9.11.2002 NL C 274/31 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Beroep, op 30 augustus 2002 ingesteld door Österreichi-
sche Postsparkasse Aktiengesellschaft tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen
(Zaak T-263/02)
(2002/C 274/54)
(Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 30 augustus 2002 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Österrei-
chische Postsparkasse Aktiengesellschaft, gevestigd te Wenen,
vertegenwoordigd door H.-J. Niemeyer en M. von Hinden,advocaten, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— de artikelen 1 en 2 van de beschikking van de Commissie
van 11 juni 2002 in zaak COMP/36.571 — Oostenrijkse
banken nietig te verklaren voorzover daarin wordt vastge-
steld dat verzoekster artikel 81 EG heeft geschonden en
de inbreuk moet beëindigen;
— artikel 3 van de beschikking nietig te verklaren voorzover
verzoekster daarbij een geldboete van 7,59 miljoen euro
wordt opgelegd;
— subsidiair, de bij artikel 3 van de beschikking aan
verzoekster opgelegde geldboete tot een passend bedrag
te verlagen;
— verweerster in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
De middelen en argumenten komen overeen met die in zaak
T-261/02 (Bank für Arbeit und Wirtschaft AG/Commissie).
Beroep, op 2 september 2002 ingesteld door Erste Bankder österreichischen Sparkassen AG tegen Commissie van
de Europese Gemeenschappen
(Zaak T-264/02)
(2002/C 274/55)
(Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 2 september 2002 beroep ingesteld tegenCommissie van de Europese Gemeenschappen door Erste Bank
der österreichischen Sparkassen AG, gevestigd te Wenen,vertegenwoordigd door W. Kirchhoff, F. Montag en G. Bauer,
advocaten.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— beschikking C(2002)2091 def. van de Commissie van
11 juni 2002 in zaak COMP/36.571/D-1 — Oostenrijksebanken, nietig te verklaren voorzover zij betrekking heeft
op verzoekster;
— subsidiair, de aan verzoekster opgelegde geldboete in te
trekken;
— subsidiair, de bij de bestreden beschikking aan verzoekster
opgelegde geldboete tot een passend bedrag te verlagen;
— verweerster hoe dan ook in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
Verweersters procedure betrof de regelmatige bijeenkomsten
van banken in Oostenrijk („Bankenrunden”). In de bestreden
beschikking stelde de Commissie vast dat verzoekster —
samen met zeven andere Oostenrijkse bankinstellingen —artikel 81 EG had geschonden door deel te nemen aan
overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragin-
gen betreffende prijzen, tarieven en reclame, die van 1 januari
1995 tot en met 24 juni 1998 strekten tot beperking van de
mededinging op de Oostenrijkse bankmarkt. De Commissieheeft de betrokken banken geldboeten opgelegd.
Verzoekster stelt dat de beschikking is aangetast door talrijke
gebreken. In de eerste plaats schendt zij in verschillende
opzichten het grondbeginsel van hoor en wederhoor. Vóór devaststelling van de beschikking is verzoekster niet gehoord
over het verwijt dat alle zelfstandige spaarkassen aan haar, als
leidinggevende instelling, zijn toe te rekenen. De beschikking
is evenmin toereikend gemotiveerd. Met name de motivering
van de toerekening van de spaarkassen aan verzoekster en vande aan de berekening van de geldboete ten grondslag liggende
berekening van marktaandelen voldoen niet aan de in de
rechtspraak gestelde eisen met betrekking tot de motiverings-plicht.
Verder is de beschikking volgens verzoekster in strijd met
het beginsel van behoorlijk bestuur. Bijzonder ernstig is
de onrechtmatige toerekening van het optreden van allezelfstandige spaarkassen aan verzoekster/GiroCredit als lei-
dinggevende instelling van de sector spaarkassen. De juridische
voorwaarden voor die toerekening zijn kennelijk niet vervuld.