Publicatieblad van de Europese Unie NL 23.8.2003 C 200/7
1) Verordening (EEG) nr. 3665/87 van de Commissie van
27 november 1987 houdende gemeenschappelijke uitvoeringsbe-palingen van het stelsel van restituties bij uitvoer voor land-bouwproducten, zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1829/94 van de Commissie van 26 juli 1994, stelt geen beperking
aan de duur van de bijkomende termijnen die krachtens
artikel 47, lid 4, van deze verordening aan de exporteur kunnenworden toegestaan. Het staat aan de bevoegde nationale auto-riteiten om de duur van deze termijnen vast te stellen naargelang van de specifieke omstandigheden van elk geval, inzon-
derheid rekening gehouden met de inspanningen van de expor-
teur die om een bijkomende termijn verzoekt, de aard van deobjectieve moeilijkheden waarmee hij wordt geconfronteerd, en deperiode die redelijkerwijs nodig is om deze moeilijkheden teoverwinnen.
2) De exporteur kan niet rechtstreeks voor de nationale rechter een
recht op een bijkomende termijn van een bepaalde duur doengelden. Hij moet echter de mogelijkheid hebben van een beroep
in rechte tegen de beslissing van de bevoegde nationale auto-
riteiten krachtens artikel 47, lid 4, van verordening nr. 3665/87, zoals gewijzigd bij verordening nr. 1829/94. Het staat aande rechtsorde van elke lidstaat om onder eerbiediging van debeginselen van doeltreffendheid en van gelijkwaardigheid zoals
omschreven door het gemeenschapsrecht, de voorwaarden en
modaliteiten van dat beroep in rechte bepalen.
(1) PB C 44 van 16.2.2002.
Verzoek van Sozialgericht Stuttgart van 19 maart 2003om een prejudiciële beslissing in het geding tussen
Betriebskrankenkasse der Robert Bosch GmbH en Bonds-
republiek Duitsland, vertegenwoordigd door het Bundes-
versicherungsamt
(Zaak C-193/03)
(2003/C 200/12)
Het Sozialgericht Stuttgart heeft bij beschikking van 19 maart
2003, ingekomen ter griffie van het Hof van Justitie op 9 mei2003, in het geding tussen Betriebskrankenkasse der RobertBosch GmbH en Bondsrepubliek Duitsland, vertegenwoordigd
door het Bundesversicherungsamt, het Hof van Justitie van de
Europese Gemeenschappen verzocht om een prejudiciële beslis-sing over de navolgende vragen:
Het Hof van Justitie wordt verzocht om een prejudiciële beslis-
sing over de vraag of artikel 34 van verordening (EEG) nr. 574/
72 (
1) bij de tenuitvoerlegging van § 13, lid 3, SGB V een
forfaitaire vergoeding door de verzekeringsinstantie in aanslui-ting bij soortgelijke bepalingen ter zake van kleine bedragen,uitsluit in geval van vergoeding van de kosten van een medi-
sche behandeling in een ander land van de Gemeenschap.
(1) PB L 74 van 27.3.1972, blz. 1.
Beroep, op 13 mei 2003 ingesteld door Ierland tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen
(Zaak C-199/03)
(2003/C 200/13)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 13 mei 2003 beroep ingesteld tegen Commissie van de
Europese Gemeenschappen door Ierland, vertegenwoordigddoor D. J. O'Hagan als gemachtigde, bijgestaan doorP. Gallagher SC en P. McGarry, barrister, domicilie gekozenhebbende te Luxemburg.
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:1. het beroep ontvankelijk te verklaren;
2. beschikking C(2003)99 van de Commissie tot verlaging
van de bijstand uit het Europees Sociaal Fonds die istoegekend bij de beschikkingen C(94)3226 van29 november 1994 (operationeel programma voor deontwikkeling van menselijke hulpbronnen) in het kadervan project 940002IR1; C(94)1972 van 29 juli 1994
(operationeel programma voor toerisme) in het kader
van project 940001IR1, en C(94)2613 van 15 november1994 (operationeel programma voor industriële ontwikke-ling) in het kader van project 940004IR1 waarin opera-tionele programma's onder doelstelling 1 in Ierland
worden goedgekeurd, geheel of gedeeltelijk, of voor door
het Hof vast te stellen periodes of bedragen, nietig teverklaren;
3. de Commissie in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
1. Volgens verzoeker blijkt uit de bestreden beschikking dat
de Commissie het door Ierland geleverde bewijs kennelijkonjuist heeft beoordeeld. Uit dit bewijs bleek ondubbel-
zinnig dat er in feite geen sprake was van te hoge beta-
ling of financiering van projecten die voor het ESF inaanmerking kwamen. Door een onjuiste beoordeling vande door Ierland ondernomen actie om aan te tonen dat ergeen sprake was van een te hoge betaling of financiering,en gezien haar onjuiste opvatting dat het door Ierland
geleverde bewijs op een of andere wijze de financiële
tabellen zou beïnvloeden, heeft de Commissie het bewijsniet naar behoren beoordeeld en uit bepaalde elementenonjuiste conclusies getrokken.