‘1. De vaststaande feiten in het incident
1.1. In 2001 is tussen Gericom enerzijds en (de te Ingolstadt, Duitsland,
gevestigde) Media Markt und Saturn Verwaltungs GmbH (hierna: MSV)
anderzijds een Kundendienstvertrag gesloten.
1.2. In aansluiting op en ter vervanging van het eerste
Kundendienstvertrag is op 19 maart 2003 tussen Gericom en Media Markt
Management GmbH en Saturn Management GmbH (hierna: MMG/SMG)
een tweede Kundendienstvertrag (hierna: het Kundendienstvertrag)
gesloten.
1.3. In het Kundendienstvertrag is onder meer vermeld:
"Kundendienstvertrag zwischen (…) Gericom AG und (…) MMG/SMG (…),
im Namen und für Rechnung der Beteiligungsgesellschaften der Media-
Saturn Holding GmbH, nachtstehend ‘Markt’ oder ‘Märkte’ genannt.
Vorbemerkung:
MMG/SMG und Gericom regeln mit dieser Vereinbarung die
Rahmenbedingungen für eine europaweite Zusammenarbeit. Jede
Lieferung von Gericom an einen Markt erfolgt somit auf Basis der
folgenden Bestimmungen."
1.4. In het Kundendienstvertrag is een forum(- en rechts)keuze
opgenomen, die luidt:
"§ 10.3 (Auf diesen Vertrag findet deutsches Recht Anwendung.)
Ausschließlicher Gerichtsstand ist München."
1.5. Op 10 oktober 2003 is tussen Gericom en Media Saturn International
GmbH (hierna: MSH) een Annual Agreement gesloten, die met
terugwerkende kracht vanaf 1 januari 2003 geldt.
2. De vordering in de hoofdzaak
De vordering luidt – zakelijk weergegeven – dat de rechtbank bij vonnis
uitvoerbaar bij voorraad Media Markt veroordeelt tot betaling aan
Gericom van € 16.229,89, vermeerderd met de rente over dit bedrag
samenstellende deelbedragen telkens vanaf de dag der opeisbaarheid
van ieder der deelbedragen, welke rente tot en met 31 december 2005 €
2.951,63 bedraagt, alsmede € 1.020,- aan buitengerechtelijke kosten.
3. Het geschil en de beoordeling daarvan in het incident
3.1. De incidentele vordering luidt dat de rechtbank zich onbevoegd
verklaart van de vordering tegen Media Markt kennis te nemen, met
veroordeling van Gericom in de kosten van de procedure.
3.2. Gericom heeft deze incidentele vordering gemotiveerd betwist.
3.3. Media Markt beroept zich op de hiervoor onder 1.4 vermelde
forumkeuze voor de rechter te München. Volgens Media Markt is deze
forumkeuze van toepassing op de contractuele relatie tussen haar en
Gericom, die de grondslag vormt voor de vordering in de hoofdzaak.
3.4. De rechtsgeldigheid van de forumkeuze moet beoordeeld worden aan
de hand van art. 23 EEX-Vo.
3.5. Gelet op de hiervoor onder 1.3 bedoelde vermelding in
het Kundendienstvertrag, is Media Markt bij het sluiten van het
Kundendienstvertrag onmiddellijk vertegenwoordigd door MMG/SMG.
Beide partijen gaan er kennelijk vanuit dat die vertegenwoordiging
rechtsgeldig heeft plaatsgehad.
3.6. In casu ligt aan de vordering in de hoofdzaak ten grondslag dat
sinds 2001 door Gericom aan Media Markt verkochte en geleverde
hard- en software (na reclamatie) ten onrechte onbetaald is gebleven,
dan wel dat in verband daarmee bedragen zijn verrekend. Gericom
beroept zich met andere woorden op (een) met Media Markt gesloten
(koop)overeenkomst(en). Gericom stelt daarover in 2.1.4 van de
dagvaarding: "De bepalingen van deze overeenkomsten (bedoeld is: de
onder 1.1 t/m 1.4 genoemde overeenkomsten, opmerking rechtbank)
zijn van toepassing op iedere overeenkomst van koop en verkoop
(…)". Nu Gericom zelf bij dagvaarding tot uitgangspunt neemt dat de
bepalingen van het Kundendienstvertrag van toepassing zijn op elke
koop- en verkoopovereenkomst, welke lezing door Media Markt wordt
onderschreven (en gelet op de overgelegde stukken ook alleszins
aannemelijk is) kan zij daaraan in het kader van het bevoegdheidsincident
gehouden worden.
3.7. Partijen zijn het er voorts over eens dat de hiervoor onder 1.5
genoemde Annual Agreement, waarin onder meer enige financiële
afspraken zijn vastgelegd, moet worden gezien als een aanvulling op het
Kundendienstvertrag.
Voorgaande betekent dat het Kundendienstvertrag van toepassing is op
alle overeenkomsten van koop en verkoop en alle daaruit voortvloeiende
financiële gevolgen en daarmee ook op de onderhavige vordering in de
hoofdzaak. Dat de tussen partijen gesloten overeenkomsten van koop en
verkoop (verder) separate overeenkomsten zijn, doet daarbij niet terzake.
3.8. Partijen worden dus geacht wilsovereenstemming te hebben ten
aanzien van de forumkeuze als bedoeld in art. 23 EEX-Vo.
3.9. Nu sprake is van een rechtsgeldige forumkeuze waarbij exclusief het
gerecht in München is aangewezen, in de zin van art. 23 EEX-Vo, is deze
rechtbank niet bevoegd van de onderhavige vordering kennis te nemen.’
Volgt onbevoegdverklaring.
Noot redactie
Zie ook Rb. Amsterdam 30 augustus 2006, NIPR 2006, 310, gewezen
tussen dezelfde partijen over kennelijk dezelfde forumkeuze.