Publicatieblad van de Europese Unie NL 23.8.2003 C 200/17
Staat artikel 13, C, eerste alinea, punt a, van de Zesde Richtlijn
(77/388/EEG) van de Raad van 17 mei 1977 betreffende deharmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbe-lasting —Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de
toegevoegde waarde: uniforme grondslag (
1), toe dat een lidstaat
die gebruik heeft gemaakt van de mogelijkheid zijn belasting-
plichtigen het recht te verlenen om te kiezen voor belasting-heffing terzake van de verpachting en verhuur van onroerendegoederen, de volledige aftrek van voorbelasting laat afhangenvan een voorafgaande, niet-terugwerkende goedkeuring van de
zijde van de belastingautoriteiten?
(1) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1.
Beroep, op 23 juni 2003 ingesteld door Commissie van de
Europese Gemeenschappen tegen Italiaanse Republiek
(Zaak C-270/03)
(2003/C 200/30)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 23 juni 2003 beroep ingesteld tegen Italiaanse Republiekdoor Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegen-woordigd door L. Visaggio en R. Amorosi als gemachtigden.
Verzoekster concludeert dat het den Hove behage:
— vast te stellen dat de Italiaanse Republiek niet heeft
voldaan aan de verplichtingen die op haar rusten krach-
tens artikel 12 van richtlijn 75/442/EEG (
1) betreffende
afvalstoffen, zoals gewijzigd bij richtlijn 91/156/EEG (2),
door in artikel 30, lid 4, van decreto legislativo nr. 22van 5 februari 1977, zoals gewijzigd bij legge nr. 426 van9 december 1998, toe te staan dat ondernemingen hun
eigen ongevaarlijke afvalstoffen inzamelen en vervoeren
als gewone, regelmatige activiteit, zonder dat zij hoevente zijn ingeschreven in het nationale register van onder-nemingen die afvalstoffen verwijderen, en tevens toe testaan dat zij hun eigen gevaarlijke afvalstoffen in hoeveel-heden tot 30 kg en 30 liter per dag vervoeren, zonder te
zijn ingeschreven in bovenvermeld register;
— de Italiaanse Republiek in de kosten te verwijzen.
Middelen en voornaamste argumenten
Wat ongevaarlijke afvalstoffen betreft stelt artikel 30, lid 4, van
het decreto legislativo de ondernemer die in de uitoefening van
zijn specifieke beroepsactiviteit voor eigen rekening ongevaar-
lijke afvalstoffen inzamelt en vervoert, uitdrukkelijk vrij van deverplichting tot inschrijving in het nationale register vanondernemingen die afvalstoffen verwijderen.Aangaande gevaarlijke afvalstoffen die rechtstreeks door de
producenten ervan worden vervoerd, voorziet voormelde bepa-ling nog in een andere vrijstelling van voormelde inschrijvings-plicht ten gunste van transporten tot 30 liter of 30 kg afvalper dag.
Derhalve geldt de inschrijvingsplicht enkel voor de inzameling
en het vervoer van gevaarlijke afvalstoffen indien het niet gaat
om door de producent ervan ingezamelde en vervoerde afval-
stoffen in hoeveelheden beneden een bepaald maximum perdag, en voor de inzameling en het vervoer van ongevaarlijkeafvalstoffen voor rekening van derden.
Dit is in flagrante strijd met de richtlijn. Ingevolge artikel 12
dienen immers alle ondernemingen die beroepsmatig —al dan
niet gevaarlijke —afvalstoffen inzamelen of vervoeren zich,
indien zij niet aan een vergunning zijn onderworpen, te laten
registreren.
(1) PB L 194 van 25.07.1975, blz. 39.
(2) PB L 78 van 26.03.1991, blz. 32.
Beroep, op 21 juni 2003 ingesteld door Ierland tegen
Commissie van de Europese Gemeenschappen
(Zaak C-271/03)
(2003/C 200/31)
Bij het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen is
op 21 juni 2003 beroep ingesteld tegen de Commissie van deEuropese Gemeenschappen door Ierland, vertegenwoordigd
door D. J. O'Hagan als gemachtigde, bijgestaan door
P. Gallagher, SC, P. McGarry, barrister, en J. Buttimore, van deOffice of the Attorney General, domicilie gekozen hebbende teLuxemburg.
Verzoeker concludeert dat het den Hove behage:a) het beroep ontvankelijk te verklaren;
b) beschikking C(2003) 1084 tot vermindering van steun die
op grond van beschikking C89 (2258/7) van deCommissie van 21 december 1989 uit het Europees Fondsvoor Regionale Ontwikkeling (EFRO) is toegekend tenbehoeve van het Global Grant Scheme for Private Sector
Tourism and Development, Operational Programme for
Tourism (1989-1993) sub-programme 2, in Ireland, nietigte verklaren;
c) de Commissie in de kosten te verwijzen.