Publicatieblad van de Europese Unie NL 23.8.2003 C 200/16
In de tweede plaats is de omstandigheid dat de betrokken taken
enkel kunnen worden gedelegeerd aan de rechtspersonen diezijn opgesomd in artikel 4 van de wet van 12 juli 1985 inzakeoverheidsopdrachten voor de uitvoering van werken en debetrekkingen met particuliere opdrachten, zoals gewijzigd, een
beperking van het vrije verkeer van diensten. Een dergelijke
beperking kan niet worden gerechtvaardigd door artikel 45,aangezien de betrokken opdrachten geen werkzaamhedenomvatten ter uitoefening van openbaar gezag, al was het slechtsincidenteel, noch door artikel 46, aangezien redenen van open-
bare orde, openbare veiligheid en volksgezondheid in casu niet
van toepassing kunnen zijn.
(1) Richtlijn 92/50/EEG van de Raad van 18 juni 1992 betreffende de
coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsop-
drachten voor dienstverlening (PB L 209, blz. 1).
Beroep, op 18 juni 2003 ingesteld door Commissie van de
Europese Gemeenschappen tegen Groothertogdom Luxem-
burg
(Zaak C-266/03)
(2003/C 200/28)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 18 juni 2003 beroep ingesteld tegen Groothertogdom
Luxemburg door Commissie van de Europese Gemeen-schappen, vertegenwoordigd door C. Schmidt en W. Wils alsgemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
De Commissie van de Europese Gemeenschappen concludeert
dat het het Hof behage:
1. krachtens artikel 226, eerste alinea, van het Verdrag tot
oprichting van de Europese Gemeenschap vast te stellendat het Groothertogdom Luxemburg, door afzonderlijk
met de Tsjechische en Slowaakse Federatieve Republiek,
Roemenië en Polen te onderhandelen over bilaterale over-eenkomsten betreffende de binnenscheepvaart, ze tesluiten, te ratificeren, in werking te doen treden en teweigeren ze op te zeggen, de verplichtingen niet is nage-komen die op hem rusten krachtens artikel 10 EG,
alsmede verordening (EEG) nr. 3921/91 van de Raad van
16 december 1991 tot vaststelling van de voorwaardenwaaronder vervoersondernemers worden toegelaten totbinnenlands goederen- en personenvervoer over debinnenwateren in een lidstaat waar zij niet gevestigd
zijn (
1), en verordening (EG) nr. 1356/96 van de Raad
van 8 juli 1996 tot vaststelling van gemeenschappelijkevoorschriften voor het vervoer van goederen of personenover de binnenwateren, tussen lidstaten, om voor ditvervoer het vrij verrichten van diensten te verzekeren (
2).
2. het Groothertogdom Luxemburg in de kosten te
verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
— Het Groothertogdom Luxemburg heeft inbreuk gemaakt
op de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap in dezin van het arrest AETR (22/70, arrest van 31 maart1971), door met de Tsjechische en Slowaakse FederatieveRepubliek, Roemenië en Polen te onderhandelen over de
bilaterale overeenkomsten betreffende de binnenscheep-vaart, ze te sluiten, te ratificeren en in werking te doentreden, welke overeenkomsten de communautaire regelsaantasten die de Gemeenschap heeft vastgesteld in veror-
dening (EEG) nr. 3921/91 van de Raad van 16 december
1991 tot vaststelling van de voorwaarden waarondervervoersondernemers worden toegelaten tot binnenlandsgoederen- en personenvervoer over de binnenwateren ineen lidstaat waar zij niet gevestigd zijn. Op grond van
artikel 7 van die overeenkomsten hebben namelijk
vervoerders uit de betrokken derde landen via een specialevergunning toegang tot cabotage in Luxemburg.
— Het Groothertogdom Luxemburg heeft niet voldaan aan
zijn verplichtingen uit artikel 10 EG door over debetrokken bilaterale overeenkomsten te onderhandelen, zete sluiten, te ratificeren en in werking te doen treden,nadat de Raad aan de Commissie een onderhandelings-
mandaat had verleend om te onderhandelen over een
overeenkomst tussen de EEG, enerzijds, en Polen en deovereenkomstsluitende staten van de Donau-conventie(Hongarije, Tsjechoslowakije, Roemenië, Bulgarije, de voor-malige USSR, het voormalig Joegoslavië en Oostenrijk),
anderzijds.
— De door het Groothertogdom Luxemburg gesloten bilate-
rale overeenkomsten zijn onverenigbaar met verordening
(EG) nr. 1356/96 van de Raad van 8 juli 1996 tot vast-stelling van gemeenschappelijke voorschriften voor hetvervoer van goederen of personen over de binnenwateren,tussen lidstaten, om voor dit vervoer het vrij verrichtenvan diensten te verzekeren. De Poolse, Roemeense, Tsje-
chische en Slowaakse binnenschippers en scheepvaarton-
dernemingen, die volgens de bilaterale overeenkomsteneen vergunning kunnen krijgen om vervoer tussenLuxemburg en de andere lidstaten te verrichten, voldoennamelijk niet aan de in die verordening gestelde voor-
waarden.
(1) PB L 373 van 31.12.1991, blz. 1.
(2) PB L 175 van 13.07.1996, blz. 7.
Verzoek van de Cour d'appel van het Groothertogdom
Luxemburg, zevende kamer van 18 juni 2003 om een
prejudiciële beslissing in het geding tussen Directie der
registratie en domeinen en het Groothertogdom Luxem-
burg en Vermietungsgesellschaft Objekt Kirchberg SARL
(Zaak C-269/03)
(2003/C 200/29)
De Cour d'appel van het Groothertogdom Luxemburg, zevende
kamer heeft bij beschikking van 18 juni 2003, ingekomen tergriffie van het Hof van Justitie op 20 juni 2003, in het gedingtussen Directie der registratie en domeinen en het Groother-
togdom Luxemburg en Vermietungsgesellschaft Objekt Kirch-
berg SARL, het Hof van Justitie van de Europese Gemeen-schappen verzocht om een prejudiciële beslissing over denavolgende vraag:
Publicatieblad van de Europese Unie NL 23.8.2003 C 200/17
Staat artikel 13, C, eerste alinea, punt a, van de Zesde Richtlijn
(77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende deharmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbe-lasting —Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
toegevoegde waarde: uniforme grondslag (
1), toe dat een lidstaat
die gebruik heeft gemaakt van de mogelijkheid zijn belasting-
plichtigen het recht te verlenen om te kiezen voor belasting-heffing terzake van de verpachting en verhuur van onroerendegoederen, de volledige aftrek van voorbelasting laat afhangenvan een voorafgaande, niet-terugwerkende goedkeuring van de
zijde van de belastingautoriteiten?
(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
Beroep, op 23 juni 2003 ingesteld door Commissie van de
Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
(Zaak C-270/03)
(2003/C 200/30)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 23 juni 2003 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiekdoor Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-woordigd door L. Visaggio en R. Amorosi als gemachtigden.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek niet heeft
voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krach-
tens artikel 12 van richtlijn 75/442/EEG (
1) betreffende
afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG (2),
door in artikel 30, lid 4, van decreto legislativo nr. 22van 5 februari 1977, zoals gewijzigd bij legge nr. 426 van9 december 1998, toe te staan dat ondernemingen hun
eigen ongevaarlijke afvalstoffen inzamelen en vervoeren
als gewone, regelmatige activiteit, zonder dat zij hoevente zijn ingeschreven in het nationale register van onder-nemingen die afvalstoffen verwijderen, en tevens toe testaan dat zij hun eigen gevaarlijke afvalstoffen in hoeveel-heden tot 30 kg en 30 liter per dag vervoeren, zonder te
zijn ingeschreven in bovenvermeld register;
— de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
Wat ongevaarlijke afvalstoffen betreft stelt artikel 30, lid 4, van
het decreto legislativo de ondernemer die in de uitoefening van
zijn specifieke beroepsactiviteit voor eigen rekening ongevaar-
lijke afvalstoffen inzamelt en vervoert, uitdrukkelijk vrij van deverplichting tot inschrijving in het nationale register vanondernemingen die afvalstoffen verwijderen.Aangaande gevaarlijke afvalstoffen die rechtstreeks door de
producenten ervan worden vervoerd, voorziet voormelde bepa-ling nog in een andere vrijstelling van voormelde inschrijvings-plicht ten gunste van transporten tot 30 liter of 30 kg afvalper dag.
Derhalve geldt de inschrijvingsplicht enkel voor de inzameling
en het vervoer van gevaarlijke afvalstoffen indien het niet gaat
om door de producent ervan ingezamelde en vervoerde afval-
stoffen in hoeveelheden beneden een bepaald maximum perdag, en voor de inzameling en het vervoer van ongevaarlijkeafvalstoffen voor rekening van derden.
Dit is in flagrante strijd met de richtlijn. Ingevolge artikel 12
dienen immers alle ondernemingen die beroepsmatig —al dan
niet gevaarlijke —afvalstoffen inzamelen of vervoeren zich,
indien zij niet aan een vergunning zijn onderworpen, te laten
registreren.
(1) PB L 194 van 25.07.1975, blz. 39.
(2) PB L 78 van 26.03.1991, blz. 32.
Beroep, op 21 juni 2003 ingesteld door Ierland tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen
(Zaak C-271/03)
(2003/C 200/31)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 21 juni 2003 beroep ingesteld tegen de Commissie van deEuropese Gemeenschappen door Ierland, vertegenwoordigd
door D. J. O'Hagan als gemachtigde, bijgestaan door
P. Gallagher, SC, P. McGarry, barrister, en J. Buttimore, van deOffice of the Attorney General, domicilie gekozen hebbende teLuxemburg.
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:a) het beroep ontvankelijk te verklaren;
b) beschikking C(2003) 1084 tot vermindering van steun die
op grond van beschikking C89 (2258/7) van deCommissie van 21 december 1989 uit het Europees Fondsvoor Regionale Ontwikkeling (EFRO) is toegekend tenbehoeve van het Global Grant Scheme for Private Sector
Tourism and Development, Operational Programme for
Tourism (1989-1993) sub-programme 2, in Ireland, nietigte verklaren;
c) de Commissie in de kosten te verwijzen.