In beginsel is hier van toepassing het Europese Jurisdictie en
Executieverdrag van 27 september 1968 waarbij de Duitse
Bondsrepubliek en Nederland zijn aangesloten, welke verdrag van de
burgerlijke zaken waarop het blijkens zijn artikel 1 betrekking heeft, de
onderhoudsverplichting niet uitzondert.
In artikel 57 van dit verdrag geeft echter prioriteit aan verdragen die
bijzondere onderwerpen regelen. In dit geval verdient daarom acht
geslagen te worden op:
a. het alimentatie-executieverdrag I van 15 april 1958 nopens de
erkenning en tenuitvoerlegging van onderhoudsverplichtingen jegens
kinderen; b. het alimentatie-executieverdrag II van 2 oktober 1973 inzake
de erkenning en tenuitvoerlegging over onderhoudsverplichtingen;
Onder de beslissingen waarvoor het onder a bedoelde verdrag blijkens
artikel 2 geldt vallen echter niet gerechtelijke schikkingen, zodat dit
verdrag hier toepassing mist;
Het onder b bedoelde verdrag geldt blijkens zijn artikel 1 lid 2 wel
voor schikkingen, maar de Duitse Bondsrepubliek is niet bij dit verdrag
aangesloten, zodat ook dit toepassing mist.
De aandacht verdient daarom thans weer gericht te worden op vermeld
Europees Jurisdictie en Executieverdrag en met name op artikel 51
daarvan.
In rechtspraak en literatuur is aan de orde geweest, of het begrip
"schikkingen" in artikel 51 beperkt dient te worden uitgelegd in die zin,
dat daaronder slechts vallen schikkingen, welke een onderhoudsuitkering
toekennen aan andere onderhouds-schuldeisers dan kinderen. In dit
verband is er op gewezen, dat voor tenuitvoerlegging van beslissingen
betreffende onderhoudsbijdragen voor kinderen ingevolge artikel 6 van
het onder a. voormelde executieverdrag I jis. de artikelen 985 v.v. van
het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering een verzoekschrift moet
worden gericht tot de rechtbank, die daarop niet mag beslissen dan na
verhoor, althans behoorlijke oproeping, van de partijen tegen wie de
tenuitvoerlegging wordt verlangd.
Voor de tenuitvoerlegging van schikkingen als bedoeld in artikel 51
Europees Jurisdictie en Executieverdrag kan echter ingevolge artikel 32
volstaan worden met een verzoekschrift, gericht tot de President van de
rechtbank, die ingevolge artikel 33 van het verdrag jo. de Nederlandse
uitvoeringswet op dit verdrag van 4 mei 1972 Stb. 240 voor de inwilliging
volstaat met een eenvoudig verlof dat (zonder verhoor van degene tegen
wie verlof tot tenuitvoerlegging wordt gevraagd) op de overgelegde
expeditie van de ten uitvoer te leggen beslissing wordt gesteld.
In twijfel is getrokken, of de verdragswetgevers wel de bedoeling
gehad kunnen hebben om voor gerechtelijke schikkingen omtrent
levensonderhoud voor kinderen de eenvoudige weg van het Europese
Jurisdictie en Executieverdrag te openen, terwijl voor beslissingen
de ingewikkelder procedure van de artikelen 985 v.v. Wetboek van
Burgerlijke Rechtsvordering is gehandhaafd, ook in het hierboven onder b
bedoelde executieverdrag II.
De President is van oordeel, dat noch de tekst zelf van het Europese
Jurisdictie en Executieverdrag noch de geschiedenis daarvan of de daarop
verstrekte toelichting noodzaken door een beperking ten aanzien van het
begrip "schikkingen" als boven bedoeld te komen tot een impasse van
onmogelijkheid tot tenuitvoerlegging van een gerechtelijke schikking als
deze.