‘Gronden van de beslissing 1. In dit vonnis wordt uitgegaan van de
volgende feiten.
a. Bij schriftuur/dagvaarding van 28 september 2004 heeft Enrico
SRL de rechtbank van Savona, afdeling van Albeng te Italië, verzocht
om Celieplant BV te veroordelen tot betaling (in hoofdsom) van EUR
19.646,56 terzake van facturen van Enrico SRL aan Celieplant BV met de
nummers 450/1/04, 517/1/04 en 562/1/04.
b. Bij vonnis van 7 oktober 2004 heeft de rechtbank van Savona, afdeling
Albenga, Celieplant BV veroordeeld aan Enrico SRL te betalen EUR
19.646,56 binnen 50 dagen na kennisgeving van de beslissing.
c. Bij beschikking van de voorzieningenrechter van deze rechtbank van 1
augustus 2005, uitgegeven voor grosse op 2 augustus 2005, is het vonnis
van de Italiaanse rechtbank uitvoerbaar verklaard.
d. Op 23 augustus 2005 zijn het vonnis van de Italiaanse rechter van
7 oktober 2004 en de beschikking van de voorzieningenrechter te
Amsterdam van 1 augustus 2005 aan Celieplant BV betekend en is bevel
gedaan te betalen EUR 19.646,56 aan hoofdsom, EUR 2.226,22 rente
per 12 augustus 2005, EUR 1.587, aan geliquideerde proceskosten, EUR
69,24 aan explootkosten en EUR 199, aan nasalaris procureur.
e. Op 25 augustus 2005 heeft Celieplant BV aan het betekenend
deurwaarderskantoor Groot & Evers te Amsterdam bericht: “(…)
Op 21-06-2004 hebben wij betaald EUR 6939,26 (bijlage 1) zijnde
Faktuur 450 EUR 8424.56
Faktuur 517 9029.60
Faktuur 562 2338.56
Kr.nota 1 146.16 -/-
------------------------------------
Totaal EUR 19646.56
In mindering:
CP faktuur 213549 8963.30
CP faktuur 213925 1872.00
CP faktuur 214053 1872.00
-------------------------------------
Totaal EUR 12707.30 -/-
-------------------------------------
Per saldo betaald EUR 6939.26
(…)”
Op het bankrekeningafschrift van 21 juni 2004 staan, bij de betaling
van EUR 6.939,26 aan Enrico SRL, vermeld de factuurnummers van de
betaalde facturen zoals hierboven weergegeven.
f. Op 5 oktober 2005 heeft Celieplant BV aan Enrico SRL betaald het
bedrag van EUR 12.999,62.
g. Op 12 januari 2006 heeft Enrico SRL in executoriaal beslag laten
nemen een aantal roerende zaken. Bij exploot van 23 januari 2006 is
de executoriale verkoop van de roerende zaken op 22 februari 2006
aangezegd.
h. Op 20 januari 2006 heeft Celieplant BV aan (de gemachtigde van)
Enrico SRL EUR 1.696,47 betaald.
2. Celieplant BV vordert thans, kort gezegd, primair opheffing van het
executoriaal beslag, subsidiair opheffing van het executoriale beslag,
tegen betaling van de kosten van de beslaglegging door Celieplant BV en
meer subsidiair een beslissing als de voorzieningenrechter in het belang
van Celieplant BV vermeent te behoren, alles met veroordeling van Enrico
SRL in de proceskosten.
3. Celieplant BV stelt daartoe dat, hoewel zij het met de veroordeling
door de Italiaanse rechter niet eens was, zij aan Enrico SRL in oktober
2005 heeft betaald EUR 12.999,62, nadat zij in juni 2004 al EUR 6.939,26
had betaald. Na opgave van rente en kosten door de gemachtigde van
Enrico SRL – in totaal EUR 8.635,73 – heeft Celieplant BV in januari
2006 alsnog, onder protest en ter voorkoming van verdere kosten (EUR
8.635,73 - EUR 6.939,26 =) EUR 1.696,47 betaald. Ten onrechte is Enrico
SRL van mening dat Celieplant BV nog EUR 6.939,26 dient te betalen,
nu Celieplant BV dit immers al op 21 juni 2004 heeft gedaan. Enrico SRL
stelt dat die betaling is verrekend met andere, oudere vorderingen dan
die waarvoor de procedure was aangespannen, maar dat blijkt niet uit
de dagvaarding en het Italiaanse vonnis en Celieplant BV is ook niet met
oudere vorderingen bekend. Als er al oudere vorderingen zouden bestaan,
hetgeen door Celieplant BV wordt betwist, dan geschiedt ingevolge art.
6: 43 lid 1 BW de toerekening van betalingen op de verbintenis die de
schuldenaar aanwijst. Celieplant BV heeft in dit geval bij haar betaling
expliciet de facturen waarop de betaling zag, vermeld. De betalingen
door Celieplant BV strekken dus in mindering op het door Enrico SRL
gevorderde bedrag. Door toch te willen executeren, handelt Enrico SRL
onrechtmatig jegens Celieplant BV, althans maakt zij misbruik van haar
(vermeend) toekomende bevoegdheden. (…)
4. Enrico SRL voert als verweer aan dat ingevolge de EEX-Verordening
er geen inhoudelijke toetsing (meer) van het Italiaanse vonnis kan
plaatsvinden. Er is geen sprake van misbruik van bevoegdheid. Enrico SRL
heeft de door Celieplant BV betaalde EUR 6.939,26 verrekend met oude
vorderingen. (…)
Beoordeling van het geschil
5. Bij de beantwoording van de vraag of Enrico SRL het Italiaanse vonnis
mag ten uitvoerleggen en daarmee executoriaal beslag mag leggen ten
laste van Celieplant BV, dient te worden bekeken of Celieplant BV het door
haar ingevolge dat vonnis verschuldigde reeds volledig aan Enrico SRL
heeft betaald. Dit brengt mee dat van een inhoudelijke toetsing van het
Italiaanse vonnis geen sprake zal zijn.
6. Door Enrico SRL wordt de betaling van het bedrag waar het nu nog
om gaat, EUR 6.939,26, op zichzelf niet betwist. Zij stelt zich echter op
het standpunt dat deze betaling door haar aan andere, oudere facturen
is toegerekend en niet aan de facturen zoals vermeld in het vonnis. Door
Celieplant BV is gemotiveerd betwist dat er andere, oudere facturen
bestaan waarmee Enrico SRL in juni 2004 heeft kunnen verrekenen. Door
Enrico SRL is het bestaan van die facturen, bij gebrek aan bescheiden
waaruit dit zou kunnen blijken, zoals de facturen zelf of herinneringen
of aanmaningen, ook niet aannemelijk gemaakt. Dit brengt mee dat
Celieplant BV voorshands voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat zij,
met de betalingen in juni 2004, oktober 2005 en januari 2006, volledig
aan het Italiaanse vonnis heeft voldaan. Door dan toch dit vonnis te willen
executeren, maakt Enrico SRL misbruik van haar bevoegdheid en handelt
zij daarmee onrechtmatig jegens Celieplant BV. De vraag welk recht van
toepassing is op de toerekening aan bepaalde facturen van de betalingen
door Celieplant BV aan Enrico SRL, hoeft hiermee niet aan de orde te
komen.’
Volgt toewijzing van de vordering.
Hof Amsterdam
‘4. Beoordeling (…)
4.2. Bij de inleidende dagvaarding heeft Celieplant opheffing van
het executoriaal beslag gevorderd. De voorzieningenrechter heeft de
vordering toegewezen. Tegen die beslissing en de daaraan ten grondslag
liggende motivering richt zich het hoger beroep van Enrico.
4.3. Enrico stelt zich op het standpunt dat de voorzieningenrechter in
het onderhavige kort geding het verbod van art. 36 EEX-verordening
Brussel I (nr. 44/2001) heeft geschonden. Hij voert daartoe aan dat de
voorzieningenrechter het Italiaanse vonnis inhoudelijk heeft getoetst door
het bedrag van EUR 6.939,26, dat Celieplant in juni 2004 – dus vóór het
wijzen van het Italiaanse vonnis – aan Enrico heeft betaald, in mindering
te brengen op hetgeen Celieplant aan Enrico is verschuldigd ingevolge het
Italiaanse vonnis van 7 oktober 2004.
4.4. Het hof verwerpt dit standpunt. Voor het antwoord op de vraag of
Enrico terecht executoriaal beslag heeft gelegd op roerende zaken van
Celieplant moet beoordeeld worden of Celieplant hetgeen zij op grond van
het Italiaanse vonnis is verschuldigd aan Enrico volledig aan Enrico heeft
betaald. Deze beoordeling is geen inhoudelijke toetsing van het Italiaanse
vonnis, nu daarbij geen onderzoek wordt verricht naar de juistheid van
de procedure, de feiten of het toegepaste recht. De stelling van Enrico
dat de Italiaanse rechtbank heeft beslist dat (ook) het bedrag van EUR
6.939,26 dient te worden betaald, gaat niet op. Ten pleidooie in hoger
beroep is immers door Celieplant onweersproken gesteld dat zij voor de
Italiaanse rechtbank geen verweer heeft gevoerd en dat zij bij verstek is
veroordeeld tot betaling van het bedrag van EUR 19.646,56. Daar komt
bij dat uit het Italiaanse vonnis niet blijkt dat de rechtbank (de betaling
van) het specifieke bedrag van EUR 6.939,26 heeft betrokken bij haar
beoordeling. De Italiaanse rechtbank was derhalve ten tijde van haar
beslissing niet op de hoogte van de betaling van Celieplant van het bedrag
van EUR 6.939,26 en zij heeft daarover dus niet kunnen beslissen. Uit de
overgelegde stukken blijkt wél dat Celieplant pas eind december 2004 de
Italiaanse rechtbank heeft medegedeeld dat zij van mening is dat tussen
partijen over en weer geen vorderingen meer open staan. Gelet op al
het voorgaande, is het hof van oordeel dat de betaling van Celieplant in
juni 2004 van EUR 6.939,26 in aanmerking moet worden genomen bij de
beoordeling of Celieplant volledig heeft voldaan aan het Italiaanse vonnis.
4.5. Enrico heeft in hoger beroep wederom geen stukken overgelegd
waaruit blijkt dat hij de betaling van EUR 6.939,26 heeft verrekend.
Hij heeft zelfs niet aangegeven welke facturen het betreft. Voor het
antwoord op de vraag of Enrico terecht executoriaal beslag heeft gelegd,
neemt het hof daarom over hetgeen de voorzieningenrechter onder
rechtsoverweging 6 van het bestreden vonnis heeft overwogen en maakt
dat oordeel tot het zijne.
4.6. Slotsom is dat de grief van Enrico faalt. Het vonnis waarvan beroep
zal worden bekrachtigd.’
Volgt bekrachtiging.