9.11.2002 NL C 274/27 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
Beroep, op 27 augustus 2002 ingesteld door „K” tegen
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen
(Zaak T-257/02)
(2002/C 274/48)
(Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 27 augustus 2002 beroep tegen Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen ingesteld door „K”,
vertegenwoordigd door Juan Ramón Iturriagagoitia Bassas,advocaat.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— het besluit van het tot aanstelling bevoegd gezag van
14 mei 2002, dat op 27 mei 2002 aan verzoekster is
betekend naar aanleiding van haar verzoek tot vergoeding
van de morele en alle andere schade, van welke aard ook,die zij ten gevolge van haar ziekte heeft geleden, nietig te
verklaren;
— verweerder te veroordelen tot betaling aan verzoekster
van een bedrag ter vergoeding van huidige en toekomstige
schade, voorlopig begroot op 350 000 EUR, vermeerderdmet een vertragingsrente van 10 % op jaarbasis vanaf
4 oktober 1999 tot de volledige betaling;
— verweerder te verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoekster, ambtenaar van het Hof van Justitie, komt op
tegen de weigering van het Hof om haar de morele schade te
vergoeden die zij naar eigen zeggen ten gevolge van haar
beroepsziekte heeft geleden. Deze ziekte is reeds erkend op
grond van artikel 73 van het Statuut, en verzoekster heeft
hiervoor een vergoeding gekregen.
De middelen tot staving van het onderhavige beroep stemmen
ongeveer overeen met die welke zijn aangevoerd in zaakT-255/02, „H”/Hof van Justitie.Beroep, op 10 september 2002 ingesteld door Hendrikus
Boukes tegen Europees Parlement
(Zaak T-258/02)
(2002/C 274/49)
(Procestaal: Frans)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 10 september 2002 beroep ingesteld tegen hetEuropees Parlement door Hendrikus Boukes, met woonplaats
te Waldbredimus (Luxemburg), vertegenwoordigd door E. Boi-
gelot, advocaat, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,
Verzoeker concludeert dat het het Gerecht behage:
— de beschikking van 4 januari 2002 van de secretaris-
generaal van het Europees Parlement, J. Priestley, waarbij
het verzoek van Boukes van 4 oktober 2001 tot erkenning
van zijn huwelijk door het tot aanstelling bevoegd gezagis afgewezen, nietig te verklaren;
— het stilzwijgend besluit tot afwijzing van de klacht die
verzoeker op 27 februari 2002 overeenkomstig ar-
tikel 90, lid 2, van het Statuut heeft ingediend en die op
1 maart 2002 is ingeschreven, en waarop het EuropeesParlement tot op heden niet heeft geantwoord, nietig te
verklaren;
— in ieder geval, verweerster in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
Verzoeker in onderhavige zaak komt op tegen de weigering
van het tot aanstelling bevoegd gezag om, met het oog op een
gelijkstelling met het begrip huwelijk als bedoeld in het Statuut,
rekening te houden met zijn geregistreerd partnerschap, dat
naar Nederlands recht is gelijkgesteld met het burgerlijkhuwelijk, en waarbij is vastgesteld en rechtens erkend dat
verzoeker, in het kader van een vaste relatie, samenleeft met
zijn partner.
Tot staving van zijn beroep voert hij volgende middelen aan:
— Schending van de artikelen F, lid 1, en 2 en 3, lid 2, van
het Verdrag betreffende de Europese Unie.
— Schending van de artikelen 1 bis, lid 1, en 27, tweede
alinea, van het Statuut, en van de bepalingen van
het Statuut inzake bezoldiging, vergoeding van kosten,
vergoedingen en pensioenen.
— Schending van de artikelen 7, 9 en 21 van het Handvest
van de grondrechten van de Europese Unie.
C 274/28 NL 9.11.2002 Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen
— Schending van de artikelen 8, 12 en 14 van het Europees
Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens ende Fundamentele Vrijheden.
— Schending van algemene rechtsbeginselen, zoals het
non-discriminatiebeginsel en het gelijkheidsbeginsel, het
beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwe-
lijke werknemers, de beginselen van eerbieding van het
privé- en gezinsleven, van eenheid van de burgerlijke staatvan gemeenschapsonderdanen, van behoorlijk bestuur en
van bescherming van het gewettigd vertrouwen.
Beroep, op 30 augustus 2002 ingesteld door RaiffeisenZentralbank Österreich Aktiengesellschaft tegen Com-
missie van de Europese Gemeenschappen
(Zaak T-259/02)
(2002/C 274/50)
(Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 30 augustus 2002 beroep ingesteld tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen door Raiffeisen
Zentralbank Österreich, gevestigd te Wenen, vertegenwoor-digd door S. Völcker, advocaat.
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— de beschikking van de Commissie van 11 juni 2002
[C(2002)2091 def.] nietig te verklaren voorzover zij
betrekking heeft op verzoekster;
— subsidiair, de bij de beschikking aan verzoekster opgeleg-
de geldboete van 30,38 miljoen euro te verlagen;
— verweerster in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
Verweersters procedure betrof de regelmatige bijeenkomsten
van banken in Oostenrijk („Bankenrunden”). In de bestredenbeschikking stelde de Commissie vast dat verzoekster —
samen met zeven andere Oostenrijkse bankinstellingen —
artikel 81 EG had geschonden door deel te nemen aan
overeenkomsten en onderling afgestemde feitelijke gedragin-
gen betreffende prijzen, tarieven en reclame, die van 1 januari1995 tot en met 24 juni 1998 strekten tot beperking van de
mededinging op de Oostenrijkse bankmarkt. De Commissie
heeft de betrokken banken geldboeten opgelegd.Verzoekster stelt allereerst dat verweerster ten onrechte heeft
aangenomen dat de afspraken in casu de grensoverschrijdendehandel konden beïnvloeden. De afspraken tussen de Oosten-
rijkse banken hadden uitsluitend betrekking op Oostenrijk.
Gelet op de aard van de betrokken diensten waren zij ook niet
geschikt om de Oostenrijkse markt af te schermen. Derhalve is
er geen sprake van schending van artikel 81 EG. Verderontbreekt een grondslag voor het bevel van de Commissie om
de inbreuk voor de toekomst te beëindigen. De Commissie
heeft zelf vastgesteld, dat verzoekster de afspraken reeds op24 juni 1998 heeft beëindigd.
Verder betwist verzoekster de kwalificatie van de schending als
„zeer zwaar” in de zin van de richtsnoeren voor de berekening
van geldboeten. Bij de beoordeling van de zwaarte van de
inbreuk heeft de Commissie met name buiten beschouwing
gelaten dat de Bankenrunden door de banken niet uitdrukkelijkzijn georganiseerd om de mededinging te beperken, maar
integendeel meer dan 50 jaar lang in overeenstemming met
het Oostenrijkse recht en — tot het laatst — met medewerkingvan overheidsinstanties plaatsvonden.
Bovendien betwist verzoekster de berekening van de haar
opgelegde geldboete. Met miskenning van de onderlinge
verbanden in de sector van de landbouwkredietbanken en instrijd met vaste rechtspraak heeft de Commissie aan verzoek-
ster marktaandelen toegerekend van ondernemingen waarin
zij geen aandeel had en wier marktgedrag zij niet kon bepalen.
Verder heeft de Commissie alle aangevoerde verzachtende
omstandigheden zonder grondig onderzoek afgewezen. Tenslotte heeft de Commissie de regeling inzake kroongetuigen (
1)
onjuist toegepast.
(1) Mededeling van de Commissie betreffende het niet opleggen of
verminderen van geldboeten in zaken betreffende mededingings-
regelingen (PB 1996, C 207, blz. 4).
Beroep, op 2 september 2002 ingesteld door Bank Austria
Creditanstalt AG tegen Commissie van de Europese
Gemeenschappen
(Zaak T-260/02)
(2002/C 274/51)
(Procestaal: Duits)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 2 september 2002 beroep ingesteld tegenCommissie van de Europese Gemeenschappen door Bank
Austria Creditanstalt AG, gevestigd te Wenen, vertegenwoor-
digd door Chr. Zschocke en J. Beninca, advocaten.