De Nederlandse vennootschap Sträter vordert in de hoofdzaak
schadevergoeding van de Italiaanse vennootschap Tess wegens
tekortkoming in de levering van stoffen. Sträter voert aan dat ingevolge
haar algemene inkoopvoorwaarden Nederlands recht van toepassing
is en de Rb. Amsterdam bevoegd is. Tess beroept zich in het incident
op litispendentie: Tess zou een zaak die op dezelfde oorzaak berust en
hetzelfde onderwerp betreft eerder aanhangig hebben gemaakt voor
de rechtbank te Verona. Sträter betoogt dat naar Nederlands recht de
procedure te Amsterdam definitief aanhangig is gemaakt op 20 oktober
1994 en naar Italiaans recht de procedure te Verona eerst definitief
aanhangig is geworden op 22 november 1994.
OVERWEGINGEN
"4. Partijen zijn het erover eens dat in de onderhavige zaak het EEG
Executieverdrag van toepassing is. Nu Tess zich beroept op het bepaalde
in art. 21 EEX zal eerst moeten worden bezien of aan de in dat artikel
gestelde voorwaarden is voldaan.
5. Uit de door partijen overgelegde stukken blijkt t.a.v. de betekening het
volgende. De zaak voor deze Rb. is op 20 oktober 1994 aangevangen,
aangezien op die datum de dagvaarding aan de officier van justitie te
Amsterdam is betekend. De zaak voor de rechtbank te Verona is op
22 november 1994 aangevangen door betekening aan Claudia Sträter.
Immers, uit de door Tess overgelegde bepaling van het Italiaanse
Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering blijkt dat de aanhangigheid
wordt bepaald door het moment van betekening. Blijkens de door
de Italiaanse deurwaarder op de voor Claudia Sträter bestemde
dagvaarding aangebrachte correcties - die overigens in de vertaling niet
zijn overgenomen - is deze dagvaarding op 18 oktober 1994 gezonden
aan een deurwaarderskantoor te Gouda met het doel dat dit kantoor voor
betekening aan Claudia Sträter zal zorgdragen. Gelezen in verband met
de bepalingen van het Haags Betekeningsverdrag blijkt hieruit dat de
Italiaanse deurwaarder op genoemde datum een verzoek om betekening
naar Nederland heeft verzonden. Niet is gebleken dat in Italië op dezelfde
wijze als in Nederland een eerdere betekening aan de officier van justitie
te Verona heeft plaatsgehad - nog daargelaten de vraag of een dergelijke
betekening in Italië is toegestaan - zodat de betekening is geschied op 22
november 1994 door uitreiking aan Claudia Sträter. Dit brengt mee dat de
zaak geacht moet worden voor deze Rb. als eerste te zijn aangebracht,
zoals bedoeld in art. 21 EEX, en dat de primaire vordering in het incident
niet kan worden toegewezen.
6. Aangezien in het onderhavige geval sprake is van vorderingen
die hetzelfde onderwerp betreffen, kan art. 22 EEX dat handelt over
samenhangende vorderingen geen toepassing vinden. Ook de subsidiaire
vordering in het incident dient daarmee te worden afgewezen.
7. Het voorgaande betekent dat de Rb. thans dient te onderzoeken
of zij ook op grond van forumkeuze bevoegd is van de vordering in
de hoofdzaak kennis te nemen. Zoals gemeld beroept Claudia Sträter
zich erop dat partijen overeengekomen zijn dat deze Rb. bevoegd
is om over tussen hen gerezen geschillen te oordelen, terwijl Tess
aanvoert dat tussen partijen is overeengekomen dat de rechtbank te
Verona bevoegd zal zijn om daarvan kennis te nemen. De Rb. is daarbij
anders dan Claudia Sträter van oordeel dat op de door Tess gebruikte
orderbevestigingen wel een verwijzing naar de aan de ommezijde
vermelde voorwaarden is te lezen. Beide forumkeuzebedingen moeten
worden aangemerkt als bedingen zoals bedoeld in art. 17 aanhef en sub
c EEX. Daarmee is de vraag aan de orde welk van beide bedingen dient
te prevaleren. De Rb. is van oordeel dat voor de beantwoording van die
vraag doorslaggevend is welk beding als eerste is gehanteerd aangezien
noch uit de orders van Claudia Sträter, noch uit de orderbevestigingen
van Tess valt op te maken dat uitdrukkelijk bezwaar gemaakt wordt
tegen de forumkeuzeclausule van de andere partij. Uit de stukken blijkt
dat Claudia Sträter gewoonlijk - eventueel door tussenkomst van de
agent Kessels - een order plaatste bij Tess, waarna deze door Tess werd
bevestigd middels een orderbevestiging. Dat betekent dat de door Claudia
Sträter voorgestelde forumkeuze deel uitmaakte van de overeenkomsten
tussen partijen, aangezien Tess daartegen nooit uitdrukkelijk bezwaar
gemaakt heeft. Verwijzing naar een daartegenover staande eigen
forumkeuzeclausule kan niet als zodanig gelden. De conclusie luidt
derhalve dat deze Rb. bevoegd is van de vordering in de hoofdzaak
kennis te nemen. De Rb. zal de zaak dan ook naar de rol verwijzen, zodat
partijen verder kunnen procederen." Volgt afwijzing van de incidentele
vordering van Tess en rolverwijzing in de hoofdzaak.