"Gedaagde sub 2, La Concorde, heeft voor alle weren de bevoegdheid
van deze rechtbank aangevochten. De rechtbank leidt daarom uit het
verschijnen van deze gedaagde, noch uit het verder voorgedragen
verweer af dat zij die bevoegdheid erkent.
La Concorde stelt dat die bevoegdheid noch uit artikel 5 lid 3 van het
EEG-Executieverdrag noch uit artikel 6 voortvloeit en dat daarom de
hoofdregel, artikel 2 van dit Verdrag, die de rechter van de woonplaats
van gedaagde aanwijst, van toepassing is. Ten aanzien van Wennek is de
rechtbank te 's-Gravenhage bevoegd op grond van artikel 126 lid 1, lid
2 of lid 3 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvorderingen, daar het exploit
van dagvaarding van 18 september 1980 is uitgereikt aan Wennek in
persoon, waarbij de deurwaarder vermeldt "vermoedelijk verblijvende bij
zijn echtgenote R.C. in de echtelijke woning te 's-Gravenhage. Artikel 6
van het EEG Executieverdrag opent de mogelijkheid ingeval er meer dan
één verweerder is, op te roepen voor het gerecht van de woonplaats van
één hunner.
Aangezien de ratio van artikel 6 EEG Executieverdrag is dat het voor de
eenheid van rechtstoepassing zinvol is dat een vordering tegen twee
verweerders door één rechterlijke instantie wordt beoordeeld en ook de
rechtbank dit nuttig acht, zal zij zich bevoegd verklaren van de tegen La
Concorde ingestelde vordering kennis te nemen. ...
Toepasselijk recht. Gedaagden stellen dat Frans recht van toepassing is
op de vraag of eisers een vordering uit onrechtmatige daad op gedaagden
hebben. Eisers hebben bij repliek gesteld dat de onrechtmatigheid en
aansprakelijkheid ook beoordeeld zou kunnen worden naar Nederlands
recht. De rechtbank is echter met gedaagden van oordeel dat bij een
aanvaring binnen de territoriale wateren van Frankrijk het recht van de
plaats van het ongeval beslissend is.
Partijen zijn het erover eens dat de omvang van de schade naar
Nederlands recht beoordeeld zal moeten worden. Dit laat echter nog een
aantal vragen van internationaal privaatrecht onbeantwoord, namelijk
naar welk recht moet worden beoordeeld of eisers een directe vordering
tegen la Concorde hebben? Naar welk recht moet een eventuele verjaring
van de vordering worden beoordeeld en hoe staat het met de beperking
van aansprakelijkheid?
Voorzover noodzakelijk zal de rechtbank ook deze vragen beantwoorden.
Pas wanneer vaststaat of artikel 10 lid 1 Code de procédure pénale oud
van toepassing is, hetgeen zou betekenen dat de vordering 3 jaar na
het ongeval verjaard is, en niet de verjaringsregel uit de Code Civil of
de Code de procédure civile, zou het enig verschil maken of Frans recht
dan wel Nederlands recht wordt toegepast. De rechtbank acht zich nog
niet gehouden een keuze te doen tussen de lex loci delicti, het recht van
het land waar de schade als gevolg van de aanvaring is ingetreden of het
nationale recht van partijen.
Voor de vordering tegen la Concorde geldt dat de lex loci delicti bepalend
is voor de vraag of er een onrechtmatige daad is gepleegd en wat
daarvan de gevolgen zijn, daaronder begrepen de rechten jegens derden.
Aangezien naar Frans recht de gelaedeerde in beginsel een directe
vordering (action directe) heeft tegen de verzekeraar van de dader,
is de vordering van Zerstegen en Azivo tegen la Concorde in beginsel
ontvankelijk. ...
Gedaagden hebben betoogd dat op grond van artikel 10 lid 1 van de Code
Procédure pénale, zoals dit artikel luidde vóór de wetswijziging van 23
december 1980 (wet no. 80-1042) en volgens vaste Franse jurisprudentie
de civiele actie verjaart op het tijdstip waarop het recht tot strafvordering
verjaart. Nu in het gegeven geval de strafvordering was verjaard, is
ook de civiele onrechtmatige daads actie niet meer ontvankelijk, aldus
gedaagden. ...
De rechtbank ... zal daaromtrent inlichtingen inwinnen bij het Franse
ministerie van Justitie, overeenkomstig het bepaalde in de Europese
Overeenkomst nopens het verstrekken van inlichtingen over buitenlands
recht, gesloten te Londen op 7 juni 1968, Trb. 1968, 142."