % MgO w prze ­
liczeniu na MgO  
Opis  Bia łe kryształy lub proszek  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść S łabo rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny 
w etanolu  
Wielkość cząsteczek:  Średnia wielko ść cząsteczek waha si ę między 10 a 50 μm 
Czystość 
Strata przy pra żeniu Nie wi ęcej niż 12 % (800 °C, 0,5 godziny)  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 20 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Glin Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg.  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
▼B 
E 451 (i) TRIFOSFORAN PENTASODOWY 
Nazwy synonimowe  Trójpolifosforan pi ęciosodowy; trójpolifosforan sodowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-838-7  
Nazwa chemiczna  Trifosforan pentasodowy  
Wzór chemiczny  Na  5 O 10 P 3 · nH  2 O (n = 0 lub 6)  
Masa cząsteczkowa  367,86  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 85,0 % (dla postaci bezwodnej) lub 65,0 % 
(dla postaci sze ściowodzianu) 
Zawartość P 2 O 5 nie mniej ni ż 56 % i nie wi ęcej niż 59 % (posta ć 
bezwodna) lub nie mniej ni ż 43 % i nie wi ęcej niż 45 % (sze ścio­
wodzian)  ▼M10  2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 162
 
Opis  Bia łe, nieco higroskopijne granulki lub proszek  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 9,1 a 10,2 (1 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Bezwodny: Nie wi ęcej niż 0,7 % (105 °C, 1 godz.) 
Sześciowodzian: nie wi ęcej niż 23,5 % (60 °C, 1 godz., nast ępnie 
105 °C, 4 godz.)  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Higher polyphosphates  Nie wi ęcej niż 1 %  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 451 (ii) TRIFOSFORAN PENTAPOTASOWY 
Nazwy synonimowe  Trójpolifosforan pi ęciopotasowy; trójfosforan potasu; trójpolifosforan 
potasu  
Definicja  
Numer wg EINECS  237-574-9  
Nazwa chemiczna  Trifosforan pentapotasowy; tripolifosforan pentapotasowy  
Wzór chemiczny  K  5 O 10 P 3 
Masa cząsteczkowa  448,42  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 85 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Zawartość P 2 O 5 nie mniej ni ż 46,5 % i nie wi ęcej niż 48 %  
Opis  Bia ły, bardzo higroskopijny proszek lub granulki  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 9,2 a 10,5 (1 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy pra żeniu Nie wi ęcej niż 0,4 % (105 °C, 4 godz., nast ępnie 550 °C, 30 minut)  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 2 %  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 163
 
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 452 (i) POLIFOSFORAN SODU  
I. ROZPUSZCZALNY POLIFOSFORAN 
Nazwy synonimowe  Heksametafosforan sodowy; Tetrapolifosforan sodowy; sól Grahama; 
polifosforany sodu, szkliste; polimetafosforan sodowy; metafosforan sodowy
 
Definicja  Rozpuszczalne polifosforany sodu otrzymuje si ę w wyniku stapiania, 
a następnie chłodzenia ortofosforanów sodu. Zwi ązki te stanowi ą 
grupę składającą się z kilku amorficznych, rozpuszczalnych w wodzie 
polifosforanów zbudowanych z liniowych łańcuchów jednostek 
metafosforanu (NaPO  3 ) x , gdzie x ≥ 2, zako ńczonych grupami 
Na 2 PO 4 . Substancje te zwykle identyfikuje si ę na podstawie 
stosunku Na  2 O do P  2 O 5 lub zawarto ści P  2 O 5 . Stosunek Na  2 O do 
P 2 O 5 wynosi oko ło 1,3 dla tetrapolifosforanu sodu, gdzie x = oko ło 
4; około 1,1 dla soli Grahama, cz ęsto nazywanej heksametafosfo ­
ranem sodu, gdzie x = 13–18; oraz oko ło 1,0 dla polifosforanów 
sodu o wi ększych masach cz ąsteczkowych, gdzie x = 20–100 lub 
więcej. Warto ść pH roztworów tych soli wynosi od 3,0 do 9,0  
Numer wg EINECS  272-808-3  
Nazwa chemiczna  Polifosforan sodu  
Wzór chemiczny  Niejednorodna mieszanina soli sodowych liniowo skondensowanych 
kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze H  (n + 2)  P n O (3n + 1)  , gdzie 
„n” jest nie mniejsze ni ż 2 
Masa cząsteczkowa  (102)  n 
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść P 2 O 5 nie mniej ni ż 60 % i nie wi ęcej niż 71 % w przeli ­
czeniu na pozosta łość po prażeniu 
Opis  Bezbarwne lub bia łe, przezroczyste p łatki, granulki lub proszki  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 3,0 a 9,0 (1 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy pra żeniu Nie wi ęcej niż 1 %  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
II. NIEROZPUSZCZALNY POLIFOSFORAN 
Nazwy synonimowe  Nierozpuszczalny metafosforan sodowy; sól Maddrella; nierozpusz ­
czalny polifosforan sodu; IMP  
Definicja  Nierozpuszczalny metafosforan sodu to polifosforan sodu o du żej 
masie cząsteczkowej zbudowany z dwóch d ługich łańcuchów meta ­
fosforanów (NaPO  3 ) x , które są spiralnie skr ęcone wokó ł wspólnej 
osi w przeciwnych kierunkach. Stosunek Na  2 O do P  2 O 5 wynosi 
około 1,0. Warto ść pH wodnej zawiesiny 1:3 wynosi oko ło 6,5.  
Numer wg EINECS  272-808-3  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 164
 
Nazwa chemiczna  Polifosforan sodu  
Wzór chemiczny  Niejednorodna mieszanina soli sodowych liniowo skondensowanych 
kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze H  (n + 2)  P n O (3n + 1)  , gdzie 
„n” jest nie mniejsze ni ż 2 
Masa cząsteczkowa  (102)  n 
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść P 2 O 5 nie mniej ni ż 68,7 % i nie wi ęcej niż 70,0 %  
Opis  Bia ły krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w kwasach mineralnych 
i w roztworach chlorku potasu i chlorku amonu (ale nie chlorku 
sodu)  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
pH Oko ło 6,5 (wodna zawiesina 1:3)  
Czystość 
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 452 (ii) POLIFOSFORAN POTASU 
Nazwy synonimowe  Metafosforan potasu; polimetafosforan potasu; sól Kurrola  
Definicja  
Numer wg EINECS  232-212-6  
Nazwa chemiczna  Polifosforan potasu  
Wzór chemiczny  (KPO  3 )n 
Niejednorodna mieszanina soli potasowych liniowo skondensowa ­
nych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze H  (n + 2)  P n O (3n + 
1) , gdzie „n” jest nie mniejsze od 2  
Masa cząsteczkowa  (118)  n 
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść P 2 O 5 nie mniej ni ż 53,5 % i nie wi ęcej niż 61,5 % 
w przeliczeniu na pozosta łość po prażeniu 
Opis  Drobny, bia ły proszek lub kryszta ły albo szkliste, bezbarwne p łatki 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść 1 g rozpuszcza si ę w 100 ml roztworu octanu sodu o st ężeniu 1:25  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
pH Nie wi ęcej niż 7,8 (1 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy pra żeniu Nie wi ęcej niż 2 % (105 °C, 4 godz., nast ępnie 550 °C, 30 min)  
Fosforany cykliczne  Nie wi ęcej niż 8 % w przeliczeniu na P  2 O 5 ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 165
 
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 452 (iii) POLIFOSFORAN SODOWO-WAPNIOWY 
Nazwy synonimowe  Polifosforan sodowo-wapniowy, szklisty  
Definicja  
Numer wg EINECS  233-782-9  
Nazwa chemiczna  Polifosforan sodowo-wapniowy  
Wzór chemiczny  (NaPO  3 ) n CaO, gdzie n wynosi zwykle 5  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść P 2 O 5 nie mniej ni ż 61 % i nie wi ęcej niż 69 % w przeli ­
czeniu na pozosta łość po prażeniu 
Opis  Szkliste kryszta ły lub kulki o barwie bia łej 
Identyfikacja  
pH Oko ło 5 do 7 (1 % m/m zawiesina)  
Zawartość CaO  7 %–15 % m/m  
Czystość 
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 452 (iv) POLIFOSFORAN WAPNIA 
Nazwy synonimowe  Metafosforan wapnia; polimetafosforan wapnia  
Definicja  
Numer wg EINECS  236-769-6  
Nazwa chemiczna  Polifosforan wapnia  
Wzór chemiczny  (CaP  2 O 6 )n 
Niejednorodna mieszanina soli wapniowych skondensowanych 
kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze H  (n + 2)  P n O (3n + 1)  , 
gdzie „n” jest nie mniejsze ni ż 2 
Masa cząsteczkowa  (198)  n 
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść P 2 O 5 nie mniej ni ż 71 % i nie wi ęcej niż 73 % w przeli ­
czeniu na pozosta łość po prażeniu 
Opis  Bezbarwne, bezwonne kryszta ły lub bia ły proszek  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Zwykle trudno rozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w kwasach  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 166
 
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
Zawartość CaO  27 do 29,5 %  
Czystość 
Strata przy pra żeniu Nie wi ęcej niż 2 % (105 °C, 4 godz., nast ępnie 550 °C, 30 min.)  
Fosforany cykliczne  Nie wi ęcej niż 8 % (w przeliczeniu na P  2 O 5 ) 
Fluorki  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 459 BETA-CYKLODEKSTRYNA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Beta-cyklodekstryna jest nieredukuj ącym, cyklicznym sacharydem 
składającym się z 7 jednostek D-glukopiranozowych po łączonych 
wiązaniami α-1,4. Jest wytwarzana w wyniku dzia łania enzymu 
cykloglikozylotransferazy (CGTaza) otrzymywanego z  Bacillus 
circulans , Paenibacillus macerans  lub rekombinowanego szczepu  
Bacillus licheniformis SJ1608  na częściowo hydrolizowane skrobie  
Numer wg EINECS  231-493-2  
Nazwa chemiczna  Cykloheptaamyloza  
Wzór chemiczny  (C  6 H 10 O 5 ) 7 
Masa cząsteczkowa  1 135  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98,0 % (C  6 H 10 O 5 ) 7 w przeliczeniu na 
bezwodną masę 
Opis  Praktycznie bezwonna, krystaliczna substancja sta ła o barwie bia łej 
lub prawie bia łej 
Barwa roztworu wodnego  Przejrzysta i bezbarwna  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Trudno rozpuszczalny w wodzie; dobrze rozpuszczalny w gor ącej 
wodzie; s łabo rozpuszczalny w etanolu  
Skręcalność właściwa  [ α] D 25 : + 160° do + 164° (1 % roztwór)  
pH value:  5,0–8,0 (1 % roztwór)  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 14 % (metoda Karla Fischera)  
Inne cyklodekstryny  Nie wi ęcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Pozostałości rozpuszczalników  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg zarówno dla toluenu, jak i dla trichloroety ­
lenu 
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
▼M8 
E 460 (i) CELULOZA MIKROKRYSTALICZNA, ŻEL CELULOZOWY  
Nazwy synonimowe  
▼B 
Definicja  Celuloza mikrokrystaliczna to oczyszczona, cz ęściowo zdepolimery ­
zowana celuloza uzyskana w wyniku chemicznej obróbki alfa-celu ­
lozy otrzymanej w postaci pulpy z naturalnych odmian w łóknistego 
surowca ro ślinnego przy u życiu kwasów mineralnych. Stopie ń poli­
meryzacji jest zwykle ni ższy niż 400  
Numer wg EINECS  232-674-9  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 167
 
Nazwa chemiczna  Celuloza  
Wzór chemiczny  (C  6 H 10 O 5 ) n 
Masa cząsteczkowa  Oko ło 36 000  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 97 % celulozy w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Wielkość cząstek Nie mniej ni ż 5 μm (nie wi ęcej niż 10 % cz ąstek mniejszych ni ż 
5 μm) 
Opis  Drobny, bezwonny proszek o barwie bia łej lub prawie bia łej 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie, etanolu, eterze i rozcie ńczonych 
kwasach mineralnych. S łabo rozpuszczalny w roztworze wodoro ­
tlenku sodu  
Reakcja barwna  Do 1 mg próbki doda ć 1 ml kwasu fosforowego i ogrzewa ć w łaźni 
wodnej przez 30 minut. Doda ć 4 ml roztworu pirokatecholu 
w kwasie fosforowym w stosunku 1:4 i ogrzewa ć przez 30 minut. 
Powstaje czerwone zabarwienie  
Spektroskopia w podczerwieni  Do oznaczenia  
Test zawiesinowy  30 g próbki wymiesza ć z 270 ml wody w wysokoobrotowym 
(12 000 obr./min) mikserze przez 5 minut. Powsta ła mieszanina 
będzie albo łatwo płynącą, albo ci ężką, grudkowat ą zawiesin ą, 
która słabo płynie, o ile w ogóle jest p łynna, słabo sedymentuje 
i zawiera liczne p ęcherzyki powietrza. W przypadku otrzymania 
łatwo płynącej zawiesiny przenie ść 100 ml tej zawiesiny do cylindra 
miarowego o pojemno ści 100 ml i pozostawi ć na 1 godzin ę. 
Substancje sta łe osadzaj ą się na dnie i pojawia si ę supernatant.  
pH pH supernatantu wynosi mi ędzy 5,0 a 7,5 (10 % zawiesina 
w wodzie).  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 7 % (105 °C, 3 godz.)  
Substancje rozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,24 %  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)  
Skrobia  Niewykrywalna 
Do 20 ml zawiesiny otrzymanej w badaniu identyfikacji – test 
zawiesinowy doda ć kilka kropli roztworu jodu i wymiesza ć. Nie 
powinno powsta ć purpurowe, przechodz ące w niebieskie, ani niebie ­
skie zabarwienie.  
Grupy karboksylowe  Nie wi ęcej niż 1 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 460 (ii) CELULOZA SPROSZKOWANA 
Definicja  Oczyszczona, mechanicznie rozdrobniona celuloza otrzymana 
w wyniku przetwarzania alfa-celulozy otrzymanej w postaci pulpy 
z naturalnych odmian w łóknistego surowca ro ślinnego  
Numer wg EINECS  232-674-9  
Nazwa chemiczna  Celuloza; Liniowy polimer reszt glukozowych po łączonych 
w stosunku 1:4  
Wzór chemiczny  (C  6 H 10 O 5 ) n 
Masa cząsteczkowa  (162)  n (n przewa żnie wynosi 1 000 lub wi ęcej) 
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 92 %  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 168
 
Wielkość cząstek Nie mniej ni ż 5 μm (nie wi ęcej niż 10 % cz ąstek mniejszych ni ż 
5 μm) 
Opis  Bia ły, bezwonny proszek  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie, etanolu, eterze i rozcie ńczonych 
kwasach mineralnych. S łabo rozpuszczalny w roztworze wodoro ­
tlenku sodu  
Test zawiesinowy  30 g próbki wymiesza ć z 270 ml wody w wysokoobrotowym 
(12 000 obr./min.) mikserze przez 5 minut. Powsta ła mieszanina 
będzie albo łatwo płynącą, albo ci ężką, grudkowat ą zawiesin ą, 
która słabo płynie, o ile w ogóle jest p łynna, słabo sedymentuje 
i zawiera liczne p ęcherzyki powietrza. W przypadku otrzymania 
łatwo płynącej zawiesiny przenie ść 100 ml tej zawiesiny do cylindra 
miarowego o pojemno ści 100 ml i pozostawi ć na 1 godzin ę. 
Substancje sta łe osadzaj ą się na dnie i pojawia si ę supernatant.  
pH pH supernatantu wynosi mi ędzy 5,0 a 7,5 (10 % zawiesina 
w wodzie).  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 7 % (105 °C, 3 godz.)  
Substancje rozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 1,0 %  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,3 % (800 ± 25 °C)  
Skrobia  Niewykrywalna 
Do 20 ml zawiesiny otrzymanej w badaniu identyfikacji – test 
zawiesinowy doda ć kilka kropli roztworu jodu i wymiesza ć. Nie 
powinno powsta ć purpurowe, przechodz ące w niebieskie, ani niebie ­
skie zabarwienie.  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 461 METYLOCELULOZA 
Nazwy synonimowe  Eter metylowy celulozy  
Definicja  Metyloceluloza jest celuloz ą otrzyman ą bezpośrednio z odmian 
włóknistego surowca ro ślinnego i cz ęściowo eteryfikowan ą grupami 
metylowymi  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Eter metylowy celulozy  
Wzór chemiczny  Polimery zawieraj ą podstawione jednostki anhydroglukozy o nast ępu­
jącym wzorze ogólnym: 
C 6 H 7 O 2 (OR  1 )(OR  2 )(OR  3 ), gdzie R  1 , R 2 , R 3 mogą zamiennie ozna ­
czać jeden z nast ępujących podstawników: 
— H 
— CH  3 lub 
— CH  2 CH 3 
Masa cząsteczkowa  Od oko ło 20 000 do 380 000  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 25 % i nie wi ęcej niż 33 % grup metoksylo ­
wych (-OCH  3 ) oraz nie wi ęcej niż 5 % grup hydroksyetoksylowych 
(-OCH  2 CH 2 OH) ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 169
 
Opis  Lekko higroskopijny w łóknisty lub ziarnisty proszek o barwie bia łej 
lub jasno żółtawej bądź szarawej, bez smaku i bez zapachu  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść P ęcznieje w wodzie, tworz ąc przejrzysty do opalizuj ącego, lepki 
roztwór koloidalny. 
Nierozpuszczalny w etanolu, eterze i chloroformie 
Rozpuszczalny w lodowatym kwasie octowym  
pH Nie mniej ni ż 5,0 i nie wi ęcej niż 8,0 (1 % roztwór koloidalny)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 10 % (105 °C, 3 godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 1,5 % (800 ± 25 °C)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 462 ETYLOCELULOZA 
Nazwy synonimowe  Eter etylowy celulozy  
Definicja  Etyloceluloza to celuloza otrzymana bezpo średnio z w łóknistego 
surowca ro ślinnego i cz ęściowo eteryfikowana grupami etylowymi  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Eter etylowy celulozy  
Wzór chemiczny  Polimery zawieraj ą podstawione jednostki anhydroglukozy o nast ępu­
jącym wzorze ogólnym: 
C 6 H 7 O 2 (OR  1 )(OR  2 ), gdzie R  1 i R 2 mogą zamiennie oznacza ć jeden 
z następujących podstawników: 
— H 
— CH  2 CH 3 
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 44 % i nie wi ęcej niż 50 % grup etoksylo ­
wych (-OC  2 H 5 ) w przeliczeniu na such ą masę (co odpowiada nie 
więcej niż 2,6 grup etoksylowych na jednostk ę anhydroglukozy)  
Opis  Lekko higroskopijny proszek bez zapachu i bez smaku, o barwie 
białej do prawie bia łej 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie, glicerolu i propan-1,2-diolu, 
ale rozpuszczalny w ró żnych proporcjach w niektórych rozpuszczal ­
nikach organicznych, zale żnie od zawarto ści grup etoksylowych. 
Etyloceluloza zawieraj ąca mniej ni ż 46-48 % grup etoksylowych 
jest dobrze rozpuszczalna w tetrahydrofuranie, octanie metylu, chlo ­
roformie i mieszaninach w ęglowodorów aromatycznych z etanolem. 
Etyloceluloza zawieraj ąca 46-68 % grup etoksylowych lub wi ęcej 
jest dobrze rozpuszczalna w etanolu, metanolu, toluenie, chloro ­
formie i octanie etylu  
Próba na tworzenie warstwy  Rozpu ścić 5 g próbki w 95 g mieszaniny toluenu i etanolu 
w stosunku 80:20 (m/m). Powstaje klarowny, stabilny roztwór 
o lekko żółtym zabarwieniu. Wyla ć kilka ml roztworu na szklan ą 
płytkę i poczeka ć do odparowania rozpuszczalnika. Pozostaje gruba, 
ciągła, przejrzysta warstwa. Warstwa ta jest palna  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 170
 
pH Oboj ętne (1 % roztwór koloidalny)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 3 % (105 °C, 2 godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,4 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 463 HYDROKSYPROPYLOCELULOZA 
Nazwy synonimowe  Eter hydroksypropylowy celulozy  
Definicja  Hydroksypropyloceluloza to celuloza otrzymana bezpo średnio 
z odmian w łóknistego surowca ro ślinnego i cz ęściowo eteryfikowana 
grupami hydroksypropylowymi  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Eter hydroksypropylowy celulozy  
Wzór chemiczny  Polimery zawieraj ą podstawione jednostki anhydroglukozy o nast ępu­
jącym wzorze ogólnym: 
C 6 H 7 O 2 (OR  1 )(OR  2 )(OR  3 ), gdzie R  1 , R 2 , R 3 mogą zamiennie ozna ­
czać jeden z nast ępujących podstawników: 
— H 
— CH  2 CHOHCH  3 
— CH  2 CHO(CH  2 CHOHCH  3 )CH  3 
— CH  2 CHO[CH  2 CHO(CH  2 CHOHCH  3 )CH  3 ]CH  3 
Masa cząsteczkowa  Od oko ło 30 000 do 1 000 000  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie wi ęcej niż 80,5 % grup hydroksypropoksylowych 
(-OCH  2 CHOHCH  3 ), co odpowiada nie wi ęcej niż 4,6 % grup hydro ­
ksypropylowych na jednostk ę anhydroglukozy w przeliczeniu na 
suchą masę 
Opis  Lekko higroskopijny w łóknisty lub ziarnisty proszek o barwie bia łej 
lub jasno żółtawej bądź szarawej, bez smaku i bez zapachu  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść P ęcznieje w wodzie, tworz ąc przejrzysty do opalizuj ącego, lepki 
roztwór koloidalny. Rozpuszczalny w etanolu. Nierozpuszczalny w eterze
 
Chromatografia gazowa  Oznaczy ć podstawniki metod ą chromatografii gazowej  
pH Nie mniej ni ż 5,0 i nie wi ęcej niż 8,0 (1 % roztwór koloidalny)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 10 % (105 °C, 3 godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,5 % oznaczone w temperaturze 800 ± 25 °C  
Chlorohydryny propylenu  Nie wi ęcej niż 0,1 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 171
 
E 464 HYDROKSYPROPYLOMETYLOCELULOZA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Hydroksypropylometyloceluloza to celuloza otrzymana bezpo średnio 
z odmian w łóknistego surowca ro ślinnego i cz ęściowo eteryfikowana 
grupami metylowymi oraz w niewielkim stopniu podstawiona 
grupami hydroksypropylowymi  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Eter 2-hydroksypropylowy metylocelulozy  
Wzór chemiczny  Polimery zawieraj ą podstawione jednostki anhydroglukozy o nast ępu­
jącym wzorze ogólnym: 
C 6 H 7 O 2 (OR  1 )(OR  2 )(OR  3 ), gdzie R  1 , R 2 , R 3 mogą zamiennie ozna ­
czać jeden z nast ępujących podstawników: 
— H 
— CH  3 
— CH  2 CHOHCH  3 
— CH  2 CHO (CH  2 CHOHCH  3 ) CH  3 
— CH  2 CHO[CH  2 CHO (CH  2 CHOHCH  3 ) CH  3 ]CH  3 
Masa cząsteczkowa  Od oko ło 13 000 do 200 000  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 19 % i nie wi ęcej niż 30 % grup metoksylo ­
wych (-OCH  3 ) oraz nie mniej ni ż 3 % i nie wi ęcej niż 12 % grup 
hydroksypropoksylowych (-OCH  2 CHOHCH  3 ) w przeliczeniu na 
bezwodną masę 
Opis  Lekko higroskopijny w łóknisty lub ziarnisty proszek o barwie bia łej 
lub jasno żółtawej bądź szarawej, bez smaku i bez zapachu  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść P ęcznieje w wodzie, tworz ąc przejrzysty do opalizuj ącego, lepki 
roztwór koloidalny. Nierozpuszczalny w etanolu  
Chromatografia gazowa  Oznaczy ć podstawniki metod ą chromatografii gazowej  
pH Nie mniej ni ż 5,0 i nie wi ęcej niż 8,0 (1 % roztwór koloidalny)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 10 % (105 °C, 3 godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 1,5 % dla produktów o lepko ści 50 mPa.s lub wi ęk­
szej 
Nie więcej niż 3 % dla produktów o lepko ści mniejszej ni ż 50 mPa.s  
Chlorohydryny propylenu  Nie wi ęcej niż 0,1 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 465 ETYLOMETYLOCELULOZA 
Nazwy synonimowe  Metyloetyloceluloza  
Definicja  Etylometyloceluloza to celuloza otrzymana bezpo średnio z odmian 
włóknistego surowca ro ślinnego i cz ęściowo eteryfikowana grupami 
metylowymi i etylowymi  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Eter metyloetylowy celulozy  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 172
 
Wzór chemiczny  Polimery zawieraj ą podstawione jednostki anhydroglukozy o nast ępu­
jącym wzorze ogólnym: 
C 6 H 7 O 2 (OR  1 )(OR  2 )(OR  3 ), gdzie R  1 , R 2 , R 3 mogą zamiennie ozna ­
czać jeden z nast ępujących podstawników: 
— H 
— CH  3 
— CH  2 CH 3 
Masa cząsteczkowa  Od oko ło 30 000 do 40 000  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 3,5 % i nie wi ęcej niż 6,5 % grup metoksy ­
lowych (-OCH  3 ) oraz nie mniej ni ż 14,5 % i nie wi ęcej niż 19 % 
grup etoksylowych (-OCH  2 CH 3 ) w przeliczeniu na bezwodn ą masę, 
a także nie mniej ni ż 13,2 % i nie wi ęcej niż 19,6 % grup alko ­
ksylowych ogó łem w przeliczeniu na grupy metoksylowe  
Opis  Lekko higroskopijny w łóknisty lub ziarnisty proszek o barwie bia łej 
lub jasno żółtawej bądź szarawej, bez smaku i bez zapachu  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść P ęcznieje w wodzie, tworz ąc przejrzysty do opalizuj ącego, lepki 
roztwór koloidalny. Rozpuszczalny w etanolu. Nierozpuszczalny w eterze
 
pH Nie mniej ni ż 5,0 i nie wi ęcej niż 8,0 (1 % roztwór koloidalny)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15 % dla postaci w łóknistej i nie wi ęcej niż 10 % dla 
postaci sproszkowanej (105 °C, do sta łej masy)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,6 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
▼M8 
E 466 SÓL SODOWA KARBOKSYMETYLOCELULOZY, GUMA CELU ­
LOZOWA  
Nazwy synonimowe  NaCMC; CMC sodowa  
Definicja  Sól sodowa karboksymetylocelulozy to cz ęściowa sól sodowa eteru 
karboksymetylowego celulozy otrzymywanej bezpo średnio z odmian 
włóknistego surowca ro ślinnego  
▼B 
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Sól sodowa eteru karboksymetylowego celulozy  
Wzór chemiczny  Polimery zawieraj ą podstawione jednostki anhydroglukozy o nast ępu­
jącym wzorze ogólnym: 
C 6 H 7 O 2 (OR  1 )(OR  2 )(OR  3 ), gdzie R  1 , R 2 , R 3 mogą zamiennie ozna ­
czać jeden z nast ępujących podstawników: 
— H 
— CH  2 COONa 
— CH  2 COOH  
Masa cząsteczkowa  Wi ększa niż około 17 000 (stopie ń polimeryzacji – oko ło 100)  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Lekko higroskopijny w łóknisty lub ziarnisty proszek o barwie bia łej 
lub jasno żółtawej bądź szarawej, bez smaku i bez zapachu  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 173
 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść W wodzie daje lepki roztwór koloidalny. Nierozpuszczalny 
w etanolu  
Próba tworzenia piany  Energicznie wstrz ąsnąć 0,1 % roztwór próbki. Nie tworzy si ę 
warstwa piany. (Próba ta pozwala odró żnić sól sodow ą karboksyme ­
tylocelulozy od innych eterów celulozy)  
Tworzenie osadu  Do 5 ml 0,5 % roztworu próbki doda ć 5 ml 5 % roztworu siarczanu 
miedzi lub siarczanu glinu. Wytr ąca się osad. (Próba ta pozwala 
odróżnić sól sodow ą karboksymetylocelulozy od innych eterów celu ­
lozy oraz od żelatyny, m ączki chleba świętojańskiego i tragakanty)  
Reakcja barwna  Do 0,5 g sproszkowanej próbki soli sodowej karboksymetylocelu ­
lozy doda ć, mieszając, 50 ml wody w celu otrzymania jednorodnej 
zawiesiny. Kontynuowa ć mieszanie a ż do uzyskania klarownego 
roztworu, który nale ży wykorzysta ć do wykonania nast ępującej 
próby: 
Do 1 mg próbki rozcie ńczonej w ma łej probówce tak ą samą objęto­ 
ścią wody doda ć 5 kropli roztworu 1-naftolu. Probówk ę pochylić 
i ostrożnie wprowadzi ć 2 ml kwasu siarkowego w taki sposób, 
aby utworzy ł warstwę na dnie probówki. Na granicy faz powstaje 
czerwonopurpurowe zabarwienie.  
pH Nie mniej ni ż 5,0 i nie wi ęcej niż 8,5 (1 % roztwór koloidalny)  
Czystość 
Stopień podstawienia  Nie mniej ni ż 0,2 i nie wi ęcej niż 1,5 grup karboksymetylowych 
(-CH  2 COOH) na jednostk ę anhydroglukozy  
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 12 % (105 °C do sta łej masy)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Całkowita zawarto ść glikolanów  Nie wi ęcej niż 0,4 % w przeliczeniu na glikolan sodu i bezwodn ą 
masę 
Sód Nie wi ęcej niż 12,4 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
E 468 SÓL SODOWA KARBOKSYMETYLCELULOZY USIECIOWANA, 
GUMA CELULOZOWA USIECIOWANA 
Nazwy synonimowe  Usieciowana karboksymetyloceluloza; usieciowana CMC; usiecio ­
wana sól sodowa CMC  
Definicja  Usieciowana karboksymetyloceluloza to sól sodowa celulozy 
termicznie usieciowanej i cz ęściowo O-karboksymetylowanej  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Sól sodowa usieciowanego karboksymetylowego eteru celulozy  
Wzór chemiczny  Polimery zawieraj ące podstawione jednostki anhydroglukozy 
o ogólnym wzorze: 
C 6 H 7 O 2 (OR  1 )(OR  2 )(OR  3 ), gdzie R  1 , R 2 i R 3 mogą zamiennie ozna ­
czać jeden z nast ępujących podstawników: 
— H 
— CH  2 COONa 
— CH  2 COOH  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 174
 
Opis  Bezwonny, lekko higroskopijny proszek, o barwie bia łej do prawie 
białej 
Identyfikacja  
Tworzenie osadu  Wymiesza ć, wstrząsając, 1 g ze 100 ml roztworu zawieraj ącego 
4 mg/kg b łękitu metylowego i pozostawi ć do odstania. Substancja 
badana wch łania błękit metylowy i osadza si ę w postaci w łóknistej 
masy o barwie niebieskiej  
Reakcja barwna  Wymiesza ć, wstrząsając, 1 g z 50 ml wody. Przela ć 1 ml mieszaniny 
do probówki, doda ć 1 ml wody i 0,05 ml świeżo przygotowanego 
roztworu 40 g/l alfa-naftolu w metanolu. Probówk ę pochyli ć 
i ostrożnie wprowadzi ć 2 ml kwasu siarkowego w taki sposób, 
aby utworzy ł warstwę na dnie probówki. Na granicy faz powstaje 
czerwonawofioletowe zabarwienie.  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
pH Nie mniej ni ż 5,0 i nie wi ęcej niż 7,0 (1 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 6 % (105 °C, 3 godz.)  
Substancje rozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 10 %  
Stopień podstawienia  Nie mniej ni ż 0,2 i nie wi ęcej niż 1,5 grup karboksymetylowych na 
jednostkę anhydroglukozy  
Zawartość sodu  Nie wi ęcej niż 12,4 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 469 ENZYMATYCZNIE ZHYDROLIZOWANA KARBOKSYMETYLO ­
CELULOZA, ENZYMATYCZNIE ZHYDROLIZOWANA GUMA CELU ­
LOZOWA 
Nazwy synonimowe  Karboksymetyloceluloza sodu, hydrolizowana enzymatycznie  
Definicja  Karboksymetyloceluloza hydrolizowana enzymatycznie jest otrzymy ­
wana z karboksymetylocelulozy w wyniku enzymatycznego 
trawienia celulaz ą wytwarzan ą przez  Trichoderma longibrachiatum  
(dawniej  T. reesei ) 
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Karboksymetyloceluloza sodu, cz ęściowo hydrolizowana enzyma ­
tycznie  
Wzór chemiczny  Sole sodowe polimerów zawieraj ących podstawione jednostki anhyd ­
roglukozy o ogólnym wzorze: 
[C 6 H 7 O 2 (OH)  x (OCH  2 COONa)  y ] n , 
gdzie n to stopie ń polimeryzacji 
x = 1,50 do 2,80 
y = 0,2 do 1,50 
x + y = 3,0 
(y = stopie ń podstawienia)  
Masa cząsteczkowa  178,14, gdzie y = 0,20 
282,18, gdzie y = 1,50 
Makrocząsteczki: nie mniej ni ż 800 (n wynosi oko ło 4) 
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 99,5 %, łącznie z mono- i disacharydami, w przeli ­
czeniu na such ą masę ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 175
 
Opis  Bezwonny, lekko higroskopijny, ziarnisty lub w łóknisty proszek 
o barwie bia łej, lekko żółtawej lub szarawej  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu  
Próba tworzenia piany  Wstrz ąsnąć energicznie 0,1 % roztwór próbki. Nie tworzy si ę 
warstwa piany. Próba ta pozwala rozró żnić karboksymetyloceluloz ę 
sodu, niezale żnie od tego, czy by ła ona hydrolizowana, czy nie, od 
innych eterów celulozy oraz od alginianów i gum naturalnych  
Tworzenie osadu  Do 5 ml 0,5 % roztworu próbki doda ć 5 ml 5 % roztworu siarczanu 
miedzi lub glinu. Wytr ąca się osad. Próba ta pozwala rozró żnić 
karboksymetyloceluloz ę sodu, niezale żnie od tego, czy by ła ona 
hydrolizowana, czy nie, od innych eterów celulozy oraz od żelatyny, 
mączki chleba świętojańskiego i tragakanty  
Reakcja barwna  Do 0,5 g sproszkowanej próbki doda ć, mieszaj ąc, 50 ml wody 
w celu otrzymania jednorodnej zawiesiny. Kontynuowa ć aż do 
otrzymania klarownego roztworu. Rozcie ńczyć 1 ml roztworu 
w 1 ml wody w ma łej probówce. Doda ć 5 kropli 1-naftolu TS. 
Probówkę pochylić i ostrożnie wprowadzi ć 2 ml kwasu siarkowego 
w taki sposób, aby utworzy ł warstwę na dnie probówki. Na granicy 
faz powstaje czerwonopurpurowe zabarwienie.  
Lepkość (60 % substancji sta łych) Nie mniej ni ż 2 500 kgm  – 1 s – 1 przy 25 °C, co odpowiada średniej 
masie cząsteczkowej 5 000 Da  
pH Nie mniej ni ż 6,0 i nie wi ęcej niż 8,5 (1 % roztwór koloidalny)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 12 % (105 °C do sta łej masy)  
Stopień podstawienia  Nie mniej ni ż 0,2 i nie wi ęcej niż 1,5 grup karboksymetylowych na 
jednostkę anhydroglukozy w przeliczeniu na such ą masę 
Chlorek sodu i glikolan sodu  Nie wi ęcej niż 0,5 % pojedynczo lub łącznie  
Pozostała aktywno ść enzymatyczna  Wynik dodatni. Roztwór badany nie wykazuje żadnych zmian lepko ­ 
ści, które wskazuj ą na hydroliz ę karboksymetylocelulozy sodu  
Ołów Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
E 470a SOLE SODOWE, POTASOWE I WAPNIOWE KWASÓW T ŁUSZ­
CZOWYCH 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Sole sodowe, potasowe i wapniowe kwasów t łuszczowych wyst ępu­
jące w spo żywczych t łuszczach i olejach; sole te otrzymuje si ę albo 
z jadalnych t łuszczów i olejów, albo z destylowanych spo żywczych 
kwasów t łuszczowych.  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść w przeliczeniu na bezwodn ą masę nie mniej ni ż 95 % 
(105 °C do sta łej masy)  
Opis  Bia ły lub kremowobia ły, lekki proszek, p łatki bądź substancja 
półstała ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 176
 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Sole sodowe i potasowe: rozpuszczalne w wodzie i etanolu. Sole 
wapniowe: nierozpuszczalne w wodzie, etanolu i eterze  
Próba na obecno ść kationów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasów t łuszczowych  Wynik dodatni  
Czystość 
Sód Nie mniej ni ż 9 % i nie wi ęcej niż 14 % w przeliczeniu na Na  2 O 
Potas  Nie mniej ni ż 13 % i nie wi ęcej niż 21,5 % w przeliczeniu na K  2 O 
Wapń Nie mniej ni ż 8,5 % i nie wi ęcej niż 13 % w przeliczeniu na CaO  
Substancje niezmydlaj ące się Nie wi ęcej niż 2 %  
Wolne kwasy t łuszczowe  Nie wi ęcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Wolne zasady  Nie wi ęcej niż 0,1 % w przeliczeniu na NaOH  
Substancje nierozpuszczalne w alkoho ­
lach Nie więcej niż 0,2 % (tylko sole sodowe i potasowe)  
E 470b SOLE MAGNEZOWE KWASÓW T ŁUSZCZOWYCH 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Sole magnezowe kwasów t łuszczowych wyst ępujące w jadalnych 
tłuszczach i olejach; sole te otrzymuje si ę albo z jadalnych t łuszczów 
i olejów, albo z destylowanych spo żywczych kwasów t łuszczowych  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść w przeliczeniu na bezwodn ą masę nie mniej ni ż 95 % 
(105 °C do sta łej masy)  
Opis  Bia ły lub kremowobia ły, lekki proszek, p łatki bądź substancja 
półstała 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalne w wodzie, cz ęściowo rozpuszczalne etanolu 
i eterze  
Próba na obecno ść magnezu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasów t łuszczowych  Wynik dodatni  
Czystość 
Magnez  Nie mniej ni ż 6,5 % i nie wi ęcej niż 11 % w przeliczeniu na MgO  
Wolne zasady  Nie wi ęcej niż 0,1 % w przeliczeniu na MgO  
Substancje niezmydlaj ące się Nie wi ęcej niż 2 %  
Wolne kwasy t łuszczowe  Nie wi ęcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 177
 
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 471 MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW T ŁUSZCZOWYCH 
Nazwy synonimowe  Monostearynian glicerolu; monopalmitynian glicerolu; monooleinian 
glicerolu itp.; monostearynian, monopalmitynian, monooleinian itp.; 
GMS (dla monostearynianu glicerolu)  
Definicja  Mono- i diglicerydy kwasów t łuszczowych sk ładają się z mieszaniny 
mono-, di- i triestrów glicerolu i kwasów t łuszczowych wyst ępują­
cych w jadalnych t łuszczach i olejach. Mog ą zawierać niewielkie 
ilości wolnych kwasów t łuszczowych i glicerolu  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść mono- i diestrów: nie mniej ni ż 70 %  
Opis  Produkt ma ró żną postać, od oleistej cieczy o barwie jasno żółtej do 
jasnobrązowej do twardej, woskowatej substancji sta łej o barwie 
białej lub prawie bia łej. Postać stała może mieć formę płatków, 
proszków lub niewielkich kulek  
Identyfikacja  
Widmo absorpcji w podczerwieni  Charakterystyczne dla cz ęściowego estru poliolu i kwasu t łuszczo­
wego  
Próba na obecno ść glicerolu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasów t łuszczowych  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalne w wodzie, rozpuszczalne w etanolu i toluenie 
w temperaturze 50 °C  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)  
Liczba kwasowa  Nie wy ższa niż 6 
Wolny glicerol  Nie wi ęcej niż 7 %  
Poliglicerole  Nie wi ęcej niż 4 % diglicerolu i nie wi ęcej niż 1 % wy ższych 
poligliceroli, w obu przypadkach w przeliczeniu na ca łkowitą zawar­
tość glicerolu  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Całkowita zawarto ść glicerolu  Nie mniej ni ż 16 % i nie wi ęcej niż 33 %  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,5 % oznaczone w temperaturze 800 ± 25 °C  
Kryteria czysto ści mają zastosowanie do dodatku niezawieraj ącego soli sodo ­
wych, potasowych ani wapniowych kwasów t łuszczowych, jednak substancje te 
mogą być obecne w ilo ściach nieprzekraczaj ących maksymalnego poziomu 6 % 
(w przeliczeniu na oleinian sodowy).  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 178
 
E 472a MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW T ŁUSZCZOWYCH ESTRY ­
FIKOWANE KWASEM OCTOWYM 
Nazwy synonimowe  Mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem octowym; acetoglice ­
rydy; acetylowane mono- i diglicerydy; estry glicerolu, kwasu octo ­
wego i kwasu t łuszczowego  
Definicja  Estry glicerolu i kwasu octowego oraz kwasów t łuszczowych wyst ę­
pujące w jadalnych t łuszczach i olejach. Mog ą one zawiera ć 
niewielkie ilo ści wolnego glicerolu, wolnych kwasów t łuszczowych, 
wolnego kwasu octowego i wolnych glicerydów  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Przejrzyste, ruchliwe ciecze lub substancje sta łe o barwie od bia łej 
do jasnożółtej 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść glicerolu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasów t łuszczowych  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasu octowego  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Kwasy inne ni ż kwas octowy i kwasy 
tłuszczowe  Mniej niż 1% 
Wolny glicerol  Nie wi ęcej niż 2 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Całkowita zawarto ść kwasu octowego  Nie mniej ni ż 9 % i nie wi ęcej niż 32 %  
Free fatty acids (and acetic acid)  Nie wi ęcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy  
Całkowita zawarto ść glicerolu  Nie mniej ni ż 14 % i nie wi ęcej niż 31 %  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,5 % oznaczone w temperaturze 800 ± 25 °C  
Kryteria czysto ści mają zastosowanie do dodatku niezawieraj ącego soli sodo ­
wych, potasowych ani wapniowych kwasów t łuszczowych, jednak substancje te 
mogą być obecne w ilo ściach nieprzekraczaj ących maksymalnego poziomu 6 % 
(w przeliczeniu na oleinian sodowy).  
E 472b MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW T ŁUSZCZOWYCH 
ESTRYFIKOWANE KWASEM MLEKOWYM 
Nazwy synonimowe  Mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem mlekowym; laktoglice ­
rydy; estry mono- i diglicerydów kwasów t łuszczowych i kwasu 
mlekowego  
Definicja  Estry glicerolu i kwasu mlekowego oraz kwasów t łuszczowych 
występujące w jadalnych t łuszczach i olejach. Mog ą one zawiera ć 
niewielkie ilo ści wolnego glicerolu, wolnych kwasów t łuszczowych, 
wolnego kwasu mlekowego i wolnych glicerydów  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 179
 
Opis  Przejrzyste, ruchliwe ciecze lub woskowate substancje sta łe o barwie 
od białej do jasno żółtej 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść glicerolu,  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasów t łuszczowych  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasu mlekowego  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalne w zimnej wodzie; w gor ącej wodzie tworz ą zawie­
siny 
Czystość 
Kwasy inne ni ż kwas mlekowy i kwasy 
tłuszczowe  Mniej niż 1 %  
Wolny glicerol  Nie wi ęcej niż 2 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Całkowita zawarto ść kwasu mlekowego  Nie mniej ni ż 13 % i nie wi ęcej niż 45 %  
Wolne kwasy t łuszczowe (i kwas mleko ­
wy) Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy  
Całkowita zawarto ść glicerolu  Nie mniej ni ż 13 % i nie wi ęcej niż 30 %  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)  
Kryteria czysto ści mają zastosowanie do dodatku niezawieraj ącego soli sodo ­
wych, potasowych ani wapniowych kwasów t łuszczowych, jednak substancje te 
mogą być obecne w ilo ściach nieprzekraczaj ących maksymalnego poziomu 6 % 
(w przeliczeniu na oleinian sodowy).  
E 472c MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW T ŁUSZCZOWYCH ESTRY ­
FIKOWANE KWASEM CYTRYNOWYM 
Nazwy synonimowe  Citrem; mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem cytrynowym; 
cytroglicerydy; estry mono- i diglicerydów kwasów t łuszczowych 
i kwasu cytrynowego  
Definicja  Estry glicerolu i kwasu cytrynowego oraz kwasów t łuszczowych 
występujące w jadalnych t łuszczach i olejach. Mog ą one zawiera ć 
niewielkie ilo ści wolnego glicerolu, wolnych kwasów t łuszczowych, 
wolnego kwasu cytrynowego i wolnych glicerydów. Zwi ązki te 
mogą być częściowo lub ca łkowicie zoboj ętnione solami sodowymi, 
potasowymi i wapniowymi, nadaj ącymi się do tego celu i zatwier ­
dzonymi jako dodatki do żywności zgodnie z niniejszym rozporz ą­
dzeniem  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Ciecze b ądź półstałe lub sta łe woskowate substancje o barwie od 
jasnożółtawej do jasnobr ązowej  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść glicerolu  Wynik dodatni  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 180
 
Próba na obecno ść kwasów t łuszczowych  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasu cytrynowego  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalne w zimnej wodzie, w gor ącej wodzie tworz ą zawie­
siny, rozpuszczalne w olejach i t łuszczach, nierozpuszczalne 
w zimnym etanolu  
Czystość 
Kwasy inne ni ż kwas cytrynowy i kwasy 
tłuszczowe  Mniej niż 1 %  
Wolny glicerol  Nie wi ęcej niż 2 %  
Całkowita zawarto ść glicerolu  Nie mniej ni ż 8 % i nie wi ęcej niż 33 %  
Kwas cytrynowy ogó łem Nie mniej ni ż 13 % i nie wi ęcej niż 50 %  
Popiół siarczanowy  Produkty niezoboj ętnione: nie wi ęcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C) 
Produkty cz ęściowo lub ca łkowicie zoboj ętnione: nie wi ęcej niż 
10 % (800 ± 25 °C)  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Liczba kwasowa  Nie wy ższa niż 130  
Kryteria czysto ści mają zastosowanie do dodatku niezawieraj ącego soli sodo ­
wych, potasowych i wapniowych kwasów t łuszczowych, jednak te substancje 
mogą być obecne w ilo ściach nieprzekraczaj ących maksymalnego poziomu 
6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).  
E 472b MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW T ŁUSZCZOWYCH 
ESTRYFIKOWANE KWASEM WINOWYM 
Nazwy synonimowe  Mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem winowym; estry mono- 
i diglicerydów kwasów t łuszczowych i kwasu winowego  
Definicja  Estry glicerolu i kwasu winowego oraz kwasów t łuszczowych wyst ę­
pujące w jadalnych t łuszczach i olejach. Mog ą one zawiera ć 
niewielkie ilo ści wolnego glicerolu, wolnych kwasów t łuszczowych, 
wolnego kwasu winowego i wolnych glicerydów  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  G ęste, lepkie ciecze o barwie żółtawej lub twarde woski o barwie 
żółtej 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść glicerolu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasów t łuszczowych  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasu winowego  Wynik dodatni  
Czystość 
Kwasy inne ni ż kwas winowy i kwasy 
tłuszczowe  Mniej niż 1,0 %  
Wolny glicerol  Nie wi ęcej niż 2 %  
Całkowita zawarto ść glicerolu  Nie mniej ni ż 12 % i nie wi ęcej niż 29 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 181
 
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Całkowita zawarto ść kwasu winowego  Nie mniej ni ż 15 % i nie wi ęcej niż 50 %  
Wolne kwasy t łuszczowe  Nie wi ęcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)  
Kryteria czysto ści mają zastosowanie do dodatku niezawieraj ącego soli sodo ­
wych, potasowych ani wapniowych kwasów t łuszczowych, jednak substancje te 
mogą być obecne w ilo ściach nieprzekraczaj ących maksymalnego poziomu 6 % 
(w przeliczeniu na oleinian sodowy).  
E 472e MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW T ŁUSZCZOWYCH ESTRY ­
FIKOWANE KWASEM MONO- I DIACETYLOWINOWYM 
Nazwy synonimowe  Mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem diacetylowinowym; estry 
mono- i diglicerydów kwasów t łuszczowych i kwasu mono- i diace ­
tylowinowego; estry glicerolu, kwasu diacetylowinowego i kwasu 
tłuszczowego  
Definicja  Mieszanina estrów glicerolu z kwasami mono- i diacetylowinowymi 
(otrzymanymi z kwasu winowego) oraz z kwasami t łuszczowymi 
występująca w tłuszczach i olejach jadalnych. Mog ą one zawiera ć 
niewielkie ilo ści wolnego glicerolu, wolnych kwasów t łuszczowych, 
wolnego kwasu winowego i octowego oraz ich kombinacji, a tak że 
wolnych glicerydów. Produkt zawiera równie ż estry kwasu octowego 
i winowego z kwasami t łuszczowymi  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  G ęste, lepkie ciecze lub substancje o konsystencji t łuszczu albo 
woski o barwie żółtej, które hydrolizuj ą pod wpływem wilgotnego 
powietrza z uwalnianiem kwasu octowego  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść glicerolu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasów t łuszczowych  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasu winowego  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasu octowego  Wynik dodatni  
Czystość 
Kwasy inne ni ż kwas octowy, winowy 
i kwasy t łuszczowe  Mniej niż 1 %  
Wolny glicerol  Nie wi ęcej niż 2 %  
Całkowita zawarto ść glicerolu  Nie mniej ni ż 11 % i nie wi ęcej niż 28 %  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,5 % oznaczone w temperaturze 800 ± 25 °C  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 182
 
Całkowita zawarto ść kwasu winowego  Nie mniej ni ż 10 % i nie wi ęcej niż 40 %  
Całkowita zawarto ść kwasu octowego  Nie mniej ni ż 8 % i nie wi ęcej niż 32 %  
Liczba kwasowa  Nie mniej ni ż 40 i nie wi ęcej niż 130  
Kryteria czysto ści mają zastosowanie do dodatku niezawieraj ącego soli sodo ­
wych, potasowych ani wapniowych kwasów t łuszczowych, jednak substancje te 
mogą być obecne w ilo ściach nieprzekraczaj ących maksymalnego poziomu 6 % 
(w przeliczeniu na oleinian sodowy).  
E 472f MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW T ŁUSZCZOWYCH ESTRY ­
FIKOWANE MIESZANIN Ą KWASU OCTOWEGO I WINOWEGO 
Nazwy synonimowe  Estry mono- i diglicerydów kwasów t łuszczowych i kwasów octo ­
wego oraz winowego  
Definicja  Estry glicerolu i kwasów octowego i winowego oraz kwasów t łusz­
czowych wyst ępujące w jadalnych t łuszczach i olejach. Mog ą one 
zawierać niewielkie ilo ści wolnego glicerolu, wolnych kwasów t łusz­
czowych, wolnego kwasu winowego i octowego oraz wolnych glice ­
rydów. Produkt mo że zawiera ć estry mono- i diglicerydów kwasów 
tłuszczowych i kwasu mono- i diacetylowinowego  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  G ęste, lepkie ciecze lub substancje sta łe o barwie od bia łej do jasno ­ 
żółtej 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść glicerolu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasów t łuszczowych  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasu winowego  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasu octowego  Wynik dodatni  
Czystość 
Kwasy inne ni ż kwas octowy, winowy 
i kwasy t łuszczowe  Mniej niż 1,0 %  
Wolny glicerol  Nie wi ęcej niż 2 %  
Całkowita zawarto ść glicerolu  Nie mniej ni ż 12 % i nie wi ęcej niż 27 %  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Całkowita zawarto ść kwasu octowego  Nie mniej ni ż 10 % i nie wi ęcej niż 20 %  
Całkowita zawarto ść kwasu winowego  Nie mniej ni ż 20 % i nie wi ęcej niż 40 %  
Wolne kwasy t łuszczowe  Nie wi ęcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 183
 
Kryteria czysto ści mają zastosowanie do dodatku niezawieraj ącego soli sodo ­
wych, potasowych ani wapniowych kwasów t łuszczowych, jednak substancje te 
mogą być obecne w ilo ściach nieprzekraczaj ących maksymalnego poziomu 6 % 
(w przeliczeniu na oleinian sodowy).  
E 473 ESTRY KWASÓW T ŁUSZCZOWYCH I SACHAROZY 
Nazwy synonimowe  Cukroestry; estry cukrowe  
Definicja  Przede wszystkim mono-, di- i triestry sacharozy i kwasów t łusz­
czowych wyst ępujących w tłuszczach i olejach jadalnych. Mog ą być 
otrzymywane z sacharozy oraz estrów metylowych, etylowych 
i winylowych spo żywczych kwasów t łuszczowych (w tym kwasu 
laurynowego) b ądź przez ekstrakcj ę z cukroglicerydów. Do otrzymy ­
wania tych zwi ązków nie mog ą być stosowane żadne inne rozpusz ­
czalniki organiczne poza dimetylosulfotlenkiem, dimetyloformami ­
dem, octanem etylu, 2-propanolem, 2-metylo-1-propanolem, 
glikolem propylenowym, ketonem metyloetylowym oraz ditlenkiem węgla w stanie nadkrytycznym. W procesie produkcji mo żna 
stosować p-metoksyfenol jako stabilizator.
 
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 80 %  
Opis  G ęste żele, miękkie substancje sta łe lub proszki o barwie bia łej do 
jasnoszarawobia łej 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść cukrów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasów t łuszczowych  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Trudno rozpuszczalne w wodzie, rozpuszczalne w etanolu  
Czystość 
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 2 % (800 ± 25 °C)  
Wolne cukry  Nie wi ęcej niż 5 %  
Wolne kwasy t łuszczowe  Nie wi ęcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy  
p-metoksyfenol  Nie wi ęcej niż 100 μg/kg 
Aldehyd octowy  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Metanol  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Dimetylosulfotlenek  Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Dimetyloformamid  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
2-metylo-1-propanol  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Octan etylu  
Nie więcej niż 350 mg/kg, pojedynczo lub łącznie 2-propanol  
Glikol propylenowy  9 
> > > = 
> > > ; 
Keton etylowo-metylowy Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 184
 
Kryteria czysto ści mają zastosowanie do dodatku niezawieraj ącego soli sodo ­
wych, potasowych ani wapniowych kwasów t łuszczowych, jednak substancje te 
mogą być obecne w ilo ściach nieprzekraczaj ących maksymalnego poziomu 6 % 
(w przeliczeniu na oleinian sodowy).  
E 474 SACHAROGLICERYDY 
Nazwy synonimowe  Glicerydy cukrowe  
Definicja  Sacharoglicerydy otrzymuje si ę w wyniku reakcji sacharozy z jadal ­
nymi tłuszczami i olejami, w której powstaje mieszanina przede 
wszystkim mono-, di- oraz triestrów sacharozy i kwasów t łuszczo­
wych (w tym kwasu laurynowego) oraz pozosta łych mono-, di- 
i triglicerydów wyst ępujących w t łuszczach i olejach jadalnych. 
Do otrzymywania tych zwi ązków nie mog ą być stosowane żadne 
inne rozpuszczalniki organiczne poza cykloheksanem, dimetylofor ­
mamidem, octanem etylu, 2-metylo-1-propanolem i 2-propanolem  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 40 % i nie wi ęcej niż 60 % estrów kwasów 
tłuszczowych i sacharozy  
Opis  Mi ękkie substancje sta łe, gęste żele lub proszki o barwie bia łej do 
prawie bia łej 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść cukrów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasów t łuszczowych  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalne w zimnej wodzie, rozpuszczalne w etanolu  
Czystość 
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 2 % (800 ± 25 °C)  
Wolne cukry  Nie wi ęcej niż 5 %  
Wolne kwasy t łuszczowe  Nie wi ęcej niż 3 % (w przeliczeniu na kwas oleinowy)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Metanol  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Dimetyloformamid  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
2-metylo-1-propanol  
Nie więcej niż 10 mg/kg, pojedynczo lub łącznie  
Cykloheksan 9 
= 
; 
Octan etylu  
Nie więcej niż 350 mg/kg, pojedynczo lub łącznie  
2-propanol 9 
= 
; 
Kryteria czysto ści mają zastosowanie do dodatku niezawieraj ącego soli sodo ­
wych, potasowych ani wapniowych kwasów t łuszczowych, jednak substancje te 
mogą być obecne w ilo ściach nieprzekraczaj ących maksymalnego poziomu 6 % 
(w przeliczeniu na oleinian sodowy).  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 185
 
E 475 ESTRY KWASÓW T ŁUSZCZOWYCH I POLIGLICEROLU 
Nazwy synonimowe  Estry poliglicerolu i kwasów t łuszczowych; estry poligliceryny 
i kwasów t łuszczowych  
Definicja  Estry poliglicerolu i kwasów t łuszczowych otrzymuje si ę w wyniku 
estryfikacji poliglicerolu jadalnymi t łuszczami i olejami lub kwasami 
tłuszczowymi wyst ępującymi w jadalnych t łuszczach i olejach. 
Poliglicerol jest mieszanin ą przede wszystkim di-, tri- i tetragliceroli 
i zawiera nie wi ęcej niż 10 % poligliceroli równorz ędnych lub 
wyższych od heptaglicerolu  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Ca łkowita zawarto ść estrów kwasów t łuszczowych nie mniej ni ż 
90 %  
Opis  Ciecze oleiste do bardzo lepkich o barwie jasno żółtej do bursztyno ­
wej; plastyczne lub mi ękkie substancje sta łe o barwie jasnobe żowej 
do średnio br ązowej; oraz twarde, woskowate substancje sta łe 
o barwie jasnobe żowej do br ązowej  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść glicerolu,  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść poligliceroli  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasów t łuszczowych  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Estry maj ą różne powinowactwo, od mocno hydrofilowego do 
mocno lipofilowego, ale jako grupa wykazuj ą skłonność do dysper ­
gowania w wodzie i s ą rozpuszczalne w rozpuszczalnikach organicz ­
nych i olejach  
Czystość 
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)  
Kwasy inne ni ż kwasy tłuszczowe  Mniej ni ż 1 %  
Wolne kwasy t łuszczowe  Nie wi ęcej niż 6 % w przeliczeniu na kwas oleinowy  
Glicerol i poliglicerol ogó łem Nie mniej ni ż 18 % i nie wi ęcej niż 60 %  
Wolny glicerol i poliglicerol  Nie wi ęcej niż 7 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kryteria czysto ści mają zastosowanie do dodatku niezawieraj ącego soli sodo ­
wych, potasowych ani wapniowych kwasów t łuszczowych, jednak substancje te 
mogą być obecne w ilo ściach nieprzekraczaj ących maksymalnego poziomu 6 % 
(w przeliczeniu na oleinian sodowy).  
E 476 POLIRYCYNOOLEINIAN POLIGLICEROLU 
Nazwy synonimowe  Estry glicerolu i kwasów t łuszczowych skondensowanego oleju 
rycynowego; estry poliglicerolu i poliskondensowanych kwasów 
tłuszczowych oleju rycynowego; estry poliglicerolu i wewn ątrzestry­
fikowanego kwasu rycynooleinowego; PGPR  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 186
 
Definicja  Polirycynooleinian poliglicerolu otrzymuje si ę przez estryfikacj ę 
poliglicerolu skondensowanymi kwasami t łuszczowymi oleju rycy ­
nowego  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Przezroczysta, bardzo lepka ciecz  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie i etanolu; rozpuszczalny w eterze, 
węglowodorach i chlorowcowanych w ęglowodorach  
Próba na obecno ść glicerolu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść poligliceroli  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasu rycynooleino ­
wego  Wynik dodatni  
Współczynnik za łamania światła [n]  D 65 między 1,4630 i 1,4665  
Czystość 
Poliglicerole  Poliglicerol powinien sk ładać się z nie mniej ni ż 75 % di-, tri- 
i tetragliceroli i zawiera ć nie więcej niż 10 % poligliceroli równo ­
rzędnych lub wy ższych od heptaglicerolu  
Liczba hydroksylowa  Nie mniej ni ż 80 i nie wi ęcej niż 100  
Liczba kwasowa  Nie wy ższa niż 6 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 477 ESTRY KWASÓW T ŁUSZCZOWYCH I GLIKOLU PROPYLENO ­
WEGO 
Nazwy synonimowe  Estry 1,2-propanodiolu i kwasów t łuszczowych  
Definicja  Produkt sk łada się z mieszaniny mono- i diestrów glikolu propyle ­
nowego i kwasów t łuszczowych wyst ępujących w jadalnych t łusz­
czach i olejach. Substrat alkoholowy stanowi wy łącznie glikol 
propylenowy wraz z dimerem i śladowymi ilo ściami trimeru. 
Kwasy organiczne inne ni ż spożywcze kwasy t łuszczowe nie wyst ę­
pują 
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Ca łkowita zawarto ść estrów kwasów t łuszczowych nie mniej ni ż 
85 %  
Opis  Przezroczyste ciecze lub woskowate bia łe płatki, kulki b ądź 
substancje sta łe o słodkim zapachu  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść glikolu propyleno ­
wego  Wynik dodatni  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 187
 
Próba na obecno ść kwasów t łuszczowych  Wynik dodatni  
Czystość 
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)  
Kwasy inne ni ż kwasy tłuszczowe  Mniej ni ż 1 %  
Wolne kwasy t łuszczowe  Nie wi ęcej niż 6 % w przeliczeniu na kwas oleinowy  
Glikol propylenowy ogó łem Nie mniej ni ż 11 % i nie wi ęcej niż 31 %  
Wolny glikol propylenowy  Nie wi ęcej niż 5 %  
Dimery i trimery glikolu propylenowego  Nie wi ęcej niż 0,5 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kryteria czysto ści mają zastosowanie do dodatku niezawieraj ącego soli sodo ­
wych, potasowych ani wapniowych kwasów t łuszczowych, jednak substancje te 
mogą być obecne w ilo ściach nieprzekraczaj ących maksymalnego poziomu 6 % 
(w przeliczeniu na oleinian sodowy).  
E 479b TERMOUTLENIONY OLEJ SOJOWY Z MONO- I DIGLICERY ­
DAMI KWASÓW T ŁUSZCZOWYCH 
Nazwy synonimowe  TOSOM  
Definicja  Termoutleniony olej sojowy po reakcji z mono- i diglicerydami 
kwasów t łuszczowych stanowi z łożoną mieszanin ę estrów glicerolu 
i kwasów t łuszczowych wyst ępujących w tłuszczach jadalnych oraz 
kwasów t łuszczowych z termoutlenionego oleju sojowego. Produkt 
otrzymuje si ę w wyniku reakcji mieszaniny 10 % termoutlenionego 
oleju sojowego i 90 % mono- i diglicerydów spo żywczych kwasów 
tłuszczowych i dezodoryzacj ę w próżni, w temperaturze 130 °C. 
Olej sojowy pochodzi wy łącznie z odmian soi  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Woskowaty produkt lub cia ło stałe o barwie jasno żółtej do jasnob ­
rązowej  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w gor ących olejach lub 
tłuszczach  
Czystość 
Zakres temperatur topnienia  55–65 °C  
Wolne kwasy t łuszczowe  Nie wi ęcej niż 1,5 % w przeliczeniu na kwas oleinowy  
Wolny glicerol  Nie wi ęcej niż 2 %  
Kwasy tłuszczowe ogó łem 83–90 %  
Całkowita zawarto ść glicerolu  16–22 %  
Estry metylowe kwasów t łuszczowych 
nietworzące zwi ązków addycyjnych 
z mocznikiem  Nie więcej niż 9 % estrów metylowych kwasów t łuszczowych 
ogółem ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 188
 
Kwasy t łuszczowe nierozpuszczalne 
w eterze naftowym  Nie więcej niż 2 % kwasów t łuszczowych ogó łem 
Liczba nadtlenkowa  Nie wy ższa niż 3 
Związki epoksydowe  Nie wi ęcej niż 0,03 % tlenku etylenu  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 481 STEAROILOMLECZAN SODU 
Nazwy synonimowe  2-stearoilomleczan sodu; 2-stearoilopropionian sodu  
Definicja  Mieszanina soli sodowych kwasów stearoilomlekowych i ich poli ­
merów oraz wyst ępujących w mniejszych ilo ściach soli sodowych 
innych pokrewnych kwasów, b ędąca produktem reakcji kwasu 
mlekowego i kwasu stearynowego. Mog ą również występować 
inne spożywcze kwasy t łuszczowe, w postaci wolnej lub zestryfiko ­
wanej, co wynika z ich obecno ści w stosowanym kwasie stearyno ­
wym.  
Numer wg EINECS  246-929-7  
Nazwa chemiczna  Di-2-stearoilomleczan sodu 
Di(2-stearoiloksy)propionian sodu  
Wzór chemiczny  C  21 H 39 O 4 Na; C  19 H 35 O 4 Na (główne składniki)  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Bia ły lub jasno żółtawy proszek lub łamliwa substancja sta ła 
o charakterystycznym zapachu.  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasów t łuszczowych  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasu mlekowego  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Sód Nie mniej ni ż 2,5 % i nie wi ęcej niż 5 %  
Liczba estrowa  Nie mniej ni ż 90 i nie wi ęcej niż 190  
Liczba kwasowa  Nie mniej ni ż 60 i nie wi ęcej niż 130  
Całkowita zawarto ść kwasu mlekowego  Nie mniej ni ż 15 % i nie wi ęcej niż 40 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 482 STEAROILOMLECZAN WAPNIA 
Nazwy synonimowe  2-stearoilomleczan wapnia  
Definicja  Mieszanina soli wapniowych kwasów stearoilomlekowych i ich poli ­
merów oraz wyst ępujących w mniejszych ilo ściach soli wapniowych 
innych pokrewnych kwasów, b ędąca produktem reakcji kwasu 
mlekowego i kwasu stearynowego. Mog ą również występować 
inne spożywcze kwasy t łuszczowe, w postaci wolnej lub zestryfiko ­
wanej, co wynika z ich obecno ści w stosowanym kwasie stearyno ­
wym.  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 189
 
Numer wg EINECS  227-335-7  
Nazwa chemiczna  Di-2-stearoilomleczan wapnia 
Di(2-stearoiloksy)propionian wapnia  
Wzór chemiczny  C  42 H 78 O 8 Ca; C  38 H 70 O 8 Ca, C  40 H 74 O 8 Ca (główne składniki)  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Bia ły lub jasno żółtawy proszek lub łamliwa substancja sta ła 
o charakterystycznym zapachu.  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasów t łuszczowych  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasu mlekowego  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść S łabo rozpuszczalny w gor ącej wodzie  
Czystość 
Wapń Nie mniej ni ż 1 % i nie wi ęcej niż 5,2 %  
Liczba estrowa  Nie mniej ni ż 125 i nie wi ęcej niż 190  
Całkowita zawarto ść kwasu mlekowego  Nie mniej ni ż 15 % i nie wi ęcej niż 40 %  
Liczba kwasowa  Nie mniej ni ż 50 i nie wi ęcej niż 130  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 483 WINIAN STEARYLU 
Nazwy synonimowe  Winian stearylopalmitylu  
Definicja  Produkt estryfikacji kwasem winowym dost ępnego w handlu alko ­
holu stearynowego, który zasadniczo sk łada się z alkoholu stearyno ­
wego i palmitylowego. Produkt zawiera g łównie diestry, w mniej ­
szych ilo ściach są obecne monoestry i niezmienione surowce 
wyjściowe  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Winian distearylu 
Winian dipalmitylu Winian stearylopalmitylu
 
Wzór chemiczny  C  40 H 78 O 6 (winian distearylu) 
C 36 H 70 O 6 (winian dipalmitylu) 
C 38 H 74 O 6 (winian stearylopalmitylu)  
Masa cząsteczkowa  655 (winian distearylu) 
599 (winian dipalmitylu) 
627(winian stearylopalmitylu)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 90 % estrów ogó łem, co odpowiada liczbie 
estrowej nie mniejszej ni ż 163 i nie wi ększej niż 180  
Opis  Mazista substancja sta ła (w temp. 25 °C) o barwie kremowej  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 190
 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść winianów  Wynik dodatni  
Zakres temperatur topnienia  Mi ędzy 67 °C a 77 °C. Po zmydleniu nasyconego, d ługiego 
łańcucha alkoholi t łuszczowych temperatura topnienia waha si ę od 
49 °C do 55 °C  
Czystość 
Liczba hydroksylowa  Nie mniej ni ż 200 i nie wi ęcej niż 220  
Liczba kwasowa  Nie wy ższa niż 5,6 
Całkowita zawarto ść kwasu winowego  Nie mniej ni ż 18 % i nie wi ęcej niż 35 %  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Substancje niezmydlaj ące się Nie mniej ni ż 77 % i nie wi ęcej niż 83 %  
Liczba jodowa  Nie wi ęcej niż 4 (metoda Wijsa)  
E 491 MONOSTEARYNIAN SORBITOLU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Mieszanina cz ęściowych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu 
ze spożywczym, dost ępnym w handlu kwasem stearynowym.  
Numer wg EINECS  215-664-9  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów 
izosorbowych  
Opis  Lekkie kulki lub p łatki bądź twarda, woskowata substancja sta ła 
o barwie kremowej do be żowej i słabym, charakterystycznym zapa ­
chu 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść W temperaturach wy ższych od jego temperatury topnienia rozpusz ­
czalny w toluenie, dioksanie, czterochlorku w ęgla, eterze, metanolu, 
etanolu i anilinie; nierozpuszczalny w eterze naftowym i acetonie; nierozpuszczalny w zimnej wodzie, dysperguje w ciep łej wodzie; 
w temperaturze powy żej 50 °C rozpuszczalny z tworzeniem mg ły 
w oleju mineralnym i octanie etylu
 
Zakres temperatur krzepni ęcia 50–52 °C  
Widmo absorpcji w podczerwieni  Charakterystyczne dla cz ęściowego estru poliolu i kwasu t łuszczo­
wego  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,5 %  
Liczba kwasowa  Nie wy ższa niż 10 
Liczba zmydlenia  Nie ni ższa niż 147 i nie wy ższa niż 157 ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 191
 
Liczba hydroksylowa  Nie ni ższa niż 235 i nie wy ższa niż 260  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 492 TRISTEARYNIAN SORBITOLU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Mieszanina cz ęściowych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu 
ze spożywczym, dost ępnym w handlu kwasem stearynowym.  
Numer wg EINECS  247-891-4  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów 
izosorbowych  
Opis  Lekkie kulki lub p łatki bądź twarda, woskowata substancja sta ła 
o barwie kremowej do be żowej i nieznacznym zapachu  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść S łabo rozpuszczalny w toluenie, eterze, czterochlorku w ęgla i octanie 
etylu; dysperguje w eterze naftowym, oleju mineralnym, olejach roślinnych, acetonie i dioksanie; nierozpuszczalny w wodzie, meta ­
nolu i etanolu
 
Zakres temperatur krzepni ęcia 47–50 °C  
Widmo absorpcji w podczerwieni  Charakterystyczne dla cz ęściowego estru poliolu i kwasu t łuszczo­
wego  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,5 %  
Liczba kwasowa  Nie wy ższa niż 15 
Liczba zmydlenia  Nie ni ższa niż 176 i nie wy ższa niż 188  
Liczba hydroksylowa  Nie ni ższa niż 66 i nie wy ższa niż 80 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 493 MONOLAURYNIAN SORBITOLU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Mieszanina cz ęściowych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu 
ze spożywczym, dost ępnym w handlu kwasem laurynowym  
Numer wg EINECS  215-663-3  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 192
 
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów 
izosorbowych  
Opis  Oleista, lepka ciecz o barwie bursztynowej, kulki lub p łatki o barwie 
jasnokremowej do be żowej bądź twarda woskowata substancja sta ła 
o słabym zapachu  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Dysperguje w gor ącej i zimnej wodzie  
Widmo absorpcji w podczerwieni  Charakterystyczne dla cz ęściowego estru poliolu i kwasu t łuszczo­
wego  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,5 %  
Liczba kwasowa  Nie wy ższa niż 7 
Liczba zmydlenia  Nie ni ższa niż 155 i nie wy ższa niż 170  
Liczba hydroksylowa  Nie ni ższa niż 330 i nie wy ższa niż 358  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 494 MONOOLEINIAN SORBITOLU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Mieszanina cz ęściowych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu 
ze spożywczym, dost ępnym w handlu kwasem oleinowym. 
Głównym sk ładnikiem jest monooleinian 1,4-sorbitolu. Pozosta łe 
składniki to monooleinian izosorbinianu, dioleinian sorbitolu i triolei ­
nian sorbitolu  
Numer wg EINECS  215-665-4  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów 
izosorbowych  
Opis  Lepka ciecz o barwie bursztynowej, kulki lub p łatki o barwie jasno ­
kremowej do be żowej bądź twarda woskowata substancja sta ła 
o słabym, charakterystycznym zapachu  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść W temperaturach wy ższych od jego temperatury topnienia rozpusz ­
czalny w etanolu, eterze, octanie etylu, anilinie, toluenie, dioksanie, 
eterze naftowym i czterochlorku w ęgla. Nierozpuszczalny w zimnej 
wodzie, dysperguje w ciep łej wodzie  
Liczba jodowa  Pozosta łość kwasu oleinowego otrzymana po zmydleniu monoolei ­
nianiu sorbitolu w trakcie analizy ma liczb ę jodową w zakresie 
80–100  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,5 %  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 193
 
Liczba kwasowa  Nie wy ższa niż 8 
Liczba zmydlenia  Nie ni ższa niż 145 i nie wy ższa niż 160  
Liczba hydroksylowa  Nie ni ższa niż 193 i nie wy ższa niż 210  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 495 MONOPALMITYNIAN SORBITOLU 
Nazwy synonimowe  Palmitynian sorbitolu  
Definicja  Mieszanina cz ęściowych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu 
ze spożywczym, dost ępnym w handlu kwasem palmitynowym  
Numer wg EINECS  247-568-8  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów 
izosorbowych  
Opis  Kulki lub p łatki bądź twarda, woskowata substancja sta ła o barwie 
jasnokremowej do be żowej i słabym, charakterystycznym zapachu  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść W temperaturach wy ższych od jego temperatury topnienia rozpusz ­
czalny w etanolu, metanolu, eterze, octanie etylu, anilinie, toluenie, dioksanie, eterze naftowym i czterochlorku w ęgla. Nierozpuszczalny 
w zimnej wodzie, dysperguje w ciep łej wodzie
 
Zakres temperatur krzepni ęcia 45–47 °C  
Widmo absorpcji w podczerwieni  Charakterystyczne dla cz ęściowych estrów polioli i kwasów t łusz­
czowych  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,5 %  
Liczba kwasowa  Nie wy ższa niż 7,5 
Liczba zmydlenia  Nie ni ższa niż 140 i nie wy ższa niż 150  
Liczba hydroksylowa  Nie ni ższa niż 270 i nie wy ższa niż 305  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
▼M5 
E 499 STEROLE RO ŚLINNE BOGATE W STYGMASTEROL 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Sterole ro ślinne bogate w stygmasterol s ą uzyskiwane z soi 
i stanowi ą zdefiniowan ą chemicznie prost ą mieszanin ę zawieraj ącą 
nie mniej ni ż 95 % steroli ro ślinnych (stygmasterolu, β-sitosterolu, 
kampesterolu i brassikasterolu), w której stygmasterol stanowi nie mniej niż 85 % steroli ro ślinnych bogatych w stygmasterol.
 ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 194
 
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Stygmasterol  (3S,8S,9S,10R,13R,14S,17R)-17-(5-etylo-6-metylo-hepto-3-en-2- 
ylo)-10,13-dimetylo-2,3,4,7,8,9,11,12,14,15, 16,17-dodekahydro- 1Hcyklopenta[a]fenantreno-3-ol
 
β-sitosterol  (3S,8S,9S,10R,13R,14S,17R)-17-[(2S,5S)-5-etylo-6-metylheptan-2- 
ylo]-10,13-dimetylo-2,3,4,7,8,9,11,12,14,15, 16,17-dodekahydro- 
1Hcyklopenta[a]fenantreno-3-ol  
Kampesterol  (3S,8S,9S,10R,13R,14S,17R)-17-(5,6-dimetylheptan-2-ylo)-10,13- 
dimetylo-2,3,4,7,8,9,11,12,14,15,16,17-dode kahydro-1Hcyklopen ­
ta[a]fenantreno-3-ol  
Brassikasterol  (3S,8S,9S,10R,13R,14S,17R)-17-[(E,2R,5R)-5,6- dimetylhept-3-en-2- 
ylo]-10,13-dimetylo-2,3,4,7,8,9,11,12,14,15, 16,17-dodekahydro- 1Hcyklopenta[a]fenantreno-3-ol
 
Wzór chemiczny  
Stygmasterol  C  29 H 48 O 
β-sitosterol  C  29 H 50 O 
Kampesterol  C  28 H 48 O 
Brassikasterol  C  28 H 46 O 
Masa cząsteczkowa  
Stygmasterol  412,6 g/mol  
β-sitosterol  414,7 g/mol  
Kampesterol  400,6 g/mol  
Brassikasterol  398,6 g/mol  
Oznaczenie (produkty zawieraj ące tylko 
wolne sterole i stanole)  Zawartość nie mniejsza ni ż 95 % w przeliczeniu na sum ę wolnych 
steroli/stanoli w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Sypki proszek, sypkie pigu łki lub pastylki o barwie od bia łej do 
prawie bia łej; ciecze bezbarwne do jasno żółtych 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie. Sterole ro ślinne, stanole 
roślinne są rozpuszczalne w acetonie i octanie etylu.  
Zawartość stygmasterolu  Nie mniej ni ż 85 % (m/m)  
Inne sterole/stanole ro ślinne: pojedynczo 
lub łącznie, w tym brassikasterol, 
kampestanol, kampesterol, Δ-7-kampeste ­
rol, cholesterol, klerosterol, sitostanol i β- 
sitosterol.  Nie więcej niż 15 % (m/m)  
Czystość 
Popiół całkowity  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Pozostałości rozpuszczalników  Etanol: Nie wi ęcej niż 5 000 mg/kg  
Metanol: Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 4 % (metoda Karla Fischera)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Ogólna liczba drobnoustrojów  Nie wi ęcej niż 1 000 CFU/g  
Drożdże Nie wi ęcej niż 100 CFU/g  
Pleśnie Nie wi ęcej niż 100 CFU/g  ▼M5 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 195
 
Escherichia coli  Nie wi ęcej niż 10 CFU/g  
Salmonella  spp.  Nieobecne w 25 g  
▼B 
E 500 (i) W ĘGLAN SODU 
Nazwy synonimowe  Soda amoniakalna, soda bezwodna, soda kalcynowana  
Definicja  
Numer wg EINECS  207-838-8  
Nazwa chemiczna  W ęglan sodu  
Wzór chemiczny  Na  2 CO 3 · nH  2 O (n = 0, 1 lub 10)  
Masa cząsteczkowa  106,00 (posta ć bezwodna)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % Na  2 CO 3 w przeliczeniu na bezwodn ą 
masę 
Opis  Bezbarwne kryszta ły bądź biały, ziarnisty lub krystaliczny proszek 
Postać bezwodna jest higroskopijna, dziesi ęciowodzian traci wod ę 
krystalizacyjn ą 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść węglanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 2 % (bezwodny), 15 % (monowodzian) lub 
55 %–65 % (dziesi ęciowodzian) (w temperaturze rosn ącej stopniowo 
od 70 °C do 300 °C, do sta łej masy)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 500 (ii) WODOROW ĘGLAN SODU 
Nazwy synonimowe  Diw ęglan sodu; kwa śny węglan sodu; diw ęglan sodowy; soda 
oczyszczona  
Definicja  
Numer wg EINECS  205-633-8  
Nazwa chemiczna  Wodorow ęglan sodu  
Wzór chemiczny  NaHCO  3 
Masa cząsteczkowa  84,01  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Masy krystaliczne bezbarwne lub bia łe lub krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść węglanów  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 8,0 a 8,6 (1 % roztwór)  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,25 % (nad żelem krzemionkowym, 4 godz.)  
Sole amonowe  Po podgrzaniu nie wyczuwa si ę zapachu amoniaku.  ▼M5 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 196
 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 500 (iii) PÓ ŁTORAW ĘGLAN SODU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  208-580-9  
Nazwa chemiczna  Monowodorodiw ęglan sodu  
Wzór chemiczny  Na  2 CO 3 · NaHCO  3 · 2H  2 O 
Masa cząsteczkowa  226,03  
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść NaHCO  3 między 35,0 % a 38,6 %, a zawarto ść Na  2 CO 3 
między 46,4 % a 50,0 %  
Opis  Bia łe płatki, kryszta ły lub proszek krystaliczny  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść węglanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie  
Czystość 
Chlorek sodu  Nie wi ęcej niż 0,5 %  
Żelazo  Nie wi ęcej niż 20 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 501(i) W ĘGLAN POTASU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  209-529-3  
Nazwa chemiczna  W ęglan potasu  
Wzór chemiczny  K  2 CO 3 · nH  2 O (n = 0 lub 1,5)  
Masa cząsteczkowa  138,21 (posta ć bezwodna)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły proszek bardzo łatwo rozp ływający się pod wpływem wilgoci 
w powietrzu. 
Wodzian wyst ępuje jako ma łe, białe, półprzezroczyste kryszta ły lub 
granulki  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść węglanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 5 % (posta ć bezwodna) lub 18 % (wodzian) (180 °C, 
4 godz.)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 197
 
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 501(ii) WODOROW ĘGLAN POTASU 
Nazwy synonimowe  Diw ęglan potasu; kwa śny węglan potasu  
Definicja  
Numer wg EINECS  206-059-0  
Nazwa chemiczna  Wodorow ęglan potasu  
Wzór chemiczny  KHCO  3 
Masa cząsteczkowa  100,11  
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść KHCO  3 nie mniej ni ż 99,0 % i nie wi ęcej niż 101,0 % 
w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bezbarwne kryszta ły lub proszek albo granulki o barwie bia łej 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść węglanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,25 % (nad żelem krzemionkowym, 4 godz.)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 503(i) W ĘGLAN AMONU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  W ęglan amonu sk łada się z karbaminianu amonu, w ęglanu amonu 
oraz wodorow ęglanu amonu w ró żnych proporcjach  
Numer wg EINECS  233-786-0  
Nazwa chemiczna  W ęglan amonu  
Wzór chemiczny  CH  6 N 2 O 2 , CH  8 N 2 O 3 oraz CH  5 NO  3 
Masa cząsteczkowa  Karbaminian amonu 78,06; w ęglan amonu 98,73; wodorow ęglan 
amonu 79,06  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 30,0 % i nie wi ęcej niż 34,0 % NH  3 
Opis  Bia ły proszek lub twarde, bia łe lub półprzezroczyste masy lub krysz ­
tały. Matowieje pod wp ływem powietrza i w ko ńcu zmienia si ę 
w białe porowate bry łki lub proszek (b ędące diwęglanem amonu) 
z powodu utraty amoniaku i ditlenku w ęgla 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść amonu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść węglanów  Wynik dodatni  
pH Oko ło 8,6 (5 % roztwór)  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 198
 
Czystość 
Substancje nielotne  Nie wi ęcej niż 500 mg/kg  
Chlorki  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  
Siarczany  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 503(ii) WODOROW ĘGLAN AMONU 
Nazwy synonimowe  Diw ęglan amonu  
Definicja  
Numer wg EINECS  213-911-5  
Nazwa chemiczna  Wodorow ęglan amonu  
Wzór chemiczny  CH  5 NO  3 
Masa cząsteczkowa  79,06  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 %  
Opis  Bia łe kryształy lub krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść amonu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść węglanów  Wynik dodatni  
pH Oko ło 8,0 (5 % roztwór)  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Substancje nielotne  Nie wi ęcej niż 500 mg/kg  
Chlorki  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  
Siarczany  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 504(i) W ĘGLAN MAGNEZU 
Nazwy synonimowe  Hydromagnezyt  
Definicja  W ęglan magnezu to zasadowy uwodniony lub jednowodny w ęglan 
magnezu lub mieszanina obu tych zwi ązków  
Numer wg EINECS  208-915-9  
Nazwa chemiczna  W ęglan magnezu  
Wzór chemiczny  MgCO  3 · nH  2 O 
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 24 % i nie wi ęcej niż 26,4 % w przeliczeniu na Mg  
Opis  Bezwonna, lekka, krucha masa o barwie bia łej lub obj ętościowy, 
biały proszek  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 199
 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść magnezu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść węglanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie i etanolu  
Czystość 
Substancje nierozpuszczalne w kwasach  Nie wi ęcej niż 0,05 %  
Substancje rozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 1,0 %  
Wapń Nie wi ęcej niż 0,4 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 4 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 504(ii) HYDROKSYW ĘGLAN MAGNEZU 
Nazwy synonimowe  Wodorow ęglan magnezu, podw ęglan magnezu (lekki lub ci ężki); 
uwodniony zasadowy w ęglan magnezu; w ęglan hydroksymagne ­
zowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  235-192-7  
Nazwa chemiczna  Uwodniony wodorotlenek magnezowo-w ęglanowy  
Wzór chemiczny  4MgCO  3 Mg(OH)  2 · 5H  2 O 
Masa cząsteczkowa  485  
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść Mg nie mniej ni ż 40,0 % i nie wi ęcej niż 45,0 % w prze ­
liczeniu na MgO  
Opis  Lekka, krucha masa o barwie bia łej lub obj ętościowy, bia ły proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść magnezu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść węglanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Substancje nierozpuszczalne w kwasach  Nie wi ęcej niż 0,05 %  
Substancje rozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 1,0 %  
Wapń Nie wi ęcej niż 1,0 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 507 KWAS CHLOROWODOROWY 
Nazwy synonimowe  Chlorowodór; kwas solny  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-595-7  
Nazwa chemiczna  Kwas chlorowodorowy  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 200
 
Wzór chemiczny  HCl  
Masa cząsteczkowa  36,46  
Oznaczenie zawarto ści Kwas chlorowodorowy jest dost ępny w handlu w ró żnych stęże­
niach. Stężony kwas chlorowodorowy zawiera nie mniej ni ż 35,0 % 
HCl 
Opis  Klarowna, bezbarwna lub lekko żółtawa ciecz o w łaściwościach 
korozyjnych i o gryz ącym zapachu  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść kwasów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść chlorków  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie i w etanolu  
Czystość 
Składniki organiczne ogó łem Sk ładniki organiczne ogó łem (niezawieraj ące fluoru): nie wi ęcej niż 
5 mg/kg 
Benzen: nie wi ęcej niż 0,05 mg/kg 
Składniki fluorowe (ogó łem): nie wi ęcej niż 25 mg/kg  
Substancje nielotne  Nie wi ęcej niż 0,5 %  
Substancje redukuj ące Nie wi ęcej niż 70 mg/kg (w przeliczeniu na SO  2 ) 
Substancje utleniaj ące Nie wi ęcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na Cl  2 ) 
Siarczany  Nie wi ęcej niż 0,5 %  
Żelazo  Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 508 CHLOREK POTASU 
Nazwy synonimowe  Sylwin  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-211-8  
Nazwa chemiczna  Chlorek potasu  
Wzór chemiczny  KCl  
Masa cząsteczkowa  74,56  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % w przeliczeniu na such ą masę. 
Opis  Bezbarwne, wyd łużone kryszta ły o kszta łcie graniastos łupa lub 
sześcianu albo bia ły, ziarnisty proszek. Bezwonny  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść chlorków  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 1 % (105 °C, 2 godz.)  
Próba na obecno ść sodu  Wynik ujemny  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 201
 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 509 CHLOREK WAPNIA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  233-140-8  
Nazwa chemiczna  Chlorek wapnia  
Wzór chemiczny  CaCl  2 · nH  2 O (n = 0,2 lub 6)  
Masa cząsteczkowa  110,99 (posta ć bezwodna), 147,02 (dwuwodzian), 219,08 (sze ścio­
wodzian)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 93,0 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bezwonny, higroskopijny proszek o barwie bia łej lub kryszta ły 
rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść chlorków  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie i w etanolu  
Czystość 
Magnez i sole alkaliczne  Nie wi ęcej niż 5 % w przeliczeniu na such ą masę (w przeliczeniu na 
siarczany)  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 40 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 511 CHLOREK MAGNEZU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  232-094-6  
Nazwa chemiczna  Chlorek magnezu  
Wzór chemiczny  MgCl  2 · 6H  2 O 
Masa cząsteczkowa  203,30  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 %  
Opis  Bezbarwne, bezwonne p łatki lub kryszta ły bardzo łatwo rozp ływa­
jące się pod wpływem wilgoci w powietrzu  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść magnezu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść chlorków  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny 
w etanolu  
Czystość 
Amon  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 202
 
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 512 CHLOREK CYNAWY 
Nazwy synonimowe  Chlorek cyny (II); dichlorek cyny  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-868-0  
Nazwa chemiczna  Chlorek cyny (II), diwodzian  
Wzór chemiczny  SnCl  2 · 2H  2 O 
Masa cząsteczkowa  225,63  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98,0 %  
Opis  Bezbarwne lub bia łe kryształy 
Mogą mieć lekki zapach kwasu chlorowodorowego  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść cyny (II)  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść chlorków  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Woda: rozpuszczalny w masie wody mniejszej od w łasnej masy, ale 
przy nadmiarze wody tworzy nierozpuszczaln ą sól zasadow ą 
Etanol: rozpuszczalny  
Czystość 
Siarczany  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
E 513 KWAS SIARKOWY 
Nazwy synonimowe  St ężony kwas siarkowy; siarczan diwodorowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-639-5  
Nazwa chemiczna  Kwas siarkowy  
Wzór chemiczny  H  2 SO 4 
Masa cząsteczkowa  98,07  
Oznaczenie zawarto ści Kwas siarkowy jest dost ępny w handlu w ró żnych stężeniach. Posta ć 
stężona zawiera nie mniej ni ż 96,0 %  
Opis  Oleista, klarowna ciecz, bezbarwna lub lekko br ązowa, o silnych 
własnościach korozyjnych  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść kwasów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść siarczanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Miesza si ę z wodą, z wytworzeniem du żej ilości ciepła, równie ż 
z etanolem  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 203
 
Czystość 
Popiół Nie wi ęcej niż 0,02 %  
Substancje redukuj ące Nie wi ęcej niż 40 mg/kg (w przeliczeniu na SO  2 ) 
Azotany  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na H  2 SO 4 ) 
Chlorki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Żelazo  Nie wi ęcej niż 20 mg/kg  
Selen  Nie wi ęcej niż 20 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 514 (i) SIARCZAN SODU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Siarczan sodu  
Wzór chemiczny  Na  2 SO 4 · nH  2 O (n = 0 lub 10)  
Masa cząsteczkowa  142,04 (posta ć bezwodna) 
322,04 (dziesi ęciowodzian)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bezbarwne kryszta ły lub drobny, bia ły, krystaliczny proszek 
Dziesięciowodzian traci wod ę krystalizacyjn ą 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść siarczanów  Wynik dodatni  
pH Oboj ętne lub lekko zasadowe (5 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 1,0 % (posta ć bezwodna) lub nie wi ęcej niż 57 % 
(dziesięciowodzian) w temperaturze 130 °C  
Selen  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 514 (ii) WODOROSIARCZAN SODU 
Nazwy synonimowe  Kwa śny siarczan sodu; disiarczan sodu  
Definicja  
Nazwa chemiczna  Wodorosiarczan sodu  
Wzór chemiczny  NaHSO  4 
Masa cząsteczkowa  120,06  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 204
 
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95,2 %  
Opis  Bia łe, bezwonne kryszta ły lub granulki  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść siarczanów  Wynik dodatni  
pH Roztwory s ą silnie zasadowe  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,8 %  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,05 %  
Selen  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 515 (i) SIARCZAN POTASU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Siarczan potasu  
Wzór chemiczny  K  2 SO 4 
Masa cząsteczkowa  174,25  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 %  
Opis  Bezbarwne lub bia łe kryształy bądź krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść siarczanów  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 5,5 a 8,5 (5 % roztwór)  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Selen  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 515 (ii) WODOROSIARCZAN POTASU 
Nazwy synonimowe  Disiarczan potasu; kwa śny siarczan potasu  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Wodorosiarczan potasu  
Wzór chemiczny  KHSO  4 ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 205
 
Masa cząsteczkowa  136,17  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 %  
Opis  Bia łe kryształy, kawałki lub granulki rozp ływające się pod wpływem 
wilgoci w powietrzu  
Identyfikacja  
Temperatura topnienia  197 °C  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Selen  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 516 SIARCZAN WAPNIA 
Nazwy synonimowe  Gips; selenit; anhydryt  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-900-3  
Nazwa chemiczna  Siarczan wapnia  
Wzór chemiczny  CaSO  4 · nH  2 O (n = 0 lub 2)  
Masa cząsteczkowa  136,14 (posta ć bezwodna), 172,18 (dwuwodzian)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Drobny, bezwonny proszek o barwie od bia łej do lekko żółtawobia­ 
łej 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść siarczanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść S łabo rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Bezwodny: nie wi ęcej niż 1,5 % (250 °C, do sta łej masy) 
Dwuwodzian: nie wi ęcej niż 23 % (250 °C, do sta łej masy)  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  
Selen  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 517 SIARCZAN AMONU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-984-1  
Nazwa chemiczna  Siarczan amonu  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 206
 
Wzór chemiczny  (NH  4 ) 2 SO 4 
Masa cząsteczkowa  132,14  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 % i nie wi ęcej niż 100,5 %  
Opis  Bia ły proszek, b łyszczące blaszki lub elementy krystaliczne  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść amonu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść siarczanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Strata przy pra żeniu Nie wi ęcej niż 0,25 %  
Selen  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
E 520 SIARCZAN GLINU 
Nazwy synonimowe  A łun 
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Siarczan glinu  
Wzór chemiczny  Al  2 (SO  4 ) 3 
Masa cząsteczkowa  342,13  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,5 % w przeliczeniu na pozosta łość po 
prażeniu 
Opis  Bia ły proszek, b łyszczące blaszki lub elementy krystaliczne  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść glinu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść siarczanów  Wynik dodatni  
pH 2,9 lub wi ęcej (5 % roztwór)  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Strata przy pra żeniu Nie wi ęcej niż 5 % (500 °C, 3 godz.)  
Alkalia i ziemie alkaliczne  Nie wi ęcej niż 0,4 %  
Selen  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 521 SIARCZAN GLINOWO-SODOWY 
Nazwy synonimowe  A łun sodowy; a łun sodu  
Definicja  
Numer wg EINECS  233-277-3  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 207
 
Nazwa chemiczna  Siarczan glinowo-sodowy  
Wzór chemiczny  AlNa(SO  4 ) 2 · nH  2 O (n = 0 lub 12)  
Masa cząsteczkowa  242,09 (posta ć bezwodna)  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 96,5 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę (postać 
bezwodna) i 99,5 % (dziesi ęciowodzian)  
Opis  Przezroczyste kryszta ły lub bia ły, krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść glinu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść siarczanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Dziesi ęciowodzian jest dobrze rozpuszczalny w wodzie. Posta ć 
bezwodna wolno rozpuszcza si ę w wodzie. Obie postacie s ą nieroz­
puszczalne w etanolu.  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Posta ć bezwodna: nie wi ęcej niż 10,0 % (220 °C, 16 godz.) 
Dziesięciowodzian: nie wi ęcej niż 47,2 % (50–55 °C, 1 godz., 
następnie 200 °C, 16 godz.)  
Sole amonowe  Po podgrzaniu nie wyczuwa si ę zapachu amoniaku.  
Selen  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 522 SIARCZAN GLINOWO-POTASOWY 
Nazwy synonimowe  A łun potasu; a łun potasowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  233-141-3  
Nazwa chemiczna  Siarczan glinowo-potasowy, dwunastowodzian  
Wzór chemiczny  AlK(SO  4 ) 2 · 12 H  2 O 
Masa cząsteczkowa  474,38  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,5 %  
Opis  Du że, przezroczyste kryszta ły lub bia ły, krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść glinu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść siarczanów  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 3,0 a 4,0 (10 % roztwór)  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Sole amonowe  Po podgrzaniu nie wyczuwa si ę zapachu amoniaku.  
Selen  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 208
 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 523 SIARCZAN GLINOWO-AMONOWY 
Nazwy synonimowe  A łun amonowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  232-055-3  
Nazwa chemiczna  Siarczan glinowo-amonowy  
Wzór chemiczny  AlNH  4 (SO  4 ) 2 · 12 H  2 O 
Masa cząsteczkowa  453,32  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,5 %  
Opis  Du że, bezbarwne kryszta ły lub bia ły proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść glinu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść amonu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść siarczanów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Metale alkaliczne i ziemie alkaliczne  Nie wi ęcej niż 0,5 %  
Selen  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 524 WODOROTLENEK SODU 
Nazwy synonimowe  Soda kaustyczna; soda żrąca; ług 
Definicja  
Numer wg EINECS  215-185-5  
Nazwa chemiczna  Wodorotlenek sodu  
Wzór chemiczny  NaOH  
Masa cząsteczkowa  40,0  
Oznaczenie zawarto ści Wodorotlenek sodu w postaci cia ła stałego zawiera nie mniej ni ż 
98,0 % zasady ogó łem (w przeliczeniu na NaOH). W przypadku 
roztworów – odpowiednio w odniesieniu do ustalonych lub zadekla ­
rowanych st ężeń NaOH.  
Opis  Bia łe lub prawie bia łe granulki, p łatki, pałeczki, masy stopione lub 
inne postacie. Roztwory s ą klarowne lub lekko zm ętniałe, bezbarwne 
lub lekko zabarwione, silnie żrące i higroskopijne oraz poch łaniają 
dwutlenek w ęgla z powietrza, tworz ąc węglan sodu  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 209
 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
pH Silnie zasadowe (1 % roztwór)  
Rozpuszczalno ść Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie. Dobrze rozpuszczalny 
w etanolu  
Czystość 
Substancje nierozpuszczalne w wodzie 
i organiczne  5 % roztwór jest w pe łni przezroczysty i bezbarwny do lekko zabar ­
wionego  
Węglany  Nie wi ęcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na Na  2 CO 3 ) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 0,5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 525 WODOROTLENEK POTASU 
Nazwy synonimowe  Pota ż żrący 
Definicja  
Numer wg EINECS  215-181-3  
Nazwa chemiczna  Wodorotlenek potasu  
Wzór chemiczny  KOH  
Masa cząsteczkowa  56,11  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 85,0 % zasady w przeliczeniu na KOH  
Opis  Bia łe lub prawie bia łe granulki, p łatki, pałeczki, masy stopione lub 
inne postacie.  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
pH Silnie zasadowe (1 % roztwór)  
Rozpuszczalno ść Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie. Dobrze rozpuszczalny 
w etanolu  
Czystość 
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  5 % roztwór jest w pe łni przezroczysty i bezbarwny  
Węglany  Nie wi ęcej niż 3,5 % (w przeliczeniu na K  2 CO 3 ) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 526 WODOROTLENEK WAPNIA 
Nazwy synonimowe  Wapno gaszone; wapno hydratyzowane  
Definicja  
Numer wg EINECS  215-137-3  
Nazwa chemiczna  Wodorotlenek wapnia  
Wzór chemiczny  Ca(OH)  2 
Masa cząsteczkowa  74,09  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 210
 
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 92,0 %  
Opis  Bia ły proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść zasad  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść S łabo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu. 
Rozpuszczalny w glicerolu  
Czystość 
Popiół nierozpuszczalny w kwasach  Nie wi ęcej niż 1,0 %  
Magnez i sole alkaliczne  Nie wi ęcej niż 2,7 %  
Bar Nie wi ęcej niż 300 mg/kg  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
E 527 WODOROTLENEK AMONU 
Nazwy synonimowe  Woda amoniakalna; mocny roztwór wodny amoniaku  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Wodorotlenek amonu  
Wzór chemiczny  NH  4 OH 
Masa cząsteczkowa  35,05  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 27 % NH  3 
Opis  Klarowny, bezbarwny roztwór o charakterystycznym niezmiernie 
drażniącym zapachu  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść amoniaku  Wynik dodatni  
Czystość 
Substancje nielotne  Nie wi ęcej niż 0,02 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
E 528 WODOROTLENEK MAGNEZU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Wodorotlenek magnezu  
Wzór chemiczny  Mg(OH)  2 
Masa cząsteczkowa  58,32  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95,0 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły, bezwonny, obj ętościowy proszek  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 211
 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść magnezu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść zasad  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie i etanolu  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 2,0 % (105 °C, 2 godz.)  
Strata przy pra żeniu Nie wi ęcej niż 33 % (800 °C do sta łej masy)  
Tlenek wapnia  Nie wi ęcej niż 1,5 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
E 529 TLENEK WAPNIA 
Nazwy synonimowe  Wapno palone  
Definicja  
Numer wg EINECS  215-138-9  
Nazwa chemiczna  Tlenek wapnia  
Wzór chemiczny  CaO  
Masa cząsteczkowa  56,08  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95,0 % w przeliczeniu na pozosta łość po 
prażeniu 
Opis  Twarde, bezwonne masy lub granulki o barwie bia łej lub bia łosza­
rawej lub proszek o barwie od bia łej do szarawej  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść zasad  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Reaktywno ść z wodą Przy zwil żaniu próbki wod ą wydziela si ę ciepło 
Rozpuszczalno ść S łabo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu. 
Rozpuszczalny w glicerolu  
Czystość 
Strata przy pra żeniu Nie wi ęcej niż 10,0 % (oko ło 800 °C do sta łej masy)  
Substancje nierozpuszczalne w kwasach  Nie wi ęcej niż 1,0 %  
Bar Nie wi ęcej niż 300 mg/kg  
Magnez i sole alkaliczne  Nie wi ęcej niż 3,6 %  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
E 530 TLENEK MAGNEZU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  215-171-9  
Nazwa chemiczna  Tlenek magnezu  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 212
 
Wzór chemiczny  MgO  
Masa cząsteczkowa  40,31  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98,0 % w przeliczeniu na pozosta łość po 
prażeniu 
Opis  Proszek wyj ątkowo obj ętościowy, o barwie bia łej, znany jako lekki 
tlenek magnezu, lub stosunkowo zwarty bia ły proszek, znany jako 
ciężki tlenek magnezu. 5 g lekkiego tlenku magnezu zajmuje obj ę­
tość co najmniej 33 ml, za ś 5 g ciężkiego tlenku magnezu zajmuje 
objętość nie większą niż 20 ml  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść zasad  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść magnezu  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Strata przy pra żeniu Nie wi ęcej niż 5,0 % (oko ło 800 °C do sta łej masy)  
Tlenek wapnia  Nie wi ęcej niż 1,5 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
E 535 ŻELAZOCYJANEK SODU 
Nazwy synonimowe  Żółty prusydek sodu; heksacyjano żelazian sodu  
Definicja  
Numer wg EINECS  237-081-9  
Nazwa chemiczna  Sodu żelazocyjanek  
Wzór chemiczny  Na  4 Fe(CN)  6 · 10 H  2 O 
Masa cząsteczkowa  484,1  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 %  
Opis  Żółte kryszta ły lub krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść heksacyjano żelazia­
nów Wynik dodatni  
Czystość 
Woda niezwi ązana Nie wi ęcej niż 1,0 %  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,03 %  
Chlorki  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Siarczany  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Wolny cyjanek  Niewykrywalny  
Żelazocyjanki  Niewykrywalne  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
E 536 ŻELAZOCYJANEK POTASU 
Nazwy synonimowe  Żółty prusydek potasu; heksacyjano żelazian potasu  
Definicja  
Numer wg EINECS  237-722-2  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 213
 
Nazwa chemiczna  Żelazocyjanek potasu  
Wzór chemiczny  K  4 Fe(CN)  6 · 3 H  2 O 
Masa cząsteczkowa  422,4  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 %  
Opis  Kryszta ły o barwie cytrynowo żółtej 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść heksacyjano żelazia­
nów Wynik dodatni  
Czystość 
Woda niezwi ązana Nie wi ęcej niż 1,0 %  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,03 %  
Chlorki  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Siarczany  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Wolny cyjanek  Niewykrywalny  
Żelazocyjanki  Niewykrywalne  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
E 538 ŻELAZOCYJANEK WAPNIA 
Nazwy synonimowe  Żółty prusydek wapna; heksacyjano żelazian wapnia  
Definicja  
Numer wg EINECS  215-476-7  
Nazwa chemiczna  Wapnia żelazocyjanek  
Wzór chemiczny  Ca  2 Fe(CN)  6 · 12H  2 O 
Masa cząsteczkowa  508,3  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 %  
Opis  Żółte kryszta ły lub krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść heksacyjano żelazia­
nów Wynik dodatni  
Czystość 
Woda niezwi ązana Nie wi ęcej niż 1,0 %  
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,03 %  
Chlorki  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Siarczany  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Wolny cyjanek  Niewykrywalny  
Żelazocyjanki  Niewykrywalne  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
E 541 FOSFORAN GLINOWO-SODOWY, KWA ŚNY 
Nazwy synonimowe  SALP  
Definicja  
Numer wg EINECS  232-090-4  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 214
 
Nazwa chemiczna  Tetradekawodorooktafosforan sodowotriglinowy, tetrawodzian (A); 
pentadekawodorooktafosforan diglinowotrisodowy (B)  
Wzór chemiczny  NaAl  3 H 14 (PO  4 ) 8 · 4H  2 O (A) 
Na 3 Al 2 H 15 (PO  4 ) 8 (B) 
Masa cząsteczkowa  949,88 (A) 
897,82 (B)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95,0 % (obie postacie)  
Opis  Bia ły, bezwonny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść glinu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów  Wynik dodatni  
pH Kwa śny 
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w kwasie chlorowodo ­
rowym  
Czystość 
Strata przy pra żeniu 19,5–21,0 % (A) (750–800 °C, 2 godz.) 
15–16 % (B) (750–800 °C, 2 godz.)  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 25 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 4 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 551 DWUTLENEK KRZEMU 
Nazwy synonimowe  Krzemionka; dwutlenek krzemu  
Definicja  Dwutlenek krzemu jest substancj ą amorficzn ą wytwarzan ą synte­
tycznie w procesie hydrolizy par, daj ąc zmatowion ą koloidaln ą krze­
mionkę, lub w procesie mokrym, daj ąc strącaną krzemionk ę, sili­
każel lub krzemionk ę zawieraj ącą wodę. Koloidalna krzemionka 
powstaje zasadniczo w postaci bezwodnej, podczas gdy w procesie 
mokrym otrzymywane s ą produkty w postaci uwodnionej lub zawie ­
rające wodę zaabsorbowan ą na powierzchni  
Numer wg EINECS  231-545-4  
Nazwa chemiczna  Dwutlenek krzemu  
Wzór chemiczny  (SiO  2 ) n 
Masa cząsteczkowa  60,08 (SiO  2 ) 
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść po prażeniu nie mniej ni ż 99,0 % (koloidalna krze ­
mionka) lub 94,0 % (postacie uwodnione)  
Opis  Bia ły, puszysty proszek lub granulki. Higroskopijny  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść krzemionki  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 2,5 % (koloidalna krzemionka, 105 °C, 2 godz.) 
Nie więcej niż 8,0 % (str ącona krzemionka i silika żel, 105 °C, 2 
godz.)  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 215
 
Nie więcej niż 70 % (krzemionka zawieraj ąca wodę, 105 °C, 2 
godz.)  
Strata przy pra żeniu Nie wi ęcej niż 2,5 % po suszeniu (1 000 °C, koloidalna krzemionka) 
Nie więcej niż 8,5 % po suszeniu (1 000 °C, postacie uwodnione)  
Sole rozpuszczalne, podatne na jonizacj ę Nie wi ęcej niż 5,0 % (w przeliczeniu na Na  2 SO 4 ) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 552 KRZEMIAN WAPNIA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Krzemian wapnia jest krzemianem wodnym lub bezwodnym 
o różnych proporcjach CaO i SiO  2 . Produkt nie powinien zawiera ć 
azbestu.  
Numer wg EINECS  215-710-8  
Nazwa chemiczna  Krzemian wapnia  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść w przeliczeniu na bezwodn ą masę: 
— w przeliczeniu na SiO  2 nie mniej ni ż 50 % i nie wi ęcej niż 95 % 
— w przeliczeniu na CaO nie mniej ni ż 3 % i nie wi ęcej niż 35 %  
Opis  Sypki proszek o barwie bia łej do prawie bia łej, który pozostaje taki 
po wchłonięciu względnie dużej ilości wody lub innych cieczy  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść krzemianów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Tworzenie żelu Z kwasami mineralnymi tworzy żel 
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 10 % (105 °C, 2 godz.)  
Strata przy pra żeniu Nie mniej ni ż 5 % i nie wi ęcej niż 14 % (1 000 °C, do sta łej masy)  
Sód Nie wi ęcej niż 3 %  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 553a (i) KRZEMIAN MAGNEZU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Krzemian magnezu jest sk ładnikiem syntetycznym, w którym 
stosunek molowy tlenku magnezu do ditlenku krzemu wynosi w przybli żeniu 2:5
 
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 216
 
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 15 % MgO i nie mniej ni ż 67 % SiO  2 
w przeliczeniu na pozosta łość po prażeniu 
Opis  Bardzo drobny, bezwonny proszek, o barwie bia łej, wolny od zbry ­
leń 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść magnezu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść krzemianów  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 7,0 a 10,8 (10 % zawiesina)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15 % (105 °C, 2 godz.)  
Strata przy pra żeniu Nie wi ęcej niż 15 % po suszeniu (1 000 °C, 20 minut)  
Sole rozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 3 %  
Wolne zasady  Nie wi ęcej niż 1 % (w przeliczeniu na NaOH)  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 553a (ii) TRIKRZEMIAN MAGNEZU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  239-076-7  
Nazwa chemiczna  Trikrzemian magnezu  
Wzór chemiczny  Mg  2 Si 3 O 8 · nH  2 O (przybli żony skład) 
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 29,0 % MgO i nie mniej ni ż 65,0 % SiO  2 
w przeliczeniu na pozosta łość po prażeniu 
Opis  Drobny proszek o barwie bia łej, wolny od zbryle ń 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść magnezu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść krzemianów  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 6,3 a 9,5 (5 % zawiesina)  
Czystość 
Strata przy pra żeniu Nie mniej ni ż 17 % i nie wi ęcej niż 34 % (1 000 °C)  
Sole rozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 2 %  
Wolne zasady  Nie wi ęcej niż 1 % (w przeliczeniu na NaOH)  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 217
 
E 553b TALK 
Nazwy synonimowe  Talcum  
Definicja  Wyst ępująca w przyrodzie posta ć uwodnionego krzemianu magnezu 
zawierającego w ró żnych proporcjach minera ły towarzysz ące, takie 
jak alfa-kwarc, kalcyt, chloryt, dolomit, magnezyt i flogopit. Produkt nie powinien zawiera ć azbestu.
 
Numer wg EINECS  238-877-9  
Nazwa chemiczna  Wodorometakrzemian magnezu  
Wzór chemiczny  Mg  3 (Si 4 O 10 )(OH)  2 
Masa cząsteczkowa  379,22  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Lekki, jednorodny proszek o barwie bia łej lub prawie bia łej, śliski 
w dotyku  
Identyfikacja  
Widmo absorpcji w podczerwieni  Charakterystyczne piki przy 3 677, 1 018 i 669 cm  – 1 
Dyfrakcja promieniowania rentgenow ­
skiego  Piki przy 9,34/4,66/3,12 Å  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie i etanolu.  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,5 % (105 °C, 1 godz.)  
Substancje rozpuszczalne w kwasach  Nie wi ęcej niż 6 %  
Substancje rozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Żelazo rozpuszczalne w kwasach  Niewykrywalne  
Arsen  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
E 554 KRZEMIAN GLINOWO-SODOWY 
Nazwy synonimowe  Glinokrzemian sodu; krzemoglinian sodu; krzemian sodowo-glinowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Krzemian glinowo-sodowy  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść w przeliczeniu na bezwodn ą masę: 
— nie mniej ni ż 66,0 % i nie wi ęcej niż 88,0 % w przeliczeniu na 
SiO  2 
— nie mniej ni ż 5,0 % i nie wi ęcej niż 15,0 % w przeliczeniu na 
Al 2 O 3 
Opis  Drobny, bia ły amorficzny proszek lub granulki  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść glinu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść krzemianów  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 6,5 a 11,5 (5 % zawiesina)  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 218
 
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 8,0 % (105 °C, 2 godz.)  
Strata przy pra żeniu Nie mniej ni ż 5,0 % i nie wi ęcej niż 11,0 % w przeliczeniu na 
bezwodną substancj ę (1 000 °C, do sta łej masy)  
Sód Nie mniej ni ż 5 % i nie wi ęcej niż 8,5 % (w przeliczeniu na Na  2 O) 
w przeliczeniu na bezwodn ą substancj ę 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 555 KRZEMIAN GLINOWO-POTASOWY 
Nazwy synonimowe  Mika  
Definicja  Naturalna mika, która sk łada się głównie z krzemianu glinowo-pota ­
sowego (muskowit, mika potasowa)  
Numer wg EINECS  310-127-6  
Nazwa chemiczna  Krzemian glinowo-potasowy  
Wzór chemiczny  KAl  2 [AlSi  3 O 10 ](OH)  2 
Masa cząsteczkowa  398  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 %  
Opis  Krystaliczne p łatki lub proszek o barwie jasnoszarej do bia łej 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie, rozcie ńczonych kwasach i zasadach 
oraz w rozpuszczalnikach organicznych  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,5 % (105 °C, 2 godz.)  
Antymon  Nie wi ęcej niż 20 mg/kg  
Cynk  Nie wi ęcej niż 25 mg/kg  
Bar Nie wi ęcej niż 25 mg/kg  
Chrom  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg  
Miedź Nie wi ęcej niż 25 mg/kg  
Nikiel  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
▼M3 
E 556 KRZEMIAN GLINOWO-WAPNIOWY  ( 1 ) 
▼B 
Nazwy synonimowe  Glinokrzemian wapnia; krzemoglinian wapnia; krzemian wapniowo- 
glinowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Krzemian glinowo-wapniowy  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 219  
( 1 ) Okres stosowania: do dnia 31 stycznia 2014 r.
 Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść w przeliczeniu na bezwodn ą masę: 
— nie mniej ni ż 44,0 % i nie wi ęcej niż 50,0 % w przeliczeniu na 
SiO  2 
— w przeliczeniu na Al  2 O 3 nie mniej ni ż 3,0 % i nie wi ęcej niż 
5,0 % 
— w przeliczeniu na CaO nie mniej ni ż 32,0 % i nie wi ęcej niż 
38,0 %  
Opis  Drobny, bia ły, sypki proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść glinu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść krzemianów  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 10,0 % (105 °C, 2 godz.)  
Strata przy pra żeniu Nie mniej ni ż 14,0 % i nie wi ęcej niż 18,0 % w przeliczeniu na 
bezwodną masę (1 000 °C, do sta łej masy)  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
▼M3 
E 559 KRZEMIAN GLINU (KAOLIN)  ( 1 ) 
▼B 
Nazwy synonimowe  Kaolin, lekki lub ci ężki 
Definicja  Uwodniony krzemian glinu (kaolin) jest oczyszczon ą, białą, 
plastyczn ą glinką składającą się z kaolinitu, krzemianu glinowo- 
potasowego, skalenia i kwarcu. W procesie przetwarzania nie powinno si ę stosować spalania. Surowa glinka kaolinitowa stoso ­
wana do produkcji krzemianu glinu powinna wykazywa ć taki 
poziom dioksyn, który nie stanowi zagro żenia dla zdrowia ani nie 
czyni jej niezdatn ą do spożycia przez ludzi. Produkt nie powinien 
zawierać azbestu
 
Numer wg EINECS  215-286-4 (kaolinit)  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  Al  2 Si 2 O 5 (OH)  4 (kaolinit)  
Masa cząsteczkowa  264  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 90 % (suma ditlenku krzemu i tlenku glinu 
po prażeniu)  
Dwutlenek krzemu (SiO  2 ) Mi ędzy 45 % a 55 %  
Tlenek glinu (Al  2 O 3 ) Mi ędzy 30 % a 39 %  
Opis  Drobny, t łusty proszek o barwie bia łej do szarawobia łej. Kaolin 
utworzony jest z lu źnych skupisk przypadkowo ustawionych 
stosów płatków kaolinitu lub pojedynczych sze ściokątnych płatków  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść tlenków glinu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść krzemianów  Wynik dodatni  
Dyfrakcja promieniowania rentgenow ­
skiego  Charakterystyczne piki przy 7,18/3,58/2,38/1,78 Å  
Widmo absorpcji w podczerwieni  Piki przy 3 700 i 3 620 cm  – 1 ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 220  
( 1 ) Okres stosowania: do dnia 31 stycznia 2014 r.
 Czystość 
Strata przy pra żeniu Mi ędzy 10 a 14 % (1 000 °C, do sta łej masy)  
Substancje rozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,3 %  
Substancje rozpuszczalne w kwasach  Nie wi ęcej niż 2 %  
Żelazo  Nie wi ęcej niż 5 %  
Tlenek potasu (K  2 O) Nie wi ęcej niż 5 %  
Węgiel Nie wi ęcej niż 0,5 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 570 KWASY T ŁUSZCZOWE 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Liniowe kwasy t łuszczowe, kwas kaprylowy (C  8 ), kwas kaprynowy 
(C 10 ), kwas laurynowy (C  12 ), kwas mirystynowy (C  14 ), kwas palmi ­
tynowy (C  16 ), kwas stearynowy (C  18 ), kwas oleinowy (C  18:1 ) 
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Kwas oktanowy (C  8 ); kwas dekanowy (C  10 ); kwas dodekanowy 
(C 12 ); kwas tetradekanowy (C  14 ); kwas heksadekanowy (C  16 ); 
kwas oktadekanowy (C  18 ); kwas 9-oktadekenowy (C  18:1 ) 
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 98 % metod ą chromatograficzn ą 
Opis  Bezbarwna ciecz lub substancja sta ła o barwie bia łej, otrzymywane 
z olejów i t łuszczów  
Identyfikacja  
Sposób identyfikacji  Poszczególne kwasy t łuszczowe mog ą być zidentyfikowane za 
pomocą liczby kwasowej, liczby jodowej, metod ą chromatografii 
gazowej  
Czystość 
Pozostałości po pra żeniu Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Substancje niezmydlaj ące się Nie wi ęcej niż 1,5 %  
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 0,2 % (metoda Karla Fischera)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 574 KWAS GLUKONOWY 
Nazwy synonimowe  Kwas D-glukonowy; kwas dekstronowy  
Definicja  Kwas glukonowy jest wodnym roztworem kwasu glukonowego 
i glukono-delta-laktonu  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Kwas glukonowy  
Wzór chemiczny  C  6 H 12 O 7 (kwas glukonowy)  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 221
 
Masa cząsteczkowa  196,2  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 49,0 % (w przeliczeniu na kwas glukonowy)  
Opis  Klarowna ciecz o konsystencji syropu, bezbarwna do jasno żółtej 
Identyfikacja  
Tworzenie pochodnej fenylohydrazyny  Wynik dodatni. Utworzony zwi ązek topi si ę w temperaturze mi ędzy 
196°C a 202 °C z rozk ładem  
Czystość 
Pozostałości po pra żeniu Nie wi ęcej niż 1,0 % 550 °C +/- 20 °C do znikni ęcia pozosta łości 
organicznych (czarne plamki).  
Substancje redukuj ące Nie wi ęcej niż 2,0 % (w przeliczeniu na D-glukoz ę) 
Chlorki  Nie wi ęcej niż 350 mg/kg  
Siarczany  Nie wi ęcej niż 240 mg/kg  
Sulphite  Nie wi ęcej niż 20 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 575 LAKTON KWASU GLUKONOWEGO 
Nazwy synonimowe  Glukonolakton; GDL; delta-lakton kwasu D-glukonowego; delta- 
glukonolakton  
Definicja  Glukono-delta-lakton jest cyklicznym 1,5-wewn ątrzcząsteczkowym 
estrem kwasu D-glukonowego. W środowisku wodnym ulega hydro ­
lizie do równowagowej mieszaniny kwasu D-glukonowego (55–66 %) oraz delta- i gamma-laktonów
 
Numer wg EINECS  202-016-5  
Nazwa chemiczna  D-glukono-1,5-lakton  
Wzór chemiczny  C  6 H 10 O 6 
Masa cząsteczkowa  178,14  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Drobny, bia ły krystaliczny proszek, prawie bezwonny  
Identyfikacja  
Tworzenie pochodnej fenylohydrazo ­
nowej kwasu glukonowego  Wynik dodatni. Utworzony zwi ązek topi si ę w temperaturze mi ędzy 
196 °C a 202 °C z rozk ładem  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Trudno rozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 0,2 % (metoda Karla Fischera)  
Substancje redukuj ące Nie wi ęcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na D-glukoz ę) 
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 576 GLUKONIAN SODU 
Nazwy synonimowe  Sól sodowa kwasu D-glukonowego  
Definicja  Wytwarzany w wyniku fermetacji lub chemicznego procesu oksy ­
dacji katalitycznej  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 222
 
Numer wg EINECS  208-407-7  
Nazwa chemiczna  D-glukonian sodu  
Wzór chemiczny  C  6 H 11 NaO  7 (postać bezwodna)  
Masa cząsteczkowa  218,14  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 %  
Opis  Krystaliczny proszek o barwie bia łej do beżowej, granulowany do 
drobny  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść glukonianów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie. Trudno rozpuszczalny 
w etanolu  
pH Mi ędzy 6,5 a 7,5 (10 % roztwór)  
Czystość 
Substancje redukuj ące Nie wi ęcej niż 1,0 % (w przeliczeniu na D-glukoz ę) 
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 577 GLUKONIAN POTASU 
Nazwy synonimowe  Sól potasowa kwasu D-glukonowego  
Definicja  
Numer wg EINECS  206-074-2  
Nazwa chemiczna  D-glukonian potasu  
Wzór chemiczny  C  6 H 11 KO  7 (postać bezwodna) 
C 6 H 11 KO  7 · H 2 O (jednowodzian)  
Masa cząsteczkowa  234,25 (posta ć bezwodna) 
252,26 (jednowodzian)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 97,0 % i nie wi ęcej niż 103,0 % w przeli ­
czeniu na such ą masę 
Opis  Krystaliczny proszek lub granulki, bezwonny, sypki, o barwie bia łej 
do żółtawobiałej 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść glukonianów  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 7,0 a 8,3 (10 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Bezwodny: nie wi ęcej niż 3,0 % (105 °C, 4 godz., w pró żni) 
Jednowodzian: nie mniej ni ż 6 % i nie wi ęcej niż 7,5 % (105 °C, 4 
godz., w pró żni) 
Substancje redukuj ące Nie wi ęcej niż 1,0 % (w przeliczeniu na D-glukoz ę) 
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
E 578 GLUKONIAN WAPNIA 
Nazwy synonimowe  Sól wapniowa kwasu D-glukonowego  
Definicja  
Numer wg EINECS  206-075-8  
Nazwa chemiczna  di-D-glukonian wapnia  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 223
 
Wzór chemiczny  C  12 H 22 CaO  14 (postać bezwodna) 
C 12 H 22 CaO  14 · H 2 O (jednowodzian)  
Masa cząsteczkowa  430,38 (posta ć bezwodna) 
448,39 (jednowodzian)  
Oznaczenie zawarto ści bezwodny: zawiera nie mniej ni ż 98 % i nie wi ęcej niż 102 % 
w przeliczeniu na such ą masę 
jednowodzian: nie mniej ni ż 98 % i nie wi ęcej niż 102 % w przeli ­
czeniu na mas ę „jaka jest”  
Opis  Bezwonny, bia ły krystaliczny proszek lub granulki, stabilny na 
powietrzu  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść glukonianów  Wynik dodatni  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu  
pH Mi ędzy 6,0 a 8,0 (5 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 3,0 % (105 °C, 16 godz.) (posta ć bezwodna) 
Nie więcej niż 2,0 % (105 °C, 16 godz.) (jednowodzian)  
Substancje redukuj ące Nie wi ęcej niż 1,0 % (w przeliczeniu na D-glukoz ę) 
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
E 579 GLUKONIAN ŻELAZAWY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  206-076-3  
Nazwa chemiczna  Żelaza di-D-glukonian, diwodzian; żelaza (II) diglukonian, diwo ­
dzian  
Wzór chemiczny  C  12 H 22 FeO  14 ·2H 2 O 
Masa cząsteczkowa  482,17  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95 % w przeliczeniu na such ą masę. 
Opis  Proszek lub granulki o barwie jasnozielonkawo żółtej do żółtawosza­
rej, może mieć słaby zapach palonego cukru  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie po lekkim podgrzaniu. Praktycznie nieroz ­
puszczalny w etanolu  
Próba na obecno ść jonów żelazawych  Wynik dodatni  
Tworzenie pochodnej fenylohydrazo ­
nowej kwasu glukonowego  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 4 a 5,5 (10 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 10 % (105 °C, 16 godz.)  
Kwas szczawiowy  Niewykrywalny  
Żelazo (Fe III)  Nie wi ęcej niż 2 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 224
 
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Substancje redukuj ące Nie wi ęcej niż 0,5 % w przeliczeniu na glukoz ę 
E 585 MLECZAN ŻELAZAWY 
Nazwy synonimowe  Mleczan żelaza(II); 2-hydroksypropionian żelaza(II); 
sól (2:1) żelaza (2+) kwasu 2-hydroksypropionowego  
Definicja  
Numer wg EINECS  227-608-0  
Nazwa chemiczna  2-hydroksypropionian żelaza  
Wzór chemiczny  C  6 H 10 FeO  6 · nH  2 O (n = 2 lub 3)  
Masa cząsteczkowa  270,02 (dwuwodzian) 
288,03 (trójwodzian)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 96 % w przeliczeniu na such ą masę. 
Opis  Zielonkawobia łe kryszta ły lub jasnozielony proszek o charaktery ­
stycznym zapachu  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie. Praktycznie nierozpuszczalny w etanolu  
Próba na obecno ść jonów żelazawych  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść mleczanów  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 4 a 6 (2 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 18 % (100 °C, w pró żni, około 700 mmHg)  
Żelazo (Fe III)  Nie wi ęcej niż 0,6 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 586 4-HEKSYLOREZORCYNOL 
Nazwy synonimowe  4-heksyl-1,3-benzenodiol; heksylorezorcynol  
Definicja  
Numer wg EINECS  205-257-4  
Nazwa chemiczna  4-heksylorezorcynol  
Wzór chemiczny  C  12 H 18 O 2 
Masa cząsteczkowa  197,24  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 98 % w przeliczeniu na such ą masę (4 godz. w tempe ­
raturze pokojowej)  
Opis  Bia ły proszek  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 225
 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w eterze i acetonie; bardzo trudno rozpusz ­
czalny w wodzie  
Próba na obecno ść kwasu azotowego  Do 1 ml nasyconego roztworu próbki doda ć 1 ml kwasu azotowego. 
Pojawia si ę czerwone zabarwienie  
Próba na obecno ść bromu  Do 1 ml nasyconego roztworu próbki doda ć 1 ml bromu TS. Wytr ą­
cają się żółte kłaczki, a roztwór zabarwia si ę na żółto 
Czystość 
Zakres temperatur topnienia  62 do 67 °C  
Kwasowo ść Nie wi ęcej niż 0,05 %  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Rezorcynol i inne fenole  Oko ło 1 g próbki wymiesza ć, wytrząsając, z 50 ml wody przez kilka 
minut, przefiltrowa ć, a następnie doda ć do filtratu 3 krople chlorku 
żelaza TS. Nie powstaje czerwone ani niebieskie zabarwienie  
Nikiel  Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
E 620 KWAS GLUTAMINOWY 
Nazwy synonimowe  Kwas L-glutaminowy; kwas L- α-aminoglutarowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  200-293-7  
Nazwa chemiczna  Kwas L-glutaminowy; Kwas L-2-amino-pentanodiowy  
Wzór chemiczny  C  5 H 9 NO  4 
Masa cząsteczkowa  147,13  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 % i nie wi ęcej niż 101,0 % w przeli ­
czeniu na bezwodn ą masę 
Rozpuszczalno ść Trudno rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny 
w etanolu ani eterze  
Opis  Bia łe kryształy lub krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść kwasu glutaminowego 
(przy zastosowaniu chromatografii cien ­
kowarstwowej)  Wynik dodatni  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 między+ 31,5° a + 32,2° 
(10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) w 2N HCl, 
probówka 200 mm)  
pH Mi ędzy 3,0 a 3,5 (roztwór nasycony)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,2 % (80 °C, 3 godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Chlorki  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Kwas pirolidonokarboksylowy  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 2,5 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 226
 
E 621 GLUTAMINIAN MONOSODOWY 
Nazwy synonimowe  Glutaminian sodu; MSG  
Definicja  
Numer wg EINECS  205-538-1  
Nazwa chemiczna  L-glutaminian monosodowy, monowodzian  
Wzór chemiczny  C  5 H 8 NaNO  4 · H 2 O 
Masa cząsteczkowa  187,13  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 % i nie wi ęcej niż 101,0 % w przeli ­
czeniu na bezwodn ą masę 
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny 
w etanolu ani eterze  
Opis  Bia łe, praktycznie bezwonne kryszta ły lub krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasu glutaminowego 
(metodą chromatografii cienkowarstwo ­
wej) Wynik dodatni  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 między + 24,8° a + 25,3° 
(10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) w 2N HCl, 
probówka 200 mm)  
pH Mi ędzy 6,7 a 7,2 (5 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,5 % (98 °C, 5 godz.)  
Chlorki  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Kwas pirolidonokarboksylowy  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 622 GLUTAMINIAN MONOPOTASOWY 
Nazwy synonimowe  Glutaminian potasu; MPG  
Definicja  
Numer wg EINECS  243-094-0  
Nazwa chemiczna  L-glutaminian monopotasowy, monowodzian  
Wzór chemiczny  C  5 H 8 KNO  4 · H 2 O 
Masa cząsteczkowa  203,24  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 % i nie wi ęcej niż 101,0 % w przeli ­
czeniu na bezwodn ą masę 
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny 
w etanolu ani eterze  
Opis  Bia łe, praktycznie bezwonne kryszta ły lub krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasu glutaminowego 
(metodą chromatografii cienkowarstwo ­
wej) Wynik dodatni  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 227
 
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 między + 22,5° a + 24,0° 
(10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) w 2N HCl, 
probówka 200 mm)  
pH Mi ędzy 6,7 a 7,3 (2 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,2 % (80 °C, 5 godz.)  
Chlorki  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Kwas pirolidonokarboksylowy  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 623 DIGLUTAMINIAN WAPNIA 
Nazwy synonimowe  Glutaminian wapnia  
Definicja  
Numer wg EINECS  242-905-5  
Nazwa chemiczna  Di-L-glutaminian monowapniowy  
Wzór chemiczny  C  10 H 16 CaN  2 O 8 · nH  2 O (n = 0, 1, 2 lub 4)  
Masa cząsteczkowa  332,32 (posta ć bezwodna)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98,0 % i nie wi ęcej niż 102,0 % w przeli ­
czeniu na bezwodn ą masę 
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny 
w etanolu ani eterze  
Opis  Bia łe, praktycznie bezwonne kryszta ły lub krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasu glutaminowego 
(metodą chromatografii cienkowarstwo ­
wej) Wynik dodatni  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 między +27,4° a +29,2° (dla glutaminianu wapnia przy 
x=4)(10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) w 2N 
HCL, w probówce 200 mm)  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 19 % (dla diglutaminianu wapnia przy x =4) (metoda 
Karla Fischera)  
Chlorki  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Kwas pirolidonokarboksylowy  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 624 GLUTAMINIAN MONOAMONOWY 
Nazwy synonimowe  Glutaminian amonu  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-447-1  
Nazwa chemiczna  L-glutaminian monoamonowy, monowodzian  
Wzór chemiczny  C  5 H 12 N 2 O 4 · H 2 O 
Masa cząsteczkowa  182,18  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 % i nie wi ęcej niż 101,0 % w przeli ­
czeniu na bezwodn ą masę ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 228
 
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny 
w etanolu ani eterze  
Opis  Bia łe, praktycznie bezwonne kryszta ły lub krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść amonu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasu glutaminowego 
(metodą chromatografii cienkowarstwo ­
wej) Wynik dodatni  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 między + 25,4° a + 26,4° 
(10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) w 2N HCl, 
probówka 200 mm)  
pH Mi ędzy 6,0 a 7,0 (5 % roztwór)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,5 % (50 °C, 4 godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Kwas pirolidonokarboksylowy  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 625 DIGLUTAMINIAN MAGNEZU 
Nazwy synonimowe  Glutaminian magnezu  
Definicja  
Numer wg EINECS  242-413-0  
Nazwa chemiczna  Di-L-glutaminian monomagnezowy, czterowodzian  
Wzór chemiczny  C  10 H 16 MgN  2 O 8 · 4H  2 O 
Masa cząsteczkowa  388,62  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95,0 % i nie wi ęcej niż 105,0 % w przeli ­
czeniu na bezwodn ą masę 
Rozpuszczalno ść Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpusz ­
czalny w etanolu ani eterze  
Opis  Bezbarwne, bia łe lub prawie bia łe kryształy lub proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść magnezu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść kwasu glutaminowego 
(metodą chromatografii cienkowarstwo ­
wej) Wynik dodatni  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 między + 23,8° a + 24,4° 
(10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) w 2N HCl, 
probówka 200 mm)  
pH Mi ędzy 6,4 a 7,5 (10 % roztwór)  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 24 % (metoda Karla Fischera)  
Chlorki  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Kwas pirolidonokarboksylowy  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 626 KWAS GUANYLOWY 
Nazwy synonimowe  Kwas 5-guanylowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  201-598-8  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 229
 
Nazwa chemiczna  Kwas guanozyno-5'-monofosforowy  
Wzór chemiczny  C  10 H 14 N 5 O 8 P 
Masa cząsteczkowa  363,22  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Rozpuszczalno ść S łabo rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny 
w etanolu  
Opis  Bezwonne, bezbarwne lub bia łe kryszta ły lub bia ły krystaliczny 
proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść rybozy  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów organicz ­
nych  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 1,5 a 2,5 (0,25 % roztwór)  
Spektrometria  Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 256 nm  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 1,5 % (120 °C, 4 godz.)  
Pozostałe nukleotydy  Niewykrywalne metod ą chromatografii cienkowarstwowej  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 627 GUANYLAN DISODOWY 
Nazwy synonimowe  Guanylan sodu; 5'-guanylan sodu  
Definicja  
▼M3 
Numer EINECS  226-914-1  
▼B 
Nazwa chemiczna  Guanozyno-5'-monofosforan disodowy  
Wzór chemiczny  C  10 H 12 N 5 Na 2 O 8 P · nH  2 O (n = ok. 7)  
Masa cząsteczkowa  407,19 (posta ć bezwodna)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu, prak ­
tycznie nierozpuszczalny w eterze  
Opis  Bezwonne, bezbarwne lub bia łe kryszta ły lub bia ły krystaliczny 
proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść rybozy  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów organicz ­
nych  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 7,0 a 8,5 (5 % roztwór)  
Spektrometria  Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 256 nm  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 25 % (120 °C, 4 godz.)  
Pozostałe nukleotydy  Niewykrywalne metod ą chromatografii cienkowarstwowej  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 230
 
E 628 GUANYLAN DIPOTASOWY 
Nazwy synonimowe  Guanylan potasu; 5'-guanylan potasu  
Definicja  
▼M3 
Numer EINECS  221-849-5  
▼B 
Nazwa chemiczna  Guanozyno-5'-monofosforan dipotasowy  
Wzór chemiczny  C  10 H 12 K 2 N 5 O 8 P 
Masa cząsteczkowa  439,40  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny 
w etanolu  
Opis  Bezwonne, bezbarwne lub bia łe kryszta ły lub bia ły krystaliczny 
proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść rybozy  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów organicz ­
nych  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 7,0 a 8,5 (5 % roztwór)  
Spektrometria  Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 256 nm  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 5 % (120 °C, 4 godz.)  
Pozostałe nukleotydy  Niewykrywalne metod ą chromatografii cienkowarstwowej  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 629 GUANYLAN WAPNIA 
Nazwy synonimowe  5'-guanylan wapnia  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Guanozyno-5'-monofosforan wapnia  
Wzór chemiczny  C  10 H 12 CaN  5 O 8 P · nH  2 O 
Masa cząsteczkowa  401,20 (posta ć bezwodna)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Rozpuszczalno ść Trudno rozpuszczalny w wodzie  
Opis  Bezbarwne, bia łe lub prawie bia łe kryształy lub proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść rybozy  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów organicz ­
nych  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 7,0 a 8,0 (0,05 % roztwór)  
Spektrometria  Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 256 nm  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 231
 
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 23,0 % (120 °C, 4 godz.)  
Pozostałe nukleotydy  Niewykrywalne metod ą chromatografii cienkowarstwowej  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 630 KWAS INOZYNOWY 
Nazwy synonimowe  Kwas 5'-inozynowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  205-045-1  
Nazwa chemiczna  Kwas inozyno-5'-monofosforowy  
Wzór chemiczny  C  10 H 13 N 4 O 8 P 
Masa cząsteczkowa  348,21  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie, s łabo rozpuszczalny w etanolu  
Opis  Bezwonne, bezbarwne lub bia łe kryształy lub proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść rybozy  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów organicz ­
nych  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 1,0 a 2,0 (5 % roztwór)  
Spektrometria  Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 250 nm  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 3,0 % (120 °C, 4 godz.)  
Pozostałe nukleotydy  Niewykrywalne metod ą chromatografii cienkowarstwowej  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 631 INOZYNIAN DISODOWY 
Nazwy synonimowe  Inozynian sodu; 5'-inozynian sodu  
Definicja  
Numer wg EINECS  225-146-4  
Nazwa chemiczna  Inozyno-5'-monofosforan disodowy  
Wzór chemiczny  C  10 H 11 N 4 Na 2 O 8 P · H 2 O 
Masa cząsteczkowa  392,17 (posta ć bezwodna)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu, prak ­
tycznie nierozpuszczalny w eterze  
Opis  Bezwonne, bezbarwne lub bia łe kryształy lub proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść rybozy  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów organicz ­
nych  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 232
 
pH Mi ędzy 7,0 a 8,5  
Spektrometria  Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 250 nm  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 28,5 % (metoda Karla Fischera)  
Pozostałe nukleotydy  Niewykrywalne metod ą chromatografii cienkowarstwowej  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 632 INOZYNIAN DIPOTASOWY 
Nazwy synonimowe  Inozynian potasu; 5'-inozynian potasu  
Definicja  
Numer wg EINECS  243-652-3  
Nazwa chemiczna  Inozyno-5'-monofosforan dipotasowy  
Wzór chemiczny  C  10 H 11 K 2 N 4 O 8 P 
Masa cząsteczkowa  424,39  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny 
w etanolu  
Opis  Bezwonne, bezbarwne lub bia łe kryształy lub proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść rybozy  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów organicz ­
nych  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 7,0 a 8,5 (5 % roztwór)  
Spektrometria  Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 250 nm  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 10,0 % (metoda Karla Fischera)  
Pozostałe nukleotydy  Niewykrywalne metod ą chromatografii cienkowarstwowej  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 633 INOZYNIAN WAPNIA 
Nazwy synonimowe  5'-inozynian wapnia  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Inozyno-5'-monofosforan wapnia  
Wzór chemiczny  C  10 H 11 CaN  4 O 8 P · nH  2 O 
Masa cząsteczkowa  386,19 (posta ć bezwodna)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Rozpuszczalno ść Trudno rozpuszczalny w wodzie  
Opis  Bezwonne, bezbarwne lub bia łe kryształy lub proszek  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 233
 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść rybozy  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów organicz ­
nych  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 7,0 a 8,0 (0,05 % roztwór)  
Spektrometria  Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 250 nm  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 23,0 % (metoda Karla Fischera)  
Pozostałe nukleotydy  Niewykrywalne metod ą chromatografii cienkowarstwowej  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 634 5'-RYBONUKLEOTYDY WAPNIA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  5'-rybonukleotyd wapnia jest zasadniczo mieszanin ą inozyno-5'- 
monofosforanu wapnia i guanozyno-5'-monofosforanu wapnia  
Wzór chemiczny  C  10 H 11 N 4 CaO  8 P · nH  2 O 
C 10 H 12 N 5 CaO  8 P · nH  2 O 
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść obu głównych sk ładników nie mniej ni ż 97,0 %, a zawar ­
tość każdego poszczególnego sk ładnika nie mniej ni ż 47,0 % i nie 
więcej niż 53 %, w ka żdym przypadku w przeliczeniu na bezwodn ą 
masę 
Rozpuszczalno ść Trudno rozpuszczalny w wodzie  
Opis  Bezwonne kryszta ły lub proszek o barwie bia łej lub prawie bia łej 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść rybozy  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów organicz ­
nych  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść wapnia  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 7,0 a 8,0 (0,05 % roztwór)  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 23,0 % (metoda Karla Fischera)  
Pozostałe nukleotydy  Niewykrywalne metod ą chromatografii cienkowarstwowej  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 635 5'-RYBONUKLEOTYDY DISODOWE 
Nazwy synonimowe  5'-rybonukleotyd sodu  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  5'-rybonukleotyd disodowy jest zasadniczo mieszanin ą inozyno-5'- 
monofosforanu disodowego i guanozyno-5'-monofosforanu disodo ­
wego  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 234
 
Wzór chemiczny  C  10 H 11 N 4 O 8 P · nH  2 O 
C 10 H 12 N 5 Na 2 O 8 P · nH  2 O 
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść obu głównych sk ładników nie mniej ni ż 97,0 %, a zawar ­
tość każdego poszczególnego sk ładnika nie mniej ni ż 47,0 % i nie 
więcej niż 53 %, w ka żdym przypadku w przeliczeniu na bezwodn ą 
masę 
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu, prak ­
tycznie nierozpuszczalny w eterze  
Opis  Bezwonne kryszta ły lub proszek o barwie bia łej lub prawie bia łej 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść rybozy  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść fosforanów organicz ­
nych  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 7,0 a 8,5 (5 % roztwór)  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 26,0 % (metoda Karla Fischera)  
Pozostałe nukleotydy  Niewykrywalne metod ą chromatografii cienkowarstwowej  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 640 GLICYNA I JEJ SÓL SODOWA  
(i) GLYCINE  
Nazwy synonimowe  Kwas aminooctowy; glikokol  
Definicja  
Numer wg EINECS  200-272-2  
Nazwa chemiczna  Kwas aminooctowy  
Wzór chemiczny  C  2 H 5 NO  2 
Masa cząsteczkowa  75,07  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98,5 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia łe kryształy lub krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść aminokwasów  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,2 % (105 °C, 3 godz.)  
Pozostałości po pra żeniu Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
(ii) GLICYNIAN SODU  
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  227-842-3  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 235
 
Nazwa chemiczna  Glicynian sodu  
Wzór chemiczny  C  2 H 5 NO  2 Na 
Masa cząsteczkowa  98  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98,5 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia łe kryształy lub krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść aminokwasów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sodu  Wynik dodatni  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,2 % (105 °C, 3 godz.)  
Pozostałości po pra żeniu Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 650 OCTAN CYNKU 
Nazwy synonimowe  Sól cynkowa kwasu octowego, dwuwodzian  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Octan cynku, dwuwodzian  
Wzór chemiczny  C  4 H 6 O 4 Zn · 2H  2 O 
Masa cząsteczkowa  219,51  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 % i nie wi ęcej niż 102 % C  4 H 6 O 4 Zn 
2H 2 O 
Opis  Bezbarwne kryszta ły lub drobny proszek o barwie prawie bia łej 
Identyfikacja  
Próba na obecno ść octanów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść cynku  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 6,0 a 8,0 (5 % roztwór)  
Czystość 
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,005 %  
Chlorki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Siarczany  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg  
Alkalia i ziemie alkaliczne  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Lotne zanieczyszczenia organiczne  Wynik dodatni  
Żelazo  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 20 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 236
 
E 900 DIMETYLOPOLISILOKSAN 
Nazwy synonimowe  Poli(dimetylosiloksan); p łyn silikonowy; olej silikonowy; silikon 
dimetylowy  
Definicja  Dimetylopolisiloksan jest mieszanin ą całkowicie zmetylowanych 
liniowych polimerów siloksanowych zawieraj ących powtarzaj ące 
się człony o wzorze (CH  3 ) 2 SiO i stabilizowanych ko ńcowymi 
grupami trimetylosiloksynowymi o wzorze (CH  3 ) 3 SiO 
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Siloksany i silikony, dimetyl  
Wzór chemiczny  (CH  3 ) 3 -Si-[O-Si(CH  3 ) 2 ] n -O-Si(CH  3 ) 3 
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 37,3 % i nie wi ęcej niż 38,5 % silikonu 
ogółem 
Opis  Przejrzysty, bezbarwny, lepki p łyn 
Identyfikacja  
Ciężar właściwy (25° C/25 °C)  Mi ędzy 0,964 a 0,977  
Współczynnik za łamania światła [n]  D 25 pomiędzy 1,400 a 1,405  
Widmo absorpcji w podczerwieni  Widmo absorpcji w podczerwieni warstwy cieczy próbki mi ędzy 
dwiema p łytkami chlorku sodu wykazuje maksima wzgl ędne o tej 
samej długości fal co maksima podobnego preparatu – wzorca refe ­
rencyjnego dimetylopolisiloksanu  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,5 % (150 °C, 4 godz.)  
Lepkość Nie mniej ni ż 1,00 10  – 4 m 2 s – 1 w temperaturze 25 °C  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 901 WOSK PSZCZELI, BIA ŁY I ŻÓŁTY 
Nazwy synonimowe  Wosk bia ły; wosk żółty 
Definicja  Wosk pszczeli żółty jest woskiem otrzymanym w wyniku stopienia 
gorącą wodą ścianek plastra miodu wytworzonego przez pszczo ły 
miodne  Apis mellifera  L. oraz usuni ęcia ciał obcych. 
Wosk bia ły jest otrzymywany w wyniku bielenia żółtego wosku 
pszczelego  
Numer wg EINECS  232-383-7  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Kawa łki lub płytki o prze łomie drobnoziarnistym i niekrystalicznym, 
o barwie żółtawobiałej (postać biała) lub żółtawej do szarawobr ą­
zowej (posta ć żółta), o przyjemnym, miodowym zapachu  
Identyfikacja  
Zakres temperatur topnienia  Mi ędzy 62 °C a 65 °C  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 237
 
Ciężar właściwy  Oko ło 0,96  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w alkoholu, 
bardzo dobrze rozpuszczalny w chloroformie i eterze  
Czystość 
Liczba kwasowa  Nie mniej ni ż 17 i nie wi ęcej niż 24 
Liczba zmydlenia  87-104  
Liczba nadtlenkowa  Nie wy ższa niż 5 
Glicerol i inne poliole  Nie wi ęcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na glicerol)  
Cerezyna, parafiny i niektóre inne woski  Przenie ść 3,0 g próbki do kolby okr ągłodennej o pojemno ści 100 ml, 
dodać 30 ml 4 % m/v roztworu wodorotlenku potasu w aldehydzie 
wolnym od etanolu i utrzymywa ć w stanie wrzenia przez 2 godz. 
pod chłodnicą zwrotną. Usunąć chłodnicę i natychmiast w łożyć 
termometr. Umie ścić kolbę w wodzie o temperaturze 80°C i sch ło­
dzić, stale mieszaj ąc roztwór. Nie tworzy si ę osad, zanim tempera ­
tura nie spadnie do 65°C, chocia ż roztwór mo że opalizowa ć. 
Tłuszcze, wosk japo ński, kalafonia 
i mydła 1 g mieszaniny doprowadzi ć do wrzenia z 35 ml roztworu wodoro ­
tlenku sodu 1:7 i utrzymywa ć w stanie wrzenia przez 30 min., 
w razie potrzeby uzupe łniając objętość wodą, a następnie schłodzić. 
Następuje oddzielenie wosku, a p łyn pozostaje klarowny. Przefil ­
trować chłodną mieszanin ę i zakwasi ć filtrat kwasem chlorowodoro ­
wym. Osad nie powstaje.  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 902 WOSK CANDELILLA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Wosk candelilla jest woskiem oczyszczonym otrzymywanym z li ści 
rośliny Euphorbia antisyphilitica  
Numer wg EINECS  232-347-0  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Twardy, nieprzezroczysty lub pó łprzezroczysty wosk o barwie żółta­
wobrązowej  
Identyfikacja  
Ciężar właściwy  Oko ło 0,98  
Zakres temperatur topnienia  Mi ędzy 68,5 °C a 72,5 °C  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w chloroformie i tolu ­
enie 
Czystość 
Liczba kwasowa  Nie mniej ni ż 12 i nie wi ęcej niż 22 
Liczba zmydlenia  Nie ni ższa niż 43 i nie wy ższa niż 65 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 238
 
E 903 WOSK CARNAUBA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Wosk carnauba jest woskiem oczyszczonym otrzymywanym 
z pączków liściowych i li ści palmy woskowej Brazilian Mart  Coper­
nicia cerifera  
Numer wg EINECS  232-399-4  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Proszek lub p łatki o barwie od jasnobr ązowej do jasno żółtej lub 
twarda i krucha substancja sta ła o przełomie żywicznym  
Identyfikacja  
Ciężar właściwy  Oko ło 0,997  
Zakres temperatur topnienia  Mi ędzy 82 °C a 86 °C  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie, cz ęściowo rozpuszczalny we wrz ącym 
etanolu, rozpuszczalny w chloroformie i eterze dietylowym  
Czystość 
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,25 %  
Liczba kwasowa  Nie mniej ni ż 2 i nie wi ęcej niż 7 
Liczba estrowa  Nie mniej ni ż 71 i nie wi ęcej niż 88 
Substancje niezmydlaj ące się Nie mniej ni ż 50 % i nie wi ęcej niż 55 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 904 SZELAK 
Nazwy synonimowe  Szelak bielony; szelak bia ły 
Definicja  Szelak otrzymywany jest poprzez oczyszczenie i bielenie szelaku 
nieoczyszczonego, b ędącego żywiczną wydzielin ą owada  Laccifer 
(Tachardia) lacca  Kerr (rodzina  Coccidae ) 
Numer wg EINECS  232-549-9  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Szelak bielony – żywica w postaci granulek, amorficzna, o barwie 
prawie bia łej 
Szelak bielony wolny od wosku – żywica w postaci granulek, amor ­
ficzna, o barwie jasno żółtej 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie; dobrze (chocia ż bardzo wolno) 
rozpuszczalny w alkoholu; s łabo rozpuszczalny w acetonie  
Liczba kwasowa  Mi ędzy 60 a 89  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 239
 
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 6,0 % (40 °C, nad żelem krzemionkowym, 15 godz.)  
Kalafonia  Brak  
Wosk  Szelak bielony: nie wi ęcej niż 5,5 % 
Szelak bielony wolny od wosku: nie wi ęcej niż 0,2 %  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
E 905 WOSK MIKROKRYSTALICZNY 
Nazwy synonimowe  Wosk naftowy; wosk w ęglowodorowy; wosk Fischera-Tropscha; 
wosk syntetyczny; parafina syntetyczna  
Definicja  Rafinowana mieszanina w ęglowodorów nasyconych w postaci sta łej, 
uzyskiwana z ropy naftowej lub substratów syntetycznych  
Opis  Bezbarwny wosk o barwie bia łej do bursztynowej  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie, bardzo s łabo rozpuszczalny w etanolu  
Współczynnik za łamania światła [n]  D 100 1,434-1,448 
lub [n]  D 120 1,426-1,440  
Czystość 
Masa cząsteczkowa  Średnio nie mniej ni ż 500  
Lepkość Nie mniej ni ż 1,1 x 10  – 5 m 2 s – 1 w temp. 100 °C 
lub: nie mniej ni ż 0,8 x 10  – 5 m 2 s – 1 w temp. 120 °C, dla substancji 
stałej – w temp. 100 °C  
Pozostałości po pra żeniu Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Liczba w ęgli w punkcie destylacji 5 % 
badanej substancji  Nie więcej niż 5 % cząsteczek z liczb ą węgli poniżej 25  
Barwa  Wynik dodatni  
Siarka  Nie wi ęcej niż 0,4 % wag.  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Wielopier ścieniowe sk ładniki aroma ­
tyczne  Benzo(a)piren – nie wi ęcej niż 50 μg/kg 
E 907 UWODORNIONY POLI-1-DEKEN 
Nazwy synonimowe  Uwodorniony poli-1-deken; Uwodorniona poli-alfa-olefina  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  C  10n H 20n+2  , gdzie n = 3–6  
Masa cząsteczkowa  560 (przeci ętnie) 
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 98,5 % uwodornionego poli-1-dekenu posiadaj ącego 
następujący rozkład oligomerów: 
C 30 : 13–37 % 
C 40 : 35–70 % 
C 50 : 9–25 % 
C 60 : 1–7 %  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 240
 
Opis  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie; s łabo rozpuszczalny w etanolu; 
rozpuszczalny w toluenie  
Palność Pali si ę jasnym p łomieniem, wydzielaj ąc charakterystyczny zapach 
podobny do zapachu parafiny  
Lepkość Mi ędzy 5,7 x 10  – 6 i 6,1 x 10  – 6 m 2 s – 1 w temp. 100 °C  
Czystość 
Związki z liczb ą węgli poniżej 30  Nie wi ęcej niż 1,5 %  
Substancje łatwo ulegaj ące zwęgleniu  Po 10 minutach wytrz ąsania w łaźni z wrz ącą wodą zawarto ść 
probówki z kwasem siarkowym i 5 g próbki uwodornionego poli- 
1-dekenu nie jest ciemniejsza ni ż bardzo jasnos łomkowy kolor  
Nikiel  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 912 ESTRY KWASU MONTANOWEGO 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Kwasy montanowe lub ich estry z glikolem etylenowym lub z 1,3- 
butanodiolem, lub z glicerolem  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Estry kwasu montanowego  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  P łatki, proszek, granulki lub kuleczki o barwie prawie bia łej do 
żółtawej  
Identyfikacja  
Gęstość Mi ędzy 0,98 a 1,05 (20 °C)  
Temperatura kroplenia  Powy żej 77 °C  
Czystość 
Liczba kwasowa  Nie wy ższa niż 40 
Glicerol  Nie wi ęcej niż 1 % (metod ą chromatografii gazowej)  
Pozostałe poliole  Nie wi ęcej niż 1 % (metod ą chromatografii gazowej)  
Pozostałe rodzaje wosków  Niewykrywalne (metod ą różnicowanej kalorymetrii skaningowej lub 
spektroskopii w podczerwieni)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Chrom  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
E 914 WOSK POLIETYLENOWY UTLENIONY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Polarne produkty reakcji z łagodnego utleniania polietylenu  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Utleniony polietylen  
Wzór chemiczny  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 241
 
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  P łatki, proszek, granulki lub kuleczki o barwie prawie bia łej 
Identyfikacja  
Gęstość Mi ędzy 0,92 a 1,05 (20 °C)  
Temperatura kroplenia  Powy żej 95 °C  
Czystość 
Liczba kwasowa  Nie wy ższa niż 70 
Lepkość Nie mniej ni ż 8,1 10  – 5 m 2 s – 1 w temp. 120 °C  
Pozostałe rodzaje wosków  Niewykrywalne (metod ą różnicowanej kalorymetrii skaningowej lub 
spektroskopii w podczerwieni)  
Tlen Nie wi ęcej niż 9,5 %  
Chrom  Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
E 920 L-CYSTEINA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Chlorowodorek L-cysteiny lub monowodzian chlorowodorku L- 
cysteiny. Ludzkie w łosy nie mog ą być wykorzystywane jako mate ­
riał wyjściowy dla tej substancji  
Numer wg EINECS  200-157-7 (posta ć bezwodna)  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  C  3 H 7 NO  2 S · HCl · nH  2 O (gdzie n = 0 lub 1)  
Masa cząsteczkowa  157,62 (posta ć bezwodna)  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98,0 % i nie wi ęcej niż 101,5 % w przeli ­
czeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły proszek lub bezbarwne kryszta ły 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalna w wodzie i etanolu  
Zakres temperatur topnienia  Posta ć bezwodna topi si ę w temp. oko ło 175 °C  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 : między + 5,0° i + 8,0° lub 
[α] D 25 : między + 4,9° i 7,9°  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Mi ędzy 8,0 % a 12,0 % 
Nie więcej niż 2,0 % (posta ć bezwodna)  
Pozostałości po pra żeniu Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Jony amonowe  Nie wi ęcej niż 200 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1,5 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
E 927b KARBAMID 
Nazwy synonimowe  Mocznik  
Definicja  
Numer wg EINECS  200-315-5  
Nazwa chemiczna  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 242
 
Wzór chemiczny  CH  4 N 2 O 
Masa cząsteczkowa  60,06  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Pryzmatyczny proszek krystaliczny, bezbarwny lub bia ły, albo ma łe, 
białe granulki  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie 
Rozpuszczalny w etanolu  
Strącanie kwasem azotowym  Wynik próby jest dodatni, je żeli utworzy si ę krystaliczny osad 
o barwie bia łej 
Reakcja barwna  Wynik próby jest dodatni, je żeli pojawi si ę czerwonawofioletowe 
zabarwienie  
Zakres temperatur topnienia  132 °C do 135 °C  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 1,0 % (105 °C, 1 godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Ethanol-insoluble matter  Nie wi ęcej niż 0,04 %  
Zasadowo ść Wynik dodatni  
Jony amonowe  Nie wi ęcej niż 500 mg/kg  
Biuret  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
E 938 ARGON 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-147-0  
Nazwa chemiczna  Argon  
Wzór chemiczny  Ar  
Masa atomowa  40  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 99 %  
Opis  Bezbarwny, bezwonny, niepalny gaz  
Identyfikacja  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 0,05 %  
Metan i inne w ęglowodory  Nie wi ęcej niż 100 μl/l (w przeliczeniu na metan)  
E 939 HEL 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-168-5  
Nazwa chemiczna  Hel  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 243
 
Wzór chemiczny  He  
Masa atomowa  4  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 99 %  
Opis  Bezbarwny, bezwonny, niepalny gaz  
Identyfikacja  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 0,05 %  
Metan i inne w ęglowodory  Nie wi ęcej niż 100 μl/l (w przeliczeniu na metan)  
E 941 AZOT 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-783-9  
Nazwa chemiczna  Azot  
Wzór chemiczny  N  2 
Masa cząsteczkowa  28  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 99 %  
Opis  Bezbarwny, bezwonny, niepalny gaz  
Identyfikacja  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 0,05 %  
Tlenek w ęgla Nie wi ęcej niż 10 μl/l 
Metan i inne w ęglowodory  Nie wi ęcej niż 100 μl/l (w przeliczeniu na metan)  
Dwutlenek azotu i tlenek azotu  Nie wi ęcej niż 10 μl/l 
Tlen Nie wi ęcej niż 1 %  
E 942 PODTLENEK AZOTU 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  233-032-0  
Nazwa chemiczna  Podtlenek azotu  
Wzór chemiczny  N  2 O 
Masa cząsteczkowa  44  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 99 %  
Opis  Bezbarwny, niepalny gaz o s łodkawym zapachu  
Identyfikacja  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 0,05 %  
Tlenek w ęgla Nie wi ęcej niż 30 μl/l 
Dwutlenek azotu i tlenek azotu  Nie wi ęcej niż 10 μl/l ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 244
 
E 943a BUTAN 
Nazwy synonimowe  n-butan  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Butan  
Wzór chemiczny  CH  3 CH 2 CH 2 CH 3 
Masa cząsteczkowa  58,12  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 96 %  
Opis  Bezbarwny gaz lub ciecz o łagodnym, charakterystycznym zapachu  
Identyfikacja  
Prężność par 108,935 kPa w temp. 20 °C  
Czystość 
Metan  Nie wi ęcej niż 0,15 % v/v  
Etan Nie wi ęcej niż 0,5 % v/v  
Propan  Nie wi ęcej niż 1,5 % v/v  
Izobutan  Nie wi ęcej niż 3,0 % v/v  
1,3-butadien  Nie wi ęcej niż 0,1 % v/v  
Wilgotno ść Nie wi ęcej niż 0,005 %  
E 943b IZOBUTAN 
Nazwy synonimowe  2-metylopropan  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  2-metylopropan  
Wzór chemiczny  (CH  3 ) 2 CH CH  3 
Masa cząsteczkowa  58,12  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 94 %  
Opis  Bezbarwny gaz lub ciecz o łagodnym, charakterystycznym zapachu  
Identyfikacja  
Prężność par 205,465 kPa w temp. 20 °C  
Czystość 
Metan  Nie wi ęcej niż 0,15 % v/v  
Etan Nie wi ęcej niż 0,5 % v/v  
Propan  Nie wi ęcej niż 2,0 % v/v  
n-butan  Nie wi ęcej niż 4,0 % v/v  
1,3-butadien  Nie wi ęcej niż 0,1 % v/v  
Wilgotno ść Nie wi ęcej niż 0,005 %  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 245
 
E 944 PROPAN 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Propan  
Wzór chemiczny  CH  3 CH 2 CH 3 
Masa cząsteczkowa  44,09  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 95 %  
Opis  Bezbarwny gaz lub ciecz o łagodnym, charakterystycznym zapachu  
Identyfikacja  
Prężność par 732,910 kPa w temp. 20 °C  
Czystość 
Metan  Nie wi ęcej niż 0,15 % v/v  
Etan Nie wi ęcej niż 1,5 % v/v  
Izobutan  Nie wi ęcej niż 2,0 % v/v  
n-butan  Nie wi ęcej niż 1,0 % v/v  
1,3-butadien  Nie wi ęcej niż 0,1 % v/v  
Wilgotno ść Nie wi ęcej niż 0,005 %  
E 948 TLEN 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  231-956-9  
Nazwa chemiczna  Tlen  
Wzór chemiczny  O  2 
Masa cząsteczkowa  32  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 99 %  
Opis  Bezbarwny, bezwonny, niepalny gaz  
Identyfikacja  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 0,05 %  
Metan i inne w ęglowodory  Nie wi ęcej niż 100 μl/l (w przeliczeniu na metan)  
E 949 WODÓR 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  215-605-7  
Nazwa chemiczna  Wodór  
Wzór chemiczny  H  2 
Masa cząsteczkowa  2  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 246
 
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,9 %  
Opis  Bezbarwny, bezwonny, łatwo palny gaz  
Identyfikacja  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 0,005 % v/v  
Tlen Nie wi ęcej niż 0,001 % v/v  
Azot  Nie wi ęcej niż 0,07 % v/v  
E 950 ACESULFAM K 
Nazwy synonimowe  Acesulfam potasu; sól potasowa 2,2 ditlenku 3,4-dihydro-6-metylo- 
1,2,3-oksatiazyno-4-onu  
Definicja  
Numer wg EINECS  259-715-3  
Nazwa chemiczna  Sól potasowa 6-metylo-1,2,3-oksatiazyno-4(3H)-on-2,2-ditlenku  
Wzór chemiczny  C  4 H 4 KNO  4 S 
Masa cząsteczkowa  201,24  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % C  4 H 4 KNO  4 S w przeliczeniu na 
bezwodną masę 
Opis  Bezwonny, bia ły, krystaliczny proszek. Oko ło 200 razy s łodszy od 
sacharozy  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, bardzo s łabo rozpuszczalny 
w etanolu  
Absorpcja w ultrafiolecie  Maksimum 227 ± 2 nm dla roztworu 10 mg w 1 000 ml wody  
Próba na obecno ść potasu  Wynik dodatni (badanie pozosta łości otrzymanej przez spalanie 2 g 
próbki)  
Próba strącania  Do roztworu zawieraj ącego 0,2 g próbki w 2 ml kwasu octowego 
i 2 ml wody doda ć kilka kropli 10 % roztworu heksaazotynokobal ­
tanu sodu. Wytr ąca się żółty osad  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 1 % (105 °C, 2 godz.)  
Zanieczyszczenia organiczne  Wynik dodatni dla 20 mg/kg sk ładników aktywnych w UV  
Fluorki  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 951 ASPARTAM 
Nazwy synonimowe  Ester metylowy aspartylo-fenyloalaniny  
Definicja  
Numer wg EINECS  245-261-3  
Nazwa chemiczna  Ester N-L- α-aspartylo-L-fenyloalanino-1-metylowy); ester N-mety ­
lowy kwasu 3-amino-N-( α-karbometoksyfenetylo)-bursztynowego  
Wzór chemiczny  C  14 H 18 N 2 O 5 
Masa cząsteczkowa  294,31  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 247
 
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 % i nie wi ęcej niż 102 % C  14 H 18 N 2 O 5 
w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły, bezwonny, krystaliczny proszek o s łodkim smaku. Oko ło 200 
razy słodszy od sacharozy  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść S łabo rozpuszczalny w wodzie i etanolu.  
pH Mi ędzy 4,5 a 6,0 (roztwór 1:125)  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 : + 14,5° do + 16,5° 
Oznaczenie w roztworze kwasu mrówkowego 4:100/15 N w ci ągu 
30 minut od przygotowania roztworu próbki  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 4,5 % (105 °C, 4 godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,2 % (w przeliczeniu na such ą masę) 
Przepuszczalno ść światła Przepuszczalno ść 1 % roztworu w 2N kwasie chlorowodorowym, 
mierzona w 1 cm kuwetach przy 430 nm z wykorzystaniem odpo ­
wiedniego spektrofotometru i zastosowaniem 2N kwasu chlorowo ­
dorowego jako próbki referencyjnej, jest nie mniejsza ni ż 0,95, co 
jest równoznaczne z absorbancj ą nie większą niż około 0,022  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Kwas 5-benzylo-3,6-diokso-2-piperazy ­
nooctowy  Nie więcej niż 1,5 % (w przeliczeniu na such ą masę) 
E 952 KWAS CYKLAMINOWY I JEGO SOLE: POTASOWA 
I WAPNIOWA  
(i) KWAS CYKLAMINOWY  
Nazwy synonimowe  Kwas cykloheksylosulfaminowy; cyklaminian  
Definicja  
Numer wg EINECS  202-898-1  
Nazwa chemiczna  Kwas cykloheksanosulfamowy; kwas cykloheksyloaminosulfonowy  
Wzór chemiczny  C  6 H 13 NO  3 S 
Masa cząsteczkowa  179,24  
Oznaczenie zawarto ści Kwas cykloheksylosulfaminowy zawiera nie mniej ni ż 98 % i nie 
więcej niż ekwiwalent 102 % C  6 H 13 NO  3 S, w przeliczeniu na 
bezwodną masę 
Opis  Praktycznie bezbarwny, bia ły krystaliczny proszek. Oko ło 40 razy 
słodszy od sacharozy  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie i w etanolu  
Próba strącania  2 % roztwór zakwasi ć kwasem chlorowodorowym, doda ć 1 ml 
około 1-molowego wodnego roztworu chlorku baru i przes ączyć 
w przypadku zm ętnienia lub wytr ącenia się osadu. Do klarownego 
roztworu doda ć 1 ml 10 % roztworu azotynu sodu. Powstaje bia ły 
osad.  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 1 % (105 °C, 1 godz.)  
Selen  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu such ą masę, jako selen)  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 248
 
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Cykloheksyloamina  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Dicykloheksyloamina  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Anilina  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
(ii) CYKLAMINIAN SODU  
Nazwy synonimowe  Cyklaminian; sól sodowa kwasu cyklaminowego  
Definicja  
Numer wg EINECS  205-348-9  
Nazwa chemiczna  Cykloheksanosulfaminian sodu, cykloheksylosulfaminian sodu  
Wzór chemiczny  C  6 H 12 NNaO  3 S oraz dwuwodzian C  6 H 12 NNaO  3 S·2H 2 O 
Masa cząsteczkowa  201,22 w przeliczeniu na bezwodn ą substancj ę 
237,22 w przeliczeniu na uwodnion ą substancj ę 
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 98 % i nie wi ęcej niż 102 % w przeliczeniu na such ą 
masę 
Dwuwodzian: nie mniej ni ż 84 % w przeliczeniu na such ą masę 
Opis  Bia łe, bezwonne kryszta ły lub krystaliczny proszek. Oko ło 30 razy 
słodszy od sacharozy  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 1 % (105 °C, 1 godz.) 
Nie więcej niż 15,2 % (105°C, 2 godz.) dla postaci dwuwodnej  
Selen  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu such ą masę, jako selen)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Cykloheksyloamina  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Dicykloheksyloamina  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Anilina  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
(iii) CYKLAMINIAN WAPNIA  
Nazwy synonimowe  Cyklaminian; sól wapniowa kwasu cyklaminowego  
Definicja  
Numer wg EINECS  205-349-4  
Nazwa chemiczna  Cykloheksanosulfaminian wapnia, cykloheksylosulfaminian wapnia  
Wzór chemiczny  C  12 H 24 CaN  2 O 6 S 2 · 2H  2 O 
Masa cząsteczkowa  432,57  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 98 % i nie wi ęcej niż 101 % w przeliczeniu na such ą 
masę 
Opis  Bia łe, bezbarwne kryszta ły lub krystaliczny proszek. Oko ło 30 razy 
słodszy od sacharozy  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 249
 
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 1 % (105 °C, 1 godz.) 
Nie więcej niż 8,5 % (140 °C, 4 godz.) dla postaci dwuwodnej  
Selen  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu such ą masę, jako selen)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Cykloheksyloamina  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Dicykloheksyloamina  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Anilina  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
E 953 IZOMALT 
Nazwy synonimowe  Uwodorniona izomaltuloza.  
Definicja  Izomalt jest wytwarzany w wyniku enzymatycznego przekszta łcenia 
sacharozy nie żywotnymi komórkami  Protaminobacter rubrum , 
a następnie uwodornienia katalitycznego  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Izomalt jest mieszanin ą uwodornionych mono- i disacharydów, 
których g łównymi sk ładnikami s ą disacharydy: 
6-O-α-D-glukopiranozylo-D-sorbitol (1,6-GPS) oraz 
1-O-α-D-glukopiranozylo-D-mannitol, dwuwodzian (1,1-GPM)  
Wzór chemiczny  6-O- α-D-glukopiranozylo-D-sorbitol: C  12 H 24 O 11 
1-O-α-D-glukopiranozylo-D-mannitol, dwuwodzian: 
C 12 H 24 O 11 .2H  2 O 
Masa cząsteczkowa  6-O- α-D-glukopiranozylo-D-sorbitol: 344,3 
1-O-α-D-glukopiranozylo-D-mannitol, dwuwodzian: 380,3  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 % uwodornionych mono- i disacharydów 
i nie mniej ni ż 86 % mieszaniny 6-O- α-D-glukopiranozylo-D-sorbi ­
tolu i 1-O- α-D-glukopiranozylo-D-mannitolu, diwodzianu, oznaczo ­
nych w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
▼M4 
Opis  Bezwonna, bia ła, lekko higroskopijna, krystaliczna substancja lub 
roztwór wodny o minimalnym st ężeniu 60 %  
▼B 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, bardzo s łabo rozpuszczalny w etanolu  
HPLC  Porównanie z odpowiednim wzorcem referencyjnym izomaltu wyka ­
zuje, że 2 główne piki w chromatogramie roztworu badanego s ą 
podobne pod wzgl ędem czasu retencji do 2 g łównych pików w chro ­
matogramie roztworu referencyjnego.  
▼M4 
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 7 % dla postaci sta łej (metoda Karla Fischera)  
Przewodnictwo  Nie wi ęcej niż 20 μS/cm (w 20 % roztworze suchej substancji) 
w temperaturze 20 °C  
D-mannitol  Nie wi ęcej niż 3 %  
D-sorbitol  Nie wi ęcej niż 6 %  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 250
 
Cukry redukuj ące Nie wi ęcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na such ą masę, jako glukoza)  
Nikiel  Nie wi ęcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
▼B 
E 954 SACHARYNA I JEJ SOLE: SODOWA, POTASOWA 
I WAPNIOWA  
(i) SACHARYNA  
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  201-321-0  
Nazwa chemiczna  3-oksy-2,3-dihydrobenzo(d)izotiazol-1,1-dwutlenek  
Wzór chemiczny  C  7 H 5 NO  3 S 
Masa cząsteczkowa  183,18  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 99 % i nie wi ęcej niż 101 % C  7 H 5 NO  3 S w przeli ­
czeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia łe kryszta ły albo bia ły, krystaliczny proszek, bezwonny lub 
o mdłym, aromatycznym zapachu. Oko ło 300 do 500 razy s łodszy 
od sacharozy  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść S łabo rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w roztworach zasado ­
wych, trudno rozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 1 % (105 °C, 2 godz.)  
Zakres temperatur topnienia  226 do 230 °C  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,2 % (w przeliczeniu na such ą masę) 
Kwas benzoesowy i salicylowy  Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcze śniej zakwaszonego 5 
kroplami kwasu octowego, doda ć 3 krople oko ło 1-molowego 
wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia si ę osad ani 
fioletowe zabarwienie.  
orto-toluenosulfonamid  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
para-toluenosulfonamid  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
para-sulfonamid kwasu benzoesowego  Nie wi ęcej niż 25 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Substancje łatwo ulegaj ące zwęgleniu  Brak  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Selen  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
(ii) SACHARYNIAN SODU  
Nazwy synonimowe  Sacharyna; sól sodowa sacharyny  
Definicja  
Numer wg EINECS  204-886-1  
Nazwa chemiczna  O-benzosulfimid sodowy; sól sodowa 2,3-dihydro-3-oksybenzisosul ­
fonazolu; oksybenzisosulfonazol; sól sodowa 1-ditlenku 1,2-benziso ­
tiazolino-3-onu-1, diwodzian  ▼M4 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 251
 
Wzór chemiczny  C  7 H 4 NNaO  3 S·2H 2 O 
Masa cząsteczkowa  241,19  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 99 % i nie wi ęcej niż 101 % C  7 H 4 NNaO  3 S w przeli ­
czeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia łe kryształy albo bia ły, krystaliczny proszek łatwo trac ący wodę 
krystalizacyjn ą, bezwonny lub o md łym zapachu. Oko ło 300 do 500 
razy słodszy od sacharozy w rozcie ńczonych roztworach  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15 % (120 °C, 4 godz.)  
Kwas benzoesowy i salicylowy  Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcze śniej zakwaszonego 5 
kroplami kwasu octowego, doda ć 3 krople oko ło 1-molowego 
wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia si ę osad ani 
fioletowe zabarwienie.  
orto-toluenosulfonamid  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
para-toluenosulfonamid  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
para-sulfonamid kwasu benzoesowego  Nie wi ęcej niż 25 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Substancje łatwo ulegaj ące zwęgleniu  Brak  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Selen  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
(iii) SACHARYNIAN WAPNIA  
Nazwy synonimowe  Sacharyna, sól wapniowa sacharyny  
Definicja  
Nazwa chemiczna  O-benzosulfimid wapniowy; sól wapniowa 2,3-dihydro-3-oksybenzi ­
sosulfonazolu; sól wapniowa 1,2-benzisotiazolino-3-onu 1,1- 
ditlenku, uwodniona (2:7)  
Numer wg EINECS  229-349-9  
Wzór chemiczny  C  14 H 8 CaN  2 O 6 S 2 ·3½H  2 O 
Masa cząsteczkowa  467,48  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 95 % C  14 H 8 CaN  2 O 6 S 2 w przeliczeniu na bezwodn ą 
masę 
Opis  Bia łe kryszta ły albo bia ły, krystaliczny proszek, bezwonny lub 
o mdłym zapachu Oko ło 300 do 500 razy s łodszy od sacharozy 
w rozcieńczonych roztworach  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 13,5 % (120 °C, 4 godz.)  
Kwas benzoesowy i salicylowy  Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcze śniej zakwaszonego 5 
kroplami kwasu octowego, doda ć 3 krople oko ło 1-molowego 
wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia si ę osad ani 
fioletowe zabarwienie.  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 252
 
orto-toluenosulfonamid  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na such ą masę 
para-toluenosulfonamid  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na such ą masę 
para-sulfonamid kwasu benzoesowego  Nie wi ęcej niż 25 mg/kg w przeliczeniu na such ą masę 
Substancje łatwo ulegaj ące zwęgleniu  Brak  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Selen  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
(iv) SACHARYNIAN POTASU  
Nazwy synonimowe  Sacharyna; sól potasowa sacharyny  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  O-benzosulfimid potasu; sól potasowa 2,3-dihydro-3-oksybenzisosul ­
fonazolu; sól potasowa 1-ditlenku 1,2-benzisotiazolino-3-onu-1, uwodniona
 
Wzór chemiczny  C  7 H 4 KNO  3 S·H 2 O 
Masa cząsteczkowa  239,77  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 99 % i nie wi ęcej niż 101 % C  7 H 4 KNO  3 S w przeli ­
czeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia łe kryszta ły albo bia ły, krystaliczny proszek, bezwonny lub 
o mdłym zapachu i intensywnym s łodkim smaku nawet w bardzo 
rozcieńczonych roztworach. Oko ło 300 do 500 razy s łodszy od 
sacharozy  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 8 % (120 °C, 4 godz.)  
Kwas benzoesowy i salicylowy  Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcze śniej zakwaszonego 5 
kroplami kwasu octowego, doda ć 3 krople oko ło 1-molowego 
wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia si ę osad ani 
fioletowe zabarwienie.  
orto-toluenosulfonamid  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
para-toluenosulfonamid  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
para-sulfonamid kwasu benzoesowego  Nie wi ęcej niż 25 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Substancje łatwo ulegaj ące zwęgleniu  Brak  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Selen  Nie wi ęcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
E 955 SUKRALOZA 
Nazwy synonimowe  4,1',6'-trichlorogalaktosacharoza  
Definicja  
Numer wg EINECS  259-952-2  
Nazwa chemiczna  1,6-dichloro-1,6-dideoksy- β-D-fruktofuranozylo-4-chloro-4-deoksy- 
α-D-galaktopiranozyd  
Wzór chemiczny  C  12 H 19 Cl 3 O 8 
Masa cząsteczkowa  397,64  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 253
 
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 % i nie wi ęcej niż 102 % C  12 H 19 Cl 3 O 8 
w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Praktycznie bezwonny, krystaliczny proszek o barwie bia łej lub 
prawie bia łej 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie, metanolu i etanolu 
Słabo rozpuszczalny w octanie etylu  
Widmo absorpcji w podczerwieni  Widmo w podczerwieni próbki zdyspergowanej w bromku potasu 
wykazuje wzgl ędne maksima przy podobnych d ługościach fali jak 
w widmie referencyjnym, otrzymanym przy u życiu sukralozy jako 
wzorca referencyjnego  
Chromatografia cienkowarstwowa  G łówna plama roztworu badanego posiada t ę samą wartość Rf co 
główna plama roztworu standardowego A, o którym mowa w próbie 
na obecno ść innych chlorowanych disacharydów. Roztwór standar ­
dowy A otrzymuje si ę przez rozpuszczenie 1,0 g wzorca referencyj ­
nego sukralozy w 10 ml metanolu.  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 + 84,0° do + 87,5° w przeliczeniu na bezwodn ą masę (10 % 
m/v roztwór)  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 2,0 % (metoda Karla Fischera)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,7 %  
Inne chlorowane disacharydy  Nie wi ęcej niż 0,5 %  
Chlorowane monosacharydy  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Tlenek trifenylosfanu  Nie wi ęcej niż 150 mg/kg  
Metanol  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 957 TAUMATYNA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  
Numer wg EINECS  258-822-2  
Nazwa chemiczna  Taumatyna jest otrzymywana w wyniku wodnej ekstrakcji (pH 2,5- 
4) osłonek owocu odmian  Thaumatococcus daniellii  (Benth) i sk łada 
się głównie z bia łek taumatyny I i taumatyny II razem z niewielk ą 
ilością składników ro ślinnych, pochodz ących z surowca  
Wzór chemiczny  Polipeptyd sk ładający się z 207 aminokwasów  
Masa cząsteczkowa  Taumatyna I 22209 
Taumatyna II 22293  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 15,1 % azotu w przeliczeniu na such ą masę, co 
odpowiada nie mniej ni ż 93 % bia łek (N x 6,2)  
Opis  Bezwonny proszek o barwie kremowej. Oko ło 2 000 do 3 000 razy 
słodszy od sacharozy.  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w aceto ­
nie 
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 9 % (105 °C do sta łej masy)  
Węglowodany  Nie wi ęcej niż 3 % (w przeliczeniu na such ą masę) 
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 2 % (w przeliczeniu na such ą masę) 
Glin Nie wi ęcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 254
 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Ołów Nie wi ęcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Kryteria mikrobiologiczne  
Całkowita liczba drobnoustrojów tleno ­
wych  Nie więcej niż 1 000 kolonii na gram  
Escherichia coli  Nieobecne w 1 g  
E 959 NEOHESPERYDYNA DIWODOROCHALKONU 
Nazwy synonimowe  Neohesperydyny dihydrochalkon; NHDC; hesperetyny dihydrochal ­
kon-4'-β-neohesperydozyd; neohesperydyna DC  
Definicja  Produkt otrzymany w wyniku katalitycznego uwodornienia neohes ­
perydyny  
Numer wg EINECS  243-978-6  
Nazwa chemiczna  2-O- α-L-ramnopiranozylo-4'- β-D-glukopiranozylo-hesperytyny 
dihydrochalkon  
Wzór chemiczny  C  28 H 36 O 15 
Masa cząsteczkowa  612,6  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 96 % w przeliczeniu na such ą masę. 
Opis  Prawie bia ły, bezwonny, krystaliczny proszek. Oko ło 1 000 do 1 800 
razy słodszy od sacharozy  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Łatwo rozpuszczalny w gor ącej wodzie, bardzo s łabo rozpuszczalny 
w zimnej wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w eterze i benzenie  
Maksimum absorpcji w ultrafiolecie  282 do 283 nm dla roztworu 2 mg w 100 ml metanolu  
Test Neu  Rozpu ścić około 10 mg neohesperydyny DC w 1 ml metanolu, 
dodać 1 ml 1 % metanolowego roztworu boranu 2-aminoetylodife ­
nylu. Powstaje jasno żółte zabarwienie  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 11 % (105°C, 3 godz.)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,2 % (w przeliczeniu na such ą masę) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na such ą masę. 
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
E 960 GLIKOZYDY STEWIOLOWE 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Proces wytwarzania sk łada się z dwóch g łównych etapów: pierwszy 
etap polega na ekstrakcji wodnej li ści rośliny Stevia rebaudiana  
Bertoni i wst ępnym oczyszczaniu ekstraktu przy zastosowaniu 
chromatografii jonowymiennej, w celu uzyskania pierwotnego 
ekstraktu glikozydów stewiolowych. Drugi etap obejmuje rekrysta ­
lizację glikozydów stewiolowych z metanolu lub wodnego roztworu 
etanolu, co prowadzi do uzyskania produktu ko ńcowego, zawiera ­
jącego głównie (w co najmniej 75 %) stewiozyd lub rebaudiozyd 
A. 
Dodatek ten mo że zawiera ć pozostałości żywic jonowymiennych 
stosowanych w procesie wytwarzania. Zidentyfikowano niewielkie 
ilości innych powi ązanych glikozydów stewiolowych, które mog ą 
powstać w wyniku procesu wytwarzania, ale które nie wyst ępują 
naturalnie w ro ślinie Stevia rebaudiana  (0,10 do 0,37 % m/m).  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 255
 
Nazwa chemiczna  Stewiozyd: kwas 13-[(2-O- β-D-glukopiranozylo- β-D-glukopirano ­
zyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester β-D-glukopiranozylowy 
Rebaudiozyd A: kwas 13-[(2-O- β-D-glukopiranozylo-3-O- β-D- 
glukopiranozylo- β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, 
ester β-D-glukopiranozylowy  
Wzór chemiczny  Nazwa potoczna  Wzór  Wspó łczynnik 
konwersji  
Stewiol  C  20 H 30 O 3 1,00 
Stewiozyd  C  38 H 60 O 18 0,40 
Rebaudiozyd A  C  44 H 70 O 23 0,33 
Rebaudiozyd C  C  44 H 70 O 22 0,34 
Dulkozyd A  C  38 H 60 O 17 0,40 
Rubusozyd  C  32 H 50 O 13 0,50 
Stewiolbiozyd  C  32 H 50 O 13 0,50 
Rebaudiozyd B  C  38 H 60 O 18 0,40 
Rebaudiozyd D  C  50 H 80 O 28 0,29 
Rebaudiozyd E  C  44 H 70 O 23 0,33 
Rebaudiozyd F  C  43 H 68 O 22 0,34 
Masa cząsteczkowa i nr CAS  Nazwa potoczna  Nr CAS  Masa cz ąsteczkowa  
Stewiozyd  57817-89-7  804,87  
Rebaudiozyd A  58543-16-1  967,01  
Oznaczenie zawarto ści: Nie mniej ni ż 95 % stewiozydu, rebaudiozydów A, B, C, D, E i F, 
stewiolbiozydu, rubusozydu i dulkozydu w przeliczeniu na such ą 
masę. 
Opis  Proszek o barwie bia łej do jasno żółtej, około 200 do 300 razy 
słodszy od sacharozy  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Dobrze do s łabo rozpuszczalny w wodzie  
Stewiozyd i rebaudiozyd A  G łówny pik w chromatogramie uzyskanym przy zastosowaniu 
procedury opisanej w metodzie oznaczania zawarto ści odpowiada 
albo stewiozydowi, albo rebaudiozydowi A  
pH Mi ędzy 4,5 a 7,0 (roztwór 1:100)  
Czystość 
Popiół całkowity  Nie wi ęcej niż 1% 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 6 % (105 °C, 2 godz.)  
Pozostałości rozpuszczalników  Metanol – nie wi ęcej niż 200 mg/kg 
Etanol – nie wi ęcej niż 5 000 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 961 NEOTAM 
Nazwy synonimowe  Ester 1-metylowy N-[N-(3,3-dimetylobutylo)-L- α-aspartylo]-L-feny ­
loalaniny; 
ester 1-metylowy N(3,3-dimetylobutylo)-L-aspartylo]-L-fenyloalani ­
ny. ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 256
 
Definicja  Neotam jest wytwarzany pod ci śnieniem wodoru w drodze reakcji 
aspartamu z 3,3-dimetylobutyraldehydem w metanolu w obecno ści 
katalizatora palladowego/w ęglowego. Jest izolowany i oczyszczany 
przez filtracj ę, przy której mo że być zastosowana ziemia okrzem ­
kowa. Po usuni ęciu rozpuszczalnika poprzez destylacj ę neotam jest 
myty wod ą, izolowany przez odwirowanie oraz suszony pró żniowo.  
Nr CAS:  165450-17-9  
Nazwa chemiczna  Ester 1-metylowy N-[N-(3,3-dimetylobutylo)-L- α-aspartylo]-L-feny ­
loalaniny  
Wzór chemiczny  C  20 H 30 N 2 O 5 
Masa cząsteczkowa  378,47  
Opis  Proszek o barwie bia łej lub prawie bia łej 
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 97,0% w przeliczeniu na such ą masę 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść 4,75 % (m/m) w wodzie o temperaturze 60 °C, rozpuszczalny 
w etanolu i octanie etylu  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 5 % (metoda Karla Fischera, wielko ść próbki 25 ± 
5mg)  
pH 5,0–7,0 (0,5 % roztwór wodny)  
Zakres temperatur topnienia  81°C do 84°C  
N-[(3,3-dimetylobutylo)-L- α-aspartylo]- 
L-fenyloalanina  Nie więcej niż 1,5 %  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E962 SÓL ASPARTAMU-ACESULFAMU 
Nazwy synonimowe  Aspartam-acesulfam; sól aspartamu-acesulfamu  
Definicja  Sól otrzymuje si ę w wyniku podgrzania w proporcji ok. 2:1 (m/m) 
aspartamu i acesulfamu K w roztworze o pH kwa śnym, a nast ępnie 
pozostawieniu roztworu do krystalizacji. Potas i wilgotno ść są elimi­
nowane. Produkt jest bardziej stabilny ni ż sam aspartam.  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  6-metylo-1,2,3-oksatiazyno-4(3H)-one-2,2-dwutlenek, sól kwasu L- 
fenyloalanino-2-metylo-L- α-aspartylowego  
Wzór chemiczny  C  18 H 23 O 9 N 3 S 
Masa cząsteczkowa  457,46  
Oznaczenie zawarto ści 63,0 % do 66,0 % aspartamu (w przeliczeniu na such ą masę) oraz 
34,0 % do 37,0 % acesulfamu (posta ć kwasowa, w przeliczeniu na 
suchą masę) 
Opis  Bia ły, bezwonny, krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Trudno rozpuszczalny w wodzie; s łabo rozpuszczalny w etanolu  
Przepuszczalno ść światła Przepuszczalno ść 1 % roztworu w wodzie, mierzona w 1 cm kuwe ­
tach przy 430 nm z wykorzystaniem odpowiedniego spektrofoto ­
metru, z zastosowaniem wody jako próbki referencyjnej, jest nie 
mniejsza ni ż 0,95, co jest równoznaczne z absorbancj ą nie większą 
niż około 0,022  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 + 14,5° do + 16,5° 
Oznaczenie przy st ężeniu 6,2 g w 100 ml kwasu mrówkowego 
(15N) w ci ągu 30 min. po przygotowaniu roztworu. Podzieli ć obli­
czoną skręcalność właściwą przez 0,646 w celu skorygowania 
zawartości aspartamu w soli aspartamu-acesulfamu  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 257
 
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,5 % (105 °C, 4 godz.)  
Kwas 5-benzylo-3,6-diokso-2-piperazy ­
nooctowy  Nie więcej niż 0,5 %  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
▼M1 
E 964 SYROP POLIGLUCITOLOWY 
Nazwy synonimowe  Uwodorniony hydrolizat skrobiowy, uwodorniony syrop glukozowy 
i poliglucitol.  
Definicja  Mieszanina sk ładająca się głównie z maltitolu i sorbitolu oraz mniej ­
szych ilości uwodornionych oligo- i polisacharydów i maltrotriitolu. 
Jest produkowany przez katalityczne uwodornienie mieszaniny 
hydrolizatów skrobiowych sk ładającej się z glukozy, maltozy 
i wyższych polimerów glukozy, podobne do procesu katalitycznego 
uwodornienia stosowanego w celu produkcji syropu maltitolowego. Powstały syrop jest odsalany przez wymian ę jonową i stężany do 
pożądanego poziomu.
 
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Sorbitol: D-glucitol  
Maltitol: ( α)-D-glukopiranozylo-1,4-D-glucitol  
Wzór chemiczny  Sorbitol: C  6 H 14 O 6 
Maltitol: C  12 H 24 O 11 
Masa cząsteczkowa  Sorbitol: 182,2  
Maltitol: 344,3  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % uwodornionych sacharydów ogó łem 
w przeliczeniu na bezwodn ą masę, nie mniej ni ż 50 % polioli 
o wyższej masie cz ąsteczkowej, nie wi ęcej niż 50 % maltitolu 
i nie więcej niż 20 % sorbitolu w przeliczeniu na bezwodn ą masę. 
Opis  Bezbarwny i bezwonny, klarowny, lepki roztwór  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, s łabo rozpuszczalny 
w etanolu  
Próba na obecno ść maltitolu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść sorbitolu  Do 5 g próbki doda ć 7 ml metanolu, 1 ml benzaldehydu i 1 ml 
kwasu chlorowodorowego. Miesza ć i wytrz ąsać w wytrz ąsarce 
mechanicznej do pojawienia si ę kryształów. Odfiltrowa ć kryształy 
i rozpuścić w 20 ml wrz ącej wody zawieraj ącej 1 g wodorow ęglanu 
sodu. Odfiltrowa ć kryształy, przemy ć przy użyciu 5 ml roztworu 
metanolu w wodzie (1:2) i wysuszy ć na powietrzu. Otrzymane 
w ten sposób kryszta ły monobenzylidynowej pochodnej sorbitolu 
topią się w temperaturze mi ędzy 173 a 179 °C.  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 31 % (metoda Karla Fischera)  
Chlorki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Siarczany  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg  
Cukry redukuj ące Nie wi ęcej niż 0,3 %  
Nikiel  Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 258
 
E 965 (i) MALTITOL 
Nazwy synonimowe  D-maltitol; uwodorniona maltoza  
Definicja  Maltitol otrzymuje si ę w drodze uwodorniania D-maltozy. Zawiera 
głównie D-maltitol. Mo że zawiera ć niewielkie ilo ści sorbitolu 
i powiązanych alkoholi wielowodorotlenowych.  
Numer wg EINECS  209-567-0  
Nazwa chemiczna  ( α)-D-glukopiranozylo-1,4-D-glucitol  
Wzór chemiczny  C  12 H 24 O 11 
Masa cząsteczkowa  344,3  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98 % D-maltitolu C  12 H 24 O 11 w przeliczeniu 
na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły krystaliczny proszek  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, s łabo rozpuszczalny 
w etanolu  
Zakres temperatur topnienia  148 do 151°C  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 + 105,5° do + 108,5° (5 % m/v roztwór)  
▼M4 
Czystość 
Barwa roztworu wodnego  Roztwór jest przejrzysty i bezbarwny  
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 1 % (metoda Karla Fischera)  
Przewodnictwo  Nie wi ęcej niż 20 μS/cm (w 20 % roztworze suchej substancji) 
w temperaturze 20 °C  
Cukry redukuj ące Nie wi ęcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na bezwodn ą masę, jako 
glukoza)  
Nikiel  Nie wi ęcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
▼B 
E 965 (ii) SYROP MALTITOLOWY 
Nazwy synonimowe  Uwodorniony syrop wysoko-maltozowo-glukozowy; uwodorniony 
syrop glukozowy  
Definicja  Mieszanina sk ładająca się głównie z maltitolu, sorbitolu i uwodornio ­
nych oligo- i polisacharydów. Jest produkowany przez katalityczne uwodornienie syropu glukozowego o wysokiej zawarto ści maltozy, 
a następnie uwodornienie jego poszczególnych sk ładników i ich 
zmieszanie. Produkt handlowy jest dostarczany zarówno w postaci 
syropu, jak i w postaci sta łej.
 
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99 % uwodornionych sacharydów ogó łem 
w przeliczeniu na bezwodn ą masę i nie mniej ni ż 50 % maltitolu 
w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bezbarwne i bezwonne, klarowne, lepkie roztwory lub bia łe, krys­
taliczne masy  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 259
 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, s łabo rozpuszczalny 
w etanolu  
HPLC  Porównanie z odpowiednim wzorcem referencyjnym maltitolu wyka ­
zuje, że główny pik w chromatogramie roztworu badanego jest 
podobny pod wzgl ędem czasu retencji do g łównego piku w chroma ­
togramie roztworu referencyjnego (ISO 10504:1998).  
▼M4 
Czystość 
Barwa roztworu wodnego  Roztwór jest przejrzysty i bezbarwny  
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 31 % (metoda Karla Fischera)  
Przewodnictwo  Nie wi ęcej niż 10 μS/cm (w produkcie jako takim) w temperaturze 
20 °C  
Cukry redukuj ące Nie wi ęcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na bezwodn ą masę, jako 
glukoza)  
Nikiel  Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
▼B 
E 966 LAKTITOL 
Nazwy synonimowe  Laktyt; laktozytol; laktobiozyt  
Definicja  Laktitol jest wytwarzany w wyniku katalitycznego uwodornienia 
laktozy  
Numer wg EINECS  209-566-5  
Nazwa chemiczna  4-O- β-D-galaktopiranozylo-D-glucitol  
Wzór chemiczny  C  12 H 24 O 11 
Masa cząsteczkowa  344,3  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 95 % w przeliczeniu na such ą masę 
Opis  Krystaliczny proszek lub bezbarwny roztwór. Produkty krystaliczne 
występują w postaci bezwodnej, jednowodzianów i dwuwodzianów. 
Jako katalizator stosowany jest nikiel.  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie  
Skręcalność właściwa  [ α] D 20 = + 13° do + 16° w przeliczeniu na bezwodn ą masę (10 % m/ 
v roztwór wodny)  
Czystość 
Zawartość wody  Produkty krystaliczne; nie wi ęcej niż 10,5 % (metoda Karla Fische ­
ra) 
Pozostałe poliole  Nie wi ęcej niż 2,5 % (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Cukry redukuj ące Nie wi ęcej niż 0,2 % (w przeliczeniu such ą masę, jako glukoza)  
Chlorki  Nie wi ęcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Siarczany  Nie wi ęcej niż 200 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na such ą masę) 
Nikiel  Nie wi ęcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 260
 
E 967 KSYLITOL 
Nazwy synonimowe  Ksylitol  
Definicja  Ksylitol zawiera g łównie D-ksylitol. Cz ęść produktu, która nie jest 
D-ksylitolem, zawiera powi ązane substancje, takie jak L-arabinitol, 
galaktitol, mannitol, sorbitol.  
Numer wg EINECS  201-788-0  
Nazwa chemiczna  D-ksylitol  
Wzór chemiczny  C  5 H 12 O 5 
Masa cząsteczkowa  152,2  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 98,5 % ksylitolu w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły, krystaliczny proszek, praktycznie bezwonny  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny 
w etanolu  
Zakres temperatur topnienia  92 do 96 °C  
pH 5 do 7 (10 % m/v roztwór wodny)  
Spektroskopia w podczerwieni  Porównanie z norm ą referencyjn ą, np. Ph. Eur lub USP  
▼M4 
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 1 % (metoda Karla Fischera)  
Przewodnictwo  Nie wi ęcej niż 20 μS/cm (w 20 % roztworze suchej substancji) 
w temperaturze 20 °C  
Cukry redukuj ące Nie wi ęcej niż 0,2 % (w przeliczeniu na such ą masę, jako glukoza)  
Pozostałe alkohole wielowodorotlenowe  Nie wi ęcej niż 1 % (w przeliczeniu na such ą masę) 
Nikiel  Nie wi ęcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na such ą masę) 
▼B 
E 968 ERTYTRYTOL 
Nazwy synonimowe  Mezo-erytrytol; tetrahydroksybutan; erytryt  
Definicja  Uzyskiwany w wyniku fermentacji źródła węglowodanowego przez 
bezpieczne dro żdże osmolityczne o jako ści spożywczej, takie jak  
Moniliella pollinis  lub Moniliella megachilensis , a następnie oczysz ­
czania i suszenia.  
Numer wg EINECS  205-737-3  
Nazwa chemiczna  1,2,3,4-butanotetrol  
Wzór chemiczny  C  4 H 10 O 4 
Masa cząsteczkowa  122,12  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 99 % po suszeniu  
Opis  Bia łe, bezwonne, niehigroskopijne kryszta ły stabilne pod wp ływem 
temperatury, charakteryzuj ące się słodkością około 60-80 % s łod­
kości sacharozy  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 261
 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie, s łabo rozpuszczalny w etanolu, 
nierozpuszczalny w eterze dietylowym.  
Zakres temperatur topnienia  119-123 °C  
▼M4 
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 0,2 % (70 °C, 6 godz. w eksykatorze pró żniowym)  
Przewodnictwo  Nie wi ęcej niż 20 μS/cm (w 20 % roztworze suchej substancji) 
w temperaturze 20 °C  
Substancje redukuj ące Nie wi ęcej niż 0,3 % w przeliczeniu na D-glukoz ę 
Ribitol i glicerol  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Ołów Nie wi ęcej niż 0,5 mg/kg  
▼M11  
E 969 ADWANTAM 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Adwantam (ANS9801) wytwarza si ę w drodze syntezy chemicznej 
w trzystopniowym procesie, który obejmuje wytworzenie g łównego 
produktu po średniego, aldehydu 3-hydroksy-4-metoksycynamono ­
wego (HMCA), a nast ępnie jego uwodornienie do postaci aldehydu 
3-(3-hydroksy-4-metoksyfenylo)propionowego (HMPA). W końcowym etapie roztwór HMPA w metanolu (filtrat) łączy się 
z aspartamem, aby otrzyma ć iminę, która w drodze selektywnego 
uwodornienia tworzy adwantam. Roztwór pozostawia si ę do krysta ­
lizacji, a surowe kryszta łki się przemywa. Produkt podlega ponownej 
krystalizacji, a kryszta łki się oddziela, przemywa i suszy.
 
Nr CAS  714229-20-6  
Nazwa chemiczna  Ester 1-metylowy N-[ N-[3-(3-hydroksy-4-metoksyfenylo)propylo]- α- 
aspartylo]-L-fenyloalaniny, jednowodzian (IUPAC); 
ester 2-metylowy N-[3-(3-hydroksy-4-metoksyfenylo)propylo]-L- 
alfa-aspartylo-L-fenyloalaniny, jednowodzian (CA)  
Wzór cząsteczkowy  C24H30N2O7 ·H 2 O 
Masa cząsteczkowa  476,52 g/mol (jednowodzian)  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 97,0 % i nie wi ęcej niż 102,0 % w przeliczeniu na 
bezwodną masę 
Opis  Proszek o barwie od bia łej do żółtej 
Identyfikacja  
Temperatura topnienia  101,5 °C  
Czystość 
N-[N-[3-(3-hydroksy-4-metoksyfeny ­
lo)propylo- α-aspartylo]-L-fenyloalanina 
(kwas ANS9801)  Nie więcej niż 1,0 %  
Inne powi ązane substancje ogó łem Nie wi ęcej niż 1,5 %  
Pozostałości rozpuszczalników  Octan izopropylu: Nie wi ęcej niż 2 000 mg/kg 
Octan metylu: Nie wi ęcej niż 500 mg/kg 
Metanol: Nie wi ęcej niż 500 mg/kg 
2-propanol: Nie wi ęcej niż 500 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 262
 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 5,0 % (metoda Karla Fischera)  
Pozostałości po pra żeniu Nie wi ęcej niż 0,2 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Pallad  Nie wi ęcej niż 5,3 mg/kg  
Platyna  Nie wi ęcej niż 1,7 mg/kg  
▼B 
E 999 EKSTRAKT QUILLAIA 
Nazwy synonimowe  Wyci ąg z kory myd łoki; wyci ąg z kory quillay; wyci ąg z kory 
Panama; wyci ąg Quillai; wyci ąg z kory Murillo; wyci ąg z kory 
China;  
Definicja  Wyci ąg Quillaia jest otrzymywany w wyniku wodnej ekstrakcji  
Quillaia saponaria Molina  lub innych gatunków  Quillaia , drzew 
z rodziny  Rosaceae . Zawiera du żo saponin trójterpenowanych sk ła­
dających się z glikozydów kwasu kwilakowego. Niektóre cukry, 
włączając glukozę, galaktoz ę, arabinoz ę, ksylozę i ramnoz ę, również 
występują, łącznie z tanin ą, szczawianem wapnia i pozosta łymi 
składnikami  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Wyci ąg Quillaia w postaci proszku jest barwy jasnobr ązowej 
o różowym odcieniu. Jest równie ż dostępny jako roztwór wodny  
Identyfikacja  
pH Mi ędzy 3,7 a 5,5 (4 % roztwór)  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 6,0 % (metoda Karla Fischera) (tylko proszek)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 1103 INWERTAZA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Inwertaza jest wytwarzana z  Saccharomyces cerevisiae  
Numer wg EINECS  232-615-7  
Numer wg Komisji ds. Enzymów  EC 3.2.1.26  
Systematic name  β-D-fruktofuranozydów fruktohydrolaza  ▼M11  2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 263
 
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  
Identyfikacja  
Czystość 
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 0,5 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Ogólna liczba bakterii  Nie wi ęcej niż 50 000 kolonii na gram  
Salmonella  spp.  Nieobecne w 25 g  
Bakterie z grupy coli  Nie wi ęcej niż 30 kolonii na gram  
Escherichia coli  Nieobecne w 25 g  
Ε 1105 LIZOZYM 
Nazwy synonimowe  Chlorowodorek lizozymu; muramidaza  
Definicja  Lizozym jest liniowym polipeptydem otrzymanym z bia łka jaja 
kurzego, sk ładającym się ze 129 aminokwasów. Posiada aktywno ść 
enzymatyczn ą ujawniaj ącą się poprzez hydroliz ę wiązań β(1-4) 
pomiędzy kwasem N-acetylomuraminowym i N-acetyloglukozami ­
nowym b łony komórkowej bakterii, szczególnie organizmów gram- 
dodatnich. Jest zwykle otrzymywany jako chlorowodorek  
Numer wg EINECS  232-620-4  
Numer wg Komisji ds. Enzymów  EC 3.2.1.17  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  Oko ło 14 000  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 950 mg/g w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły, bezwonny proszek o lekko s łodkim smaku  
Identyfikacja  
Isoelectric point  10,7  
pH Mi ędzy 3,0 a 3,6 (2 % roztwór wodny)  
Spektrofotometria  Maksimum absorpcji roztworu wodnego (25 mg/100 ml) przy 
281 nm, minimum – przy 252 nm  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 6,0 % (metoda Karla Fischera) (tylko proszek)  
Pozostałości po pra żeniu Nie wi ęcej niż 1,5 %  
Azot  Nie mniej ni ż 16,8 % i nie wi ęcej niż 17,8 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 264
 
Ołów Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Ogólna liczba bakterii  Nie wi ęcej niż 5 × 10  4 kolonii na gram  
Salmonella  spp.  Nieobecne w 25 g  
Staphylococcus aureus  Nieobecne w 1 g  
Escherichia coli  Nieobecne w 1 g  
E 1200 POLIDEKSTROZA 
Nazwy synonimowe  Modyfikowana polidekstroza  
Definicja  Losowo zwi ązane polimery glukozy z pewn ą ilością sorbitolowych 
grup końcowych oraz z resztami kwasu cytrynowego lub fosforo ­
wego po łączonymi z polimerami wi ązaniami mono- lub diestro ­
wymi. Uzyskuje si ę je poprzez stopienie i kondensacj ę składników, 
a ich skład wynosi w przybli żeniu 90 cz ęści D-glukozy, 10 cz ęści 
sorbitolu, 1 cz ęść kwasu cytrynowego lub 0,1 cz ęści kwasu fosfo ­
rowego. W polimerach dominuj ą wiązania 1,6-glukozydowe, ale 
występują też i inne wi ązania. Produkty zawieraj ą niewielkie ilo ści 
wolnej glukozy, sorbitolu, lewoglukozanu (1,6-anhydro-D-glukozy) 
i kwasu cytrynowego i mog ą być zobojętnione dowoln ą zasadą 
przeznaczon ą do żywności lub odbarwione i zdejonizowane w celu 
dalszego oczyszczenia. Produkty mog ą zostać również częściowo 
uwodornione za pomoc ą katalizatora niklowego Raneya w celu obni ­ 
żenia resztkowej zawarto ści glukozy. Polidekstroza N jest zoboj ęt­
nioną polidekstroz ą. 
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 90 % polimeru w przeliczeniu na bezwodn ą 
i wolną od popio łu masę 
Opis  Substancja sta ła o barwie od bia łej do jasnobr ązowej. Polidekstroza 
rozpuszcza si ę w wodzie, daj ąc klarowny roztwór, bezbarwny lub 
o barwie s łomkowej  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść cukrów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść cukru redukuj ącego  Wynik dodatni  
pH Mi ędzy 2,5 a 7,0 dla polidekstrozy (10 % roztwór) 
Między 5,0 a 6,0 dla polidekstrozy-N (10 % roztwór)  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 4,0 % (metoda Karla Fischera)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,3 % (polidekstroza) 
Nie więcej niż 2,0 % (polidekstroza N)  
Nikiel  Nie wi ęcej niż 2 mg/kg w przypadku uwodornionych polidekstroz  
1,6-anhydro-D-glukoza  Nie wi ęcej niż 4,0 % w przeliczeniu na such ą i wolną od popio łu 
masę 
Glukoza i sorbitol  Nie wi ęcej niż 6,0 % łącznie w przeliczeniu na such ą i wolną od 
popiołu masę; glukoza i sorbitol s ą oznaczane oddzielnie  
Limit dla masy cz ąsteczkowej  Wynik ujemny w próbie na obecno ść polimerów o masie cz ąstecz­
kowej wi ększej niż 22 000  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 265
 
5-hydroksymetylofurfural  Nie wi ęcej niż 0,1 % (polidekstroza) 
Nie więcej niż 0,05 % (polidekstroza N)  
Ołów Nie wi ęcej niż 0,5 mg/kg  
E 1201 POLIWINYLOPIROLIDON 
Nazwy synonimowe  Powidon; PVP; rozpuszczalny poliwinylopirolidon  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Poliwinylopirolidon, poli-[1-(2-okso-1-pirolidynylo)-etylen]  
Wzór chemiczny  (C  6 H 9 NO)  n 
Średnia wagowo masa cz ąsteczkowa  Nie mniej ni ż 25 000  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 11,5 % i nie wi ęcej niż 12,8 % azotu (N) 
w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły lub prawie bia ły proszek  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie i w etanolu. Nierozpuszczalny w eterze  
pH Mi ędzy 3,0 a 7,0 (5 % roztwór)  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 5 % (metoda Karla Fischera)  
Popiół całkowity  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Aldehyde  Nie wi ęcej niż 500 mg/kg (w przeliczeniu na aldehyd octowy)  
Wolny N-winylopirolidon  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Hydrazyna  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
E 1202 POLIWINYLOPOLIPIROLIDON 
Nazwy synonimowe  Krospowidon; poliwidon usieciowany; nierozpuszczalny poliwinylo ­
pirolidon  
Definicja  Poliwinylopirolidon to poli-[1-(2-okso-1-pirolidynylo)-etylen], usie ­
ciowany w sposób przypadkowy. Jest on wytwarzany w wyniku 
polimeryzacji N-winylo-2-pirolidonu w obecno ści sody żrącej jako 
katalizatora lub N,N'-diwinyloimidazolidonu. Ze wzgl ędu na to, że 
jest nierozpuszczalny we wszystkich powszechnie stosowanych 
rozpuszczalnikach, masa cz ąsteczkowa nie podlega analitycznemu 
oznaczeniu  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Poliwinylopirolidon; poli-[1-(2-okso-1-pirolidynylo)-etylen]  
Wzór chemiczny  (C  6 H 9 NO)  n 
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 11 % i nie wi ęcej niż 12,8 % azotu (N) 
w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Bia ły, higroskopijny proszek o s łabym, nie przykrym zapachu  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Nierozpuszczalny w wodzie, etanolu i eterze  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 266
 
pH Mi ędzy 5,0 a 8,0 (1 % zawiesina w wodzie)  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 6 % (metoda Karla Fischera)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,4 %  
Substancje rozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 1 %  
Wolny N-winylopirolidon  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Wolny N,N'-diwinylo-imidazolidon  Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
E 1203 ALKOHOL POLIWINYLOWY 
Nazwy synonimowe  Polimer alkoholu winylowego, PVOH  
Definicja  Alkohol poliwinylowy jest żywicą syntetyczn ą powstałą na skutek 
polimeryzacji octanu winylu, a nast ępnie częściowej hydrolizy estru 
w obecno ści katalizatora alkalicznego. W łaściwości fizyczne 
produktu zale żą od stopnia polimeryzacji i stopnia hydrolizowania.  
Nazwa chemiczna  Etenol, homopolimer  
Wzór chemiczny  (C  2 H 3 OR)  n gdzie R = H lub COCH  3 
Opis  Bezwonny, pozbawiony smaku, pó łprzezroczysty, granulowany 
proszek o barwie bia łej lub kremowej  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie; trudno rozpuszczalny w etanolu  
Reakcja wytr ącania  Podgrzewaj ąc, rozpuścić 0,25 g próbki w 5 ml wody i ostudzi ć 
roztwór do temperatury pokojowej. Dodanie do tego roztworu 
10 ml etanolu powoduje wytr ącenie się białego, mętnego lub k łacz­
kowatego osadu.  
Reakcja barwna  Podgrzewaj ąc, rozpuścić 0,01g próbki w 100 ml wody i ostudzi ć 
roztwór do temperatury pokojowej. Niebieski kolor powstanie poprzez dodanie (do 5 ml roztworu) jednej kropli roztworu testo ­
wego jodu (TS) i kilku kropli kwasu borowego. 
Podgrzewaj ąc, rozpuścić 0,5g próbki w 10 ml wody i ostudzi ć 
roztwór do temperatury pokojowej. Po dodaniu jednej kropli 
roztworu jodu (TS) do 5 ml roztworu otrzymuje si ę kolor od ciem ­
noczerwonego do niebieskiego.
 
Lepkość Mi ędzy 4,8 a 5,8 mPa.s (4% roztwór, w temperaturze 20 °C), odpo ­
wiadająca średniej masie cz ąsteczkowej wynosz ącej 26 000-30 000 
Da 
Czystość 
Substancje nierozpuszczalne w wodzie  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Liczba estrowa  Mi ędzy 125 a 153 mg KOH/g  
Stopień hydrolizowania  86,5 do 89,0%  
Liczba kwasowa  Nie wy ższa niż 3,0 
Pozostałości rozpuszczalników  Nie wi ęcej niż 1,0 % metanolu i 1,0 % octanu metylu  
pH Mi ędzy 5,0 a 6,5 (4 % roztwór)  
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 5,0 % (105 °C, 3 godz.)  
Pozostałość po prażeniu Nie wi ęcej niż 1,0 %  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 267
 
E 1204 PULLULAN 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Liniowy, oboj ętny glukan zawieraj ący głównie jednostki maltotriozy 
połączone wi ązaniami β-1,6 glikozydowymi. Jest wytwarzany 
w wyniku fermentacji skrobi hydrolizowanej o jako ści spożywczej, 
przy użyciu nietoksycznych szczepów  Aureobasidium pullulans . Po 
zakończeniu fermentacji komórki grzyba s ą usuwane w drodze 
mikrofiltracji, filtrat jest sterylizowany w wysokiej temperaturze, 
a pigmenty i inne zanieczyszczenia usuwane w drodze adsorpcji 
i chromatografii jonowymiennej.  
Numer wg EINECS  232-945-1  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  (C  6 H 10 O 5 ) n 
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 90 % glukanu w przeliczeniu na such ą masę 
Opis  Bezwonny proszek o barwie bia łej do prawie bia łej 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w etanolu  
pH Mi ędzy 5,0 a 7,0 (10 % roztwór)  
Strącanie glikolem polietylenowym 600  Do 10 ml 2 % roztworu wodnego pullulanu doda ć 2 ml glikolu 
polietylenowego 600. Powstaje bia ły osad.  
Depolimeryzacja pullulanaz ą Przygotowa ć dwie probówki, ka żda zawieraj ąca 10 ml 10 % 
roztworu pullulanu. Do jednej probówki doda ć 0,1 ml roztworu 
pullulanazy o aktywno ści 10 jednostek/g, a do drugiej – 0,1 ml 
wody. Po inkubacji w temp. ok. 25 °C przez 20 minut lepko ść 
roztworu potraktowanego pullulanaz ą jest widocznie ni ższa niż 
lepkość drugiego roztworu  
Lepkość 100 do 180 mm  2 /s (10 % m/m roztwór wodny w temp. 30 °C)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 6 % (90 °C, ci śnienie nie wy ższe niż 50 mmHg, 6 
godz.)  
Mono-, di- i oligosacharydy  Nie wi ęcej niż 10 % w przeliczeniu na glukoz ę 
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kryteria mikrobiologiczne  
Drożdże i pleśń Nie wi ęcej niż 100 kolonii na gram  
Bakterie z grupy coli  Nieobecne w 25 g  
Salmonella  spp.  Nieobecne w 25 g  
E 1205 ZASADOWY KOPOLIMER METAKRYLANU 
Nazwy synonimowe  Zasadowy butylowany kopolimer metakrylanu; kopolimer metakry ­
lanu aminowego; aminoalkilowy kopolimer metakrylanu E; meta ­
krylan butylu, metakrylan dimetyloaminoetylu, polimer metakrylanu 
metylu; metakrylan butylu, metakrylan metylu, polimer metakrylanu dimetyloaminoetylu
 
Definicja  Zasadowy kopolimer metakrylanu jest wytwarzany w wyniku 
termicznie kontrolowanej polimeryzacji monomerów metakrylanu metylu, metakrylanu butylu i metakrylanu dimetyloaminoetylu, 
rozpuszczonych w 2-propanolu, przy zastosowaniu systemu inicjo ­
wania dawcy wolnych rodników. Jako czynnik modyfikacji łańcucha 
wykorzystywany jest merkaptan alkilowy. Polimer w postaci sta łej 
jest mielony (pierwsze mielenie) i ekstrudowany oraz granulowany 
w warunkach pró żniowych w celu usuni ęcia pozosta łości składników 
lotnych. Powsta łe granulki s ą sprzedawane w takiej postaci lub 
poddawane drugiemu mieleniu (mikronizacji).
 ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 268
 
Nazwa chemiczna  Poli(metakrylan- co-(2-dimetyloaminoetylo)metakrylan- co-metakrylan 
metylu) butylu 1:2:1  
Wzór chemiczny  Poli[(CH  2 :C(CH  3 )CO  2 (CH  2 ) 2 N(CH  3 ) 2 )-co-(CH  2 :C(CH  3 )CO  2 CH 3 )- 
co-(CH  2 :C(CH  3 )CO  2 (CH  2 ) 3 CH 3 )] 
Średnia wagowo masa cz ąsteczkowa 
oszacowana metod ą chromatografii 
żelowo-permeacyjnej  Około 47 000 g/mol  
Wielkość cząstek proszku (tworzy 
warstwę podczas stosowania)  < 50 μm ponad 50 % 
< 0,1 μm 5,1–5,5 %  
Oznaczenie zawarto ści: 
(według Ph.Eur. 2.2.20 „Miareczkowanie 
potencjometryczne”)  20,8–25,5 % grup dimetyloaminoetylowych (DMAE) w przeliczeniu 
na suchą substancj ę 
Opis  Granulki s ą bezbarwne lub zabarwione na żółto, proszek jest bia ły 
Identyfikacja  
Spektroskopia w podczerwieni  Do oznaczenia  
Lepkość 12,5 % roztworu w 60:40 (m/m) 
2-propanolu do acetonu  3–6 mPa.s  
Współczynnik za łamania światła [n]  D 20 1,380–1,385  
Rozpuszczalno ść 1 g rozpuszcza si ę w 7 g metanolu, etanolu, 2-propanolu, dichloro ­
metanu, wodnym roztworze kwasu chlorowodorowego 1N 
Nierozpuszczalny w eterze naftowym.  
▼M6 
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 2,0 % (105 °C, 3 godz.)  
Liczba alkaliczna  162–198 mg KOH/g w przeliczeniu na such ą masę 
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Pozostałe monomery  Metakrylan butylu < 1 000 mg/kg 
Metakrylan metylu < 1 000 mg/kg 
Metakrylan dimetyloaminoetylu < 1 000 mg/kg  
Pozostałości rozpuszczalników  2-propanol < 0,5 % 
Butanol < 0,5 % 
Metanol < 0,1 %  
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 0,1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
E 1206 NEUTRALNY KOPOLIMER METAKRYLANU 
Nazwy synonimowe  Polimer metakrylanu metylu akrylanu etylu; akrylan etylu, polimer 
metakrylanu metylu; akrylan etylu, polimer z metakrylanem metylu; 
metakrylan metylu, polimer akrylanu etylu; metakrylan metylu, polimer z akrylanem etylu
 ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 269
 
Definicja  Neutralny kopolimer metakrylanu jest ca łkowicie spolimeryzowanym 
kopolimerem metakrylanu metylu i akrylanu etylu. Jego produkcja odbywa si ę przy wykorzystaniu polimeryzacji emulsyjnej. Jest on 
wytwarzany poprzez inicjowan ą za pomoc ą układu redoks polime ­
ryzację monomerów akrylan etylu, metakrylan metylu przy wyko ­
rzystaniu uk ładu inicjatora redoks-donor wolnych rodników, stabili ­
zowanego eterem monostearylowym glikolu polietylenowego oraz 
kwasem winylowym/wodorotlenkiem sodu. Pozosta łe monomery 
usuwane s ą za pomoc ą destylacji par ą wodną.
 
Nr CAS  9010-88-2  
Nazwa chemiczna  Poli(etyloakrylan-ko-metakrylan metylu) 2:1  
Wzór chemiczny  Poli[(CH  2 :CHCO  2 CH 2 CH 3 )-ko-(CH  2 :C(CH  3 )CO  2 CH 3 )] 
Średnia wagowo masa cz ąsteczkowa  Oko ło 600 000 g/mol  
Oznaczenie zawarto ści/pozosta łość po 
odparowaniu  28,5–31,5 % 
1 g dyspersji poddawany jest suszeniu w piecu przez 3 godz. 
w temperaturze 110 °C.  
Opis  Mleczno-bia ła dyspersja (posta ć handlowa to 30-procentowa 
dyspersja substancji suchej w wodzie) o niskiej lepko ści i o słabym, 
charakterystycznym zapachu.  
Identyfikacja  
Spektroskopia w podczerwieni  Charakterystyczne dla zwi ązku 
Lepkość Nie wi ęcej niż 50 mPa.s, 30 rpm/20 °C (lepko ściomierz Brookfielda)  
Wartość pH 5,5–8,6  
Masa właściwa (w temperaturze 20 °C)  1,037–1,047  
Rozpuszczalno ść Dyspersja jest mieszalna z wod ą w każdej proporcji. Polimer 
i dyspersja s ą dobrze rozpuszczalne w acetonie, etanolu i alkoholu 
izopropylowym. Nierozpuszczalne po zmieszaniu z 1 N wodoro ­
tlenku sodu w stosunku 1:2.  
Czystość 
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,4 % w dyspersji  
Pozostałe monomery  Monomery łącznie (suma metakrylanu metylu i akrylanu etylu): nie 
więcej niż 100 mg/kg w dyspersji  
Pozostałości emulgatora  Eter monostearylowy glikolu polietylenowego (eter stearylowy 
makrogolu 20) nie wi ęcej niż 0,7 % w dyspersji  
Pozostałości rozpuszczalników  Etanol nie wi ęcej niż 0,5 % w dyspersji 
Metanol nie wi ęcej niż 0,1 % w dyspersji  
Arsen  Nie wi ęcej niż 0,3 mg/kg w dyspersji  
Ołów Nie wi ęcej niż 0,9 mg/kg w dyspersji  
Rtęć Nie wi ęcej niż 0,03 mg/kg w dyspersji  
Kadm  Nie wi ęcej niż 0,3 mg/kg w dyspersji  
E 1207 ANIONOWY KOPOLIMER METAKRYLANU 
Nazwy synonimowe  Akrylan metylu, metakrylan metylu, polimer kwasu metakrylowego; 
kwas metakrylowy, polimer z akrylanem metylu i metakrylanem metylu
 ▼M6 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 270
 
Definicja  Anionowy kopolimer metakrylanu jest ca łkowicie spolimeryzo ­
wanym kopolimerem kwasu metakrylowego, metakrylanu metylu i akrylanu metylu. Jest on wytwarzany w środowisku wodnym 
poprzez polimeryzacj ę emulsyjn ą metakrylanu metylu, akrylanu 
metylu i kwasu metakrylowego przy wykorzystaniu inicjatora 
wolnych rodników stabilizowanego dodecylo siarczanem sodu i monooleinianem polioksyetylenosorbitolu (polisorbatem 80). Pozostałe monomery usuwane s ą za pomoc ą destylacji par ą wodną.
 
Nr CAS  26936-24-3  
Nazwa chemiczna  Poli(kwas akrylano-ko-metylometakrylano-ko-metakrylowy metylu) 
7:3:1  
Wzór chemiczny  Poli[(CH  2 :CHCO  2 CH 3 )-ko-(CH  2 :C(CH  3 )CO  2 CH 3 )-ko- 
(CH  2 :C(CH  3 )COOH)]  
Średnia wagowo masa cz ąsteczkowa  Oko ło 280 000 g/mol  
Oznaczenie zawarto ści/pozosta łość po 
odparowaniu  28,5–31,5 % 
1 g dyspersji poddawany jest suszeniu w piecu przez 5 godz. 
w temperaturze 110 °C. 
9,2–12,3 % jednostek kwasu metakrylowego w przeliczeniu na 
suchą substancj ę 
Opis  Mleczno-bia ła dyspersja (posta ć handlowa to 30-procentowa 
dyspersja substancji suchej w wodzie) o niskiej lepko ści i o słabym, 
charakterystycznym zapachu.  
Identyfikacja  
Spektroskopia w podczerwieni  Charakterystyczne dla zwi ązku 
Lepkość Nie wi ęcej niż 20 mPa.s, 30 rpm/20 °C (lepko ściomierz Brookfielda)  
Wartość pH 2,0–3,5  
Masa właściwa (w temperaturze 20 °C)  1,058–1,068  
Rozpuszczalno ść Dyspersja jest mieszalna z wod ą w każdej proporcji. Polimer 
i dyspersja s ą dobrze rozpuszczalne w acetonie, etanolu i alkoholu 
izopropylowym. Rozpuszczalne po zmieszaniu z 1 N wodorotlenku sodu w stosunku 1:2. Rozpuszczalne powy żej pH 7,0.
 
Czystość 
Liczba kwasowa  60–80 mg KOH/g w przeliczeniu na such ą masę 
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,2 % w dyspersji  
Pozostałe monomery  Monomery łącznie (suma kwasu metakrylowego, metakrylanu 
metylu i akrylanu metylu): nie wi ęcej niż 100 mg/kg w dyspersji  
Pozostałości emulgatorów  Dodecylo siarczan sodu nie wi ęcej niż 0,3 % w przeliczeniu na 
suchą masę 
Polisorbat 80 nie wi ęcej niż 1,2 % w przeliczeniu na such ą masę 
Pozostałości rozpuszczalników  Metanol nie wi ęcej niż 0,1 % w dyspersji  
Arsen  Nie wi ęcej niż 0,3 mg/kg w dyspersji  
Ołów Nie wi ęcej niż 0,9 mg/kg w dyspersji  
Rtęć Nie wi ęcej niż 0,03 mg/kg w dyspersji  
Kadm  Nie wi ęcej niż 0,3 mg/kg w dyspersji  ▼M6 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 271
 
E 1208 KOPOLIMER POLIWINYLOPIROLIDONU-OCTANU WINYLU 
Nazwy synonimowe  Kopoliwidon; kopowidon; kopolimer octanu winylu i 1-winylo-2- 
pirolidonu; polimer 2-pirolidynono, 1-etenylu i octanu etenylu  
Definicja  Jest on wytwarzany w drodze swobodnej radykalnej kopolimeryzacji 
N-winylo-2-pirolidonu i octanu winylu w roztworze izopropanolu, przy wykorzystaniu inicjatora.
 
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Kwas octowy, ester etenylowy, polimer z 1-etenylo-2-pirolidynonem  
Wzór chemiczny  (C  6 H 9 NO)  n .(C 4 H 6 O 2 ) m 
Lepkościwo średnia masa cz ąsteczkowa  Od 26 000 do 46 000 g/mol  
Oznaczenie zawarto ści Zawarto ść azotu 7,0–8,0 %  
Opis  Stan fizyczny opisuje si ę jako proszek o barwie bia łej do żółtawo­
białej lub płatki o przeci ętnej wielko ści cząstek 50–130 μm. 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Łatwo rozpuszczalny w wodzie, etanolu, chlorku etylenu i eterze.  
Spektroskopia absorpcji w podczerwieni  Do oznaczenia  
European Colour Test – BY Colour 
(europejski test barwny)  Co najmniej BY5  
Wartość K (  1 ) (1 % substancji sta łych 
w roztworze wodnym)  25,2–30,8  
Wartość pH 3,0–7,0 (10 % roztwór wodny)  
Czystość 
Komponent octanu winylu w kopolime ­
rze Nie więcej niż 42,0 %  
Wolny octan winylu  Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Popiół łącznie  Nie wi ęcej niż 0,1 %  
Aldehyd  Nie wi ęcej niż 2 000 mg/kg (w przeliczeniu na aldehyd octowy)  
Wolny N-winylopirolidon  Nie wi ęcej niż 5 mg/kg  
Hydrazyna  Nie wi ęcej niż 0,8 mg/kg  
Zawartość nadtlenku  Nie wi ęcej niż 400 mg/kg  
Izopropanol  Nie wi ęcej niż 150 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
_____________ 
( 1 ) Wartość K: bezwymiarowy wska źnik obliczany na podstawie pomiarów lepko ści kinematycznej rozcie ńczonych roztworów, stoso ­
wany do wskazywania prawdopodobnego stopnia polimeryzacji lub wielko ści molekularnej polimeru.  ▼M9 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 272
 
E 1209 KOPOLIMER SZCZEPIONY ALKOHOLU POLIWINYLOWEGO 
I GLIKOLU POLIETYLENOWEGO 
Nazwy synonimowe  Kopolimer szczepiony makrogolu i alkoholu poliwinylowego; etenol, 
polimer z tlenkiem etylenu, szczepiony; tlenek etylenu, polimer z etanolem, szczepiony; kopolimer szczepiony tlenku etylenu-alko ­
holu winylowego; kopolimer szczepiony PVA i PEG
 
Definicja  Kopolimer szczepiony alkoholu poliwinylowego i glikolu polietyle ­
nowego jest syntetycznym kopolimerem sk ładającym się w około 
75 % z jednostek PVA i 25 % z jednostek PEG.  
Nr CAS  96734-39-3  
Nazwa chemiczna  Kopolimer szczepiony alkoholu poliwinylowego i glikolu polietyle ­
nowego  
Wzór chemiczny  
Średnia wagowo masa cz ąsteczkowa  40 000 do 50 000 g/mol  
Opis  Proszek o barwie od bia łej do lekko żółtej 
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Dobrze rozpuszczalny w wodzie, rozcie ńczonych kwasach i rozcie ń­
czonych roztworach wodorotlenków zasadowych; praktycznie 
nierozpuszczalny w etanolu, kwasie octowym, acetonie i chorofor ­
mie 
Widmo podczerwieni:  Zgodno ść wymagana  
Wartość pH 5,0–8,0  
Czystość 
Liczba estrowa  10 do 75 mg/g KOH  
Lepkość dynamiczna  50 do 250 mPa ·s 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 5 %  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 2 %  
Octan winylu  Nie wi ęcej niż 20 mg/kg  
Kwas octowy/octan łącznie  Nie wi ęcej niż 1,5 %  
Glikol etylenowy  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
Glikol dietylenowy  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg  
1,4-dioksan  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Tlenek etylenu  Nie wi ęcej niż 0,2 mg/kg  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Rtęć Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Kadm  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
▼B 
E 1404 SKROBIA UTLENIONA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Skrobia utleniona to skrobia otrzymana w wyniku dzia łania na 
skrobię podchlorynem sodu  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści ▼M13  2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 273
 
Opis  Bia ły lub prawie bia ły proszek lub granulki albo p łatki (jeśli 
poddano wst ępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cz ąstki 
gruboziarniste  
Identyfikacja  
Obserwacja pod mikroskopem  Wynik dodatni (je śli nie poddano wst ępnemu żelowaniu)  
Zmiana zabarwienia jodyny  Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbo żowych 
Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych 
Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi  
Grupy karboksylowe  Nie wi ęcej niż 1,1 % (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Dwutlenek siarki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbo żowych zmodyfi ­
kowanych (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowa ­
nych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodn ą 
masę) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Rtęć Nie wi ęcej niż 0,1 mg/kg  
E 1410 FOSFORAN MONOSKROBIOWY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Fosforan monoskrobiowy to skrobia estryfikowana kwasem ortofos ­
forowym lub ortofosforanem sodu lub potasu, lub tripolifosforanem sodu
 
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Bia ły lub prawie bia ły proszek lub granulki albo p łatki (jeśli 
poddano wst ępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cz ąstki 
gruboziarniste  
Identyfikacja  
Obserwacja pod mikroskopem  Wynik dodatni (je śli nie poddano wst ępnemu żelowaniu)  
Zmiana zabarwienia jodyny  Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbo żowych 
Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych 
Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 274
 
Pozostałości fosforanów  Nie wi ęcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na P) w przypadku skrobi 
pszennych lub ziemniaczanych (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Nie więcej niż 0,4 % (w przeliczeniu na P) w przypadku innych 
skrobi (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Dwutlenek siarki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbo żowych zmodyfi ­
kowanych (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowa ­
nych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodn ą 
masę) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Rtęć Nie wi ęcej niż 0,1 mg/kg  
E 1412 FOSFORAN DISKROBIOWY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Fosforan diskrobiowy to skrobia usieciowana trimetafosforanem 
sodu lub tlenochlorkiem fosforu  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Bia ły lub prawie bia ły proszek lub granulki albo p łatki (jeśli 
poddano wst ępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cz ąstki 
gruboziarniste  
Identyfikacja  
Obserwacja pod mikroskopem  Wynik dodatni (je śli nie poddano wst ępnemu żelowaniu)  
Zmiana zabarwienia jodyny  Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbo żowych 
Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych 
Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi  
Pozostałości fosforanów  Nie wi ęcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na P) w przypadku skrobi 
pszennych lub ziemniaczanych (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Nie więcej niż 0,4 % (w przeliczeniu na P) w przypadku innych 
skrobi (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Dwutlenek siarki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbo żowych zmodyfi ­
kowanych (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowa ­
nych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodn ą 
masę) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Rtęć Nie wi ęcej niż 0,1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 275
 
E 1413 FOSFORANOWANY FOSFORAN DISKROBIOWY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Fosforowany fosforan diskrobiowy to skrobia poddana wielu 
procesom przetwarzania, które opisano dla fosforanu monoskrobio ­
wego i dla fosforanu diskrobiowego  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Bia ły lub prawie bia ły proszek lub granulki albo p łatki (jeśli 
poddano wst ępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cz ąstki 
gruboziarniste  
Identyfikacja  
Obserwacja pod mikroskopem  Wynik dodatni (je śli nie poddano wst ępnemu żelowaniu)  
Zmiana zabarwienia jodyny  Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbo żowych 
Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych 
Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi  
Pozostałości fosforanów  Nie wi ęcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na P) w przypadku skrobi 
pszennych lub ziemniaczanych (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Nie więcej niż 0,4 % (w przeliczeniu na P) w przypadku innych 
skrobi (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Dwutlenek siarki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbo żowych zmodyfi ­
kowanych (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowa ­
nych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodn ą 
masę) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Rtęć Nie wi ęcej niż 0,1 mg/kg  
E 1414 ACETYLOWANY FOSFORAN DISKROBIOWY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Acetylowany fosforan diskrobiowy to skrobia usieciowana trimeta ­
fosforanem sodowym lub tlenochlorkiem fosforu i estryfikowana 
bezwodnikiem octowym lub octanem winylu  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Bia ły lub prawie bia ły proszek lub granulki albo p łatki (jeśli 
poddano wst ępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cz ąstki 
gruboziarniste  
Identyfikacja  
Obserwacja pod mikroskopem  Wynik dodatni (je śli nie poddano wst ępnemu żelowaniu)  
Zmiana zabarwienia jodyny  Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 276
 
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbo żowych 
Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych 
Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi  
Grupy acetylowe  Nie wi ęcej niż 2,5 % (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Pozostałości fosforanów  Nie wi ęcej niż 0,14 % (w przeliczeniu na P) w przypadku skrobi 
pszennych lub ziemniaczanych (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Nie więcej niż 0,04 % (w przeliczeniu na P) w przypadku innych 
skrobi (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Octan winylu  Nie wi ęcej niż 0,1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Dwutlenek siarki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbo żowych zmodyfi ­
kowanych (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowa ­
nych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodn ą 
masę) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Rtęć Nie wi ęcej niż 0,1 mg/kg  
E 1420 SKROBIA ACETYLOWANA 
Nazwy synonimowe  Octan skrobi  
Definicja  Skrobia acetylowana to skrobia estryfikowana bezwodnikiem 
octowym lub octanem winylu  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Bia ły lub prawie bia ły proszek lub granulki albo p łatki (jeśli 
poddano wst ępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cz ąstki 
gruboziarniste  
Identyfikacja  
Obserwacja pod mikroskopem  Wynik dodatni (je śli nie poddano wst ępnemu żelowaniu)  
Zmiana zabarwienia jodyny  Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbo żowych 
Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych 
Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi  
Grupy acetylowe  Nie wi ęcej niż 2,5 % (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Octan winylu  Nie wi ęcej niż 0,1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Dwutlenek siarki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbo żowych zmodyfi ­
kowanych (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowa ­
nych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodn ą 
masę) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Rtęć Nie wi ęcej niż 0,1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 277
 
E 1422 ACETYLOWANY ADYPINIAN DISKROBIOWY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Acetylowany adypinian diskrobiowy to skrobia usieciowana 
bezwodnikiem adypinowym i estryfikowana bezwodnikiem octo ­
wym  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Bia ły lub prawie bia ły proszek lub granulki albo p łatki (jeśli 
poddano wst ępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cz ąstki 
gruboziarniste  
Identyfikacja  
Obserwacja pod mikroskopem  Wynik dodatni (je śli nie poddano wst ępnemu żelowaniu)  
Zmiana zabarwienia jodyny  Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbo żowych 
Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych 
Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi  
Grupy acetylowe  Nie wi ęcej niż 2,5 % (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Adipate groups  Nie wi ęcej niż 0,135 % (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Dwutlenek siarki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbo żowych zmodyfi ­
kowanych (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowa ­
nych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodn ą 
masę) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Rtęć Nie wi ęcej niż 0,1 mg/kg  
E 1440 HYDROKSYPROPYLOSKROBIA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Hydroksypropyloskrobia to skrobia eteryfikowana tlenkiem propy ­
lenu 
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Bia ły lub prawie bia ły proszek lub granulki albo p łatki (jeśli 
poddano wst ępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cz ąstki 
gruboziarniste  
Identyfikacja  
Obserwacja pod mikroskopem  Wynik dodatni (je śli nie poddano wst ępnemu żelowaniu)  
Zmiana zabarwienia jodyny  Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 278
 
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbo żowych 
Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych 
Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi  
Grupy hydroksypropylowe  Nie wi ęcej niż 7,0 % (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Chlorohydryna propylenu  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Dwutlenek siarki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbo żowych zmodyfi ­
kowanych (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowa ­
nych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodn ą 
masę) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Rtęć Nie wi ęcej niż 0,1 mg/kg  
E 1442 HYDROKSYPROPYLOFOSFORAN DISKROBIOWY 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Hydroksypropylofosforan diskrobiowy to skrobia usieciowana trime ­
tafosforanem sodowym lub tlenochlorkiem fosforu i eteryfikowana 
tlenkiem propylenu  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Bia ły lub prawie bia ły proszek lub granulki albo p łatki (jeśli 
poddano wst ępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cz ąstki 
gruboziarniste  
Identyfikacja  
Obserwacja pod mikroskopem  Wynik dodatni (je śli nie poddano wst ępnemu żelowaniu)  
Zmiana zabarwienia jodyny  Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbo żowych 
Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych 
Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi  
Grupy hydroksypropylowe  Nie wi ęcej niż 7,0 % (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Pozostałości fosforanów  Nie wi ęcej niż 0,14 % (w przeliczeniu na P) w przypadku skrobi 
pszennych lub ziemniaczanych (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Nie więcej niż 0,04 % (w przeliczeniu na P) w przypadku innych 
skrobi (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Chlorohydryna propylenu  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Dwutlenek siarki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbo żowych zmodyfi ­
kowanych (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowa ­
nych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodn ą 
masę) ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 279
 
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Rtęć Nie wi ęcej niż 0,1 mg/kg  
E 1450 SÓL SODOWA OKTENYLOBURSZTYNIANU SKROBIOWEGO 
Nazwy synonimowe  SSOS  
Definicja  Sól sodowa oktenylobursztynianu skrobiowego to skrobia estryfiko ­
wana bezwodnikiem oktenylobursztynowym  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Bia ły lub prawie bia ły proszek lub granulki albo p łatki (jeśli 
poddano wst ępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cz ąstki 
gruboziarniste  
Identyfikacja  
Obserwacja pod mikroskopem  Wynik dodatni (je śli nie poddano wst ępnemu żelowaniu)  
Zmiana zabarwienia jodyny  Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbo żowych 
Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych 
Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi  
Grupy oktenylobursztynowe  Nie wi ęcej niż 3 % (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Pozostałość kwasu oktenylobursztyno ­
wego  Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Dwutlenek siarki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbo żowych zmodyfi ­
kowanych (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowa ­
nych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodn ą 
masę) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Rtęć Nie wi ęcej niż 0,1 mg/kg  
E 1451 ACETYLOWANA SKROBIA UTLENIONA 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Acetylowana skrobia utleniona to skrobia poddana dzia łaniu 
podchlorynu sodu, a nast ępnie estryfikowana bezwodnikiem octo ­
wym  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Bia ły lub prawie bia ły proszek lub granulki albo p łatki (jeśli 
poddano wst ępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cz ąstki 
gruboziarniste  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 280
 
Identyfikacja  
Obserwacja pod mikroskopem  Wynik dodatni (je śli nie poddano wst ępnemu żelowaniu)  
Zmiana zabarwienia jodyny  Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbo żowych 
Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych 
Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi  
Grupy karboksylowe  Nie wi ęcej niż 1,3 % (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Grupy acetylowe  Nie wi ęcej niż 2,5 % (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Dwutlenek siarki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbo żowych zmodyfi ­
kowanych (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowa ­
nych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodn ą 
masę) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Rtęć Nie wi ęcej niż 0,1 mg/kg  
E 1452 SÓL GLINOWA OKTENYLOBURSZTYNIANU SKROBIOWEGO 
Nazwy synonimowe  
Definicja  Sól glinowa oktenylobursztynianu skrobiowego to skrobia estryfiko ­
wana bezwodnikiem oktenylobursztynowym i potraktowana siar ­
czanem glinu  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  
Wzór chemiczny  
Masa cząsteczkowa  
Oznaczenie zawarto ści 
Opis  Bia ły lub prawie bia ły proszek lub granulki albo p łatki (jeśli 
poddano wst ępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cz ąstki 
gruboziarniste  
Identyfikacja  
Obserwacja pod mikroskopem  Wynik dodatni (je śli nie poddano wst ępnemu żelowaniu)  
Zmiana zabarwienia jodyny  Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)  
Czystość 
Strata przy suszeniu  Nie wi ęcej niż 21,0 %  
Grupy oktenylobursztynowe  Nie wi ęcej niż 3 % (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Pozostałość kwasu oktenylobursztyno ­
wego  Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Dwutlenek siarki  Nie wi ęcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbo żowych zmodyfi ­
kowanych (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowa ­
nych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodn ą 
masę) 
Arsen  Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) 
Rtęć Nie wi ęcej niż 0,1 mg/kg  
Glin Nie wi ęcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na bezwodn ą masę) ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 281
 
E 1505 CYTRYNIAN TRIETYLOWY 
Nazwy synonimowe  Cytrynian etylu  
Definicja  
Numer wg EINECS  201-070-7  
Nazwa chemiczna  Trietylo-2-hydroksypropan-1,2,3-trikarboksylan  
Wzór chemiczny  C  12 H 20 O 7 
Masa cząsteczkowa  276,29  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,0 %  
Opis  Bezwonna, praktycznie bezbarwna, oleista ciecz  
Identyfikacja  
Ciężar właściwy (25° C/25 °C)  1,135–1,139  
Współczynnik za łamania światła [n]  D 20 : 1,439-1,441  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 0,25 % (metoda Karla Fischera)  
Kwasowo ść Nie wi ęcej niż 0,02 % (w przeliczeniu na kwas cytrynowy)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
E 1517 DIOCTAN GLICEROLU 
Nazwy synonimowe  Diacetyna  
Definicja  Dioctan glicerolu sk łada się głównie z mieszaniny 1,2- i 1,3-dioc ­
tanów glicerolu z mniejsz ą ilością mono- i triestrów  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Dioctan glicerolu; Dioctan 1,2,3-propanotriolu  
Wzór chemiczny  C  7 H 12 O 5 
Masa cząsteczkowa  176,17  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 94,0 %  
Opis  Klarowna, bezbarwna, higroskopijna, nieco oleista ciecz o s łabym, 
tłuszczowym zapachu  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie. Miesza si ę z etanolem  
Próba na obecno ść glicerolu  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść octanów  Wynik dodatni  
Ciężar właściwy (20° C/20 °C)  d  20 20 : 1,175–1,195  
Zakres temperatur wrzenia  Mi ędzy 259 a 261 °C  
Czystość 
Popiół całkowity  Nie wi ęcej niż 0,02 %  
Kwasowo ść Nie wi ęcej niż 0,4 % (w przeliczeniu na kwas octowy)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 282
 
E 1518 TRIOCTAN GLICEROLU 
Nazwy synonimowe  Triacetyna  
Definicja  
Numer wg EINECS  203-051-9  
Nazwa chemiczna  Trioctan glicerolu  
Wzór chemiczny  C  9 H 14 O 6 
Masa cząsteczkowa  218,21  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 98,0 %  
Opis  Bezbarwna, nieco oleista ciecz o s łabym, tłuszczowym zapachu  
Identyfikacja  
Próba na obecno ść octanów  Wynik dodatni  
Próba na obecno ść glicerolu  Wynik dodatni  
Współczynnik za łamania światła [n]  D 25 między 1,429 a 1,431  
Ciężar właściwy (25 °C/25 °C)  Mi ędzy 1,154 a 1,158  
Zakres temperatur wrzenia  Mi ędzy 258° a 270 °C  
Czystość 
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 0,2 % (metoda Karla Fischera)  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,02 % (w przeliczeniu na kwas cytrynowy)  
Arsen  Nie wi ęcej niż 3 mg/kg  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
E 1519 ALKOHOL BENZYLOWY 
Nazwy synonimowe  Fenylokarbinol; alkohol fenylometylowy; benzenometanol; alfa- 
hydroksytoluen  
Definicja  
Numer wg EINECS  
Nazwa chemiczna  Alkohol benzylowy; fenylometanol  
Wzór chemiczny  C  7 H 8 O 
Masa cząsteczkowa  108,14  
Oznaczenie zawarto ści Nie mniej ni ż 98,0 %  
Opis  Bezbarwna, klarowna ciecz o s łabym, aromatycznym zapachu  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, etanolu i eterze  
Współczynnik za łamania światła [n]  D 20 : 1,538–1,541  
Ciężar właściwy (25° C/25 °C)  1,042–1,047  
Próba na obecno ść nadtlenków  Wynik dodatni  
Zakres temperatur destylacji  Nie mniej ni ż 95 % v/v destyluje pomi ędzy 202 a 208 °C  
Czystość 
Liczba kwasowa  Nie wy ższa niż 0,5 
Aldehydy  Nie wi ęcej niż 0,2 % v/v (w przeliczeniu na benzaldehyd)  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 283
 
E 1520 PROPANO-1,2-DIOL 
Nazwy synonimowe  Glikol propylenowy  
Definicja  
Numer wg EINECS  200-338-0  
Nazwa chemiczna  1,2-dihydroksypropan  
Wzór chemiczny  C  3 H 8 O 2 
Masa cząsteczkowa  76,10  
Oznaczenie zawarto ści Zawiera nie mniej ni ż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodn ą masę 
Opis  Klarowna, bezbarwna, higroskopijna, lepka ciecz  
Identyfikacja  
Rozpuszczalno ść Rozpuszczalny w wodzie, etanolu i acetonie  
Ciężar właściwy (20° C/20 °C)  1,035–1,040  
Współczynnik za łamania światła [n]  D 20 : 1,431–1,433  
Czystość 
Zakres temperatur destylacji  99 % v/v destyluje w zakresie 185–189 °C. Pozosta łe 0,5 % zawiera 
głównie dimery i ślady trimerów z glikolu propylenowego.  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,07 %  
Zawartość wody  Nie wi ęcej niż 1,0 % (metoda Karla Fischera)  
Ołów Nie wi ęcej niż 2 mg/kg  
E 1521 GLIKOL POLIETYLENOWY 
Nazwy synonimowe  PEG; makrogol; tlenek polietylenu  
Definicja  Polimery addycyjne tlenku etylenu i wody, zazwyczaj oznaczone 
numerem odpowiadaj ącym w przybli żeniu masie cz ąsteczkowej  
Nazwa chemiczna  α-hydro-ω-hydroksypoli(oksy-1,2-etanodiol)  
Wzór chemiczny  (C  2 H 4 O) n H 2 O (n = liczba jednostek tlenku etylenu odpowiadaj ąca 
masie cząsteczkowej 6 000, ok. 140)  
Średnia masa cz ąsteczkowa  380 do 9 000 Da  
Oznaczenie zawarto ści PEG 400: Nie mniej ni ż 95 % i nie wi ęcej niż 105 % 
PEG 3000: Nie mniej ni ż 90 % i nie wi ęcej niż 110 % 
PEG 3350: Nie mniej ni ż 90 % i nie wi ęcej niż 110 % 
PEG 4000: Nie mniej ni ż 90 % i nie wi ęcej niż 110 % 
PEG 6000: Nie mniej ni ż 90 % i nie wi ęcej niż 110 % 
PEG 8000: Nie mniej ni ż 87,5 % i nie wi ęcej niż 112,5 %  
Opis  PEG 400 jest klarown ą, lepką, bezbarwn ą lub prawie bezbarwn ą, 
higroskopijn ą cieczą 
PEG 3000, PEG 3350, PEG 4000, PEG 6000 i PEG 8000 s ą białymi 
lub prawie bia łymi substancjami sta łymi, przypominaj ącymi 
z wyglądu wosk lub parafin ę ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 284
 
Identyfikacja  
Zakres temperatur topnienia  PEG 400: 4–8 °C 
PEG 3000: 50–56 °C 
PEG 3350: 53–57 °C 
PEG 4000: 53–59 °C 
PEG 6000:55–61 °C 
PEG 8000: 55–62 °C  
Lepkość PEG 400: 105 do 130 mPa.s w temperaturze 20 °C 
PEG 3000: 75 do 100 mPa.s w temperaturze 20 °C 
PEG 3350: 83 do 120 mPa.s w temperaturze 20 °C 
PEG 4000: 110 do 170 mPa.s w temperaturze 20 °C 
PEG 6000: 200 do 270 mPa.s w temperaturze 20 °C 
PEG 8000: 260 do 510 mPa.s w temperaturze 20 °C 
Dla glikoli polietylenowych o średniej masie cz ąsteczkowej wi ększej 
niż 400 lepko ść oznaczana jest przy pomocy 50 % roztworu m/m 
danej substancji w wodzie.  
Rozpuszczalno ść PEG 400 miesza si ę z wodą, jest bardzo dobrze rozpuszczalny 
w acetonie, alkoholu i chlorku metylenu, praktycznie nierozpusz ­
czalny w olejach i olejach mineralnych 
PEG 3000 i PEG 3350: bardzo dobrze rozpuszczalne w wodzie 
i chlorku metylenu, bardzo s łabo rozpuszczalne w alkoholu, prak ­
tycznie nierozpuszczalne w olejach i olejach mineralnych 
PEG 4000, PEG 6000 i PEG 8000: bardzo dobrze rozpuszczalne 
w wodzie i chlorku metylenu, praktycznie nierozpuszczalne w alko ­
holu, olejach i olejach mineralnych.  
Czystość 
Liczba hydroksylowa  PEG 400: 264–300 
PEG 3000: 34–42 
PEG 3350: 30–38 
PEG 4000: 25–32 
PEG 6000: 16–22 
PEG 8000: 12–16  
Popiół siarczanowy  Nie wi ęcej niż 0,2 %  
1,4-dioksan  Nie wi ęcej niż 10 mg/kg  
Tlenek etylenu  Nie wi ęcej niż 0,2 mg/kg  
Glikol etylenowy i glikol dietylenowy  Razem nie wi ęcej niż 0,25 % m/m, pojedynczo lub łącznie  
Ołów Nie wi ęcej niż 1 mg/kg  ▼B 2012R0231 — PL — 11.07.2014 — 008.001 — 285