Inhoudsindicatie: Voorlopige voorzieningen. Echtscheidingsprocedure
aanhangig in Marokko. Rechtsmacht ter zake van verzoek om alimentatie
en toevertrouwing kinderen.
Uitspraak
beschikking
RECHTBANK UTRECHT
Sector handels- en familierecht
zaaknummer / rekestnummer: 260054 / FA RK 08-7644
voorlopige voorzieningen
Beschikking van 19 januari 2009 in de zaak van [de vrouw], wonende
[woonplaats], hierna te noemen de vrouw, advocaat mr. J.E. Runhaar,
tegen[de man], wonende te [woonplaats] hierna te noemen de man,
advocaat mr. J.R. Ran.
1. Verloop van de procedure De vrouw heeft ter griffie van deze rechtbank
een verzoekschrift ingediend dat strekt tot het geven van voorlopige
voorzieningen. De zaak is behandeld ter terechtzitting met gesloten
deuren van 12 januari 2009. De man is niet ter terechtzitting verschenen.
Wel is namens de man mr. J.R. Ran verschenen.
2. Beoordeling van het verzochte
2.1. De vrouw heeft de rechtbank verzocht om de minderjarige kinderen
van partijen
-[kind 1] van drie jaar oud en [kind 2] van twee jaar oud- aan haar toe
te vertrouwen, het hoofdverblijf van de kinderen bij haar te bepalen en
een door de man te betalen bijdrage in de kosten van verzorging en
opvoeding van de kinderen van € 131,00 per kind per maand vast te
leggen.
2.2. Volgens de man dient de vrouw op grond van artikel 1: 12 Wetboek
Burgerlijke Rechtsvordering (hierna: Rv) niet-ontvankelijk te worden
verklaard in haar verzoek, nu in Marokko een echtscheidingsprocedure
tussen partijen aanhangig is. Volgens de man hebben partijen alsook hun
kinderen hun gewone verblijfplaats in Marokko.
Namens de man is in dit verband een aantal fotokopieën ter terechtzitting
overgelegd waaronder een aantal oproepen van de Rechtbank van eerste
instantie te Nador alsmede een schoolverklaring uit Marokko waaruit volgt
dat [kind 1] en [kind 2] in Marokko naar de basisschool gaan.
2.3. De vrouw heeft het standpunt van de man betwist. De vrouw heeft
verklaard dat zij niet op de hoogte is van een echtscheidingsprocedure
te Marokko. Voorts heeft zij aangevoerd dat de kinderen nooit in
Marokko naar school zijn gegaan en dat in Marokko eerst vanaf zes
jaar de leerplicht geldt. Ten slotte heeft zij aangevoerd dat de man
en de kinderen nooit in Marokko hebben gewoond en dat de man een
schoonmaakbedrijf heeft in Nederland.
2.4. De rechtbank stelt vast dat de vrouw zich 2004 in Nederland heeft
gevestigd, alwaar de man toen al woonde, dat de kinderen van partijen in
Nederland zijn geboren en zij zowel de Marokkaanse als de Nederlandse
nationaliteit hebben alsmede dat de man en de kinderen volgens de
Gemeentelijke Basis Administratie in Nederland staan ingeschreven.
Voorts stelt de rechtbank vast dat partijen hun stellingen aangaande de
gewone verblijfplaats van de kinderen niet met nadere stukken hebben
onderbouwd.
Rechtsmacht
2.5. Met betrekking tot het geschil omtrent de rechtsmacht van de
Nederlandse rechter overweegt de rechtbank als volgt.
Uitgaande van de stelling van de vrouw dat de man woonplaats heeft in
Nederland, is de Nederlandse rechter bevoegd kennis te nemen van het
verzoek van de vrouw tot vaststelling van een bijdrage in de kosten van
verzorging en opvoeding van de kinderen op grond van artikel 2 van de
in dat geval toepasselijke Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van
22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning
en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken
(verder te noemen: EEX-Verordening).
Terzake het verzoek van de vrouw om toevertrouwing van de kinderen
aan haar is, voor zover de vrouw stelt dat de kinderen nog in Nederland
verblijven al dan niet op een voor haar onbekende plaats, de Nederlandse
rechter op grond van artikel 8 van de Verordening Brussel II bis bevoegd
op dit verzoek te beslissen.
Uitgaande van de stelling van de man dat hij en de kinderen woonplaats
hebben in Marokko is de Nederlandse rechter eveneens bevoegd
van voornoemde verzoeken van de vrouw kennis te nemen en wel
op grond van artikel 4 lid 2 Rv in samenhang met artikel 3 van de
Verordening Brussel II bis, nu aangenomen kan worden dat de laatste
huwelijksdomicilie van partijen in Nederland was en de Nederlandse
rechter aldus bevoegd is in de echtscheidingsprocedure.
Met betrekking tot de door de man opgeworpen exceptio litispendentie
overweegt de rechtbank dat de man niet heeft gesteld dat in Marokko een
voorlopige voorzieningenprocedure met betrekking tot de toevertrouwing
van de kinderen aanhangig is. Evenmin heeft hij gesteld dat in
Marokko een voorlopige voorzieningenprocedure met betrekking tot
kinderalimentatie aanhangig is gemaakt. Van litispendentie is derhalve
geen sprake.
De omstandigheid dat de man in Marokko een echtscheidingsprocedure
aanhangig heeft gemaakt waaruit naar de rechtbank aanneemt volgt
dat de man in de hoofdzaak de exceptie litispendentie zal opwerpen,
laat de bevoegdheid van de Nederlandse rechter tot het treffen van
voorlopige maatregelen onverlet, gelet op het bepaalde van het in dit
geval toepasselijke artikel 13 Rv.
Op grond van hiervoor overwogene is de rechtbank van oordeel dat aan
haar rechtsmacht toekomt.
Toevertrouwing en kinderalimentatie
2.6 Nu namens de man niet is gesteld dat de vrouw niet in staat is om
de zorg voor [kind 1] en [kind 2] op zich te nemen en de vrouw voorts
ter zitting heeft verklaard over voor de kinderen passende woonruimte te
kunnen beschikken, zal de rechtbank [kind 1] en [kind 2] voor de duur
van de echtscheidingsprocedure aan de vrouw toevertrouwen. De man
heeft voorts geen verweer gevoerd tegen de door de vrouw verzochte
bijdrage van de man in de kosten van verzorging en opvoeding van [kind
1] en [kind 2], zodat dit verzoek eveneens zal worden toegewezen.
2.7 De rechtbank zal de vrouw niet-ontvankelijk verklaren in haar verzoek
om het hoofdverblijf van [kind 1] en [kind 2] bij haar te bepalen, nu dit
geen nevenvoorziening in de zin van artikel 1: 822
Rv betreft.
3. Beslissing
De rechtbank:
voor de duur van het geding met ingang van heden:
bepaalt dat de minderjarige kinderen [kind 1] [achternaam] en [kind
2] [achternaam] zullen worden toevertrouwd aan de vrouw; bepaalt
het bedrag dat de man aan de vrouw zal verstrekken tot verzorging en
opvoeding van [kind 1] en [kind 2] op € 131,00 per kind per maand;
verklaart de vrouw niet-ontvankelijk in haar verzoek om het hoofdverblijf
van [kind 1] [achternaam] en [kind 2] [achternaam] bij haar te bepalen;
verklaart deze beslissing tot zover uitvoerbaar bij voorraad.
Deze beschikking is gegeven door mr. S.G.M. Buys, kinderrechter, in
aanwezigheid van mr. M.A. van den Breemer, griffier, en in het openbaar
uitgesproken op 19 januari 2009.