FEITEN
Het Hof legt aan zijn beslissing kennelijk onder meer de volgende
feiten, ontleend aan het vonnis waarvan beroep, ten grondslag.
Bij "ordonnance de référé" van 16 april 1991 gewezen tussen de
Amerikaanse vennootschap (gevestigd in Indiana) Servaas Inc. als
eiseres en Irak (het Ministerie van Industrie van de Republiek) als - niet
ter zitting verschenen - gedaagde, heeft de Pres. van het Tribunal de
Commerce te Parijs Irak veroordeeld "à titre de provision" tot betaling
van een geldsom aan Servaas. Deze beslissing is verklaard "en plein
droit exécutoire par provision en application de l'article 489 du Nouveau
Code de Procédure Civile" (hierna: NCPC). Op 28 november 1991 is Irak
tegen deze beslissing in beroep gegaan bij het Cour d'Appel te Parijs
op dit beroep is nog niet beslist. De "ordonnance" is bij akte van 22
mei 1991 overeenkomstig de artt. 684 en 686 NCPC betekend aan het
Iraakse ministerie (per adres de Iraakse ambassade en ook per adres
de ambassade van de USSR in Parijs die toen de Iraakse ambassade
vertegenwoordigde, alsook het "contractuele" adres in Irak). Op 10
juli 1991 heeft de Pres.Rb. Amsterdam ex art. 31 EEX het exequatur
verleend voor de Franse "ordonnance". Dit exequatur is bij exploit van 15
augustus 1991 overeenkomstig art. 4 sub 8 Rv. aan Irak betekend. Op
31 januari 1992 heeft Servaas op grond van de in Nederland uitvoerbare
"ordonnance" roerende zaken van Irak in executoriaal beslag doen
nemen. Irak heeft op 7 februari 1992 verzet gedaan tegen het exequatur
van de Pres.Rb. Amsterdam. Irak heeft voor de Pres.Rb. Middelburg
opheffing gevorderd van het executoriale beslag, althans schorsing
van de onderhavige executie totdat op het verzet tegen het verlof
tot exequatur onherroepelijk zal zijn beslist. De Pres.Rb. Middelburg
heeft deze vordering afgewezen bij vonnis van 10 april 1992 (voor de
overwegingen: zie NIPR 1992 nr. 276). Irak gaat in hoger beroep.
OVERWEGINGEN
"2. De eerste grief stelt dat de Pres. ten onrechte heeft overwogen dat
Servaas thans op grond van de ordonnance de référé van 16 april 1991
en het exequatur van 10 juli 1991 gelegitimeerd is tot het zoeken van
verhaal voor haar vordering op Irak.
3. Krachtens art. 39 van het Europees Executie Verdrag (EEX) kan de
schuldeiser gedurende de termijn van verzet als bedoeld in art. 36 EEX en
tot het tijdstip dat op het verzet uitspraak is gedaan slechts bewarende
maatregelen nemen en kan hij niet tot executie overgaan. De grief is
dan ook in zoverre terecht voorgesteld, dat Servaas niet tot executie
mag overgaan van het Franse vonnis zolang nog de door Irak tegen de
beslissing tot exequatur van de Pres. van de Rb. te Amsterdam op 7
februari 1992 ingestelde verzetprocedure loopt, vooropgesteld, dat dit
verzet tijdig is ingesteld. De vraag is dan ook of dit laatste het geval is.
4. Servaas stelt dat nu Irak geen partij is bij het EEX- Verdrag het verzet
krachtens art. 36 eerste lid EEX binnen één maand na betekening van de
exequatur- beschikking dient te geschieden. Omdat betekening in persoon
aan een in het buitenland gevestigde of wonende procespartij - tenzij
deze in Nederland verblijft - niet mogelijk is, heeft de betekening van de
exequatur-beschikking van 10 juli 1991 aan Irak op 15 augustus 1991
plaatsgevonden op de wijze voorgeschreven in art. 4 ten 8° Rv.
5. Irak stelt dat dit onvoldoende is om de verzettermijn te doen ingaan en
dat met toepassing van art. 81 Rv. betekening in persoon had dienen te
geschieden. De eveneens in art. 81 Rv. genoemde daad van bekendheid
komt, volgens Irak, niet in aanmerking voor vaststelling van het tijdstip,
waarop de in art. 36 EEX bedoelde verzettermijn is gaan lopen.
6. Met Servaas is het Hof van oordeel dat artt. 36 en 37 EEX meebrengen
dat de beschikking op de wijze van art. 4 ten 8° Rv. kon worden betekend
en de verzettermijn wordt bepaald door art. 36 eerste lid EEX terwijl dat
artikel tevens meebrengt dat art. 81 Rv. toepassing mist.
7. De grieven 2 en 3 gaan uit van het hiervoor onjuist bevonden
standpunt dat het verzet tijdig is ingesteld en kunnen derhalve buiten
behandeling blijven. Het vonnis dient bekrachtigd te worden met wijziging
van gronden." Volgt bekrachtiging.