C 239/20 NL 4.10.2003 Publicatieblad van de Europese Unie
Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— de bestreden beschikking, waarbij de lidstaten wordt
opgedragen vergunningen voor het in de handel brengenvan producten die benzathine penicilline bevatten, vol-
gens de raadplegingsprocedure van artikel 35 van richtlijn
2001/82 te schorsen, nietig te verklaren;
— subsidiair, de bestreden beschikking non-existent te ver-
klaren;
— verweerster in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
De verzoekende vennootschappen zijn alle houder van een
door de nationale bevoegde autoriteiten afgegeven nationale
vergunning voor het in de handel brengen van een geneesmid-
del voor diergeneeskundig gebruik, dat de farmacologisch
werkzame stof „benzathine penicilline” bevat. Deze stof is eenalgemeen antibioticum dat wordt gebruikt in injecteerbare
geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik voor voedsel-
producerende dieren.
Onderhavig beroep is gericht tegen de beschikking van de
Commissie van 22 april 2003, waarbij in het kader van eendoor de Ierse autoriteiten ingeleide zogenaamde „raadplegings-
procedure wanneer belangen van de Gemeenschap in het
geding zijn” de schorsing van vergunningen voor het in de
handel brengen van producten die benzathine penicilline
bevatten wordt gelast overeenkomstig artikel 35 van richtlijn2001/82/EG (
1) (ex artikel 20 van richtlijn 81/851) . Verzoek-
sters in het onderhavige geding hebben beroep tot nietigverkla-
ring ingesteld tegen de beschikking van 25 januari 2002
houdende inleiding van de raadplegingsprocedure. Het beroep,
waarover nog geen uitspraak is gedaan, is ingeschreven onderrolnummer T-19/02 (
2).
Tot staving van hun conclusies voeren verzoeksters aan dat:
— de Commissie de lidstaten niet kan verplichten tot
schorsing van nationale vergunningen voor het in dehandel brengen van producten die benzathine penicilline
bevatten overeenkomstig de procedure vervat in ar-
tikel 35 van richtlijn 2001/82, aangezien dit artikel de
Commissie niet de bevoegdheid verleent beschikkingen
te geven tot harmonisering van nationale vergunningenvoor het in de handel brengen.
— gesteld al dat de procedure van artikel 35 van richtlijn
2001/82 zou kunnen leiden tot een bindende beschikking
van de Commissie, een dergelijke procedure hooguit vantoepassing zou zijn op geneesmiddelen voor diergenees-
kundig gebruik die zijn toegelaten volgens de procedure
van wederzijdse erkenning.— de in artikel 35 van richtlijn 2001/82 neergelegde
procedure enkel gevolgen kan hebben voor de recht-streeks daardoor geraakte nationale vergunning voor het
in de handel brengen.
— in casu geen sprake is van „belangen van de Gemeen-
schap” die de raadplegingsprocedure rechtvaardigen.
(1) Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad van
6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek
betreffende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik (PB
L 311, blz. 1), die richtlijn 81/851/EEG van 28 september 1981betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
lidstaten inzake geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik
(PB L 317 van 6.11.1981, blz. 1, en de latere wijzigingen)consolideert en vervangt.
(
2) PB C 109 van 4.5.2002, blz. 51.
Beroep, op 4 juli 2003 ingesteld door Akzo Nobel
Chemicals Ltd. en Akcros Chemicals Ltd. tegen Commissie
van de Europese Gemeenschappen
(Zaak T-253/03)
(2003/C 239/39)
(Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 4 juli 2003 beroep ingesteld tegen Commissievan de Europese Gemeenschappen door Akzo Nobel Che-
micals Ltd., gevestigd te Surrey (Verenigd Koninkrijk), en
Akcros Chemicals Ltd. (Verenigd Koninkrijk), vertegenwoor-digd door C. Swaak en R. Mollica, advocaten.
Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:
— krachtens artikel 230 EG de afwijzende beschikking op
haar wettigheid te toetsen;
— krachtens artikel 231 EG de afwijzende beschikking nietig
te verklaren;
— de Commissie te verwijzen in de kosten van het geding.
Middelen en voornaamste argumenten
In februari 2003 heeft de Commissie krachtens artikel 14,
lid 3, van verordening nr. 17/62 bij verzoeksters te Eccles,Manchester, een verificatie verricht. Tijdens die verificatie
heeft de Commissie verschillende documenten ingekeken,
gekopieerd en in beslag genomen (
1).
4.10.2003 NL C 239/21 Publicatieblad van de Europese Unie
Over een aantal van deze documenten bestond onenigheid
tussen verzoeksters en de Commissie. Volgens verzoekstersvormt de inbeslagneming en het gebruik van deze documenten
een schending van het algemene beginsel van het wettelijk
beroepsgeheim, zoals erkend door het gemeenschapsrecht.
In beschikking C(2003)1533 van de Commissie betreffende de
aanspraak op wettelijk beroepsgeheim in het kader van een
verificatie krachtens artikel 14, lid 3, van verordening nr. 17
van de Commissie in zaak nr. COMP/E-1/38.589, heeft de
Commissie in de eerste plaats het verzoek van verzoekstersom teruggave of vernietiging van alle kopieën van de betwiste
documenten afgewezen en in de tweede plaats meegedeeld dat
zij alle betwiste documenten zal samenvoegen in het bestandvan de Commissie.
Met het onderhavige beroep vorderen verzoeksters een toetsing
van de wettigheid van deze beschikking en de nietigverklaring
daarvan. Zij beroepen zich op schending door de Commissie
van het Verdrag, de algemene beginselen van het gemeen-schapsrecht alsmede verordening nr. 17/62, zoals uitgelegd
door het Hof.
Verzoeksters voeren aan dat de Commissie het beginsel van
het wettelijk beroepsgeheim heeft geschonden door niet-
naleving van de in de rechtspraak vastgestelde procedures voor
de toepassing van dit beginsel, door haar ongerechtvaardigdeweigering om het wettelijk beroepsgeheim te erkennen en
door verzoeksters’ fundamentele rechten (zoals het recht op
privacy), die de basis van bovengenoemd beginsel vormen, te
schenden.
(1) Verzoeksters hebben een beroep tot nietigverklaring van beschik-
king C(2003)559/4 ingesteld voorzover deze door de Commissie
is uitgelegd als legitimatie voor haar optreden bij het in beslagnemen, verifiëren en inzien van documenten die volgens hen
onder het wettelijk beroepsgeheim vallen (zaak T-125/03, PB
2003 C 146, blz. 42).
Beroep, op 15 juli 2003 ingesteld door Internet Photonics
Inc. tegen Bureau voor harmonisatie binnen de interne
markt (merken, tekeningen en modellen) (BHIM)
(Zaak T-257/03)(2003/C 239/40)
(Procestaal: Engels)
Bij het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeen-
schappen is op 15 juli 2003 beroep tegen Bureau voorharmonisatie binnen de interne markt ingesteld door Internet
Phototonics Inc., gevestigd te New Jersey (Verenigde Staten),
vertegenwoordigd door M. Chapple, barrister.Verzoekster concludeert dat het het Gerecht behage:
— te beslissen dat het merk „INTERNET PHOTONICS” als
gemeenschapsmerk kan worden ingeschreven omdat het
voldoet aan artikel 7, lid 1, sub b, van verordening (EG)
nr. 40/94 (
1);
— te vernietigen de beslissing van tweede kamer van beroep
van het Bureau voor harmonisatie binnen de interne
markt (merken, tekeningen en modellen) van 13 mei
2003 in zaak R 765/2002-2;
— toe te staan dat de merkaanvraag opnieuw aan de
onderzoekers van het Bureau wordt voorgelegd voor een
beslissing of het merk kan worden ingeschreven op grond
van artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94met betrekking tot het onderscheidend vermogen van het
merk in zijn geheel, of subsidiair, de merkaanvraag
opnieuw voor te leggen aan een kamer van beroep
van het Bureau voor een beslissing of het merk als
gemeenschapsmerk kan worden ingeschreven op grondvan artikel 7, lid 1, sub c, van verordening (EG) nr. 40/94
in het kader van het oorspronkelijke beroep tegen de
beslissing van de onderzoeker;
— het Bureau voor harmonisatie binnen de interne markt te
verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
Betrokken Het woordmerk „INTERNET
gemeenschapsmerk: PHOTONICS” — aanvraag
nr. 002275600.
Waren of diensten: Waren en diensten van de klas-
sen 9, 37 en 42 (hardware en
software).
Voor de kamer van be- Weigering van inschrijving door
roep bestreden beslis- de onderzoeker.sing:
Beslissing van de kamer Verwerping van het beroep.
van beroep:
Middelen: — verkeerde toepassing van ar-
tikel 7, lid 1, sub b, van
verordening (EG) nr. 40/94 (
1);
— verkeerde toepassing van ar-
tikel 7, lid 1, sub c, van
verordening (EG) nr. 40/
94 (1).
(1) Verordening (EG) nr. 40/94 van de Raad van 20 december 1993
inzake het gemeenschapsmerk (PB 1994, L 11, blz. 1).