C 264/24 NL 1.11.2003 Publicatieblad van de Europese Unie
Middelen en voornaamste argumenten
Ingevolge artikel 18 van richtlijn 96/67/EG kunnen de lidstaten
maatregelen treffen ter bescherming van de rechten van dewerknemers. Deze maatregelen dienen de toepassing van de
richtlijn zelf evenwel onverlet te laten en mogen niet in de weg
staan aan de andere bepalingen van het gemeenschapsrecht.Richtlijn 2001/23/EG inzake de onderlinge aanpassing van de
wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de
rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen,vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigin-gen (
2), niet van toepassing is wanneer slechts een bepaald
marktaandeel in het kader van de opening van de markt aan
een andere onderneming wordt „overgedragen”, biedt § 8,lid 2, BADV de luchthavenexploitant de mogelijkheid om bijeen openbare aanbesteding als onderdeel van de algemene
voorwaarden aan de inschrijvers de algemene verplichting op
te leggen personeelsleden van de luchthaven over te nemenongeacht of een overdracht in de zin van richtlijn 2001/23/EGheeft plaatsgevonden. § 8, lid 2, BADV heeft derhalve duidelijk
tot gevolg dat nieuwe ondernemingen ervan worden afge-
schrikt zich op die markt te begeven en dat hun concurrentie-vermogen wordt belemmerd, waardoor de voordelen van deliberalisering in de zin lagere prijzen en betere kwaliteit van de
diensten worden verminderd.
Verder biedt § 9, lid 3, BADV de luchthavenexploitant
de mogelijkheid hogere vergoedingen voor de toegang totvoorzieningen te verlangen ingeval de dienstverleners en degebruikers die voor zelfafhandeling wensen te zorgen, bij hun
toetreding tot de markt geen personeel van de luchthavenex-
ploitant hebben overgenomen. Deze bepaling is in strijd metartikel 16, lid 3, van richtlijn 96/67/EG, volgens hetwelk devan de luchthavendienstverleners gevorderde vergoeding moet
worden vastgesteld op basis van relevante, objectieve,
transparante en niet-discriminerende criteria. De omstandig-heid dat geen personeel is overgenomen, kan niet wordenaangemerkt als een criterium dat aan deze voorwaarden
voldoet. Die bepaling biedt de luchthavenexploitant veeleer de
mogelijkheid van de dienstverleners en de gebruikers die voorzelfafhandeling wensen te zorgen, voor de toegang tot deluchthavenvoorzieningen een hogere vergoeding te eisen wan-
neer zij zijn personeel niet overnemen. Op die manier wordt
de luchthaven de mogelijkheid geboden haar rechtstreekseconcurrenten te discrimineren.
(1) PB L 272, blz. 36.
(2) PB L 82, blz. 16.
Beroep, op 15 september 2003 ingesteld door Helleense
Republiek tegen Commissie van de Europese Gemeen-
schappen
(Zaak C-387/03)
(2003/C 264/41)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 15 september 2003 beroep ingesteld tegen Commissie vande Europese Gemeenschappen door Helleense Republiek,
vertegenwoordigd door I. Chalkias en E. Svolopoulou, assesso-
ren bij de Juridische Raad van de Staat, domicilie gekozen
hebbende te Luxemburg ter Griekse ambassade, Rue Marie-Adélaïde 27.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
— nietig te verklaren beschikking E(2003) 2587 van de
Commissie houdende onttrekking aan communautaire
financiering van bepaalde uitgaven die de lidstaten voorhet Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Land-bouw (EOGFL), afdeling Garantie, hebben verricht, voor
het gedeelte dat de financiële correcties ten laste van
de Helleense Republiek betreft in de sectoren wijn,premiegerechtigde dieren en olijfolie voor de begrotings-jaren 1999-2000.
Middelen en voornaamste argumenten
1. Schending van de wet en schending van algemene
beginselen.
2. Schending van het evenredigheidsbeginsel — onjuist
gebruik van de discretionaire bevoegdheid.
3. Dwaling omtrent de feiten, onjuiste beoordeling van
de feitelijke omstandigheden, gebrekkige motivering van debestreden beschikking.
4. Onjuiste uitlegging en toepassing van artikel 5, lid 2,
sub c, van verordening nr. 729/70.
Beroep, op 16 september 2003 ingesteld door Commissievan de Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Repu-
bliek
(Zaak C-392/03)
(2003/C 264/42)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 16 september 2003 beroep ingesteld tegen Italiaanse
Republiek door Commissie van de Europese Gemeenschappen,vertegenwoordigd door A. Bordes en L. Visaggio als gemachtig-den, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
1.11.2003 NL C 264/25 Publicatieblad van de Europese Unie
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek, door niet de
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellendie nodig zijn om te voldoen aan richtlijn 1999/74/EG
van de Raad van 19 juli 1999 tot vaststelling van
minimumnormen voor de bescherming van legkippen (
1),
de krachtens artikel 13, lid 1, van deze richtlijn op haarrustende verplichtingen niet is nagekomen;
— het Italiaanse Republiek te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
De termijn voor omzetting van de richtlijn is op 1 januari
2002 verstreken.
(1) PB L 203 van 3.8.1999, blz. 53-57.
Beroep, op 18 september 2003 ingesteld door RepubliekOostenrijk tegen Commissie van de Europese Gemeen-
schappen (fax: 11.9.03)
(Zaak C-393/03)
(2003/C 264/43)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 18 september 2003 beroep tegen Commissie van deEuropese Gemeenschappen ingesteld door Republiek Oosten-
rijk, vertegenwoordigd door H. Dossi, van de Verfassungsdienst
des Bundeskanzleramtes der Republik Österreich, domiciliegekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage, primair:
— nietig te verklaren de negatieve standpuntbepaling van de
Commissie van 1 juli 2003 in de vorm van de definitieve
afwijzing van haar krachtens artikel 232, tweede alinea,
EG aan de Commissie gerichte uitnodiging tot handelen;
— de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure;
subsidiair,
— nietig te verklaren de beschikking van de Commissie van
1 juli 2003 waarbij werd beslist artikel 11, lid 2, sub c,
van protocol nr. 9 bij de Toetredingsakte van 1994 (
1)
niet toe te passen en de ecopunten voor 2003 onverkorttoe te kennen;— de Commissie te verwijzen in de kosten van de procedure.
Middelen en voornaamste argumenten
Met betrekking tot de primaire vordering
Schending van het EG-Verdrag of van protocol nr. 9 bij de
Toetredingsakte van 1994 door de krachtens artikel 232,tweede alinea, EG geformuleerde uitnodiging tot handelendefinitief af te wijzen: De Commissie tracht ten onrechte
van het totale aantal in 2002 gedeclareerde transitoritten
(1 718 622) af te trekken, de als transitorit gedeclareerde rittenmet betrekking tot dewelke niets bekend is over het verlaten
van het land (69 433), de als transitorit gedeclareerde ritten
waarbij het land over dezelfde grenspost werd binnengekomenen verlaten (52 642) en ritten over de „Rollende Landstraße”(gecombineerd railwegvervoer) (7 812).
Het ecopuntensysteem van protocol nr. 9 bij de Toetredingsak-
te van 1994 berust op declaratie. Ritten die door de chauffeurals transitoritten worden gedeclareerd zonder dat daaromtrent
twijfel rijst, mogen worden opgenomen in de ecopunten-
statistiek en zijn relevant voor de overschrijding van de grensvan 108 % waarbij de Commissie overeenkomstig artikel 11,lid 2, sub c, van protocol nr. 9 verplicht is, passende
maatregelen in de zin van bijlage 5, punt 3, bij het protocol te
treffen, namelijk het aantal ecopunten voor het volgende jaarte verminderen volgens de in de bijlage bij het protocolvastgestelde methode. Gelet op het beginsel van declaratie kan
de Republiek Oostenrijk rechtens noch feitelijk verplicht zijn,
voor elke als transitorit gedeclareerde rit waaromtrent geentwijfel rijst, aan te tonen dat het daadwerkelijk om eentransitorit gaat. De Republiek Oostenrijk dient derhalve alleen
die als transitorit gedeclareerde ritten af te trekken, die,
ofschoon zij uitdrukkelijk als transitorit zijn gedeclareerd,ongetwijfeld geen transitoritten kunnen zijn geweest. Alles bijelkaar genomen lijdt het derhalve geen twijfel dat de grens van
108 % in 2002 is overschreden. Gelet op haar beschikking van
1 juli 2003 is de Commissie derhalve de krachtens protocolnr. 9 bij de Toetredingsakte van 1994, inzonderheid artikel 11,lid 2, sub c, juncto artikel 16 en bijlage 5, punt 3, ervan, op
haar rustende verplichtingen niet nagekomen, hetgeen de
in artikel 230, tweede alinea, EG bedoelde grond voornietigverklaring, te weten schending van het EG-Verdrag ofvan protocol nr. 9 bij de Toetredingsakte van 1994, oplevert.
Met betrekking tot de subsidiaire vordering
Schending van het EG-Verdrag of van protocol nr. 9 bij de
Toetredingsakte van 1994. Verzoekster verwijst voor de
motivering naar de uiteenzettingen met betrekking tot het
eerste middel.
(1) Protocol nr. 9 betreffende vervoer over de weg en per spoor,
alsmede gecombineerd vervoer in Oostenrijk.