Inhoudsindicatie: - ontvankelijkheidsincident; - opheffen beslag.
Uitspraak
vonnis
RECHTBANK ARNHEM
Sector civiel recht
Vonnis in kort geding in gevoegde zaken van 15 februari 2006
in de zaak met zaaknummer / rolnummer: 135982 / KG ZA 06-24 van
de vennootschap naar Zweeds recht INTER CARD AB, gevestigd te
Gävle, Zweden, (hierna Inter Card te noemen), eiseres, procureur mr.
P.A.C. de Vries te Arnhem, advocaat mr. B.J.C. Pleiter te Amsterdam,
tegen 1. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid AGN
AUTOMATISERINGS GEGEVENS NEDERLAND B.V., gevestigd te Elst,
2. [X], wonende te [woonplaats], 3. [Y], wonende te [woonplaats], 4.
[Z], wonende te [woonplaats], gedaagden, (hierna gezamenlijk AGN
c.s. I te noemen), procureur mr. J.M. Bosnak te Arnhem, advocaat mr.
S.M.J. Heeren te Oosterhout (N.B.), en in de zaak met zaaknummer /
rolnummer 136307 / KG ZA 06-43 van 1. de besloten vennootschap
met beperkte aansprakelijkheid AGN AUTOMATISERINGSGEGEVENS
NEDERLAND B.V., gevestigd te Nijmegen, 2. de besloten vennootschap
met beperkte aansprakelijkheid [Y] HOLDING B.V., gevestigd te Nijmegen,
3. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid [X]
HOLDING B.V., gevestigd te Angerlo, 4. [X], wonende te [woonplaats],
5. [Y], wonende te [woonplaats], eisers, (hierna gezamenlijk AGN c.s.
II te noemen), procureur mr. J.M. Bosnak te Arnhem, advocaat mr.
S.M.J. Heeren te Oosterhout (N.B.), tegen de vennootschap naar Zweeds
recht INTER CARD AB (hierna Inter Card), gevestigd te Gävle, Zweden,
gedaagde, procureur mr. P.A.C. de Vries te Arnhem, advocaat mr. B.J.C.
Pleiter te Amsterdam.
De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaardingen in beide zaken en de daarbij behorende producties;
- de mondelinge behandeling en de ter gelegenheid daarvan ambtshalve
(in overleg met
partijen) bevolen voeging van de zaken wegens verknochtheid;
- de pleitnota’s van Inter Card;
- de pleitnota’s van AGN c.s. I en II;
- de na de mondelinge behandeling door de advocaat van Inter Card
overgelegde uitspraak van de rechtbank te Stockholm d.d. 31 januari
2006 op het hierna onder 2.4. genoemde verzet, alsmede de daarop
ontvangen reactie van de advocaat van AGN c.s. I en II.
Ten slotte is vonnis bepaald.
De feiten
2.1. Inter Card houdt zich bezig met de ontwikkeling, productie en
verkoop van wenskaarten. In het kader van deze verkoop sluit Inter Card
franchisecontracten met buitenlandse afnemers die het alleenrecht krijgen
om in het betreffende land de producten van Inter Card te verkopen.
Inter Card stelt daarbij kaartenstandaards/-molens beschikbaar die zijn
voorzien van haar logo’s.
2.2. Op 11 april 2001 hebben Inter Card en AGN een franchise-
overeenkomst zoals onder 2.1. bedoeld (hierna de overeenkomst te
noemen) gesloten met betrekking tot de verkoop van wenskaarten en
daaraan gerelateerde producten door AGN in Nederland voor de duur van
10 jaar, ingaande op 11 april 2001.
AGN nam daarbij (onder meer) de verplichting op zich om geen andere
producten te kopen, verkopen of ter verkoop aan te bieden dan de
producten die Inter Card ter verkoop aanbiedt of laat aanbieden (par. 6.5
van de overeenkomst). Voorts verplichtte AGN zich daarbij om voor de
duur van de overeenkomst en gedurende een periode van 12 maanden
na afloop daarvan geen activiteiten te ontplooien die concurreren met de
producten van Inter Card op straffe van een dwangsom (par. 11.1 en 11.2
van de overeenkomst).
Partijen hebben (in art. 22.1 van de overeenkomst) Zweeds recht op
de overeenkomst toepasselijk verklaard en zijn overeengekomen dat
eventuele uit de overeenkomst voortvloeiende geschillen zullen worden
voorgelegd aan de bevoegde rechter(s) in Zweden.
Zij hebben daarbij (in art. 22.2 van de overeenkomst) een uitzondering
gemaakt voor geschillen met betrekking tot incasso- en andere
maatregelen tot handhaving/bewaring van Inter Cards rechten waaronder
de intellectuele eigendomsrechten van Inter Card. Inter Card heeft zich
daarbij het recht voorbehouden dergelijke geschillen bij de Nederlandse
rechter aanhangig te maken.
De overige inhoud van de overeenkomst zal zo nodig hierna nog aan de
orde komen.
De overeenkomst is enerzijds door/namens Inter Card en anderzijds
door/namens AGN ondertekend, alsmede door [X] en [Y], respectievelijk
bestuurder van [X] Holding B.V. en van [Y] Holding B.V. Boven hun
handtekeningen staat de zin vermeld: "Signed by the owner(s) of ML
(bedoeld is AGN als Master Licensee, opm. voorzieningenrechter) I (we)
personally pledge to observe § 10 en § 11 of this agreement".
2.3. Bij vonnis van het kantongerecht te Stockholm van 22 december
2005 is op vordering van Inter Card aan AGN, [X] en [Y] wegens
schending van hun contractuele verplichtingen uit (artikel 6.5 en 11.1
van) de overeenkomst een verbod opgelegd om direct of indirect in
Nederland activiteiten te ontplooien met betrekking tot de import, export,
marketing, fabricage, verkoop of anderszins het ter verkoop aanbieden
van felicitatiekaarten die concurreren met felicitatiekaarten die door
Inter Card ter verkoop worden aangeboden. Tevens is het AGN, [X] en
[Y] verboden dergelijke felicitatiekaarten die niet zijn geleverd door
Inter Card of een door Inter Card erkende leverancier, te verwerven, te
verkopen, op de markt te brengen of op andere wijze ter verkoop aan te
bieden.
AGN, [X] en [Y] zijn in die procedure op uitdrukkelijk verzoek van Inter
Card (naar de voorzieningenrechter begrijpt vanwege het spoedeisend
karakter) niet gehoord en het vonnis is dan ook bij verstek gewezen.
Daarbij is bepaald dat Inter Card vanaf een maand na de uitspraak
het (bodem)geschil bij de rechtbank aanhangig moet maken, zulks op
straffe van intrekking van de opgelegde verboden. Inter Card heeft dat
(bodem)geschil op of omstreeks 19 januari 2006 aanhangig gemaakt bij
de rechtbank te Stockholm.
2.4. Nadat voormeld vonnis op of omstreeks 10 januari 2006 aan AGN,
[X] en [Y] was betekend, hebben zij daartegen verzet aangetekend. Bij
vonnis van de rechtbank te Stockholm van 31 januari 2006 is dit verzet
afgewezen, althans heeft de rechtbank besloten de uitspraak van het
kantongerecht te Stockholm d.d. 22 december 2005 niet te wijzigen.
2.5. Bij brief van 9 januari 2006, welke brief op 10 januari 2006
bij deurwaardersexploit aan AGN is betekend, heeft Inter Card de
overeenkomst wegens schending van de daarin onder 6.5 en 11.
genoemde contractuele verplichtingen door AGN opgezegd.
2.6. Na daartoe verkregen verlof van de voorzieningenrechter in deze
rechtbank d.d. 23 december 2005 (die daarbij de vordering van Inter
Card op AGN c.s. II heeft begroot op EUR 350.000, ) heeft Inter Card op
10 januari 2006 ten laste van AGN c.s. II de navolgende conservatoire
beslagen laten leggen:
a. conservatoir derdenbeslag onder de ABN AMRO Bank NV, (mede)
kantoorhoudende te Arnhem op de bankrekening van AGN;
b. conservatoir beslag op roerende zaken van AGN, te weten een groot
aantal dozen met wenskaarten, afkomstig van leveranciers uit China en
Polen en van Inter Card zelf, welke wenskaarten zich op dat moment in
het magazijn bevonden van de vennootschap onder firma Forms Broker
V.O.F. te Almere;
c. conservatoir beslag op de woning van [X], gelegen te [woonplaats] aan
de [adres].
De onder b. genoemde wenskaarten zijn vervolgens met toestemming van
de voorzieningenrechter in gerechtelijke bewaring genomen.
3. Het geschil
in de zaak met zaak-/rolnummer 135982/KG ZA 06-24
3.1. Inter Card vordert in dit kort geding in de eerste plaats -kort gezegd-
de hoofdelijke veroordeling van AGN c.s. I tot naleving van de hiervoor
sub 2.3. genoemde uitspraak van het kantongerecht te Stockholm,
versterkt met een dwangsom van EUR 1.000.000, per dag (tot een
maximum van EUR 10.000.000, ) en Inter Card (zonodig) te machtigen
de uitvoering van dat vonnis te bewerkstelligen met behulp van de sterke
arm.
Zij stelt zich daarbij, samengevat, op het standpunt dat AGN c.s. I zich
niets aan het Zweedse vonnis gelegen laat liggen en blijft doorgaan met
het voor eigen rekening (laten) produceren van wenskaarten en met
het ter openbare verkoop aanbieden daarvan in de kaartenstandaards/-
molens met het logo van Inter Card. AGN alsmede [X], [Y] en [Z] als haar
feitelijk leidinggevenden maken zich hierdoor volgens Inter Card schuldig
aan schending van het intellectueel eigendomsrecht van Inter Card en
van het geheimhoudings- en non concurrentiebeding zoals bedoeld in
(art. 6.5, 7.3, 7.4 en 11.1 van) de overeenkomst. AGN c.s. I doet hiermee
tevens in de visie van Inter Card haar oneerlijke concurrentie aan en
schiet tekort in de nakoming van haar (post)contractuele verplichtingen
jegens Inter Card althans handelt zij onrechtmatig jegens haar, waardoor
Inter Card schade lijdt/heeft geleden.
3.2. Inter Card heeft daarnaast een aantal nevenvorderingen ingesteld
zoals weergegeven in het in fotokopie aan dit vonnis gehechte petitum
van de dagvaarding.
3.3. AGN c.s. I voert gemotiveerd verweer dat -voor zover nodig- hierna
zal worden besproken.
in de zaak met zaak-/rolnummer 136307/KG ZA 06-43
3.4. AGN c.s. II vordert, kort gezegd, opheffing van de onder 2.6
genoemde beslagen door Inter Card op straffe van verbeurte van een
dwangsom en subsidiair deze beslagen op te (doen) heffen tot een bedrag
ad EUR 45.000, , eveneens versterkt met een dwangsom.
AGN c.s. II betwist de juistheid/deugdelijkheid van de aan die beslagen
door Inter Card ten grondslag gelegde vorderingen en stelt dat deze
beslagen bovendien onnodig (bezwarend) zijn (geweest).
Het beslag op de woning van [X] dient volgens AGN c.s. II reeds op
grond van het feit dat [X] noch [Y] zich in privé (expliciet) hoofdelijk
hebben verbonden tot nakoming van het geheimhoudings- en non
concurrentiebeding in de overeenkomst, te worden opgeheven.
Bovendien is dit beslag volgens AGN c.s. II op formele gronden onjuist
geweest, omdat verzuimd is in het verzoek tot beslaglegging de vrees
voor verduistering te stellen danwel aannemelijk te maken.
3.5. Inter Card voert gemotiveerd verweer dat -voor zover nodig- hierna
aan de orde zal komen.
4. De beoordeling van het geschil
in de beide gevoegde zaken
Anders dan de advocaat van AGN c.s. I en II (kennelijk) meent, is de
voorzieningenrechter van oordeel dat overlegging van de onder 2.4.
genoemde uitspraak van de rechtbank te Stockholm d.d. 31 januari 2006
niet in strijd met een goede procesorde moet worden geacht.
in de zaak met zaak-/rolnummer 135982/KG ZA 06-24
De bevoegdheid
4.1. AGN c.s. I heeft allereerst betoogd dat de voorzieningenrechter
niet bevoegd is om van de vorderingen van Inter Card kennis te nemen,
omdat de beoordeling van het onderhavige geschil - de vermeende
overtreding van het non-concurrentiebeding - krachtens artikel 22 van
de overeenkomst is voorbehouden aan de Zweedse rechter. Dit betoog is
(slechts) ten dele juist.
De vorderingen van Inter Card betreffen immers niet alleen (staking
van) de vermeende overtreding van het non-concurrentiebeding maar
ook de handhaving/bewaring van de intellectuele eigendomsrechten
van Inter Card. In zoverre is de uitzonderingsbepaling van art.
22.2 van de overeenkomst van toepassing, zodat de Nederlandse
(voorzieningen)rechter wat dat betreft bevoegd is om van het
geschil kennis te nemen. Wel dient naar het voorlopig oordeel van de
voorzieningenrechter daarbij -anders dan Inter Card kennelijk meent-
Zweeds recht te worden toegepast. Deze toepassing kan/zal echter -nog
daargelaten dat partijen zich over de inhoud van het Zweedse recht niet
hebben willen uitlaten- achterwege blijven op na te melden grond(en).
De ontvankelijkheid
4.2. Tijdens de mondelinge behandeling is door de voorzieningenrechter
de vraag aan de orde gesteld waarom Inter Card niet op de gebruikelijke
wijze (als bedoeld in art. 431 jo. 985 e.v. Rv. in samenhang met art.
33 e.v. Verordening (EG), Nr. 44/2001 van de Raad van 22 december
2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de
tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken [hierna
de Verordening te noemen]) de tenuitvoerlegging van het onder 2.3.
vermelde vonnis in Nederland heeft verzocht, nu de Verordening immers
voor zowel Zweden als Nederland geldt.
Inter Card heeft daarop met name geantwoord dat zij een dergelijke
procedure niet kan afwachten, omdat haar schade door de handelwijze
van AGN c.s. I elke dag oploopt.
AGN c.s. I betwist dat en heeft er onder meer op gewezen dat het vonnis
van de Zweedse rechter reeds op 22 december 2005 is gewezen, zodat
Inter Card onmiddellijk daarna een exequatur procedure als hiervoor
bedoeld had kunnen/moeten instellen.
De voorzieningenrechter overweegt hieromtrent als volgt.
4.3. Als vast uitgangspunt (vgl. Hof van Justitie EG 27-4-2004,
C-159/02) geldt dat het EEX (thans de Verordening) gegrond is op het
vertrouwen van de verdragsluitende staten in elkaars rechtssysteem en
rechterlijke instanties. Dit beginsel impliceert dat alle gerechten van de
verdragsluitende staten de bevoegdheidsregels van de Verordening met
hetzelfde gezag kunnen uitleggen en toepassen en dat de bevoegdheid
van het gerecht in een verdragsluitende staat niet kan worden getoetst
door het gerecht in een andere staat.
Met dat beginsel is in strijd dat, nadat in de ene verdragsluitende staat
een beslissing is gegeven waarvan tenuitvoerlegging met verlof op basis
van de Verordening mogelijk is, in een andere verdragsluitende staat
een nieuwe, (nagenoeg) dezelfde procedure wordt gevoerd als in eerste
instantie is gevoerd (vgl. Hof van Justitie EG 30-11-1976, NJ 1977, 484).
Daarbij komt dat de exequaturprocedure naar het oordeel van de
voorzieningenrechter als een met voldoende waarborgen omklede, snelle
rechtsgang moet worden beschouwd die kon/kan leiden tot een resultaat
dat vergelijkbaar is met wat thans in kort geding wordt gevorderd.
Weliswaar zijn AGN, [X] en [Y] in de oorspronkelijke procedure in Zweden
(kennelijk vanwege de spoedeisendheid van die zaak) niet opgeroepen/
gehoord, hetgeen een beletsel kan vormen voor het (aanstonds) verlenen
van verlof tot tenuitvoerlegging van het daarin gewezen vonnis, maar
dat "verzuim" is inmiddels hersteld doordat zij verzet tegen dat vonnis
hebben aangetekend, waarbij zij wel zijn gehoord.
In beginsel staat thans dus aan het voeren van een exequaturprocedure
door Inter Card niets meer in de weg.
4.4. Gelet op het voorgaande dient Inter Card niet ontvankelijk in haar
vorderingen te worden verklaard. De overige stellingen van partijen
kunnen daarom onbesproken blijven.
Als de in het ongelijk gestelde partij zal Inter Card in de kosten van dit
kort geding worden verwezen.
in de zaak met zaak-/rolnummer 136307/KG ZA 06-43
de bevoegdheid
4.5. De voorzieningenrechter acht zich op grond van artikel 705, lid 1
jo. artikel 254 Rv. bevoegd om van de onderhavige vordering kennis te
nemen.
de inhoudelijke beoordeling
4.6. Nu het beslag in Nederland is gelegd, zal de vordering tot opheffing
daarvan worden beoordeeld naar de daarvoor geldende maatstaven van
het Nederlands recht, zoals neergelegd in artikel 705, lid 2 Rv.
Ingevolge het bepaalde in voormeld artikel dient het beslag onder meer
te worden opgeheven indien summierlijk van de ondeugdelijkheid van het
door de beslaglegger ingeroepen recht of van het onnodige van het beslag
blijkt.
Als grondslag voor de onderhavige vordering heeft Inter Card -kort
gezegd- aangevoerd dat
zij een opeisbaar bedrag ad ongeveer EUR 275.000, (een bedrag ad
EUR 159.258,76 en een bedrag ad EUR 114.590,28) van AGN c.s. II te
vorderen heeft wegens door deze bestelde en door Inter Card geleverde
wenskaarten.
Daarnaast stelt Inter Card in haar verzoek tot beslaglegging dat AGN
c.s. II zich schuldig maakt aan schending van de in de overeenkomst
genoemde intellectuele eigendomsrechten van Inter Card en het daarin
opgenomen non-concurrentie-beding, waardoor Inter Card schade lijdt.
Deze schade heeft zij echter in het verzoekschrift tot beslaglegging niet
nader gespecificeerd noch opgenomen in de omvang van de door haar
gepretendeerde vordering die door de voorzieningenrechter op verzoek
van Inter Card op EUR 350.000, , inclusief
rente en kosten, is begroot.
4.7. AGN c.s. II betwist de verschuldigdheid van het bedrag ad EUR
275.000, .
Wel erkent zij op dit moment nog een bedrag ad EUR 45.000, aan Inter
Card verschuldigd te zijn, maar volgens haar hebben partijen daarover
een betalingsregeling getroffen.
Een dergelijke regeling is echter -tegenover de uitdrukkelijke betwisting
daarvan door/namens Inter Card- niet komen vast te staan, zodat
voorshands van de opeisbaarheid van laatstgenoemd bedrag moet worden
uitgegaan.
4.8. Het door AGN c.s. II betwiste deel van de vordering van Inter Card
omvat -naar ter zitting is gebleken- onder meer de navolgende bedragen:
a. een bedrag ad ruim EUR 60.000, wegens nog te ontvangen gelden
terzake van vorderingen van AGN op Duitse franchisegevers (de
zogenaamde ‘Duitsland claim’);
b. een bedrag ad (omgerekend) plusminus EUR 70.000, wegens
verschuldigde rente (18%);
c. een bedrag ad (omgerekend) plusminus EUR 80.000, (GBP 58.080)
wegens kaartenleveranties.
Ten aanzien van deze onderdelen van de vordering heeft AGN c.s. II het
volgende aangevoerd.
ad a
4.9. Inter Card heeft aan AGN c.s. II ruim een jaar geleden toegezegd
dat Inter Card zelfstandig deze vorderingen zou gaan innen. Nadien heeft
zij daarover niets meer van Inter Card vernomen, zodat zij ervan mag
uitgaan dat zij dat bedrag niet meer is verschuldigd.
Zij heeft daarbij tevens gewezen op een door Inter Card aan haar
gezonden
e-mail van 12 september 2005 met de volgende inhoud: "(…) EUR
114590 All due (As a good faith we will accept that you do not pay EUR
60000 because of Germany until that issue has been solved)". Nu Inter
Card deze stelling van AGN c.s. II onvoldoende heeft weersproken, zal
voorshands van de juistheid van deze stelling worden uitgegaan.
ad b
4.10. AGN c.s. II heeft de verschuldigdheid van de haar door Inter Card
in rekening gebrachte rente uitdrukkelijk ontkend, omdat partijen wat dit
betreft niets zijn overeengekomen en zeker niet een percentage van 18%.
De voorzieningenrechter sluit zich daarbij aan, nu uit de inhoud van de
overeenkomst die verschuldigheid ook niet valt af te leiden. De enkele
door Inter Card aan AGN gezonden rentenota (productie 5 AGN c.s. II) is
onvoldoende om deze verschuldigdheid aan te nemen.
ad c
4.11. AGN c.s. II stelt dat zij deze kaarten nooit heeft ontvangen. Zij
heeft in dit verband gewezen op de door Inter Card aan haar gezonden
brief d.d. 10 augustus 2005, waarin onder meer staat vermeld: "(...) and
GBP 58.080 is an invoice for your order for Gold and Queen. These cards
are in stock at our warehouse. We will not ship it to you if you do not pay
(...)".
Inter Card heeft deze stelling onvoldoende weersproken, zodat van de
juistheid van die stelling moet worden uitgegaan.
4.12. Daarnaast heeft AGN c.s. II onvoldoende weersproken gesteld dat
zij in de periode waarin zij de onder 4.10. bedoelde rentenota van Inter
Card heeft ontvangen, betalingen heeft verricht tot een bedrag ad EUR
133.000, . Volgens Inter Card zijn deze betalingen deels afgeboekt op
de door AGN c.s. II verschuldigde rente, maar zoals onder 4.10. reeds is
overwogen is deze verschuldigdheid voorshands niet komen vast te staan.
4.13. Uit al het voorgaande volgt naar het voorlopig oordeel van de
voorzieningenrechter dat voldoende summierlijk is gebleken van de
ondeugdelijkheid van de vordering van Inter Card voor zover deze het
door/namens AGN c.s. II erkende bedrag ad EUR 45.000, overstijgt.
In zoverre zijn de onderhavige beslagen dus niet terecht geweest.
Daarom zal het bedrag van de vordering waarvoor de beslagen zijn
gelegd, worden teruggebracht tot EUR 60.000, , inclusief rente en
kosten. Denkbaar is dat AGN c.s. II voor dit bedrag ten gunste van
Inter Card zekerheid stelt, bijvoorbeeld in de vorm van een deugdelijke
bankgarantie, waartegenover Inter Card de beslagen zal opheffen. De
in dit verband door AGN c.s. II aangeboden zekerheid (tot retournering
van de beslagen wenskaarten van Inter Card zelf) wordt niet als een
genoegzame zekerheid beschouwd, omdat van Inter Card niet (zonder
meer) gevergd kan worden dat zij deze -hier en daar wellicht verouderde-
kaarten terugneemt en daarmee afziet van elke vordering jegens AGN c.s.
II.
4.14. Wat het beslag op de woning van [X] betreft wordt nog als volgt
overwogen.
Naar Zweeds recht zal beoordeeld moeten worden of [X] en [Y] zich
beiden in privé hoofdelijk hebben verbonden tot nakoming van het
geheimhoudings- en non-concurrentiebeding in de overeenkomt. Hoewel
de beide uitspraken van de onder 2.3. en 2.4. genoemde Zweedse
rechters in samenhang met de onder 2.2. geciteerde zin en de daaronder
geplaatste handtekening van [X] -anders dan [X] meent- een aanwijzing
vormen voor een bevestigend antwoord op die vraag, gaat het thans te
ver om nader op deze kwestie in te gaan, temeer nu partijen uitdrukkelijk
hebben verklaard dat zij zich in dit stadium niet wensen uit te laten over
de toepassing van het Zweeds recht op de tussen hen gerezen geschillen.
Onder de geschetste omstandigheden kan de (enkele) stelling van [X]
dat hij zich niet persoonlijk/in privé heeft verbonden tot naleving van
de overeenkomst niet zonder meer tot opheffing van het beslag op zijn
woning leiden. Datzelfde geldt voor het volgens hem ontbreken in het
verzoekschrift tot beslaglegging van de in art. 725 jo. 711 eerste lid Rv.
gestelde eis van gegronde vrees voor verduistering, omdat het ontbreken
van die eis geen vormverzuim (zoals bedoeld in art. 705, lid 2 Rv.)
inhoudt dat met nietigheid is bedreigd.
4.15. Aangezien partijen over en weer op enige punten in het ongelijk
zijn gesteld, zullen de kosten van dit kort geding tussen hen worden
gecompenseerd.
5. De beslissing
in de zaak met zaak-/rolnummer 135982/KG ZA 06-24
5.1. verklaart Inter Card niet ontvankelijk in haar vorderingen,
5.2. veroordeelt Inter Card in de kosten van deze procedure, tot aan deze
uitspraak aan de zijde van AGN c.s. I bepaald op EUR 816, voor salaris en
op EUR 244, voor verschotten,
5.3. verklaart dit vonnis wat betreft de kostenveroordeling uitvoerbaar bij
voorraad,
in de zaak met zaak-/rolnummer 136307/KG ZA 06-43
5.4. bepaalt -met intrekking in zoverre van de beschikking van de
voorzieningenrechter van deze rechtbank van 23 december 2005- het
bedrag van de vordering van Inter Card tot verzekering waarvan het
verlof tot de onderhavige beslagleggingen is verleend, nader op
EUR 60.000, , inclusief rente en kosten,
5.5. verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad,
5.6. compenseert de proceskosten tussen partijen in die zin dat iedere
partij haar eigen kosten draagt,
5.7. weigert het anders of meer gevorderde.
Dit vonnis is gewezen door mr. I.D. Jacobs en in het openbaar
uitgesproken in tegenwoordigheid van de griffier E.J. Wouters op 15
februari 2006.